Ang pagtuman sa kabubut-on sa Diyos, inay sa atong kaugalingong kabubut-on, mao ang unang paagi aron makab-ot ang mahimayaong tumong sa pagtukod sa Gingharian sa Diyos, diin Siya gihimaya sa walay kataposan. Ang pagdawat sa atong adlaw-adlaw nga mga panginahanglan—sa atong “kalan-on sa matag adlaw”—usa usab ka paagi padulong nianang kataposang tumong. Taliwala niining adlaw-adlaw nga mga panginahanglan, ang labing dako sa tanan mao ang atong espirituhanong panginahanglan sa Eukaristiya.
Sa sinugdan, tingali makapakurat nga ang Eukaristiya usa ka paagi sa pagkab-ot sa usa ka tumong inay nga mao na mismo ang tumong. Kay ang Eukaristiya mao man ang Lawas ug Dugo, Kalag ug Pagka-Diyos ni Kristo mismo! Bisan tuod si Kristo mao ang atong kataposang tumong, ug ang walay kataposang panaghiusa uban Kaniya sa Langit mao ang atong labing taas nga kaayohan, ang Eukaristiya, sa sakramental nga porma niini, usa ka paagi—ang labing halangdong paagi—diin kita gipakaon, gibalaan, ug gipahiuyon kang Kristo niining kinabuhia. Isip atong labing halangdong Tinapay sa panaw, usa usab kini ka pasiuna nga pagtilaw sa walay kataposang Kombira sa Kasal, nga nag-andam kanato alang sa Beatipikong Panan-awon, diin makita nato ang Diyos nga dili na nataptapan sa sakramental nga mga panagway, kondili diha sa Iyang himaya nga walay taptap.
Samtang ania pa kita sa yuta, ang Eukaristiya nag-usab kanato ngadto sa Mistikal nga Lawas ni Kristo, nga naghiusa kanato Kaniya sa labi pang hingpit nga paagi aron sa umaabot makita nato Siya sumala sa Iyang pagkamao: “Mga hinigugma, mga anak na kita karon sa Diyos; wala pa mapadayag kon unsa kita unya. Apan nahibalo kita nga sa dihang kini mapadayag, mahisama kita kaniya, kay makita nato siya sumala sa iyang pagkamao” (1 Juan 3:2).
Kini nga kapitulo nagsusi sa ikaupat nga pangamuyo sa Amahan Namo: “Hatagi kami karong adlawa sa among kalan-on sa matag adlaw.” Una sa tanan, kini nga pangamuyo nag-ila sa atong bug-os nga pagsalig sa Diyos ug nagpahayag sa adlaw-adlaw nga pagpakiluoy alang sa grasya, ilabina pinaagi sa Eukaristiya. Nangamuyo usab kini alang sa tanan natong gikinahanglan aron mabuhi—pagkaon, kapuy-an, ug uban pang materyal nga mga kinahanglanon. Apan kining lumalabay nga mga gasa kinahanglang dawaton ug gamiton pinasubay sa atong kataposang tumong: ang walay kataposang panaghiusa uban sa Diyos. Gawas sa pagkaon ug kapuy-an, kining adlaw-adlaw nga mga tagana naglakip sa mga relasyon, mga responsibilidad, ug mga misyon nga gitugyan kanato sa Diyosnong Providensiya, nga ang tanan kinahanglang ipunting ngadto sa atong walay kataposang panaghiusa uban Kaniya.
Pagpangamuyo ug Pagtinguha sa Eukaristiya
Ang Gregong pulong nga gihubad nga “sa matag adlaw” mao ang epiousion: “Hatagi kami karong adlawa sa among epiousion nga tinapay.” Kini nga pulong talagsaon sa karaang literatura sa Gregong Koine, kay makita lamang sa Amahan Namo, busa lisod matino ang tukmang kahulogan niini. Si San Jeronimo, sa iyang Latin nga hubad sa Vulgata, mihubad niini nga panem supersubstantialem—“supersubstansiyal nga tinapay”—nga nagsugyot og kahulogan nga labaw pa sa ordinaryong pagkaon ug nagtudlo ngadto sa Eukaristiya. Nagpasabot kini nga ang “tinapay” nga atong gipangamuyo dili lamang pagkaon alang sa lawas kondili ang tinuod nga gikinahanglan alang sa atong paglungtad, sa materyal ug espirituhanong bahin.
Laing mahinungdanong bahin sa Gregong teksto niining tudlinga mao ang berbo nga dos, nga nagkahulogan og “hatagi,” nga, sama sa ubang mga pangamuyo sa Amahan Namo, anaa sa pormang aorist nga imperatibo. Kini nga estruktura sa gramatika nagpahayag og kusgan ug dinaliang hangyo, nga nagpasiugda sa atong bug-os nga pagsalig sa Diyos alang niining tagana, ug sa pagpangayo niini uban sa pagkadinalian, kalig-on sa tinguha, ug pagkabug-os. Ang Sēmeron, nga nagkahulogan og “karong adlawa,” nagpasiugda nga kinahanglan nato kini karon dayon, nga nagpalig-on sa adlaw-adlaw nga pagsalig sa pagkaong gikan sa Diyos inay sa pagtigom og materyal nga mga butang. Gipalanog niini ang adlaw-adlaw nga pagsalig sa mga Israelita sa mana didto sa kamingawan (tan-awa ang Exodo 16:4), nga nagtudlo sa Diyos isip ang kataposang tinubdan sa tanang tagana, alang sa atong lawasnong mga panginahanglan ug alang sa Tinapay sa Kinabuhi, si Kristo mismo (Juan 6:35).
Ang Atong Sukaranang Tinguha: “Giuhaw Ako!”
Tungod kay atong gisusi ang mga pangamuyo sa Amahan Namo pinaagi sa panglantaw sa tinguha, mahinungdanon nga pamalandongan ang pangandoy nga angay mouban sa atong pagpangayo sa atong kalan-on sa matag adlaw. Ang pagpakaon kanato nagpasabot nga kita adunay panginahanglan ug kagutom alang nianang pagkaon nga mosustento kanato. Kining kagutom, kining kauhaw, mao ang kinauyokan niining pangamuyo. Kon dili nato tinguhaon pag-ayo ang adlaw-adlaw nga sustento nga atong gikinahanglan—sa espirituhanon ug sa materyal nga bahin—dili kita mag-ampo alang niini uban sa tukmang kainit sa debosyon ug pagsalig sa Diyos.
Gamhanang gipakita sa atong Ginoo kining kagutom ug kauhaw didto sa Krus. Human itugyan ni Jesus si Juan ngadto sa Iyang inahan samtang nagtindog sila sa tiilan sa Krus—nga nagsimbolo sa Iyang paghatag sa Iyang inahan kanatong tanan—miabot sa katumanan ang Iyang misyon:
“Human niini, kay nahibalo nga nahuman na ang tanan, aron matuman ang Kasulatan, miingon si Jesus, ‘Giuhaw Ako.’ Adunay usa ka sudlanan nga puno sa ordinaryong bino. Busa gibutang nila sa usa ka sanga sa hisopo ang espongha nga gituslob sa bino ug gitunol kini ngadto sa iyang baba. Sa dihang nadawat na ni Jesus ang bino, miingon siya, ‘Natuman na.’ Ug sa pagduko sa iyang ulo, gitugyan niya ang iyang espiritu” (John 19:28–30).
