Cebuano

Ika-18 nga Semana sa Ordinaryong Panahon

Ang tanang 4 ka tomo anaa sa pormat nga paperback & eBook!

Talaan sa mga Sulod

Paghatag sa Imong Nadawat

Ikanapulog-walong Domingo sa Ordinaryong Panahon (Tuig A)

Gikuha Niya ang lima ka tinapay ug ang duha ka isda, ug mihangad sa langit. Gisulti Niya ang pagpanalangin, gipikas ang mga tinapay, ug gihatag kini sa mga tinun-an, nga mao usab ang nanghatag niini ngadto sa mga panon sa katawhan. Mingaon silang tanan ug nangabusog, ug ilang gitigom ang nahibiling mga tipik—napuno ang napulog-duha ka bukag. Matthew 14:19–20

Usa ka mahinungdanong bahin niining milagro nga daling dili mamatikdan mao nga gipadaghan ni Jesus ang mga tinapay ug mga isda pinaagi sa Iyang mga tinun-an. Gibuhat Niya kini pinaagi sa pagdapit kanila sa pagtabang sa pagpanghatag sa mga tinapay ug sa pagtigom sa nahibiling mga tipik. Nagpadayag kini nga kanunay kitang gamiton sa Dios isip mga tigpataliwala sa Iyang hilabihan kadagayang mga grasya nga gihatag ngadto sa uban. Bisan tuod mahimong direktang ibubo sa Dios ang Iyang kalooy, kasagaran buhaton Niya kini pinaagi sa uban.

Samtang imong gipamalandongan kining milagro, sulayi pagtan-aw ang imong kaugalingon isip usa sa mga tinun-an nga gidapit sa pagpanghatag sa tinapay ngadto sa katawhan. Kon didto ka ug gigutom ug unya gihatagan og tinapay, matental ka sa pagkaon una niini sa dili pa manghatag sa uban. Apan gihatag ni Jesus ang tinapay ngadto sa Iyang gigutom nga mga tinun-an uban sa sugo nga ihatag una kini sa uban.

Usahay, kon tawgon kita sa Dios sa paghatag sa Iyang kalooy ngadto sa uban, mahimo kitang hakog. Sayon rang maghunahuna nga kinahanglan unahon nato ang pag-atiman sa atong kaugalingon ug sa atong mga panginahanglan. Sayop ang atong pagtuo nga makahatag lamang kita og kalooy ngadto sa uban human matubag ang atong mga panginahanglan. Pananglitan, handurawa kon sa pagkadawat sa tinapay gikan kang Jesus, mihukom ang mga tinun-an nga sila una ang mokaon niini. Unya, kon adunay sobra, mahimo nila kining ihatag sa uban. Kon gibuhat nila kini, dili unta mahitabo ang hilabihan kadagayang pagpadaghan sa mga tinapay. Sa kataposan, ang mga tinun-an mismo nakadawat og hilabihan kadagayang pagkaon—tungod gayod kay ilang gihatag una sa uban ang ilang nadawat.

Sa espirituhanong bahin, mao usab kini ang tinuod alang kanato. Kon makadawat kita og espirituhanong pagkaon gikan sa atong Ginoo, ang una natong hunahuna kinahanglan mao ang paghatag niini sa uban. Kinahanglan una natong tan-awon ang tanan natong nadawat gikan sa Dios isip kahigayonan sa pagpaambit niadtong mga panalangin ngadto sa uban. Mao kini ang kinaiya sa grasya. Pananglitan, kon gihatagan kita og pagbati sa kalinaw o kalipay diha sa atong kasingkasing, kinahanglan natong masabtan nga kining kalinaw o kalipay nga atong nadawat usa ka gasa nga kinahanglan ipaambit dayon sa uban. Kon gihatagan kita og espirituhanong pagsabot sa Balaang Kasulatan, gihatag kini kanato una sa tanan aron ipaambit sa uban. Ang matag gasa nga atong nadawat gikan sa Dios kinahanglan sabton isip usa ka gasa nga gihatag kanato aron ato dayon kining mapaambit sa uban. Ang maayong balita mao nga kon maningkamot kitang ihatag sa uban ang atong nadawat, mas daghan pa ang ihatag kanato ug, sa kataposan, mas madato pa gayod kita.

Pamalandongi karon ang gibuhat sa mga tinun-an sa pagdawat niining pagkaon gikan sa atong Ginoo ug sa paghatag dayon niini sa uban. Tan-awa ang imong kaugalingon dinhi niining milagro, ug tan-awa ang tinapay isip simbolo sa matag grasya nga imong nadawat gikan sa Dios. Unsa ang imong nadawat nga gusto sa Dios nga imong ipanghatag sa uban? Aduna bay mga grasya nga imong nadawat nga sa imong kahakog naningkamot kang tipigan alang lamang sa imong kaugalingon? Ang kinaiya sa grasya mao nga gihatag kini aron ihatag sa uban. Paningkamoti nga buhaton kini sa matag espirituhanong gasa nga imong madawat, ug imong makaplagan nga ang mga grasya modaghan hangtod nga mas daghan pa ang imong madawat kay sa imong mahunahuna.

Labing manggihatag nga Ginoo, gibubo Mo ang Imong grasya ug kalooy sa hilabihan kadagaya. Samtang akong gidawat ang tanan Mong gihatag, palihog pun-a ang akong kasingkasing sa pagkamanggihatagon aron dili gayod ako magpanuko sa paghatag sa Imong kalooy ngadto sa uban. Palihog gamita ako isip Imong galamiton, minahal nga Ginoo, aron, pinaagi kanako, madagayaon Mong mapakaon ang uban. Jesus, misalig ako Kanimo.


Pagkagutom sa Dios

Ika-18 nga Domingo sa Ordinaryong Panahon (Tuig B)

“Rabbi, kanus-a Ka miabot dinhi?” Mitubag si Jesus kanila ug miingon, “Amen, amen, sultihan Ko kamo, nangita kamo Kanako dili tungod kay nakakita kamo og mga ilhanan kondili tungod kay mikaon kamo sa mga tinapay ug nangabusog. Ayaw kamo pagtrabaho alang sa pagkaong madunot kondili alang sa pagkaong molungtad ngadto sa kinabuhing dayon, nga ihatag kaninyo sa Anak sa Tawo.” John 6:25–27

Sa miaging adlaw, gipakaon ni Jesus ang panon sa katawhan pinaagi sa milagro sa pagpadaghan sa mga tinapay ug isda. Pagkasunod adlaw, gigutom na usab ang mga tawo, busa nangita sila kang Jesus, naghunahuna nga basin pakan-on na usab Niya sila sa milagrosong paagi. Sa teksto sa ibabaw, gigamit ni Jesus ang ilang pisikal nga kagutom aron itudlo kanila ang mas lawom nga espirituhanong kamatuoran.

Ang matag usa kanato gigutom. Kanunay kitang adunay mga pangandoy nga gusto natong matagbaw. Siyempre, ang pagkaon ug ilimnon lakip sa atong mga gipangandoy, apan ang labing lawom nga pangandoy sa matag usa kanato espirituhanon. Ang problema mao nga kanunay kitang naningkamot sa pagtagbaw sa atong kaugalingon sa mga paagi nga dili gayod makatagbaw kanato. Busa, ang matag usa kanato kinahanglan makadungog kang Jesus nga nagaingon, “Ayaw kamo pagbudlay alang sa pagkaong madunot, kondili alang sa pagkaong molungtad ngadto sa kinabuhing dayon, nga ihatag kaninyo sa Anak sa Tawo.” Unsa man kanang pagkaon nga ihatag kanato sa Anak sa Tawo? Siyempre, mao kini ang Iyang kaugalingong Lawas ug Dugo, Kalag ug Pagka-Diyos. Mao kini ang Labing Balaang Eukaristiya.

Kini nga teksto nagsugod sa taas nga “Pakigpulong bahin sa Tinapay sa Kinabuhi,” nga atong basahon sa mosunod nga tulo ka Domingo. Sa tibuok niini nga pakigpulong, gipatin-aw ni Jesus nga ang Iyang unod tinuod nga pagkaon ug ang Iyang dugo tinuod nga ilimnon. Ang pagkaon sa unod ni Jesus ug pag-inom sa Iyang dugo mao lamang ang dalan ngadto sa kinabuhing dayon. Ang uban nga naminaw niini nga pagtulon-an nag-isip nga lisod kaayo kini dawaton ug, tungod niini, gisalikway nila si Jesus ug ang Iyang pagtulon-an. Natapos ang pakigpulong sa pagpangutana ni Jesus sa Napulog Duha kon gusto ba usab silang mobiya. Gihatag ni Pedro ang hingpit nga tubag sa pag-ingon, “Ginoo, kang kinsa man kami moadto? Anaa Kanimo ang mga pulong sa kinabuhing dayon. Mituo kami ug nasiguro nga Ikaw ang Balaan sa Diyos.”

