பொதுக்காலத்தின் பதினெட்டாம் வாரம்

4 தொகுதிகளும் மென்மையான அட்டையுடன் கூடிய அச்சுநூல் & மின்னூல் வடிவங்களில் கிடைக்கின்றன!

நீங்கள் பெறுவதைப் பிறருக்கு வழங்குதல்

பொதுக்காலம் பதினெட்டாம் ஞாயிறு (ஆண்டு A)

அவர் அந்த ஐந்து அப்பங்களையும் இரண்டு மீன்களையும் எடுத்து, வானத்தை அண்ணாந்து பார்த்து, ஆசி கூறி, அப்பங்களைப் பிட்டு, சீடர்களிடம் கொடுத்தார். சீடர்கள் அவற்றை மக்கள் கூட்டத்தினருக்குக் கொடுத்தனர். அனைவரும் உண்டு நிறைவடைந்தனர். எஞ்சிய துண்டுகளை அவர்கள் சேகரித்தபோது, பன்னிரண்டு பின்னல் கூடைகள் நிறைந்தன. மத்தேயு 14:19–20

இந்தப் புதுமையின் முக்கியமான ஓர் அம்சத்தை நாம் எளிதில் கவனிக்கத் தவறிவிடலாம்: இயேசு தம் சீடர்களைக் கருவிகளாகக் கொண்டு அப்பங்களையும் மீன்களையும் பெருக்கினார். அப்பங்களைப் பகிர்ந்தளிப்பதிலும் எஞ்சிய துண்டுகளைச் சேகரிப்பதிலும் உதவுமாறு அவர்களை அழைப்பதன் வழியாக அவர் இதைச் செய்தார். பிறருக்குத் தாம் அளிக்கும் அளவுகடந்த அருளை அவர்களிடம் கொண்டு சேர்க்கும் இடைநிலையாளர்களாகக் கடவுள் நம்மை அடிக்கடி பயன்படுத்துகிறார் என்பதை இது வெளிப்படுத்துகிறது. கடவுள் தம் இரக்கத்தை நேரடியாகப் பொழிய முடியும் என்றாலும், பெரும்பாலும் பிறர் வழியாகவே அவ்வாறு செய்கிறார்.

இந்தப் புதுமையை நீங்கள் சிந்திக்கும்போது, மக்களுக்கு அப்பத்தைப் பகிர்ந்தளிக்க அழைக்கப்பட்ட சீடர்களில் ஒருவராக உங்களைக் காண முயலுங்கள். நீங்கள் அங்கிருந்து, பசியோடு இருக்கும்போது உங்களுக்கு அப்பம் கொடுக்கப்பட்டிருந்தால், அதை யாருக்கும் கொடுப்பதற்கு முன் நீங்களே உண்ண வேண்டும் என்ற சோதனை உங்களுக்கு ஏற்பட்டிருக்கும். ஆனால் இயேசு, பசியோடு இருந்த தம் சீடர்களிடம் அப்பத்தைக் கொடுத்தபோது, அதை முதலில் பிறருக்குக் கொடுக்குமாறு அறிவுறுத்தினார்.

சில வேளைகளில், கடவுள் தம் இரக்கத்தைப் பிறருக்கு வழங்குமாறு நம்மை அழைக்கும்போது, நாம் தன்னலமுள்ளவர்களாக மாறிவிடுகிறோம். முதலில் நம்மையும் நம் தேவைகளையும் கவனித்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று நினைப்பது எளிது. நம்முடைய தேவைகள் நிறைவேறிய பிறகுதான் பிறருக்கு இரக்கம் காட்ட முடியும் என்று நாம் தவறாக நம்புகிறோம். எடுத்துக்காட்டாக, இயேசுவிடமிருந்து அப்பத்தைப் பெற்றவுடன், முதலில் தாங்களே அதை உண்ண வேண்டும் என்று சீடர்கள் முடிவு செய்திருந்தால் என்ன ஆகியிருக்கும் என்று கற்பனை செய்து பாருங்கள். அதன் பிறகு ஏதேனும் மீதியிருந்தால், அதை அவர்கள் பிறருக்குக் கொடுத்திருக்கலாம். அவர்கள் இவ்வாறு செய்திருந்தால், அப்பங்கள் அளவுகடந்து பெருகியிருக்காது. இறுதியில், சீடர்களே அளவுகடந்த உணவைப் பெற்றார்கள்—தாங்கள் பெற்றதை முதலில் பிறருக்குக் கொடுத்ததால்தான் இது நிகழ்ந்தது.

ஆன்மிக நிலையிலும் நமக்கு இதுவே பொருந்தும். நம் ஆண்டவரிடமிருந்து ஆன்மிக ஊட்டத்தைப் பெறும்போது, அதைப் பிறருக்கு வழங்குவதே நமது முதல் எண்ணமாக இருக்க வேண்டும். கடவுளிடமிருந்து நாம் பெறும் அனைத்தையும், அந்த ஆசிகளைப் பிறருக்கு வழங்குவதற்கான வாய்ப்பாகவே முதலில் காண வேண்டும். இதுவே இறையருளின் இயல்பு. எடுத்துக்காட்டாக, நம் இதயத்தில் அமைதியோ மகிழ்ச்சியோ அருளப்பட்டால், நாம் பெறும் இந்த அமைதி அல்லது மகிழ்ச்சி, உடனடியாகப் பிறருக்கு வழங்கப்பட வேண்டிய ஒரு கொடை என்பதை உணர வேண்டும். திருவிவிலியத்தைப் பற்றிய ஆன்மிகப் புரிதல் நமக்கு அருளப்பட்டால், அது முதன்மையாகப் பிறரோடு பகிர்ந்துகொள்வதற்காகவே நமக்கு அளிக்கப்படுகிறது. கடவுளிடமிருந்து நாம் பெறும் ஒவ்வொரு கொடையும், அதை உடனடியாகப் பிறரோடு பகிர்ந்துகொள்வதற்காகவே நமக்கு அளிக்கப்பட்ட கொடை என்று புரிந்துகொள்ள வேண்டும். மகிழ்ச்சிக்குரிய செய்தி என்னவென்றால், நாம் பெற்றதைப் பிறருக்கு வழங்க முற்படும்போது, நமக்கு இன்னும் அதிகமாக அளிக்கப்படுகிறது; இறுதியில், நாம் மிகுந்த ஆன்மிக வளமுள்ளவர்களாக இருப்போம்.

சீடர்கள் நம் ஆண்டவரிடமிருந்து இந்த உணவைப் பெற்றுக்கொண்டு, உடனடியாக அதைப் பிறருக்கு வழங்கிய செயலை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். இந்தப் புதுமையில் உங்களையும் காணுங்கள்; கடவுளிடமிருந்து நீங்கள் பெறும் ஒவ்வொரு அருளின் அடையாளமாகவும் அந்த அப்பத்தைக் காணுங்கள். நீங்கள் பெற்றவற்றில் எதைப் பிறருக்குப் பகிர்ந்தளிக்கக் கடவுள் விரும்புகிறார்? நீங்கள் பெற்ற அருள்களில் சிலவற்றைத் தன்னலத்தோடு உங்களிடமே வைத்துக்கொள்ள முயல்கிறீர்களா? பிறருக்கு வழங்குவதற்காகவே அளிக்கப்படுவது இறையருளின் இயல்பு. நீங்கள் பெறும் ஒவ்வொரு ஆன்மிகக் கொடையையும் இவ்வாறு பகிர்ந்தளிக்க முயலுங்கள். அப்போது, நீங்கள் கற்பனை செய்வதற்கும் மேலாகப் பெற்றுக்கொள்ளும் அளவுக்கு இறையருள் பெருகுவதை நீங்கள் காண்பீர்கள்.

மிகுந்த தாராள உள்ளம் கொண்ட ஆண்டவரே, உமது அருளையும் இரக்கத்தையும் அளவின்றிப் பொழிகின்றீர். நீர் வழங்கும் அனைத்தையும் நான் பெற்றுக்கொள்ளும்போது, பிறருக்கு உமது இரக்கத்தை வழங்க ஒருபோதும் தயங்காதவாறு என் இதயத்தைத் தாராள மனத்தால் நிரப்பியருளும். அன்பு ஆண்டவரே, என் வழியாக நீர் பிறருக்கு நிறைவாக உணவளிக்கும்படி, என்னை உமது கருவியாகப் பயன்படுத்தியருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

கடவுளுக்காகப் பசித்திருத்தல்

பொதுக்காலம் பதினெட்டாம் ஞாயிறு (ஆண்டு B)

“ரபி, எப்போது இங்கு வந்தீர்?” இயேசு அவர்களுக்கு மறுமொழியாக, “ஆமென், ஆமென், நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்: நீங்கள் அடையாளங்களைக் கண்டதால் அல்ல, அப்பங்களை உண்டு நிறைவடைந்ததால்தான் என்னைத் தேடுகிறீர்கள். அழிந்துபோகும் உணவுக்காக உழைக்காதீர்கள்; நிலைவாழ்வுக்காக நிலைத்திருக்கும் உணவுக்காக உழையுங்கள். அதை மானிடமகன் உங்களுக்குக் கொடுப்பார்” என்றார். யோவான் 6:25–27

முந்தைய நாள், அப்பங்களையும் மீன்களையும் பெருக்கிய புதுமையின் வழியாக இயேசு மக்கள் கூட்டத்திற்கு உணவளித்தார். மறுநாள் மக்களுக்கு மீண்டும் பசி எடுத்தது. எனவே, அவர் மீண்டும் புதுமையாகத் தங்களுக்கு உணவளிக்கக்கூடும் என்று எண்ணி, அவர்கள் இயேசுவைத் தேடிச் சென்றனர். மேலே உள்ள பகுதியில், இயேசு அவர்களுடைய உடல் பசியைக் கொண்டு, இன்னும் ஆழமான ஓர் ஆன்மிக உண்மையை அவர்களுக்குச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

நம் ஒவ்வொருவருக்கும் பசி இருக்கிறது. நிறைவு பெற வேண்டுமென நாம் விரும்பும் ஏக்கங்கள் நம்மில் தொடர்ந்து எழுகின்றன. உணவும் பானமும் நிச்சயமாக நமது ஏக்கங்களில் அடங்கும். ஆனால் நம் ஒவ்வொருவருக்கும் உள்ள மிக ஆழமான ஏக்கம் ஆன்மிகமானது. நம்மை ஒருபோதும் நிறைவடையச் செய்யாத வழிகளில் நாம் பலமுறை நம்மை நிறைவு செய்துகொள்ள முயல்வதே சிக்கல். எனவே, “அழிந்துபோகும் உணவுக்காக அல்ல, நிலைவாழ்வுக்கென்று நிலைத்திருக்கும் உணவுக்காக உழையுங்கள்; அதை மானிடமகன் உங்களுக்குக் கொடுப்பார்” என்று இயேசு கூறுவதை நாம் ஒவ்வொருவரும் கேட்க வேண்டும். மானிடமகன் நமக்குக் கொடுக்கும் அந்த உணவு என்ன? அது அவரது திருவுடலும் திருஇரத்தமும், ஆன்மாவும் இறைத்தன்மையுமே. அதுவே மகா பரிசுத்த நற்கருணை.

