మన చిత్తాన్ని కాక దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చడమే, దేవుని రాజ్యస్థాపన అనే మహిమాన్వితమైన అంతిమ గమ్యానికి చేరే మొదటి సాధనం. ఆ రాజ్యంలో ఆయన నిత్యం మహిమపరచబడతారు. మన దైనందిన అవసరాలను—మన “అనుదిన ఆహారాన్ని”—పొందడం కూడా ఆ అంతిమ గమ్యానికి ఒక సాధనమే. ఈ దైనందిన అవసరాలన్నిటిలోకీ ఎంతో గొప్పది దివ్యసత్ప్రసాదం కోసం మనకున్న ఆధ్యాత్మిక అవసరం.
దివ్యసత్ప్రసాదం స్వయంగా అంతిమ గమ్యం కాక, ఆ గమ్యానికి చేర్చే సాధనం అనడం మొదట్లో ఆశ్చర్యం కలిగించవచ్చు. ఎందుకంటే దివ్యసత్ప్రసాదం క్రీస్తు స్వయానా శరీరరక్తాలు, ఆత్మ, దైవత్వమే కదా! క్రీస్తే మన అంతిమ గమ్యం అనీ, పరలోకంలో ఆయనతో నిత్య ఐక్యమే మన పరమ శ్రేయస్సు అనీ నిజమే. అయితే, ఈ జీవితంలో మనం పోషణ పొంది, పవిత్రపరచబడి, క్రీస్తును పోలినవారిగా రూపుదిద్దుకోవడానికి దివ్యసత్ప్రసాదం తన సంస్కార రూపంలో ఒక సాధనం—సర్వోన్నత సాధనం. మన జీవనయాత్రకు సర్వోన్నత ఆహారంగా, అది నిత్య వివాహ విందును ముందుగానే రుచిచూపుతుంది; పరమానందకరమైన దైవదర్శనానికి మనలను సిద్ధం చేస్తుంది. అక్కడ మనం దేవుణ్ణి ఇక సంస్కారపు బాహ్యరూపాల మాటున కాక, ఏ ఆచ్ఛాదనా లేని ఆయన మహిమలో దర్శిస్తాము.
మనం భూమిపై ఉన్నంతకాలం, దివ్యసత్ప్రసాదం మనలను క్రీస్తు ఆధ్యాత్మిక దేహంగా పరివర్తన చేస్తూ, ఆయనతో మరింత పరిపూర్ణంగా ఐక్యపరుస్తుంది. తద్వారా ఒకనాడు ఆయన ఉన్నట్లుగానే మనం ఆయనను చూడగలుగుతాము: “ప్రియులారా, ఇప్పుడు మనం దేవుని బిడ్డలం; మనం ఏమి కాబోతున్నామో ఇంకా వెల్లడికాలేదు. అది వెల్లడైనప్పుడు మనం ఆయనవలె ఉంటామని మనకు తెలుసు, ఎందుకంటే ఆయన ఉన్నట్లుగానే మనం ఆయనను చూస్తాము” (1 యోహాను 3:2).
ఈ అధ్యాయం ప్రభువు ప్రార్థనలోని నాలుగవ విన్నపాన్ని పరిశీలిస్తుంది: “మా అనుదిన ఆహారాన్ని ఈ రోజు మాకు దయచేయుము.” మొట్టమొదటగా, ఈ విన్నపం మనం పూర్తిగా దేవునిపైనే ఆధారపడి ఉన్నామని అంగీకరిస్తుంది; ముఖ్యంగా దివ్యసత్ప్రసాదం ద్వారా అనుగ్రహాన్ని పొందేందుకు ప్రతిరోజూ చేసే వేడుకోలును వ్యక్తం చేస్తుంది. మనం జీవించడానికి అవసరమైన ఆహారం, ఆశ్రయం, ఇతర భౌతిక అవసరాలన్నిటి కోసం కూడా ఇది ప్రార్థిస్తుంది. అయితే, ఈ తాత్కాలిక వరాలను మన అంతిమ గమ్యమైన దేవునితో నిత్య ఐక్యాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకొని స్వీకరించి ఉపయోగించాలి. ఆహారం, ఆశ్రయంతోపాటు, దైవ పరిపాలన ద్వారా మనకు అప్పగించబడిన సంబంధాలు, బాధ్యతలు, కార్యములు కూడా ఈ దైనందిన సమకూర్పుల్లో భాగమే. ఇవన్నీ ఆయనతో మన నిత్య ఐక్యానికి దారితీసేలా ఉండాలి.
దివ్యసత్ప్రసాదం కోసం వేడుకోవడం, దానిని ఆకాంక్షించడం
“అనుదిన” అని అనువదించబడిన గ్రీకు పదం ఎపియూసియోన్: “మా ఎపియూసియోన్ ఆహారాన్ని ఈ రోజు మాకు దయచేయుము.” ప్రాచీన కొయినే గ్రీకు సాహిత్యంలో ఈ పదం విశిష్టమైనది; ఇది ప్రభువు ప్రార్థనలో మాత్రమే కనిపిస్తుంది. అందువల్ల దాని ఖచ్చితమైన అర్థాన్ని నిర్ణయించడం కష్టం. పునీత జెరోమ్ తన లాటిన్ వుల్గాతా అనువాదంలో దీనిని పానెమ్ సూపెర్సుబ్స్తాన్సియాలెమ్—“సాధారణ సత్తాకు అతీతమైన ఆహారం”—అని అనువదించారు. ఇది సాధారణ పోషణకు మించిన అర్థాన్ని సూచిస్తూ దివ్యసత్ప్రసాదం వైపు చూపుతుంది. మనం ప్రార్థనలో అడిగే “ఆహారం” కేవలం శారీరక పోషణ మాత్రమే కాదనీ, భౌతికంగానూ ఆధ్యాత్మికంగానూ మన ఉనికికి నిజంగా అవసరమైనదనీ ఇది సూచిస్తుంది.
ఈ వాక్యభాగంలోని మరో ముఖ్యమైన గ్రీకు అంశం దోస్ అనే క్రియ. దీనికి “ఇవ్వుము” అని అర్థం. ప్రభువు ప్రార్థనలోని ఇతర విన్నపాలలాగే ఇది కూడా అయోరిస్ట్ ఆజ్ఞార్థక రూపంలో ఉంది. ఈ వ్యాకరణ నిర్మాణం బలమైన, అత్యవసరమైన విన్నపాన్ని వ్యక్తం చేస్తుంది. ఈ సమకూర్పు కోసం మనం పూర్తిగా దేవునిపైనే ఆధారపడి ఉన్నామని నొక్కిచెబుతూ, దానిని అత్యవసర భావంతో, నిశ్చయంతో, సంపూర్ణతతో అడగడాన్ని తెలియజేస్తుంది. సేమెరోన్ అంటే “ఈ రోజు” అని అర్థం. ఇది మన అవసరం తక్షణమైనదని స్పష్టం చేస్తూ, భౌతిక వస్తువులను కూడబెట్టుకోవడం కంటే దేవుడు అందించే పోషణపై ప్రతిరోజూ ఆధారపడడాన్ని బలపరుస్తుంది. అరణ్యంలో ఇశ్రాయేలీయులు ప్రతిరోజూ మన్నాపై ఆధారపడిన సంగతిని ఇది ప్రతిధ్వనిస్తుంది (చూ. నిర్గమకాండము 16:4). మన శారీరక అవసరాలనూ, జీవాహారమైన క్రీస్తును స్వయంగానూ మనకు సమకూర్చే అంతిమ దాత దేవుడేనని ఇది సూచిస్తుంది (యోహాను 6:35).
మన మౌలిక ఆకాంక్ష: “నాకు దాహంగా ఉంది!”
ప్రభువు ప్రార్థనలోని విన్నపాలను మనం ఆకాంక్ష అనే దృక్కోణంలో పరిశీలిస్తున్నాము కాబట్టి, మన అనుదిన ఆహారం కోసం చేసే విన్నపంతోపాటు ఉండవలసిన తపనను ధ్యానించడం ఎంతో అవసరం. పోషణ పొందడమంటే ఆ పోషణ అవసరమవడమూ, దాని కోసం ఆకలితో ఉండడమూ ఇమిడి ఉన్నాయి. ఈ ఆకలి, ఈ దాహమే ఈ విన్నపానికి మూలం. ఆధ్యాత్మికంగానూ భౌతికంగానూ మనకు అవసరమైన అనుదిన పోషణను మనం గాఢంగా కోరుకోకపోతే, తగిన భక్తిశ్రద్ధలతోనూ దేవునిపై ఆధారపడుతూ దాని కోసం ప్రార్థించలేము.
మన ప్రభువు సిలువపై ఈ ఆకలిదప్పులకు శక్తిమంతమైన ఆదర్శంగా నిలిచారు. సిలువ పాదాల వద్ద నిలిచియున్న తన తల్లికి యోహానును యేసు అప్పగించిన తరువాత—ఇది తన తల్లిని మనందరికీ కానుకగా ఇవ్వడాన్ని సూచిస్తుంది—ఆయన కార్యం పరిపూర్ణతకు చేరుకుంది:
“దీని తరువాత, ఇప్పుడు అంతా పూర్తయిందని ఎరిగి, లేఖనం నెరవేరేలా యేసు, ‘నాకు దాహంగా ఉంది’ అన్నారు. అక్కడ సాధారణ ద్రాక్షారసంతో నిండిన ఒక పాత్ర ఉంది. అందువల్ల వారు ద్రాక్షారసంలో ముంచిన స్పాంజిని హిస్సోపు కొమ్మకు తగిలించి ఆయన నోటికి అందించారు. యేసు ఆ ద్రాక్షారసాన్ని స్వీకరించిన తరువాత, ‘సమాప్తమైంది’ అన్నారు. ఆపై తలవంచి, తన ఆత్మను అప్పగించారు” (యోహాను 19:28–30).