Samtang atong pamalandongan kini nga pagtulon-an ni Jesus sa mosunod nga pipila ka kataposan sa semana, importante nga magsugod kita sa pundasyon. Ang pundasyon mao ang atong espirituhanong kagutom. Ang matag usa kanato nakasinati niini. Ang matag usa kanato nahibalo niini. Dili kita makalingkawas niini. Tungod niana, susiha ang imong kaugalingong kalag. Unsa ang imong makita? Makita ba nimo ang usa ka pagkadili mahimutang ug pangandoy nga wala matagbaw? Mabati ba nimo ang mga pangandoy sulod sa imong kaugalingong kalag? Kon makita nimo kini, hibaloi nga imong nakaplagan ang sinugdanan sa kinabuhing puno sa katagbawan. Kon dili nimo makita kanang kagutom sa sulod, dili ka makadangop sa tinubdan sa katagbawan.

Ang Eukaristiya mao ang tinubdan sa tanan natong gipangandoy sa kinabuhi; apan, sa kasagaran dili nato kini makita. Dali ra kitang malit-ag sa pagtan-aw sa Eukaristiya ingong usa ka obligasyon nga kinahanglan natong tumanon matag semana. Usahay gani ang Misa isipon nga usa ka hasol. Kon mao kini ang imong gilisdan, paningkamoti nga gamiton ang mosunod nga pipila ka Domingo aron susihon pag-usab ang imong pagsabot sa Labing Balaang Eukaristiya.

Labaw sa bisan unsang butang sa kinabuhi, ang Misa sa Domingo kinahanglang sabton ingong tinubdan sa atong labing lawom nga katagbawan sa kinabuhi. Kinahanglang tan-awon kini ingong tubag sa matag pangandoy ug pagkadili mahimutang sa atong kinasuloran. Dili salapi, pag-ila sa uban, kahimtang sa katilingban, gahom, o bisan unsang butang sa kinabuhi ang makapuno kanato. Ang Diyos lamang. Ug ang Diyos moduol kanato una sa tanan diha sa pagsaulog sa Misa. Mituo ka ba niini? Nakasabot ka ba?

Pamalandongi karon, ug sa mosunod nga pipila ka semana, ang Gasa sa Labing Balaang Eukaristiya. Samtang ginabuhat nimo kini, paningkamoti nga makita kini ingong tubag sa matag pangandoy ug kagutom sa imong kinasuloran. Paningkamoti nga maghimo og buhat sa pagtuo niining espirituhanong kamatuoran. Kon dili nimo kanunay masinati ang katagbawan nga gitanyag sa pagdawat sa Eukaristiya, pangutan-a ang imong kaugalingon kon ngano. Tuohi ang tanan nga gitudlo ni Jesus niining balaang pakigpulong bahin sa Tinapay sa Kinabuhi. Kon buhaton nimo kini, magsugod ka usab sa pagdawat sa pag-amuma nga gisaad sa atong Ginoo.

Akong Ginoo nga anaa sa Eukaristiya, Ikaw ang Tinapay sa Kinabuhi ug ang tinubdan sa tanang katagbawan sa kinabuhi. Ang Imong Lawas ug Dugo, nga gihatag kanako pinaagi sa akong pag-apil sa Balaang Misa, mao ang labing dakong Gasa nga akong madawat. Palihog bag-oha ug palawoma ang akong gugma Kanimo niining Gasa aron diha lamang Kanimo akong makaplagan ang hingpit nga katagbawan ug kahingpitan sa kinabuhi. Jesus, misalig ako Kanimo.


Ang Pagkalimbongan

Ikanapulog Walo nga Domingo sa Ordinaryong Panahon (Tuig C)

Usa sa panon miingon kang Jesus, “Magtutudlo, ingna ang akong igsoon nga bahinon niya kanako ang panulondon.” Siya mitubag kaniya, “Higala, kinsa may nagtudlo kanako nga inyong maghuhukom ug tigpataliwala?” Lucas 12:13–14

Daghang butang sa kinabuhi ang dili makiangayon. Ang mga bata daling makamatikod niini sa matag higayon nga ilang mabati nga gilimbongan sila sa ilang igsoon. Moreklamo sila sa ilang mga ginikanan, sama sa tawo sa panon nga gikutlo sa ibabaw nga mireklamo kang Jesus bahin sa iyang igsoon. Gusto kita og hustisya ug mahimong masuko pag-ayo kon mobati kita nga gipahamtangan kita og inhustisya.

Makapainteres ang teksto sa ibabaw tungod kay si Jesus malumo apan tin-aw nga mibalibad nga mahimong tighusay sa hustisya alang niining tawhana. Posible gayod nga gilimbongan siya sa iyang igsoon ug gihikawan sa iyang panulondon. Apan makapainteres nga dili lamang mibalibad si Jesus sa paghusay sa ilang panaglalis; mipadayon usab Siya sa pagtudlo bahin sa kahakog, nga nagpasabot nga ang tawong gilimbongan nagpalihok usab tungod sa kahakog.

Kon limbongan ka sa imong igsoon ug hikawan sa imong panulondon, unsa may imong reaksiyon? Kon buhaton kini sa usa ka igsoon, klaro nga kini usa ka sala ug inhustisya. Apan ang pangutana dinhi mao ang imong reaksiyon sa pagkalimbongi. Ang pagkalimbongi sa laing tawo mahimong mosangpot sa usa sa duha ka tubag. Ang labing kasagarang tubag mao ang pagpangita dayon og hustisya, ang pagbalos. Apan dili kini kanunay ang ipadasig sa Dios nga atong buhaton. Hinuon, kon makasinati kita og inhustisya, gihatagan kita og higayon sa paghigugma sa hilabihan kalawom nga paagi. Ug mao kini ang kinahanglan natong tubag. Mao kini ang hinungdan nga miingon si Jesus nga kinahanglan natong higugmaon ang atong mga kaaway ug iampo ang mga naglutos kanato. Kon tan-awon gikan sa mas halapad nga panglantaw sa eternidad, ang mga inhustisya sa kalibotan kanunayng mga higayon alang sa grasya. Makita kini sa yano lamang nga pagtan-aw sa labing grabeng inhustisya sa pag-antos ug kamatayon sa Anak sa Dios. Wala moreklamo si Jesus sa mapintas kaayong pagtratar Kaniya. Wala Siya motawag sa mga anghel sa Langit aron laglagon ang mga Pariseo ug mga Romano nga miatake Kaniya. Hinuon, gigamit ni Jesus ang inhustisya nga gipahamtang Kaniya isip pundasyon sa Iyang gasa sa kaluwasan.

Samtang nagpanaw kita niining kinabuhia, kinahanglan kitang mohukom kon magkinabuhi ba kita alang niining kinabuhia o alang sa eternidad. Dili nato mapili ang duha. Apan, pinaagi sa pagpili nga magkinabuhi alang sa eternidad, mapauswag usab nato ang atong kinabuhi dinhi sa yuta sa mga paagi nga walay bisan unsa niining kalibotana ang makatupong. Pananglitan, ibutang ta nga nasinati nimo ang makaluluoy nga kahimtang sa hilabihang kakabos. Ibutang ta nga gilimbongan ka, gikuhaan sa imong balay ug mga kabtangan, ug wala gayoy nahibilin kanimo. Makapaguol ba kini kanimo? Mahimo, apan dili kini kinahanglan nga mao gayod ang mahitabo. Hinuon, ang maong makaluluoy nga kahimtang mahimong usa ka higayon alang kanimo sa pagkinabuhi matag adlaw nga nagsalig sa maampingong pag-atiman sa Dios ug sa pagpakita og kaluoy atubangan sa inhustisya. Ug kana maayo. Maayo kana alang sa imong kalag nga walay kamatayon. Maayo kana tungod kay modasig kini kanimo sa pagsalig sa Dios sa hilabihan kalawom nga paagi ug sa pagkahimong suga sa kaluoy sa Dios. Sa laing bahin, kon anaa kanimo ang tanang butang nga imong tinguhaon niining kalibotana, dako gayod ang tentasyon nga dili na kaayo mosalig sa Dios ug mas mosalig sa mga butang nga imong gipanag-iya niining kalibotana. Apan ang mga butang niining kalibotana dili makaluwas sa imong kalag nga walay kamatayon. Sa pagkatinuod, dako kining babag sa imong katakos sa pagsalig sa Dios lamang. Busa, sa tinuod lang, ang kakabos ug inhustisya sa pagkatinuod nag-abli sa pultahan sa usa ka higayon alang sa mas daghang grasya sa atong kinabuhi kay sa materyal nga bahandi. Apan sa kanunay, nagtinguha gihapon kita nga makabaton og mas daghan pang mga butang niining kalibotana.

Pamalandongi karon ang espirituhanon ug walay kataposang mga panalangin nga nagagikan sa pagsalig lamang sa Dios ug dili sa materyal nga bahandi. Lisod kining leksiyon nga makat-onan alang sa kadaghanan. Kon mao kini ang imong pakigbisog, paningkamoti nga tan-awon ang tanan gikan sa panglantaw sa eternidad. Paningkamoti nga molapas ang imong pagtan-aw sa lumalabay nga kasigurohan ug mga kalipay nga nagagikan sa pagtigom og yutan-ong bahandi, aron makita nimo ang walay kataposang mga bahandi nga nagagikan sa pagpangita sa Dios lamang. Ang tanan niining kalibotana mohanaw ra sa umaabot nga adlaw. Tungod niining kamatuorana, bag-oha ang imong pasalig sa pagdawat sa mga bahandi sa Dios pinaagi sa paghigugma sa uban taliwala sa matag inhustisya nga imong masugatan sa kinabuhi.

Labing maloloy-ong Ginoo, giantos Mo ang labing dakong kawalay-hustisya nga nahibaloan sukad. Apan atubangan sa maong kawalay-hustisya, naghatag Ka og kaluoy ug sa gasa sa kaluwasan, ug gihimo Mo ang maong kawalay-hustisya nga labing dakong buhat sa gugma nga gihalad sukad. Tabangi ako nga sundon ang Imong maloloy-ong kasingkasing ug nga makita ko ang kawalay-hustisya, kapobrehon, ug matag kalisdanan nga akong maabtan isip higayon nga mas hingpit nga mobalik Kanimo. Jesus, nagasalig ako Kanimo.


Umari Uban sa Imong mga Kahadlok

Lunes sa Ikanapulo ug Walo nga Semana sa Ordinaryong Panahon (Tuig A)

“Pagmaisugon kamo, ako kini; ayaw kahadlok.” Mitubag si Pedro kaniya, “Ginoo, kung ikaw kana, sugoa ako nga moadto kanimo sa ibabaw sa tubig.” Miingon Siya, “Umari ka.” Mateo 14:27–29

Nahadlok si Pedro ug ang uban pang mga disipulo. Naa sila sa usa ka sakayan sa Dagat sa Galilea, kusog ang hangin, ug naglagapak ang mga balud. Kini nga panghitabo nahitabo “sa ikaupat nga pagbantay sa gabii,” nga nagpasabot nga sayo pa sa buntag, tali sa alas 3:00 ug alas 6:00 sa buntag, kung mngitngit pa. Si Jesus nag-inusara sa usa ka bukid nga nag-ampo niadtong gabhiona ug miabot karon nga naglakaw sa ibabaw sa tubig padulong sa mga disipulo. Sa pagkakita nila sa atong Ginoo, misinggit sila, “Multo kini!” Apan unya gisultihan sila ni Jesus sa mga pulong nga gikutlo sa ibabaw, nga nagpahayahay kanila ug nagtawag kanila sa kaisog ug pagsalig.

Hunahunaa nga ikaw uban sa mga disipulo sa pagduol ni Jesus. Unsaon nimo pagtubag? Mapuno ka ba usab sa kahadlok? Tingali labing maayo nga tubagon kini nga pangutana gikan sa duha ka panglantaw. Ang usa gikan sa panglantaw sa atong nahulog nga kinaiyahan sa tawo. Ang usa gikan sa panglantaw sa Kamatuoran. Una, gikan sa panglantaw sa atong nahulog nga kinaiyahan sa tawo, daghan kaayong butang niining kinabuhia nga nagulaw kanato sa kahadlok. Tungod niini, kining tudling sa Ebanghelyo angayng makita isip usa ka propetikanhong lihok sa atong Ginoo diin gisultihan ka Niya nga gusto Niyang moadto kanimo ug makigkita kanimo sa imong mga kahadlok. Unsa ang labing nakapahadlok kanimo karon sa imong kinabuhi? Kasagaran ang kahadlok may kalabotan sa umaabot ug sa wala mahibaloi. Unsa kaha kung mahitabo kini o kana? Ang kahadlok sa kataposan resulta sa kakulang sa pagtuo sa Dios ug sa Iyang pag-amoma nga mapanalipdon.

Ang ikaduhang panglantaw diin atong makita kining tudlinga mao ang bug-os nga Kamatuoran. Ang tinuod mao nga ang mga disipulo wala lang kinahanglan nga mahadlok, kondili aduna pa gayuy hinungdan nga mamalipayon ug magpuyo sa kalinaw. Sa sakayan, sa tunga sa dagat, sa tunga sa gabii, sa panahon sa kusog nga hangin, ang Dios Mismo, ang Dakong AKO NGA ANG AKO, ang miabot aron panalipdan sila, amomahon sila, ug dad-on sila nga luwas sa baybayon. Ang “ako kini” ni Jesus mahimo gayong hubaron nga mas literal nga “AKO NGA ANG AKO” isip pagtumong sa pagkadiyos ni Jesus.

Ang kataposang pulong sa tudling nga gikutlo sa ibabaw mao ang gisulti ni Jesus kanatong tanan kung mahulog kita sa kahadlok ug kabalaka. Si Jesus miingon, “Umari ka.” Kini nga pulong usa ka sugo ug usa ka pulong nga gisulti kanimo. Maayo kining pulonga nga hinumdoman sa pag-ampo ug madunggan nga gisulti kanimo sa matag pakigbisog ug kahadlok nga imong giantos.

Pamalandong, karon, niini nga tudling sa Ebanghelyo ug sulayi nga isulod ang imong kaugalingon niini. Tan-awa ang mga balud, hangin, ug kangitngit isip mga simbolo sa bisan unsa nga labing nagpahasol kanimo. Sa imong paghimo niini, ipiyong ang imong mga mata ug tan-awa si Jesus, ang Dakong AKO NGA ANG AKO, nga moabot kanimo. Tanawa Siya ug paminawa Siya nga nagsulti kanimo nga salig Kaniya. Paminawa Siya nga nag-ingon kanimo, “Umari ka.” Si Pedro sa sinugdan misalig ug nagsugod sa paglakaw sa ibabaw sa tubig sa iyang pag-adto kang Jesus, apan dali niyang gipasulod ang iyang kahadlok ug gikuha ang iyang mga mata gikan kang Jesus. Sa dihang nahimo niya kini, nagsugod siya sa paglunop. Ibalik ang imong mga mata kang Jesus, hugot nga ipunting Kaniya, ayaw pagpamati sa mga tintasyon sa kinabuhi nga nagdala kanimo sa kahadlok, ug salig sa Dios. Gisugo ka Niya nga buhaton kini tungod sa gugma.

Akong Manluluwas nga Ginoo, Ikaw ang Dios, ang Dakong AKO NGA ANG AKO, ang Maglalalang, Magmamando ug Hari sa tanan. Ikaw ra, ug Ikaw lamang, ang takos sa tanan kong pagsalig, minahal nga Ginoo. Kung makigbisog ako sa kinabuhi ug itugot ko nga madaog ako sa kahadlok, palihog tawga ako ug ihatag kanako ang kaalam ug kaisog nga akong gikinahanglan aron hugot nga ipunting ang akong mga mata Kanimo ug moduol Kanimo nga walay pagduha-duha. Jesus, nagasalig ako Kanimo.


