దేవుణ్ణి ఏదీ అడ్డుకోలేదు. ఆయన ఉన్నవాడను నేనే (YHWH) అనువాడు, నిత్యుడు, సర్వశక్తిమంతుడు, పరిపూర్ణ మేలు, ఉనికి స్వరూపుడు. ఈ సర్వోన్నత దేవుడు తన దివ్య కుమారుని ఆధ్యాత్మిక దేహంలో సభ్యులమయ్యేందుకు మనలను ఆహ్వానిస్తూ, మనతో నిబంధన సంబంధంలోకి ప్రవేశించాలని ఎంచుకున్నారు. ఈ ఆహ్వానం—ఈ నూతన నిబంధన—దేవుని జీవంలో మహిమాన్వితమైన భాగస్వామ్యానికి మనలను ఉన్నతపరుస్తుంది.
మన తండ్రియైన దేవుణ్ణి ఏదీ అడ్డుకోలేనట్లే, ప్రభువు ప్రార్థనలోని మొదటి రెండు విన్నపాలకు అనుగుణంగా జీవిస్తూ క్రీస్తులో మన గుర్తింపును పూర్తిగా స్వీకరించినప్పుడు, ఆయన చిత్తాన్ని నెరవేర్చడం ద్వారా దేవుని మహిమను వెల్లడించకుండా మనలను కూడా ఏదీ అడ్డుకోలేదు. ఏదీ అడ్డుకోలేదు! కనుక, జీవితంలో మన ప్రధాన కర్తవ్యాన్ని నెరవేర్చకుండా మనలను ఏదీ అడ్డుకోలేదు.
ఆయన పరిపూర్ణ పవిత్రత మనలోనూ మన ద్వారానూ ప్రకాశించినప్పుడు, ఆయన రాజ్యం సన్నిహితమవుతుంది. ఆయన రాజ్యం కాలంలోనూ స్థలంలోనూ సన్నిహితమైనప్పుడు, ప్రభువు ప్రార్థనలోని తరువాతి విన్నపాలు వాస్తవరూపం దాలుస్తాయి:
- ఆయన చిత్తం నెరవేరుతుంది,
- మన భౌతిక, ఆధ్యాత్మిక పోషణకు అవసరమైనవి సమకూరుతాయి,
- మనలోనూ మన ద్వారానూ పాపరుణం తొలగిపోతుంది,
- ప్రతి పరీక్షను అధిగమించడం జరుగుతుంది,
- మరియు దుష్టుని నుండీ అతని క్రియల నుండీ మనకు రక్షణ లభిస్తుంది.
దేవుని పరిపూర్ణ చిత్తాన్ని నెరవేర్చడంలోనూ, దేవుడు మాత్రమే ప్రసాదించే సంతోషమైన పరిపూర్ణ ధన్యతలో పాలుపంచుకోవడంలోనూ మన కార్యసాధనను ఏదీ అడ్డుకోకూడదని కోరుకుంటే, ప్రభువు ప్రార్థనలోని మొదటి రెండు విన్నపాలను మన జీవితంలో పరిపూర్ణం చేసుకోవడంతో ప్రారంభించాలి. ఈ అత్యున్నత కోరికలు, వాటికంటే తక్కువ స్థాయిలోని ప్రతి కోరికను వాటి అంతిమ గమ్యమైన దేవుని వైపూ ఆయన నిత్య మహిమ వైపూ నడిపించి, దానికి అనుగుణంగా మలచేందుకు అనుమతించాలి.
దేవుని మహిమ పట్ల, ఆయన పవిత్రత వెల్లడి కావడం పట్ల గాఢమైన ఆకాంక్ష మన జీవితాలను ఆవహించి, దానితో పోటీపడే ప్రతి కోరికను తొలగించేందుకు మనం అనుమతించినప్పుడే ఇది జరుగుతుంది. ఇదే అతి ముఖ్యమైన, మొదటి ఆజ్ఞ: “నీ పూర్ణ హృదయంతోను, నీ పూర్ణ ఆత్మతోను, నీ పూర్ణ మనస్సుతోను నీ దేవుడైన ప్రభువును ప్రేమించాలి” (మత్తయి 22:37). ఈ నిర్మలమైన, పవిత్రమైన ప్రేమ మన సంపూర్ణ వ్యక్తిత్వంలో—మనస్సు, సంకల్పం, ఆవేశాలు, భావోద్వేగాలు, కోరికలు, శరీరం అంతటా—పరిపూర్ణమైనప్పుడు, మిగిలిన ప్రతి మేలు దానిని అనుసరిస్తుంది: దేవునిలో మనలను మనం ప్రేమించుకుంటాం; మనలను మనం ప్రేమించుకున్నట్లే మన పొరుగువారిని ప్రేమిస్తాం. తద్వారా, ప్రభువు ప్రార్థనలోని చివరి ఐదు విన్నపాలను సంగ్రహించే యేసు రెండవ ఆజ్ఞను నెరవేరుస్తాం.
ఒక లక్ష్యాన్ని చేరుకునే సాధనం
ఈ మూడవ విన్నపాన్ని—నాలుగవ, ఐదవ విన్నపాలను కూడా—అంతిమ లక్ష్యంగా కాకుండా, ఆ లక్ష్యాన్ని చేరుకునే సాధనంగా సరిగ్గా అర్థం చేసుకోవడం ముఖ్యం. మనం చూసినట్లుగా, సమస్త ప్రార్థనల అంతిమ లక్ష్యం దేవుని మహిమ, ఆయన రాజ్య ఆగమనం పరిపూర్ణంగా నెరవేరడం. దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చడం ఆ లక్ష్యాన్ని చేరుకునే సాధనం. అంతిమంగా, దేవుని రాజ్యం పూర్తిగా స్థాపించబడి, అందరూ చూసేలా ఆయన మహిమ సంపూర్ణంగా వెల్లడైనప్పుడు, “నా చిత్తం కాదు, నీ చిత్తమే నెరవేరుగాక” అని మనం ఇక అనము. బదులుగా, “సర్వశక్తిమంతుడైన ప్రభుదేవుడు పవిత్రుడు, పవిత్రుడు, పవిత్రుడు!” అని నిత్యం ఎలుగెత్తి పలకడమే మన ఏకైక ప్రార్థన అవుతుంది. పరమానందకర దైవదర్శనంలో దేవుని చిత్తాన్ని పూర్తిగా మన సొంత చిత్తంగా పొందుతాం; ఆయన చిత్తాన్ని నెరవేర్చడానికి ఇక పోరాడవలసిన అవసరం ఉండదు: దేవుని చిత్తం, మన చిత్తం సంపూర్ణంగా ఏకీభవిస్తాయి.
అంతిమ లక్ష్యాన్ని చేరుకునే ఈ సాధనాన్ని ఆచరణలో పెట్టాలంటే—అంటే దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చాలంటే—నిజమైన మేలు ఏమిటో మనం అర్థం చేసుకోవాలి. విశ్వాసపాత్రులు సైతం చాలా తరచుగా తమకు మేలుగా అనిపించే దానిని బట్టి దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చడానికి ప్రార్థిస్తూ, కృషి చేస్తుంటారు. కానీ అది నిజంగా మేలేనా? ఏదైనా దేవుని పవిత్రతను వెల్లడించి, భూమిపై ఆయన రాజ్యాన్ని విస్తరింపజేసినప్పుడే అది మేలు అవుతుంది. “మేలు” ఏమిటో దేవుడు మాత్రమే నిర్వచిస్తారు. ఏ పరిస్థితిలోనైనా అత్యంత గొప్ప మేలును ఎలా కలుగజేయాలో దేవునికి మాత్రమే తెలుసు.
