ప్రభువు ప్రార్థనలోని మధ్య మూడు విన్నపాలు, మనం పిలువబడిన మహిమగల అంతిమ గమ్యాన్ని చేరుకోవడానికి అవసరమైన మార్గాలను మనకు అందిస్తాయి. ఆ గమ్యం ఏమిటంటే, దేవుని సన్నిధిలో నిత్యానందాన్ని పొంది, ఆయన రాజ్యంలో ఎల్లప్పుడూ ఆయనను మహిమపరచడం. క్షమాపణ పొందడానికి, ఇతరులను క్షమించడానికి మనల్ని మనం పూర్తిగా సమర్పించుకొని, మన అనుదిన ఆహారంలో దేవుని పరిపాలనాత్మక సంరక్షణను స్వీకరించి, ఆయన పవిత్ర చిత్తానికి అనుగుణంగా మనల్ని మనం మలచుకున్న తరువాత కూడా, కొన్ని బాహ్య ఆటంకాలు మిగిలి ఉంటాయి. వాటిని అధిగమించడానికి కావలసిన కృప కోసం మనం ప్రార్థించాలి.
మొదటిగా, మనం వివిధ పరీక్షలను ఎదుర్కోవడానికి దేవుడు అనుమతిస్తాడని గుర్తిస్తాము. మనకు ఆటంకం కలిగించడానికో, మనల్ని శోధించడానికో కాదు; కృప ద్వారా వాటిని అధిగమించి, సద్గుణాలలో ఎదగడానికి మనకు తోడ్పడేందుకే ఆయన వాటిని అనుమతిస్తాడు. రెండవదిగా, మహిమలోని అత్యున్నత శిఖరాల వైపు సాగే మన ప్రయాణాన్ని అడ్డుకోవడానికి ప్రయత్నించే దుష్టుడు, అతనితో పాటు పతనమైన దూతలు ఉన్నారని మనం అంగీకరిస్తాము.
ఈ అధ్యాయంలో, ఈ ఆటంకాలలో మొదటిదాన్ని పరిశీలిస్తాము. అది ప్రభువు ప్రార్థనలో ఇలా వ్యక్తమవుతుంది: “మమ్ము శోధనలోనికి నడిపించకుము.”
ఆటంకాలను అధిగమించడం
ఈ విన్నపానికి సంప్రదాయంగా వాడుతున్న ఆంగ్ల అనువాదం కొంత గందరగోళంగా ఉందని చాలామంది భావిస్తారు. దేవుడు మనల్ని శోధనలోనికి నడిపిస్తాడా? ఎంతమాత్రమూ కాదు. “మమ్ము శోధనలోనికి నడిపించకుము” అనే గ్రీకు పదబంధానికి (kai mē eisenenkēs hēmas eis peirasmon) అక్షరార్థం “మమ్ము శోధనలోనికి తీసుకురాకుము” లేదా “పరీక్షలోనికి తీసుకురాకుము.” eisenenkēs అనే క్రియకు “లోనికి నడిపించడం” లేదా “లోనికి తీసుకెళ్లడం” అని అర్థం; peirasmon అనే పదానికి కష్టపరీక్ష, పరీక్షించడం లేదా శోధన అనే అర్థాలు ఉండవచ్చు. కతోలిక సభ బోధన గ్రంథం వివరించినట్లు, “గ్రీకు పదబంధానికి ‘మమ్ము శోధనలో ప్రవేశించనీయకుము’ మరియు ‘మమ్ము శోధనకు లొంగిపోనీయకుము’ అనే రెండు అర్థాలూ ఉన్నాయి” (CCC 2846). ప్రభువు ప్రార్థనలో అయోరిస్ట్ ఆజ్ఞార్థక రూపంలో వ్యక్తం చేయని ఏకైక విన్నపం ఇదే. ఆ రూపాన్ని సాధారణంగా అత్యవసరమైన, నిర్ణయాత్మకమైన అభ్యర్థనను వ్యక్తం చేయడానికి వాడతారు. దానికి బదులుగా, ఇక్కడ అయోరిస్ట్ సంభావనార్థక రూపాన్ని, “కాదు” లేదా “చేయవద్దు” అనే అర్థమిచ్చే mē అనే నిషేధార్థక అవ్యయంతో కలిపి వాడారు. వినయపూర్వకమైన అభ్యర్థనను లేదా భక్తిపూర్వకమైన నిషేధాన్ని వ్యక్తం చేయడానికి గ్రీకులో సాధారణంగా వాడే నిర్మాణం ఇది.
దేవుడు మనకు శోధన కలిగించడని పవిత్ర గ్రంథం స్పష్టంగా చెబుతుంది. పునీత యాకోబు ఇలా వ్రాస్తున్నారు:
“శోధనలో స్థిరంగా నిలిచేవారు ధన్యులు. ఎందుకంటే, పరీక్షలో నెగ్గిన తరువాత, తనను ప్రేమించేవారికి ఆయన వాగ్దానం చేసిన జీవకిరీటాన్ని వారు పొందుతారు. శోధనను అనుభవిస్తున్నప్పుడు ఎవరూ, ‘దేవుడు నన్ను శోధిస్తున్నాడు’ అని అనకూడదు. ఎందుకంటే దేవుడు చెడుచేత శోధింపబడడు; ఆయన కూడా ఎవరినీ శోధించడు.
కానీ ప్రతి ఒక్కరూ తమ సొంత దురాశకు లాగబడి, దాని ఆకర్షణలో పడి శోధనకు గురవుతారు. అప్పుడు దురాశ గర్భం దాల్చి పాపాన్ని కంటుంది; పాపం పరిపక్వమైనప్పుడు మరణాన్ని కంటుంది. నా ప్రియమైన సహోదరులారా, మోసపోకండి: ప్రతి మేలైన దానమూ, ప్రతి పరిపూర్ణమైన వరమూ పైనుండే వస్తాయి. అవి జ్యోతులకు తండ్రి అయిన దేవుని నుండి దిగివస్తాయి. ఆయనలో ఏ మార్పూ లేదు; మార్పు వల్ల కలిగే నీడ కూడా లేదు.