Ihatag Kon Unsay Imong Nadawat

Lunes sa Ika-18 nga Semana sa Ordinaryong Panahon (Mga Tuig B&C)

Gikuha Niya ang lima ka tinapay ug ang duha ka isda, ug mihangad sa langit. Gisulti Niya ang pagpanalangin, gipikas ang mga tinapay, ug gihatag kini sa mga tinun-an, nga mao usab ang nanghatag niini ngadto sa mga panon sa katawhan. Mingaon silang tanan ug nangabusog, ug ilang gitigom ang nahibiling mga tipik—napuno ang napulog-duha ka bukag. Matthew 14:19–20

Usa ka mahinungdanong bahin niining milagro nga daling dili mamatikdan mao nga gipadaghan ni Jesus ang mga tinapay ug mga isda pinaagi sa Iyang mga tinun-an. Gibuhat Niya kini pinaagi sa pagdapit kanila sa pagtabang sa pagpanghatag sa mga tinapay ug sa pagtigom sa nahibiling mga tipik. Nagpadayag kini nga kanunay kitang gamiton sa Dios isip mga tigpataliwala sa Iyang hilabihan kadagayang mga grasya nga gihatag ngadto sa uban. Bisan tuod mahimong direktang ibubo sa Dios ang Iyang kalooy, kasagaran buhaton Niya kini pinaagi sa uban.

Samtang imong gipamalandongan kining milagro, sulayi pagtan-aw ang imong kaugalingon isip usa sa mga tinun-an nga gidapit sa pagpanghatag sa tinapay ngadto sa katawhan. Kon didto ka ug gigutom ug unya gihatagan og tinapay, matental ka sa pagkaon una niini sa dili pa manghatag sa uban. Apan gihatag ni Jesus ang tinapay ngadto sa Iyang gigutom nga mga tinun-an uban sa sugo nga ihatag una kini sa uban.

Usahay, kon tawgon kita sa Dios sa paghatag sa Iyang kalooy ngadto sa uban, mahimo kitang hakog. Sayon rang maghunahuna nga kinahanglan unahon nato ang pag-atiman sa atong kaugalingon ug sa atong mga panginahanglan. Sayop ang atong pagtuo nga makahatag lamang kita og kalooy ngadto sa uban human matubag ang atong mga panginahanglan. Pananglitan, handurawa kon sa pagkadawat sa tinapay gikan kang Jesus, mihukom ang mga tinun-an nga sila una ang mokaon niini. Unya, kon adunay sobra, mahimo nila kining ihatag sa uban. Kon gibuhat nila kini, dili unta mahitabo ang hilabihan kadagayang pagpadaghan sa mga tinapay. Sa kataposan, ang mga tinun-an mismo nakadawat og hilabihan kadagayang pagkaon—tungod gayod kay ilang gihatag una sa uban ang ilang nadawat.

Sa espirituhanong bahin, mao usab kini ang tinuod alang kanato. Kon makadawat kita og espirituhanong pagkaon gikan sa atong Ginoo, ang una natong hunahuna kinahanglan mao ang paghatag niini sa uban. Kinahanglan una natong tan-awon ang tanan natong nadawat gikan sa Dios isip kahigayonan sa pagpaambit niadtong mga panalangin ngadto sa uban. Mao kini ang kinaiya sa grasya. Pananglitan, kon gihatagan kita og pagbati sa kalinaw o kalipay diha sa atong kasingkasing, kinahanglan natong masabtan nga kining kalinaw o kalipay nga atong nadawat usa ka gasa nga kinahanglan ipaambit dayon sa uban. Kon gihatagan kita og espirituhanong pagsabot sa Balaang Kasulatan, gihatag kini kanato una sa tanan aron ipaambit sa uban. Ang matag gasa nga atong nadawat gikan sa Dios kinahanglan sabton isip usa ka gasa nga gihatag kanato aron ato dayon kining mapaambit sa uban. Ang maayong balita mao nga kon maningkamot kitang ihatag sa uban ang atong nadawat, mas daghan pa ang ihatag kanato ug, sa kataposan, mas madato pa gayod kita.

Pamalandongi karon ang gibuhat sa mga tinun-an sa pagdawat niining pagkaon gikan sa atong Ginoo ug sa paghatag dayon niini sa uban. Tan-awa ang imong kaugalingon dinhi niining milagro, ug tan-awa ang tinapay isip simbolo sa matag grasya nga imong nadawat gikan sa Dios. Unsa ang imong nadawat nga gusto sa Dios nga imong ipanghatag sa uban? Aduna bay mga grasya nga imong nadawat nga sa imong kahakog naningkamot kang tipigan alang lamang sa imong kaugalingon? Ang kinaiya sa grasya mao nga gihatag kini aron ihatag sa uban. Paningkamoti nga buhaton kini sa matag espirituhanong gasa nga imong madawat, ug imong makaplagan nga ang mga grasya modaghan hangtod nga mas daghan pa ang imong madawat kay sa imong mahunahuna.

Labing mabuot nga Ginoo, gibubo Mo ang Imong grasya ug kaluoy sa bahandi nga misobra pa. Samtang madawat nako ang tanan nga gihatag Mo, palihog pun-a ang akong kasingkasing sa pagkamanggihatagon aron dili gayod ako mag-alang sa paghatag sa Imong kaluoy ngadto sa uban. Palihog gamita ako isip Imong himan, minahal nga Ginoo, aron pinaagi kanako, madagayaon Mo nga mapakaon ang uban. Hesus, misalig ako Kanimo.


Patalinghogi ug Sabta!

Martes sa Ikaduhang Semana ug Napulo sa Ordinaryong Panahon (Tuig A-opsyonal lang kon ang miaging Dominggo migamit sa pagbasa sa Lunes; sa 2023 mahimo kang opsyonal nga moadto sa tuig B&C)

Ang pipila ka Pariseo ug escriba miadto kang Hesus gikan sa Jerusalem ug miingon, “Nganong gisupak sa imong mga tinun-an ang tradisyon sa mga tigulang? Dili sila maghugas sa ilang mga kamot kon mokaon sila.” Gitawag niya ang panon sa katawhan ug miingon kanila, “Patalinghogi ug sabta…” Mateo 15:1–2, 10

Kini nga tudling gikan sa Lectionary nagpasagad sa bersikulo 3–9, diin unang gisultihan ni Hesus ang mga Pariseo. Hinuon, ang Ebanghelyo karong adlawa gihan-ay aron ipresentar una ang pagsaway sa mga Pariseo ug dayon ang tubag ni Hesus sa panon sa katawhan. Sa tinuod kaayo, ang tubag ni Hesus sa mga Pariseo dili sama ka importante sa Iyang tubag sa panon. Tungod kini kay gahi ang kasingkasing sa mga Pariseo ug ang gipangita lang nila mao ang pagkondena kang Hesus. Apan ang panon sa katawhan interesado gayod sa kamatuoran.

Ang unang giya ni Hesus sa panon makatabang kaayo nato nga pamalandongon. “Patalinghogi ug sabta,” miingon Siya. Klaro nga nadungog sa mga Pariseo si Hesus, apan klaro usab nga wala nila Siya masabti. Siyempre, dili kini tungod kay kulang sila sa kaalam aron makasabot. Tungod kini kay ang espirituhanon nga Gasa sa Pagsabot dili madawat pinaagi lang sa kaalam sa tawo. Ang pagsabot moabot lamang pinaagi sa grasya sa Dios, nga nagpadayag sa Kamatuoran sa atong hunahuna ug nagtugot kanato sa pagsabot sa Iyang balaang kabubut-on.

Sa atong kinabuhi, kinahanglan nga ang matag usa kanato mapaubsanon nga mangumpisal nga kanunay kitang labaw pa nga susama sa mga Pariseo kay sa gusto natong ilhon. Mahimong mamati kita sa mga sermon sa Misa, mobasa sa mga Ebanghelyo, ug bisan mag-ampo sa Dios nga makusog, apan sa samang higayon dili gitugotan nga ang atong nadungog makasulod sa atong pagsabot pinaagi sa balaang grasya.

Kon ang usa ka tawo tinuod nga bukas sa tanan nga gusto ipamulong sa Dios kaniya, ug busa, kon gihatagan siya sa espirituhanon nga gasa sa Pagsabot, aduna pay laing gasa nga mouban niana nga pagsabot: ang gasa sa Kaisug. Ang Pagsabot molihok sa hunahuna samtang ang Kaisug molihok sa kabubut-on, nga naghatag kanato og kaisog sa paghimo sumala sa gipamulong sa Dios. Busa, ang pamahayag ni Hesus nga, “Patalinghogi ug sabta,” dili lang nagpasabot nga kinahanglan natong ablihan ang atong kaugalingon niini nga espirituhanon nga gasa sa atong hunahuna, kondili kinahanglan usab natong buhaton nga adunay kaisog ang gipamulong sa Dios kanato.

