በዓመቱ መደበኛ ዘመን አሥራ አንደኛ ሳምንት

ቅዱስ ጥሪ

በዓመቱ መደበኛ ዘመን አሥራ አንደኛ እሑድ፣ ዓመት ሀ

ከዚያም ኢየሱስ ደቀ መዛሙርቱን፣ “መከሩ ብዙ ነው፣ ሠራተኞቹ ግን ጥቂቶች ናቸው፤ ስለዚህ የመከሩን ጌታ ለመከሩ ሠራተኞችን እንዲልክ ለምኑት” አላቸው። ማቴዎስ 9:37-38

ይህ ቃል ለቤተ ክርስቲያን መልካም ሁኔታ ሁላችንም ያለብንን አስፈላጊ ግዴታ ይገልጣል። ለክህነት ጥሪዎች እንድንጸልይ የሚቀርብልንን ጥሪ ያሳያል።

ኢየሱስ በራሱ ስም እንዲሠሩ ተራ ሰዎችን በመጠቀም ቤተ ክርስቲያንን መመሥረቱ ትኩረት የሚስብ ነው። ካህናት እንደ ሌሎች ሰዎች ሁሉ ኃጢአተኞች ናቸው፤ ሆኖም ኢየሱስ በእረኝነት እጅግ ቅዱስ አገልግሎት እንዲያገለግሉ ይጠራቸዋል። እነዚህን ሁለት ነጥቦች መረዳታችን አስፈላጊ ነው።

በመጀመሪያ፣ ኢየሱስ ኃጢአተኞችን ወደ ክህነት ይጠራል። ይህ እውነታን መግለጽ ብቻ እንጂ ከባድ ወይም የነቀፋ ንግግር አይደለም። የመጀመሪያዎቹን ጳጳሳት፣ ማለትም ሐዋርያትን፣ መመልከት ብቻ ይበቃናል፤ ወዲያውኑም ድካማቸውን እናያለን። ካህናት ወደ ቅድስና የሚጠራቸው ቅዱስ ጥሪ እንዳላቸው ምንም ጥርጥር የለውም፤ ቅዱሳን ለመሆንም መትጋት አለባቸው። ሆኖም እንደ ኢየሱስ ቅዱስ ሆነው ሳናገኛቸው ልንገረም አይገባም። ይህ ሁሉ እግዚአብሔር በፈቃዱ የሚፈቅደው ነው፤ ማለትም ኃጢአተኛ ሰዎች በእግዚአብሔር ልጅ በኢየሱስ አካል ሆነው እንዲያገለግሉ ይፈቅዳል። እንዴት ያስደንቃል!

በሁለተኛ ደረጃ፣ ካህናት እረኞቻችን እንዲሆኑ ተጠርተዋል፤ እኛም እንደ እረኞቻችን ልንቀበላቸው ይገባል። በትሕትና ከድካማቸው ባሻገር ማየት ከቻልን፣ እግዚአብሔር በእውነት በእነርሱ በኩል እንደሚጠብቀንና እንደሚመራን እንገነዘባለን። በቅዱስ የክህነት ሹመታቸው ምክንያት፣ መንፈስ ቅዱስ በክህነት በኩል ነፍሶቻችንን እጅግ ቀጥተኛና ጥልቅ በሆነ መንገድ ወደ ሰማይ ሊመራ ይችላል። ነገር ግን አንዳንድ ጊዜ በካህኑ ውስጥ እረኛውን በእውነት ለማየት ትሑት በግ መሆን ያስፈልጋል።

ዛሬ ስለ ቅዱስ ክህነት ታላቅ ስጦታ አሰላስል። ካህናታችንን መውደድና ማክበር፣ በተለይም ለእነርሱ መጸለይና እነርሱን መደገፍ አለብን። በወይኑ እርሻ ተጨማሪ ሠራተኞች እንዲኖሩ እንድንጸልይ ጌታችን የሰጠንን ትእዛዝም መስማት አለብን። ዓለማችን ሁልጊዜ እረኞች ያስፈልጓታል፤ እግዚአብሔር ለዚህ ቅዱስ አገልግሎት ብዙ ካህናትን እንዲያስነሣ መጸለይም የእያንዳንዱ የቤተ ክርስቲያን አባል ግዴታ ነው።

ታላቁ ሊቀ ካህናችን፣ ጌታ ኢየሱስ ሆይ፣ ወደ ወይን እርሻህ ብዙ ሠራተኞችን እንድትልክ እንለምንሃለን። በዚህ ቅዱስ አገልግሎት እንዲያገለግሉ የምትጠራቸው ሁሉ፣ ለአንተ “እሺ” ለማለትና በታላቅ ቅድስና የሚኖር ሕይወትን ለመቀበል የሚያስፈልጋቸውን ድፍረት ስጣቸው። ቅዱስ አባታችንን ርእሰ ሊቃነ ጳጳሳቱን፣ ጳጳሳችንን፣ የቁምስናችንን ካህንና በቤተ ክርስቲያንህ ውስጥ የሚያገለግሉትን ሁሉ በልዩ ሁኔታ ባርክ። እኛ ሕዝብህም ለእረኞቻችን ምንጊዜም ተገቢውን ፍቅርና ድጋፍ እንድናሳይ እርዳን። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

የእግዚአብሔር መንግሥት ድንቅ ነገሮች

በዓመቱ መደበኛ ዘመን አሥራ አንደኛ እሑድ፣ ዓመት ለ

ኢየሱስ ለሕዝቡ እንዲህ አለ፦ «የእግዚአብሔር መንግሥት እንዲህ ናት፤ አንድ ሰው በመሬት ላይ ዘር እንደሚዘራ፣ ሌሊትና ቀንም እንደሚተኛና እንደሚነሣ ናት፤ በዚህ ሁሉ መካከል ዘሩ ይበቅላል፣ ያድጋልም፤ እንዴት እንደሆነ ግን እርሱ አያውቅም።» ማርቆስ 4:26-27

የእግዚአብሔር መንግሥት በመካከላችን እንዴት እንደምትበቅል፣ እንደምታድግና ፍሬ እንደምታፈራ የሚያሳይ እንዴት ያለ ውብ ምሳሌ ነው!

