Cebuano

Ikatulong Kapitulo: “Pagdaygon ang Imong Ngalan”

Ang Dios makatulong gipahayag nga Balaan, sumala sa gipadayag sa panan-awon ni San Juan nga Apostol: “Santos, santos, santos ang Ginoong Dios nga makagagahom sa tanan, nga kaniadto mao na, nga ania karon, ug nga moabot” (Revelation 4:8). Sa pinulongan sa Bibliya, ang makatulong pagsinggit sa “Santos, Santos, Santos” nagpasabot sa kahingpitan ug kahupnganan sa pagkabalaan sa Dios. Gisubli nato kining walay kataposang kamatuoran diha sa Amahan Namo sa dihang mag-ampo kita og “Balaanon ang Imong ngalan,” nga nagpasabot og “Hinaot nga ang Imong ngalan himayaon ug balaanon diha kanako ug sa tibuok kabuhatan.” Pinaagi niining pangamuyo, giila nato nga ang pagkabalaan sa Dios hingpit, dili mausab, ug takos sa atong labing taas nga pagtahod. Ingon nga ang mga Serapin walay hunong sa paghimaya Kaniya, gidapit usab kita sa paghalad og walay hunong nga awit sa pagdayeg, nga magbalaan sa Iyang ngalan sa tanan natong hunahunaon, tinguhaon, ug buhaton.

Unang gipadayag sa Dios ang Iyang pagkabalaan ngadto kang Moises sa dihang miingon Siya:

“Pagbalaan kamo, kay Ako, ang GINOO nga inyong Dios, balaan” (Leviticus 19:2). 

Kini nga pagkabalaan gipadayag sa ulahi ngadto kang Propeta Isaias:

“Nakita ko ang Ginoo nga naglingkod sa taas ug habog nga trono, ug ang sayal sa iyang bisti mipuno sa templo. Ang mga Serapin nahimutang sa ibabaw; ang matag usa kanila adunay unom ka pako: sa duha ilang gitabonan ang ilang mga nawong, sa duha ilang gitabonan ang ilang mga tiil, ug sa duha sila naglupad. Ang usa misinggit ngadto sa lain:

‘Santos, santos, santos ang GINOO sa mga panon! Ang tibuok yuta napuno sa iyang himaya!’” (Isaiah 6:1–3).

Kining Walay Kataposang Kamatuoran—nga ang Dios Santos, Santos, Santos—mao ang sukaranan sa tanang pag-ampo kay hingpit kining nagpahayag sa labing taas nga kamatuoran bahin sa Dios. Ang pag-ila niining Kamatuoran nagdala kanato sa pagsimba uban sa mga Serapin, nga makighiusa sa ilang walay kataposang awit sa pagdayeg. Ingon nga ang mga Serapin dili gayod mohunong sa paghimaya sa Dios, kita usab, pinaagi sa bag-ong kinabuhi nga gihatag kanato sa Bunyag, gigahin aron magkinabuhi nga kanunayng nagbalaan sa Iyang ngalan.

Paghigugma sa Dios Tungod sa Iyang Kaugalingon

Niining kapitulo, atong palandongon ang unang pangamuyo: “Balaanon ang Imong ngalan.” Kini nga pangamuyo nagpadayag ug nag-umol sa atong labing taas nga tinguha sulod kanato kay makatabang kini sa pagpahan-ay ug pagtultol sa atong tibuok pagkatawo ngadto sa mahimayaong katuyoan sa atong kinabuhi: ang himaya sa Dios ug ang atong walay kataposang pag-ambit sa Iyang himaya.

Ang Gregong berbo nga gigamit niining pangamuyo—hagiasthētō—anaa sa pormang aorist passive imperative. Usa kini ka solemne ug determinado nga pangamuyo: “Balaanon unta ang Imong ngalan!!!” Kini nga berbo nagpahayag sa pagkadinalian ug nanawagan sa pagbalaan sa ngalan sa Dios isip usa ka hingpit ug bug-os nga buhat—dili hinayhinay o bahin lamang. Sumala sa gihisgotan sa Pasiuna, ang paggamit og tulo ka mga tandang padamdam usa ka mahulagwayong paagi sa pagpahayag sa kakusog sa pangamuyo: Gihimo kini sa dinalian, determinado, ug hingpit nga paagi. Sa pag-ampo niining pangamuyo, nangayo kita nga ang tanang tawo mahimong mga instrumento nga pinaagi kanila mahimaya ang ngalan sa Dios.