நீண்ட “வாழ்வளிக்கும் அப்பம் பற்றிய உரை” இந்தப் பகுதியில்தான் தொடங்குகிறது. அடுத்த மூன்று ஞாயிறுகளில் இந்த உரையிலிருந்தே நாம் வாசிக்க இருக்கிறோம். இந்த உரை முழுவதும், தமது சதை உண்மையான உணவு என்றும், தமது இரத்தம் உண்மையான பானம் என்றும் இயேசு தெளிவுபடுத்துகிறார். இயேசுவின் சதையை உண்டு, அவரது இரத்தத்தைப் பருகுவதே நிலைவாழ்வுக்கு ஒரே வழி. இந்தப் போதனையைக் கேட்கும் சிலர், அதை ஏற்றுக்கொள்வது மிகவும் கடினம் என்று கருதி, இயேசுவையும் அவரது போதனையையும் புறக்கணிக்கிறார்கள். பன்னிருவரும் தம்மை விட்டுச் செல்ல விரும்புகிறார்களா என்று இயேசு கேட்பதுடன் இந்த உரை முடிவடைகிறது. பேதுரு மிகச் சிறந்த பதிலை அளிக்கிறார்: “ஆண்டவரே, நாங்கள் யாரிடம் போவோம்? நிலைவாழ்வு அளிக்கும் வார்த்தைகள் உம்மிடமே உள்ளன. நீரே கடவுளின் தூயவர் என்று நாங்கள் நம்பி, உறுதியாக ஏற்றுக்கொண்டுள்ளோம்.”

அடுத்த சில வார இறுதிகளில் இயேசுவின் இந்தப் போதனையை நாம் சிந்திக்கும்போது, அதன் அடித்தளத்திலிருந்து தொடங்குவது முக்கியம். அந்த அடித்தளம் நமது ஆன்மிகப் பசியே. நாம் ஒவ்வொருவரும் அதை அனுபவிக்கிறோம். நாம் ஒவ்வொருவரும் அதை உணர்ந்திருக்கிறோம். அதிலிருந்து நம்மால் தப்பிக்க முடியாது. எனவே, உங்கள் ஆன்மாவுக்குள் உற்றுப் பாருங்கள். அங்கே என்ன காண்கிறீர்கள்? ஒருவித அமைதியின்மையையும் நிறைவேறாத ஏக்கத்தையும் காண்கிறீர்களா? உங்கள் ஆன்மாவுக்குள் எழும் ஏக்கங்களை உணர்கிறீர்களா? இதை நீங்கள் காணும்போது, நிறைவான வாழ்வின் தொடக்கப் புள்ளியைக் கண்டடைந்துள்ளீர்கள் என்பதை அறிந்துகொள்ளுங்கள். உங்களுக்குள் இருக்கும் அந்தப் பசியை உங்களால் காண முடியாவிட்டால், அதை நிறைவு செய்யும் ஊற்றை நோக்கி உங்களால் திரும்ப முடியாது.

வாழ்வில் நாம் ஏங்கும் அனைத்திற்கும் ஊற்று நற்கருணையே; இருந்தாலும், இதை நாம் அடிக்கடி உணரத் தவறுகிறோம். ஒவ்வொரு வாரமும் நிறைவேற்ற வேண்டிய கடமையாக நற்கருணையைக் கருதும் கண்ணியில் நாம் எளிதில் விழுந்துவிடலாம். சில சமயங்களில் திருப்பலியைக்கூட ஓர் இடையூறாகக் கருதக்கூடும். இதுவே உங்கள் போராட்டமாக இருந்தால், மகா பரிசுத்த நற்கருணையைப் பற்றிய உங்கள் புரிதலை மறுஆய்வு செய்ய அடுத்த சில ஞாயிறுகளைப் பயன்படுத்த முயலுங்கள்.

வாழ்வில் வேறு எதையும்விட, ஞாயிறு திருப்பலியே நமது ஆழ்ந்த நிறைவின் ஊற்று என்பதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். நமக்குள் இருக்கும் ஒவ்வோர் ஏக்கத்திற்கும் அமைதியின்மைக்கும் அதுவே பதில் என்பதைக் காண வேண்டும். பணமோ, அங்கீகாரமோ, அந்தஸ்தோ, அதிகாரமோ, வாழ்வில் வேறு எதுவுமோ நம்மை நிறைவடையச் செய்வதில்லை. கடவுளே நம்மை நிறைவடையச் செய்கிறார். கடவுள் முதன்மையாகவும் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாகவும் திருப்பலிக் கொண்டாட்டத்தில் நம்மிடம் வருகிறார். இதை நீங்கள் நம்புகிறீர்களா? புரிந்துகொள்கிறீர்களா?

மகா பரிசுத்த நற்கருணை என்னும் கொடையைப் பற்றி இன்றும், அடுத்த சில வாரங்களிலும் சிந்தியுங்கள். அவ்வாறு சிந்திக்கும்போது, உங்கள் வாழ்வில் உள்ள ஒவ்வோர் உள்ளார்ந்த ஏக்கத்திற்கும் பசிக்கும் அதுவே பதில் என்பதைக் காண முயலுங்கள். இந்த ஆன்மிக உண்மையில் உங்கள் நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்த முயலுங்கள். நற்கருணையை உட்கொள்வதால் கிடைக்கும் நிறைவை நீங்கள் வழக்கமாக அனுபவிப்பதில்லை என்றால், ஏன் அவ்வாறு நிகழ்வதில்லை என்று உங்களையே கேட்டுக்கொள்ளுங்கள். வாழ்வளிக்கும் அப்பம் பற்றிய இந்தப் புனித உரையில் இயேசு கற்பிக்கும் அனைத்தையும் நம்புங்கள். அவ்வாறு செய்தால், நம் ஆண்டவர் வாக்களிக்கும் ஊட்டத்தை நீங்களும் பெறத் தொடங்குவீர்கள்.

நற்கருணையில் எழுந்தருளியுள்ள என் ஆண்டவரே, நீரே வாழ்வளிக்கும் அப்பமும், வாழ்வின் அனைத்து நிறைவிற்கும் ஊற்றுமாக இருக்கின்றீர். திருப்பலியில் நான் பங்கேற்பதன் வழியாக எனக்குக் கொடுக்கப்படும் உமது திருவுடலும் திருஇரத்தமுமே, நான் பெறக்கூடிய அனைத்திலும் மேலான கொடை. இந்தக் கொடையில் உம்மீது நான் கொண்டுள்ள அன்பைப் புதுப்பித்து ஆழப்படுத்தியருளும்; இவ்வாறு உம்மில் மட்டுமே நான் முழுமையான திருப்தியையும் நிறைவையும் கண்டடைவேனாக. இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

ஏமாற்றப்படுதல்

பொதுக்காலம் பதினெட்டாம் ஞாயிறு (ஆண்டு C)

கூட்டத்திலிருந்த ஒருவர் இயேசுவிடம், “போதகரே, சொத்தை என்னோடு பங்கிட்டுக்கொள்ளுமாறு என் சகோதரரிடம் சொல்லும்” என்றார். அவர் அவரிடம், “நண்பரே, என்னை உங்களுக்கு நடுவராகவும் பங்கிடுபவராகவும் நியமித்தவர் யார்?” என்று கேட்டார். லூக்கா 12:13–14

வாழ்க்கையில் பல காரியங்கள் நியாயமாக இருப்பதில்லை. தங்கள் உடன்பிறந்தவர் தங்களை ஏமாற்றிவிட்டதாக உணரும் ஒவ்வொரு முறையும் பிள்ளைகள் இதை நன்றாகவே உணர்கிறார்கள். மேலே மேற்கோள் காட்டப்பட்ட கூட்டத்திலிருந்த ஒருவர் தன் சகோதரனைப் பற்றி இயேசுவிடம் முறையிட்டதுபோல, அவர்களும் தங்கள் பெற்றோரிடம் முறையிடுகிறார்கள். நாம் நீதியை விரும்புகிறோம்; நமக்கு அநீதி இழைக்கப்பட்டதாக உணரும்போது மிகுந்த மனக்கலக்கம் அடையக்கூடும்.

மேலே உள்ள பகுதி சிந்தனையைத் தூண்டுகிறது. ஏனெனில், இந்த மனிதருக்கு நீதி வழங்கும் நடுவராக இருக்க இயேசு மென்மையாகவும் அதேவேளையில் தெளிவாகவும் மறுக்கிறார். அந்த மனிதருடைய சகோதரன் உண்மையிலேயே அவரை ஏமாற்றி, அவரது சொத்துரிமையைப் பறித்திருக்கலாம். ஆனால் இயேசு அந்தச் சச்சரவைத் தீர்க்க மறுப்பதோடு நிறுத்திக்கொள்ளாமல், தொடர்ந்து பேராசையைப் பற்றிப் போதிப்பது சிந்திக்கத்தக்கது. ஏமாற்றப்பட்ட அந்த மனிதர் பேராசையால் செயல்பட்டார் என்பதை இது சுட்டிக்காட்டுகிறது.

