அதிகாரம் ஐந்து: “உமது திருவுளம் நிறைவேறுக…”

கடவுளை எதுவும் தடுத்து நிறுத்த முடியாது. அவர் “இருக்கிறவராக இருக்கிறேன்” (YHWH) என்பவர்; நித்தியமானவர், எல்லாம் வல்லவர், நிறைவான நன்மையானவர், இருப்பே ஆனவர். உன்னதரான இந்தக் கடவுள் நம்மோடு ஓர் உடன்படிக்கை உறவில் இணையத் திருவுளம் கொண்டுள்ளார்; தமது இறைமகனின் மறையுடலின் உறுப்பினர்களாகும்படி நம்மை அழைக்கிறார். இந்த அழைப்பு—இந்தப் புதிய உடன்படிக்கை—கடவுளின் வாழ்வில் மாட்சிமையுடன் பங்குபெறும் நிலைக்கு நம்மை உயர்த்துகிறது.

நம் தந்தையாகிய கடவுளை எதுவும் தடுத்து நிறுத்த முடியாததுபோல, ஆண்டவர் கற்றுத்தந்த இறைவேண்டலின் முதல் இரண்டு வேண்டுதல்களையும் வாழ்வாக்குவதன் வழியாகக் கிறிஸ்துவில் நமக்குள்ள அடையாளத்தை நாம் முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ளும்போது, அவரது திருவுளத்தை நிறைவேற்றி அவரது மாட்சியை வெளிப்படுத்துவதிலிருந்து நம்மையும் எதுவும் தடுத்து நிறுத்த முடியாது. எதுவுமே முடியாது! ஆகவே, வாழ்வில் நமக்குள்ள முதன்மையான கடமையை நிறைவேற்றுவதிலிருந்து நம்மை எதுவும் தடுத்து நிறுத்த முடியாது.

அவரது நிறைவான தூய்மை நம்மிலும் நம் வழியாகவும் ஒளிரும்போது, அவரது அரசு இங்கே பிரசன்னமாகிறது. அவரது அரசு காலத்திலும் இடத்திலும் பிரசன்னமாகும்போது, ஆண்டவர் கற்றுத்தந்த இறைவேண்டலின் அடுத்தடுத்த வேண்டுதல்கள் நனவாகின்றன:

• அவரது திருவுளம் நிறைவேறுகிறது,
• நமது உடல் வாழ்வுக்கும் ஆன்மிக வாழ்வுக்கும் தேவையான ஆதாரம் வழங்கப்படுகிறது,
• பாவக்கடன் நம்மிலும் நம் வழியாகவும் நீக்கப்படுகிறது,
• ஒவ்வொரு சோதனையும் வெல்லப்படுகிறது,
• மேலும், தீயோனிடமிருந்தும் அவனது செயல்களிலிருந்தும் நாம் பாதுகாக்கப்படுகிறோம்.

கடவுளின் நிறைவான திருவுளத்தை நிறைவேற்றி, அவர் மட்டுமே அருளும் மகிழ்ச்சியாகிய நிறைவான பேரின்பத்தில் பங்குபெறும் நமது பணியில் நம்மை எதுவும் தடுத்து நிறுத்தாதிருக்க நாம் விரும்பினால், ஆண்டவர் கற்றுத்தந்த இறைவேண்டலின் முதல் இரண்டு வேண்டுதல்களையும் முழுமையாக வாழ்வாக்குவதிலிருந்து தொடங்க வேண்டும். இவ்வாறு, இந்த மேலான ஏக்கங்கள், அவற்றைவிடத் தாழ்ந்த ஒவ்வோர் ஆசையையும் அவற்றின் இறுதி இலக்காகிய கடவுளையும் அவரது நித்திய மாட்சியையும் நோக்கி வழிநடத்தி நெறிப்படுத்த அனுமதிக்கிறோம்.

கடவுளின் மாட்சிக்காகவும் அவரது தூய்மை வெளிப்படுவதற்காகவும் கொண்டுள்ள தீவிர ஏக்கம் நம் வாழ்வை ஆட்கொண்டு, அதனோடு போட்டியிடும் ஒவ்வோர் ஆசையையும் அகற்ற நாம் அனுமதிக்கும்போதுதான் இது நிகழ்கிறது. இதுவே முதன்மையானதும் மிகப் பெரியதுமான கட்டளை: “உன் முழு இதயத்தோடும், உன் முழு ஆன்மாவோடும், உன் முழு மனத்தோடும் உன் கடவுளாகிய ஆண்டவரை அன்புசெய்வாயாக” (மத்தேயு 22:37). நமது மனம், சித்தம், தீவிர உணர்வுகள், உணர்ச்சிகள், ஆசைகள், உடல் ஆகிய அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய நமது முழு ஆளுமையிலும் இந்தத் தூய, புனிதமான அன்பு நிறைவடையும்போது, மற்ற எல்லா நன்மைகளும் அதைப் பின்தொடர்கின்றன: நாம் கடவுளில் நம்மையே அன்புசெய்கிறோம்; நம்மை அன்புசெய்வதுபோல் நம் அயலாரையும் அன்புசெய்கிறோம். இவ்வாறு, ஆண்டவர் கற்றுத்தந்த இறைவேண்டலின் இறுதி ஐந்து வேண்டுதல்களையும் தொகுத்துரைக்கும் இயேசுவின் இரண்டாவது கட்டளையை நிறைவேற்றுகிறோம்.

இலக்கை அடைவதற்கான ஒரு வழி

இந்த மூன்றாவது வேண்டுதலையும், அதோடு நான்காவது, ஐந்தாவது வேண்டுதல்களையும், இறுதி இலக்காக அல்லாமல், அந்த இலக்கை அடைவதற்கான வழியாகச் சரியாகப் புரிந்துகொள்வது முக்கியம். நாம் கண்டதுபோல, எல்லா இறைவேண்டல்களின் இறுதி இலக்கும் கடவுளின் மாட்சியும் அவரது அரசின் வருகை நிறைவேறுவதுமே ஆகும். கடவுளின் திருவுளத்தை நிறைவேற்றுவது அந்த இலக்கை அடைவதற்கான ஒரு வழி. இறுதியில், கடவுளின் அரசு முழுமையாக நிறுவப்பட்டு, அனைவரும் காணும்படி அவரது மாட்சி முழுமையாக வெளிப்படுத்தப்படும்போது, “என் விருப்பமல்ல, உமது விருப்பமே நிறைவேறட்டும்” என்று நாம் இனிச் சொல்லமாட்டோம். மாறாக, “எல்லாம் வல்ல கடவுளாகிய ஆண்டவர் தூயவர், தூயவர், தூயவர்!” என்று என்றென்றும் ஆர்ப்பரிப்பதே நமது ஒரே இறைவேண்டலாக இருக்கும். பேரின்ப இறைக்காட்சியில் கடவுளின் திருவுளத்தை நமக்குரியதாக முழுமையாகக் கொண்டிருப்போம்; அவரது திருவுளத்தை நிறைவேற்ற இனிப் போராடமாட்டோம்: கடவுளின் திருவுளமும் நமது விருப்பமும் முழுமையாக ஒன்றியிருக்கும்.

இறுதி இலக்கை அடைவதற்கான இந்த வழியை வாழ்வாக்குவதற்கு—அதாவது, கடவுளின் திருவுளத்தை நிறைவேற்றுவதற்கு—உண்மையான நன்மை எது என்பதை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். பல வேளைகளில், இறைப்பற்றுள்ளவர்கள்கூடத் தாங்கள் நன்மை என்று கருதுவதற்கேற்பக் கடவுளின் திருவுளத்தை நிறைவேற்ற வேண்டிக்கொண்டு முயல்கிறார்கள். ஆனால் அது உண்மையிலேயே நன்மையானதா? கடவுளின் தூய்மையை வெளிப்படுத்தி, மண்ணுலகில் அவரது அரசை வளரச் செய்யும்போதுதான் ஒன்று நன்மையாக இருக்கிறது. “நன்மை” எது என்பதை வரையறுப்பவர் கடவுள் மட்டுமே. எந்தவொரு சூழ்நிலையிலும் மிகப் பெரிய நன்மையை எவ்வாறு விளைவிப்பது என்பதை அறிந்தவர் கடவுள் மட்டுமே.

