ಕರ್ತನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಮಧ್ಯದ ಮೂರು ವಿಜ್ಞಾಪನೆಗಳು, ನಾವು ಯಾವ ಮಹಿಮೆಯ ಗುರಿಗಾಗಿ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆಯೋ ಅದನ್ನು ತಲುಪುವ ಸಾಧನಗಳನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡುತ್ತವೆ: ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯಾನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ, ಅವರ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಅವರನ್ನು ಮಹಿಮೆಪಡಿಸುವುದೇ ಆ ಗುರಿ. ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು, ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಪರಿಪಾಲನೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಅವರ ಪವಿತ್ರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಹೊಂದಿಸಿಕೊಂಡ ಬಳಿಕವೂ, ಕೆಲವು ಬಾಹ್ಯ ಅಡೆತಡೆಗಳು ಉಳಿದಿರುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು.
ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ನಾವು ವಿವಿಧ ಸಂಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ದೇವರು ಅನುಮತಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಅರಿಯುತ್ತೇವೆ—ನಮಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಲು ಅಥವಾ ನಮ್ಮನ್ನು ಶೋಧಿಸಲು ಅಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅನುಗ್ರಹದ ಮೂಲಕ ಅವುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಸದ್ಗುಣದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಲು ನಮಗೆ ನೆರವಾಗಲು. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಮಹಿಮೆಯ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಶಿಖರಗಳತ್ತ ಸಾಗುವ ನಮ್ಮ ಪಯಣವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ದುಷ್ಟನ ಮತ್ತು ಅವನ ಪತಿತ ದೂತರ ಇರುವಿಕೆಯನ್ನು ನಾವು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಈ ಅಡೆತಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದನ್ನು ಕರ್ತನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿರುವಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತೇವೆ: “ನಮ್ಮನ್ನು ಶೋಧನೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಬೇಡಿ.”
ಅಡೆತಡೆಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವುದು
ಈ ವಿಜ್ಞಾಪನೆಯ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಅನುವಾದವು ಸ್ವಲ್ಪ ಗೊಂದಲವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅನೇಕರು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ದೇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಶೋಧನೆಗೆ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆಯೇ? ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲ. “ನಮ್ಮನ್ನು ಶೋಧನೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಬೇಡಿ” ಎಂಬುದರ ಗ್ರೀಕ್ ಪದಗುಚ್ಛದ (kai mē eisenenkēs hēmas eis peirasmon) ಅಕ್ಷರಶಃ ಅರ್ಥ “ನಮ್ಮನ್ನು ಶೋಧನೆಯೊಳಗೆ ತರಬೇಡಿ” ಅಥವಾ “ಪರೀಕ್ಷೆಯೊಳಗೆ ತರಬೇಡಿ” ಎಂಬುದಾಗಿದೆ. eisenenkēs ಎಂಬ ಕ್ರಿಯಾಪದದ ಅರ್ಥ “ಒಳಗೆ ನಡೆಸುವುದು” ಅಥವಾ “ಒಳಗೆ ಹೊತ್ತು ತರುವುದು” ಎಂದಾಗಿದ್ದು, peirasmon ಎಂಬುದು ಸಂಕಷ್ಟ, ಪರೀಕ್ಷೆ ಅಥವಾ ಶೋಧನೆ ಎಂಬ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರಬಹುದು. ಧರ್ಮೋಪದೇಶ ಗ್ರಂಥವು ವಿವರಿಸುವಂತೆ, “ಗ್ರೀಕ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ‘ನಾವು ಶೋಧನೆಗೆ ಒಳಗಾಗಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡಬೇಡಿ’ ಮತ್ತು ‘ನಾವು ಶೋಧನೆಗೆ ಮಣಿಯಲು ಬಿಡಬೇಡಿ’ ಎಂಬ ಎರಡೂ ಅರ್ಥಗಳಿವೆ” (CCC 2846). ಕರ್ತನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಅಓರಿಸ್ಟ್ ಆಜ್ಞಾರ್ಥಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ (ತುರ್ತಾದ, ನಿರ್ಣಾಯಕ ಕೋರಿಕೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬಳಸುವ ರೂಪ) ವ್ಯಕ್ತವಾಗದ ಏಕೈಕ ವಿಜ್ಞಾಪನೆ ಇದಾಗಿದೆ. ಬದಲಾಗಿ, ಇದು ಅಓರಿಸ್ಟ್ ಸಂಭಾವನಾರ್ಥಕ ರೂಪವನ್ನು, ನಕಾರಾರ್ಥಕ ಅವ್ಯಯವಾದ mē—ಅಂದರೆ “ಅಲ್ಲ” ಅಥವಾ “ಮಾಡಬೇಡಿ”—ಎಂಬುದರೊಂದಿಗೆ ಬಳಸುತ್ತದೆ. ಇದು ವಿನಮ್ರ ಕೋರಿಕೆ ಅಥವಾ ಗೌರವಪೂರ್ವಕ ನಿಷೇಧವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಗ್ರೀಕ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬಳಸುವ ರಚನೆಯಾಗಿದೆ.
ನಾವು ಶೋಧನೆಗೆ ಒಳಗಾಗಲು ದೇವರು ಕಾರಣರಲ್ಲ ಎಂದು ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಸಂತ ಯಾಕೋಬರು ಹೀಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ:
“ಶೋಧನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವವನು ಧನ್ಯನು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ತೇರ್ಗಡೆಯಾದಾಗ, ದೇವರು ತಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವರಿಗೆ ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದ ಜೀವದ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು. ಶೋಧನೆಗೆ ಒಳಗಾಗುವ ಯಾರೂ, ‘ದೇವರು ನನ್ನನ್ನು ಶೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ’ ಎಂದು ಹೇಳಬಾರದು; ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರು ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಮಾಡುವ ಶೋಧನೆಗೆ ಒಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ತಾವೇ ಯಾರನ್ನೂ ಶೋಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಬದಲಾಗಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ದುರಾಶೆಯಿಂದ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಮರುಳುಗೊಂಡಾಗ ಶೋಧನೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ. ಬಳಿಕ ದುರಾಶೆಯು ಗರ್ಭಧರಿಸಿ ಪಾಪವನ್ನು ಹೆರುತ್ತದೆ; ಪಾಪವು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆಳೆದಾಗ ಮರಣಕ್ಕೆ ಜನ್ಮ ನೀಡುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಸಹೋದರರೇ, ಮೋಸಹೋಗಬೇಡಿ: ಎಲ್ಲ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೊಡುಗೆಗಳೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪರಿಪೂರ್ಣ ದಾನವೂ ಮೇಲಿನಿಂದ, ಜ್ಯೋತಿಗಳ ಪಿತನಿಂದ ಇಳಿದು ಬರುತ್ತವೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾವ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೂ ಇಲ್ಲ, ಬದಲಾವಣೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ನೆರಳೂ ಇಲ್ಲ.
ನಾವು ಅವರ ಸೃಷ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಪ್ರಥಮಫಲವಾಗಬೇಕೆಂದು ಅವರು ತಮ್ಮ ಚಿತ್ತಾನುಸಾರ ಸತ್ಯದ ವಾಕ್ಯದ ಮೂಲಕ ನಮಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದರು” (ಯಾಕೋಬ 1:12–18).
ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ವಿಜ್ಞಾಪನೆಯು ದೇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಶೋಧಿಸಬಹುದು ಎಂಬ ಭಯವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮೀರಿದ ಸಂಕಷ್ಟಗಳಿಗೆ ಅಥವಾ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ನಾವು ಒಳಗಾಗದಂತೆ ದೇವರು ತಮ್ಮ ಪರಿಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಬೇಕೆಂಬ ವಿನಮ್ರ ಬೇಡಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಇದು ನಮ್ಮನ್ನು ಅವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತದೆ. ಶೋಧನೆಯು ನಮ್ಮನ್ನು ಮಣಿಸಲು ಅವರು ಅನುಮತಿಸದೆ, ತಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಬೇಕೆಂದು ಇದು ಬೇಡುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ “ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪರಿಪೂರ್ಣ ದಾನವೂ ಮೇಲಿನಿಂದ, ಜ್ಯೋತಿಗಳ ಪಿತನಿಂದ ಇಳಿದು ಬರುತ್ತದೆ.” ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾದ ಬಯಕೆಯು ಗರ್ಭಧರಿಸಿ ಪಾಪವನ್ನು ಹೆರುವುದಾದರೆ, ನಮ್ಮ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ತಂದೆಯು ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಜ್ಞಾನ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಬಿಡುಗಡೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ.
ಸಂಕಷ್ಟಗಳು, ಶೋಧನೆಗಳು ಮತ್ತು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು
ಈ ವಿಜ್ಞಾಪನೆಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು, ಬಾಹ್ಯ ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ಶೋಧನೆಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದು ಸಹಾಯಕವಾಗಿದೆ. ಬಾಹ್ಯ ಸಂಕಷ್ಟಗಳೆಂದರೆ ಈ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಅನುಭವಿಸಲು ದೇವರು ಅನುಮತಿಸುವ ಕಷ್ಟಗಳು, ನೋವುಗಳು ಮತ್ತು ವಿಪತ್ತುಗಳು—ಅನಾರೋಗ್ಯ, ಹಿಂಸೆ, ಬಡತನ, ನಷ್ಟ, ಅನ್ಯಾಯ ಮುಂತಾದವು. ಈ ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ನೋವುಂಟುಮಾಡಿದರೂ, ಅವು ತಮ್ಮಲ್ಲೇ ಕೆಡುಕುಗಳಲ್ಲ. ಅವು ಆದಿಪಾಪದಿಂದ ಉಂಟಾದ ನಮ್ಮ ಲೋಕದ ಪತಿತ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ. ನಾವು ಪವಿತ್ರತೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಲು ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗೆ ಅನುರೂಪರಾಗಲು ದೈವಿಕ ಪರಿಪಾಲನೆಯು ಅವುಗಳನ್ನು ಅನುಮತಿಸುತ್ತದೆ. ಅವು ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ, ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಲೌಕಿಕ ವ್ಯಾಮೋಹಗಳಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಡಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ, ಅವು ಕೆಟ್ಟ ಸಂದರ್ಭಗಳಿಂದ, ಉದ್ದೇಶಗಳಿಂದ ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ಪತಿತ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಉಂಟಾದಾಗಲೂ, ನಮ್ಮ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ದೇವರು ಅವುಗಳನ್ನು ಅನುಮತಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಬಾಹ್ಯ ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ಒತ್ತಡದ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು—ಆತ್ಮವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಭಾರವನ್ನು ಹೇರಬಹುದು. ಈ ಒತ್ತಡವು, ಸಂಕಷ್ಟದಂತೆಯೇ, ಪಾಪವಲ್ಲ; ಅದು ದೇವರು ಅನುಮತಿಸುವ ನೋವಿನ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಾವು ಈ ಹೊರೆಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಸದ್ಗುಣದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ ಘೋರವಾದ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿದ ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅನುರೂಪರಾಗುತ್ತೇವೆ.
ಆದರೆ, ನಾವು ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸದೆ, ಬದಲಾಗಿ ಭಯ, ಪ್ರತೀಕಾರ ಅಥವಾ ಸ್ವಯಂ ಅನುಕಂಪಕ್ಕೆ ಮಣಿದಾಗ, ಗೀಳಿಗೆ ಬೀಳುವ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತೇವೆ—ಅಂದರೆ ನೋವಿನ ಮೇಲೆಯೇ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾಗಿ ಆಂತರಿಕ ಗಮನವನ್ನು ನೆಟ್ಟಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ. ಭಯ, ಸ್ವಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಸ್ವಂತ ಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆಯ ಮಿಶ್ರಣವಾಗಿರುವ ಈ ಆಂತರಿಕ ಹೋರಾಟವು, ಆತ್ಮವನ್ನು ಕತ್ತಲೆಯ ಮತ್ತು ನೋವಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ವಿಜ್ಞಾಪನೆಯು ಇಂತಹ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತತೆಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಬೇಕೆಂದು ದೇವರನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಯಾತನೆಗೆ ನಾವು ನೀಡುವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯು ಪಾಪ ಮತ್ತು ದೌರ್ಬಲ್ಯದಿಂದ ವಿಕೃತಗೊಳ್ಳದೆ, ಅನುಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿರಲಿ ಎಂಬ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಇದಾಗಿದೆ—ಹೀಗೆ ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ಆತ್ಮವನ್ನು ಕತ್ತಲೆಗೆ ತಳ್ಳದೆ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಲಿ.
ಗೀಳನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು ಆಂತರಿಕ ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳೂ ಆಗಿರಬಹುದು—ಇವು ಹೃದಯದೊಳಗೆ ಹುಟ್ಟುವ ಪಾಪದ ಕಡೆಗಿನ ಒಲವುಗಳು; ಲೋಕ, ಶರೀರ ಅಥವಾ ಪಿಶಾಚಿ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಇವುಗಳನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸುತ್ತವೆ. ದೇವರು ಎಂದಿಗೂ ಪ್ರಲೋಭನೆಗೆ ಕಾರಣರಾಗುವುದಿಲ್ಲವಾದರೂ, ನಾವು ಸದ್ಗುಣದಲ್ಲಿ, ವಿನಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಅನುಗ್ರಹದ ಮೇಲಿನ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾದ ಅವಲಂಬನೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಲೆಂದು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅದಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.
ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ, ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳು ನಮ್ಮ ಪಾಪದ ವಿರುದ್ಧದ ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನೂ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನೂ ಬಲಪಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸದ್ಗುಣದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಾಗಿವೆ. “ನಮ್ಮನ್ನು ಶೋಧನೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಬೇಡಿ” ಅಥವಾ “ನಾವು ಪ್ರಲೋಭನೆಗೆ ಮಣಿಯಲು ಬಿಡಬೇಡಿ” ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವಾಗ, ನಾವು ಎದುರಿಸುವ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು—ಅವು ಬಾಹ್ಯವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಆಂತರಿಕ ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳಾಗಿರಲಿ—ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಿನಾಶಕ್ಕೆ ಸಂದರ್ಭಗಳಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ತಂದೆಯನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳಿಂದಲೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಪಾರುಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಾವು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯಗೊಳಿಸಿದ ದುಃಖವು ವಿಮೋಚನಕಾರಿ. ಬದಲಾಗಿ, ನಮ್ಮದೇ ದೌರ್ಬಲ್ಯದಿಂದ ನಮ್ಮ ದುಃಖಗಳು ವ್ಯರ್ಥವಾಗದಿರಲಿ ಅಥವಾ ವಿಕೃತಗೊಂಡು ಗೀಳು, ಹತಾಶೆ, ದಂಗೆ ಅಥವಾ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗದಿರಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಪವಿತ್ರೀಕರಣದ ಸಾಧನವಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷೆ
ನಾವು ಸಂಕಷ್ಟವನ್ನು ಎದುರಿಸುವಾಗ, ಅದು ದೂರವಾಗಲೆಂದು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅದು ಮುಂದುವರಿದಾಗ, ನಮಗೇಕೆ ಹೀಗಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿ ನಿರುತ್ಸಾಹಗೊಳ್ಳಬಹುದು. ಅಂತಹ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆತ್ಮವೂ ಪವಿತ್ರವಾಗಲು ಏನು ಬೇಕೆಂಬುದು ದೇವರಿಗೆ ಅವರ ಅನಂತ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ತಿಳಿದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಹಾಯಕವಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಡಬೇಕು, ಯಾವುದನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯಬೇಕು ಎಂಬುದು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಕ್ಕಳ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲು, ಅವರ ಸದ್ಗುಣವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಮಹಿಮೆಗೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲು ದೇವರು ಅವರನ್ನು ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಪಡಲು ಬಿಡುವುದನ್ನು ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದಾದ್ಯಂತ ನಾವು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ.
ಅಬ್ರಹಾಮನನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸೋಣ. ಅವನ ಏಕೈಕ ಮಗನಾದ ಇಸಾಕನನ್ನು ಬಲಿಕೊಡಲು ಕೇಳುವ ಮೂಲಕ ದೇವರು ಅವನನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದರು. ಈ ಆಜ್ಞೆ ಅವನ ಹೃದಯವನ್ನು ತಿವಿದಿರಬೇಕಾದರೂ, ದೇವರು ತಮ್ಮ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ಇನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸಬಲ್ಲರೆಂಬ ಭರವಸೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಬ್ರಹಾಮನು ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ವಿಧೇಯನಾದನು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅಬ್ರಹಾಮನು ದೇವರ ಮೇಲೆ ಹೊಂದಿದ್ದ ಭರವಸೆಯ ಆಳವನ್ನು ಊಹಿಸುವುದೂ ಕಷ್ಟ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರು ಆ ಬಲಿ ನಡೆಯಲು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಅಬ್ರಹಾಮನ ವಿಧೇಯತೆಗೆ ಪ್ರತಿಫಲ ನೀಡಿ ಹೀಗೆ ಘೋಷಿಸಿದರು: “ನೀನು ನಿನ್ನ ಮಗನನ್ನು, ನಿನ್ನ ಏಕೈಕ ಮಗನನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡಲು ಹಿಂಜರಿಯಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ, ನೀನು ದೇವರಿಗೆ ಭಯಭಕ್ತಿ ಉಳ್ಳವನು ಎಂಬುದು ಈಗ ನನಗೆ ತಿಳಿಯಿತು” (ಆದಿಕಾಂಡ 22:12). ಈ ಪರೀಕ್ಷೆಯು ಅಬ್ರಹಾಮನ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿ ಅದನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿತು; ಇದರ ಫಲವಾಗಿ ಅವನು ವಿಶ್ವಾಸದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪಿತಾಮಹನಾದನು.
ಸಂತ ಪೇತ್ರರು ನಮ್ಮ ಸಂಕಷ್ಟಗಳ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಕುರಿತು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ: “ಈಗ ಸ್ವಲ್ಪಕಾಲ ನೀವು ನಾನಾ ಸಂಕಷ್ಟಗಳ ಮೂಲಕ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾದರೂ, ಇದರಲ್ಲಿ ನೀವು ಆನಂದಿಸುತ್ತೀರಿ. ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ ನಾಶವಾಗುವ ಚಿನ್ನಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ನಿಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸದ ನೈಜತೆಯು, ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರಾಗುವಾಗ ನಿಮಗೆ ಸ್ತುತಿ, ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಗೌರವವನ್ನು ತರುವಂತಾಗಲು ಹೀಗಾಗುತ್ತದೆ” (1 ಪೇತ್ರ 1:6–7). ಬೆಂಕಿ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುವಂತೆಯೇ ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ಆತ್ಮವನ್ನು ಪರಿಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಶುದ್ಧೀಕರಣವು ನಮ್ಮ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಕರ್ತವ್ಯವಾದ ದೇವರನ್ನು ಮಹಿಮೆಪಡಿಸುವುದನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಸಮರ್ಥರನ್ನಾಗಿಸುತ್ತದೆ.
ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ತಾಳಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಒಂದು ದೈವಿಕ ವಿರೋಧಾಭಾಸ—ಅದು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ವಿರೋಧಾಭಾಸವಾದ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ದೇವರು ಅನುಮತಿಸುವ ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳು ನಮ್ಮ ದೌರ್ಬಲ್ಯವನ್ನು ಬಯಲಿಗೆಳೆದು ನಮ್ಮನ್ನು ವಿನಮ್ರರನ್ನಾಗಿಸುತ್ತವೆ; ಆದರೂ ಅವರ ಮೇಲೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿಸುವಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಸೆಳೆಯುವ ಮೂಲಕ ಅವು ನಮ್ಮನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಹೊಂದಿವೆ. ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಮೂಲಕ, ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಬಲವನ್ನೇ ನೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದರ ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕತೆಯನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಭರವಸೆಯಿಡಲು ಕಲಿಯುತ್ತೇವೆ. ಹೀಗೆ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಶಿಲುಬೆಯೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಐಕ್ಯಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರ ಅವರ ಪುನರುತ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಪಾಲು ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ.
“ನಮ್ಮನ್ನು ಶೋಧನೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಬೇಡಿ” ಎಂದು ಹೇಳುವಾಗ, ಹಿಂದಿನ ಐದು ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಲು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಉಳಿಯುವ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನಾವು ಕೋರುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಸಂಕಟದ ಮಧ್ಯೆ ಅನುಗ್ರಹವು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ತುಂಬಿದಾಗ, ನಮಗೆ ಕ್ಷಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ನಾವೂ ಕ್ಷಮಿಸಲು, ದೇವರ ದೈವಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪರಮಪ್ರಸಾದದಲ್ಲಿ ಅದು ನಮಗೆ ದೊರೆಯುವಾಗ—ಭರವಸೆಯಿಡಲು ಮತ್ತು ದುಃಖದಲ್ಲಿಯೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಅವರ ಪವಿತ್ರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ಅವರ ರಾಜ್ಯವು ಬರುವುದಕ್ಕೂ ಅವರ ಪವಿತ್ರತೆಯು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಮೂಲಕ ಪ್ರಕಟವಾಗುವುದಕ್ಕೂ ಸಾಧನವಾಗುತ್ತವೆ.
ನಮ್ಮ ಆದರ್ಶ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯ ಮೂಲ
ನಮ್ಮ ಕರ್ತರ ಮಾನವ ಜೀವನವು ಎಲ್ಲ ಅನುಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯ ಮೂಲವಾಗಿದೆ; ಪವಿತ್ರತೆಗೆ ನಮ್ಮ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಆದರ್ಶವೂ ಆಗಿದೆ. ತಂದೆಯು ತಮ್ಮ ಪುತ್ರನಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೇನನ್ನೂ ನಮ್ಮಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಮಾನವ ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವ ಆದರ್ಶವನ್ನು ತೋರಿಸಿದರು. ಇದಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಉದಾಹರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅವರ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವೆಯ ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ: ನಲವತ್ತು ಹಗಲು ಮತ್ತು ನಲವತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸವಿರಲು, ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ಮತ್ತು ಪಿಶಾಚಿಯಿಂದ ಪ್ರಲೋಭನೆಗೆ ಒಳಗಾಗಲು ಅವರು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಮರುಭೂಮಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ.
“ಆಗ ಪಿಶಾಚಿಯಿಂದ ಪ್ರಲೋಭನೆಗೆ ಒಳಗಾಗಲು ಯೇಸುವನ್ನು ಆತ್ಮರು ಮರುಭೂಮಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದರು. ಅವರು ನಲವತ್ತು ಹಗಲು ಮತ್ತು ನಲವತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸವಿದ್ದರು; ಆ ಬಳಿಕ ಅವರಿಗೆ ಹಸಿವಾಯಿತು. ಪ್ರಲೋಭಕನು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ‘ನೀನು ದೇವರ ಪುತ್ರನಾಗಿದ್ದರೆ, ಈ ಕಲ್ಲುಗಳು ರೊಟ್ಟಿಗಳಾಗುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸು’ ಎಂದನು” (ಮತ್ತಾಯ 4:1–3).
ಈ ವಾಕ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ವಿಷಯವೆಂದರೆ, ಯೇಸುವನ್ನು ಮರುಭೂಮಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವವರು “ಆತ್ಮರು”, ಪಿಶಾಚಿಯಲ್ಲ. ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿನ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳನ್ನು ಅವರ ಮೇಲೆ ಹೇರಲಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ತಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಅನುಮತಿಸುವ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಯೇಸು ಅವುಗಳನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಆರಿಸಿಕೊಂಡರು. ದೇವರಿಗೆ ಒಂದೇ ದೈವಿಕ ಚಿತ್ತವಿದ್ದರೂ, ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಅವರ ನೇರವಾಗಿ ಬಯಸುವ ಚಿತ್ತ—ಅದರ ಮೂಲಕ ಅವರು ಒಳಿತನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ—ಮತ್ತು ಅವರ ಅನುಮತಿಸುವ ಚಿತ್ತ ಇವುಗಳ ನಡುವೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಅನುಮತಿಸುವ ಚಿತ್ತದ ಮೂಲಕ ಅವರು ಕೆಲವು ಕೆಡುಕುಗಳು ಅಥವಾ ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ಸಂಭವಿಸಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ; ಅವುಗಳೇ ಗುರಿಗಳೆಂದಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಒಳಿತಿಗೆ, ಅಂದರೆ ನಮ್ಮ ಪವಿತ್ರೀಕರಣಕ್ಕೂ ಅವರ ಮಹಿಮೆಗೂ ಸಾಧನಗಳೆಂದು.
ದೇವರ ಏಕೈಕ ಚಿತ್ತವು ಸತ್ಯವೂ ಒಳಿತೂ ಪರಿಪೂರ್ಣವೂ ಆದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ನಮಗೆ ಒಳಿತಾಗಲು ಯಾವುದಾದರೂ ಪರೀಕ್ಷೆ ಅಥವಾ ಪ್ರಲೋಭನೆಯ ಮೇಲೆ ಜಯ ಸಾಧಿಸಬೇಕಾದಾಗ, ಅದನ್ನು ದೇವರ ಅನುಮತಿಪೂರ್ವಕ ಚಿತ್ತವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ. ಅದು ಸದಾ ಪರಮ ಒಳಿತಿನ ಕಡೆಗೇ ನಿರ್ದೇಶಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ: ಅವರ ರಾಜ್ಯವು ಬರಲಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಮಹಿಮೆಯು ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲಿ ಎಂಬುದೇ ಆ ಒಳಿತು.
ಯೇಸುವಿನ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವೆಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ತಂದೆಯ ಅನುಮತಿಪೂರ್ವಕ ಚಿತ್ತವು ಪ್ರಲೋಭನೆಯನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಅವರನ್ನು ಮರುಭೂಮಿಗೆ ನಡೆಸಿತು. ಯೇಸು ಪಾಪಕ್ಕೆ ಬೀಳುವ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿದ್ದುದರಿಂದಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಲೋಭನೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿ, ತಂದೆಗೆ ಪರಿಪೂರ್ಣ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಜಯಿಸುವ ಮೂಲಕ ಪತನಗೊಂಡ ನಮ್ಮ ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ವಿಮೋಚಿಸಲು ಅವರು ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ ಹೀಗಾಯಿತು.
ಯೇಸು ನಲವತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಅನುಭವಿಸಿದ ಉಪವಾಸ, ಪ್ರಲೋಭನೆ ಮತ್ತು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರು ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅನುರೂಪವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವುಗಳ ನಡುವೆ ತೀವ್ರ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ಗುಣುಗುಟ್ಟಿ, ಸಂದೇಹಪಟ್ಟು, ದಂಗೆದ್ದ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ, ಯೇಸು ಪರಿಪೂರ್ಣ ವಿಧೇಯತೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಹಸಿವಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೂ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ರೊಟ್ಟಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವ ಪ್ರಲೋಭನೆಯನ್ನು ಅವರು ಪ್ರತಿರೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ತಂದೆಯ ಪರಿಪಾಲನೆಯನ್ನೂ ದೇವದೂತರ ಆರೈಕೆಯನ್ನೂ ಪರೀಕ್ಷಿಸುವಂತೆ ಅವರಿಗೆ ಸವಾಲು ಹಾಕಲಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ತಂದೆಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಲೋಕದ ಎಲ್ಲ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಅವರಿಗೆ ನೀಡುವ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಬರುತ್ತದೆ; ಆದರೂ ಅವರು ಸ್ವರ್ಗರಾಜ್ಯವನ್ನೇ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಅವರು ಬಲದಿಂದಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಪ್ರೀತಿ, ದೀನತೆ ಮತ್ತು ತಂದೆಗೆ ಪರಿಪೂರ್ಣ ವಿಧೇಯತೆಯಿಂದ ಜಯ ಸಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ.
ನಾವು ಯೇಸುವಿನೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿ ಉಳಿದರೆ, ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಸಾಧಿಸಿದ ಜಯವು ನಮ್ಮ ಜಯವೂ ಆಗುತ್ತದೆ. ಅವರು ಪ್ರಲೋಭನೆಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ; ಅದನ್ನು ಎದುರಿಸಿ, ಅದರ ಮೂಲಕ ಸಾಗುವ ದಾರಿಯನ್ನು ನಮಗೆ ತೋರಿಸಿದರು. ತಾವು ಮಾಡಿದಂತೆ ನಾವೂ ಮಾಡಲು ತಮ್ಮ ದೈವಿಕ ಬಲವನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡಿದರು. ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತತೆಯಿಂದಾಗಲಿ ಹೊರಗಿನ ಪರೀಕ್ಷೆಯಿಂದಾಗಲಿ ನಾವು ಪ್ರಲೋಭನೆಗೆ ಒಳಗಾದಾಗ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ನಮಗಿಂತ ಮೊದಲು ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅವರಿಗೆ ಮರುಭೂಮಿಯ ಪರಿಚಯವಿದೆ. ಅವರು ಅದರಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದ್ದಾರೆ, ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ ಅವರು ನಮ್ಮದೇ ಮರುಭೂಮಿಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ, ತಮ್ಮ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ದೇವದೂತರ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾರೆ.
“ನಮ್ಮನ್ನು ಶೋಧನೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಬೇಡಿ” ಎಂದು ನಾವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವಾಗ, ಮರುಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಕೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು, ಪಿಶಾಚನ ಸುಳ್ಳುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿರೋಧಿಸಲು ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು ನಿಷ್ಠಾವಂತರಾಗಿ, ಇನ್ನಷ್ಟು ದೀನರಾಗಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಅನುರೂಪರಾದವರಾಗಿ ಹೊರಬರಲು ಬೇಕಾದ ಬಲವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಮರುಭೂಮಿಯು ಸೋಲಿನ ಸ್ಥಳವಲ್ಲ; ಯೇಸುವಿನೊಂದಿಗೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಸಾಗುವಾಗ ಅದು ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮತ್ತು ವಿಜಯದ ಸ್ಥಳವಾಗುತ್ತದೆ.
ನಮ್ಮ ಅತ್ಯುನ್ನತವೂ ಅತ್ಯಂತ ಮಹಿಮಾಭರಿತವೂ ಆದ ಧ್ಯೇಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಶ್ರಮಿಸುವಾಗ ನಾವು ಎರಡು ದೊಡ್ಡ ಅಡೆತಡೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತೇವೆ. “ಸರ್ವಶಕ್ತರಾದ ಪ್ರಭು ದೇವರು ಪವಿತ್ರರು, ಪವಿತ್ರರು, ಪವಿತ್ರರು” ಎಂದು ನಿತ್ಯಕಾಲಕ್ಕೂ ಘೋಷಿಸುವುದೇ ಆ ಧ್ಯೇಯ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿ ಮರುಭೂಮಿಯ ಅನುಭವವನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಆ ಎರಡು ಅಡೆತಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ. ಎರಡನೆಯ ಅಡೆತಡೆಯಾದ ಕೆಡುಕನ್ನೇ ನಾವು ಕರ್ತೃಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಮುಂದಿನ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ಬೇಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಗಣಿಸೋಣ. ಸದ್ಯಕ್ಕೆ, ದೇವರು ಅನುಮತಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಲೋಭನೆ ಮತ್ತು ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಅವರು ನಮಗೆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಲೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸೋಣ. ಆ ಜಯವು ಅವರಿಗೆ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ತರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಾವು ಅವರ ರಾಜ್ಯದ ಸದಸ್ಯರಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಅರಿತಿದ್ದೇವೆ.
ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ವರ: ಗ್ರಹಿಕಾಶಕ್ತಿ
ಸಂತ ಅಗಸ್ಟಿನ್ ಮತ್ತು ಸಂತ ಥಾಮಸ್ ಅಕ್ವಿನಾಸ್ ಅವರು “ನಮ್ಮನ್ನು ಶೋಧನೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಬೇಡಿ” ಎಂಬ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಏಳು ವರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ಗ್ರಹಿಕಾಶಕ್ತಿಯ ವರದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ದೈವಿಕ ವರವು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಒಳನೋಟವನ್ನು ನೀಡಿ, ನಮಗೆ ಇವುಗಳನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಸುತ್ತದೆ:
- ಪ್ರಲೋಭನೆಯ ನಿಜವಾದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದು.
- ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಒಳಿತಾದದ್ದು ಯಾವುದು ಮತ್ತು ಕೇವಲ ಒಳಿತಾಗಿ ಕಾಣಿಸುವುದು ಯಾವುದು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವೇಚಿಸುವುದು.
- ಶತ್ರುವಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಂಚನೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು.
ಕೇವಲ ಮಾನವ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಪ್ರಲೋಭನೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿರೋಧಿಸಲೂ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೂ ನಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ—ನಮಗೆ ದೈವಿಕ ಬೆಳಕು ಬೇಕು. ಗ್ರಹಿಕಾಶಕ್ತಿಯ ವರವು:
- ಪಾಪವನ್ನೂ ಅದರ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನೂ ಗುರುತಿಸಲು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತದೆ.
- ನಾವು ಪ್ರಲೋಭನೆಗೆ ಮಣಿಯದಂತೆ ದೈವಿಕ ಸತ್ಯದಿಂದ ಹೃದಯವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
- ನಮ್ಮ ದೌರ್ಬಲ್ಯವನ್ನು ದುರುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಪಾಪದ ಸಂದರ್ಭಗಳಿಂದ ನಮ್ಮ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ದೂರಕ್ಕೆ ನಿರ್ದೇಶಿಸುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಲೋಭನೆಯು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಒಳಿತಿನ ಹೊದಿಕೆಯನ್ನು ಹೊದಿಸುತ್ತದೆ. ಗ್ರಹಿಕಾಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ನಾವು:
- ಪಾಪಮಯ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ತರ್ಕದಿಂದ ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.
- ನೈತಿಕ ಸದ್ಗುಣದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ರಾಜಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.
- ಚಿಕ್ಕವು ಅಥವಾ ತಟಸ್ಥವಾದವು ಎಂದು ತೋರುವ ಆಯ್ಕೆಗಳ ಶಾಶ್ವತ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ವಿಫಲರಾಗಬಹುದು.
ಗ್ರಹಿಕಾಶಕ್ತಿಯ ವರದಿಂದ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಬೆಳಗುತ್ತವೆ. ಪ್ರಲೋಭನೆಯ ನಿಜಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ: ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ದೇವರಿಂದಲೂ ಅವರ ಮಹಿಮೆಯಿಂದಲೂ ದೂರ ಸೆಳೆಯಲು ಯತ್ನಿಸುವ ಬಲೆ.
ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಹೋರಾಟಗಳಲ್ಲಿ ಗ್ರಹಿಕಾಶಕ್ತಿ ಅತ್ಯಗತ್ಯ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಉಳಿಯಲು. ಸಂತ ಪೌಲರು ಹೀಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ: “ನಾನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದೇನೆ; ಓಟವನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ್ದೇನೆ; ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ನೀತಿಯ ಕಿರೀಟವು ನನಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದೆ…” (2 ತಿಮೊಥೆಯ 4:7–8)
“ನಮ್ಮನ್ನು ಶೋಧನೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಬೇಡಿ” ಎಂದು ನಾವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವಾಗ, ಇವುಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇವೆ:
- ದೃಢವಾಗಿ ಉಳಿಯುವ ಅನುಗ್ರಹ.
- ಶತ್ರುವಿನ ಬಲೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ವಿವೇಚನೆ.
- ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನೆಟ್ಟು ಓಟವನ್ನು ಓಡುವ ಬಲ.
“ನಮೋ ಮರಿಯ” ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ “…ಈಗಲೂ ನಮ್ಮ ಮರಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ” ಎಂದು ನಾವು ಬೇಡುವ ಅನುಗ್ರಹವೂ ಇದೇ. ನಮ್ಮ ಮರಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ತೀವ್ರವಾದ ಪ್ರಲೋಭನೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತೇವೆ—ಆದರೆ ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಸಾಟಿಯಿಲ್ಲದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನೂ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ: ಗ್ರಹಿಕಾಶಕ್ತಿಯ ವರದಿಂದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಹೊಂದಿ, ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಉಳಿಯುವ ಅನುಗ್ರಹ.
ಅಷ್ಟಭಾಗ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು: “ನಿರ್ಮಲ ಹೃದಯವುಳ್ಳವರು ಧನ್ಯರು”
ಸಂತ ಅಗಸ್ಟಿನ್ ಮತ್ತು ಸಂತ ಥಾಮಸ್ ಅಕ್ವಿನಾಸ್ ಅವರು ಕರ್ತೃಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಆರನೆಯ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಆರನೆಯ ಭಾಗ್ಯವಚನದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸುತ್ತಾರೆ: “ನಿರ್ಮಲ ಹೃದಯವುಳ್ಳವರು ಧನ್ಯರು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವರು” (ಮತ್ತಾಯ 5:8). ಅನೇಕ ಬಾರಿ, “ನಿರ್ಮಲ ಹೃದಯವುಳ್ಳವರು” ಎಂಬುದನ್ನು “ಶುದ್ಧ ಹೃದಯವುಳ್ಳವರು” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರ ಅರ್ಥ, ದೇವರಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯುವಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಲೋಭಿಸುವ ಅನೇಕ ಇತರ ಬಯಕೆಗಳ ನಡುವೆ ನಮ್ಮ ಹೃದಯವು ವಿಭಜಿತವಾಗಿರದೆ, ಏಕಚಿತ್ತದಿಂದ ದೇವರಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಗೊಂಡಿರುವುದು.
“ನಮ್ಮನ್ನು ಶೋಧನೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಬೇಡಿ” ಎಂಬ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಬೇಡಿಕೆಯು ಧನ್ಯವಚನದಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸಲಾದ ಹೃದಯದ ನಿರ್ಮಲತೆಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ನಿರ್ಮಲ ಹೃದಯದವರಾಗಿರುವುದೆಂದರೆ ದೇವರ ಮೇಲಿನ ನಮ್ಮ ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಒಡಕಿಲ್ಲದವರಾಗಿರುವುದು: ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅವರನ್ನೇ ಬಯಸುವುದು ಮತ್ತು ಅವರಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದು.
ನಿರ್ಮಲ ಹೃದಯದವರು ತಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ದೇವರೊಬ್ಬರ ಮೇಲೆಯೇ ನೆಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಹೃದಯಗಳು ಅಶುದ್ಧತೆಯಿಂದ ಮಸುಕಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾದ ವ್ಯಾಮೋಹಗಳಿಂದ ವಿಭಜಿತವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ರೂಢಿಯಾದ ಪಾಪದಿಂದ ದುರ್ಬಲವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಗಳ ಪವಿತ್ರಾಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಲವಾಗಿಡಲು ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಾರೆ; ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ತಮ್ಮ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಳಂಕಗೊಳಿಸಬಹುದಾದ ಎಲ್ಲದರಿಂದಲೂ ತಮ್ಮ ಬಯಕೆಗಳನ್ನೂ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನೂ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ತಿಳಿವಳಿಕೆಯ ವರವು ಆತ್ಮವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿ, ಪ್ರಲೋಭನವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು, ಪಾಪದ ಮೋಸವನ್ನು ಅರಿಯಲು ಮತ್ತು ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವುದನ್ನೇ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿರಲು ನೆರವಾಗುವ ಮೂಲಕ ಈ ನಿರ್ಮಲತೆಯನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಪರಮ ಒಳಿತಾದ ಸ್ವರ್ಗರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ತಂದೆಯ ನಿತ್ಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನೂ ವಿವೇಚಿಸಿ ಅರಿಯಲು ಮತ್ತು ಆ ಗುರಿಗೆ ನೆರವಾಗದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಒಲವನ್ನೂ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲು ಅದು ನಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಇದೇ ಆ ಧನ್ಯವಚನದ ಪ್ರತಿಫಲ: “ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವರು.” ನಿರ್ಮಲ ಹೃದಯದವರಾಗಿರುವುದೆಂದರೆ ಪರಮಾನಂದದ ದೇವದರ್ಶನವನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ಎದುರುನೋಡುತ್ತಾ ಜೀವಿಸುವುದು, ವಿಶ್ವಾಸದ ಪರದೆಯ ಮೂಲಕ ಈಗಲೂ ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವುದು ಮತ್ತು ಆ ಪರದೆ ಸರಿದು ನಾವು ಅವರನ್ನು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಕಾಣುವ ದಿನಕ್ಕಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುವುದು.
ನಮ್ಮ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು
ವಿಭಜಿತ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಲೋಭನವು ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಬಯಕೆಗಳು ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾಗಿರುವಾಗ, ನಾವು ಶತ್ರುವಿನ ಬಲೆಗಳಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಲುಕುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ಬಯಕೆಗಳು ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿರುವಾಗ, ಪ್ರಲೋಭನವು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆರನೆಯ ಬೇಡಿಕೆಯ ಗುರಿ ಇದೇ: ನಮ್ಮ ಬಯಕೆಗಳು ಶುದ್ಧಗೊಂಡು, ಸರಿಯಾದ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು, ಬಲಗೊಳ್ಳಬೇಕು; ಇದರಿಂದ ಸಂಕಷ್ಟದ ನಡುವೆಯೂ ನಾವು ನಿಷ್ಠಾವಂತರಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತೇವೆ.
ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯವು ವಿಭಜಿತವಾಗಿದೆಯೇ? ನಿಮ್ಮ ಬಯಕೆಗಳು ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾಗಿವೆಯೇ?
- ನಾನು ಪವಿತ್ರತೆಗಿಂತ ಸುಖಸೌಕರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತೇನೆಯೇ?
- ನಾನು ಸತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಇತರರ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಬಯಸುತ್ತೇನೆಯೇ?
- ನಾನು ನಿತ್ಯ ಪ್ರತಿಫಲಕ್ಕಿಂತ ತಕ್ಷಣದ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನೇ ಅರಸುತ್ತೇನೆಯೇ?
ನಮ್ಮ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾದ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೆಂದರೆ ನಿರ್ಮಲ ಹೃದಯದವರಾಗಲು—ಶುದ್ಧ ಹೃದಯದವರಾಗಲು—ಶ್ರಮಿಸುವುದು; ದೇವರು, ಅವರ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಆ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಯ ಮೇಲೆಯೇ ಏಕಚಿತ್ತದಿಂದ ಗಮನವಿಡುವುದು. ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳೂ ಸಂಕಷ್ಟಗಳೂ ಎದುರಾದಾಗ, ಶುದ್ಧ ಹೃದಯದವರು ಅವುಗಳನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಐಕ್ಯಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವರೊಂದಿಗೆ ವಿಜಯಿಗಳಾಗಿ ಹೊರಬರುವ ಮೂಲಕ ಪವಿತ್ರರಾಗಲು ದೊರೆತ ಅನುಗ್ರಹಭರಿತ ಅವಕಾಶಗಳೆಂದು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
- ದೇವರ ಮೇಲೂ ಅವರೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಸಾಧನಗಳ ಮೇಲೂ ಮಾತ್ರ ಗಮನವಿಡುವ ನಿರ್ಮಲ ಹೃದಯಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತೇನೆಯೇ?
- ಪಾಪದ ವಂಚನೆಯಿಂದ ನಿಜವಾದ ಒಳಿತನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ವಿವೇಚಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ, ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ತಿಳಿವಳಿಕೆಯ ವರದಿಂದ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆಯೇ?
- ನಾನು ನನ್ನ ಚಿತ್ತವನ್ನು ದೇವರ ಚಿತ್ತದ ಮೇಲೆ ದೃಢವಾಗಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿ, ಅವರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆಯೇ?
ಪಾಪಪತನಕ್ಕೊಳಗಾದ ನಮ್ಮ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ದುಃಖವೂ ಸಂಕಟಗಳೂ ಜೀವನದ ಭಾಗವಾಗಿವೆ. ಸಂಕಷ್ಟಗಳಿಗೂ ದುಃಖಕ್ಕೂ ಹೆದರಿ ನಾವು “ನಮ್ಮನ್ನು ಶೋಧನೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಬೇಡಿ” ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ದೌರ್ಬಲ್ಯವನ್ನೂ ನಮಗೆ ಅನುಗ್ರಹದ ಅಗತ್ಯವಿರುವುದನ್ನೂ ವಿನಮ್ರವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ನಾವು ಹಾಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇವೆ. ಈ ವಿನಮ್ರ ಒಪ್ಪಿಗೆಯು ಬಾಹ್ಯ ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ಸಂಕಟಗಳೆರಡರ ಬಗೆಗಿನ ನಮ್ಮ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ; ಅವುಗಳನ್ನು ಓಡಿಹೋಗಬೇಕಾದ ಅಡೆತಡೆಗಳಾಗಿರದೆ, ಪವಿತ್ರೀಕರಣದತ್ತ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳಾಗಿ ಕಾಣಲು ನಮಗೆ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ.
ಯಾವ ಬಾಹ್ಯ ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಲೋಭನೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸುತ್ತವೆ?
- ಅನಾರೋಗ್ಯವೇ?
- ಹಿಂಸೆಯೇ?
- ಬಡತನವೇ?
- ನಷ್ಟವೇ?
- ಅನ್ಯಾಯವೇ?
- ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಇದೆಯೇ?
ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಸಂಗತಿ ನೋವುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೇ ಅದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲ ಮಾಡಬೇಕೆಂದರ್ಥವಲ್ಲ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ. ಅವರ ದೈಹಿಕ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಿಕ ನೋವುಗಳೆರಡೂ ನಾವು ಊಹಿಸಬಲ್ಲುದಕ್ಕಿಂತ ತೀವ್ರವಾಗಿದ್ದವು. ತಾವು ಬಯಸಿದ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಅತ್ಯಂತ ನೋವಿನ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಸಂತೋಷದ—ಪರಮಾನಂದದ—ಪ್ರಕಟಣೆಗಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುವ ಸಲುವಾಗಿ ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ನೋವಿನ ಮಾರ್ಗವನ್ನೇ ಆರಿಸಿಕೊಂಡರು.
ಈ ಗುರಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸುವಲ್ಲಿ ಜಾಗರೂಕತೆಯನ್ನೂ ಸತತ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೂ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಈ ಬೇಡಿಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತದೆ. ಶತ್ರುವು ಗರ್ಜಿಸುವ ಸಿಂಹದಂತೆ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಾನೆ (ಹೋಲಿಸಿ 1 ಪೇತ್ರ 5:8) ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಅತ್ಯಂತ ದೃಢವಾದ ಸಂಕಲ್ಪಗಳಿಗೂ ನಿಯಮಿತ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಅನುಗ್ರಹ ಹಾಗೂ ಶಿಸ್ತಿನ ಪ್ರೀತಿಯ ಬೆಂಬಲ ಬೇಕು ಎಂಬ ಅರಿವಿನೊಂದಿಗೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಜೀವಿಸಲು ಶ್ರಮಿಸುವಾಗ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಈ ಬೇಡಿಕೆಗೆ ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.
ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಜಾಗರೂಕತೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಪಾಪವು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಆವರಿಸಬಹುದು. ಈ ಜಾಗರೂಕತೆಯು ನಮ್ಮ ಅಂತಿಮ ಗಳಿಗೆಯನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಉಳಿಯಬೇಕು—ದೇವರ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀತಿಯ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಓಟವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವವರೆಗೂ.
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಕಷ್ಟವನ್ನೂ ಭರವಸೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಹಾಗೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಲೋಭನವನ್ನು ಜಯಿಸುವುದು ನಮಗೆ ರೂಢಿಯಾದಾಗ ಇದನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಾಧಿಸಬಹುದು. ಹೀಗಾದಾಗ, ನಾವು ಮಾಡುವ ತ್ಯಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ, ನಾವು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಂಕಷ್ಟಗಳ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ನಾವು ಮಣಿಯುವಂತೆ ಪ್ರಲೋಭಿಸಲ್ಪಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮೂರ್ಖತನವನ್ನೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸುವಲ್ಲಿರುವ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.
- ನಾನು ತ್ಯಾಗದಲ್ಲಿ ಆನಂದವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇನೆಯೇ?
- ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಕಷ್ಟವನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಅರಿಯುತ್ತೇನೆಯೇ?
- ನಾನು ಪ್ರಲೋಭನೆಯ ಮೂರ್ಖತನವನ್ನು ಅರಿತು, ಅದನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಮತ್ತು ತೀವ್ರ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತೇನೆಯೇ?
ಈ ಆನಂದ, ಮೌಲ್ಯ ಮತ್ತು ಹಂಬಲವು ನಮ್ಮ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ; ಅವು ನಮಗೆ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಯಾತನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅವರ ತೀವ್ರ ಅಭಿಲಾಷೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ—ಅವರ ಪ್ರೇರಣೆ ಮತ್ತು ದೃಢಸಂಕಲ್ಪದಲ್ಲಿಯೂ—ಪಾಲನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ. ಈ ಸಮಗ್ರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ನಮ್ಮನ್ನು ಕೆಡುಕಿನ ಮೇಲೆ ಜಯಗಳಿಸುವ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಗಳೂ ಬಲಿಷ್ಠರೂ ಆದ ವಿಜಯಿಗಳನ್ನಾಗಿ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ತಂದೆಯ ನಿಜವಾದ ಪುತ್ರಪುತ್ರಿಯರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಈ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ನಿಮಗಾಗಿಯೂ ಆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ “ನಮ್ಮನ್ನು” ಎಂಬ ಪದದಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಎಲ್ಲರಿಗಾಗಿಯೂ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ದೇಹವಾದ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಸದಸ್ಯರೆಲ್ಲರಿಗಾಗಿಯೂ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ:
ಪ್ರಭುವೇ, ನೀವು ಅನುಮತಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೈವಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಜಯಶಾಲಿಗಳಾಗಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಿರಿ.
ನೀವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಂಗದ ಜೀವನವು ದೇವರಿಗೆ ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗುವುದೆಂದರೆ ಪ್ರಲೋಭನೆಯೂ ಪವಿತ್ರತೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಅವಕಾಶವಾಗುವ ಆ ಸಮಯವನ್ನು ಎದುರುನೋಡಿರಿ. ದೇವರನ್ನು ಎಂತಹ ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯಿಂದ, ಎಂತಹ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ, ಎಂತಹ ಏಕಚಿತ್ತದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕೆಂದರೆ, ಅವರನ್ನು ಮಹಿಮೆಪಡಿಸುವುದೇ ನಿಮ್ಮ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಬಯಕೆಯಾಗಿರಲಿ—ಮತ್ತು ಯಾವುದೂ ಎಂದಿಗೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅವರಿಂದ ದೂರ ಸೆಳೆಯದಿರಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿರಿ.
ನಾವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸೋಣ:
ನಮ್ಮ ತಂದೆಯೇ, ಪರಮಪವಿತ್ರರೂ ಮಹಿಮಾವಂತರೂ ಆದ ದೇವರೇ, ನಿಮ್ಮ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ನಮ್ಮ ಪವಿತ್ರೀಕರಣಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು ಅನುಮತಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಲೋಭನೆ, ಸಂಕಟ ಮತ್ತು ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಮೂಲಕ ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಾದ ನಮ್ಮನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ನಡೆಸಿರಿ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪರೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಲೋಭನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿರಿ; ಆಗ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಂಚನೆಯನ್ನೂ ಬಯಲುಗೊಳಿಸುವ ನಿಮ್ಮ ಚಿತ್ತವನ್ನು ನಾವು ವಿವೇಚಿಸಿ ಅರಿಯಬಲ್ಲೆವು. ನಮ್ಮನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವ ಆಲೋಚನೆಗಳಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿರಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ದೌರ್ಬಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಿರಿ. ನಮ್ಮನ್ನು ತತ್ತರಗೊಳಿಸಬಹುದಾದ ಎಲ್ಲದರಿಂದಲೂ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿರಿ. ಈಗಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಎಲ್ಲ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳೂ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೂ ನಾವು ಎದುರಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನೂ ಆನಂದದಿಂದಲೂ ಪೂರ್ಣಹೃದಯದಿಂದಲೂ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ನಿಮ್ಮ ದಿವ್ಯ ಪುತ್ರನ ಬಲವನ್ನು ನಮಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಿರಿ.
ಅಧ್ಯಾಯ ಒಂಬತ್ತು: “ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ…”
ಪೇಪರ್‌ಬ್ಯಾಕ್ – Kindle ಇ-ಪುಸ್ತಕ – Audible – Google Play – Apple Books – ಮತ್ತು ಇನ್ನಷ್ಟು!