தூய ஆவியார் என்பது என்ன?
தூய ஆவியார் என்பது என்ன? நல்ல கேள்வி. தூய ஆவியாரைக் கடவுளிடமிருந்து வரும் வல்லமைமிக்க ஓர் ஆற்றலாக நினைப்பது எளிது. அல்லது கடவுளின் வாழ்வில் மறைந்திருக்கும் ஓர் அம்சமாக நினைக்கலாம். பலருக்கு இது குழப்பமாக இருக்கிறது. அப்படியானால், தூய ஆவியார் என்பது என்ன? சரியான கேள்வி “என்ன” என்பதல்ல, “யார்” என்பதே. “தூய ஆவியார் யார்?” என்பதே சரியான கேள்வி; ஏனெனில் தூய ஆவியார் ஓர் ஆள். ஓர் இறையாள். தந்தைக்கும் மகனுக்கும் மாண்பிலும் மாட்சியிலும் சமமானவர். மூவொரு இறைவனின் மூன்று ஆட்களில் தூய ஆவியாரும் ஒருவர். ஓர் ஆள் என்பதால், தூய ஆவியாரோடு நாம் உறவில் வாழ முடியும். தந்தையையும் மகனையும் நாம் அறிந்து அன்பு செய்வதுபோலவே, தூய ஆவியாரையும் அறிந்து அன்பு செய்ய முடியும். தந்தையையும் மகனையும் அவர் அன்பு செய்வதுபோலவே நம்மையும் அன்பு செய்கிறார். ஓர் ஆளாக இருப்பது அன்புக்கும் ஒன்றிப்புக்கும் வாய்ப்பளிக்கிறது. தூய ஆவியாருக்கு அறிவும் சித்தமும் உண்டு; இத்தகைய பண்புகளுடன், கடவுளாக அவர் சுதந்திரமாக அறிகிறார், அன்பு செய்கிறார்.
காலத்தின் தொடக்கத்தில், தந்தையாகிய கடவுளின் உண்மையை நாம் படிப்படியாக அறியச் செய்யப்பட்டோம். “இருக்கின்றவர் நானே” எனும் மாபெரும் இறைவன் அவரே. கடவுள் ஒருவரே இருக்கிறார், ஒரே ஒருவர் மட்டுமே இருக்கிறார் என்பது இறைவாக்கினர்கள் மற்றும் குலமுதல்வர்கள் வழியாக நமக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்டது. ஆனால் காலம் செல்லச் செல்ல, கடவுளின் மகனாகிய மெசியாவைப் பற்றியும் நாம் அறியச் செய்யப்பட்டோம். இயேசுவில் இந்த மகனை நாம் அறிந்தபோது, அவரும் “இருக்கின்றவர் நானே” என்பவரே என்பதை உணர்ந்தோம். அவரும் கடவுளே. பின்னர் மகன், தம் துணையாளரான தூய ஆவியாரை அனுப்பப்போவதாக நமக்கு வெளிப்படுத்தத் தொடங்கினார். இந்தத் தூய ஆவியாரும் கடவுளே, அவரும் “இருக்கின்றவர் நானே” என்பவரே என்பதை நாம் உணர்ந்தோம். குழப்பமாக இருக்கிறதா? நாம் குழப்பமடைய வேண்டியதில்லை. தாம் யார் என்ற முழு உண்மையையும் காலப்போக்கில் படிப்படியாக வெளிப்படுத்தக் கடவுள் தேர்ந்துகொண்ட வழி இதுவே. அவர் ஒருவரே; அதேவேளையில் மூவராகவும் இருக்கிறார். ஒரே கடவுள், மூன்று இறையாட்கள்.
தூய ஆவியார் தந்தையோடும் மகனோடும் “ஒரே பொருளானவர்” என்றும், தந்தையோடும் மகனோடும் ஒன்றாக ஆராதனையும் மகிமையும் பெறுகிறார் என்றும் மெய்யியல் மொழியில் நாம் கூறுகிறோம். “ஒரே பொருளானவர்” என்பதன் பொருள், கடவுளாகிய தூய ஆவியார் தந்தைக்கும் மகனுக்கும் உள்ள அதே இறைப் பொருள்சாரத்தை அல்லது அதே இறையியல்பைக் கொண்டிருக்கிறார் என்பதாகும். “Con” என்பதற்கு “உடன்” என்றும், “substantial” என்பதற்கு “பொருள்சாரம்” என்றும் பொருள். மீண்டும் சொல்வதானால், இந்த மூன்று இறையாட்களுக்கும் இடையிலான உறவுகளை ஓரளவேனும் மொழியில் வெளிப்படுத்த முயன்று, நம் திருஅவை பயன்படுத்தியுள்ள மெய்யியல் கலைச்சொற்கள் இவை. இந்த ஒரே இறையியல்பில் பங்குகொள்பவர்கள் இந்த மூன்று ஆட்கள் மட்டுமே. அவர்கள் முழுமையான ஒற்றுமையுடன் செயல்படுகிறார்கள் என்பதும் இதன் பொருள். அவர்களுக்கு இருப்பது ஒரே சித்தம்; அந்தச் சித்தத்தை நிறைவேற்றுவதில் அவர்கள் ஒன்றிணைந்து செயல்படுகிறார்கள். கடவுளுக்குரிய அதே வல்லமையை அவர்கள் கொண்டிருக்கிறார்கள்; ஒரே கடவுளாகச் செயல்படுகிறார்கள்.