እግዚአብሔር መንግሥቱ እንድትመጣ ይፈልጋል። በጌታ ጸሎት ውስጥ የምንጸልየውም ይህንኑ ነው። መንግሥቱ እንድትመጣ ስንጸልይ ምን ማለታችን ነው? በመጀመሪያ፣ እግዚአብሔር መንግሥቱን በልባችንና በነፍሳችን ውስጥ እያቋቋመ፣ መጥቶ በውስጣችን ለመኖር ይፈልጋል ማለት ነው። እኛ የመንግሥቱ ሕያዋን አባላት መሆን አለብን፤ እርሱም ገዢያችንና መሪያችን መሆን አለበት።

በሁለተኛ ደረጃ፣ ይህ ማለት ሕጎቹና ፈቃዱ በዓለማችን እንዲሰፍኑ መሆኑን እንረዳለን። ይህም ማለት ማኅበራዊ፣ ፖለቲካዊና ባህላዊ ሥርዓቱ በመንግሥቱ እንዲሳተፍና ፍሬዋን እንዲያፈራ፣ በእግዚአብሔር ጸጋ መለወጥ አለበት ማለት ነው። የምንሠራው ሥራ አለን!

ሦስተኛ፣ ኢየሱስ በድምቀትና በግርማ ሲመለስ፣ የመንግሥቱን የመጨረሻና የክብር መምጣት በጉጉት እንጠባበቃለን ማለት ነው። በመጨረሻ፣ ሁሉም ነገር ይለወጣል፤ እግዚአብሔርም ሁሉን አዲስ በማድረግ በዓለም ላይ የመጨረሻ ፍርዱን ይሰጣል።

ነገር ግን ከላይ ያለው ክፍለ ንባብ በተለይ ይህ «እንዴት» እንደሚሆን ይገልጥልናል። የእግዚአብሔር መንግሥት ቀስ በቀስ፣ በእርጋታና በተአምራዊ መንገድ ሥር እንደሚሰድድ ያሳየናል። ይህ በሕይወታችን ውስጥ ይሆናል፤ እኛ ክርስቲያኖች ለዚህ ሥራ ራሳችንን ስንሰጥ በዓለማችን ውስጥም ይሆናል፤ በዘመን መጨረሻም ኢየሱስ ሲመለስ በተአምራዊ መንገድ ይሆናል።

ኢየሱስ ስለሚሰጠን ይህ ምሳሌ አስብ። ገበሬው ዘሩን ይዘራል፤ ቀስ በቀስም ይበቅላል፣ ያድጋል፣ ፍሬም ያፈራል። ይህ ሲሆን ግን ገበሬው “እንዴት እንደሚሆን አያውቅም።”

ዛሬ፣ እግዚአብሔር መንግሥቱን ስለሚመሠርትባቸው ምሥጢራዊ መንገዶች አስተንትን። ከሁሉ አስቀድሞ ይህ በእርሱ እጅ ነው። አንተ ግን የድርሻህን ማድረግ አለብህ። ልብህንና በዙሪያህ ያለውን ዓለም ለም መሬት ማድረግ አለብህ። ዘሩን መዝራትና እንደ አስፈላጊነቱ ውኃ ማጠጣት አለብህ፤ ከዚያ ግን እግዚአብሔር የራሱን ድርሻ እንዲያደርግ ፍቀድ። እግዚአብሔር ከማናችንም በላይ መንግሥቱን በሕይወትህና በዓለም ውስጥ ማምጣት ይፈልጋል። አንተ ግን የድርሻህን ካደረግህ፣ በጸጋው የሚፈጽመው ክቡር ሥራ ሲያድግ እያየህ አንተም ትደነቃለህ።

መለኮታዊ ንጉሤ ሆይ፣ ልቤ ለመንግሥትህ ለም መሬት እንዲሆን እርዳኝ። መንግሥትህን በልቤ እንድታሳድግ እንድፈቅድልህ እርዳኝ፤ በዓለማችንም የዚያ መንግሥት መሣሪያ እንድሆን እርዳኝ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

የእግዚአብሔር ምሕረት

በዓመቱ ተራ ዘመን አሥራ አንደኛ እሑድ፣ ዓመት ሐ

ሽቱ የያዘ የአልባስጥሮስ ብልቃጥ ይዛ መጣች፤ ከኋላውም በእግሮቹ አጠገብ እያለቀሰች ቆመች፣ እግሮቹንም በእንባዋ ማርጠብ ጀመረች። ከዚያም በጠጉሯ አበሰቻቸው፣ ሳመቻቸው፣ በሽቱውም ቀባቻቸው። የጋበዘው ፈሪሳዊ ይህን ባየ ጊዜ፣ «ይህ ሰው ነቢይ ቢሆን ኖሮ፣ የምትነካው ሴት ማን እንደሆነችና ምን ዓይነት ሴት እንደሆነች፣ ኃጢአተኛም እንደሆነች ያውቅ ነበር» አለ በልቡ። ሉቃስ 7:37b-39

ይህ ፈሪሳዊው የተናገረው አስገራሚ ንግግር ነው። የሚያስገርመውም ኢየሱስ በእርግጥ ነቢይ (የነቢያት ሁሉ ነቢይ) ስለነበረና እርሱን የምትነካው ሴት ምን ዓይነት ሴት እንደነበረች ያውቅ ስለነበር ነው። ኃጢአቶቿን ሁሉ ያውቅ ነበር፤ በእርሷ ላይ ከሚፈርደው ፈሪሳዊ እጅግ በላቀ ሁኔታም በእውነት ምን ዓይነት ሴት እንደነበረች ያውቅ ነበር። እንዲያውም ኢየሱስ በዚያ ሁኔታ የተቀበላት በእነዚህ ምክንያቶች ነበር።

ይህች ምን ዓይነት ሴት ነበረች? ከልቧ ንስሐ የገባች ኃጢአተኛ ሴት ነበረች። የኢየሱስ ልብ ተከፍቶ ብዙ ምሕረቱን እንዲያፈስ ያደረገው፣ በኃጢአቷ ምክንያት የተሰማት ሐዘን ነበር። የሚያሳዝነው፣ ፈሪሳዊው ከውጫዊው ገጽታ አልፎ ማየት አልቻለም፤ ኢየሱስ ግን በልቧ ውስጥ ያለውን ማየት ይችል ነበር።