உங்கள் உடன்பிறந்தவர் உங்களை ஏமாற்றி, உங்கள் சொத்துரிமையைப் பறித்துக்கொண்டால், நீங்கள் எவ்வாறு எதிர்வினையாற்றுவீர்கள்? உடன்பிறந்தவர் இப்படிச் செய்தால், அது தெளிவாகவே ஒரு பாவமும் அநீதியுமாக இருக்கும். ஆனால் இங்கு நாம் சிந்திக்க வேண்டியது, ஏமாற்றப்பட்டதற்கு நீங்கள் எவ்வாறு எதிர்வினையாற்றுகிறீர்கள் என்பதுதான். மற்றொருவரால் ஏமாற்றப்படும்போது, இரண்டு விதங்களில் ஏதேனும் ஒன்றில் நாம் செயல்படக்கூடும். உடனடியாக நீதியை நாடுவதும் எதிர்த்துப் போராடுவதுமே மிகவும் பொதுவான எதிர்வினை. ஆனால் நாம் அவ்வாறு செய்ய வேண்டும் என்று கடவுள் எப்போதும் நம்மைத் தூண்டுவதில்லை. மாறாக, நாம் அநீதியை அனுபவிக்கும்போது, மிக ஆழமாக அன்பு செய்வதற்கான வாய்ப்பு நமக்குக் கிடைக்கிறது. இதுவே நமது பதிலாக இருக்க வேண்டும். இதனால்தான் நம் பகைவர்களை அன்பு செய்ய வேண்டும் என்றும், நம்மைத் துன்புறுத்துவோருக்காக இறைவேண்டல் செய்ய வேண்டும் என்றும் இயேசு கூறினார். நித்தியத்தின் பரந்த கண்ணோட்டத்தில் பார்க்கும்போது, இவ்வுலக அநீதிகள் எப்போதுமே அருளைப் பெறுவதற்கான வாய்ப்புகளாக இருக்கின்றன. இறைமகனின் பாடுகளும் இறப்பும் என்னும் மிகக் கொடிய அநீதியைப் பார்த்தாலே இது தெளிவாகிறது. தாம் இவ்வளவு கொடூரமாக நடத்தப்பட்டதைப் பற்றி இயேசு முறையிடவில்லை. தம்மைத் தாக்கிய பரிசேயர்களையும் உரோமையர்களையும் அழிக்குமாறு விண்ணக வானதூதர்களை அவர் அழைக்கவில்லை. மாறாக, தமக்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதியை, தாம் வழங்கும் மீட்புக் கொடைக்கு அடித்தளமாக இயேசு பயன்படுத்தினார்.

இந்த வாழ்க்கையில் பயணம் செய்யும் நாம், இவ்வுலக வாழ்விற்காக வாழப்போகிறோமா அல்லது நித்திய வாழ்விற்காக வாழப்போகிறோமா என்பதைத் தீர்மானிக்க வேண்டும். இரண்டையும் ஒருசேர கொண்டிருக்க முடியாது. இருப்பினும், நித்திய வாழ்விற்காக வாழத் தேர்ந்தெடுப்பதன் மூலம், இவ்வுலகில் வேறு எதுவும் ஈடாக முடியாத வழிகளில் நமது மண்ணுலக வாழ்வையும் வளப்படுத்துகிறோம். எடுத்துக்காட்டாக, கடும் வறுமை என்னும் துயரமான சூழலை நீங்கள் அனுபவித்ததாக வைத்துக்கொள்வோம். நீங்கள் ஏமாற்றப்பட்டு, உங்கள் வீட்டையும் உடைமைகளையும் இழந்து, எதுவுமே இல்லாமல் விடப்பட்டதாக வைத்துக்கொள்வோம். இது உங்களைத் துயரத்தில் ஆழ்த்துமா? அவ்வாறு ஆகலாம்; ஆனால் அவ்வாறுதான் ஆக வேண்டும் என்பதில்லை. மாறாக, இத்தகைய துயரமான சூழலிலும், கடவுளின் பராமரிப்பில் நம்பிக்கை வைத்து நாள்தோறும் வாழவும், அநீதியை எதிர்கொள்ளும்போது இரக்கம் காட்டவும் உங்களுக்கு வாய்ப்பு இருக்கிறது. அது நல்லது. அது உங்கள் நித்திய ஆன்மாவுக்கு நல்லது. ஏனெனில், கடவுள்மீது மிக ஆழமான நம்பிக்கை வைக்கவும், கடவுளின் இரக்கத்தை ஒளிரச் செய்யும் விளக்காக மாறவும் அது உங்களைத் தூண்டும். இதற்கு மாறாக, இவ்வுலகில் நீங்கள் விரும்பக்கூடிய அனைத்தும் உங்களிடம் இருந்தால், கடவுளைக் குறைவாகச் சார்ந்திருந்து, இவ்வுலகில் உங்களுக்குச் சொந்தமானவற்றை அதிகமாகச் சார்ந்திருக்க வேண்டும் என்ற வலுவான சோதனை எழும். ஆனால் இவ்வுலகப் பொருட்களால் உங்கள் நித்திய ஆன்மாவை மீட்க முடியாது. உண்மையில், கடவுளை மட்டுமே நம்பியிருக்கும் உங்கள் திறனுக்கு அவை பெரும் தடையாக இருக்கின்றன. ஆகவே, உண்மையைச் சொல்வதானால், பொருட்செல்வத்தைவிட வறுமையும் அநீதியும் நம் வாழ்வில் மிகுதியான அருளைப் பெறுவதற்கான வாய்ப்பின் கதவைத் திறக்கின்றன. இருந்தாலும், இவ்வுலகப் பொருட்களை இன்னும் இன்னும் அதிகமாகப் பெற வேண்டும் என்றே நாம் அடிக்கடி ஏங்குகிறோம்.

பொருட்செல்வத்தைச் சார்ந்திராமல், கடவுளை மட்டுமே சார்ந்திருப்பதால் கிடைக்கும் ஆன்மிக மற்றும் நித்திய ஆசிகளைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். பெரும்பாலான மக்கள் கற்றுக்கொள்வதற்குக் கடினமான பாடம் இது. நீங்களும் இதில் போராடுகிறீர்கள் என்றால், நித்தியத்தின் கண்ணோட்டத்துடன் பார்க்க முயலுங்கள். மண்ணுலகச் செல்வத்தைக் குவிப்பதால் கிடைக்கும் தற்காலிகப் பாதுகாப்பையும் இன்பங்களையும் தாண்டிப் பார்க்க முயலுங்கள். அப்போது கடவுளை மட்டுமே தேடுவதால் கிடைக்கும் நித்தியச் செல்வங்களை நீங்கள் காண்பீர்கள். இவ்வுலகில் உள்ள அனைத்தும் ஒருநாள் மறைந்துபோகும். இந்த உண்மையின் ஒளியில், வாழ்வில் நீங்கள் எதிர்கொள்ளும் ஒவ்வோர் அநீதியின் மத்தியிலும் பிறரை அன்பு செய்வதன் மூலம், கடவுளின் செல்வங்களை ஏற்றுக்கொள்ள உங்களை மீண்டும் அர்ப்பணியுங்கள்.

மிகுந்த இரக்கமுள்ள ஆண்டவரே, இதுவரை அறியப்பட்டவற்றிலேயே மிகப் பெரிய அநீதியை நீர் தாங்கிக்கொண்டீர். ஆனால் அந்த அநீதியின் மத்தியிலும், நீர் இரக்கத்தையும் மீட்பின் கொடையையும் வழங்கி, அந்த அநீதியை இதுவரை நிகழ்ந்தவற்றிலேயே மிகச் சிறந்த அன்புச் செயலாக மாற்றினீர். உமது இரக்கமுள்ள இதயத்தைப் பின்பற்றவும், நான் எதிர்கொள்ளும் அநீதி, வறுமை, ஒவ்வொரு துன்பம் ஆகியவற்றை இன்னும் முழுமையாக உம்மிடம் திரும்புவதற்கான வாய்ப்பாகக் காணவும் எனக்கு உதவியருளும். இயேசுவே, நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

உங்கள் அச்சங்களோடு வாருங்கள்

பொதுக்காலம் பதினெட்டாம் வாரம் — திங்கள்கிழமை (ஆண்டு A)

“துணிவுடன் இருங்கள், நான்தான்; அஞ்சாதீர்கள்.” பேதுரு அவருக்கு மறுமொழியாக, “ஆண்டவரே, நீர்தாம் என்றால், நானும் தண்ணீர்மேல் நடந்து உம்மிடம் வருமாறு கட்டளையிடும்” என்றார். அவர், “வா” என்றார். மத்தேயு 14:27–29

பேதுருவும் மற்ற சீடர்களும் அஞ்சினர். அவர்கள் கலிலேயக் கடலில் ஒரு படகில் இருந்தனர். பலத்த காற்று வீசியது; அலைகள் மோதின. இந்த நிகழ்வு “இரவின் நான்காம் காவல் வேளையில்” நடந்தது. அதாவது, இன்னும் இருட்டாக இருந்த அதிகாலை 3:00 முதல் 6:00 மணிக்கு இடைப்பட்ட நேரம் அது. அந்த இரவில் இயேசு ஒரு மலையில் தனிமையில் இறைவேண்டல் செய்துகொண்டிருந்தார். இப்போது அவர் கடல்மீது நடந்து சீடர்களை நோக்கி வந்தார். நம் ஆண்டவரைக் கண்டதும், “அது ஒரு பேய்!” என்று அவர்கள் அலறினர். அப்போது இயேசு மேலே மேற்கோள் காட்டப்பட்ட வார்த்தைகளை அவர்களிடம் கூறி, அவர்களை அமைதிப்படுத்தி, துணிவும் நம்பிக்கையும் கொள்ள அழைத்தார்.

இயேசு நெருங்கி வந்தபோது நீங்களும் சீடர்களுடன் இருப்பதாகக் கற்பனை செய்துகொள்ளுங்கள். நீங்கள் எப்படி நடந்துகொள்வீர்கள்? நீங்களும் அச்சத்தால் நிறைந்திருப்பீர்களா? இந்தக் கேள்விக்கு இரு கண்ணோட்டங்களிலிருந்து பதிலளிப்பது சிறந்ததாக இருக்கலாம். ஒன்று, பாவத்தில் வீழ்ந்த நமது மனித இயல்பின் கண்ணோட்டம். மற்றொன்று, உண்மையின் கண்ணோட்டம். முதலில், பாவத்தில் வீழ்ந்த நமது மனித இயல்பின் கண்ணோட்டத்தில் பார்த்தால், இந்த வாழ்வில் நம்மை அஞ்சத் தூண்டும் பல காரியங்கள் உள்ளன. எனவே, இந்த நற்செய்திப் பகுதியை நம் ஆண்டவரின் இறைவாக்குச் செயலாகக் காண வேண்டும். அதன் வழியாக, உங்கள் அச்சங்களின் நடுவே உங்களிடம் வந்து உங்களைச் சந்திக்க அவர் விரும்புவதாகக் கூறுகிறார். இப்போது உங்கள் வாழ்வில் உங்களை மிகவும் அச்சுறுத்துவது எது? பெரும்பாலும் அச்சம் என்பது எதிர்காலத்தையும் நமக்குத் தெரியாதவற்றையும் சார்ந்ததாக இருக்கிறது. இது அல்லது அது நடந்துவிட்டால் என்ன செய்வது? இறுதியில், கடவுள் மீதும் அவர் நம்மைப் பாதுகாத்துப் பேணுவதன்மீதும் நம்பிக்கை இல்லாததிலிருந்தே அச்சம் எழுகிறது.

