ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ರೂಪಾಂತರವೆಂಬ ಉನ್ನತ ಕರೆಯನ್ನು (ದೈವಿಕ ಐಕ್ಯವನ್ನು) ಸಾಧಿಸಲು ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಮಾಡುವ ಆಮೂಲಾಗ್ರ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ನೀವು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರೆ, ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ ನೋವಿನಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಡಿ. ಆದರೆ ಆ “ನೋವು” ನಿಮ್ಮನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುತ್ತದೆ; ಕೊನೆಗೆ ಅದು ಮಾಧುರ್ಯ, ಆಂತರಿಕ ನಿಶ್ಚಲತೆ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಪೀಠಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ, ಶಿಲುಬೆಯ ಸಂತ ಯೋಹಾನರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ “ಆರಂಭಿಕ” ಎಂದರೆ, ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬದ್ಧನಾಗಿರುವ, ಈಗಾಗಲೇ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಜೀವನವನ್ನು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ, ಆದರೆ ಇನ್ನೂ ದೇವರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ತನ್ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಡದ ವ್ಯಕ್ತಿ. ನಿಮ್ಮ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಇದೇ ಆಗಿದ್ದರೆ, ಸಂತ ಯೋಹಾನರು “ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ರಾತ್ರಿ” ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಹಾದಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು, ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ.
ದೈವಿಕ ಐಕ್ಯವನ್ನು (ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಿವಾಹ ಮತ್ತು ರೂಪಾಂತರಗೊಳಿಸುವ ಐಕ್ಯ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ) ಸಾಧಿಸಲು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆತ್ಮವೂ ಹಾದುಹೋಗಬೇಕಾದ ಎರಡು “ಕತ್ತಲ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ” ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ರಾತ್ರಿಯು ಒಂದು. ಈ ಮೊದಲ ಕತ್ತಲ ರಾತ್ರಿಯಾದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಲಾಗಿದೆ: ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯವು ಆರಂಭಿಕರಿಗಾಗಿ ಸಂತ ಯೋಹಾನರು ನೀಡಿದ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ರಾತ್ರಿಯ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆ.
“ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ರಾತ್ರಿ”ಯ ಸಾರಾಂಶ
“ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ರಾತ್ರಿ”ಯ ಗುರಿಯು ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಕೆಳಮಟ್ಟದ ಸುಖಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುವುದಾಗಿದೆ. ಆಗ ನೀವು ದೇವರನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಸಬಹುದು. ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ದೈವಿಕ ಐಕ್ಯದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಆನಂದವನ್ನೂ ಅವರು ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯು ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ ಮಾತ್ರವೇ ಆಗಿದೆ. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಹಸಿವು-ಹಂಬಲಗಳು ಮತ್ತು ಬಯಕೆಗಳ ಈ ಆರಂಭಿಕ ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಮೂಲಕ ಹಾದುಹೋದ ಬಳಿಕ, ದೇವರು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಇನ್ನೂ ಮೂರು ಹಂತಗಳ ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಮೂಲಕ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ನಾವು ಆರಂಭಿಸುವುದು ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಂದಲೇ.
ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ವಯಂನಿರಾಕರಣೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಬೇಕು; ಜೊತೆಗೆ ಮನನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಮೂಲಕ ದೇವರನ್ನು ಹೊಸ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಅರಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು. ಸ್ವಾರ್ಥವನ್ನು ಕಳಚಿಹಾಕಬೇಕು; ಪಾಪಪೂರಿತ ಅಂಟುಗಳು ಮತ್ತು ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ಬಯಕೆಗಳಿಂದ ಹರಿದುಬರುವ ಮೋಸಗೊಳಿಸುವ ಎಲ್ಲ ಸುಖಗಳನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕಬೇಕು.
ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ, ನಮಗೆ ಯಾವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು ಎಂಬ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಸುಲಭವಾಗಿ ಮೋಸಹೋಗುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪಯಣದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಪಾಪದಿಂದ ಮತ್ತು ಈ ಲೋಕದ ಇತರ ಅನೇಕ ಸಂಗತಿಗಳಿಂದ ಸಿಗುವ ಸುಖಕ್ಕೆ ನಾವು ಇನ್ನೂ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುತ್ತೇವೆ. ಹಣ, ಇಂದ್ರಿಯ ಸುಖಗಳು, ಅತಿಯಾದ ಆಹಾರ ಅಥವಾ ಇತರ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತ ಹಂಬಲಗಳ ತೃಪ್ತಿಯೇ ನಮಗೆ ಸಂತೃಪ್ತಿ ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾವು ಇನ್ನೂ ನಂಬಿರಬಹುದು. ಅವು ಒಂದು ಬಗೆಯ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಆನಂದವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದರೂ, ಅವುಗಳ ಅಂತಿಮ ಫಲ ದಾಸ್ಯ ಮತ್ತು ಬಂಧನವೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ದೇವರು ನೀವು ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಈ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿ, ಮೋಸಗೊಳಿಸುವ ಈ ಅಂಟುಗಳು ಮತ್ತು ಬಯಕೆಗಳಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯಲು ನೀವೇ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಆಯ್ಕೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ದೇವರು ನಿಮಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಬಯಸುವ ಮಹಿಮೆಯ ಸತ್ಯಗಳ ಅರಿವಿನಲ್ಲಿ ನೀವು ಬೆಳೆಯಬೇಕು.
“ಆರಂಭಿಕರಿಗೆ” ಸೂಕ್ತವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ
ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಂತಕ್ಕೂ ಸೂಕ್ತವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ರೂಪವನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಈ ಮೊದಲ ಹಂತದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಮನನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಮನನ ಎಂದರೆ ಸರಳವಾಗಿ, ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ವಾಕ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ದೇವರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಬೇರೊಂದು ಪ್ರೇರಣಾದಾಯಕ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೊಡಗಿಸುವುದು. ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಈ ಆರಂಭಿಕ ಹಂತಕ್ಕೆ ಕರೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನೀವು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ “ಪ್ರೇರಿತರಾಗುವಿರಿ”; ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದೇವರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮವು ದೇವರ ಸಾಮೀಪ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ; ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಉಪವಾಸಗಳು, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಾಚನ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ಸೇವಾಕಾರ್ಯಗಳಂತಹ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಮನನ, ಪ್ರೇರಣೆ ಮತ್ತು ಸಾಂತ್ವನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಈ ಜೀವನದ ಮೂಲಕ ದೇವರು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವನ್ನು ಪುಟ್ಟ ಶಿಶುವಿನಂತೆ ಪೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶಿಶುವಿಗೆ ಶುದ್ಧವಾದ ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅದನ್ನು ಮುದ್ದಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನವಿರಾದ ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಎಲ್ಲ ಕೋಮಲ ಆರೈಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಂತ್ವನಗಳು ದೇವರಿಂದ ಬರುತ್ತವೆ; ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಅವು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ. ನಂತರ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ, ದೇವರು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನೂ ತಮ್ಮೊಂದಿಗಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನೂ ಬದಲಾಯಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಶಿಶುವಿನ ಸಂಬಂಧದಂತಿರದೆ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಮಗುವಿನ ಅಥವಾ ಹದಿಹರೆಯದವರ ಸಂಬಂಧದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಮಗು ನಂತರ ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೆಳೆದು, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಬುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ; ಧ್ಯಾನ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಮೂಲಕ ವಯಸ್ಕ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು (ದೈವಿಕ ಐಕ್ಯವನ್ನು) ತಲುಪುತ್ತಾನೆ; ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಧ್ಯಾನದ ಮೂಲಕ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಂದಾದ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ.
ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ರಾತ್ರಿಯ ಕುರಿತ ತಮ್ಮ ಬೋಧನೆಗಳಲ್ಲಿ ಶಿಲುಬೆಯ ಸಂತ ಯೋಹಾನರು ಬಳಸುವ ಕೆಲವು ತಾತ್ತ್ವಿಕ ಪದಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ನಾವೀಗ ನೋಡೋಣ. ಈ ಪದಪ್ರಯೋಗಗಳು ಕೆಲವರಿಗೆ ಹೊಸದಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯವಾದ್ದರಿಂದ, ಗಮನವಿಟ್ಟು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ.
ಪದಪ್ರಯೋಗಗಳ ಅರ್ಥನಿರೂಪಣೆ
ಹಾಗಾದರೆ, “ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ರಾತ್ರಿ” ಎಂದರೇನು? ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪಯಣವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಪವಿತ್ರತೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಲು ನೀವು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಆರಂಭಿಕ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಇದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ದೇವರ ವಿಶೇಷ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಮಾತ್ರ ನೀವು ಸಾಧಿಸಬಲ್ಲಿರಿ (ಎರಡನೆಯ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯಗಳು ಇವುಗಳ ಮೇಲೆ ಗಮನಹರಿಸುತ್ತವೆ). ಆದರೆ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಲು ನೀವು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಅನೇಕ ಸಂಗತಿಗಳಿವೆ.
ನೀವು ಮೊದಲು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಮುಖ್ಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ “ಶುದ್ಧೀಕರಣ” ಅಥವಾ “ಕತ್ತಲ ರಾತ್ರಿ” ಎಂಬುದಾಗಿದೆ. ಸಂತ ಯೋವಾನ್ನರು ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ವಿವಿಧ ಹಂತಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಿದರೂ, ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಈ ಪದವನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ನಿಮ್ಮ ಇಂದ್ರಿಯಾಕಾಂಕ್ಷೆಗಳು ಮತ್ತು ಬಯಕೆಗಳಿಗೆ ಮಣಿಯುವ ಮೂಲಕ ನೀವು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಮಿತಿಮೀರಿದ ಸುಖಗಳ ಮೇಲಿನ ಎಲ್ಲ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಗಳಿಂದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ನೀವು ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾದ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಶುದ್ಧೀಕರಣಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಮೊದಲ ಸಕ್ರಿಯ ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಕುರಿತು ಸಂತ ಯೋವಾನ್ನರು ನಮಗೆ ನೀಡಿರುವ ಸುಂದರ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನೀವು ಸಿದ್ಧರಾಗುವಂತೆ, ಓರೆ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿರುವ ಈ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪದವನ್ನೂ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸೋಣ.
ಇಂದ್ರಿಯಸಂಬಂಧಿ: ಇದು ನಿಮ್ಮ ಪಂಚೇಂದ್ರಿಯಗಳ ಮೂಲಕ ನೀವು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ಅನುಭವಿಸುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. “ಇಂದ್ರಿಯಸಂಬಂಧಿ” ಅನುಭವ ಎಂದರೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು, ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಪಂಚೇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಆಗ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೀವು ಏನನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಿರಿ? ಏನನ್ನೂ ಇಲ್ಲ! ನೀವು ಕೇವಲ ಆತ್ಮವಾಗಿರುವಿರಿ. ಆಗಲೂ ನೀವು ಯೋಚಿಸಬಹುದು, ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಮತ್ತು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಬಹುದು; ಆದರೆ ಈ ಲೋಕದಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಇಂದ್ರಿಯಾಕಾಂಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ಏನನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನಿಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಪಂಚೇಂದ್ರಿಯಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದನ್ನೂ ನೀವು ಎಂದಿಗೂ ಬಳಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿರಲೇ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಇನ್ನೂ ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಆಗ ನಿಮ್ಮ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಮೂಲಕ ಈ ಲೋಕದಿಂದ ಬರುವ ಯಾವುದೇ ನೆನಪುಗಳಾಗಲಿ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳಾಗಲಿ ಸಹ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಆಗಲೂ ನೀವು ಯೋಚಿಸುವಿರಿ ಮತ್ತು ಸಂಕಲ್ಪಿಸುವಿರಿ, ಆದರೆ ದೇವದೂತರಂತೆ ಕೇವಲ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ. ಹೀಗಾಗಿ, ಈ ಭೌತಿಕ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೀವು ನೋಡುವ, ಮುಟ್ಟುವ, ಮೂಸುವ, ಅನುಭವಿಸುವ ಅಥವಾ ಕೇಳುವ ಎಲ್ಲವೂ ನಿಮ್ಮ ಇಂದ್ರಿಯಾಕಾಂಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತವೆ. ನಿಮ್ಮ ಯೋಚನೆ ಮತ್ತು ಸಂಕಲ್ಪವು ಮೊದಲು ನಿಮ್ಮ ಪಂಚೇಂದ್ರಿಯಗಳ ಮೂಲಕ ನಿಮಗೆ ಬಂದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ್ದಾಗ, ನೀವು ಕೇವಲ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲವೂ ನಿಮ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಇಂದ್ರಿಯಾಕಾಂಕ್ಷೆಗಳಾಗುತ್ತವೆ.
ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳು: ಮಾನವರನ್ನು ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳಿರುವವರಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಅನುಭವದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ನಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದ ಸಹಜ ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ನಾವು ಒಳ್ಳೆಯದು ಎಂದು ಗ್ರಹಿಸುವುದರ ಕಡೆಗೆ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗುವ ಸಹಜ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ದೇವರು ನಮಗೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನೀವು ಇಡೀ ದಿನ ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತಿದ್ದು, ನಿಮ್ಮ ದೇಹದಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಕೊರತೆ ಉಂಟಾಗತೊಡಗಿದರೆ, ನಿಮ್ಮ ದೇಹವು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ನೀರಿಗಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತದೆ. ನೀವು ಇದನ್ನು ಬಯಸದೆ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಗಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖ್ಯ ಅಂಶವೆಂದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳು ಒಳ್ಳೆಯದು ಎಂದು ಗ್ರಹಿಸುವುದನ್ನೇ ನೀವು ಯಾವಾಗಲೂ ಬಯಸುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯುವುದು. ನೀವು ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಎಂದು ಗ್ರಹಿಸುವ ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ಬಯಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ. ನಿಮ್ಮ ಬಯಕೆಯು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಕೆಟ್ಟದ್ದಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದನ್ನು ಕೆಟ್ಟದ್ದೆಂದು ಗ್ರಹಿಸುವ ಕಾರಣದಿಂದ ನೀವು ಅದನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ನಿಮ್ಮ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ, ನೀವು ಬಯಸುವ ವಸ್ತುವನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯದೆಂದು ಗ್ರಹಿಸುವುದರಿಂದ ನೀವು ಅದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀರಿ.
ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ವಿವಿಧ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳ ಕುರಿತು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖ್ಯ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಂದರೆ, ಸಹಜ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳೂ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳೂ ಇವೆ ಎಂಬುದು. ಮೇಲೆ ನೀಡಿರುವ, ಬಾಯಾರಿದಾಗ ನೀರನ್ನು ಬಯಸುವ ಉದಾಹರಣೆಯಂತೆ, ನಿಮ್ಮ ಇಂದ್ರಿಯಗಳಲ್ಲಿರುವ ಸಹಜ ಒಲವುಗಳಿಂದ ಸಹಜ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ತಣಿಸಿಕೊಳ್ಳದ ಹೊರತು, ಅವುಗಳಿಗೆ ಸ್ವತಃ ನೈತಿಕ ಮಹತ್ವವು ತೀರಾ ಕಡಿಮೆ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸಬೇಕಾದವುಗಳಾಗಿವೆ. ಪಾಪವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಥವಾ ಸಹಜ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ತಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು ಮುಂತಾದ, ನಾವು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಯಾವುದಾದರೂ ನಿರ್ಧಾರದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಬಯಕೆಗಳೇ ಇವು.
ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲು, ಒಂದು ತೀವ್ರ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸೋಣ. ಯಾರಾದರೂ ಹೆರಾಯಿನ್‌ನಂತಹ ಬಹಳ ಪ್ರಬಲವಾದ ಮಾದಕವಸ್ತುವಿನ ವ್ಯಸನಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಮಾಣದ ಹೆರಾಯಿನ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ ಎಂಬುದೇ ಸತ್ಯ. ಆದರೂ, ಹೆರಾಯಿನ್ ವ್ಯಸನಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಆ ಮಾದಕವಸ್ತುವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳು ಈ ಮಾದಕವಸ್ತುವಿಗೆ ದಾಸವಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಸೇವಿಸಿದಾಗ ದೇಹಕ್ಕೆ ದೊರೆಯುವ ಉತ್ಕಟ ಆನಂದದ ಅನುಭವದಿಂದ ಬರುವ ತೃಪ್ತಿಯ ಕಡೆಗೆ ಅವು ಆಕರ್ಷಿತವಾಗುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಆ ಮಾದಕವಸ್ತು ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ ಎಂದು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳು ದಾರಿತಪ್ಪಿ ಈ ಮಾದಕವಸ್ತುವನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯದೆಂದು ಗ್ರಹಿಸುವುದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತವೆ. ಮತ್ತು ಈ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯು ಹೆರಾಯಿನ್ ಸೇವಿಸಲು ಮೊಟ್ಟಮೊದಲು ಸಂಕಲ್ಪಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಥವಾ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಆಯ್ಕೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿತು. ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ, ವ್ಯಸನವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಈ ಮಾದಕವಸ್ತುವಿನ ಸ್ವಭಾವವು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕೆಡಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಮುಖ್ಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಏನೆಂದರೆ, ನೀವು ಗರ್ಭಧಾರಣೆಯಾದ ಕ್ಷಣದಿಂದಲೇ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೆರಾಯಿನ್‌ಗಾಗಿ ಸಹಜವಾದ ಬಯಕೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ನೀವು ಇಚ್ಛಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅದನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ ನಂತರವೇ ಆ ಬಯಕೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಅದು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯಾಗಿದೆ. “ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ” ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇದರ ಕುರಿತು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೇಳಲಾಗುವುದು.
ಮೋಹಾಸಕ್ತಿಗಳು: ನೀವು ಬಯಸುವುದನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಮಾಡುವುದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವುದೇ ಮೋಹಾಸಕ್ತಿ. ಇದನ್ನು ವಿವರಿಸಲು, ಹೆರಾಯಿನ್ ವ್ಯಸನಿಯನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪರಿಗಣಿಸಿ. ಅವನು ಹೆರಾಯಿನ್‌ಗೆ ಆಸಕ್ತನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆಗೆ ಅವನು ಪದೇ ಪದೇ ಮಣಿದಿದ್ದಾನೆ. ಆ ಮಾದಕ ವಸ್ತುವಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ದೈಹಿಕ ಹಸಿವುಗಳು ಆನಂದವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಅವನು ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಅವನು ಅದಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ವ್ಯಸನಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಹೆರಾಯಿನ್ ವ್ಯಸನವು ಒಂದು ತೀವ್ರವಾದ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದ್ದರೂ, ನೀವು ಮೋಹಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ಇದೇ ತತ್ತ್ವ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಹಣದ ಹಂಬಲಕ್ಕೆ ಮಣಿಯಲು ನೀವು ಪದೇ ಪದೇ ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿದಾಗ ಹಣದ ಮೇಲೆ ಮೋಹಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಹಣವಿದ್ದರೂ ಈ ಮೋಹಾಸಕ್ತಿ ಇರಬಹುದು. ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅದಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಯಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಹಣ ಇದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದು ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವುದೇ ಸಮಸ್ಯೆ. ಇತರ ಉದಾಹರಣೆಗಳೆಂದರೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ರೀತಿಯ ಆಹಾರ, ಮನರಂಜನೆ, ತೃಪ್ತಿ, ಸುಖ ಮುಂತಾದವುಗಳ ಹಂಬಲ. ಇವುಗಳಿಗಾಗಿ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಹಂಬಲಗಳು ಅಭ್ಯಾಸಗಳಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳಲು ನೀವು ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟಾಗ, ಅವು ಮೋಹಾಸಕ್ತಿಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ಯಾವುದಾದರೊಂದರ ಬಗ್ಗೆ (ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಆಹಾರ) ನಿಮಗೆ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾದ ಹಂಬಲವಿರಬಹುದು; ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಮಿತಿಮೀರಿ ತೊಡಗುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೀವು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ ಅದನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿದಾಗ, ಅದಕ್ಕೆ ಆಸಕ್ತರಾಗುತ್ತೀರಿ. ಇತರರು ನಿಮಗೆ ನೀಡುವ ಅಥವಾ ನೀಡದೆ ಇರುವ ಹೊಗಳಿಕೆ ಮತ್ತು ಗೌರವದಂತಹ ಅಭೌತಿಕ ಸಂಗತಿಗಳಿಗೂ ನೀವು ಆಸಕ್ತರಾಗಬಹುದು. ಇತರರ ಹೊಗಳಿಕೆಯನ್ನು ನೀವು ಬಯಸಿ, ಆ ಹೊಗಳಿಕೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಿದಾಗ, ಆ ಹೊಗಳಿಕೆಗೆ ನೀವು ಆಸಕ್ತರಾಗುತ್ತೀರಿ.
ಅದೇ ರೀತಿ, ನಾಯಿಗೂ ಹಂಬಲಗಳು ಮತ್ತು ಮೋಹಾಸಕ್ತಿಗಳು ಇರುತ್ತವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನಾಯಿಯು ತನ್ನ ಯಜಮಾನನ ಹೊಗಳಿಕೆಯನ್ನು ಬಯಸುವ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ, ಅದು ಕಸರತ್ತುಗಳನ್ನು ಕಲಿತು ಅವುಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು. ಹೊಗಳಿಕೆಗೆ (ಅಥವಾ ರುಚಿಯಾದ ತಿಂಡಿಗೆ) ಇರುವ ಈ ಮೋಹಾಸಕ್ತಿಯೇ, ಯಜಮಾನನ ಆಜ್ಞೆಯ ಮೇರೆಗೆ ನಾಯಿಯು ಒಂದರ ನಂತರ ಮತ್ತೊಂದು ಕಸರತ್ತನ್ನು ಮಾಡುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ನಾಯಿಯು ತನ್ನ ಹಂಬಲ ಮತ್ತು ಬಹುಮಾನದ ನೆನಪಿನಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಹೊಗಳಿಕೆ (ಅಥವಾ ತಿಂಡಿ) ಅದಕ್ಕೆ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಅದು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅದನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ನಡುವಿನ ಒಂದು ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಂದರೆ, ಪ್ರಾಣಿಯು ತನ್ನ ಹಂಬಲಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಡಲು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಮಾಡಲಾರದು. ನಾವು ಹಾಗೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಪ್ರಾಣಿಯು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದ್ದು, ವಾತ್ಸಲ್ಯವುಳ್ಳದ್ದಾಗಿದ್ದು, ಹಂಬಲಗಳಿಂದ ಆಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಹಂಬಲಗಳನ್ನು ಮೀರಿನಿಲ್ಲಬಲ್ಲ ಸ್ವತಂತ್ರ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ನಮಗಿದೆ.
ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ: ನೀವು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಮಾಡುವ ಕ್ರಿಯೆಯೇ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಕ್ರಿಯೆ. ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ, ಈ ಅಧ್ಯಾಯದ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಕ್ರಿಯೆಯೆಂದರೆ ಒಂದು ಅಭ್ಯಾಸವು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ನೀವು ಮಾಡುವ ಕ್ರಿಯೆ. ಇದು ಒಂದು ಮುಖ್ಯವಾದ ವ್ಯತ್ಯಾಸ, ಏಕೆಂದರೆ ಒಮ್ಮೆ ಅಭ್ಯಾಸವು ರೂಪುಗೊಂಡ ಬಳಿಕ, ನಿಮ್ಮ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಕಡಿಮೆ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೆರಾಯಿನ್ ವ್ಯಸನಿಯ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಅವನು ಆಗಾಗ ತನ್ನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ವ್ಯಸನದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಅವನು ಮಾದಕ ವಸ್ತುವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮೋಹಾಸಕ್ತಿಯು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ ಸ್ವತಂತ್ರ ಆಯ್ಕೆಮಾಡುವ ನಿಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾಣಿಗಳಂತೆಯೇ ನೀವು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದಿಂದಲ್ಲ, ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಕ್ರಿಯೆಗೈಯುತ್ತೀರಿ. ನೀವು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಭ್ಯಾಸಕ್ಕೂ ಇದು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ನೀವು ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿ ಅಶ್ಲೀಲ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬಳಸಿದರೆ, ಚಾಡಿ ಹೇಳಿದರೆ, ಹಣವನ್ನು ಹಂಬಲಿಸಿದರೆ, ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡರೆ, ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವು ಕ್ರಮೇಣ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೂ, ಸ್ವತಂತ್ರ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ಮಾನವರಾಗಿ, ನೀವು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿರುವ ರೂಢಿಗತ ಮೋಹಾಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕಲು ಸದಾ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬಹುದು.
ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯ ಪೂರ್ಣ ಸಮ್ಮತಿಯಿಂದ ನೀವು ಮಾಡುವ ಕ್ರಿಯೆಯೇ ನಿಜವಾದ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಕ್ರಿಯೆ. ನೀವು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಮಾಡುವ ಆಯ್ಕೆಯು ಒಂದು ಗುರುತರ ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡುವುದಾಗಿದ್ದರೆ, ನೀವು ಆ ಪಾಪಕ್ಕೆ ದಾಸರಾಗುತ್ತೀರಿ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಆಸಕ್ತರಾಗುತ್ತೀರಿ. ನೀವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗಿ ಮಾಡುವ ಆಯ್ಕೆಯು ಒಂದು ಲಘುಪಾಪವನ್ನು ಅಥವಾ ಕಡಿಮೆ ಗಂಭೀರವಾದ ಯಾವುದಾದರೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿದ್ದರೆ, ನೀವು ಆ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಅಪೂರ್ಣತೆಗೆ ಆಸಕ್ತರಾಗುತ್ತೀರಿ. ಹಾಗೆಯೇ, ನೀವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗಿ ಮಾಡುವ ಆಯ್ಕೆಯು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಯಾವುದಾದರೂ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಹಂಬಲದಲ್ಲಿ (ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಚಾಕೊಲೇಟ್‌ಗಾಗಿ ಇರುವ ಹಂಬಲದಲ್ಲಿ) ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿ ಮಿತಿಮೀರಿ ತೊಡಗುವುದಾಗಿದ್ದರೆ, ಆ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಬಯಕೆಯ ಮೇಲೆ ನೀವು ಮೋಹಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ. ಆದರೆ, ನೀವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗಿ ಮಾಡುವ ಆಯ್ಕೆಯು ದೇವರಿಂದಲೇ ಹರಿದುಬರುವ ಯಾವುದಾದರೂ ಸದ್ಗುಣವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿದ್ದರೆ, ನೀವು ಆ ಸದ್ಗುಣದ ಅಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿಯೂ ಬೆಳೆಯುತ್ತೀರಿ ಮತ್ತು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೇವರಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ.
ಸುಖ: “ಸುಖ” ಎಂಬ ಪದಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿವರಣೆಯ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ, ಸುಖದ ಎರಡು ವಿಧಗಳನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ನೋಡಬೇಕು. ಒಂದು ವಿಧದ ಸುಖವು ಅನಾರೋಗ್ಯಕರವಾದ (ಅಥವಾ ಮಿತಿಮೀರಿದ) ಬಯಕೆಗಳಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ; ಇನ್ನೊಂದು ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯದಿಂದ ಹರಿದುಬರುತ್ತದೆ. ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ಸುಖಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಗುಲಾಮರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಗಮನವನ್ನು ಬೇರೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆದು, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಗೊಂದಲಕ್ಕೀಡುಮಾಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮವು ದೈವಿಕ ಐಕ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಒಂದಾಗಿದೆಯೋ, ಅಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ವಿಧದ ಸುಖವು ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮವು ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿರುವಾಗ ಸ್ನೇಹಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಒಳಿತುಗಳನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಶುದ್ಧವಾಗಿ ಆನಂದಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಬೇರೆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ನೀವು ಹೆಚ್ಚು ಪವಿತ್ರರಾದಂತೆ, ದೇವರು ನಿಮ್ಮ ಮುಂದಿಡುವ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲಿಯೂ ನಿಜವಾದ ಆನಂದವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಚ್ಚು ಸಮರ್ಥರಾಗುತ್ತೀರಿ.
ಶುದ್ಧೀಕರಣ: ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಎಂಬ ಪದವೇ ನೋವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವಂತಿದೆ; ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದು ನೋವುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಶುದ್ಧೀಕರಣವು ಕೇವಲ ನೋವುಂಟುಮಾಡುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅದು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತದೆ. ದೇವರು ಮತ್ತು ಅವರ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ಯಾವುದರ ಮೇಲಾದರೂ ಇರುವ ಕೆಟ್ಟ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು ಮತ್ತು ಆಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕಲು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಒಳಗಾಗಬೇಕಾದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೇ ಶುದ್ಧೀಕರಣ. ಈ ಶುದ್ಧೀಕರಣವು ದೇವರಲ್ಲದ ಎಲ್ಲದರಿಂದಲೂ ಆಂತರಿಕವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅನಾಸಕ್ತರಾಗುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ. ಶುದ್ಧೀಕರಣವು ಸಂತ ಯೋವಾನ್ನರ ಬೋಧನೆಯ ತಿರುಳಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ಐಕ್ಯದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಅರಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆತ್ಮದ ಪ್ರಧಾನ ಗಮನವೂ ಇದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದಂತೆ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧೀಕರಣವು ಎರಡು ರೂಪಗಳನ್ನು ತಾಳುತ್ತದೆ: ಸಕ್ರಿಯ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ. “ಸಕ್ರಿಯ” ಎಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ಆಸಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಲು ನೀವು ಮಾಡಬಹುದಾದ ಕಾರ್ಯಗಳು. “ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ” ಎಂದರೆ ನೀವು ಆರಂಭಿಸಿರುವ ಶುದ್ಧೀಕರಣವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ನೆರವಾಗುವಂತೆ ದೇವರು ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿರೋಧ ತೋರಿಸದಿರುವುದು. ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ಶುದ್ಧೀಕರಣದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಎಂದರೆ, ದೇವರು ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮ್ಮತಿಸುವುದಷ್ಟೇ. ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಗೆ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮದೊಳಗಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದಲೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಬಲ್ಲವರು ದೇವರು ಮಾತ್ರ.
ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ: ನಿಮ್ಮ ಶುದ್ಧೀಕರಣವು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಾಗ ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವುದೇ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ. ಅದನ್ನು ಎರಡು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಮೂಲಕ ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮದಿಂದ ಒಂದು ಆಸಕ್ತಿ ದೂರವಾದಾಗ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದ್ದ ಸಂಗತಿಯಿಂದ ನೀವು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತೀರಿ; ನಿಮ್ಮ ಪಾಪಮಯ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಭಾರವಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ದಮನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ನಿಮ್ಮ ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ಆಸಕ್ತಿಗಳಿಂದ ನೀವು ಮುಕ್ತರಾದ ಮೇಲೆ, ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನೂ ಅವರ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ತವನ್ನೂ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನೀವು ಹೆಚ್ಚು ಸಮರ್ಥರಾಗುತ್ತೀರಿ. ಈ ಬಿಡುಗಡೆಯು ಅಪಾರ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ! ಆಗ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವತಂತ್ರ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಹೊಸ ಹಾಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬಳಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ದೇವರನ್ನೂ ಅವರ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ತವನ್ನೂ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನೀವು ಈ ಸ್ವತಂತ್ರ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಬಳಸಿದಾಗ, ನೀವು ಅನುಭವಿಸುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಕೊನೆಯೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
ಸುಖವೇ ನಿಮ್ಮ ಗುರಿ
ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ರೂಪಾಂತರಕಾರಿ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮವು ಹಾದುಹೋಗಬೇಕಾದ ಕತ್ತಲ ರಾತ್ರಿಯನ್ನೂ ಅನೇಕ ಶುದ್ಧೀಕರಣಗಳನ್ನೂ ಕುರಿತು ಚರ್ಚಿಸುವ ಮೊದಲು, ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಶುದ್ಧೀಕರಣವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡುವ ಒಂದು ಕಾರಣವನ್ನು ಮುಂದಿಡುವುದು ಸಹಾಯಕವಾಗಬಹುದು. ಇದು ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ “ನೋವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಿದಂತೆ” ಆಗುತ್ತದೆ. ಆ ಕಾರಣವೇನೆಂದರೆ, ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ತೃಪ್ತಿ, ಸಾರ್ಥಕತೆ ಮತ್ತು, ಹೌದು, ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಶುದ್ಧೀಕರಣವೊಂದೇ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ.
ನೀವು ಸಂತೋಷವಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ದೇವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ಎಂದೂ ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಸಂತೋಷವಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ! ನೀವು ಸಾರ್ಥಕತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕೆಂದು ಅವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ನಿಮಗಾಗಿ ಬಯಸುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ! ನಿಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಶದಲ್ಲಿಯೂ ನೀವು ಅಪಾರ ಆನಂದವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕೆಂದೂ ಅವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ಸೇವಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಊಟವೂ, ನೀವು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹವ್ಯಾಸವೂ, ನಿಮಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದವಾಗಿ ದೊರೆತಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಬಂಧವೂ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ದಿನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾರ್ಯವೂ ಅಗಾಧ ಸುಖ ಮತ್ತು ಮಧುರ ಆನಂದದ ಮೂಲಗಳಾಗಬೇಕೆಂದು ಅವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅದು ಸಂಭವಿಸಬೇಕಾದರೆ, ಮೊದಲು ನಿಮ್ಮ ಇಡೀ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಶುದ್ಧೀಕರಣವಾಗಬೇಕು; ಆಗ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿರಿ. ಅಲ್ಲದೆ, ದೇವರು ನಿಮಗೆ ನೀಡಲು ಬಯಸುವ ಆನಂದಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಈ ಲೋಕದ ಕ್ಷಣಿಕ ಸುಖಗಳು ಧೂಳಿನಂತಿವೆ ಎಂಬ ಮೂಲಭೂತ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸತ್ಯವನ್ನು ನೀವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಕೆಳಮಟ್ಟದ ಯಾವುದೇ “ಸುಖ”ದಿಂದಾಗುವ ಶುದ್ಧೀಕರಣವು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ದಾರಿಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ.
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಜನರು ಶಿಲುಬೆಯ ಸಂತ ಯೋವಾನ್ನರನ್ನು ನೋವು ಮತ್ತು ದುಃಖದ ಸಂತರೆಂದು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮತ್ತು ಕತ್ತಲ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ವಿಚಾರವನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಾಗ ಅದು ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತೆಯೂ, ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಮನಸ್ಸಾಗದಂತೆಯೂ ಕಾಣಬಹುದು. ಆದರೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಾಗ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ಪಡೆಯಲಾಗದಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂತೋಷ, ಆನಂದ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸುಖ ನಮಗಾಗಿ ಕಾದಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಂತ ಯೋವಾನ್ನರು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಆ ಆನಂದವು, ಅಂತಹದ್ದೊಂದು ಇದೆ ಎಂಬ ಅರಿವೂ ನಮಗಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದ್ದಾಗಿದೆ.
ಭೋಗಾಸಕ್ತ “ಸುಖಾನ್ವೇಷಕ”ನ ಕುರಿತು ಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಯೋಚಿಸಿ. ಇವನು ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಬದುಕುವ, ಐಷಾರಾಮಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುವ, ಲೋಕವು ನೀಡಬಲ್ಲ ಇನ್ನಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಸಾಹಸಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಹೊಸ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಸದಾ ಅರಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಆದರೆ ಸತ್ಯವೇನೆಂದರೆ, ಲೋಕವು ನೀಡಬಲ್ಲ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸುಖವನ್ನೂ ಅರಸುವುದೇ ತನ್ನ ಗುರಿಯೆಂದು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಾಗ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಅದನ್ನೇ ಪಡೆಯಬಹುದು! ಮತ್ತು ಅದು ದುಃಖಕರವಾದ ಫಲಿತಾಂಶ! ಏಕೆ? ಏಕೆಂದರೆ, ದೈವಿಕ ಐಕ್ಯದ ರೂಪಾಂತರದಲ್ಲಿ ಬದುಕುವ ಜೀವನದ ಗ್ರಹಿಕೆಗೆ ಮೀರಿದ ಸಂತೋಷಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ, ಲೋಕದ ಎಲ್ಲ ಸುಖಗಳನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾದರೂ ಸಹ, ಆ ಸುಖಗಳು ಕೇವಲ ಯಾತನೆ ಮತ್ತು ಹೊಲಸಿನಂತಿವೆ. ಇವೆರಡರ ನಡುವೆ ಹೋಲಿಕೆಯೇ ಇಲ್ಲ.
ಹಾಗಾದರೆ, ನೀವು ಜೀವನವನ್ನು ಆನಂದಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು ಎಂದು ದೇವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆಯೇ? ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಸುಖವು ಅತ್ಯುನ್ನತ ಮಟ್ಟದ್ದಾಗಿರಬೇಕು ಎಂದು ಅವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ; ನೀವು ಯಾವ ಮಟ್ಟದ ಆನಂದಕ್ಕಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೀರೋ ಆ ಮಟ್ಟದ ಆನಂದವನ್ನು, ಶಾಶ್ವತ ಆನಂದಗಳನ್ನು, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಆನಂದಗಳನ್ನು ನೀವು ಅನುಭವಿಸಬೇಕೆಂದು ಅವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಎಂದಿಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡದ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೇಕೆಂಬ ಹಸಿವನ್ನು ಸದಾ ಉಳಿಸುವ ಕ್ಷಣಿಕ ಮತ್ತು ಸೀಮಿತ ಸುಖಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದ ಮುಳುಗಿರಬೇಕೆಂದು ಅವರು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ನೀವು ತೃಪ್ತರಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ದೇವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ, ಹಸಿದಿರಬೇಕೆಂದಲ್ಲ. ನೀವು ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಅವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ, ಸದಾ ಆತಂಕದಲ್ಲಿರಬೇಕೆಂದಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯವು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿ ತುಳುಕಬೇಕೆಂದು ಅವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ, ಸದಾ ಇನ್ನಷ್ಟನ್ನು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಿರಬೇಕೆಂದಲ್ಲ.
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಾರ್ಥಕತೆಯನ್ನು ಅರಸುವುದಕ್ಕೂ ದೇವರಲ್ಲಿ ಸಾರ್ಥಕತೆಯನ್ನು ಅರಸುವುದಕ್ಕೂ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಕೆಲವು ಸಾಲುಗಳು ಕಾರ್ಮೆಲ್ ಪರ್ವತದ ಆರೋಹಣ ಕೃತಿಯ ಪುಸ್ತಕ I, ಅಧ್ಯಾಯ IV, #4-5ರಿಂದ ಇಲ್ಲಿವೆ:
…ಸೃಷ್ಟಿಗಳ ಎಲ್ಲ ಲಾವಣ್ಯ ಮತ್ತು ಸೌಂದರ್ಯವು ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದಾಗ, ದೈನ್ಯ ಮತ್ತು ಕುರೂಪದ ಪರಮಾವಧಿಯಾಗಿದೆ.
…ಲೋಕದ ಸೃಷ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ಒಳ್ಳೆಯತನವನ್ನು ದೇವರ ಅನಂತ ಒಳ್ಳೆಯತನಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದಾಗ, ಕೆಡುಕು ಎಂದೇ ವರ್ಣಿಸಬಹುದು.
ಲೋಕದ ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನವೂ ಮನುಷ್ಯರ ಎಲ್ಲ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವೂ ದೇವರ ಅನಂತ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದಾಗ, ಕೇವಲ ಪರಮ ಅಜ್ಞಾನವೇ ಆಗಿವೆ…
ಬೇರೆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಲೋಕವು ಸುಂದರ, ಒಳ್ಳೆಯದು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಪೂರ್ಣವೆಂದು ಬಿಂಬಿಸುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಪಡೆದರೂ, ದೈವಿಕ ಐಕ್ಯದ ಮೂಲಕ ದೇವರು ಅವರಿಗೆ ಕೊಡಲು ಬಯಸುವುದಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ನಿಜವಾಗಿ ಪಡೆಯುವುದು ದೈನ್ಯ, ಕೆಡುಕು ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನವೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟವೆನಿಸಿದರೆ, ಈಗಲೇ ಧೈರ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ಸದ್ಯಕ್ಕೆ, ದೈವಿಕ ಐಕ್ಯದ ಮೂಲಕ ದೇವರು ನಿಮಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಲು ಬಯಸುವ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ, ಆನಂದ, ಸುಖ ಮತ್ತು ಉಲ್ಲಾಸವು, ಲೋಕವು ಕೊಡಬಲ್ಲುದಕ್ಕಿಂತ ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ತಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ನೀವು ಸ್ವಂತ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಪಡೆಯಬಲ್ಲುದಕ್ಕಿಂತ ಅನಂತವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ತೃಪ್ತಿಕರ, ಆನಂದದಾಯಕ, ಸುಖಕರ ಮತ್ತು ಉಲ್ಲಾಸದಾಯಕವಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಿ. ನೀವು ಅತ್ಯಧಿಕ ಭೌತಿಕ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಗಳಿಸಿದರೂ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮನರಂಜನೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರೂ, ಪ್ರತಿದಿನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೂ, ಲೋಕದಿಂದ ಅಪಾರ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆದರೂ, ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿರುವ ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಕಲಿತರೂ, ಇತ್ಯಾದಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಾಧಿಸಿದರೂ, ದೇವರು ನಿಮಗೆ ಕೊಡಲು ಬಯಸುವುದಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದಾಗ ನೀವು ಇನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೈನ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತೀರಿ. ಈಗ ನೀವು ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಆರಂಭಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುವಾಗ, ಈ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸದಾ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ.
ಸತ್ಯವು ಶುದ್ಧೀಕರಣದತ್ತ ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತದೆ
“ಶುದ್ಧೀಕರಣ” ಎಂಬುದು ನೋವಿನ, ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಮತ್ತು ಕುಗ್ಗಿಸುವ ಸಂಗತಿಯಾಗಿ ತೋರಿದರೆ, ಲೋಕ, ಶರೀರ, ದುಷ್ಟನು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮದೇ ದಾರಿತಪ್ಪಿದ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮೋಸಗೊಳ್ಳಲು ನೀವು ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟಿರುವುದೇ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ. ನಿಮಗೆ ಸತ್ಯ ಬೇಕೇ, ಅಥವಾ ಸುಳ್ಳಿನಲ್ಲಿ ಬದುಕಲು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತೀರಾ? ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಅನೇಕ ಜನರಿಗೆ ಇದು ಉತ್ತರಿಸಲು ಕಷ್ಟವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿದೆ. ದೇವರು ತಮಗೆ ತಿಳಿಸಲು ಬಯಸುವ ಮಹಿಮೆಯ ಸತ್ಯವನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿಯಲು ಅನೇಕರು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಏಕೆ? ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದರೆ, ಬದಲಾಗಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ತಾವು ಸಂತೋಷವಾಗಿರುವಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತಾ, ಸುಲಭವಾಗಿ ತಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ತಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಲೌಕಿಕ ಮತ್ತು ಶಾರೀರಿಕ ಬಯಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಸುಖವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಮುಂದುವರಿಯಬಹುದು. ಸುಳ್ಳುಗಳು ಬಯಲಾಗಿ ಅವುಗಳ ಮುಖವಾಡ ಕಳಚಿದಾಗ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಸತ್ಯವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರರನ್ನಾಗಿಸುವಂತೆ, ನೀವು ಮೊದಲು ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ನಿಮ್ಮ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು
ಇಂದ್ರಿಯ ಮಟ್ಟದ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಬಯಕೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿ ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮದೊಳಗೆ ಏನು ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಇದನ್ನು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲು ಈಗ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ. ಯಾವುದೇ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕ್ರಮವಿಲ್ಲದೆ ನೀಡಲಾದ “ಇಂದ್ರಿಯ ಮಟ್ಟದ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಬಯಕೆಗಳ” ಕೆಲವು ಸ್ಪಷ್ಟ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ:
- ಬಹಳವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದು
- ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಬಯಸುವುದು
- ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಆಹಾರವನ್ನು ಬಯಸುವುದು
- ಅತಿಯಾದ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಆಹಾರ ಅಥವಾ ಪಾನೀಯವನ್ನು ಬಯಸುವುದು
- ಅತ್ಯಂತ ಆರಾಮದಾಯಕ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಬಯಸುವುದು
- ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಬಡ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವುದು
- ಮೊದಲ ಅವಕಾಶ ತನಗೇ ಸಿಗಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವುದು
- ಅವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಲೈಂಗಿಕ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವುದು
- ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಬಯಸುವುದು
- ಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವುದು
- ಇತರರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವುದು
- ಇತ್ತೀಚಿನ ಗಾಳಿಸುದ್ದಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿಯಾದ ಕುತೂಹಲ ಹೊಂದಿರುವುದು
- ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್, ಟ್ಯಾಬ್ಲೆಟ್ ಅಥವಾ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವುದು
- ಯಾವಾಗಲೂ ಅತ್ಯಂತ ಸುಲಭವಾದ ಮಾರ್ಗವನ್ನೇ ಬಯಸುವುದು
- ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದುದನ್ನೇ ಬಯಸುವುದು
- ನಿಮ್ಮ ಸ್ವತ್ತುಗಳ ಮೇಲೆ ಅತಿಯಾದ ಪ್ರೀತಿ ಹೊಂದಿರುವುದು
- ಇತ್ಯಾದಿ, ಇತ್ಯಾದಿ, ಇತ್ಯಾದಿ.
ಈಗ, ಉದಾಹರಣೆಗಳ ಈ ಚಿಕ್ಕ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಓದುವಾಗ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ನಿಮಗೆ ಕಂಡುಬರಬಹುದು. ಅಯ್ಯೋ, ಸತ್ಯವು ನಿಜಕ್ಕೂ ನೋವುಂಟುಮಾಡಬಹುದು. ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿರುವ ಇಂತಹ ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಗಳು, ನೀವು ಅರಿತಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚು ಹಾನಿಯನ್ನು ನಿಮಗೆ ಏಕೆ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ನಿಧಾನವಾದ ಮತ್ತು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಮೂಲಕ ಸಾಗುವುದು ನೋವಿನಿಂದ ಕೂಡಿರಬಹುದು. ಮೇಲೆ ತಿಳಿಸಿದ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಅಥವಾ ಅದೇ ರೀತಿಯ ಬೇರೆ ಯಾವುದಕ್ಕಾದರೂ ನೀವು ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ತಕ್ಷಣವೇ ನಿಮ್ಮ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಅವು ಒಳ್ಳೆಯವು, ಅಥವಾ ಕನಿಷ್ಠ ತಪ್ಪೇನಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಎಲ್ಲ ಬಗೆಯ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಲು ನೀವು ಪ್ರಲೋಭನೆಗೆ ಒಳಗಾಗಬಹುದು. ಭಯಪಡಬೇಡಿ. ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ನಿಧಾನವಾಗಿಯೂ ನೋವಿನಿಂದ ಕೂಡಿದುದಾಗಿಯೂ ಇರಬಹುದು; ಆದರೆ ಅದು ನವೀಕರಿಸುವ ಮತ್ತು ಸ್ವತಂತ್ರಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೂ ಆಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಡಿ. ನಿಜವಾದ ಆನಂದ ಮತ್ತು ಸುಖಕ್ಕೆ ಅದೊಂದೇ ಮಾರ್ಗ.
ಮೇಲಿನ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿರುವ ಕೆಲವು ವಿಷಯಗಳು ಇತರವುಗಳಿಗಿಂತ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚು ಹಾನಿಕರವಾಗಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಅಲ್ಲದೆ, ಈ ಪಟ್ಟಿ ಸಹಜವಾದ ಆಯ್ಕೆಗಳು, ಇಷ್ಟಗಳು ಅಥವಾ ಅನಿಷ್ಟಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನಿಮಗೆ ಖಾರವಾದ ಆಹಾರ ಅಥವಾ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣ ಇಷ್ಟವಾಗಿದ್ದರೆ, ಖಾರವಾದ ಆಹಾರ ಅಥವಾ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡದಿರುವಂತೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದೇ ನಮ್ಮ ಗುರಿಯಲ್ಲ. ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುವುದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೇನಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನೀವು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಶಿಖರಗಳನ್ನು ತಲುಪಲು ಬಯಸಿದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಸಹಜ ಇಷ್ಟಾನಿಷ್ಟಗಳು ದೇವರ ದೈವಿಕ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಮಿತಗೊಂಡು ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಬರಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಅವು ಭೋಗಾಸಕ್ತಿಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟು, ಮಿತಿಮೀರಿದ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಾರದು ಎಂದು ಸಂತ ಯೋವಾನ್ನರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬೇರೆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಸಹಜ ಆದ್ಯತೆಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬಾರದು; ಅವು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ಹಿಡಿತ ಹೊಂದಿರಬಾರದು. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ನಿಮ್ಮ ಸಹಜ ಇಷ್ಟಾನಿಷ್ಟಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬದುಕುವ ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗವೆಂದರೆ, ಅವು ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಮಿತಗೊಂಡಿವೆ ಮತ್ತು ಅವುಗಳಿಗಾಗಿ ಇರುವ ಬಯಕೆಯು ನಿಮ್ಮ ಇಂದ್ರಿಯ ಬಯಕೆಗಳ ನಡುವೆ ಸರಿಯಾದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು.
ಮೇಲಿನ ಪಟ್ಟಿ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಪುಟಗಳಷ್ಟು ಮುಂದುವರಿಯಬಹುದು. ಈ ಪುಸ್ತಕದ ಆರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಅನೇಕ ಆಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಸಮಗ್ರವಾದ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಯ ಪರೀಕ್ಷೆ ಇದೆ. ಸದ್ಯಕ್ಕೆ, ಆಸಕ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಬಯಕೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮೂಲಭೂತ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಮೂಲಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕಾದರೆ, ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಬೇಕಾದ ಆಸಕ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಬಯಕೆಗಳು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿವೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸುವುದೇ ನಮ್ಮ ಗುರಿ.
ನಾನು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಬೇಕೇ?
ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ “ಹೌದು!” ಎಂದು ಹೇಳಲು ನನಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೌದು, ದೈವಿಕ ಐಕ್ಯದ ಅಗಾಧ ಆನಂದ ಮತ್ತು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ನೀವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಬಯಸಿದರೆ, ಎಷ್ಟೇ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿದ್ದರೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದಲೂ ನೀವು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು. ಒಂದೇ ಒಂದು ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತ ಆಸಕ್ತಿಯೂ ಉಳಿಯುವಂತಿಲ್ಲ (ದೇವರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ವಸ್ತುವಿಷಯಗಳ ಮೇಲಿನ ಎಲ್ಲ ಆಸಕ್ತಿಗಳೂ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವೇ ಆಗಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ). ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪಾಪಮಯವಾದದ್ದು (ಗುರುಪಾಪ) ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಉಳಿಯುವಂತಿಲ್ಲ; ಕಡಿಮೆ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಪಾಪಮಯವಾದದ್ದೂ (ಲಘುಪಾಪ) ಉಳಿಯುವಂತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಂತ ಯೋವಾನ್ನರು ಇನ್ನೂ ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ದೈವಿಕ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಬಯಸಿದರೆ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಗುರುಪಾಪಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಲಘುಪಾಪಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಎಷ್ಟೇ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿದ್ದರೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನೂ ಜಯಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮುಂದೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಿದ್ದಾರೆ!
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಏಕೆ ತೊರೆಯಬೇಕು? ಏಕೆಂದರೆ ದೈವಿಕ ಐಕ್ಯವೆಂದರೆ ಆತ್ಮವು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿರುವುದು. ಅಂದರೆ ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಮ್ಮದಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಸಂತ ಪೌಲರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ: “ಆದರೂ ನಾನು ಜೀವಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಇನ್ನು ಜೀವಿಸುವವನು ನಾನಲ್ಲ, ಕ್ರಿಸ್ತರು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ” (ಗಲಾತ್ಯರಿಗೆ 2:20). ಕ್ರಿಸ್ತರಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅನುರೂಪವಾದ ಆತ್ಮವು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಾಪ ಮತ್ತು ಅಪೂರ್ಣತೆಯಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತರಿಗೆ ಅನುರೂಪವಾಗಿರುವುದು ಮತ್ತು ಪಾಪಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ. ಪರಿಪೂರ್ಣ ದೈವಿಕ ಐಕ್ಯದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುವವರೂ “ದಿನಕ್ಕೆ ಏಳು ಬಾರಿ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ” (ಜ್ಞಾನೋಕ್ತಿಗಳು 24:16); ಅಂದರೆ ಅವರು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಲಘುಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಆ ಕ್ಷಣಿಕ ಪಾಪಗಳು ಅಭ್ಯಾಸಗಳಾಗದಂತೆ, ಅಥವಾ ಪಾಪದ ಇಲ್ಲವೇ ಅಪೂರ್ಣತೆಯ ಮೇಲಿನ ಆಸಕ್ತಿಗಳಾಗದಂತೆ ಅವರು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಆಸಕ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಬಯಕೆಗಳು
ಶಿಲುಬೆಯ ಸಂತ ಯೋವಾನ್ನರು ನಮಗೆ ನೀಡುವ ಮತ್ತೊಂದು ಮುಖ್ಯ ಒಳನೋಟವೆಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಆಸಕ್ತಿಗಳ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮಾತ್ರ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು. ದೇವರು ಮತ್ತು ಅವರ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ಯಾವುದರ ಮೇಲಾದರೂ ನಮಗಿರುವ ಎಲ್ಲ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಬಯಕೆಗಳಿಂದಲೂ ನಾವು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು. ಒಂದು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಬಯಕೆಯು ಒಂದು ಸಹಜ ಬಯಕೆಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಡಿ. ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಬಯಕೆಗಳು ಆಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತವೆ. ಆಸಕ್ತಿ ಎಂದರೆ, ಪಾಪಮಯವಾದ ಅಥವಾ ಕೇವಲ ಅಪೂರ್ಣವಾದ ಒಂದು ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ನಾವು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ ಎಂದರ್ಥ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನಿಮಗೆ ಹರಟೆಯಲ್ಲಿ ಇತರರ ಬಗ್ಗೆ ಇಲ್ಲಸಲ್ಲದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುವ ಅಭ್ಯಾಸವಿದ್ದರೆ, ನೀವು ಪದೇ ಪದೇ ಹಾಗೆ ಮಾಡಲು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ ಎಂದರ್ಥ. ನೀವು ಆ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗೆ ಬಂಧಿತರಾಗಿರುತ್ತೀರಿ; ಈ ಪಾಪವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೊರತೆಯಿರುವುದನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತೀರಿ. ಈ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುವುದೆಂದರೆ ಆ ಪಾಪದ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ತೊರೆಯುವುದೇ ಆಗಿದೆ. ಆದರೆ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ತೊರೆಯುವುದು ಮಾತ್ರ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇತರರ ಬಗ್ಗೆ ಇಲ್ಲಸಲ್ಲದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುವ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಬಯಕೆಯೂ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು. ಅಂದರೆ, ನೀವು ಹಾಗೆ ಮಾಡುವ ನಿರಂತರ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ಜಯಿಸಿದ್ದರೂ, ಇತರರ ಬಗ್ಗೆ ಇಲ್ಲಸಲ್ಲದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಲು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುವ ಸಂದರ್ಭ ಬಂದಾಗ, ಮತ್ತೆ ಅದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೋ ಬೇಡವೋ ಎಂದು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಲು ನೀವು ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗಿರುತ್ತೀರಿ. ಹಾಗೆ ಮಾತನಾಡುವ ಅವಕಾಶ ಬಂದಾಗ ನಿಮಗೆ ಪ್ರಲೋಭನೆ ಉಂಟಾದರೂ, ಅದನ್ನು ತಕ್ಷಣ ತಳ್ಳಿಹಾಕಿದರೆ, ನೀವು ಆ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಬಯಕೆಯಿಂದಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಿರುತ್ತೀರಿ. ಪ್ರತಿಬಾರಿಯೂ ಪ್ರಲೋಭನೆಯನ್ನು ತಕ್ಷಣ ತಳ್ಳಿಹಾಕಿದಾಗ ನೀವು ಕೂಡಲೇ ಸದ್ಗುಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಬಲಗೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ. ಅದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಸದ್ಗುಣವು ಬಲಗೊಂಡಾಗ, ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಇತರರ ಬಗ್ಗೆ ಇಲ್ಲಸಲ್ಲದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುವುದು ನಿಮಗೆ ಅಸಹ್ಯವೆನಿಸುತ್ತದೆ; ಮುಂದೆ ಬರುವ ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳನ್ನು ಇನ್ನೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ತಳ್ಳಿಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ನೀವು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ ಇತರರ ಬಗ್ಗೆ ಇಲ್ಲಸಲ್ಲದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುವುದನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಆ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನಿಟ್ಟರೂ, ನಂತರ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟರೂ ಸಹ, ನೀವು ಆ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಬಯಕೆಗೆ ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗೆ ಬಂಧಿತರಾಗಿರುತ್ತೀರಿ. ಆ ಬಯಕೆ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ; ಬಹುಶಃ ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಲಗೊಳ್ಳಬಹುದು. ಇದು ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಸಮ್ಮತಿಸುವಷ್ಟು ಗಂಭೀರವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಇದೂ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಡಲೇಬೇಕು. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಿಜವಾದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವೆಂದರೆ ಪಾಪಮಾಡುವ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಬಯಕೆಯನ್ನೂ, ದೇವರಲ್ಲದ ಯಾವುದರೊಂದಿಗಾದರೂ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಆಸಕ್ತಿಬಂಧನವನ್ನು ಹೊಂದುವ ಬಯಕೆಯನ್ನೂ ತಕ್ಷಣವೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸುವುದನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಪ್ರಲೋಭನೆಯು ಪಾಪವೂ ಅಲ್ಲ, ಅಪೂರ್ಣತೆಯೂ ಅಲ್ಲ (ಯೇಸುವೂ ಪ್ರಲೋಭನೆಗೆ ಒಳಗಾದರು ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ). ಆದರೂ ಪ್ರಲೋಭನೆಗೆ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತವಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಜಾಗಕೊಟ್ಟು ಅದನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿರುವುದು, ಆ ರೂಢಿಯಾದ ಬಯಕೆ ತೊಲಗುವವರೆಗೆ, ದೈವಿಕ ಐಕ್ಯದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ತಲುಪದಂತೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತದೆ. ಇದು ಹಕ್ಕಿಯ ಕಾಲಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದ ಆ ಚಿಕ್ಕ, ತೆಳುವಾದ ದಾರದಂತಿದೆ. ಆ ದಾರವನ್ನು ತುಂಡರಿಸುವುದು ಅಷ್ಟೇನೂ ಕಷ್ಟವಾಗದಿರಬಹುದು; ಆದರೆ ಆ ದಾರ ತುಂಡಾಗುವವರೆಗೆ ಹಕ್ಕಿಯು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಹಾರಲಾರದು.
ಬಹುಶಃ ಇದು ಅತಿಯಾದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಂತೆ ತೋರಬಹುದು. ಹೌದು, ಇದು ಅತಿಯಾದದ್ದೇ. ಆದರೆ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಅಗತ್ಯವಾದುದನ್ನು ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಡಿ! ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ಎಂದರೆ ಅದೇ: ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ. ಈ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಪಡೆಯುವವರು ಕೆಲವರೇ ಆದರೂ, ಅದು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ; ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗದ ಪರಮಾನಂದದಾಯಕ ದೇವದರ್ಶನವನ್ನು ನಾವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕಾದರೆ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅದು ಅಗತ್ಯವೂ ಆಗಿದೆ.
ಇದಲ್ಲದೆ, ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಬಯಕೆಗಳನ್ನಾಗಲಿ ಪಾಪದ ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳನ್ನಾಗಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಇಲ್ಲವಾಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಬೇಕು. ಅದನ್ನು ನಮ್ಮ ಗುರಿಯನ್ನಾಗಿಯೂ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನಿಮಗೆ ಬ್ಲೂಬೆರಿ ಹಣ್ಣುಗಳು ಇಷ್ಟವಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವುಗಳನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡದಿರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾದ ಇಷ್ಟಾನಿಷ್ಟಗಳಿವೆ. ಜೀವನದ ಎಲ್ಲದರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿರ್ಲಿಪ್ತರಾಗುವುದು ಗುರಿಯಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದು ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಒಳಿತುಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಬದಲಾಗಿ, ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಇಷ್ಟಾನಿಷ್ಟಗಳನ್ನು ಸಮತೋಲನದಿಂದಲೂ ಮಿತವಾಗಿಯೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಗುರಿ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಿಮಗೆ ಮೀನು ಹಿಡಿಯುವುದು, ಹೊಲಿಯುವುದು ಅಥವಾ ಸ್ಟೇಕ್ ತಿನ್ನುವುದು ಇಷ್ಟವಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೇನಿಲ್ಲ. ಆಗಾಗ ಅವುಗಳನ್ನು ಆನಂದಿಸಿ; ಅವು ನಿಮಗೆ ನವಚೈತನ್ಯದ ಮೂಲವಾಗಿರಲಿ. ಆದರೆ ಈ ಇಷ್ಟಾನಿಷ್ಟಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಮ್ಮ ವಶಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದಂತೆ ಮತ್ತು ನೀವು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅತಿಯಾಗಿ ತೊಡಗಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆವರಿಸದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಿ. ಹಾಗಾದಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಬಯಕೆಗಳು ಆ ವ್ಯಾಮೋಹಗಳಿಗೂ ದೇವರಿಗೂ ನಡುವೆ ಎಳೆದಾಡುವುದನ್ನು ನೀವು ಕಾಣುವಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಬಯಕೆಗಳು ಹೀಗೆ ವಿಭಜಿತವಾಗಿರುವಾಗ, ಅವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೇವರ ಮೇಲೂ ಅವರ ಪವಿತ್ರ ಚಿತ್ತದ ಮೇಲೂ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ, ನೀವು ಅವುಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಇಲ್ಲವಾಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಪಿಶಾಚಿ, ಶರೀರ ಮತ್ತು ಲೋಕವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅನೇಕ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಲೋಭನೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ನೀವು ಸರಿಯಾದ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ಆ ಮೂಲಕ ಸದ್ಗುಣದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಲೆಂದು ದೇವರು ಈ ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳಿಂದ ವಿಮುಖರಾಗುವುದನ್ನು ನೀವು ರೂಢಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಆ ಮೂಲಕ ಅವುಗಳಿಗಾಗಿರುವ ಬಯಕೆಯನ್ನೂ ತೊಡೆದುಹಾಕಬೇಕು. ಹೀಗಾದಾಗ, ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳು ಕಬ್ಬಿಣದ ಗೋಡೆಗೆ ಬಡಿದು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಪುಟಿಯುವ ರಬ್ಬರ್ ಚೆಂಡಿನಂತಿರುತ್ತವೆ. ಚೆಂಡು ಗೋಡೆಗೆ ಬಡಿಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅದರಿಂದ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಪರಿಣಾಮವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಕ್ರಮಬದ್ಧಗೊಳಿಸುವುದು
ಸರಿಯಾಗಿ ಕ್ರಮಬದ್ಧಗೊಂಡ ಆತ್ಮವು ತನ್ನ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಒಲವುಗಳು ಮತ್ತು ಇಷ್ಟಾನಿಷ್ಟಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತದೆ, ಅವು ರೂಢಿಯಾದ, ಅತಿಯಾದ ಮತ್ತು ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ವ್ಯಾಮೋಹಗಳಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಲು ಹೇಗೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುವುದು, ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಬಯಕೆಗಳ ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಕುರಿತಾದ ಈ ಆಮೂಲಾಗ್ರ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಲು ನೆರವಾಗಬಹುದು.
ನಿಮಗೆ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಮನೆಯ ಆಶೀರ್ವಾದ ದೊರೆತಿದೆ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿರುವ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನೀವು ಬಹಳವಾಗಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತೀರಿ ಎಂದುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಆದರೆ, ನೀವು ಅದನ್ನು ಆನಂದಿಸಿದರೂ ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅದರ ಮೇಲೆ ಅತಿಯಾದ ವ್ಯಾಮೋಹ ಹೊಂದಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಅನೇಕ ಒಳ್ಳೆಯ ವಸ್ತುಗಳಿವೆ; ಆದರೂ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯ ಮೇಲಿನ ಆಂತರಿಕ ವ್ಯಾಮೋಹವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ದೇವರು ನಿಮಗೆ ನೆರವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಮನೆಗೆ ಬೆಂಕಿ ಬೀಳುವಂತಹ ಯಾವುದಾದರೂ ದುರದೃಷ್ಟಕರ ಘಟನೆ ಸಂಭವಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಅನೇಕ ವಸ್ತುಗಳು ನಾಶವಾದರೆ ಏನಾಗಬಹುದು?
ಬಹುಶಃ ನಿಮ್ಮ ಮೊದಲ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನಿರಾಶೆಯಾಗಿರಬಹುದು; ಅದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದದ್ದೇ. ಅದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಹಜ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಆಂತರಿಕ ಬಯಕೆಗಳು ದೇವರಿಂದ ಸರಿಯಾಗಿ ಕ್ರಮಬದ್ಧಗೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಇದರಿಂದ ಪ್ರಪಂಚವೇನೂ ಮುಗಿದುಹೋಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ನೀವು ಬೇಗನೆ ನಿಮಗೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿರಿ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಇದು ಅಷ್ಟೇನೂ ದೊಡ್ಡ ವಿಷಯವಲ್ಲ. ಆತ್ಮದ ದಾರಿದ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ಅನಾಸಕ್ತಿ ಎಂಬ ಸದ್ಗುಣಗಳನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ನಿಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಆಚರಣೆಗೆ ತರಲು ನಿಮಗೆ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಅವಕಾಶ ದೊರೆತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸುವಿರಿ. ಹೀಗಾಗಿ, ಕೋಪಗೊಂಡು ಖಿನ್ನರಾಗುವ ಬದಲು, ಈ ಅನುಭವದಿಂದ ದೇವರು ತರುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ನೀವು ಕಾಣುವಿರಿ; ಮನಸ್ಸು ನೊಂದುಕೊಳ್ಳುವ ನಿಜವಾದ ಪ್ರಲೋಭನೆ ಇದ್ದರೂ ನೀವು ಸಂತೋಷಪಡುವಿರಿ.
ಈ ಮಟ್ಟದ ಆಂತರಿಕ ಅನಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ, ಆದರೆ ನೀವು ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕಾದರೆ ಅದು ಅವಶ್ಯಕ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಸಂನ್ಯಾಸಿಯಾಗಿ ಅಥವಾ ಸಂನ್ಯಾಸಿನಿಯಾಗಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಲು ದೇವರು ಕೆಲವರನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಉಳಿದವರೆಲ್ಲರೂ ಎಲ್ಲದರ ಬಗ್ಗೆ ಆಂತರಿಕ ಅನಾಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮದ ದಾರಿದ್ರ್ಯದ ಮನೋಭಾವದೊಂದಿಗೆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸಬೇಕೆಂದು ಅವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಲೋಕದ ವಸ್ತುಗಳು ಸ್ವತಃ ಕೆಟ್ಟವುಗಳಲ್ಲ; ಲೋಕದ ಅನೇಕ ವಸ್ತುಗಳು ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡಬಲ್ಲವು. ಆದರೆ ನಾವು ಎಲ್ಲದರಿಂದಲೂ ಆಂತರಿಕವಾಗಿ ಅನಾಸಕ್ತರಾಗಿ ಉಳಿದು, ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸ್ವತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವ ಸ್ವತ್ತಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿ ಕಂಡಾಗ ಮಾತ್ರ ಅದು ನಿಜವಾದ ಆನಂದವಾಗುತ್ತದೆ.
ಇದೇ ಮಾತನ್ನು ಯಾವುದೇ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಬಯಕೆ, ಇಷ್ಟ ಅಥವಾ ಅನಿಷ್ಟಕ್ಕೂ ಅನ್ವಯಿಸಬಹುದು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಿರುವುದು ಪಾಪಕರವಾಗಿರದಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಬೇಕಾಗಿ ಬಂದರೆ ಅಥವಾ ಅದು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟರೆ ನೀವು ಅದನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರೆ, ಜೀವನದ ಆ ಸರಳ ಸಂತೋಷಗಳನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಆನಂದಿಸಲು ನೀವು ಉತ್ತಮ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತೀರಿ. ನೀವು ತಿನ್ನುವ ಆಹಾರ ಇನ್ನಷ್ಟು ರುಚಿಕರವಾಗುತ್ತದೆ, ನೀವು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹವ್ಯಾಸಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆನಂದವನ್ನೂ ನವಚೈತನ್ಯವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತವೆ. ಆಗ ಆ ಸಂತೋಷಗಳು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಮೂಡಿಸುವ ನಿತ್ಯದ ಮೂಲವಾಗುತ್ತವೆ; ದೇವರ ಮೇಲಿನ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನೂ, ದೇವರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲ ಒಳ್ಳೆಯವುಗಳ ಮೇಲಿನ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನೂ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ.
ಈ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಇನ್ನೊಂದು ಮಾರ್ಗವೆಂದರೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಂದಿಗಿನ ನಿಮ್ಮ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುವುದು. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಿಮ್ಮ ಪತಿ ಅಥವಾ ಪತ್ನಿ, ಮಗು, ತಂದೆತಾಯಿ ಅಥವಾ ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಿರಬಹುದು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಅನಾಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ನೇಹಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಅವು ಅಪಾರ ಆನಂದದ ಮೂಲಗಳಾಗಬಲ್ಲವು. ಆದರೆ ಅವು ಅತಿಯಾಗಿ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವ, ಸದಾ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಆಸರೆಯನ್ನು ಬೇಡುವ, ಗೀಳಿನ ಅಥವಾ ಸ್ವಾಮ್ಯಭಾವದ ಸಂಬಂಧಗಳಾದಾಗ, ಅವು ಹೊರೆಯಾಗುತ್ತವೆ—ನಿಜವಾದ ಸ್ನೇಹವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ನಡುವೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಕೊಡುವುದಕ್ಕೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಇರುವ ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗವೆಂದರೆ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕುರಿತಾದ ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥಪರ ಬಯಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಮಕಾರದಿಂದ ಅನಾಸಕ್ತರಾಗಿರುವುದು. ಇದು ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ತೋರಬಹುದು, ಆದರೆ ಇದು ಸತ್ಯ. ದಂಪತಿಗಳು ಸಹ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಬಯಸಿದರೆ, ಪರಸ್ಪರ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಅನಾಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಬದುಕಬೇಕು. ಯಾರಾದರೂ ನಿಮಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ನಿಮ್ಮ ಗಮನ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಲಾರರು ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಾರರು. ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ತಾವು ಮಾಡಿದ ಬೇಡಿಕೆಗಳು ಈಡೇರಿದಾಗ ಸಿಗುವ ಕ್ಷಣಿಕ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅವರು ಅನುಭವಿಸಬಲ್ಲರು. ಆದರೆ ಅದು ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲ, ಅದು ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತ ಮಮಕಾರ. ನೀವು ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅನಾಸಕ್ತರಾಗಿದ್ದು, ಅವರೂ ನಿಮ್ಮ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅನಾಸಕ್ತರಾಗಿದ್ದು, ಅನಂತರ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನಿಮಗೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ನೀಡಿದಾಗ ಮತ್ತು ನೀವೂ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ನೀಡಿದಾಗ, ಆ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ನೀಡಿದ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಅನುಭವಿಸುವ ಆನಂದವು ಯಾವುದೇ ಸ್ವಾರ್ಥಪರ ಮಮಕಾರದಿಂದ ಸಿಗಬಹುದಾದ ಆನಂದಕ್ಕಿಂತ ಎಷ್ಟೋ ಮಿಗಿಲಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ನಾವು ಅನಾಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೇಗೆ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಲು, ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳ ತಂದೆತಾಯಿಯ ಈ ನೈಜ ಕಥೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ. ಒಂದು ದಿನ, ಅವರ ಮಗಳು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಅಸ್ವಸ್ಥಳಾದಳು. ಪರೀಕ್ಷೆಗಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ವೈದ್ಯರ ಚಿಕಿತ್ಸಾಲಯಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಯಿತು; ಅಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವಳು ಪ್ರಜ್ಞೆತಪ್ಪಿದಳು. ವೈದ್ಯರಿಗೆ ಅವಳನ್ನು ಪ್ರಜ್ಞೆಗೆ ತರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ; ಕೂಡಲೇ ಆಂಬುಲೆನ್ಸ್‌ಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ತುರ್ತು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ತಮ್ಮ ಮಗಳನ್ನು ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸಲು ತೀವ್ರ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ತಂದೆತಾಯಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಗಂಭೀರತೆ ಅವರಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು. ತಮ್ಮ ಮಗಳು ಬದುಕುಳಿಯದಿರಬಹುದು ಎಂಬುದು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು.
ತಮ್ಮ ಮಗಳನ್ನು ಆಂಬುಲೆನ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿದಾಗ, ಆ ಪ್ರೀತಿಯ ತಂದೆತಾಯಿ ಅದರ ಹಿಂದೆ ತುರ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸಾ ವಿಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೊರಟರು. ಆದರೆ ಆಂಬುಲೆನ್ಸ್‌ನ ಹಿಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಹತಾಶೆ, ಕೋಪ ಅಥವಾ ಭಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವ ಬದಲು, ಅವರು ತಕ್ಷಣ ಹೀಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು:
“ಪ್ರೀತಿಯ ಪ್ರಭುವೇ, ನಮ್ಮ ಮಗಳು ಆ್ಯನ್‌ಳ ಜೀವಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅವಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಆರೈಕೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದಿರಿ; ಈಗ ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ನಿಮಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಮರ್ಪಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅವಳು ಈ ಕಾಯಿಲೆಯಿಂದ ಬದುಕುಳಿಯುವುದು ನಿಮ್ಮ ಚಿತ್ತವಾಗಿದ್ದರೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ. ಆ್ಯನ್‌ಳನ್ನು ನಮ್ಮಿಂದಲೂ ಈ ಲೋಕದಿಂದಲೂ ಕರೆದೊಯ್ಯುವುದು ನಿಮ್ಮ ಚಿತ್ತವಾಗಿದ್ದರೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ. ಪ್ರೀತಿಯ ಪ್ರಭುವೇ, ಆ್ಯನ್ ನಿಮ್ಮ ಮಗಳು; ಅವಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆಮೆನ್.”
ಇಂತಹ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಅನೇಕ ತಂದೆತಾಯಿಗಳಿಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು. ಬದಲಾಗಿ, ಅನೇಕರಿಗೆ ಭಯವು ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಅವರು ಈ ಕೆಳಗಿನಂತೆಯೇ ಕೂಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ:
“ದೇವರೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ಅವಳನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಿ! ಅವಳನ್ನು ನಮ್ಮಿಂದ ಕರೆದೊಯ್ಯಬೇಡಿ! ದಯವಿಟ್ಟು, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ! ನಾವು ನಮ್ಮ ಮಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇವೆ; ಅವಳೊಂದಿಗೆ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಬದುಕುವ ಆಶೆಯಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ. ಯೇಸುವೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ಅವಳನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಿ! ನಮಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅಗತ್ಯವಿದೆ!”
ಈ ಎರಡು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಪರಿಗಣಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ. ಎರಡನೆಯ ರೀತಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಸಾಕಷ್ಟು ಅರ್ಥವಾಗುವಂಥದ್ದು; ಅದು ಒಂದು ಮಟ್ಟದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಈ ಪ್ರೀತಿಯು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಭಯ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಮ್ಯಭಾವವನ್ನು ಆಧರಿಸಿದೆ; ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅದು ತಮ್ಮ ಮಗಳ ಬಗೆಗಿನ ಅತ್ಯಂತ ಶುದ್ಧವಾದ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಗಮನವಿರುವುದು ತಮ್ಮ ಮಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ತಂದೆತಾಯಿಯ ಭಯ ಮತ್ತು ಅವಳ ಬಗ್ಗೆ ಅವರು ಹೊಂದಿರುವ ಎಲ್ಲ ಆಶೆಗಳ ಮೇಲೆ. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಬಹಳ ಅರ್ಥವಾಗುವಂಥದ್ದೇ. ಆದರೆ ಮೊದಲನೆಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ತಂದೆತಾಯಿ ತಮ್ಮ ಮಗಳೊಂದಿಗಿನ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದಲೂ ಅನಾಸಕ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ದೇವರಿಗೆ ಅವಳ ಮೇಲಿರುವ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಳವಾದ ಭರವಸೆಯೂ ಇದೆ. ಮೊದಲನೆಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ, ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಮಗಳನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಮರ್ಪಿಸುವುದೇ ಈ ತಂದೆತಾಯಿ ತಮ್ಮ ಮಗಳ ಕಡೆಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಶುದ್ಧವಾದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಲು ದಾರಿ ತೆರೆಯುತ್ತದೆ. ತಮಗೆ ಅವಳ “ಅಗತ್ಯವಿದೆ” ಮತ್ತು ಅವಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಭಯವಿದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಅವಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಅವಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗಿರುವ ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ವಕ ಅನಾಸಕ್ತಿಯೇ ಅವರು ಅವಳನ್ನು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದಿಂದ ಪ್ರೀತಿಸಲು ಮತ್ತು ದೇವರ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಂದಾಗಿರಲು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ.
ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು, ಆಹಾರ, ಉಡುಪು, ಭೌತಿಕ ವಸ್ತುಗಳು ಅಥವಾ ಭೌತಿಕವಲ್ಲದ ಯಾವುದಾದರೂ ಸಂಗತಿಯ (ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮೆಚ್ಚುವುದು) ಕಡೆಗಿನ ನಿಮ್ಮ ಬಯಕೆಗಳ ಅನಾಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಕುರಿತು ನೀವು ಚಿಂತಿಸುವಾಗ, ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಸದಾ ಮನಸ್ಸಿನ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿಡಿ: ನೀವು ಅನಾಸಕ್ತರಾಗುವ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಅಥವಾ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಸಂಪೂರ್ಣ ಅನಾಸಕ್ತಿಯೇ ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ. ಸಂಪೂರ್ಣ ಅನಾಸಕ್ತಿಯು ಇಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿರುವುದಕ್ಕೆ ಇದೂ ಒಂದು ಕಾರಣ. ಅದು ನಿಮ್ಮ ಪೂರ್ಣ ಹೃದಯ, ಮನಸ್ಸು, ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಲು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರಗೊಳಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಇತರರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಲು, ಇತರರಿಂದ ಪ್ರೀತಿಸಲ್ಪಡಲು ಮತ್ತು ಈ ಪ್ರೀತಿಗಳ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಸಹ ನಿಮಗೆ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ.
ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಪ್ರಧಾನ ಕಾರಣ
ನೀವು ಅನಾಸಕ್ತರಾಗಿರುವಾಗ ಸುಖ ಮತ್ತು ಆನಂದದ ಅನೇಕ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದಾದರೂ, ಎಲ್ಲ ಅತಿಯಾದ ಮಮತೆಗಳು ಮತ್ತು ಬಯಕೆಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅನಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಅರಸುವುದರ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶವು, ಜೀವನದ ಪರಿಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತಿಯ ಪರಮ ಮೂಲವಾದ ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಆಗಿದೆ. ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯದ ಫಲಗಳು ಅನೇಕ; ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅವು ಅನಂತವಾಗಿವೆ. ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯವು ಜೀವನದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಉತ್ತಮಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯವಾಗುವುದರ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶವು ಕೇವಲ ಜೀವನದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಉತ್ತಮಗೊಳಿಸುವುದಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾದ ಸರಳ ಕಾರಣವೆಂದರೆ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯವಾಗಿರುವುದೇ! ದೇವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾವು ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ; ಆತನೇ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಏಕೈಕ ಕೇಂದ್ರವಾಗಬೇಕು. ಇದು ಸಂಭವಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಅಂಶಗಳು ದೈವಿಕ ಐಕ್ಯವೆಂಬ ಒಂದೇ ಗುರಿಯ ಕಡೆಗೆ ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತವೆ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಹೀಗಾದಾಗ ದೇವರು, ದೇವರು ಮಾತ್ರವೇ, ನಮ್ಮ ಹರ್ಷ ಮತ್ತು ಪರಿಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತಿಯ ಮೂಲವಾಗುತ್ತಾನೆ. ನಿಮ್ಮ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಇತರ ಕೀಳಾದ ಅಥವಾ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾದ ತೃಪ್ತಿಗಳ ಕಡೆಗೂ ಹರಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ, ನಿಮ್ಮ ಇಡೀ ಅಸ್ತಿತ್ವದಿಂದ ದೇವರಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸುವುದು ಅನಂತವಾಗಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ.
ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನೀವು ದೇವರನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಪೂರ್ಣ ಹೃದಯದಿಂದ, ನಿಮ್ಮ ಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ನಿಮ್ಮ ಪೂರ್ಣ ಆತ್ಮದಿಂದ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿ, ನಂತರ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಬಾಳಸಂಗಾತಿಯನ್ನು, ಕುಟುಂಬವನ್ನು, ಕೆಲವು ಹವ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೀರೆಂದು ಹೇಳುವುದು ವಿರೋಧಾಭಾಸವಲ್ಲ. ಇತರರನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುವ ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗವು ನಿಮ್ಮನ್ನು 100% ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ, ಇದು ಒಂದು ಮಹಾ ರಹಸ್ಯವಾಗಿದೆ. ಪೂರ್ಣ ಎಂದರೆ ಪೂರ್ಣವೇ. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾನವ ತರ್ಕವು, ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಬಹುಭಾಗದಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು, ಆದರೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಸಲು ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳಿವೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ನೀವು ಇತರ ವಿಷಯಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ದೇವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವರೆಗೆ ನೀವು ಸರಿಯಾದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿದ್ದೀರಿ. ಹೌದಲ್ಲವೇ? ಇಲ್ಲ, ಅದು ತಪ್ಪು. ಯಾವುದೇ ಮಿತಿಯನ್ನೂ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳದೆ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ದೇವರು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ. ಆತನೇ ನಿಮ್ಮ ಮಾನವ ಪ್ರೀತಿಯ ಏಕೈಕ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿರಬೇಕು. ಆದರೆ ಸುವಾರ್ತೆ ಏನೆಂದರೆ, ದೇವರು ಸರ್ವಶಕ್ತನಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ನೀವು ಆತನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ಮಾನವ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಅದನ್ನು ತನ್ನ ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಪಾರ ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಲು ಆತನಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಆತನು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ನಿಮ್ಮ ಮೂಲಕ ಇತರರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರೀತಿಸುವವನು ದೇವರೇ; ನೀವು ಸಾಧನವಾಗಿದ್ದೀರಿ. ಆದರೆ ದೇವರೇ ನಿಮ್ಮ ಮಾನವ ಪ್ರೀತಿಯ ಏಕೈಕ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿರುವಾಗ ದೊರೆಯುವ ಆಶೀರ್ವಾದವೆಂದರೆ, ನೀವು ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ಮಾನವ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ, ನಿಮ್ಮ ಮೂಲಕ ದೇವರು ಇತರರಿಗೆ ನೀಡುವ ಪ್ರೀತಿಯ ದೈವಿಕ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಲ್ಲಿ ನೀವೂ ಪಾಲುಗೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ, ನಿಮ್ಮ ಬಾಳಸಂಗಾತಿಯ ಮೇಲಿನ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯು, ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುವ ದೇವರ ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಬಾಳಸಂಗಾತಿಯ ಕಡೆಗೆ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುವುದರಿಂದ, ಅದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯೇ ಆಗಿದೆ. ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಮಾನವ ಹೃದಯದ ಮೂಲಕ ದೇವರು ನೀಡುವ ಆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಆನಂದವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ದೈವಿಕ ಆನಂದವೇ ಆಗಿದೆ. ಪ್ರತಿದಿನವೂ ದೈವಿಕ ಆನಂದಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ನಿಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿರುವಾಗ, ಕೇವಲ ಮಾನವ ಆನಂದಗಳಿಂದಲೇ ಏಕೆ ತೃಪ್ತಿಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು?
ಶುದ್ಧೀಕರಣವು ನೋವುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆಯೇ?
ಹೌದು, ಆದರೆ ಪಾಪವು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ನೋವುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿಯಾಗಲಿ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯವಾಗಿಯಾಗಲಿ ನಡೆಯುವ ನಿಮ್ಮ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಶುದ್ಧೀಕರಣವು ನೋವಿನಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಇಂದ್ರಿಯಾಪೇಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ, ಮಮತೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಬಯಕೆಗಳಿಗೆ ಬಂಧಿಸಿರುವ ಸರಪಳಿಗಳನ್ನು, ಹಗ್ಗಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಅತಿ ಸಣ್ಣ ದಾರಗಳನ್ನೂ ಕತ್ತರಿಸುವುದು ನಿಮ್ಮ ಇಂದ್ರಿಯಾಪೇಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ನೋವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ, ಶಿಲುಬೆಯ ಸಂತ ಯೋಹಾನ್ನರು ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಅನುಭವವು ಕತ್ತಲ ರಾತ್ರಿಯಂತಿರುವುದರ ಕುರಿತು ಬಹಳಷ್ಟು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತ ಮಮತೆ ಮತ್ತು ಬಯಕೆಯಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಡುವಾಗ, ನಷ್ಟ, ಶೂನ್ಯತೆ, ನಗ್ನತೆ ಮತ್ತು ಏನೂ ಇಲ್ಲದಿರುವಿಕೆಯ ಭಾವನೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಆತ್ಮವು ಈಗ “ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿದೆ.” ಆದರೆ ಆ ನಿಶ್ಚಲತೆಯಲ್ಲಿ, ಆತ್ಮವು ತನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಮಮತೆಗಳ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ, ಆಂತರಿಕ ನಷ್ಟದ ಭಾವನೆಯು ಸಾಕಷ್ಟು ನೋವುಂಟುಮಾಡಬಹುದು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಭಾವೋದ್ರೇಕಗಳು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಾಪೇಕ್ಷೆಗಳು ದಿಕ್ಕು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಬರಿದಾದಂತೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಅವು ತಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಮಮತೆಗಳ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಚಡಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ಸಂತ ಅಗಸ್ಟಿನರ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ: “ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುವವರೆಗೆ ಅವು ಚಡಪಡಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ.” ಬೇರೆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಮಮತೆಗಳು ಮತ್ತು ಬಯಕೆಗಳ ಬಂಧನಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದಾಗ ಉಂಟಾಗುವ ಚಡಪಡಿಕೆಯನ್ನು ದೇವರು ತಾನೇ ಶಮನಗೊಳಿಸಿ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬಲ್ಲನು. ಈ ಚಡಪಡಿಕೆಯು ಆತ್ಮವನ್ನು ಒಂದು ಬಗೆಯ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಅದು ಪರವಾಗಿಲ್ಲ; ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಅದು ಒಳ್ಳೆಯದೇ! ಅನುಭವವಾಗುವ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಕಡೆಗಿನ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುವುದೇ ಮುಖ್ಯ. ದೇವರು ಒಳಗೆ ಬಂದು ಹಿಂದಿನ ಎಲ್ಲ ಸಂತೋಷಗಳ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತುಂಬುವವರೆಗೆ, ಆತ್ಮವು ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿಯೂ ಶಾಂತವಾಗಿಯೂ ಉಳಿಯಬೇಕು. ಆದ್ದರಿಂದ, ನೀವು ಚಾಕೊಲೇಟ್‌ಗೆ ಅತಿಯಾಗಿ “ವ್ಯಸನಿಗಳಾಗಿದ್ದು”, ಆ ಅತಿಯಾದ ಮಮತೆಯನ್ನು ಮುರಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಆ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಅನುಭವ ಉಂಟಾಗುವುದನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬಹುದು. ಚಾಕೊಲೇಟ್‌ಗಾಗಿ ಇರುವ ನಿಮ್ಮ ಹಂಬಲವನ್ನು ತಣಿಸಲಾಗದಿರುವುದು ನೋವುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಕಾಲ ಕಳೆದಂತೆ, ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಈ ಲೋಕದ ವಸ್ತುಗಳ ಮೇಲಿನ ಮಮತೆಯ ಬಂಧನಗಳನ್ನು ಮುರಿಯುವ ಆತ್ಮದ ಹಿಂದಿನ “ಹಂಬಲಗಳು” ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರವೇ ತೃಪ್ತಿಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಮತ್ತು ತನ್ನ ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ಮಮತೆಯು ಮುರಿದುಹೋದ ಬಳಿಕ, ಆ ಆತ್ಮವು ಕೊನೆಗೆ ಚಾಕೊಲೇಟ್‌ನ ಸವಿಯನ್ನೂ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮತ್ತು ಉನ್ನತವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಬಹುದು.
ನೋವಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಶುದ್ಧೀಕರಣಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಆಲೋಚನೆಯೇ ನಿಮಗೆ ಅಸಮಾಧಾನ ಉಂಟುಮಾಡಿದರೆ, ಈ ಕೆಳಗಿನ ವಿಚಾರವನ್ನು ಉತ್ತಮ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿ. ನೋವಿನ ಕುರಿತು ಸಂತ ಯೋವಾನ್ನರು ವಿವರಿಸುವುದೇನೆಂದರೆ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಶುದ್ಧೀಕರಣವು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಆಂತರಿಕ ಯಾತನೆಗಿಂತಲೂ ಅವ್ಯವಸ್ಥಿತ ವ್ಯಾಮೋಹಗಳು ಮತ್ತು ಅಪೂರ್ಣತೆಗಳು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚು ಯಾತನೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಶುದ್ಧೀಕರಣಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವುದು ನೋವಿನಿಂದ ಕೂಡಿದೆ ಎಂಬುದು ನಿಜವಾದರೂ, ಶುದ್ಧೀಕರಣಗೊಳ್ಳದೆ, ಪಾಪಕ್ಕೂ ನಮ್ಮ ಅವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಬಯಕೆಗಳಿಗೂ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಸದಾ ಉಳಿಯುವುದು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ನೋವುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಅವ್ಯವಸ್ಥಿತ ವ್ಯಾಮೋಹಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ದೇವರ ಆತ್ಮದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯಿಂದ ವಂಚಿತಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ; ಅಂದರೆ, ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಪೂರ್ಣ ಐಕ್ಯದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ವಂಚಿತಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಆ ಐಕ್ಯ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ನೋವುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ನಾವು ಆಗಾಗ ಅನುಭವಿಸುವ ವೇದನೆಗೆ ನಮ್ಮ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳೇ ಕಾರಣ, ಅಥವಾ ಬೇರೆಯವರು ನಮಗೆ ಮಾಡಿದ ಯಾವುದೋ ಕೆಲಸವೇ ಕಾರಣ ಎಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸಬಹುದು; ಆದರೆ ಅದು ನಿಜವಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಆಂತರಿಕ ಯಾತನೆಯ ಬಹುಪಾಲು ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ಐಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಹೋಲಿಕೆಯನ್ನು ನೋಡೋಣ: ಮೀನೊಂದು ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹಾರಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದರೆ ಅದು ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ! ಮೀನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬದುಕುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದೆ; ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರತೆಗೆದಾಗ ಅದು ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸಿ ಕೊನೆಗೆ ಸಾಯುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ವಿಷಯದಲ್ಲೂ ಹಾಗೆಯೇ. ನಾವು ದೇವರಿಗಾಗಿಯೇ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಅವರೊಂದಿಗೆ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಐಕ್ಯವಿಲ್ಲದಾಗ, ಅದರ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ನಾವು ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಯಾತನೆಪಡುತ್ತೇವೆ. ಕೊನೆಗೂ ನಾವು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯಕ್ಕೆ ಬರದಿದ್ದರೆ, ನಾವೂ ಸಾಯುತ್ತೇವೆ.
ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಪಾಪಗಳು ಮತ್ತು ಅವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಬಯಕೆಗಳೇ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಯಾತನೆಗಳನ್ನೂ ಸಂಕಟಗಳನ್ನೂ ತರುತ್ತವೆ. ಪಾಪದ ಮೇಲಿನ ವ್ಯಾಮೋಹದಿಂದ ನಮಗೆ ಬಾಧಿಸುವ ಐದು ಬಗೆಯ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ಸಂತ ಯೋವಾನ್ನರು ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಅವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಬಯಕೆಗಳು ಆತ್ಮವನ್ನು ದಣಿಸುತ್ತವೆ, ಪೀಡಿಸುತ್ತವೆ, ಕತ್ತಲಾಗಿಸುತ್ತವೆ, ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಶುದ್ಧೀಕರಣಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವುದು ನೋವಿನಿಂದ ಕೂಡಿದೆ ಎಂಬುದು ನಿಜವಾದರೂ, ಶುದ್ಧೀಕರಣಗೊಳ್ಳದೆ, ಪಾಪಕ್ಕೂ ನಮ್ಮ ಅವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಬಯಕೆಗಳಿಗೂ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಸದಾ ಉಳಿಯುವುದು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ನೋವುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ನೋಡೋಣ:
ದಣಿವು: ವ್ಯಾಮೋಹಗಳು ಮತ್ತು ಬಯಕೆಗಳು ತೃಪ್ತಿಗೊಂಡಾಗಲೂ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಚೈತನ್ಯ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದದ್ದೇ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಹಂಬಲವನ್ನು ಪೋಷಿಸಿದಾಗ ಅಥವಾ ಒಂದು ಬಯಕೆಗೆ ಮಣಿದಾಗ, ಆತ್ಮವು ಸುಸ್ತಾಗಿ, ದುರ್ಬಲಗೊಂಡು, ಬಳಲುತ್ತದೆ.
ಪೀಡನೆ: ವ್ಯಾಮೋಹಗಳು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ತಳಮಳ ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ. ವ್ಯಾಮೋಹವು ಪ್ರಬಲವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಪೀಡನೆಯೂ ಹೆಚ್ಚು ತೀವ್ರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಹಂಬಲವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಪೋಷಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ, ಅಶಾಂತಿಯೂ ಅಷ್ಟೇ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.
ಕತ್ತಲೆ: ವ್ಯಾಮೋಹಗಳು ಆತ್ಮವನ್ನು ಗೊಂದಲಕ್ಕೀಡುಮಾಡಿ ಅದರ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಮಂಕಾಗಿಸುತ್ತವೆ. ದೇವರ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಲು ಅದಕ್ಕೆ ಇನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆತ್ಮದ ಅನುಭವವು ದಟ್ಟವಾದ ಮಂಜು ಕವಿದ ದಿನದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಹುಡುಕುವಂತಿರುತ್ತದೆ.
ಕಲುಷಿತತೆ: ವ್ಯಾಮೋಹಗಳು ಆತ್ಮದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಸುಂದರವಾದ ಚಿನ್ನದ ಪೂಜಾಪಾತ್ರೆಗೆ ಡಾಂಬರು ಮೆತ್ತಿದಂತೆ, ಆತ್ಮವು ತಾನು ಮಲಿನವೂ ಕೊಳಕೂ ಆಗಿರುವುದಾಗಿ ಭಾವಿಸತೊಡಗುತ್ತದೆ.
ದುರ್ಬಲತೆ: ವ್ಯಾಮೋಹವು ಹೆಚ್ಚಾದಷ್ಟೂ ಆತ್ಮವು ದುರ್ಬಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಆತ್ಮವು ಹೆಚ್ಚು ದುರ್ಬಲವಾದಷ್ಟೂ ಅದು ಪಾಪಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಮಣಿಯುತ್ತದೆ; ಹೀಗೆ ಪಾಪದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ದುರ್ಬಲವಾಗುತ್ತದೆ.
“ಹಂಬಲಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಜ್ವಲಿತವಾಗಿ…”
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅತಿಯಾದ ವ್ಯಾಮೋಹ ಮತ್ತು ಬಯಕೆಯಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಮುಕ್ತರಾಗಲು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದರ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಈ ಅಧ್ಯಾಯದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಒಳನೋಟಗಳು ನಿಮಗೆ ನೆರವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇವೆ. ಇದು ನಿಮಗೆ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲೆನಿಸಿದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮ ವ್ಯಾಮೋಹಗಳನ್ನು ವಿನಮ್ರತೆಯಿಂದಲೂ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿಯೂ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಲು ಆರಂಭಿಸುವ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ನಿಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇವೆ. ನೀವು ಯಾವುವುಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದರ ಸಾರಾಂಶ ಇಲ್ಲಿದೆ:
- ಯಾವುದೇ ಗುರುತರ ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡುವುದು
- ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿರುವ ಲಘು ಪಾಪಗಳು
- ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿರುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅಪೂರ್ಣತೆಗಳು
- ದೇವರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ಯಾವುದರ ಮೇಲಾದರೂ ನಿಮ್ಮ ಹಂಬಲಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಮೋಹವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುವ, ನೀವು ಸ್ವಯಂ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬಯಕೆ
ಇದನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನಿಮಗೆ ಖಚಿತವಾಗಿರಲಿ. ಆದರೂ ಈ ಕಠಿಣ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನೀವು ಆರಂಭಿಸಲೇಬೇಕು. ನೀವು ಆರಂಭಿಸದಿದ್ದರೆ, ದೇವರು ಅದನ್ನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲಾರರು. ದೇವರು ಈ ಶುದ್ಧೀಕರಣವನ್ನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸದಿದ್ದರೆ, ಮರಣಾನಂತರ ನಿಮಗೆ ಶುದ್ಧಿಸ್ಥಳದ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಅಗತ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈಗಾಗಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ, ಶುದ್ಧಿಸ್ಥಳದವರೆಗೆ ಕಾಯುವುದು ವಿವೇಕಯುತವಲ್ಲ. ಈ ಶುದ್ಧೀಕರಣವನ್ನು ಈಗಲೇ ಬಯಸಲು ಅನೇಕ ಅದ್ಭುತ ಕಾರಣಗಳಿವೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಶುದ್ಧಿಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧೀಕರಣಗೊಳ್ಳುವವರಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮಾತ್ರ ನಡೆಯುತ್ತದೆ, ಅವರು ಪುಣ್ಯಫಲದಲ್ಲಾಗಲಿ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಾಗಲಿ ಬೆಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸಂತ ಯೋವಾನ್ನರು ಬಹಳ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿಯೇ, ಈಗಲೇ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವವರು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನೂ ಗಳಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ನಿತ್ಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಸಕ್ರಿಯ ರಾತ್ರಿಯ ಕುರಿತ ತಮ್ಮ ದೇವಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಶಿಲುಬೆಯ ಸಂತ ಯೋವಾನ್ನರು ನಿರೂಪಿಸುವ ಕಾರ್ಮೆಲ್ ಪರ್ವತಾರೋಹಣ ಗ್ರಂಥದ ಮೊದಲನೆಯ ಪುಸ್ತಕದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಇಂದ್ರಿಯ ವ್ಯಾಮೋಹದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶುದ್ಧೀಕರಣಗೊಳ್ಳುವುದು ದೇವರ ವಿಶೇಷ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಅವರು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಅನುಗ್ರಹವು ದೇವರಿಗಾಗಿ “ಹಂಬಲಗಳಿಂದ” ಆತ್ಮವನ್ನು “ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವಂತೆ” ಮಾಡುತ್ತದೆ. ದೇವರಿಗಾಗಿರುವ ಈ ಬಯಕೆಗಳು ಎಷ್ಟು ಪ್ರಬಲವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದರೆ, ಕೊನೆಗೆ ಆತ್ಮವು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವ್ಯಾಮೋಹವನ್ನೂ ಅವು ತೊಡೆದುಹಾಕುತ್ತವೆ.