Pamalandongi, karong adlawa, kon ikaw ba mahisama sa mga Pariseo. Basin dili ka masuko ug dili ka kontra sama nila, apan kon matinuoron nimong tan-awon ang sulod sa imong kaugalingong kalag, basin makaplagan nimo nga kulang ka sa espirituhanon nga gasa sa Pagsabot, sama nila. Samtang gihunahuna nimo kini nga pangutana, tagda kini gikan sa panglantaw sa imong kaisog ug imong mga lihok. Gisunod ba nimo nga lig-on ang kabubut-on sa Dios sa tanang butang? Mainiton ka ba sa pagpangita sa kabubut-on sa Dios ug adunay igong kaisog sa pagbuhat niini nga dali ug determinado? Patalinghogi kadtong mga pulong nga gipamulong sa atong Ginoo ingon nga Siya nagsulti lang kanimo: “Patalinghogi ug sabta.” Ihatag Kaniya ang imong bug-os nga pagtagad ug andam nga molihok sa bisan unsa nga pilion Niyang isulti kanimo niining adlawa.

Ginoo kong nagmando, Ikaw lamang ang takos sa akong bug-os nga pagtagad sa kinabuhi. Ikaw lamang ang adunay mga pulong sa kinabuhing dayon. Niining adlawa, Ikaw ug ang Imong kabubut-on ang akong gipili, minahal nga Ginoo. Palihog ipamulong kanako ang Imong balaang kabubut-on, ablihi ang akong hunahuna aron makasabot, ug ihatag kanako ang kaisog nga akong gikinahanglan aron dali ug bug-os nga motubag sa tanan nga Imong gisulti. Hesus, misalig ako Kanimo.


Umari Uban sa Imong mga Kahadlok

Martes sa Ikanapulog-walong Semana sa Ordinaryong Panahon (Mga Tuig B&C)

“Pagmaisugon kamo, ako kini; ayaw kahadlok.” Mitubag si Pedro kaniya, “Ginoo, kung ikaw kana, sugoa ako nga moadto kanimo sa ibabaw sa tubig.” Miingon Siya, “Umari ka.” Mateo 14:27–29

Nahadlok si Pedro ug ang uban pang mga disipulo. Naa sila sa usa ka sakayan sa Dagat sa Galilea, kusog ang hangin, ug naglagapak ang mga balud. Kini nga panghitabo nahitabo “sa ikaupat nga pagbantay sa gabii,” nga nagpasabot nga sayo pa sa buntag, tali sa alas 3:00 ug alas 6:00 sa buntag, kung mngitngit pa. Si Jesus nag-inusara sa usa ka bukid nga nag-ampo niadtong gabhiona ug miabot karon nga naglakaw sa ibabaw sa tubig padulong sa mga disipulo. Sa pagkakita nila sa atong Ginoo, misinggit sila, “Multo kini!” Apan unya gisultihan sila ni Jesus sa mga pulong nga gikutlo sa ibabaw, nga nagpahayahay kanila ug nagtawag kanila sa kaisog ug pagsalig.

Hunahunaa nga ikaw uban sa mga disipulo sa pagduol ni Jesus. Unsaon nimo pagtubag? Mapuno ka ba usab sa kahadlok? Tingali labing maayo nga tubagon kini nga pangutana gikan sa duha ka panglantaw. Ang usa gikan sa panglantaw sa atong nahulog nga kinaiyahan sa tawo. Ang usa gikan sa panglantaw sa Kamatuoran. Una, gikan sa panglantaw sa atong nahulog nga kinaiyahan sa tawo, daghan kaayong butang niining kinabuhia nga nagulaw kanato sa kahadlok. Tungod niini, kining tudling sa Ebanghelyo angayng makita isip usa ka propetikanhong lihok sa atong Ginoo diin gisultihan ka Niya nga gusto Niyang moadto kanimo ug makigkita kanimo sa imong mga kahadlok. Unsa ang labing nakapahadlok kanimo karon sa imong kinabuhi? Kasagaran ang kahadlok may kalabotan sa umaabot ug sa wala mahibaloi. Unsa kaha kung mahitabo kini o kana? Ang kahadlok sa kataposan resulta sa kakulang sa pagtuo sa Dios ug sa Iyang pag-amoma nga mapanalipdon.

Ang ikaduhang panglantaw diin atong makita kining tudlinga mao ang bug-os nga Kamatuoran. Ang tinuod mao nga ang mga disipulo wala lang kinahanglan nga mahadlok, kondili aduna pa gayuy hinungdan nga mamalipayon ug magpuyo sa kalinaw. Sa sakayan, sa tunga sa dagat, sa tunga sa gabii, sa panahon sa kusog nga hangin, ang Dios Mismo, ang Dakong AKO NGA ANG AKO, ang miabot aron panalipdan sila, amomahon sila, ug dad-on sila nga luwas sa baybayon. Ang “ako kini” ni Jesus mahimo gayong hubaron nga mas literal nga “AKO NGA ANG AKO” isip pagtumong sa pagkadiyos ni Jesus.

Ang kataposang pulong sa tudling nga gikutlo sa ibabaw mao ang gisulti ni Jesus kanatong tanan kung mahulog kita sa kahadlok ug kabalaka. Si Jesus miingon, “Umari ka.” Kini nga pulong usa ka sugo ug usa ka pulong nga gisulti kanimo. Maayo kining pulonga nga hinumdoman sa pag-ampo ug madunggan nga gisulti kanimo sa matag pakigbisog ug kahadlok nga imong giantos.

Pamalandong, karon, niini nga tudling sa Ebanghelyo ug sulayi nga isulod ang imong kaugalingon niini. Tan-awa ang mga balud, hangin, ug kangitngit isip mga simbolo sa bisan unsa nga labing nagpahasol kanimo. Sa imong paghimo niini, ipiyong ang imong mga mata ug tan-awa si Jesus, ang Dakong AKO NGA ANG AKO, nga moabot kanimo. Tanawa Siya ug paminawa Siya nga nagsulti kanimo nga salig Kaniya. Paminawa Siya nga nag-ingon kanimo, “Umari ka.” Si Pedro sa sinugdan misalig ug nagsugod sa paglakaw sa ibabaw sa tubig sa iyang pag-adto kang Jesus, apan dali niyang gipasulod ang iyang kahadlok ug gikuha ang iyang mga mata gikan kang Jesus. Sa dihang nahimo niya kini, nagsugod siya sa paglunop. Ibalik ang imong mga mata kang Jesus, hugot nga ipunting Kaniya, ayaw pagpamati sa mga tintasyon sa kinabuhi nga nagdala kanimo sa kahadlok, ug salig sa Dios. Gisugo ka Niya nga buhaton kini tungod sa gugma.

Ginoo kong Manluluwas, Ikaw ang Diyos, ang Dakong AKO NGA ANG AKO, ang Maglalalang, Magmamando ug Hari sa tanan. Ikaw lang gayod, minahal kong Ginoo, ang takos sa tanan kong pagsalig. Kung maglisod ako sa kinabuhi ug motugot nga madaog ako sa kahadlok, palihog tawga ako ug ihatag kanako ang kaalam ug kaisug nga akong kinahanglan aron mahipos ko ang akong mga mata kanimo ug moduol kanimo nga walay pagduha-duha. Jesus, nagasalig ako kanimo.


