తెలుగు

మూడవ అధ్యాయం: “నీ నామం పవిత్రపరచబడునుగాక”

అపొస్తలుడైన పునీత యోహాను దర్శనంలో వెల్లడైనట్లుగా, దేవుడు త్రివిధంగా పరిశుద్ధుడు: “పూర్వము ఉన్నవాడును, ఇప్పుడు ఉన్నవాడును, రాబోవువాడునైన సర్వశక్తిమంతుడగు ప్రభువైన దేవుడు పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు” (ప్రకటన గ్రంథం 4:8). బైబిలు పరిభాషలో, “పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు” అని ముమ్మారు చేసే ఘోష దేవుని పరిశుద్ధతలోని పరిపూర్ణతను, సంపూర్ణతను సూచిస్తుంది. ప్రభువు నేర్పిన ప్రార్థనలో “నీ నామము పవిత్రపరచబడునుగాక” అని ప్రార్థించినప్పుడు మనం ఈ నిత్యసత్యాన్ని ప్రతిధ్వనింపజేస్తున్నాం. దాని అర్థం: “నాలోను, సమస్త సృష్టిలోను నీ నామం మహిమపరచబడి, పవిత్రమైనదిగా గౌరవింపబడునుగాక.” ఈ విన్నపం ద్వారా దేవుని పరిశుద్ధత పరమమైనదనీ, మార్పులేనిదనీ, మన అత్యున్నత భక్తిగౌరవాలకు యోగ్యమైనదనీ అంగీకరిస్తున్నాం. సెరాఫులు ఆయనను మహిమపరచడం ఎన్నడూ ఆపనట్లే, మన ఆలోచనలు, కోరికలు, క్రియలన్నిటిలో ఆయన నామాన్ని పవిత్రపరుస్తూ, నిరంతర స్తుతిగీతాన్ని సమర్పించడానికి మనమూ ఆహ్వానింపబడుతున్నాం.

దేవుడు మోషేతో ఇలా పలికినప్పుడు తన పరిశుద్ధతను మొదటిసారిగా వెల్లడించాడు:

“మీ దేవుడనైన ప్రభువగు నేను పరిశుద్ధుడను గనుక మీరూ పరిశుద్ధులై ఉండండి” (లేవీయకాండము 19:2). 

ఈ పరిశుద్ధత తరువాత యెషయా ప్రవక్తకు వెల్లడైంది:

“ఉన్నతమైన, ఘనమైన సింహాసనంపై ఆసీనుడై ఉన్న ప్రభువును నేను చూశాను. ఆయన వస్త్రపు అంచులు దేవాలయమంతా నిండి ఉన్నాయి. ఆయనకు పైగా సెరాఫులు నిలిచి ఉన్నారు; వారిలో ఒక్కొక్కరికి ఆరు రెక్కలు ఉన్నాయి: రెండింటితో తమ ముఖాలను, రెండింటితో తమ పాదాలను కప్పుకున్నారు; మరో రెండింటితో ఎగురుతూ ఉన్నారు. ఒకరు మరొకరితో ఇలా బిగ్గరగా పలికారు:

‘సైన్యములకు అధిపతియైన ప్రభువు పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు! భూమి అంతా ఆయన మహిమతో నిండి ఉంది!’” (యెషయా 6:1–3).

దేవుడు పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు అనే ఈ నిత్యసత్యమే ప్రార్థనలన్నిటికీ పునాది. ఎందుకంటే ఇది దేవుని గురించిన అత్యున్నత సత్యాన్ని పరిపూర్ణంగా వ్యక్తపరుస్తుంది. ఈ సత్యాన్ని గుర్తించడం, సెరాఫుల నిరంతర స్తుతిగానంలో మనలనూ భాగస్వాములను చేసి, వారితో కలిసి ఆరాధించడానికి మనలను నడిపిస్తుంది. సెరాఫులు దేవుని మహిమపరచడం ఎన్నడూ ఆపనట్లే, జ్ఞానస్నానంలో మనకు ప్రసాదించబడిన నూతన జీవితం ద్వారా, ఆయన నామాన్ని నిరంతరం పవిత్రపరిచే జీవితాలు గడపడానికి మనమూ ప్రత్యేకింపబడ్డాం.

దేవుని నిమిత్తమే ఆయనను ప్రేమించడం

ఈ అధ్యాయంలో, “నీ నామము పవిత్రపరచబడునుగాక” అనే మొదటి విన్నపాన్ని పరిశీలిస్తాం. ఈ విన్నపం మన అత్యున్నత ఆకాంక్షను వెల్లడిస్తూ, మనలో దానిని రూపుదిద్దుతుంది. ఎందుకంటే మన జీవితాల మహిమాన్వితమైన ఉద్దేశం వైపు—దేవుని మహిమ వైపు, ఆయన మహిమలో మన నిత్య భాగస్వామ్యం వైపు—మన సమస్త ఉనికిని క్రమపరచి, నడిపించడానికి ఇది తోడ్పడుతుంది.

ఈ విన్నపంలో ఉపయోగించిన గ్రీకు క్రియాపదం—హగియాస్థేటో—అయోరిస్ట్ కాలపు కర్మణి ఆజ్ఞార్థక రూపంలో ఉంది. ఇది గంభీరమైన, దృఢనిశ్చయంతో కూడిన వేడుకోలు: “నీ నామము పవిత్రపరచబడునుగాక!!!” ఈ క్రియాపదం అత్యావశ్యకతను వ్యక్తపరుస్తూ, దేవుని నామం పవిత్రపరచబడటం సంపూర్ణమైన, సమగ్రమైన కార్యంగా జరగాలని కోరుతుంది—క్రమక్రమంగా గానీ, పాక్షికంగా గానీ కాదు. పరిచయంలో పేర్కొన్నట్లుగా, మూడు ఆశ్చర్యార్థక చిహ్నాల భావన ఈ వేడుకోలులోని తీవ్రతను అలంకారికంగా వ్యక్తపరుస్తుంది: ఈ విన్నపం అత్యావశ్యకతతో, దృఢనిశ్చయంతో, సంపూర్ణంగా చేయబడుతుంది. ఈ విన్నపాన్ని ప్రార్థించేటప్పుడు, ప్రజలందరూ దేవుని నామం మహిమపరచబడటానికి సాధనాలుగా మారాలని అడుగుతున్నాం.