తన సృష్టిలో మనం ఒక విధమైన ప్రథమఫలాలుగా ఉండాలని, ఆయన తన చిత్తప్రకారం సత్యవాక్యం ద్వారా మనకు జన్మనిచ్చాడు” (యాకోబు 1:12–18).
కాబట్టి, దేవుడు మనల్ని శోధిస్తాడేమో అనే భయాన్ని ఈ విన్నపం వ్యక్తం చేయదు. తన పరిపాలనాత్మక సంరక్షణలో, మన శక్తికి మించిన కష్టపరీక్షలలోకి లేదా పరీక్షలలోకి మనం నడిపించబడకుండా కాపాడమని దేవునికి చేసే వినయపూర్వకమైన వేడుకోలు ఇది. ఇది మనల్ని ఆయన మార్గదర్శకత్వానికి, సంరక్షణకు అప్పగిస్తుంది. శోధన మనల్ని ముంచెత్తడానికి అనుమతించకుండా, తన కృపతో మనల్ని బలపరచమని ఆయనను అడుగుతుంది. ఎందుకంటే, “ప్రతి పరిపూర్ణమైన వరమూ పైనుండే వస్తుంది; జ్యోతులకు తండ్రి అయిన దేవుని నుండి దిగివస్తుంది.” క్రమం తప్పిన కోరిక గర్భం దాల్చి పాపాన్ని కంటుండగా, మన పరలోక తండ్రి తనపై నమ్మకం ఉంచే వారందరికీ జ్ఞానాన్ని, బలాన్ని, విముక్తిని అందిస్తాడు.
కష్టపరీక్షలు, శోధనలు, పరీక్షలు
ఈ విన్నపాన్ని మరింత పూర్తిగా అర్థం చేసుకోవడానికి, బాహ్య కష్టపరీక్షలకూ, అంతరంగ శోధనలకూ మధ్య తేడాను గుర్తించడం ఉపయోగకరం. ఈ జీవితంలో మనం అనుభవించడానికి దేవుడు అనుమతించే కష్టాలు, బాధలు, వేదనలే బాహ్య కష్టపరీక్షలు. అనారోగ్యం, హింస, పేదరికం, నష్టం, అన్యాయం మొదలైనవి వీటిలో ఉన్నాయి. ఈ కష్టపరీక్షలు బాధాకరమైనవే అయినా, అవి స్వతహాగా చెడు కావు. ఆదిపాపం వల్ల మన లోకానికి కలిగిన పతనస్థితి నుండి అవి ఉద్భవిస్తాయి. మనం పవిత్రతలో ఎదగడానికి, క్రీస్తుకు అనుగుణంగా మారడానికి దైవ పరిపాలన వాటిని అనుమతిస్తుంది. అవి మన విశ్వాసాన్ని పరీక్షిస్తాయి, మన ప్రేమను శుద్ధి చేస్తాయి, లోకసంబంధమైన మమకారాల నుండి మనల్ని విడిపిస్తాయి. ఈ అర్థంలో, అవి చెడు పరిస్థితుల నుండి, చెడు ఉద్దేశాల నుండి లేదా మన పతనస్థితి నుండి ఉద్భవించినా, మన మేలు కోసమే దేవుడు వాటిని అనుమతిస్తాడు.
బాహ్య కష్టపరీక్షలు అణచివేతకు గురవుతున్నామనే భావాన్ని కలిగించవచ్చు. అది ఆత్మపై భారంగా మోపబడే ఆధ్యాత్మిక బరువు. ఈ అణచివేత భావం కూడా, కష్టపరీక్షలాగే, పాపం కాదు; దేవుడు అనుమతించే బాధలో అది ఒక భాగం. దేవుని కృపతో ఈ భారాలను భరించినప్పుడు, మనం సద్గుణాలలో ఎదిగి, అందరికంటే గొప్ప వేదనలను భరించిన క్రీస్తుకు మరింత సంపూర్ణంగా అనుగుణంగా మారుతాము.
అయితే, మనం కృపపై ఆధారపడకుండా, భయానికో, ప్రతీకారానికో, మనపై మనమే జాలిపడటానికో లొంగిపోయినప్పుడు, బాధపైనే మనస్సు అతుక్కుపోయే స్థితిలో పడిపోయే ప్రమాదం ఉంది. అంటే, బాధనే పట్టుకొని ఉండే క్రమం తప్పిన అంతరంగ స్థితి. తరచుగా భయం, స్వార్థం, సొంత శక్తిపైనే ఆధారపడటం కలగలిసిన ఈ అంతరంగ పోరాటం, ఆత్మను చీకటితో నిండిన బాధాకరమైన మార్గంలో నడిపించవచ్చు. కాబట్టి, ఇటువంటి ఆధ్యాత్మిక అస్తవ్యస్తత నుండి మనల్ని కాపాడమని ఈ విన్నపం దేవుని వేడుకుంటుంది. వేదనకు మన ప్రతిస్పందన పాపం, బలహీనత వల్ల వక్రీకరించబడకుండా, కృపలోనే వేళ్లూనుకొని ఉండాలని చేసే ప్రార్థన ఇది. తద్వారా కష్టపరీక్షలు ఆత్మను చీకటిలోకి నెట్టకుండా, దానిని పవిత్రపరచాలని మనం ప్రార్థిస్తాము.
మనస్సును పట్టిపీడించే ఆలోచనలకు అంతరంగ శోధనలు కూడా ఆజ్యం పోయవచ్చు. ఇవి హృదయంలో పుట్టే పాపపు మొగ్గులు; లోకం, శరీరం లేదా అపవాది తరచుగా వీటిని రేకెత్తిస్తాయి. దేవుడు ఎన్నడూ శోధనకు కారకుడు కాడు. అయినా, మనం సద్గుణంలోను, వినయంలోను ఎదిగి, ఆయన అనుగ్రహంపై మరింతగా ఆధారపడేలా కొన్నిసార్లు దానిని అనుమతిస్తాడు.