Paglahutay sa Mapainubsanong Pagtuo

Miyerkules sa Ikanapulog-walong Semana sa Ordinaryong Panahon

Niadtong panahona si Jesus mipahawa ngadto sa rehiyon sa Tiro ug Sidon. Ug tan-awa, usa ka babayeng Canaanhon nga tagaadto miabot ug mituaw, “Kaloy-i ako, Ginoo, Anak ni David! Ang akong anak nga babaye gisakit pag-ayo sa usa ka demonyo.” Apan wala gayod siya motubag kaniya bisan usa ka pulong. Matthew 15:21–23

Ang distrito sa Tiro ug Sidon usa ka teritoryo nga dili iya sa mga Judio. Giingon nga ang mga tawo didto mga kaliwat ni Cain, ang anak ni Adan ug Eva nga mipatay sa iyang igsoong si Abel ug gipapahawa. Siya ug ang iyang mga kaliwat nanimuyo sa dapit sa Tiro ug Sidon ug dili mga manununod sa pagtuo nga gihatag pinaagi kang Abraham, Moises ug sa mga propeta, busa mga Hentil sila. Si Jesus ug ang Iyang mga tinun-an naglakaw ug mga 40 ka milya gikan sa Galilea paingon niining distrito aron makalikay kang Herodes ug sa mga Pariseo nga nagtinguha sa pagpatay Kaniya. Samtang didto, gituyo ni Jesus nga dili mamatikdan, apan mikaylap ang balita sa Iyang presensya, ug kining babayeng Canaanhon miduol Kaniya aron mangamuyo nga ayohon Niya ang iyang anak nga babaye.

Sa sinugdan, makapatingala nga nagpahilom si Jesus. Miduol siya Kaniya uban ang lawom nga pagtuo ug pagsalig, apan wala dayon Siya motubag kaniya. Gusto sa Iyang mga tinun-an nga mohunong siya sa pagsamok kanila, ug sa ulahi si Jesus Mismo mitubag kaniya nga ang Iyang misyon sa panahon sa Iyang dayag nga pagministeryo alang sa “nawalang mga karnero sa panimalay sa Israel,” nga nagpasabot, alang sa mga Judio. Siyempre, sa ulahi palapdon ni Jesus ang Iyang misyon nga gitugyan sa mga Apostoles aron maapil ang mga Hentil. Apan sa sinugdan, ang misyon ni Jesus alang sa mga kaliwat ni Abraham.

Sa atong pagbasa niining sugilanon karon, tin-aw nga tungod sa pagbuot sa Diyos nga kining babayehana miduol kang Jesus sa ingon niana nga paagi. Ang Amahan nagdala kaniya ngadto Kaniya, ug si Jesus nakigsulti kaniya niining paagiha, dili aron magmapintas o magsalikway kaniya kondili aron hatagan siya og higayon sa pagpakita sa usa ka pagtuo nga tin-awng kulang sa kinabuhi sa daghan.

Sa atong kinabuhi, usahay daw hilom ang Diyos. Apan kon hilom Siya, kinahanglan natong masayran nga adunay maayong hinungdan niini. Dili gayod kita ibalewala sa Diyos; hinuon, ang Iyang kahilom usa ka paagi sa pagdala kanato nga mas masuod pa Kaniya kaysa kon Siya motubag dayon sa paagi nga, ingnon ta, “kusog ug tin-aw.” Ang kahilom sa Diyos dili kanunay timaan sa Iyang dili pagkahimuot. Kasagaran kini timaan sa Iyang buhat sa pagputli nga nagdala kanato ngadto sa mas hingpit nga pagpadayag sa atong pagtuo.

Mahitungod sa babayeng Hentil, dili sama sa daghang mga Judio, iyang gipakita ang pagtuo nga si Jesus mao ang Mesiyas. Makita kini sa iyang pagtawag Kaniya nga “Anak ni David.” Ang iyang pagsalig sa gahom ni Jesus sa pag-ayo sa iyang anak nga babaye gipahayag sa yano ug tin-aw kaayong mga pulong. Wala siya kinahanglana nga magpakitang takos sa Iyang tabang, kay ang iyang pagsalig Kaniya mao lamang ang gikinahanglan. Dugang pa, milahutay siya sa iyang pag-ampo. Una, nagpahilom si Jesus. Unya, gisulayan sa Iyang mga tinun-an nga papahawaon siya. Ug dayon, daw gibalibaran ni Jesus ang iyang hangyo. Kining tanan wala mosangpot sa iyang pagkaluya kondili sa paglahutay ug paglaom. Ug kadto nga paglaom hilabihan usab ka mapainubsanon. Natuman ang tuyo ni Jesus nga hatagan siya og higayon sa pagpalalom sa iyang pagtuo ug sa pagpadayag niini aron makita sa tanan.

Pamalandongi karon ang mga hiyas sa pag-ampo niining babaye. Sulayi nga sundogon siya pinaagi sa pag-ila una sa kamatuoran kon Kinsa si Jesus. Siya ang Mesiyas, ang Anak ni David, ang Manluluwas sa Kalibotan, ang Diyos nga Nagpakatawo ug labaw pa niana. Ang pagpahinumdom sa tinuod nga pagkatawo ni Jesus usa ka matahum nga paagi sa pagsugod sa pag-ampo. Gikan niana, himoa nga yano, tin-aw ug mapainubsanon ang imong pag-ampo. Ayaw ihatag ang imong mga gusto, ihatag ang imong mga panginahanglan. Unsa ang imong kinahanglan gikan sa Manluluwas sa Kalibotan? Siyempre mas nasayod ang Diyos sa atong kinahanglan kay kanato, apan ang pagpangayo usa ka buhat sa pagsalig, busa buhata kini. Sa katapusan, magpadayon. Ayaw pagkawalay kahinam sa pag-ampo. Magmainiton, dili mohunong ug dili mag-ugyon-ugyon. Magpaubos ka sa atubangan sa gamhanang gahom ug kaluoy sa Diyos ug buhata kini nga walay undang, ug ang Diyos kanunay motubag sa imong pag-ampo subay sa Iyang balaang kabubut-on.

Ginoo kong Manluluwas, Ikaw gayod ang Mesiyas, ang Anak ni David, ang Anak sa Diyos. Ikaw lang ang takos sa tanang dungog, himaya ug pagdayeg. Samtang nakaila ako Kanimo kon kinsa Ikaw, palihog pun-a ako sa lawom nga pagsalig ug dili matarug nga pagtuo kanimo. Hinaut nga makapadayon ako latas sa tanang butang ug dili gayod mohunong sa pagbutang sa tanan kong paglaum Kanimo. Jesus, nagasalig ako kanimo.


Pag-atubang sa Kahadlok uban ang Paglaom

Huwebes sa Ikanapulog-walong Semana sa Ordinaryong Panahon

Unya gidala ni Pedro si Jesus sa daplin ug misugod sa pagbadlong Kaniya, “Ipahilayo kana sa Dios, Ginoo! Dili gayod kana mahitabo Kanimo.” Milingi Siya ug miingon kang Pedro, “Pahilayo sa Akong luyo, Satanas! Usa ka nga babag Kanako. Wala ka maghunahuna sumala sa Dios, kondili sumala sa mga tawo.” Mateo 16:22–23

Pagkakurat gayod niining mga pulonga nga gisulti ni Jesus kang Pedro. “Pahilayo sa Akong luyo, Satanas!” miingon si Jesus. Sa miaging parapo, gipahayag ni Pedro nga si Jesus mao “ang Cristo, ang Anak sa buhing Dios.” Agig tubag, giingnan ni Jesus si Pedro nga siya mao si Petros ug ibabaw niining petra Iyang tukoron ang Iyang Simbahan. Petros ang Gregong pulong alang sa usa ka bato nga mabalhin, ug ang petra mao ang dili matarog nga lig-ong patukoranang bato. Busa, giingnan si Pedro nga siya ang bato, nga ibutang ibabaw sa usa ka lig-ong patukoranan, nga pinaagi kaniya tukoron ni Jesus ang Iyang Simbahan. Gisaad pa gani ni Jesus kang Pedro nga madawat niya ang mga yawe sa Gingharian ug nga bisan unsa ang iyang gapuson dinhi sa yuta gapuson usab sa Langit. Ug unya, usa ka parapo human niini, gibadlong ni Jesus si Pedro tungod kay naghunahuna siya “dili sumala sa Dios” kondili sumala sa usa ka tawo.

Gisaway ni Jesus si Pedro tungod kay wala madawat ni Pedro ang gitudlo ni Jesus mahitungod sa Iyang umaabot nga pag-antus ug kamatayon. Gisultihan ni Jesus si Pedro ug ang uban pang mga tinun-an nga Siya dili madugay mag-antus pag-ayo, isalikway sa labawng pari, sa mga escriba ug sa mga kadagkoan, patyon ug unya mabanhaw sa ikatulo nga adlaw. Busa si Pedro nagikan sa usa ka lawom nga pagpahayag sa pagtuo ngadto sa kahadlok ug pagsalikway sa balaang laraw sa kaluwasan. Ug tungod niana, si Jesus nagikan sa pagtugyan ug dakong awtoridad kang Pedro ngadto sa pagsaway kaniya tungod sa iyang kahuyang ug kahadlok.

