తెలుగు

మొదటి అధ్యాయం—ప్రయాణం మొదలవుతుంది—ఇంద్రియాల క్రియాశీల రాత్రి

క్రీస్తులో సంపూర్ణ పరివర్తన (దైవ ఐక్యం) అనే ఉన్నత పిలుపును అందుకోవడానికి అవసరమైనదంతా చేయాలనే సమూల నిర్ణయం తీసుకోవడానికి మీరు సిద్ధంగా ఉంటే, మొదటి అడుగు బాధాకరంగా ఉంటుందని గుర్తుంచుకోండి. అయితే ఆ “బాధ” శుద్ధి చేస్తుంది; చివరికి మాధుర్యం, అంతరంగ నిశ్చలత, స్వేచ్ఛ, శాంతి, విశ్రాంతికి దారితీస్తుంది.

పరిచయంలో చెప్పినట్లుగా, సిలువ యోహాను గారి దృష్టిలో “ప్రారంభ దశలో ఉన్న వ్యక్తి” అంటే, ఒక విధంగా చెప్పాలంటే, పూర్తిగా అంకితమై, ఇప్పటికే ప్రార్థనా జీవితాన్ని స్థిరపరచుకున్నప్పటికీ, దేవుని చిత్తానికి ఇంకా పూర్తిగా సమర్పించుకోని వ్యక్తి. మీ స్థితి ఇదే అయితే, సిలువ యోహాను గారు “ఇంద్రియాల రాత్రి” అని పిలిచే దశలోకి ప్రవేశించేందుకు, దేవుడు మిమ్మల్ని ప్రార్థనా జీవితంలో మరింత లోతుగా నడిపించడానికి అనుమతించవలసిన సమయం ఇది.

దైవ ఐక్యాన్ని (ఆధ్యాత్మిక వివాహం, పరివర్తన కలిగించే ఐక్యం అని కూడా పిలుస్తారు) పొందడానికి ప్రతి ఆత్మ తప్పక దాటవలసిన రెండు “చీకటి రాత్రులలో” ఇంద్రియాల రాత్రి ఒకటి. ఈ మొదటి చీకటి రాత్రి, అంటే ఇంద్రియాల రాత్రి, రెండు భాగాలుగా విభజించబడుతుంది: క్రియాశీల దశ మరియు నిష్క్రియాత్మక దశ. ప్రారంభ దశలో ఉన్నవారి కోసం సిలువ యోహాను గారు బోధించిన క్రియాశీల ఇంద్రియాల రాత్రిని ఈ అధ్యాయం వివరించడానికి ప్రయత్నిస్తుంది.

 

“ఇంద్రియాల క్రియాశీల రాత్రి” సారాంశం

“ఇంద్రియాల క్రియాశీల రాత్రి” లక్ష్యం మీ ఆత్మను అత్యంత నిమ్నస్థాయి సుఖాల నుండి విముక్తం చేయడం. అప్పుడు మీరు దేవుణ్ణి మరింత సంపూర్ణంగా అన్వేషించగలుగుతారు. ఆయనతో దైవ ఐక్యం పరిపూర్ణమవడం వల్ల కలిగే అత్యున్నత ఆధ్యాత్మిక ఆనందాన్ని కూడా ఆయనే మీలో కలిగిస్తాడు. ఈ మొదటి అడుగు కేవలం మొదటి అడుగు మాత్రమే. ఒక వ్యక్తి తన వాంఛలు, కోరికలకు సంబంధించిన ఈ తొలి శుద్ధీకరణను దాటిన తరువాత, దేవుడు ఆ వ్యక్తిని మరో మూడు శుద్ధీకరణ స్థాయుల గుండా నడిపిస్తాడు. అయితే మనం మొదటి అడుగుతోనే ప్రారంభిస్తాం.

ఈ దశలో, వ్యక్తి ఉద్దేశపూర్వకంగా ఆత్మనిగ్రహ క్రియలను ఆచరించాలి; అలాగే ధ్యానమనన ప్రార్థన ద్వారా దేవుణ్ణి ఒక కొత్త, మరింత లోతైన రీతిలో తెలుసుకోవడానికి ప్రయత్నించాలి. స్వార్థాన్ని తొలగించుకోవాలి; పాపపూరిత వ్యామోహాలు, హానికరమైన కోరికల నుండి ఉద్భవించే మోసపూరిత సుఖాలన్నిటినీ నిర్మూలించుకోవాలి.

దీనికి కారణం, మనకు ఏది మేలు చేస్తుందనే విషయంలో మనం సులభంగా మోసపోతాం. మన ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణం ప్రారంభంలో, పాపం నుండి, ఈ లోకంలోని మరెన్నో విషయాల నుండి కలిగే సుఖాన్ని మనం ఇంకా పట్టుకొని ఉంటాం. డబ్బు, ఇంద్రియ సుఖాలు, మితిమీరిన ఆహారం లేదా ఇతర క్రమరహిత వాంఛలను తీర్చుకోవడమే మనకు సంతృప్తినిస్తుందని మనం ఇంకా నమ్ముతుండవచ్చు. ఇవి ఒక రకమైన తాత్కాలిక ఆనందాన్ని కలిగించినప్పటికీ, చివరి ఫలితం మాత్రం బానిసత్వం, బంధనమే. అందుకే మీరు స్వేచ్ఛగా ఉండాలని దేవుడు కోరుకుంటున్నాడు. కాబట్టి ఈ మొదటి అడుగులో, మీరే ఈ మోసపూరిత వ్యామోహాలు, కోరికల నుండి వైదొలగడానికి నిర్దిష్టమైన నిర్ణయాలు తీసుకోవాలి. అదే సమయంలో, దేవుడు మీకు వెల్లడించాలనుకునే మహిమాన్విత సత్యాలను గురించిన జ్ఞానంలో మీరు ఎదగాలి.

 

“ప్రారంభ దశలో ఉన్నవారికి” తగిన ప్రార్థన

ఆధ్యాత్మిక వికాసంలోని ప్రతి దశకు తగిన ప్రార్థనా విధానాన్ని గమనించడం ముఖ్యం. ఈ మొదటి దశలో, వ్యక్తి క్రమం తప్పకుండా ధ్యానమనన ప్రార్థనను అభ్యసించాలి. ధ్యానమననం అంటే, సరళంగా చెప్పాలంటే, పవిత్ర గ్రంథంలోని వాక్యంపై లేదా ప్రేరణ కలిగించే దేవుని మరేదైనా సత్యంపై మీ మనస్సును నిమగ్నం చేయడం. ప్రార్థనలోని ఈ ప్రారంభ దశకు దేవుడు మిమ్మల్ని పిలుస్తున్నప్పుడు, మీరు క్రమం తప్పకుండా కృప ద్వారా “ప్రేరణ” పొందుతారు; కొన్నిసార్లు దేవునికి సంబంధించిన విషయాలలో ఎంతో ఆనందిస్తారు. మీ ఆత్మ దేవుని సాన్నిధ్యాన్ని అనుభవిస్తుంది; సుదీర్ఘ ప్రార్థన, ఉపవాసాలు, ఆధ్యాత్మిక పఠనం, ప్రేమతో చేసే సేవాకార్యాలు వంటి ఆధ్యాత్మిక విషయాలలో గొప్ప సంతోషాన్ని పొందుతుంది.

ధ్యానమననం, ప్రేరణ, ఓదార్పుతో కూడిన ఈ జీవితం ద్వారా దేవుడు ఆత్మను మొదట్లో ఒక చిన్న శిశువులా పోషిస్తాడు. శిశువుకు స్వచ్ఛమైన వెచ్చని పాలు త్రాగిస్తారు, ముద్దు చేస్తారు, ఎత్తుకొని మోస్తారు, ఎంతో సున్నితంగా సంరక్షిస్తారు. ఈ మృదువైన ఆదరణలన్నీ, ఓదార్పులన్నీ దేవుని నుండే వస్తాయి; అవి ఇంద్రియాల క్రియాశీల రాత్రిలో ఆత్మకు తోడ్పడతాయి. తరువాత, ఇంద్రియాల నిష్క్రియాత్మక రాత్రిలో, దేవుడు ఆ వ్యక్తి ప్రార్థనను, తనతో ఉన్న సంబంధాన్ని శిశువు స్థాయి నుండి ఆధ్యాత్మికంగా బాల్య లేదా కౌమార స్థాయికి మార్చడం ప్రారంభిస్తాడు. ఆ తరువాత ఈ బిడ్డ మరింత ఎదిగి, ఆధ్యాత్మికంగా మరింత పరిణతి చెంది, నిశ్చల ధ్యానం అనే మరింత లోతైన ప్రార్థనా విధానం ద్వారా వయోజన దశకు చేరుకుంటుంది. చివరికి, ఆ వ్యక్తి పరిపూర్ణ స్థితిని (దైవ ఐక్యాన్ని) చేరుకొని, నిరంతర అలవాటుగా కొనసాగించే నిశ్చల ధ్యానం ద్వారా దేవునితో పూర్తిగా ఐక్యమైన జీవితాన్ని గడుపుతారు.

ఇంద్రియాల క్రియాశీల రాత్రి గురించిన తన బోధనలలో సిలువ యోహాను గారు ఉపయోగించే కొన్ని తాత్త్విక పదాలను ఇప్పుడు పరిశీలిద్దాం. ఈ పదజాలం కొందరికి కొత్తగా ఉండవచ్చు; అయినా దానిని అర్థం చేసుకోవడం ముఖ్యం. కాబట్టి శ్రద్ధగా అధ్యయనం చేయండి.

 

పదజాలాన్ని నిర్వచించడం

అయితే, “ఇంద్రియాల క్రియాశీల రాత్రి” అంటే ఏమిటి? సరళంగా చెప్పాలంటే, మీ ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించిన తరువాత పవిత్రతలో ఎదగడానికి మీరు చేయవలసిన తొలి కార్యాలను ఇది సూచిస్తుంది. కొన్ని విషయాలను దేవుని ప్రత్యేక కృప ద్వారానే మీరు సాధించగలరు (రెండవ, నాల్గవ అధ్యాయాలు వీటిపై దృష్టి సారిస్తాయి). అయితే ప్రారంభంలో, మీ ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలో ముందుకు సాగడానికి మీరు క్రియాశీలంగా చేయవలసినవి ఎన్నో ఉన్నాయి.

మీరు ముందుగా అర్థం చేసుకోవలసిన ముఖ్య భావన “శుద్ధీకరణ” లేదా “అంధకార రాత్రి.”  పునీత యోహాను వివిధ స్థాయుల శుద్ధీకరణ గురించి మాట్లాడినప్పటికీ, ఈ అధ్యాయంలో ఈ పదాన్ని ప్రధానంగా మీరు స్వీకరించవలసిన స్వచ్ఛంద శుద్ధీకరణలను వివరించడానికి ఉపయోగిస్తాము. వీటి ద్వారా మీకు విముక్తి లభించాలి—మీరు పెంచుకున్న అనుబంధాలన్నిటి నుంచి. ఈ అనుబంధాలు మితిమీరిన సుఖాల పట్ల ఏర్పడినవి; అందుకు కారణం మీ ఇంద్రియ వాంఛలకు, కోరికలకు లొంగిపోవడమే.  ఈ మొదటి సక్రియ శుద్ధీకరణ గురించి పునీత యోహాను మనకు అందించిన అందమైన జ్ఞానాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి మీరు సిద్ధపడేలా, ఏటవాలు అక్షరాలలో ఉన్న ఈ పదాలలో ఒక్కొక్కదాని అర్థాన్ని జాగ్రత్తగా నిర్వచించుకుందాం.