తీవ్రమైన వేదన కారణంగా యేసు శారీరక దాహం ఎంతో ఎక్కువగా ఉండింది. అయితే ఆయన ఆధ్యాత్మిక దాహం, ఆయన అనుభవించిన శారీరక బాధలన్నిటినీ అనంతంగా మించిపోయింది. సిలువపై నుండి మన ప్రభువు తన దివ్యదృష్టితో గతంలో, వర్తమానంలో, భవిష్యత్తులో ఉన్న ప్రతి ఆత్మ అలసటను చూశారు; మన ఆకలిదప్పుల తీవ్రతను అనుభవించారు. ఆ క్షణంలో, “హిస్సోపు కొమ్మపై ఉన్న ద్రాక్షారసం” సూచించే మన ఆకాంక్షలను, కోరికలను ఆయన తనలో స్వీకరించారు. తన బలిని సంపూర్ణం చేస్తూ, “అంతా నెరవేరింది” అని ప్రకటించి మన దాహాన్ని తీర్చారు.
“అంతా నెరవేరింది” అనే మాటకు గ్రీకు పదమైన తెతేలెస్తై కేవలం ఏదో ఒకటి ముగిసిందని మాత్రమే అర్థం కాదు. దానికి బదులుగా, శాశ్వతంగా నిలిచే ఫలితాలతో ఏదో ఒకటి పూర్తిగా, పరిపూర్ణంగా నెరవేరిందని అది సూచిస్తుంది. మన రక్షణకు అవసరమైనదంతా, మన దాహాన్ని తీర్చి అలసిన మన ఆత్మలను పోషించడానికి కావలసినదంతా ఇప్పుడు ఇవ్వబడింది.
మరణంలో కూడా క్రీస్తు మన కోసం తనను తాను ధారపోస్తూనే ఉన్నారు. ఆయన తుదిశ్వాస విడిచిన తరువాత, ఒక సైనికుడు ఆయన ప్రక్కను ఈటెతో పొడిచాడు; “వెంటనే రక్తమూ నీరూ ప్రవహించాయి” (యోహాను 19:34). సభాపితరులు, సభ బోధనాధికారం దీనిని దివ్యసంస్కారాలకు, ముఖ్యంగా జ్ఞానస్నానానికీ దివ్యసత్ప్రసాదానికీ సంకేతంగా చిరకాలంగా వ్యాఖ్యానిస్తూ వచ్చారు. దివ్యసత్ప్రసాదపు రక్తమూ, జ్ఞానస్నానపు నీరూ క్రీస్తు గాయపడిన హృదయం నుండి ధారగా ప్రవహించే జీవదాయక అనుగ్రహాన్ని సూచిస్తాయి. ఆ హృదయం నుండే సమస్త ఆధ్యాత్మిక పోషణ ప్రవహిస్తుంది.
అందువల్ల, మన దాహం—అర్థం, ప్రేమ, పరిపూర్ణత కోసం మనలో ఉన్న అత్యంత లోతైన ఆకలి—ఒకే పరమ మూలం ద్వారా తీరుతుంది: అదే దివ్యసంస్కారాల్లో, ముఖ్యంగా దివ్యసత్ప్రసాదంలో మనకు ప్రసాదించబడే అనుగ్రహం. ఈ పవిత్రమైన వరంలో, సిలువపై యేసు పలికిన “నాకు దాహంగా ఉంది” అనే మాటలకు, ఆయనను స్వీకరించే ప్రతి ఆత్మ “నేను స్వీకరిస్తున్నాను” అని స్పందిస్తుంది.
అంతేకాక, మన దాహం కారణంగా క్రీస్తు దాహపడినట్లే, మనమూ ఆయనతో కలిసి ఆయన బలి నుండి ప్రవహించే అనుగ్రహం కోసమూ, దేవుని పరిపూర్ణ పరిపాలన ద్వారా లభించే ప్రకృతికి అతీతమైన రొట్టె కోసమూ దాహపడాలి. ఆయన బలి సంపూర్ణమైనందున ఆయన దాహం తీరింది. దివ్యసత్ప్రసాదంలో, ఆయన నెరవేర్చినదంతా మనం స్వీకరిస్తాము. ఆయనచే పోషించబడిన తరువాత, ఆయనతో కలిసి “అంతా నెరవేరింది” అని పలకడానికి మనకు ఆహ్వానం అందుతుంది.
మరో మాటలో చెప్పాలంటే, “మా అనుదిన ఆహారాన్ని ఈ రోజు మాకు దయచేయి” అనే మన ప్రార్థనకు సంపూర్ణంగా జవాబు లభించినప్పుడే “అంతా నెరవేరింది.” మన హృదయాలను దివ్యసత్ప్రసాదానికి పూర్తిగా తెరిచి, దేవుడు తన పరిపాలనలో మనపై చూపే శ్రద్ధపై సంపూర్ణ నమ్మకం ఉంచినప్పుడే ఆ ప్రార్థనకు పూర్తి జవాబు లభిస్తుంది.
అత్యంత పవిత్రమైన దివ్యబలిపూజా యాగం
దేవుడు మనం కోరుకోవాలని ఆశించే రొట్టెను మనసారా కోరుకుంటూ, ఈ నాలుగవ విన్నపాన్ని సరిగా ప్రార్థించాలంటే, ముందుగా మనం దివ్యబలిపూజను అర్థం చేసుకోవాలి. అప్పుడు దానిని సముచితంగా ఆచరించాలనే నిర్ణయం మనలో అలవాటుగా స్థిరపడుతుంది. ఇలా స్థిరపడిన అంతరంగ వైఖరి, ఈ దివ్యసంస్కార వరం కోసం మనకు అవసరమైన ఆకాంక్షను మనలో కలిగిస్తుంది.
ఆ ఆకాంక్ష, సముచితంగా క్రమబద్ధమైన అంతరంగ వైఖరి, దివ్యబలిపూజలోనూ ప్రతి ఆరాధనా వేడుకలోనూ సంపూర్ణంగా పాల్గొనేందుకు మనకు తోడ్పడతాయి. దేవునితో ఐక్యమవడమనే పరమ గమ్యాన్ని చేరడానికి ఆరాధన అత్యవసర సాధనమని గ్రహించి, దానిలో ప్రవేశించినప్పుడే, మనల్ని రూపాంతరం చేసే దాని అనుగ్రహాన్ని స్వీకరించడానికి తగిన సంసిద్ధత మనలో ఉంటుంది. ఇది సాక్రోసాంక్టుమ్ కొన్సీలియుమ్లో స్పష్టంగా వివరించబడింది:
“ఆరాధనా స్వభావమే కోరుతున్న విధంగా, విశ్వాసులందరూ ఆరాధనా వేడుకల్లో పూర్తి అవగాహనతో, క్రియాశీలంగా పాల్గొనేలా నడిపించబడాలని తల్లి అయిన కతోలిక సభ ఎంతో ఆతురతతో కోరుకుంటుంది. ‘ఎన్నుకోబడిన వంశం, రాజరిక యాజక సమూహం, పవిత్ర జాతి, విమోచించబడిన ప్రజలు’ (1 పేతురు 2:9; చూడండి 2:4-5) అయిన క్రైస్తవ ప్రజలకు, వారి జ్ఞానస్నానం కారణంగా, అలా పాల్గొనడం వారి హక్కు, విధి” (ఎస్సి #14).
మన “ప్రకృతికి అతీతమైన రొట్టె” అయిన దివ్యబలిపూజ విషయానికి వస్తే, అన్నిటికంటే ముందుగా ఈ క్రింది విధంగా మనం “పూర్తి అవగాహనతో, క్రియాశీలంగా” పాల్గొంటాము:
- మన బుద్ధి విశ్వాసంతో దివ్యబలిపూజ అర్థాన్ని గ్రహించినప్పుడు.
- మన సంకల్పం ప్రేమతో మనల్ని దానితో ఐక్యం చేసుకోవడానికి నిర్ణయించుకున్నప్పుడు.
ఈ పుస్తకపు ప్రాథమిక సూత్రం ప్రకారం, దీనిని మళ్లీ మళ్లీ అలవాటుగా ఆచరించినప్పుడు, మన భావోద్వేగాలు, కోరికలు “మా అనుదిన ఆహారాన్ని ఈ రోజు మాకు దయచేయి” అనే విన్నపానికి అనుగుణంగా మారతాయి. అప్పుడు దివ్యబలిపూజ ఫలదాయకత, దేవుని రాజ్యాన్ని మరింత సంపూర్ణంగా స్థాపించడం ద్వారా ఆయనను మహిమపరచడానికి మనకు తోడ్పడుతుంది.
విశ్వాసంతో దివ్యబలిపూజ అర్థాన్ని గ్రహించడానికీ, ప్రేమతో మనల్ని దివ్యబలిపూజతో ఐక్యం చేసుకోవాలని నిర్ణయించుకోవడానికీ, దివ్యబలిపూజ సారాంశాన్ని ధ్యానిద్దాం. దానిపై మనకున్న విశ్వాసాన్ని మనఃపూర్వకంగా ప్రకటించి, తద్వారా మన అవసరాలను అది తీర్చేలా అనుమతించాలంటే, దివ్యబలిపూజ నిజస్వభావాన్ని అర్థం చేసుకోవడం అవసరం.
బలియాగంగా దివ్యబలిపూజ
దివ్యబలిపూజ అనేది కల్వరిలో క్రీస్తు అర్పించిన బలిని రక్తరహితంగా మళ్లీ సన్నిధిపరచడం. అది “క్రైస్తవ జీవితానికి మూలం, శిఖరం” (లూమెన్ జెన్సియుమ్ 11). అందులో నిత్య ప్రధాన యాజకుడైన క్రీస్తు, గురువు లేదా పీఠాధిపతి చేతుల ద్వారా తనను తాను తండ్రికి అర్పించుకుంటారు. ప్రతి దివ్యబలిపూజలోనూ మనం క్రీస్తు అర్పించిన ఆ ఏకైక బలి వద్ద ఆధ్యాత్మిక రహస్యరీతిలో సన్నిహితులమవుతాము. రొట్టె, ద్రాక్షారసం అనే దివ్యసంస్కార సూచనల క్రింద ఆ బలి పీఠంపై సన్నిధిపరచబడుతుంది. విశ్వాస సంగ్రహం దివ్యబలిపూజకున్న బలిస్వభావాన్ని ఇలా వివరిస్తుంది: “దివ్యసత్ప్రసాదం సిలువ బలిని మళ్లీ సన్నిధిపరుస్తుంది (వర్తమానంలో ఉనికిలోకి తెస్తుంది), దానికి స్మారకంగా ఉంటుంది, దాని ఫలాన్ని మనకు వర్తింపజేస్తుంది కాబట్టి అది ఒక బలి” (సీసీసీ 1366). కనుక మనం దివ్యబలిపూజలో పాల్గొన్నప్పుడు, ఆధ్యాత్మిక రహస్యరీతిలో నిజంగా కల్వరికి తీసుకువెళ్లబడతాము—యేసు శ్రమలను తిలకిస్తూ, ఆయన దాహాన్ని, ఆయన రక్తం, నీరు ప్రవహించడాన్ని అనుభవిస్తూ, “అంతా సమాప్తమైంది!” అని ఆయన బిగ్గరగా పలకడం వింటాము.
దివ్యబలిపూజను కల్వరి నుండి వేరు చేయలేము. అది గతంలో జరిగిన ఒక చారిత్రక సంఘటనను జ్ఞాపకం చేసుకోవడం మాత్రమే కాదు; ఆ సంఘటనలో నిజంగా పాలుపంచుకోవడం. దివ్యబలిపూజ ఆ ఏకైక బలిని కాలమంతటా కొనసాగిస్తూ, “పూర్తి ఎరుకతో, క్రియాశీలంగా” దివ్యబలిపూజలో పాల్గొనే ప్రతి ఒక్కరికీ ఆ బలి ఫలాలను వర్తింపజేస్తుంది.
కాబట్టి, మనం దివ్యబలిపూజలో పాల్గొన్నప్పుడు, సిలువపై యేసు అర్పించిన బలి మాత్రమే కృపకు, రక్షణకు ఏకైక మూలమని విశ్వాసంతో, మన శక్తినంతటినీ కూడగట్టుకొని ప్రకటించాలి. కేవలం మంచితనంతో లేదా దయతో మెలగడం వల్ల మనం పరలోకానికి చేరుకోము. మంచితనం, దయ అవసరమైన గుణాలే; అయితే ఆ క్రియలు మనకు రక్షణ కలిగించవు.
- సిలువ మాత్రమే మనలను రక్షిస్తుంది.
- క్రీస్తు బలి మాత్రమే మన పాపాలను కడిగివేస్తుంది.
అందువల్ల, ఈ విశ్వాసాన్ని మనం స్పష్టమైన ఎరుకతో అర్థం చేసుకొని, నమ్మి, ప్రకటించడం మాత్రమే కాదు; మన ప్రతి కోరిక ఈ ప్రధాన సత్యానికి అనుగుణంగా ఉండేలా అనుమతించాలి—తద్వారా సిలువపై యేసు అనుభవించిన దాహం మనలో నిండాలి; ఆయన బలిని స్వీకరించడం ద్వారా ఆ దాహాన్ని తీర్చాలనే కోరిక మనలో కలగాలి.
దేవుని దివ్యసంస్కార సాన్నిధ్యంగా దివ్యబలిపూజ
దివ్యసత్ప్రసాద రూపాలలో, రొట్టె, ద్రాక్షారసపు బాహ్యరూపాల క్రింద క్రీస్తు సత్యంగా, వాస్తవంగా, సారభూతంగా సన్నిహితులై ఉంటారు. సరళంగా చెప్పాలంటే, పవిత్ర దివ్యసత్ప్రసాద అప్పం, అమూల్య రక్తం ఆయన నిజసాన్నిధ్యమే. ఈ దివ్యసంస్కార రూపంలో క్రీస్తు సాన్నిధ్యానికీ, పరమానందకరమైన దైవదర్శనానికీ మధ్య ఉన్న ఏకైక తేడా ఏమిటంటే, మనం దివ్యసత్ప్రసాద సన్నిధిలో ఉన్నప్పుడు ఆయన మహిమ మన ఇంద్రియాలకు మరుగై ఉంటుంది.
ఈ వాస్తవాన్ని మన బుద్ధితో అర్థం చేసుకోవడం ఆయన సన్నిధిలో ఉండేందుకు మనలను ప్రేరేపిస్తుంది. మనం ఈ క్రింది విధంగా చేసినప్పుడు అది ఆచరణలో వ్యక్తమవుతుంది:
- దేవాలయంలో దివ్యసత్ప్రసాద మందసం ముందు ప్రార్థనలో సమయం గడపడం.
- దివ్యసత్ప్రసాద ఆరాధనలో పాల్గొనడం.
ఈ క్షణాలలో, పరలోకంలోని సెరాఫీము దూతలతో కలిసి “పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు…” అని గొంతెత్తి పలకడానికి మనకు ఆహ్వానం లభిస్తుంది. మన మొట్టమొదటి, అత్యున్నతమైన కోరికను నెరవేర్చడానికి మనకు ఆహ్వానం లభిస్తుంది: దేవుడు దేవుడై ఉన్నందున ఆయనను ప్రేమించడం, ఆరాధించడం. ఈ విధంగా, క్రీస్తు శరీరరక్తాలు, ఆత్మ, దైవత్వంతో కూడిన దివ్యసత్ప్రసాద సాన్నిధ్యం, మనం దేవుణ్ణి ఆరాధించడానికీ, ఆయన పాలన మన ఆత్మలను పూర్తిగా ఏలేలా ఆహ్వానించడానికీ అత్యంత పవిత్రమైన సాధనమవుతుంది.
పవిత్ర విందుగా దివ్యబలిపూజ
దివ్యబలిపూజలో మనం దూరం నుండి తిలకించడమే కాక, ముందుకు వచ్చి దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణలో క్రీస్తునే భుజిస్తాము:
“దివ్యబలిపూజ ఏకకాలంలో, విడదీయలేని విధంగా, సిలువ బలిని కొనసాగించే బలిస్మారకమూ, ప్రభువు శరీరరక్తాలలో ఐక్యం పొందే పవిత్ర విందూ అయి ఉంది” (సీసీసీ #1382).
దివ్యబలిపూజ అనేది కొనసాగింపబడుతున్న కడరాత్రి భోజనమే. నూతన, నిత్య ప్రధాన యాజకునిగా సిలువ పీఠంపై మన కోసం తనను తాను అర్పించుకున్న దేవుని బలిగొర్రెపిల్ల మాంసరక్తాలను భుజించడానికి అది మనకు వీలు కల్పిస్తుంది. పాపపరిహారార్థం సమర్పించే బలి అర్పణలను, బలిగా అర్పించిన తరువాత భుజించాలి. దేవుని గొర్రెపిల్ల బలి విషయంలోనూ అలాగే జరుగుతుంది.
దివ్యబలిపూజకు హాజరై అందులో పాల్గొనడం ద్వారానే మనకు అపారమైన కృప లభించినప్పటికీ, దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని స్వీకరించే క్రియ మన ఆత్మలలో ఆ బలిని పరిపూర్ణం చేస్తుంది. దేవుని నామానికి చెందవలసిన మహిమను ఆయనకు చెల్లించాలనే ఏకైక ఉద్దేశంతో, ఆయన చిత్తాన్ని నెరవేర్చి, ఆయన రాజ్యాన్ని స్థాపించడానికి కృషి చేయగలిగేలా మనకు ఆహారం, ఆధ్యాత్మిక పోషణ లభిస్తాయి.
పరలోక దైవారాధనలో పాలుపంచుకోవడంగా దివ్యబలిపూజ
దివ్యబలిపూజ అనేది భూమిపై విశ్వాసులు ఒకచోట చేరడం మాత్రమే కాదనీ, పరలోకంలో జరిగే నిత్య దైవారాధనలో పాలుపంచుకోవడమనీ కతోలిక సభ బోధిస్తుంది. సాక్రోసాంక్తుమ్ కొన్సీలియుమ్ ఇలా వివరిస్తుంది: “భూలోక దైవారాధనలో మనం, యాత్రికులుగా మనం పయనించే పవిత్ర నగరమైన యెరూషలేములో జరిగే పరలోక దైవారాధనను ముందుగానే కొంత రుచిచూస్తూ అందులో పాలుపంచుకుంటాము” (ఎస్సీ 8).
అంటే, మనం దివ్యబలిపూజకు హాజరైనప్పుడు, దేవుని సింహాసనం ముందు పునీతులు, దేవదూతలు చేసే ఆరాధనలో ఆధ్యాత్మిక రహస్యరీతిలో సన్నిహితులమవుతాము (చూ. ప్రకటన గ్రంథం 4:8–11). నిత్యం సాంక్తుస్, సాంక్తుస్, సాంక్తుస్—పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు! అని ఆలపించే పరలోక గానబృందంతో మన స్వరాలను కలుపుతాము.
బహుశా దైవారాధనలోని ఈ అంశమే, మన జీవితాల అత్యున్నతమైన, అత్యంత మహిమాన్వితమైన పరమగమ్యాన్ని చేరుకోవడానికి దివ్యబలిపూజ ఒక సాధనమని అత్యంత స్పష్టంగా వెల్లడిస్తుంది—మనం ఎటువంటి దృఢనిశ్చయంతో, ఆకాంక్షతో దివ్యబలిపూజను సమీపించాలో లేదా దివ్యసత్ప్రసాదం ముందు మోకరిల్లాలో తెలియజేస్తుంది.
దివ్యబలిపూజలో సరైన అంతరంగ సంసిద్ధత అవసరం
దేవుడు కతోలిక సభకు ఇచ్చిన వరాలలో దివ్యబలిపూజ అత్యంత గొప్పదైతే, దానికి మనం తగిన సిద్ధపాటుతో, భక్తితో హాజరుకావాలి. క్రీస్తు శరీరరక్తాలను స్వీకరించడంలో ఉన్న గంభీరమైన బాధ్యత గురించి పునీత పౌలు హెచ్చరిస్తున్నారు:
“కాబట్టి అనర్హంగా ప్రభువు రొట్టెను తినేవారు లేదా ఆయన పాత్రలోనిది త్రాగేవారు ప్రభువు శరీరరక్తాలకు విరుద్ధంగా చేసిన అపరాధానికి జవాబు చెప్పవలసి ఉంటుంది. ప్రతి ఒక్కరూ తమను తాము పరిశీలించుకొని, ఆ తరువాత ఆ రొట్టెను తిని, ఆ పాత్రలోనిది త్రాగాలి. ఎందుకంటే శరీరాన్ని గుర్తించకుండా తిని త్రాగేవారు తమపై తీర్పును తెచ్చుకుంటూ తిని త్రాగుతున్నారు” (1 కొరింథీయులకు 11:27–29).
దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణ మనలను క్రీస్తుతో ఏకం చేస్తుంది కాబట్టి, మనం ఆయనను యోగ్యంగా స్వీకరించేలా చూసుకోవాలి. పవిత్ర లేఖనాన్ని, పవిత్ర సంప్రదాయాన్ని అనుసరిస్తూ, విశ్వాసులు దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని స్వీకరించే ముందు తగిన విధంగా సిద్ధపడేందుకు కతోలిక సభ ఎల్లప్పుడూ స్పష్టమైన మార్గదర్శకాలను పాటిస్తూ వచ్చింది.
బలిపీఠాన్ని సమీపించే ముందు మనం చేయవలసినవి:
- మన మనస్సాక్షిని పరిశీలించుకొని, ఘోరపాపాన్ని ఒప్పుకోవడం: దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని స్వీకరించే ముందు మనం అనుగ్రహ స్థితిలో ఉండాలని కతోలిక సభ బోధిస్తుంది. “తాము తీవ్రమైన పాపం చేసినట్లు తెలిసినవారు దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణకు వచ్చే ముందు సయోధ్య సంస్కారాన్ని పొందాలి” (కతోలిక సభ విశ్వాస సంగ్రహం 1415).
- ప్రార్థన, ఉపవాసం ద్వారా సిద్ధపడటం: దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని స్వీకరించే ముందు కనీసం ఒక గంటపాటు ఉపవాసం పాటించాలని కతోలిక సభ నిర్దేశిస్తుంది: “అతి పవిత్రమైన దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని స్వీకరించబోయేవారు, దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణకు ముందు కనీసం ఒక గంటపాటు నీరు, మందులు మినహా ఎటువంటి ఆహారాన్నీ పానీయాన్నీ తీసుకోకూడదు” (సభా చట్టం 919).
- పూర్ణంగా, ఎరుకతో, క్రియాశీలంగా పాల్గొనడం: దివ్యబలిపూజలో మనం ప్రేక్షకులం కాదు; అర్పించబడుతున్న బలితో మన అంతరంగంలో మనలను మనం ఏకం చేసుకుంటాము. “క్రీస్తు మన అతిథిగా వచ్చే ఈ క్షణానికి తగిన గౌరవాన్ని, గాంభీర్యాన్ని, ఆనందాన్ని మన శారీరక ప్రవర్తన (హావభావాలు, దుస్తులు) వ్యక్తపరచాలి” (కతోలిక సభ విశ్వాస సంగ్రహం 1387).
దివ్యసత్ప్రసాదంలో క్రీస్తును స్వీకరించడం సాధారణమైన చర్య కాదు; అది దేవునితోనే సంపూర్ణ ఐక్యతను పొందే కార్యం. దివ్యబలిపూజ కేవలం సామూహిక సమావేశం లేదా ఆచారక్రియ మాత్రమే కాదు; అది పరలోకం భూమిని స్పృశించే, నిజమైన సజీవ క్రీస్తును మనం స్వీకరించే గాఢమైన ఆధ్యాత్మిక వాస్తవం.
మనం తగిన విధంగా సిద్ధపడటం వలన, దివ్యసత్ప్రసాదం మనకు ప్రసాదించడానికి ఉద్దేశించిన అనుగ్రహాన్ని, పరివర్తనను పొందగలుగుతాము.
మన విన్నపానికి పరిపూర్ణ నెరవేర్పుగా దివ్యబలిపూజ
“మా అనుదిన ఆహారాన్ని ఈ రోజు మాకు దయచేయి” అని మనం ప్రార్థించినప్పుడు, అంతిమంగా దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని స్వీకరించి, దాని ద్వారా పరివర్తన చెందే అనుగ్రహం కోసం ప్రార్థిస్తున్నాము. దివ్యబలిపూజలో ఈ ప్రార్థనకు పరిపూర్ణమైన సమాధానం లభిస్తుంది. ఈ సంస్కారంలో పరలోకం, భూమి ఏకమవుతాయి; నిత్యజీవానికి నడిపించే ఆహారం మనకు ఇవ్వబడుతుంది: “పరలోకం నుండి దిగివచ్చిన జీవముగల ఆహారాన్ని నేనే; ఈ ఆహారాన్ని తినేవారు నిత్యమూ జీవిస్తారు; లోకానికి జీవం కలగడానికి నేను ఇచ్చే ఆహారం నా శరీరమే” (యోహాను 6:51).
ఈ విన్నపం దివ్యసత్ప్రసాదం పట్ల ఆకాంక్షలో పరాకాష్ఠకు చేరుకున్నప్పటికీ, మన భౌతిక, భావోద్వేగ, సంబంధపరమైన, మానసిక, ఆచరణాత్మక అవసరాలతో సహా మనకున్న ఇతర అవసరాలన్నిటికీ కూడా విస్తరిస్తుంది. దేవుని పోషక పరిపాలనలో తీరవలసిన ఈ ఇతర అవసరాలలో ప్రతి ఒక్కటి కూడా దివ్యసత్ప్రసాదం ద్వారా తీరుతుంది. ఆ ఇతర అవసరాలను పరిశీలిద్దాం.
మనలను నిలబెట్టే సమస్త పోషణ కోసం వేడుకోవడం, ఆకాంక్షించడం
దివ్యసత్ప్రసాదం ద్వారా మనకు లభించే ఆధ్యాత్మిక పోషణతో పాటు, మన ప్రతి అవసరాన్నీ తీరుస్తానని దేవుడు వాగ్దానం చేస్తున్నారు. దీని అర్థం ఆయన మనలను భౌతికంగా ధనవంతులను చేస్తారని కాదు; అది మన లక్ష్యం కూడా కాకూడదు. అయితే, మనం దేవుని పట్ల సరైన వైఖరితో జీవిస్తూ, మొదట ఆయన రాజ్యాన్ని, అన్నిటికంటే మిన్నగా ఆయన మహిమను కోరుకున్నప్పుడు, జీవితంలో మనకు నిజంగా అవసరమైనవన్నీ సమకూరుతాయని దీని అర్థం. విశ్వాసంతో మన అవసరాలను ఆయనకు అప్పగించినప్పుడు, ఆయన దివ్య ప్రణాళికలో మనం భాగస్వాములమవుతాము; ఆయన పోషక పరిపాలనపై ఆధారపడటం ద్వారా ఆయనను మహిమపరుస్తాము.
దేవుని పోషక పరిపాలనపై నమ్మకం ఉంచడం, ఆయనను మహిమపరచాలనే లక్ష్యాన్ని చేరుకోవడానికి అత్యవసరమైన సాధనం. దేవుడు నమ్మదగినవారు కాబట్టి మనం ఆయనపై నమ్మకం ఉంచుతాము. మన జీవితాలలోని ప్రతి వివరమూ ఆయనకు తెలుసు; మన గురించి మనకు తెలిసినదానికంటే ఆయనకు ఎంతో ఎక్కువగా తెలుసు: “మీ తలపై ఉన్న వెంట్రుకలన్నీ కూడా లెక్కించబడ్డాయి” (లూకా 12:7).
కొండమీది ప్రసంగంలో యేసు జనసమూహాలకు ప్రభువు ప్రార్థనను బోధించిన కొద్దిసేపటి తరువాత, దాని అర్థాన్ని, దానిలోని వివిధ విన్నపాలను మరింత లోతుగా వివరించారు. దేవుని పోషక పరిపాలనపై నమ్మకం ఉంచడం గురించి ఆయన ఇలా ప్రకటించారు:
“అందుచేత నేను మీతో చెప్పేదేమిటంటే, మీ ప్రాణానికి ఏమి తినాలా, ఏమి తాగాలా అనిగాని, మీ శరీరానికి ఏమి ధరించాలా అనిగాని చింతించకండి. ఆహారంకంటే ప్రాణం, వస్త్రాలకంటే శరీరం గొప్పవి కావా? ఆకాశంలోని పక్షులను చూడండి; అవి విత్తవు, కోయవు, ధాన్యాగారాలలో ఏమీ సమకూర్చుకోవు. అయినా మీ పరలోక తండ్రి వాటిని పోషిస్తున్నారు. మీరు వాటికంటే ఎంతో విలువైనవారు కారా? చింతించడం ద్వారా మీలో ఎవరైనా మీ ఆయుష్షుకు ఒక్క క్షణమైనా చేర్చగలరా? వస్త్రాల గురించి ఎందుకు ఆందోళన చెందుతున్నారు? అడవి పూలు ఎలా పెరుగుతాయో చూసి నేర్చుకోండి. అవి శ్రమించవు, నూలు వడకవు. అయినా నేను మీతో చెబుతున్నాను, సొలొమోను తన వైభవమంతటిలోనూ ఈ పూలలో ఒక్కదానివలెనైనా అలంకరించుకోలేదు. ఈ రోజు ఉండి రేపు పొయ్యిలో వేయబడే పొలంలోని గడ్డిని దేవుడు ఇంతగా అలంకరిస్తే, అల్పవిశ్వాసులారా, మీకు ఇంకెంత ఎక్కువగా సమకూర్చరా? కాబట్టి ‘మనం ఏమి తినాలి?’ అనో, ‘ఏమి తాగాలి?’ అనో, ‘ఏమి ధరించాలి?’ అనో చింతించకండి. అన్యమతస్థులు వీటన్నిటి కోసమే వెదుకుతారు. ఇవన్నీ మీకు అవసరమని మీ పరలోక తండ్రికి తెలుసు” (మత్తయి 6:25–32).
దైవ పరిపాలనకు సంపూర్ణ సమర్పణ
“మా అనుదిన ఆహారమును ఈ రోజు మాకు దయచేయుము” అనే ప్రార్థన ఈ జీవితానికి అవసరమైనవన్నిటికీ వర్తిస్తుంది. మనలను మనం దేవునికి పూర్తిగా అప్పగించుకొని, మన శక్తికి మించిన ప్రతిదాని విషయంలో ఆయనపై ఆధారపడుతూ, ఆయన దైవ పరిపాలనపై సంపూర్ణ నమ్మకం ఉంచమని ప్రభువు ప్రార్థన మనలను ఆహ్వానిస్తుంది.
సంపూర్ణ సమర్పణ అంటే మన బాధ్యతలను నిర్లక్ష్యం చేస్తూ, దేవుడు మనకు అన్నీ సమకూర్చే వరకు నిష్క్రియగా ఎదురుచూడటం కాదు. దానికి బదులుగా, నిజంగా అవసరమైనవన్నీ దేవుడు సమకూరుస్తారనే నమ్మకంతో మన కర్తవ్యాలను చురుకుగా నెరవేర్చడమే దాని అర్థం. అయితే కొన్నిసార్లు దేవుని దృష్టిలో అవసరమైనది మరింత గొప్ప మేలుకు దోహదపడి, ఆయనపై మరింత లోతైన నమ్మకానికి మనలను నడిపించే బాధలను, లేమిని లేదా పరీక్షలను కూడా కలిగి ఉండవచ్చు.
ఉదాహరణకు, రెండవ ప్రపంచ యుద్ధకాలంలో నాజీలచే అరెస్టు చేయబడి, ఆష్విట్జ్ నిర్బంధ శిబిరంలో ఖైదు చేయబడిన పునీత మాక్సిమిలియన్ కోల్బేను పరిగణించండి. ఖైదీలలో ఒకరు తప్పించుకున్నప్పుడు, శిక్షగా పది మంది పురుషులను ఆకలితో చనిపోయేలా చేయడానికి కాపలాదారులు ఎంపిక చేశారు. ఫాదర్ కోల్బేను ఎంపిక చేయకపోయినా, మరణానికి నిర్ణయించబడిన వారిలో ఒకరు—ఒక భర్త, ఒక తండ్రి—కనికరం చూపమని మొరపెట్టుకోవడం ఆయన విన్నారు. అత్యున్నతమైన ప్రేమకార్యంగా, ఫాదర్ కోల్బే ముందుకు వచ్చి, ఆ వ్యక్తికి బదులుగా తాను వెళ్లడానికి సిద్ధపడ్డారు. కాపలాదారులు అంగీకరించి, ఆయనను ఆకలితో చనిపోయేలా ఉంచే బంకరులోకి పంపారు. అక్కడ రెండు వారాలపాటు ఆయన తన తోటి ఖైదీలను ప్రార్థనలో నడిపించారు; చివరికి ఆయన ఒక్కరే ప్రాణాలతో మిగిలారు. అప్పుడు కాపలాదారులు ప్రాణాంతకమైన ఇంజెక్షన్ ఇచ్చి ఆయన మరణాన్ని వేగవంతం చేశారు.
మొదట చూసినప్పుడు, ఫాదర్ కోల్బేకు అత్యంత ప్రాథమికమైన అవసరాన్ని—బ్రతకడానికి ఆహారాన్ని—దేవుడు సమకూర్చలేదనిపించవచ్చు. కానీ వాస్తవానికి, క్రీస్తు స్వయంగా అర్పించిన బలిదాన రహస్యంలో ఆయనకు భాగస్వామ్యం కల్పించడం ద్వారా దేవుని పరిపాలన మరింత గొప్ప రీతిలో పనిచేస్తూ ఉండింది. ఆయన ఆకలి, బాధలు దేవుని గైర్హాజరీకి సూచనలు కావు. అవి ఆయనను క్రీస్తు పోలికలోకి మార్చిన సాధనాలు. అలా, మరొకరి కోసం తన ప్రాణాన్ని అర్పించడం అనే అత్యున్నత ప్రేమకార్యం ద్వారా ఆయన దేవుని మహిమపరిచారు (చూ. యోహాను 15:13). ఆయనకు శారీరక పోషణ నిరాకరించబడింది, కానీ ఆయనకు కావలసిన ప్రకృతికి అతీతమైన పోషణ సమృద్ధిగా లభించింది.
అందువల్ల, “మా అనుదిన ఆహారమును ఈ రోజు మాకు దయచేయుము” అని ప్రార్థించినప్పుడు, మనం కేవలం భౌతిక అవసరాలు తీరాలని మాత్రమే అడగడం లేదు. దేవుడు ఇచ్చేది ఏదైనా—సమృద్ధి అయినా, బాధ అయినా—అది ఎల్లప్పుడూ మన పరమ మేలుకు, ఆయన నిత్య మహిమకు దోహదపడేలా ఉంటుందని నమ్ముతూ, ఆయన పరిపూర్ణ పరిపాలనకు మనలను మనం అప్పగించుకుంటున్నాము.
భౌతిక అవసరాలకు అతీతమైన దైవ పరిపాలన
మిమ్మల్ని ఎంతో ఆందోళనకు గురిచేసిన పనిని మీరు ఎప్పుడైనా ఎదుర్కొన్నారా? మీ తండ్రి మరణించారని, ఆయన అంత్యక్రియలలో సంస్మరణ ప్రసంగం చేయమని మీ తల్లి మిమ్మల్ని అడుగుతున్నారని ఊహించుకోండి. మీ తల్లిదండ్రులంటే మీకు ఎంతో ప్రేమ. మీ తండ్రి జ్ఞాపకాన్ని గౌరవించాలని, దుఃఖిస్తున్న మీ తల్లికి ఓదార్పునివ్వాలని మీరు కోరుకుంటున్నారు. అయినా, మీ తండ్రిని కోల్పోయిన తీవ్ర దుఃఖంలో ఉండగా, ఎంతోమంది ముందు మాట్లాడాలనే ఆలోచనే మిమ్మల్ని భయంతో ముంచెత్తుతుంది.
దేవుని చిత్తానికి అనుగుణంగా కష్టమైన పనులు చేయడానికి మనం పిలువబడినప్పుడు, ఆ పరిస్థితులలో కూడా దేవుని పరిపాలన మనకు తోడుగా ఉంటుందని మనం పూర్తిగా నమ్మవచ్చు. మనకు అవసరమైనవి సమకూరుస్తాననే ఆయన వాగ్దానం మన శారీరక పోషణకే పరిమితం కాదు—ఆయన దైవచిత్తాన్ని నెరవేర్చడానికి అవసరమైన ప్రతి కృపను కూడా అది కలిగి ఉంటుంది.
దేవుని మహిమనే మన పరమ లక్ష్యంగా చేసుకొని, దానికి అనుగుణంగా మనలను మనం మలచుకుంటే, గొప్ప కార్యాల ద్వారానైనా చిన్న కార్యాల ద్వారానైనా ఆ లక్ష్యానికి సేవ చేయడానికి అవసరమైన సాధనాలు మనకు సమృద్ధిగా ఇవ్వబడతాయి. ఆందోళన తలెత్తినా, కృపను స్వీకరించడానికి నిజంగా తెరచి ఉన్న హృదయం, ఏ పరిస్థితిలోనైనా దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చడానికి అవసరమైనవన్నీ పొందుతుంది.
వేదసాక్షులను పరిగణించండి. వారిలో చాలామందికి, తమ సహజమైన మానవ బలహీనత కారణంగా, తమ రక్తాన్ని చిందించడం ద్వారా క్రీస్తుకు సాక్ష్యమివ్వడానికి తాము ఏమాత్రం సిద్ధంగా లేమని అనిపించి ఉండవచ్చు. అయినా, ఈ పరమ త్యాగాన్ని దేవుడు కోరుకున్న నిర్ణీత క్షణం వచ్చినప్పుడు, వారికి అవసరమైనవన్నీ సమకూర్చబడ్డాయి; వారి బాధలలో దేవుడు మహిమపరచబడ్డారు.
దేవుని మరింత గొప్ప మహిమకు అనుగుణంగా ఉన్న మన జీవితంలోని ప్రతి అంశానికీ ఆయన పరిరక్షణ విస్తరిస్తుంది. మంచి జీవిత భాగస్వామిగా, తల్లిగా లేదా తండ్రిగా, తోబుట్టువుగా, స్నేహితులుగా, సహోద్యోగులుగా లేదా బిడ్డగా ఉండటానికి కావలసిన కృపను, మనకు అవసరమైన సమయానికే దేవుడు అనుగ్రహిస్తాడు. ఈ కృపపై మనం నమ్మకం ఉంచి, దానిపై ఆధారపడాలి. మన రోజువారీ విధులు ఎంత కష్టంగా అనిపించినా, దేవుడు అవసరమైనవన్నీ సమకూరుస్తాడనే నమ్మకంతో వాటిని స్వీకరించాలి.
పవిత్రాత్మ వరం: ధైర్యస్థైర్యం
పునీత అగస్తీను, పునీత తోమాసు అక్వినాసు “ఈ రోజు మాకు దయచేయి…” అనే విన్నపాన్ని పవిత్రాత్మ ఏడు వరాలలో ఒకటైన ధైర్యస్థైర్య వరంతో అనుసంధానిస్తారు. ఈ దివ్యవరం ఆత్మను బలపరచి, విశ్వాసంలో పట్టుదలతో కొనసాగడానికి, నమ్మకంతో పరీక్షలను తట్టుకోవడానికి, మన ఆధ్యాత్మిక, భౌతిక అవసరాలన్నిటికీ పూర్తిగా దేవునిపై ఆధారపడటానికి మనకు తోడ్పడుతుంది.
ధైర్యస్థైర్య వరం ధైర్యమనే సహజ సద్గుణాన్ని పరిపూర్ణం చేస్తుంది. దేవుని పరిరక్షణపై నమ్మకం ఉంచడానికి మనం కష్టపడుతున్నప్పుడు, అది ఈ క్రిందివాటిని ఎదుర్కొనేందుకు మనల్ని బలపరుస్తుంది:
- భయం
- నిరుత్సాహం
- సందేహం
ఆయన ఒక్కడే మనల్ని పోషించి నిలబెడుతున్నాడని గుర్తిస్తూ, పూర్తిగా దేవునిపై ఆధారపడే మనోభావానికి ఈ విన్నపం మనల్ని పిలుస్తుంది.
ధైర్యస్థైర్య వరం ఈ క్రిందివాటికి మనకు తోడ్పడుతుంది:
- పరీక్షా సమయాల్లో కూడా దేవుడు మన అవసరాలను తీరుస్తాడని నమ్మకం ఉంచడం.
- దేవుడు నిర్ణయించే సమయమూ ఆయన జ్ఞానమూ పరిపూర్ణమైనవని తెలుసుకొని, విశ్వాసంలో పట్టుదలతో కొనసాగడం.
- ఆధ్యాత్మిక పోషణను, ముఖ్యంగా దివ్యసత్ప్రసాదంలో, అన్వేషించడంలో స్థిరంగా నిలవడం.
- దేవుని చిత్తానికి మనల్ని అర్పించుకుంటూ, భవిష్యత్తు గురించిన భయాన్నీ ఆందోళననూ అధిగమించడం.
ధైర్యస్థైర్యం లోపించడం ఈ భయాలకు దారితీస్తుంది:
- సరిపడా ఉండవేమోననే భయం
- బాధలు అనుభవించాల్సి వస్తుందనే భయం
- దేవుడు మనల్ని విడిచిపెడతాడనే భయం
ధైర్యస్థైర్యం ఈ భయాలను పారద్రోలి, దేవుని పరిరక్షణపై మనకు నమ్మకాన్ని ఇస్తుంది. మన అవసరాల గురించి మనం కూడబెట్టుకోవడం, అన్నిటినీ అదుపులో ఉంచుకోవడం లేదా వాటిపైనే అతిగా మనసు నిలపడం అవసరం లేదు. బదులుగా, మనల్ని ప్రేమించే తండ్రి చేతుల్లో సమస్తాన్ని అప్పగిస్తాము.
ఈ విన్నపం నమ్మకంతో, అనాసక్తితో, ఆత్మార్పణతో చేసే ప్రార్థన. ధైర్యస్థైర్య వరంతో మనం నమ్మకంగా ఇలా ప్రార్థించగలము: “ప్రభువు నా కాపరి; నాకు ఏ లోటూ లేదు.” (కీర్తన 23:1)
ధన్యతా వాక్యం: “నీతి కొరకు ఆకలిదప్పులు గలవారు ధన్యులు”
పునీత అగస్తీను, పునీత తోమాసు అక్వినాసు ప్రభువు ప్రార్థనలోని నాలుగవ విన్నపాన్ని నాలుగవ ధన్యతా వాక్యంతో అనుసంధానిస్తారు: “నీతి కొరకు ఆకలిదప్పులు గలవారు ధన్యులు, ఎందుకంటే వారు తృప్తిపరచబడతారు.” (మత్తయి 5:6)
ఈ ధన్యతా వాక్యం దేవుని కోసమూ ఆయన న్యాయం కోసమూ గాఢమైన తపనను వ్యక్తం చేస్తుంది—అది కేవలం యథాలాపమైన కోరిక కాదు; వాయిదా వేయలేనంత తీవ్రమైనది, మనసంతటినీ ఆక్రమించేది, అత్యావశ్యకమైనది. ఆకలిదప్పులు శరీరపు అత్యంత ప్రాథమిక అవసరాలైనట్లే, మన ఆత్మలు జీవాహారమైన క్రీస్తునే తపనతో కోరుకునేలా రూపొందించబడ్డాయి.
నీతి కొరకు ఆకలిదప్పులు కలిగి ఉండటమంటే, మనం అన్నపానీయాల కోసం తపించే దానికంటే మరింత తీవ్రంగా పవిత్రత, న్యాయం, సత్యం కోసం తపించడం. పునీతులు ఈ విధమైన ఆకలితో జీవించారు; ప్రార్థనలోనూ దివ్యసత్ప్రసాదంలోనూ క్రీస్తుతో ఐక్యం కావాలనే జ్వలించే కోరికను తరచుగా వ్యక్తం చేశారు.
ఈ ధన్యతా వాక్యాన్ని జీవించడానికి ధైర్యస్థైర్యం అవసరం. ఎందుకంటే పవిత్రత, న్యాయం వైపు సాగే ప్రయాణంలో అడ్డంకులు, శోధనలు, పరీక్షలు ఎదురవుతాయి. లోకం వ్యతిరేకించినా, నీతిని అనుసరించడంలో పట్టుదలతో కొనసాగేందుకు మనకు బలాన్నిచ్చేది ధైర్యస్థైర్యమే.
నీతి కొరకు ఆకలిదప్పులు గలవారు సాధారణ స్థాయితోనే సరిపెట్టుకోరు—దేవుడు ఒక్కడే తమ అంతరంగపు గాఢమైన తపనలను తీర్చగలడని తెలుసుకొని, ధైర్యంతో, కష్టాలను తట్టుకొని నిలిచే శక్తితో, చలించని విశ్వాసంతో ముందుకు సాగుతారు.
నీతి కొరకు ఆకలిదప్పులు గలవారు తృప్తిపరచబడతారని యేసు వాగ్దానం చేస్తున్నాడు. ఈ తపన రెండు విధాలుగా అంతిమ నెరవేర్పును పొందుతుంది.
- ఈ జీవితంలో దేవుని కృప ద్వారా, దివ్యసత్ప్రసాదం ద్వారా, ఆయన చిత్తానికి అనుగుణంగా జీవించడం వల్ల కలిగే శాంతి ద్వారా మనకు తృప్తి లభిస్తుంది.
- రాబోయే జీవితంలో, మన అంతరంగపు గాఢమైన కోరికలు దేవుని ఆనందమయ ప్రత్యక్ష దర్శనంలో—దేవునితో నిత్య సహవాసంలో—సంపూర్ణంగా నెరవేరినప్పుడు మనకు తృప్తి లభిస్తుంది.
మన కోరికలను అనుగుణంగా మలచుకోవడం
ఈ లోక విషయాల గురించి చింతించినప్పుడు మనం ఆందోళన చెందుతాము. మన ఆకలిదప్పులు సంపదలు, సుఖాలు, లోక గౌరవాల కోసమే అయినప్పుడు, మనం పేరాశ, అతివ్యామోహం, చిత్తవిక్షేపం అనే చక్రంలో చిక్కుకుంటాము. మన అనుదిన ఆహారం కోసం—అంటే దివ్యసత్ప్రసాదం, దేవుని పరిరక్షణ కోసం—ప్రార్థించడం, అతి తక్కువ ప్రాధాన్యం గల విషయాలకు లేదా దేవుని చిత్తం నుండీ, తద్వారా ఆయన నిత్య మహిమ నుండీ మనల్ని పక్కదారి పట్టించే విషయాలకు అతిగా ప్రాధాన్యం ఇచ్చే మన పతన స్వభావపు ప్రవృత్తులను సరిదిద్దుతుంది.
ఈ విన్నపాన్ని మనం నిజంగా స్వీకరించినప్పుడు, మన దృక్పథం మారుతుంది:
- జీవితావసరాలను ఇక వాటికవే అంతిమ లక్ష్యాలుగా కాక, మొదట దేవుని రాజ్యాన్ని అన్వేషించడానికి సాధనాలుగా చూస్తాము.
- ఒకప్పుడు మనం వెదకిన భద్రత, సౌకర్యం లేదా లోకసంబంధమైన విజయం వంటివన్నీ, అత్యవసరమైన ఆ ఒక్కదాని ముందు—క్రీస్తుతో సహవాసం ముందు—ద్వితీయ స్థానానికి చేరుకుంటాయి.
- ఒకప్పుడు క్షణికమైన తృప్తుల వైపు మనల్ని నడిపించిన ఆకలి, నీతి కోసం, పవిత్రత కోసం, జీవాహారం కోసం ఆకలిగా మారుతుంది.
- దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చడానికి, ఆయన నామాన్ని మహిమపరచడానికి, ఆయన రాజ్య నిర్మాణానికి తోడ్పడటానికి ఆయన మనకు సహాయం చేస్తాడని తెలుసుకొని, ఆయన పోషక సంరక్షణపై నమ్మకం ఉంచడం ద్వారా మనల్ని ప్రలోభపెట్టే భయాలను, ఆందోళనలను అధిగమిస్తాము.
మన కోరికలు ఇలా సరైన దిశలోకి మళ్లడం కేవలం క్రమశిక్షణ వల్ల జరిగేది కాదు; అది కృప చేసే కార్యం. “మా అనుదిన ఆహారమును ఈ రోజు మాకు దయచేయి” అని విశ్వాసంతో మనం ఎంతగా ప్రార్థిస్తామో, నిజంగా తృప్తినిచ్చేదాని కోసం తపించేలా దేవుడు మన హృదయాలను అంతగా విశాలపరుస్తాడు. దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని మన ఆధ్యాత్మిక జీవితంలోని ఒక భాగంగా కాకుండా, దాని కేంద్రంగానే చూడటం ప్రారంభిస్తాము—మన అవసరాలన్నింటినీ తీర్చేదిగా, సమస్త కృపకు మూలంగా, మన కోరికలన్నింటికీ పరమ శిఖరంగా, పరలోక నిత్య దివ్యారాధనలో మనం మహిమతో సంపూర్ణంగా పాలుపంచుకోబోవడానికి ముందస్తు అనుభవంగా దానిని చూస్తాము.
మీ కోరికలను పరిశీలించుకోవడం
మీరు దేనికోసం అత్యంత ఆకలిదప్పులతో ఉన్నారు? మీ ఆత్మ క్రీస్తు కోసం దప్పిగొంటోందా, లేక అల్పమైన కోరికలు మీ హృదయాన్ని నింపుతున్నాయా? సిలువపై “నాకు దాహంగా ఉంది!” అని మొరపెడుతున్న యేసు రూపాన్ని గుర్తుకు తెచ్చుకోండి. ఆ మొరను రెండు దృక్కోణాల నుంచి ప్రార్థనాపూర్వకంగా ధ్యానించండి:
- యేసుతో కలిసి ఆ మాటలను ప్రార్థించండి. అందరి రక్షణ కోసం ఆయనకున్న దాహంతో మిమ్మల్ని మీరు ఏకం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించండి.
- యేసు దాహాన్ని తీర్చగలవారిగా మిమ్మల్ని మీరు చూడండి. గాయపడిన ఆయన దివ్యహృదయం నుంచి ప్రవహించిన కృపను—రక్తజలాలను—స్వీకరించి, మీ జ్ఞానస్నాన పిలుపుకు అనుగుణంగా జీవిస్తూ, సముచితమైన రీతిలో దివ్యబలిపూజలో పాలుపంచుకున్నప్పుడు మీరు ఆయన దాహాన్ని తీరుస్తారు.
ఈ మనవిని తండ్రిని “మా” తండ్రిగా సంబోధిస్తూ ప్రారంభిస్తాము కాబట్టి, ఇతరులను గుర్తుకు తెచ్చుకొని, వారు దివ్యసత్ప్రసాదం కోసం ఆకలిదప్పులతో ఉండాలని ప్రార్థించండి. క్రీస్తు బలి మీ కోసమూ, ప్రతి ఒక్కరి కోసమూ అర్పించబడింది. మనమందరం తన ప్రేమను స్వీకరించాలని ఆయన తపిస్తున్నాడు. క్రీస్తుతో కలిసి వారిని తండ్రికి ప్రార్థనాపూర్వకంగా అర్పిస్తూ, ప్రజలందరి కోసం ఆయనకున్న దాహంలో పాలుపంచుకోండి.
దివ్యబలిపూజను ఆచరించడం
నిత్య ధన్యత అనే మన పరమ గమ్యాన్ని చేరుకోవాలంటే, మనం ఇప్పుడే సిద్ధపడాలి. ప్రార్థన, ప్రేమపూర్వక సేవాకార్యాలు, ఆధ్యాత్మిక పఠనం వంటి అనేక ఆవశ్యక ఆధ్యాత్మిక సాధనలలో దివ్యబలిపూజ ప్రాముఖ్యతను మించినది ఏదీ లేదు. దివ్యబలిపూజ గురించి ఈ క్రింది విషయాలను మీరు అర్థం చేసుకొని విశ్వసిస్తున్నారా?
- అది కాలదేశాలలో మనకు సన్నిహితం చేయబడే కల్వరి బలి అని?
- అది దివ్యసంస్కార రూపంలో మరుగై ఉన్న దేవుని కుమారుని నిజమైన సాన్నిధ్యం అని?
- పవిత్ర సత్ప్రసాద స్వీకరణలో మనం స్వీకరించే క్రీస్తు పోలికలోకి మారడానికి అదే మూలం అని?
- అది మన పరమ గమ్యానికి ముందస్తు అనుభవం అని, ఒకరోజు మనం పరలోక దివ్యారాధనలో సంపూర్ణంగా పాలుపంచుకుంటామనే వాగ్దానం అని?
ఈ కారణాల వల్ల మనం దివ్యబలిపూజను సరైన రీతిలో ఆచరించాలి.
దివ్యబలిపూజ ఆచరణను సక్రమమైనదిగా చేసేది ఏమిటి? భక్తిపూర్వక సంగీతం, పవిత్రమైన వాతావరణం, విశ్వాసంతో నిండిన సమాజం, పవిత్రమైన బోధన దివ్యారాధనకు ఔన్నత్యాన్ని చేకూర్చి, ఆరాధనలో మనకు తోడ్పడతాయనడంలో సందేహం లేదు. అయితే, సక్రమమైన ఆచరణకు అత్యంత ఆవశ్యకమైన మన అంతరంగ వైఖరికి బదులుగా ఈ బాహ్య అంశాలలో ఏదీ నిలవలేదు.
- దేవదూతలు, పునీతులతో కలిసి “సైన్యములకు అధిపతియైన ప్రభువా దేవా, నీవు పవిత్రుడవు, పవిత్రుడవు, పవిత్రుడవు!” అని ఎలుగెత్తి పలుకుతూ, మీ హృదయాన్ని పరలోక దివ్యారాధనతో ఏకం చేస్తున్నారా?
- మీరేమి చేస్తున్నారో అర్థం చేసుకుంటూ, మీ శక్తియుక్తులన్నిటితో విశ్వసిస్తూ, ఆశ్చర్యంతోనూ భయభక్తులతోనూ ఆ పరమరహస్యంలో ప్రవేశిస్తూ—దివ్యబలిపూజ అంతటా మీ సమస్త అస్తిత్వంతో మీ విశ్వాసాన్ని ప్రకటిస్తున్నారా?
- మీరు దానిని ఎంత బాగా చేస్తున్నారు?
దివ్యబలిపూజలో మనసు చెదరడం సులభమే—ఆ రోజు చేయవలసిన వాటి గురించి ఆలోచించడం, అక్కడున్న ఇతరుల వైపు చూడటం, లేదా అదొక రోజువారీ అలవాటు మాత్రమే అన్నట్లు యాంత్రికంగా ఆచారాలను పాటించడం జరగవచ్చు. మరింత ఏకాగ్రతను పెంపొందించుకోవడానికి ఒక మార్గం ఏమిటంటే, ప్రతి దివ్యబలిపూజను మనం ఆచరించే మొదటి, చివరి, మరియు ఏకైక దివ్యబలిపూజగా భావించి దానిని సమీపించడం. మరో మాటలో చెప్పాలంటే, ఒకరోజు మనం దేవుని సింహాసనం ఎదుట నిలిచే ఆ ఏకైక నిత్య పరలోక దివ్యారాధనకు ఇది నిజమైన ముందస్తు అనుభవంగా మారనివ్వండి.
అదే మన పరమ గమ్యం కాబట్టి, అది మనలో నిరంతరం ఉండే కోరికగా కూడా మారాలి. మిగిలినవన్నీ ఆ ప్రేమపూర్వక ఆరాధనకు తోడ్పడుతూ మనల్ని దానివైపు నడిపిస్తాయి. దివ్యబలిపూజలో దేవుని పట్ల గాఢమైన భయభక్తులను, నిజమైన ఆరాధనను మనం పెంపొందించుకున్నప్పుడు, అది తన ఉద్దేశాన్ని నెరవేరుస్తుంది; మన జీవితాలు రూపాంతరం చెందుతాయి. పరలోకంలోని మన సహోదర సహోదరీలందరితో, దేవదూతలతో, పునీతులతో సహవాసంలో ఉంటూ, పవిత్రాత్మ కార్యాల ద్వారా కుమారునిలో తండ్రిని ప్రేమించే తండ్రి నిజమైన కుమారులుగా, కుమార్తెలుగా—మనం ఎలా ఉండాలని ఉద్దేశించబడ్డామో అలా—మారుతాము.
ఇది ఉన్నతమైన లక్ష్యంలా అనిపిస్తే, నిజంగానే ఇది అటువంటిదే. మనం కలిగి ఉండగల అత్యున్నత లక్ష్యం ఇదే. ఎంతో ఉత్సాహంతో, తపనతో మనం సాధించడానికి కృషి చేయవలసిన లక్ష్యం ఇది. దీనినే మీ లక్ష్యంగా చేసుకోవాలని సంకల్పించుకోండి.
దేవుని పోషక సంరక్షణపై అచంచలమైన నమ్మకం
ఈ మనవి మన భౌతిక జీవనాధారానికి దేవుడు అందించే పోషక సంరక్షణకు సంబంధించినది కాబట్టి, మన కోరికలను, ఈ లోకంలోని భౌతిక వస్తువులతో మనకున్న సంబంధాన్ని పరిశీలించుకోమని అది మనల్ని పిలుస్తుంది.
- డబ్బును, ఆస్తిపాస్తులను నేను అంతిమ లక్ష్యాలుగానే భావిస్తున్నానా?
- ఇంకా ఎక్కువ ఉంటే నాకు తృప్తి కలుగుతుందని భావిస్తూ, మరింత సంపాదించాలని కలలు కంటున్నానా?
- దేవుని పోషక సంరక్షణను సందేహిస్తూ, నాకు సరిపడినంత ఉండదేమోనని ఆందోళన చెందుతున్నానా?
మనం దేవునిపై కాకుండా భౌతిక భద్రతపై నమ్మకం ఉంచామా అని వివేచించుకోవడానికి ఈ ప్రశ్నలు సహాయపడతాయి. సంపద, ఆస్తిపాస్తులు లేదా లోకసంబంధమైన విజయం గురించి మనం అతిగా ఆలోచిస్తుంటే, మన కోరికలను తప్పుదారి పట్టించే ప్రమాదం ఉంది—అంటే, దేవుణ్ణి మహిమపరచే సాధనంగా కాకుండా, సృష్టినే అంతిమ లక్ష్యంగా చేసుకునే ప్రమాదం ఉంది.
ఈ విన్నపాన్ని సరిగ్గా ప్రార్థించాలంటే భౌతిక సంపదల గురించి సరైన అవగాహన అవసరం. ఈ భూమిపై ఉన్న వస్తువులు స్వతహాగా చెడ్డవి కావు; అవి దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చే సేవలో ఉపయోగించడానికి ఆయన ఇచ్చిన బహుమానాలు. అయితే, ఆస్తిపాస్తులను పోగుచేసుకోవడం, సంపద కోసమే సంపదను కోరుకోవడం లేదా భౌతిక అవసరాల గురించి నిరంతరం ఆందోళన చెందుతూ జీవించడం వాటి నిజమైన ఉద్దేశాన్ని వక్రీకరిస్తుంది. దేవుని చిత్తంతో సంబంధం లేకుండా ఆస్తిపాస్తులను కూడబెట్టుకోవడం భౌతిక ప్రపంచాన్ని దుర్వినియోగం చేయడమే.
కాబట్టి, మనం అవసరానికి మించిన సమృద్ధి కోసమో, మన భవిష్యత్తుపై సంపూర్ణ నియంత్రణ కోసమో కాకుండా, నమ్మకం కోసం ప్రార్థిస్తాము—దేవునికి సేవ చేయడానికి, ఆయనను మహిమపరచడానికి, మన జీవిత ఉద్దేశాన్ని నెరవేర్చడానికి అవసరమైనవాటిని ఆయన మనకు ఇస్తారనే నమ్మకం కోసం ప్రార్థిస్తాము. ఇందుకు అనాసక్తి గల మనస్సు, దేవునిపై సంపూర్ణంగా ఆధారపడే వైఖరి అవసరం. మన పరమ శ్రేయస్సు బహుమానాలలోనే కాకుండా, వాటిని ఇచ్చే దేవునిలో ఉందని గుర్తించాలి.
ధైర్యంతో ఆయన చిత్తాన్ని నెరవేర్చడం
మన అనుదిన ఆహారాన్ని అడగడం కేవలం భౌతిక పోషణ కోసం చేసే విన్నపం మాత్రమే కాదు—అది మన జీవితంలోని ప్రతి అంశంలో దేవుని పరిపాలనా సంరక్షణపై నమ్మకం ఉంచే కార్యం. మన శారీరక అవసరాల కోసమే కాకుండా, మన స్నేహాలు, కుటుంబాలు, పిలుపులు, కర్తవ్యాలలో రోజువారీ బాధ్యతలను నెరవేర్చడానికి అవసరమైన కృప కోసం కూడా మనం ఆయనపై ఆధారపడి ఉన్నామని ఈ ప్రార్థన అంగీకరిస్తుంది.
దేవుని పరిపాలనా సంరక్షణ మనం పొందేవాటికే పరిమితం కాదు; ఆయన మనల్ని చేయమని పిలిచే పనులకు కూడా అది విస్తరిస్తుంది. ఆయన మన అవసరాలను తీరుస్తారు, మనకు అప్పగించిన కార్యాన్ని నెరవేర్చడానికి మనల్ని బలపరుస్తారు. అందువల్ల, ఈ విన్నపం ధైర్యం కోసం చేసే ప్రార్థన—దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చడం కష్టమైనప్పటికీ దానిని స్వీకరించడానికి, మనకు అర్థం కానప్పుడు కూడా ఆయనపై నమ్మకం ఉంచడానికి, ఆయన ప్రణాళికలు నెరవేరేలా మన సొంత ప్రణాళికలను సమర్పించడానికి కావలసిన ధైర్యం కోసం చేసే ప్రార్థన.
- మీకు సవాలుతో కూడిన లేదా కష్టమైన పరిస్థితి ఎదురైనప్పుడు, దాని నుండి తప్పించుకునే మార్గం కోసం వెదుకుతారా, లేక భయపడకుండా దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చడానికి కావలసిన బలాన్ని ఆయనను అడుగుతారా?
- ప్రతి సవాలులో, పరీక్షలో, అనిశ్చితి నిండిన ప్రతి క్షణంలో మీరు దేవునిపై నమ్మకం ఉంచుతారా?
- దేవుడు మిమ్మల్ని పరిపూర్ణమైన ప్రేమతో ప్రేమిస్తున్నారనీ, ఆయన చిత్తాన్ని నెరవేర్చడానికి మీకు అవసరమైనవన్నీ సమకూరుస్తున్నారనీ మీరు విశ్వసిస్తున్నారా?
నిజమైన ప్రేమ—అంటే నిజమైన నిస్వార్థమైన, త్యాగపూరితమైన ప్రేమ—మనకు బాధ కలిగిస్తుంది, అలాగే మనల్ని బలపరుస్తుంది. మొదటగా, ప్రేమ మనకు మనం, మన సొంత చిత్తానికి మరణించాలని పిలుస్తుంది. ఆ త్యాగాన్ని మనం అంగీకరించినప్పుడు, విశ్వాసంతో ముందుకు సాగడానికి అవసరమైన ధైర్యాన్ని—మనోధైర్యాన్ని—దేవుడు అనుగ్రహిస్తారు. మీరు చేసే ప్రతిదాన్ని దేవుని మహిమ కోసం, మీ సొంత రక్షణ కోసం, ఇతరుల రక్షణ కోసం చేయడానికి, ఏయే విధాలుగా పవిత్రాత్మపై మరింత సంపూర్ణంగా ఆధారపడాలో పరిశీలించుకోండి.
మనం ప్రార్థిద్దాం:
ప్రభువా, నా కోరికలను సరైన క్రమంలో ఉంచు. నా ఆకలిదప్పులు నీ కోసం మాత్రమే ఉండనివ్వు. మిగిలిన అన్నిటికీ నీ పరిపాలనా సంరక్షణపై నమ్మకం ఉంచుతూ, అన్నిటికంటే మిన్నగా దివ్యసత్ప్రసాదంలో నీ సాన్నిధ్యాన్ని కోరుకునే కృపను నాకు అనుగ్రహించు.
నా ప్రభువా, నా దేవా, నా సర్వస్వమా, నీవే అయిన నా అనుదిన ఆహారాన్ని ఈ రోజు నాకు దయచేయు. భౌతిక సారానికి అతీతమైన ఆ ఆహారాన్ని నీ బిడ్డలందరికీ సమకూర్చు. నీ ఆధ్యాత్మిక శరీరమైన సభలోని ప్రతి సభ్యుణ్ణి పరలోక ఆరాధనలోకి ఆకర్షించు. అక్కడ మేము నిత్యమూ “పూర్వము ఉన్నవారు, ఇప్పుడు ఉన్నవారు, రాబోవువారు అయిన సర్వశక్తిమంతుడగు ప్రభువైన దేవుడు పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు, పరిశుద్ధుడు!” అని ఎలుగెత్తి పలుకుతాము.
నా ప్రభువా, దివ్యసత్ప్రసాదంలో నీ సాన్నిధ్యాన్ని నేను స్వీకరిస్తుండగా, నీవు నా ఆత్మను నీకు అనుగుణంగా మలుస్తుండగా, నా జీవితంలోని ప్రతి అంశంలో నీ పరిపాలనా సంరక్షణపై నమ్మకం ఉంచడానికి నాకు సహాయం చేయు. నా ప్రతి అవసరం నీకు తెలుసనీ, ప్రేమగల తండ్రిలా నీవు నా అవసరాలను తీరుస్తావనీ నేను పూర్ణహృదయంతో విశ్వసిస్తూ ప్రకటిస్తున్నాను. నీవు నన్ను ఎన్నడూ విడిచిపెట్టవు, ముఖ్యంగా జీవిత పరీక్షల సమయంలో. బదులుగా, నీ చిత్తం, నీ నీతి వెల్లడై నీ మహిమగల కృపారాజ్యాన్ని స్థాపించాలని ఆకలిదప్పులతో కోరుకోవడానికి అవసరమైన మనోధైర్యాన్ని నాకు అనుగ్రహిస్తావు.
నా ప్రేమమయుడైన దేవా, తండ్రీ, కుమారా, పవిత్రాత్మా, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను! ఆమెన్.
ఏడవ అధ్యాయం: “మా ఋణాలను మన్నించుము…”

కాగితపు అట్ట పుస్తకం – కిండిల్ ఈ-పుస్తకం – ఆడిబుల్ – గూగుల్ ప్లే – ఆపిల్ బుక్స్ – ఇంకా మరిన్ని!
