เทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า—สัปดาห์ที่สอง

หนังสือทั้ง 4 เล่มมีจำหน่ายในรูปแบบหนังสือปกอ่อน & อีบุ๊ก!

สารบัญ

การกลับใจอย่างเปิดเผย

วันอาทิตย์ที่สอง เทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า (ปี A)

เมื่อยอห์นเห็นชาวฟาริสีและชาวสะดูสีจำนวนมากมารับพิธีล้างจากตน ก็กล่าวกับพวกเขาว่า “เจ้าชาติงูร้าย! ใครเตือนพวกเจ้าให้หนีพระพิโรธที่กำลังจะมาถึง? จงเกิดผลดีเป็นหลักฐานว่าพวกเจ้ากลับใจแล้ว” มัทธิว 3:7–8

นี่เป็นการเผชิญหน้าที่ทั้งดุเดือดอย่างยิ่งและศักดิ์สิทธิ์อย่างยิ่งด้วย ที่ว่าดุเดือดก็เพราะนักบุญยอห์นผู้ทำพิธีล้าง ซึ่งเป็นที่นิยมและเคารพนับถืออย่างมาก และได้รับการยกย่องว่าเป็นประกาศกผู้ยิ่งใหญ่ ได้กล่าวถ้อยคำรุนแรงต่อชาวฟาริสีและชาวสะดูสี ท่านกล่าวว่า “เจ้าชาติงูร้าย!” ตามปกติแล้ว ไม่มีใครพูดกับชาวฟาริสีและชาวสะดูสีเช่นนี้

ยอห์นพูดเช่นนี้เพราะเป็นความจริง ผู้นำศาสนาเหล่านี้ไม่ได้ชักนำใครให้เข้าใกล้พระเจ้ามากขึ้นเลย เพียงไตร่ตรองทุกสิ่งที่ในเวลาต่อมาพระเยซูเจ้าจะตรัสกับชาวฟาริสีและชาวสะดูสี ก็จะเข้าใจได้ว่าผู้นำศาสนาเหล่านี้กลายเป็นคนเช่นไร

ดังนั้น ข้อความตอนนี้จึงดุเดือดอย่างแน่นอน แต่ก็ศักดิ์สิทธิ์อย่างยิ่งด้วย ที่ว่าศักดิ์สิทธิ์ก็เพราะ “ชาติงูร้าย” เหล่านี้จำเป็นต้องถูกตำหนิ พวกเขาจำเป็นต้องถูกประณามและท้าทาย จำเป็นต้องถูกทำให้ถ่อมตน และไม่มีสิ่งใดทำให้คนเราถ่อมตนได้มากไปกว่าการกลับใจจากบาปของตนอย่างจริงใจและอย่างเปิดเผย

สังเกตว่ายอห์นไม่ได้ปฏิเสธบรรดาผู้นำไปเสียทีเดียว แต่ท่านเรียกร้องให้พวกเขาแสดง “หลักฐาน” แห่งการกลับใจ เพราะเหตุใดหรือ ก็เพราะคนเหล่านี้ได้สร้างความเสียหายฝ่ายจิตให้แก่ประชากรอิสราเอล ด้วยความหยิ่งทะนง การถือว่าตนชอบธรรม ความหน้าซื่อใจคด ความชอบให้ผู้คนยกย่องเชิดชู การกล่าวโทษผู้อื่น และอื่น ๆ พวกเขาบิดเบือนความเชื่อไปมากเสียจนจำเป็นต้องกลับใจอย่างเปิดเผยเพื่อประโยชน์ของวิญญาณตนเอง ทุกคนจำเป็นต้องเห็นผลดีที่เกิดจากความจริงใจในชีวิตของพวกเขา เป็นเครื่องหมายว่าพวกเขาได้เปลี่ยนแปลงแล้ว แม้สิ่งนี้จะเป็นข้อเรียกร้องที่ทำได้ยากสำหรับชาวฟาริสีและชาวสะดูสี แต่ก็เป็นหนทางสู่ความศักดิ์สิทธิ์สำหรับพวกเขา

เรื่องนี้เป็นจริงสำหรับเราเช่นกัน หากท่านปล่อยให้ตนเองตกอยู่ในกับดักบางอย่างเช่นเดียวกับชาวฟาริสีและชาวสะดูสี ท่านก็จะได้รับประโยชน์อย่างยิ่งจากการเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจน เปิดเผย และถ่อมตน หากท่านเคยต่อสู้กับการถือว่าตนชอบธรรม การพูดจาตำหนิผู้อื่น ท่าทีที่ว่า “ฉันศักดิ์สิทธิ์กว่าเธอ” หรือท่าทีที่ชอบตัดสินผู้อื่น ท่านก็อาจจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องกลับใจอย่างถ่อมตนและเปิดเผย

วันนี้ จงไตร่ตรองถึงชาวฟาริสีและชาวสะดูสี พยายามเข้าใจบาปของพวกเขาและเหตุผลที่ยอห์นเรียกพวกเขาว่า “เจ้าชาติงูร้าย” หากท่านเห็นความหยิ่งทะนงและการถือว่าตนชอบธรรมแบบพวกเขาอยู่ในวิญญาณของท่านเอง จงฟังคำตักเตือนนี้จากยอห์นผู้ทำพิธีล้าง ราวกับว่าท่านกำลังกล่าวกับท่านโดยตรงว่า “จงบังเกิดผลดีเป็นหลักฐานแห่งการกลับใจของท่าน” จงทำเช่นนี้ แล้วพระเจ้าจะทรงปลดปล่อยท่านให้เป็นอิสระผ่านของประทานแห่งความถ่อมตนที่แท้จริง

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงถ่อมพระองค์ พระองค์ทรงเรียกทุกคนให้กลับใจด้วยความถ่อมตนและความจริงใจอย่างยิ่ง โปรดทรงช่วยข้าพเจ้าให้มองเห็นบาปของตน และไม่หลบเลี่ยงที่จะเผชิญหน้ากับมัน เพื่อพระองค์จะทรงปลดปล่อยข้าพเจ้าให้พ้นจากความโสมมนั้น และทรงทำให้ข้าพเจ้ามั่นคงยิ่งขึ้นบนหนทางสู่ความศักดิ์สิทธิ์ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

ได้รับเรียกสู่ถิ่นทุรกันดาร

วันอาทิตย์ที่สอง เทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า (ปี B)

การเริ่มต้นข่าวดีของพระเยซูคริสตเจ้า พระบุตรของพระเจ้า 

ดังที่มีเขียนไว้ในหนังสือประกาศกอิสยาห์ว่า ดูเถิด เราส่งผู้ส่งสารของเราไปข้างหน้าท่าน เขาจะเตรียมทางของท่าน เสียงของผู้ร้องในถิ่นทุรกันดารว่า “จงเตรียมทางขององค์พระผู้เป็นเจ้า จงทำทางเดินของพระองค์ให้ตรง” มาระโก 1:1–3

ข้อความเหล่านี้ซึ่งเป็นถ้อยคำเปิดของพระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญมาระโก แนะนำให้เรารู้จักนักบุญยอห์นผู้ทำพิธีล้าง ยอห์นคือผู้ที่ประกาศกอิสยาห์ได้พยากรณ์ไว้ว่าจะมาก่อนพระเมสสิยาห์ ยอห์นได้รับทั้งหน้าที่และเกียรติพิเศษให้เป็นผู้เตรียมทางโดยตรงก่อนการเสด็จมาของพระผู้ไถ่ของโลก

หากคนส่วนใหญ่ได้รับมอบหมายให้แนะนำยอห์นว่าจะเตรียมทางให้องค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างดีที่สุดได้อย่างไร พวกเขาอาจบอกท่านว่าต้องไปหาบรรดาผู้นำของประชาชน ผู้มีอำนาจฝ่ายบ้านเมือง ผู้มีอิทธิพล และผู้มีฐานะในสังคม เพื่อให้คนเหล่านี้หันมาสนับสนุนก่อน หลายคนคงสรุปว่าพระเมสสิยาห์จำเป็นต้องได้รับการสนับสนุนอย่างเต็มที่จากบรรดาผู้นำในเวลานั้น แต่เห็นได้ชัดว่านั่นไม่ใช่สิ่งที่ยอห์นทำ

ยอห์นผู้ทำพิธีล้างได้รับการดลใจจากพระจิตเจ้าให้ไป มิใช่ยังบ้านของผู้มีเกียรติและมั่งคั่งที่สุด มิใช่ยังจวนของบรรดาผู้ปกครองฝ่ายบ้านเมือง และมิใช่ยังศาลาธรรมหรือพระวิหาร แต่ท่านได้รับการผลักดันให้ไปยังถิ่นทุรกันดาร และในถิ่นทุรกันดารอันแห้งแล้งและร้างผู้คนนั้น ท่านได้ดึงดูดผู้คนมากมายให้มาหาท่านและมาฟังสารเรื่องการกลับใจที่ท่านประกาศ

ทุกวันนี้ พระเจ้ายังคงทรงเรียกผู้คนมากมายให้เดินตามรอยเท้าของยอห์นผู้ทำพิธีล้าง แม้ยอห์นจะเป็นบุคคลที่มีตัวตนจริง ผู้ถูกส่งมาให้ปฏิบัติพันธกิจจริงในช่วงเวลาหนึ่งโดยเฉพาะ แต่พันธกิจที่ท่านได้ทำจนสำเร็จนั้น ก็ยังเป็นพันธกิจที่ต้องสานต่อให้สำเร็จในรูปแบบต่าง ๆ ในปัจจุบัน “ทางขององค์พระผู้เป็นเจ้า” ยังคงต้องได้รับการเตรียม องค์พระผู้เป็นเจ้ายังคงทรงปรารถนาจะเสด็จมาหาผู้คนมากมาย และพระองค์ทรงต้องการประกาศกเพื่อเตรียมทางสำหรับการเสด็จมาอย่างต่อเนื่องของพระองค์โดยทางพระหรรษทาน ท่านเป็นหนึ่งในคนเหล่านั้นหรือไม่

ความจริงก็คือ เราทุกคน ไม่ว่าจะร่ำรวยหรือยากจน มีการศึกษาหรือไม่มีการศึกษา อายุน้อยหรืออายุมาก และไม่ว่าเราจะเป็นอย่างไร ต่างได้รับเรียกจากพระเจ้าให้เตรียมทางสำหรับการเสด็จมาของพระองค์โดยทางพระหรรษทานในทุก ๆ วัน เราได้รับเรียกให้เตรียมทางด้วยการเรียกผู้อื่นให้กลับใจอย่างจริงใจและเปลี่ยนแปลงชีวิต เราทำเช่นนี้ได้ด้วยการเป็นพยานผ่านการกระทำ ผ่านคำพูด และผ่านหนทางอื่นอีกมากมายที่พระเจ้าทรงเรียก พระเจ้ากำลังทรงเรียกท่านให้ทำงานของพระองค์อย่างไร แน่นอนว่าพระองค์กำลังทรงเรียกท่าน ท่านเพียงแต่ต้องเปิดใจรับการเรียกนั้นและตอบสนองด้วยใจกว้าง

วันนี้ จงไตร่ตรองถึง “ถิ่นทุรกันดาร” ที่ท่านได้รับเรียกให้ไป เพื่อเตรียมตนเองและผู้อื่นให้พร้อมรับการเสด็จมาของพระคริสตเจ้า ถิ่นทุรกันดารนั้นคือสถานที่ใดก็ตามที่มีความขัดสน และทุกแห่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรามิได้ประทับอยู่ อาจเป็นครอบครัวของท่าน สภาพแวดล้อมในที่ทำงาน ชุมชน ในหมู่เพื่อนฝูง หรือสถานที่ใดก็ตามที่ขาดความอุดมล้นพ้นแห่งพระหรรษทานของพระเจ้า จงพยายามเข้าไปในถิ่นทุรกันดารเหล่านั้น และเปิดใจยอมเป็นช่องทางแห่งพระหรรษทานขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเราไปสู่ผู้ที่ขัดสน 

ข้าแต่พระเจ้า พระองค์ทรงปรารถนาที่จะเสด็จมาหาข้าพเจ้าและบรรดาบุตรของพระองค์ทุกวัน โปรดทรงใช้ข้าพเจ้าไม่เพียงเพื่อเตรียมจิตใจและวิญญาณของตนเองให้พร้อมรับการเสด็จมาของพระองค์เท่านั้น แต่ยังเพื่อเตรียมผู้อื่นให้พร้อมพบพระองค์ด้วย โปรดประทานปรีชาญาณและความเมตตาสงสาร ความเข้าใจลึกซึ้งและพละกำลังแก่ข้าพเจ้า เพื่อข้าพเจ้าจะเลียนแบบนักบุญยอห์นผู้ทำพิธีล้าง และเตรียมทางสำหรับการเสด็จมาอันรุ่งโรจน์ยิ่งของพระองค์โดยทางพระหรรษทาน ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

การขจัดอุปสรรคขัดขวางพระหรรษทาน

วันอาทิตย์ที่สอง เทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า (ปี C)

“หุบเขาทุกแห่งจะถูกถมให้เต็ม ภูเขาและเนินเขาทุกแห่งจะถูกปรับให้ต่ำลง ทางคดเคี้ยวจะถูกทำให้ตรง และทางขรุขระจะถูกทำให้ราบเรียบ และมนุษย์ทั้งมวลจะเห็นความรอดพ้นของพระเจ้า” ลูกา 3:5–6

ถ้อยคำเหล่านี้ของประกาศกอิสยาห์กล่าวถึงพันธกิจของนักบุญยอห์นผู้ทำพิธีล้าง ยอห์นจะต้อง “เตรียมทางขององค์พระผู้เป็นเจ้า” และ “ทำทางเดินของพระองค์ให้ตรง” ในคำพยากรณ์นี้ อิสยาห์ยังได้ให้ภาพอันชัดเจนยิ่งเกี่ยวกับศาสนบริการของยอห์น เป็นศาสนบริการที่จะปรับภูเขาและหุบเขาให้ราบเสมอกัน ทำทางคดเคี้ยวทุกสายให้ตรง และปรับพื้นดินขรุขระให้ราบเรียบ กล่าวอีกนัยหนึ่ง ยอห์นมาเพื่อขจัดอุปสรรคทุกอย่างที่ขวางกั้นการเข้าถึงพระเจ้า ทำให้การพบพระเมสสิยาห์เป็นเรื่องง่าย