இந்தப் பகுதியை நாம் காணக்கூடிய இரண்டாவது கண்ணோட்டம், முழுமையான உண்மையின் கண்ணோட்டமாகும். உண்மை என்னவென்றால், சீடர்கள் அஞ்ச வேண்டிய தேவையே இருக்கவில்லை என்பது மட்டுமல்ல; அவர்கள் மகிழ்ந்து அமைதியுடன் இருக்க எல்லாக் காரணங்களும் இருந்தன. நடுக்கடலில், நள்ளிரவில், பலத்த காற்று வீசியபோது, அந்தப் படகில் இருந்த அவர்களைப் பாதுகாக்கவும், பேணவும், பத்திரமாகக் கரைசேர்க்கவும் வந்துகொண்டிருந்தவர், ‘இருக்கிறவர் நானே’ என்னும் மகத்துவமிக்க கடவுளே. இயேசு கூறிய “நான்தான்” என்பதை, அவரது இறைத்தன்மையைக் குறிக்கும் வகையில், இன்னும் நேரடியாக “இருக்கிறவர் நானே” என்று மொழிபெயர்க்கலாம்.

மேலே மேற்கோள் காட்டப்பட்ட பகுதியின் கடைசி வார்த்தை, நாம் அச்சத்திலும் கவலையிலும் விழும்போது இயேசு நம் அனைவரிடமும் கூறுவதாகும். இயேசு, “வா” என்கிறார். இந்த வார்த்தை ஒரு கட்டளை; அது உங்களிடம் சொல்லப்படும் வார்த்தை. நீங்கள் எதிர்கொள்ளும் ஒவ்வொரு போராட்டத்திலும் அச்சத்திலும், இறைவேண்டலுடன் தியானிப்பதற்கும், உங்களிடம் சொல்லப்படுவதாகக் கேட்பதற்கும் ஏற்ற நல்ல வார்த்தை இது.

இன்று இந்த நற்செய்திப் பகுதியைச் சிந்தித்து, அதில் நீங்களும் இருப்பதாகக் காண முயலுங்கள். அலைகளையும் காற்றையும் இருளையும், உங்களை மிக அதிகமாகக் கலங்கச் செய்யும் எதற்கும் அடையாளங்களாகக் காணுங்கள். அவ்வாறு செய்யும்போது, கண்களை மூடி, ‘இருக்கிறவர் நானே’ என்னும் மகத்துவமிக்க இயேசு உங்களிடம் வருவதைக் காணுங்கள். அவரையே உற்றுநோக்கி, அவர்மீது நம்பிக்கை வைக்கும்படி அவர் உங்களிடம் கூறுவதைக் கேளுங்கள். “வா” என்று அவர் உங்களிடம் சொல்வதைக் கேளுங்கள். பேதுரு முதலில் நம்பிக்கை வைத்து, இயேசுவிடம் வரும்போது தண்ணீர்மீது நடக்கத் தொடங்கினார். ஆனால், விரைவிலேயே அச்சம் தம்மை ஆட்கொள்ள இடமளித்து, இயேசுவிடமிருந்து தம் பார்வையை விலக்கிக்கொண்டார். அப்படிச் செய்த உடனேயே அவர் மூழ்கத் தொடங்கினார். உங்கள் பார்வையை இயேசுவை நோக்கித் திருப்புங்கள்; அதை அவர்மீது உறுதியாக நிலைநிறுத்துங்கள்; வாழ்வில் உங்களை அச்சத்திற்கு இட்டுச் செல்லும் சோதனைகளைப் பொருட்படுத்தாமல், கடவுள்மீது நம்பிக்கை வையுங்கள். அன்பினால்தான் அவ்வாறு செய்யும்படி அவர் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறார்.

என்னை மீட்கும் ஆண்டவரே, நீரே கடவுள்; ‘இருக்கிறவர் நானே’ என்னும் மகத்துவமிக்கவர்; அனைத்தையும் படைத்தவர், ஆள்பவர், அரசர். அன்பு ஆண்டவரே, நீர், நீர் ஒருவரே, என் முழு நம்பிக்கைக்கும் உரியவர். வாழ்வில் நான் போராடி, அச்சம் என்னை ஆட்கொள்ள இடமளிக்கும்போது, என்னை அழைத்தருளும். என் பார்வையை உம்மீது உறுதியாக நிலைநிறுத்தவும், தடுமாறாமல் உம்மிடம் வரவும் எனக்குத் தேவையான ஞானத்தையும் துணிவையும் தந்தருளும். இயேசுவே, உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

நீங்கள் பெறுவதைப் பிறருக்குக் கொடுத்தல்

பொதுக்காலம் பதினெட்டாம் வாரம் — திங்கள்கிழமை (ஆண்டுகள் B&C)

மிகுந்த தாராளமுள்ள ஆண்டவரே, உமது அருளையும் இரக்கத்தையும் அளவின்றிப் பொழிகிறீர். நீர் வழங்கும் அனைத்தையும் நான் பெற்றுக்கொள்ளும்போது, உமது இரக்கத்தைப் பிறருக்கு வழங்க ஒருபோதும் தயங்காதவாறு, என் இதயத்தைத் தாராள மனத்தால் நிரப்பியருளும். அன்பு ஆண்டவரே, என் வழியாக நீர் பிறருக்கு நிறைவாக உணவளிக்கும்படி, என்னை உமது கருவியாகப் பயன்படுத்தியருளும். இயேசுவே, உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

கேட்டுப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்!

பொதுக்காலம் பதினெட்டாம் வாரத்தின் செவ்வாய்க்கிழமை (ஆண்டு A-இல் மட்டும், முந்தைய ஞாயிறன்று திங்கட்கிழமைக்குரிய வாசகம் பயன்படுத்தப்பட்டிருந்தால் விருப்பத் தேர்வாகும்; 2023-இல் நீங்கள் விரும்பினால் ஆண்டு B&C-க்குச் செல்லலாம்)

பரிசேயரும் மறைநூல் அறிஞரும் சிலர் எருசலேமிலிருந்து இயேசுவிடம் வந்து, “உம் சீடர்கள் மூதாதையரின் மரபை மீறுவது ஏன்? அவர்கள் உணவு உண்ணும்போது தங்கள் கைகளைக் கழுவுவதில்லை” என்றனர். அவர் மக்கள் கூட்டத்தைத் தம்மிடம் அழைத்து, “கேட்டுப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்…” என்று அவர்களிடம் கூறினார். மத்தேயு 15:1–2, 10

திருவாசக நூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட இந்தப் பகுதியில் 3–9 இறைவாக்கியங்கள் விடப்பட்டுள்ளன; அவற்றில் இயேசு முதலில் பரிசேயர்களிடம் பேசுகிறார். மாறாக, இன்றைய நற்செய்தி, பரிசேயர்களின் குற்றச்சாட்டை முதலில் முன்வைத்து, பின்னர் மக்கள் கூட்டத்துக்கு இயேசு அளித்த பதிலுக்குத் திரும்பும் வகையில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. உண்மையில், பரிசேயர்களுக்கு இயேசு அளித்த பதிலைவிட, மக்கள் கூட்டத்துக்கு அவர் அளித்த பதில் மிகவும் முக்கியமானதாக இருந்தது. ஏனெனில், பரிசேயர்கள் கடின உள்ளத்தினராய் இருந்து, இயேசுவைக் குற்றவாளியாகத் தீர்ப்பிடுவதை மட்டுமே நாடினர். மக்களோ உண்மையை அறிந்துகொள்வதில் மிகுந்த ஆர்வம் கொண்டிருந்தனர்.

மக்கள் கூட்டத்துக்கு இயேசு முதலில் அளித்த அறிவுரை, நாம் சிந்தித்துப் பார்ப்பதற்கு மிகவும் பயனுள்ளது. “கேட்டுப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்” என்று அவர் கூறினார். பரிசேயர்கள் இயேசுவின் வார்த்தைகளைக் கேட்டார்கள் என்பது தெளிவாக இருந்தது; ஆனால் அவர்கள் புரிந்துகொள்ளவில்லை என்பதும் தெளிவாக இருந்தது. புரிந்துகொள்ளத் தேவையான அறிவாற்றல் அவர்களுக்கு இல்லாதது இதற்குக் காரணமல்ல. மாறாக, மெய்யுணர்வு என்னும் ஆன்மிகக் கொடை, மனித அறிவாற்றலால் மட்டுமே பெற்றுக்கொள்ளக்கூடிய ஒன்றல்ல என்பதே காரணம். கடவுளின் அருளால் மட்டுமே மெய்யுணர்வு கிடைக்கிறது; அந்த அருள் நம் மனங்களுக்கு உண்மையை வெளிப்படுத்தி, அவரது திருவுளத்தைப் புரிந்துகொள்ள நமக்கு ஆற்றல் அளிக்கிறது.

நம் வாழ்வில், நாம் ஒப்புக்கொள்ள விரும்புவதைவிடப் பல வேளைகளில் பரிசேயர்களைப் போலவே இருக்கிறோம் என்பதை நாம் ஒவ்வொருவரும் தாழ்மையுடன் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். திருப்பலியில் மறையுரைகளைக் கேட்கலாம், நற்செய்திகளை வாசிக்கலாம், கடவுளிடம் உரத்த குரலில் செபிக்கவும்கூட செய்யலாம். அதே நேரத்தில், நாம் கேட்டவை இறையருளின் வழியாக நம் உள்ளத்தில் பதிந்து, நமது புரிதலை ஆழப்படுத்த அனுமதிக்கத் தவறிவிடலாம்.

கடவுள் தம்மிடம் சொல்ல விரும்பும் அனைத்தையும் ஏற்க ஒருவர் உண்மையாகவே மனந்திறந்திருக்கும்போது, அதன் விளைவாக அவருக்கு மெய்யுணர்வு என்னும் ஆன்மிகக் கொடை வழங்கப்படும்போது, அந்த மெய்யுணர்வுடன் மற்றொரு கொடையும் வருகிறது: மனத்திடம் என்னும் கொடை. மெய்யுணர்வு நம் அறிவில் செயலாற்றுகிறது; மனத்திடமோ நம் சித்தத்தில் செயலாற்றி, கடவுள் கூறியவற்றின்படி செயல்பட நமக்குத் துணிவளிக்கிறது. ஆகவே, “கேட்டுப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்” என்ற இயேசுவின் கூற்று, இந்த ஆன்மிகக் கொடையைப் பெற நம் மனங்களைத் திறக்க வேண்டும் என்பதை மட்டுமல்ல, கடவுள் நம்மிடம் பேசுவதற்கேற்ப நாம் துணிவுடன் செயல்படவும் வேண்டும் என்பதையும் உணர்த்துகிறது.

நீங்கள் பரிசேயர்களைப் போல நடந்துகொள்ளும் போக்கு கொண்டிருக்கிறீர்களா என்பதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். ஒருவேளை அவர்களைப் போல நீங்கள் கோபமும் பகைமையும் கொண்டிருக்காமல் இருக்கலாம். ஆனால் உங்கள் ஆன்மாவுக்குள் நேர்மையுடன் நோக்கினால், அவர்களைப் போலவே உங்களிடமும் மெய்யுணர்வு என்னும் ஆன்மிகக் கொடை குறைவாக இருப்பதைக் காணக்கூடும். இந்தக் கேள்வியைச் சிந்திக்கும்போது, உங்கள் துணிவையும் செயல்களையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு அதை ஆராயுங்கள். எல்லாவற்றிலும் கடவுளின் திருவுளத்தை உறுதியாகப் பின்பற்றுகிறீர்களா? கடவுளின் திருவுளத்தைக் கண்டறிவதில் ஆர்வமும், அதன்படி விரைவாகவும் உறுதியுடனும் செயல்படப் போதிய துணிவும் உங்களுக்கு இருக்கின்றனவா? “கேட்டுப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்” என்று நம் ஆண்டவர் கூறிய வார்த்தைகளை, அவர் உங்களிடம் மட்டுமே கூறுவதுபோல் கேளுங்கள். உங்கள் முழுக் கவனத்தையும் அவருக்குச் செலுத்துங்கள்; இன்று அவர் உங்களிடம் சொல்ல விரும்பும் எதன்படியும் செயல்படத் தயாராக இருங்கள்.

எனக்குக் கட்டளையிடும் என் ஆண்டவரே, என் வாழ்வில் எனது முழுக் கவனத்தையும் பெறத் தகுதியுள்ளவர் நீர், நீர் மட்டுமே. நிலைவாழ்வு அளிக்கும் வார்த்தைகளைக் கொண்டிருப்பவர் நீர், நீர் மட்டுமே. அன்பு ஆண்டவரே, இன்று நான் உம்மையும் உமது திருவுளத்தையும் தேர்ந்தெடுக்கிறேன். உமது திருவுளத்தை எனக்குச் சொல்லியருளும்; அதைப் புரிந்துகொள்ள என் மனத்தைத் திறந்தருளும்; நீர் கூறும் அனைத்திற்கும் விரைவாகவும் முழுமையாகவும் பதிலளித்துச் செயல்பட எனக்குத் தேவையான துணிவைத் தந்தருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

உங்கள் அச்சங்களோடு வாருங்கள்

பொதுக்காலம் பதினெட்டாம் வாரம் — செவ்வாய்க்கிழமை (ஆண்டுகள் B&C)

என்னை மீட்கும் என் ஆண்டவரே, நீரே கடவுள்; ‘இருக்கின்றவர் நானே’ எனும் மகத்துவமிக்கவர்; அனைத்தையும் படைத்தவர், ஆள்பவர், அனைத்திற்கும் அரசர். அன்பு ஆண்டவரே, என் முழு நம்பிக்கைக்கும் தகுதியுள்ளவர் நீர், நீர் மட்டுமே. வாழ்வில் நான் போராடும்போதும், அச்சம் என்னை ஆட்கொள்ள அனுமதிக்கும்போதும், என்னை அழைத்தருளும்; என் பார்வையை உம்மீது உறுதியாகப் பதித்து, தடுமாறாமல் உம்மிடம் வர எனக்குத் தேவையான ஞானத்தையும் துணிவையும் தந்தருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

தாழ்மையான விசுவாசத்தில் நிலைத்திருத்தல்

பொதுக்காலம் பதினெட்டாம் வாரம் — புதன்கிழமை

அக்காலத்தில் இயேசு அங்கிருந்து புறப்பட்டுத் தீர், சீதோன் பகுதிக்குச் சென்றார். அப்பகுதியைச் சேர்ந்த கானானியப் பெண் ஒருவர் வந்து, “ஆண்டவரே, தாவீதின் மகனே, எனக்கு இரங்கும்! என் மகளைப் பேய் கொடுமையாக வாட்டுகிறது” என்று கதறினார். ஆனால் அவர் அப்பெண்ணுக்கு ஒரு வார்த்தைகூட மறுமொழியாகக் கூறவில்லை. மத்தேயு 15:21–23

தீர், சீதோன் பகுதி யூதரல்லாதோர் வாழ்ந்த நிலப்பகுதியாக இருந்தது. அங்கிருந்த மக்கள், ஆதாம் ஏவாளின் மகனான காயினின் வழித்தோன்றல்கள் என்று கூறப்பட்டது. காயின் தன் சகோதரன் ஆபேலைக் கொன்றதால் நாடுகடத்தப்பட்டவன். அவனும் அவனுடைய வழித்தோன்றல்களும் தீர், சீதோன் பகுதியில் குடியேறினர். ஆபிரகாம், மோசே, இறைவாக்கினர்கள் வழியாக வழங்கப்பட்ட விசுவாசத்திற்கு அவர்கள் உரிமையாளர்களாக இருக்கவில்லை; எனவே அவர்கள் பிற இனத்தவராக இருந்தனர். தம்மைக் கொல்லத் தேடிய ஏரோதிடமிருந்தும் பரிசேயரிடமிருந்தும் தப்பிக்க, இயேசுவும் அவருடைய சீடர்களும் கலிலேயாவிலிருந்து சுமார் 40 மைல் தூரம் நடந்தே இப்பகுதிக்கு வந்தனர். அங்கிருந்தபோது, இயேசு தம்மைப் பற்றிப் பரவலாகத் தெரியாமல் இருக்க விரும்பினார். ஆனால் அவர் அங்கு இருப்பது பற்றிய செய்தி பரவியது. அப்போது இந்தக் கானானியப் பெண், தன் மகளைக் குணமாக்கும்படி மன்றாட அவரிடம் வந்தார்.

முதலில் இயேசு மௌனமாக இருந்தது வியப்பளிக்கிறது. ஆழ்ந்த விசுவாசத்தோடும் நம்பிக்கையோடும் அப்பெண் அவரிடம் வந்தார்; ஆனால் தொடக்கத்தில் அவர் அப்பெண்ணுக்குப் பதிலளிக்கவில்லை. அப்பெண் தங்களைத் தொந்தரவு செய்வதை நிறுத்த வேண்டும் என்று அவருடைய சீடர்கள் விரும்பினர். இறுதியில் இயேசுவே அப்பெண்ணுக்குப் பதிலளித்தபோது, தமது பொதுப்பணிக் காலத்தில் தமது பணி “இஸ்ரயேல் வீட்டாருள் காணாமல் போன ஆடுகளுக்கே,” அதாவது யூதர்களுக்கே உரியது என்று கூறினார். நிச்சயமாக, பின்னர் இயேசு திருத்தூதர்களிடம் ஒப்படைத்த தமது பணியைப் பிற இனத்தவரையும் உள்ளடக்கும் வகையில் விரிவுபடுத்துவார். ஆனால் தொடக்கத்தில் இயேசுவின் பணி ஆபிரகாமின் வழித்தோன்றல்களுக்கே உரியதாக இருந்தது.

இன்று இந்த நிகழ்வை நாம் வாசிக்கும்போது, இப்பெண் இவ்வாறு இயேசுவிடம் வந்தது இறைப் பராமரிப்பினாலேயே நிகழ்ந்தது என்பது தெளிவாகிறது. தந்தை அப்பெண்ணை இயேசுவிடம் ஈர்த்தார். இயேசு இந்த உரையாடலில் ஈடுபட்டது அப்பெண்ணிடம் கடுமையாக நடந்துகொள்ளவோ அவரைப் புறக்கணிக்கவோ அல்ல; மாறாக, பலருடைய வாழ்வில் தெளிவாகக் குறைவுபட்டிருந்த விசுவாசத்தை அப்பெண் வெளிப்படுத்த வாய்ப்பளிப்பதற்காகவே.

நம் வாழ்வில் சில வேளைகளில் கடவுள் மௌனமாக இருப்பதுபோல் தோன்றுகிறது. ஆனால் அவர் மௌனமாக இருந்தால், அதற்கு நல்லதொரு காரணம் உண்டு என்பதை நாம் அறிந்திருக்க வேண்டும். கடவுள் நம்மை ஒருபோதும் புறக்கணிப்பதில்லை. மாறாக, அவர் உடனடியாக, நாம் சொல்வதுபோல், “உரத்த குரலில் தெள்ளத்தெளிவாக” பதிலளிப்பதைவிட, தமது மௌனத்தின் வழியாக நம்மை இன்னும் நெருக்கமாகத் தம்மிடம் ஈர்க்கிறார். கடவுளின் மௌனம், அவர் நம்மீது பிரியமற்று இருக்கிறார் என்பதற்கான அடையாளமாக இருக்க வேண்டும் என்றில்லை. பெரும்பாலும் அது, நம் விசுவாசத்தை இன்னும் முழுமையாக வெளிப்படுத்தும்படி நம்மை ஈர்க்கும் அவரது தூய்மைப்படுத்தும் செயலின் அடையாளமாக இருக்கிறது.

பிற இனத்தைச் சேர்ந்த அப்பெண்ணைப் பொறுத்தவரை, யூதர்கள் பலரைப் போலல்லாமல், இயேசுவே மெசியா என்ற உண்மையில் அவர் விசுவாசத்தை வெளிப்படுத்தினார். அவரை “தாவீதின் மகனே” என்று அழைத்ததிலிருந்து இது தெளிவாகிறது. தன் மகளைக் குணமாக்க இயேசுவால் முடியும் என்ற நம்பிக்கையை மிக எளிய, தெளிவான வார்த்தைகளில் அவர் வெளிப்படுத்தினார். இயேசுவின் உதவிக்குத் தாம் தகுதியுள்ளவர் என்று காட்டிக்கொள்ள வேண்டிய தேவை அவருக்கு இருக்கவில்லை; ஏனெனில் அவர்மீது கொண்ட நம்பிக்கை மட்டுமே தேவையாக இருந்தது. மேலும், அப்பெண் தமது மன்றாட்டில் நிலைத்திருந்தார். முதலில் இயேசு மௌனமாக இருக்கிறார். பின்னர் அவருடைய சீடர்கள் அப்பெண்ணை அனுப்பிவிட முயல்கிறார்கள். அதன்பின், அப்பெண்ணின் வேண்டுகோளை மறுப்பதுபோல் இயேசு நடந்துகொள்கிறார். இவை அனைத்தும் அப்பெண்ணை மனந்தளரச் செய்யவில்லை; மாறாக, விடாமுயற்சியோடும் நம்பிக்கையோடும் நிலைத்திருக்கச் செய்கின்றன. அந்த நம்பிக்கையும் அசாதாரணமான தாழ்மையோடு விளங்கியது. அப்பெண் தமது விசுவாசத்தை ஆழப்படுத்திக்கொள்ள வாய்ப்பளித்து, அதை அனைவரும் காணும்படி வெளிப்படுத்த வேண்டும் என்ற இயேசுவின் நோக்கம் நிறைவேறியது.