పరలోకంలో వలె భూమిపైనా దేవుని పరిపూర్ణ చిత్తాన్ని నెరవేర్చకుండా మనలను ఏదీ అడ్డుకోకూడదని కోరుకుంటే, నిత్యత్వం వరకు నిలిచి ఉండే మేలు పైనే మన దృష్టిని నిలపాలి: అదే ఆయన రాజ్యంలో దేవుని మహిమ. ఆ మేలు మనం చేసే ప్రతి పనినీ నడిపిస్తూ, దానికి శక్తినివ్వాలి. అప్పుడే పరలోకంలో వలె భూమిపైనా దేవుని చిత్తం నెరవేరుతుంది. దేవుని నామాన్ని పవిత్రపరచడం పైనుంచీ, ఆయన రాజ్యాన్ని స్థాపించడం పైనుంచీ మన దృష్టి మరలిన క్షణమే, మన ఇతర ప్రార్థనలు, కార్యాలు అన్నీ సరైన దిశ తప్పి విఫలమవుతాయి.
ఈ విన్నపానికి అనుగుణంగా జీవించడం
మనం దేవుణ్ణి గౌరవించి, మన జీవితాల్లో ఆయన పవిత్రతను, మహిమను వెల్లడించినప్పుడు—మొదటగా, “పవిత్రుడు, పవిత్రుడు, పవిత్రుడు…” అని ఎలుగెత్తి పలుకుతూ, మన హృదయాలను నిరంతర స్తుతిగానంగా మలచుకున్నప్పుడు—ఆయన దివ్య చిత్తానికి సాధనాలుగా మనం రూపుదిద్దుకోవడం ప్రారంభమవుతుంది. ఈ పరివర్తన జరగాలంటే, తండ్రి చిత్తంతో సంపూర్ణంగా ఏకీభవించని మన సంకల్పపు ప్రతి కదలికనూ మనం విడిచిపెట్టాలి.
గెత్సెమని తోటలో యేసు, “నా చిత్తం కాదు, నీ చిత్తమే నెరవేరుగాక” (లూకా 22:42) అని ప్రార్థించారు. తండ్రికి విధేయత చూపడం ఆయనకు కష్టమైందని కాదు, ఆయన మానవ చిత్తం దైవ చిత్తానికి విరుద్ధంగా ఉందని కూడా కాదు; ఆ పరిపూర్ణ సమర్పణ కార్యంలో మనలను తనతో ఐక్యం చేసుకోవాలని ఆయన కోరుకున్నందువల్లనే అలా ప్రార్థించారు. తండ్రి చిత్తానికి పూర్తిగా లోబడిన, సరైన క్రమంలో ఉన్న మానవ కోరికకు ఆయన మాటల రూపమిచ్చారు. తద్వారా మనం కూడా ఆయనలోనూ, ఆయనతో కలిసీ అవే మాటలతో ప్రార్థించడం నేర్చుకోవచ్చు. అలా చేయడం ద్వారా, ప్రేమ త్యాగంలో పరిపూర్ణమయ్యే విమోచనాత్మక విధేయత అనే రహస్యంలోకి మనం ఆకర్షించబడతాం.
అంతేకాక, కతోలిక సభ నిశ్చితంగా బోధిస్తున్నట్లుగా, యేసుకు రెండు సంకల్పాలు ఉన్నాయి—ఒకటి దైవికమైనది, మరొకటి మానవమైనది. ఆయన మానవ సంకల్పం ఎల్లప్పుడూ ఆయన దైవ సంకల్పంతోనూ, తండ్రి చిత్తంతోనూ పరిపూర్ణంగా ఏకీభవించి ఉన్నప్పటికీ, అది నిజమైన మానవ సంకల్పంగానే నిలిచింది. కాబట్టి స్వేచ్ఛతో, బుద్ధిపూర్వకంగా చేసే మానవ కార్యం ద్వారా అది దైవ సంకల్పంతో ఐక్యం కావలసి ఉంది. మానవ స్వభావరీత్యా, బాధను, మరణాన్ని తప్పించుకోవాలనే నిజమైన మానవ కోరికను యేసు అనుభవించారు. అయినా, తండ్రి విమోచన ప్రణాళికను నెరవేర్చాలనే ఉన్నతమైన కోరికకు ఈ మంచి, సహజమైన ప్రవృత్తిని సైతం ఆయన స్వేచ్ఛగా సమర్పించుకోవడమే ఆయన విధేయతను అంత మహిమాన్వితంగా చేస్తుంది. అలా చేయడం ద్వారా ఆయన సిలువపై తనను తాను బలిగా అర్పించుకునే దిశగా ముందుకు సాగడమే కాక, మానవ స్వేచ్ఛను కూడా పవిత్రపరిచారు. తద్వారా కృప ద్వారా మనం అన్ని సహజ ప్రవృత్తులకన్నా దేవుని చిత్తాన్నే ఎంచుకునే శక్తిని మనకు అనుగ్రహించారు—కేవలం క్రమరహిత కోరికలకన్నా మాత్రమే కాదు, బాధను తప్పించుకోవాలనే లేదా ప్రాణాన్ని కాపాడుకోవాలనే కోరిక వంటి మంచి, మానవసహజమైన కోరికలకన్నా కూడా.
ఉదాహరణకు, మనం ప్రేమించేవారు ఎవరైనా తీవ్ర అనారోగ్యానికి గురైనప్పుడు మనం ఎలా ప్రార్థిస్తాం? ఆరోగ్యమే, దీర్ఘాయుష్షే అత్యుత్తమ మేలులని భావిస్తూ శారీరక స్వస్థత కోసం దేవుణ్ణి అడుగుతామా? లేక ఆయన కోరేదేదైనా ఆయనకు అత్యధిక మహిమను, మనకు అంతిమ మేలును చేకూరుస్తుందని తెలుసుకొని, మనల్ని, మన ప్రియమైన వ్యక్తిని పూర్తిగా ఆయన జ్ఞానానికి అప్పగిస్తూ, దేవుని చిత్తం నెరవేరాలని ప్రార్థిస్తామా?
లిసియూకు చెందిన పునీత తెరేస్ ఉదాహరణను పరిశీలించండి. ఇరవై నాలుగేళ్ల వయస్సులో, ఆవృత మఠవాసం చేసే కార్మెలు మఠకన్య అయిన సిస్టర్ తెరేస్, క్షయవ్యాధితో తీవ్రంగా జబ్బుపడ్డారు. అప్పటివరకు ఆమె సరళమైన, మరుగైన జీవితాన్ని గడిపారు—మొదట తన కుటుంబంతో, ఆ తర్వాత మఠ గోడల మధ్య. ఆమెను ప్రేమించినవారు, ఆమె మరణిస్తుందనే అత్యంత దుర్భరమైన పరిణామానికి భయపడుతూ, ఆమె కోలుకోవాలని ఎంతో ఆర్తిగా ప్రార్థించి ఉండవచ్చు. కానీ ఇరవై నాలుగేళ్ల చిన్న వయస్సులో సిస్టర్ తెరేస్ మరణించడం నిజంగా “అత్యంత దుర్భరమైనదేనా”? లేక దేవుని పరిపూర్ణ పరిపాలనలో అదే అత్యుత్తమమైనదా?