ยอห์นทำพันธกิจนี้ให้สำเร็จได้อย่างไร? ด้วยการเรียกผู้คนในสมัยนั้นให้ออกไปยังถิ่นทุรกันดารอันแห้งแล้งและว่างเปล่า ที่ซึ่งสิ่งล่อลวงอันหลอกลวงทั้งปวงไม่มีอยู่อีกต่อไป สิ่งนี้เกิดขึ้นได้ด้วยการสลัดตนให้พ้นจากบาปและการประจญมากมายที่พวกเขาเผชิญ การกลับใจของพวกเขาเป็นการกระทำที่ทำให้พวกเขาถ่อมตนเฉพาะพระพักตร์พระเจ้า ยอมรับบาปของตน และยอมรับว่าตนต้องการพระผู้ช่วยให้รอด การยอมรับอย่างถ่อมตนนี้ ประกอบกับความมุ่งมั่นที่จะเปลี่ยนวิถีชีวิต ได้เตรียมหัวใจดวงแล้วดวงเล่าให้พร้อมรับพระหรรษทานและพระเมตตาที่มาถึงโดยทางพระคริสตเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้า

ทุกวันนี้ ผู้คนมากมายเผชิญอุปสรรคนับไม่ถ้วนที่ขัดขวางพระหรรษทาน บางคนถูกดึงดูดให้หลงอยู่กับความพึงพอใจในทรัพย์สมบัติทางโลกและความสะดวกสบายทางวัตถุ จนรู้สึกว่าตนแทบไม่ต้องการพระเจ้าเลย บางคนมีสิ่งที่โลกนี้มอบให้เพียงน้อยนิด แต่กลับหมกมุ่นอยู่กับความปรารถนาเงินทองและความสะดวกสบายชั่วครู่ที่เงินทองสัญญาว่าจะมอบให้ ส่วนคนอื่น ๆ ก็ถูกดึงดูดให้หลงอยู่ในบาปและความพึงพอใจอันหลอกลวงอีกหลายรูปแบบ แต่ก็มีบางคนที่เป็นเหมือนถิ่นทุรกันดารอันแห้งแล้งและรกร้าง กำลังรอคอยที่จะซึมซับสายฝนอันอ่อนโยนแห่งพระหรรษทานของพระเจ้า คนเหล่านี้คือผู้ที่พยายามสลัดตนให้พ้นจากคำสัญญาอันหลอกลวงของโลกนี้ และคงความ “ว่างเปล่า” และ “แห้งแล้ง” ไว้ เพื่อเตรียมพร้อมรับพระหรรษทานอันอุดมเมื่อพระหรรษทานนั้นมาถึง วิญญาณศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ได้ฟังและปฏิบัติตามเสียงเรียกให้กลับใจ และยอมรับอย่างถ่อมตนว่าตนต้องการพระผู้ช่วยให้รอด

วันนี้ จงไตร่ตรองว่าวิญญาณของท่านเป็นเหมือนถิ่นทุรกันดารอันแห้งแล้งและกันดารนั้นหรือไม่ คือเป็นอิสระจากความพึงพอใจอันหลอกลวงและไม่ยั่งยืนทั้งปวงของโลกนี้ และพร้อมที่จะซึมซับพระเมตตาและพระหรรษทานของพระเจ้าเพียงผู้เดียว การกลับใจนำมาซึ่งความไม่ยึดติด และความไม่ยึดติดเตรียมวิญญาณให้พร้อมสำหรับพระเจ้า เมื่อคนเราปราศจากความยึดติดอย่างแท้จริง และเป็นอิสระจากอุปสรรคมากมายที่ขวางกั้นการเข้าถึงพระเจ้าแล้ว หนทางจากพระเจ้ามาสู่วิญญาณของท่านก็จะตรงและเดินทางได้โดยง่าย วันนี้ จงไตร่ตรองถึงวิญญาณของท่านและดูว่าท่านพบความยึดติดที่ไม่ดีอยู่ตรงไหนบ้าง จงกลับใจอย่างสุดหัวใจ เพื่อท่านจะได้อยู่ในหมู่ผู้ที่พร้อมอย่างเต็มที่ที่สุดที่จะรับพระหรรษทานและพระเมตตาอันอุดมของพระเจ้า

ข้าแต่พระเจ้า ข้าพเจ้าหันมาหาพระองค์ในยามที่ข้าพเจ้าขัดสน และกลับใจละทิ้งคำลวงมากมายกับคำสัญญาอันหลอกลวงเรื่องความพึงพอใจในโลกนี้ โปรดทรงปลดปล่อยข้าพเจ้าให้เป็นอิสระจากทุกสิ่งที่มิได้มาจากพระองค์ เพื่อวิญญาณของข้าพเจ้าจะพร้อมยิ่งขึ้นที่จะซึมซับพระองค์และพระเมตตาของพระองค์ ดุจสายฝนอันอ่อนโยนที่โปรยลงบนถิ่นทุรกันดารอันแห้งแล้งและกันดาร ข้าพเจ้าเปิดตนเองรับพระองค์ ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้า โปรดเสด็จมาเติมเต็มและทำให้วิญญาณของข้าพเจ้าอิ่มเอม ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

รักผู้หยิ่งผยองและยโสโอหัง

 วันจันทร์ สัปดาห์ที่สอง เทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า

ชายบางคนหามคนอัมพาตมาบนแคร่ พวกเขาพยายามพาเขาเข้าไปวางไว้เฉพาะพระพักตร์พระองค์ แต่เมื่อหาทางเข้าไปไม่ได้เพราะมีคนมาก พวกเขาจึงขึ้นไปบนหลังคา แล้วหย่อนเขาลงมาพร้อมกับแคร่ผ่านช่องกระเบื้องหลังคา ลงมากลางหมู่คนตรงเบื้องพระพักตร์พระเยซูเจ้า ลูกา 5:18–19

น่าสังเกตว่า ขณะที่บรรดาเพื่อนผู้เปี่ยมด้วยความเชื่อของคนอัมพาตหย่อนเขาลงมาจากหลังคาต่อหน้าพระเยซูเจ้านั้น พระองค์ทรงถูกห้อมล้อมด้วยชาวฟาริสีและบรรดาธรรมาจารย์ “จากทุกหมู่บ้านในแคว้นกาลิลีและยูเดีย และจากกรุงเยรูซาเล็ม” (ลูกา 5:17) บรรดาผู้นำทางศาสนามากันอย่างเนืองแน่น พวกเขาอยู่ในกลุ่มชาวยิวที่มีการศึกษาสูงที่สุด และวันนั้นก็อยู่ในหมู่ผู้ที่มาชุมนุมกันเพื่อฟังพระเยซูเจ้าตรัสด้วย และส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะพวกเขาจำนวนมากมาชุมนุมล้อมรอบพระเยซูเจ้า บรรดาเพื่อนของคนอัมพาตจึงไม่อาจเข้าถึงพระองค์ได้ หากไม่ใช้วิธีอันเด็ดขาดเช่นนี้ คือเปิดหลังคา