கடவுளின் நிறைவான திருவுளத்தை விண்ணுலகில் நிறைவேறுவதுபோல மண்ணுலகிலும் நிறைவேற்றுவதிலிருந்து நம்மை எதுவும் தடுத்து நிறுத்தாதிருக்க நாம் விரும்பினால், என்றென்றும் நிலைத்திருக்கும் நன்மையின்மீது—அதாவது, அவரது அரசில் விளங்கும் கடவுளின் மாட்சியின்மீது—நம் பார்வையைப் பதித்திருக்க வேண்டும். அந்த நன்மையே நாம் செய்யும் அனைத்தையும் வழிநடத்தி, அவற்றுக்கு ஆற்றல் அளிக்க வேண்டும். அப்போதுதான் கடவுளின் திருவுளம் விண்ணுலகில் நிறைவேறுவதுபோல மண்ணுலகிலும் நிறைவேறும். கடவுளின் பெயர் தூயதெனப் போற்றப்படுவதிலும் அவரது அரசு நிறுவப்படுவதிலும் நாம் கொண்டுள்ள கவனம் விலகும் கணமே, நமது மற்ற எல்லா இறைவேண்டல்களும் செயல்களும் சரியான திசையிலிருந்து விலகித் தோல்வியடைகின்றன.

வேண்டுதலை வாழ்வாக்குதல்

“தூயவர், தூயவர், தூயவர்…” என்று ஆர்ப்பரித்து, முதலில் நம் இதயங்களை இடையறாத புகழ்ச்சியின் ஒருமித்த குரலாக்கி, நம் வாழ்வில் கடவுளை மதித்துப் போற்றி, அவரது தூய்மையையும் மாட்சியையும் வெளிப்படுத்தும்போது, அவரது இறைத்திருவுளத்தின் கருவிகளாக நாம் உருவாக்கப்படத் தொடங்குகிறோம். இந்த மாற்றம் நிகழ, தந்தையின் திருவுளத்தோடு முழுமையாக ஒத்துப்போகாத நமது சித்தத்தின் ஒவ்வோர் இயக்கத்தையும் நாம் கைவிட வேண்டும்.

கெத்சமனித் தோட்டத்தில் இயேசு, “என் விருப்பமல்ல, உமது விருப்பமே நிறைவேறட்டும்” (லூக்கா 22:42) என்று வேண்டினார். தந்தைக்குக் கீழ்ப்படிய அவர் போராடியதாலோ, அவரது மனிதச் சித்தம் இறைச்சித்தத்திற்கு எதிராக இருந்ததாலோ அல்ல; மாறாக, அந்த நிறைவான சரணளிப்புச் செயலில் நம்மைத் தம்மோடு ஒன்றிணைக்க அவர் விரும்பியதாலேயே இவ்வாறு வேண்டினார். தந்தையின் திருவுளத்திற்கு முழுமையாக அடிபணிந்த, முறையாக நெறிப்படுத்தப்பட்ட ஒரு மனித விருப்பத்திற்கு அவர் குரல் கொடுத்தார்; இதனால், அவரிலும் அவரோடும் இணைந்து அதே வார்த்தைகளைக் கொண்டு வேண்ட நாம் கற்றுக்கொள்ள முடியும். இவ்வாறு செய்யும்போது, மீட்பளிக்கும் கீழ்ப்படிதலின் மறைபொருளுக்குள் நாம் ஈர்க்கப்படுகிறோம்; அங்கே தியாகத்தில் அன்பு நிறைவடைகிறது.

மேலும், திருஅவை அறுதியிட்டுப் போதிப்பதுபோல, இயேசு இரு சித்தங்களைக் கொண்டிருக்கிறார்—ஒன்று இறைச்சித்தம், மற்றொன்று மனிதச் சித்தம். அவரது மனிதச் சித்தம் எப்போதும் அவரது இறைச்சித்தத்துடனும் அவரது தந்தையின் சித்தத்துடனும் முற்றிலும் ஒன்றித்திருந்தபோதிலும், அது உண்மையான மனிதச் சித்தமாகவே இருந்தது. எனவே, சுதந்திரமாகவும் விருப்பமறிந்தும் செய்யப்படும் ஒரு மனிதச் செயலின் வழியாக அது இறைச்சித்தத்துடன் ஒன்றிக்க வேண்டியிருந்தது. மனித இயல்பின்படி, துன்பத்தையும் மரணத்தையும் தவிர்க்க வேண்டும் என்ற உண்மையான மனித விருப்பத்தை இயேசு அனுபவித்தார். ஆயினும், தந்தையின் மீட்புத் திட்டத்தை நிறைவேற்ற வேண்டும் என்ற மேலான விருப்பத்திற்காக, நன்மையானதும் இயல்பானதுமான இந்த நாட்டத்தைக்கூட அவர் சுதந்திரமாக ஒப்படைத்ததே அவரது கீழ்ப்படிதலை இத்துணை மாட்சிமைக்குரியதாக்குகிறது. இவ்வாறு அவர் சிலுவையில் தம்மையே பலியாக ஒப்புக்கொடுப்பதை நோக்கி முன்னேறியது மட்டுமல்லாமல், மனிதச் சுதந்திரத்தையும் புனிதப்படுத்தினார். இதனால், சீர்குலைந்த ஆசைகளைவிட மட்டுமல்லாமல், வலியைத் தவிர்க்க வேண்டும் அல்லது உயிரைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்ற விருப்பம் போன்ற நன்மையான மனித நாட்டங்களையும்விட, இயல்பான அனைத்து நாட்டங்களுக்கும் மேலாக இறைவனின் சித்தத்தைத் தேர்ந்துகொள்ள அருளின் வழியாக நமக்கு ஆற்றல் அளித்தார்.

எடுத்துக்காட்டாக, நாம் அன்புசெய்யும் ஒருவர் கடுமையாக நோயுற்றிருக்கும்போது, நாம் எவ்வாறு செபிக்கிறோம்? உடல்நலமும் நீண்ட ஆயுளுமே மிகப் பெரிய நன்மைகள் எனக் கருதி, உடல்நலம் பெறுவதற்காக இறைவனிடம் வேண்டுகிறோமா? அல்லது, அவர் விரும்புவது எதுவாயினும் அது அவரது மிகப் பெரும் மாட்சிக்காகவும் நமது இறுதி நன்மைக்காகவுமே என்பதை அறிந்து, நம்மையும் நம் அன்புக்குரியவரையும் அவரது ஞானத்திடம் முழுமையாக ஒப்படைத்து, இறைவனின் சித்தம் நிறைவேற வேண்டுமெனச் செபிக்கிறோமா?

லிசியே நகரப் புனித குழந்தை தெரசாவின் எடுத்துக்காட்டைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். அடைபட்ட மடத்தில் வாழ்ந்த கார்மேல் சபைத் துறவியான அருள்சகோதரி தெரசா, தமது இருபத்து நான்காவது வயதில் காசநோயால் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டார். அதுவரை அவர் எளிமையான, மறைவான வாழ்க்கையை வாழ்ந்திருந்தார்—முதலில் தமது குடும்பத்திலும், பின்னர் மடத்தின் சுவர்களுக்குள்ளும். அவரை அன்புசெய்தவர்கள், மிக மோசமானது நிகழ்ந்துவிடுமோ, அதாவது அவர் இறந்துவிடுவாரோ என அஞ்சி, அவர் குணமடைய வேண்டுமென உருக்கமாகச் செபித்திருக்கலாம். ஆனால், இருபத்து நான்கு என்ற இளம் வயதில் அருள்சகோதரி தெரசா இறப்பது உண்மையிலேயே “மிக மோசமானதா”? அல்லது, இறைவனின் நிறைவான பராமரிப்பில் அதுவே மிகச் சிறந்ததாக இருந்ததா?