ஒரே பொருள்சாரத்தைக் கொண்டிருப்பதன் பொருள், மூவொரு இறைவனின் ஒவ்வோர் ஆளும் இந்த இயல்பின் ஒரே பண்புகள் அனைத்திலும் பங்குகொள்கிறார் என்பதாகும். அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் பங்குகொள்ளும் இந்த இறைப்பண்புகள் யாவை? அவர்கள் எல்லாம் வல்லவர்கள், அனைத்தையும் அறிந்தவர்கள், அனைவரையும் முழுமையாக அன்பு செய்பவர்கள். அவர்கள் நிறைவானவர்கள்! இந்தப் பண்புகளில் முழுமையாகப் பங்குகொள்வது அவர்களை ஒன்றிணைத்து, ஒரே கடவுளாகச் செயல்படச் செய்கிறது.
தூய ஆவியார் ஏற்கெனவே இறைவாக்கினர்கள் வழியாக நம்மிடம் பேசியிருக்கிறார் என்பதையும் நாம் அறிகிறோம். இயேசு விண்ணேற்றம் அடைந்த பின்னர்தான் தூய ஆவியார் தோன்றினார் என்று இதற்குப் பொருளல்ல. அந்த நேரத்தில்தான் தூய ஆவியார் செயல்படத் தொடங்கினார் என்பதும் அல்ல. மாறாக, தூய ஆவியார் தந்தையோடும் மகனோடும் நித்தியத்திலிருந்தே செயலாற்றி வருகிறார். இயேசுவின் விண்ணேற்றத்திற்குப் பிறகுதான் மூவொரு இறைவனின் இந்த ஆளைப் பற்றி நாம் இன்னும் முழுமையாகப் புரிந்துகொண்டோம் என்பதே உண்மை. இந்தக் காலத்திற்குப் பிறகு தூய ஆவியாரின் செயல்கள் நமக்கு இன்னும் முழுமையாக வெளிப்படுத்தப்பட்டன; இதனால் அவரை ஓர் இறையாளாகப் புரிந்துகொள்ள முடிந்தது.
ஆனால் நாம் இப்போது வாழும் காலம், அதாவது மகனின் வாழ்வு, இறப்பு, உயிர்ப்பு, விண்ணேற்றம் ஆகியவற்றிற்குப் பிந்தைய காலம், சிறப்பாகத் தூய ஆவியாரின் காலம் என்பதையும் சுட்டிக்காட்டுவது முக்கியம்! நம் உலகிலும் திருஅவையிலும் தூய ஆவியார் சிறப்பாகச் செயலாற்றும் காலம் இதுவே. உலகின் படைப்பில் தந்தை சிறப்பாகக் காணப்படுகிறார், வெளிப்படுத்தப்படுகிறார். உலகம் தனது மாசற்ற நிலையிலிருந்து வீழ்ந்த பிறகு நிகழ்ந்த அதன் மீட்பில் மகன் சிறப்பாகக் காணப்படுகிறார், வெளிப்படுத்தப்படுகிறார். இப்போது, இயேசுவைப் பின்பற்றுவோர் அனைவரையும் தந்தையின் திருவுளத்தை நாடுவோர் அனைவரையும் புனிதப்படுத்தி (தூயவர்களாக்கி), நம் வாழ்விலும் திருஅவையிலும் செயலாற்றுபவராகத் தூய ஆவியார் தெளிவாகக் காணப்படுகிறார், வெளிப்படுத்தப்படுகிறார்.
திருமுழுக்கில் நமக்குக் கொடுக்கப்படுபவர் தூய ஆவியாரே. அந்த நேரத்தில், நாம் தந்தையின் தத்துப்பிள்ளைகளாக்கப்படுகிறோம்; மகனாகிய இயேசுவில் ஒன்றாக்கப்படுகிறோம்; கிறிஸ்து இயேசுவில் கடவுளின் மகன்களாகவும் மகள்களாகவும் நமக்குக் கிடைத்துள்ள புதிய கிறிஸ்தவ அழைப்பை வாழ்வில் செயல்படுத்தத் தூய ஆவியாரால் நிரப்பப்படுகிறோம். இந்தக் கூற்று எவ்வளவோ உண்மைகளை உள்ளடக்கியிருக்கிறது. ஆகவே, தூய ஆவியாரின் செயல்பாட்டை இன்னும் நெருக்கமாகப் பார்ப்போம்.
தூய ஆவியாரை நாம் எங்கே சந்திக்கிறோம்?
இயேசு கிறிஸ்துவை நம் ஆண்டவராகவும் மீட்பராகவும் அறியவும், தந்தையை நம் தந்தையாக அறியவும் நமக்குத் தேவையான அருளை நம்முள் சுடர்விடச் செய்வது தூய ஆவியாரின் பணி. கிறிஸ்தவர்களாக நம்மை உருவாக்குபவர் தூய ஆவியாரே.
நம் காலத்தில் திருச்சபைக்கு உயிரூட்டுவதும் தூய ஆவியாரின் தனித்துவமான பணியாகும். இங்கு “திருச்சபை” என்பது கிறிஸ்துவில் வாழும் அனைவரையும் குறிக்கிறது. தங்கள் வாழ்வில் அருளைப் பெற்றுள்ள அனைவரையும் குறிக்கிறது. தந்தையின் திருவுளத்தைப் பின்பற்றி, கடவுளின் மகன்களாகவும் மகள்களாகவும் தங்களுக்குரிய கிறிஸ்தவ மாண்புடன் வாழும் அனைவரையும் குறிக்கிறது. தூய ஆவியார் இதை நிறைவாகவும் ஒருங்கிணைந்த முறையிலும் நிகழச் செய்கிறார்.
தூய ஆவியாரின் செயல்பாடுகளை நோக்கும்போது, நம் வாழ்விலும் திருச்சபையின் வாழ்விலும் அவர் பல்வேறு வழிகளில் செயல்பட்டிருப்பதையும் தொடர்ந்து செயல்படுவதையும் காண்கிறோம். மறைக்கல்வி நூல் #688, அந்த வழிகளைப் பின்வருமாறு விளக்குகிறது. தூய ஆவியாரை நாம் அறிந்துகொள்வது…
—அவரது ஏவுதலால் எழுதப்பட்ட மறைநூல்களில்;
—எக்காலத்திற்கும் பொருத்தமான சாட்சிகளாகத் திருச்சபைத் தந்தையர் திகழும் திருமரபில்;
—அவர் துணைநிற்கும் திருச்சபையின் போதனை அதிகாரத்தில்;
—அருளடையாள வழிபாட்டில்; அதன் சொற்கள் மற்றும் அடையாளங்கள் வழியாகத் தூய ஆவியார் நம்மைக் கிறிஸ்துவோடு ஒன்றிப்பில் இணைக்கிறார்;
—அவர் நமக்காகப் பரிந்துபேசும் இறைவேண்டலில்;
—திருச்சபையைக் கட்டியெழுப்பும் அருட்கொடைகளிலும் திருப்பணிகளிலும்;
—திருத்தூதுப் பணி வாழ்வு மற்றும் மறைப்பணி வாழ்வின் அடையாளங்களில்;
—புனிதர்களின் சாட்சியத்தில்; அவர்கள் வழியாக அவர் தமது தூய்மையை வெளிப்படுத்தி, மீட்புப் பணியைத் தொடர்கிறார்.
தூய ஆவியாரின் செயல்பாடுகளை இன்னும் நன்றாகப் புரிந்துகொள்ள, இவை ஒவ்வொன்றையும் பார்ப்போம்.
—அவரது ஏவுதலால் எழுதப்பட்ட மறைநூல்களில்;
அத்தியாயம் 1இல் விளக்கியுள்ளபடி, மறைநூலின் ஒவ்வொரு நூலையும் எழுதிய மனித ஆசிரியர், உண்மையாகவே அந்த மறைநூலின் ஆசிரியர் ஆவார். அந்த நபர் வழியாகவே மறைநூலின் ஒவ்வொரு குறிப்பிட்ட நூலும் எழுதப்பட்டது. மனித ஆசிரியரின் தனித்துவமான ஆளுமையும் அனுபவங்களும் அதில் தெளிவாக வெளிப்படுகின்றன. ஆனால், அந்த நூலையோ கடிதத்தையோ எழுதுபவர் மனித ஆசிரியர் மட்டுமல்ல. தூய ஆவியாரின் வழிநடத்துதலிலும் ஏவுதலிலும் மனித ஆசிரியர் எழுதினார் என்றும் நாம் அறிக்கையிடுகிறோம்! தாம் எழுதப்பட விரும்பியதை வெளிப்படுத்தி, ஒவ்வொரு சொல்லையும் வழிநடத்தியவர் தூய ஆவியாரே. அது இருவரும் இணைந்து செய்த முயற்சி; இருவருடைய பணியும் அதில் 100% இருந்தது. நம்மில் செயல்படவும், நம்மைக் கருவிகளாகப் பயன்படுத்தவும் தூய ஆவியாருக்கு உள்ள வல்லமையை இது காட்டுகிறது. ஆம், மறைநூல்களை எழுதிய மனித ஆசிரியர்களை அவர்கள் எழுதும்போது அவர் ஏவிய விதம் மிகவும் தனித்துவமானதும் வல்லமைமிக்கதும் ஆகும். மேலும் மறைநூல்கள் எழுதப்படுவதற்காகத் தூய ஆவியார் இவ்வாறு மீண்டும் ஏவப்போவதில்லை. ஆனால், மனித ஆசிரியர் இவ்வாறு ஏவப்பட்டு, இத்தகைய வல்லமைமிக்க கருவியாகப் பயன்படுத்தப்பட்டார் என்ற உண்மை, விவிலியம் என்னும் இந்த அற்புதமான கொடையைப் பற்றி மட்டுமல்ல, இறைப்பணிக்காக மனிதர்களாகிய நம்மைத் தூய ஆவியார் பயன்படுத்த விரும்புகிறார் என்பதைப் பற்றியும் நமக்கு நிறைய எடுத்துரைக்க வேண்டும். நம் ஒவ்வொருவருக்கும் மட்டுமே அவர் அளித்துள்ள ஒரு வல்லமைமிக்க பணிக்காக நம் ஒவ்வொருவரையும் ஏவ விரும்புகிறார். ஒருகாலத்தில் விவிலிய நூல்களை எழுத அவர் ஏவிய அதே முறையில் அல்ல; ஆயினும், நிச்சயமாக வல்லமைமிக்க வழிகளில் அவர் செயல்பட விரும்புகிறார். இதைச் சரியாகப் புரிந்துகொள்ளும்போது, இவ்வுலகில் நாம் மேற்கொள்ளும் இந்தத் திருப்பயணத்தில், கடவுள் நமக்காக என்ன எண்ணியிருக்கிறார் என்பதைப் பெரும் வியப்புடனும் ஆவலுடனும் எதிர்நோக்க வேண்டும்!
—எக்காலத்திற்கும் பொருத்தமான சாட்சிகளாகத் திருச்சபைத் தந்தையர் திகழும் திருமரபில்;
—அவர் துணைநிற்கும் திருச்சபையின் போதனை அதிகாரத்தில்;
இயேசு திருஅவையை நிறுவி, அதன் முதல் ஆயர்களாக இருந்த திருத்தூதர்களுக்குத் தூய ஆவியாரை அருளினார்; பேதுரு முதல் திருத்தந்தையாக இருந்தார். தூய ஆவியார் இவ்வாறு அருளப்படுவதை யோவான் 20:22-இல் காண்கிறோம். அந்த இறைவசனத்தில், உயிர்த்தெழுந்த இயேசு, கதவுகள் பூட்டப்பட்டிருந்த மேலறையில் திருத்தூதர்களுக்குத் தோன்றுகிறார். அவர்களுக்குத் தோன்றிய பின், “அவர்கள்மேல் ஊதி, ‘தூய ஆவியாரைப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள்…’ என்று அவர்களிடம் கூறினார்” என மறைநூல் சொல்கிறது. குறிப்பாக இந்தச் செயலின் வழியாகவே, இந்தத் திருத்தூதர்கள் தங்கள் பணியைத் தொடங்குவதற்குத் தேவையானவற்றைப் பெற்றனர்; அதன் ஒரு பகுதியாக, நாம் “புனித மரபு” என்று குறிப்பிடுவதை நிறுவவும் தொடங்கினர். இதைப் பற்றிப் பின்னர் மேலும் கூறுவோம். இப்போதைக்கு, “புனித மரபு” என்பது பல்வேறு பண்பாட்டு அல்லது மனித மரபுகளை நிறுவுவது மட்டுமல்ல என்று கூறினால் போதும். ஆங்கிலத்தில் சிறிய “t” எழுத்துடன் எழுதப்படும் “traditions” என்று நாம் பேசும்போது, காலப்போக்கில் உருவான மனிதப் பழக்கவழக்கங்களையும் நடைமுறைகளையும் மட்டுமே குறிப்பிடுகிறோம். ஆனால் பெரிய “T” எழுத்துடன் எழுதப்படும் “Tradition” என்று நாம் பேசும்போது, ஒவ்வொரு காலத்திலும் திருத்தூதர்களின் வழித்தோன்றல்கள் வழியாகத் தூய ஆவியார் நமக்குத் தொடர்ந்து கற்பித்து நம்மை வழிநடத்தும் பணியைக் குறிப்பிடுகிறோம். ஒவ்வொரு காலத்திலும் தூய ஆவியார் ஆற்றும் போதிக்கும் செயலைக் குறிப்பதற்குப் பயன்படுத்தப்படும் சொல்தான் மரபு. இது முக்கியமானது! ஏன்? ஏனெனில், நம்பிக்கை மற்றும் ஒழுக்கநெறி சார்ந்த துறைகளில் எப்போதாவது எழக்கூடிய ஒவ்வொரு கேள்விக்கும் விடையளிக்கும் 500 தொகுதிகள் கொண்ட சட்ட நூலை இயேசு நமக்குக் கொடுக்கவில்லை. மாறாக, அவர் நமக்குத் தூய ஆவியாரைக் கொடுத்தார். இன்னும் குறிப்பாக, ஒவ்வொரு காலத்திலும் கேள்விகள் எழும்போது நமக்குக் கற்பிக்கவும், முழு உண்மைக்குள் நம்மை வழிநடத்தவும், திருத்தூதர்களுக்கும் அவர்களின் வழித்தோன்றல்களுக்கும் தூய ஆவியாரின் தனிப்பெரும் கொடையை அளித்தார். இதுவே மரபு; இது தொடர்ந்து நமக்கு அளிக்கப்படும் ஓர் அரிய கொடை!
—அருளடையாள வழிபாட்டில், அதன் சொற்கள் மற்றும் அடையாளங்கள் வழியாகத் தூய ஆவியார் நம்மைக் கிறிஸ்துவுடனான ஒன்றிப்பில் இணைக்கிறார்;
இங்கேயே, இப்போதே இறைவன் நம்மிடையே பிரசன்னமாகும் மிக வல்லமையான வழி அருளடையாள வழிபாடாகும். வழிபாடு என்பது தூய ஆவியாரின் செயல்; அதில் மூவொரு இறைவன் முழுமையாகப் பிரசன்னமாகிறார். வழிபாட்டில் நாம் பயன்படுத்தும் சொற்கள் மற்றும் அடையாளங்கள் வழியாக இறைவன் நம்மிடையே வந்து தம்மை வெளிப்படுத்துகிறார். நம் கண்களால் நாம் அவரைக் காண்பதில்லை; ஆனால் அவர் அங்கே இருக்கிறார். வழிபாட்டுச் செயலாலேயே மறைக்கப்பட்டவராக, தமது முழுமையோடு அவர் அங்கே இருக்கிறார். இந்த நூல் வரிசையின் இரண்டாம் நூலான என் கத்தோலிக்க வழிபாடு! என்ற நூலில் இதைப் பற்றிப் பின்னர் இன்னும் விரிவாகக் கூறப்படும். ஆனால் இப்போதைக்கு இந்தச் சுருக்கமான அறிமுகம் போதுமானது.
இந்தச் செயல்களில் மிகச் சிறந்தவற்றுள் ஒன்று மகா பரிசுத்த நற்கருணை. நற்கருணையில் விண்ணகமும் மண்ணகமும் ஒன்றிணைவதைக் காண்கிறோம். இறைவன் நம்மைச் சந்திக்க வருகிறார், நம்மிடம் இறங்கி வருகிறார்; நாம் அவரைச் சந்திக்கிறோம். திருஅவைக்குள் உயிர்ப்புடன் செயலாற்றும் தூய ஆவியாரின் செயலால் இது நிகழ்கிறது. இது திருஅவையும் தூய ஆவியாரும் இணைந்து ஆற்றும் செயல் என்று நீங்கள் கூறலாம். இவ்வாறு இணைந்து செயல்படுவதால், நம் ஆண்டவராகிய கிறிஸ்து உண்மையாகவே பிரசன்னமாகிறார்.
“இணைந்து ஆற்றும் செயல்” என்பதால் நான் குறிப்பிடுவது இதுதான்: திருஅவை, அருள்பணியாளர் வாயிலாக, வரையறுக்கப்பட்ட சொற்களையும் பொருட்களையும் செயல்களையும் பயன்படுத்திப் பேசுகிறது, செயலாற்றுகிறது. (அதாவது, வசீகரச் சொற்களைச் சொல்லிக்கொண்டே அப்பம் மற்றும் இரசத்தின்மீது கைகளை நீட்டுதல்.) உலகின் மீட்பரை உண்மையாகவும் அருளடையாள முறையிலும் பிரசன்னமாக்குவதற்குத் தூய ஆவியார் செயலாற்றுகிறார் என்பதையும் இந்தச் செயலே உறுதிப்படுத்துகிறது.
எல்லா வழிபாட்டுச் செயல்களிலும் இறைவன் நமக்குப் பிரசன்னமாகிறார். ஆனால் அனைத்திற்கும் மேலாக, அவரது பிரசன்னத்தின் உச்சமாக நாம் போற்றுவது பரிசுத்த நற்கருணையையே!
—செபத்தில், அதில் அவர் நமக்காகப் பரிந்துபேசுகிறார்;
நாமாகவே எவ்வாறு செபிப்பது என்பதுகூட நமக்குத் தெரியாது. இறைவனை நோக்கித் திரும்புவதற்கும், அவரிடம் நம்மை ஒப்படைப்பதற்கும், அவரைத் தேடுவதற்கும், அவருக்குச் செவிகொடுப்பதற்கும் தூய ஆவியார் நம்மில் செயலாற்றுவது அவசியம். ஆம், இறைவனிடம் செபிப்பதற்கே நமக்கு இறைவனின் உதவி தேவை. இது சிந்தனையைத் தூண்டும் ஓர் உண்மை.
ஏன் இவ்வாறு இருக்கிறது? ஏனெனில் உண்மையான செபம் என்பது இறைவனுக்கு நாம் அளிக்கும் பதிலாக இருக்க வேண்டும். நான் கூறுவது இதுதான்: நாம் விரும்பினால் “செபங்களைச் சொல்லலாம்”; அது நல்லதே. நாமே “செபங்களை” தொடங்கலாம். ஆனால் “உண்மையான செபம்” என்பதற்கும் “சொல்லப்படும் செபங்கள்” என்பதற்கும் இடையே வேறுபாடு உண்டு. இறைவன் தூய ஆவியாரின் செயலால் நம்மிடம் பேசி, உள்ளார்ந்த அழைப்பின் வழியாக நம்மை ஈர்க்கும்போது நிகழ்வதே உண்மையான செபம். இறைவனாகிய தூய ஆவியார் ஓர் அழைப்பின் வழியாக முதல் முயற்சியை எடுக்கிறார். நாமும் நமது பங்கிற்கு மறுமொழி அளிக்கிறோம். நம்மை அழைத்து நம்மிடம் பேசும் இறைவனுக்கு நாம் மறுமொழி அளிக்கிறோம்; இவ்வாறு செபம் தொடங்கி வளர்கிறது. செபம் என்பது இறைவனோடு கொள்ளும் தொடர்பு. செபத்தில் இறைவனோடு நாம் கொள்ள அழைக்கப்படும் தொடர்பின் உன்னத வடிவம் நம்மையே ஒப்படைத்தலும் அன்பு செலுத்துதலும் ஆகும். இந்த உயர்ந்த செப வடிவத்தில்தான் இறைவன் நம் வாழ்வில் செயலாற்றி நம்மை மாற்றியமைப்பதை நாம் கண்டுகொள்கிறோம். இது தூய ஆவியாரின் செயலாகும். விண்ணகத் தந்தையிடம் நம்மை அர்ப்பணிப்பதற்காக, தூய ஆவியார் நம்மில் செயலாற்றி, கிறிஸ்துவின் உறுப்பினராக நம்மை மாற்றியமைக்கிறார்; இந்த வகையில் அவர் “நமக்காகப் பரிந்துபேசுகிறார்.” கிறிஸ்துவில் நாம் மாற்றமடைவதே இந்தப் பரிந்துபேசுதல் ஆகும்.
—திருஅவையைக் கட்டியெழுப்பும் அருட்கொடைகளிலும் பணிகளிலும்;
—திருத்தூதுப் பணி மற்றும் மறைப்பணி வாழ்வின் அடையாளங்களிலும்;
—தமது தூய்மையை வெளிப்படுத்தி, மீட்புப் பணியைத் தொடர்வதற்கு அவர் கருவிகளாகப் பயன்படுத்தும் புனிதர்களின் சாட்சியத்திலும்.
திருஅவையின் செயல்பாடுகளிலும் தூய ஆவியார் உயிர்த்துடிப்புடன் செயலாற்றுகிறார். அருட்கொடைகளை வழங்குபவர் தூய ஆவியாரே. அருட்கொடை என்பது திருஅவையின் நலனுக்காக ஒருவருக்கு வழங்கப்படும் ஆன்மிகக் கொடையாகும். திருஅவைக்கு ஏதேனும் ஒரு பணி செய்ய உதவும் ஆன்மிகப் பண்பு அல்லது திறன் என்று இதைக் கூறலாம். இறைவாக்குரைத்தல் அல்லது நோயாளிகளைக் குணப்படுத்துதல் போன்ற வியப்புக்குரியவையாக அருட்கொடைகள் இருக்கலாம்; அல்லது திருஅவையின் நிகழ்வுகளை முன்மாதிரியான முறையில் ஒழுங்கமைக்கும் திறன் போன்ற சாதாரணமானவையாகவும் (ஆனால் தேவையானவையாகவும்) இருக்கலாம். ஓர் அருட்கொடையின் முக்கிய அம்சம் என்னவென்றால், அது திருஅவையின் நலனுக்காகவும் நற்செய்தியைப் பரப்புவதற்காகவும் வழங்கப்படுகிறது என்பதே.
திருஅவையின் திருத்தூதுப் பணிக்கும் மறைப்பணிக்கும் அருட்கொடைகள் மிகவும் இன்றியமையாதவை. திருஅவையின் உறுப்பினர்களாகிய நாம், நற்செய்தியை எங்கும் பரப்பி அறிவிக்க அழைக்கப்பட்டுள்ளோம். இதைச் சிறப்பாகவும் கடவுளின் திட்டத்திற்கு ஏற்பவும் செய்வதற்கு, நமது வாழ்வில் அவரது அருளும் செயல்பாடும் தேவை. இந்தப் பொறுப்பை நிறைவேற்ற நமக்குச் சிறப்பு அருட்கொடைகள் தேவை. இந்தக் கொடைகளை வழங்குவது தூய ஆவியாரின் பணியாகும்.
புனிதர்கள் கடவுளின் மாபெரும் சாட்சிகள். அனைவரும் காணும்படி கடவுளின் ஒளியும் நன்மையும் அவர்கள்மீதும் அவர்கள் வழியாகவும் ஒளிர்கின்றன. கடவுளின் அன்புக்கு அனைவரும் காணக்கூடிய ஒளிமிக்க எடுத்துக்காட்டுகளாக இந்த மாபெரும் புனிதர்கள் திகழ்வதற்கு உதவுபவர் குறிப்பாகத் தூய ஆவியாரே.
தூய ஆவியாரின் உருவகங்கள்
காலந்தோறும் தூய ஆவியார் பல்வேறு வழிகளில் நமக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளார். விவிலியத்தில் தூய ஆவியாரைக் குறிக்கப் பல உருவகங்கள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இந்த உருவகங்கள் ஒவ்வொன்றும் தூய ஆவியாரின் தனித்துவமான ஒரு பண்பை வெளிப்படுத்துகின்றன. அவற்றுள் சில இதோ:
மூச்சு: “ஆவி” என்ற சொல்லுக்கான மிகச் சிறந்த மொழிபெயர்ப்பு “ரூவா” அல்லது மூச்சு, காற்று, வீசும் காற்று என்பதாகும். தூய ஆவியார் “கடவுளின் தூய மூச்சு” ஆவார். விவிலியத்தின் பல்வேறு இடங்களில் இந்த உருவகத்தைக் காணலாம். எடுத்துக்காட்டாக, யோவான் 20:22-இல் இயேசு “அவர்கள்மேல் ஊதி, ‘தூய ஆவியைப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள்’ என்று அவர்களிடம் கூறினார்” எனச் சொல்லப்படுகிறது. அடுத்த பகுதியில் நாம் காணப்போவதுபோல், கடவுளின் மூச்சு அல்லது கடவுளின் காற்று விவிலியத்தில் பல இடங்களில் இடம்பெறுகிறது.
நீர்: நீர் ஊற்றப்படுவதாலும் தூய்மைப்படுத்துவதாலும் தூய ஆவியாரைக் குறிக்கிறது. திருமுழுக்கின்போது நீர் ஊற்றப்படுகிறது; அந்தச் செயலில் அதனைத் தொடர்ந்து தூய ஆவியாரும் பொழியப்படுகிறார். பாவத்திற்கு இறத்தலையும் நீர் குறிக்கிறது. நோவா மற்றும் பெருவெள்ளம் பற்றிய நிகழ்விலும், செங்கடல் நீர் எகிப்தியப் படையை அழித்த நிகழ்விலும் இதைக் காணலாம்.
அருள்பொழிவு: எண்ணெயால் அருள்பொழிவு செய்யப்படும் அடையாளமும் தூய ஆவியார் பொழியப்படுவதைக் குறிக்கிறது. பல அருளடையாளங்களில் (திருமுழுக்கு, உறுதிப்பூசுதல், நோயில்பூசுதல், குருத்துவம்) இதைக் காண்கிறோம். மேலும், இறைவாக்கினர்களின் பணிக்காக அவர்கள்மீது தூய ஆவியார் பொழியப்படுவதை அடையாளப்படுத்த, அவர்களுக்கு எண்ணெயால் அருள்பொழிவு செய்யப்பட்டது.
நெருப்பு: நெருப்பு தான் தொடுவதை உருமாற்றுகிறது. அது வல்லமை, ஆற்றல், உருமாற்றம் ஆகியவற்றை அடையாளப்படுத்துகிறது. பெந்தெகொஸ்து நாளில் திருத்தூதர்கள்மீது இறங்கி வந்தவை “நெருப்புப் போன்ற நாவுகளே”.
மேகமும் ஒளியும்: பழைய ஏற்பாட்டிலும் புதிய ஏற்பாட்டிலும் இந்த உருவகங்களைக் காண்கிறோம். இயேசு ஒளியில் தோற்றமாற்றம் அடைந்தார். தூய ஆவியார் மரியாவை நிழலிட்டார். பகலில் மேகத்தூணும் இரவில் நெருப்புத்தூணுமே இஸ்ரயேலரைப் பாலைநிலத்தின் வழியாக வழிநடத்தின. மேகம் தூய ஆவியாரின் பிரசன்னத்தை மறைத்துத் திரையிடுகிறது; ஒளியோ தூய ஆவியாரின் பேரொளியில் வெளிப்படும் ஒரு சிறு பகுதி மட்டுமே.
முத்திரை: கடவுளின் அடையாளம் அல்லது முத்திரையைப் பெறுவது தூய ஆவியாரின் செயலாகும். எடுத்துக்காட்டாக, உறுதிப்பூசுதலில் ஒருவரது ஆன்மாவில் அழிக்க முடியாத ஓர் அடையாளம், ஓர் ஆன்மிக அடையாளம், ஒரு முத்திரை பதிக்கப்படுகிறது என்று நாம் கூறுகிறோம். இது கடவுளின் அடையாளமும் தூய ஆவியாரின் பிரசன்னத்தைக் காட்டும் குறியுமாகும்.
கை: கைகளை விரித்துவைத்தல், தூய ஆவியார் பொழியப்படுவதன் அடையாளமாகும். திருமுழுக்கு, உறுதிப்பூசுதல், திருப்பட்டம் வழங்குதல், நோயில்பூசுதல் ஆகியவற்றில் இதைக் காண்கிறோம். நோயாளிகளைக் குணப்படுத்த இயேசு அவர்கள்மீது கைகளை வைத்ததையும் நாம் நினைவுகூர்கிறோம்.
விரல்: கடவுளின் “விரலால்தான்” இயேசு பல மாபெரும் செயல்களைச் செய்தார். இயேசுவின் பணியில் தூய ஆவியார் செயலாற்றுவதை இது காட்டுகிறது. கடவுளின் விரலே பத்துக் கட்டளைகளை வழங்கியது. இன்றைய நமது காலத்திலும் கடவுளின் விரலால்தான் தூய ஆவியார் தொடர்ந்து செயலாற்றுகிறார்.
புறா: தூய ஆவியாரைக் குறிக்க மிகவும் பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படும் அடையாளம் இதுவாக இருக்கலாம். பேழையில் நோவாவுடன் புறா இருந்தது; இயேசுவின் திருமுழுக்கின்போது புறா அவர்மீது இறங்கி வந்தது. வெண்மை தூய்மையின் அடையாளமாகும்; அதன் இறக்கைகள் விண்ணகத்திலிருந்து இறங்கி வருவதற்கான வேகத்தையும் சுறுசுறுப்பையும் அதற்கு அளிக்கின்றன.
மீட்பு வரலாற்றில் தூய ஆவியாரின் செயல்பாடு
காலம் தொடங்குவதற்கு முன்பிருந்தே தூய ஆவியார் இருக்கிறார்; நமது பிரபஞ்சத்தின் வரலாறு முழுவதிலும் அவர் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளார். தூய ஆவியார் செயலாற்றி வந்துள்ள பல்வேறு வழிகளைப் பார்ப்போம்:
படைப்பு: படைப்பின் தொடக்கத்தில் ஆவியார் நீரின்மீது ஊதினார்; உயிரின் அடிப்படைத் தத்துவத்திற்குக் காரணமானவரும் அவரே. இதைப் பற்றி ஆழ்ந்து சிந்தித்தால், “உயிர்” என்பதை வரையறுப்பது கடினம் என்பதை நீங்கள் கண்டுகொள்வீர்கள். உண்மையில் உயிரைக் கொடுப்பது எது? உயிரை நிலைநிறுத்துவது எது? தாவரங்களாக இருந்தாலும், விலங்குகளாக இருந்தாலும், மனிதர்களாக இருந்தாலும், உயிரின் உண்மையான அடிப்படைத் தத்துவத்தை எந்த அறிவியல் கண்டுபிடிப்பாலும் வெளிப்படுத்த முடியாது. உயிரினங்களைப் பற்றியும் அவை எவ்வாறு செயல்படுகின்றன என்பதைப் பற்றியும் அறிவியல் கண்ணோட்டத்தில் நிறையச் சொல்லலாம். ஆனால் அவை ஏன் செயல்படுகின்றன என்பது வேறொரு கேள்வி. எல்லா உயிர்களுக்கும் உயிரூட்டி, அவற்றை நிலைநிறுத்தும் தூய ஆவியாரே அதற்கான பதில்.
வாக்குறுதி, இறைக்காட்சிகள், திருச்சட்டம்: கடவுள் மோசே, யோசுவா மற்றும் மாபெரும் இறைவாக்கினர்களிடம் பல்வேறு வழிகளில் பேசினார். கடவுளின் உடனிருப்பை வெளிப்படுத்திய இத்தகைய நிகழ்வுகளே இறைக்காட்சிகள். மோசே வழியாக வழங்கப்பட்ட திருச்சட்டமும் கடவுளின் ஒழுங்கையும் வழிநடத்துதலையும் வெளிப்படுத்தியது. இவை அனைத்தும், கடவுள் எதிர்காலத்தில் வழங்கவிருந்த மீட்புக் கொடையைப் பற்றிய வாக்குறுதியைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. இறைக்காட்சி என்பது தூய ஆவியாரின் செயலால் கடவுள் தம்மை வெளிப்படுத்துவதாகும்; இறுதியில் தூய ஆவியாரால் நிறைவேற்றப்படவிருக்கும் கடவுளின் வாக்குறுதியை அது சுட்டிக்காட்டுகிறது.
அரசு: பழைய ஏற்பாட்டின் அரசுகளும், கிறிஸ்துவால் நிறுவப்பட்டுத் தூய ஆவியாரால் வழிநடத்தப்படவிருந்த ஒரே நிலையான அரசைப் பற்றிய வாக்குறுதியைச் சுட்டிக்காட்டின. ஆவியாரால் வெளிப்படுத்தப்பட்ட திருச்சட்டத்தின்படி மக்கள் வாழத் தவறியபோது, பழைய ஏற்பாட்டின் இந்த அரசுகள் வீழ்ச்சியடைந்தன. இவ்வாறு, திருச்சட்டத்தைக் கடைப்பிடிக்க இயலாத அவர்களது நிலை, அவர்களுக்கு இன்னும் அதிகமான ஒன்று தேவை என்பதற்கான அடையாளமாக இருந்தது. தூய ஆவியாரின் பொழிவை அவர்கள் முழுமையாகப் பெற வேண்டியிருந்தது. மெசியா ஒருவர் தேவை என்பதை இது மீண்டும் மீண்டும் சுட்டிக்காட்டியது. அந்த மெசியா வந்து, இறுதியில் தூய ஆவியாரை அருள்வார்.
திருமுழுக்கு யோவான்: யோவான் தம் தாயின் வயிற்றிலிருந்தே “தூய ஆவியாரால் நிரப்பப்பட்டிருந்தார்.” கடவுளின் ஆவியாருடைய அருள்பொழிவுடன் பேசிய இறைவாக்கினர்களுள் அவரே மிகப் பெரியவர். யோவானின் கைகளாலேயே இயேசு திருமுழுக்குப் பெற்றார்; அதன் பின்னர் தூய ஆவியார் கண்களுக்குப் புலப்படும் வடிவில் இறங்கிவந்தார்.
நம் புனித அன்னை: தூய ஆவியார் மரியாவைப் பாவத்திலிருந்து பாதுகாக்கும் சிறப்பு அருளால் ஆயத்தப்படுத்தினார் (அதிகாரம் 3இல் விளக்கப்பட்டுள்ளபடி). மரியா கருவான கணத்திலேயே, அவரது மகனின் இறப்பினாலும் உயிர்ப்பினாலும் விளைந்த பேறுபலன்களை அவருக்குப் பொருந்தச் செய்த தூய ஆவியாரின் சிறப்புச் செயலால் இந்த அருள் வழங்கப்பட்டது. அதன் பின்னர் அவர் தமது இளமைப் பருவத்தைத் தூய ஆவியாரால் நிறைந்தவராக வாழ்ந்தார். மங்கள வார்த்தை அறிவிக்கப்பட்டபோது, மரியா தமது மீட்பரும் உலகம் முழுவதற்கும் மீட்பருமானவரைத் “தூய ஆவியாரின் வல்லமையால்” கருவுற்றார்.
இயேசு: இயேசுவே “அருள்பொழிவு பெற்றவர்.” அவர் தூய ஆவியாரால் நிறைந்தவராகவும் தூய ஆவியாருடன் ஒன்றாகவும் இருக்கிறார். அவரது திருமுழுக்கின்போது, ஆவியார் அவர்மீது நிறைவாக இறங்கிவருகிறார். அதற்கு முன்பே தூய ஆவியார் அவருடன் முழுமையாக இருக்கவில்லை என்பது இதன் பொருளல்ல. மாறாக, இயேசுவுடன் ஏற்கெனவே இருந்த ஆவியார் இந்த உண்மையை வெளிப்படுத்தும் வகையில் தோன்றினார். தமது துணையாளரான தூய ஆவியாரைத் தம் சீடர்களுக்கு அளிப்பதாக இயேசு வாக்களித்தார். இறுதியில், தமது இறப்பின்போது அவர் “தமது ஆவியை ஒப்படைத்தார்.” தமது உயிர்ப்புக்குப் பிறகு, திருத்தூதர்கள்மீது ஊதி அவர்களுக்கு ஆவியாரை அருளினார்; விண்ணேறிச் செல்லத் தயாரானபோது, அனைவர்மீதும் தமது ஆவியாரை அனுப்புவதாக வாக்களித்தார்.
பெந்தெகொஸ்து: தூய ஆவியார் மிகத் தெளிவாகத் தம்மை வெளிப்படுத்திய நிகழ்வு பெந்தெகொஸ்து ஆகும். சீடர்கள் மேலறையில் ஒன்றுகூடியிருக்கும்போது, நெருப்புப் போன்ற நாவுகள் அவர்கள்மீது இறங்குகின்றன; அவர்கள் தூய ஆவியாரால் நிரப்பப்படுகிறார்கள். அவர்கள் பல்வேறு அருட்கொடைகளைப் பெறுகிறார்கள்; நற்செய்தியை அறிவிக்கப் புதிய வலிமையும் துணிவும் அவர்களுக்கு வழங்கப்படுகின்றன.
திருஅவை: பெந்தெகொஸ்து நாளில் திருஅவை பிறக்கிறது. இன்று திருஅவையில் தூய ஆவியார் பல்வேறு வழிகளில் உயிர்ப்புடன் செயல்படுவதைக் காண்கிறோம். இந்த அதிகாரத்தில் முன்பு சுருக்கமாகக் கூறியபடி, ஆயர்கள் வழியாகப் போதிப்பவரும், இறைவேண்டல் மற்றும் அருளடையாளங்கள் வழியாக நம்மைப் புனிதப்படுத்துபவரும், திருஅவையின் திருத்தூதுப் பணிகள் வழியாக நற்செய்தியைப் பரப்புபவரும் தூய ஆவியாரே.
இவ்வாறு, தூய ஆவியார் நம் உலக வரலாற்றில் மிகுந்த உயிர்ப்புடன் செயல்பட்டு வந்திருக்கிறார்; திருஅவையின் வாழ்விலும் தொடர்ந்து செயல்படுகிறார். இது, திருஅவையைப் பற்றிய அடுத்த அதிகாரத்திற்கு நம்மை அழைத்துச் செல்கிறது!
அடுத்து: அதிகாரம் 7 – திருஅவை: கிறிஸ்துவின் உயிருள்ள உடல்!
மின்னூல் & மென் அட்டை நூல் வடிவங்களிலும் கிடைக்கிறது
Amazon.com – Google Play – iTunes – Barnes and Noble