Ang kahadlok kasagaran usa ka pagbati nga makapaluya. Gipatin-aw ni Santo Tomas de Aquino nga ang pagbati sa kahadlok naggikan sa gihunahuna nga dautang umaabot. Ang kasubo mao ang naandan nga reaksyon sa karon nga pag-antus sama sa kamatayon sa minahal. Apan kung ang gihunahuna nga pag-antus, o dayag nga daotan, usa ka butang nga wala pa moabot, kanunay kitang mo-reaksyon uban ang kahadlok. Kung ang kahadlok tungod sa usa ka butang nga gikan sa gawas ug dili natong makontrol, matintal kita nga mobati og kalisang, pagkalibog ug kabalaka. Sa kaso ni Pedro, ang hunahuna nga si Jesus mag-antus pag-ayo, ug patyon, labaw na sa iyang makaya nga dawaton. Busa miingon si Pedro, “Pagdili sa Diyos, Ginoo! Dili gayod mahitabo kanimo ang ingon niana.”

Ang pagbadlong ni Jesus kang Pedro usa ka buhat sa tinuod nga gugma. Usa kini ka paagi sa pagpukaw kaniya aron makalingkawas sa pagkaparalisa tungod sa kahadlok. Gusto ni Jesus nga maghunahuna si Pedro nga tin-aw ug atubangon kining umaabot nga pag-antos uban sa kaisog, pagdawat, paglaom ug pagtuo. Ang kaisog naghatag ug kusog. Ang pagdawat nagaayo sa kabalaka. Ang paglaom nagpatunghag kalipay. Ug ang pagtuo mao ang tambal sa tanang kahadlok. Kini ug ang ubang susamang mga hiyas gikinahanglan aron si Pedro ug ang ubang mga tinun-an makalahutay sa pag-antos ug pasyon ni Jesus. Kinahanglan nilang mahibaloan nga kining daw kadaot usbon sa Amahan sa Langit ug gamiton alang sa labing dakong kaayohan nga nasinati sukad sa kalibotan. Kinahanglan nilang mahibaloan nga si Jesus “kinahanglang moadto sa Jerusalem ug mag-antos pag-ayo…” Kini mao ang kabubut-on sa Amahan. Ug tungod kay kini ang kabubut-on sa Amahan, ang labing dakong kaayohan mogula gikan sa labing dakong kadaotan tungod sa labing gamhanang gahom sa Dios.

Pamalandongi karon kon unsa ang nakapahinabo sa labing dakong kahadlok ug kabalaka sa imong kinabuhi. Kon motan-aw ka sa umaabot, unsa man ang makaparalisa kanimo o labing menos makatintal kanimo sa pagkahadlok ug pagkabalaka? Ang tinuod mao nga ang bisan unsang kadaot o pag-antos nga imong gipaabot mahimong magpatungha sa labing dakong kaayohan sa imong kinabuhi. Dili kini masabtan sa imong kinaiyanhong tawhanong panghunahuna. Kinahanglan kitang maningkamot sa paghunahuna sumala sa Dios, dili sumala sa mga tawo, ingon sa giingon ni Jesus. Sulayi pagtan-aw ang bisan unsang hinungdan sa imong kabalaka pinaagi lamang sa mga mata sa Dios. Salig nga, diha sa pagtuo, ang tanan mahimong gamiton sa Dios alang sa kaayohan. Ayaw pagduhaduha kondili tuo, ug ang Dios magsugod sa paghatag kanimo sa daghang mga hiyas nga imong gikinahanglan aron makapadayon uban sa kalinaw, kaisog ug pagsalig.

Ginoo kong nag-antus, giatubang Mo ang daotan nga Imong giagwanta uban ang labing kaisug ug gugma. Wala gayod Ka mohatag sa kahadlok kondili nagpadayon Ka, nga gituman ang kabubut-on sa Amahan. Ihatag kanako ang grasya nga akong kinahanglan aron makaambit ako sa Imong kusog ug madaog ko ang tanan nga makatintal kanako sa kahadlok. Gihigugma Ka nako, Ginoo ko. Hinaut nga makasalig ako Kanimo sa tanang butang. Jesus, nagasalig ako kanimo.


Pagputli sa Kalibotanon nga mga Tinguha

Biyernes sa Ikanapulo ug Walo nga Semana sa Ordinaryong Panahon

“Unsa may pulos sa usa ang pagdaog sa tibuok kalibotan kung mawala ang iyang kinabuhi? O unsa may ihatag sa usa baylo sa iyang kinabuhi?” Mateo 16:26

Gusto ba nimong “makaangkon sa tibuok kalibotan?” Daghang tawo ang nangandoy nga mahimong bantogan nga datu ug makabaligya sa tanang gusto nila. Ang uban nangandoy sa paghimo og mga buhat nga bayanihon nga magbutang kanila sa atubangan sa publiko ug magdala og paghangyo gikan sa mga tawo. Ang uban pa nangandoy nga adunay dakong gahom niining kalibotan ug mahimong tawo nga hinungdanon kaayo. Bisan tuod nga wala niining tanan ang daotan sa kaugalingon, ang dili hinlo nga tinguha alang niini makadaot sa imong relasyon sa Diyos. Ug kung ang usa niining mga tinguha mahimong dominante ug sa tanan nga gahom sulod nimo, ang resulta mao nga mawala kanimo ang imong dayon nga kalag.

Kon maghisgot kita bahin sa “kalibotan,” daghan ang atong mahimong masabtan. Una, kini nagtumong sa tanang materyal nga butang niining kalibotan—pananglitan, ang labing maayong pagkaon ug ilimnon, pagpaka-indulhente sa kaugalingon, mga kalipayan sa unod, materyal nga bahandi, ug ang tanan nga temporaryo ug molabay niining kinabuhia. Ikaduha, ang “kalibotan” mahimong magtumong sa target nga garbo ug paghingop sa pagtagad ug pagdayeg. Kini mao kon maubos kita sa kabalaka kung unsay hunahuna ug isulti sa uban mahitungod kanato. Ikatulo, ang “kalibotan” mahimong magtumong sa tinguha alang sa gahum aron ipahamtang ang atong kaugalingong kabubut-on. Sa pinakataas nga lebel, kini kasagaran ang hinungdan sa mga gubat tali sa mga nasud. Ang usa ka lider adunay tinguha sa paghari ug pagkontrol. Kini nga tinguha alang sa gahum ug pagkontrol makaapekto usab sa matag tawo sulod sa bisan unsang bahin sa iyang kinabuhi, lakip na ang pamilya, mga higala, trabaho, mga sirkulo sa katilingban, ug uban pa.

Ang komon nga hilo sa tanan niining tulo ka ehemplo sa mga tinguha sa kalibotan mao ang limbong nga ang pagbaton ug mas daghan niini makatagbaw kanimo. Bisan tuod makatagbaw kini kanimo sa temporaryo ug molabay nga paagi, kining mga tinguha adunay usab epekto sa paglaglag sa imong kalag. Kini tungod kay kinahanglan kitang mopili. Mosulay kita sa pagtagbaw sa espirituhanong paghandum sa atong mga kalag, o mosulay kita sa pagtagbaw sa atong kaugalingon pinaagi sa molabay nga mga saad sa kalibotan. Dili kita makabaton sa duha.

Angay nga hinumdoman nga ang pagbaton ug bahandi, ang pagdayeg sa publiko, o ang pagbutang sa posisyon sa gahum dili daotan sa iyang kaugalingon. Sa tinuod lang, ang bisan usa niini nagtanyag ug posibilidad alang sa maayo. Ang problema motungha kon ang usa ka tawo mangita sa usa niining mga tinguha sa kalibotan tungod sa hakog nga mga hinungdan ug ilalom sa limbong nga kini maghatag ug katumanan. Sa tinuod lang, ang bisan usa niadtong mga sitwasyon magpahamtang ug tinuod nga krus sa tawo nga nagtinguha sa pag-alagad sa Dios lamang. Tinuod ang responsibilidad nga mahiusa sa bahandi, dungog, o gahum. Busa, kon makabaton ang usa o labaw pa niini, kinahanglan kining atimanon uban ang pagkabulag ug pagpaubos.