పునాదిగా జ్ఞానస్నానం

మనం పరిశుద్ధులమయ్యే మొదటి మార్గం జ్ఞానస్నానం. అందులో జన్మపాపం తుడిచివేయబడి, మనం తండ్రికి బిడ్డలమవుతాం. ఈ విషయంపై కతోలిక సభ విశ్వాస సంగ్రహం పునీత సిప్రియన్ మాటలను ఉటంకిస్తుంది: 

“పవిత్రపరిచేది దేవుడే అయినప్పుడు, ఆయన ఎవరి చేత పవిత్రపరచబడతాడు? అయితే ఆయన, ‘మీరు నా కొరకు పరిశుద్ధులై ఉండాలి; ఎందుకంటే ప్రభువునైన నేను పరిశుద్ధుడను’ అని చెప్పాడు గనుక, జ్ఞానస్నానంలో పవిత్రపరచబడిన మనం, మనలో ప్రారంభమైన ఆ పవిత్ర స్థితిలో నిలకడగా ఉండాలని కోరుతూ అడుగుతున్నాం. ప్రతిరోజూ మనకు పవిత్రీకరణ అవసరం గనుక, దీనిని ప్రతిరోజూ అడుగుతున్నాం. అలా ప్రతిరోజూ తప్పిపోతున్న మనం, నిరంతరం పవిత్రపరచబడటం ద్వారా మన పాపాలను కడిగివేసుకోగలుగుతాం…. ఈ పవిత్రీకరణ మనలో నిలిచి ఉండాలని ప్రార్థిస్తున్నాం” (CCC  #2813). 

జ్ఞానస్నానం ద్వారా మనం పవిత్రపరచబడి, పాప బంధాల నుండి విముక్తులమవడమే కాక, క్రీస్తులో మరుగై ఉంటాం. తద్వారా తండ్రికి ఆయన చేసే ప్రార్థన మన ప్రార్థన అవుతుంది. కృపాజీవితానికి జ్ఞానస్నానం ప్రవేశద్వారం. అందువల్ల, కుమారుడైన క్రీస్తు ద్వారా, ఆయనతో, ఆయనలో తండ్రికి సమర్పించే ప్రార్థనా జీవితానికీ అదే ప్రవేశద్వారం. జ్ఞానస్నానంలో మనకు ప్రసాదించబడిన క్రీస్తు సారూప్యాన్ని కోల్పోవడం సాధ్యం కాదు. మరణకర పాపం ద్వారా జ్ఞానస్నాన కృపను కోల్పోవచ్చు; అయినా, మనం దారితప్పిన బిడ్డలమైనప్పటికీ, దేవుని బిడ్డలనే ముద్ర మనపై శాశ్వతంగా ఉంటుంది. మనకు లభించిన దత్తపుత్ర స్వీకార స్థితికి ప్రతిస్పందనగా, మన క్రియలలో కుమారుని ప్రతిరూపానికి అనుగుణంగా మారడానికి ఎల్లప్పుడూ కృషిచేయడం మన జ్ఞానస్నాన బాధ్యత. “నీ నామము పవిత్రపరచబడునుగాక” అని ప్రార్థించిన ప్రతిసారీ, కుమారుని ద్వారా, ఆయనతో, ఆయనలో దేవునికి మహిమనిస్తూ, పరిశుద్ధతలో దేవుని బిడ్డలుగా జీవించాలనే మన జ్ఞానస్నాన నిబద్ధతను పునరుద్ధరించుకుంటాం.

జ్ఞానస్నానం ద్వారా మనం కేవలం వ్యక్తిగత పవిత్రీకరణను మాత్రమే పొందడం లేదు; క్రీస్తు జీవంలోను, తండ్రితో ఆయన సాగించే నిత్య సంభాషణలోను భాగంగా చేర్చబడుతున్నాం. కాబట్టి మన ప్రార్థన కేవలం మన సొంత ప్రార్థన కాదు—శిరస్సూ ప్రధాన యాజకుడూ అయిన క్రీస్తుతో ఐక్యమైన ఆధ్యాత్మిక దేహం చేసే ప్రార్థన అది.

క్రీస్తులో తండ్రికి ప్రార్థించడం

యేసు దేవుడైనప్పటికీ, ఆయనే స్వయంగా తండ్రి పరిశుద్ధతను ప్రకటించి, మనమూ అలా చేయాలని బోధించాడు. ప్రభువు నేర్పిన ప్రార్థనలోని మొదటి విన్నపం, క్రీస్తు హృదయంలోని జ్వలించే ఆకాంక్షతో మనలను ఐక్యం చేస్తుంది. ఆయన సమస్త జీవితం, బలి అర్పణ తండ్రి మహిమనే లక్ష్యంగా కలిగి ఉన్నాయి.

యేసు తన శ్రమానుభవానికి కొద్దికాలం ముందు ఇలా ప్రార్థించారు: “తండ్రీ, నీ నామాన్ని మహిమపరచు” (యోహాను 12:28). ఈ ప్రార్థన ఆయన జీవితమంతటా ప్రతిధ్వనిస్తూ, మన ప్రార్థనకు ఒక ఆదర్శాన్ని అందించింది. 

తోటలో, తాను బంధింపబడటానికి కొద్దిసేపటి ముందు, యేసు తండ్రిని మహిమపరచి, తనను మహిమపరచమని తండ్రిని వేడుకున్నారు. ఈ ప్రార్థన యోహాను సువార్తలోని 17వ అధ్యాయంలో ఉంది. దీనిని యేసు ప్రధాన యాజక ప్రార్థన అని పిలుస్తారు. ప్రభువు నేర్పిన ప్రార్థనలోని మొదటి విన్నపం గురించి మనం తెలుసుకోవలసినదంతా ఇది సంపూర్ణంగా తెలియజేస్తుంది. యేసు ఇలా ప్రార్థించారు:

“తండ్రీ, ఆ ఘడియ వచ్చింది. నీ కుమారుడు నిన్ను మహిమపరచేలా నీ కుమారుని మహిమపరచు. నీవు అతనికి అప్పగించిన వారందరికీ అతడు నిత్యజీవాన్ని ఇవ్వాలని, నీవు అతనికి ప్రజలందరిపై అధికారం ఇచ్చావు. అద్వితీయ సత్యదేవుడవైన నిన్ను, నీవు పంపిన యేసుక్రీస్తును వారు తెలుసుకోవడమే నిత్యజీవం. నీవు నాకు చేయమని అప్పగించిన పనిని పూర్తిచేసి, భూమిపై నిన్ను మహిమపరచాను. తండ్రీ, లోకం ఆరంభం కాకముందు నీతో నాకు ఉన్న మహిమతో ఇప్పుడు నీ సన్నిధిలో నన్ను మహిమపరచు” (యోహాను 17:1–5).