அந்த நேரத்தில், அவர் குணமடைவதே மேலான நன்மை என்று அவரது குடும்பத்தினரும் உடனிருந்த அருள்சகோதரிகளும் கருதியிருக்கலாம். ஆனால் இன்று, அவர் இளம் வயதில் இறந்தது இறைவனின் நிறைவான சித்தத்தை நிறைவேற்றி, அவரது மிகப் பெரும் மாட்சியை வெளிப்படுத்தியதாலேயே, அவரது வாழ்க்கை அந்தக் குறிப்பிட்ட வேளையில் முடிவடைந்தது என்பதை நாம் தெளிவாகக் காண்கிறோம்.

அவர் குணமடைந்து இன்னும் பல ஆண்டுகள் வாழ்ந்திருந்தால் என்ன நிகழ்ந்திருக்கும்? நமக்குத் தெரியாது. ஆனால் அவரது இறப்பினால் விளைந்தவை நமக்குத் தெரியும்:

• தமது மடத்தலைவிக்குக் கீழ்ப்படிந்து அவர் எழுதிய நாட்குறிப்பு வெளியிடப்பட்டது. உலகெங்கும் இலட்சக்கணக்கானோருக்கு ஊக்கமளித்து, எல்லாக் காலங்களிலும் மிகுந்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்திய ஆன்மிக நூல்களுள் ஒன்றாக அது விளங்கியது.
• இறைவன் அவரை எந்தப் புனித நிலைக்காகத் தயாரித்திருந்தாரோ, அந்தப் புனிதத்தின் நிறைவை அவரது ஆன்மா அடைந்திருந்தது.
• இப்போது அவர் விண்ணகத்தில் வல்லமையுடன் பரிந்துபேசுபவராகச் செயல்படுகிறார்.

இறைவன் தமது நிறைவான முன்னறிவிலும் ஞானத்திலும், தமது “சிறுமலர்” மிகுந்த ஒளியுடன் திகழும் வேளையை அடைந்துவிட்டதைக் கண்டதுபோல் இருந்தது. எனவே, அவரது அழகும் புனிதமும் என்றென்றும் ஒளிரும் விண்ணகத்தில் அவர் நித்தியமாக மலரும்படி, இறைவன் அவரை இவ்வாழ்விலிருந்து பறித்துக்கொண்டார்.

அவர் இன்னும் நீண்ட காலம் வாழ்ந்திருந்தால், ஒருவேளை அவரது நாட்குறிப்பு வெளியிடப்படாமலேயே போயிருக்கலாம். பிற்காலத்தில் அவரது ஆழ்ந்த ஆன்மிக ஆர்வம் தணிந்திருக்கலாம். வரலாற்றில் அவர் மறக்கப்பட்டிருக்கலாம். ஆனால் இறைவன் அறிந்திருந்தார்.

இதனால்தான் நாம் இறைவனை முழுமையாக நம்ப வேண்டும். அவரது உயிரைப் பறித்த நோயை இறைவன் தமது அனுமதிக்கும் சித்தத்தின்படி அனுமதித்தது ஒரு துயர நிகழ்வாக அல்ல, மாறாக ஒரு வெற்றியாகவே—அவரது ஆன்மா மாட்சிக்குள் நுழைய முற்றிலும் தயாராக இருந்த தருணமாகவே. அவர் குணமடைவதற்காக ஏறெடுக்கப்பட்ட செபங்கள் பதிலளிக்கப்படாமல் போகவில்லை; மாறாக, இறைவனின் பராமரிப்பால் அவற்றுக்கு மிகச் சிறந்த முறையில் பதிலளிக்கப்பட்டது. அவரது புனிதத்தின் உச்சமாகிய மிகச் சரியான தருணத்தில் அவர் விண்ணகத்திற்குள் நுழைய அந்தப் பராமரிப்பு அனுமதித்தது.

தெரசா நோயுற்றிருந்த வேளையில் அவரும் அவரது சகோதரிகளும் செபித்திருக்கக்கூடிய மிகச் சிறந்த செபம் இதுவே: “எங்கள் தந்தையே, உமது சித்தத்தை நிறைவாகச் செயல்படுத்துவதன் வழியாக இந்த நோயில் நீர் மாட்சிப்படுத்தப்படுவீராக. உமது சித்தத்தால், உமக்கு அருமையான சிறுமலரின் வாழ்க்கை மிகப் பெரும் நன்மையின் ஊற்றாக மாறுவதாக: உமது சித்தம் நிறைவேறுக!”

தெரசாவுக்குப் புனிதர் பட்டம் வழங்குவதற்கான நடவடிக்கைகளின்போது, அவரது சகோதரியான திருஇருதயத்தின் அருள்சகோதரி மரி, தெரசா தமது மரணப் படுக்கையில் கூறிய வார்த்தைகளுக்குச் சான்று பகர்ந்தார்: “நான் இறந்தபின் ரோஜா மலர்களை மழையாகப் பொழிவேன்; மண்ணுலகில் நன்மை செய்வதில் என் விண்ணக வாழ்வைக் கழிக்க விரும்புகிறேன்.”

இறக்கும் வேளையில் அவர் கூறிய இந்த வார்த்தைகள் அவரது உண்மையான செபத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன: அவர் உடல்நலம் பெற வேண்டுமெனக் கேட்கவில்லை; இறைவனின் சித்தத்தை எதிர்க்கவுமில்லை, இவ்வுலக மரணத்தைக் கண்டு அஞ்சவுமில்லை. மாறாக, தமது இறப்பு இறைவனின் நிறைவான திட்டத்திற்கு உதவும் என்றும், எண்ணற்ற ஆன்மாக்களுக்கு அவரது அருளைப் பெற்றுத்தரும் என்றும் நம்பி, தம்மை முழுமையாக ஒப்படைத்தார்.

நாம் எவ்வாறு செபிக்க வேண்டும், எதை விரும்ப வேண்டும் என்பதைப் புனித குழந்தை தெரசாவின் வாழ்க்கை அழகாக எடுத்துக்காட்டுகிறது. நமது வரையறைக்குட்பட்ட மனிதப் புரிதலின் அடிப்படையில் நன்மை என்று நாம் கருதும் அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய நமது சொந்தச் சித்தங்களை விட்டுவிட்டு, இறைவனின் சித்தத்தை மட்டுமே அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையுடன் சார்ந்திருக்க வேண்டும். முதல் இரண்டு மன்றாட்டுகளில் வெளிப்படும் மிக உயர்ந்த நன்மையை—இறைவனின் பெயருக்கு மாட்சியும் அவரது ஆட்சியின் வருகையும்—விரும்புவதன் வழியாக, அந்த இலக்கை அடைவதற்கான வழியையும் நாம் விரும்பத் தொடங்குகிறோம்: விண்ணகத்தில் நிறைவேறுவதுபோல மண்ணகத்திலும் அவரது சித்தம் நிறைவேற வேண்டும் என்பதே அது.

இறைவனின் சித்தத்தை மட்டுமே விரும்புதல்

நமது மிக உயர்ந்த விருப்பத்தின் ஒளியில் ஆண்டவர் கற்றுத் தந்த இறைவேண்டலின் மூன்றாவது மன்றாட்டை வேண்டுவதும் விரும்புவதும், மலைகளிலுள்ள தன் ஊற்றிலிருந்து புறப்பட்டு, தூய்மையான, உயிரளிக்கும் நீரைத் தாழ்நிலங்களுக்குக் கொண்டுசென்று, தன் பாதையிலுள்ள அனைத்தையும் வளப்படுத்தும் ஓர் ஆற்றைப் போன்றது.

ஓர் ஆற்றின் ஆற்றலும் திசையும் அதன் பிறப்பிடத்தால் தீர்மானிக்கப்படுவதுபோல, கடவுளின் திருவுளம் மண்ணுலகில் நிறைவேற வேண்டும் என்ற நமது விருப்பமும் மிக உயர்ந்த ஊற்றிலிருந்து பாய்கிறது: அவரது பெயர் புனிதமெனப் போற்றப்படுவதும் அவரது ஆட்சி வருவதுமே அந்த ஊற்று.