Tungod sa Iyang hilabihang kasakit, grabe gayod ang pisikal nga kauhaw ni Jesus. Apan ang Iyang espirituhanong kauhaw labaw sa walay sukod kay sa bisan unsang pag-antos sa lawas nga Iyang giantos. Gikan sa Krus, ang atong Ginoo mitan-aw pinaagi sa Iyang diosnong panan-aw sa kakapoy sa matag kalag—sa nangagi, karon, ug sa umaabot—ug mibati sa giladmon sa atong kagutom ug kauhaw. Niadtong higayona, misulod Siya sa atong mga pangandoy ug mga tinguha—nga girepresentahan sa “bino sa usa ka sanga sa hisopo”—ug, sa paghingpit sa Iyang sakripisyo, gitagbaw Niya ang atong kauhaw pinaagi sa pagpahayag: “Natuman na.”
Ang Gregong pulong alang sa “Natuman na”—tetélestai—dili lamang nagpasabot nga adunay usa ka butang nga natapos. Hinuon, nagpasabot kini nga adunay usa ka butang nga hingpit ug bug-os nga natuman, nga adunay malungtarong mga sangpotanan. Ang tanan nga gikinahanglan alang sa atong kaluwasan, ang tanan nga gikinahanglan aron matagbaw ang atong kauhaw ug maamuma ang atong gikapoy nga mga kalag, nahatag na.
Bisan sa kamatayon, si Kristo nagpadayon sa pagbu-bu sa Iyang kaugalingon alang kanato. Human sa Iyang kataposang pagginhawa, gitusok sa usa ka sundalo ang Iyang kilid pinaagi sa bangkaw, ug “diha-diha mibuhagay ang dugo ug tubig” (John 19:34). Dugay nang gihubad sa mga Amahan sa Simbahan ug sa Magisteryo kini ingon nga simbolo sa mga Sakramento, ilabina sa Bunyag ug sa Eukaristiya. Ang Dugo sa Eukaristiya ug ang Tubig sa Bunyag nagrepresentar sa grasya nga naghatag ug kinabuhi nga gibubo gikan sa samaron nga Kasingkasing ni Kristo—usa ka tuboran diin nagagikan ang tanang espirituhanong sustento.
Busa, ang atong kauhaw—ang atong kinahiladman nga kagutom alang sa kahulogan, gugma, ug katumanan—gitagbaw sa usa ka labing hataas nga Tinubdan: ang grasya nga gihatag kanato diha sa mga Sakramento, ilabina sa Eukaristiya. Niining sagradong gasa, ang mga pulong ni Jesus gikan sa Krus—“Giuhaw Ako”—gitubag sa matag kalag nga modawat Kaniya: “Modawat ako.”
Dugang pa, maingon nga giuhaw si Kristo tungod sa atong kauhaw, kinahanglan usab kitang mauhaw uban Kaniya alang sa grasya nga nagaagay gikan sa Iyang sakripisyo ug alang sa Supersubstansiyal nga Tinapay sa hingpit nga probidensiya sa Diyos. Natagbaw ang Iyang kauhaw tungod kay nahingpit ang Iyang Sakripisyo. Diha sa Eukaristiya, atong madawat ang tanan nga Iyang natuman, ug human kita makaangkon sa sustento gikan Kaniya, gidapit kita sa pag-ingon uban Kaniya, “Natuman na.”
Sa laing pagkasulti, “natuman na” kon ang atong pag-ampo—“Hatagi kami karon sa among kalan-on sa matag adlaw”—natubag na sa hingpit, ug matubag lamang kini sa hingpit kon bug-os natong ablihan ang atong mga kasingkasing ngadto sa Eukaristiya ug hingpit nga mosalig sa pag-atiman sa Diyos pinaagi sa Iyang probidensiya.
Ang Labing Balaang Sakripisyo sa Misa
Aron maampo nato pag-ayo kining ikaupat nga pangamuyo, nga bug-os nga nagtinguha sa Tinapay nga gusto sa Diyos nga atong tinguhaon, kinahanglan una natong masabtan ang Misa, aron maanad kita sa pagpili nga saulogon kini sa hustong paagi. Kining makanunayong disposisyon nag-ugmad sa sulod nato sa pangandoy nga atong gikinahanglan alang niining sakramental nga Gasa.
Kana nga pangandoy ug ang hustong pagkahan-ay sa atong sulodnong disposisyon makapahimo kanato sa hingpit nga pag-apil sa Misa ug sa matag liturhikanhong pagsaulog. Mahimo lamang kitang hustong maandam sa pagdawat sa makapausab nga grasya niini kon mosulod kita sa Liturhiya isip usa ka mahinungdanong paagi padulong sa kataposang tumong nga mao ang pakighiusa sa Diyos. Klaro kining gipahayag sa Sacrosanctum Concilium:
“Ang Inahang Simbahan mainitong nagtinguha nga ang tanang magtutuo matultolan ngadto sa hingpit nga nahibalo ug aktibong pag-apil sa mga liturhikanhong pagsaulog, nga gipangayo sa mismong kinaiya sa liturhiya. Ang maong pag-apil sa Kristohanong katawhan isip ‘usa ka piniling kaliwat, usa ka harianong kaparian, usa ka balaang nasod, usa ka tinubos nga katawhan’ (1 Pet. 2:9; cf. 2:4-5), mao ang ilang katungod ug katungdanan tungod sa ilang bunyag” (SC #14).
Kon bahin sa Misa—ang atong “Tinapay nga Labaw sa Substansiya”—kita moapil nga “hingpit nga nahibalo ug aktibo” una sa tanan kon:
- Masabtan sa atong hunahuna ang kahulogan sa Misa diha sa pagtuo.
- Mopili ang atong kabubut-on sa paghiusa sa atong kaugalingon niini diha sa gugma.
Subay sa sukaranang pangagpas niini nga libro, kon kanunay kining buhaton, sa balikbalik, ang atong mga pagbati ug mga tinguha mahiuyon sa pangamuyo nga “Hatagi kami karong adlawa sa among kalan-on sa matag adlaw.” Ang pagkamabungahon sa Misa makapahimo dayon kanato sa paghimaya sa Diyos pinaagi sa mas hingpit nga pagpatunhay sa Iyang Gingharian.
Aron masabtan nato ang kahulogan sa Misa diha sa pagtuo ug mapili nato ang paghiusa sa atong kaugalingon sa Misa diha sa gugma, palandongon nato ang diwa sa Misa. Kinahanglan natong masabtan ang tinuod nga kinaiya sa Misa aron ikapahayag nato ang atong kinasingkasing nga pagtuo niini, sa ingon nagtugot nga kini makatagana sa atong mga panginahanglan.