இந்தப் பெண்ணின் செபத்தில் காணப்படும் பண்புகளை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். இயேசு யார் என்ற உண்மையை முதலில் ஏற்றுக்கொண்டு, அவளைப் பின்பற்ற முயலுங்கள். அவரே மெசியா, தாவீதின் மகன், உலகின் மீட்பர், மனிதராக அவதரித்த கடவுள்; இன்னும் பல பெருமைகளைக் கொண்டவர். இயேசு உண்மையில் யார் என்பதை நினைவுகூர்வது, செபத்தைத் தொடங்குவதற்கான ஓர் அருமையான வழியாகும். அதன்பின், உங்கள் செபம் எளிமையாகவும் தெளிவாகவும் தாழ்மையுடனும் இருக்கட்டும். உங்கள் விருப்பங்களை முன்வைக்காதீர்கள்; உங்கள் தேவைகளை முன்வையுங்கள். உலகின் மீட்பரிடமிருந்து உங்களுக்கு என்ன தேவை? நமக்கு என்ன தேவை என்பதை நம்மைவிடக் கடவுள் நன்றாகவே அறிவார். இருப்பினும், கேட்பது நம்பிக்கையின் ஒரு செயல்; ஆகவே கேளுங்கள். இறுதியாக, விடாமுயற்சியுடன் நிலைத்திருங்கள். செபத்தில் மனந்தளராதீர்கள். ஆர்வத்துடனும், விடாமுயற்சியுடனும், உறுதி குலையாமலும் இருங்கள். கடவுளின் எல்லாம் வல்ல ஆற்றலுக்கும் இரக்கத்திற்கும் முன்பாக உங்களைத் தாழ்த்துங்கள்; இடைவிடாமல் அவ்வாறு செய்யுங்கள். அப்போது கடவுள் தமது திருவுளத்திற்கேற்ப உங்கள் செபத்திற்கு எப்போதும் பதிலளிப்பார்.

என்னை மீட்கும் என் ஆண்டவரே, நீரே உண்மையில் மெசியா, தாவீதின் மகன், இறைமகன். எல்லா மாண்புக்கும் மாட்சிக்கும் புகழ்ச்சிக்கும் உரியவர் நீர், நீர் மட்டுமே. நீர் உண்மையில் யார் என்பதை நான் அறிந்துகொள்ளும்போது, உம்மில் ஆழ்ந்த நம்பிக்கையையும் அசைக்க முடியாத விசுவாசத்தையும் என்னுள் நிறைத்தருளும். எல்லாச் சூழ்நிலைகளிலும் நான் விடாமுயற்சியுடன் நிலைத்திருந்து, என் எதிர்நோக்கு முழுவதையும் எப்போதும் உம்மில் வைப்பேனாக. இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

நம்பிக்கையுடன் அச்சத்தை எதிர்கொள்ளுதல்

பொதுக்காலம் பதினெட்டாம் வாரம் — வியாழக்கிழமை

அப்போது பேதுரு இயேசுவைத் தனியே அழைத்துச் சென்று, “ஆண்டவரே, கடவுள் இதைத் தடுத்தருளட்டும்! இத்தகையது உமக்கு ஒருபோதும் நேரக்கூடாது” என்று அவரைக் கடிந்துகொள்ளத் தொடங்கினார். அவர் திரும்பிப் பேதுருவிடம், “என் பின்னால் போ, சாத்தானே! நீ எனக்குத் தடையாய் இருக்கிறாய். நீ கடவுளைப் போலச் சிந்திக்காமல், மனிதரைப் போலச் சிந்திக்கிறாய்” என்றார். மத்தேயு 16:22–23

இயேசு பேதுருவிடம் கூறிய இந்த வார்த்தைகள் எவ்வளவு அதிர்ச்சியூட்டியிருக்க வேண்டும்! “என் பின்னால் போ, சாத்தானே!” என்று இயேசு கூறினார். இதற்கு முந்தைய பத்தியில், இயேசுவே “மெசியா, வாழும் கடவுளின் மகன்” என்று பேதுரு அறிக்கையிட்டார். அதற்குப் பதிலாக இயேசு பேதுருவிடம், அவர் பெத்ரோஸ் என்றும், இந்த பெத்ரா மீது தமது திருஅவையைக் கட்டுவதாகவும் கூறினார். பெத்ரோஸ் என்பது நகர்த்தக்கூடிய பாறையைக் குறிக்கும் கிரேக்கச் சொல்; பெத்ரா என்பது அசைக்க முடியாத உறுதியான பாறை அடித்தளத்தைக் குறித்தது. இவ்வாறு, உறுதியான அடித்தளத்தின் மீது வைக்கப்படும் கல்லாகப் பேதுரு இருப்பார் என்றும், அவர் வழியாக இயேசு தமது திருஅவையைக் கட்டுவார் என்றும் அவருக்குச் சொல்லப்பட்டது. மேலும், விண்ணரசின் திறவுகோல்களைப் பேதுரு பெறுவார் என்றும், அவர் மண்ணுலகில் கட்டுவது எதுவோ அது விண்ணுலகிலும் கட்டப்பட்டிருக்கும் என்றும் இயேசு வாக்களித்தார். ஆனால், அடுத்த பத்தியிலேயே, பேதுரு “கடவுளைப் போலச் சிந்திக்காமல்” ஒரு மனிதரைப் போலச் சிந்தித்ததற்காக இயேசு அவரைக் கடிந்துகொள்கிறார்.

இயேசு தாம் அனுபவிக்கவிருந்த பாடுகளையும் மரணத்தையும் பற்றிக் கற்பித்ததைப் பேதுருவால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாததால், இயேசு அவரைக் கடிந்துகொண்டார். தாம் விரைவில் மிகுந்த துன்பங்களை அனுபவித்து, தலைமைக் குருவாலும் மறைநூல் அறிஞர்களாலும் மூப்பர்களாலும் புறக்கணிக்கப்பட்டு, கொல்லப்பட்டு, பின்னர் மூன்றாம் நாளில் உயிர்த்தெழுவார் என்று இயேசு பேதுருவுக்கும் மற்ற சீடர்களுக்கும் கூறினார். இவ்வாறு, ஆழ்ந்த நம்பிக்கை அறிக்கையை வெளியிட்ட பேதுரு, அச்சத்திற்கு இடம்கொடுத்து, கடவுளின் மீட்புத் திட்டத்தை ஏற்க மறுக்கும் நிலைக்குச் சென்றார். அதனால்தான், பேதுருவிடம் மிகுந்த அதிகாரத்தை ஒப்படைத்த இயேசு, பின்னர் அவரது பலவீனத்திற்காகவும் அச்சத்திற்காகவும் அவரைக் கடிந்துகொண்டார்.

அச்சம் பெரும்பாலும் நம்மைச் செயலிழக்கச் செய்யும் ஓர் உணர்வாகும். எதிர்காலத்தில் ஒரு தீமை நேரிடும் என்ற எண்ணத்திலிருந்து அச்சம் என்னும் உணர்வு எழுகிறது என்று புனித தாமஸ் அக்குவினாஸ் விளக்குகிறார். அன்புக்குரிய ஒருவரின் மரணம் போன்ற, இப்போது நாம் அனுபவிக்கும் ஒரு துன்பத்திற்கு இயல்பான எதிர்வினை துயரமாகும். ஆனால், நாம் எதிர்பார்க்கும் துன்பமோ, தீமை என நமக்குத் தோன்றுவதோ இன்னும் நிகழாத ஒன்றாக இருக்கும்போது, நாம் பெரும்பாலும் அச்சமடைகிறோம். நமக்கு வெளியே உள்ள, நம் கட்டுப்பாட்டிற்கு அப்பாற்பட்ட ஏதோ ஒன்றால் அந்த அச்சம் ஏற்படும்போது, அதிர்ச்சி, தாங்க முடியாமல் திணறும் உணர்வு, பதற்றம் ஆகியவற்றுக்கு இடம்கொடுக்க அது நம்மைத் தூண்டுகிறது. பேதுருவைப் பொறுத்தவரை, இயேசு மிகுந்த துன்பங்களை அனுபவித்துக் கொல்லப்படுவார் என்ற எண்ணம் அவரால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத ஒன்றாக இருந்தது. ஆகவே பேதுரு, “ஆண்டவரே, கடவுள் இதைத் தடுத்தருள்வாராக! இப்படி எதுவும் உமக்கு ஒருபோதும் நேரக்கூடாது” என்கிறார்.

இயேசு பேதுருவைக் கடிந்துகொண்டது உண்மையான அன்பின் செயலாகும். அச்சத்தால் முடங்கிப்போயிருந்த அவரை உலுக்கி விடுவிப்பதற்கான ஒரு வழியாக அது அமைந்தது. பேதுரு தெளிவாகச் சிந்திக்கவும், வரவிருக்கும் இந்தத் துன்பத்தைத் துணிவோடும், ஏற்றுக்கொள்ளும் மனத்தோடும், எதிர்நோக்கோடும், விசுவாசத்தோடும் எதிர்கொள்ளவும் இயேசு விரும்பினார். துணிவு வலிமை அளிக்கிறது. ஏற்றுக்கொள்ளும் மனம் கவலையைக் குணப்படுத்துகிறது. எதிர்நோக்கு மகிழ்ச்சியை விளைவிக்கிறது. விசுவாசமோ எல்லா அச்சங்களுக்கும் மருந்தாக இருக்கிறது. இயேசுவின் துன்பங்களையும் பாடுகளையும் பேதுருவும் மற்றச் சீடர்களும் தாங்கிக்கொள்ள வேண்டுமென்றால், இவையும் இவற்றைப் போன்ற பிற புண்ணியங்களும் அவர்களுக்குத் தேவைப்பட்டன. தீமையாகத் தோன்றிய இதை விண்ணகத் தந்தை மாற்றியமைத்து, உலகம் அதுவரை கண்டிராத மிகப் பெரிய நன்மைக்காகப் பயன்படுத்தப் போகிறார் என்பதை அவர்கள் அறிந்திருக்க வேண்டியிருந்தது. இயேசு “எருசலேமுக்குச் சென்று மிகுந்த துன்பங்களை அனுபவிக்க வேண்டும்…” என்பதை அவர்கள் அறிந்திருக்க வேண்டியிருந்தது. அதுவே தந்தையின் திருவுளமாக இருந்தது. அது தந்தையின் திருவுளமாக இருந்ததால், கடவுளின் எல்லாம் வல்ல ஆற்றலால் மிகப் பெரிய தீமையிலிருந்து மிகப் பெரிய நன்மை விளையவிருந்தது.

உங்கள் வாழ்வில் உங்களுக்கு மிகுந்த அச்சத்தையும் கவலையையும் ஏற்படுத்துவது எது என்பதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். எதிர்காலத்தை நோக்கும்போது, உங்களை முடக்கிப்போடுவது எது? அல்லது குறைந்தபட்சம், அஞ்சவும் கவலைப்படவும் உங்களைத் தூண்டுவது எது? நீங்கள் எதிர்பார்க்கும் எந்தத் தீமையும் துன்பமும் உங்கள் வாழ்வில் மிகப் பெரிய நன்மையை விளைவிக்கும் வாய்ப்பைக் கொண்டுள்ளது என்பதே உண்மை. உங்கள் இயல்பான மனித மனத்தால் இதைப் பகுத்துணர முடியாது. இயேசு கூறுவதுபோல, நாம் மனிதரைப் போல அல்ல, கடவுளைப் போலச் சிந்திக்க முயல வேண்டும். உங்களுக்குக் கவலை ஏற்படுத்தும் எதையும் கடவுளின் பார்வையிலிருந்து மட்டுமே காண முயலுங்கள். விசுவாசத்தோடு, அனைத்தையும் கடவுள் நன்மைக்காகப் பயன்படுத்த முடியும் என்று நம்புங்கள். ஐயங்கொள்ளாமல் விசுவாசியுங்கள். அப்போது அமைதியோடும் துணிவோடும் உறுதியோடும் நீங்கள் முன்னேறத் தேவையான பல புண்ணியங்களைக் கடவுள் உங்களுக்கு வழங்கத் தொடங்குவார்.

துன்புறும் என் ஆண்டவரே, நீர் அனுபவித்த தீமையை மிகுந்த துணிவுடனும் அன்புடனும் எதிர்கொண்டீர். நீர் ஒருபோதும் அச்சத்திற்கு இடம்கொடுக்காமல், தந்தையின் திருவுளத்தை நிறைவேற்றுவதில் தொடர்ந்து முன்னேறினீர். என்னை அச்சத்திற்கு உள்ளாக்கத் தூண்டும் அனைத்தையும் வெல்லும்படி, உமது வல்லமையில் பங்குபெற எனக்குத் தேவையான அருளைத் தந்தருளும். என் ஆண்டவரே, நான் உம்மை அன்புசெய்கிறேன். அனைத்திலும் நான் உம்மையே சார்ந்திருப்பேனாக. இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

உலகியல் ஆசைகளைத் தூய்மைப்படுத்துதல்

பொதுக்காலம் பதினெட்டாம் வாரம் — வெள்ளிக்கிழமை

“ஒருவர் உலகம் முழுவதையும் ஆதாயமாக்கிக்கொண்டாலும், தம் உயிரை இழந்துவிட்டால் அவருக்கு என்ன பயன்? அல்லது தம் உயிருக்கு ஈடாக ஒருவர் எதைக் கொடுக்க முடியும்?” மத்தேயு 16:26

“உலகம் முழுவதையும் ஆதாயமாக்கிக்கொள்ள” நீங்கள் விரும்புகிறீர்களா? மிகப்பெரும் செல்வந்தர்களாகி, தாங்கள் விரும்பிய அனைத்தையும் வாங்க முடிவதைப் பற்றி பலர் பகற்கனவு காண்கிறார்கள். வேறு சிலர், தங்களைப் பொதுமக்களின் கவனத்திற்குக் கொண்டுவந்து, அவர்களது பாராட்டைப் பெற்றுத்தரும் வீரச்செயல்களைச் செய்வதைக் கனவு காண்கிறார்கள். இன்னும் சிலர், இவ்வுலகில் பெரும் அதிகாரத்தைப் பெற்று, மிகுந்த முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நபராக விளங்குவதைக் கனவு காண்கிறார்கள். இவற்றுள் எதுவுமே தன்னளவில் தீமையானது அல்ல என்றாலும், இவற்றின்மீதான அளவுகடந்த ஆசை, கடவுளோடுள்ள உங்கள் உறவைப் பாதிக்கும். இந்த ஆசைகளில் ஒன்று உங்களுக்குள் மேலோங்கி, உங்களை முழுவதுமாக ஆட்கொள்ளும்போது, அதன் விளைவாக உங்கள் நித்திய ஆன்மாவை இழந்துவிடுகிறீர்கள்.

“உலகம்” என்று நாம் கூறும்போது, அதைப் பல்வேறு பொருள்களில் புரிந்துகொள்ளலாம். முதலாவதாக, அது இவ்வுலகின் பொருள் சார்ந்த அனைத்தையும் குறிக்கிறது. எடுத்துக்காட்டாக, சிறந்த உணவும் பானமும், தன்னிச்சையான இன்பநுகர்வு, உடல் இன்பங்கள், பொருட்செல்வம், இந்த வாழ்வில் நிலையற்றுக் கடந்து செல்லும் அனைத்தும் இதில் அடங்கும். இரண்டாவதாக, “உலகம்” என்பது தற்பெருமையையும் பிறரது கவனத்தையும் பாராட்டையும் பெறுவதற்கான ஆசையையும் குறிக்கலாம். மற்றவர்கள் நம்மைப் பற்றி என்ன நினைக்கிறார்கள், என்ன சொல்கிறார்கள் என்ற கவலையே நம்மை முழுவதுமாக ஆட்கொள்ளும்போது இது நிகழ்கிறது. மூன்றாவதாக, “உலகம்” என்பது நமது சொந்த விருப்பத்தைத் திணிப்பதற்காக அதிகாரத்தை நாடும் ஆசையைக் குறிக்கலாம். மிகப் பெரிய அளவில் பார்க்கும்போது, நாடுகளுக்கு இடையே போர்கள் ஏற்படுவதற்கு இதுவே பெரும்பாலும் காரணமாக இருக்கிறது. ஒரு தலைவர் ஆதிக்கம் செலுத்தவும் கட்டுப்படுத்தவும் ஆசைப்படுகிறார். அதிகாரத்தையும் கட்டுப்பாட்டையும் பெறுவதற்கான இந்த ஆசை, ஒவ்வொருவரையும் அவர்களது வாழ்வின் எந்தப் பகுதியிலும் பாதிக்கலாம்; குடும்பம், நண்பர்கள், வேலை, சமூக வட்டங்கள் போன்றவையும் இதில் அடங்கும்.

உலகியல் ஆசைகளுக்கான இந்த மூன்று எடுத்துக்காட்டுகளையும் இணைக்கும் பொதுவான அம்சம், இவற்றை அதிகமாகப் பெற்றால் மனநிறைவு கிடைக்கும் என்ற ஏமாற்றமே. இவை தற்காலிகமாகவும் சிறிது காலத்திற்கும் உங்களுக்கு மனநிறைவைத் தரக்கூடும் என்றாலும், இந்த ஆசைகள் உங்கள் ஆன்மாவை அழிக்கும் விளைவையும் ஏற்படுத்தும். ஏனெனில், நாம் ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுத்தாக வேண்டும். ஒன்று, நம் ஆன்மாவின் ஆன்மிக ஏக்கத்தை நிறைவுசெய்ய நாட வேண்டும்; அல்லது உலகின் நிலையற்ற வாக்குறுதிகளால் நம்மை நிறைவுசெய்துகொள்ள நாடுவோம். இரண்டையும் நாம் கொண்டிருக்க முடியாது.

செல்வத்தைப் பெறுவதோ, பொதுமக்களால் பாராட்டப்படுவதோ, அதிகாரப் பதவியில் அமர்த்தப்படுவதோ தன்னளவில் தீமையானது அல்ல என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். உண்மையில், இவற்றில் ஒவ்வொன்றும் நன்மை செய்வதற்கான வாய்ப்பை வழங்குகிறது. ஒருவர் சுயநலக் காரணங்களுக்காகவும், அது தமக்கு நிறைவைத் தரும் என்ற மயக்கத்திலும் இந்த உலகியல் ஆசைகளில் ஒன்றை நாடும்போதுதான் சிக்கல் எழுகிறது. உண்மையைச் சொல்வதானால், கடவுளுக்கு மட்டுமே பணிபுரிய நாடும் ஒருவருக்கு, இத்தகைய சூழ்நிலைகள் ஒவ்வொன்றும் உண்மையான ஒரு சிலுவையைச் சுமத்துகின்றன. செல்வம், மதிப்பு அல்லது அதிகாரத்துடன் வரும் பொறுப்பு உண்மையானது. ஆகவே, இவற்றில் ஒன்றோ பலவோ கிடைக்கும்போது, அவற்றைப் பற்றற்ற மனத்துடனும் தாழ்ச்சியுடனும் கையாள வேண்டும்.

எடுத்துக்காட்டாக, ஒருவர் மிகுந்த செல்வந்தரானாலும், பொருட்கள்மீது உள்ளத்தில் பற்றின்றி வாழ வேண்டும் என்ற கட்டளை தொடர்ந்து நிலைத்திருக்கிறது. ஆகவே, இந்நிலையில் பொருட்செல்வம் சோதனை என்னும் வடிவில் ஒரு குறிப்பிட்ட சுமையை ஏற்படுத்துகிறது. இந்தச் சோதனையை நிச்சயமாக வெல்ல முடியும்; செல்வத்தையும் நன்மைக்காகப் பயன்படுத்த முடியும். எனினும், இந்த ஆபத்து உண்மையானது; அதைத் தொடர்ந்து உணர்ந்து ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். அல்லது, நீங்கள் செய்த ஏதோ ஒன்றுக்காகப் பலர் உங்களைப் பாராட்டினாலோ, பிறர்மீது உங்களுக்கு மிகுந்த பொறுப்பும் அதிகாரமும் அளிக்கப்பட்டாலோ, உங்கள் தாழ்ச்சியும் பற்றற்ற மனநிலையும் அதிகரிக்க வேண்டும். அப்போதுதான் கடவுள், கடவுள் மட்டுமே, உங்கள் விருப்பத்தின் ஒரே இலக்காகத் தொடர்ந்து இருப்பார்.