Ang Bunyag Isip Sukaranan

Ang unang paagi nga mahimo kitang balaan mao ang pinaagi sa Bunyag diin mapapas ang Sala nga Panulondon ug mahimo kitang mga anak sa Amahan. Bahin niini, ang Katesismo sa Simbahang Katolika mikutlo kang San Cipriano: 

“Kinsa man ang nagbalaan sa Dios, sanglit siya man ang nagbalaan? Apan tungod kay miingon siya, ‘Magbalaan kamo alang kanako; kay Ako, ang GINOO, balaan,’ nangandoy ug nangamuyo kita nga kitang gibalaan diha sa Bunyag magpadayon sa atong nasugdan nga pagkabalaan ug gipangayo nato kini matag adlaw, kay gikinahanglan nato ang pagbalaan matag adlaw, aron kitang mapakyas matag adlaw mahinloan sa atong mga sala pinaagi sa padayon nga pagbalaan…. Nag-ampo kita nga kining pagkabalaan magpabilin kanato” (CCC  #2813). 

Pinaagi sa Bunyag, dili lamang kita gibalaan ug gipahigawas gikan sa mga gapos sa sala, kondili gitago usab kita diha kang Kristo aron ang Iyang pag-ampo mahimong atong pag-ampo ngadto sa Amahan. Ang Bunyag mao ang ganghaan ngadto sa kinabuhi sa grasya ug, busa, ang ganghaan ngadto sa kinabuhi sa pag-ampo nga gihalad ngadto sa Amahan pinaagi, uban, ug diha kang Kristo nga Anak. Kini nga pagkahisama kang Kristo, nga gihatag kanato diha sa Bunyag, dili gayod mawala. Bisan tuod ang grasya sa Bunyag mahimong mawala tungod sa mortal nga sala, magpabilin kitang gimarkahan hangtod sa kahangtoran isip mga anak sa Diyos, bisan pa kon mahimong masupilon kitang mga anak. Katungdanan nato tungod sa atong Bunyag ang padayon nga pagpaningkamot nga mahisama sa dagway sa Anak diha sa atong mga buhat, isip tubag sa atong nadawat nga kahimtang isip mga sinagop nga anak. Matag higayon nga mag-ampo kita og “Pagdaygon ang Imong Ngalan,” gibag-o nato ang atong pasalig sa Bunyag nga magkinabuhi sa pagkabalaan isip mga anak sa Diyos nga naghatag Kaniya og himaya pinaagi, uban, ug diha sa Anak.

Pinaagi sa Bunyag, dili lamang kita makadawat og tagsatagsa nga pagbalaan; gilakip kita sa kinabuhi mismo ni Kristo ug sa Iyang walay kataposang pakighinabi sa Amahan. Busa, ang atong pag-ampo dili lang ato—kini ang pag-ampo sa Mistikal nga Lawas, nga nahiusa kang Kristo, ang Ulo ug Labawng Pari.

Pag-ampo ngadto sa Amahan diha kang Kristo

Bisan tuod si Jesus Diyos, Siya mismo nagpahayag sa pagkabalaan sa Amahan ug nagtudlo kanato sa pagbuhat usab niini. Ang unang pangamuyo sa Amahan Namo naghiusa kanato sa nagdilaab nga tinguha ni Kristo mismo, kansang tibuok kinabuhi ug sakripisyo gitumong ngadto sa himaya sa Amahan.

Sa wala pa ang Pasyon ni Jesus, nag-ampo Siya: “Amahan, himayaa ang Imong ngalan.” (John 12:28). Kini nga pag-ampo milanog sa tibuok Niyang kinabuhi, nga naghatag kanato og sumbanan alang sa atong pag-ampo. 

Didto sa Tanaman, sa wala pa Siya dakpa, gihimaya ni Jesus ang Amahan ug gihangyo ang Amahan nga himayaon Siya. Kini nga pag-ampo anaa sa Kapitulo 17 sa Ebanghelyo ni Juan ug nailhan nga Pag-ampo ni Jesus isip Labawng Pari. Hingpit kining naghulagway sa tanan natong angay mahibaloan mahitungod sa unang pangamuyo sa Amahan Namo. Nag-ampo si Jesus:

“Amahan, miabot na ang takna. Himayaa ang imong Anak, aron ang imong Anak maghimaya kanimo, ingon nga gihatagan mo siya og gahom ibabaw sa tanang tawo, aron mahatagan niya og kinabuhing dayon ang tanan nga imong gihatag kaniya. Ug kini mao ang kinabuhing dayon: nga makaila sila kanimo, ang bugtong tinuod nga Diyos, ug kang Jesu-Kristo nga imong gipadala. Gihimaya ko ikaw dinhi sa yuta pinaagi sa pagtuman sa buluhaton nga imong gihatag kanako nga buhaton. Karon, Amahan, himayaa ako uban kanimo, sa himaya nga akong nabatonan uban kanimo sa wala pa magsugod ang kalibotan.” (John 17:1–5).