Ang Misa isip Sakripisyo
Ang Misa mao ang walay pagpaagas og dugo nga pagpahimong presente pag-usab sa Sakripisyo ni Kristo sa Kalbaryo. Kini mao “ang tinubdan ug kinatumyan sa Kristohanong kinabuhi” (Lumen Gentium 11), diin si Kristo, ang Walay Kataposang Labawng Pari, nagtanyag sa Iyang Kaugalingon ngadto sa Amahan pinaagi sa mga kamot sa pari o obispo. Sa matag Misa, sa mistikong paagi anaa kita sa bugtong Sakripisyo ni Kristo, nga gipahimong presente diha sa altar ubos sa sakramentong mga timaan sa pan ug bino. Ang Katekismo nagpatin-aw sa kinaiya sa Misa isip sakripisyo niining paagiha: “Busa ang Eukaristiya usa ka sakripisyo tungod kay kini nagpahimong presente pag-usab (naghimong presente) sa sakripisyo sa krus, tungod kay kini mao ang handumanan niini ug tungod kay kini nagpadapat sa bunga niini” (CCC 1366). Busa, kon moapil kita sa Misa, sa mistiko ug tinuod nga paagi gidala kita ngadto sa Kalbaryo—nagtutok sa Pag-antos ni Jesus, nakasinati sa Iyang kauhaw, sa pag-agas sa Iyang dugo ug tubig, ug nakadungog Kaniya nga misinggit, “Natuman na!”
Ang Misa dili mabulag sa Kalbaryo. Labaw pa kini sa usa ka paghandum sa usa ka nahitabong pangkasaysayan sa nangagi; kini usa ka tinuod nga pag-apil niini. Gipadayon sa Misa kanang bugtong Sakripisyo sa tanang panahon, nga nagpadapat sa mga bunga niana nga Sakripisyo ngadto sa matag usa nga moapil sa Misa sa “hingpit nga nahibalo ug aktibong” paagi.
Busa, diha sa pagtuo, kon moapil kita sa Misa, kinahanglan natong ipahayag uban sa bug-os natong kusog nga ang Sakripisyo ni Jesus sa Krus mao ang bugtong ug mao lamang ang tinubdan sa grasya ug kaluwasan. Dili kita makaabot sa Langit pinaagi lamang sa pagkamaayo o pagkamaluluy-on. Ang pagkamaayo ug pagkamaluluy-on gikinahanglang mga hiyas, apan kadtong mga buhat dili makaluwas kanato.
- Ang Krus lamang ang makaluwas kanato.
- Ang Sakripisyo lamang ni Kristo ang makahinlo sa atong mga sala.
Busa, dili lamang nato kinahanglang sabton, tuohan, ug ipahayag kining pagtuoha uban sa bug-os nga kahibalo; kinahanglan natong tugotan nga ang matag tinguha nato mahiuyon niining sentrong kamatuoran—nga magpuno kanato sa kauhaw ni Jesus didto sa Krus ug sa tinguha sa paghupay niana nga kauhaw pinaagi sa atong pagdawat sa Iyang Sakripisyo.
Ang Misa isip Sakramentong Presensya sa Diyos
Diha sa mga dagway sa Eukaristiya, si Kristo anaa sa tinuod, sa aktuwal, ug sa substansiyal nga paagi ubos sa mga panagway sa pan ug bino. Sa yano nga pagkasulti, ang Sagradong Ostiya ug ang Bililhong Dugo mao ang Iyang Tinuod nga Presensya. Ang bugtong kalainan tali sa presensya ni Kristo niining sakramental nga porma ug sa Bulahang Panan-awon mao nga ang Iyang himaya nataptapan gikan sa atong mga igbalati sa dihang anaa kita sa presensya sa Sakramento.
Ang pagsabot niining kamatuorana pinaagi sa atong hunahuna nag-aghat kanato nga magpabilin sa Iyang presensya. Atong gikinabuhi kini sa dihang kita:
- Mogahin og panahon sa simbahan sa pag-ampo atubangan sa tabernakulo.
- Moapil sa Eukaristikong Adorasyon.
Niining mga higayona, gidapit kita sa pagsinggit uban sa mga Serapin sa Langit, “Santos, Santos, Santos…” Gidapit kita sa pagtuman sa atong una ug labing halangdong tinguha: Ang paghigugma ug pagsimba sa Dios tungod kay Siya Dios. Niining paagiha, ang Eukaristikong Presensya sa Lawas ug Dugo, Kalag ug Pagka-Dios ni Kristo nahimong labing sagrado nga paagi sa atong pagsimba sa Dios ug sa pagdapit sa Iyang paghari nga mogamot sa atong mga kalag.
Ang Misa Isip Sagradong Kombira
Sa Misa, motan-aw kita gikan sa halayo, apan moduol usab kita ug modawat kang Kristo Mismo isip atong pagkaon sa Balaang Komunyon:
“Ang Misa, sa samang higayon ug sa dili mabulag nga paagi, mao ang handumanan sa halad diin ang halad sa krus gipadayon ug ang sagradong kombira sa pakig-ambit sa lawas ug dugo sa Ginoo gidawat” (CCC #1382).
Ang Misa mao ang Kataposang Panihapon nga gipadayon, nga nagtugot kanato sa pagkaon sa unod ug pag-inom sa dugo sa Kordero sa Dios nga gihalad, nga nagtugyan sa Iyang Kaugalingon alang kanato sa altar sa Krus, isip bag-o ug walay kataposang Labawng Pari. Ang mga halad alang sa pagpasaylo sa mga sala gituyo nga kan-on human kini ihalad. Ingon usab niini ang Halad sa Kordero sa Dios.
Bisan paghilabihan kadako nga grasya ang gihatag kanato pinaagi lamang sa pagtambong ug pag-apil sa Misa, ang pagdawat sa Balaang Komunyon maoy naghingpit sa Halad diha sa atong mga kalag. Gipakaon ug giamumahan kita sa espirituhanong paagi aron matuman nato ang kabubut-on sa Dios ug maningkamot kita sa pagpatunhay sa Iyang Gingharian alang lamang sa paghatag Kaniya sa himaya nga angay sa Iyang ngalan.
Ang Misa Isip Pag-apil sa Langitnong Liturhiya
Nagtudlo ang Simbahan nga ang Misa dili lamang panagtigom sa mga magtutuo dinhi sa yuta, kondili pag-apil sa walay kataposang Liturhiya sa Langit. Sumala sa gipatin-aw sa Sacrosanctum Concilium: “Sa liturhiya dinhi sa yuta, makaambit kita sa pasiunang pagtilaw sa langitnong liturhiya nga gisaulog sa Balaang Siyudad sa Jerusalem, nga atong gipanaw isip mga peregrino” (SC 8).
Nagpasabot kini nga sa dihang motambong kita sa Misa, sa mistikong paagi anaa kita sa pagsimba sa mga santos ug mga anghel atubangan sa Trono sa Dios (cf. Revelation 4:8–11), nga naghiusa sa atong mga tingog uban sa langitnong koro nga walay kataposang nagaawit, Sanctus, Sanctus, Sanctus—Santos, Santos, Santos!
Tingali kining bahina sa Liturhiya mao ang labing tin-aw nga nagpadayag sa Misa isip paagi sa pagkab-ot sa labing halangdon ug labing mahimayaong katuyoan sa atong kinabuhi—nga nagpadayag sa makapadasig nga pagtuo ug tinguha nga angay natong batonan sa pagduol sa Misa o sa pagluhod atubangan sa Sakramento.
Ang Panginahanglan sa Hustong Disposisyon sa Misa
Kon ang Misa mao ang labing dakong gasa nga gihatag sa Dios ngadto sa Simbahan, nan nagkinahanglan kini sa atong tukmang pagpangandam ug debosyon. Nagpasidaan si San Pablo bahin sa bug-at nga tulubagon nga kauban sa pagdawat sa Lawas ug Dugo ni Kristo:
“Busa, bisan kinsa nga mokaon sa pan o moinom sa kopa sa Ginoo sa dili takos nga paagi manubag tungod sa lawas ug dugo sa Ginoo. Kinahanglan susihon sa tawo ang iyang kaugalingon, ug unya mokaon siya sa pan ug moinom sa kopa. Kay bisan kinsa nga mokaon ug moinom nga wala makaila sa lawas, nagakaon ug nagainom sa paghukom batok sa iyang kaugalingon” (1 Corinthians 11:27–29).
Tungod kay ang Balaang Komunyon naghiusa kanato kang Kristo, kinahanglan natong sigurohon nga dawaton nato Siya sa takos nga paagi. Ang Simbahan, nga nagsunod sa Balaang Kasulatan ug Tradisyon, kanunayng nagpabilin sa tin-aw nga mga giya aron ang mga magtutuo makaandam sa ilang kaugalingon sa hustong paagi sa dili pa modawat sa Eukaristiya.
Sa dili pa kita moduol sa altar, kita:
- Magsusi sa atong konsensiya ug mokompisal sa mortal nga sala: Nagtudlo ang Simbahan nga kinahanglan anaa kita sa kahimtang sa grasya sa dili pa modawat sa Eukaristiya. “Bisan kinsa nga nahibalo nga siya nakahimo og bug-at nga sala kinahanglan modawat sa sakramento sa Pagpasig-uli sa dili pa modawat sa komunyon” (CCC 1415).
- Mangandam pinaagi sa pag-ampo ug pagpuasa: Gisugo sa Simbahan ang pagpuasa alang sa Eukaristiya sulod sa labing menos usa ka oras sa dili pa modawat sa Balaang Komunyon: “Bisan kinsa nga modawat sa Labing Balaang Eukaristiya kinahanglan maglikay sa bisan unsang pagkaon o ilimnon, gawas sa tubig ug tambal, sulod sa labing menos usa ka oras sa dili pa ang Balaang Komunyon” (Kanon 919).
- Moapil sa hingpit, mahunahunaon, ug aktibong paagi: Dili kita mga tigpaniid lamang sa Misa; sa atong kinasuloran, gihiusa nato ang atong kaugalingon sa Sakripisyo nga gihalad. “Ang atong panggawas nga pamatasan (mga lihok, sinina) angay magpahayag sa pagtahod, pagkasolemne, ug kalipay niining higayona nga si Kristo mahimong atong bisita” (CCC 1387).
Ang pagdawat kang Kristo diha sa Eukaristiya dili usa ka yano lamang nga buhat; kini usa ka buhat sa hingpit nga pakighiusa sa Diyos Mismo. Labaw pa sa usa ka panagtigom sa katilingban o usa ka ritwal nga buhat, ang Misa usa ka lawom nga espirituhanong kamatuoran diin ang Langit motandog sa yuta ug madawat nato ang tinuod, buhing Kristo.
Ang hustong pag-andam sa atong kaugalingon nagsiguro nga madawat nato ang grasya ug pagbag-o nga gituyo sa Eukaristiya nga ihatag kanato.
Ang Misa Isip Hingpit nga Katumanan sa Atong Pangamuyo
Sa dihang mag-ampo kita, “Hatagi kami karong adlawa sa among pagkaon sa matag adlaw,” sa kinatibuk-an nangamuyo kita alang sa grasya nga madawat ang Eukaristiya ug mabag-o pinaagi niini. Diha sa Misa hingpit nga gitubag kining pag-ampoa. Niining Sakramentoha, nahiusa ang Langit ug yuta, ug gihatag kanato ang Tinapay nga modala ngadto sa kinabuhing dayon: “Ako ang buhing tinapay nga mikunsad gikan sa langit; bisan kinsa nga mokaon niining tinapaya mabuhi sa kahangtoran; ug ang tinapay nga akong ihatag mao ang akong unod alang sa kinabuhi sa kalibotan” (Juan 6:51).
Bisan tuod kining pangamuyoa moabot sa kinatumyan diha sa tinguha alang sa Eukaristiya, naglakip usab kini sa tanan natong ubang panginahanglan, lakip ang materyal, emosyonal, panghunahuna, praktikal, ug mga panginahanglan sa atong mga relasyon. Pinaagi sa Eukaristiya, gitubag usab sa Diyos sa Iyang probidensiya ang matag usa niining ubang mga panginahanglan. Atong pamalandongan kining ubang mga panginahanglan.
Pagpangamuyo ug Pagtinguha sa Tanang Makabuhi Kanato
Uban sa espirituhanong pagkaon nga atong nadawat pinaagi sa Eukaristiya, nagsaad ang Diyos nga itagana ang tanan natong panginahanglan. Wala kini magpasabot nga himoon Niya kitang adunahan sa materyal nga mga butang, ni angay nga mao kana ang atong tumong. Apan nagpasabot kini nga ang tanan nga tinuod natong gikinahanglan sa kinabuhi itagana kon ang atong kinabuhi hustong gitumong ngadto sa Diyos, nga nangita una sa Iyang Gingharian ug sa Iyang himaya labaw sa tanan. Kon atong itugyan ang atong mga panginahanglan ngadto Kaniya uban sa pagtuo, nakigbahin kita sa Iyang balaang plano ug naghimaya Kaniya pinaagi sa atong pagsalig sa Iyang probidensiya.
Ang pagsalig sa probidensiya sa Diyos usa ka mahinungdanong paagi aron makab-ot ang tumong nga himayaon Siya. Nagsalig kita sa Diyos tungod kay ang Diyos kasaligan. Nasayod Siya sa matag detalye sa atong kinabuhi; mas nakaila Siya kanato kay sa atong pagkaila sa atong kaugalingon: “Bisan ang mga buhok sa inyong ulo naihap nang tanan” (Lucas 12:7).
Wala madugay human tudloi ni Jesus ang mga panon sa katawhan sa Amahan Namo atol sa Wali sa Bukid, gihatagan Niya sila og dugang nga pagsabot sa kahulogan niini ug sa nagkalainlaing mga pangamuyo niini. Mahitungod sa pagsalig sa balaang probidensiya, Siya nagpahayag:
“Busa sultihan ko kamo, ayaw kabalaka bahin sa inyong kinabuhi, kon unsay inyong kan-on o imnon, o bahin sa inyong lawas, kon unsay inyong isul-ob. Dili ba ang kinabuhi labaw pa sa pagkaon ug ang lawas labaw pa sa sinina? Tan-awa ang mga langgam sa kalangitan; dili sila magpugas o mag-ani, ni magtigom ug bisan unsa sa mga kamalig, apan gipakaon sila sa inyong langitnong Amahan. Dili ba mas bililhon pa kamo kay kanila? Aduna bay bisan kinsa kaninyo nga makadugang ug bisan usa ka gutlo sa iyang kinabuhi pinaagi sa pagkabalaka? Nganong nabalaka man kamo bahin sa sinina? Pagkat-on gikan sa paagi sa pagtubo sa mga bulak sa kapatagan. Dili sila magtrabaho o magkalinyas. Apan sultihan ko kamo nga bisan si Solomon sa tanan niyang kahalangdon wala makasul-ob ug sama sa usa niini. Kon gibistihan sa Dios sa ingon niini ang sagbot sa kapatagan, nga nagtubo karon ug isalibay sa hudno ugma, dili ba mas labaw pa gayod ang Iyang pagtagana alang kaninyo, kamong diyutay ug pagtuo? Busa ayaw kabalaka ug moingon, ‘Unsay among kan-on?’ o ‘Unsay among imnon?’ o ‘Unsay among isul-ob?’ Kining tanan gipangita sa mga pagano. Nasayod ang inyong langitnong Amahan nga gikinahanglan ninyo kining tanan” (Matthew 6:25–32).
Pagtugyan sa Kaugalingon ngadto sa Diyosnong Providensiya
Ang pag-ampo sa “Hatagi kami karong adlawa sa among kalan-on sa matag adlaw” naglakip sa tanang gikinahanglan alang niining kinabuhia. Ang Amahan Namo nagdapit kanato sa hingpit nga pagsalig sa Diyosnong Providensiya pinaagi sa pagtugyan sa atong kaugalingon ngadto Kaniya ug pagsalig Kaniya alang sa tanang butang nga labaw sa atong mahimo.
Ang pagtugyan sa kaugalingon wala magpasabot nga maghulat na lamang kita nga ang Dios motagana alang kanato samtang gipasagdan nato ang atong mga responsibilidad. Hinunoa, nagpasabot kini sa aktibong pagtuman sa atong mga katungdanan uban sa pagsalig nga ang Dios mohatag sa tanang tinuod nga gikinahanglan. Apan usahay, ang gikinahanglan sa panan-aw sa Dios mahimong maglakip sa pag-antos, kawad-on, o mga pagsulay nga makatabang sa pagkab-ot sa mas dakong kaayohan ug motultol kanato ngadto sa mas lawom nga pagsalig Kaniya.
Pananglitan, palandonga si San Maximilian Kolbe, nga gidakop sa mga Nazi atol sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan ug gipriso sa kampong konsentrasyon sa Auschwitz. Sa dihang nakaikyas ang usa sa mga binilanggo, mipili ang mga guwardiya ug napulo ka lalaki nga patyon pinaagi sa paggutom isip silot. Bisan tuod wala mapili si Padre Kolbe, nadungog niya ang usa sa mga gihukman—usa ka bana ug amahan—nga nangamuyo alang sa kalooy. Sa usa ka labing halangdong buhat sa gugma nga putli, miduol si Padre Kolbe ug mitanyag nga mopuli kaniya. Miuyon ang mga guwardiya, ug gidala siya ngadto sa bunker diin ang mga binilanggo pasagdan nga mamatay sa kagutom. Didto, sulod sa duha ka semana, gipangulohan niya sa pag-ampo ang iyang mga isigkabinilanggo hangtod nga siya na lamang ang nahibiling buhi. Sa kataposan, gipadali sa mga guwardiya ang iyang kamatayon pinaagi sa usa ka makamatay nga ineksiyon.
Sa unang pagtan-aw, morag wala tagan-i sa Dios si Padre Kolbe sa iyang labing sukaranang panginahanglan: pagkaon aron mabuhi. Apan sa pagkatinuod, ang providensiya sa Dios naglihok sa mas dakong paagi—pinaagi sa pagtugot kaniya nga makaambit sa misteryo sa kaugalingong sakripisyo ni Kristo. Ang iyang kagutom ug pag-antos dili mga timailhan sa pagkawala sa Dios, kondili mga paagi aron mahisama siya kang Kristo, nga naghimaya sa Dios pinaagi sa labing halangdong buhat sa gugma: ang paghalad sa iyang kinabuhi alang sa uban (cf. John 15:13). Gihikawan siya sa pagkaong makasustento sa iyang lawas, apan ang iyang labaw sa kinaiyahan nga pagkaon gihatag sa madagayaong paagi.
Busa, sa dihang mag-ampo kita sa “Hatagi kami karong adlawa sa among kalan-on sa matag adlaw,” dili lamang kita mangayo ug materyal nga mga panginahanglan; itugyan nato ang atong kaugalingon sa hingpit nga providensiya sa Dios, nga nagasalig nga bisan unsa ang Iyang ihatag—kadagaya man o pag-antos—kanunayng gitumong ngadto sa atong kataposang kaayohan ug sa Iyang walay kataposang himaya.
Providensiya nga Labaw pa sa Materyal nga mga Panginahanglan
Nakasulay ka na ba ug atubang sa usa ka buluhaton nga nakapuno kanimo ug dakong kabalaka? Hunahunaa nga namatay ang imong amahan ug gihangyo ka sa imong inahan nga mohatag ug pakigpulong sa pagpasidungog kaniya sa iyang lubong. Gihigugma nimo pag-ayo ang imong amahan ug inahan, ug gusto nimong pasidunggan ang iyang handomanan ug hupayon ang imong naguol nga inahan. Apan gibuntog ka sa kahadlok sa paghunahuna nga mosulti ka atubangan sa daghang tawo samtang hilabihan pa ang imong kasubo tungod sa pagkawala sa imong amahan.
Kon gitawag kita sa pagbuhat ug malisod nga mga butang sumala sa kabubut-on sa Dios, makasalig kita sa hingpit nga ang providensiya sa Dios naglakip niining mga kahimtanga. Ang Iyang saad sa pagtagana dili limitado sa sustento sa atong lawas—naglakip kini sa matag grasya nga gikinahanglan aron matuman ang Iyang diosnong kabubut-on.
Kon ipahiuyon nato ang atong kaugalingon sa himaya sa Dios isip atong kinatas-ang katuyoan, nan ang mga paagi sa pag-alagad niana nga katuyoan—pinaagi man sa dagko o gagmayng mga buhat—ihatag kanato sa madagayaon. Bisan pa og motungha ang kabalaka, ang kasingkasing nga tinuod nga bukas sa grasya makadawat sa tanan nga gikinahanglan aron matuman ang kabubut-on sa Dios sa bisan unsang kahimtang.
Pamalandongi ang mga martir. Daghan kanila, tungod sa ilang kinaiyanhong kahuyang isip tawo, lagmit mibati nga dili gayod sila andam sa pagpamatuod kang Cristo pinaagi sa pagpaagas sa ilang dugo. Apan, sa gitakdang higayon, sa dihang gibuot sa Dios kining kinatas-ang sakripisyo, gihatag ang tanan nilang gikinahanglan ug gihimaya ang Dios diha sa ilang pag-antos.
Ang probidensiya sa Dios molukop sa matag bahin sa atong kinabuhi nga nahiuyon sa Iyang mas dakong himaya. Ang grasya aron mahimong maayong kapikas, ginikanan, igsoon, higala, kauban sa trabaho, o anak ihatag kanato sa Dios sa tukmang higayon nga gikinahanglan nato kini. Kinahanglan kitang mosalig niining grasya, mosandig niini, ug dawaton ang atong inadlaw-adlaw nga mga katungdanan, bisan unsa pa kini kalisod tan-awon, nga masaligon nga ang Dios mohatag sa atong gikinahanglan.
Gasa sa Espiritu Santo: Kalig-on
Si San Agustin ug Santo Tomas de Aquino naglambigit sa “Hatagi kami karong adlawa…” sa Gasa sa Kalig-on, usa sa pito ka Gasa sa Espiritu Santo. Kining balaang gasa nagpalig-on sa kalag, nga makahimo kanatong molahutay sa pagtuo, moagwanta sa mga pagsulay uban sa pagsalig, ug hingpit nga mosandig sa Dios alang sa tanan natong panginahanglan, espirituhanon ug materyal.
Ang Gasa sa Kalig-on naghingpit sa kinaiyanhong hiyas sa kaisog. Sa dihang maglisod kita sa pagsalig sa probidensiya sa Dios, kini nagpalig-on kanato batok sa:
- Kahadlok
- Pagkawala sa kadasig
- Pagduhaduha
Kining pangamuyo nagtawag kanato sa hingpit nga pagsalig sa Dios, nga nag-ila nga Siya lamang ang nagpatunhay kanato.
Ang Gasa sa Kalig-on nagtabang kanato sa:
- Pagsalig nga ang Dios mohatag sa atong mga panginahanglan, bisan sa mga panahon sa pagsulay.
- Paglahutay sa pagtuo, nga nasayod nga hingpit ang gitakdang panahon ug kaalam sa Dios.
- Pagpabiling malig-on sa pagpangita sa espirituhanong pagkaon, ilabina diha sa Eukaristiya.
- Pagbuntog sa kahadlok ug kabalaka bahin sa umaabot, nga nagtugyan sa kabubut-on sa Dios.
Ang kakulang sa Kalig-on mosangpot sa kahadlok:
- Kahadlok nga dili paigo ang maangkon
- Kahadlok sa pag-antos
- Kahadlok nga biyaan sa Dios
Ang Kalig-on nagpapahawa niining mga kahadlok, nga naghatag kanato og pagsalig sa balaang probidensiya. Dili kinahanglan nga maghakog kitag tigom, kontrolon ang tanan, o malulong sa paghunahuna sa atong mga panginahanglan. Hinunoa, itugyan nato ang tanan sa mga kamot sa Amahan nga nahigugma kanato.
Kining pangamuyo usa ka pag-ampo sa pagsalig, dili pagkapilit sa mga butang, ug pagtugyan. Uban sa Gasa sa Kalig-on, makaampo kita nga masaligon: “Ang Ginoo mao ang akong magbalantay; wala akoy nakulang.” (Salmo 23:1)
Ang Bulahan: “Bulahan Kadtong Gigutom ug Giuhaw sa Pagkamatarong”
Si San Agustin ug Santo Tomas de Aquino naglambigit sa ikaupat nga pangamuyo sa Amahan Namo sa ikaupat nga Bulahan: “Bulahan kadtong gigutom ug giuhaw sa pagkamatarong, kay sila pagabusgon.” (Mateo 5:6)
Kining Bulahan nagpahayag sa lawom nga pangandoy alang sa Dios ug sa Iyang Hustisya—usa ka tinguha nga dili lamang yanong pangandoy kondili dinalian, nagdilaab, ug mahinungdanon gayod. Ingon nga ang kagutom ug kauhaw mao ang labing batakang mga panginahanglan sa lawas, ang atong mga kalag gilalang aron mangandoy pag-ayo sa Tinapay sa Kinabuhi—si Cristo Mismo.
Ang pagkagutom ug pagkauhaw sa pagkamatarong mao ang pagpangandoy sa pagkabalaan, hustisya, ug kamatuoran uban sa mas dakong pagkadinalian kay sa atong pagpangandoy sa pagkaon ug ilimnon. Ang mga santos nagkinabuhi uban niining matang sa kagutom, nga kanunay nagpahayag sa nagdilaab nga tinguha sa paghiusa kang Cristo, diha sa pag-ampo ug sa Eukaristiya.
Ang pagkinabuhi sumala niining Bulahan nagkinahanglan og Kalig-on tungod kay ang panaw padulong sa pagkabalaan ug hustisya giubanan sa mga babag, tentasyon, ug pagsulay. Ang Kalig-on mao ang naghatag kanato sa kusog aron molahutay sa pagpaningkamot alang sa pagkamatarong, bisan pa og supakon kini sa kalibotan.
Kadtong gigutom ug giuhaw sa pagkamatarong dili makontento sa kasarangan lamang—nagpadayon sila uban sa kaisog, kalig-on, ug dili matarog nga pagtuo, kay nasayod sila nga ang Diyos lamang ang makatubag sa ilang kinalalomang mga pangandoy.
Nagsaad si Jesus nga kadtong gigutom ug giuhaw sa pagkamatarong pagabusgon. Ang hingpit nga katumanan niining pangandoya moabot sa duha ka paagi.
- Mabati nato ang katagbawan niining kinabuhia, pinaagi sa grasya sa Diyos, sa Eukaristiya, ug sa kalinaw nga nagagikan sa pagkinabuhi sumala sa Iyang kabubut-on.
- Mabati nato ang katagbawan sa umaabot nga kinabuhi, diin ang atong kinalalomang mga pangandoy hingpit nga matuman diha sa Beatipikong Panan-awon—ang walay kataposang pakighiusa sa Diyos.
Pagpahiuyon sa Atong mga Tinguha
Kon mabalaka kita sa mga butang niining kalibotana, mapuno kita sa kahingawa. Kon ang atong kagutom ug kauhaw alang sa bahandi, mga kalipayan, ug kalibotanong mga dungog, masulod kita sa usa ka siklo sa ambisyon, obsesyon, ug pagkalinga. Ang pag-ampo alang sa atong pagkaon sa matag adlaw—ang Eukaristiya ug ang pag-atiman sa Diyos pinaagi sa Iyang probidensiya—magtul-id sa atong mga huyog nga naapektuhan sa pagkahulog sa sala, nga naghatag og sobra nga gibug-aton sa mga butang nga labing diyutay og bili, o nga nagpalayo sa atong pagtagad gikan sa kabubut-on sa Diyos ug, busa, sa Iyang walay kataposang himaya.
Kon tinuod natong dawaton kining pangamuyoa, mausab ang atong panglantaw:
- Dili na nato tan-awon ang mga kinahanglanon sa kinabuhi isip mga tumong sa ilang kaugalingon, kondili isip mga paagi aron unahon pagpangita ang Gingharian sa Diyos.
- Ang mga butang nga atong gigukod kaniadto—seguridad, kaharuhay, o bisan ang kalibotanong kalampusan—mahimong ikaduha na lamang sa usa ka butang nga gikinahanglan: ang pakighiusa kang Cristo.
- Ang kagutom nga kaniadto nagtukmod kanato ngadto sa lumalabay nga mga katagbawan mausab ngadto sa kagutom alang sa pagkamatarong, sa pagkabalaan, ug sa Tinapay sa Kinabuhi.
- Ang mga kahadlok ug mga kabalaka nga nagtintal kanato mabuntog pinaagi sa pagsalig sa pag-atiman sa Diyos pinaagi sa Iyang probidensiya, kay nasayod kita nga tabangan kita Niya sa pagtuman sa Iyang kabubut-on, paghimaya sa Iyang ngalan, ug pagtampo sa pagtukod sa Iyang Gingharian.
Kining pagtul-id sa atong mga tinguha dili lamang usa ka butang sa disiplina kondili usa ka buhat sa grasya. Samtang mas kanunay kitang mag-ampo uban sa pagtuo, “Hatagi kami karon sa among pagkaon sa matag adlaw,” mas gipalapdan sa Diyos ang atong mga kasingkasing aron mangandoy sa tinuod nga makatagbaw. Masugdan nato ang pagtan-aw sa Eukaristiya dili isip usa lamang ka bahin sa atong espirituhanong kinabuhi kondili isip mao gayod ang sentro niini—ang katumanan sa tanan natong panginahanglan, ang tinubdan sa tanang grasya, ang kinatumyan sa tanan natong tinguha, ug usa ka pasiuna nga pagtilaw sa atong mahimayaon ug hingpit nga pagpakigbahin sa walay kataposang Liturhiya sa Langit.
Pagsusi sa Imong mga Tinguha
Unsa ang labing gigutoman ug giuhawan nimo? Giuhaw ba ang imong kalag kang Cristo, o ang ubos-ubos nga mga tinguha maoy nagpuno sa imong kasingkasing? Hinumdomi ang larawan ni Jesus sa Krus nga nagtuaw, “Giuhaw Ako!” Pamalandongi sa pag-ampo kanang tuawa gikan sa duha ka panglantaw:
- Iampo kining mga pulonga uban kang Jesus. Paningkamoti nga mahiusa ka sa Iyang kauhaw alang sa kaluwasan sa tanan.
- Tan-awa ang imong kaugalingon isip makapahupay sa kauhaw ni Jesus. Pinaagi sa pagdawat sa grasya nga miagas gikan sa Iyang samaron ug Balaang Kasingkasing—ang dugo ug tubig—mahupay nimo ang Iyang kauhaw kon imong tumanon sa kinabuhi ang imong tawag sa Bunyag ug moapil ka sa Misa sa hustong paagi.
Sanglit gisugdan nato kining pangamuyoa pinaagi sa pagtawag Kaniya nga “Among” Amahan, hinumdomi ang uban ug iampo nga gutomon ug uhawon usab sila sa Eukaristiya. Ang Sakripisyo ni Cristo alang kanimo ug sa matag usa. Nangandoy Siya nga kitang tanan modawat sa Iyang gugma. Pakig-ambit sa Iyang kauhaw alang sa tanang tawo pinaagi sa paghalad kanila ngadto sa Amahan uban kang Cristo diha sa pag-ampo.
Pagsaulog sa Misa
Kon buot natong makab-ot ang atong kataposang tumong nga walay kataposang kabulahanan, kinahanglan mangandam kita karon. Taliwala sa daghang mahinungdanong espirituhanong mga buhat—pag-ampo, mga buhat sa gugma nga putli, espirituhanong pagbasa—walay molabaw sa kamahinungdanon sa Misa. Nasabtan ug gituohan ba nimo nga ang Misa mao ang:
- Sakripisyo sa Kalbaryo nga gihimong anaa alang kanato sa panahon ug dapit?
- Tinuod nga Presensiya sa Anak sa Diyos, nga natabonan sa sakramental nga dagway?
- Tinubdan sa atong pagkahisama kang Cristo, nga atong gidawat sa Balaang Komunyon?
- Usa ka pasiuna nga pagtilaw sa atong kataposang tumong, ang saad nga moabot ang adlaw nga hingpit kitang makigbahin sa Langitnong Liturhiya?
Tungod niining mga hinungdana, kinahanglan natong saulogon sa hustong paagi ang Balaang Misa.
Unsay gikinahanglan aron ang pagsaulog sa Misa mahiuyon sa hustong kahusay? Sa pagkatinuod, ang matinahurong musika, sagradong palibot, mga magtutuo nga puno sa pagtuo, ug balaang pagsangyaw makatabang sa pagpataas sa dignidad sa liturhiya ug sa atong pagsimba. Apan walay usa niining mga butanga sa gawas ang makapuli sa labing mahinungdanong hiyas sa hustong pagsaulog: ang atong sulodnong disposisyon.
- Ginahiusa ba nimo ang imong kasingkasing sa Langitnong Liturhiya, nga nagasinggit uban sa mga anghel ug mga santos, “Santos, Santos, Santos, Ginoong Dios sa kagahoman!”?
- Ginapahayag ba nimo ang imong pagtuo sa tibuok mong pagkatawo sa tibuok Misa—nga nakasabot sa imong ginabuhat, nagatuo sa bug-os mong kusog, ug nagasulod sa misteryo uban sa kahibulong ug balaang pagtahod?
- Unsa ka maayo nimo kini ginabuhat?
Sayon rang mabalda ang atong pagtagad sa Misa—maghunahuna sa mga buluhaton sa umaabot nga adlaw, motan-aw sa ubang nanambong, o mobuhat sa mga lihok nga daw naandan lamang kini. Usa ka paagi aron mas mapunting ang atong pagtagad mao ang pagduol sa matag Misa nga daw kini ang unang, kataposang, ug bugtong higayon nga atong saulogon kini. Sa laing pagkasulti, tugoti nga mahimo kining tinuod nga pasiuna nga pagtilaw niadtong Usa ka Walay Kataposang Langitnong Liturhiya diin usa ka adlaw mobarog kita atubangan sa trono sa Dios.
Sanglit mao kana ang kataposang tumong, kinahanglan usab nga kini mahimong atong kanunayng tinguha. Ang tanang uban pa nagsilbi ug naggiya kanato ngadto nianang mahigugmaong pagsimba. Kon atong palambuon ang lawom nga pagtahod ug tinuod nga pag-adorar sa Dios diha sa Misa, matuman niini ang iyang katuyoan ug mabag-o ang atong kinabuhi. Mahimo kita nga mao gayod ang gituyo nga atong pagkatawo: tinuod nga mga anak sa Amahan, nga nagahigugma sa Amahan diha sa Anak, pinaagi sa paglihok sa Espiritu Santo, diha sa pakighiusa sa tanan natong mga igsoon, sa mga anghel, ug sa mga santos sa Langit.
Kon daw hataas kaayo kini nga tumong, tinuod gayod kana. Mao kini ang labing hataas nga tumong nga atong maangkon. Ug usa kini ka tumong nga angay natong paningkamotan uban sa dakong kadasig ug tinguha. Pagdesisyon nga himoon kini nga imong tumong.
Dili Matarog nga Pagsalig sa Providensiyal nga Pag-atiman sa Dios
Sanglit kining pangamuyo naglakip sa providensiyal nga pag-atiman sa Dios alang sa atong materyal nga panginahanglan, gitawag kita niini sa pagsusi sa atong mga tinguha ug sa atong relasyon sa materyal nga mga butang niining kalibotana.
- Giisip ko ba ang salapi ug mga kabtangan nga mga tumong sa ilang kaugalingon?
- Nagdamgo ba ko nga makaangkon ug dugang pa, nga naghunahuna nga kini makatagbaw kanako?
- Nabalaka ba ko nga dili paigo ang akong maangkon, nga nagduhaduha sa probidensiya sa Dios?
Kining mga pangutanaha makatabang kanato sa pag-ila kon atong gibutang ang atong pagsalig sa materyal nga kasegurohan imbes sa Dios. Kon sobra ang atong kabalaka bahin sa bahandi, mga kabtangan, o kalibotnong kalamposan, nameligro kita nga masayop sa pagpunting sa atong mga tinguha—nga himoon ang mga binuhat nga tumong imbes nga paagi sa paghimaya sa Dios.
Ang hustong pag-ampo niining pangamuyo nagkinahanglan ug hustong pagsabot sa materyal nga mga butang. Ang mga butang niining kalibotana dili daotan sa ilang kaugalingon; mga gasa kini gikan sa Dios nga gituyo nga gamiton sa pag-alagad sa Iyang kabubut-on. Apan ang paghakop ug mga kabtangan, pagpangita ug bahandi alang lamang sa bahandi mismo, o pagkinabuhi sa walay hunong nga kabalaka bahin sa materyal nga mga panginahanglan nagtuis sa ilang tinuod nga katuyoan. Ang pagtigom ug mga kabtangan nga bulag sa kabubut-on sa Dios maoy sayop nga paggamit sa materyal nga kalibotan.
Busa, dili kita nagaampo alang sa sobra nga mga butang, ni alang sa hingpit nga pagkontrol sa atong kaugmaon, kondili alang sa pagsalig—pagsalig nga ihatag sa Dios ang atong gikinahanglan aron makaalagad Kaniya, makahimaya Kaniya, ug makatuman sa atong katuyoan. Nagkinahanglan kini ug espiritu sa dili pagkapilit sa materyal nga mga butang ug bug-os nga pagsalig sa Dios, nga nagaila nga ang atong kinatas-ang kaayohan wala diha sa mga gasa mismo, kondili diha sa Maghahatag.
Pagtuman sa Iyang Kabubut-on uban sa Kaisog
Ang pagpangayo sa atong kalan-on sa matag adlaw labaw pa kay sa usa ka pangamuyo alang sa materyal nga panginahanglan—usa kini ka buhat sa pagsalig sa probidensiya sa Dios sa matag bahin sa atong kinabuhi. Kining pag-ampo nagaila sa atong pagsalig Kaniya, dili lamang alang sa atong pisikal nga mga panginahanglan kondili usab alang sa grasya nga gikinahanglan aron matuman ang atong adlaw-adlaw nga mga responsibilidad—diha sa atong mga panaghigalaay, mga pamilya, mga bokasyon, ug mga katungdanan.
Ang providensiya sa Dios dili limitado sa atong nadawat; naglakip usab kini sa Iyang pagtawag kanato nga buhaton. Gitagana Niya ang atong mga panginahanglan ug gipalig-on kita alang sa misyon nga gitugyan kanato. Busa, kining pangamuyo usa ka pag-ampo alang sa kaisog—kaisog sa pagdawat sa kabubut-on sa Dios bisan kon lisod kini, sa pagsalig bisan kon dili kita makasabot, ug sa pagtugyan sa atong kaugalingong mga plano aron matuman ang Iyang mga plano.
- Kon mag-atubang ka og usa ka mahagiton o lisod nga kahimtang, mangita ka ba og paagi aron makalikay niini, o mangayo ka sa Dios og kusog sa pagbuhat sa Iyang kabubut-on nga walay kahadlok?
- Nagsalig ka ba sa Dios sa matag hagit, pagsulay, ug higayon sa kawalay kasigurohan?
- Nagtuo ka ba nga gihigugma ka sa Dios sa hingpit nga gugma, nga naghatag kanimo sa tanan nimong gikinahanglan aron matuman ang Iyang kabubut-on?
Ang tinuod nga gugma—nga mao ang tinuod nga gugma nga dili hakog ug andam mosakripisyo—makapasakit ug makapalig-on kanato. Sa sinugdan, ang gugma nagtawag kanato sa pagkamatay sa atong kaugalingon, sa atong kaugalingong kabubut-on. Kon dawaton nato kana nga sakripisyo, ihatag sa Dios ang kaisog—ang kalig-on—nga atong gikinahanglan aron magpadayon uban sa pagtuo. Susiha kon sa unsang mga paagi kinahanglan kang mosalig sa Espiritu Santo sa mas bug-os nga paagi, aron ang tanan nimong buhaton mahimo alang sa himaya sa Dios, sa imong kaugalingong kaluwasan, ug sa kaluwasan sa uban.
Mag-ampo Kita:
Ginoo, ihan-ay pag-usab ang akong mga tinguha. Himoa nga ang akong kagutom ug kauhaw alang Kanimo lamang. Hatagi ako sa grasya sa pagpangita sa Imong Presensiya sa Eukaristiya labaw sa tanang butang, nga nagsalig sa Imong providensiya alang sa tanan pang uban.
Hatagi ako karong adlawa sa akong kalan-on sa matag adlaw—Ikaw, akong Ginoo, akong Dios, ug akong tanan. Ihatag kanang Tinapay nga Labaw sa Substansiya ngadto sa tanan Mong mga anak. Dad-a ang matag sakop sa Imong Mistikal nga Lawas, ang Simbahan, ngadto sa Langitnong Liturhiya diin kita mosangyaw hangtod sa kahangtoran: “Santos, Santos, Santos ang Ginoong Dios nga Labing Gamhanan, nga Kaniadto, nga Karon, ug nga Moabot!”
Akong Ginoo, samtang gidawat ko ang Imong Presensiya sa Eukaristiya ug gipahiuyon Mo ang akong kalag sa Imong kaugalingon, tabangi ako sa pagsalig sa Imong maampingong pag-atiman sa matag bahin sa akong kinabuhi. Nagtuo ug nagpahayag ako sa tibuok kong kasingkasing nga nahibalo Ka sa matag panginahanglan nako ug magtagana Ka alang kanako sama sa buhaton sa usa ka mahigugmaong Amahan. Dili Mo gayod ako biyaan, ilabina panahon sa mga pagsulay sa kinabuhi, kondili ihatag Mo ang kalig-on nga akong gikinahanglan aron gutomon ug uhawon ako nga ang Imong kabubut-on, ang Imong pagkamatarong, mopatigbabaw ug magtukod sa Imong mahimayaong Gingharian sa Grasya.
Akong Mahigugmaong Dios, Amahan, Anak, ug Espiritu Santo, misalig ako Kanimo! Amen.
Ikapitong Kapitulo: “Pasayloa Kami sa Among mga Utang…”

Librong Humok og Hapin – Kindle eBook – Audible – Google Play – Apple Books – ug uban pa!