ఇంద్రియ సంబంధమైన:  ఇది మీ పంచేంద్రియాల ద్వారా మీరు తెలుసుకునే, అనుభవించే ప్రతిదానినీ సూచిస్తుంది.  “ఇంద్రియ సంబంధమైన” అనుభవం అంటే ఏమిటో అర్థం చేసుకోవడానికి, మీ పంచేంద్రియాలన్నిటినీ మీరు కోల్పోయారని ఊహించుకోండి.  ఈ లోకంలో మీరు దేనిని అనుభవిస్తారు? దేనినీ అనుభవించరు! మీరు కేవలం ఆత్మగానే ఉంటారు. అయినప్పటికీ మీరు ఆలోచించగలుగుతారు, గుర్తుచేసుకోగలుగుతారు, మీ సంకల్పాన్ని ఉపయోగించగలుగుతారు; కానీ ఈ లోకం నుంచి మీ ఇంద్రియ వాంఛలకు ఏదీ అందదు.  అంతేకాక, మీ పంచేంద్రియాలలో దేనినీ మీరు ఎన్నడూ ఉపయోగించలేకపోయారని ఊహించుకోండి. అప్పుడు మీ ఇంద్రియాల ద్వారా ఈ లోకం నుంచి వచ్చే జ్ఞాపకాలు గానీ, భావనలు గానీ మీకు అసలు ఉండవు. అయినా మీరు ఆలోచించగలుగుతారు, సంకల్పించగలుగుతారు; కానీ దేవదూతలవలె పూర్తిగా ఆధ్యాత్మిక స్థాయిలో మాత్రమే.  కాబట్టి, ఈ భౌతిక లోకంలో మీరు చూసే, తాకే, వాసన చూసే, అనుభూతి చెందే లేదా వినే ప్రతిదీ మీ ఇంద్రియ వాంఛలను పోషిస్తుంది. మీ మనస్సుతోను సంకల్పంతోను మాత్రమే మీరు చేసేవన్నీ, మొదట మీ పంచేంద్రియాల ద్వారా మీకు అందిన వాటిపై ఆ ఆలోచన, సంకల్పం ఆధారపడినప్పుడు, మీ ఆధ్యాత్మిక ఇంద్రియ వాంఛలుగా ఉంటాయి.

వాంఛలు: మానవులు వాంఛలతో సృష్టించబడ్డారు.  ఈ అనుభవాన్ని తప్పించుకోవడం సాధ్యం కాదు; ఎందుకంటే ఇది మన మానవ స్వభావంలో సహజమైన భాగం.  మంచిదని మనం గ్రహించే దాని వైపు సహజంగా ఆకర్షితులయ్యే సామర్థ్యంతో దేవుడు మనలను సృష్టించారు. ఉదాహరణకు, మీరు రోజంతా మండుటెండలో పనిచేస్తూ, మీ శరీరంలో నీటి శాతం తగ్గడం మొదలైతే, మీ శరీరం సహజంగానే నీటిని కోరుకుంటుంది.  దానిని కోరకుండా ఉండటం మీకు సాధ్యం కాదు.  మీరు ఆ విధంగానే సృష్టించబడ్డారు.  మీ వాంఛలను అర్థం చేసుకోవడంలో కీలకమైన విషయం ఏమిటంటే, మీ వాంఛలు మంచిదిగా గ్రహించే దానినే మీరు ఎల్లప్పుడూ కోరుకుంటారని తెలుసుకోవడం.  మీరు చెడ్డదిగా గ్రహించే దేనినైనా కోరుకోవడం అసాధ్యం.  మీకు ఉన్న కోరిక వాస్తవానికి మీకు హానికరమైనదే అయినప్పటికీ, అది చెడ్డదని మీరు గ్రహించిన కారణంగా దానిని కోరుకోరు; బదులుగా, మీ వాంఛలు అయోమయంలో ఉండి, మీరు కోరుకునే దానిని మంచిదిగా గ్రహించడం వల్లనే మీరు దానిని కోరుకుంటారు.

మనకున్న వివిధ వాంఛల గురించి గుర్తించవలసిన మరో ముఖ్యమైన తేడా ఏమిటంటే, వాటిలో సహజమైన వాంఛలు, స్వచ్ఛందమైన వాంఛలు ఉంటాయి.  పైన ఇచ్చిన ఉదాహరణలో దాహం వేసినప్పుడు నీటిని కోరుకున్నట్లుగా, సహజ వాంఛ మీ ఇంద్రియాలలోని సహజ ప్రవృత్తుల నుంచి వస్తుంది.  ఈ వాంఛలను మితిమీరి తీర్చుకోనంతవరకు, వాటంతట వాటికి నైతికపరమైన ప్రాముఖ్యత చాలా తక్కువగా ఉంటుంది లేదా అసలు ఉండదు. అయితే, స్వచ్ఛంద వాంఛలు మరింత శ్రద్ధ వహించవలసినవి.  మనం తీసుకున్న ఏదో నిర్ణయం వల్ల మనలో పుట్టిన కోరికలే ఇవి. ఉదాహరణకు, పాపాన్ని ఎంచుకోవడం వల్ల గానీ, ఒక సహజ వాంఛను మితిమీరి తీర్చుకోవడానికి లొంగిపోవాలని ఎంచుకోవడం వల్ల గానీ ఇవి కలుగుతాయి.

స్వచ్ఛంద వాంఛను వివరించడానికి, ఒక తీవ్రమైన ఉదాహరణను పరిశీలిద్దాం.  ఎవరైనా హెరాయిన్ వంటి ఎంతో శక్తిమంతమైన మాదకద్రవ్యానికి బానిసలయ్యారని అనుకుందాం. మరో మోతాదు హెరాయిన్ తీసుకోవడం ఆ వ్యక్తికి మంచిది కాదన్నది వాస్తవం.  అయినప్పటికీ, హెరాయిన్‌కు బానిసలైనవారు ఆ మాదకద్రవ్యాన్ని కోరుకుంటారు. ఎందుకంటే వారి వాంఛలు ఆ మాదకద్రవ్యానికి బానిసలైపోయాయి; దానిని తీసుకున్నప్పుడు శరీరానికి కలిగే ఆనందపరవశమైన సుఖానుభూతి నుంచి వచ్చే తృప్తికి ఆ వాంఛలు ఆకర్షితమవుతాయి.  అందువల్ల, ఆ మాదకద్రవ్యం మంచిది కాదని ఆ వ్యక్తికి బుద్ధిపూర్వకంగా తెలిసినా, వాంఛలు మాత్రం దానిని కోరుకుంటాయి. ఎందుకంటే ఆ వాంఛలు తప్పుదారి పట్టి, ఈ మాదకద్రవ్యాన్ని మంచిదిగా గ్రహిస్తాయి. ఈ వాంఛకు మూలం, హెరాయిన్‌ను ఉపయోగించడానికి మొదట సంకల్పపూర్వకంగా లేదా స్వచ్ఛందంగా తీసుకున్న నిర్ణయమే.  ఈ మాదకద్రవ్యానికి బానిసలుగా మార్చే స్వభావం ఉండటం పరిస్థితిని మరింత దిగజారుస్తుందనేది నిజమే. అయితే, ఇక్కడ అర్థం చేసుకోవలసిన ముఖ్య భావన ఏమిటంటే, మీరు గర్భంలో జీవం పొందినప్పుడే హెరాయిన్ పట్ల మీకు సహజమైన కోరిక ఉండదు.  మీరు స్వచ్ఛందంగా దానిని ప్రయత్నించిన తర్వాతే ఆ కోరిక పుడుతుంది.  అందువల్ల అది ఒక స్వచ్ఛంద వాంఛ.  త్వరలోనే “స్వచ్ఛందం” అనే శీర్షిక గల విభాగంలో దీని గురించి మరింత వివరంగా చెప్పబడుతుంది.

మమకారాలు: మీకు కావలసినదానిని అలవాటుగా ఎంచుకోవడం వల్ల ఏర్పడేదే మమకారం. దీనిని వివరించడానికి, హెరాయిన్‌కు బానిసైన వ్యక్తిని మళ్లీ ఉదాహరణగా తీసుకుందాం. అతనికి హెరాయిన్‌పై మమకారం ఉంది, ఎందుకంటే అతడు దానిపట్ల తన కోరికకు పదేపదే లొంగిపోయాడు. ఆ మాదకద్రవ్యంలో ఆనందం పొందేలా తన శారీరక వాంఛలకు అతడు తావిచ్చాడు. ఫలితంగా, అతనికి దానిపై మమకారం ఏర్పడింది. అతడు దానికి బానిసయ్యాడు. హెరాయిన్ వ్యసనం ఒక తీవ్రమైన ఉదాహరణ అయినప్పటికీ, మీకు మమకారం ఏర్పడే ప్రతిదానికీ ఇదే సూత్రం వర్తిస్తుంది. ఉదాహరణకు, డబ్బు పట్ల వాంఛకు పదేపదే లొంగిపోవాలని ఎంచుకున్నప్పుడు, మీకు డబ్బుపై మమకారం ఏర్పడుతుంది. మీ దగ్గర చాలా తక్కువ డబ్బు ఉన్నా ఈ మమకారం ఉండవచ్చు. ఇంకా ఎక్కువ కావాలనే వాంఛ మిమ్మల్ని మమకారంలో ఉంచి, మరింత కోరుకునేలా చేస్తుంది. మీ దగ్గర డబ్బు ఉండటం లేదా లేకపోవడం సమస్య కాదు; దానికోసం కలిగే కోరికపై మమకారం ఉండటమే సమస్య. ఒక ప్రత్యేకమైన ఆహారం, వినోదం, తృప్తి, సుఖం మొదలైనవాటి పట్ల వాంఛలు ఇతర ఉదాహరణలు. వీటిపట్ల మీ వాంఛలు మీలో అలవాట్లుగా ఏర్పడటానికి మీరు తావిచ్చినప్పుడు, అవి మమకారాలుగా మారతాయి. ఏదైనా ఒకదాని పట్ల (ఒక ప్రత్యేకమైన ఆహారం వంటిదాని పట్ల) మొదట మీకు సహజమైన వాంఛ ఉండవచ్చు. అయితే, ఆ వాంఛను విచ్చలవిడిగా తృప్తిపరచుకునే విధంగా మీరు స్వచ్ఛందంగా దానిని ఎంచుకున్నప్పుడు, మీకు దానిపై మమకారం ఏర్పడుతుంది. ఇతరులు మీకు ఇచ్చే లేదా ఇవ్వని ప్రశంస, గౌరవం వంటి అభౌతిక విషయాలపైనా మీకు మమకారం ఏర్పడవచ్చు. మీరు ఇతరుల ప్రశంసను కోరుకుని, ఆ ప్రశంసను పొందేలా నిరంతరం ప్రవర్తించినప్పుడు, మీకు ప్రశంసపై మమకారం ఏర్పడుతుంది.

అదేవిధంగా, కుక్కకు కూడా వాంఛలు, మమకారాలు ఉంటాయి. ఉదాహరణకు, కుక్క తన యజమాని ప్రశంసను కోరుకోవడం అలవాటు చేసుకుంటుంది కాబట్టి, అది విన్యాసాలను నేర్చుకుని వాటిని ప్రదర్శించవచ్చు. ప్రశంస పట్ల (లేదా రుచికరమైన తినుబండారం పట్ల) ఉండే ఈ మమకారమే యజమాని ఆజ్ఞ ప్రకారం కుక్క ఒక విన్యాసం తరువాత మరొకటి చేయగలిగేలా చేస్తుంది. కుక్క తన వాంఛకూ, బహుమతి గురించిన జ్ఞాపకానికీ లోబడి ఉంటుంది. ప్రశంస (లేదా తినుబండారం) దానికి ఆనందాన్ని కలిగిస్తుంది. అందువల్ల అది దానిని పదేపదే కోరుకుంటుంది. మనకూ జంతువులకూ మధ్య ఉన్న ఒక తేడా ఏమిటంటే, తన వాంఛల నుండి శుద్ధి పొందాలని జంతువు స్వేచ్ఛగా ఎంచుకోలేదు. మనం ఎంచుకోగలం. జంతువు పూర్తిగా ఇంద్రియానుభూతులపై ఆధారపడుతుంది, అనుబంధాన్ని చూపుతుంది, వాంఛలకు లోబడి ఉంటుంది. మనకు మన ఇంద్రియ వాంఛలను అధిగమించగల స్వేచ్ఛా చిత్తం ఉంది.

స్వచ్ఛందం: మీరు స్వేచ్ఛగా చేసే పని స్వచ్ఛందమైన పని. ప్రత్యేకంగా, ఈ అధ్యాయంలోని బోధలను అర్థం చేసుకోవడానికి, ఒక అలవాటు ఏర్పడటానికి ముందు మీరు చేసే పనిని స్వచ్ఛందమైన పనిగా భావించాలి. ఇది ఒక ముఖ్యమైన తేడా, ఎందుకంటే ఒకసారి అలవాటు ఏర్పడిన తరువాత మీ పనుల్లో స్వచ్ఛందత తగ్గుతుంది. మళ్లీ హెరాయిన్‌కు బానిసైన వ్యక్తినే తీసుకుంటే, అతడు తరచూ స్వేచ్ఛను కోల్పోయినట్లు అనుభవిస్తాడు. కాబట్టి ఆ వ్యసనం కారణంగా, ఆ మాదకద్రవ్యాన్ని తీసుకునే ప్రతిసారీ అతడు పూర్తిగా స్వచ్ఛందమైన నిర్ణయాలు చేయడం లేదు. స్వచ్ఛందంగా, స్వేచ్ఛతో ఎంచుకునే మీ సామర్థ్యాన్ని మమకారం బలహీనపరుస్తుంది. జంతువుల మాదిరిగానే, మీరు స్వేచ్ఛతో కాకుండా అలవాటు ప్రకారం ప్రవర్తిస్తారు. మీరు ఏర్పరచుకునే ప్రతి అలవాటుకూ ఇది వర్తిస్తుంది. మీరు అలవాటుగా అసభ్యమైన భాష వాడినా, పరుల గురించి కబుర్లు చెప్పినా, డబ్బును ఆశించినా, మరే ఇతర అలవాటును ఏర్పరచుకున్నా, స్వచ్ఛందంగా పనులు చేయడానికి మీకున్న స్వేచ్ఛ క్రమంగా తగ్గిపోతుంది. అయినప్పటికీ, స్వేచ్ఛా చిత్తమూ బుద్ధీ కలిగిన మానవులుగా, మీరు స్వచ్ఛందంగా ఏర్పరచుకున్న అలవాట్లతో కూడిన మమకారాలను తొలగించుకోవడానికి ఎల్లప్పుడూ కృషి చేయవచ్చు.

మీ చిత్తపు పూర్తి సమ్మతితో మీరు చేసేదే నిజమైన స్వచ్ఛందమైన పని. మీరు స్వేచ్ఛగా చేసే ఎంపిక తీవ్రమైన పాపం చేయడమైతే, మీరు ఆ పాపానికి బానిసలై, దానిపై మమకారం పెంచుకుంటారు. మీరు పూర్తి స్వేచ్ఛతో చేసే ఎంపిక స్వల్ప పాపం చేయడం గానీ, అంతకంటే చిన్న ఆధ్యాత్మిక లోపానికి తావివ్వడం గానీ అయితే, మీకు ఆ పాపంపై లేదా లోపంపై మమకారం ఏర్పడుతుంది. అలాగే, మీకున్న ఏదైనా సహజ వాంఛను (చాక్లెట్ తినాలనే వాంఛ వంటిదానిని) అలవాటుగా విచ్చలవిడిగా తృప్తిపరచుకోవడమే మీరు పూర్తి స్వేచ్ఛతో చేసే ఎంపిక అయితే, ఆ సహజ కోరికపై మీకు మమకారం ఏర్పడుతుంది. అయితే, మీరు పూర్తి స్వేచ్ఛతో చేసే ఎంపిక స్వయంగా దేవుని నుండి ప్రవహించే ఏదైనా సద్గుణాన్ని ఆచరించడమైతే, మీరు ఆ సద్గుణపు అలవాటులోనూ ఎదుగుతారు; మరింత సంపూర్ణంగా దేవునితో అనుబంధాన్ని పెంచుకుంటారు.

సుఖం: “సుఖం” అనే పదానికి ఎక్కువ వివరణ అవసరం లేదు. అయితే మనం ఇక్కడ చర్చిస్తున్న విషయానికి సంబంధించి, దానిలో రెండు రకాలను వేరుచేసి చూడాలి. ఒక రకమైన సుఖం అనారోగ్యకరమైన (లేదా క్రమం తప్పిన) కోరికల నుండి వస్తుంది; మరొకటి దేవునితో ఐక్యత నుండి ప్రవహిస్తుంది. అనారోగ్యకరమైన సుఖాలు మిమ్మల్ని బానిసలుగా చేసి, మీ దృష్టిని మళ్లించి, గందరగోళానికి గురిచేస్తాయి. కానీ మీ ఆత్మ దివ్య ఐక్యతలో దేవునితో ఏకమయ్యే స్థాయిని బట్టి, మంచి రకమైన సుఖం పెరుగుతూ మారుతుంది. ఈ సందర్భంలో, మీ ఆత్మ దేవునితో ఏకమై ఉన్నప్పుడు, స్నేహాలను, సహజమైన ఇతర మేలులను కూడా మరింత నిర్మలంగా ఆస్వాదించగలుగుతారు. మరో మాటలో చెప్పాలంటే, మీరు ఎంత పవిత్రులవుతారో, దేవుడు మీ ముందుంచే సమస్తంలో నిజమైన ఆనందాన్ని పొందే సామర్థ్యం మీలో అంతగా పెరుగుతుంది.

శుద్ధీకరణ:  శుద్ధీకరణ అనేది బాధాకరమైన పదంలా వినిపిస్తుంది; నిజానికి అది బాధాకరమైనదే.  కానీ శుద్ధీకరణ కేవలం బాధాకరమైనదే కాదు, అది విముక్తిని కూడా కలిగిస్తుంది.  దురలవాట్లను, దేవునిపట్లా ఆయన పరిపూర్ణ చిత్తంపట్లా తప్ప మరి దేనిపట్లనైనా ఉన్న మమకారాలను తొలగించుకోవడానికి ప్రతి ఒక్కరూ అనుభవించవలసిన ప్రక్రియే శుద్ధీకరణ.  ఈ శుద్ధీకరణ అనేది దేవుడు కాని ప్రతిదాని పట్లా అంతరంగంలో సంపూర్ణమైన అనాసక్తిని పొందే ప్రక్రియ.  పునీత యోహాను బోధనకు శుద్ధీకరణే హృదయం; దైవసంయోగ పరిపూర్ణతను కోరుకునే ప్రతి ఆత్మకూ ఇదే ప్రధాన లక్ష్యంగా ఉంటుంది.  ఇంతకుముందు చెప్పినట్లుగా, ఆధ్యాత్మిక జీవితంలో శుద్ధీకరణ రెండు రూపాల్లో ఉంటుంది: సక్రియ శుద్ధీకరణ, నిష్క్రియ శుద్ధీకరణ. “సక్రియ” అంటే మీలోని హానికరమైన మమకారాల నుంచి విముక్తి పొందడానికి మీరు చేయగలిగే క్రియలు.  “నిష్క్రియ” అంటే మీరు ప్రారంభించిన శుద్ధీకరణను పూర్తిచేయడంలో తోడ్పడటానికి దేవుడు మీలో చేసే కార్యాలను ప్రతిఘటించకపోవడం.  నిష్క్రియ శుద్ధీకరణలో మీ బాధ్యత కేవలం దేవుడు మీ అంతరంగంలో చేస్తున్న కార్యానికి సమ్మతించడమే.  పరిపూర్ణతకు నిష్క్రియ శుద్ధీకరణ అవసరం, ఎందుకంటే మీ సొంత ప్రయత్నంతో మిమ్మల్ని మీరు పూర్తిగా విముక్తులను చేసుకోలేరు.  మీ ఆత్మలోని ప్రతి హానికరమైన మమకారం నుంచి సంపూర్ణ విముక్తిని అంతిమంగా కలిగించగలిగేది దేవుడు మాత్రమే.

స్వేచ్ఛ:  మీ శుద్ధీకరణ పూర్తయినప్పుడు మీ ఆత్మలో కలిగేదే స్వేచ్ఛ.  అది రెండు విధాలుగా అనుభవంలోకి వస్తుంది. మొదటిగా, మీ ఆత్మ నుంచి ఒక మమకారం శుద్ధీకరణ ద్వారా తొలగిపోయినప్పుడు, మిమ్మల్ని బంధించిన దాని నుంచి మీరు విముక్తి పొందుతారు; మీ పాపపు అలవాట్ల భారం, అణచివేత ఇక మీపై ఉండవు.  రెండవదిగా, మీ హానికరమైన మమకారాల నుంచి విముక్తి పొందిన తరువాత, మీ జీవితంలో దేవుణ్ణీ ఆయన పరిపూర్ణ చిత్తాన్నీ స్వేచ్ఛగా ఎంచుకోగల సామర్థ్యం మీలో మరింత పెరుగుతుంది. ఈ విముక్తి గొప్ప ఆనందాన్ని కలిగిస్తుంది! అప్పుడు మీరు మీ స్వేచ్ఛా సంకల్పాన్ని నిజంగా ఒక కొత్త, సంపూర్ణమైన రీతిలో ఉపయోగించగలుగుతారు.  ఈ స్వేచ్ఛా సంకల్పాన్ని దేవుణ్ణీ ఆయన పరిపూర్ణ చిత్తాన్నీ ఎంచుకోవడానికి ఉపయోగించినప్పుడు, మీరు ఆస్వాదించే స్వేచ్ఛానుభవానికి అంతమే ఉండదు.

 

సుఖమే మీ లక్ష్యమైనప్పుడు

దేవునితో పరివర్తనాత్మక సంయోగాన్ని పొందడానికి మీ ఆత్మ అనుభవించవలసిన అంధకార రాత్రి గురించీ, అనేక శుద్ధీకరణల గురించీ చర్చించడానికి ముందు, మీ ఆత్మకు కలిగే ప్రతి శుద్ధీకరణనూ సంపూర్ణంగా స్వీకరించేందుకు ఆశను, ప్రోత్సాహాన్ని ఇచ్చే ఒక కారణాన్ని చెప్పడం ద్వారా, ఒక విధంగా “బాధను తగ్గించడం” ఉపయోగకరంగా ఉండవచ్చు.  ఆ కారణం ఏమిటంటే, జీవితంలో అత్యంత గొప్ప సంతృప్తినీ, పరిపూర్ణతనూ, అవును, సుఖాన్ని కూడా పొందడానికి శుద్ధీకరణ ఒక్కటే మార్గం.

మీరు సంతోషంగా ఉండాలని దేవుడు కోరుకుంటున్నారు.  మీరు ఊహించగలిగే దానికంటే ఎంతో ఎక్కువ సంతోషంగా ఉండాలని!  మీరు పరిపూర్ణతను పొందాలని ఆయన కోరుకుంటున్నారు. మీకోసం మీరు కోరుకునేదానికంటే మరింత ఎక్కువగా!  మీ దైనందిన జీవితంలోని ప్రతి అంశంలోనూ మీరు గొప్ప ఆనందాన్ని పొందాలని కూడా ఆయన కోరుకుంటున్నారు. మీరు తినే ప్రతి భోజనం, మీరు పాల్గొనే ప్రతి అభిరుచి వ్యాపకం, మీకు దీవెనగా లభించిన ప్రతి సంబంధం, రోజులో మీరు చేసే ప్రతి కార్యం అపరిమితమైన సుఖానికీ మధురమైన ఆనందానికీ మూలాలుగా ఉండాలని ఆయన కోరుకుంటున్నారు.  కానీ అలా జరగాలంటే, మీరు మీ దైనందిన జీవితాన్ని కొత్త రీతిలో గడిపేలా ముందుగా మీ సమస్త వ్యక్తిత్వమూ శుద్ధీకరణ పొందాలి. అంతేకాక, దేవుడు మీకు ప్రసాదించాలనుకునే ఆనందాలతో పోలిస్తే ఈ లోకంలోని క్షణిక సుఖాలు ధూళివంటివనే మౌలిక ఆధ్యాత్మిక సత్యాన్ని మీరు కనుగొనాలి.  కాబట్టి, తక్కువ స్థాయికి చెందిన ఏ “సుఖం” విషయంలోనైనా జరిగే శుద్ధీకరణ, చివరికి అంతకంటే ఎంతో అధికమైన ఆనందాన్ని ఆస్వాదించడానికి దారితీస్తుంది.

కొన్నిసార్లు ప్రజలు సిలువ పునీత యోహానును బాధకూ దుఃఖానికీ చెందిన పునీతునిగా అపార్థం చేసుకోవచ్చు.  శుద్ధీకరణలోకీ అంధకార రాత్రిలోకీ ప్రవేశించడమనే భావనను తప్పుగా అర్థం చేసుకున్నప్పుడు, అది భయంకరంగానూ ఆకర్షణీయంగా లేనిదిగానూ అనిపించవచ్చు.  కానీ సరిగా అర్థం చేసుకున్నప్పుడు, మన సొంత ప్రయత్నాలతో మనం ఎన్నడూ పొందలేనంత ఆనందం, ఉల్లాసం, శుద్ధమైన సుఖం మనకోసం వేచివున్నాయని పునీత యోహాను మనకు వెల్లడిస్తారు.  ఆ ఆనందం మనకు ఉనికిలో ఉన్నదని కూడా తెలియని ఎంతో ఉన్నతమైన స్థాయికి చెందినది.

భోగలాలసతో “సుఖాలను వెదికే వ్యక్తి” గురించి లోకం చిత్రించే రూపాన్ని ఆలోచించండి.  అలాంటి వ్యక్తి ఆ క్షణం కోసమే జీవిస్తూ, విలాసవంతమైన జీవితం గడుపుతూ, లోకం అందించగల మరింత గొప్ప సాహసాలనో కొత్త అనుభవాలనో ఎల్లప్పుడూ వెదుకుతూ ఉంటారు.  అయితే, నిజం ఏమిటంటే, లోకం అందించగల ప్రతి సుఖాన్నీ పొందడమే లక్ష్యంగా పెట్టుకున్న వ్యక్తి చివరికి సరిగ్గా వాటినే పొందవచ్చు! అది విచారకరమైన ఫలితం!  ఎందుకు? ఎందుకంటే, దైవసంయోగ పరివర్తనలో గడిపే జీవితంలోని ఊహకందని ఆనందాలతో పోలిస్తే, లోకంలోని సుఖాలన్నిటినీ అనుభవించగలిగినా సరే, అవి కేవలం యాతన, మలినం వంటివే.  వాటి మధ్య అసలు పోలికే లేదు.

అయితే, మీరు జీవితాన్ని ఆస్వాదించి, దానిలో సుఖాన్ని పొందాలని దేవుడు కోరుకుంటున్నారా?  నిస్సందేహంగా కోరుకుంటున్నారు. కానీ మీ సుఖం అత్యున్నత స్థాయికి చెందినదిగా ఉండాలని ఆయన కోరుకుంటున్నారు; మీరు ఏ స్థాయికోసం సృష్టించబడ్డారో ఆ స్థాయికి చెందిన నిత్యానందాలు, ఆధ్యాత్మిక ఆనందాలు కావాలని కోరుకుంటున్నారు.  ఎన్నడూ పూర్తిగా సంతృప్తినివ్వకుండా, ఎప్పుడూ మరింత కావాలనే ఆకలిని మిగిల్చే క్షణికమైన, పరిమితమైన సుఖాల్లో మీరు స్వార్థపూరితంగా మునిగిపోవాలని ఆయన కోరుకోవడం లేదు.  మీరు సంతృప్తిగా ఉండాలని దేవుడు కోరుకుంటున్నారు, ఆకలితో కాదు. మీరు ప్రశాంతంగా ఉండాలని ఆయన కోరుకుంటున్నారు, ఎల్లప్పుడూ ఆందోళనతో కాదు. మీ హృదయం ఆనందంతో పొంగిపొర్లాలని ఆయన కోరుకుంటున్నారు, ఎల్లప్పుడూ మరింత కావాలని తపిస్తూ ఉండాలని కాదు.

లోకంలో పరిపూర్ణతను వెదకడానికీ దేవునిలో పరిపూర్ణతను వెదకడానికీ మధ్య ఉన్న పోలికను వివరించే కొన్ని పంక్తులు ఇక్కడ ఇవ్వబడ్డాయి. ఇవి కార్మెలు పర్వతారోహణం గ్రంథంలోని భాగం I, అధ్యాయం IV, #4-5 నుంచి తీసుకోబడ్డాయి:

…సృష్టిప్రాణులలోని సొగసు, సౌందర్యం అంతా దేవుని కృపతో పోలిస్తే, దైన్యానికి, వికృతత్వానికి పరాకాష్ఠగా ఉంటుంది.

…లోకంలోని సృష్టిప్రాణుల మంచితనమంతటినీ, దేవుని అనంతమైన మంచితనంతో పోల్చినప్పుడు, దుష్టత్వమని వర్ణించవచ్చు.

లోక జ్ఞానమంతా, మానవ సామర్థ్యమంతా దేవుని అనంత జ్ఞానంతో పోలిస్తే, కేవలం పరమ అజ్ఞానమే…

మరో మాటలో చెప్పాలంటే, లోకం అందమైనవిగా, మంచివిగా, జ్ఞానవంతమైనవిగా చూపించే వాటన్నిటినీ ఒక వ్యక్తి సంపాదించుకున్నా, దేవుడు తనతో దైవిక ఐక్యత ద్వారా ఆ వ్యక్తికి ఇవ్వాలనుకునే వాటితో పోలిస్తే, వాస్తవంగా పొందేది దైన్యం, దుష్టత్వం, అజ్ఞానమే. దీన్ని అర్థం చేసుకోవడం, అంగీకరించడం కష్టంగా ఉన్నా, ఇప్పుడే నిరుత్సాహపడకండి. ప్రస్తుతానికి, దేవుడు తనతో దైవిక ఐక్యత ద్వారా మీకు ప్రసాదించాలనుకునే పరిపూర్ణ సంతృప్తి, ఆనందం, సుఖం, ఆహ్లాదం—లోకం ఇవ్వగలిగే వాటికంటే లేదా మీ వాంఛలన్నిటినీ తృప్తిపరచుకోవడం ద్వారా మీ అంతట మీరు పొందగలిగే వాటికంటే అనంతంగా ఎక్కువ సంతృప్తిని, ఆనందాన్ని, సుఖాన్ని, ఆహ్లాదాన్ని ఇస్తాయనే సత్యాన్ని అంగీకరించండి. మీరు అత్యధికమైన భౌతిక సంపదను సంపాదించినా, అత్యుత్తమ వినోదాన్ని ఆస్వాదించినా, ప్రతిరోజూ శ్రేష్ఠమైన ఆహారాన్ని తిన్నా, లోకంలో ఎంతో గౌరవం పొందినా, మానవులకు సాధ్యమైన జ్ఞానాన్నంతటినీ నేర్చుకున్నా, ఇంకా ఇలాంటివెన్ని సాధించినా, దేవుడు మీకు ఇవ్వాలనుకునే దానితో పోలిస్తే మీరు ఇంకా పూర్తిగా దయనీయ స్థితిలోనే ఉంటారు. ఇప్పుడు శుద్ధీకరణ ప్రక్రియ ప్రారంభ దశను పరిశీలిస్తున్నప్పుడు ఈ విషయాన్ని మీ మనస్సులో ప్రముఖంగా ఉంచుకోండి.

 

సత్యం శుద్ధీకరణకు నడిపిస్తుంది

“శుద్ధీకరణ” అనే మాట బాధాకరంగా, కష్టంగా, కుంగదీసేదిగా అనిపిస్తే, లోకం, శరీరేచ్ఛలు, దుష్టుడు, తప్పుదారి పట్టిన మీ సొంత చిత్తం మిమ్మల్ని మోసగించడానికి మీరు అనుమతించడమే అందుకు కారణం. మీకు సత్యం కావాలా, లేక అసత్యంలో జీవించడానికే ఇష్టపడుతున్నారా? నిజానికి, చాలామందికి ఇది సమాధానం చెప్పడం కష్టమైన ప్రశ్న. దేవుడు తమతో చెప్పాలనుకునే మహిమగల సత్యాన్ని ఎదుర్కోవడం కంటే అజ్ఞాన స్థితిలోనే ఉండిపోవడాన్ని చాలామంది ఎంచుకుంటారు. ఎందుకు? ఎందుకంటే అజ్ఞానంలోనే ఉంటే, వారు మారవలసిన అవసరం ఉండదు. తాము సంతోషంగా ఉన్నట్లు నటిస్తూ, సులభంగా తీరే తమ లౌకిక, శారీరక వాంఛలన్నిటిలోనూ సుఖాన్ని వెదుకుతూ ఉండవచ్చు. అసత్యాలు బయటపడి, వాటి ముసుగులు తొలగినప్పుడు శుద్ధీకరణ ప్రారంభమవుతుంది. సత్యం మీకు విముక్తి కలిగించాలంటే, మీరు ముందుగా సత్యాన్ని తెలుసుకోవాలి.

 

మీ మమకారాలను, కోరికలను గుర్తించడం

ఇంద్రియ స్థాయిలోని మమకారాలు, కోరికల విషయంలో మీ ఆత్మలో ఏమి జరుగుతుందో పరిశీలిస్తూ, ఇప్పుడు ఆచరణాత్మకంగా ముందుకు సాగవలసిన సమయం వచ్చింది. “ఇంద్రియ సంబంధమైన మమకారాలు, కోరికలకు” కొన్ని నిర్దిష్ట ఉదాహరణలు ఇవి; వీటిని ప్రత్యేకమైన క్రమంలో ఇవ్వడం లేదు:

  • మరీ ఎక్కువగా మాట్లాడటం
  • సంపదను కోరుకోవడం
  • ఒక ప్రత్యేక పద్ధతిలో తయారుచేసిన ఆహారాన్నే కోరుకోవడం
  • మితిమీరిన పరిమాణంలో ఆహారాన్ని లేదా పానీయాన్ని కోరుకోవడం
  • అత్యంత సౌకర్యవంతమైన వసతులను కోరుకోవడం
  • ఉద్యోగంలో పదోన్నతిని కోరుకోవడం
  • అందరికంటే ముందుగా వెళ్లాలని కోరుకోవడం
  • నైతిక క్రమానికి విరుద్ధమైన లైంగిక తృప్తిని కోరుకోవడం
  • అత్యుత్తమ దుస్తులను, ఇతర వస్తువులను కోరుకోవడం
  • స్వార్థంతో ఒక వ్యక్తిని అంటిపెట్టుకుని ఉండటం
  • ఇతరులు మిమ్మల్ని గమనించాలని కోరుకోవడం
  • తాజా వదంతుల గురించి అతిగా కుతూహలం చూపడం
  • తరచూ మీ మొబైల్ ఫోన్, టాబ్లెట్ లేదా సామాజిక మాధ్యమాలకు అతుక్కుపోవడం
  • ఎప్పుడూ అత్యంత సులభమైన మార్గాన్నే కోరుకోవడం
  • అన్నిటిలోనూ అత్యుత్తమమైనవాటినే కోరుకోవడం
  • మీ ఆస్తిపాస్తులపై విపరీతమైన ప్రేమ కలిగి ఉండటం
  • ఇలా ఎన్నెన్నో, మరెన్నో.

ఈ చిన్న ఉదాహరణల జాబితాను చదువుతున్నప్పుడు, ఇందులోని ప్రతి దోషమూ మీలో ఉన్నట్లు మీకు అనిపించవచ్చు. అయ్యో, సత్యం నిజంగానే బాధ కలిగించవచ్చు. మీ జీవితంలో మీకున్న ఈ మమకారాలు, ఇలాంటి మరెన్నో మమకారాలు, మీరు గ్రహించిన దానికంటే ఎంతో ఎక్కువ హాని మీకు ఎందుకు చేస్తున్నాయో తెలుసుకునే నెమ్మదైన, జాగ్రత్తతో కూడిన ప్రక్రియ బాధాకరంగా ఉండవచ్చు. పైన పేర్కొన్నవాటిపట్ల గానీ, అలాంటి మరే ఇతర విషయంపట్ల గానీ మీకు మమకారం ఉంటే, వెంటనే మీ మమకారాన్ని సమర్థించుకోవాలనే శోధన మీకు కలగవచ్చు; అవి ఎందుకు మంచివో, లేదా కనీసం తప్పు కానివో చెప్పడానికి రకరకాల కారణాలను వెదకవచ్చు. భయపడకండి. శుద్ధీకరణ ప్రక్రియ నెమ్మదిగా, బాధాకరంగా ఉండవచ్చు; కానీ అది మీకు నూతనత్వాన్ని, విముక్తిని కూడా కలిగిస్తుందని గుర్తుంచుకోండి. నిజమైన ఆనందానికి, సుఖానికి అదే ఏకైక మార్గం.

పై జాబితాలోని కొన్ని విషయాలు ఇతర వాటికంటే ఆత్మకు ఎంతో ఎక్కువ హానికరమైనవని గమనించడం ముఖ్యం. అంతేకాక, ఈ జాబితా సహజమైన అభిరుచులను, ఇష్టాయిష్టాలను సూచించడం లేదు. ఉదాహరణకు, మీకు కారం ఎక్కువగా ఉండే ఆహారం లేదా నీలం రంగు ఇష్టమైతే, ఆ ఆహారాన్ని లేదా నీలం రంగును ఇష్టపడకుండా చేసుకోవడం సాధ్యం కాదు. అయితే లక్ష్యం అది కాదు. ఏదో ఒక విషయాన్ని ఇష్టపడటంలో తప్పేమీ లేదు. కానీ మీరు పరిపూర్ణత శిఖరాలను చేరుకోవాలనుకుంటే, మీ సహజమైన ఇష్టాయిష్టాలన్నీ దేవుని దివ్యకృప ద్వారా మితపరచబడి, సరైన క్రమంలోకి రావాలని పునీత యోహాను స్పష్టంగా బోధిస్తున్నారు. అప్పుడు అవి మితిమీరిన భోగాసక్తిగా మారి, క్రమరహిత మమకారాలకు దారితీయవు. మరో మాటలో చెప్పాలంటే, మీ సహజమైన అభిరుచులు మిమ్మల్ని నియంత్రించకూడదు; అవి మీపై హానికరమైన పట్టు కలిగి ఉండకూడదు. నిజానికి, మీ సహజమైన ఇష్టాయిష్టాలతో నిజంగా ఆనందంగా జీవించడానికి ఉన్న ఏకైక మార్గం—అవి దేవుని కృప ద్వారా మితపరచబడుతున్నాయని, వాటిపట్ల కోరిక మీ వాంఛలలో సరైన స్థానంలో ఉందని నిర్ధారించుకోవడమే.

పైన పేర్కొన్న జాబితాను పేజీల కొద్దీ కొనసాగించవచ్చు. ఈ పుస్తకంలోని ఆరవ అధ్యాయంలో సమగ్రమైన అంతఃకరణ పరిశీలన ఉంది. మీలోని అనేక మమకారాలను, అనారోగ్యకరమైన కోరికలను గుర్తించడానికి అది మీకు సహాయపడుతుంది. ప్రస్తుతానికి, మమకారాలు, కోరికల గురించి ప్రాథమిక అవగాహన పొందడమే లక్ష్యం. అలాగే, దైవైక్యంలోకి ప్రవేశించడం ద్వారా జీవితంలో సంపూర్ణ సంతోషాన్ని పొందాలంటే, మీలో శుద్ధి కావలసిన మమకారాలు, కోరికలు ఉన్నాయనే వాస్తవాన్ని అంగీకరించడం ప్రారంభించాలి.

 

నేను ప్రతి ఒక్క మమకారాన్నీ విడిచిపెట్టాలా?

ఆ ప్రశ్నకు సమాధానం నిస్సందేహంగా “అవును!” అని మీకు సంతోషంగా చెబుతున్నాను. అవును, దైవైక్యంలోని అగాధమైన ఆనందాల్లోకి, పరిపూర్ణతలోకి మీరు సంపూర్ణంగా ప్రవేశించాలనుకుంటే, ఎంత చిన్నదైనా సరే, ప్రతి ఒక్క మమకారం నుండి మీరు శుద్ధి పొందాలి. మీరు సంపూర్ణంగా ప్రవేశించడానికి ఇది అవసరం. క్రమరహితమైన ఒక్క మమకారం కూడా మిగిలి ఉండకూడదు (దేవుడు తప్ప ఇతర విషయాలపట్ల ఉండే మమకారాలన్నీ క్రమరహితమైనవే అని గుర్తుంచుకోండి). తీవ్రమైన పాపమైనది (ఘోరపాపం) ఏదీ ఉండకూడదనేది నిశ్చయం; స్వల్పంగా పాపమైనది (స్వల్పపాపం) కూడా ఉండకూడదు. అయితే పరిశుద్ధ యోహాను ఇంకా ముందుకు వెళ్తారు. దైవైక్యంలోకి ప్రవేశించాలనుకుంటే, మనం ఘోరపాపాలను, స్వల్పపాపాలను జయించడం మాత్రమే కాకుండా, ఎంత చిన్నదైనా సరే, ప్రతి ఆధ్యాత్మిక అపరిపూర్ణతనూ జయించాలని ఆయన చెబుతారు. రాబోయే అధ్యాయాల్లో ఆయన మనలను అంతకంటే కూడా ముందుకు నడిపిస్తారు!

ప్రతి ఒక్క మమకారమూ ఎందుకు తొలగిపోవాలి? ఎందుకంటే దైవైక్యం అంటే ఆత్మ అన్ని విధాలుగా దేవునితో ఏకమై ఉండటం. అంటే దేవుడు మిమ్మల్ని పూర్తిగా తన సొంతం చేసుకున్నాడని అర్థం. పరిశుద్ధ పౌలు మాటలను గుర్తుచేసుకోండి: “అయినా నేను జీవిస్తున్నాను; ఇక జీవించేది నేను కాదు, క్రీస్తే నాలో జీవిస్తున్నాడు” (గలతీయులకు 2:20). క్రీస్తుకు సంపూర్ణంగా అనురూపమైన ఆత్మ ప్రతి పాపం నుండి, అపరిపూర్ణత నుండి కూడా విముక్తమై ఉంటుంది. ఎందుకంటే క్రీస్తుకు అనురూపంగా ఉండటం, పాపంపట్ల మమకారం కలిగి ఉండటం ఒకదానికొకటి పొసగవు. పరిపూర్ణ దైవైక్య స్థితిలో జీవించేవారు కూడా ఇంకా “రోజుకు ఏడుసార్లు పడిపోతారు” (సామెతలు 24:16). అంటే, వారు అప్పుడప్పుడు స్వల్పపాపం చేస్తూనే ఉంటారు. అయితే ఆ క్షణిక పాపాలు అలవాట్లుగా గానీ, పాపం లేదా అపరిపూర్ణతపట్ల మమకారాలుగా గానీ మారకుండా ఉంటాయి.

 

మమకారాలు మరియు కోరికలు

సిలువకు చెందిన పరిశుద్ధ యోహాను మనకు అందించే మరో ముఖ్యమైన అవగాహన ఏమిటంటే, మన మమకారాల శుద్ధీకరణ మాత్రమే సరిపోదు. దేవుడు, ఆయన చిత్తం తప్ప మరి దేనిపట్లనైనా మనం స్వచ్ఛందంగా పెంచుకునే కోరికలన్నిటి నుండి కూడా శుద్ధి పొందాలి. స్వచ్ఛందంగా పెంచుకునే కోరిక, సహజమైన కోరికకు భిన్నమైనదని గుర్తుంచుకోండి. స్వచ్ఛందంగా పెంచుకునే కోరికలు మమకారాలను కలిగిస్తాయి. మమకారం అంటే మనం పాపభరితమైనదో లేదా కేవలం అపరిపూర్ణమైనదో అయిన ఒక అలవాటును ఏర్పరచుకున్నామని అర్థం. ఉదాహరణకు, ఇతరుల గురించి గుసగుసలాడే అలవాటు మీకు ఉంటే, అలా గుసగుసలాడటాన్ని మీరు పదేపదే ఎంచుకున్నారని అర్థం. కొంతవరకు మీరు ఆ ధోరణికి బంధితులై ఉంటారు; ఈ పాపాన్ని ఎంచుకోవడంలో మీ స్వేచ్ఛ కొంత తగ్గిపోయినట్లు అనుభవిస్తారు. ఈ అలవాటు నుండి బయటపడటమే ఆ పాపంపట్ల మమకారాన్ని విడిచిపెట్టడం. అయితే మమకారాన్ని విడిచిపెట్టడం మాత్రమే సరిపోదు. గుసగుసలాడాలనే స్వచ్ఛందమైన కోరిక కూడా శుద్ధి కావాలి. అంటే, ఇతరుల గురించి గుసగుసలాడటానికి మిమ్మల్ని ఆహ్వానించే సందర్భం వచ్చినా, అలా నిరంతరం చేసే అలవాటును మీరు అప్పటికే జయించి ఉంటే, మళ్లీ గుసగుసలాడటంలో పాలుపంచుకోవాలా వద్దా అని ఎంచుకునే స్వేచ్ఛ మీకు ఉంటుంది. గుసగుసలాడే అవకాశం ఎదురైనప్పుడు మీకు శోధన కలిగినా, వెంటనే ఆ శోధనను తిరస్కరిస్తే, ఆ స్వచ్ఛంద కోరిక నుండి కూడా మీరు మరింతగా విముక్తి పొందుతున్నారు. మీరు శోధనను వెంటనే తిరస్కరించిన ప్రతిసారీ, సద్గుణంలో వెంటనే మరింత బలపడతారు. దానికి విరుద్ధమైన సద్గుణం బలపడినప్పుడు, చివరికి గుసగుసలాడటం మీకు అసహ్యంగా అనిపిస్తుంది; భవిష్యత్తులో ఎదురయ్యే శోధనలను మరింత సులభంగా తిరస్కరించగలుగుతారు. ఒకవేళ, అయితే, గుసగుసలాడటంలో పాల్గొనాలని మీరు స్వచ్ఛందంగా ఆలోచించి, ఆ దిశగా ఒక్క అడుగైనా వేస్తే, ఆ తర్వాత ఆగిపోయినా సరే, ఆ స్వచ్ఛంద కోరికకు మీరు ఇంకా కొద్దిగా బంధితులై ఉన్నట్లే. ఆ కోరిక మిగిలి ఉంటుంది; బహుశా ఇంకా బలపడవచ్చు కూడా. ఇది అలవాటుగా పాపానికి సమ్మతించడం అంత తీవ్రమైనది కాకపోయినా, ఇది కూడా శుద్ధి కావాలి. కాబట్టి నిజమైన స్వేచ్ఛ అంటే, పాపం చేయాలనే స్వచ్ఛంద కోరికను సైతం, లేదా దేవుడు కాని దేనిపట్లనైనా స్వచ్ఛందంగా మమకారం పెంచుకోవాలనే కోరికను సైతం, వెంటనే పూర్తిగా త్యజించడాన్ని అలవాటుగా చేసుకోవడం. శోధన పాపమూ కాదు, అపరిపూర్ణతా కాదు (యేసు కూడా శోధనకు గురయ్యాడని గుర్తుచేసుకోండి). అయినప్పటికీ, శోధనకు స్వచ్ఛందంగా మనసులో చోటిచ్చి, దాని గురించి ఆలోచిస్తూ ఉండటం, ఆ అలవాటైన కోరిక తొలగిపోయే వరకు, దైవైక్య పరిపూర్ణతను చేరకుండా మిమ్మల్ని అడ్డుకుంటుంది. ఇది పక్షి కాలికి కట్టిన ఆ చిన్న, సన్నని దారం లాంటిది. ఆ దారాన్ని తెంచడం అంత కష్టం కాకపోవచ్చు. కానీ ఆ దారం తెగిపోయే వరకు ఆ పక్షి స్వేచ్ఛగా ఎగరలేదు.

బహుశా ఇది అతిగా ఆశిస్తున్నట్లు అనిపించవచ్చు. నిజమే, ఇది అత్యున్నతమైన ఆశింపు. కానీ పరిపూర్ణతను పొందడానికి అవసరమైనదానినే మనం ఇక్కడ వివరిస్తున్నామని గుర్తుంచుకోండి! పరిపూర్ణత అంటే సరిగ్గా అదే: పరిపూర్ణత. ఈ జీవితంలో దాన్ని పొందేవారు కొద్దిమందే అయినా, అది సాధ్యమే. అంతేకాక, పరలోకపు పరమానందకర దైవదర్శనంలోకి సంపూర్ణంగా ప్రవేశించాలంటే, చివరికి అది తప్పనిసరిగా అవసరం.

అంతేకాక, సహజమైన కోరికలను గానీ, పాపానికి దారితీసే శోధనలను సైతం గానీ పూర్తిగా తొలగించడానికి మార్గం లేదని స్పష్టం చేయాలి. నిజానికి అది మన లక్ష్యం కూడా కాకూడదు. ఉదాహరణకు, మీకు బ్లూబెర్రీ పండ్లు ఇష్టమైతే, వాటిని అయిష్టపడటానికి ప్రయత్నించాల్సిన అవసరం లేదు. మనందరికీ సహజమైన ఇష్టాయిష్టాలు ఉంటాయి. జీవితంలోని ప్రతిదానిపట్ల పూర్తిగా ఉదాసీనంగా మారడం లక్ష్యం కాదు. అలా చేయడం సహజమైన మంచిని నిరాకరించడమే అవుతుంది. బదులుగా, మీ సహజమైన ఇష్టాయిష్టాలన్నిటినీ సమతుల్యతతో, మితంగా అదుపులో ఉంచుకోవడమే లక్ష్యం. కాబట్టి, మీకు చేపలు పట్టడం ఇష్టమైనా, కుట్టుపని చేయడం ఇష్టమైనా, స్టేక్ తినడం ఇష్టమైనా, అందులో తప్పులేదు. అప్పుడప్పుడు వాటిని ఆనందించండి; అవి మీకు సేదతీర్పునిచ్చే వాటిగా ఉండనివ్వండి. కానీ ఈ ఇష్టాయిష్టాలు మిమ్మల్ని తమ వశం చేసుకోకుండా, మీరు వాటిలో అతిగా మునిగితేలేంతగా మిమ్మల్ని ఆక్రమించకుండా చూసుకోండి. అలా జరిగినప్పుడు, మీ కోరికలు ఆ మమకారాలకూ దేవునికీ మధ్య చీలిపోతున్నట్లు మీరు గుర్తిస్తారు. మీ కోరికలు విభజితమైనప్పుడు, అవి పూర్తిగా దేవునిపైనా ఆయన పవిత్ర చిత్తంపైనా కేంద్రీకృతం కాలేవు.

ఇక శోధనల విషయానికొస్తే, మీరు వాటిని తొలగించలేరు. అపవాది, శరీరం, లోకం అనేక విధాలుగా మిమ్మల్ని నిరంతరం శోధిస్తూనే ఉంటాయి. మీరు సరైనదాన్ని ఎంచుకొని, తద్వారా సద్గుణంలో ఎదగడానికి దేవుడు ఈ శోధనలను అనుమతిస్తారు. శోధనల నుంచి మళ్లిపోవడాన్ని మీరు అలవరచుకోవాలి; తద్వారా వాటిపట్ల కోరికను కూడా తొలగించుకోవాలి. ఇలా జరిగినప్పుడు, శోధనలు ఇనుప గోడను తాకి వెనక్కి ఎగిరే రబ్బరు బంతిలా ఉంటాయి. బంతి గోడను తాకుతూనే ఉంటుంది, కానీ గోడపై దాని ప్రభావమేమీ ఉండదు.

 

మీ స్వచ్ఛంద కోరికలను సరైన క్రమంలో ఉంచుకోవడం

ఒక వ్యక్తి స్వచ్ఛంద కోరికల శుద్ధీకరణ గురించిన ఈ సమూలమైన బోధను మరింత స్పష్టం చేయడానికి ఒక ఆచరణాత్మక ఉదాహరణను పరిశీలించడం ఉపయోగకరంగా ఉండవచ్చు. సక్రమమైన స్థితిలో ఉన్న ఆత్మ తన సహజ ప్రవృత్తులను, ఇష్టాయిష్టాలను ఎలా ఎదుర్కొంటుందో, అవి అలవాటుగా మారిన, మితిమీరిన, హానికరమైన మమకారాలుగా మారకుండా ఎలా చూసుకుంటుందో ఈ ఉదాహరణ తెలియజేస్తుంది.

మీరు ఒక అందమైన ఇంటిని ఆశీర్వాదంగా పొందారని, దానిలోని వస్తువులను ఎంతో ఆనందిస్తున్నారని అనుకుందాం. అయితే, మీరు దానిని ఆనందిస్తున్నప్పటికీ, దేవుని కృపవల్ల దానిపై మీకు మితిమీరిన మమకారం లేదు. మీ దగ్గర ఎన్నో మంచి వస్తువులు ఉన్నాయి; కానీ మీ ఇంటిపట్ల మీలోని మమకారాన్ని అదుపులో ఉంచుకోవడానికి దేవుడు మీకు సహాయం చేస్తున్నారు. ఇంట్లో అగ్నిప్రమాదం వంటి ఏదైనా దురదృష్టకరమైన పరిస్థితి ఏర్పడి, మీ వస్తువులలో అనేకం కోల్పోతే ఏమవుతుంది?

చాలావరకు, మీ మొదటి ప్రతిస్పందన నిరాశే కావచ్చు; అది అర్థం చేసుకోదగినదే. అది కేవలం సహజమైన ప్రతిస్పందన. అయితే, మీ ఆంతరంగిక కోరికలు దేవునిచేత సరైన క్రమంలో ఉంచబడితే, అంతమాత్రాన ప్రపంచమేమీ అంతమైపోలేదని మీరు త్వరగానే గుర్తుచేసుకుంటారు. నిజానికి, అదేమీ అంత పెద్ద విషయం కాదు. ఆత్మలో పేదరికం, ఆంతరంగిక అనాసక్తి అనే సద్గుణాలను స్వీకరించడం ద్వారా మీ విశ్వాసాన్ని ప్రత్యక్షంగా ఆచరించేందుకు మీకు అద్భుతమైన అవకాశం లభించిందని మీరు గ్రహించడం మొదలుపెడతారు. అందువల్ల, కోపం తెచ్చుకొని కృంగిపోవడానికి బదులుగా, ఈ అనుభవం ద్వారా దేవుడు అనుగ్రహించే ఆధ్యాత్మిక ఆశీర్వాదాలను మీరు చూస్తారు. కలత చెందాలనే శోధన ఎంతో వాస్తవంగా ఉన్నప్పటికీ, మీరు ఆనందిస్తారు.

ఈ స్థాయి ఆంతరంగిక అనాసక్తిని సాధించడం కష్టమే; అయితే, మీరు దేవునితో ఐక్యాన్ని పొందాలంటే అది అవసరం. కొందరిని అన్నిటినీ నిజంగానే విడిచిపెట్టి, సన్యాసిగా లేదా సన్యాసినిగా తనను అనుసరించమని దేవుడు పిలుస్తారు. కానీ మిగిలిన వారందరూ ఈ లోకంలో జీవిస్తూనే, అన్నిటిపట్ల ఆంతరంగిక అనాసక్తిని, ఆత్మలో పేదరికాన్ని కలిగి ఉండాలని ఆయన కోరుతున్నారు. ఈ లోకంలోని వస్తువులు స్వతహాగా చెడ్డవి కావు; వాటిలో ఎన్నో ఆనందాన్ని ఇవ్వగలవు. అయితే, మనకున్నదంతా మన సంతృప్తి కోసం కూడబెట్టుకున్న సొత్తుగా కాకుండా ఒక వరంగా చూస్తూ, అన్నిటిపట్ల ఆంతరంగికంగా అనాసక్తితో ఉన్నప్పుడే అది నిజమైన ఆనందం అవుతుంది.

ఇదే విషయాన్ని ఏ సహజమైన కోరికకైనా, ఇష్టానికైనా, అయిష్టానికైనా అన్వయించవచ్చు. చివరికి, మీకు ఇష్టమైనది పాపభూయిష్టమైనది కానంతవరకు, దానిని విడిచిపెట్టాల్సి వచ్చినా లేదా అది మీ నుంచి తీసివేయబడినా మీరు దానిని సులభంగా వదులుకోగలిగినంతవరకు, జీవితంలోని ఆ సాధారణ ఆనందాలను నిజంగా ఆస్వాదించడానికి మీరు ఎంతో అనుకూలమైన స్థితిలో ఉన్నట్లే. మీరు తినే ఆహారం మరింత రుచికరంగా ఉంటుంది; మీరు చేపట్టే అభిరుచి కార్యకలాపాలు మరింత ఆనందాన్ని, సేదతీర్పును ఇస్తాయి; మీ బంధాలు మరింత ఫలవంతమవుతాయి. అప్పుడు ఆ ఆనందాలు మీలో కృతజ్ఞత నిరంతరం పుట్టడానికి మూలమవుతాయి. అవి దేవునిపట్ల, అలాగే దేవునిలోను ఆయన ద్వారాను సమస్త మంచి విషయాలపట్ల మీ ప్రేమ మరింత గాఢమయ్యేలా పెంపొందిస్తాయి.

ఈ ఆధ్యాత్మిక సూత్రాన్ని వివరించడానికి మరో మార్గం, మరొక వ్యక్తితో మీకున్న సంబంధాన్ని పరిశీలించడం.  ఆ వ్యక్తి మీ జీవిత భాగస్వామి, మీ బిడ్డ, తల్లి లేదా తండ్రి, లేదా స్నేహితులు కావచ్చు. స్వేచ్ఛతో, అనాసక్తితో స్నేహబంధాల్లోకి ప్రవేశించినప్పుడు, అవి గొప్ప ఆనందానికి మూలాలు కాగలవు. కానీ అవి అతిగా అంటిపెట్టుకోవడం, ఎదుటివారిపై అవసరానికి మించి ఆధారపడటం, వారిపైనే మనసంతా నిమగ్నం చేసుకోవడం లేదా వారిని సొంతం చేసుకోవాలనుకోవడం వంటి ధోరణులతో కూడినప్పుడు, అవి భారమవుతాయి—నిజమైన స్నేహంగా ఉండవు. ఆసక్తికరమైన విషయం ఏమిటంటే, వ్యక్తుల మధ్య ప్రేమను ఇవ్వడానికీ స్వీకరించడానికీ ఉన్న ఏకైక మార్గం, ఆ వ్యక్తి పట్ల మీకున్న స్వార్థపూరిత కోరికలను, మమకారాలను విడిచిపెట్టడమే.  బహుశా ఇది వింతగా అనిపించవచ్చు, కానీ ఇది నిజం. భార్యాభర్తలు కూడా ప్రేమను స్వేచ్ఛగా ఇవ్వాలని, స్వీకరించాలని కోరుకుంటే, ఒకరిపట్ల ఒకరు నిస్వార్థమైన అనాసక్తితో జీవించాలి. ఎవరైనా మిమ్మల్ని అతిగా అంటిపెట్టుకొని, మీ శ్రద్ధను, ఆప్యాయతను ఇవ్వాలని పట్టుబడితే, వారు మిమ్మల్ని నిజంగా ప్రేమించలేరు, మీ ప్రేమను స్వీకరించలేరు. ఆప్యాయత కోసం తాము చేసే డిమాండ్లు నెరవేరినప్పుడు కలిగే క్షణిక సంతృప్తిని మాత్రమే వారు అనుభవించగలరు. కానీ అది ప్రేమ కాదు, అది క్రమం తప్పిన మమకారం. మీరు మరొకరి పట్ల అనాసక్తితో ఉండి, వారు కూడా మీ పట్ల అనాసక్తితో ఉండి, ఆ స్థితిలో వారు తమ ప్రేమను మీకు స్వేచ్ఛగా అందించి, మీరు మీ ప్రేమను వారికి స్వేచ్ఛగా అందించినప్పుడు, అలా స్వేచ్ఛగా ఇచ్చే స్నేహం ద్వారా కలిగే ఆనందం ఏ స్వార్థపూరిత మమకారం ఇవ్వగల దానికన్నా ఎంతో గొప్పగా ఉంటుంది.  

మనం అనాసక్తితో ఎలా ప్రేమించాలో వివరించడానికి, ప్రేమగల తల్లిదండ్రుల గురించిన ఈ నిజమైన సంఘటనను పరిశీలించండి.  ఒక రోజు వారి కుమార్తె తీవ్రంగా అస్వస్థతకు గురైంది. పరీక్ష కోసం ఆమెను వైద్యుని దగ్గరకు తీసుకెళ్లారు; అక్కడ ఆమె స్పృహతప్పి పడిపోయింది. వైద్యుడు ఆమెకు స్పృహ తెప్పించలేకపోయాడు; వెంటనే అంబులెన్స్‌ను పిలిచారు. అత్యవసర వైద్య సిబ్బంది తమ కుమార్తెను పునరుజ్జీవింపజేయడానికి ఆందోళనతో ప్రయత్నిస్తుండగా తల్లిదండ్రులు చూస్తూ ఉన్నారు; పరిస్థితి ఎంత తీవ్రమైనదో వారు గ్రహించారు. తమ కుమార్తె బ్రతకకపోవచ్చని ఆ తల్లిదండ్రులకు తెలుసు.

వారి కుమార్తెను అంబులెన్స్‌లో ఎక్కించగా, ఆ ప్రేమగల తల్లిదండ్రులు దాని వెనుకనే అత్యవసర చికిత్స విభాగానికి బయలుదేరారు. అయితే, అంబులెన్స్‌ను అనుసరిస్తున్నప్పుడు వారు నిరాశకు, కోపానికి లేదా భయానికి లోనుకాకుండా, వెంటనే ఈ విధంగా ప్రార్థించడం ప్రారంభించారు:

“ప్రియమైన ప్రభువా, మా కుమార్తె ఆన్ జీవితానికి నీకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుతున్నాము.  నీవు ఆమెను మా సంరక్షణకు అప్పగించావు; ఇప్పుడు ఈ క్షణంలో మేము ఆమెను నీకే సమర్పిస్తున్నాము. ఈ అనారోగ్యం నుండి ఆమె బ్రతికి బయటపడటం నీ చిత్తమైతే, అలాగే జరుగుగాక. ఆన్‌ను మా నుండి, ఈ లోకం నుండి తీసుకువెళ్లడం నీ చిత్తమైతే, అలాగే జరుగుగాక. ప్రియమైన ప్రభువా, ఆన్ నీ కుమార్తె; ఆమెను నీ పరిపూర్ణ ప్రేమకు అప్పగిస్తున్నాము. ఆమేన్.”

ఇలాంటి ప్రార్థన చేయడం చాలామంది తల్లిదండ్రులకు కష్టంగా ఉంటుంది. దానికి బదులుగా, చాలామంది భయంతో నిండిపోయి, ఇలాంటి ప్రార్థనతో మొరపెట్టుకోవడం సహజమే:

“దేవా, దయచేసి ఆమెను స్వస్థపరచు!  ఆమెను మా నుండి తీసుకువెళ్లకు! దయచేయి, నిన్ను వేడుకుంటున్నాము! మేము మా కుమార్తెను ప్రేమిస్తున్నాము; ఆమెతో కలిసి దీర్ఘకాలం జీవించాలని ఆశిస్తున్నాము. యేసూ, దయచేసి ఆమెను స్వస్థపరచు! నీవు మాకు కావాలి!”

ఈ రెండు ప్రార్థనల మధ్య ఉన్న తేడాను జాగ్రత్తగా పరిశీలించడానికి ప్రయత్నించండి.  రెండవ రకమైన ప్రార్థనను మనం బాగా అర్థం చేసుకోగలం; అది ఒక స్థాయిలో ఉన్న ప్రేమ నుండి ఉద్భవిస్తుంది. అయితే, ఈ ప్రేమ ఎక్కువగా భయంపైన, ఆమె తమ సొంతమనే భావంపైన ఆధారపడి ఉంది; నిజానికి, తమ కుమార్తె పట్ల అత్యంత స్వచ్ఛమైన ప్రేమకు అది అడ్డుపడుతుంది. తమ కుమార్తెను కోల్పోతామనే తల్లిదండ్రుల భయంపైన, ఆమె గురించి వారు పెట్టుకున్న ఆశలన్నిటిపైనే దృష్టి ఎక్కువగా ఉంది. ఆ పరిస్థితులను బట్టి చూస్తే, ఈ ప్రార్థనను మనం బాగా అర్థం చేసుకోగలమని మరోసారి చెప్పాలి. అయితే, తమ కుమార్తెతో ఉన్న సంబంధంలో తల్లిదండ్రులు స్వార్థమంతటినీ విడిచిపెట్టారు కాబట్టి మొదటి ప్రార్థన మరింత పరిపూర్ణమైనది. ఆమె పట్ల దేవునికున్న ప్రేమపై ప్రగాఢమైన నమ్మకం కూడా అందులో ఉంది. మొదటి ప్రార్థనలో, ఆ నమ్మకమూ, తమ కుమార్తెను దేవునికి పూర్తిగా సమర్పించడమూ, ఆమె పట్ల నిజంగా స్వచ్ఛమైన ప్రేమను వ్యక్తపరచడానికి ఈ తల్లిదండ్రులకు మార్గం తెరుస్తాయి. ఆమె తమకు “అవసరం” కాబట్టీ, ఆమెను కోల్పోతామని భయపడుతున్నందువల్లా వారు ఆమెను ప్రేమించడం లేదు. దానికి బదులుగా, ఆమె పట్ల వారికున్న ప్రేమపూర్వకమైన అనాసక్తి వల్లనే వారు ఆమెను స్వేచ్ఛగా ప్రేమించగలుగుతున్నారు; దేవుని పరిపూర్ణ చిత్తానికి అనుగుణంగా ఆమెతో మరింత సంపూర్ణంగా ఐక్యమై ఉండగలుగుతున్నారు.

వ్యక్తులు, ఆహారం, దుస్తులు, వస్తువులు లేదా భౌతికం కాని ఏదైనా విషయం (ఉదాహరణకు, ఇతరుల ప్రశంస) పట్ల మీకున్న కోరికల నుండి అనాసక్తి పొందడం గురించి, ఆ కోరికల శుద్ధీకరణ గురించి మీరు ఆలోచించేటప్పుడు, ఒక విషయాన్ని మీ మనసులో ప్రముఖంగా ఉంచుకోండి: మీరు ఏ వ్యక్తుల పట్ల లేదా వస్తువుల పట్ల అనాసక్తి పొందుతారో, వారి సాన్నిధ్యంలో లేదా వాటి వినియోగంలో ఆనందించడానికి సంపూర్ణ అనాసక్తే ఏకైక మార్గం. సంపూర్ణ అనాసక్తి అంత మంచిది కావడానికి ఇది ఒక కారణం. అది మీ పూర్ణ హృదయంతో, మనసుతో, ఆత్మతో, శక్తితో దేవుణ్ణి ప్రేమించడానికి మిమ్మల్ని స్వతంత్రులను చేయడమే కాకుండా, ఇతరులను ప్రేమించడానికీ, ఇతరుల ప్రేమను స్వీకరించడానికీ, ఈ ప్రేమల ఆనందాలను అనుభవించడానికీ మిమ్మల్ని సమర్థులను చేస్తుంది.

 

శుద్ధీకరణకు ప్రధాన కారణం

మీరు అనాసక్తులుగా ఉన్నప్పుడు సుఖసంతోషాల రూపంలో ఎన్నో ఆశీర్వాదాలను పొందగలిగినప్పటికీ, అన్ని అసముచిత మమకారాలనూ కోరికలనూ పూర్తిగా విడిచిపెట్టడానికి ప్రయత్నించవలసిన ప్రధాన కారణం, జీవితంలో పరిపూర్ణ సంతృప్తికి పరమ మూలమైన దేవునితో ఐక్యానికి మిమ్మల్ని మీరు సిద్ధపరచుకోవడమే.  దేవునితో ఐక్యం వల్ల కలిగే ఫలితాలు అనేకం; నిజానికి అవి అనంతం. దేవునితో ఐక్యం జీవితంలోని ప్రతిదానినీ మెరుగుపరుస్తుంది. కానీ దేవునితో ఐక్యం పొందడానికి ప్రధాన కారణం జీవితంలోని ప్రతిదానినీ మెరుగుపరచుకోవడం మాత్రమే కాదు. అన్నింటికంటే ముందుగా, దానికి కారణం కేవలం దేవునితో ఐక్యమై ఉండటమే!  దేవుణ్ణి ప్రేమించడానికే మనం సృష్టించబడ్డాము; ఆయనే మన జీవితాలకు ఏకైక కేంద్రం కావాలి.  ఇది జరిగినప్పుడు మాత్రమే మన జీవితాల్లోని ఇతర అంశాలన్నీ దేవునితో ఐక్యమనే ఒకే లక్ష్యం వైపు క్రమబద్ధమవుతాయి.  అంతేకాక, ఇది జరిగినప్పుడు దేవుడు, కేవలం దేవుడు మాత్రమే మన ఆనందానికీ సంతృప్తికీ మూలమవుతారు. మీ సర్వస్వంతో దేవునిలో ఆనందించడం అనేది, మీ కోరికలను ఇతర అల్పమైన లేదా క్రమరహితమైన తృప్తుల వైపు కూడా మళ్లించడం కంటే అనంతంగా శ్రేష్ఠమైనది.

ఉదాహరణకు, మీరు దేవుణ్ణి మీ పూర్ణ హృదయంతో, మీ పూర్ణ మనస్సుతో, మీ పూర్ణ ఆత్మతో, మీ పూర్ణ బలంతో ప్రేమించాలని చెప్పి, ఆ తరువాత మీరు మీ జీవిత భాగస్వామినీ, కుటుంబాన్నీ, కొన్ని అభిరుచులనూ మొదలైనవాటిని కూడా ప్రేమిస్తున్నారని చెప్పడం పరస్పర విరుద్ధం కాదు.  ఇందులో ఒక గొప్ప మర్మం ఉంది: ఇతరులను నిజంగా ప్రేమించడానికి ఏకైక మార్గం మిమ్మల్ని మీరు 100% దేవునికి అర్పించుకోవడమే.  పూర్ణం అంటే పూర్ణమే. దీని గురించి ఆలోచించండి. సాధారణ మానవ తర్కం ప్రకారం, మీ హృదయంలో ఎక్కువ భాగంతో దేవుణ్ణి ప్రేమించాలని, అయితే జీవితంలో ప్రేమించవలసిన ఇతర విషయాలు కూడా ఎన్నో ఉన్నాయని మీకు అనిపించవచ్చు.  అందువల్ల, ఇతర విషయాలకంటే దేవుణ్ణి ఎక్కువగా ప్రేమిస్తున్నంతవరకు మీరు బాగానే చేస్తున్నారని అనుకోవచ్చు. అవునా? కాదు. ఎలాంటి పరిమితులూ పెట్టుకోకుండా, పూర్తిగా మీ సర్వస్వాన్నీ దేవుడు కోరుతున్నారు. ఆయన ఒక్కరే మీ మానవ ప్రేమకు ఏకైక కేంద్రంగా ఉండాలి.  కానీ శుభవార్త ఏమిటంటే, దేవుడు సర్వశక్తిమంతుడు కాబట్టి, మీరు ఆయనకు అర్పించే మానవ ప్రేమను స్వీకరించి, దానిని తన దివ్యప్రేమ యొక్క అపార సమృద్ధిగా మార్చగలరు. తద్వారా ఆయన మీ జీవితంలో పొంగిపొరలుతూ, మీలోనూ మీ ద్వారానూ ఇతరులను ప్రేమిస్తారు.  ప్రేమించేది దేవుడే; మీరు సాధనం మాత్రమే. అయితే, మీ మానవ ప్రేమకు దేవుడే ఏకైక కేంద్రంగా ఉన్నప్పుడు లభించే ఆశీర్వాదం ఏమిటంటే, మీరు దేవునికి అర్పించే మానవ ప్రేమకు బదులుగా, ఆయన మీ ద్వారా ఇతరులకు అందించే ప్రేమకు సంబంధించిన దివ్య ఆశీర్వాదాల్లో మీరు కూడా పాలుపంచుకోగలుగుతారు.  అలా, మీ జీవిత భాగస్వామిపట్ల మీకున్న ప్రేమ మీ హృదయంలోని దేవుని దివ్యప్రేమ నుండి మీ జీవిత భాగస్వామికి పొంగిప్రవహిస్తుంది కాబట్టి, అది నిజంగా దివ్యప్రేమే. మీ మానవ హృదయం ద్వారా దేవుడు అందించే ఆ ప్రేమ నుండి కలిగే ఆనందం నిజంగా దివ్యానందమే. ప్రతిరోజూ దివ్యానందాలను అనుభవించగలిగినప్పుడు, కేవలం మానవ ఆనందాలతోనే ఎందుకు సరిపెట్టుకోవాలి?

 

శుద్ధీకరణ బాధ కలిగిస్తుందా?

అవును, కానీ పాపం అంతకంటే ఎక్కువ బాధ కలిగిస్తుంది.  క్రియాశీలంగానైనా, నిష్క్రియాత్మకంగానైనా జరిగే మీ ఇంద్రియాల శుద్ధీకరణ బాధాకరంగానే ఉంటుంది.  మీ ఇంద్రియ వాంఛలకు, మమకారాలకు, కోరికలకు మిమ్మల్ని బంధించి ఉంచే గొలుసులనూ, తాళ్లనూ, చివరికి సన్నని దారాలనైనా తెంచుకోవడం మీ ఇంద్రియ వాంఛల్లో బాధను కలిగిస్తుంది.

శుద్ధీకరించబడే అనుభవానికి మిమ్మల్ని సిద్ధపరచడానికి, సిలువ యోహాను పునీతుడు శుద్ధీకరణ అనుభవం ఒక చీకటి రాత్రిలా ఎలా ఉంటుందో వివరించడానికి ఎంతో సమయాన్ని వెచ్చిస్తారు.  ఒక వ్యక్తిలోని ప్రతి క్రమరహిత మమకారమూ కోరికా పూర్తిగా శుద్ధీకరించబడుతున్నప్పుడు, ఏదో కోల్పోయినట్లు, శూన్యంగా, దిగంబరంగా, ఏమీ లేనట్లు అనిపిస్తుందని ఆయన వివరిస్తారు. ఆ వ్యక్తి ఆత్మ ఇప్పుడు “పూర్తిగా నిశ్చలమై ఉంటుంది.”  కానీ ఆ నిశ్చలతలో, ఆత్మ తన పూర్వపు మమకారాల స్థానాన్ని దేవునితో నింపుకునేంతవరకు, అంతరంగంలో ఏదో కోల్పోయిన భావన ఎంతో బాధాకరంగా ఉండవచ్చు. మొదట్లో, భావోద్రేకాలు, ఇంద్రియ వాంఛలు దిక్కుతోచక శూన్యంగా ఉన్నట్లు అనిపిస్తాయి.  వాటికి పూర్వపు మమకారాలు లేకపోవడం లోటుగా అనిపించి, అవి అశాంతిగా ఉంటాయి. పునీత అగుస్తీను గారి ప్రసిద్ధ వాక్యాన్ని గుర్తుచేసుకోండి: “ఓ ప్రభూ, నీలో విశ్రాంతి పొందేవరకు మా హృదయాలు అశాంతిగానే ఉంటాయి.” మరో మాటలో చెప్పాలంటే, మమకారాలూ కోరికలూ తెగిపోయినప్పుడు ఒక అశాంతి కలుగుతుంది; దానిని శాంతింపజేసి, తృప్తిపరచగలిగేది దేవుడే.  ఈ అశాంతి ఆత్మను ఒక విధమైన చీకటిలో ఉంచుతుంది.

కానీ అలా ఉండటంలో తప్పేమీ లేదు; నిజానికి, అది మంచిదే!  అనుభవిస్తున్న ఆ చీకటిని స్వేచ్ఛ వైపు వేసే మొదటి అడుగుగా గుర్తించడమే ముఖ్యం.  దేవుడు ప్రవేశించి, మునుపటి ఆనందాలన్నిటి స్థానాన్ని తీసుకునేంతవరకు ఆత్మ ఈ స్థితిలో నిశ్చలంగా, శాంతిగా ఉండాలి.  కాబట్టి మీకు చాక్లెట్ తినడం మితిమీరిన “వ్యసనంగా” ఉండి, ఆ అసముచిత మమకారాన్ని తెంచుకోవడానికి మీరు కృషి చేస్తుంటే, ఇంద్రియాల స్థాయిలో ఆ తృప్తిని కోల్పోయినట్లు మీకు అనిపించవచ్చు.  చాక్లెట్ కోసం మీకున్న తపనను తీర్చుకోలేకపోవడం బాధ కలిగిస్తుంది. కానీ కాలం గడిచేకొద్దీ, దేవునిపట్ల ప్రేమతో ఈ లోకంలోని వస్తువులపట్ల మమకారాలను తెంచుకునే ఆత్మకు, మునుపటి “తపనలు” కేవలం దేవునిపట్ల ప్రేమ ద్వారానే తీరుతాయి.  అనారోగ్యకరమైన ఆ మమకారం తెగిపోయిన తరువాత, చివరికి చాక్లెట్ తినడంలోని ఆనందాన్ని కూడా శుద్ధమైన, ఉన్నతమైన రీతిలో ఆస్వాదించడం సాధ్యపడవచ్చు.

బాధాకరమైన శుద్ధీకరణలను అనుభవించాలనే ఆలోచన మీకు కలవరం కలిగిస్తే, ఈ క్రింది విషయాన్ని మంచి ప్రేరణగా పరిగణించండి. బాధ గురించి వివరిస్తూ, ఇంద్రియాల శుద్ధీకరణ కలిగించే బాధకన్నా అనుచితమైన మమకారాలు, అపరిపూర్ణతలే వాస్తవానికి ఎంతో ఎక్కువ అంతరంగ వేదనను కలిగిస్తాయని పునీత యోహాను చెబుతున్నారు. కాబట్టి, శుద్ధీకరణ ప్రక్రియ బాధాకరమైనదన్నది నిజమే అయినా, శుద్ధి పొందకుండా, పాపానికి, మన అనుచిత కోరికలకు అంటిపెట్టుకుని ఎప్పటికీ అలాగే ఉండిపోవడం అంతకన్నా ఎంతో బాధాకరం.

మొదటిగా, అనుచితమైన మమకారాలు మనకు పరిపూర్ణతను లేదా దేవుని ఆత్మను దూరం చేస్తాయి; అంటే, దేవునితో సంపూర్ణ ఐక్యతను మనకు దూరం చేస్తాయి. మన జీవితాల్లో ఆ ఐక్యత లేకపోవడం బాధాకరం. అప్పుడప్పుడూ మనం అనుభవించే వేదనకు మన పరిస్థితులో, లేక ఇతరులు మనకు చేసినదేదో కారణమని మనం అనుకోవచ్చు. కానీ అది నిజం కాదు. మన అంతరంగ వేదనలో అధిక భాగానికి కారణం దేవునితో సంపూర్ణ ఐక్యతలో లేకపోవడమే. ఒక పోలికగా చెప్పాలంటే, చేప కొంతసేపు నీటి నుంచి బయటకు దూకితే బాధపడుతుందా? తప్పకుండా! చేప నీటిలో జీవించడానికే సృష్టించబడింది. దానిని నీటిలో నుంచి తీసివేస్తే అది బాధపడి, చివరికి చనిపోతుంది. మన విషయంలోనూ అలాగే జరుగుతుంది. మనం దేవుని కోసమే సృష్టించబడ్డాం. ఆయనతో పరిపూర్ణ ఐక్యత మనకు లేనప్పుడు, దాని ప్రభావాలను మనం అనుభవిస్తాం. బాధపడతాం. చివరికైనా మనం ఆయనతో ఐక్యతలోకి ప్రవేశించకపోతే, మనం కూడా మరణిస్తాం.

రెండవదిగా, పాపాలు, అనుచిత కోరికలే ఆత్మకు బాధలను, వేదనలను కలిగిస్తాయి. పాపం పట్ల మమకారం కారణంగా మనల్ని పీడించే ఐదు రకాల బాధలను పునీత యోహాను పేర్కొంటున్నారు. ఈ అనుచిత కోరికలు ఆత్మను అలసిపోయేలా, వేదనకు గురయ్యేలా, చీకటిమయమయ్యేలా, మలినమయ్యేలా మరియు బలహీనపడేలా చేస్తాయని ఆయన చెబుతున్నారు. కాబట్టి, శుద్ధీకరణ ప్రక్రియ బాధాకరమైనదన్నది నిజమే అయినా, శుద్ధి పొందకుండా, పాపానికి, మన అనుచిత కోరికలకు అంటిపెట్టుకుని ఎప్పటికీ అలాగే ఉండిపోవడం అంతకన్నా ఎంతో బాధాకరం. వీటిలో ఒక్కొక్కదాన్ని క్లుప్తంగా పరిశీలిద్దాం:

అలసట: మమకారాలు, కోరికలు తీరినప్పటికీ అవి ఆత్మకు సేదతీర్పును ఇవ్వవు. నిజానికి, దానికి విరుద్ధంగా జరుగుతుంది. ఒక వాంఛను పోషించినప్పుడు, లేదా ఒక కోరికకు లొంగిపోయినప్పుడు, ఆత్మ అలసిపోయి, బలహీనపడి, నీరసించిపోతుంది.

వేదన: మమకారాలు ఆత్మలో కల్లోలాన్ని, అంతరంగ వేదనను కలిగిస్తాయి. మమకారం బలంగా ఉన్నప్పుడు, వేదన మరింత తీవ్రంగా ఉంటుంది. వాంఛను ఎంత ఎక్కువగా పోషిస్తే, అశాంతి అంత ఎక్కువవుతుంది.

చీకటిమయం: మమకారాలు ఆత్మను గందరగోళానికి గురిచేసి, దాని బుద్ధిని మసకబారుస్తాయి. ఇక అది దేవుని సత్యాన్ని స్పష్టంగా చూడలేకపోతుంది. దట్టమైన పొగమంచు ఉన్న రోజున సూర్యుని కోసం వెదకడంలా ఆత్మ అనుభవం ఉంటుంది.

మలినం: మమకారాలు ఆత్మ సౌందర్యాన్ని దోచుకుంటాయి. అందమైన బంగారు పానపాత్ర తారుతో కప్పబడినట్లుగా, ఆత్మ తాను మలినమై, మురికిపట్టినట్లు అనుభూతి చెందడం మొదలుపెడుతుంది.

బలహీనత: మమకారం ఎంత ఎక్కువైతే, ఆత్మ అంత బలహీనపడుతుంది. ఆత్మ ఎంత బలహీనపడితే, పాపానికి అంత ఎక్కువగా లొంగిపోతుంది; తద్వారా పాపానికి వ్యతిరేకంగా చేసే పోరాటంలో మరింత బలహీనపడుతుంది.

 

“తీవ్రమైన ఆకాంక్షలతో ప్రేమలో ప్రజ్వలించి…”

అనుచితమైన ప్రతి మమకారం నుంచి, ప్రతి కోరిక నుంచి మిమ్మల్ని మీరు శుద్ధి చేసుకుని, విముక్తి పొందడానికి క్రియాశీలంగా కృషి చేయడం ఎంత ముఖ్యమో అర్థం చేసుకోవడానికి ఈ అధ్యాయంలోని ఆధ్యాత్మిక అంతర్దృష్టులు మీకు తోడ్పడ్డాయని ఆశిస్తున్నాం. ఇవి మీకు ఎంతో సవాలుగా అనిపించి ఉంటే, మీరు వినయంతో, నిజాయితీతో మీ మమకారాలను పరిశీలించి, వాటిని విడిచిపెట్టడం ప్రారంభించడానికి ఒక ప్రణాళికను రూపొందించగలరని ఆశిస్తున్నాం. మీరు వేటి నుంచి విముక్తి పొందడానికి కృషి చేయాలో వాటి సారాంశం ఇక్కడ ఉంది:

  1. ఏ మరణకర పాపాన్నైనా చేయడం
  2. అలవాటుగా మారిన స్వల్ప పాపాలు
  3. అలవాటుగా మారిన ఆధ్యాత్మిక అపరిపూర్ణతలు
  4. దేవుడు కాని దేనిపట్లనైనా మీ వాంఛల్లో మమకారం ఏర్పడేలా మిమ్మల్ని నడిపించే, మీరు ఇష్టపూర్వకంగా అలవరచుకున్న ప్రతి కోరిక

మీ స్వశక్తితో మాత్రమే మీరు దీనిని సాధించలేరని నిశ్చయంగా తెలుసుకోండి. అయినప్పటికీ, మీరు ఈ కఠినమైన ప్రక్రియను ప్రారంభించాలి. మీరు ప్రారంభించకపోతే, దేవుడు దానిని మీలో పూర్తి చేయలేడు. దేవుడు ఈ శుద్ధీకరణను మీలో పూర్తి చేయకపోతే, మరణానంతరం మీకు ఉత్తరించే స్థలంలో శుద్ధీకరణ అవసరమవుతుంది. అయితే, ఇంతకుముందే చెప్పినట్లుగా, ఉత్తరించే స్థలం వరకు వేచి ఉండటం వివేకవంతం కాదు. ఈ శుద్ధీకరణను ఇప్పుడే కోరుకోవడానికి ఎన్నో అద్భుతమైన కారణాలు ఉన్నాయి. నిజానికి, ఉత్తరించే స్థలంలో శుద్ధి పొందేవారిలో పుణ్యార్జన, మహిమ పెరగవనీ, అక్కడ జరిగేది శుద్ధీకరణ మాత్రమేననీ పునీత యోహాను చాలా స్పష్టంగా చెబుతున్నారు. కానీ ఇక్కడ, ఇప్పుడే పరిపూర్ణతలో ఎదిగేవారు పరలోకంలో ఎంతో పుణ్యఫలాన్ని కూడా పొందుతారు; అంతేకాక, మరింత గొప్ప నిత్య మహిమను పొందుతారు.

పునీత సిలువ యోహాను ఇంద్రియాల క్రియాశీల రాత్రి గురించి తన దైవశాస్త్ర బోధనను అందించే కార్మెలు పర్వతారోహణం అనే గ్రంథంలోని మొదటి భాగం చివరలో, ఇంద్రియాలకు సంబంధించిన ప్రతి మమకారం నుంచి పూర్తిగా శుద్ధి పొందడానికి ఏకైక మార్గం దేవుని నుంచి లభించే ప్రత్యేక కృపేనని ఆయన వివరిస్తున్నారు. ఈ కృప దేవుని కోసం కలిగే “తీవ్రమైన ఆకాంక్షలతో” ఆత్మను “ప్రజ్వలింపజేస్తుంది.” దేవుని కోసం కలిగే ఈ కోరికలు ఎంత బలంగా మారతాయంటే, చివరికి అవి ఆత్మ ఏర్పరచుకున్న ప్రతి ఒక్క మమకారాన్ని తొలగిస్తాయి.


విషయ సూచిక