“నీ నామం పవిత్రపరచబడుగాక” అని మనం ప్రార్థించినప్పుడు, అన్నిటిలోనూ తండ్రి మహిమపరచబడటాన్ని చూడాలనే క్రీస్తు స్వీయ ఆకాంక్షలో మనం ప్రవేశిస్తాము; కుమారునితో కలిసి ఆ మహిమలో పాలుపంచుకోవాలని కోరుకుంటాము. మనం దేవుని పవిత్రతను కేవలం అంగీకరించడం మాత్రమే కాదు; యేసుతో ఐక్యమై, ఆ పవిత్రతను ప్రతిబింబిస్తూ ప్రకటించే విధంగా జీవించడానికి మనల్ని మనం అంకితం చేసుకుంటున్నాము. అందుకే ఈ విన్నపంతో ప్రార్థనను ప్రారంభించమని మన ప్రభువు మనకు నేర్పిస్తున్నారు—ఎందుకంటే దేవుడు మహిమపరచబడటమే మన అత్యున్నత కోరిక కావాలి.

“ఈ విన్నపం మిగిలిన విన్నపాలన్నిటినీ తనలో ఇముడ్చుకుంటుంది. దీని తరువాత వచ్చే ఆరు విన్నపాలవలెనే, ఇది కూడా క్రీస్తు ప్రార్థన ద్వారా నెరవేరుతుంది. యేసు నామంలో ప్రార్థించినప్పుడు, మన తండ్రికి అర్పించే ప్రార్థన మన ప్రార్థన అవుతుంది. తన యాజక ప్రార్థనలో యేసు ఇలా వేడుకుంటారు: ‘పవిత్రుడవైన తండ్రీ, నీవు నాకు ఇచ్చినవారిని నీ నామంలో కాపాడు’” (కతోలిక సభ ధర్మోపదేశ గ్రంథం #2815).

“మన” తండ్రి పవిత్రపరచబడుగాక

యేసుతో ఐక్యమై మనం ప్రార్థించినప్పుడు, కేవలం సొంత అవసరాల కోసం వేడుకునే ఒంటరి వ్యక్తిగా ప్రార్థించము. క్రీస్తులో మనం చేసే ప్రార్థన మనల్ని ఆయనతోనూ, క్రీస్తు శరీరంలోని సభ్యులందరితోనూ ఐక్యపరుస్తుంది.

ప్రభువు నేర్పిన ప్రార్థన కేవలం నా వ్యక్తిగత ప్రార్థన మాత్రమే కాదు; అది తండ్రికి అర్పించే మన ప్రార్థన: పరలోకంలో ఉన్న మా తండ్రీ, నాలోనూ, సృష్టి అంతటిలోనూ నీ నామం మహిమపరచబడి, పవిత్రపరచబడుగాక. ఈ విన్నపాన్ని మనం సరిగ్గా ప్రార్థిస్తే, ప్రజలందరూ దేవుని పవిత్రతను తెలుసుకొని, ప్రేమించి, ఆరాధించాలని వేడుకునే ప్రేమతో ప్రార్థిస్తాము. ఈ విన్నపం నుంచి సామూహిక కోణాన్ని వేరుచేయలేము; అలా చేస్తే, అది క్రీస్తులో చేసే ప్రార్థన కాదు. యేసు తన ప్రధాన యాజక ప్రార్థనను కొనసాగిస్తూ, ఈ సామూహిక అంశం కోసం ఎంతో సుందరంగా ఇలా ప్రార్థించారు:

“లోకం నుంచి నీవు నాకు ఇచ్చినవారికి నీ నామాన్ని వెల్లడించాను. వారు నీవారు; నీవు వారిని నాకు ఇచ్చావు; వారు నీ వాక్యాన్ని పాటించారు. నీవు నాకు ఇచ్చినదంతా నీ నుంచే వచ్చిందని ఇప్పుడు వారు తెలుసుకున్నారు. ఎందుకంటే నీవు నాకు ఇచ్చిన మాటలను నేను వారికి ఇచ్చాను; వారు వాటిని స్వీకరించి, నేను నీ నుంచి వచ్చానని నిజంగా గ్రహించారు; నీవే నన్ను పంపావని విశ్వసించారు. నేను వారి కోసం ప్రార్థిస్తున్నాను. లోకం కోసం కాదు, నీవు నాకు ఇచ్చినవారి కోసం ప్రార్థిస్తున్నాను, ఎందుకంటే వారు నీవారు. నావన్నీ నీవి, నీవన్నీ నావి; నేను వారిలో మహిమపరచబడ్డాను” (యోహాను 17:6–10).

తోటలో యేసు ఎవరి కోసం ప్రార్థించారో వారిలో మనమూ ఉన్నాము. ఆయన ప్రార్థనతో మనల్ని మనం ఐక్యం చేసుకున్నప్పుడు, యేసు చేసినట్లే మనమూ క్రీస్తులోని మన సహోదర సహోదరీల కోసం ప్రార్థిస్తాము. అయితే, మన ప్రార్థన అక్కడితో ఆగిపోదు. యేసు తన ప్రార్థనను కొనసాగిస్తూ, మన ద్వారా, మన సాక్ష్యం ద్వారా విశ్వాసంలోకి వచ్చేవారి కోసం ప్రార్థించారు. కాబట్టి, మన తండ్రి నామం పవిత్రపరచబడాలని ఆయనకు ప్రార్థించడమంటే, భవిష్యత్తులో విశ్వాసంలోకి వచ్చేవారందరి కోసం ప్రార్థించడమే. ఈ విధంగా ఇది ఆశతో ఎదురుచూసే ప్రార్థన అవుతుంది:

“నేను వీరి కోసం మాత్రమే కాదు, వీరి మాట ద్వారా నన్ను విశ్వసించేవారి కోసం కూడా ప్రార్థిస్తున్నాను. వారందరూ ఏకమై ఉండాలని ప్రార్థిస్తున్నాను. తండ్రీ, నీవు నాలోనూ నేను నీలోనూ ఉన్నట్లే, వారు కూడా మనలో ఉండాలి; అప్పుడు నీవు నన్ను పంపావని లోకం విశ్వసిస్తుంది” (యోహాను 17:20–21).