ఆధ్యాత్మిక జీవితంలో, కష్టాలు, శోధనలు మనకు ఎదురయ్యే పరీక్షలు. పాపాన్ని ఎదిరించే మన శక్తిని, అనుగ్రహానికి మన విశ్వసనీయతను బలపరచడం ద్వారా అవి సద్గుణంలో ఎదగడానికి అవకాశాలను అందిస్తాయి. “మమ్మల్ని శోధనలోకి నడిపించకు” లేదా “మమ్మల్ని శోధనకు లొంగిపోనీయకు” అని ప్రార్థించినప్పుడు, మనం ఎదుర్కొనే పరీక్షలు—అవి బాహ్యమైనవైనా, అంతరంగికమైనవైనా, కష్టాలైనా, శోధనలైనా—మన ఆధ్యాత్మిక పతనానికి సందర్భాలు కాకుండా చూడమని తండ్రిని వేడుకుంటాము. సమస్త బాధలనుండి మమ్మల్ని తప్పించమని మనం అడగడం లేదు; ఎందుకంటే క్రీస్తుతో ఐక్యమైన బాధకు విమోచన విలువ ఉంది. బదులుగా, మన బలహీనతవల్ల మన బాధలు వృథా కాకూడదని, వక్రీకరించబడి మనస్సును పట్టిపీడించే ఆలోచనలకు, నిరాశకు, తిరుగుబాటుకు లేదా పాపానికి దారితీయకూడదని ప్రార్థిస్తున్నాము.
పవిత్రీకరణకు సాధనంగా పరీక్ష
మనకు ఒక కష్టం ఎదురైనప్పుడు, దానిని తొలగించమని తరచుగా వెంటనే ప్రార్థిస్తాము. అది తొలగిపోకపోతే, మనకే ఇలా ఎందుకు జరుగుతోందని ఆలోచిస్తూ నిరుత్సాహపడవచ్చు. అటువంటి క్షణాల్లో, ప్రతి ఆత్మ పవిత్రీకరించబడటానికి ఏమి అవసరమో దేవునికి తన అనంత జ్ఞానంలో తెలుసని గుర్తుచేసుకోవడం సహాయకరంగా ఉంటుంది. దేనిని అనుమతించాలో, దేనిని అడ్డుకోవాలో ఆయనకు తెలుసు. తన ప్రియమైన బిడ్డలు తనపై ఉంచే నమ్మకాన్ని బలపరచడానికి, వారిలో సద్గుణాన్ని పెంపొందించడానికి, వారిని మహిమకు సిద్ధం చేయడానికి దేవుడు వారిని పరీక్షలకు లోనుకానిస్తాడని పవిత్ర గ్రంథమంతటా చూస్తాము.
అబ్రాహామును పరిగణించండి. తన ఏకైక కుమారుడైన ఇస్సాకును బలిగా అర్పించమని అడిగి దేవుడు అతనిని పరీక్షించాడు. ఈ ఆజ్ఞ అతని హృదయాన్ని తప్పక చీల్చివేసి ఉంటుంది. అయినప్పటికీ, దేవుడు తన వాగ్దానాన్ని నెరవేర్చగలడనే నమ్మకంతో అబ్రాహాము విశ్వాసపూర్వకంగా, ధైర్యంగా విధేయత చూపాడు. ఆ క్షణంలో అబ్రాహాముకు దేవునిపై ఎంత లోతైన నమ్మకం ఉండి ఉంటుందో ఊహించడం కష్టం. చివరికి దేవుడు ఆ బలి జరగనివ్వలేదు. బదులుగా, అబ్రాహాము విధేయతకు ప్రతిఫలమిస్తూ ఇలా ప్రకటించాడు: “నీ కుమారుణ్ణి, నీ ఏకైక కుమారుణ్ణి నాకు అర్పించడానికి నీవు వెనుకాడలేదు కాబట్టి, నీకు దేవునిపట్ల భయభక్తులు ఉన్నాయని ఇప్పుడు నాకు తెలుసు” (ఆదికాండము 22:12). ఆ పరీక్ష అబ్రాహాము విశ్వాసాన్ని నిరూపించి, దానిని శుద్ధి చేసింది. తద్వారా అతడు విశ్వాసంలో మన తండ్రి అయ్యాడు.
మన కష్టాల విలువను గురించి పునీత పేతురు ఇలా వ్రాస్తున్నాడు: “ఇప్పుడు కొంతకాలం మీరు వివిధ పరీక్షలవల్ల బాధపడవలసి వచ్చినప్పటికీ, దీనిలో మీరు ఆనందిస్తున్నారు. అగ్నిచేత పరీక్షించబడినా నశించిపోయే బంగారం కంటే ఎంతో అమూల్యమైన మీ విశ్వాసపు యథార్థత, యేసు క్రీస్తు ప్రత్యక్షమైనప్పుడు స్తుతికి, మహిమకు, ఘనతకు పాత్రమైనదిగా నిరూపించబడటానికే ఈ పరీక్షలు” (1 పేతురు 1:6–7). అగ్ని బంగారాన్ని శుద్ధి చేసినట్లే, పరీక్షలు ఆత్మను శుద్ధి చేస్తాయి. ఈ శుద్ధీకరణ మన అత్యున్నత కర్తవ్యమైన దేవుణ్ణి మహిమపరచడాన్ని మరింత సంపూర్ణంగా నెరవేర్చగలిగేలా చేస్తుంది.
పరీక్షలను సహనంతో భరించడంలో ఒక దైవిక వైరుధ్యం ఉంది—అది అన్నిటికంటే గొప్ప వైరుధ్యమైన సిలువను ప్రతిబింబిస్తుంది. దేవుడు అనుమతించే కష్టాలు, శోధనలు మన బలహీనతను బయటపెట్టి మనలను వినయవంతులుగా చేస్తాయి. అయినా, ఆయనపై మరింత లోతుగా ఆధారపడేలా మనలను నడిపించడం ద్వారా అవి మనలను ఉన్నత స్థితికి చేర్చగలవు. పరీక్షల ద్వారా, మన సొంత శక్తిపై ఆధారపడటం ఎంత నిష్ఫలమో గ్రహించి, దేవుని బలంపై మాత్రమే నమ్మకం ఉంచడం నేర్చుకుంటాము. అలా మనం క్రీస్తు సిలువతో మనలను ఐక్యం చేసుకున్న తరువాత ఆయన పునరుత్థానంలో భాగం పొందుతాము.
“మమ్మల్ని శోధనలోకి నడిపించకు” అని పలికినప్పుడు, అంతకుముందు చేసిన ఐదు విన్నపాలను మరింత సంపూర్ణంగా నెరవేర్చగలిగేలా స్థిరంగా నిలిచే అనుగ్రహాన్ని కోరుతున్నాము. బాధల మధ్య అనుగ్రహం మన ఆత్మలను ముంచెత్తినప్పుడు, మనం క్షమించబడినట్లే ఇతరులను క్షమించగలుగుతాము; దేవుని పరిరక్షణపై—ప్రత్యేకించి దివ్యసత్ప్రసాదంలో మనకు అందించబడే ఆయన పరిరక్షణపై—నమ్మకం ఉంచగలుగుతాము; బాధలో కూడా ఆయన పవిత్ర చిత్తానికి అనుగుణంగా జీవించగలుగుతాము. ఈ విధంగా, ఆయన రాజ్యం రావడానికి, ఆయన పవిత్రత మనలోను మన ద్వారాను వ్యక్తం కావడానికి మన కష్టాలు సాధనమవుతాయి.
మన ఆదర్శం, మన బలానికి మూలం
మన ప్రభువు మానవ జీవితం సమస్త అనుగ్రహానికి, కరుణకు మూలం; అలాగే పవిత్రతకు మన పరిపూర్ణ ఆదర్శం. తండ్రి తన కుమారుని నుండి ఆశించిన దానికంటే భిన్నంగా మన నుండి ఏమీ ఆశించడు. యేసు తన మానవ జీవితమంతటా కష్టాలను, శోధనలను సహనంతో భరించడంలో ఆదర్శంగా నిలిచాడు. దీనికి అత్యంత స్పష్టమైన ఉదాహరణలలో ఒకటి ఆయన బహిరంగ పరిచర్య ప్రారంభంలో కనిపిస్తుంది. అప్పుడు ఆయన నలభై పగళ్లు, నలభై రాత్రులు ఉపవాసముండి ప్రార్థించడానికి, అపవాదిచేత శోధింపబడటానికి ఇష్టపూర్వకంగా ఎడారిలోకి వెళ్తాడు.
“అప్పుడు అపవాదిచేత శోధింపబడటానికి యేసు పవిత్రాత్మచేత ఎడారిలోకి నడిపించబడ్డాడు. ఆయన నలభై పగళ్లు, నలభై రాత్రులు ఉపవాసమున్నాడు; ఆ తరువాత ఆయనకు ఆకలి వేసింది. శోధకుడు ఆయన దగ్గరకు వచ్చి, ‘నీవు దేవుని కుమారుడవైతే, ఈ రాళ్లు రొట్టెలుగా మారాలని ఆజ్ఞాపించు’ అన్నాడు” (మత్తయి 4:1–3).
ఈ వాక్యభాగంలో మొదట గమనించవలసిన విషయం ఏమిటంటే, యేసును ఎడారిలోకి నడిపించేది “పవిత్రాత్మ”, అపవాది కాదు. ఎడారిలోని పరీక్ష, శోధనలు ఆయనపై బలవంతంగా రుద్దబడలేదు; తన తండ్రి అనుమతించే చిత్తానికి అనుగుణంగా యేసు వాటిని స్వేచ్ఛగా ఎంచుకున్నాడు. దేవునికి ఒకే దైవిక చిత్తం ఉన్నప్పటికీ, వేదాంతవేత్తలు ఆయన ప్రత్యక్షంగా సంకల్పించే చిత్తానికి—దీని ద్వారా ఆయన మేలును నేరుగా సంకల్పిస్తాడు—ఆయన అనుమతించే చిత్తానికి మధ్య భేదాన్ని చూపుతారు. ఈ రెండవ విధానంలో, ఆయన కొన్ని కీడులు లేదా కష్టాలు జరగడానికి అనుమతిస్తాడు. వాటినే అంతిమ లక్ష్యాలుగా కాక, మరింత గొప్ప మేలుకు—మన పవిత్రీకరణకు, ఆయన మహిమకు—సాధనాలుగా అనుమతిస్తాడు.
సత్యమైనది, మేలైనది, పరిపూర్ణమైనది అంతా దేవుని ఏకైక సంకల్పంలో ఇమిడి ఉంది. మనకు మేలు కలగాలంటే ఒక పరీక్షను లేదా శోధనను జయించవలసి వచ్చినప్పుడు, దానిని దేవుని అనుమతిపూర్వక సంకల్పం అంటాము. అది ఎల్లప్పుడూ అత్యున్నత మేలుకే ఉద్దేశించబడి ఉంటుంది: ఆయన రాజ్యం రావడం, ఆయన మహిమ ఘనపరచబడడం.
యేసు బహిరంగ పరిచర్య ఆరంభంలో, తండ్రి అనుమతిపూర్వక సంకల్పం శోధనను జయించడానికి ఆయనను ఎడారిలోకి నడిపించింది. యేసు పాపంలో పడే ప్రమాదం ఉన్నందుకు కాదు; ప్రతి శోధనను ఎదుర్కొని, తండ్రిపట్ల పరిపూర్ణ విశ్వసనీయతతో వాటిని జయించడం ద్వారా పతనమైన మన మానవ స్వభావాన్ని విమోచించడానికి ఆయన వచ్చారు కాబట్టి అలా జరిగింది.
యేసు నలభై రోజుల ఉపవాసం, శోధన, పరీక్షలు ఇశ్రాయేలు ప్రజలు ఎడారిలో సంచరించిన నలభై సంవత్సరాలకు అనుగుణంగా ఉంటూ, స్పష్టమైన వ్యత్యాసాన్ని చూపుతాయి. సణుగుతూ, సందేహిస్తూ, తిరుగుబాటు చేసిన ఇశ్రాయేలీయులవలె కాకుండా, యేసు పరిపూర్ణ విధేయతతో నిలుస్తారు. ఆయన ఆకలితో ఉన్నా, రాళ్లను రొట్టెలుగా మార్చాలనే శోధనను ఎదిరిస్తారు. తండ్రి పరిరక్షణను, దేవదూతల సంరక్షణను పరీక్షించమనే సవాలు ఎదురైనా, తన తండ్రిని పరీక్షించడానికి ఆయన నిరాకరిస్తారు. లోకంలోని రాజ్యాలన్నీ ఆయనకు ఇవ్వజూపినా, ఆయన పరలోక రాజ్యాన్నే ఎంచుకుంటారు. ప్రతి పరీక్షలో ఆయన శక్తితో కాదు, ప్రేమతో, వినయంతో, తండ్రిపట్ల పరిపూర్ణ విధేయతతో జయిస్తారు.
మనం యేసుతో ఐక్యంగా ఉంటే, ఎడారిలో ఆయన సాధించిన విజయం మన విజయం అవుతుంది. ఆయన శోధనను తప్పించుకోలేదు; దానిని ఎదుర్కొని, దానిని దాటివెళ్లే మార్గాన్ని మనకు చూపారు. తాను చేసినట్లే మనమూ చేయడానికి తన దైవిక బలాన్ని మనకు ప్రసాదించారు. అంతరంగంలోని అస్తవ్యస్తత వల్లనైనా, బాహ్య పరీక్షల వల్లనైనా మనకు శోధన ఎదురైనప్పుడు, మన ప్రభువు మనకంటే ముందుగా ఆ మార్గంలో వెళ్లారని గుర్తుంచుకోవాలి. ఆయనకు ఎడారి తెలుసు. ఆయన అందులో నడిచారు, ఉపవసించారు, బాధపడ్డారు, దానిని పవిత్రపరిచారు. ఇప్పుడు మన జీవితాల్లోని ఎడారుల్లో ఆయన మనకు తోడుగా నడుస్తూ, తన కృపతో మనలను బలపరుస్తూ, తన వాక్యంతో పోషిస్తూ, తన దేవదూతలతో కాపాడుతున్నారు.
“మమ్ము శోధనలోనికి నడిపింపకుము” అని ప్రార్థించేటప్పుడు, ఎడారిని పూర్తిగా తప్పించుకోవాలని మనం అడగడం లేదు. దానిని సక్రమంగా సహించడానికి, అపవాది అబద్ధాలను ఎదిరించడానికి, మరింత విశ్వసనీయతతో, మరింత వినయంతో, క్రీస్తును మరింతగా పోలినవారమై దాని నుండి బయటకు రావడానికి బలాన్ని అడుగుతున్నాము. ఎడారి ఓటమి స్థలం కాదు; యేసుతో కలిసి అందులో నడిచినప్పుడు, అది శుద్ధీకరణకు, విజయానికి స్థలం అవుతుంది.
“సర్వశక్తిమంతుడైన ప్రభువగు దేవుడు పవిత్రుడు, పవిత్రుడు, పవిత్రుడు” అని నిత్యమూ గొంతెత్తి స్తుతించడమే మన అత్యున్నతమైన, అత్యంత మహిమాన్వితమైన ధ్యేయం. దానిని నెరవేర్చడానికి కృషి చేస్తున్నప్పుడు మనకు ఎదురయ్యే రెండు గొప్ప అడ్డంకుల్లో మొదటిదాన్ని, మన ప్రభువుతో ఐక్యంగా ఎడారి పరీక్షలను సహించడం తొలగిస్తుంది. రెండవ అడ్డంకి అయిన కీడును గురించి ప్రభువు ప్రార్థనలోని తదుపరి, చివరి విన్నపంలో పరిశీలిస్తాము. ప్రస్తుతానికి, విజయం ఆయనకు మహిమను చేకూరుస్తుందని, ఆయన రాజ్యంలో మన భాగస్వామ్యాన్ని నిశ్చయపరుస్తుందని తెలుసుకొని, ఆయన అనుమతించే ప్రతి శోధనను, పరీక్షను జయించడానికి దేవుడు మనకు శక్తినివ్వాలని ప్రార్థిద్దాం.
పవిత్రాత్మ వరం: అవగాహన
పవిత్రాత్మ ఏడు వరాల్లో ఒకటైన అవగాహన వరంతో “మమ్ము శోధనలోనికి నడిపింపకుము” అనే విన్నపాన్ని పునీత అగుస్తీను, పునీత తోమాసు అక్వినాసు అనుసంధానిస్తారు. ఈ దైవిక వరం మనకు ఆధ్యాత్మిక అంతర్దృష్టిని ప్రసాదించి, ఈ క్రింది వాటికి తోడ్పడుతుంది:
- శోధన యొక్క నిజ స్వభావాన్ని గ్రహించడం.
- నిజంగా మేలైనదానికి, కేవలం మేలుగా కనిపించేదానికి మధ్య తేడాను గుర్తించడం.
- శత్రువు చేసే సూక్ష్మమైన మోసాలను గుర్తించడం.
మానవ ప్రయత్నంతో మాత్రమే మనం శోధనను ఎదిరించలేము, పరీక్షలను సహించలేము—మనకు దైవిక వెలుగు అవసరం. అవగాహన వరం:
- పాపాన్ని, దాని పర్యవసానాలను గుర్తించేలా మనస్సును ప్రకాశింపజేస్తుంది.
- మనం శోధనకు లొంగకుండా ఉండేలా దైవిక సత్యంతో హృదయాన్ని బలపరుస్తుంది.
- మన బలహీనతను ఆసరాగా చేసుకునే పాప సందర్భాల నుండి మన సంకల్పాన్ని దూరంగా మళ్లిస్తుంది.
శోధన తరచుగా పాపానికి మేలు అనే ముసుగు వేస్తుంది. అవగాహన లేకపోతే, మనం:
- పాపపు ప్రవర్తనను తర్కాలతో సమర్థించుకోవచ్చు.
- నైతిక సద్గుణం విషయంలో రాజీపడవచ్చు.
- చిన్నవిగా లేదా మంచి చెడులతో సంబంధం లేనివిగా కనిపించే ఎంపికల నిత్య పర్యవసానాలను గ్రహించలేకపోవచ్చు.
అవగాహన వరంతో మన మనస్సులు ప్రకాశింపబడతాయి. అప్పుడు శోధన నిజంగా ఏమిటో మనం చూస్తాము: అది దేవుని నుండి, ఆయన మహిమ నుండి మనలను దూరం చేయడానికి ప్రయత్నించే ఉచ్చు.
మన దైనందిన ఆధ్యాత్మిక పోరాటాల్లో అవగాహన అత్యవసరం—ముఖ్యంగా అంతం వరకు నిలకడగా ఉండటానికి. పునీత పౌలు ఇలా సాక్ష్యమిస్తున్నారు: “నేను చక్కగా పోరాడాను; పరుగు పందెం పూర్తిచేశాను; విశ్వాసాన్ని కాపాడుకున్నాను. ఇకనుండి నీతి కిరీటం నాకోసం ఎదురుచూస్తోంది…” (2 తిమోతి 4:7–8)
“మమ్ము శోధనలోనికి నడిపింపకుము” అని ప్రార్థించేటప్పుడు, మనం అడిగేది:
- స్థిరంగా నిలిచి ఉండే కృప.
- శత్రువు ఉచ్చులను గుర్తించే వివేచన.
- క్రీస్తుపై మన దృష్టిని నిలిపి పరుగు పందెంలో పరుగెత్తే బలం.
మంగళవార్త జపంలో “…ఇప్పుడును మా మరణ సమయమందును” అని మనం వేడుకునే కృప కూడా ఇదే. మన మరణ సమయంలో తీవ్రమైన శోధనను ఎదుర్కొంటాము—అయితే సాటిలేని కృప కూడా మనకు అందించబడుతుంది: అవగాహన వరం మార్గదర్శకత్వంలో, అంతం వరకు నిలకడగా ఉండే కృప.
ధన్యత: “హృదయశుద్ధి గలవారు ధన్యులు”
ప్రభువు ప్రార్థనలోని ఆరవ విన్నపాన్ని పునీత అగుస్తీను, పునీత తోమాసు అక్వినాసు ఆరవ ధన్యతతో అనుసంధానిస్తారు: “హృదయశుద్ధి గలవారు ధన్యులు, ఎందుకంటే వారు దేవుణ్ణి చూస్తారు” (మత్తయి 5:8). “శుద్ధమైన హృదయం గలవారు” అనే మాటలను తరచుగా “నిర్మలమైన హృదయం గలవారు” అని అనువదిస్తారు. అంటే, దేవుని నుండి తొలగిపోయేలా మనలను శోధించే అనేక ఇతర కోరికల మధ్య మనస్సు విభజింపబడకుండా, దేవునిపైనే ఏకాగ్ర దృష్టి నిలిపి ఉండటం.
“మమ్ము శోధనలో పడనీయకుము” అనే విన్నపం, ధన్యతావాక్యంలో వర్ణించిన హృదయశుద్ధితో సంపూర్ణంగా ఏకీభవిస్తుంది. హృదయశుద్ధి కలిగి ఉండటం అంటే దేవునిపట్ల మన భక్తి అవిభాజ్యంగా ఉండటం: అన్నిటికంటే మిన్నగా ఆయనను కోరుకోవడం, ఆయనకు దూరం చేసే దేనినైనా తిరస్కరించడం.
హృదయశుద్ధి గలవారు తమ దృష్టిని దేవునిపైనే నిలిపి ఉంచుతారు. వారి హృదయాలు అపవిత్రతతో మసకబారవు, అస్తవ్యస్తమైన మమకారాలతో విభజింపబడవు, అలవాటుగా మారిన పాపంతో బలహీనపడవు. దానికి బదులుగా, వారు తమ ఆత్మలనే పవిత్రాలయాలను నిర్మలంగా ఉంచుకోవడానికి కృషి చేస్తారు; దేవునితో తమ సహవాసాన్ని మలినపరిచే ప్రతిదాని నుండి తమ కోరికలను, ఉద్దేశాలను కాపాడుకుంటారు.
అవగాహన వరం ఆత్మకు వెలుగునిచ్చి, శోధనను గుర్తించడానికి, పాపపు భ్రమను ఛేదించి చూడటానికి, దేవునితో ఐక్యతకు నడిపించే దానిని స్థిరంగా ఎంచుకోవడానికి తోడ్పడుతుంది; తద్వారా ఈ నిర్మలత్వాన్ని సాధ్యం చేస్తుంది. మన పరమ శ్రేయస్సు ఏమిటో—పరలోక రాజ్యమూ, తండ్రి యొక్క నిత్య మహిమయే అని—వివేచించడానికి, ఆ గమ్యానికి తోడ్పడని ప్రతి మమకారాన్ని శుద్ధి చేసుకోవడానికి అది మనకు సహాయపడుతుంది.
ఆ ధన్యతావాక్యం వాగ్దానం చేసే ప్రతిఫలం ఇదే: “వారు దేవుని చూస్తారు.” హృదయశుద్ధి కలిగి ఉండటం అంటే పరమానందకర దైవదర్శనాన్ని ఎదురుచూస్తూ ఇప్పుడే జీవించడం, విశ్వాసమనే తెర గుండా ఇప్పుడే దేవుని చూడటం, ఆ తెర తొలగిపోయి మనం ఆయనను ముఖాముఖిగా దర్శించే రోజు కోసం తపించడం.
మన కోరికలను అనుగుణంగా మలచుకోవడం
విభజితమైన హృదయంలో శోధన మరింత పెరుగుతుంది. మన కోరికలు అస్తవ్యస్తంగా ఉన్నప్పుడు, మనం శత్రువు పన్నే ఉచ్చులలో సులభంగా చిక్కుకుంటాం. మన కోరికలు సరైన క్రమంలో ఉన్నప్పుడు, శోధన తన శక్తిని కోల్పోతుంది. ఆరవ విన్నపం యొక్క లక్ష్యం ఇదే: మన కోరికలు శుద్ధి పొంది, సరైన దిశలోకి మళ్లి, బలపడాలి; తద్వారా పరీక్షల మధ్య కూడా మనం విశ్వసనీయంగా నిలిచి ఉండాలి.
మీ హృదయం విభజితమై, మీ కోరికలు అస్తవ్యస్తంగా ఉన్నాయా?
- నేను పవిత్రత కంటే సౌకర్యాన్ని ఎక్కువగా కోరుకుంటున్నానా?
- నేను సత్యం కంటే ఇతరుల ఆమోదాన్ని ఎక్కువగా కోరుకుంటున్నానా?
- నేను నిత్య ప్రతిఫలం కంటే తక్షణ తృప్తి కోసం ఎక్కువగా ప్రయత్నిస్తున్నానా?
మన కోరికలను సరైన దిశలోకి మళ్లించడం అంటే హృదయశుద్ధిని—హృదయ నిర్మలత్వాన్ని—పొందడానికి కృషి చేయడం; దేవునిపైన, ఆయన మహిమపైన, ఆ మహిమలో మన భాగస్వామ్యంపైన మాత్రమే దృష్టి నిలపడం. శోధనలు, పరీక్షలు ఎదురైనప్పుడు, హృదయశుద్ధి గలవారు వాటిని కృపతో కూడిన అవకాశాలుగా చూస్తారు: క్రీస్తుతో తమను ఐక్యం చేసుకొని, ఆయనతో కలిసి విజయం సాధించడం ద్వారా పవిత్రులు కావడానికి లభించే అవకాశాలుగా చూస్తారు.
- దేవునిపైనా, ఆయనతో ఐక్యతను పొందే సాధనాలపైనా మాత్రమే దృష్టి నిలిపే నిర్మల హృదయం కోసం నేను తపిస్తున్నానా?
- పాపపు మోసం నుండి నిజమైన మేలును వివేచించగలిగేలా, పవిత్రాత్మ అవగాహన వరంతో నా మనస్సును ప్రకాశింపజేయాలని నేను ప్రార్థిస్తున్నానా?
- నేను నా చిత్తాన్ని దేవుని చిత్తంపై దృఢంగా నిలిపి, ఆయన రాజ్య నిర్మాణానికి విరుద్ధమైన ప్రతిదానినీ తిరస్కరిస్తున్నానా?
పాపపతనానికి లోనైన మన స్థితిలో బాధలు, కష్టాలు జీవితంలో భాగమే. పరీక్షలకు, బాధలకు భయపడి మనం “మమ్ము శోధనలో పడనీయకుము” అని ప్రార్థించడం లేదు. మన బలహీనతను, మనకు కృప అవసరమని వినయంగా అంగీకరిస్తూ అలా ప్రార్థిస్తున్నాం. ఈ వినయపూర్వక అంగీకారం బాహ్య, ఆంతరంగిక కష్టాలు రెండింటినీ అర్థం చేసుకునే మన తీరును మారుస్తుంది. వాటిని తప్పించుకోవలసిన అడ్డంకులుగా కాక, పవిత్రీకరణ వైపు నడిపించే మెట్లుగా చూడటానికి అది మనకు సహాయపడుతుంది.
ఏ బాహ్య పరీక్షలు మిమ్మల్ని ఎక్కువగా శోధనకు గురిచేస్తాయి?
- అనారోగ్యమా?
- హింసనా?
- పేదరికమా?
- నష్టమా?
- అన్యాయమా?
- మరేదైనానా?
ఏదైనా బాధాకరంగా ఉన్నంత మాత్రాన దానిని నిర్మూలించాలని అర్థం కాదు. క్రీస్తు శ్రమలను గురించి ఆలోచించండి. ఆయన అనుభవించిన శారీరక బాధ, ఆధ్యాత్మిక వేదన రెండూ మనం ఊహించగలిగిన దానికంటే తీవ్రమైనవి. ఆయన తాను కోరుకున్న ఏ విధంగానైనా తన ప్రాణాన్ని అర్పించగలిగేవారు. అయినా, మన అత్యంత బాధాకరమైన క్షణాలలోకి ప్రవేశించి, వాటిని దేవుని మహిమకు, మన ఆనందానికి—ధన్యతకు—వ్యక్తీకరణలుగా మార్చడానికి అవసరమైన కృపను వాటికి ప్రసాదించేందుకు, ఆయన అత్యంత బాధాకరమైన మార్గాన్ని ఎంచుకున్నారు.
ఈ లక్ష్యాన్ని సాధించడంలో మెలకువతో, పట్టుదలతో ఉండాలని ఈ విన్నపం మనకు పిలుపునిస్తుంది. శత్రువు గర్జించే సింహంలా తిరుగుతున్నాడని (చూ. 1 పేతురు 5:8), మన అత్యంత దృఢమైన సంకల్పాలకు కూడా నిరంతర ప్రార్థన, దివ్యసంస్కారాల కృప, క్రమశిక్షణతో కూడిన ప్రేమ తోడుగా ఉండాలని గుర్తుంచుకొని, ఆధ్యాత్మిక అప్రమత్తతతో జీవించడానికి కృషి చేసినప్పుడు, మన కోరికలను ఈ విన్నపానికి అనుగుణంగా మలచుకుంటాం.
మనకు మెలకువ లేకపోతే పాపం ఒక్క క్షణంలోనే మనల్ని కబళించగలదు. ఈ మెలకువ మన చివరి ఘడియతో సహా అంతం వరకు నిలిచి ఉండాలి—దేవుని రాజ్యంలో నీతి కిరీటాన్ని గెలుచుకోవడానికి పందెాన్ని పూర్తి చేయాలి.
ప్రతి పరీక్షను ఆశతో, ఇష్టపూర్వకంగా సహించడం, ప్రతి శోధనను జయించడం మనకు అలవాటుగా మారినప్పుడు దీనిని సాధించడం మరింత సులభమవుతుంది. అప్పుడు మనం చేసే త్యాగాలలో ఆనందాన్ని కనుగొంటాం, మనం సహించే పరీక్షలలో విలువను చూస్తాం, మనం లొంగిపోయేలా శోధనకు గురిచేసే ప్రతి మూర్ఖత్వాన్ని తిరస్కరించడంలోని జ్ఞానాన్ని కనుగొంటాం.
- నేను త్యాగంలో ఆనందాన్ని కనుగొంటున్నానా?
- ప్రతి పరీక్షను ప్రేమతో సహించడంలోని విలువను నేను చూస్తున్నానా?
- శోధనలోని మూర్ఖత్వాన్ని గుర్తించి, దానిని వెంటనే, దృఢమైన తపనతో తిరస్కరించాలని నేను కోరుకుంటున్నానా?
ఈ ఆనందం, ఈ విలువ, ఈ తపన మన కోరికలను మలుస్తాయి. అవి మనకు క్రీస్తు శ్రమలలోనే కాక, ఆయన హృదయాభిలాషలలో కూడా—ఆయన ప్రేరణలో, దృఢసంకల్పంలో కూడా—భాగస్వామ్యాన్ని ఇస్తాయి. ఈ సమగ్ర ప్రార్థన మనల్ని చెడుపై ధైర్యంతో, బలంతో విజయం సాధించేవారిగా, పరలోక తండ్రికి నిజమైన కుమారులుగాను కుమార్తెలుగాను చేస్తుంది.
మీ కోసం, ఈ ప్రార్థనలోని “మమ్ము” అనే మాటలో చేరివున్న ప్రజలందరి కోసం, క్రీస్తు ఆధ్యాత్మిక దేహమైన సభలో సభ్యులైన వారందరి కోసం ఈ విన్నపాన్ని ప్రార్థించండి:
ప్రభువా, నీవు అనుమతించే ప్రతి దైవ పరీక్షలో విజయం సాధించేలా మమ్మల్ని బలపరచు.
మీరు ప్రార్థించేటప్పుడు, మీ అంతరంగ జీవితం దేవునికి ఎంతగా అనుగుణమవుతుందంటే, శోధన సైతం పవిత్రతలో ఎదగడానికి ఒక అవకాశంగా మారే సమయం కోసం ఆశతో ఎదురుచూడండి. అంతటి స్వచ్ఛతతో, అంతటి విశ్వసనీయతతో, ఏకచిత్త భక్తితో దేవుణ్ణి ప్రేమించగలగాలని ప్రార్థించండి. తద్వారా ఆయనను మహిమపరచడమే మీ గొప్ప కోరికగా ఉండాలని, ఏదీ మిమ్మల్ని ఆయనకు దూరం చేయకూడదని ప్రార్థించండి.
మనం ప్రార్థిద్దాం:
మా తండ్రీ, పరమ పవిత్రుడవూ మహిమాన్వితుడవూ అయిన దేవా, నీ జ్ఞానంతోనూ పరిపూర్ణ ప్రేమతోనూ మా పవిత్రీకరణ కోసం నీవు అనుమతించే ప్రతి శోధనలోనూ, బాధలోనూ, పరీక్షలోనూ నీ పిల్లలమైన మమ్మల్ని సురక్షితంగా నడిపించు. ప్రతి మోసాన్ని బయటపెట్టే నీ చిత్తాన్ని మేము వివేచించగలిగేలా, ప్రతి పరీక్షనూ శోధననూ స్పష్టంగా అర్థం చేసుకునే శక్తిని మాకు దయచేయి. మమ్మల్ని అణచివేసే ఆలోచనల నుండి విముక్తి కలిగించి, మా బలహీనతలో మమ్మల్ని బలపరచు. మమ్మల్ని కుంగదీసే వాటన్నిటి నుండి మమ్మల్ని కాపాడు. ఇప్పటి నుండి పరీక్షలన్నీ ముగిసిపోయే అంతిమ సమయం వరకు మేము ఎదుర్కొనే ప్రతి పరీక్షనూ ఆనందంతో, హృదయపూర్వకంగా సహించగలిగేలా నీ దివ్య కుమారుని బలాన్ని మాకు ప్రసాదించు.
తొమ్మిదవ అధ్యాయం: “మమ్మల్ని విడిపించుము…”

కాగితపు అట్ట పుస్తకం – కిండిల్ ఈ-పుస్తకం – ఆడిబుల్ – గూగుల్ ప్లే – ఆపిల్ బుక్స్ – ఇంకా మరిన్ని!
