Walay makapugong sa Dios. Siya mao ang AKO MAO ANG AKO (YHWH), Walay Kataposan, Makagagahom sa Tanan, ang Hingpit nga Kaayo, ug ang Paglungtad Mismo. Kining Labing Halangdong Dios mipili sa pagsulod sa usa ka relasyon sa pakigsaad uban kanato, nga nagdapit kanato nga mahimong mga sakop sa Mistikal nga Lawas sa Iyang Diosnong Anak. Kining pagdapit—kining Bag-ong Pakigsaad—nagbayaw kanato ngadto sa mahimayaong pagpakig-ambit sa kinabuhi sa Dios.
Ingon nga walay makapugong sa Dios nga atong Amahan, kon bug-os natong dawaton ang atong pagkatawo diha kang Kristo—pinaagi sa pagsabuhay sa unang duha ka pangamuyo sa Amahan Namo—walay makapugong kanato sa pagpadayag sa himaya sa Dios pinaagi sa pagtuman sa Iyang Kabubut-on. Wala gayod! Busa, walay makapugong kanato sa pagtuman sa atong pangunang katungdanan sa kinabuhi.
Kon ang Iyang Hingpit nga Kabalaan mosidlak diha kanato ug pinaagi kanato, ang Iyang Gingharian mahimong anaa. Kon ang Iyang Gingharian anaa na sa panahon ug dapit, ang mosunod nga mga pangamuyo sa Amahan Namo mahimong tinuod:
- Matuman ang Iyang kabubut-on,
- Matagana ang atong materyal ug espirituhanong pagkaon,
- Mawala ang utang sa sala diha kanato ug pinaagi kanato,
- Mabuntog ang matag pagsulay,
- Ug mapanalipdan kita gikan sa daotan ug sa iyang mga buhat.
Kon buot natong walay makapugong kanato sa atong misyon sa pagtuman sa hingpit nga kabubut-on sa Dios ug sa pagpakig-ambit sa hingpit nga kabulahanan—ang kalipay nga ang Dios lamang ang makahatag—magsugod kita pinaagi sa paghingpit sa unang duha ka pangamuyo sa Amahan Namo, nga magtugot niining labing halangdong mga tinguha sa paggiya ug pagpahiuyon sa matag ubos nga tinguha ngadto sa ilang kataposang tumong: ang Dios ug ang Iyang walay kataposang himaya.
Mahitabo lamang kini kon atong tugotan ang mainitong tinguha alang sa himaya sa Dios ug sa pagpadayag sa Iyang kabalaan nga mogahom sa atong kinabuhi ug moputli niini gikan sa matag tinguha nga mosukwahi niini. Kini mao ang labing dako ug unang sugo: “Higugmaa ang Ginoo nga imong Dios sa tibuok mong kasingkasing, sa tibuok mong kalag, ug sa tibuok mong hunahuna” (Matthew 22:37). Kon kining putli ug balaang gugma mahingpit na sa atong tibuok pagkatawo—hunahuna, kabubut-on, mga pagbati sa kahiladman, mga emosyon, mga tinguha, ug lawas—mosunod ang tanang ubang maayong butang: Higugmaon nato ang atong kaugalingon diha sa Dios ug ang atong isigkatawo sama sa atong kaugalingon, sa ingon nagtuman sa ikaduhang sugo ni Jesus nga nagsumada sa kataposang lima ka pangamuyo sa Amahan Namo.
Usa ka Paagi Aron Makab-ot ang Tumong
Mahinungdanon nga husto natong sabton kining ikatulong pangamuyo—uban usab sa ikaupat ug ikalimang mga pangamuyo—isip usa ka paagi aron makab-ot ang tumong, dili isip ang tumong mismo. Sumala sa atong nakita, ang tumong sa tanang pag-ampo mao ang himaya sa Dios ug ang hingpit nga pag-abot sa Iyang Gingharian. Ang pagtuman sa kabubut-on sa Dios usa ka paagi aron makab-ot kana nga tumong. Sa kataposan, kon ang Gingharian sa Dios hingpit nang natukod ug ang Iyang himaya hingpit nang napadayag aron makita sa tanan, dili na kita moingon, “Dili ang akong kabubut-on kondili ang Imoha ang matuman.” Hinuon, ang atong bugtong pag-ampo mao na ang walay kataposang pagsangyaw, “Santos, Santos, Santos ang Ginoong Dios nga Makagagahom sa Tanan!” Diha sa Bulahang Panan-aw sa Dios, hingpit natong maangkon ang kabubut-on sa Dios isip atong kaugalingong kabubut-on ug dili na kita maglisod sa pagtuman sa Iyang kabubut-on: Ang kabubut-on sa Dios ug ang ato mahimong hingpit nga nahiuyon.
Ang pagsabuhay niining paagi aron makab-ot ang tumong—ang pagtuman sa kabubut-on sa Dios—nagkinahanglan nga atong sabton kon unsa ang tinuod nga Maayo. Kasagaran kaayo, bisan ang mga matinud-anon mag-ampo ug maningkamot sa pagtuman sa kabubut-on sa Dios sumala sa ilang giisip nga maayo. Apan tinuod ba kini nga maayo? Ang usa ka butang maayo lamang kon nagpadayag kini sa kabalaan sa Dios ug nagpalambo sa Iyang Gingharian dinhi sa yuta. Ang Dios lamang ang magbuot kon unsa ang “Maayo.” Ang Dios lamang ang nahibalo unsaon pagpahinabo sa labing dakong kaayohan sa bisan unsang kahimtang.
Kon buot natong walay makapugong kanato sa pagtuman sa hingpit nga kabubut-on sa Dios dinhi sa yuta maingon sa Langit, kinahanglan nga ipunting nato kanunay ang atong panan-aw sa Kaayohan nga magpabilin hangtod sa kahangtoran: ang himaya sa Dios diha sa Iyang Gingharian. Kana nga Kaayohan kinahanglang mogiya ug mohatag og kusog sa tanan natong buhaton. Niana lamang matuman ang kabubut-on sa Dios dinhi sa yuta maingon sa Langit. Sa dihang mawala ang atong pagpunting sa pagbalaan sa Ngalan sa Dios ug sa pagtukod sa Iyang Gingharian, ang tanan natong ubang mga pag-ampo ug mga buhat mahisalaag ug mapakyas.
Ang Pagsabuhay sa Pangamuyo
Sa dihang atong pasidunggan ang Dios ug ipadayag ang Iyang pagkabalaan ug himaya sa atong kinabuhi—una pinaagi sa paghimo sa atong mga kasingkasing nga usa ka koro sa walay hunong nga pagdayeg, nga nagasinggit, “Balaan, balaan, balaan…”—magsugod kitang mahulma isip mga instrumento sa Iyang diosnong kabubut-on. Kini nga pagbag-o nagkinahanglan nga atong isalikway ang matag lihok sa atong kabubut-on nga wala hingpit mahiuyon sa kabubut-on sa Amahan.
Sa Tanaman sa Getsemani, si Jesus nag-ampo, “Dili ang akong kabubut-on kondili ang Imoha ang matuman” (Luke 22:42), dili tungod kay naglisod Siya sa pagtuman sa Amahan, ni tungod kay ang Iyang tawhanong kabubut-on supak sa diosnong kabubut-on, kondili tungod kay buot Niyang mahiusa kita Kaniya nianang buhat sa hingpit nga pagtugyan. Iyang gipahayag ang usa ka husto nga pagkahan-ay nga tawhanong tinguha, nga bug-os nga nagpasakop sa kabubut-on sa Amahan, aron makat-on kitang mag-ampo nianang mao rang mga pulong diha Kaniya ug uban Kaniya. Sa pagbuhat niini, madani kita ngadto sa misteryo sa matubsanong pagkamasinugtanon, diin ang gugma mahingpit pinaagi sa sakripisyo.
Dugang pa, sumala sa dili na mausab nga pagtulon-an sa Simbahan, si Jesus adunay duha ka kabubut-on—usa nga diosnon ug usa nga tawhanon. Bisan tuod ang Iyang tawhanong kabubut-on kanunayng hingpit nga nahiuyon sa Iyang diosnong kabubut-on ug sa kabubut-on sa Iyang Amahan, nagpabilin kini nga tinuod nga tawhanong kabubut-on ug busa kinahanglan nga mahiusa sa diosnong kabubut-on pinaagi sa usa ka gawasnon ug tinuyo nga tawhanong buhat. Sa kinaiyanhong bahin, nasinati ni Jesus ang tinuod nga tawhanong tinguha sa paglikay sa pag-antos ug kamatayon. Apan ang nakapahimo sa Iyang pagkamasinugtanon nga hilabihan ka mahimayaon mao nga gawasnon Niyang gitugyan bisan kining maayo ug kinaiyanhong kiling ngadto sa mas hataas nga tinguha sa pagtuman sa matubsanong laraw sa Amahan. Sa pagbuhat niini, wala lamang Siya magpadayon paingon sa Iyang Halad sa Sakripisyo sa Krus, kondili gibalaan usab Niya ang tawhanong kagawasan, nga naghatag kanato og katakos—pinaagi sa grasya—sa pagpili sa kabubut-on sa Dios labaw sa tanang kinaiyanhong kiling—dili lamang labaw sa dili husto nga mga tinguha, kondili bisan labaw niadtong maayo ug tawhanon, sama sa tinguha sa paglikay sa kasakit o pagpanalipod sa kaugalingong kinabuhi.
Pananglitan, kon ang usa ka tawo nga atong gihigugma adunay grabeng sakit, unsaon nato pag-ampo? Mangayo ba kita sa Dios og kaayohan sa lawas—nga nagtuo nga ang kahimsog ug mas taas nga kinabuhi mao ang labing dagkong kaayohan? O mag-ampo ba kita nga matuman ang kabubut-on sa Dios, nga bug-os nga nagatugyan sa atong kaugalingon ug sa atong minahal ngadto sa Iyang kaalam, kay nahibalo kita nga bisan unsa ang Iyang kabubut-on alang sa Iyang labing dakong himaya ug sa atong kataposang kaayohan?
Pamalandongi ang panig-ingnan ni Santa Teresita sa Lisieux. Sa edad nga baynte-kuwatro, si Sor Teresita, usa ka madre nga Carmelita nga nagpuyo sulod sa klausura, grabeng nasakit sa tuberkulosis. Hangtod niadtong panahona, yano ug tago ang iyang kinabuhi—una uban sa iyang pamilya ug dayon sulod sa mga paril sa kombento. Ang mga nahigugma kaniya lagmit mainitong nag-ampo alang sa iyang pagkaayo, nga nahadlok sa labing daotang mahitabo: nga mamatay siya. Apan ang kamatayon ba ni Sor Teresita sa batan-ong edad nga baynte-kuwatro mao gayod ang “labing daotan”? O mao ba kini, diha sa hingpit nga pagdumala sa Dios, ang labing maayo?
Niadtong panahona, ang iyang pamilya ug kaubang mga madre lagmit nagtuo nga ang iyang pagkaayo mao ang mas dakong kaayohan. Apan karon, tin-aw natong makita nga natapos ang iyang kinabuhi sa tukmang higayon tungod kay ang iyang sayong kamatayon nagtuman sa hingpit nga kabubut-on sa Dios ug nagdala sa Iyang labing dakong himaya.
Kon naayo pa siya ug nabuhi og daghan pang katuigan, unsa kaha ang mahitabo? Wala kita masayod. Apan nahibalo kita sa mga bunga sa iyang kamatayon:
- Ang iyang talaadlawan, nga gisulat isip pagsunod sa iyang superyora, gimantala ug nahimong usa sa labing maimpluwensiyang espirituhanong mga sinulat sa tanang panahon, nga nakadasig sa minilyon ka tawo sa tibuok kalibotan.
- Ang iyang kalag nakaabot na sa kahingpitan sa pagkabalaan nga giandam sa Dios alang kaniya.
- Karon usa siya ka gamhanang tigpataliwala sa Langit.
Daw nakita sa Dios, diha sa Iyang hingpit nga pagkahibalo nang daan ug kaalam, nga ang Iyang “Gamayng Bulak” nakaabot na sa takna sa iyang labing dakong kahayag. Busa Iya siyang gipupo gikan niining kinabuhia aron mamulak sa kahangtoran didto sa Langit, diin ang iyang katahom ug pagkabalaan mosidlak hangtod sa kahangtoran.
Kon mas dugay pa siyang nabuhi, tingali dili gayod mamantala ang iyang talaadlawan. Tingali ang iyang hilabihang espirituhanong kadasig mokunhod sa ulahing mga tuig. Tingali malimtan siya sa kasaysayan. Apan ang Dios nahibalo.
Mao kini ang hinungdan nga kinahanglang mosalig kita sa hingpit sa Diyos. Sa Iyang kabubut-on nga nagtugot, gitugotan Niya ang sakit nga mikalas sa iyang kinabuhi dili isip usa ka trahedya, kondili isip usa ka kadaugan—usa ka higayon diin ang iyang kalag hingpit nang naandam sa pagsulod sa himaya. Ang mga pag-ampo nga gihalad alang sa iyang pagkaayo wala mapakyas sa pagkadawat og tubag; hinuon, gitubag kini sa hingpit nga paagi pinaagi sa probidensiya sa Diyos, nga mitugot sa iyang pagsulod sa Langit sa tukmang higayon gayod—sa kinatas-ang sukod sa iyang pagkabalaan.
Ang labing haom nga pag-ampo nga mahimo untang giampo ni Thérèse ug sa iyang mga igsoon sa panahon sa iyang sakit mao lamang kini: “Among Amahan, hinaot mahimaya Ka niining sakita pinaagi sa hingpit nga katumanan sa Imong kabubut-on, diin ang kinabuhi sa Imong bililhong Gamayng Bulak mahimong tinubdan sa labing dakong kaayohan: Matuman ang Imong kabubut-on!”
Atol sa proseso sa iyang kanonisasyon, ang igsoon ni Thérèse nga si Sor Marie sa Sagradong Kasingkasing mipamatuod sa mga pulong nga gisulti ni Thérèse sa iyang higdaanan sa kamatayon: “Sa akong kamatayon, magpaulan ako og mga rosas; buot kong igugol ang akong kinabuhi sa Langit sa pagbuhat og maayo dinhi sa yuta.”
Kining mga pulonga sa iyang himalatyon nagpadayag sa iyang tinuod nga pag-ampo: Wala siya mangayo og pisikal nga pagkaayo, ni misukol sa kabubut-on sa Diyos o nahadlok sa yutan-ong kamatayon. Hinuon, mitugyan siya sa hingpit, nga nagsalig nga ang iyang pagpanaw makaalagad sa hingpit nga laraw sa Diyos ug makapadangat sa Iyang grasya ngadto sa dili maihap nga mga kalag.
Ang kinabuhi ni Santa Thérèse matahom nga nagpakita kon unsaon nato pag-ampo ug unsay angay natong tinguhaon. Kinahanglang buhian nato ang atong kaugalingong kabubut-on—lakip ang tanang giisip natong maayo pinasikad sa atong limitado nga tawhanong pagsabot—ug mosulod sa dili matarog nga pagsalig sa kabubut-on sa Diyos lamang. Pinaagi sa pagtinguha sa kinatas-ang kaayohan nga gipahayag sa unang duha ka pangamuyo—ang himaya sa ngalan sa Diyos ug ang pag-abot sa Iyang Gingharian—magsugod kita sa pagtinguha sa paagi aron makab-ot kana nga tumong: nga matuman ang Iyang kabubut-on dinhi sa yuta maingon sa Langit.
Pagtinguha sa Kabubut-on sa Diyos Lamang
Ang pag-ampo ug pagtinguha sa ikatulong pangamuyo sa Amahan Namo sumala sa atong kinatas-ang tinguha sama sa usa ka suba nga nagaagay gikan sa tinubdan niini sa kabukiran, nga nagdala og lunsay nga tubig nga naghatag og kinabuhi ngadto sa ubos aron mosustento sa tanang maagian niini.
Maingon nga ang kusog ug direksiyon sa usa ka suba gitino sa gigikanan niini, ang atong tinguha nga matuman ang kabubut-on sa Diyos dinhi sa yuta nagaagay gikan sa kinatas-ang tinubdan: ang pagbalaan sa Iyang Ngalan ug ang pag-abot sa Iyang Gingharian.
Kon ang suba mawad-an sa koneksiyon sa tinubdan niini, mohubas kini o mahimong walay agos; sa samang paagi, kon ang atong pagpaningkamot sa pagsunod sa kabubut-on sa Diyos mahimulag gikan sa kahingpitan sa atong kinatas-ang tinguha alang sa Iyang pagkabalaan ug paghari, mahimong mahiwi kini. Imbes nga malipayong pagtugyan sa “Matuman ang Imong kabubut-on,” nameligro ang atong pag-ampo nga mahimong “Matuman ang akong kabubut-on.”
Kon ang atong pangandoy alang sa kabubut-on sa Diyos mahiuyon sa hustong paagi sa atong kinatas-ang mga tinguha, diha lamang kini mahimong dili mapugngang sulog, nga magdala kanato ug sa tibuok kabuhatan ngadto sa katumanan sa Iyang balaang katuyoan.
Labaw pa sa usa ka Pangamuyo: Usa ka Lig-ong Tinguha
Kon kining “subaa” nagaagay gikan sa himaya sa Diyos ug sa pagtukod sa Iyang Gingharian, ug maningkamot kita nga ipahiuyon ang atong kaugalingon sa matag konkreto ug praktikal nga sangpotanan sa Iyang kabubut-on, nan ang pag-ampo alang sa kabubut-on sa Diyos mahimong labaw pa sa usa ka pangamuyo—mahimong usa kini ka lig-ong tinguha. Usa kini ka pagbag-o sa atong pasalig sa pagkinabuhi sa hingpit diha sa Bag-ong Kasabotan sa Grasya.
Sa dihang mag-ampo ka alang sa kabubut-on sa Diyos, gisultihan ba nimo Siya kon unsay gusto nimong mahimong Iyang kabubut-on? Nagtuo ka ba nga kon mag-ampo ka og dugay ug makahangyo ka og igo nga gidaghanon sa mga tawo nga mouban kanimo sa pag-ampo, usbon sa Diyos ang Iyang kabubut-on aron mahiuyon sa imoha? Kon mao, wala ka mag-ampo sa Amahan Namo sumala sa gihatag ni Kristo kanato. Naningkamot kita nga manipulahon ang Diyos pinaagi sa pagpadaghan sa mga hangyo alang sa atong mga gusto.
Ang pag-ingon, “Matuman ang Imong kabubut-on dinhi sa yuta maingon sa Langit,” nagpasabot nga modangop kita sa Tinubdan sa grasya ug magtinguha lamang sa unsay makapahimaya Kaniya, samtang ang Iyang Balaang Kaalam naggiya sa labing maayong paagi sa pagtukod sa Iyang Gingharian pinaagi sa katumanan sa Iyang hingpit nga laraw.
Gikan sa Grego
Sama sa naunang mga pangamuyo, kini nagsugod usab sa usa ka aorist passive imperative—genēthētō—nga nagpasabot og “Matuman unta kini” o “Mahingpit unta kini.” Ang kusog sa aorist imperative, sama sa nahisgotan na, mahimong ikatandi sa pagdugang og tulo ka tandang padamdam sa kataposan sa pangamuyo—usa alang sa pagkadinalian, usa alang sa pagkamalig-on sa tuyo, ug usa alang sa pagkahingpit: “Mahingpit unta kini!!!”
Bisan tuod ang berbo anaa sa passive nga porma, nagpahayag kini og aktibo ug masaligon nga tinguha nga ang kabubut-on sa Dios matuman sa hingpit ug walay kakulangan. Ang Dios Mismo ang gipasabot nga naglihok, ang nagpatuman sa Iyang balaang katuyoan sa Langit ug dinhi sa yuta. Dili kini walay lihok nga pagpasakop sa kapalaran, kondili usa ka maisogon ug masaligon nga pagtugyan sa kaalam ug kaayo sa Amahan. Dili lamang nato dawaton ang bisan unsay mahitabo—nangamuyo kita, sa tibuok natong kasingkasing, nga ang Iyang kabubut-on matuman sa madali, sa malig-ong paagi, ug sa hingpit.
Ang Gregong hugpong sa mga pulong nga hōs en ouranō kai epi gēs sa literal nagpasabot og “maingon sa Langit, mao usab dinhi sa yuta.” Nagpahayag kini og pangandoy nga ang hingpit ug malipayong pagsunod sa Dios didto sa Langit mahimong sumbanan sa kinabuhi dinhi sa yuta. Sa Langit, ang kabubut-on sa Dios gidawat dayon, nga walay pagduhaduha o pagsukol. Kini nga pangamuyo nangayo nga ang maong pagsunod mogamot sa atong kinabuhi ug sa kalibotan—nga ang gugma ug kahusay sa Langit mohulma sa tanang butang dinhi sa yuta, sugod kanato.
Pagkinabuhi ug Pag-ampo alang sa Kabubut-on sa Dios
Ang Katekismo sa Simbahang Katolika nagtudlo nga ang sugo ni Jesus sa John 13:34—“Maingon nga gihigugma Ko kamo, kinahanglan usab nga maghigugmaay kamo sa usag usa”—“nagsumada sa tanang uban pang sugo ug nagpahayag sa Iyang tibuok kabubut-on” (CCC #2822). Busa, ang pag-ila ug pagkinabuhi sa kabubut-on sa Dios mao ang paghigugma sa Dios ug sa uban sama sa Iyang paghigugma kanato. Dili lamang si Jesus ang sumbanan nianang gugma, Siya mismo ang tinubdan niini. Ang pagkinabuhi diha Kaniya, ang paghigugma uban sa Iyang gugma, ug ang mahalaron nga pagtugyan sa atong kinabuhi uban Kaniya mao ang katumanan sa kabubut-on sa Dios.
Kini nga pangamuyo usa ka pag-ampo alang sa atong kaugalingon ug pagbag-o sa atong pasalig nga ipahiuyon ang atong kaugalingon sa kabubut-on sa Dios. Usa usab kini ka gamhanang pagpangamuyo alang sa tibuok Simbahan ug kalibotan. Gipatin-aw kini sa Katekismo pinaagi sa pagkutlo kang San Juan Crisostomo, nga nag-ingon:
“Kay ang [God] wala moingon, ‘matuman ang Imong kabubut-on dinhi kanako o kanamo,’ kondili ‘dinhi sa yuta,’ sa tibuok yuta, aron ang kasaypanan mapapas gikan niini, ang kamatuoran mogamot niini, ang tanang bisyo malaglag niini, ang hiyas molambo niini, ug ang yuta dili na malahi sa Langit” (CCC #2825).
Nagpasabot kini nga kon mag-ampo kita og “Matuman ang Imong kabubut-on,” nag-ampo kita nga ang kabubut-on sa Dios maghari bisan asa.
Epektibo ba ang Atong mga Pag-ampo?
Epektibo ba ang atong mga pag-ampo kon mag-ampo kita nga matuman ang kabubut-on sa Dios dinhi sa yuta? Gitubag kini sa Ebanghelyo ni Juan: “Nasayod kita nga ang Dios dili mamati sa mga makasasala, apan kon ang usa ka tawo diosnon ug nagbuhat sa Iyang kabubut-on, Siya mamati kaniya” (John 9:31). Makapahingangha ang paghunahuna nga kon buhaton nato ang kabubut-on sa Dios, ang matag pag-ampo nato madungog ug tubagon. Kon mahimo kitang diosnon—kon ipahiuyon nato ang atong mga kasingkasing sa Iyang mga tinguha—ang atong mga pag-ampo makabaton og dakong gahom.
Mao kini ang gipadayag ni Jesus kang Santa Faustina, nga nag-ingon: “Unya makakaplag Ako diha kanimo og usa ka makapahimuot nga sakripisyo, usa ka halad nga bug-os nga gisunog, puno sa katam-is ug kahumot. Ug dako ang imong gahom alang sa bisan kinsa nga imong ipangamuyo” (Talaadlawan #1767).
Kon mag-ampo kita og Matuman ang Imong kabubut-on, dili lamang kita mangayo nga molihok ang Dios; nagpasalig usab kita nga mahimong kabahin sa Iyang paglihok. Gitugyan nato ang matag bahin sa atong kinabuhi ngadto sa Iyang probidensiya aron Siya makalihok dinhi kanato, pinaagi kanato, ug alang kanato.
Gasa sa Espiritu Santo: Kahibalo
Gilangkit nila ni San Agustin ug Santo Tomas de Aquino ang “Matuman ang Imong pagbuot…” sa Gasa sa Kahibalo, usa sa pito ka Gasa sa Espiritu Santo. Kini nga balaang gasa nagtugot kanato sa pagtan-aw sa tanang butang kalabot sa Diyos, sa pag-ila sa Iyang kahusay sa kabuhatan ubos sa Iyang probidensiya, ug sa pagpahiuyon sa atong kabubut-on ngadto sa Iyang kabubut-on.
Ang Gasa sa Kahibalo dili tawhanong kaalam o intelektuwal nga pagsabot nga naangkon pinaagi sa pagtuon o pagpangatarongan. Kini usa ka labaw sa kinaiyahan nga paglamdag nga nagbayaw sa kalag, nga makapahimo niini sa:
- Pag-ila sa lumalabay nga kinaiya sa yutan-ong mga butang.
- Pagtumong sa tanang buhat ngadto sa kabubut-on sa Diyos.
- Pagtan-aw sa tibuok kabuhatan isip bahin sa plano sa Diyos alang sa atong pagkabalaan.
- Pagsabot sa pag-antos, mga kabtangan, ug mga kalampusan diha sa kahayag sa balaang katuyoan.
Ang Gasa sa Kahibalo nagtabang kanato sa:
- Pagtan-aw lapas sa atong pagkahigot sa kalibotanong mga butang ug pag-ila niini isip mga paagi padulong sa tumong nga mahiusa sa Diyos.
- Pagsalig nga hingpit ang kabubut-on sa Diyos, bisan kon kini lisod, misteryoso, o masakit.
- Pagdawat nga ang tanan nga gitugot sa Diyos gitumong alang sa atong kataposang kaayohan.
- Pagtubo sa pagtuo pinaagi sa pag-ila sa kamot sa Diyos nga naggiya ug nag-atiman sa matag kahimtang.
Ang kakulang sa Kahibalo mosangpot sa pagsukol:
- Pagsukol sa kabubut-on sa Diyos kon lisod kini sabton.
- Pagkupot sa yutan-ong mga kabtangan nga daw kini na mismo ang kataposang tumong.
- Kahadlok sa sakripisyo o pag-antos.
- Pagduhaduha sa kaayo sa Diyos sa pag-atubang sa mga pagsulay.
Ang Gasa sa Kahibalo nagbuntog niini nga pagsukol pinaagi sa paghatag kanato sa grasya sa pagtan-aw ug paghigugma sa kabubut-on sa Diyos. Sama sa gipahayag ni San Pablo, “Nasayod kita nga ang tanang butang magtinabangay alang sa kaayohan sa mga nahigugma sa Diyos, nga gitawag sumala sa Iyang katuyoan” (Romans 8:28).
Kon tinuod natong “nahibaloan” kini, dili na kita mahadlok sa bisan unsang mahimong idangat sa kabubut-on sa Diyos. Hinuon, motugyan kita niini, mosalig niini, ug mohigugma niini—kay nasabtan nato nga ang Iyang kabubut-on lamang ang modala ngadto sa pagkabalaan, kalinaw, ug walay kataposang kalipay.
Ang Kabulahanan: “Bulahan ang mga Nagbangotan”
Gilangkit nila ni San Agustin ug Santo Tomas de Aquino ang ikatulong pangamuyo sa Amahan Namo sa ikatulong Kabulahanan: “Bulahan ang mga nagbangotan, kay sila pagahupayon” (Matthew 5:4). Sa unang tan-aw, kini nga kalambigitan daw dili nato damhon. Unsay kalabotan sa pagbangotan sa pagtuman sa kabubut-on sa Diyos?
Kadtong kinasingkasing nga naningkamot sa pagtuman sa kabubut-on sa Diyos makasinati og balaang kasubo—usa ka pagbangotan tungod sa sala, sa pag-antos sa kalibotan nga gipahinabo sa sala, ug sa pagsukol sa mga kalag sa balaang plano sa Diyos. Kini nga Kabulahanan wala magpasabot sa yutan-ong kasubo, kondili sa espirituhanon ug balaang kasubo—usa ka kasubo nga nagpahiuyon sa atong mga kasingkasing sa kaugalingong mga tinguha sa Diyos. Gipahayag ni Jesus kining lalom nga kasubo sa dihang misulod Siya sa Tanaman sa Getsemani. Miingon Siya kang Pedro, Santiago, ug Juan: “Ang Akong kalag nasubo pag-ayo hangtod sa kamatayon. Pabilin kamo dinhi ug pagtukaw” (Mark 14:34). Ang kasubo ni Jesus dili tungod sa Iyang nagkaduol nga kamatayon, kondili usa ka pagbangotan tungod sa mga sala nga alang niini Siya mamatay, ug ilabina tungod niadtong mosalikway sa Iyang makaluwas nga Pasyon.
Gipahayag ni San Pablo kining balaang kasubo alang sa katawhan sa Israel nga misalikway kang Jesus:
“Nagsulti ako sa kamatuoran diha kang Cristo, wala ako mamakak; ang akong konsensiya, uban sa Espiritu Santo, nagpamatuod nga dako ang akong kasubo ug walay hunong ang kasakit sa akong kasingkasing. Kay buot ko unta nga ako mismo matunglo ug mahimulag kang Cristo alang sa akong mga igsoon, sa akong mga kadugo” (Romans 9:1–3).
Kadtong nagbangotan sa espirituhanong paagi nga nahiuyon sa Balaang Kasingkasing ni Jesus ug sa Masulub-ong Kasingkasing ni Maria nakaila sa kagubot nga dala sa sala ug nangandoy sa Hustisya ug Kalooy sa Diyos. Gawas sa pagkasubo tungod sa kaugalingong pag-antos, nagbangotan sila tungod sa:
- Ilang kaugalingong mga sala ug sa ilang kapakyasan sa paghigugma sa Diyos sa hingpit.
- Ang mga sala sa kalibotan, nga nagsamad sa Lawas ni Cristo.
- Ang pagsupak sa kabubut-on sa Dios, nga nakababag sa paghari sa Iyang Gingharian.
Bisan pa niining lawom nga kasubo, nagpabilin silang matinumanon, nga nagsalig nga hingpit ang plano sa Dios ug nga matuman ang Iyang kabubut-on.
Nagsaad si Jesus nga kadtong nagbangotan niining balaang paagi pagahupayon—dili lamang sa kahangtoran, kondili bisan dinhi niining kinabuhia. Kini nga kahupayan dili magagikan sa pagwagtang sa pag-antos, kondili sa grasya, kalinaw, ug kalig-on nga moagos gikan sa pagpahiuyon sa atong kabubut-on ngadto sa kabubut-on sa Dios, sama sa gibuhat ni Jesus sa Tanaman. Busa, kon mag-ampo kita, “Matuman ang Imong kabubut-on dinhi sa yuta maingon sa langit,” nangayo kita sa grasya sa hustong pagbangotan—sa pagkaguol tungod sa sala, sa pagdawat sa kabubut-on sa Dios uban sa pagkamapainubsanon, ug sa pagsalig nga ang Iyang hingpit nga plano, bisan misteryoso, sa kataposan magdala og kalipay ug kahupayan sa atong kinabuhi ug sa kinabuhi sa tanan.
Pagpahiuyon sa Atong mga Tinguha
Kon mabitik kita sa pangandoy sa atong kaugalingong kabubut-on imbes sa kabubut-on lamang sa Dios, mawad-an kita og kadasig, nga mahimong mosangpot sa pagkawalay paglaom. Apan kon ang atong tinguha mao lamang ang labing taas nga himaya sa Dios ug ang pag-abot sa Iyang Gingharian, tinguhaon usab nato ang mga paagi aron makab-ot kanang labing taas nga tumong: nga matuman ang Iyang kabubut-on dinhi sa yuta maingon sa langit. Pamalandongi kon unsay imong giampo ug unsay imong gitinguha. Sigurado ka ba nga nahiuyon kini sa kabubut-on sa Dios? Makasiguro ka lamang kon ang imong pag-ampo nahiuyon sa pag-ampo ni Cristo.
Ang Pagkahibalo sa Kabubut-on sa Dios uban sa Kasigurohan
Nahibalo ka ba sa kabubut-on sa Dios alang sa imong kinabuhi ug alang sa tanang tawo? Oo, nahibalo ka—apan sa sinugdan, sa kinatibuk-an lamang. Nahibalo ka nga:
- Kabubut-on sa Dios nga ang Iyang Ngalan mailhan, higugmaon, tahoron, ug himayaon: Pagdayegon ang Imong Ngalan.
- Gitinguha sa Dios ang pagkahingpit sa Iyang Gingharian diha sa atong mga kasingkasing, sa Simbahan, ug sa kalibotan: Umabot kanamo ang Imong Gingharian.
- Kinahanglang matuman ang kabubut-on sa Dios maingon sa langit: Matuman ang Imong kabubut-on dinhi sa yuta maingon sa langit.
Apan ang pagkahibalo sa kabubut-on sa Dios sa piho nga mga kahimtang nagkinahanglan og mas lawom nga kagawasan sa sulod gikan sa mga pagkagapos. Mao kini ang hinungdan nga gitawag kita sa pag-ampo uban sa bug-os nga pagtugyan: “Dili ang akong kabubut-on…” Kini ang labing lisod—apan makaputli ug makapalingkawas—nga bahin niining pangamuyoa.
Sa paggamit og mas mahagitong mga pulong: Nangandoy ka ba nga hingpit nga mawagtang ang imong kaugalingong kabubut-on diha sa kahayag sa kabubut-on sa Dios? Nagsaad si Jesus kang Santa Faustina mahitungod sa gahom sa iyang pag-ampo, nga kini mahimong “usa ka makapahimuot nga halad, usa ka halad nga bug-os sunogon, puno sa katam-is ug kahumot” ug nga kini mahimong dako ug gamhanan alang kang bisan kinsa nga iyang ipangamuyo. Apan sa unsang paagi kini nahimong posible? Gipadayag ni Jesus ang gikinahanglang kondisyon: “Kinahanglan nga hingpit kang mawagtang, malaglag, nga magkinabuhi nga daw patay ka diha sa labing tinagong kahiladman sa imong pagkatawo. Kinahanglan nga malaglag ka diha nianang tinagong kahiladman nga wala pa gayod masudli sa mata sa tawo…” (Diary #1767).
Bisan daw mapintas kining mga pulonga, nagpadayag kini sa nagdilaab nga tinguha nga kinahanglan natong batonan: nga ang atong kabubut-on, mga gusto, mga paglaom, ug mga pagkagapos bug-os nga lamyon sa balaang plano sa Dios—dili aron pakunhoran ang atong pagkatawo, kondili aron buhian kita gikan sa mga ambisyong dili nahiuyon sa Iyang kabubut-on ug nakababag sa atong pagkabalaan. Kon itugyan lamang nato ang atong kaugalingon nga walay pagpugong ngadto sa kabubut-on sa Dios, atong madiskobrehan nga Iyang gituman ang Iyang plano pinaagi sa atong pag-ampo. Ang atong “pagkawagtang” wala magpasabot sa paglaglag sa kabubut-on kondili sa hingpit nga pagtuboy niini, diin ang tinguha sa tawo hingpit nga mahiusa sa hingpit nga tinguha sa Dios—dili na magkasumpaki, kondili hingpit nga magkauyon.
Ang Pagtuo sa Pagkahingpit sa Kabubut-on sa Dios
Gipadayag sa Dios ngadto kang Propeta Jeremias: “Kay nahibalo gayod Ako sa mga plano nga Akong gihunahuna alang kaninyo—pahayag sa GINOO—mga plano alang sa inyong kaayohan ug dili sa inyong kaalautan, aron hatagan kamo og kaugmaon nga puno sa paglaom” (Jeremiah 29:11). Ngadto kang Propeta Isaias, Siya mipahayag: “Kay ang Akong mga hunahuna dili mao ang inyong mga hunahuna, ni ang inyong mga dalan mao ang Akong mga dalan—pahayag sa GINOO. Kay maingon nga ang kalangitan labaw kataas sa yuta, mao usab nga ang Akong mga dalan labaw kataas sa inyong mga dalan, ug ang Akong mga hunahuna labaw kataas sa inyong mga hunahuna” (Isaiah 55:8–9).
Pamalandongi kining mga teksto diha sa kahayag sa kinabuhi ni Santa Teresita sa Lisieux. Dili kabubut-on sa Diyos nga mamaayo siya sa iyang sakit sa batan-ong edad nga kawhaan ug upat ka tuig. Hinuon, plano sa Diyos nga ang iyang mubo nga kinabuhi magpadan-ag sa Iyang himaya hangtod sa kataposan sa kalibotan ug sa tibuok eternidad.
Kon taas pa ang kinabuhi ni Madre Teresita, makabilin kaha siya og ingon niini ka dili malimtan nga espirituwal nga kabilin? Wala kita mahibalo. Apan ang atong nahibaloan mao nga ang iyang paghalad sa kaugalingon, pag-antos, ug kamatayon nahimong usa ka suga nga naggiya, nga nagdasig sa dili maihap nga mga kalag ngadto sa mas dakong pagkabalaan.
Mao kini ang hinungdan nga moduol kita sa Diyos isip masaligon nga mga anak. Bisan dili nato hingpit masabtan ang Iyang balaang kaalam, nagtuo kita nga ang Iyang mga paagi labaw kaayo sa atoa. Gitinguha lamang nato ang Iyang kabubut-on ug tungod kay mao kini ang Iyang kabubut-on! Walay dugang, walay kulang, walay lain.
Uban sa pagkamapainubsanon, pagmatinud-anon sa imong kaugalingon atubangan sa Diyos. Sulayi pagsulti kining mga pulonga sa tibuok adlaw niining semanaha: “Dili ang akong kabubut-on…”
- Unsa ang mosantop sa imong hunahuna sa imong pagsulti niini?
- Unsa ang imong gikuptan pag-ayo?
- Unsa ang imong gipaningkamot nga kombinsihon ang Diyos nga buhaton alang kanimo?
Sa dihang mailhan na nimo ang mga tinguha nga nakagamot sa imong kaugalingong kabubut-on, hunong kadiyot ug itugyan kini. Kon ang atong mga tinguha dili bahin sa hingpit nga kabubut-on sa Diyos, bisan unsa kadaghan ang pag-ampo dinhi sa kalibotan dili kini makapatuman kanila. Dili nato mamanipula o mausab ang Diyos kay Siya ang Kahingpitan mismo.
Sa dihang mailhan na nimo ang imong mga tinguha, sulayi kini pagtugyan sa Diyos pinaagi sa pag-ampo isip usa ka masaligon nga anak: “Matuman ang Imong kabubut-on!” Iampo kini sa tibuok kasingkasing! Pangamuyo nga ang hingpit nga kahusay ug gugma sa Langit mokunsad dinhi sa yuta—diha kanimo, sa imong pamilya, sa Simbahan, ug sa kalibotan. Ayaw pagtinguha og bisan unsa gawas sa kabubut-on sa Diyos. Walay labaw pa niini nga makahatag kanimo og himaya. Walay labaw pa niini nga makahimaya Kaniya.
Kanunay pamalandongi nga ang pagbuhat sa kabubut-on sa Diyos dili mao ang kataposang tumong—kini ang paagi ngadto sa labing halangdong tumong: ang Diyos mismo. Walay panaw nga mas halangdon pa niini. Walay kalipay nga mas lawom pa niini. Pagbaton og paglaom alang sa panaw, ug pag-ampo nga ang Diyos maggiya kanimo ngadto sa himaya nga Iyang gitinguhang ihatag kanimo. Pag-ampo nga hatagan ka Niya og pasiunang pagtilaw sa kabulahanan nga Iyang giandam alang sa mga nahigugma Kaniya.
Mag-ampo Kita:
Labing balaan nga Amahan, among Amahan, Ikaw nga mahimayaong naghari sa mga kalag sa mga santos ug nagtinguha sa paghari sa akong kinabuhi ug sa tibuok kalibotan, moduol ako Kanimo uban sa pagkamapainubsanon ug gugma, nga mainitong nag-ampo: Matuman ang Imong kabubut-on dinhi sa yuta maingon sa Langit.
Gihalad ko ang akong kaugalingon Kanimo, bisan mahuyang ug makasasala ako, ug bug-os kong gikonsagrar ang akong kaugalingon Kanimo alang sa Imong himaya ug sa katumanan sa Imong balaang kabubut-on. Hinaot nga matuman ang Imong kabubut-on dinhi kanako, aron maghari ang Imong Gingharian sa akong sulod, ug makapaambit ako sa Imong pagkabalaan.
Gihiusa ko kining pag-ampo uban kang Jesus, ang Imong Anak, ug diha sa panaghiusa uban sa tanang mga anghel ug mga santos sa Langit. Usba dili lamang ang akong kasingkasing, kondili ang mga kasingkasing sa tanan Mong mga anak dinhi sa yuta. Luwasa kami gikan sa sala, pagkadalo, ug kahadlok, ug ablihi ang among mga mata aron Ikaw lamang ang among makita—aron walay lain nga among pangandoyon gawas sa kahingpitan sa Imong kabubut-on.
Ibubo kanako ang Gasa sa Kahibalo, aron magbangotan ako tungod sa tanang nakapasakit Kanimo. Pun-a ang akong hunahuna sa balaang kaalam, aron mailhan ko ang angay buhaton sa pagpalapnag sa Imong Gingharian sa tibuok yuta. Hinloi ang akong kalag gikan sa tanan nga mosupak sa Imong kabubut-on, aron mahimo akong putli nga instrumento sa Imong gugma ug kalooy.
Gihigugma ko Ikaw, labing mahigugmaong Amahan. Tudloi ako sa paghigugma sa uban sama sa Imong paghigugma kanako, kay niini matuman ang Imong kabubut-on. Ug kon mangaluya ang akong gugma, kon maglisod ako sa pagtugyan, tabangi ako sa pagsubli sa hingpit nga pag-ampo sa Imong hinigugmang Anak: “Amahan, kon buot Ka, kuhaa kining kopa gikan kanako; apan dili ang akong kabubut-on kondili ang Imoha ang matuman” (Luke 22:42).
Uban sa kinabubut-ong pagtugyan ug pagsalig sa gahom ug kahingpitan sa Imong labing Balaang Kabubut-on, hinaot nga dawaton ko sa kinasingkasing ang matag krus nga akong gipas-an, matag pag-antos nga akong giantos, ug matag pagsulay nga akong giatubang. Amen.
Kapitulo Unom: “Hatagi Kami Karong Adlawa…”

Librong Humok og Hapin – Kindle eBook – Audible – Google Play – Apple Books – ug uban pa!