Pananglitan, kon ang usa mahimong adunahan kaayo, nagpabilin gihapon ang sugo nga mabuhi nga espirituhanong bulag gikan sa materyal nga mga butang. Busa, sa kini nga kahimtang, ang materyal nga bahandi nagdala ug usa ka pasanin sa porma sa tentasyon. Bisan pa nga kini nga tentasyon makadaog gayod ug ang bahandi magamit alang sa maayo, tinuod ang peligro ug kinahanglang kanunay nga giila. O, kon dayegon ka sa daghan tungod sa imong gibuhat, o kon hatagan ka ug dakong responsibilidad ug awtoridad sa uban, kinahanglan usab modugang ang pagpaubos ug pagkabulag aron ang Dios, ug ang Dios lamang, magpabilin nga bugtong tumong sa imong tinguha.

Pamalandong karon sa imong mga tinguha. Unsa ang imong gusto sa kinabuhi? Gusto ba nimo nga “makabaton sa tibuok kalibotan?” Nagtinguha ba ka nga makabaton bisan sa pipila sa mga ambisyon sa kalibotan? Kon mao, pagmatngon. Pamalandonga nga matinud-anon ang imong sulod nga mga tinguha ug paningkamoti nga putlon kini aron ang kabubut-on lamang sa Dios ang imong tinguhaon. Kon mahitabo na kana, dili na kini igsapayan kanimo kon adunahan ka o kabus, dayegon sa publiko o pangritikahan, gisalig sa yutan-ong gahum o dili. Ang importante mao nga gamiton nimo ang tanan alang sa himaya sa Dios, uyon sa Iyang hingpit ug makatagbaw nga kabubut-on.

Labing mahimayaong Dios, hingpit ang Imong kabubut-on ug mao lamang ang bugtong tinubdan sa katumanan sa kinabuhi. Palihog putli-a ang akong kalag gikan sa tanang tinguha nga iya ra niining kalibotan. Hinaut nga ang bugtong nakong tinguha sa kinabuhi mao ang katumanan sa Imong balaang kabubut-on aron ang tanan nakong anaa magamit lamang alang sa Imong himaya. Hesus, nagasalig ako Kanimo.


Pagbuhat sa Dili Mahunahuna

Sabado sa Ikanapulog-walong Semana sa Kasagarang Panahon

Unya miduol ang mga tinun-an kang Jesus sa dihang sila ra ug miingon, “Nganong wala man namo kini maabog?” Miingon Siya kanila, “Tungod sa inyong diyutay nga pagtuo. Amen, sultihan Ko kamo, kon aduna kamoy pagtuo nga sama kagamay sa liso sa mustasa, makaingon kamo niining bukira, ‘Balhin gikan dinhi ngadto didto,’ ug mobalhin kini. Walay imposible alang kaninyo.” Mateo 17:19–20

Usa ka tawo ang miduol kang Jesus, miluhod sa Iyang atubangan ug nangamuyo nga ayohon ni Jesus ang iyang anak nga lalaki nga gisudlan sa demonyo. Gipasabot sa tawo nga gisulayan na sa mga tinun-an ni Jesus ang pag-abog sa demonyo, apan wala nila kini mahimo. Ang unang tubag ni Jesus sa tawo mao kini, “O kaliwatan nga walay pagtuo ug daotan, hangtod kanus-a man Ako magpabilin uban kaninyo? Hangtod kanus-a man Ako moantos kaninyo?” Apan unya gipadala ni Jesus ang bata ngadto Kaniya, ug Iyang giabog ang demonyo.

Ang mga pulong nga gikutlo sa ibabaw nagpadayag sa panag-istoryahanay nga misunod dayon tali kang Jesus ug sa Iyang mga tinun-an nga wala makaabog sa demonyo. Tungod sa ilang kakulang sa pagtuo nga wala nila kini mahimo. Angayng timan-an nga si Jesus hugot nga mibadlong niini nga kakulang sa pagtuo aron ipasiugda ang kamahinungdanon sa pagbaton og mas putli nga pagtuo.

Tinuod ba nga kon aduna kay “pagtuo nga sama kagamay sa liso sa mustasa,” makahimo kang pagbalhin og bukid? Oo, tinuod gayod. Apan kinahanglang sabton pag-ayo kini nga pamahayag. Una sa tanan, makabaton lamang kita og “pagtuo” sa anaa sa hunahuna ug kabubut-on sa Diyos. Ang pagtuo usa ka tubag sa gipamulong sa Diyos kanato. Maminaw kita, mosabot ug motuo. Mao kini ang pagtuo. Ang pagtuo dili lamang ang pagtuo pag-ayo sa usa ka butang hangtod nga sulayan nato kini nga mahitabo pinaagi sa atong kaugalingong kabubut-on. Busa, kon tinuod nga gusto sa Diyos nga ang usa ka bukid maibot ug mabalhin, ug Iya kining gisulti kanimo ug gihangyo ka nga buhaton kini, nan kon naminaw ka sa Iyang Tingog ug mitubag uban sa hingpit nga pagsalig, mahitabo gayod kini. Apan, siyempre, ang himaya sa Diyos dili matuman pinaagi sa pagbalhin sa usa ka literal nga bukid, busa hilabihan ka dili lagmit nga mahitabo kini pinaagi sa gasa sa pagtuo.

Apan gisulti kini ni Jesus ngadto sa Iyang mga tinun-an ug kanato aron pasaligon kita nga kinahanglan kitang maminaw, mosabot ug motuo sa tanan Niyang gisulti. Sa pag-ayo sa bata nga gisudlan sa demonyo, klaro nga kabubut-on sa Diyos nga abogon sa mga tinun-an ang demonyo. Apan wala sila motuo ug, busa, wala nila matuman ang kabubut-on sa Diyos pinaagi sa ilang pagtuo.

Mahitungod sa pagbalhin sa mga bukid, kanunay kining mahitabo sa mahulagwayon ug espirituhanong paagi. Sa matag higayon nga ang Dios molihok sa atong kinabuhi sa labaw-sa-kinaiyahang paagi, o gamiton kita Niya aron molihok sa kinabuhi sa uban sa labaw-sa-kinaiyahang paagi, labaw pa kaayo sa usa ka “bukid” ang mabalhin. Gikan sa panglantaw sa kahangtoran, unsa may mas mahimayaon ug mas makahatag og himaya sa Dios? Ang literal nga pagbalhin sa usa ka bukid? O ang pagkausab pinaagi sa grasya ug ang pagbag-o sa atong kinasuloran pinaagi sa Dios aron makahatag Kaniya og walay kataposang himaya? Ug unsa may mas makapahingangha? Ang makahimo sa pagsupak sa mga balaod sa pisika sa paagi nga mahitabo ug mahanaw sa usa ka pagpamilok, o ang gamiton aron mabag-o ang kalag sa usa ka tawo alang sa kahangtoran? Sa walay pagduhaduha, ang paggamit kanato sa Dios aron mabag-o ang kalag sa uban alang sa kahangtoran adunay dili masukod nga mas dakong kahinungdanon.

Pamalandongi karon ang kahinungdanon sa pagpaminaw sa Tingog sa Dios ug sa pagtubag uban sa hingpit nga pagkamasinugtanon ug gugma. Mao kini ang pagtuo. Unsang “bukid” ang gustong ibalhin sa Dios sa imong kinabuhi? Unsang pagbag-o ang gusto Niyang buhaton? Paminawa Siya ug tuo sa tibuok mong pagkatawo. Samtang buhaton mo kini, dili lamang magbuhat ang Dios og mga butang nga dili mahanduraw sa imong kinabuhi, kondili pinaagi usab kanimo, magbuhat Siya og mga butang nga dili mahanduraw sa kinabuhi sa uban.

Akong Ginoong Manluluwas, nakahimo Ka ug dili katuuhan nga mga butang sa kinabuhi sa daghan kaayo. Gibag-o Nimo ang mga kalag ug gibuhat pag-usab kini sa Imong kaluoy. Palihog ihatag kanako ang gasa sa pagtuo aron madungog ko ang Imong Tingog ug motubag uban sa labing dakong pagkamanggihatagon ug pagtuo. Gamita ako, minahal nga Ginoo, aron mahimo usab nga himan sa Imong dili mahunahunaang grasya sa kinabuhi sa uban. Hesus, nagasalig ako Kanimo.

Talaan sa mga Sulod


Ang tanang 4 ka tomo anaa sa pormat nga paperback & eBook!

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble