ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಎಂದರೇನು?
ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಎಂದರೇನು? ಒಳ್ಳೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರನ್ನು ದೇವರಿಂದ ಬರುವ ಒಂದು ಪ್ರಬಲ ಶಕ್ತಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವುದು ಸುಲಭ. ಅಥವಾ ದೇವರ ಜೀವಿತದ ಒಂದು ನಿಗೂಢ ಅಂಶವೆಂದು ಭಾವಿಸಬಹುದು. ಇದು ಅನೇಕರಿಗೆ ಗೊಂದಲ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಎಂದರೇನು? ಸರಿಯಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ “ಏನು” ಎಂಬುದಲ್ಲ, “ಯಾರು” ಎಂಬುದು. “ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಯಾರು” ಎಂಬುದೇ ಸರಿಯಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಒಬ್ಬ ದೈವಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಘನತೆ ಮತ್ತು ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಪಿತ ಮತ್ತು ಪುತ್ರರಿಗೆ ಸಮಾನರಾದವರು. ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಪವಿತ್ರ ತ್ರಿತ್ವದ ಒಬ್ಬ ಸದಸ್ಯರು. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿರುವ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರಬಹುದು. ನಾವು ಪಿತ ಮತ್ತು ಪುತ್ರರನ್ನು ತಿಳಿದು ಪ್ರೀತಿಸುವಂತೆಯೇ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರನ್ನೂ ತಿಳಿದು ಪ್ರೀತಿಸಬಹುದು. ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಪಿತ ಮತ್ತು ಪುತ್ರರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವಂತೆಯೇ ನಮ್ಮನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾರೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿರುವುದು ಎಂದರೆ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಐಕ್ಯಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶವಿದೆ ಎಂದರ್ಥ. ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರಿಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ಇವೆ; ಈ ಗುಣಗಳಿಂದ ಅವರು ದೇವರಾಗಿ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಕಾಲದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಪಿತನಾದ ದೇವರ ವಾಸ್ತವತೆಯನ್ನು ನಮಗೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ತಿಳಿಯಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ಅವರೇ “ನಾನು ಇದ್ದೇನೆ” ಎಂಬ ಮಹೋನ್ನತರು. ಒಬ್ಬ ದೇವರಿದ್ದಾರೆ, ಒಬ್ಬರೇ ದೇವರಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರವಾದಿಗಳು ಮತ್ತು ಕುಲಪಿತೃಗಳ ಮೂಲಕ ನಮಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಯಿತು. ಆದರೆ ಕಾಲ ಕಳೆದಂತೆ, ದೇವರ ಪುತ್ರರಾದ ಮೆಸ್ಸೀಯರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ನಮಗೆ ತಿಳಿಯಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ಯೇಸು ಎಂಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಪುತ್ರರನ್ನು ನಾವು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಂತೆ, ಅವರೂ “ನಾನು ಇದ್ದೇನೆ” ಎಂಬವರೇ ಎಂದು ಅರಿತುಕೊಂಡೆವು. ಅವರೂ ದೇವರಾಗಿದ್ದರು. ಅನಂತರ ಪುತ್ರರು ತಮ್ಮ ಪರವಾದಿಯಾದ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವುದಾಗಿ ನಮಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಈ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರೂ ದೇವರು, ಅವರೂ “ನಾನು ಇದ್ದೇನೆ” ಎಂಬವರೇ ಎಂದು ನಾವು ಅರಿತುಕೊಂಡೆವು. ಗೊಂದಲವಾಯಿತೇ? ನಮಗೆ ಗೊಂದಲವಾಗಬಾರದು. ತಾವು ಯಾರು ಎಂಬ ಪೂರ್ಣ ಸತ್ಯವನ್ನು ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲು ದೇವರು ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ಮಾರ್ಗ ಇದಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ಒಬ್ಬರೇ, ಆದರೂ ಮೂವರು. ಒಬ್ಬ ದೇವರು, ಮೂವರು ದೈವಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು.
ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಪಿತ ಮತ್ತು ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ “ಏಕಸತ್ವದವರು” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೇವೆ; ಪಿತ ಮತ್ತು ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಅವರನ್ನೂ ಆರಾಧಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮಹಿಮೆಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. “ಏಕಸತ್ವದವರು” ಎಂದರೆ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರಾದ ದೇವರು ಪಿತ ಮತ್ತು ಪುತ್ರರ ಅದೇ ದೈವಿಕ ಸತ್ವವನ್ನು ಅಥವಾ ಅದೇ ದೈವಿಕ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರ್ಥ. “Con” ಎಂದರೆ “ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ,” ಮತ್ತು “substantial” ಎಂದರೆ “ಸತ್ವ.” ಈ ಮೂವರು ದೈವಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಯಾದರೂ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾ ನಮ್ಮ ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಬಳಸಿರುವ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಪರಿಭಾಷೆ ಇದಾಗಿದೆ. ಈ ಒಂದೇ ದೈವಿಕ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಪಾಲು ಹೊಂದಿರುವವರು ಈ ಮೂವರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಮಾತ್ರ. ಅವರು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಐಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದೂ ಇದರ ಅರ್ಥ. ಅವರು ಒಂದೇ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಈ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವಲ್ಲಿ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಿಂದ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ದೇವರಾಗಿ ಅವರು ಒಂದೇ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ದೇವರಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಒಂದೇ ಸತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದು ಎಂದರೆ ತ್ರಿತ್ವದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಈ ಸ್ವಭಾವದ ಎಲ್ಲ ಒಂದೇ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರ್ಥ. ಅವರು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿರುವ ಈ ದೈವಿಕ ಗುಣಗಳು ಯಾವುವು? ಅವರು ಸರ್ವಶಕ್ತರು, ಸರ್ವಜ್ಞರು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುವವರು. ಅವರೇ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ! ಈ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಾಲು ಹೊಂದಿರುವುದು ಅವರನ್ನು ಒಂದಾಗಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಒಂದಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಸುತ್ತದೆ.
ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಈಗಾಗಲೇ ಪ್ರವಾದಿಗಳ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ನಾವು ಕಲಿಯುತ್ತೇವೆ. ಇದರ ಅರ್ಥ, ಯೇಸು ಸ್ವರ್ಗಾರೋಹಣ ಮಾಡಿದ ನಂತರವಷ್ಟೇ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು ಎಂದಲ್ಲ. ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಷ್ಟೇ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಅನಾದಿಕಾಲದಿಂದಲೂ ಪಿತ ಮತ್ತು ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಯೇಸುವಿನ ಸ್ವರ್ಗಾರೋಹಣದ ನಂತರವಷ್ಟೇ ತ್ರಿತ್ವದ ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಪೂರ್ಣವಾದ ಅರಿವು ಉಂಟಾಯಿತು ಎಂಬುದಷ್ಟೇ ಸತ್ಯ. ಆ ಸಮಯದ ನಂತರ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಕಾರ್ಯಗಳು ನಮಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡವು; ಇದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ಒಬ್ಬ ದೈವಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಮಗೆ ಸಹಾಯವಾಯಿತು.
ಆದರೆ ನಾವು ಈಗ ಇರುವ ಯುಗವು, ಅಂದರೆ ಪುತ್ರರ ಜೀವನ, ಮರಣ, ಪುನರುತ್ಥಾನ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗಾರೋಹಣದ ನಂತರದ ಯುಗವು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಯುಗವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದೂ ಮುಖ್ಯ! ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ನಮ್ಮ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರತರಾಗಿರುವ ಕಾಲವಿದು. ಲೋಕದ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಪಿತ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಲೋಕವು ತನ್ನ ಮುಗ್ಧ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಪತನಗೊಂಡ ನಂತರ ಅದರ ವಿಮೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ಪುತ್ರರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಈಗ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರತರಾಗಿ, ಯೇಸುವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಮತ್ತು ಪಿತನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಅರಸುವ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಪವಿತ್ರೀಕರಿಸುವವರಾಗಿ (ಪವಿತ್ರರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವವರಾಗಿ) ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ನೀಡಲ್ಪಡುವವರು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರೇ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಪಿತನ ದತ್ತು ಮಕ್ಕಳಾಗುತ್ತೇವೆ, ಪುತ್ರರಾದ ಯೇಸುವಿನಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತ ಯೇಸುವಿನಲ್ಲಿ ದೇವರ ಪುತ್ರಪುತ್ರಿಯರಾಗಿ ನಮ್ಮ ಹೊಸ ಕ್ರೈಸ್ತ ಕರೆಯನ್ನು ಜೀವಿಸಲು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರಿಂದ ತುಂಬಲ್ಪಡುತ್ತೇವೆ. ಈ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಅರ್ಥ ಅಡಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡೋಣ.
ನಾವು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತೇವೆ?
ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತರನ್ನು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ಮತ್ತು ರಕ್ಷಕರೆಂದು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಹಾಗೂ ಪಿತನನ್ನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯೆಂದು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ನಮಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವುದು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಪಾತ್ರವಾಗಿದೆ. ಕ್ರೈಸ್ತರಾದ ನಮಗೆ ನಮ್ಮ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನೀಡುವವರು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರೇ.
ನಮ್ಮ ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಸಭೆಗೆ ಜೀವ ತುಂಬುವ ವಿಶಿಷ್ಟ ಪಾತ್ರವೂ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರಿಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ “ಧರ್ಮಸಭೆ” ಎಂದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ. ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ. ಪಿತನ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾ, ದೇವರ ಪುತ್ರಪುತ್ರಿಯರಾಗಿ ತಮ್ಮ ಕ್ರೈಸ್ತ ಘನತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಜೀವಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ. ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಇದನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸುಸಂಯೋಜಿತವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸುವಾಗ, ಅವರು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿರುವ ಹಾಗೂ ಇಂದಿಗೂ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ವಿವಿಧ ರೀತಿಗಳನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಕಥೋಲಿಕ ಧರ್ಮೋಪದೇಶವು #688ರಲ್ಲಿ ಆ ರೀತಿಗಳನ್ನು ಹೀಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ನಾವು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು…
—ಅವರು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ;
—ಧರ್ಮಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ; ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಿತಾಮಹರು ಅದಕ್ಕೆ ಸದಾಕಾಲಕ್ಕೂ ಪ್ರಸ್ತುತವಾದ ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ;
—ಅವರು ನೆರವಾಗುವ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಬೋಧನಾಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ;
—ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಆರಾಧನಾವಿಧಿಯಲ್ಲಿ, ಅದರ ವಚನಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಕೇತಗಳ ಮೂಲಕ; ಅದರಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ನಮ್ಮನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನೊಂದಿಗಿನ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿಸುತ್ತಾರೆ;
—ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ; ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ನಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆ ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ;
—ಧರ್ಮಸಭೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಬೆಳೆಸುವ ವರದಾನಗಳು ಮತ್ತು ಸೇವಾಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ;
—ಪ್ರೇಷಿತ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರಕ ಜೀವನದ ಚಿಹ್ನೆಗಳಲ್ಲಿ;
—ಸಂತರ ಸಾಕ್ಷ್ಯದಲ್ಲಿ; ಅವರ ಮೂಲಕ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ತಮ್ಮ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ, ರಕ್ಷಣೆಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಇನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ನೋಡೋಣ.
—ಅವರು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ;
ಅಧ್ಯಾಯ 1ರಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದಂತೆ, ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಮಾನವ ಲೇಖಕನು ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ನಿಜವಾದ ಲೇಖಕನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೂಲಕ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ಆಯಾ ಪುಸ್ತಕವು ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಮಾನವ ಲೇಖಕನ ವಿಶಿಷ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ಅನುಭವಗಳು ಅದರಲ್ಲಿ ಎದ್ದುಕಾಣುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಆ ಪುಸ್ತಕವನ್ನಾಗಲಿ ಪತ್ರವನ್ನಾಗಲಿ ಬರೆಯುವವನು ಮಾನವ ಲೇಖಕನೊಬ್ಬನೇ ಅಲ್ಲ. ಮಾನವ ಲೇಖಕನು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಪ್ರೇರಣೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದನೆಂದೂ ನಾವು ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಅರಿಕೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ! ತಾವು ಏನನ್ನು ಬರೆಸಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದರೋ ಅದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪದಕ್ಕೂ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಿದವರು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರೇ. ಅದು ಜಂಟಿ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರದ್ದೂ 100% ಕಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಇದು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ಮತ್ತು ನಮ್ಮನ್ನು ಸಾಧನಗಳಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರಿಗಿರುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಹೌದು, ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ಮಾನವ ಲೇಖಕರಿಗೆ ಅವರ ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡಿದಾಗ, ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯುತವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದರು. ಇನ್ನಷ್ಟು ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಬರೆಯಲು ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡುವ ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಮತ್ತೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮಾನವ ಲೇಖಕನು ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ, ಇಂತಹ ಶಕ್ತಿಯುತ ಸಾಧನವಾಗಿ ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟನೆಂಬ ಸಂಗತಿಯು, ಬೈಬಲ್ ಎಂಬ ಈ ಅದ್ಭುತ ಕೊಡುಗೆಯ ಕುರಿತು ನಮಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ತಿಳಿಸಬೇಕು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ದೈವಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಮಾನವರಾದ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯ ಕುರಿತೂ ನಮಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ತಿಳಿಸಬೇಕು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ, ನಮಗೆ ಮಾತ್ರವೇ ಅವರು ವಹಿಸಿಕೊಟ್ಟಿರುವ ಒಂದು ಶಕ್ತಿಯುತ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡಲು ಅವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಹಿಂದೆ ಬೈಬಲಿನ ಪುಸ್ತಕಗಳಿಗೆ ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡಿದ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿಯೂ ಶಕ್ತಿಯುತವಾದ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಇದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಾಗ, ಈ ಭೂಲೋಕದ ಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ನಮಗಾಗಿ ದೇವರು ಏನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ವಿಸ್ಮಯಭರಿತರಾಗಿ, ಬಹಳ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಎದುರುನೋಡಬೇಕು!
—ಧರ್ಮಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ; ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪಿತಾಮಹರು ಅದಕ್ಕೆ ಸದಾಕಾಲಕ್ಕೂ ಪ್ರಸ್ತುತವಾದ ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ;
—ಅವರು ನೆರವಾಗುವ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಬೋಧನಾಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ;
ಯೇಸು ಧರ್ಮಸಭೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಮೊದಲ ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿದ್ದ ಪ್ರೇಷಿತರಿಗೆ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿದರು; ಪೇತ್ರನು ಮೊದಲ ಪೋಪ್ ಆಗಿದ್ದನು. ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಈ ದಾನವನ್ನು ಯೋಹಾನ 20:22ರಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಆ ವಚನದಲ್ಲಿ, ಪುನರುತ್ಥಾನರಾದ ಯೇಸು ಮುಚ್ಚಿದ ಬಾಗಿಲುಗಳ ಹಿಂದೆ ಮೇಲಿನ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರೇಷಿತರಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ಬಳಿಕ, “ಅವರು ಅವರ ಮೇಲೆ ಉಸಿರೂದಿ, ‘ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿರಿ…’ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು” ಎಂದು ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಈ ಕ್ರಿಯೆಯ ಮೂಲಕವೇ, ತಮ್ಮ ಸೇವೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಲು ಮತ್ತು ನಾವು “ಪವಿತ್ರ ಪರಂಪರೆ” ಎಂದು ಕರೆಯುವುದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಬೇಕಾದುದನ್ನು ಈ ಪ್ರೇಷಿತರಿಗೆ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಮುಂದೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೇಳಲಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ, “ಪವಿತ್ರ ಪರಂಪರೆ” ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ವಿವಿಧ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಅಥವಾ ಮಾನವ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ ಸಾಕು. ಇಂಗ್ಲಿಷಿನಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಅಕ್ಷರದ “t”ಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ “traditions” ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುವಾಗ, ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ರೂಪುಗೊಂಡ ಮಾನವ ಆಚರಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಪದ್ಧತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ನಾವು ಮಾತನಾಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ದೊಡ್ಡ ಅಕ್ಷರದ “T”ಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ “Tradition” ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುವಾಗ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರೇಷಿತರ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಗಳ ಮೂಲಕ ನಮಗೆ ಬೋಧಿಸುತ್ತಾ, ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತಾ ಇರುವ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಕಾರ್ಯದ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುತ್ತೇವೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ನಡೆಸುವ ಬೋಧನಾ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಲು ಬಳಸುವ ಪದವೇ ಪರಂಪರೆ. ಇದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ! ಏಕೆ? ಏಕೆಂದರೆ ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ನೈತಿಕತೆಯ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಎಂದಾದರೂ ಉದ್ಭವಿಸಬಹುದಾದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಗೂ ಉತ್ತರ ನೀಡುವ 500 ಸಂಪುಟಗಳ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಯೇಸು ನಮಗೆ ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲ, ಅದರ ಬದಲಾಗಿ ಅವರು ನಮಗೆ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಇನ್ನೂ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಉದ್ಭವಿಸುವಾಗ ನಮಗೆ ಬೋಧಿಸಲು ಮತ್ತು ನಮ್ಮನ್ನು ಸಕಲ ಸತ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸಲು ಪ್ರೇಷಿತರಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ವಿಶಿಷ್ಟ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಇದೇ ಪರಂಪರೆ; ಇದು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಎಂಥ ಅಮೂಲ್ಯ ವರ!
—ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಆರಾಧನಾವಿಧಿಯಲ್ಲಿ, ಅದರ ವಚನಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಕೇತಗಳ ಮೂಲಕ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ನಮ್ಮನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನೊಂದಿಗೆ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿಸುತ್ತಾರೆ;
ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಆರಾಧನಾವಿಧಿಯು ದೇವರು ಇಲ್ಲಿಯೇ, ಈ ಕ್ಷಣವೇ ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಸನ್ನಿಹಿತರಾಗುವ ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಯುತ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ. ಆರಾಧನಾವಿಧಿಯು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಕಾರ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ಅದರಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಪವಿತ್ರ ತ್ರಿತ್ವವೇ ಸನ್ನಿಹಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಆರಾಧನಾವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ವಚನಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತೇವೆ; ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ ದೇವರು ಬಂದು ತಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಕಟಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನಾವು ಅವರನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವರು ಅಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಆರಾಧನಾವಿಧಿಯ ಕ್ರಿಯೆಯೇ ಅವರನ್ನು ಮರೆಮಾಡಿದ್ದರೂ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಪೂರ್ಣತೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಸರಣಿಯ ಎರಡನೇ ಪುಸ್ತಕವಾದ ನನ್ನ ಕತೋಲಿಕ ಆರಾಧನೆ! ಇದರಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಈ ವಿಷಯದ ಕುರಿತು ಇನ್ನೂ ಬಹಳಷ್ಟು ಹೇಳಲಾಗುವುದು. ಆದರೆ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಈ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಪರಿಚಯ ಸಾಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಈ ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪರಮ ಪವಿತ್ರ ದಿವ್ಯಪ್ರಸಾದ. ದಿವ್ಯಪ್ರಸಾದದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಭೂಮಿ ಒಂದಾಗುತ್ತವೆ. ದೇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು, ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಇಳಿದುಬರಲು ಬರುತ್ತಾರೆ; ನಾವು ಅವರನ್ನು ಸಂಧಿಸುತ್ತೇವೆ. ಧರ್ಮಸಭೆಯೊಳಗೆ ಜೀವಂತವಾಗಿರುವ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಕಾರ್ಯದ ಮೂಲಕ ಇದು ನೆರವೇರುತ್ತದೆ. ಇದು ಧರ್ಮಸಭೆ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಜಂಟಿ ಕ್ರಿಯೆ ಎಂದು ನೀವು ಹೇಳಬಹುದು. ಈ ಪರಸ್ಪರ ಸಹಕಾರದ ಕ್ರಿಯೆಯು ನಮ್ಮ ಕರ್ತರಾದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ನಿಜವಾದ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.
“ಜಂಟಿ ಕ್ರಿಯೆ” ಎಂದರೆ, ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಯಾಜಕರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ವಚನಗಳು, ದ್ರವ್ಯ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅರ್ಥ (ಅಂದರೆ, ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆಯ ವಚನಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾ ರೊಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸದ ಮೇಲೆ ಕೈಗಳನ್ನು ಚಾಚುವುದು). ಲೋಕದ ರಕ್ಷಕರನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸಂಸ್ಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿಯೂ ಸನ್ನಿಹಿತರಾಗಿಸಲು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಖಾತರಿಯನ್ನೂ ಇದೇ ಕ್ರಿಯೆ ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಆರಾಧನಾವಿಧಿಯ ಎಲ್ಲ ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರು ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಸನ್ನಿಹಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ, ಅವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದ ಶಿಖರವೆಂದು ನಾವು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುವುದು ಪವಿತ್ರ ದಿವ್ಯಪ್ರಸಾದವನ್ನೇ!
—ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಅವರು ನಮಗಾಗಿ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆ ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ;
ಸ್ವಂತ ಬಲದಿಂದ ಹೇಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕೆಂಬುದೂ ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗುವುದು, ಅವರಿಗೆ ಶರಣಾಗುವುದು, ಅವರನ್ನು ಹುಡುಕುವುದು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಕಿವಿಗೊಡುವುದು—ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯ. ಹೌದು, ದೇವರನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ನಮಗೆ ದೇವರ ಸಹಾಯವೇ ಬೇಕು. ಇದು ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕವಾದ ವಾಸ್ತವ.
ಹೀಗೇಕೆ? ಏಕೆಂದರೆ ನಿಜವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ದೇವರಿಗೆ ನೀಡುವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿರಬೇಕು. ನಾನು ಹೇಳುವುದೇನೆಂದರೆ, ನಾವು ಬಯಸಿದರೆ “ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಬಹುದು”; ಇದು ಒಳ್ಳೆಯದೇ. ನಾವು “ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು” ಆರಂಭಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ “ನಿಜವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ” ಮತ್ತು “ಹೇಳಲಾಗುವ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳ” ನಡುವೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಕಾರ್ಯದ ಮೂಲಕ ದೇವರು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿ, ಆಂತರಿಕ ಕರೆಯ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮನ್ನು ತಮ್ಮತ್ತ ಸೆಳೆಯುವಾಗ ನಿಜವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ದೇವರಾದ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಆಹ್ವಾನದ ಮೂಲಕ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ನಾವು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆದು ಮಾತನಾಡುವ ದೇವರಿಗೆ ನಾವು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತೇವೆ; ಇದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಸಂವಾದವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ನಾವು ನಡೆಸಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಸಂವಾದದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ರೂಪವು ಶರಣಾಗತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಾಗಿದೆ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಈ ಉನ್ನತ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೇ ದೇವರು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನೂ ನಾವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಇದು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಕಾರ್ಯವಾಗಿದೆ. ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ಪಿತನಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನದೇ ಅಂಗವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವುದರಿಂದಲೇ ಅವರು “ನಮಗಾಗಿ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆ ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ.” ಈ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯೇ ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗಿದೆ.
—ಸಭೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಬೆಳೆಸುವ ಆತ್ಮಿಕ ವರಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸೇವಾಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ;
—ಅಪೊಸ್ತೋಲಿಕ ಮತ್ತು ಪ್ರೇಷಿತ ಜೀವನದ ಗುರುತುಗಳಲ್ಲಿ;
—ಸಂತರ ಸಾಕ್ಷ್ಯದಲ್ಲಿ; ಅವರ ಮೂಲಕ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ, ರಕ್ಷಣೆಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಸಭೆಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಅತ್ಯಂತ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆತ್ಮಿಕ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವವರು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರೇ. ಆತ್ಮಿಕ ವರವೆಂದರೆ ಸಭೆಯ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ನೀಡಲಾಗುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕೊಡುಗೆ. ಅದು ಸಭೆಗೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಸೇವೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಲು ನೆರವಾಗುವ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಗುಣ ಅಥವಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ. ಆತ್ಮಿಕ ವರಗಳು ಪ್ರವಾದನೆಯಾಡುವುದು ಅಥವಾ ರೋಗಿಗಳನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸುವಷ್ಟು ಅದ್ಭುತವಾಗಿರಬಹುದು; ಇಲ್ಲವೇ ಸಭೆಯೊಳಗಿನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಆದರ್ಶಪ್ರಾಯವಾಗಿ ಸಂಘಟಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಷ್ಟು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿಯೂ (ಆದರೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಿಯೂ) ಇರಬಹುದು. ಆತ್ಮಿಕ ವರದ ಮುಖ್ಯ ಲಕ್ಷಣವೆಂದರೆ ಅದು ಸಭೆಯ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಸುವಾರ್ತೆಯ ಪ್ರಸಾರಕ್ಕಾಗಿ ಇರುವುದು.
ಸಭೆಯ ಅಪೊಸ್ತೋಲಿಕ ಮತ್ತು ಪ್ರೇಷಿತ ಕಾರ್ಯಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಆತ್ಮಿಕ ವರಗಳು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಗತ್ಯವಾಗಿವೆ. ಸಭೆಯ ಸದಸ್ಯರಾದ ನಾವು ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡುವ ಮೂಲಕ ಸುವಾರ್ತಾಬೋಧನೆ ಮಾಡಲು ಕರೆಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ. ಇದನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಮತ್ತು ದೇವರ ಯೋಜನೆಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಮಾಡಲು, ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅವರ ಅನುಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯ ಅಗತ್ಯ. ಈ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ನಮಗೆ ವಿಶೇಷ ಆತ್ಮಿಕ ವರಗಳು ಬೇಕು. ಈ ವರಗಳನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುವುದು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಕಾರ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಸಂತರು ದೇವರ ಮಹಾನ್ ಸಾಕ್ಷಿಗಳು. ಎಲ್ಲರೂ ಕಾಣುವಂತೆ ದೇವರ ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯತನ ಅವರ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಮೂಲಕ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಮಹಾನ್ ಸಂತರು ಎಲ್ಲರೂ ಕಾಣುವಂತೆ ದೇವರ ಪ್ರೀತಿಯ ಉಜ್ವಲ ಮಾದರಿಗಳಾಗಲು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರೇ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ.
ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಪ್ರತೀಕಗಳು
ಯುಗಯುಗಾಂತರಗಳಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಅನೇಕ ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಅನೇಕ ಪ್ರತೀಕಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರತೀಕವೂ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಗುಣವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ಕೆಲವು ಪ್ರತೀಕಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ:
ಉಸಿರು: “ಆತ್ಮ” ಎಂಬ ಪದದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅನುವಾದ “ರುವಾಹ್” ಅಥವಾ ಉಸಿರು, ಗಾಳಿ ಅಥವಾ ವಾಯು. ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು “ದೇವರ ಪವಿತ್ರ ಉಸಿರು” ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ವಿವಿಧ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರತೀಕವು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಯೋಹಾನ 20:22ರಲ್ಲಿ ಯೇಸು “ಅವರ ಮೇಲೆ ಉಸಿರೂದಿ, ‘ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿರಿ’ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು” ಎಂದಿದೆ. ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ನೋಡಲಿರುವಂತೆ, ದೇವರ ಉಸಿರು ಅಥವಾ ದೇವರ ಗಾಳಿಯ ಉಲ್ಲೇಖ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ಅನೇಕ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.
ನೀರು: ನೀರನ್ನು ಸುರಿಯಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅದು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನದಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಸುರಿಯಲಾಗುತ್ತದೆ; ಆ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಿಕ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರೂ ಸುರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ನೀರು ಪಾಪಕ್ಕೆ ಸಾಯುವುದನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ನೋಹ ಮತ್ತು ಜಲಪ್ರಳಯದ ಕಥೆಯಲ್ಲಿಯೂ, ನೀರು ಈಜಿಪ್ಟಿನ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದ ಕೆಂಪು ಸಮುದ್ರದ ಕಥೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.
ಅಭಿಷೇಕ: ಎಣ್ಣೆಯಿಂದ ಅಭಿಷೇಕಿಸುವ ಪ್ರತೀಕವೂ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಸುರಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಹಲವಾರು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಲ್ಲಿ (ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನ, ದೃಢೀಕರಣ, ರೋಗಿಗಳ ಅಭ್ಯಂಗ ಮತ್ತು ಯಾಜಕದೀಕ್ಷೆ) ನಾವು ಇದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಪ್ರವಾದಿಗಳ ಸೇವಾಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಅವರ ಮೇಲೆ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಸುರಿಸಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸಲು ಅವರಿಗೂ ಎಣ್ಣೆಯಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಬೆಂಕಿ: ಬೆಂಕಿ ತಾನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವ ವಸ್ತುವನ್ನು ರೂಪಾಂತರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಶಕ್ತಿ, ಚೈತನ್ಯ ಮತ್ತು ರೂಪಾಂತರದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಪಂಚಾಶತ್ತಮ ಹಬ್ಬದಂದು ಅಪೊಸ್ತಲರ ಮೇಲೆ ಇಳಿದುಬಂದವು “ಬೆಂಕಿಯಂತಿದ್ದ ನಾಲಿಗೆಗಳು.”
ಮೇಘ ಮತ್ತು ಬೆಳಕು: ಈ ಪ್ರತೀಕಗಳನ್ನು ನಾವು ಹಳೆಯ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಯೇಸು ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡರು. ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಮರಿಯಮ್ಮನ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ನೆರಳನ್ನು ಹರಡಿದರು. ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಮೇಘಸ್ತಂಭವೂ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಸ್ತಂಭವೂ ಇಸ್ರಯೇಲರನ್ನು ಮರುಭೂಮಿಯ ಮೂಲಕ ಮುನ್ನಡೆಸಿದವು. ಮೇಘವು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಮರೆಮಾಡುವ ಮುಸುಕಾಗಿದೆ; ಬೆಳಕು ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಪ್ರಭೆಯ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಅಂಶ ಮಾತ್ರವಾಗಿದೆ.
ಮುದ್ರೆ: ದೇವರ ಗುರುತು ಅಥವಾ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ದೃಢೀಕರಣದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರ ಆತ್ಮದ ಮೇಲೆ ಅಳಿಸಲಾಗದ ಲಕ್ಷಣವೊಂದು, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಲಕ್ಷಣವೊಂದು, ಒಂದು ಮುದ್ರೆಯು ಅಚ್ಚೊತ್ತಲ್ಪಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾವು ಹೇಳುತ್ತೇವೆ. ಇದು ದೇವರ ಗುರುತು ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ.
ಕೈ: ಹಸ್ತನಿಕ್ಷೇಪವು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಸುರಿಸುವಿಕೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಇದು ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನ, ದೃಢೀಕರಣ, ಯಾಜಕದೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ರೋಗಿಗಳ ಅಭ್ಯಂಗದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ರೋಗಿಗಳನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಲು ಯೇಸು ಅವರ ಮೇಲೆ ಕೈಯಿಟ್ಟದ್ದನ್ನೂ ನಾವು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಬೆರಳು: ದೇವರ “ಬೆರಳಿನಿಂದಲೇ” ಯೇಸು ಅನೇಕ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಇದು ಯೇಸುವಿನ ಸೇವಾಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಕಾರ್ಯನಿರತರಾಗಿರುವುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ದೇವರ ಬೆರಳೇ ಹತ್ತು ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿತು. ನಮ್ಮ ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ದೇವರ ಬೆರಳಿನ ಮೂಲಕವೇ ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಪಾರಿವಾಳ: ಬಹುಶಃ ಇದು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಅತ್ಯಂತ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ನೋಹನೊಂದಿಗೆ ನಾವೆಯಲ್ಲಿ ಪಾರಿವಾಳವಿತ್ತು; ಯೇಸುವಿನ ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಾರಿವಾಳವು ಅವರ ಮೇಲೆ ಇಳಿದುಬಂತು. ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣವು ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ; ಅದರ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಆಕಾಶದಿಂದ ಇಳಿದುಬರಲು ಅದಕ್ಕೆ ವೇಗ ಮತ್ತು ಚುರುಕುತನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ.
ರಕ್ಷಣಾ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಕಾರ್ಯ
ಕಾಲದ ಆರಂಭಕ್ಕೂ ಮೊದಲಿನಿಂದಲೇ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವದ ಇತಿಹಾಸದುದ್ದಕ್ಕೂ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ವಿವಿಧ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರತರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡೋಣ:
ಸೃಷ್ಟಿ: ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಜಲರಾಶಿಯ ಮೇಲೆ ಉಸಿರೂದಿದರು; ಜೀವತತ್ತ್ವದ ಮೂಲವೂ ಅವರೇ. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಆಳವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿದರೆ, “ಜೀವ” ಎಂದರೇನು ಎಂದು ವಿವರಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವೆಂದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಜೀವವನ್ನು ಕೊಡುವುದು ಯಾವುದು? ಜೀವವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಯಾವುದು? ಸಸ್ಯಗಳಾಗಲಿ, ಪ್ರಾಣಿಗಳಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಮಾನವರಾಗಲಿ, ಜೀವದ ಮೂಲತತ್ತ್ವವನ್ನೇ ಯಾವುದೇ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಆವಿಷ್ಕಾರವು ಬಯಲಿಗೆಳೆಯಲಾರದು. ಜೀವಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಅವು ಹೇಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಬಹಳಷ್ಟು ಹೇಳಬಹುದು. ಆದರೆ ಅವು ಏಕೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ಬೇರೆಯೇ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರವೆಂದರೆ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಜೀವವನ್ನು ನೀಡಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರೇ.
ವಾಗ್ದಾನ, ದೈವಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆಗಳು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ: ದೇವರು ಮೋಶೆ, ಯೆಹೋಶುವ ಮತ್ತು ಮಹಾನ್ ಪ್ರವಾದಿಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿವಿಧ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದರು. ದೇವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದ ಈ ಪ್ರಕಟಣೆಗಳೇ ದೈವಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆಗಳು. ಮೋಶೆಯ ಮೂಲಕ ನೀಡಲಾದ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವೂ ದೇವರ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದ ಪ್ರಕಟಣೆಯಾಗಿತ್ತು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ದೇವರು ಮುಂದೆ ನೀಡಲಿರುವ ರಕ್ಷಣೆಯ ಕೊಡುಗೆಯ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ದೈವಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆಯೆಂದರೆ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಕಾರ್ಯದ ಮೂಲಕ ದೇವರು ತಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಕಟಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು; ಅದು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರಿಂದ ನೆರವೇರಲಿರುವ ದೇವರ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
ರಾಜ್ಯ: ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ರಾಜ್ಯಗಳೂ ಕ್ರಿಸ್ತರಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿ, ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರಿಂದ ನಡೆಸಲ್ಪಡುವ ಏಕೈಕ ನಿತ್ಯರಾಜ್ಯದ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ ಜೀವಿಸಲು ಜನರು ವಿಫಲರಾದಾಗ ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಈ ರಾಜ್ಯಗಳು ಪತನಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಹೀಗೆ, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪಾಲಿಸಲು ಅವರಿಗಿದ್ದ ಅಸಮರ್ಥತೆಯು ಅವರಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನದು ಅಗತ್ಯವಿತ್ತು ಎಂಬುದರ ಸಂಕೇತವಾಗಿತ್ತು. ಅವರಿಗೆ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಪೂರ್ಣ ಅಭಿಷೇಕದ ಸುರಿತವು ಅಗತ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಇದು ಮೆಸ್ಸೀಯನ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸೂಚಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಮೆಸ್ಸೀಯನು ಬಂದು, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುವನು.
ಸ್ನಾನಿಕ ಯೋಹಾನ: ಯೋಹಾನನು ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಗರ್ಭದಿಂದಲೇ “ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರಿಂದ ತುಂಬಿದವನಾಗಿದ್ದನು.” ದೇವರ ಆತ್ಮರ ಅಭಿಷೇಕದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ಪ್ರವಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿದ್ದನು. ಯೋಹಾನನ ಕೈಯಿಂದಲೇ ಯೇಸು ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನ ಪಡೆದರು; ಅದರ ನಂತರ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಗೋಚರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇಳಿದುಬಂದರು.
ನಮ್ಮ ಧನ್ಯ ಮಾತೆ: ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಮೇರಿಯನ್ನು ವಿಶೇಷ ಸಂರಕ್ಷಣಾ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದರು (ಅಧ್ಯಾಯ 3ರಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದಂತೆ). ಅವಳು ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಂಡ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ, ಅವಳ ಪುತ್ರನ ಮರಣ ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಪುಣ್ಯಫಲಗಳನ್ನು ಅವಳಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುವ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ವಿಶೇಷ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಈ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು. ನಂತರ ಅವಳು ತನ್ನ ಬಾಲ್ಯ ಮತ್ತು ಯೌವನವನ್ನು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರಿಂದ ತುಂಬಿದವಳಾಗಿ ಕಳೆದಳು. ಮಂಗಳವಾರ್ತೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಮೇರಿ ತನ್ನ ರಕ್ಷಕನನ್ನೂ ಇಡೀ ಲೋಕದ ರಕ್ಷಕನನ್ನೂ “ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ” ಗರ್ಭಧರಿಸಿದಳು.
ಯೇಸು: ಯೇಸು “ಅಭಿಷಿಕ್ತರು.” ಅವರು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರಿಂದ ತುಂಬಿದವರು ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಅವರ ಮೇಲೆ ಪೂರ್ಣತೆಯಿಂದ ಇಳಿದುಬರುತ್ತಾರೆ. ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲೇ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಇರಲಿಲ್ಲ ಎಂದಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಈಗಾಗಲೇ ಯೇಸುವಿನೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಕಟಪಡಿಸಿದ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆ ಇದಾಗಿತ್ತು. ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಸಹಾಯಕರಾದ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರನ್ನು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದರು. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮ ಮರಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು “ತಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿದರು.” ತಮ್ಮ ಪುನರುತ್ಥಾನದ ನಂತರ ಅವರು ಪ್ರೇಷಿತರ ಮೇಲೆ ಉಸಿರೂದಿ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗಾರೋಹಣಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಎಲ್ಲರ ಮೇಲೂ ತಮ್ಮ ಆತ್ಮರನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವುದಾಗಿ ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದರು.
ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತೆ: ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತೆಯು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆಯಾಗಿದೆ. ಶಿಷ್ಯರು ಮೇಲಂತಸ್ತಿನ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿರುವಾಗ, ಬೆಂಕಿಯ ನಾಲಿಗೆಗಳಂತಿದ್ದವು ಅವರ ಮೇಲೆ ಇಳಿದುಬರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅವರು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರಿಂದ ತುಂಬುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ವಿವಿಧ ವಿಶೇಷ ವರಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಸಾರಲು ಹೊಸ ಶಕ್ತಿ ಹಾಗೂ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಧರ್ಮಸಭೆ: ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತೆಯಂದು ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಜನ್ಮ ತಾಳುತ್ತದೆ. ಇಂದು ಧರ್ಮಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ವಿವಿಧ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರತರಾಗಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ವಿವರಿಸಿದಂತೆ, ಬಿಷಪರ ಮೂಲಕ ಬೋಧಿಸುವವರು, ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವವರು ಹಾಗೂ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪ್ರೇಷಿತ ಕಾರ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ ಶುಭಸಂದೇಶವನ್ನು ಹರಡುವವರು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರೇ.
ಹೀಗೆ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ನಮ್ಮ ಲೋಕದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಸಕ್ರಿಯರಾಗಿಯೇ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ನಮ್ಮನ್ನು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಕುರಿತಾದ ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ!
ಮುಂದೆ: ಅಧ್ಯಾಯ 7 – ಧರ್ಮಸಭೆ: ಕ್ರಿಸ್ತರ ಜೀವಂತ ದೇಹ!
ಇ-ಪುಸ್ತಕ & ಪೇಪರ್‌ಬ್ಯಾಕ್ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಲಭ್ಯ
Amazon.com – Google Play – iTunes – Barnes and Noble
