Cebuano

Kapitulo Walo: “Ayaw Kami Itugyan…”

Ang tulo ka pangamuyo sa tunga sa Amahan Namo naghatag kanato sa mga paagi aron makab-ot ang mahimayaong kataposang tumong nga niini kita gitawag: ang walay kataposang kalipay diha sa presensya sa Dios, nga naghimaya Kaniya hangtod sa kahangtoran diha sa Iyang Gingharian. Human nato hingpit nga itugyan ang atong kaugalingon sa pagdawat sa kapasayloan ug sa pagpasaylo sa uban, sa pagdawat sa pag-atiman sa Dios pinaagi sa atong kalan-on sa matag adlaw, ug sa pagpahiuyon sa atong kaugalingon sa Iyang balaang kabubut-on, aduna pay pipila ka mga babag sa gawas nga nagpabilin, ug kinahanglan kitang mangamuyo alang sa grasya aron mabuntog kini.

Una, giila nato nga gitugotan sa Dios nga moagi kita sa nagkalainlaing mga pagsulay—dili aron babagan o tintalon kita, kondili aron tabangan kitang motubo sa hiyas pinaagi sa pagbuntog niini uban sa grasya. Ikaduha, giila nato ang presensya sa daotan ug sa iyang mga anghel nga nangahulog, nga naningkamot sa pagbabag sa atong panaw paingon sa labing taas nga mga kahitas-an sa himaya.

Niining kapituloha, atong pamalandongan ang una niining mga babag, sumala sa gipahayag diha sa Amahan Namo: “Ayaw kami dad-a sa tintasyon.”

Pagbuntog sa mga Babag

Alang sa daghan, medyo makalibog ang tradisyonal nga Iningles nga hubad niining pangamuyoa. Dad-on ba kita sa Dios ngadto sa tintasyon? Dili gayod. Ang Gregong hugpong sa mga pulong alang sa “Ayaw kami dad-a sa tintasyon” (kai mē eisenenkēs hēmas eis peirasmon) sa literal nagpasabot og “Ayaw kami dad-a ngadto sa tintasyon” o “ngadto sa pagsulay.” Ang berbo nga eisenenkēs nagpasabot og “paggiya ngadto” o “pagdala ngadto,” ug ang peirasmon mahimong magpasabot og kalisdanan, pagsulay, o tintasyon. Sumala sa gipatin-aw sa Katesismo, “ang Grego nagpasabot sa duha: ‘ayaw kami tugoti nga mosulod sa tintasyon’ ug ‘ayaw kami tugoti nga magpadala sa tintasyon’” (CCC 2846). Mao lamang kini ang pangamuyo sa Amahan Namo nga wala ipahayag sa pormang aoristong imperatibo (nga kasagarang gigamit sa pagpahayag og dinalian ug mahukmanong hangyo). Hinuon, gigamit niini ang aoristong subhuntibo, nga giubanan sa negatibong partikula nga mē—nga nagpasabot og “dili” o “ayaw”—usa ka kasagarang porma sa Grego nga gigamit sa pagpahayag og mapaubsanong hangyo o matinahurong pagdili.

Tin-awng gipahayag sa Kasulatan nga dili ang Dios ang nagpahinabo nga matintal kita. Misulat si Santiago:

“Bulahan ang tawo nga molahutay sa tintasyon, kay sa dihang mapamatud-an na siya, madawat niya ang purongpurong sa kinabuhi nga iyang gisaad niadtong nahigugma kaniya. Walay tawo nga nakasinati og tintasyon nga angay moingon, ‘Gitintal ako sa Dios’; kay ang Dios dili matintal sa daotan, ug siya mismo wala magtintal kang bisan kinsa. 

Hinuon, ang matag tawo matintal sa dihang madani ug mahaylo siya sa iyang kaugalingong tinguha. Unya ang tinguha manamkon ug manganak og sala, ug kon ang sala mohingkod na, manganak kini og kamatayon. Ayaw kamo pagpalingla, mga hinigugma kong igsoon: ang tanang maayong paghatag ug ang matag hingpit nga gasa gikan sa kahitas-an, nga mikunsad gikan sa Amahan sa mga kahayag, nga diha kaniya walay pagkausab o landong tungod sa pagbalhin. 

Gibuot niya nga ipakatawo kita pinaagi sa pulong sa kamatuoran aron mahimo kitang daw unang mga bunga sa iyang mga binuhat” (Santiago 1:12–18).

Busa, kining pangamuyoha wala magpahayag og kahadlok nga basin tintalon kita sa Dios, kondili usa ka mapaubsanong paghangyo nga ang Dios, pinaagi sa Iyang pag-atiman, manalipod kanato aron dili kita madala ngadto sa mga kalisdanan o mga pagsulay nga labaw sa atong kusog. Nagatugyan kini kanato sa Iyang paggiya ug pagpanalipod, nga nangamuyo nga dili Niya tugotan nga mabuntog kita sa tintasyon, kondili nga lig-onon kita Niya pinaagi sa Iyang grasya, kay “ang matag hingpit nga gasa gikan sa kahitas-an, nga mikunsad gikan sa Amahan sa mga kahayag.” Samtang ang dili hapsay nga tinguha manamkon ug manganak og sala, ang atong Langitnong Amahan nagtanyag og kaalam, kusog, ug kaluwasan ngadto sa tanan nga misalig Kaniya.

Mga Kalisdanan, mga Tintasyon, ug mga Pagsulay

Aron mas hingpit nga masabtan kining pangamuyoha, makatabang ang pag-ila sa kalainan tali sa mga pagsulay sa gawas ug sa mga tintasyon sa sulod. Ang mga pagsulay sa gawas mao ang mga kalisdanan, mga pag-antos, ug mga kasakitan nga gitugotan sa Dios nga atong maagian niining kinabuhia—sakit, paglutos, kakabos, pagkawala, inhustisya, ug uban pa. Kining mga pagsulaya, bisan pa og masakit, dili daotan sa ilang kaugalingon. Nagagikan kini sa nahulog nga kahimtang sa atong kalibotan tungod sa Sala nga Panulondon ug gitugotan sa Balaang Pag-atiman aron motubo kita sa pagkabalaan ug sa pagpahiuyon kang Kristo. Gisulayan niini ang atong pagtuo, giputli ang atong gugma, ug gilukat kita gikan sa atong pagkapilit sa kalibotanong mga butang. Niining pagsabot, gitugotan kini sa Dios alang sa atong kaayohan, bisan kon nagagikan kini sa daotang mga kahimtang, mga tuyo, o sa atong nahulog nga kahimtang.

Ang mga pagsulay sa gawas mahimong makapahinabo og pagbati sa pagkadaogdaog—usa ka espirituhanong kabug-at nga nagpabug-at sa kalag. Kining pagkadaogdaoga, sama sa pagsulay mismo, dili sala kondili bahin sa pag-antos nga gitugotan sa Dios. Kon molahutay kita niining mga kabug-at uban sa grasya sa Dios, motubo kita sa hiyas ug mas hingpit nga mahiuyon kang Kristo, nga miantos sa labing grabeng mga kasakitan sa tanan.

Apan, kon dili kita mosalig sa grasya ug hinuon magpadala sa kahadlok, pagpanimalos, o pagkaluoy sa kaugalingon, nameligro kitang mahulog sa dili mapugngang pagkatutok—usa ka dili hapsay nga pagkapilit sa hunahuna ug kasingkasing sa pag-antos mismo. Kining matang sa pakigbisog sa sulod, nga sagad sinagol nga kahadlok, pagkahakog, ug pagsalig sa kaugalingon lamang, mahimong modala sa kalag ngadto sa mangitngit ug masakit nga dalan. Busa, kining pangamuyoha nagpakiluoy sa Dios nga panalipdan kita gikan sa maong espirituhanong kagubot. Usa kini ka pag-ampo nga ang atong tubag sa kasakitan magpabiling nakagamot sa grasya imbis nga madaot tungod sa sala ug kahuyang—aron ang mga pagsulay makapabalaan sa kalag imbis nga makapangitngit niini.

Ang dili mapugngang pagkatutok mahimo usab nga mapakusog sa mga tintasyon sa sulod—mga kahilig ngadto sa sala nga motungha sulod sa kasingkasing ug sagad pukawon sa kalibotan, sa unod, o sa yawa. Bisan tuod dili gayod ang Dios ang nagpahinabo sa tintasyon, usahay gitugotan Niya kini aron motubo kita sa hiyas, sa pagkamapainubsanon, ug sa mas lawom nga pagsalig sa Iyang grasya.

Sa espirituhanong kinabuhi, ang mga kalisdanan ug mga tintasyon maoy mga pagsulay nga naghatag og mga higayon sa pagtubo sa hiyas pinaagi sa pagpalig-on sa atong pagsukol sa sala ug sa atong pagkamatinud-anon sa grasya. Kon mag-ampo kita, “Ayaw kami dad-a sa tintasyon” o “Ayaw kami tugoti nga magpadala sa tintasyon,” nangamuyo kita sa Amahan nga dili Niya tugotan nga ang mga pagsulay nga atong giatubang—mga pagsulay ug mga tintasyon man sa gawas o sa sulod—mahimong mga higayon sa espirituhanong kalaglagan. Wala kita mangayo nga luwason kita gikan sa tanang pag-antos, kay ang pag-antos nga nahiusa kang Kristo adunay gahom sa pagtubos. Hinuon, nangamuyo kita nga ang atong mga pag-antos dili mausik o madaot tungod sa atong kaugalingong kahuyang, nga moresulta sa dili mapugngang pagkatutok, pagkawalay paglaom, pagsukol, o sala.

Ang Pagsulay isip Paagi sa Pagpabalaan

Kon mag-atubang kita og pagsulay, kasagaran mangayo dayon kita sa pag-ampo nga kuhaon kini. Kon magpabilin kini, tingali mangutana kita kon nganong nahitabo kini kanato ug mawad-an kita og kadasig. Sa maong mga higayon, makatabang ang paghinumdom nga ang Dios, sa Iyang walay kinutobang kaalam, nahibalo kon unsay gikinahanglan sa matag kalag aron mabalaan. Nahibalo Siya kon unsay tugotan ug unsay dili itugot. Sa tibuok Balaang Kasulatan, makita nato nga gitugotan sa Dios nga sulayan ang Iyang hinigugmang mga anak aron mapalig-on ang ilang pagsalig, mapalambo ang ilang hiyas, ug maandam sila alang sa himaya.

Hunahunaa si Abraham. Gisulayan siya sa Dios pinaagi sa pagsugo kaniya nga ihalad ang iyang bugtong anak nga lalaki, si Isaac. Bisan tuod kining sugoa lagmit midulot pag-ayo sa iyang kasingkasing, maisogong mituman si Abraham uban sa pagtuo, nga nagsalig nga matuman gihapon sa Dios ang Iyang saad. Lisod mahanduraw ang giladmon sa pagsalig ni Abraham sa Dios niadtong higayona. Sa kataposan, wala tugoti sa Dios nga madayon ang paghalad, kondili gigantihan Niya ang pagkamasinugtanon ni Abraham, nga nag-ingon: “Kay karon nahibalo na ako nga nahadlok ka sa Dios, tungod kay wala nimo ihikaw kanako ang imong anak, ang imong bugtong anak” (Genesis 22:12). Ang pagsulay nagpamatuod sa pagtuo ni Abraham ug nagputli niini, ug tungod niini nahimo siyang atong Amahan sa Pagtuo.

Nagsulat si San Pedro bahin sa bili sa atong mga pagsulay: “Tungod niini nagakalipay kamo, bisan tuod karon sa makadiyot kinahanglan tingali kamong mag-antos sa nagkalainlaing mga pagsulay, aron ang pagkatinuod sa inyong pagtuo, nga mas bililhon pa kay sa bulawan nga malaglag bisan pag sulayan kini sa kalayo, makapamunga og pagdayeg, himaya, ug dungog sa pagpadayag ni Jesucristo” (1 Pedro 1:6–7). Maingon nga ang kalayo nagputli sa bulawan, ang mga pagsulay nagputli usab sa kalag. Kini nga pagputli makapahimo kanato sa pagtuman sa mas hingpit nga paagi sa atong labing hataas nga katungdanan: ang paghimaya sa Dios.

Ang paglahutay sa pagsulay usa ka diosnong paradokso—nga nagpakita sa labing dakong paradokso sa tanan: ang Krus. Ang mga pagsulay ug mga pagtintal nga gitugotan sa Dios nagpaubos kanato pinaagi sa pagbutyag sa atong kahuyang, apan aduna usab kini gahom sa pagpataas kanato pinaagi sa pagdani kanato ngadto sa mas lawom nga pagsalig Kaniya. Pinaagi sa pagsulay, makita nato ang kawang sa pagsalig sa kaugalingon ug makat-on kita sa pagsalig sa kusog sa Dios lamang, nga naghatag kanato og bahin sa Pagkabanhaw ni Cristo human nato ipahiusa ang atong kaugalingon sa Iyang Krus.

Kon moingon kita, “Dili Mo kami itugyan sa panulay,” nangayo kita sa grasya sa paglahutay aron mas hingpit natong matuman ang miaging lima ka pangamuyo. Kon moawas ang grasya sa atong mga kalag taliwala sa kasakitan, makahimo kita sa pagpasaylo maingon nga gipasaylo kita, sa pagsalig sa pag-atiman sa Dios—ilabina ingon nga kini gitanyag diha sa Eukaristiya—ug sa pagpahiuyon sa atong kaugalingon sa Iyang balaang kabubut-on, bisan pa diha sa pag-antos. Niining paagiha, ang atong mga pagsulay mahimong paagi nga moabot ang Iyang Gingharian ug mapadayag ang Iyang pagkabalaan dinhi kanato ug pinaagi kanato.

Ang Atong Sulondan ug Tinubdan sa Kusog

Ang tawhanong kinabuhi sa atong Ginoo mao ang tinubdan sa tanang grasya ug kalooy, ingon man ang atong hingpit nga sulondan sa pagkabalaan. Walay laing gipaabot ang Amahan kanato gawas sa Iyang gipaabot gikan sa Iyang Anak. Gipakita ni Jesus ang panig-ingnan sa paglahutay sa mga pagsulay ug mga pagtintal sa tibuok Niyang tawhanong kinabuhi. Usa sa labing tin-aw nga mga panig-ingnan anaa sa sinugdanan sa Iyang dayag nga pagpangalagad, sa dihang kinabubut-on Siyang miadto sa kamingawan aron magpuasa ug mag-ampo ug aron tintalon sa yawa sulod sa kap-atan ka adlaw ug gabii.

“Unya si Jesus gidala sa Espiritu ngadto sa kamingawan aron tintalon sa yawa. Nagpuasa siya sulod sa kap-atan ka adlaw ug kap-atan ka gabii, ug human niini gigutom siya. Miduol ang maninintal ug miingon kaniya, ‘Kon ikaw ang Anak sa Dios, sugoa nga kining mga bato mahimong mga tinapay’” (Mateo 4:1–3).

Ang unang angayng timan-an niining tekstoha mao nga “ang Espiritu” ang nagdala kang Jesus ngadto sa kamingawan, dili ang yawa. Ang pagsulay ug mga pagtintal sa kamingawan wala ipugos Kaniya; gawasnong gipili kini ni Jesus sumala sa kabubut-on sa Iyang Amahan nga nagtugot niini. Bisan tuod ang Dios adunay usa lamang ka diosnong kabubut-on, ang mga teologo nagpalahi tali sa Iyang positibong kabubut-on—diin direkta Niyang gitinguha ang maayo—ug sa Iyang kabubut-on nga nagtugot, diin gitugotan Niya nga mahitabo ang pipila ka mga daotan o mga pagsulay, dili isip mga katuyoan sa ilang kaugalingon, kondili isip mga paagi ngadto sa mas dakong kaayohan: ang atong pagkabalaan ug ang Iyang himaya.

Ang usa ka kabubut-on sa Dios naglangkob sa tanang tinuod, maayo, ug hingpit. Kon ang maayo alang kanato nagkinahanglan sa pagbuntog sa usa ka pagsulay o pagtintal, gitawag nato kana nga kabubut-on sa Dios nga nagtugot—nga kanunay gitumong ngadto sa labing hataas nga kaayohan: nga moabot ang Iyang Gingharian ug mapadako ang Iyang himaya.

Sa sinugdanan sa Iyang dayag nga pagpangalagad, ang kabubut-on sa Amahan nga nagtugot maoy nagtukmod kang Jesus ngadto sa kamingawan aron buntogon ang pagtintal—dili tungod kay si Jesus anaa sa peligro nga makasala, kondili tungod kay mianhi Siya aron tubson ang atong nahulog nga tawhanong kinaiya pinaagi sa pag-atubang sa matag pagtintal ug pagbuntog niini uban sa hingpit nga pagkamatinumanon sa Amahan.

Ang kap-atan ka adlaw ni Jesus sa pagpuasa, pagtintal, ug pagsulay katumbas sa kap-atan ka tuig sa pagsuroysuroy sa Israel sa kamingawan, apan nagpakita og dakong kalainan. Dili sama sa mga Israelita, nga nagbagulbol, nagduhaduha, ug misukol, si Jesus nagpabiling hingpit nga masinugtanon. Gigutom Siya, apan gisuklan Niya ang pagtintal nga himoong tinapay ang mga bato. Gihagit Siya sa pagsulay sa pag-atiman sa Amahan ug sa pag-amuma sa mga anghel, apan nagdumili Siya sa pagsulay sa Iyang Amahan. Gitanyag Kaniya ang tanang gingharian sa kalibotan, apan gipili Niya ang Gingharian sa Langit. Sa matag pagsulay, nagmadaogon Siya dili pinaagi sa gahom, kondili pinaagi sa gugma, pagpaubos, ug hingpit nga pagkamasinugtanon sa Amahan.

Ang kadaogan ni Jesus sa kamingawan atong kadaogan usab, kon magpabilin kitang nahiusa Kaniya. Wala Niya likayi ang pagtintal; gisudlan Niya kini ug gipakita kanato ang dalan agi niini, nga naghatag kanato sa Iyang diosnong kusog aron mabuhat nato ang Iyang gibuhat. Kon tintalon kita—pinaagi man sa kagubot sa atong sulod o sa pagsulay nga gikan sa gawas—kinahanglan natong hinumdoman nga ang atong Ginoo nag-una na kanato. Nahibalo Siya sa kamingawan. Milakaw Siya niini, nagpuasa niini, nag-antos niini, ug nagbalaan niini. Ug karon nag-uban Siya kanato diha sa atong kaugalingong mga kamingawan, nga nagpalig-on kanato pinaagi sa Iyang grasya, nagpakaon kanato sa Iyang Pulong, ug nagbantay kanato pinaagi sa Iyang mga anghel.

Sa dihang mag-ampo kita, “Ayaw kami itugyan sa panulay,” wala kita mangayo nga hingpit kitang makalikay sa kamingawan. Nangayo kita og kusog aron makalahutay niini sa maayong paagi, makasukol sa mga bakak sa yawa, ug makagawas gikan niini nga mas matinumanon, mas mapaubsanon, ug mas nahisama kang Kristo. Ang kamingawan dili dapit sa kapildihan; dapit kini sa pagputli ug kadaogan kon atong latason kini uban ni Jesus.

Ang atong paglahutay sa kamingawan, nga nahiusa sa atong Ginoo, nagwagtang sa una sa duha ka dagkong babag nga atong giatubang samtang naningkamot kita sa pagtuman sa atong labing halangdon ug labing mahimayaong misyon: ang pagsinggit hangtod sa kahangtoran, “Santos, Santos, Santos ang Ginoong Dios nga Makagagahom sa Tanan.” Ang ikaduhang babag—ang daotan mismo—atong palandongon sa sunod ug kataposang pangamuyo sa Amahan Namo. Sa pagkakaron, nag-ampo kita nga hatagan kita sa Dios og gahom sa pagbuntog sa matag tentasyon ug pagsulay nga Iyang gitugotan, nga nasayod nga ang kadaogan naghatag Kaniya og himaya ug nagsiguro sa atong pagkalakip sa Iyang Gingharian.

Gasa sa Espiritu Santo: Pagsabot

Giilang San Agustin ug Santo Tomas de Aquino ang kalambigitan sa “Ayaw kami itugyan sa panulay” ug sa Gasa sa Pagsabot, usa sa pito ka Gasa sa Espiritu Santo. Kining diosnong gasa naghatag og espirituhanong pagsabot, nga makapahimo kanato sa:

  • Pagsabot sa tinuod nga kinaiya sa tentasyon.
  • Pag-ila sa kalainan tali sa tinuod nga maayo ug sa nagpakita lamang nga maayo.
  • Pag-ila sa malimbongong mga pamaagi sa kaaway nga lisod mamatikdan.

Dili kita makasukol sa tentasyon ug makalahutay sa mga pagsulay pinaagi lamang sa tawhanong paningkamot—nagkinahanglan kita sa diosnong kahayag. Ang Gasa sa Pagsabot:

  • Naglamdag sa hunahuna aron mailhan ang sala ug ang mga sangpotanan niini.
  • Naglig-on sa kasingkasing pinaagi sa diosnong Kamatuoran aron dili kita magpadala sa tentasyon.
  • Naggiya sa kabubut-on palayo sa mga higayon nga mahimong hinungdan sa pagpakasala, diin mahimong pahimuslan ang atong kahuyang.

Ang tentasyon sagad magtakoban sa sala aron kini magpakitang maayo. Kon wala ang Pagsabot, mahimo kitang:

  • Mangitag mga katarongan aron ipakamatarong ang makasasala nga binuhatan.
  • Magkompromiso sa moral nga hiyas.
  • Dili makasabot sa walay kataposang mga sangpotanan sa mga pagpili nga daw gagmay ra o walay kalabotan sa maayo ug daotan.

Pinaagi sa Gasa sa Pagsabot, nalamdagan ang atong mga hunahuna. Makita nato ang tentasyon sumala sa tinuod niini nga kinaiya: usa ka lit-ag nga nagtinguha sa pagpahilayo kanato gikan sa Dios ug sa Iyang himaya.

Ang Pagsabot gikinahanglan sa atong inadlawng espirituhanong mga pakigbisog—apan ilabina alang sa paglahutay hangtod sa kataposan. Sama sa gipamatud-an ni San Pablo: “Maayo ang akong pagpakigsangka; nahuman ko ang lumba; gitipigan ko ang pagtuo. Sukad karon, naghulat kanako ang korona sa pagkamatarong…” (2 Timoteo 4:7–8)

Sa dihang mag-ampo kita, “Ayaw kami itugyan sa panulay,” nangayo kita og:

  • Grasya aron magpabiling lig-on.
  • Kaalam sa pag-ila sa mga lit-ag sa kaaway.
  • Kusog sa pagdagan sa lumba nga ang atong mga mata nagtutok kang Kristo.

Mao usab kini ang grasya nga atong gipangayo sa Maghimaya Ka Maria: “…karon ug sa takna sa among kamatayon.” Sa takna sa atong kamatayon, mag-atubang kita og hilabihang tentasyon—apan itanyag usab kanato ang dili hitupngang grasya: ang grasya sa paglahutay hangtod sa kataposan, nga gigiyahan sa Gasa sa Pagsabot.

Ang Kabulahanan: “Bulahan ang mga Hinlo og Kasingkasing”

Giilang San Agustin ug Santo Tomas de Aquino ang kalambigitan sa ikaunom nga pangamuyo sa Amahan Namo ug sa ikaunom nga Kabulahanan: “Bulahan ang mga hinlo og kasingkasing, kay makakita sila sa Dios” (Mateo 5:8). Kasagaran, ang “hinlo og kasingkasing” gihubad nga “putli og kasingkasing,” nga nagpasabot nga ang bug-os nga pagtagad gitumong lamang sa Dios, ug dili nabahin sa daghang ubang mga tinguha nga nagtental kanato sa pagtalikod sa Dios.

Ang pangamuyo—“Ayaw kami itugyan sa panulay”—hingpit nga nahiuyon sa kaputli sa kasingkasing nga gihulagway sa Kabulahanan. Ang pagkahinlo og kasingkasing mao ang pagkadili mabahin sa atong debosyon sa Dios: ang pagtinguha Kaniya labaw sa tanang butang ug ang pagsalikway sa bisan unsang makapahilayo kanato gikan Kaniya.

Ang mga hinlo og kasingkasing mao kadtong nagtutok lamang sa Dios. Ang ilang mga kasingkasing wala mataboni sa kahugaw, mabahin sa dili hapsay nga mga pagkahigot, o maluya tungod sa naandang sala. Hinunoa, naningkamot sila sa pagtipig nga putli sa santuwaryo sa ilang mga kalag, nga nagbantay sa ilang mga tinguha ug mga tuyo batok sa tanang makahugaw sa ilang pakighiusa sa Dios.

Ang Gasa sa Pagsabot makapahimo niining kaputli pinaagi sa paglamdag sa kalag aron mailhan ang tentasyon, masabtan ang limbong sa sala, ug magpabiling lig-on sa pagpili sa makapahiusa kanato sa Dios. Nagtabang kini kanato sa pag-ila sa atong labing dakong kaayohan—ang Gingharian sa Langit ug ang walay kataposang himaya sa Amahan—ug sa pagputli sa matag pagbati sa gugma nga dili mosangpot nianang tumonga.

Mao kini ang ganti sa Kabulahanan: “Kay makakita sila sa Dios.” Ang pagkahinlo og kasingkasing mao ang pagkinabuhi karon pa lamang sa pagpaabot sa Bulahang Panan-aw sa Dios, ang pagkakita sa Dios bisan karon pinaagi sa tabil sa pagtuo, ug ang pagpangandoy sa adlaw nga kuhaon na kana nga tabil ug makita nato Siya nawong sa nawong.

Pagpahiuyon sa Atong mga Tinguha

Mosamot ang tentasyon diha sa kasingkasing nga nabahin. Kon ang atong mga tinguha dili hapsay, dali kitang mabitik sa mga lit-ag sa kaaway. Kon ang atong mga tinguha anaa sa hustong kahusay, mawad-an sa gahom ang tentasyon. Mao kini ang tumong sa ikaunom nga pangamuyo: nga ang atong mga tinguha maputli, mapahiuyon, ug mapalig-on, aron magpabilin kitang matinumanon bisan taliwala sa pagsulay.

Nabahin ba ang imong kasingkasing ug dili hapsay ang imong mga tinguha?

  • Mas gipangandoy ko ba ang kaharuhay kaysa pagkabalaan?
  • Mas gipangita ko ba ang pag-uyon sa uban kaysa kamatuoran?
  • Mas gigukod ko ba ang dihadiha nga katagbawan kaysa walay kataposang ganti?

Ang pagpahiuyon sa atong mga tinguha nagpasabot sa pagpaningkamot nga mahimong hinlo og kasingkasing—putli og kasingkasing—nga bug-os nga nagpunting lamang sa Dios, sa Iyang himaya, ug sa atong pagpakig-ambit nianang himayaa. Kon moabot ang mga tentasyon ug mga pagsulay, ang mga putli og kasingkasing nagtan-aw niini ingong mga kahigayonan nga puno sa grasya aron mahimong balaan pinaagi sa paghiusa sa ilang kaugalingon kang Cristo ug pagmadaogon uban Kaniya.

  • Gipangandoy ko ba ang usa ka hinlo nga kasingkasing nga nagpunting lamang sa Dios ug sa mga paagi aron makab-ot ang pakighiusa Kaniya?
  • Nag-ampo ba ako nga ang Espiritu Santo maglamdag sa akong hunahuna pinaagi sa Gasa sa Pagsabot, aron mailhan ko kon unsa ang tinuod nga maayo ug mailain kini gikan sa paglimbong sa sala?
  • Lig-on ba nakong gipahiuyon ang akong kabubut-on sa kabubut-on sa Dios ug gisalikway ang tanan nga supak sa pagtukod sa Iyang Gingharian?

Ang pag-antos ug mga kasakitan kabahin sa kinabuhi sa atong kahimtang nga nahulog sa sala. Dili kita mag-ampo og “Ayaw kami itugyan sa panulay” tungod kay nahadlok kita sa mga pagsulay ug pag-antos. Giampo nato kini tungod kay mapaubsanon natong giila ang atong kahuyang ug ang atong panginahanglan sa grasya. Kining mapaubsanong pag-ila nag-usab sa atong pagsabot sa mga kasakitan sa gawas ug sa sulod, nga nagtabang kanato sa pagtan-aw niini dili ingong mga babag nga angay likayan kondili ingong mga lakang paingon sa pagbalaan.

Unsang mga pagsulay sa gawas ang labing makatintal kanimo?

  • Sakit?
  • Paglutos?
  • Kakabos?
  • Kawad-on?
  • Pagkadili-makataronganon?
  • Aduna bay lain?

Dili tungod kay masakit ang usa ka butang nagpasabot nga kinahanglan kini wagtangon. Pamalandongi ang Pasyon ni Cristo. Ang Iyang pisikal ug espirituhanong kasakit labaw pa sa atong mahanduraw. Mahimo unta Niyang ihalad ang Iyang kinabuhi sa bisan unsang paagi nga Iyang pilion, apan gipili Niya ang labing masakit nga paagi, aron mosulod sa labing masakit nga mga takna sa atong kinabuhi ug hatagan kini sa grasya nga gikinahanglan aron mausab kini ngadto sa mga pagpadayag sa himaya sa Dios ug sa atong kalipay—ang bulahang kahimtang.

Kining pangamuyo nag-awhag kanato sa pagkamabinantayon ug pagkamalahutayon sa pagkab-ot niini nga tumong. Gipahiuyon nato ang atong mga tinguha niini nga pangamuyo kon maningkamot kita sa pagkinabuhi nga adunay espirituhanong pagkaalerto, nga nasayod nga ang kaaway nagsuroysuroy sama sa usa ka leon nga nagngulob (itandi sa 1 Pedro 5:8) ug nga bisan ang atong labing lig-on nga mga tuyo kinahanglan suportahan sa makanunayong pag-ampo, grasya sa mga sakramento, ug gugma nga adunay disiplina.

Mahimong mabuntog kita sa sala sa usa lamang ka pagpamilok kon kulang kita sa pagkamabinantayon. Ug kining pagkamabinantayon kinahanglang magpadayon hangtod sa kataposan, lakip sa atong kataposang takna—nga tapuson ang lumba aron madaog ang purongpurong sa pagkamatarong diha sa Gingharian sa Dios.

Kini labing sayon nga matuman kon mahimong naandan ang atong malaumon ug kinabubut-ong paglahutay sa matag pagsulay, ug ang atong pagbuntog sa matag tentasyon. Kon mahitabo kini, makakaplag kita og kalipay sa mga sakripisyo nga atong gihimo, makita nato ang bili sa mga pagsulay nga atong giantos, ug madiskobrehan nato ang kaalam sa pagsalikway sa matag kabuangan nga gitintal kita nga patuyang.

  • Makakaplag ba ako og kalipay sa sakripisyo?
  • Nakita ko ba ang bili sa paglahutay sa matag pagsulay uban sa gugma?
  • Nakita ko ba ang kabuangan sa tentasyon ug gipangandoy ba nako nga isalikway kini dihadiha ug uban sa dakong kadasig?

Kining kalipay, bili, ug pangandoy naghulma sa atong mga tinguha, nga naghatag kanato dili lamang og pakig-ambit sa Pasyon ni Cristo, kondili usab sa Iyang mga kadasig—Iyang tinguha nga molihok ug determinasyon. Kining pag-ampo nga naglangkob sa atong tibuok pagkatawo naghimo kanatong maisogon ug lig-on nga mga mananaog batok sa daotan, tinuod nga mga anak nga lalaki ug babaye sa Amahan sa Langit.

Iampo kini nga pangamuyo alang sa imong kaugalingon ug alang sa tanang tawo nga gilakip sa pulong nga “kami” nianang pag-ampoa, alang sa tanan nga mga sakop sa Mistikanhong Lawas ni Cristo, ang Simbahan:

Ginoo, lig-ona kami aron magmadaogon sa matag diosnong pagsulay nga Imong gitugot.

Samtang nag-ampo ka, handoma ang panahon nga ang imong sulodnong kinabuhi mahiuyon pag-ayo sa Dios nga bisan ang tentasyon mahimong kahigayonan sa pagtubo sa pagkabalaan. Pag-ampo nga mahigugma ka sa Dios uban sa hilabihang kaputli, pagkamatinumanon, ug bug-os-kasingkasing nga debosyon, nga ang imong labing dakong tinguha mao ang paghimaya Kaniya—ug nga walay bisan unsa nga makapahilayo gayod kanimo gikan Kaniya.

Mag-ampo Kita:

Among Amahan, Labing Balaan ug Mahimayaong Dios, giyahi kami, Imong mga anak, nga luwas nga makaagi sa matag tentasyon, kasakitan, ug pagsulay nga Imong gitugot, sa Imong kaalam ug hingpit nga gugma, alang sa among pagbalaan. Hatagi kami og tin-aw nga pagsabot sa matag pagsulay ug tentasyon aron among mailhan ang Imong kabubut-on, nga nagbutyag sa matag paglimbong. Gawsa kami gikan sa mga hunahuna nga nagdaogdaog kanamo ug lig-ona kami sa among kahuyang. Panalipdi kami gikan sa tanan nga mahimong makabuntog kanamo, ug ihatag kanamo ang kusog sa Imong diosnong Anak, aron malipayon ug bug-os-kasingkasing kaming makalahutay sa matag pagsulay nga among giatubang karon ug hangtod sa kataposan sa dihang ang tanang pagsulay mohunong na.


Talaan sa mga Sulod

Kapitulo Siyam: “Luwasa Kami…”

Librong Humok og Hapin – Kindle eBook – Audible – Google Play – Apple Books – ug uban pa!