இன்று உங்கள் விருப்பங்களைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். வாழ்க்கையில் நீங்கள் விரும்புவது என்ன? “உலகம் முழுவதையும் ஆதாயமாக்கிக்கொள்ள” விரும்புகிறீர்களா? உலகுசார்ந்த இலட்சியங்களில் சிலவற்றையாவது அடைய விரும்புகிறீர்களா? அப்படியானால், கவனமாக இருங்கள். உங்கள் உள்ளத்தின் விருப்பங்களை நேர்மையுடன் சிந்தித்துப் பார்த்து, இறைவனின் திருவுளத்தை மட்டுமே நீங்கள் விரும்பும் வகையில் அவற்றைத் தூய்மைப்படுத்த முயலுங்கள். அவ்வாறு நிகழ்ந்துவிட்டால், நீங்கள் செல்வந்தராக இருந்தாலும் ஏழையாக இருந்தாலும், பொதுவில் பாராட்டப்பட்டாலும் விமர்சிக்கப்பட்டாலும், உலக அதிகாரம் உங்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டாலும் ஒப்படைக்கப்படாவிட்டாலும், அவை உங்களுக்கு முக்கியமாக இருக்காது. இறைவனின் நிறைவான, மனநிறைவளிக்கும் திருவுளத்திற்கு ஏற்ப, அனைத்தையும் அவரது மாட்சிக்காகப் பயன்படுத்துவதே உங்களுக்கு முக்கியமாக இருக்கும்.

மாட்சிமை நிறைந்த இறைவா, உமது திருவுளம் நிறைவானது; வாழ்வில் மனநிறைவு தரும் ஒரே ஊற்றும் அதுவே. இவ்வுலகை மட்டுமே சார்ந்த அனைத்து விருப்பங்களிலிருந்தும் என் ஆன்மாவைத் தூய்மைப்படுத்தியருளும். என்னிடம் உள்ள அனைத்தும் உமது மாட்சிக்காக மட்டுமே பயன்படுத்தப்படும்படி, உமது திருவுளத்தை நிறைவேற்றுவதே என் வாழ்வின் ஒரே விருப்பமாக இருக்கட்டும். இயேசுவே, நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

கற்பனைக்கும் எட்டாததைச் செய்தல்

பொதுக்காலம் பதினெட்டாம் வாரம் — சனிக்கிழமை

பின்பு சீடர்கள் இயேசுவைத் தனியாக அணுகி, “எங்களால் ஏன் அதை ஓட்ட முடியவில்லை?” என்று கேட்டார்கள். அவர் அவர்களிடம், “உங்கள் விசுவாசம் குறைவாக இருப்பதால்தான். ஆமென், நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்: உங்களுக்குக் கடுகளவு விசுவாசம் இருந்தால், நீங்கள் இந்த மலையை நோக்கி, ‘இங்கிருந்து அங்கே பெயர்ந்து செல்’ என்று சொல்வீர்கள்; அதுவும் பெயர்ந்து செல்லும். உங்களால் இயலாதது ஒன்றும் இராது” என்றார். மத்தேயு 17:19–20

ஒருவர் இயேசுவிடம் வந்து, அவர் முன் முழந்தாள்படியிட்டு, பேய் பிடித்திருந்த தம் மகனைக் குணமாக்குமாறு அவரை மன்றாடினார். இயேசுவின் சீடர்கள் அந்தப் பேயை ஓட்ட முயன்றும், அவர்களால் முடியவில்லை என்று அவர் விளக்கினார். இயேசு முதலில் அவரிடம், “விசுவாசமற்ற, நெறிபிறழ்ந்த தலைமுறையினரே, எவ்வளவு காலம் நான் உங்களோடு இருப்பேன்? எவ்வளவு காலம் உங்களைப் பொறுத்துக்கொள்வேன்?” என்று கூறினார். ஆனால் பின்னர், அந்தச் சிறுவனைத் தம்மிடம் கொண்டுவரச் செய்து, அவனிடமிருந்து பேயை ஓட்டினார்.

மேலே மேற்கோளாகக் கொடுக்கப்பட்டுள்ள பகுதி, பேயை ஓட்ட முடியாமற்போன சீடர்களுக்கும் இயேசுவுக்கும் இடையே உடனடியாக நிகழ்ந்த உரையாடலை வெளிப்படுத்துகிறது. அவர்களிடம் விசுவாசம் இல்லாததால்தான் அவர்களால் அதைச் செய்ய முடியவில்லை. மேலும் தூய்மையான விசுவாசம் கொண்டிருப்பதன் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்துவதற்காகவே, இந்த விசுவாசக் குறைவை இயேசு உறுதியாகக் கடிந்துகொள்கிறார் என்பதைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

உங்களுக்குக் “கடுகளவு விசுவாசம்” இருந்தால், உங்களால் ஒரு மலையைப் பெயரச் செய்ய முடியும் என்பது உண்மையா? ஆம், நிச்சயமாக. ஆனால் இந்தக் கூற்றைக் கவனமாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். முதலில், கடவுளின் சிந்தனையிலும் திருவுளத்திலும் உள்ளவற்றில் மட்டுமே நாம் “விசுவாசம்” கொள்ள முடியும். கடவுள் நம்மிடம் பேசுவதற்கு நாம் அளிக்கும் மறுமொழியே விசுவாசம். நாம் செவிமடுக்கிறோம், புரிந்துகொள்கிறோம், நம்புகிறோம். இதுவே விசுவாசம். ஒன்றை மிகவும் உறுதியாக நம்பி, நமது மனவலிமையால் அதை நிகழச் செய்ய முயல்வது மட்டுமே விசுவாசம் அல்ல. ஆகவே, ஒரு மலை வேரோடு பெயர்ந்து வேறிடத்திற்குச் செல்ல வேண்டும் என்று கடவுள் உண்மையிலேயே விரும்பி, இதை உங்களிடம் கூறி, அதைச் செய்யுமாறு உங்களைக் கேட்டுக்கொண்டால், நீங்கள் அவரது குரலுக்குச் செவிமடுத்து, முழு நம்பிக்கையுடன் மறுமொழி அளித்தால், அது நிகழும். ஆனால், உண்மையிலேயே ஒரு மலையைப் பெயர்ப்பதால் கடவுளின் மாட்சி நிறைவேறுவதில்லை; எனவே விசுவாசம் என்னும் கொடையின் வழியாக இப்படியொன்று நிகழ்வதற்கான வாய்ப்பு மிகவும் குறைவு.

ஆனால், தாம் கூறும் அனைத்திற்கும் நாம் செவிமடுத்து, அவற்றைப் புரிந்துகொண்டு, நம்ப வேண்டும் என்பதை நமக்கு உறுதிப்படுத்தவே இயேசு தம் சீடர்களிடமும் நம்மிடமும் இவ்வாறு பேசுகிறார். பேய் பிடித்த சிறுவனைக் குணமாக்கிய நிகழ்வைப் பொறுத்தவரை, சீடர்கள் அந்தப் பேயை ஓட்ட வேண்டும் என்பதே கடவுளின் திருவுளமாக இருந்தது என்பது தெளிவாகிறது. ஆனால் அவர்கள் விசுவாசிக்கத் தவறினர்; எனவே, தங்கள் விசுவாசத்தின் வழியாகக் கடவுளின் திருவுளத்தை நிறைவேற்ற அவர்களால் முடியவில்லை.

மலைகளை நகர்த்துவதைப் பொறுத்தவரை, இது உருவக நிலையிலும் ஆன்மிக நிலையிலும் எப்போதும் நிகழ்ந்துகொண்டே இருக்கிறது. கடவுள் நம் வாழ்வில் இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட விதத்தில் செயல்படும் ஒவ்வொரு முறையும், அல்லது மற்றொருவரின் வாழ்வில் அவ்வாறு செயல்பட நம்மைப் பயன்படுத்தும் ஒவ்வொரு முறையும், ஒரு “மலை” நகர்வதைவிட மிகப் பெரிய ஒன்று நிகழ்கிறது. நித்தியத்தின் கண்ணோட்டத்தில், எது அதிக மாட்சிமையுள்ளது, எது கடவுளுக்கு அதிக மாட்சியை அளிக்கிறது? உண்மையிலேயே ஒரு மலையை நகர்த்துவதா? அல்லது இறையருளால் மாற்றம் பெற்று, கடவுளுக்கு நித்திய மாட்சி அளிக்கும் வகையில் அவரால் உள்ளத்தில் உருமாற்றம் பெறுவதா? மேலும், எது அதிக வியப்புக்குரியது? ஒரு கணத்தில் தோன்றி மறையும் வகையில் இயற்பியல் விதிகளை மீற முடிவதா, அல்லது ஒருவரின் ஆன்மாவை நித்தியத்திற்கும் மாற்றுவதற்கான கருவியாகப் பயன்படுவதா? மற்றொருவரின் ஆன்மாவில் நித்தியத்திற்குமான மாற்றத்தைக் கொண்டுவரக் கடவுளால் பயன்படுத்தப்படுவது, ஐயத்திற்கிடமின்றி, அளவிட முடியாத அளவு பெருமைக்குரியது.

கடவுளின் குரலுக்குச் செவிமடுத்து, முழுமையான கீழ்ப்படிதலுடனும் அன்புடனும் பதிலளிப்பதன் முக்கியத்துவத்தை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். இதுவே நம்பிக்கை. உங்கள் வாழ்வில் எந்த “மலையை” நகர்த்தக் கடவுள் விரும்புகிறார்? எத்தகைய உருமாற்றத்தை அவர் நிகழ்த்த விரும்புகிறார்? அவருக்குச் செவிமடுத்து, உங்கள் முழு உள்ளத்தோடும் அவரை நம்புங்கள். நீங்கள் அவ்வாறு செய்யும்போது, கடவுள் உங்கள் வாழ்வில் கற்பனைக்கெட்டாதவற்றைச் செய்வதோடு மட்டுமல்லாமல், உங்கள் வழியாகப் பிறருடைய வாழ்விலும் கற்பனைக்கெட்டாதவற்றைச் செய்வார்.

என்னை மீட்கும் ஆண்டவரே, பலருடைய வாழ்வில் நீர் வியத்தகு செயல்களைச் செய்துள்ளீர். உமது இரக்கத்தால் ஆன்மாக்களை மாற்றியமைத்து, அவற்றைப் புதிதாகப் படைத்துள்ளீர். உமது குரலைக் கேட்டு, மிகுந்த தாராள உள்ளத்துடனும் நம்பிக்கையுடனும் அதற்கு மறுமொழி அளிக்க, விசுவாசம் என்னும் கொடையை எனக்குத் தந்தருளும். அன்பு ஆண்டவரே, பிறருடைய வாழ்விலும் கற்பனைக்கு எட்டாத உமது அருளின் கருவியாக நான் விளங்க, என்னைப் பயன்படுத்தியருளும். இயேசுவே, நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

பொருளடக்கம்

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble

இந்தப் பக்கத்தைப் பகிரவும்:

பகிர்வதற்கான கூடுதல் வழிகள்