ఆ సమయంలో ఆమె కోలుకోవడమే మరింత మేలని ఆమె కుటుంబ సభ్యులు, తోటి మఠసోదరీమణులు భావించి ఉండవచ్చు. అయితే నేడు మనకు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నదేమిటంటే, ఆమె చిన్న వయస్సులోనే మరణించడం దేవుని పరిపూర్ణ చిత్తాన్ని నెరవేర్చి, ఆయనకు అత్యధిక మహిమను చేకూర్చింది కాబట్టే ఆమె జీవితం సరిగ్గా ఆ సమయంలో ముగిసింది.
ఆమె కోలుకొని మరెన్నో సంవత్సరాలు జీవించి ఉంటే ఏమి జరిగి ఉండేది? మనకు తెలియదు. కానీ ఆమె మరణం వల్ల కలిగిన ఫలితాలేమిటో మనకు తెలుసు:
- తన మఠపెద్దకు విధేయతతో ఆమె రాసిన దినచర్య గ్రంథం ప్రచురించబడింది. అది ప్రపంచవ్యాప్తంగా లక్షలాదిమందికి ప్రేరణనిస్తూ, అన్ని కాలాల్లోనూ అత్యంత ప్రభావవంతమైన ఆధ్యాత్మిక రచనల్లో ఒకటిగా నిలిచింది.
- దేవుడు ఆమెను ఏ పవిత్రత కోసం సిద్ధం చేశారో, ఆ పవిత్రత యొక్క పరిపూర్ణతను ఆమె ఆత్మ చేరుకుంది.
- ఇప్పుడు ఆమె పరలోకంలో శక్తివంతంగా మధ్యస్థ ప్రార్థన చేస్తున్నారు.
దేవుడు తన పరిపూర్ణ దూరదృష్టిలోనూ జ్ఞానంలోనూ, తన “చిన్న పుష్పం” అత్యంత ప్రకాశవంతంగా వెలిగే క్షణాన్ని చేరుకుందని చూసినట్లుంది. అందుకే ఆమె అందం, పవిత్రత నిత్యం ప్రకాశించే పరలోకంలో శాశ్వతంగా వికసించేందుకు, ఆయన ఆమెను ఈ జీవితం నుంచి కోసుకున్నారు.
ఆమె మరింత కాలం జీవించి ఉంటే, బహుశా ఆమె దినచర్య గ్రంథం ఎన్నడూ ప్రచురించబడి ఉండేది కాదేమో. బహుశా ఆమె గాఢమైన ఆధ్యాత్మిక ఉత్సాహం తరువాతి సంవత్సరాల్లో తగ్గిపోయి ఉండేదేమో. బహుశా చరిత్ర ఆమెను మరచిపోయి ఉండేదేమో. కానీ దేవునికి తెలుసు.
అందుకే మనం దేవుణ్ణి పూర్తిగా నమ్మాలి. ఆమె ప్రాణాన్ని తీసుకున్న వ్యాధిని దేవుని అనుమతిపూర్వక చిత్తం అనుమతించింది—ఒక విషాదంగా కాదు, విజయంగా; మహిమలో ప్రవేశించేందుకు ఆమె ఆత్మ పరిపూర్ణంగా సిద్ధమైన క్షణంగా. ఆమె కోలుకోవాలని చేసిన ప్రార్థనలు జవాబు లేకుండా పోలేదు; బదులుగా, దేవుని పరిపాలన ద్వారా వాటికి పరిపూర్ణమైన రీతిలో జవాబు లభించింది. ఆమె పవిత్రత శిఖరానికి చేరుకున్న సరిగ్గా తగిన క్షణంలో ఆమె పరలోకంలో ప్రవేశించడానికి అది అనుమతించింది.
తెరేస్ అనారోగ్య సమయంలో ఆమె, ఆమె తోటి మఠసోదరీమణులు చేయగలిగిన ఆదర్శప్రాయమైన ప్రార్థన ఇదే: “మా తండ్రీ, నీ చిత్తాన్ని పరిపూర్ణంగా నెరవేర్చడం ద్వారా ఈ అనారోగ్యంలో నీవు మహిమపరచబడుదువుగాక. ఆ చిత్తం ద్వారానే నీ అమూల్యమైన చిన్న పుష్పం జీవితం అత్యుత్తమ మేలుకు మూలమవుతుంది: నీ చిత్తమే నెరవేరుగాక!”
తెరేస్ను పునీతురాలిగా ప్రకటించే ప్రక్రియలో, ఆమె సోదరి అయిన సిస్టర్ మేరీ ఆఫ్ ది సేక్రెడ్ హార్ట్, తెరేస్ మరణశయ్యపై పలికిన మాటలకు సాక్ష్యమిచ్చారు: “నా మరణం తరువాత నేను గులాబీల వర్షాన్ని కురిపిస్తాను; భూమిపై మేలు చేస్తూ నా పరలోక జీవితాన్ని గడపాలని కోరుకుంటున్నాను.”
మరణించే వేళ పలికిన ఈ మాటలు ఆమె నిజమైన ప్రార్థనను వెల్లడిస్తున్నాయి: ఆమె శారీరక స్వస్థతను అడగలేదు; దేవుని చిత్తాన్ని ప్రతిఘటించలేదు, భౌతిక మరణానికి భయపడలేదు. బదులుగా, తన మరణం దేవుని పరిపూర్ణ ప్రణాళికకు తోడ్పడి, అసంఖ్యాకమైన ఆత్మలపై ఆయన కృపను కురిపిస్తుందని నమ్ముతూ, ఆమె తనను తాను పూర్తిగా సమర్పించుకున్నారు.
మనం ఎలా ప్రార్థించాలో, ఏమి కోరుకోవాలో పునీత తెరేస్ జీవితం ఎంతో అందంగా చూపిస్తుంది. మన పరిమిత మానవ అవగాహనను బట్టి మనకు మంచిగా తోచే ప్రతిదానితో సహా, మన సొంత చిత్తాలను విడిచిపెట్టి, దేవుని చిత్తం ఒక్కదానిపైనే అచంచలమైన నమ్మకాన్ని ఉంచాలి. మొదటి రెండు విన్నపాల్లో వ్యక్తమైన అత్యున్నత మేలును—దేవుని నామ మహిమను, ఆయన రాజ్య ఆగమనాన్ని—కోరుకోవడం ద్వారా, ఆ లక్ష్యాన్ని సాధించే మార్గాన్ని కూడా మనం కోరుకోవడం మొదలుపెడతాం: పరలోకంలో వలె భూలోకంలోనూ ఆయన చిత్తం నెరవేరాలని.
దేవుని చిత్తాన్ని మాత్రమే కోరుకోవడం
మన అత్యున్నత ఆకాంక్ష వెలుగులో ప్రభుప్రార్థనలోని మూడవ విన్నపాన్ని ప్రార్థిస్తూ, అది నెరవేరాలని కోరుకోవడం, పర్వతాలలోని తన మూలం నుంచి ప్రవహిస్తూ, తన మార్గంలోని సమస్తాన్ని పోషించడానికి స్వచ్ఛమైన, జీవదాయకమైన జలాలను దిగువకు తీసుకువెళ్లే నదిలా ఉంటుంది.
ఒక నది శక్తిని, దిశను దాని మూలం నిర్ణయించినట్లే, భూమిపై దేవుని చిత్తం నెరవేరాలనే మన ఆకాంక్ష అత్యున్నతమైన మూలం నుంచి ప్రవహిస్తుంది: ఆయన నామం పవిత్రపరచబడటం, ఆయన రాజ్యం రావడం.
నది తన మూలంతో సంబంధాన్ని కోల్పోతే, అది ఎండిపోతుంది లేదా నిలువనీటిగా మారుతుంది; అలాగే, దేవుని పవిత్రతను, పరిపాలనను కోరుకునే మన సర్వోన్నత ఆకాంక్షలోని పరిపూర్ణతతో సంబంధం లేకుండా మనం ఆయన చిత్తాన్ని అనుసరించడానికి ప్రయత్నిస్తే, ఆ ప్రయత్నం వక్రీకృతమవుతుంది. “నీ చిత్తం నెరవేరును గాక” అని ఆనందంగా లోబడటానికి బదులు, మన ప్రార్థన “నా చిత్తం నెరవేరును గాక” అని మారిపోయే ప్రమాదం ఉంది.
దేవుని చిత్తం కోసం మన తపన మన అత్యున్నత ఆకాంక్షలకు సరిగ్గా అనుగుణంగా ఉన్నప్పుడే, అది ఆపలేని ప్రవాహంగా మారి, మనలనూ సమస్త సృష్టినీ ఆయన దివ్య సంకల్ప పరిపూర్తి వైపు తీసుకువెళుతుంది.
విన్నపం కంటే మిన్న: ఒక దృఢసంకల్పం
ఈ “నది” దేవుని మహిమ నుంచి, ఆయన రాజ్య స్థాపన నుంచి ప్రవహిస్తూ, ఆయన చిత్తం సూచించే ప్రతి నిర్దిష్టమైన, ఆచరణాత్మకమైన అంశానికి అనుగుణంగా మన జీవితాలను మలచుకోవాలని మనం కోరుకున్నప్పుడు, దేవుని చిత్తం కోసం ప్రార్థించడం కేవలం విన్నపంగా మిగలదు—అది ఒక దృఢసంకల్పంగా మారుతుంది. కృపతో కూడిన నూతన నిబంధనలో సంపూర్ణంగా జీవించాలనే మన నిబద్ధతను అది పునరుద్ధరిస్తుంది.
మీరు దేవుని చిత్తం కోసం ప్రార్థించేటప్పుడు, ఆయన చిత్తం ఎలా ఉండాలని మీరు కోరుకుంటున్నారో ఆయనకు చెబుతున్నారా? మీరు తగినంత సేపు ప్రార్థించి, మీతో కలిసి ప్రార్థించమని తగినంత మందిని అడిగితే, దేవుడు తన చిత్తాన్ని మీ చిత్తానికి అనుగుణంగా మార్చుకుంటారని మీరు నమ్ముతున్నారా? అలా అయితే, క్రీస్తు మనకు ఇచ్చిన విధంగా మీరు ప్రభుప్రార్థనను ప్రార్థించడం లేదు. మన ఇష్టాల కోసం పదేపదే విన్నపాలు చేయడం ద్వారా దేవుణ్ణి మనకు అనుకూలంగా మలచుకోవడానికి మనం ప్రయత్నిస్తున్నాం.
“నీ చిత్తం పరలోకంలో వలె భూమిపైనా నెరవేరును గాక” అని పలకడం అంటే, కృపకు మూలమైన దేవుని వైపు మనం తిరిగి, ఆయనను మహిమపరచే వాటిని మాత్రమే కోరుకోవడం. ఎందుకంటే, ఆయన పరిపూర్ణ ప్రణాళిక నెరవేరడం ద్వారా ఆయన రాజ్యం స్థాపించబడేలా ఆయన దివ్య జ్ఞానం అత్యుత్తమంగా నడిపిస్తుంది.
గ్రీకు మూలం నుండి
ముందటి విన్నపాల మాదిరిగానే, ఇది కూడా అనిర్దిష్ట భూతకాల కర్మణి విధ్యర్థక క్రియారూపంతో ప్రారంభమవుతుంది—గెనేథేతో—దాని అర్థం “అది ఉనికిలోకి వచ్చును గాక” లేదా “అది నెరవేరును గాక.” ఇంతకుముందు పేర్కొన్నట్లుగా, ఈ అనిర్దిష్ట భూతకాల విధ్యర్థక రూపంలోని బలాన్ని, విన్నపం చివర మూడు ఆశ్చర్యార్థక చిహ్నాలను చేర్చడంతో పోల్చవచ్చు—ఒకటి అత్యవసరతకు, మరొకటి నిర్ణయాత్మకతకు, ఇంకొకటి సంపూర్ణతకు: “అది నెరవేరును గాక!!!”
క్రియ కర్మణి రూపంలో ఉన్నప్పటికీ, దేవుని చిత్తం పూర్తిగా, పరిపూర్ణంగా నెరవేరాలనే చురుకైన, నమ్మకంతో కూడిన ఆకాంక్షను అది వ్యక్తం చేస్తుంది. ఇక్కడ సూచిత కర్త దేవుడే; పరలోకంలోనూ భూమిపైనా తన దివ్య సంకల్పాన్ని నెరవేర్చేది ఆయనే. ఇది విధికి నిష్క్రియంగా తలవంచడం కాదు; తండ్రి జ్ఞానానికి, మంచితనానికి ధైర్యంతో, నమ్మకంతో శరణాగతి చెందడం. జరిగేదేదో జరిగిందని మనం కేవలం అంగీకరించడం లేదు—ఆయన చిత్తం తక్షణమే, నిర్ణయాత్మకంగా, సంపూర్ణంగా నెరవేరాలని మన హృదయపూర్వకంగా వేడుకుంటున్నాం.
గ్రీకు పదబంధమైన హోస్ ఎన్ ఊరనో కై ఎపి గేస్కు అక్షరార్థ అనువాదం “పరలోకంలో వలె, భూమిపైనా అలాగే” అని ఉంటుంది. పరలోకంలో దేవునికి చూపే పరిపూర్ణమైన, ఆనందభరితమైన విధేయత భూమిపై జీవితానికి ఆదర్శం కావాలనే తపనను ఇది వ్యక్తం చేస్తుంది. పరలోకంలో దేవుని చిత్తాన్ని ఏమాత్రం సంకోచం గానీ ప్రతిఘటన గానీ లేకుండా తక్షణమే స్వీకరిస్తారు. అదే విధేయత మన జీవితాలలోనూ ప్రపంచంలోనూ వేళ్లూనుకోవాలని ఈ విన్నపం కోరుతుంది—అంటే, మనతో మొదలై భూమిపై ఉన్న సమస్తాన్ని పరలోక ప్రేమ, క్రమం తీర్చిదిద్దాలని కోరుతుంది.
దేవుని చిత్తం కోసం జీవించడం, ప్రార్థించడం
యోహాను 13:34లో “నేను మిమ్మల్ని ప్రేమించినట్లే, మీరు కూడా ఒకరినొకరు ప్రేమించాలి” అని యేసు ఇచ్చిన ఆజ్ఞ “మిగిలిన ఆజ్ఞలన్నిటినీ సంగ్రహించి, ఆయన చిత్తాన్నంతటినీ వ్యక్తం చేస్తుంది” అని కతోలిక సభ విశ్వాస సంగ్రహం బోధిస్తుంది (కతోలిక సభ విశ్వాస సంగ్రహం #2822). కాబట్టి, దేవుని చిత్తాన్ని తెలుసుకొని దాని ప్రకారం జీవించడం అంటే, ఆయన మనలను ప్రేమించినట్లే దేవుణ్ణీ ఇతరులనూ ప్రేమించడం. యేసు ఆ ప్రేమకు ఆదర్శంగా ఉండటమే కాదు, ఆయనే దాని మూలం కూడా. ఆయనలో జీవించడం, ఆయన ప్రేమతో ప్రేమించడం, ఆయనతో కలిసి త్యాగపూర్వకంగా మన ప్రాణాలను అర్పించడం దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చడమే.
ఈ విన్నపం మన కోసం మనం చేసే ప్రార్థన; అలాగే, దేవుని చిత్తానికి అనుగుణంగా మనలను మలచుకోవాలనే మన నిబద్ధతకు పునరుద్ధరణ. ఇది సమస్త సభ కోసం, ప్రపంచం కోసం చేసే శక్తివంతమైన మధ్యస్థ ప్రార్థన కూడా. ఈ విషయాన్ని విశ్వాస సంగ్రహం పునీత యోహాను క్రిసోస్తోము మాటలను ఉటంకిస్తూ వివరిస్తుంది. ఆయన ఇలా అంటారు:
“ఎందుకంటే [దేవుడు] ‘నీ చిత్తం నాలో గానీ మాలో గానీ నెరవేరును గాక’ అని చెప్పలేదు; ‘భూమిపై’—అంటే సమస్త భూమిపై—అని చెప్పారు. తద్వారా దాని నుంచి తప్పుదారి తొలగిపోవాలి, దానిలో సత్యం వేళ్లూనుకోవాలి, దానిపై ఉన్న దుర్గుణాలన్నీ నాశనం కావాలి, సద్గుణం వర్ధిల్లాలి, భూమికి పరలోకానికి ఇక తేడా ఉండకూడదు” (కతోలిక సభ విశ్వాస సంగ్రహం #2825).
దీని అర్థం ఏమిటంటే, “నీ చిత్తం నెరవేరును గాక” అని మనం ప్రార్థించేటప్పుడు, దేవుని చిత్తం ప్రతిచోటా ఏలాలని ప్రార్థిస్తున్నాం.
మన ప్రార్థనలు ఫలిస్తున్నాయా?
భూమిపై దేవుని చిత్తం నెరవేరాలని మనం ప్రార్థించినప్పుడు మన ప్రార్థనలు ఫలిస్తాయా? యోహాను సువార్త దీనికి సమాధానం ఇస్తుంది: “దేవుడు పాపుల మొర ఆలకించడని మనకు తెలుసు. అయితే ఎవరైనా భక్తి కలిగి ఆయన చిత్తాన్ని నెరవేరుస్తే, ఆయన వారి మొర ఆలకిస్తాడు” (యోహాను 9:31). మనం దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చినప్పుడు, మన ప్రతి ప్రార్థనను ఆయన ఆలకించి జవాబిస్తాడనే విషయాన్ని తలచుకుంటే ఆశ్చర్యం కలుగుతుంది. మనం భక్తిపరులమైనప్పుడు—మన హృదయాలను ఆయన కోరికలకు అనుగుణంగా మలచుకున్నప్పుడు—మన ప్రార్థనలు ఎంతో శక్తివంతమవుతాయి.
యేసు పునీత ఫౌస్టీనాకు వెల్లడించినది ఇదే: “అప్పుడు నీవు నాకు ప్రీతికరమైన బలిగా, మాధుర్యంతోనూ సుగంధంతోనూ నిండిన సంపూర్ణ దహనబలిగా నాకు కనిపిస్తావు. నీవు ఎవరి కోసం మధ్యస్థ ప్రార్థన చేసినా, వారి విషయంలో నీ ప్రార్థనకు గొప్ప శక్తి ఉంటుంది” (డైరీ #1767).
‘నీ చిత్తం నెరవేరునుగాక’ అని ప్రార్థించినప్పుడు, మనం దేవుణ్ణి కార్యసాధన చేయమని అడగడం మాత్రమే కాదు; ఆయన కార్యంలో భాగమవడానికి మనలను మనం అంకితం చేసుకుంటున్నాం. ఆయన మనలోనూ, మన ద్వారానూ, మన కోసమూ పనిచేసేలా మన జీవితంలోని ప్రతి అంశాన్నీ ఆయన పరిపాలనకు అప్పగిస్తున్నాం.
పవిత్రాత్మ వరం: విజ్ఞానం
పునీత అగస్టీను, పునీత తోమాస్ అక్వినాస్ “నీ చిత్తం నెరవేరునుగాక…” అనే విన్నపాన్ని పవిత్రాత్మ యొక్క ఏడు వరాలలో ఒకటైన విజ్ఞాన వరంతో అనుసంధానిస్తారు. ఈ దివ్య వరం సమస్తాన్నీ దేవునితో వాటికున్న సంబంధంలో చూడటానికి, సృష్టిలో ఆయన పరిపాలన క్రమాన్ని గుర్తించడానికి, మన చిత్తాన్ని ఆయన చిత్తానికి అనుగుణంగా మలచుకోవడానికి మనకు తోడ్పడుతుంది.
విజ్ఞాన వరం అనేది అధ్యయనం లేదా తర్కం ద్వారా సంపాదించుకున్న మానవ జ్ఞానం గానీ, మేధోపరమైన అవగాహన గానీ కాదు. అది ఆత్మను ఉన్నత స్థితికి చేర్చే అతీంద్రియ ప్రకాశం. అది ఆత్మకు ఈ సామర్థ్యాలను ఇస్తుంది:
- భూసంబంధమైన వాటి క్షణభంగుర స్వభావాన్ని వివేచించడం.
- చర్యలన్నిటినీ దేవుని చిత్తం వైపు మళ్లించడం.
- మన పవిత్రీకరణ కోసం దేవుడు రూపొందించిన ప్రణాళికలో సమస్త సృష్టినీ ఒక భాగంగా చూడటం.
- బాధలనూ, ఆస్తిపాస్తులనూ, విజయాలనూ దైవ సంకల్పపు వెలుగులో అర్థం చేసుకోవడం.
విజ్ఞాన వరం మనకు ఈ విధంగా తోడ్పడుతుంది:
- లౌకిక అనుబంధాలకు అతీతంగా చూసి, వాటిని దేవునితో ఐక్యమనే లక్ష్యాన్ని చేరుకోవడానికి సాధనాలుగా గుర్తించడం.
- దేవుని చిత్తం కష్టంగా, రహస్యమయంగా లేదా బాధాకరంగా ఉన్నప్పటికీ, అది పరిపూర్ణమైనదని నమ్మకం ఉంచడం.
- దేవుడు అనుమతించే ప్రతిదీ అంతిమంగా మన మేలు కోసమే అమర్చబడి ఉందని అంగీకరించడం.
- ప్రతి పరిస్థితిలోనూ దేవుని పరిపాలనా హస్తాన్ని గుర్తించడం ద్వారా విశ్వాసంలో ఎదగడం.
విజ్ఞానం లోపించినప్పుడు ప్రతిఘటన ఏర్పడుతుంది:
- దేవుని చిత్తాన్ని అర్థం చేసుకోవడం కష్టమైనప్పుడు దానిని ప్రతిఘటించడం.
- భూసంబంధమైన సంపదలనే అంతిమ లక్ష్యాలుగా భావించి వాటిని అంటిపెట్టుకుని ఉండటం.
- త్యాగం లేదా బాధ పట్ల భయం.
- పరీక్షలను ఎదుర్కొంటున్నప్పుడు దేవుని మంచితనాన్ని సందేహించడం.
దేవుని చిత్తాన్ని గ్రహించి ప్రేమించే కృపను మనకు ఇవ్వడం ద్వారా విజ్ఞాన వరం ఈ ప్రతిఘటనను అధిగమిస్తుంది. పునీత పౌలు ప్రకటించినట్లు, “దేవుణ్ణి ప్రేమించేవారికి, ఆయన సంకల్పం ప్రకారం పిలువబడినవారికి, సమస్తమూ మేలు కలిగేలా దోహదపడతాయని మనకు తెలుసు” (రోమీయులకు 8:28).
మనం దీన్ని నిజంగా “తెలుసుకున్నప్పుడు”, దేవుని చిత్తం వల్ల ఏమి జరుగుతుందోనని ఇక భయపడం. బదులుగా, దానికి లొంగిపోతాం, దానిపై నమ్మకం ఉంచుతాం, దానిని ప్రేమిస్తాం—ఎందుకంటే ఆయన చిత్తం మాత్రమే మనలను పవిత్రత, శాంతి, నిత్యానందం వైపు నడిపిస్తుందని మనం అర్థం చేసుకుంటాం.
ధన్యవచనం: “దుఃఖించేవారు ధన్యులు”
పునీత అగస్టీను, పునీత తోమాస్ అక్వినాస్ ప్రభువు ప్రార్థనలోని మూడవ విన్నపాన్ని మూడవ ధన్యవచనంతో అనుసంధానిస్తారు: “దుఃఖించేవారు ధన్యులు, ఎందుకంటే వారు ఓదార్పు పొందుతారు” (మత్తయి 5:4). మొదట చూసినప్పుడు ఈ సంబంధం ఊహించనిదిగా అనిపించవచ్చు. దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చడానికి, దుఃఖించడానికి సంబంధం ఏమిటి?
దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చాలని హృదయపూర్వకంగా ప్రయత్నించేవారు పవిత్రమైన దుఃఖాన్ని అనుభవిస్తారు—పాపాన్ని బట్టి, పాపం వల్ల లోకం అనుభవించే బాధలను బట్టి, దేవుని దివ్య ప్రణాళికను ఆత్మలు ప్రతిఘటించడాన్ని బట్టి దుఃఖిస్తారు. ఈ ధన్యవచనం లౌకిక విచారాన్ని కాదు, మన హృదయాలను దేవుని కోరికలకు అనుగుణంగా మలిచే ఆధ్యాత్మికమైన, పవిత్రమైన దుఃఖాన్ని సూచిస్తుంది. యేసు గెత్సేమని తోటలోకి ప్రవేశించినప్పుడు ఈ లోతైన దుఃఖాన్ని వ్యక్తం చేశాడు. ఆయన పేతురు, యాకోబు, యోహానులతో ఇలా అన్నాడు: “నా ఆత్మ మరణించేంతగా దుఃఖంతో నిండిపోయింది. ఇక్కడే ఉండి మెలకువగా ఉండండి” (మార్కు 14:34). యేసు దుఃఖం తనకు రాబోతున్న మరణం గురించి కాదు; తాను ఏ పాపాల కోసం మరణించబోతున్నాడో ఆ పాపాల గురించీ, ముఖ్యంగా తన రక్షణదాయకమైన శ్రమలను తిరస్కరించబోయేవారి గురించీ కలిగిన వేదన అది.
యేసును తిరస్కరించిన ఇశ్రాయేలు ప్రజల పట్ల పునీత పౌలు ఈ పవిత్రమైన దుఃఖాన్ని వ్యక్తం చేశాడు:
“నేను క్రీస్తులో సత్యమే చెబుతున్నాను, అబద్ధం చెప్పడం లేదు; నా హృదయంలో గొప్ప దుఃఖం, ఎడతెగని వేదన ఉన్నాయని నా మనస్సాక్షి పవిత్రాత్మతో కలిసి నాకు సాక్ష్యమిస్తోంది. ఎందుకంటే నా సహోదరుల కోసం, శరీరరీత్యా నా బంధువుల కోసం, నేనే శాపగ్రస్తుడనై క్రీస్తు నుండి వేరుచేయబడటాన్ని సైతం కోరుకోగలను” (రోమీయులకు 9:1–3).
యేసు దివ్యహృదయానికీ, మరియ వేదనాభరిత హృదయానికీ అనుగుణంగా ఆధ్యాత్మికంగా దుఃఖించేవారు పాపంలోని అస్తవ్యస్తతను గుర్తించి, దేవుని న్యాయం కోసమూ కారుణ్యం కోసమూ తపిస్తారు. తమ వ్యక్తిగత బాధలను బట్టి దుఃఖించడమే కాకుండా, వారు ఈ విషయాలను బట్టి కూడా దుఃఖిస్తారు:
- తమ సొంత పాపాలు, దేవుణ్ణి పరిపూర్ణంగా ప్రేమించడంలో తమ వైఫల్యం.
- క్రీస్తు దేహాన్ని గాయపరిచే లోకంలోని పాపాలు.
- దేవుని రాజ్యపాలనకు ఆటంకం కలిగించే ఆయన చిత్తం పట్ల వ్యతిరేకత.
ఈ ప్రగాఢమైన దుఃఖం ఉన్నప్పటికీ, దేవుని ప్రణాళిక పరిపూర్ణమైనదనీ, ఆయన చిత్తం నెరవేరుతుందనీ నమ్ముతూ, వారు విశ్వాసపాత్రులుగా నిలుస్తారు.
ఈ పవిత్రమైన రీతిలో దుఃఖించేవారు నిత్యజీవితంలోనే కాక, ఈ జీవితంలో కూడా ఓదార్పు పొందుతారని యేసు వాగ్దానం చేస్తున్నారు. ఈ ఓదార్పు బాధలు తొలగిపోవడం వల్ల రాదు; తోటలో యేసు చేసినట్లే, మన చిత్తాన్ని దేవుని చిత్తంతో ఏకం చేసుకోవడం ద్వారా లభించే కృప, శాంతి, బలం నుంచి వస్తుంది. కాబట్టి, “నీ చిత్తము పరలోకమందు నెరవేరునట్లు భూలోకమందును నెరవేరును గాక” అని ప్రార్థించేటప్పుడు, మనం సక్రమంగా దుఃఖించే కృపను అడుగుతున్నాం—అంటే పాపం గురించి దుఃఖించడానికి, దేవుని చిత్తాన్ని వినయంతో స్వీకరించడానికి, ఆయన పరిపూర్ణ ప్రణాళిక నిగూఢమైనదైనప్పటికీ చివరికి మన జీవితాల్లోనూ అందరి జీవితాల్లోనూ ఆనందానికి, ఓదార్పుకు దారితీస్తుందని నమ్మడానికి కావలసిన కృపను అడుగుతున్నాం.
మన కోరికలను అనుగుణంగా మలచుకోవడం
దేవుని చిత్తాన్ని మాత్రమే కాకుండా, మన సొంత చిత్తం నెరవేరాలనే తపనలో చిక్కుకున్నప్పుడు, మనం నిరుత్సాహానికి గురవుతాం; అది నిరాశకు దారితీయవచ్చు. కానీ దేవునికి అత్యున్నత మహిమ కలగాలనీ, ఆయన రాజ్యం రావాలనీ మాత్రమే కోరుకున్నప్పుడు, ఆ అత్యున్నత లక్ష్యాన్ని సాధించే మార్గాన్ని కూడా కోరుకుంటాం: ఆయన చిత్తం పరలోకంలో నెరవేరునట్లు భూలోకంలోనూ నెరవేరాలని. మీరు దేని కోసం ప్రార్థిస్తున్నారో, ఏమి కోరుకుంటున్నారో ఆలోచించండి. అవి దేవుని చిత్తానికి అనుగుణంగా ఉన్నాయని మీకు నిశ్చయంగా తెలుసా? మీ ప్రార్థన క్రీస్తు ప్రార్థనకు అనుగుణంగా ఉంటేనే మీరు నిశ్చయంగా ఉండగలరు.
దేవుని చిత్తాన్ని నిశ్చయంగా తెలుసుకోవడం
మీ జీవితం విషయంలోనూ, ప్రజలందరి విషయంలోనూ దేవుని చిత్తం ఏమిటో మీకు తెలుసా? అవును, మీకు తెలుసు—కానీ మొదట్లో సాధారణంగా మాత్రమే తెలుసు. మీకు తెలిసిన విషయాలు ఇవి:
- తన నామాన్ని అందరూ తెలుసుకోవాలనీ, ప్రేమించాలనీ, గౌరవించాలనీ, మహిమపరచాలనీ దేవుడు కోరుకుంటున్నారు: నీ నామము పవిత్రపరచబడును గాక.
- మన హృదయాల్లోనూ, కతోలిక సభలోనూ, ప్రపంచంలోనూ తన రాజ్యం పరిపూర్ణత పొందాలని దేవుడు కోరుకుంటున్నారు: నీ రాజ్యము వచ్చును గాక.
- దేవుని చిత్తం పరలోకంలో నెరవేరునట్లే నెరవేరాలి: నీ చిత్తము పరలోకమందు నెరవేరునట్లు భూలోకమందును నెరవేరును గాక.
అయితే నిర్దిష్ట పరిస్థితుల్లో దేవుని చిత్తాన్ని తెలుసుకోవాలంటే, అంతరంగంలో మరింత లోతైన అనాసక్తి అవసరం. అందుకే “నా చిత్తం కాదు…” అని సంపూర్ణ సమర్పణతో ప్రార్థించడానికి మనం పిలువబడుతున్నాం. ఈ విన్నపంలో అత్యంత కష్టమైనదీ—అయినా శుద్ధిచేసి, విముక్తినిచ్చేదీ—ఈ భాగమే.
మరింత కుదిపివేసే మాటల్లో చెప్పాలంటే: దేవుని చిత్తపు వెలుగులో మీ సొంత చిత్తం పూర్తిగా లయమైపోవాలని మీరు తపిస్తున్నారా? పునీత ఫౌస్టీనాకు ఆమె ప్రార్థనకున్న శక్తి గురించి యేసు ఒక వాగ్దానం చేశారు. అది “ప్రీతికరమైన బలిగా, మాధుర్యంతోనూ సుగంధంతోనూ నిండిన సంపూర్ణ దహనబలిగా” మారుతుందనీ, ఆమె ఎవరి కోసం మధ్యస్థ ప్రార్థన చేసినా వారి కొరకు అది గొప్పదిగా, శక్తివంతమైనదిగా ఉంటుందనీ చెప్పారు. అయితే ఇది ఎలా సాధ్యం? అందుకు అవసరమైన షరతును యేసు వెల్లడించారు: “నీవు పూర్తిగా లయమైపోవాలి, నశించిపోవాలి; నీ అంతరంగపు అత్యంత రహస్యమైన లోతుల్లో నీవు మరణించినట్లుగా జీవించాలి. మానవ దృష్టి ఎన్నడూ చొరబడని ఆ రహస్యమైన లోతులో నీవు నశించిపోవాలి…” (డైరీ #1767).
ఈ మాటలు కఠినంగా వినిపించినప్పటికీ, మనలో ఉండవలసిన జ్వలించే కోరికను అవి వెల్లడిస్తాయి: మన చిత్తం, అభిరుచులు, ఆశలు, మమకారాలు దేవుని దివ్య ప్రణాళికలో పూర్తిగా దహించబడాలనే కోరిక. ఇది మనలను తక్కువ చేయడానికి కాదు, మన పవిత్రీకరణకు ఆటంకం కలిగించే దారితప్పిన ఆకాంక్షల నుంచి మనలను విడిపించడానికే. దేవుని చిత్తానికి మనలను మనం ఏ సంకోచమూ లేకుండా పూర్తిగా అప్పగించుకున్నప్పుడే, మన ప్రార్థన ద్వారా ఆయన తన ప్రణాళికను నెరవేరుస్తున్నారని మనం కనుగొంటాం. మనం “లయమైపోవడం” అంటే చిత్తం నాశనం కావడం కాదు, అది పరిపూర్ణంగా ఉన్నత స్థాయికి ఎత్తబడటం. అప్పుడు మానవ కోరిక దేవుని పరిపూర్ణ కోరికతో పూర్తిగా ఏకమవుతుంది—ఇక సంఘర్షణలో కాకుండా, సంపూర్ణ సామరస్యంలో ఉంటుంది.
దేవుని చిత్తపు పరిపూర్ణతను విశ్వసించడం
దేవుడు యిర్మీయా ప్రవక్తకు ఇలా వెల్లడించారు: “మీ కోసం నా మనస్సులో ఉన్న ప్రణాళికలు నాకు బాగా తెలుసు—ఇది ప్రభువు వాక్కు—అవి మీ మేలు కోసమే గాని కీడు కోసం కాదు; ఆశతో కూడిన భవిష్యత్తును మీకు ఇవ్వడానికే” (యిర్మీయా 29:11). యెషయా ప్రవక్తతో ఆయన ఇలా ప్రకటించారు: “నా ఆలోచనలు మీ ఆలోచనలు కావు, మీ మార్గాలు నా మార్గాలు కావు—ఇది ప్రభువు వాక్కు. ఆకాశాలు భూమికంటే ఎంత ఎత్తులో ఉన్నాయో, అంతగా నా మార్గాలు మీ మార్గాలకంటే, నా ఆలోచనలు మీ ఆలోచనలకంటే ఉన్నతమైనవి” (యెషయా 55:8–9).
లిసియూకు చెందిన పునీత తెరేసా జీవితపు వెలుగులో ఈ వాక్యభాగాలను ఆలోచించండి. ఇరవై నాలుగేళ్ల చిన్న వయస్సులో ఆమె తన అనారోగ్యం నుంచి స్వస్థత పొందడం దేవుని చిత్తం కాదు. దానికి బదులుగా, ఆమె స్వల్ప జీవితం లోకాంతం వరకూ, నిత్యత్వమంతటా ఆయన మహిమను వెదజల్లాలన్నదే ఆయన దివ్య ప్రణాళిక.
సోదరి తెరేసా దీర్ఘకాలం జీవించి ఉంటే, అంతటి చిరస్థాయిగల ఆధ్యాత్మిక వారసత్వాన్ని విడిచివెళ్లి ఉండేవారా? మనకు తెలియదు. కానీ ఆమె సమర్పణ, బాధ, మరణం ఒక వెలుగు దీపంగా మారి, అసంఖ్యాకమైన ఆత్మలను మరింత పవిత్రత వైపు ప్రేరేపించాయని మాత్రం మనకు తెలుసు.
అందుకే మనం నమ్మకముగల బిడ్డలుగా దేవుని చెంతకు వెళ్తాం. ఆయన దివ్య జ్ఞానాన్ని మనం గ్రహించలేకపోయినా, ఆయన మార్గాలు మన మార్గాలకంటే ఎంతో ఉన్నతమైనవని విశ్వసిస్తాం. ఆయన కోరుకునేదానిని మాత్రమే, ఆయన కోరుకుంటున్నారు కాబట్టే మనం కోరుకుంటాం! అంతకంటే ఎక్కువ కాదు, తక్కువ కాదు, వేరేదీ కాదు.
వినయంతో దేవుని ఎదుట మీ పట్ల మీరు నిజాయితీగా ఉండండి. ఈ వారమంతా రోజంతటిలో ఈ మాటలను పలుకుతూ ఉండటానికి ప్రయత్నించండి: “నా చిత్తం కాదు…”
- ఆ మాటలు పలికినప్పుడు మీ మనస్సులో ఏమి మెదులుతుంది?
- మీరు దేనిని విడిచిపెట్టకుండా పట్టుకుని ఉన్నారు?
- దేవుడు మీ కోసం ఏమి చేయాలని ఆయనను ఒప్పించడానికి మీరు ప్రయత్నిస్తున్నారు?
మీ సొంత చిత్తంలో వేళ్లూనుకున్న కోరికలను గుర్తించిన తరువాత, ఒక అడుగు వెనక్కి వేసి వాటిని దేవునికి సమర్పించండి. మన కోరికలు దేవుని పరిపూర్ణ చిత్తంలో భాగం కాకపోతే, లోకంలోని ప్రార్థనలన్నీ చేసినా అవి నెరవేరవు. దేవుణ్ణి మనకు అనుకూలంగా మలచుకోలేము, మార్చలేము; ఎందుకంటే ఆయనే పరిపూర్ణతా స్వరూపుడు.
మీ కోరికలను గుర్తించిన తరువాత, నమ్మకంగల చిన్నబిడ్డలా “నీ చిత్తం నెరవేరుగాక!” అని ప్రార్థిస్తూ వాటిని దేవునికి సమర్పించడానికి ప్రయత్నించండి. హృదయపూర్వకమైన తపనతో అలా ప్రార్థించండి! పరలోకంలోని పరిపూర్ణ క్రమమూ ప్రేమా భూమిపైకి—మీ దగ్గరకు, మీ కుటుంబానికి, కతోలిక సభకు, లోకానికి—దిగిరావాలని వేడుకోండి. దేవుని చిత్తాన్ని తప్ప మరేదీ కోరుకోకండి. మిమ్మల్ని అంతకంటే ఎక్కువగా మహిమపరచేది మరేదీ లేదు. ఆయనను అంతకంటే ఎక్కువగా మహిమపరచేది మరేదీ లేదు.
దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చడమే అంతిమ గమ్యం కాదని, అది అత్యున్నత గమ్యమైన దేవుణ్ణి చేరుకునే సాధనమని తరచూ ధ్యానించండి. దీనికంటే గొప్ప సాహసయాత్ర లేదు. దీనికంటే లోతైన ఆనందం లేదు. ఈ ప్రయాణంలో ఆశాభావంతో ఉండండి; దేవుడు మీకు అనుగ్రహించాలని కోరే మహిమవైపు మిమ్మల్ని నడిపించాలని ప్రార్థించండి. తనను ప్రేమించేవారి కోసం ఆయన సిద్ధపరచిన పరమానందాన్ని ముందుగానే కొంత రుచి చూపించాలని ప్రార్థించండి.
మనం ప్రార్థిద్దాం:
అత్యంత పరిశుద్ధుడవైన తండ్రీ, మా తండ్రీ, పునీతుల ఆత్మలలో మహిమతో రాజ్యమేలుతూ, నా జీవితంలోనూ లోకమంతటా రాజ్యమేలాలని కోరుకునే నీవు, ఇదిగో, వినయంతోనూ ప్రేమతోనూ నీ సన్నిధికి వచ్చి, ఎంతో ఆర్తితో ప్రార్థిస్తున్నాను: పరలోకంలో వలె భూమిపైనా నీ చిత్తం నెరవేరుగాక.
నాలో బలహీనతలు, పాపాలు ఉన్నప్పటికీ, నన్ను నేను నీకు అర్పించుకుంటున్నాను; నీ మహిమ కోసం, నీ దివ్యచిత్తం నెరవేరడం కోసం నన్ను పూర్తిగా నీకు సమర్పించుకుంటున్నాను. నీ రాజ్యం నాలో నెలకొని, నీ పరిశుద్ధతలో నాకు భాగం కలిగేలా, నీ చిత్తం నాలో నెరవేరుగాక.
నీ కుమారుడైన యేసుతో ఈ ప్రార్థనను ఏకం చేస్తూ, పరలోకంలోని దేవదూతలు, పునీతులందరితో సహవాసంలో ప్రార్థిస్తున్నాను. నా హృదయాన్ని మాత్రమే కాక, భూమిపై ఉన్న నీ బిడ్డలందరి హృదయాలను మార్చు. పాపం, స్వార్థం, భయం నుండి మమ్మల్ని విడిపించు; నిన్ను మాత్రమే చూడటానికి మా కన్నులను తెరువు—నీ చిత్తం పరిపూర్ణంగా నెరవేరాలని తప్ప మరేదీ మేము ఆశించకుండా చేయి.
నీకు మనస్తాపం కలిగించే వాటన్నిటి గురించి నేను దుఃఖించేలా నాపై విజ్ఞాన వరాన్ని కుమ్మరించు. భూమియంతటా నీ రాజ్యాన్ని విస్తరింపజేయడానికి ఏమి చేయాలో నేను గుర్తించేలా నా మనస్సును దివ్యజ్ఞానంతో నింపు. నీ ప్రేమకు, కరుణకు నేను స్వచ్ఛమైన సాధనంగా మారేలా, నీ చిత్తాన్ని ఎదిరించేవాటన్నిటినీ నా ఆత్మ నుండి తొలగించి శుద్ధిచేయి.
అత్యంత ప్రేమగల తండ్రీ, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను. నీవు నన్ను ప్రేమించినట్లే ఇతరులను ప్రేమించడం నాకు నేర్పు; ఎందుకంటే ఇందులోనే నీ చిత్తం నెరవేరుతుంది. నా ప్రేమ తడబడినప్పుడు, నన్ను నీకు సమర్పించుకోవడానికి నేను పోరాడుతున్నప్పుడు, నీ ప్రియ కుమారుని పరిపూర్ణ ప్రార్థనను నేనూ పలకడానికి సహాయపడు: “తండ్రీ, నీకు ఇష్టమైతే, ఈ పాత్రను నా నుండి తొలగించు; అయినా, నా చిత్తం కాదు, నీ చిత్తమే నెరవేరుగాక” (లూకా 22:42).
నీ అత్యంత పరిశుద్ధ చిత్తపు శక్తిపైనా పరిపూర్ణతపైనా నమ్మకంతో, ఇష్టపూర్వకంగా నన్ను నీకు సమర్పించుకుంటూ, నేను మోసే ప్రతి సిలువను, భరించే ప్రతి బాధను, ఎదుర్కొనే ప్రతి పరీక్షను స్వీకరించగలుగుదును గాక. ఆమేన్.
ఆరవ అధ్యాయం: “నేడు మాకు దయచేయి…”

కాగితపు అట్ట పుస్తకం – కిండిల్ ఈ-పుస్తకం – ఆడిబుల్ – గూగుల్ ప్లే – ఆపిల్ బుక్స్ – ఇంకా మరిన్ని!