Sa pag-ampo nato og “Pagdaygon ang Imong Ngalan,” nakig-ambit kita sa tinguha ni Kristo mismo nga makita ang Amahan nga gihimaya sa tanang butang ug nga makaambit nianang himayaa uban sa Anak. Dili lamang nato giila ang pagkabalaan sa Diyos, kondili nagpasalig usab kita nga magkinabuhi sa paagi nga nagpakita ug nagpahayag niini, diha sa pakighiusa kang Jesus. Mao kini ang hinungdan nga gitudloan kita sa atong Ginoo nga sugdan ang pag-ampo niining pangamuyoha—kay ang atong labing taas nga tinguha kinahanglan mao ang paghimaya sa Diyos.

“Kini nga pangamuyo naglangkob sa tanang uban pa. Sama sa unom ka pangamuyo nga nagsunod, kini natuman pinaagi sa pag-ampo ni Kristo. Ang pag-ampo ngadto sa atong Amahan mao ang atong pag-ampo, kon kini iampo sa ngalan ni Jesus. Sa iyang pag-ampo isip pari, nangamuyo si Jesus: ‘Balaang Amahan, panalipdi sa imong ngalan kadtong imong gihatag kanako’” (Katekismo sa Simbahang Katolika #2815).

Hinaot Pagdaygon ang “Atong” Amahan

Kon mag-ampo kita nga nahiusa kang Jesus, dili kita mag-ampo nga nag-inusara isip usa ka tawo nga nangita lamang sa iyang kaugalingong mga panginahanglan. Ang atong pag-ampo diha kang Kristo naghiusa kanato uban Kaniya ug uban sa tanan nga mga sakop sa Lawas ni Kristo.

Ang Pag-ampo sa Ginoo dili lamang akong personal nga pag-ampo; kini ang atong pag-ampo ngadto sa Amahan: Amahan namo, nga anaa sa Langit, hinaot nga ang Imong ngalan pagahimayaon ug pagabalaanon diha kanako ug sa tibuok kabuhatan. Kon atong iampo kini nga pangamuyo sa hustong paagi, iampo nato kini uban sa gugma nga nangamuyo nga ang tanang tawo makaila, mahigugma, ug mosimba sa pagkabalaan sa Dios. Dili nato mabulag gikan niining pangamuyo ang bahin niini nga alang sa katilingban; kon dili, wala kini giampo diha kang Kristo. Matahom nga giampo ni Jesus kining bahina alang sa katilingban sa Iyang pagpadayon sa Iyang Pag-ampo isip Labawng Saserdote:

“Gipadayag ko ang imong ngalan ngadto sa mga tawo nga imong gihatag kanako gikan sa kalibotan. Imoha sila, ug imong gihatag sila kanako, ug gituman nila ang imong pulong. Karon nahibalo na sila nga ang tanan nga imong gihatag kanako naggikan kanimo, kay ang mga pulong nga imong gihatag kanako akong gihatag kanila, ug ilang gidawat ug tinuod nga nasabtan nga ako naggikan kanimo, ug mituo sila nga ikaw ang nagpadala kanako. Nag-ampo ako alang kanila. Wala ako mag-ampo alang sa kalibotan kondili alang niadtong imong gihatag kanako, kay imoha sila, ug ang tanan nga ako imoha ug ang tanan nga imo ako, ug gihimaya ako diha kanila” (John 17:6–10).

Kita kauban niadtong giampo ni Jesus didto sa Tanaman. Kon atong iusa ang atong kaugalingon sa Iyang pag-ampo, mag-ampo usab kita alang sa atong mga igsoon diha kang Kristo, sama sa gibuhat ni Jesus. Apan dili kutob niana ang atong pag-ampo. Sa pagpadayon ni Jesus sa Iyang pag-ampo, Iyang giampo kadtong modangat sa pagtuo pinaagi kanato, pinaagi sa atong pagpamatuod. Busa, ang pag-ampo ngadto sa atong Amahan nga pagabalaanon ang Iyang Ngalan nagpasabot nga nag-ampo kita alang sa tanan nga modangat sa pagtuo sa umaabot, nga naghimo niini nga usa ka pag-ampo sa malaumong pagpaabot:

“Dili lamang alang kanila ang akong pag-ampo, kondili alang usab niadtong motuo kanako pinaagi sa ilang pulong, aron silang tanan mahimong usa, maingon nga ikaw, Amahan, ania kanako ug ako anaa kanimo, aron sila usab maania kanato, aron ang kalibotan motuo nga ikaw ang nagpadala kanako” (John 17:20–21).

Ang Ngalan sa Dios

Nganong mag-ampo man kita nga pagabalaanon ang “ngalan” sa Dios? Sa tradisyon sa Bibliya, ang ngalan nagpadayag sa kinaiya, kinaiyahan, ug misyon sa usa ka tawo. Sa Daang Tugon, nagpakita ang Dios kang Abram ug miingon: “Ako ang Dios nga Makagagahom sa tanan. Pagkinabuhi sa akong presensya ug pagkinabuhi nga walay ikasaway. Tali kanimo ug kanako tukoron ko ang akong kasabotan, ug padaghanon ko pag-ayo ang imong kaliwat” (Genesis 17:1–2). Dayon giilisan sa Dios ang ngalan ni Abram ngadto sa Abraham: “Dili ka na pagatawgong Abram; ang imong ngalan mahimong Abraham, kay gihimo ko ikaw nga amahan sa daghang kanasoran” (Genesis 17:5).

Sa Hebreohanon, ang “Abram” nagpasabot og “tinuboy nga amahan,” samtang ang “Abraham” nagpasabot og “amahan sa daghang katawhan.” Kining pag-ilis sa ngalan dili lamang bag-ong tawag kondili usa ka kausaban sa pagkatawo ug misyon nga gihimo sa Dios. Sa samang paagi, sa Bag-ong Tugon, giilisan ni Jesus ang ngalan ni Simon ngadto sa Pedro, nga nagpasabot og “bato,” nga nagpaila sa iyang tahas isip patukoranan sa Simbahan. Sa duha ka hitabo, ang ngalan nagpaila sa usa ka pagtawag, usa ka bokasyon nga gihatag sa Dios, ug usa ka pagkatawo.

Ang ngalan sa Dios sa Kasulatan labaw pa sa usa ka tawag o titulo; kini usa ka pagpadayag sa Iya mismong pagkaanaa. Sa dihang mipahayag Siya kang Moises, “AKO MAO ANG AKO” (YHWH), Iyang gipadayag ang Iyang kinaiyahan nga Walay Kataposan, Anaa sa Iyang Kaugalingon, ug Dili Mausab. Busa, diha sa Pag-ampo sa Ginoo, sa dihang mag-ampo kita nga pagabalaanon ang Ngalan sa Dios, atong giila ang Iyang Diosnong Kinaiya, nga walay kinutoban ang Pagkabalaan ug Dili Mausab.

Ang pagpasidungog ug pagbalaan sa ngalan sa Dios nag-una nga nagpasabot sa paghigugma sa Dios tungod sa Iya mismong kaugalingon. Bisan tuod importante ang pagpasalamat sa Iyang kaayo kanato, ang tinuod nga gugma molapas sa Iyang mga gasa aron higugmaon Siya tungod sa Iya mismong kaugalingon. Nagtudlo si Santo Tomas de Aquino nga ang labing halangdong buhat sa gugma mao ang pagpangita sa himaya sa Dios labaw sa tanan; kini ang kinauyokan sa unang pangamuyo. Ang pagtinguha ug pagbuot sa himaya sa Dios nagbutang sa atong kinabuhi sa hustong kahusay. Sa dili pa kita mangayo og bisan unsa pa, nangandoy kita nga ang Iyang pagkabalaan mailhan, pasidunggan, ug simbahon. Wala kita mag-ampo nga ang Dios mahimong mas balaan pa—wala nay kinutoban ang Iyang pagkabalaan. Hinuon, nag-ampo kita nga kita ug ang tibuok kabuhatan hustong makaila, makasimba, ug makamantala sa Iyang pagkabalaan. 

Kini nga pangamuyo labaw pa sa pagtahod sa ngalan sa Dios pinaagi sa pulong; nagtawag kini kanato sa pagbalaan niini diha sa atong kinabuhi, nga tugotan ang Iyang pagkabalaan sa pagbag-o sa atong mga kasingkasing ug mga buhat. Kon balaanon nato ang Iyang ngalan, gitugotan nato ang Iyang pagkabalaan sa pagbalaan kanato, aron mas mahisama kita Kaniya ug makaila, makapahayag, ug makapakita sa pagkabalaan sa Dios diha sa tanan natong buhaton. Wala nay mas labaw pang paningkamot sa kinabuhi kay niini!

Usa ka Lig-ong Pundasyon

Maingon nga ang usa ka bilding mahugno kon walay lig-ong pundasyon, mahugno usab ang atong espirituhanong kinabuhi kon wala kini magtukod sa tinguha alang sa himaya sa Dios labaw sa tanan.

Hunahunaa nga usa ka arkitekto nga nagdisenyo og dako kaayong habog nga bilding. Ang maalamong arkitekto dili gayod moingon, “Walay makakita sa pundasyon, busa sa akong hunahuna dili kaayo kini importante.” Ang pagpadayon sa ingon niana magdala og makalilisang nga mga sangpotanan sa umaabot.