ከዚህ ክስተት መማር ያለብን ሁለት ትምህርቶች አሉ። በመጀመሪያ፣ ኢየሱስ ልባችንን እንደሚያይ ማወቅ አለብን። ወደ ልባችን ይመለከታል፤ በውስጡም የያዝነውን ከማንም በላይ፣ እንዲያውም እኛ ራሳችን ማየት ከምንችለው እጅግ በላይ ያውቃል። ኢየሱስ በውስጣችን ግትርነት ወይም ሐዘን እንዳለ ያውቃል። በኃጢአት መጸጸት ወይም ግዴለሽነት እንዳለ ያውቃል። ሁሉንም ያውቃል፣ እንደዚያም ያደርጋል። ጌታችንን ማታለል አይቻልም።

ሁለተኛ፣ በሌሎች ላይ ለመፍረድ ያለንን ዝንባሌ ለመመርመር ይህን ክስተት መጠቀም አለብን። ውጫዊውን ገጽታ ብቻ ተመልክተን፣ በምናየው ላይ ተመሥርተን ድምዳሜ ላይ መድረስ ቀላል ነው። ነገር ግን በዚህ መንገድ ስንፈርድ፣ ሁሉንም እውነታዎች ሳናውቅ እንፈርዳለን። ይህን ስናደርግ፣ ፍርዳችን ሁልጊዜ የተሳሳተ ይሆናል።

ዛሬ፣ በመድኃኒታችን አካል ውስጥ ስላለው ፍጹም ፍቅር የተሞላ ልብ አሰላስል። የራስህን ልብ ፈጽሞ እንደሚያውቅም አሰላስል። ወደ ልብህ እንዲገባና ኃጢአትህንና ድክመትህን እንዲገልጥልህ ፍቀድለት። ወደ እውነተኛ ንስሐ እየጠራህ፣ በብዙ ርኅራኄና ምሕረት ይህን ያደርጋል። ለጥሪው ምላሽ ከሰጠህ፣ ይህችን ኃጢአተኛ ሴት እንደተቀበላት አንተንም ይቀበልሃል።

ፍጹም ምሕረት ያለህ ጌታ ሆይ፣ ኃጢአተኛ መሆኔን አውቃለሁ፤ የተትረፈረፈ ምሕረትህንም እለምናለሁ። ስለ ኃጢአቴ ንስሐ እገባለሁ፤ ይቅር እንድትለኝም እጠይቅሃለሁ። ውድ ጌታ ሆይ፣ በሌሎች ላይ የመፍረድና እነርሱን የመኮነን ወጥመድ ውስጥ ፈጽሞ እንዳልወድቅም እርዳኝ። ከዚህ ዓይነት ትዕቢት ነጻ አውጣኝ፤ አንተ ለእኔ የምታደርገውን ምሕረት እኔም ለሌሎች እንዳደርግ እርዳኝ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

ሌላውን ጉንጭ ማዞር

በዓመቱ ተራ ዘመን የአሥራ አንደኛው ሳምንት ሰኞ

«እኔ ግን እላችኋለሁ፣ ክፉ የሚያደርግባችሁን አትቃወሙ። ማንም ቀኝ ጉንጭህን ሲመታህ፣ ሌላውንም ወደ እርሱ አዙርለት።» ማቴዎስ 5:39

ይህ ለመቀበል የሚከብድ ትምህርት ነው!

ኢየሱስ በእውነት ይህን ማለቱ ነበር? ብዙውን ጊዜ፣ አንድ ሰው በደል ሲያደርስብን ወይም ሲጎዳን፣ ወዲያውኑ ምክንያቶችን እየደረደርን ይህን የወንጌል ክፍል ወደ ጎን ለመተውና እኛን አይመለከትም ብለን ለማሰብ እንዘነብላለን። አዎን፣ ለማመን የሚከብድ፣ በተግባር ለመኖር ደግሞ ይበልጥ የሚከብድ ትምህርት ነው።

“ሌላውን ጉንጭ ማዞር” ማለት ምን ማለት ነው? በመጀመሪያ፣ ይህን በቀጥታ ትርጉሙ ልንመለከተው ይገባል። ኢየሱስ የተናገረውን በእርግጥ ማለቱ ነበር። እርሱ የዚህ ፍጹም ምሳሌ ነው። በጉንጩ በጥፊ ተመታ ብቻ ሳይሆን፣ በጭካኔም ተደበደበ፣ በመስቀልም ላይ ተሰቀለ። የሰጠውም ምላሽ፣ “አባት ሆይ፣ የሚያደርጉትን አያውቁምና ይቅር በላቸው” የሚል ነበር። ስለዚህ፣ ኢየሱስ ራሱ ለማድረግ ፈቃደኛ ያልነበረውን ነገር እንድናደርግ አይጠራንም።

ሌላውን ጉንጭ ማዞር ማለት የሌላ ሰውን የጥቃት ድርጊቶች ወይም ቃላት መሸፋፈን አለብን ማለት አይደለም። ምንም በደል እንዳልፈጸመ ማስመሰል የለብንም። ኢየሱስ ራሱ ይቅር ሲልና አብም ይቅር እንዲላቸው ሲለምን፣ በኃጢአተኞች እጅ የደረሰበትን ከባድ ግፍ አምኖ ተቀብሏል። ነገር ግን ዋናው ነገር፣ ወደ ክፋታቸው እንዲሳብ ራሱን አለመፍቀዱ ነው።

ብዙ ጊዜ፣ በምሳሌያዊ አነጋገር፣ ሌላ ሰው ጭቃ የወረወረብን ሲመስለን፣ እኛም መልሰን ጭቃ ለመወርወር እንፈተናለን። ከሚበድለን ሰው ጋር ለመጣላትና መልሰን እርሱን ለመግፋት እንፈተናለን። ነገር ግን የሌላውን ሰው ተንኮልና ጭካኔ ለማሸነፍ ቁልፉ፣ ወደዚያ ጭቃ መጎተትን አሻፈረኝ ማለት ነው። ሌላውን ጉንጭ ማዞር፣ በሞኝነት ንትርክ ወይም ክርክር ውስጥ ገብተን ራሳችንን ለማዋረድ ፈቃደኞች አይደለንም የምንልበት መንገድ ነው። ምክንያት የጎደለው ባሕርይ ሲያጋጥመን፣ እኛም በዚያው መንገድ ለመመለስ ፈቃደኞች አንሆንም። ይልቁንም የሌላውን ሰው ተንኮል በሰላም በመታገሥና ይቅር በማለት፣ ተንኮሉን ለራሱም ሆነ ለሌሎች እንዲገልጥ ለመፍቀድ እንመርጣለን።

ይህ ማለት ኢየሱስ ከአቅማችን በላይ በሆነ የጥቃት ግንኙነት ውስጥ ዘወትር እንድንኖር ይፈልጋል ማለት አይደለም። ነገር ግን ሁላችንም ከጊዜ ወደ ጊዜ ግፍ እንደሚያጋጥመን፣ ተንኮልን በተንኮል ለመመለስ ሳንሳብ፣ በምሕረትና ወዲያውኑ ይቅር በማለት ልንጋፈጠው እንደሚገባ ያመለክታል።

ዛሬ፣ የሚከብዱህን ማናቸውንም ግንኙነቶች አስብ። በተለይም፣ ይቅር ለማለትና ሌላውን ጉንጭ ለማዞር ምን ያህል ዝግጁ እንደሆንህ አስብ። ይህን ማድረግህ በዚያ ግንኙነት ውስጥ የምትፈልገውን ሰላምና ነፃነት ሊያመጣልህ ይችላል።

ይቅር የምትለኝ ጌታዬ ሆይ፣ ታላቅ ምሕረትህንና ይቅር ባይነትህን እንድመስል እርዳኝ። የጎዱኝን ሰዎች ይቅር እንድል እርዳኝ፤ ከሚያጋጥመኝም ማንኛውም ግፍ በላይ እንድነሣ እርዳኝ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

ጠላቶቻችሁን ውደዱ

በመደበኛው ዘመን የአሥራ አንደኛው ሳምንት ማክሰኞ

“እኔ ግን እላችኋለሁ፤ በሰማይ ያለው አባታችሁ ልጆች እንድትሆኑ፣ ጠላቶቻችሁን ውደዱ፣ ለሚያሳድዷችሁም ጸልዩ።” ማቴዎስ 5:44-45a

ይህ ከጌታችን የተሰጠን ቀላል ትእዛዝ አይደለም። ሆኖም የፍቅር ትእዛዝ ነው።

በመጀመሪያ፣ ጠላቶቻችንን እንድንወድ ይጠራናል። ጠላቶቻችን እነማን ናቸው? ሆን ብለን ለመጥላት የመረጥናቸው ሰዎች በሚል ትርጉም፣ “ጠላቶች” እንደሌሉን ተስፋ እናደርጋለን። ሆኖም፣ በሕይወታችን ውስጥ በእነርሱ ላይ ለመቆጣት የምንፈተንባቸውና እነርሱን መውደድ የሚከብደን ሰዎች ሊኖሩ ይችላሉ። ምናልባትም አብረናቸው ለመኖር የሚከብዱንን ማናቸውንም ሰዎች እንደ ጠላቶቻችን ልንቆጥራቸው እንችላለን።

እነርሱን መውደድ ማለት የግድ የቅርብ ወዳጆቻቸው መሆን አለብን ማለት አይደለም። ነገር ግን ለእነርሱ እንክብካቤ፣ ተቆርቋሪነት፣ መረዳትና ይቅር ባይነት ያለው እውነተኛ ፍቅር እንዲኖረን መጣር አለብን ማለት ነው። ለሁሉም ሰው ይህን ማሳየት ሊከብድ ይችላል፤ ግን ዓላማችን መሆን አለበት።

የዚህ ትእዛዝ ሁለተኛው ክፍል ይረዳናል። ለሚያሳድዱን መጸለይ፣ ልናዳብረው በሚገባን ትክክለኛ ፍቅርና መዋደድ እንድናድግ ይረዳናል። ይህ የፍቅር ገጽታ እጅግ አስቸጋሪ ቢሆንም፣ ትርጉሙ ግን እጅግ ግልጽ ነው።

ለመውደድ እጅግ የሚከብዷችሁን ሰዎች አስቡ። በእነርሱ ላይ ቁጣ የሚሰማችሁን ሰዎች አስቡ። ከቤተሰባችሁ አንዱ፣ የሥራ ባልደረባ፣ ጎረቤት ወይም በቀድሞ ሕይወታችሁ የምታውቁትና ፈጽሞ ያልታረቃችሁት ሰው ሊሆን ይችላል። በውጫዊ ግንኙነታችሁም ሆነ በውስጣችሁ አብሮ ለመስማማት የሚከብዳችሁ ቢያንስ አንድ ሰው፣ ምናልባትም ከአንድ በላይ ሰዎች እንዳሉ በቅንነት ማመን፣ ከዚህ የወንጌል ክፍል ጋር የሚስማማ ነው። ይህንን ማመን በቀላሉ ሐቀኝነትን ማሳየት ነው።

ይህ ሰው ወይም እነዚህ ሰዎች እነማን እንደሆኑ ካወቅህ በኋላ፣ ስለ እነርሱ ትጸልይ እንደሆነ አስብ። ዘወትር ጊዜ ወስደህ በጸሎት ወደ እግዚአብሔር ታቀርባቸዋለህን? እግዚአብሔር ጸጋውንና ምሕረቱን በእነርሱ ላይ እንዲያፈስ ትጸልያለህን? ይህን ማድረግ ሊከብድ ይችላል፤ ሆኖም ልታደርጋቸው ከምትችላቸው እጅግ ጤናማ ድርጊቶች አንዱ ነው። ለእነርሱ ፍቅርና መውደድን ማሳየት ሊከብድ ይችላል፤ ስለ እነርሱ ለመጸለይ በማስተዋል መምረጥ ግን አስቸጋሪ አይደለም።

አብረናቸው ለመስማማት ለሚከብዱን ሰዎች መጸለይ፣ እግዚአብሔር በልባችን ውስጥ ለእነርሱ እውነተኛ ፍቅርና አሳቢነት እንዲያሳድግ የምንፈቅድበት ቁልፍ ነው። የቁጣን አልፎ ተርፎም የጥላቻን ስሜት ይዘን መቆየት እንዳይኖርብን፣ እግዚአብሔር ስሜቶቻችንን እንዲለውጥ የምንፈቅድበት መንገድ ነው።

ዛሬ አብራችሁት ለመግባባት ከሁሉ የበለጠ ለሚቸግራችሁ ሰው ለመጸለይ ቁርጥ ውሳኔ አድርጉ። ይህ ጸሎት ለዚያ ሰው ያላችሁን ፍቅር በአንድ ሌሊት የመለወጡ ዕድል አነስተኛ ነው። ነገር ግን በየቀኑ በዚህ መንገድ ለመጸለይ ከተጋችሁ፣ በጊዜ ሂደት እግዚአብሔር ልባችሁን ቀስ በቀስ ይለውጠዋል። ለሰዎች ሁሉ እንዲኖራችሁ ከሚፈልገው ፍቅር ሊያግዷችሁ ከሚችሉት ከቁጣና ከተጎዳ ስሜት ሸክምም ነፃ ያወጣችኋል።

ፍጹም ፍቅር ያለህ ጌታ ሆይ፣ እንድጸልይለት ለምትፈልገው ሰው እጸልያለሁ። ሰዎችን ሁሉ እንድወድ እርዳኝ፤ በተለይም ለመውደድ የሚከብዱትን እንድወድ እርዳኝ። ለእነርሱ ያለኝን ስሜት አስተካክልልኝ፤ ከማንኛውም ቁጣ ነጻ እንድሆንም እርዳኝ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

ለእግዚአብሔር የሚኖር ስውር ሕይወት

በዓመቱ መደበኛ ዘመን የአሥራ አንደኛው ሳምንት ረቡዕ

ኢየሱስ ለደቀ መዛሙርቱ እንዲህ አለ፦ «ሰዎች እንዲያዩላችሁ ብላችሁ የጽድቅ ሥራዎችን እንዳታደርጉ ተጠንቀቁ፤ አለዚያ በሰማይ ካለው አባታችሁ ዘንድ ዋጋ አይኖራችሁም።» ማቴዎስ 6:1

ብዙ ጊዜ መልካም ነገር ስናደርግ፣ ሌሎች እንዲያዩን እንፈልጋለን። ምን ያህል መልካም እንደሆንን እንዲያውቁልን እንፈልጋለን። ለምን? ምክንያቱም በሌሎች ዘንድ እውቅናና ክብር ማግኘት ደስ ያሰኛል። ኢየሱስ ግን ከዚህ ፈጽሞ ተቃራኒ የሆነውን እንድናደርግ ይነግረናል።

ኢየሱስ የፍቅር ሥራ ስንሠራ፣ ስንጾም ወይም ስንጸልይ፣ በስውር ማድረግ እንዳለብን ይነግረናል። በሌላ አነጋገር፣ ሌሎች እንዲያዩንና እንዲያመሰግኑን ብለን ማድረግ የለብንም። ሌሎች በጎነታችንን ማየታቸው ስህተት ነው ማለት አይደለም። ይልቁንም የኢየሱስ ትምህርት በጎ ሥራዎችን የምንሠራበትን ውስጣዊ ምክንያት ይመለከታል። በቅድስና መኖር ያለብን፣ ወደ እግዚአብሔር ለመቅረብና ፈቃዱን ለማገልገል ስለምንፈልግ እንጂ፣ ሌሎች እንዲያውቁንና እንዲያመሰግኑን እንዳልሆነ ሊነግረን ይፈልጋል።

ይህ ለሥራዎቻችን መነሻ የሆኑትን ውስጣዊ ምክንያቶች በጥልቀትና በቅንነት ለመመርመር ትልቅ ዕድል ይሰጠናል። የምታደርጉትን ነገር ለምን ታደርጋላችሁ? ለማድረግ ስለምትጥሩት መልካም ነገሮች አስቡ። ከዚያም እነዚያን ነገሮች ለማድረግ ስለሚያነሣሣችሁ ምክንያት አስቡ። ቅዱስ ነገሮችን ለማድረግ የሚያነሣሣችሁ፣ ቅዱሳን ለመሆንና የእግዚአብሔርን ፈቃድ ለማገልገል ያላችሁ ፍላጎት ብቻ እንደሆነ ተስፋ ይደረጋል። መልካም ሥራዎቻችሁን እግዚአብሔር ብቻ ቢያያቸው ይበቃችኋል? ከራሳችሁ ጥቅም በላይ ሌሎችን ማስቀደማችሁንና የፍቅር ሥራዎቻችሁን ማንም ሌላ ሰው ባያውቅላችሁ ችግር የለባችሁም? መልሳችሁ «አዎን» እንደሚሆን ተስፋ ይደረጋል።

ቅድስና በተለይ በስውር ሕይወታችሁ ይገኛል። በዚያ፣ እግዚአብሔር ብቻ በሚያያችሁበት፣ እርሱን በሚያስደስት መንገድ መመላለስ አለባችሁ። እግዚአብሔር ብቻ በሚያያችሁበት ጊዜ፣ በበጎ ምግባር፣ በጸሎት፣ በመሥዋዕትነትና ራሳችሁን በመስጠት መኖር አለባችሁ። በስውር ሕይወታችሁ እንዲህ መኖር ከቻላችሁ፣ ያ ስውር የጸጋ ሕይወታችሁ እግዚአብሔር ብቻ ሊያቀናጀው በሚችል መንገድ በሌሎች ላይ ተጽዕኖ እንደሚያሳድር እርግጠኛ መሆን ትችላላችሁ። በስውር ለቅድስና ስትጥሩ፣ እግዚአብሔር ያያል፣ ይህንንም ለበጎ ይጠቀምበታል። ይህ ስውር የጸጋ ሕይወት፣ ማን እንደሆናችሁና ከሌሎች ጋር እንዴት እንደምትገናኙ መሠረት ይሆናል። የምታደርጉትን ሁሉ ላያዩ ይችላሉ፤ በነፍሳችሁ ውስጥ ያለው መልካምነት ግን በእነርሱ ላይ ተጽዕኖ ያሳድራል።

የቅድስና ጌታ ሆይ፣ የተሰወረ የጸጋ ሕይወት እንድኖር እርዳኝ። ማንም በማያየኝ ጊዜ እንኳን እንዳገለግልህ እርዳኝ። ከእነዚያ ብቸኛ ጊዜያት ለዓለም ጸጋህንና ምሕረትህን አፍልቅ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

የጌታ ጸሎት

በዓመቱ ተራ ጊዜ የአሥራ አንደኛው ሳምንት ሐሙስ

«እንግዲህ እንዲህ ጸልዩ፦ በሰማይ የምትኖር አባታችን ሆይ…» ማቴዎስ 6:9

የሚከተለው ስለ ጌታ ጸሎት ከሚያብራራው የየካቶሊክ አምልኮዬ! መጽሐፍ አሥራ አንደኛ ምዕራፍ የተወሰደ ክፍል ነው፦

የጌታ ጸሎት በእውነት የወንጌል ሁሉ ማጠቃለያ ነው። “የጌታ ጸሎት” የሚባለውም፣ ኢየሱስ ራሱ እንዴት መጸለይ እንዳለብን ለማስተማር ስለሰጠን ነው። በዚህ ጸሎት ውስጥ ለእግዚአብሔር የሚቀርቡ ሰባት ልመናዎችን እናገኛለን። በእነዚህ ሰባት ልመናዎች ውስጥ የሰው ልጅ ምኞት ሁሉና በመጽሐፍ ቅዱስ የሚገኝ የእምነት መግለጫ ሁሉ እናገኛለን። ስለ ሕይወትና ስለ ጸሎት ማወቅ ያለብን ሁሉ በዚህ ድንቅ ጸሎት ውስጥ ተካትቷል።

ኢየሱስ ራሱ ይህን ጸሎት ለጸሎት ሁሉ አርአያ እንዲሆን ሰጥቶናል። በቃል ስንጸልይ የጌታ ጸሎትን ቃላት አዘውትረን መድገማችን መልካም ነው። ይህ በተለያዩ ምሥጢራትና በቅዳሴያዊ አምልኮም ይደረጋል። ሆኖም ይህን ጸሎት በቃል ማለት ብቻ በቂ አይደለም። ዓላማው፣ የዚህን ጸሎት እያንዳንዱን ክፍል በልባችን ማስረጽ ነው፤ ይህም ለእግዚአብሔር የምናቀርበው የግል ልመናችን አርአያና መላ ሕይወታችንን ለእርሱ የምናስረክብበት ጸሎት እንዲሆን ነው።

የጸሎት መሠረት

የጌታ ጸሎት የሚጀምረው በልመና ሳይሆን፣ የአብ ልጆች መሆናችንን በማወቅና በመቀበል ነው። የጌታን ጸሎት በትክክል ለመጸለይ ይህ ወሳኝ መሠረት ነው። በጸሎታችን ሁሉና በመላው ክርስቲያናዊ ሕይወታችን ሊኖረን የሚገባውን መሠረታዊ አቀራረብም ያሳያል። ከሰባቱ ልመናዎች በፊት የሚቀድመው የመክፈቻ ቃል ይህ ነው፦ «በሰማይ ያለህ አባታችን ሆይ።» በዚህ የጌታ ጸሎት መክፈቻ ቃል ውስጥ ምን እንደተካተተ እንመልከት።

የልጅነት ድፍረት፦ በቅዳሴ ጊዜ ካህኑ፣ «በመድኃኒታችን ትእዛዝና በእግዚአብሔር ትምህርት ተቀርጸን፣ እንዲህ ለማለት እንደፍራለን…» በማለት ሕዝቡን የጌታን ጸሎት እንዲጸልዩ ይጋብዛል። ይህ «ድፍረታችን» የሚመነጨው እግዚአብሔር አባታችን መሆኑን ከማወቅ መሠረታዊ ግንዛቤ ነው። እያንዳንዱ ክርስቲያን አብን «አባቴ» ብሎ ማየት አለበት። ራሳችንን የእግዚአብሔር ልጆች አድርገን ማየትና በልጅነት እምነት ወደ እርሱ መቅረብ አለብን። አፍቃሪ ወላጅ ያለው ልጅ ወላጁን አይፈራም። ይልቁንም ልጆች፣ ምንም ይሁን ምን፣ ወላጆቻቸው እንደሚወዷቸው ከፍተኛ እምነት አላቸው። ኃጢአት ቢሠሩም እንኳ አሁንም እንደሚወደዱ ያውቃሉ። ይህ የጸሎታችን ሁሉ መሠረታዊ መነሻ መሆን አለበት። ምንም ይሁን ምን እግዚአብሔር እንደሚወደን ከማወቅ መጀመር አለብን። ስለ እግዚአብሔር ይህ ግንዛቤ ሲኖረን፣ እርሱን ለመጥራት የሚያስፈልገንን ሙሉ እምነት እናገኛለን።

አባ፦ እግዚአብሔርን «አባት» ወይም በይበልጥ «አባ» ብለን መጥራት ማለት፣ እጅግ የግልና የቅርብ በሆነ መንገድ ወደ እርሱ መጮኻችን ነው። «አባ» የሚለው አብን በፍቅር የምንጠራበት ስም ነው። ይህም እግዚአብሔር ሁሉን ቻይ ወይም ሁሉን የሚገዛ ብቻ እንዳልሆነ ያሳያል። እግዚአብሔር ከዚህ እጅግ የላቀ ነው። እግዚአብሔር አፍቃሪ አባቴ ነው፤ እኔም የአብ ተወዳጅ ወንድ ወይም ሴት ልጅ ነኝ።

«አባታችን»፦ እግዚአብሔርን «አባታችን» ብለን መጥራታችን፣ በክርስቶስ ኢየሱስ ደም በተመሠረተው አዲስ ኪዳን የተገኘ ፈጽሞ አዲስ ግንኙነትን ይገልጻል። በዚህ አዲስ ግንኙነት እኛ አሁን የእግዚአብሔር ሕዝብ ነን፤ እርሱም አምላካችን ነው። ይህ እርስ በርስ ራስን መሰጣጠት ስለሆነ፣ እጅግ ጥልቅ የግል ግንኙነት ነው። ይህ አዲስ ግንኙነት፣ በመብት ልንጠይቀው የማንችለው የእግዚአብሔር ስጦታ እንጂ ሌላ ምንም አይደለም። እግዚአብሔርን አባታችን ብለን መጥራት በራሳችን የምንገባው መብት አይደለም። ጸጋና ስጦታ ነው።

ይህ ጸጋ፣ የእግዚአብሔር ልጅ ከሆነው ከኢየሱስ ጋር ያለንን ጥልቅ አንድነትም ይገልጻል። እግዚአብሔርን “አባት” ብለን መጥራት የምንችለው ከኢየሱስ ጋር አንድ በመሆናችን ብቻ ነው። ሰብአዊነቱ ከእርሱ ጋር አንድ ያደርገናል፤ አሁንም ከእርሱ ጋር ጥልቅ ትስስር አለን።

እግዚአብሔርን አባት“አችን” ብለን መጥራታችን፣ እርስ በርሳችን ያለንን አንድነትም ይገልጻል። እግዚአብሔርን በዚህ ቅርብ ግንኙነት አባታቸው ብለው የሚጠሩት ሁሉ፣ በክርስቶስ ወንድማማቾችና እህትማማቾች ናቸው። ስለዚህ እርስ በርሳችን በጥልቅ የተሳሰርን ብቻ ሳንሆን፣ እግዚአብሔርን በአንድነት ለማምለክም ችሎታ ተሰጥቶናል። በዚህ ሁኔታ፣ ግለኝነት ቀርቶ በወንድማማችነት አንድነት ይተካል። በእግዚአብሔር ክቡር ስጦታ የዚህ አንድ መለኮታዊ ቤተሰብ አባላት ሆነናል።

በሰማይ የምትኖር አባታችን ሆይ፣ ስምህ ይቀደስ። መንግሥትህ ትምጣ። ፈቃድህ በሰማይ እንደሚደረግ በምድርም ይደረግ። የዕለት እንጀራችንን ዛሬ ስጠን። እኛን የበደሉንን ይቅር እንደምንል፣ በደላችንን ይቅር በለን። ወደ ፈተናም አታግባን፣ ከክፉ ግን አድነን። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

ሀብትህና ልብህ

በመደበኛው የዓመቱ ዘመን የአሥራ አንደኛው ሳምንት ዓርብ

“ብልና ዝገት በሚያጠፉበት፣ ሌቦችም ቦርቡረው በሚሰርቁበት በምድር ለራሳችሁ ሀብት አታከማቹ። ይልቁንም ብልም ሆነ ዝገት በማያጠፉበት፣ ሌቦችም ቦርቡረው በማይሰርቁበት በሰማይ ሀብት አከማቹ። ሀብታችሁ ባለበት ልባችሁም በዚያ ይሆናልና።” ማቴዎስ 6:19-21

ታዲያ ልብህ የት ነው? የዚህ ጥያቄ መልስ ከላይ ተሰጥቷል። ልብህ ያለው ሀብትህ ባለበት ነው። ይህም፣ “ሀብትህ ምንድን ነው?” የሚለውን ጥያቄ ያስነሣል።

ይህ ክፍል በተለይ ከቁሳዊ ሀብት ጋር ከመጠን በላይ የመጣበቅን አደጋ ያሳያል። ሆኖም በዚህ ሕይወት ውስጥ ልንጣበቅበት ወደምንችለው ማንኛውም ነገር ይህ እንዲሁ ይመለከታል። ልብህ የተጣበቀው ከምን ጋር ነው? ሀብትህ ምንድን ነው?

ሊሆን የሚገባው፣ ልባችን እግዚአብሔር እንዲጣበቅበት ከሚፈልገው ጋር ብቻ መጣበቁ ነው። እንዲህ ከሆነ፣ የምንወዳቸው ነገሮች እግዚአብሔር እንድንወዳቸው የሚፈልጋቸው ሀብቶች ናቸው። እነዚያን ነገሮች በመውደድም፣ የሚሰጠንንና እንድንወዳቸው የሚጠራንን እግዚአብሔርን እንወዳለን።

ሀብታችን በእርግጥ ቤተሰባችንንና በልዩ ፍቅር እንድንወዳቸውና እንድንንከባከባቸው የተጠራንላቸውን ሌሎች ሰዎች ሊያካትት ይገባል። የጸሎትና የአምልኮ ሕይወታችንም ሀብታችን መሆን አለበት። በዚህ ዓለም እግዚአብሔርን የምንወድበት እጅግ ቀጥተኛው መንገድ ይህ ነው። እንድናደርጋቸው መነሣሣት የሚሰማን የተለዩ የአገልግሎት ሥራዎች፣ ወይም ማንኛውም የእግዚአብሔር ፈቃድ የሆነ ነገር፣ ሀብታችን ሊሆን ይችላል።

እነዚህን ነገሮች ትወዳቸዋለህን? ሀብትህ ናቸውን? ችግሩ ግን፣ ብዙ ጊዜ እግዚአብሔር እንድንወደው ከሚጠራን ነገር እጅግ የሚበልጠውን ለመውደድ መዘንበላችን ነው። ሀብታም የመሆንና ብዙ ንብረት የማግኘት ሐሳብ በጥልቅ ይማርከናል። ይሁን እንጂ ጤናማ ያልሆኑት «ፍቅሮቻችን» ከሀብትና ከቁሳዊ ነገሮችም በላይ ሊዘልቁ ይችላሉ።

ዛሬ፣ በሕይወትህ ውስጥ ከመጠን በላይ “ሀብት” ያደረግሃቸው ነገሮች ይኖሩ እንደሆነ አሰላስል። በዚህ አላፊ ዓለም ልብህ ከመጠን በላይ የተጣበቀው ከምን ጋር ነው? ገንዘብ ነው? ወይስ ሌላ ነገር? እግዚአብሔር እንዲያሳይህ ፍቀድለት፤ ከዚያም ከዚያ ነገር ነጻ እንዲያወጣህ ፍቀድለት። ወደ ታላቁ ባለጠግነት ሕይወት የሚወስደው የመጀመሪያ እርምጃ ይህ ነው!

የእውነተኛ ሀብት ጌታ ሆይ፣ ልቤን በአንተ ላይ አጽንቼ እንዳቆይ እርዳኝ። አንተንና ፈቃድህን ከሁሉ የሚበልጥ ሀብቴ አድርጌ እንድጠብቅ እርዳኝ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

አትጨነቅ

በመደበኛው የዓመቱ ዘመን የአሥራ አንደኛው ሳምንት ቅዳሜ

«ከእናንተ ማን በመጨነቅ በዕድሜው ላይ አንዲት አፍታ መጨመር ይችላል?… መጀመሪያ የእግዚአብሔርን መንግሥትና ጽድቁን ፈልጉ፤ እነዚህ ሁሉ ደግሞ ይጨመሩላችኋል። ስለ ነገ አትጨነቁ፤ ነገ ስለ ራሱ ይጨነቃል።» ማቴዎስ 6:27 & 33-34

ይህ ሁላችንም ልንሰማው የሚገባ ምክር ነው። ነገር ግን፣ እንደሚባለው፣ “መናገር ከማድረግ ይቀላል።”

ለአንዳንድ ሰዎች መጨነቅ የተለመደ የሕይወት ክፍል ሊሆን ይችላል። በየቀኑ የምንጨነቅባቸው ጉዳዮች እጅግ ብዙ ሊሆኑ ይችላሉ። የገንዘብ ጉዳዮች፣ ግንኙነቶች፣ ሥራ፣ ቤተሰብ፣ ጤንነትና ሌሎች ብዙ የሕይወት ጉዳዮች ለብዙ ጭንቀት፣ ፍርሃት፣ መረበሽና እንዲያውም ድብርት ምክንያት ሊሆኑ ይችላሉ። ከመጠን በላይ መጨነቅ በአግባቡ ካልተያዘ በእርግጥ ከባድ ሸክም ሊሆን ይችላል።

ታዲያ የሚያስጨንቁህን ነገሮች የምትጋፈጥበት ትክክለኛ መንገድ ምንድን ነው? መታመን ነው። በእግዚአብሔር፣ በታማኝነቱ፣ መላ ሕይወትህን በሚያቅፈው ለአንተ ባለው ፍቅርና በአምላካዊ እንክብካቤው ታመን። እርሱ ልታውቀው ከምትችለው ሁሉ በላይ ይወድሃል፣ ያስብልሃልም። ሊያጋጥምህ የሚችለውንም እያንዳንዱን ዝርዝር ጉዳይና ችግር ያውቃል።

የእግዚአብሔርን ፍቅርና ወሰን የሌለውን ጥበቡን በእውነት ብንረዳ፣ ስለ ምንም ነገር አንጨነቅም ነበር። በየቀኑ በእርሱ መታመንና ሁሉን ለእርሱ ማስረከብ እንችል ነበር፤ እርሱም ወደ ሕይወታችን ገብቶ፣ ለሕይወታችን ባለው ፍጹም እቅድ መሠረት በተስፋ እንዲመራን እንፈቅድለት ነበር። ይሁን እንጂ ከላይ እንደተጠቀሰው፣ ይህን ማለት ቀላል ቢሆንም ማድረግ ግን አስቸጋሪ ነው።

ሌላው የሕይወትን ጭንቀትና መረበሽ ለማሸነፍ ቁልፍ የሆነ ነገር እውነትን መፈለግ ነው። እውነትን ማወቅ ነፃ ያወጣናል፤ እጅግ አስቸጋሪ በሆኑ ሁኔታዎች ውስጥም እንኳ የእግዚአብሔርን እጅ ሲሠራ እንድናይ ያስችለናል። አንዳንድ ጊዜ የተወን ቢመስለንም፣ እግዚአብሔር ፈጽሞ አይተወንም። ድምፁን፣ ፈቃዱን፣ ጥበቡንና እውነቱን ለመፈለግ ከቻልን፣ በእርሱ መታመን እጅግ ይቀልልናል። በእርሱ ስንታመንም፣ በነፍሳችን ሰላም እናገኛለን፤ የጭንቀታችን ከባድ ሸክም ከላያችን ሲነሣም ይሰማናል።

ዛሬ፣ ከሁሉ በላይ ስለሚያስጨንቅህ ነገር አስተንትን። እጅግ ከባድና ሸክም የሆነ ፍርሃት ሊሆን ይችላል። ወይም ከአእምሮህ ጀርባ ሳይጠፋ የሚቆይ ሐሳብ ብቻ ሊሆን ይችላል። ለአንተ ሁኔታው ምንም ይሁን ምን፣ ከሁሉ በላይ የሚከብድብህና ዋነኛው የጭንቀትህ ምንጭ የሆነውን ነገር ለይተህ ለማወቅ ሞክር። ከዚያም በእርሱ ታምነህ ለሕይወትህ ላለው ፍጹም ዕቅድ እራስህን አሳልፈህ መስጠት እንድትችል፣ ከሁኔታህ ጋር የሚዛመደውን የእግዚአብሔርን እውነት ለመፈለግ ሞክር።

የፍጹም ጥበብ ጌታ ሆይ፣ በእውነት በአንተ እታመናለሁ፤ ነገር ግን በበቂ ሁኔታ መታመን ይሳነኛል። የሕይወት ሸክሞችና ጭንቀቶች ሲያደክሙኝ፣ እነዚያን ስጋቶች ለአንተ እንዳስረክብ እርዳኝ። ኢየሱስ ሆይ፣ በአንተ እታመናለሁ።

በዓመቱ መደበኛ ዘመን አሥራ ሁለተኛ ሳምንት

ማውጫ

በለስላሳ ሽፋን በታተመ መጽሐፍ & በኤሌክትሮኒክ መጽሐፍ መልክም ይገኛል