แล้วพระเยซูเจ้าทรงทำอย่างไร เมื่อทอดพระเนตรเห็นคนอัมพาตถูกหย่อนลงมาจากหลังคาต่อหน้าพระองค์? พระองค์ตรัสกับคนอัมพาตว่าบาปของเขาได้รับการอภัยแล้ว น่าเศร้าที่พระดำรัสเหล่านั้นถูกบรรดาผู้นำทางศาสนาเหล่านี้วิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงในใจทันที พวกเขาพูดกันเองว่า “คนนี้เป็นใครจึงพูดดูหมิ่นพระเจ้า? ใครจะอภัยบาปได้นอกจากพระเจ้าแต่เพียงผู้เดียว?” (ลูกา 5:21)

แต่พระเยซูเจ้าทรงทราบความคิดของพวกเขา และทรงตัดสินพระทัยที่จะกระทำอีกสิ่งหนึ่งเพื่อประโยชน์ของผู้นำศาสนาเหล่านี้ การกระทำแรกของพระเยซูเจ้า คือการอภัยบาปให้ชายอัมพาตนั้น เป็นไปเพื่อประโยชน์ของชายอัมพาตเอง แต่ที่น่าสนใจก็คือ การรักษาร่างกายของเขาให้หายดูเหมือนจะเป็นไปเพื่อชาวฟาริสีและบรรดาธรรมาจารย์ที่โอหังและคิดว่าตนชอบธรรมเหล่านี้เป็นหลัก พระเยซูเจ้าทรงรักษาชายผู้นั้น เพื่อให้พวกเขา “รู้ว่าบุตรแห่งมนุษย์มีอำนาจอภัยบาปได้บนแผ่นดิน” (ลูกา 5:24) ทันทีที่พระเยซูเจ้าทรงกระทำอัศจรรย์นี้ พระวรสารบอกเราว่าทุกคน “ต่างอัศจรรย์ใจ” และถวายพระเกียรติแด่พระเจ้า ดูเหมือนว่าผู้นำศาสนาที่ชอบตัดสินผู้อื่นเหล่านั้นก็รวมอยู่ด้วย

แล้วเรื่องนี้สอนอะไรเรา? เรื่องนี้แสดงให้เห็นว่าพระเยซูเจ้าทรงรักผู้นำศาสนาเหล่านี้อย่างลึกซึ้งเพียงใด แม้พวกเขาจะหยิ่งยโสและชอบตัดสินผู้อื่นอย่างยิ่ง พระองค์ทรงปรารถนาที่จะชนะใจพวกเขา ทรงปรารถนาให้พวกเขากลับใจ ถ่อมตน และหันมาหาพระองค์ การแสดงความรักและความสงสารต่อคนที่เป็นอัมพาต ถูกปฏิเสธ และถูกเหยียดหยามอยู่แล้วนั้นค่อนข้างง่าย แต่การเอาใจใส่ผู้ที่หยิ่งผยองและโอหังอย่างลึกซึ้งด้วยนั้น ต้องอาศัยความรักอย่างมหาศาล

วันนี้ จงไตร่ตรองถึงความรักที่พระเยซูเจ้าทรงมีต่อบรรดาผู้นำศาสนาเหล่านี้ แม้พวกเขามาเพื่อจับผิดพระองค์ ตัดสินพระองค์อย่างผิด ๆ และพยายามวางกับดักพระองค์อยู่เสมอ พระเยซูเจ้าก็ไม่เคยทรงหยุดพยายามที่จะชนะใจพวกเขา ขณะที่ท่านคิดถึงพระเมตตานี้ขององค์พระผู้เป็นเจ้า จงนึกถึงบุคคลในชีวิตของท่านที่รักได้ยากที่สุดด้วย และตั้งใจใหม่ที่จะรักเขาอย่างสุดหัวใจ โดยเลียนแบบองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา ผู้ทรงเป็นพระเจ้า

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงพระเมตตายิ่ง โปรดประทานหัวใจที่พร้อมให้อภัยและมีเมตตาต่อผู้อื่นแก่ข้าพเจ้า โปรดทรงช่วยข้าพเจ้าเป็นพิเศษให้เอาใจใส่อย่างลึกซึ้งต่อผู้ที่ข้าพเจ้ารู้สึกว่ารักได้ยากที่สุด โปรดประทานพละกำลังให้ข้าพเจ้ากระทำทุกสิ่งด้วยความรักอย่างสุดหัวใจต่อทุกคน โดยเลียนแบบพระเมตตาของพระองค์ เพื่อพวกเขาจะได้รู้จักพระองค์อย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

ความชื่นชมยินดีขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา

วันอังคาร สัปดาห์ที่สอง เทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า

“พระเยซูเจ้าตรัสกับบรรดาศิษย์ว่า “ท่านทั้งหลายคิดเห็นอย่างไร? ถ้าชายคนหนึ่งมีแกะหนึ่งร้อยตัว และตัวหนึ่งพลัดหลงไป เขาจะไม่ละแกะเก้าสิบเก้าตัวไว้บนภูเขา แล้วออกตามหาตัวที่พลัดหลงไปหรือ?”  มัทธิว 18:12

พระวรสารตอนนี้กล่าวต่อไปว่า ชายผู้พบแกะที่พลัดหลงไปตัวนั้น “ยินดีที่พบมันมากกว่ายินดีในแกะเก้าสิบเก้าตัวที่มิได้พลัดหลงไป” ในตอนแรก เรื่องนี้อาจดูไม่ยุติธรรม เหตุใดจึงไม่ยินดีกับแกะเก้าสิบเก้าตัวที่มิได้พลัดหลงไปเป็นหลัก? นักบุญฮิลารีอธิบายพระวรสารตอนนี้ว่า ชายผู้ออกตามหาแกะที่พลัดหลงไปตัวเดียวนั้นคือพระบุตรของพระเจ้า พระองค์ทรงละ “เก้าสิบเก้าตัว” ซึ่งหมายถึงสิริรุ่งโรจน์ของหมู่ชาวสวรรค์ เพื่อเสด็จลงมายังโลกและแสวงหามนุษยชาติที่พลัดหลงไป มนุษยชาติทั้งมวลคือแกะที่พลัดหลงไปตัวนั้น ซึ่งรวมถึงเราทุกคนด้วย

สิ่งแรกที่การตีความนี้เผยให้เราเห็นก็คือ พระบุตรของพระเจ้าทรงถูกส่งมาอย่างชัดเจนด้วยพันธกิจที่จะแสวงหาเราแต่ละคนและทุกคน หลังจากที่เราพลัดหลงไปไกลจากพระบิดาในสวรรค์ พระบิดามิได้ทรงนิ่งเฉยและรอให้เรากลับมา แต่ทรงส่งพระบุตรมาในพันธกิจแห่งการแสวงหาเราอย่างพากเพียร เพื่อนำเรากลับเข้าสู่คอกแกะของพระองค์