Kon ang atong espirituhanong kinabuhi wala matukod sa tinguha sa paghimaya sa pagkabalaan sa Dios labaw sa tanan, nan ang matag ubang bahin sa pagtuo nameligro nga mahisalaag. Nameligro kita nga trataron ang Dios isip tighatag lamang sa mga gasa imbes nga isip ang Labing Taas nga Kaayohan mismo.

Ang pundasyon sa atong pag-ampo ug kinabuhi labaw pa sa himaya sa Iyang Ngalan; gitawag kita sa paghimo sa tibuok Pagkapersona sa Dios nga sentro sa atong gugma ug pagsimba—alang sa himaya sa Dios, tungod lamang sa Dios mismo, kay ang Dios takos sa tanang himaya ug gugma. Sumala sa gitudlo sa Katekismo, kini nga pangamuyo “nagdala kanato ngadto Kaniya, tungod Kaniya mismo” (CCC 2804), nga nagpaunlod kanato sa “kinalawomang misteryo sa Iyang pagka-Dios” (CCC 2807).

Si San Ignacio de Loyola, diha sa iyang bantog nga espirituhanong sinulat, Mga Espirituhanong Ehersisyo, nagtudlo niining samang kamatuoran diha sa iyang gitawag nga “Prinsipyo ug Pundasyon.” Nagsugod siya sa pag-ingon: “Ang tawo gibuhat aron sa pagdayeg, pagtahod, ug pag-alagad sa Dios nga atong Ginoo, ug pinaagi niini maluwas ang iyang kalag…” Maingon nga ang pundasyong bato nagpalig-on sa usa ka bilding, ang pundasyon nga “nagluwas sa atong mga kalag” mao ang “pagdayeg, pagtahod, ug pag-alagad sa Dios nga atong Ginoo.” Kon ang atong labing taas nga tinguha mao kining katuyoan, ang tibuok natong kinabuhi nagbarog sa lig-ong tukoranan.

Kini nga sukaranang tinguha usa usab ka buhat sa pagkamatinud-anon sa atong kaugalingon atubangan sa Dios. Nasayod na ang Dios sa Iyang Kahalangdon, Pagkabalaan, ug Kahingpitan. Ang atong pagpahayag niining Walay Kataposang Kamatuoran dili alang sa Iyang kaayohan, kondili alang sa ato.

Kining unang pangamuyo nagbutang sa hustong kahusay sa tanang uban pa. Kini ang tumong ug katuyoan sa nahibiling bahin sa pag-ampo. Sama sa atong makita sa mosunod nga mga kapitulo, ang matag ubang hangyo sa Pag-ampo sa Ginoo—Moabot kanamo ang Imong Gingharian, Matuman ang Imong pagbuot, Hatagi kami karon sa among kalan-on sa matag adlaw, ug uban pa—sa kataposan nag-alagad sa katumanan niining unang tinguha. Tungod niini, kanunay kitang mobalik niining pangamuyo samtang magpadayon kita. Pananglitan: 

  • Kon ang Ngalan sa Dios tinuod nga gibalaan diha sa atong kinabuhi, nan ang Iyang Gingharian naghari gayod kanato. 
  • Kon ang Iyang Ngalan tinuod nga gibalaan, nan ang Iyang pagbuot natuman gayod diha kanato ug pinaagi kanato. 
  • Kon ang Iyang Ngalan tinuod nga gibalaan, nan ang tanan natong gikinahanglan—espirituhanon man o materyal—nadawat gayod uban sa hustong pagkadili-mahigot niini ug pagpasalamat.

Gasa sa Espiritu Santo: Kahadlok sa Ginoo

Si San Agustin ug Santo Tomas de Aquino naglambigit sa “Pagdaygon ang Imong Ngalan” sa Gasa sa Espiritu Santo nga nailhan nga Kahadlok sa Ginoo. Kini nga gasa nahimong pundasyon sa espirituhanong kinabuhi ug nagtisok diha sa kalag og lawom nga pagtahod, pagkahingangha, ug gugma atubangan sa walay kinutobang pagkabalaan sa Dios.

Ang Gasa sa Kahadlok sa Ginoo nagtukmod sa kalag sa:

  • Pagpangita sa himaya sa Dios labaw sa tanan.
  • Paglikay sa sala—dili lamang tungod sa kahadlok sa silot, kondili tungod sa gugma sa Dios.
  • Pagtahod sa Iyang pagkabalaan uban sa mapainubsanong pagkahingangha.
  • Paghimaya sa Iyang ngalan pinaagi sa pulong, buhat, ug tinguha.

Ang Kahadlok sa Ginoo naglihok sa duha ka ang-ang:

Inulipong Kahadlok (ang sinugdanang ang-ang):

  • Nahadlok sa silot sa Dios tungod sa sala.
  • Nagpukaw sa konsensiya ngadto sa hustisya sa Dios.
  • Nagpakita sa susamang paagi sa pagsunod sa usa ka bata sa iyang ginikanan tungod sa kahadlok sa mga sangpotanan.
  • Makahatud sa paghinulsol, apan nagpabiling dili hingpit tungod sa pagkapunting niini sa kaugalingon.

Kahadlok isip Anak (ang kahingpitan niining gasa):

  • Nagatahod sa Dios uban sa hamtong nga gugma nga nahadlok sa sala tungod kay kini nakapasakit sa Amahan.
  • Naglikay sa sala dili tungod sa mga sangpotanan niini, kondili tungod sa gugma sa walay kinutobang pagkabalaan sa Dios.
  • Nagagikan sa gugma ug nahimong pundasyon sa Kaalam.
  • Nagatultol kanato ngadto sa kamatuoran sa Mga Proverbio 9:10: “Ang sinugdanan sa kaalam mao ang pagkahadlok sa GINOO, ug ang pag-ila sa Balaan mao ang pagsabot.”

Sa dihang mag-ampo kita, “Pagabalaanon ang Imong Ngalan,” nangamuyo kita:

  • Nga ang pagkabalaan sa Dios ilhon, himayaon, ug tahoron sa hustong paagi.
  • Nga ang atong mga kasingkasing magdilaab sa gugma, nga nagtinguha nga Siya mahimaya sa tanang butang.
  • Nga motubo kita sa balaang kahadlok—magmaya kon ang Iyang ngalan tahoron ug maguol kon kini pasipalahan.
  • Nga mapuno kita sa kadasig sa pagpanalipod sa Iyang dungog ug sa kalipay kon ang uban maghimaya Kaniya.

Kining unang pangamuyo nagatawag kanato sa:

  • Pag-ila, pagsimba, ug pagpakita sa pagkabalaan sa Dios.
  • Pagkinabuhi sumala sa dignidad sa atong tawag diha sa bunyag.
  • Pag-ugmad sa balaang kahadlok aron ang atong kinabuhi makapadako sa pagdayeg sa Iyang ngalan.

Kabulahanan: “Bulahan ang mga Kabus sa Espiritu”

Si San Agustin ug si Santo Tomas de Aquino parehong naglambigit sa unang pangamuyo sa Amahan Namo ngadto sa unang Kabulahanan: “Bulahan ang mga kabus sa espiritu, kay ila ang gingharian sa langit” (Mateo 5:3). Kini nga kalambigitan nagpadayag nga ang hustong pag-ila ug paghimaya sa pagkabalaan sa Dios nagsugod sa espirituhanong kakabos—usa ka paghaw-as sa kaugalingon nga nag-andam sa kalag sa pagdawat sa grasya ug nagtugot nga ang paghari sa Dios matukod sa sulod nato.

Sa Ebanghelyo ni Mateo, ang pagka-“kabus sa espiritu” nagpasabot sa mapainubsanong pagbiya sa pagsalig sa kaugalingon aron hingpit nga mosalig sa Dios. Kini mao ang pag-ila nga wala kitay bisan unsang gikan sa atong kaugalingon, kondili nadawat nato ang tanan gikan Kaniya. Kining kakabos sa espiritu nagpalambo sa dili matarog nga pagsalig sa Dios, nga Siya lamang ang takos sa tanang pagsalig ug dungog.

Kini nga pag-ampo nagpahayag sa atong tinguha nga magkinabuhi sa tinuod nga espirituhanong kakabos, nga isalikway ang garbo ug ang pagtuo nga igo na ang atong kaugalingon aron ang pagkabalaan sa Dios mahimaya dinhi kanato. Kadtong midawat niining kakabos sa espiritu makapanunod sa Gingharian sa Langit tungod kay diha kanila ang ngalan sa Dios gihimaya sa hustong paagi, ang Iyang pagkabalaan naghari, ug ang Iyang Gingharian lig-ong natukod sa ilang mga kasingkasing. Busa, ang mga “kabus sa espiritu” mao kadtong labing hingpit nga nagabalaan sa ngalan sa Dios pinaagi sa hingpit nga paghaw-as sa ilang kaugalingon aron ang Iyang pagkabalaan maghari sa sulod nila. Sa higayon nga kining sukaranang tinguha mahan-ay sa hustong paagi, makapadayon kita ngadto sa sunod nga dakong pangandoy: “Moabot Kanamo ang Imong Gingharian.”

Pagpahiuyon sa Atong mga Tinguha

Sa tingali mao ang labing mahinungdanong pagbansay nga atong buhaton, mamalandong kita diha sa pag-ampo kon unsaon pagpahiuyon sa atong mga hunahuna, mga kabubut-on, ug mga tinguha sa unang pangamuyo sa Amahan Namo.

Magsugod kita sa hunahuna. Pinaagi sa pagkat-on sa kalawom sa kahulogan sa Pagabalaanon ang Imong Ngalan, gihatagan kita og higayon sa pagsusi sa atong mga konsensiya diha sa kahayag sa Walay Kataposang Kamatuoran. Gikan niini, gidapit kita sa pagpili niini uban sa tibuok kusog sa atong kabubut-on. Ang balikbalik nga pagbuhat niini nag-umol og batasan nga mahimong hiyas, ug kana nga hiyas mag-usab sa atong mga tinguha aron mapunting sa kinatas-ang Kaayohan nga atong mapangita: ang himaya sa Dios.

Pagtuo sa Pagkabalaan sa Dios

Magsugod kita pinaagi sa pagpamalandong sa Langitnong Herarkiya, nga walay hunong nga nagasinggit ngadto sa Dios:

“Balaan, balaan, balaan ang Ginoong Dios nga makagagahom sa tanan, nga kaniadto mao na, nga mao karon, ug nga moabot” (Pinadayag 4:8).

Mao ba kini ang imong pag-ampo? Giila ba nimo ang hingpit nga pagkabalaan sa Dios? Ang matag diosnong kinaiya ug buhat nga atong gipamalandongan nagdani kanato ngadto sa pagsimba—dili tungod sa unsay mahimo sa Dios alang kanato, kondili tungod kay ang Dios mao ang Dios, nga takos sa walay kinutobang pagdayeg ug pagsimba.

Sa Langit, ang atong walay kataposang kalipay mao ang pagtutok sa Beatipikong Panan-awon ug ang pagmantala sa pagkabalaan sa Diyos hangtod sa kahangtoran. Apan dinhi sa kalibotan, dali kitang malumos sa daghang ubang kabalaka, paglaom, ug ambisyon. Ipadaplin una kini kadiyot ug pangutan-a ang imong kaugalingon:

  • Nagtuo ba ako nga ang Diyos Balaan, Balaan, Balaan, ang Ginoong Diyos nga Labing Gamhanan, nga Kaniadto Mao Na, nga Karon Mao, ug nga Moanhi?
  • Nagtinguha ba ako nga simbahon Siya labaw sa tanan?
  • Naghatag ba ako og luna sa ubang mga tinguha nga nakig-indigay niining labing taas ug unang tinguha?
  • Andam ba akong magbag-o ug himoon ang himaya sa Diyos nga labing taas ug sukaranang pagmantala sa akong kinabuhi?

Bisan tuod dili pa nato hingpit nga masabtan kining misteryo samtang wala pa kita sa Langit, mapalalom nato ang atong pagsabot pinaagi sa pagpamalandong niining kamatuoran ug pagtuo niini sa bug-os natong kusog.

Paghatag og Himaya sa Diyos

Ang pagtuo sa bug-os natong kusog usa ka buhat sa kabubut-on—usa ka tinuyong pagpili. Sa dihang masabtan sa atong hunahuna ang pagkabalaan sa Diyos, kinahanglan kitang mopili sa paglihok. Dili igo nga mouyon lamang kita sa ideya nga ang Diyos tulo ka pilo nga Balaan; kinahanglan natong tuohan kini, imantala kini, ug isabuhay kini sa bug-os natong hunahuna, kasingkasing, kalag, ug kusog:

“Higugmaa ang Ginoo, imong Diyos, sa tibuok mong kasingkasing, sa tibuok mong kalag, ug sa tibuok mong hunahuna.” (Matthew 22:37)

Gihigugma nato ang Diyos kon atong susihon pag-ayo ang misteryo kon Kinsa Siya, motuo Kaniya uban sa dili matarog nga pagtuo, ug imantala ang Iyang pagkabalaan—dili lamang sa pag-ampo kondili sa matag hunahuna, pulong, ug buhat.

Gibag-o sa Himaya sa Diyos

Karon pamalandongi ang imong mga tinguha—ang uban maayo, ang uban dili husto ang pagkahan-ay. Kon pilion nato nga higugmaon ang Diyos sa tibuok kusog sa atong pagkatawo, kana nga buhat sa kabubut-on, nga balikbalik natong panindigan, magdala og panagkauyon ug kahapsay sa atong mga tinguha. Sa hinayhinay, atong makaplagan nga ang pagkabalaan sa Diyos anaa sa atong hunahuna ug sa atong kasingkasing, sa tibuok natong adlaw-adlaw nga kinabuhi.

Sa pagbuhat niini, gitugotan nato ang matag maayong tinguha nga mosuporta ug magpailalom nianang tinguha ug pag-ampo. Ang kausaban nga atong masinati maayong gipahayag ni San Pablo:

“Pagmaya kanunay. Pag-ampo nga walay hunong. Pagpasalamat sa tanang kahimtang, kay kini mao ang kabubut-on sa Diyos alang kaninyo diha kang Kristo Hesus.” (1 Thessalonians 5:16–18)

Ang ingon niana nga kinabuhi sa makanunayong pagmaya ug pag-ampo mahimo lamang kon ang pagkabalaan sa Diyos mituhop na pag-ayo sa atong hunahuna ug kabubut-on nga mainiton na kitang mangandoy Kaniya, nga mahigugma Kaniya uban sa dili matarog ug mainitong debosyon.

Iampo kining tinguhaa. Tugoti kini nga mopuno sa imong tibuok pagkatawo ug molabaw sa tanang butang sa imong kinabuhi. Dinhi niining buhat sa pagsimba, diin atong gimantala ang himaya ug pagkabalaan sa Diyos uban sa tibuok Mistikal nga Lawas ni Kristo, atong makaplagan ang katuyoan ug direksiyon. Mahimo kitang bulahan, kabos sa espiritu, ug gantihan og panulondon sa kadagaya sa gugma ug grasya sa Diyos.

Mag-ampo Kita:

Amahan namo, nga anaa sa kalangitan, hinaot nga ang Imong ngalan himayaon ug balaanon dinhi kanako ug sa tibuok kabuhatan. Uban sa mga Serapin ug sa tanang panon sa Langit, mituaw ako Kanimo:

“Balaan, balaan, balaan ang Ginoong Dios nga makagagahom sa tanan, nga kaniadto mao na, nga mao karon, ug nga moabot” (Pinadayag 4:8).

“Takos ang Kordero nga gipatay sa pagdawat sa gahom ug bahandi, kaalam ug kusog, dungog ug himaya ug pagdayeg…Sa naglingkod sa trono ug sa Kordero, maanaa ang pagdayeg ug dungog, himaya ug gahom, hangtod sa kahangtoran” (Revelation 5:12–13).

“Ang kaluwasan nagagikan sa atong Diyos, nga naglingkod sa trono, ug sa Kordero…Amen. Ang pagdayeg ug himaya, kaalam ug pagpasalamat, dungog, gahom, ug kusog maanaa sa atong Diyos hangtod sa kahangtoran. Amen” (Revelation 7:10, 12).

“Dako ug kahibulongan ang imong mga buhat, Ginoong Diyos nga labing gamhanan. Matarong ug matuod ang imong mga dalan, O hari sa mga nasod. Kinsa man ang dili mahadlok kanimo, Ginoo, o dili maghimaya sa imong ngalan? Kay ikaw lamang ang balaan. Ang tanang nasod moanhi ug mosimba sa imong atubangan, kay ang imong matarong nga mga buhat gipadayag na” (Revelation 15:3–4).

Labing Balaang Amahan, hinaot nga kini mahimong akong makanunayong pag-ampo. Hinaot nga mahimaya Ka sa akong kinabuhi ug sa kinabuhi sa tanan Mong anak, akong mga igsoon diha kang Kristo. Magkahiusa unta kami sa pagdayeg ug pagsimba, nga makaila sa Imong pagkabalaan, magpakita sa Imong pagkabalaan, ug magtinguha nga ang Imong pagkabalaan mailhan ug higugmaon sa tanan.

Palihog putlia ang akong kasingkasing ug himoa akong kabos sa espiritu. Hinaot nga talikdan ko ang matag makasasalang pagkagapos nga nagdani kanako, mabuntog ang matag pagsulay sa pagsalig lamang sa akong kaugalingon, ug hingpit nga mosalig Kanimo.

Palihog pun-a ako sa gasa sa Espiritu Santo, ang Kahadlok sa Ginoo. Samtang gipangita ko labaw sa tanan ang pagpadayag ug paghimaya sa Imong pagkabalaan, hinaot nga molikay ako sa matag sala ug sa tanang makapasilo sa Imong Walay Kinutobang Kahalangdon tungod sa akong gugma Kanimo nga takos sa tanan kong gugma.

“Balaan, balaan, balaan ang GINOO sa mga panon! Ang tibuok yuta napuno sa iyang himaya!” (Isaias 6:3).

Ang tanang himaya maanaa sa Amahan, ug sa Anak, ug sa Espiritu Santo: Maingon sa sinugdan, karon, ug hangtod sa kahangtoran.

Amahan namo, nga anaa sa Langit, hinaot nga ang Imong ngalan himayaon ug santipikahon dinhi kanako ug sa tibuok kabuhatan. Amen!


Talaan sa mga Sulod

Kapitulo Upat: Umabot Kanamo ang Imong Gingharian”

Librong Humok og Hapin – Kindle eBook – Audible – Google Play – Apple Books – ug uban pa!