पवित्र शास्त्राचे वाचन: खालील उताऱ्यांपैकी काही किंवा सर्व उतारे प्रार्थनापूर्वक वाचा:
मत्तय 27:57–66
मार्क 15:42–47
लूक 23:50–56
योहान 19:38–42
संदर्भ: अरिमथियाचा योसेफ हा न्यायसभेचा एक श्रीमंत आणि प्रतिष्ठित सदस्य होता, तर निकोदेम हा एक परुशी आणि येशूचा समर्थक होता. येशूचा देह ताब्यात घेऊन त्याचे विधिपूर्वक दफन करण्यासाठी या दोघांनी आपली प्रतिष्ठा आणि स्थान मोठ्या धोक्यात घातले. त्यांनी शंभर पौंड गंधरस आणि अगरू वापरून त्याच्या देहाचा सन्मान केला आणि तो नव्या कफनात गुंडाळला. मग त्यांनी तो खडकात कोरलेल्या एका नव्या कबरीत ठेवला. शब्बाथ सुरू होणार असल्यामुळे स्त्रियांना येशूच्या देहाला विधिपूर्वक सुगंधी द्रव्ये लावता आली नाहीत. म्हणून शब्बाथ संपल्यावर तसे करायचे त्यांनी ठरवले.
आपल्या प्रभूच्या मृत्यूनंतरही मुख्य याजकांनी आणि परुश्यांनी त्याची विटंबना करणे सोडले नाही. त्याचे शिष्य देह चोरून नेतील आणि येशू पुन्हा उठला असा दावा करतील, अशी त्यांना भीती होती. म्हणून कबरीवर पहारा देण्यासाठी पहारेकरी द्यावेत, यासाठी त्यांनी पिलाताचे मन वळवले. अशा रीतीने, केवळ येशूचे जीवन संपवण्यासाठीच नव्हे, तर आता होऊ घातलेले त्याचे पुनरुत्थान रोखण्यासाठीही सर्व सांसारिक आणि राजकीय डावपेच वापरण्यात आले.
चिंतन: या प्रसंगावर प्रार्थनापूर्वक चिंतन करा. त्यासाठी पुढील मुद्द्यांचा उपयोग करा.
- शब्बाथ सुरू व्हायला फार थोडा वेळ उरला होता. तो सुरू होण्यापूर्वीच येशूचा देह धुऊन कफनात गुंडाळणे आणि त्याचे दफन करणे आवश्यक होते. आपली धन्य माता आणि तिथे थांबलेल्या इतर स्त्रिया यांच्या अंतःकरणात किती खोल दुःख होते, आणि तरीही येशूचा देह दफनासाठी तयार करून कबरीत ठेवायला त्यांच्याकडे किती कमी वेळ होता, या विरोधाभासावर मनन करा. त्याच्या मृत्यूचे दुःख आधीच असह्य होते; त्यात त्याच्या देहाची काळजी घेण्यासाठी पुरेसा वेळ नसल्याने त्यांच्या वेदना आणखी वाढल्या.
- अरिमथियाचा योसेफ आणि निकोदेम यांच्या धैर्याचे आणि प्रेमाचेही चिंतन करा. येशूचे दफन इतक्या काळजीपूर्वक केल्यामुळे इतर धर्मनेते आपली अवहेलना करतील, हा धोका त्यांनी पत्करला. समाजातील आपल्या प्रतिष्ठेपेक्षा त्यांचे येशूवरील प्रेम अधिक प्रबळ होते.
- हे दृश्य डोळ्यांसमोर आणा: येशूचा मृतदेह घाईघाईने धुतला जात आहे, देहाचा वास कमी करण्यासाठी त्याला लगबगीने सुगंधी द्रव्ये लावली जात आहेत आणि मग तो नव्या कफनात गुंडाळला जात आहे.
- ते पुरुष येशूचा देह कबरीकडे घेऊन जात आहेत, अशी कल्पना करा. स्त्रिया कबरीत डोकावून पाहत आहेत आणि कबरीचे दार बंद करण्यासाठी धोंड लोटली जात आहे.
- तिथून एकेक जण निघून जाताना प्रत्येकाच्या मनात कोणत्या भावना असतील, याचा विचार करा.
- मुख्य याजकांच्या आणि परुश्यांच्या मनात अजूनही किती द्वेष होता, याचे दुःखाने चिंतन करा. तीन दिवसांनंतर येशू पुन्हा उठू नये याची खात्री करण्यासाठी त्यांनी पिलाताकडून कबरीवर पहारा बसवून घेतला.
प्रमुख चित्र: तेओफील लिबार्त – येशूचा देह कबरीत ठेवला जात आहे आणि धूपाने आच्छादला जात आहे
प्रायश्चित्तकाळातील ध्यानांची प्रस्तावना
- जीवनातील निर्णय आणि संकल्प
- झावळ्यांचा रविवार
- पवित्र गुरुवारापूर्वीच्या घडामोडी
- शेवटचे भोजन
- बागेत येशूची व्याकुळता
- येशूला अटक करून अन्नाससमोर आणले जाते
- येशूला कैफाससमोर आणले जाते
- येशूला पिलातासमोर आणले जाते
- येशूला हेरोदासमोर आणले जाते
- पिलातासमोर दुसरी सुनावणी
- येशू आपला क्रूस वाहतो आणि त्याला क्रूसावर खिळले जाते
- येशू क्रूसावरून बोलतो
- येशू क्रूसावर प्राण सोडतो
- आईच्या कुशीत येशूचे पार्थिव शरीर
- येशूला कबरीत ठेवले जाते
- पवित्र शनिवार