ஆறு தன் ஊற்றுடனான தொடர்பை இழந்தால், அது வறண்டுவிடும் அல்லது தேங்கிவிடும்; அதுபோலவே, கடவுளின் திருவுளத்தை நாடும் நமது முயற்சி, அவரது புனிதத்தையும் ஆட்சியையும் நாடும் நமது மேலான விருப்பத்தின் நிறைவிலிருந்து துண்டிக்கப்பட்டால், அது சிதைந்துவிடும். “உமது திருவுளம் நிறைவேறுக” என்று மகிழ்வுடன் பணிந்திருப்பதற்குப் பதிலாக, “எனது விருப்பம் நிறைவேறுக” என்பதாக நமது இறைவேண்டல் மாறிவிடும் ஆபத்து உள்ளது.

கடவுளின் திருவுளத்திற்கான நமது ஏக்கம், நமது மிக உயர்ந்த விருப்பங்களுடன் சரியாக இசைந்திருக்கும்போதுதான், அது தடுத்து நிறுத்த முடியாத நீரோட்டமாக மாறி, நம்மையும் படைப்பனைத்தையும் அவரது தெய்வீக நோக்கத்தின் நிறைவை நோக்கி எடுத்துச் செல்கிறது.

மன்றாட்டையும் கடந்த ஓர் உறுதிமொழி

இந்த “ஆறு” கடவுளின் மாட்சியிலிருந்தும் அவரது ஆட்சி நிலைநாட்டப்படுவதிலிருந்தும் பாய்ந்து வரும்போது, அவரது திருவுளம் நடைமுறையில் கோரும் ஒவ்வொரு குறிப்பிட்ட செயலுக்கும் ஏற்ப நம்மை அமைத்துக்கொள்ள நாம் முயலும்போது, கடவுளின் திருவுளத்திற்காக வேண்டுவது வெறும் மன்றாட்டையும் கடந்து ஓர் உறுதிமொழியாக மாறுகிறது. அருளின் புதிய உடன்படிக்கையில் முழுமையாக வாழ்வதற்கான நமது அர்ப்பணிப்பைப் புதுப்பிப்பதாக அது அமைகிறது.

கடவுளின் திருவுளத்திற்காக நீங்கள் வேண்டும்போது, அவரது திருவுளம் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புகிறீர்களோ, அதை அவரிடம் சொல்கிறீர்களா? போதுமான நேரம் வேண்டி, போதுமான எண்ணிக்கையிலான மக்களை உங்களுடன் சேர்ந்து வேண்டச் சொன்னால், கடவுள் தமது திருவுளத்தை உங்கள் விருப்பத்திற்கு ஏற்றவாறு மாற்றிக்கொள்வார் என்று நம்புகிறீர்களா? அப்படியானால், கிறிஸ்து நமக்குக் கற்றுத் தந்தபடி நீங்கள் ஆண்டவரின் இறைவேண்டலை வேண்டவில்லை. நமது விருப்பங்களுக்காக மீண்டும் மீண்டும் வேண்டுதல்களை எழுப்புவதன் மூலம் கடவுளை நம் விருப்பப்படி செயல்பட வைக்க முயல்கிறோம்.

“உமது திருவுளம் விண்ணுலகில் நிறைவேறுவதுபோல மண்ணுலகிலும் நிறைவேறுக” என்று சொல்வதன் பொருள் இதுவே: அருளின் ஊற்றாகிய அவரை நோக்கித் திரும்பி, அவருக்கு மாட்சி அளிப்பதை மட்டுமே நாம் விரும்புகிறோம்; ஏனெனில், அவரது நிறைவான திட்டம் நிறைவேறுவதன் வழியாக அவரது ஆட்சி நிலைநாட்டப்படுவதை அவரது தெய்வீக ஞானம் மிகச் சிறந்த முறையில் வழிநடத்துகிறது.

கிரேக்க மொழியிலிருந்து

முந்தைய மன்றாட்டுகளைத் தொடர்ந்து, இந்த மன்றாட்டும் அயோரிஸ்ட் காலச் செயப்பாட்டு ஏவல் வடிவத்துடனேயே தொடங்குகிறது—genēthētō—இதன் பொருள் “அது நிகழட்டும்” அல்லது “அது நிறைவேறட்டும்” என்பதாகும். முன்பு குறிப்பிட்டதுபோல, இந்த அயோரிஸ்ட் ஏவல் வடிவத்தின் வலிமையை, மன்றாட்டின் முடிவில் மூன்று வியப்புக்குறிகளைச் சேர்ப்பதற்கு ஒப்பிடலாம்—ஒன்று அவசரத்திற்காக, ஒன்று தீர்மானமான செயலுக்காக, மற்றொன்று முழுமைக்காக: “அது நிறைவேறட்டும்!!!”

வினைச்சொல் செயப்பாட்டு வடிவத்தில் இருந்தாலும், கடவுளின் திருவுளம் முழுமையாகவும் நிறைவாகவும் நிறைவேற வேண்டும் என்ற செயலூக்கமும் நம்பிக்கையும் கொண்ட விருப்பத்தை அது வெளிப்படுத்துகிறது. இங்கு மறைமுகமாகக் குறிப்பிடப்படும் செய்பவர் கடவுளே; விண்ணுலகிலும் மண்ணுலகிலும் தமது தெய்வீக நோக்கத்தை நிறைவேற்றுபவர் அவரே. இது விதிக்கு முன் செயலற்று அடங்கிப்போவது அல்ல; மாறாக, தந்தையின் ஞானத்திற்கும் நன்மைத்தனத்திற்கும் துணிவுடனும் நம்பிக்கையுடனும் தம்மைக் கையளிப்பதாகும். நடப்பதையெல்லாம் நாம் வெறுமனே ஏற்றுக்கொள்வதில்லை—அவரது திருவுளம் உடனடியாகவும் தீர்மானமாகவும் முழுமையாகவும் நிறைவேற வேண்டும் என்று முழு உள்ளத்தோடு வேண்டுகிறோம்.

கிரேக்கச் சொற்றொடரான hōs en ouranō kai epi gēs என்பதன் நேரடித் தமிழாக்கம் “விண்ணுலகில் இருப்பதுபோலவே மண்ணுலகிலும்” என்பதாகும். விண்ணுலகில் கடவுளுக்குச் செலுத்தப்படும் நிறைவான, மகிழ்வான கீழ்ப்படிதல், மண்ணுலக வாழ்வுக்கு முன்மாதிரியாக அமைய வேண்டும் என்ற ஏக்கத்தை இது வெளிப்படுத்துகிறது. விண்ணுலகில் கடவுளின் திருவுளம் தயக்கமோ எதிர்ப்போ இன்றி உடனடியாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது. அதே கீழ்ப்படிதல் நமது வாழ்விலும் உலகிலும் வேரூன்ற வேண்டும் என்றும், நம்மிலிருந்து தொடங்கி மண்ணுலகிலுள்ள அனைத்தையும் விண்ணுலகின் அன்பும் ஒழுங்கும் வடிவமைக்க வேண்டும் என்றும் இந்த மன்றாட்டு வேண்டுகிறது.

கடவுளின் திருவுளத்திற்காக வாழ்வதும் வேண்டுவதும்

இந்த கத்தோலிக்கத் திருஅவையின் மறைக்கல்வி நூல், யோவான் 13:34-இல் இயேசு வழங்கிய “நான் உங்களிடம் அன்பு கொண்டதுபோல, நீங்களும் ஒருவர் மற்றவரிடம் அன்பு கொள்ள வேண்டும்” என்ற கட்டளை, “மற்ற கட்டளைகள் அனைத்தையும் சுருக்கமாகக் கூறுவதோடு, அவரது திருவுளம் முழுவதையும் வெளிப்படுத்துகிறது” என்று கற்பிக்கிறது (CCC #2822). ஆகவே, கடவுளின் திருவுளத்தை அறிந்து அதன்படி வாழ்வது என்பது, அவர் நம்மிடம் அன்பு கொண்டதுபோல நாமும் கடவுளிடமும் பிறரிடமும் அன்பு கொள்வதாகும். இயேசு அந்த அன்பிற்கு முன்மாதிரியாக இருப்பது மட்டுமல்ல; அவரே அதன் ஊற்றாகவும் இருக்கிறார். அவரில் வாழ்வதும், அவரது அன்பைக்கொண்டு அன்பு செய்வதும், அவருடன் இணைந்து நம் உயிரைத் தியாகமாகக் கையளிப்பதும் கடவுளின் திருவுளத்தின் நிறைவேற்றமாகும்.

இந்த மன்றாட்டு நமக்காக நாம் செய்யும் இறைவேண்டலாகவும், கடவுளின் திருவுளத்திற்கு ஏற்ப நம்மை அமைத்துக்கொள்ளும் நமது அர்ப்பணிப்பைப் புதுப்பிப்பதாகவும் உள்ளது. இது திருஅவை முழுவதற்காகவும் உலகம் முழுவதற்காகவும் செய்யப்படும் வல்லமையுள்ள பரிந்துரை மன்றாட்டாகவும் உள்ளது. மறைக்கல்வி நூல், புனித யோவான் கிறிசோஸ்தோமின் பின்வரும் வார்த்தைகளை மேற்கோள் காட்டி இதை விளக்குகிறது:

“ஏனெனில், [கடவுள்] ‘உமது திருவுளம் என்னில் அல்லது எங்களில் நிறைவேறுக’ என்று சொல்லவில்லை; மாறாக, ‘மண்ணுலகில்’—அதாவது மண்ணுலகம் முழுவதிலும்—என்று சொன்னார். இதனால் தவறு அதிலிருந்து அகற்றப்படவும், உண்மை அதில் வேரூன்றவும், எல்லாத் தீயொழுக்கமும் அதில் அழிக்கப்படவும், நல்லொழுக்கம் அதில் தழைத்தோங்கவும், மண்ணுலகம் இனி விண்ணுலகிலிருந்து வேறுபடாமல் இருக்கவும் வேண்டும்” (CCC #2825).

இதன் பொருள், “உமது திருவுளம் நிறைவேறுக” என்று நாம் வேண்டும்போது, கடவுளின் திருவுளம் எங்கும் ஆட்சி செய்ய வேண்டும் என்று வேண்டுகிறோம் என்பதே.

நமது இறைவேண்டல்கள் பயனளிக்கின்றனவா?

கடவுளின் திருவுளம் மண்ணுலகில் நிறைவேற வேண்டும் என்று நாம் செபிக்கும்போது, நம் செபங்கள் பயனளிக்கின்றனவா? யோவான் நற்செய்தி இதற்குப் பதிலளிக்கிறது: “கடவுள் பாவிகளுக்குச் செவிசாய்ப்பதில்லை என்பதை நாம் அறிவோம்; ஆனால் ஒருவர் இறைப்பற்றுடன் இருந்து அவரது திருவுளத்தை நிறைவேற்றினால், அவருக்குக் கடவுள் செவிசாய்க்கிறார்” (யோவான் 9:31). நாம் கடவுளின் திருவுளத்தை நிறைவேற்றும்போது, நமது ஒவ்வொரு செபமும் கேட்கப்பட்டுப் பதிலளிக்கப்படுகிறது என்பதை நினைக்கும்போது வியப்பாக இருக்கிறது. நாம் இறைப்பற்றுள்ளவர்களாக மாறும்போது—நம் இதயங்களை அவரது விருப்பங்களுக்கு இசைவாக்கும்போது—நம் செபங்கள் மிகுந்த வல்லமை பெறுகின்றன.

இதையே இயேசு புனித ஃபவுஸ்தினாவுக்கு வெளிப்படுத்திக் கூறினார்: “அப்போது உன்னில் எனக்கு உகந்த ஒரு பலியைக் காண்பேன்; அது இனிமையும் நறுமணமும் நிறைந்த முழு எரிபலியாக இருக்கும். நீ யாருக்காகப் பரிந்துபேசினாலும், அவர்களுக்காக நீ கொண்டிருக்கும் வல்லமை பெரிதாக இருக்கும்” (நாட்குறிப்பு #1767).

‘உமது திருவுளம் நிறைவேறுக’ என்று நாம் செபிக்கும்போது, கடவுள் செயல்பட வேண்டும் என்று கேட்பதோடு நின்றுவிடாமல், அவரது செயல்பாட்டில் பங்கேற்க நம்மையே அர்ப்பணிக்கிறோம். அவர் நம்மில், நம் வழியாக, நமக்காகச் செயல்படும்படி நம் வாழ்வின் ஒவ்வொரு பகுதியையும் அவரது பராமரிப்பிடம் ஒப்படைக்கிறோம்.

தூய ஆவியாரின் கொடை: அறிவு

புனித அகுஸ்தினாரும் புனித தாமஸ் அக்குவினாசும் “உமது திருவுளம் நிறைவேறுக…” என்னும் வேண்டுதலை, தூய ஆவியாரின் ஏழு கொடைகளுள் ஒன்றான அறிவுக் கொடையுடன் தொடர்புபடுத்துகிறார்கள். இந்த இறைக்கொடை, அனைத்தையும் கடவுளோடு தொடர்புபடுத்திப் பார்க்கவும், படைப்பில் அவரது பராமரிப்பின் ஒழுங்கை உணரவும், நம் விருப்பத்தை அவரது திருவுளத்திற்கு இசைவாக்கவும் நமக்கு உதவுகிறது.

அறிவுக் கொடை என்பது படிப்பினாலோ பகுத்தறிவினாலோ பெறப்படும் மனித ஞானமோ அறிவார்ந்த புரிதலோ அல்ல. அது ஆன்மாவை உயர்த்தும் இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட ஓர் ஒளியூட்டுதல்; அது ஆன்மாவுக்குப் பின்வருவனவற்றைச் செய்ய ஆற்றலளிக்கிறது:

• மண்ணுலகப் பொருள்களின் நிலையாமையைப் பகுத்துணர்தல்.
• அனைத்துச் செயல்களையும் கடவுளின் திருவுளத்தை நோக்கிச் செலுத்துதல்.
• படைப்பு முழுவதையும், நம்மைப் புனிதப்படுத்துவதற்கான கடவுளின் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகக் காணுதல்.
• துன்பம், உடைமைகள், சாதனைகள் ஆகியவற்றை இறைநோக்கத்தின் ஒளியில் புரிந்துகொள்ளுதல்.

அறிவுக் கொடை நமக்குப் பின்வரும் வழிகளில் உதவுகிறது:

• உலகப் பற்றுகளைக் கடந்து பார்த்து, கடவுளோடு ஒன்றித்தல் என்னும் இறுதி இலக்கை அடைவதற்கான வழிகளாக அவற்றை உணர்தல்.
• கடவுளின் திருவுளம் கடினமானதாகவோ, மறைபொருளானதாகவோ, வேதனை தருவதாகவோ இருந்தாலும், அது நிறைவானது என நம்புதல்.
• கடவுள் அனுமதிக்கும் அனைத்தும் நமது இறுதி நன்மையை நோக்கியே அமைந்துள்ளன என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளுதல்.
• ஒவ்வொரு சூழ்நிலையிலும் கடவுளின் பராமரிக்கும் கரத்தை உணர்ந்து, நம்பிக்கையில் வளர்தல்.

அறிவுக் கொடை இல்லாமை எதிர்ப்புக்கு வழிவகுக்கிறது:

• கடவுளின் திருவுளத்தைப் புரிந்துகொள்வது கடினமாக இருக்கும்போது அதை எதிர்த்தல்.
• மண்ணுலகச் செல்வங்களையே இறுதி இலக்குகளாகக் கருதி அவற்றைப் பற்றிக்கொள்ளுதல்.
• தியாகம் அல்லது துன்பத்தைக் கண்டு அஞ்சுதல்.
• சோதனைகளை எதிர்கொள்ளும்போது கடவுளின் நன்மைத்தனத்தைச் சந்தேகித்தல்.

கடவுளின் திருவுளத்தைக் கண்டுணர்ந்து நேசிப்பதற்கான அருளை நமக்கு வழங்குவதன் மூலம் அறிவுக் கொடை இந்த எதிர்ப்பை வெல்கிறது. புனித பவுல் கூறுவதுபோல, “கடவுளை அன்புசெய்கிறவர்களுக்கு, அவரது நோக்கத்தின்படி அழைக்கப்பட்டவர்களுக்கு, அனைத்தும் நன்மைக்காகவே செயல்படுகின்றன என்பதை நாம் அறிவோம்” (உரோமையர் 8:28).

இதை நாம் உண்மையாகவே “அறியும்போது”, கடவுளின் திருவுளம் எதைக் கொண்டுவரக்கூடும் என்று இனி அஞ்சமாட்டோம். மாறாக, அதற்கு நம்மையே ஒப்படைத்து, அதில் நம்பிக்கை வைத்து, அதை நேசிப்போம்—ஏனெனில் அவரது திருவுளம் மட்டுமே புனிதம், அமைதி, நிலைவாழ்வின் மகிழ்ச்சி ஆகியவற்றிற்கு வழிநடத்துகிறது என்பதை நாம் புரிந்துகொள்கிறோம்.

இறையாசி: “துயருறுவோர் பேறுபெற்றோர்”

புனித அகுஸ்தினாரும் புனித தாமஸ் அக்குவினாசும் ஆண்டவர் கற்பித்த செபத்தின் மூன்றாவது வேண்டுதலை, “துயருறுவோர் பேறுபெற்றோர்; ஏனெனில் அவர்கள் ஆறுதல் பெறுவர்” (மத்தேயு 5:4) என்னும் மூன்றாவது இறையாசியுடன் தொடர்புபடுத்துகிறார்கள். முதல் பார்வையில் இந்தத் தொடர்பு எதிர்பாராததாகத் தோன்றலாம். துயருறுவதற்கும் கடவுளின் திருவுளத்தை நிறைவேற்றுவதற்கும் என்ன தொடர்பு இருக்கிறது?

கடவுளின் திருவுளத்தை நிறைவேற்ற உண்மையாக முயல்பவர்கள் ஒரு புனிதமான துயரத்தை அனுபவிக்கிறார்கள்—பாவத்தைக் குறித்தும், பாவத்தால் உலகம் அனுபவிக்கும் துன்பத்தைக் குறித்தும், கடவுளின் தெய்வீகத் திட்டத்திற்கு ஆன்மாக்கள் காட்டும் எதிர்ப்பைக் குறித்தும் துயருறுகிறார்கள். இந்த இறையாசி உலகியல் வருத்தத்தைக் குறிப்பிடவில்லை; மாறாக, நம் இதயங்களைக் கடவுளின் சொந்த விருப்பங்களுக்கு இசைவாக்கும் ஆன்மிகமான, புனிதமான துயரத்தைக் குறிக்கிறது. இயேசு கெத்சமனித் தோட்டத்தில் நுழைந்தபோது இந்த ஆழ்ந்த துயரத்தை வெளிப்படுத்தினார். அவர் பேதுரு, யாக்கோபு, யோவான் ஆகியோரிடம், “எனது ஆன்மா சாகுமளவுக்குத் துயருற்றுள்ளது. நீங்கள் இங்கே தங்கி விழித்திருங்கள்” (மாற்கு 14:34) என்றார். இயேசுவின் துயரம், அவர் எதிர்கொள்ளவிருந்த மரணத்தைக் குறித்ததல்ல; மாறாக, எப்பாவங்களுக்காக அவர் இறக்கவிருந்தாரோ அப்பாவங்களைக் குறித்தும், குறிப்பாக மீட்பளிக்கும் அவரது திருப்பாடுகளை நிராகரிக்கவிருந்தவர்களைக் குறித்தும் கொண்ட வேதனையாகும்.

இயேசுவை நிராகரித்த இஸ்ரயேல் மக்களைக் குறித்துப் புனித பவுல் இந்தப் புனிதமான துயரத்தை வெளிப்படுத்தினார்:

“நான் கிறிஸ்துவில் உண்மையைப் பேசுகிறேன்; பொய் சொல்லவில்லை. என் உள்ளத்தில் மிகுந்த துயரமும் இடைவிடாத வேதனையும் உள்ளன என்பதற்கு என் மனச்சான்று தூய ஆவியாருடன் இணைந்து எனக்குச் சான்று பகர்கிறது. ஏனெனில் என் சகோதரர்களுக்காக, பிறப்பின்படி என் உறவினர்களுக்காக, நானே சாபத்துக்கு உள்ளாகிக் கிறிஸ்துவிடமிருந்து பிரிக்கப்பட்டவனாக இருக்கவும் விரும்புவேன்” (உரோமையர் 9:1–3).

இயேசுவின் திரு இருதயத்துடனும் மரியாவின் வியாகுல இருதயத்துடனும் ஒன்றித்து ஆன்மிகத் துயருறுபவர்கள், பாவத்தின் சீர்கேட்டை உணர்ந்து கடவுளின் நீதிக்காகவும் இரக்கத்திற்காகவும் ஏங்குகிறார்கள். தங்களது சொந்தத் துன்பத்திற்காக வருந்துவதைக் கடந்து, அவர்கள் பின்வருவனவற்றைக் குறித்தும் துயருறுகிறார்கள்:

• தங்கள் சொந்தப் பாவங்களையும், கடவுளை நிறைவாக அன்புசெய்யத் தவறியதையும் குறித்து.
• கிறிஸ்துவின் உடலைக் காயப்படுத்தும் உலகின் பாவங்களைக் குறித்து.
• கடவுளின் ஆட்சி நிலவுவதற்குத் தடையாக இருக்கும் அவரது திருவுளத்திற்கான எதிர்ப்பு.

இந்த ஆழ்ந்த துயரத்தின் நடுவிலும், கடவுளின் திட்டம் நிறைவானது என்றும் அவரது திருவுளம் நிறைவேறும் என்றும் நம்பி, அவர்கள் பிரமாணிக்கமாய் நிலைத்திருக்கிறார்கள்.

இந்தப் புனிதமான முறையில் துயருறுவோர் ஆறுதல் பெறுவார்கள் என்று இயேசு வாக்களிக்கிறார்—நிலைவாழ்வில் மட்டுமல்ல, இவ்வாழ்விலும்கூட. துன்பம் நீங்குவதால் இந்த ஆறுதல் வருவதில்லை; மாறாக, தோட்டத்தில் இயேசு செய்ததுபோல நம் விருப்பத்தைக் கடவுளின் திருவுளத்தோடு ஒன்றிணைப்பதால் கிடைக்கும் அருள், அமைதி, வலிமை ஆகியவற்றிலிருந்து அது வருகிறது. ஆகவே, “உமது திருவுளம் விண்ணுலகில் நிறைவேறுவதுபோல மண்ணுலகிலும் நிறைவேறுக” என்று நாம் வேண்டும்போது, சரியான முறையில் துயருறுவதற்கான அருளைக் கேட்கிறோம்—பாவத்திற்காக வருந்தவும், கடவுளின் திருவுளத்தைத் தாழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொள்ளவும், அவரது நிறைவான திட்டம் மறைபொருளாக இருந்தாலும், அது இறுதியில் நம் வாழ்விலும் அனைவரின் வாழ்விலும் மகிழ்ச்சிக்கும் ஆறுதலுக்கும் வழிவகுக்கும் என்று நம்பவும் அருள் கேட்கிறோம்.

நம் விருப்பங்களைச் சீரமைத்தல்

கடவுளின் திருவுளத்தை மட்டுமே நாடாமல், நம் சொந்த விருப்பம் நிறைவேற வேண்டும் என்ற ஏக்கத்தில் நாம் சிக்கிக்கொள்ளும்போது, மனத்தளர்ச்சி அடைகிறோம்; அது நம்பிக்கையிழப்புக்கு வழிவகுக்கலாம். ஆனால், கடவுளின் மிக மேலான மகிமையையும் அவரது ஆட்சியின் வருகையையும் மட்டுமே நாம் நாடும்போது, அந்த மிக உயர்ந்த இலக்கை அடைவதற்கான வழியையும் விரும்புவோம்: அவரது திருவுளம் விண்ணுலகில் நிறைவேறுவதுபோல மண்ணுலகிலும் நிறைவேற வேண்டும் என்பதே அது. நீங்கள் எதற்காக மன்றாடுகிறீர்கள், எதை விரும்புகிறீர்கள் என்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். அவை கடவுளின் திருவுளத்துடன் ஒத்திருக்கின்றன என்பதில் உறுதியாக இருக்கிறீர்களா? உங்கள் இறைவேண்டல் கிறிஸ்துவின் இறைவேண்டலுக்கு இசைந்திருந்தால் மட்டுமே நீங்கள் உறுதியாக இருக்க முடியும்.

கடவுளின் திருவுளத்தை உறுதியாக அறிதல்

உங்கள் வாழ்விற்கும் மக்கள் அனைவருக்கும் கடவுளின் திருவுளம் என்னவென்று உங்களுக்குத் தெரியுமா? ஆம், தெரியும்—ஆனால் தொடக்கத்தில் பொதுவான அளவில்தான். பின்வருவன உங்களுக்குத் தெரியும்:

• தமது பெயர் அறியப்படவும், அன்பு செய்யப்படவும், மதிக்கப்படவும், மாட்சிப்படுத்தப்படவும் வேண்டும் என்பதே கடவுளின் திருவுளம்: உமது பெயர் தூயது எனப் போற்றப்பெறுக.
• நம் இதயங்களிலும் திருஅவையிலும் உலகிலும் தமது ஆட்சி நிறைவடைய வேண்டும் என்று கடவுள் விரும்புகிறார்: உமது ஆட்சி வருக.
• விண்ணுலகில் நிறைவேறுவதுபோலவே கடவுளின் திருவுளம் நிறைவேற வேண்டும்: உமது திருவுளம் விண்ணுலகில் நிறைவேறுவதுபோல மண்ணுலகிலும் நிறைவேறுக.

ஆனால், குறிப்பிட்ட சூழ்நிலைகளில் கடவுளின் திருவுளத்தை அறிய, இன்னும் ஆழமான உள்ளார்ந்த பற்றின்மை தேவைப்படுகிறது. அதனால்தான் நம்மை முற்றிலுமாகக் கையளித்து, “என் விருப்பம் அல்ல…” என்று மன்றாட நாம் அழைக்கப்படுகிறோம். இந்த வேண்டுதலின் மிகவும் கடினமான பகுதி இதுவே—ஆயினும் இதுவே நம்மைத் தூய்மைப்படுத்தி விடுதலையாக்குகிறது.

இன்னும் சிந்தனையை உலுக்கும் சொற்களில் கூறுவதானால்: கடவுளின் திருவுளத்தின் ஒளியில் உங்கள் சொந்த விருப்பம் முற்றிலும் அழிந்துபோக வேண்டும் என்று ஏங்குகிறீர்களா? புனித ஃபவுஸ்தினாவின் செபத்தின் வல்லமையைப் பற்றி இயேசு அவருக்கு ஒரு வாக்குறுதி அளித்தார். அது “இனிமையும் நறுமணமும் நிறைந்த ஒரு முழு எரிபலியாக, எனக்கு உகந்த ஒரு பலியாக” மாறும் என்றும், அவர் யாருக்காகப் பரிந்துபேசினாலும் அவர்களுக்காக அது பெரிதும் வல்லமையுள்ளதாக இருக்கும் என்றும் கூறினார். ஆனால் இது எவ்வாறு சாத்தியமானது? அதற்குத் தேவையான நிபந்தனையை இயேசு வெளிப்படுத்தினார்: “உன் இருப்பின் மிக மறைவான ஆழங்களில், நீ இறந்தவளைப்போல வாழ்ந்து, முற்றிலும் இல்லாமலாக்கப்பட்டு, அழிக்கப்பட்டவளாக இருக்க வேண்டும். மனிதக் கண் ஒருபோதும் ஊடுருவியிராத அந்த மறைவான ஆழத்தில் நீ அழிக்கப்பட வேண்டும்…” (நாட்குறிப்பு #1767).

இந்தச் சொற்கள் கடுமையாகத் தோன்றினாலும், நம்மிடம் இருக்க வேண்டிய தீவிர ஏக்கத்தை அவை வெளிப்படுத்துகின்றன: நம் விருப்பம், விருப்பத் தேர்வுகள், எதிர்பார்ப்புகள், பற்றுகள் ஆகியவை கடவுளின் தெய்வீகத் திட்டத்தால் முற்றிலும் எரித்தாட்கொள்ளப்பட வேண்டும். இது நம்மைச் சிறுமைப்படுத்துவதற்காக அல்ல; மாறாக, நாம் புனிதமடைவதற்குத் தடையாக இருக்கும், அவரது திருவுளத்திற்கு இசையாத பேராவல்களிலிருந்து நம்மை விடுவிப்பதற்காகவே. எவ்விதத் தயக்கமும் இன்றிக் கடவுளின் திருவுளத்திற்கு நம்மை முழுமையாகக் கையளிக்கும்போதுதான், நம் இறைவேண்டலின் வழியாக அவர் தமது திட்டத்தை நிறைவேற்றுகிறார் என்பதைக் கண்டுகொள்கிறோம். நாம் “அழிந்துபோதல்” என்பது நம் விருப்பத்தின் அழிவைக் குறிப்பதல்ல; மாறாக, அது முழுமையாக உயர்த்தப்படுவதைக் குறிக்கிறது. அந்நிலையில் மனித விருப்பம், கடவுளின் நிறைவான விருப்பத்துடன் முற்றிலும் ஒன்றாகிறது—இனியும் முரண்படாமல், முழுமையான இசைவுடன் விளங்குகிறது.

கடவுளின் திருவுளம் நிறைவானது என்று நம்புதல்

இறைவாக்கினர் எரேமியாவுக்குக் கடவுள் வெளிப்படுத்தினார்: “உங்களுக்காக நான் கொண்டிருக்கும் திட்டங்களை நன்கு அறிவேன்—இது ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு—அவை உங்களுக்குக் கேடு விளைவிப்பதற்கான திட்டங்கள் அல்ல; மாறாக, உங்களுக்கு நலனையும் நம்பிக்கையுள்ள எதிர்காலத்தையும் அளிப்பதற்கான திட்டங்களே” (எரேமியா 29:11). இறைவாக்கினர் எசாயாவிடம் அவர் அறிவித்தார்: “ஏனெனில், என் எண்ணங்கள் உங்கள் எண்ணங்கள் அல்ல; உங்கள் வழிகள் என் வழிகள் அல்ல—இது ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு. மண்ணைவிட விண் எவ்வளவு உயர்ந்துள்ளதோ, அவ்வாறே உங்கள் வழிகளைவிட என் வழிகளும், உங்கள் எண்ணங்களைவிட என் எண்ணங்களும் உயர்ந்துள்ளன” (எசாயா 55:8–9).

லிசியூ நகர்ப் புனித தெரேசாவின் வாழ்வின் ஒளியில் இந்தப் பகுதிகளைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். இருபத்து நான்கு வயதே ஆன இளம் பருவத்தில் அவர் தமது நோயிலிருந்து குணமடைய வேண்டும் என்பது கடவுளின் திருவுளமாக இருக்கவில்லை. மாறாக, அவரது குறுகிய வாழ்வு உலக முடிவுவரையிலும் நித்திய காலமெல்லாமும் கடவுளின் மகிமையை ஒளிரச் செய்ய வேண்டும் என்பதே அவரது தெய்வீகத் திட்டமாக இருந்தது.

அருட்சகோதரி தெரேசா நீண்ட காலம் வாழ்ந்திருந்தால், இத்தகைய அழியாத ஆன்மிகச் செல்வத்தை விட்டுச் சென்றிருப்பாரா? நமக்குத் தெரியாது. ஆனால், அவரது அர்ப்பணிப்பும் துன்பமும் மரணமும் எண்ணற்ற ஆன்மாக்களை மேலும் புனிதமடையத் தூண்டும் ஒளிவிளக்காக அமைந்தன என்பது நமக்குத் தெரியும்.

இதனால்தான் நம்பிக்கையுள்ள பிள்ளைகளாக நாம் கடவுளை அணுகுகிறோம். அவரது தெய்வீக ஞானத்தை நம்மால் புரிந்துகொள்ள முடியாவிட்டாலும், அவரது வழிகள் நம் வழிகளைவிட மிக உயர்ந்தவை என்று நம்புகிறோம். அவர் விரும்புவதை மட்டுமே, அவர் அதை விரும்புகிறார் என்பதற்காகவே நாமும் விரும்புகிறோம்! அதற்கு மேலாகவும் அல்ல, குறைவாகவும் அல்ல, வேறெதுவும் அல்ல.

கடவுளின் முன்னிலையில் தாழ்ச்சியுடன் உங்களுக்கு நீங்களே நேர்மையாக இருங்கள். இந்த வாரம் ஒவ்வொரு நாளும், நாள் முழுவதும், “என் விருப்பம் அல்ல…” என்ற சொற்களைச் சொல்ல முயலுங்கள்.

• அப்படிச் சொல்லும்போது உங்கள் மனதில் தோன்றுவது என்ன?
• நீங்கள் எதைப் பற்றிக்கொண்டிருக்கிறீர்கள்?
• உங்களுக்காகக் கடவுள் எதைச் செய்ய வேண்டும் என்று அவரை இணங்கச் செய்ய முயல்கிறீர்கள்?

உங்கள் சொந்த விருப்பத்தில் வேரூன்றியுள்ள ஆசைகளை நீங்கள் கண்டறிந்தவுடன், அவற்றிலிருந்து விலகி நின்று அவற்றை இறைவனிடம் ஒப்படையுங்கள். நம் ஆசைகள் இறைவனின் நிறைவான திருவுளத்தின் ஒரு பகுதியாக இல்லாவிட்டால், உலகிலுள்ள செபங்கள் அனைத்தும் ஒன்றுசேர்ந்தாலும் அவற்றை நிறைவேற்ற முடியாது. இறைவனை நம் விருப்பத்திற்கேற்ப இயக்கவோ மாற்றவோ நம்மால் முடியாது; ஏனெனில் அவரே முழுநிறைவானவர்.

உங்கள் ஆசைகளை நீங்கள் கண்டறிந்தவுடன், நம்பிக்கையுள்ள ஒரு குழந்தையைப்போல், “உமது திருவுளம் நிறைவேறுக!” என்று செபித்து, அவற்றை இறைவனிடம் ஒப்படைக்க முயலுங்கள். உள்ளார்ந்த ஆர்வத்துடன் இவ்வாறு செபியுங்கள்! விண்ணகத்தின் நிறைவான ஒழுங்கும் பிறரன்பும் மண்ணுலகில்—உங்களிடமும், உங்கள் குடும்பத்திலும், திருஅவையிலும், உலகிலும்—வந்திறங்க மன்றாடுங்கள். இறைவனின் திருவுளத்தைத் தவிர வேறெதையும் விரும்பாதீர்கள். இதைவிட வேறெதுவும் உங்களை மாட்சிப்படுத்தாது. இதைவிட வேறெதுவும் அவரை மாட்சிப்படுத்தாது.

இறைவனின் திருவுளத்தை நிறைவேற்றுவதே இறுதி இலக்கு அல்ல; அது அனைத்திலும் மேலான இறுதி இலக்காகிய இறைவனையே அடைவதற்கான வழி என்பதை அடிக்கடி சிந்தியுங்கள். இதைவிட மேலான சாகசப் பயணம் எதுவுமில்லை. இதைவிட ஆழமான மகிழ்ச்சி எதுவுமில்லை. இப்பயணத்தில் நம்பிக்கையுடன் இருங்கள்; இறைவன் உங்களுக்கு வழங்க விரும்பும் மாட்சிக்கு உங்களை வழிநடத்துமாறு செபியுங்கள். தம்மை அன்புசெய்வோருக்காக அவர் ஆயத்தம் செய்துள்ள பேரின்பத்தை நீங்கள் இப்போதே சிறிது சுவைத்தறிய அருளுமாறு செபியுங்கள்.

செபிப்போமாக:

தூயவரிலும் தூயவரான தந்தையே, எங்கள் தந்தையே, புனிதர்களின் ஆன்மாக்களில் மாட்சியுடன் ஆட்சிசெய்பவரே, என் வாழ்விலும் உலகெங்கிலும் ஆட்சிசெய்ய விரும்புபவரே, தாழ்மையுடனும் அன்புடனும் உம்முன் வந்து, மிகுந்த உருக்கத்துடன் செபிக்கிறேன்: உமது திருவுளம் விண்ணுலகில் நிறைவேறுவதுபோல மண்ணுலகிலும் நிறைவேறுக.

வலுவற்றவனும் பாவியுமாக இருக்கும் என்னை உமக்கு ஒப்புக்கொடுக்கிறேன்; உமது மாட்சிக்காகவும் உமது தெய்வீகத் திருவுளம் நிறைவேறுவதற்காகவும் என்னை முழுமையாக உமக்கு அர்ப்பணிக்கிறேன். உமது திருவுளம் என்னில் நிறைவேறுவதாக; இவ்வாறு உமது ஆட்சி எனக்குள் நிலவட்டும்; உமது தூய்மையில் எனக்கும் பங்களிக்கட்டும்.

விண்ணகத்திலுள்ள வானதூதர்கள், புனிதர்கள் அனைவருடனும் ஒன்றித்து, இந்தச் செபத்தை உமது மகன் இயேசுவுடன் இணைக்கிறேன். என் இதயத்தை மட்டுமல்ல, மண்ணுலகிலுள்ள உமது பிள்ளைகள் அனைவரின் இதயங்களையும் மாற்றியருளும். பாவம், தன்னலம், அச்சம் ஆகியவற்றிலிருந்து எங்களை விடுவித்தருளும்; உம்மை மட்டுமே காணவும், உமது திருவுளத்தின் நிறைவைத் தவிர வேறெதற்காகவும் ஏங்காதிருக்கவும் எங்கள் கண்களைத் திறந்தருளும்.

உம்மை மனவருத்தமடையச் செய்யும் அனைத்திற்காகவும் நான் துயருறும்படி, அறிவு என்னும் கொடையை என்மீது பொழிந்தருளும். உலகெங்கும் உமது ஆட்சியைப் பரப்ப என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை நான் உணர்ந்துகொள்ளும்படி, தெய்வீக ஞானத்தால் என் மனதை நிரப்பியருளும். உமது அன்புக்கும் இரக்கத்திற்கும் தூய கருவியாக நான் மாறும்படி, உமது திருவுளத்தை எதிர்க்கும் அனைத்தையும் என் ஆன்மாவிலிருந்து அகற்றித் தூய்மையாக்கியருளும்.

மிகுந்த அன்புள்ள தந்தையே, நான் உம்மை அன்புசெய்கிறேன். நீர் என்னை அன்புசெய்ததுபோல நானும் பிறரை அன்புசெய்ய எனக்குக் கற்றுத்தாரும்; ஏனெனில் இதில்தான் உமது திருவுளம் நிறைவேறுகிறது. என் அன்பு தளரும்போதும், என்னை ஒப்படைக்க நான் போராடும்போதும், உமது அன்பார்ந்த மகனின் நிறைவான செபத்தை நானும் சொல்ல எனக்கு உதவியருளும்: “தந்தையே, உமக்கு விருப்பமானால், இந்தக் கிண்ணத்தை என்னிடமிருந்து அகற்றியருளும்; ஆயினும், என் விருப்பம் அல்ல, உமது திருவுளமே நிறைவேறுக” (லூக்கா 22:42).

மனமுவந்த ஒப்புக்கொடுத்தலுடனும், உமது அதிதூய திருவுளத்தின் வல்லமையிலும் நிறைவிலும் நம்பிக்கையுடனும், நான் சுமக்கும் ஒவ்வொரு சிலுவையையும், தாங்கும் ஒவ்வொரு துன்பத்தையும், எதிர்கொள்ளும் ஒவ்வொரு சோதனையையும் ஏற்றுக்கொள்வேனாக. ஆமென்.

பொருளடக்கம்

ஆறாம் அத்தியாயம்: “இன்று எங்களுக்குத் தாரும்…”

மென் அட்டைப் பதிப்பு – Kindle மின்னூல் – Audible – Google Play – Apple Books – மேலும் பல தளங்களில்!