ขณะที่เราไตร่ตรองพระวรสารตอนนี้ สิ่งสำคัญคือการมองเห็นความร้อนรนและความมุ่งมั่นขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา ขณะที่พระองค์ทรงแสวงหาเรา ท่านมองเห็นสิ่งนี้ในชีวิตของท่านเองหรือไม่? บางครั้งเราอาจติดกับความคิดที่ว่า การแสวงหาพระเจ้าเป็นความรับผิดชอบของเราเป็นหลัก และแม้เราจะมีความรับผิดชอบนี้อย่างแน่นอน แต่หน้าที่ของเราจะง่ายขึ้นมาก เมื่อเราเข้าใจว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงแสวงหาเราด้วยพระทัยร้อนรนเพียงใด และทรงปรารถนาที่จะพบเราเพียงใดเมื่อเราพลัดหลงไป เฉพาะในสวรรค์เท่านั้นที่เราจะเข้าใจอย่างครบถ้วนถึงทุกสิ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงกระทำเพื่อแสวงหาเราอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน แต่ในเวลานี้ เราต้องพยายามทำความเข้าใจความจริงฝ่ายจิตนี้ เพื่อเราจะเปิดใจรับการแสวงหาเราอย่างพากเพียรของพระเยซูเจ้ามากยิ่งขึ้น

สิ่งที่สองที่พระวรสารตอนนี้เผยให้เห็นคือ ความชื่นชมยินดีในพระหฤทัยของพระบุตรของพระเจ้าทุกครั้งที่พระองค์ทรงพบเราและทรงอุ้มเราพ้นจากบาปของเรา บ่อยครั้งเหลือเกินที่เราอาจติดกับการมองพระเจ้าว่าเป็นพระเจ้าผู้ทรงคอยตัดสิน ทรงกริ้วเรา และทรงกล่าวโทษเรา แต่หากเราเข้าใจว่าพระบุตรของพระเจ้าทรงทุ่มเทถึงเพียงใดเพื่อจะพบเราเมื่อเราพลัดหลงไป และหากเราเข้าใจความชื่นชมยินดีในพระหฤทัยของพระองค์เมื่อทรงพบเราและทรงอุ้มเราพ้นจากบาป เราก็จะพร้อมเปิดใจรับพระองค์ รับคำเชื้อเชิญอันอ่อนโยนของพระองค์ และรับพระหฤทัยเปี่ยมเมตตาของพระองค์ได้ง่ายขึ้น ทุกครั้งที่พระองค์เสด็จมาหาเราโดยทางพระหรรษทาน

วันนี้ จงไตร่ตรองถึงความคาดหวังอันยิ่งใหญ่ในพระหฤทัยขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา ขณะที่พระองค์ทรงแสวงหาท่านด้วยพระองค์เอง ความคาดหวังนั้นคือความคาดหวังถึงความชื่นชมยินดี ซึ่งเปี่ยมล้นในพระองค์เมื่อทรงอุ้มท่านขึ้นและทรงพาท่านกลับไปหาพระบิดาอย่างอ่อนโยน จงยอมให้ความชื่นชมยินดีในพระหฤทัยขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเรานี้บรรลุผล เพื่อท่านจะได้มีส่วนร่วมในความชื่นชมยินดีอันล้นเหลือนี้

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงพากเพียร พระองค์ทรงแสวงหาข้าพเจ้าทั้งกลางวันและกลางคืน ไม่เคยทรงเหน็ดเหนื่อยที่จะเรียกข้าพเจ้าให้กลับมาหาพระองค์อย่างเต็มเปี่ยมยิ่งขึ้น โปรดทรงช่วยข้าพเจ้าให้เติมพระหฤทัยของพระองค์ด้วยความชื่นชมยินดี โดยตอบรับคำเชื้อเชิญอันอ่อนโยนแห่งความรักและพระเมตตาของพระองค์อยู่เสมอ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

วางภาระของท่านลง

วันพุธ สัปดาห์ที่สอง เทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า

“ท่านทั้งหลายที่เหน็ดเหนื่อยและแบกภาระหนัก จงมาหาเราเถิด แล้วเราจะให้ท่านได้พักผ่อน” มัทธิว 11:28

กิจกรรมอย่างหนึ่งในชีวิตที่น่ารื่นรมย์ที่สุดและดีต่อสุขภาพที่สุดคือการนอนหลับ โดยเฉพาะเมื่อเราสามารถนอนหลับได้อย่างสนิทและตื่นขึ้นมาอย่างสดชื่น เมื่อตื่นขึ้น ผู้ที่นอนหลับสนิทจะรู้สึกสดชื่นและพร้อมสำหรับวันใหม่ แน่นอนว่าในทางกลับกันก็เป็นจริงเช่นกัน เมื่อนอนหลับยากและหลับไม่สนิท เราอาจได้รับผลเสียหลายประการ โดยเฉพาะเมื่อการนอนหลับที่ไม่มีคุณภาพกลายเป็นเรื่องปกติ

ชีวิตฝ่ายจิตของเราก็เป็นเช่นเดียวกัน สำหรับหลายคน “การพักผ่อนฝ่ายจิต” เป็นสิ่งที่ไม่คุ้นเคย พวกเขาอาจสวดภาวนาสักสองสามบทในแต่ละสัปดาห์ ร่วมพิธีบูชาขอบพระคุณ หรือแม้แต่ร่วมชั่วโมงศักดิ์สิทธิ์ แต่หากเราแต่ละคนไม่เข้าสู่การภาวนาที่ลึกซึ้งและเปลี่ยนแปลงชีวิต เราก็จะไม่สามารถสัมผัสการพักผ่อนภายในฝ่ายจิตที่เราต้องการได้

คำเชิญของพระเยซูเจ้าในพระวรสารวันนี้ที่ว่า “จงมาหาเรา…” เป็นคำเชิญให้เราได้รับการเปลี่ยนแปลงจากภายใน เมื่อเรายอมให้พระองค์ทรงบรรเทาภาระในชีวิตประจำวันของเรา ในแต่ละวัน เรามักเผชิญความยากลำบากและความท้าทายฝ่ายจิต เช่น การประจญ ความสับสน ความผิดหวัง ความโกรธ และสิ่งอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน ทุกวันเรามักถูกกระหน่ำด้วยคำโกหกของมารร้าย ความเป็นปฏิปักษ์จากวัฒนธรรมที่หันเหออกจากศาสนามากขึ้นเรื่อย ๆ และการจู่โจมประสาทสัมผัสผ่านสื่อหลากหลายรูปแบบที่เรารับอยู่ทุกวัน สิ่งเหล่านี้และอีกหลายสิ่งที่เราพบเจอในแต่ละวันย่อมทำให้เราอ่อนล้าจากภายในในระดับจิตวิญญาณ ด้วยเหตุนี้ เราจึงต้องการความสดชื่นฝ่ายจิตที่มาจากองค์พระผู้เป็นเจ้าเท่านั้น เราต้องการ “การนอนหลับ” ฝ่ายจิต ซึ่งเกิดจากการภาวนาที่ลึกซึ้งและฟื้นฟูชีวิต และการภาวนาเช่นนี้จะเป็นไปได้ก็ต่อเมื่อเรารับฟังคำเชิญของพระคริสตเจ้าให้มาหาพระองค์ด้วยสิ้นสุดตัวตนของเรา มอบถวายทุกสิ่งที่เราเป็นและทุกสิ่งที่เราพบเจอในแต่ละวันแด่พระองค์

วันนี้ จงไตร่ตรองว่าบางครั้งท่านรู้สึกเหนื่อยล้าหรือไม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง จงพิจารณาความเหนื่อยล้าทางความคิดหรืออารมณ์ บ่อยครั้งความเหนื่อยล้าเหล่านี้แท้จริงแล้วมีลักษณะเป็นความเหนื่อยล้าฝ่ายจิต และต้องการการเยียวยาฝ่ายจิต จงแสวงหาการเยียวยาที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงมอบแก่ท่าน ด้วยการตอบรับคำเชิญของพระองค์ให้มาหาพระองค์ในการภาวนาอย่างลึกซึ้ง และพักผ่อนอยู่เฉพาะพระพักตร์พระองค์ การทำเช่นนี้จะช่วยยกภาระหนักที่ท่านกำลังดิ้นรนแบกรับออกไป

ข้าแต่พระเจ้าผู้ทรงรักข้าพเจ้า ข้าพเจ้าตอบรับคำเชื้อเชิญของพระองค์ให้มาหาพระองค์และพักผ่อนเฉพาะพระพักตร์อันรุ่งโรจน์ของพระองค์ ข้าแต่พระเจ้าที่รัก โปรดทรงดึงข้าพเจ้าเข้าสู่พระหฤทัยของพระองค์ที่เปี่ยมล้นด้วยพระหรรษทานและพระเมตตา โปรดทรงดึงข้าพเจ้าเข้ามาอยู่เฉพาะพระพักตร์ เพื่อข้าพเจ้าจะได้พักผ่อนในพระองค์และได้รับการปลดปล่อยจากภาระมากมายของชีวิต พระเยซูเจ้าข้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

จู่โจมศัตรูของวิญญาณ

วันพฤหัสบดี สัปดาห์ที่สอง เทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า

“ตั้งแต่สมัยยอห์นผู้ทำพิธีล้างจนถึงบัดนี้ พระอาณาจักรสวรรค์ถูกกระทำด้วยความรุนแรง และผู้ใช้ความรุนแรงกำลังยึดครองพระอาณาจักรนั้นด้วยกำลัง”  มัทธิว 11:12

ท่านอยู่ในหมู่ผู้ที่ “ใช้ความรุนแรง” และกำลังยึดครองพระอาณาจักรสวรรค์ “ด้วยกำลัง” หรือไม่? หวังว่าท่านจะเป็นเช่นนั้น!

บางครั้งพระวาจาของพระเยซูเจ้าก็เข้าใจได้ยาก ข้อความข้างต้นเป็นหนึ่งในกรณีเหล่านั้น เกี่ยวกับข้อความนี้ นักบุญโฮเซมารีอา เอสกรีบา กล่าวว่า ผู้ที่ “ใช้ความรุนแรง” คือคริสตชนที่มี “ความเข้มแข็งอดทน” และ “ความกล้าหาญ” เมื่อสภาพแวดล้อมที่พวกเขาอยู่เป็นปฏิปักษ์ต่อความเชื่อ (ดู พระคริสตเจ้ากำลังเสด็จผ่าน, 82) นักบุญเคลเมนต์แห่งอเล็กซานเดรียกล่าวว่า พระอาณาจักรสวรรค์เป็นของ “ผู้ที่ต่อสู้กับตนเอง” (เศรษฐีคนใดจะรอดพ้น, 21) กล่าวอีกนัยหนึ่ง ผู้ที่ “ใช้ความรุนแรง” ซึ่งกำลังยึดครองพระอาณาจักรสวรรค์ คือผู้ที่ต่อสู้อย่างแข็งขันกับศัตรูของวิญญาณตน เพื่อจะได้รับพระอาณาจักรสวรรค์

ศัตรูของวิญญาณคืออะไร? ตามธรรมประเพณี เรากล่าวถึงโลก เนื้อหนัง และปีศาจ ศัตรูทั้งสามนี้ก่อความรุนแรงอย่างมากภายในวิญญาณของคริสตชนผู้พยายามดำเนินชีวิตอยู่ในพระอาณาจักรของพระเจ้า แล้วเราจะต่อสู้เพื่อพระอาณาจักรได้อย่างไร? ด้วยกำลัง! คำแปลบางฉบับกล่าวว่า “ผู้จู่โจม” กำลังยึดครองพระอาณาจักรด้วยกำลัง นี่หมายความว่าชีวิตคริสตชนจะเป็นชีวิตที่เอาแต่ตั้งรับอย่างเดียวไม่ได้ เราไม่อาจเพียงยิ้มแล้วเข้าสู่สวรรค์ได้ ศัตรูของวิญญาณเรามีอยู่จริง และพวกมันก็รุกรานเรา ดังนั้น เราจึงต้องเป็นฝ่ายรุกด้วยเช่นกัน ในความหมายที่ว่าเราต้องเผชิญหน้ากับศัตรูเหล่านี้โดยตรง ด้วยความเข้มแข็งอดทนและความกล้าหาญของพระคริสตเจ้า

เราจะทำเช่นนี้ได้อย่างไร? เราต่อสู้กับศัตรูคือเนื้อหนังด้วยการจำศีลอดอาหารและการละตนเอง เราต่อสู้กับโลกด้วยการยึดมั่นในความจริงของพระคริสตเจ้า ความจริงแห่งพระวรสาร โดยไม่ยอมคล้อยตาม “ปรีชาญาณ” ของยุคสมัย และเราต่อสู้กับปีศาจด้วยการรู้เท่าทันแผนการอันชั่วร้ายของมันที่จะหลอกลวง ทำให้เราสับสน และชักนำเราให้หลงผิดในทุกเรื่อง เพื่อเราจะได้ขับไล่มันและปฏิเสธการกระทำของมันในชีวิตของเรา

วันนี้ จงไตร่ตรองถึงการที่ท่านได้รับเรียกให้เติบโตในความเข้มแข็งและความกล้าหาญ เพื่อต่อสู้กับศัตรูเหล่านั้นที่โจมตีอยู่ภายใน ความกลัวไม่มีประโยชน์ในการต่อสู้ครั้งนี้ ความวางใจในพระอานุภาพและพระเมตตาของพระเยซูคริสตเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา เป็นอาวุธเพียงอย่างเดียวที่เราต้องการ จงพึ่งพาพระองค์ และอย่ายอมแพ้ต่อสารพัดวิธีที่ศัตรูเหล่านี้ใช้เพื่อช่วงชิงสันติสุขของพระคริสตเจ้าไปจากท่าน

ข้าแต่พระเจ้าผู้ทรงรุ่งโรจน์และมีชัย ข้าพเจ้าวางใจว่าพระองค์จะทรงหลั่งพระหรรษทานลงมา เพื่อข้าพเจ้าจะยืนหยัดอย่างมั่นคงต่อสู้กับโลก การประจญจากเนื้อหนังของข้าพเจ้า และตัวปีศาจเอง โปรดประทานความกล้าหาญ ความองอาจ และความเข้มแข็งแก่ข้าพเจ้า เพื่อข้าพเจ้าจะได้ต่อสู้อย่างดีเพื่อความเชื่อ และไม่หวั่นไหวในการแสวงหาพระองค์และพระประสงค์อันศักดิ์สิทธิ์ยิ่งของพระองค์สำหรับชีวิตข้าพเจ้า พระเยซูเจ้าข้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

การเต้นรำและการไว้ทุกข์

วันศุกร์ สัปดาห์ที่สอง เทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า 

พระเยซูเจ้าตรัสกับประชาชนว่า “เราจะเปรียบคนยุคนี้กับอะไรดี? เขาเป็นเหมือนเด็ก ๆ ที่นั่งอยู่ตามลานตลาดและร้องบอกกันว่า ‘พวกเราเป่าขลุ่ยให้ท่านฟัง แต่ท่านไม่เต้นรำ พวกเราร้องเพลงโศก แต่ท่านไม่ไว้ทุกข์’”   มัทธิว 11:16–17

พระเยซูเจ้าทรงหมายความว่าอย่างไรเมื่อตรัสว่า “พวกเราเป่าขลุ่ยให้ท่านฟัง…” และ “พวกเราร้องเพลงโศก…?” บรรดาปิตาจารย์ของพระศาสนจักรอธิบายไว้อย่างชัดเจนว่า “เสียงขลุ่ย” และ “เพลงโศก” นี้คือพระวาจาของพระเจ้าที่บรรดาประกาศกในอดีตได้ประกาศไว้ มีผู้คนมากมายมาก่อนพระเยซูเจ้าเพื่อเตรียมทาง แต่ก็มีผู้คนมากมายที่ไม่ยอมฟัง ยอห์นผู้ทำพิธีล้างเป็นประกาศกคนสุดท้ายและยิ่งใหญ่ที่สุด ท่านเรียกผู้คนให้กลับใจ แต่มีเพียงไม่กี่คนที่ฟัง ดังนั้น พระเยซูเจ้าจึงทรงชี้ให้เห็นความจริงอันน่าเศร้านี้

ในยุคสมัยของเรา เรามีสิ่งต่าง ๆ มากยิ่งกว่าบรรดาประกาศกแห่งพันธสัญญาเดิมอย่างมาก เรามีประจักษ์พยานอันน่าอัศจรรย์ของบรรดานักบุญ คำสั่งสอนอันไม่รู้พลั้งของพระศาสนจักร ของประทานแห่งศีลศักดิ์สิทธิ์ต่าง ๆ ตลอดจนพระชนมชีพและคำสั่งสอนของพระบุตรของพระเจ้าเอง ซึ่งบันทึกไว้ในพันธสัญญาใหม่ กระนั้น น่าเศร้าที่ผู้คนมากมายยังคงไม่ยอมฟัง ผู้คนมากมายไม่ยอม “เต้นรำ” และ “ไว้ทุกข์” เพื่อตอบสนองต่อพระวรสาร

เราต้อง “เต้นรำ” ในความหมายที่ว่า ของประทานแห่งพระคริสตเยซู ผ่านทางพระชนมชีพ การสิ้นพระชนม์ และการกลับคืนพระชนมชีพของพระองค์ ควรเป็นเหตุให้เราชื่นชมยินดีอย่างสุดหัวใจและนมัสการพระองค์ตลอดนิรันดร ผู้ที่รู้จักและรักพระบุตรของพระเจ้าอย่างแท้จริงย่อมเปี่ยมด้วยความยินดี! ยิ่งกว่านั้น เราต้อง “ไว้ทุกข์” เพราะบาปนับไม่ถ้วนในชีวิตของเราเองและในชีวิตของผู้คนรอบตัวเรา บาปมีอยู่จริงและแพร่หลาย และความทุกข์เสียใจอันศักดิ์สิทธิ์เป็นการตอบสนองที่เหมาะสมเพียงอย่างเดียว ความรอดพ้นมีอยู่จริง นรกมีอยู่จริง และความจริงทั้งสองประการนี้เรียกร้องการตอบสนองอย่างสิ้นเชิงจากเรา

ในชีวิตของท่านเอง ท่านเปิดโอกาสให้พระวรสารส่งผลต่อท่านอย่างเต็มที่เพียงใด? ท่านเอาใจใส่ต่อพระสุรเสียงของพระเจ้าที่ตรัสผ่านชีวิตของบรรดานักบุญและผ่านพระศาสนจักรของเรามากเพียงใด? ท่านพร้อมรับฟังพระสุรเสียงของพระเจ้าเมื่อพระองค์ตรัสกับท่านในส่วนลึกของมโนธรรมขณะภาวนาหรือไม่? ท่านกำลังฟังอยู่หรือไม่? กำลังตอบสนองหรือไม่? กำลังติดตามพระองค์หรือไม่? และกำลังอุทิศทั้งชีวิตเพื่อรับใช้พระคริสตเจ้าและพันธกิจของพระองค์หรือไม่?

วันนี้ จงไตร่ตรองถึงพระวาจาและการประทับอยู่ของพระผู้ไถ่โลก ซึ่งชัดเจน ไม่อาจเข้าใจผิดได้ เปลี่ยนแปลงชีวิต และประทานชีวิต จงไตร่ตรองว่า ตลอดชีวิตที่ผ่านมา ท่านเอาใจใส่ต่อทุกสิ่งที่พระองค์ตรัสไว้อย่างชัดเจนและต่อการประทับอยู่ของพระองค์เองมากเพียงใด หากท่านไม่พบว่าตนเองกำลัง “เต้นรำ” เพื่อพระสิริรุ่งโรจน์ของพระเจ้า และ “ไว้ทุกข์” ต่อบาปที่เห็นได้ชัดในชีวิตของท่านและในโลกของเรา ก็จงมุ่งมั่นใหม่ที่จะติดตามพระคริสตเจ้าอย่างถึงรากถึงโคน ในท้ายที่สุด ความจริงที่พระเจ้าตรัสมาตลอดทุกยุคสมัย และการประทับอยู่อันศักดิ์สิทธิ์ในฐานะพระเจ้าของพระองค์เท่านั้นคือสิ่งสำคัญ

ข้าแต่พระเยซูเจ้าผู้ทรงรุ่งโรจน์ ข้าพเจ้าตระหนักถึงการประทับอยู่ของพระองค์ผู้ทรงเป็นพระเจ้าในชีวิตข้าพเจ้าและในโลกรอบตัวข้าพเจ้า โปรดทรงช่วยให้ข้าพเจ้าใส่ใจมากยิ่งขึ้นต่อหนทางนับไม่ถ้วนที่พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าและเสด็จมาหาข้าพเจ้าในทุก ๆ วัน เมื่อข้าพเจ้าค้นพบพระองค์และพระวาจาอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ โปรดทรงเติมเต็มข้าพเจ้าด้วยความยินดี เมื่อข้าพเจ้าเห็นบาปของตนเองและบาปของโลก โปรดประทานความทุกข์เสียใจอย่างแท้จริงแก่ข้าพเจ้า เพื่อข้าพเจ้าจะได้พากเพียรต่อสู้กับบาปของตนเองอย่างไม่รู้เหน็ดเหนื่อย และนำความรักและพระเมตตาของพระองค์ไปสู่ผู้ที่ต้องการมากที่สุด พระเยซูเจ้าข้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

การเข้าหาพระวาจาของพระเจ้า

วันเสาร์ สัปดาห์ที่สอง เทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า 

“เราบอกท่านทั้งหลายว่า เอลียาห์มาแล้ว แต่พวกเขาไม่รู้จักท่าน และทำกับท่านตามใจชอบ บุตรแห่งมนุษย์ก็จะต้องรับทุกข์ทรมานด้วยน้ำมือของพวกเขาเช่นเดียวกัน” บรรดาศิษย์จึงเข้าใจว่าพระองค์กำลังตรัสกับพวกเขาถึงยอห์นผู้ทำพิธีล้าง มัทธิว 17:12–13

ประกาศกคนสุดท้ายในพันธสัญญาเดิมคือมาลาคี ท่านเสร็จสิ้นพันธกิจประมาณ 400 ปีก่อนการเสด็จมาของพระคริสตเจ้า มาลาคีพยากรณ์ว่า “ผู้ส่งสาร” คนหนึ่งจะมาก่อนพระเมสสิยาห์ เพื่อเตรียมทางเบื้องพระพักตร์พระองค์ มาลาคียังกล่าวต่อไปอีกว่า “ประกาศกเอลียาห์” จะมาก่อนวันขององค์พระผู้เป็นเจ้า (ดู มาลาคี 3:1–24)

ผู้คนจำนวนมากในสมัยของพระเยซูเจ้าไม่เข้าใจคำพยากรณ์นี้ และไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีคำพยากรณ์นี้อยู่ ดังนั้น บรรดาธรรมาจารย์จึงใช้คำพยากรณ์นี้ทำให้ผู้คนจำนวนมากสับสน โดยอ้างว่าในเมื่อ “เอลียาห์” ยังไม่มา ก็เห็นได้ชัดว่าพระเยซูเจ้าไม่ใช่พระเมสสิยาห์ตามที่ทรงสัญญาไว้

พระเยซูเจ้าทรงชี้แจงแก่บรรดาศิษย์ว่า “ผู้ส่งสาร” ซึ่งจะเป็นเอลียาห์คนใหม่นั้น ได้มาแล้วในบุคคลของยอห์นผู้ทำพิธีล้าง ดังนั้น ในการชี้แจงเรื่องนี้ พระเยซูเจ้ายังทรงชี้แจงด้วยว่า บรรดาธรรมาจารย์ตีความพระคัมภีร์อย่างไม่ถูกต้อง และกำลังชักนำประชาชนให้หลงผิดเพราะข้อผิดพลาดของพวกเขา

สิ่งหนึ่งที่เรื่องนี้บอกเราคือ เราต้องเข้าหาพระวาจาของพระเจ้าด้วยความถ่อมตน ความหยิ่งยโสของบรรดาธรรมาจารย์ทำให้พวกเขาเชื่อว่าตนมีปรีชาญาณพิเศษบางอย่าง ทั้งที่ไม่มี ดังนั้น พวกเขาจึงทำหน้าที่เป็นครูฝ่ายจิตที่ไม่ดีสำหรับประชากรของพระเจ้า

ความถ่อมตนต่อพระวาจาของพระเจ้าเป็นสิ่งจำเป็น หากเราจะเข้าใจอย่างถูกต้อง ไม่เพียงแต่คำพยากรณ์ในพันธสัญญาเดิมเท่านั้น แต่รวมถึงพระวาจาของพระเยซูเจ้าเองด้วย หากปราศจากความถ่อมตนต่อพระวาจาของพระเจ้า เราทุกคนก็อาจตีความพระวาจาอันงดงามและศักดิ์สิทธิ์ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราตรัสไว้ผิดไปได้โดยง่าย

ทุกสิ่งในพระคัมภีร์ล้วนลึกซึ้ง ล้ำลึก และเป็นความจริง และโดยพระวาจาอันศักดิ์สิทธิ์นี้ของพระเจ้า เราจึงได้พบพระเจ้าเอง แต่หากเราปล่อยให้ความหยิ่งยโสแทรกซึมเข้ามา เราอาจพบว่าตนเองกำลังเลียนแบบบรรดาธรรมาจารย์และเข้าใจพระวาจาของพระเจ้าผิดไป ผลที่ตามมาคือภาพของพระเจ้าที่บิดเบือน ซึ่งจะกลายเป็นอุปสรรคต่อการพบปะส่วนตัวของเรากับองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงรักเรา แต่หากเรารักษาความถ่อมตนอยู่เสมอต่อทุกสิ่งที่พระเจ้าทรงเปิดเผยแก่เรา เราก็จะเปิดรับความจริงอันล้ำลึกและงดงามที่สุดที่พระเจ้าทรงปรารถนาจะตรัสกับหัวใจของเราได้ง่ายยิ่งขึ้น

วันนี้ จงไตร่ตรองว่ามีเรื่องใดบ้างที่ท่านพบว่าตนเองสับสนเกี่ยวกับพระวาจาของพระเจ้า จงพยายามเปิดใจด้วยความถ่อมตนให้เต็มที่ยิ่งขึ้นต่อสิ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงปรารถนาจะตรัสกับท่าน จงรับฟังด้วยความคิดและหัวใจที่เปิดกว้าง และยอมให้ความเชื่อซึ่งเป็นของประทานอันบริสุทธิ์เป็นผู้นำทางท่าน เพื่อท่านจะได้รับการนำไปสู่ความจริงอันล้ำลึกที่สุดแห่งความเชื่อของเรา

ข้าแต่พระเจ้าผู้ทรงล้ำลึกและงดงาม พระองค์ทรงเปิดเผยธรรมล้ำลึกอันลึกซึ้งและล้ำลึกที่สุดของชีวิตแก่เรา ผ่านทางพระวาจาของพระองค์ที่บันทึกไว้ ขอให้ข้าพเจ้าเข้าหาพระวาจาของพระองค์ด้วยความถ่อมตนและใจที่เปิดกว้างอยู่เสมอ เพื่อข้าพเจ้าจะได้รู้จักพระองค์อย่างสมบูรณ์ยิ่งขึ้น พระเยซูเจ้าข้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

สารบัญ

หนังสือทั้ง 4 เล่มมีจำหน่ายในรูปแบบหนังสือปกอ่อน & อีบุ๊ก!

(เร็ว ๆ นี้!)

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble