അനുബന്ധം: ജീവചരിത്ര വിവരങ്ങൾ

വിശുദ്ധ അഗസ്തീനോസ്

പ്രാർഥനയിലൂടെ സത്യത്തെ കണ്ടെത്തിയതിന്റെ കഥയാണ് വിശുദ്ധ അഗസ്തീനോസിന്റെ ജീവിതകഥ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അമ്മയും ഒരു വിശുദ്ധയായിരുന്നു—വിശുദ്ധ മോനിക്ക. മോനിക്കയുടെ ദാമ്പത്യവും കുടുംബജീവിതവും ക്ലേശപൂർണമായിരുന്നു. വിവാഹജീവിതത്തിന്റെ ആദ്യകാലത്ത് മദ്യത്തോടുള്ള ആസക്തിക്കെതിരായ പോരാട്ടത്തിൽ വിജയിച്ചശേഷം, അവർ ക്രിസ്തുവിനും തന്റെ കുടുംബത്തിനുമായി സ്വയം സമർപ്പിച്ച് ഉപവിയുടെ മാതൃകയായി മാറി. അവരുടെ പ്രാർഥനകളും സ്ഥിരോത്സാഹവും അചഞ്ചലമായ ഉപവിയും അഗസ്തീനോസിന്റെ മാനസാന്തരത്തിൽ നിർണായക പങ്കുവഹിച്ചു.

വടക്കേ ആഫ്രിക്കയിലെ അൾജീരിയയിൽ, ഇന്നത്തെ സൂക് അഹ്‌റാസ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന തഗാസ്തെയിലാണ് അഗസ്തീനോസ് ജനിച്ചത്. മോനിക്കയുടെ മൂന്നു മക്കളിൽ മൂത്തവനായിരുന്നു അദ്ദേഹം; അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു അനുജനും അനുജത്തിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവായ പട്രീഷ്യസ് (പാട്രിക്) സമ്പന്നനായിരുന്നില്ലെങ്കിലും, റോമാസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്ന തന്റെ നഗരത്തിൽ പൗരഭരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ വഹിച്ചിരുന്നു. അക്രൈസ്തവനായിരുന്ന പട്രീഷ്യസ് ഉഗ്രകോപത്തിനും അധാർമികമായ ജീവിതശൈലിക്കും പേരുകേട്ടയാളായിരുന്നു. ഭാര്യയുടെ പ്രാർഥനകളും ജീവിതസാക്ഷ്യവും നിമിത്തം, മരണത്തിന് അല്പകാലം മുമ്പ് അദ്ദേഹം മാനസാന്തരപ്പെട്ടു.

അമ്മയുടെ അപേക്ഷകൾ ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, മക്കൾ മാമ്മോദീസ സ്വീകരിക്കാൻ പട്രീഷ്യസ് അനുവദിച്ചില്ല. എങ്കിലും, ചെറുപ്പംമുതൽ അവർക്ക് വിശ്വാസപരിശീലനവും ക്ലാസിക്കൽ കൃതികളിൽ വിദ്യാഭ്യാസവും ലഭിക്കുന്നുവെന്ന് മോനിക്ക ഉറപ്പുവരുത്തി. തന്റെ രക്ഷകനായ ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള അവബോധം മോനിക്കയുടെ വിശ്വാസം അഗസ്തീനോസിൽ വളർത്തിയെങ്കിലും, ആ അവബോധം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇളംമനസ്സിൽ പൂർണമായി വേരൂന്നിയില്ല. പകരം, അദ്ദേഹം കുഴപ്പങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനായി മാറി. തന്റെ ‘ആത്മകഥ’യിൽ അദ്ദേഹം പിന്നീട് ഇങ്ങനെ അനുസ്മരിച്ചു: “എന്റെതന്നെ നാശത്തെ ഞാൻ സ്നേഹിച്ചു. എന്റെ തെറ്റിനെ ഞാൻ സ്നേഹിച്ചു—എന്തിനുവേണ്ടിയാണോ ഞാൻ തെറ്റു ചെയ്തത് അതിനെയല്ല, തെറ്റിനെത്തന്നെ… ലജ്ജാകരമായ ആ പ്രവൃത്തിയിൽനിന്ന് ലജ്ജയല്ലാതെ മറ്റൊന്നും തേടാതെ. അത് പാപത്തോടുള്ള സ്നേഹമായിരുന്നു.”

ജന്മനാട്ടിലെ പഠനത്തിൽ അഗസ്തീനോസ് മികവു പുലർത്തി. അതിൽ അഭിമാനം തോന്നിയ പിതാവ്, പഠനച്ചെലവ് വഹിക്കാൻ ഒരാളെ കണ്ടെത്തിയാലുടൻ, വിദ്യാഭ്യാസം തുടരുന്നതിനായി അടുത്തുള്ള സമൃദ്ധമായ കാർത്തേജ് നഗരത്തിലേക്ക് അദ്ദേഹത്തെ അയയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഇതിനായി ഏതാനും മാസങ്ങൾ വേണ്ടിവന്നു; ആ കാലത്തെ അലസജീവിതം അഗസ്തീനോസിനെ കൂടുതൽ കുഴപ്പങ്ങളിലേക്കു മാത്രമാണ് നയിച്ചത്. പട്രീഷ്യസിന്റെ മരണശേഷം, അഗസ്തീനോസിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസച്ചെലവ് വഹിക്കാമെന്ന് തഗാസ്തെയിലെ ഒരു ധനികനായ പൗരൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. കാർത്തേജിൽ എത്തുമ്പോഴേക്കും അഗസ്തീനോസ് പാപജീവിതത്തിലേക്കു വഴുതിവീഴാൻ പാകത്തിലായിരുന്നു. മറ്റു വിദ്യാർഥികളിൽ പലരും അധാർമികമായി ജീവിച്ചിരുന്നു; നാടകശാലകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാമവികാരങ്ങളെ ഉത്തേജിപ്പിച്ചു; സാഹിത്യരംഗത്തെ വിജയങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ ലഹരിപിടിപ്പിച്ചു.

അവിടെ എത്തി അധികം വൈകാതെ, അഗസ്തീനോസ് ഒരു യുവതിയോടൊപ്പം താമസിക്കാൻ തുടങ്ങി; വിവാഹത്തിനു പുറത്തുള്ള ആ ബന്ധത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു കുഞ്ഞു ജനിച്ചു. പത്തൊൻപതാം വയസ്സിൽ, തന്റെ ജീവിതത്തിൽ മാറ്റത്തിനു തുടക്കമിടാനിരുന്ന ഒരു പുസ്തകം അദ്ദേഹം വായിച്ചു: സിസറോയുടെ ‘ഹൊർട്ടെൻസിയസ്’. ആ ഗ്രന്ഥം ഇന്ന് ചരിത്രത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അത് ജ്ഞാനമെന്ന സദ്ഗുണത്തെ വാഴ്ത്തിയിരുന്നു. അതിന്റെ വായന അഗസ്തീനോസിന്റെ ഉള്ളിൽ സത്യത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള ദാഹം ഉണർത്തി; തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ആത്മാർഥമായി സത്യം അന്വേഷിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ദൗർഭാഗ്യവശാൽ, ഈ കാലത്ത് അദ്ദേഹം തന്റെ ക്രൈസ്തവവിശ്വാസത്തെ സംശയിക്കാൻ തുടങ്ങി. അക്രമം നിറഞ്ഞതും ആശയക്കുഴപ്പമുണ്ടാക്കുന്നതുമായി തനിക്കു തോന്നിയ പഴയനിയമം മനസ്സിലാക്കുന്നതിലെ ബുദ്ധിമുട്ടുകളായിരുന്നു ഇതിന്റെ പ്രധാന കാരണം. രഹസ്യജ്ഞാനം കണ്ടെത്തിയതായി അവകാശപ്പെടുകയും ബൈബിളിൽ വൈരുധ്യങ്ങളുണ്ടെന്ന അഗസ്തീനോസിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിനെ പിന്തുണയ്ക്കുകയും ചെയ്തിരുന്ന മനിക്കേയമതത്തിന്റെ മതദർശനം അദ്ദേഹം പരിചയപ്പെട്ടു. യാഥാർഥ്യത്തെ പ്രകാശവും അന്ധകാരവും തമ്മിലും നന്മയും തിന്മയും തമ്മിലുമുള്ള ഒരു പോരാട്ടമായാണ് മനിക്കേയമതം കണ്ടിരുന്നത്. നമ്മെ അന്ധകാരത്തിൽ കുടുക്കാൻ ലക്ഷ്യമിടുന്ന ഇരുണ്ട പക്ഷത്തിന്റെ ഭാഗമായാണ് അത് സൃഷ്ടപ്രപഞ്ചത്തെ കണക്കാക്കിയിരുന്നത്. ഈ പുതിയ മതം അഗസ്തീനോസിനെ സ്വാധീനിച്ചു. അതിന്റെ അനുയായികൾ വാഗ്ദാനം ചെയ്ത ജ്ഞാനം കണ്ടെത്താമെന്ന പ്രത്യാശയിൽ അദ്ദേഹം അതിന്റെ പ്രബോധനങ്ങൾ അന്വേഷിച്ചു. ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം അദ്ദേഹം അവ പൂർണമായും ഉപേക്ഷിച്ചു; വിശേഷിച്ചും, അവരുടെ നേതാവായ ഫൗസ്തൂസിനെ കണ്ടുമുട്ടിയതിനുശേഷം. യഥാർഥ ജ്ഞാനം ഇല്ലാത്തയാളെന്നു തെളിഞ്ഞ ഫൗസ്തൂസ് അദ്ദേഹത്തെ നിരാശപ്പെടുത്തി.

ഏകദേശം പത്തൊൻപതാം വയസ്സിൽ കാർത്തേജിലെ പഠനം പൂർത്തിയാക്കിയ അഗസ്തീനോസ്, തന്റെ കാമുകിയോടും മകനോടുമൊപ്പം ജന്മനാടായ തഗാസ്തെയിലേക്കു മടങ്ങി; അവിടത്തെ ഒരു വിദ്യാലയത്തിൽ വ്യാകരണം പഠിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. മനിക്കേയമതത്തിൽ ചേരുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കുകയാണെന്ന് അമ്മയോടു പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവർ അദ്ദേഹത്തെ വീട്ടിൽനിന്നു പുറത്താക്കി. പിന്നീട് തനിക്കു ലഭിച്ച ദൈവികപ്രചോദനത്താൽ അവർ അദ്ദേഹവുമായി അനുരഞ്ജനത്തിലായി. അധ്യാപകനെന്ന നിലയിൽ അഗസ്തീനോസ് വളരെ വിജയിച്ചതിനാൽ, ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം വാക്ചാതുര്യശാസ്ത്രം പഠിപ്പിക്കാനായി അദ്ദേഹത്തെ കാർത്തേജിലേക്കു തിരികെ ക്ഷണിച്ചു. വിജയകരമായ നിരവധി വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, അദ്ദേഹത്തിന് റോമിലേക്കു ക്ഷണം ലഭിച്ചു; അത് വലിയൊരു ബഹുമതിയായിരുന്നു. അമ്മയെ വിവരം അറിയിച്ചപ്പോൾ, കൂടെ വരണമെന്ന് അവർ നിർബന്ധം പിടിച്ചു. എന്നാൽ അഗസ്തീനോസ് അമ്മയെ കബളിപ്പിച്ച് അവരെ കൂടാതെ റോമിലേക്കു പോയി. റോമിൽ, പഠനഫീസ് നൽകാതെ തന്നെ വഞ്ചിച്ച വിദ്യാർഥികൾ അദ്ദേഹത്തെ നിരാശനാക്കി. ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം അദ്ദേഹം മിലാനിൽ ഒരു ജോലി സ്വീകരിച്ചു. അഗസ്തീനോസിന് മുപ്പതു വയസ്സുള്ളപ്പോൾ, മിലാനിൽവച്ചാണ് ഒടുവിൽ അമ്മ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്തെത്തുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാനസാന്തരത്തിനു സാക്ഷിയാകുകയും ചെയ്തത്.

സത്യാന്വേഷണം തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്ന അഗസ്റ്റിൻ, പിൽക്കാലത്ത് വിശുദ്ധനായിത്തീർന്ന മിലാനിലെ മെത്രാൻ അംബ്രോസിനെ കണ്ടുമുട്ടി. അംബ്രോസ് മഹാനായ ചിന്തകനും പ്രഭാഷകനുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം അഗസ്റ്റിനെ ശ്രദ്ധിക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുകയും സൗഹൃദം നൽകുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനേകം ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മറുപടി നൽകുകയും ചെയ്തു. ബൈബിൾ ശരിയായി വായിക്കുന്ന രീതി അംബ്രോസ് അദ്ദേഹത്തിനു പരിചയപ്പെടുത്തി; പ്രത്യേകിച്ച് പഴയനിയമം മനസ്സിലാക്കുന്നതിൽ അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്ന ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ പരിഹരിക്കാൻ സഹായിച്ചു. അംബ്രോസിന്റെ കത്തീഡ്രൽ പിടിച്ചെടുക്കാനും ആരിയനിസം അടിച്ചേൽപ്പിക്കാനും ശ്രമിച്ച ജസ്റ്റീന ചക്രവർത്തിനിയുമായി സംഘർഷമുണ്ടായപ്പോൾ, അദ്ദേഹം വലിയ ധൈര്യത്തോടെയും എതിർപ്പിനു വഴങ്ങാതെയും ഉറച്ചുനിന്നു. ഒടുവിൽ ചക്രവർത്തിനി പിൻവാങ്ങി. ഇത് അഗസ്റ്റിനിൽ വലിയ മതിപ്പുളവാക്കി.

ഒരു ദിവസം തോട്ടത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, “എടുത്തു വായിക്കുക” എന്ന് ഒരു കുട്ടിയുടെ ശബ്ദം തന്നോടു പറയുന്നത് അഗസ്റ്റിൻ കേട്ടു. ആ ശബ്ദം എവിടെനിന്നാണ് വന്നതെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നെങ്കിലും, അടുത്തുണ്ടായിരുന്ന ബൈബിൾ എടുത്ത് അദ്ദേഹം യാദൃച്ഛികമായി തുറന്നത് റോമാ 13:13-14 ആയിരുന്നു. അതിൽ ഇങ്ങനെ എഴുതിയിരുന്നു: “…പകൽവെളിച്ചത്തിലെന്നപോലെ നമുക്ക് മാന്യമായി പെരുമാറാം; കൂത്താട്ടങ്ങളിലും മദ്യലഹരിയിലുമല്ല, അവിഹിത ലൈംഗികബന്ധങ്ങളിലും ദുർവൃത്തിയിലുമല്ല, മത്സരത്തിലും അസൂയയിലുമല്ല. മറിച്ച്, കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിനെ ധരിക്കുവിൻ; ജഡത്തിന്റെ മോഹങ്ങൾ നിറവേറ്റാൻ അവസരമൊരുക്കരുത്.” ഈ ഭാഗം അദ്ദേഹത്തെ അത്രമേൽ ആഴത്തിൽ സ്പർശിച്ചതിനാൽ, ഒട്ടും വൈകാതെ മാനസാന്തരപ്പെടാൻ അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചു.

അഗസ്റ്റിൻ നല്ല കത്തോലിക്കാ സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം സമയം ചെലവഴിക്കുകയും ദീർഘമായ ചർച്ചകളിൽ ഏർപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഇത് അദ്ദേഹത്തെ വളരെയധികം സഹായിച്ചു. അമ്മയുടെ സാന്നിധ്യവും വലിയ പിന്തുണയായിരുന്നു. ഔപചാരിക വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയിരുന്നില്ലെങ്കിലും, അമ്മയുടെ ജ്ഞാനവും സത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഉൾക്കാഴ്ചയും അനിഷേധ്യമായിരുന്നു. ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസം നേടിയ മകനോടുള്ള സംവാദങ്ങളിൽ അവർ ഒരിക്കലും പിന്നിലായിരുന്നില്ല. ഇതെല്ലാം മോണിക്കയുടെ കണ്ണീരോടെയുള്ള പ്രാർഥനകളോടു ചേർന്നപ്പോൾ, മുപ്പത്തിരണ്ടുകാരനായ അഗസ്റ്റിൻ ഒടുവിൽ മാനസാന്തരപ്പെട്ടു. 387-ലെ ഉയിർപ്പുതിരുനാളിന്റെ ജാഗരണാഘോഷത്തിൽ മെത്രാൻ അംബ്രോസ് അഗസ്റ്റിനും മകനും മാമ്മോദീസ നൽകി. അധികം വൈകാതെ, റോമിനു തൊട്ടുപുറത്ത് വച്ച് മോണിക്ക രോഗബാധിതയായി മരണമടഞ്ഞു. പിന്നീട് അഗസ്റ്റിൻ അമ്മയുടെ വേർപാടിനെക്കുറിച്ച് കുമ്പസാരങ്ങൾ എന്ന കൃതിയിൽ വിവരിച്ചു. അമ്മയും മകനും തമ്മിലുള്ള സ്നേഹത്തെക്കുറിച്ച് എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഏറ്റവും മനോഹരമായ വിവരണങ്ങളിൽ ഒന്നാണത്.

തഗാസ്തെയിൽ തിരിച്ചെത്തിയ അഗസ്റ്റിൻ സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം ഒരു സന്ന്യാസസമൂഹം രൂപീകരിച്ചു. ക്രൈസ്തവസമൂഹത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കീർത്തി അതിവേഗം വളർന്നു. കത്തോലിക്കനായിത്തീർന്ന തങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ ഈ പ്രതിഭാശാലി അനേകർക്ക് പ്രത്യാശയുടെ ഉറവിടമായി. ജനങ്ങളുടെ ഏകസ്വരമായ അംഗീകാരത്തോടെ 391-ൽ അഗസ്റ്റിൻ വൈദികനായി; 396-ൽ ഹിപ്പോയിലെ മെത്രാനായി അഭിഷിക്തനായി. ക്രൈസ്തവനായി ജീവിച്ച നാൽപ്പത്തിമൂന്നു വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ, സഭാചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മഹാനായ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞൻ എന്നല്ലെങ്കിൽപ്പോലും, ഏറ്റവും മഹാന്മാരായ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞരിൽ ഒരാളായി അഗസ്റ്റിൻ മാറി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അജപാലനപ്രവർത്തനങ്ങളും പതിവായ പ്രസംഗങ്ങളും ജനങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങളോടുള്ള ശ്രദ്ധയും അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ ആഴമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തി.

അഗസ്റ്റിന്റെ വിപുലമായ രചനകൾ ഇന്നും ഏറ്റവുമധികം വായിക്കപ്പെടുകയും ഉദ്ധരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. വിശ്വാസസംരക്ഷണ രചനകൾ, പ്രസംഗങ്ങൾ, കത്തുകൾ, വിശുദ്ധഗ്രന്ഥ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ, ഒരു സന്ന്യാസനിയമാവലി, ദാർശനികവും ദൈവശാസ്ത്രപരവുമായ പ്രബന്ധങ്ങൾ എന്നിവ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികളിലുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും മഹത്തായ കൃതിയായ കുമ്പസാരങ്ങൾ, ആത്മകഥാപരവും അഗാധമായ വ്യക്തിപരതയും വിനയവും നിറഞ്ഞതുമാണ്; ആഴമേറിയ ദൈവശാസ്ത്ര ഉൾക്കാഴ്ചകളോടെ അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാനസാന്തരയാത്ര വിവരിക്കുന്നു. ദൈവനഗരം, എന്ന കൃതിയിൽ, വിജാതീയ ദേവന്മാരെ നിരസിച്ചതാണ് റോമിന്റെ പതനത്തിനു കാരണമെന്ന വാദങ്ങളെ അദ്ദേഹം ഖണ്ഡിക്കുന്നു. പകരം, മനുഷ്യന്റെ നഗരത്തെയും ദൈവത്തിന്റെ നഗരത്തെയും താരതമ്യം ചെയ്തുകൊണ്ട്, സമൂഹത്തെ അതിന്റെ യഥാർഥ ആദർശങ്ങളിലേക്കു വിളിക്കുന്നു.

ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനവർഷത്തിൽ, ബർബരജനതയുടെ ആക്രമണത്തിൽ ഹിപ്പോ നഗരം നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതിന് അഗസ്റ്റിൻ സാക്ഷിയായി. കെട്ടിടങ്ങൾ തകർക്കാൻ അവർക്കു കഴിഞ്ഞെങ്കിലും, അദ്ദേഹം അവശേഷിപ്പിച്ച ശാശ്വതമായ സ്വാധീനം മായ്ച്ചുകളയാൻ അവർക്കു കഴിഞ്ഞില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വാധീനം സഭയുടെ അതിരുകൾക്കപ്പുറം ഏറെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; പാശ്ചാത്യചിന്തയെ അദ്ദേഹം ആഴത്തിൽ രൂപപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

പ്രോബയ്ക്ക് അഗസ്റ്റിൻ എഴുതിയ കത്ത്

റോമിലെ പ്രമുഖ സെനറ്റർ വംശങ്ങളിൽ ഒന്നായ, ആദരണീയമായ അനിച്ചി കുടുംബത്തിലെ സമ്പന്നയും സ്വാധീനശാലിയുമായ കുലീനവനിതയായിരുന്നു അനീസിയ ഫാൽത്തോണിയ പ്രോബ. പല ചക്രവർത്തിമാരുടെ കീഴിൽ പ്രീട്ടോറിയൻ പ്രിഫെക്റ്റായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ച ശക്തനായ റോമൻ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ സെക്സ്തൂസ് പെട്രോണിയൂസ് പ്രോബൂസ് ആയിരുന്നു അവരുടെ ഭർത്താവ്.

395 ആയപ്പോഴേക്കും അവർ വിധവയായിരുന്നു. ഭക്തയായ ഒരു ക്രൈസ്തവ കുലീനവനിത എന്ന നിലയിൽ, സഭയെ പിന്തുണയ്ക്കാൻ അവർ തന്റെ സമ്പത്തും സ്വാധീനവും ഉപയോഗിച്ചു. വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ, വിശുദ്ധ യോഹന്നാൻ ക്രിസോസ്തോം എന്നിവരുൾപ്പെടെയുള്ള പ്രമുഖ ക്രൈസ്തവ വ്യക്തികളുമായി അവർ കത്തിടപാടുകൾ നടത്തുകയും ചെയ്തു.

410-ൽ റോം കൊള്ളയടിക്കപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്ന്, പ്രോബ മരുമകൾക്കും കൊച്ചുമകൾക്കുമൊപ്പം ആഫ്രിക്കയിലേക്കു പലായനം ചെയ്തു. വടക്കേ ആഫ്രിക്കയിൽ റോമൻ ഗവർണറായ ഹെരാക്ലിയനിൽനിന്ന് അവർ പീഡനം അനുഭവിച്ചു. അദ്ദേഹം അവരുടെ കുടുംബത്തെ തടവിലാക്കുകയും വലിയൊരു തുക മോചനദ്രവ്യമായി ലഭിച്ചശേഷം മാത്രം അവരെ വിട്ടയയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അഗസ്റ്റിന്റെ രൂപതയിൽ അഭയം തേടിയ പ്രോബ, പ്രത്യേകിച്ച് എങ്ങനെ പ്രാർഥിക്കണം എന്ന കാര്യത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മീയ മാർഗനിർദേശം അഭ്യർഥിച്ചു. അഗസ്റ്റിൻ മറുപടി നൽകിയപ്പോഴേക്കും (ഏകദേശം 412–413), ക്രൈസ്തവ ഭക്തിയും ഉദാരതയും നിറഞ്ഞ ഒരു ജീവിതത്തിനായി പ്രോബ സ്വയം സമർപ്പിച്ചിരുന്നു. ഈ അഭ്യർഥനയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസിദ്ധമായ 130-ാം കത്തിന് ഇടയാക്കിയത്. പ്രാർഥനയെക്കുറിച്ച് സഭയിലുള്ള ഏറ്റവും ആഴമേറിയ പ്രബോധനങ്ങളിൽ ഒന്ന് ഈ കത്തിൽ അദ്ദേഹം നൽകുന്നു.

വിശുദ്ധ തോമസ് അക്വിനാസ്

സഭാചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മഹാന്മാരായ ബുദ്ധിജീവികൾക്കിടയിൽ, വിശുദ്ധ തോമസ് അക്വിനാസ് മറ്റുള്ളവരെക്കാളെല്ലാം ഏറെ ഉയർന്നുനിൽക്കുന്നു. അദ്ദേഹം ഒരു വേദപാരംഗതൻ മാത്രമല്ല; മാലാഖസമനായ വേദപാരംഗതൻ, പൊതുവേദപാരംഗതൻ, സാർവത്രിക വേദപാരംഗതൻ എന്നീ ബഹുമതികളും അദ്ദേഹത്തിനു നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. സഭയുടെ വിശ്വാസപ്രബോധനത്തിലും വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ബൗദ്ധികമായ ഗ്രാഹ്യത്തിലും വിശുദ്ധ തോമസ് ചെലുത്തിയ സ്വാധീനത്തെ കുറച്ചുകാണിക്കുക പ്രയാസമാണ്.

മധ്യ ഇറ്റലിയിൽ അക്വീനോ പട്ടണത്തിനടുത്തുള്ള ഒരു പ്രൗഢമായ കോട്ടയിലാണ് തോമസ് ജനിച്ചത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് ഒരു പ്രഭുവും ഫ്രെഡറിക് II ചക്രവർത്തിയുടെ സൈന്യത്തിലെ ഒരു വീരയോദ്ധാവുമായിരുന്നു. തന്റെ ബന്ധുവായ അമ്മാവൻ ആബട്ടായിരുന്ന പ്രസിദ്ധ ബെനഡിക്ടൈൻ ആശ്രമമായ മോന്തെ കസ്സീനോയിൽ, അഞ്ചുവയസ്സു മാത്രമുള്ളപ്പോൾ തോമസ് പഠനം ആരംഭിച്ചു. ഒരിക്കൽ തോമസ് തന്നെ അവിടത്തെ ആബട്ടാകുമെന്ന് മാതാപിതാക്കൾ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു.

പതിനാലാം വയസ്സിൽ, സൈനിക സംഘർഷങ്ങൾ കാരണം തോമസ് തന്റെ പഠനം തുടരാനായി മോന്തെ കസ്സീനോയിൽനിന്ന് പുതുതായി സ്ഥാപിതമായ നേപ്പിൾസ് സർവകലാശാലയിലേക്കു മാറി. അവിടെവച്ചാണ് അദ്ദേഹം ഡൊമിനിക്കൻ സന്യാസികളുമായി പരിചയപ്പെട്ടത്. അവർ അദ്ദേഹത്തെ ആഴത്തിൽ സ്വാധീനിക്കുകയും പുതുതായി സ്ഥാപിതമായ തങ്ങളുടെ സന്യാസസഭയിൽ തോമസിനെ ചേർക്കാൻ പദ്ധതിയിടുകയും ചെയ്തു. ചർച്ചകളിൽ തുറന്നു പങ്കെടുത്തപ്പോൾ തോമസിന്റെ ബുദ്ധിവൈഭവം പ്രകടമായി; അദ്ദേഹത്തിന്റെ അസാമാന്യമായ ബുദ്ധിശക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള കീർത്തി പരക്കെ വ്യാപിച്ചു.

പിതാവ് മരിച്ചതിന്റെ പിറ്റേവർഷം, പത്തൊൻപതാം വയസ്സിൽ തോമസ് ഡൊമിനിക്കൻ സന്യാസസഭയിൽ ചേർന്നു. ഈ വാർത്ത അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തെ രോഷാകുലരാക്കി. ഭൂവുടമസ്ഥതയ്ക്കും സൈനികസേവനത്തിനും വിലകല്പിച്ചിരുന്ന അക്കാലത്തെ ജന്മിത്ത സാമൂഹികവ്യവസ്ഥയിൽ ആഴത്തിൽ വേരൂന്നിയവരായിരുന്നു അവർ. ജന്മിത്ത വ്യവസ്ഥയിൽ ആദരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന സന്യാസസഭകളിൽ ബെനഡിക്ടൻ സഭയും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു; ദരിദ്രരും ഭിക്ഷാടകരുമായ പ്രബോധകരുടെ ഡൊമിനിക്കൻ സഭയ്ക്ക് ആ സ്ഥാനം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കുലീനപദവിക്ക് കൂടുതൽ യോജിച്ചതായതിനാൽ തോമസ് മോന്തെ കസ്സീനോയിലെ ആബട്ടാകണമെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ആഗ്രഹം.

ഈ സ്ഥിതിക്ക് പരിഹാരം കാണാനായി അമ്മ തോമസിനെ തട്ടിക്കൊണ്ടുവരുത്തി കുടുംബത്തിന്റെ ഒരു കോട്ടയിൽ പൂട്ടിയിട്ടു. ഏകദേശം ഒരു വർഷത്തോളം അദ്ദേഹം അവിടെ തടവിൽ കഴിഞ്ഞു. അക്കാലത്ത് അമ്മയും സഹോദരങ്ങളും മറ്റു പലരും തോമസിനെ ബെനഡിക്ടൻ സന്യാസിയാകാൻ സമ്മതിപ്പിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി തങ്ങളാലാവുന്നതെല്ലാം ചെയ്തു. എന്നാൽ തോമസ് വിസമ്മതിച്ചു. ഒരു ദിവസം അദ്ദേഹത്തെ പ്രലോഭിപ്പിക്കാനായി കുടുംബം ഒരു വേശ്യയെപ്പോലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ തടവുമുറിയിലേക്ക് അയച്ചു. എന്നാൽ കത്തുന്ന ഒരു വിറകുകൊള്ളിയുമായി അദ്ദേഹം അവളെ ഓടിച്ചുവിട്ടു. ഒടുവിൽ, കുടുംബത്തിന് കൂടുതൽ അപമാനം ഉണ്ടാകാതിരിക്കാനുള്ള ഒരു മാർഗമെന്ന നിലയിൽ, രാത്രിയിൽ കോട്ടയിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ അമ്മ അദ്ദേഹത്തെ അനുവദിച്ചു.

അപ്പോഴേക്കും ഇരുപതു വയസ്സായിരുന്ന തോമസ് ഡൊമിനിക്കൻ സന്യാസസഭയിൽ വീണ്ടും ചേർന്നു. അദ്ദേഹത്തെ പാരീസിലേക്ക് അയച്ചു. അവിടെ അദ്ദേഹം, ഇന്ന് മഹാനായ വിശുദ്ധ ആൽബർട്ട് എന്നറിയപ്പെടുന്ന അതുല്യ ധിഷണാശാലിയായ ബ്രദർ ആൽബർട്ടിന്റെ ശിഷ്യനായി. അരിസ്റ്റോട്ടിലിന്റെ തത്ത്വചിന്തയോട് ബ്രദർ തോമസിന് പ്രത്യേക താത്പര്യം തോന്നി. അത് പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകളിൽ വലിയൊരു ഭാഗത്തിന്റെ അടിത്തറയായി മാറി; സഭാചരിത്രത്തിൽ ഇതാദ്യമായിരുന്നു ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നത്. നിരവധി വർഷങ്ങൾ അദ്ദേഹം ബ്രദർ ആൽബർട്ടിന്റെ കീഴിൽ പഠനം തുടർന്നു.

എളിമയെന്ന പുണ്യത്തിൽ വളർന്നതോടെ തോമസ് ക്ലാസിൽ കൂടുതൽ മിതഭാഷിയായി. അഭിപ്രായം പറയുകയോ സംവാദത്തിൽ ഏർപ്പെടുകയോ തന്റെ കൂർമബുദ്ധി വെളിപ്പെടുത്തുകയോ ചെയ്യുന്നത് അപൂർവമായി മാത്രം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിശ്ശബ്ദസ്വഭാവം കണ്ട് ബുദ്ധിയില്ലാത്തവനാണെന്ന് പല വിദ്യാർഥികളും കരുതി. അവർ അദ്ദേഹത്തിന് “ഊമക്കാള” എന്ന ഇരട്ടപ്പേരും നൽകി.

എന്നാൽ ഒരു ദിവസം, ബ്രദർ തോമസ് എത്രമാത്രം ബുദ്ധിശാലിയാണെന്ന് എല്ലാവരും തിരിച്ചറിയാൻ സമയമായെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അധ്യാപകനായ ബ്രദർ ആൽബർട്ട് തീരുമാനിച്ചു. അതിനാൽ ഉത്തരം കണ്ടെത്താനായി അദ്ദേഹം തോമസിന് പ്രയാസമേറിയ ഒരു ചോദ്യം നൽകി. പിറ്റേന്ന് മടങ്ങിവന്ന് തന്റെ ഉത്തരം ക്ലാസിൽ അവതരിപ്പിക്കാനും ആവശ്യപ്പെട്ടു. തോമസ് അപ്രകാരം ചെയ്തപ്പോൾ സഹപാഠികൾ വിസ്മയഭരിതരായി. ബ്രദർ ആൽബർട്ട് അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ അവനെ ഊമക്കാള എന്നു വിളിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഒരുനാൾ തന്റെ പ്രബോധനത്തിലൂടെ അവൻ പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന അമറൽ ലോകമെങ്ങും കേൾക്കപ്പെടും.”

1252-ൽ, ഇരുപത്തിയാറാം വയസ്സിൽ, മാർപ്പാപ്പ ബ്രദർ തോമസിന് “ദൈവശാസ്ത്രത്തിൽ ആചാര്യൻ” എന്ന പദവി നൽകി. തുടർന്നുള്ള ഇരുപത്തിരണ്ടു വർഷങ്ങളിൽ ബ്രദർ തോമസ് അനേകം ഗ്രന്ഥങ്ങളും പ്രസംഗങ്ങളും വിശുദ്ധഗ്രന്ഥ വ്യാഖ്യാനങ്ങളും രചിച്ചു. “പാഞ്ചെ ലിംഗ്വാ” ഉൾപ്പെടെ നമ്മുടെ സഭയിലെ അതിമനോഹരമായ ചില സ്തുതിഗീതങ്ങളും അദ്ദേഹം രചിച്ചു. പാരീസ്, നേപ്പിൾസ്, ഓർവിയെറ്റോ, റോം എന്നിവിടങ്ങളിൽ അധ്യാപകനായും പ്രബോധകനായും മാർപ്പാപ്പയുടെ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞനായും അദ്ദേഹം സേവനം തുടർന്നു.

തന്റെ അനേകം കൃതികളിൽ വിശുദ്ധ തോമസ് ഏറ്റവുമധികം അറിയപ്പെടുന്നത് സുമ്മ തിയോളജിക്ക, അഥവാ “ദൈവശാസ്ത്രസംഗ്രഹം” എന്ന കൃതിയുടെ പേരിലാണ്. അദ്ദേഹത്തിന് അത് പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഒരു പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച്, 1273-ൽ വിശുദ്ധ കുർബാന അർപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു ദർശനം ലഭിച്ചു. ഇനി തനിക്ക് എഴുതാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം പിന്നീട് തന്റെ എഴുത്തുകാരനായ ബ്രദർ റെജിനാൾഡിനോട് പറഞ്ഞു. എന്തുകൊണ്ടെന്ന് ബ്രദർ റെജിനാൾഡ് ചോദിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം മറുപടി പറഞ്ഞു: “റെജിനാൾഡ്, എനിക്കു കഴിയില്ല; കാരണം, ഞാൻ എഴുതിയതെല്ലാം എനിക്ക് വൈക്കോൽപോലെ തോന്നുന്നു.” പല രോഗങ്ങൾക്കു വിധേയനായ ബ്രദർ തോമസ് അടുത്ത വർഷം മരണമടഞ്ഞു.

വിശുദ്ധ തോമസ് അസാമാന്യ ബുദ്ധിശാലി മാത്രമായിരുന്നില്ല; ആഴമായ വിശ്വാസമുള്ള മനുഷ്യനുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ദൈവത്തെ സ്നേഹിച്ചു, വിശ്വാസസത്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ധ്യാനം ഒരിക്കലും നിർത്തിയില്ല, ദൈവത്തെ കൂടുതൽ നന്നായി അറിയാനും മനസ്സിലാക്കാനും സഹായിക്കുന്ന പുതിയ രീതികൾ ധീരതയോടെ അവതരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാർഥനാജീവിതത്തിൽനിന്ന് അതിസ്വാഭാവിക സത്യത്തിന്റെ ഒരു ഉറവ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു. തന്റെ ബുദ്ധിശക്തിയാൽ അദ്ദേഹം ആ സത്യത്തെ ക്രമപ്പെടുത്തി, മുമ്പൊരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത രീതികളിൽ ആവിഷ്കരിച്ചു.

ആദ്യകാല ജീവചരിത്രകാരന്മാരിൽ ഒരാൾ വിവരിക്കുന്ന ഒരു സംഭവത്തിൽ തോമസിന്റെ എളിമയും ആത്മാർഥതയും തെളിഞ്ഞുകാണാം. ഒരു പ്രഭാതത്തിൽ ക്രൂശിതരൂപത്തിനു മുന്നിൽ പ്രാർഥിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ബ്രദർ തോമസ്, തന്റെ രചനകൾ ശരിയാണോ അല്ലയോ എന്ന് ആശങ്കയോടെ കർത്താവിനോട് ചോദിച്ചു. യേശു അദ്ദേഹത്തോട് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്തു: “തോമസേ, നീ എന്നെക്കുറിച്ച് നന്നായി എഴുതിയിരിക്കുന്നു. നിനക്ക് എന്തു പ്രതിഫലമാണ് വേണ്ടത്?” തോമസ് മറുപടി പറഞ്ഞു: “കർത്താവേ, അങ്ങയെയല്ലാതെ മറ്റൊന്നും എനിക്കു വേണ്ട.”

ഉള്ളടക്കം

പേപ്പർബാക്ക് പതിപ്പ് – Kindle ഇ-പുസ്തകം – Audible – Google Play – Apple Books – കൂടാതെ മറ്റു പതിപ്പുകളും!