దేవుని నామం

దేవుని “నామం” పవిత్రపరచబడాలని మనం ఎందుకు ప్రార్థిస్తాము? బైబిలు సంప్రదాయంలో, పేరు ఒక వ్యక్తి సారాన్ని, స్వభావాన్ని, కార్యలక్ష్యాన్ని వెల్లడిస్తుంది. పాత నిబంధనలో దేవుడు అబ్రాముకు ప్రత్యక్షమై ఇలా అన్నారు: “నేను సర్వశక్తిమంతుడనైన దేవుణ్ణి. నా సన్నిధిలో నడుచుకుంటూ, నిందారహితంగా ఉండు. నాకు నీకు మధ్య నా నిబంధనను స్థాపిస్తాను; నిన్ను అత్యధికంగా వృద్ధిచేస్తాను” (ఆదికాండము 17:1–2). ఆ తరువాత దేవుడు అబ్రాము పేరును అబ్రాహాముగా మార్చారు: “ఇకపై నీవు అబ్రాము అని పిలువబడవు; నీ పేరు అబ్రాహాము అవుతుంది, ఎందుకంటే నేను నిన్ను అనేక జనాంగాలకు తండ్రిగా చేస్తున్నాను” (ఆదికాండము 17:5).

హీబ్రూ భాషలో “అబ్రాము” అంటే “ఘనతగల తండ్రి,” “అబ్రాహాము” అంటే “అనేక జనులకు తండ్రి” అని అర్థం. ఈ పేరు మార్పు కేవలం కొత్త పేరును పెట్టడం కాదు; అది అతని గుర్తింపులోను, దైవకార్యంలోను దేవుడు కలిగించిన పరివర్తన. అదేవిధంగా, నూతన నిబంధనలో యేసు సీమోనుకు “రాయి” అని అర్థమిచ్చే పేతురు అనే పేరు పెట్టారు. ఇది కతోలిక సభకు పునాదిగా అతని పాత్రను సూచిస్తుంది. ఈ రెండు సందర్భాల్లోనూ పేరు అనేది ఒక పిలుపును, దేవుడిచ్చిన జీవన పిలుపును, ఒక గుర్తింపును సూచిస్తుంది.

పవిత్ర గ్రంథంలో దేవుని నామం కేవలం ఒక పేరుకన్నా లేదా బిరుదుకన్నా గొప్పది; అది ఆయన ఉనికి స్వరూపాన్నే వెల్లడిస్తుంది. ఆయన మోషేతో “ఉన్నవాడను నేనే” (YHWH) అని ప్రకటించినప్పుడు, తన నిత్యమైన, స్వయంభువైన, మార్పులేని స్వభావాన్ని వెల్లడిస్తున్నారు. కాబట్టి, పరలోక ప్రార్థనలో దేవుని నామం పవిత్రపరచబడాలని మనం ప్రార్థించినప్పుడు, అనంతంగా పవిత్రమైన, మార్పులేని ఆయన దైవ స్వరూపాన్ని అంగీకరిస్తున్నాం.

దేవుని నామాన్ని గౌరవించడం, పవిత్రపరచడం అంటే ప్రధానంగా ఆయన కోసమే ఆయనను ప్రేమించడం. ఆయన మనపట్ల చూపే మంచితనానికి కృతజ్ఞత తెలపడం ముఖ్యమే అయినా, నిజమైన ప్రేమ ఆయన వరాలను దాటి, ఆయననే ప్రేమిస్తుంది. అన్నిటికంటే మిన్నగా దేవుని మహిమను కోరుకోవడమే ప్రేమలో అత్యున్నతమైన కార్యమని పునీత తోమస్ అక్వినాస్ బోధిస్తున్నారు; ఈ మొదటి విన్నపం సారాంశం ఇదే. దేవుని మహిమను కోరుకోవడం, దానిని సంకల్పించడం మన జీవితాలను సరైన క్రమంలో ఉంచుతుంది. మరేదైనా అడగకముందు, ఆయన పవిత్రత అందరికీ తెలిసి, గౌరవించబడి, ఆరాధించబడాలని మనం ఆరాటపడతాం. దేవుడు మరింత పవిత్రుడు కావాలని మనం ప్రార్థించడం లేదు—ఆయన ఇప్పటికే అనంతంగా పవిత్రుడు. బదులుగా, మనమూ సృష్టి అంతా ఆయన పవిత్రతను సరిగ్గా గుర్తించి, ఆరాధించి, ప్రకటించాలని ప్రార్థిస్తున్నాం. 

ఈ విన్నపం దేవుని నామాన్ని మాటలలో గౌరవించడానికే పరిమితం కాదు; ఆయన పవిత్రత మన హృదయాలను, కార్యాలను మార్చేలా అనుమతిస్తూ, మన జీవితాలలో ఆయన నామాన్ని పవిత్రపరచాలని మనలను పిలుస్తుంది. ఆయన నామాన్ని పవిత్రపరచినప్పుడు, ఆయన పవిత్రత మనలను పవిత్రపరచడానికి మనం అనుమతిస్తాం. అది మనలను మరింతగా ఆయన పోలికలోకి మార్చుతుంది. తద్వారా మనం చేసే ప్రతిదానిలో దేవుని పవిత్రతను గుర్తించి, ప్రకటించి, ప్రతిబింబించగలుగుతాం. జీవితంలో ఇంతకంటే గొప్ప ప్రయత్నం మరొకటి ఉండదు!

దృఢమైన పునాది

దృఢమైన పునాది లేకపోతే భవనం కూలిపోయినట్లే, అన్నిటికంటే మిన్నగా దేవుని మహిమను కోరుకోవడంపై మన ఆధ్యాత్మిక జీవితం ఆధారపడి లేకపోతే అది కూడా కూలిపోతుంది.

మీరు ఒక భారీ ఆకాశహర్మ్యానికి రూపకల్పన చేస్తున్న వాస్తుశిల్పి అని ఊహించుకోండి. వివేకంగల వాస్తుశిల్పి ఎప్పుడూ, “పునాది ఎవరికీ కనిపించదు కాబట్టి, అది అంత ముఖ్యమని నేను అనుకోవడం లేదు” అని అనరు. అలా ముందుకు సాగితే, తరువాత వినాశకరమైన పర్యవసానాలు ఎదురవుతాయి.

అన్నిటికంటే మిన్నగా దేవుని పవిత్రతను మహిమపరచాలనే కోరికపై మన ఆధ్యాత్మిక జీవితం నిర్మించబడకపోతే, విశ్వాసంలోని మిగిలిన ప్రతి అంశమూ సరైన దారి తప్పే ప్రమాదం ఉంది. దేవుణ్ణి సర్వోన్నత మేలుస్వరూపునిగా కాకుండా, కేవలం వరాలను ఇచ్చేవానిగా మాత్రమే చూసే ప్రమాదంలో మనం పడతాం.

మన ప్రార్థనకు, జీవితాలకు పునాది ఆయన నామ మహిమకే పరిమితం కాదు; మన ప్రేమకు, ఆరాధనకు దేవుని సంపూర్ణ వ్యక్తిత్వాన్నే కేంద్రంగా చేసుకోవాలని మనం పిలువబడుతున్నాం—దేవుని మహిమ కోసం, కేవలం దేవుని కోసమే, ఎందుకంటే సమస్త మహిమకు, ప్రేమకు దేవుడు అర్హుడు. కతోలిక సభ విశ్వాస సంగ్రహం బోధిస్తున్నట్లుగా, ఈ విన్నపం “ఆయన కోసమే మనలను ఆయన వైపు నడిపిస్తుంది” (CCC 2804), “ఆయన దైవత్వంలోని అత్యంత అంతరంగిక రహస్యంలో” మనలను లీనం చేస్తుంది (CCC 2807).

పునీత లొయోలా ఇగ్నేషియస్ తన అపూర్వ ఆధ్యాత్మిక రచన ఆధ్యాత్మిక సాధనలులో, తాను “మూలసూత్రం మరియు పునాది” అని పిలిచే భాగంలో ఇదే సత్యాన్ని బోధిస్తున్నారు. ఆయన ఇలా ప్రారంభిస్తారు: “మన ప్రభువైన దేవుణ్ణి స్తుతించడానికి, గౌరవించడానికి, సేవించడానికి, ఈ మార్గంలో తన ఆత్మను రక్షించుకోవడానికి మానవుడు సృష్టించబడ్డాడు…” రాతి పునాది ఒక భవనాన్ని స్థిరంగా నిలబెట్టినట్లే, “మన ఆత్మలను రక్షించే” పునాది “మన ప్రభువైన దేవుణ్ణి స్తుతించడం, గౌరవించడం, సేవించడం.” ఈ లక్ష్యమే మన అత్యున్నత కోరిక అయినప్పుడు, మన జీవితమంతా దృఢమైన పునాదిపై నిలుస్తుంది.

పునాదిగా ఉన్న ఈ కోరిక, దేవుని సమక్షంలో మనపట్ల మనం నిజాయితీగా ఉండే కార్యం కూడా. దేవునికి తన గొప్పతనం, పవిత్రత, పరిపూర్ణత ఇప్పటికే తెలుసు. ఈ నిత్య సత్యాన్ని మనం ప్రకటించేది ఆయన మేలు కోసం కాదు, మన మేలు కోసమే.

ఈ మొదటి విన్నపం మిగిలిన అన్నిటినీ సరైన క్రమంలో ఉంచుతుంది. ప్రార్థనలోని మిగిలిన భాగమంతటికీ ఇదే లక్ష్యం, ఉద్దేశం. తరువాతి అధ్యాయాలలో మనం చూడబోతున్నట్లుగా, పరలోక ప్రార్థనలోని ప్రతి ఇతర విన్నపం—నీ రాజ్యం వచ్చునుగాక, నీ చిత్తం నెరవేరునుగాక, మా అనుదిన ఆహారం ఈ రోజు మాకు దయచేయి, మొదలైనవి—చివరికి ఈ మొదటి కోరిక నెరవేరడానికే తోడ్పడుతుంది. అందుకే, మనం ముందుకు సాగుతున్నప్పుడు ఈ విన్నపాన్ని మళ్లీమళ్లీ ప్రస్తావిస్తాం. ఉదాహరణకు: 

  • మన జీవితాలలో దేవుని నామం నిజంగా పవిత్రపరచబడితే, ఆయన రాజ్యం మనలో నిజంగానే ఏలుతుంది. 
  • ఆయన నామం నిజంగా పవిత్రపరచబడితే, ఆయన చిత్తం మనలోను, మన ద్వారాను నిజంగానే నెరవేరుతుంది. 
  • ఆయన నామం నిజంగా పవిత్రపరచబడితే, మన ఆధ్యాత్మిక, భౌతిక అవసరాలన్నిటికీ లభించే వాటిని తగిన అనాసక్తితోను, కృతజ్ఞతతోను తప్పక స్వీకరిస్తాం.

పవిత్రాత్మ వరం: ప్రభువుపట్ల భయభక్తి

పునీత అగుస్తీను, పునీత తోమస్ అక్వినాస్ “నీ నామము పవిత్రపరచబడునుగాక” అనే విన్నపాన్ని ప్రభువుపట్ల భయభక్తి అని పిలువబడే పవిత్రాత్మ వరంతో అనుసంధానిస్తారు. ఈ వరం ఆధ్యాత్మిక జీవితానికి పునాది అవుతుంది. దేవుని అనంత పవిత్రత ఎదుట ఆత్మలో లోతైన గౌరవాన్ని, సంభ్రమాన్ని, ప్రేమను కలిగిస్తుంది.

ప్రభువుపట్ల భయభక్తి అనే వరం ఆత్మను ఈ విధంగా ప్రేరేపిస్తుంది:

  • అన్నిటికంటే మిన్నగా దేవుని మహిమను కోరుకోవడానికి.
  • కేవలం శిక్షకు భయపడి కాకుండా, దేవునిపట్ల ప్రేమతో పాపాన్ని నివారించడానికి.
  • వినయపూర్వక సంభ్రమంతో ఆయన పవిత్రతను గౌరవించడానికి.
  • మాటలోను, కార్యంలోను, కోరికలోను ఆయన నామాన్ని మహిమపరచడానికి.

ప్రభువుపట్ల భయభక్తి రెండు స్థాయిలలో పనిచేస్తుంది:

దాస్య భయం (ప్రారంభ దశ):

  • పాపానికి దేవుడు విధించే శిక్షకు భయపడుతుంది.
  • దేవుని న్యాయం పట్ల మనస్సాక్షిని మేల్కొలుపుతుంది.
  • పర్యవసానాలకు భయపడి ఒక బిడ్డ తల్లిదండ్రులకు విధేయత చూపే తీరును పోలి ఉంటుంది.
  • పశ్చాత్తాపానికి దారితీయగలదు, కానీ స్వార్థకేంద్రితంగా ఉండటం వల్ల అసంపూర్ణంగానే ఉంటుంది.

సంతానసహజ భయం (ఈ వరం యొక్క పరిపూర్ణ స్థితి):

  • తండ్రిని నొప్పిస్తుంది కాబట్టి పాపానికి భయపడే పరిణతి చెందిన ప్రేమతో దేవుణ్ణి గౌరవిస్తుంది.
  • పర్యవసానాల వల్ల కాక, దేవుని అనంత పవిత్రత పట్ల ప్రేమ వల్ల పాపాన్ని నివారిస్తుంది.
  • ప్రేమ నుండి ప్రవహించి, జ్ఞానానికి పునాది అవుతుంది.
  • సామెతలు 9:10లోని ఈ సత్యం వైపు మనలను నడిపిస్తుంది: “ప్రభువంటే భయభక్తులు కలిగి ఉండటమే జ్ఞానానికి ఆరంభం; పరిశుద్ధుని గురించిన జ్ఞానమే వివేకం.”

“నీ నామము పవిత్రపరచబడును గాక” అని ప్రార్థించేటప్పుడు మనం కోరేది:

  • దేవుని పవిత్రతను సముచితంగా గుర్తించి, మహిమపరచి, గౌరవించాలని.
  • అన్నిటిలో ఆయన మహిమపరచబడటాన్ని చూడాలనే తపనతో మన హృదయాలు ప్రేమాగ్నితో రగిలిపోవాలని.
  • ఆయన నామం గౌరవించబడినప్పుడు ఆనందిస్తూ, అది అపవిత్రపరచబడినప్పుడు దుఃఖిస్తూ, మనం పవిత్రమైన భయభక్తులలో ఎదగాలని.
  • ఆయన గౌరవాన్ని కాపాడాలనే ఉత్సాహంతోనూ, ఇతరులు ఆయనను మహిమపరచినప్పుడు ఆనందంతోనూ మనం నిండిపోవాలని.

ఈ మొదటి విన్నపం మనలను ఇలా చేయమని పిలుస్తుంది:

  • దేవుని పవిత్రతను గుర్తించడం, ఆరాధించడం, ప్రతిబింబించడం.
  • మన జ్ఞానస్నాన పిలుపునకు తగిన గౌరవంతో జీవించడం.
  • మన జీవితాలు ఆయన నామాన్ని మహిమపరచేలా పవిత్రమైన భయభక్తులను పెంపొందించుకోవడం.

ధన్యతా వచనం: “ఆత్మలో పేదలైనవారు ధన్యులు”

పునీత అగుస్తీను, పునీత తోమా అక్వినాసు ఇద్దరూ ప్రభువు ప్రార్థనలోని మొదటి విన్నపాన్ని మొదటి ధన్యతా వచనంతో అనుసంధానిస్తారు: “ఆత్మలో పేదలైనవారు ధన్యులు, ఎందుకంటే పరలోక రాజ్యం వారిదే” (మత్తయి 5:3). దేవుని పవిత్రతను సముచితంగా గుర్తించడం, మహిమపరచడం ఆధ్యాత్మిక పేదరికంతో ప్రారంభమవుతాయని ఈ సంబంధం వెల్లడిస్తుంది. ఈ పేదరికం అంటే తనను తాను రిక్తం చేసుకోవడం; అది కృపను స్వీకరించడానికి ఆత్మను సంసిద్ధం చేసి, మనలో దేవుని పరిపాలన స్థాపించబడటానికి వీలు కల్పిస్తుంది.

మత్తయి సువార్తలో “ఆత్మలో పేదలుగా” ఉండటమంటే, పూర్తిగా దేవునిపై ఆధారపడేందుకు, స్వశక్తిపై ఆధారపడటాన్ని వినయంతో విడిచిపెట్టడం. మనకు మనంతట మనంగా ఏదీ లేదని, సమస్తమూ ఆయన నుండే స్వీకరిస్తామని గుర్తించడం. ఈ ఆత్మసంబంధమైన పేదరికం దేవునిపై అచంచలమైన నమ్మకాన్ని పెంపొందిస్తుంది. సమస్త నమ్మకానికీ గౌరవానికీ అర్హుడు ఆయన ఒక్కడే.

దేవుని పవిత్రత మనలో మహిమపరచబడేలా, అహంకారాన్ని, మనకు మనమే సరిపోతామనే భావనను త్యజించి, నిజమైన ఆధ్యాత్మిక పేదరికంలో జీవించాలనే మన కోరికను ఈ ప్రార్థన వ్యక్తపరుస్తుంది. ఈ ఆత్మసంబంధమైన పేదరికాన్ని స్వీకరించేవారు పరలోక రాజ్యాన్ని వారసత్వంగా పొందుతారు; ఎందుకంటే వారిలో దేవుని నామం సముచితంగా మహిమపరచబడుతుంది, ఆయన పవిత్రత ఏలుతుంది, ఆయన రాజ్యం వారి హృదయాలలో సుస్థిరంగా స్థాపించబడుతుంది. ఆ విధంగా, “ఆత్మలో పేదలైనవారు” అంటే, దేవుని పవిత్రత తమలో ఏలేలా తమను తాము పూర్తిగా రిక్తం చేసుకోవడం ద్వారా ఆయన నామాన్ని అత్యంత పరిపూర్ణంగా పవిత్రపరచేవారు. ఈ మౌలికమైన కోరిక సరైన క్రమంలోకి వచ్చిన తరువాత, మనం తదుపరి గొప్ప ఆకాంక్ష వైపు సాగవచ్చు: “నీ రాజ్యము వచ్చును గాక.”

మన కోరికలను అనుగుణంగా మలచుకోవడం

మనం చేసే సాధనలన్నిటిలో బహుశా అత్యంత ప్రాముఖ్యమైన ఈ సాధనలో, మన బుద్ధిని, సంకల్పాన్ని, కోరికలను ప్రభువు ప్రార్థనలోని మొదటి విన్నపానికి అనుగుణంగా ఎలా మలచుకోవాలో ప్రార్థనాపూర్వకంగా ధ్యానిద్దాం.

మనం బుద్ధితో ప్రారంభిస్తాం. నీ నామము పవిత్రపరచబడును గాక అనే మాటల అర్థగాంభీర్యాన్ని తెలుసుకోవడం ద్వారా, నిత్య సత్యపు వెలుగులో మన మనస్సాక్షిని పరిశీలించుకునే అవకాశం మనకు లభిస్తుంది. ఆ తరువాత, మన సంకల్ప బలమంతటితో దానిని ఎంచుకోవడానికి మనం ఆహ్వానించబడుతున్నాం. అలా పదే పదే చేయడం ఒక అలవాటును ఏర్పరుస్తుంది; ఆ అలవాటు సద్గుణంగా మారుతుంది. ఆ సద్గుణం మన కోరికలను, మనం అన్వేషించగల అత్యున్నత మేలు వైపు—దేవుని మహిమ వైపు—మరల్చుతుంది.

దేవుని పవిత్రతను విశ్వసించడం

పరలోకంలోని వివిధ శ్రేణుల దివ్యదూతలను ధ్యానిస్తూ ప్రారంభిద్దాం. వారు నిరంతరం దేవునికి ఇలా ఎలుగెత్తి పలుకుతుంటారు:

“పూర్వము ఉన్నవాడు, ఇప్పుడు ఉన్నవాడు, రాబోవువాడు అయిన సర్వశక్తిమంతుడైన దేవుడగు ప్రభువు పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు” (ప్రకటన గ్రంథం 4:8).

ఇదే మీ ప్రార్థనా? దేవుని పరిపూర్ణ పవిత్రతను మీరు గుర్తిస్తున్నారా? మనం ధ్యానించిన ప్రతి దైవిక లక్షణం, ప్రతి దైవకార్యం మనలను ఆరాధనలోకి నడిపిస్తాయి—దేవుడు మన కోసం ఏమి చేయగలడనే దానివల్ల కాదు, దేవుడు దేవుడే కనుక, స్తుతికీ ఆరాధనకూ అనంతంగా అర్హుడు కనుక.

పరలోకంలో, పరమానందకర దైవదర్శనాన్ని తిలకిస్తూ, దేవుని పవిత్రతను ఎల్లప్పుడూ ప్రకటించడమే మనకు నిత్యానందంగా ఉంటుంది. అయితే ఈ లోకంలో మనం సులభంగా మరెన్నో చింతలు, ఆశలు, ఆశయాలలో మునిగిపోతాం. వాటిని కాసేపు పక్కనపెట్టి, మిమ్మల్ని మీరు ఇలా ప్రశ్నించుకోండి:

  • దేవుడు పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడనీ, పూర్వము ఉన్నవాడు, ఇప్పుడు ఉన్నవాడు, రాబోవువాడు అయిన సర్వశక్తిమంతుడైన ప్రభువైన దేవుడనీ నేను విశ్వసిస్తున్నానా?
  • అన్నిటికంటే మిన్నగా ఆయనను ఆరాధించాలని నేను కోరుకుంటున్నానా?
  • అత్యున్నతమైన ఈ ప్రథమ కోరికతో పోటీపడే ఇతర కోరికలకు నేను చోటిస్తున్నానా?
  • మార్పు చెంది, దేవుని మహిమను నా జీవితపు అత్యున్నతమైన, మౌలికమైన జయఘోషగా చేసుకోవడానికి నేను సిద్ధంగా ఉన్నానా?

పరలోకాన్ని చేరకముందు ఈ లోకంలో ఈ మర్మపు సంపూర్ణత మన అవగాహనకు అతీతమైనప్పటికీ, ఈ సత్యాన్ని ధ్యానిస్తూ, మన సర్వశక్తితో దానిని విశ్వసించడం ద్వారా మన అవగాహనను మరింత లోతుగా పెంచుకోవచ్చు.

దేవునికి మహిమ చెల్లించడం

మన సర్వశక్తితో విశ్వసించడం అనేది సంకల్పంతో చేసే కార్యం—ఉద్దేశపూర్వకంగా చేసుకునే ఎంపిక. దేవుని పరిశుద్ధతను మన మనస్సులు అర్థం చేసుకున్న తరువాత, మనం దానికి అనుగుణంగా ప్రవర్తించాలని నిర్ణయించుకోవాలి. దేవుడు ముమ్మారు పరిశుద్ధుడనే భావనతో కేవలం ఏకీభవించడం మాత్రమే కాదు; మన పూర్ణమనస్సుతో, పూర్ణహృదయంతో, పూర్ణాత్మతో, సర్వశక్తితో దానిని విశ్వసించాలి, ప్రకటించాలి, జీవించాలి:

“నీ పూర్ణహృదయంతో, నీ పూర్ణాత్మతో, నీ పూర్ణమనస్సుతో నీ దేవుడైన ప్రభువును ప్రేమించాలి.” (మత్తయి 22:37)

దేవుడు ఎవరనే మర్మాన్ని లోతుగా అన్వేషిస్తూ, అచంచలమైన విశ్వాసంతో ఆయనను విశ్వసిస్తూ, ప్రార్థనలో మాత్రమే కాక ప్రతి ఆలోచనలో, మాటలో, చేతలో ఆయన పరిశుద్ధతను ప్రకటించినప్పుడు మనం దేవుణ్ణి ప్రేమిస్తున్నాం.

దేవుని మహిమ ద్వారా పరివర్తన

ఇప్పుడు మీ కోరికలను పరిశీలించండి—వాటిలో కొన్ని మంచివి, మరికొన్ని క్రమం తప్పినవి. మన సర్వశక్తితో దేవుణ్ణి ప్రేమించాలని మనం ఎంచుకుంటే, మళ్లీ మళ్లీ దృఢపరచుకునే ఆ సంకల్పం మన కోరికలలో సామరస్యాన్ని, క్రమాన్ని నెలకొల్పుతుంది. క్రమంగా, మన దైనందిన జీవితమంతటా దేవుని పరిశుద్ధత మన మనస్సులలోనూ మన హృదయాలలోనూ ఉందని మనం గ్రహిస్తాం.

అలా చేయడం ద్వారా, ప్రతి మంచి కోరిక ఆ కోరికకూ ప్రార్థనకూ తోడ్పడుతూ, వాటికి లోబడి ఉండేలా మనం అనుమతిస్తాం. మనం అనుభవించే ఈ పరివర్తనను పునీత పౌలు చక్కగా వ్యక్తపరుస్తున్నారు:

“ఎల్లప్పుడూ ఆనందించండి. ఎడతెగక ప్రార్థించండి. అన్ని పరిస్థితులలో కృతజ్ఞతలు చెల్లించండి; ఎందుకంటే క్రీస్తు యేసునందు మీ పట్ల దేవుని చిత్తం ఇదే.” (1 థెస్సలోనీకయులు 5:16–18)

దేవుని పరిశుద్ధత మన మనస్సులలోనూ సంకల్పాలలోనూ ఎంతగా చొచ్చుకుపోతుందంటే, మనం ఆయనపట్ల ప్రగాఢమైన అనురాగంతో, అచంచలమైన, ఉత్సాహభరితమైన భక్తితో ఆయనను ప్రేమిస్తాం. అప్పుడే ఇలా నిరంతరం ఆనందిస్తూ, ప్రార్థిస్తూ జీవించడం సాధ్యమవుతుంది.

ఈ కోరిక కోసం ప్రార్థించండి. మీ జీవితంలోని మిగిలిన అన్నిటినీ మించిపోయేలా, అది మిమ్మల్ని పూర్తిగా ఆవహించనివ్వండి. క్రీస్తు ఆధ్యాత్మిక శరీరమంతటితో కలిసి దేవుని మహిమనూ పరిశుద్ధతనూ ప్రకటించే ఈ ఆరాధనా కార్యంలోనే మనకు జీవిత పరమార్థమూ దిశా నిర్దేశమూ లభిస్తాయి. మనం ధన్యులమై, ఆత్మలో పేదవారమై, దేవుని ప్రేమా కృపల సంపదలను వారసత్వంగా బహుమతి పొందుతాం.

మనం ప్రార్థిద్దాం:

పరలోకమందున్న మా తండ్రీ, నాలోనూ సృష్టి అంతటిలోనూ నీ నామం మహిమపరచబడి, పరిశుద్ధపరచబడుగాక. సెరాఫీములతోనూ, పరలోక సైన్యాలన్నిటితోనూ కలిసి నేను నీకు ఎలుగెత్తి మొరపెడుతున్నాను:

“పూర్వము ఉన్నవాడు, ఇప్పుడు ఉన్నవాడు, రాబోవువాడు అయిన సర్వశక్తిమంతుడైన దేవుడగు ప్రభువు పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు” (ప్రకటన గ్రంథం 4:8).

“వధింపబడిన గొర్రెపిల్ల శక్తినీ ఐశ్వర్యాన్నీ, జ్ఞానాన్నీ బలాన్నీ, ఘనతనూ మహిమనూ స్తుతినీ పొందడానికి అర్హుడు…సింహాసనాసీనునికీ గొర్రెపిల్లకూ స్తుతీ ఘనతా, మహిమా పరాక్రమమూ యుగయుగాలు కలుగుగాక” (ప్రకటన గ్రంథం 5:12–13).

“సింహాసనాసీనుడైన మన దేవుని నుండీ, గొర్రెపిల్ల నుండీ రక్షణ వస్తుంది…ఆమెన్. మన దేవునికి స్తుతీ మహిమా, జ్ఞానమూ కృతజ్ఞతాస్తుతీ, ఘనతా శక్తీ పరాక్రమమూ యుగయుగాలు కలుగుగాక. ఆమెన్” (ప్రకటన గ్రంథం 7:10, 12).

“సర్వశక్తిమంతుడవైన ప్రభువైన దేవా, నీ కార్యాలు గొప్పవి, అద్భుతమైనవి. జనముల రాజా, నీ మార్గాలు న్యాయమైనవి, సత్యమైనవి. ప్రభూ, నీకు భయపడనివారెవరు? నీ నామాన్ని మహిమపరచనివారెవరు? ఎందుకంటే నీవు మాత్రమే పరిశుద్ధుడవు. నీ నీతిక్రియలు వెల్లడయ్యాయి కనుక సకల జనములు వచ్చి నీ సన్నిధిలో ఆరాధిస్తారు” (ప్రకటన గ్రంథం 15:3–4).

అత్యంత పరిశుద్ధుడవైన తండ్రీ, ఇదే నా నిరంతర ప్రార్థనగా మారుగాక. నా జీవితంలోనూ, క్రీస్తునందు నా సహోదర సహోదరీలైన నీ బిడ్డలందరి జీవితాలలోనూ నీవు మహిమపరచబడుదువుగాక. నీ పరిశుద్ధతను గ్రహిస్తూ, నీ పరిశుద్ధతను ప్రతిబింబిస్తూ, నీ పరిశుద్ధతను అందరూ తెలుసుకొని ప్రేమించాలని కోరుకుంటూ, మేమందరం కలిసి స్తుతి ఆరాధనల గానబృందంగా మారుదుముగాక.

దయచేసి నా హృదయాన్ని శుద్ధిచేసి, ఆత్మలో పేదరికాన్ని నాకు దయచేయి. నన్ను ఆకర్షించే ప్రతి పాపబంధం నుండి నేను వైదొలగి, నా సొంత బలంపైనే ఆధారపడాలనే ప్రతి ప్రయత్నాన్ని అధిగమించి, పూర్తిగా నీపైనే ఆధారపడుదునుగాక.

దయచేసి పవిత్రాత్మ వరమైన దేవభీతితో నన్ను నింపు. అన్నిటికంటే మిన్నగా నీ పరిశుద్ధత వెల్లడికావాలని, మహిమపరచబడాలని నేను కోరుకుంటుండగా, నా ప్రేమనంతటినీ పొందడానికి అర్హుడవైన నీపట్ల ప్రేమతో, ప్రతి పాపం నుండీ నీ అనంత మహోన్నతత్వాన్ని అవమానించే ప్రతిదాని నుండీ నేను దూరంగా పారిపోవుదునుగాక.

“సైన్యములకు అధిపతియైన ప్రభువు పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు! భూమి అంతా ఆయన మహిమతో నిండి ఉంది!” (యెషయా 6:3).

తండ్రికీ, కుమారునికీ, పవిత్రాత్మకూ సమస్త మహిమ కలుగుగాక: ఆదిలో ఉన్నట్లు, ఇప్పుడూ, ఎల్లప్పుడూ, యుగయుగాలూ ఉండును గాక.

పరలోకమందున్న మా తండ్రీ, నాలోనూ సృష్టి అంతటిలోనూ నీ నామం మహిమపరచబడి, పరిశుద్ధపరచబడుగాక. ఆమెన్!


విషయ సూచిక

నాలుగవ అధ్యాయం: నీ రాజ్యం వచ్చుగాక”

కాగితపు అట్ట పుస్తకం – కిండిల్ ఈ-పుస్తకం – ఆడిబుల్ – గూగుల్ ప్లే – ఆపిల్ బుక్స్ – ఇంకా మరిన్ని!