ಅಧ್ಯಾಯ 8 – ಮಹಿಮಾಮಯವಾದ ಅಂತಿಮ ಸಂಗತಿಗಳು!

ವಿಷಯಸೂಚಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ

ಈಗ ನಾವು ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸ್ವರ್ಗದ ಕಡೆಗೆ ಹರಿಸೋಣ!  ಆದರೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡಲು ನಾವು ನರಕ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧಿಸ್ಥಳದ ವಾಸ್ತವತೆಯ ಕಡೆಗೂ ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಹರಿಸಬೇಕು.  ಈ ಎಲ್ಲ ವಾಸ್ತವತೆಗಳು ದೇವರ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅವರ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಯೋಜನೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡುತ್ತವೆ.  

ಸಂತರಾಗಿರುವುದರ ಅರ್ಥವೇನು ಎಂಬುದರಿಂದ ನಾವು ಆರಂಭಿಸುತ್ತೇವೆ; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಂತರ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯ ಮೇಲೆ ಗಮನಹರಿಸುತ್ತೇವೆ.  ನಿಜಕ್ಕೂ, ಈ ಅಧ್ಯಾಯವು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಕುರಿತ ಹಿಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯದೊಂದಿಗೆ ನಿಕಟವಾಗಿ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ.  ಸಂತರ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯು ಇಡೀ ಧರ್ಮಸಭೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.  ಆದ್ದರಿಂದ, ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಈ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಹಿಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿಯೇ ಸೇರಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು.  ಆದರೆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಧರ್ಮಸಭೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳ ಈ ಮಹಾನ್ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿ ತೋರಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಇದನ್ನು ಹೊಸ ಅಧ್ಯಾಯವಾಗಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.  ಸಂತರ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು, ಸಕಲ ಸಂತರ ರಾಣಿಯಾಗಿ ನಮ್ಮ ಪೂಜ್ಯ ಮಾತೆ ವಹಿಸುವ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರವನ್ನೂ ನಾವು ಗಮನಿಸಬೇಕು.

ಸಂತರ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆ: ಭೂಮಿ, ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧಿಸ್ಥಳ

ಸಂತರ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆ ಎಂದರೇನು?  ನಿಖರವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಇದು ಜನರ ಮೂರು ಸಮೂಹಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ:

1) ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವವರು—ಹೋರಾಟನಿರತ ಧರ್ಮಸಭೆ; 

2) ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ಸಂತರು—ವಿಜಯಶಾಲಿ ಧರ್ಮಸಭೆ;  

3) ಶುದ್ಧಿಸ್ಥಳದಲ್ಲಿರುವ ಆತ್ಮಗಳು—ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸುವ ಧರ್ಮಸಭೆ.   

ಈ ವಿಭಾಗವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ “ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆ” ಎಂಬ ಅಂಶದ ಮೇಲೆ ಗಮನಹರಿಸುತ್ತದೆ.  ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಅಂಗದೊಂದಿಗೂ ಐಕ್ಯದಲ್ಲಿರಲು ನಾವು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.  ನಾವು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಕ್ರಿಸ್ತನೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯರಾಗಿರುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬಾಂಧವ್ಯವಿದೆ.  ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಕುರಿತ ಹಿಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮುಂದುವರಿಕೆಯಾಗಿ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವವರಿಂದ (ಹೋರಾಟನಿರತ ಧರ್ಮಸಭೆಯಿಂದ) ಆರಂಭಿಸೋಣ.

ಹೋರಾಟನಿರತ ಧರ್ಮಸಭೆ: ಬೇರೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಮ್ಮ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವುದು, ನಾವು ಕ್ರಿಸ್ತನೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಸರಳವಾದರೂ ಆಳವಾದ ಸತ್ಯವೇ ಆಗಿದೆ.  ಹಿಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದಂತೆ, ಕ್ರಿಸ್ತನೊಂದಿಗಿನ ಈ ಐಕ್ಯವು ವಿವಿಧ ಮಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.  ಆದರೆ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಯಾವುದಾದರೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಅವರ ಶರೀರವಾದ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಭಾಗವಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.  ಇದು ಕ್ರಿಸ್ತನೊಂದಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಪರಸ್ಪರರೊಂದಿಗೂ ಆಳವಾದ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಬೆಸೆಯುತ್ತದೆ.

ನಾವು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಈ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯು ವಿವಿಧ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ:

–ವಿಶ್ವಾಸ: ನಾವು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ವಿಶ್ವಾಸವು ನಮ್ಮನ್ನು ಒಂದಾಗಿಸುತ್ತದೆ. 

–ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು: ನಮ್ಮ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವ ಈ ಅಮೂಲ್ಯ ಕೊಡುಗೆಗಳಿಂದ ನಾವು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಪೋಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತೇವೆ. 

–ವರದಾನ: ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಇತರ ಸದಸ್ಯರ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕಾದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಕೊಡುಗೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೂ ವಹಿಸಿಕೊಡಲಾಗಿದೆ. 

–ಸಾಮಾನ್ಯ ಸೊತ್ತುಗಳು: ಆದಿ ಧರ್ಮಸಭೆಯವರು ತಮ್ಮ ಸೊತ್ತುಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.  ಇಂದು ಅದರ ಸದಸ್ಯರಾಗಿರುವ ನಾವು, ನಮಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದವಾಗಿ ದೊರೆತಿರುವ ಸೊತ್ತುಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಉದಾರತೆಯಿಂದ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ.  ನಾವು ಅವುಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕು. 

–ಪ್ರೀತಿ: ಭೌತಿಕ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಇನ್ನೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನಾವು ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.  ಇದೇ ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿ; ಇದು ನಮ್ಮನ್ನು ಒಂದಾಗಿಸುತ್ತದೆ. 

ಹೀಗಾಗಿ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಸದಸ್ಯರಾಗಿ ನಾವು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಪರಸ್ಪರ ಐಕ್ಯರಾಗಿದ್ದೇವೆ.  ಪರಸ್ಪರರೊಂದಿಗಿನ ಈ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯು ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ತಿರುಳನ್ನೇ ತಲುಪುತ್ತದೆ.  ನಾವು ಐಕ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ; ಐಕ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗೊಳ್ಳುವಾಗ, ಮಾನವ ಜೀವನದ ಸಾರ್ಥಕತೆಯ ಸತ್ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇವೆ.  

ವಿಜಯಶಾಲಿ ಧರ್ಮಸಭೆ:  ನಮಗಿಂತ ಮುಂಚೆ ಇಹಲೋಕವನ್ನು ತೊರೆದು, ಈಗ ಪರಮಾನಂದದ ದೈವದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗದ ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವವರು ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿಲ್ಲ.  ನಿಜ, ನಾವು ಅವರನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ; ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿದ್ದಾಗ ಅವರು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಈಗಲೂ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ನಾವು ಕೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೇ ಇರಬಹುದು.  ಆದರೆ ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿಯೇ ಇಲ್ಲ.  ಲಿಸಿಯೂವಿನ ಸಂತ ತೇರೇಸಾ ಇದನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ: “ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಒಳಿತನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ನನ್ನ ಸ್ವರ್ಗಜೀವನವನ್ನು ಕಳೆಯಲು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.”  

ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ಸಂತರು ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ಐಕ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿನ ಸಂತರ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯನ್ನು, ಅಂದರೆ ಜಯಶಾಲಿ ಸಭೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ!  ಆದರೆ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯವೇನೆಂದರೆ, ಅವರು ತಮ್ಮ ನಿತ್ಯ ಪ್ರತಿಫಲವನ್ನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೂ ಬಹಳ ಕಾಳಜಿ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. 

ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ಸಂತರಿಗೆ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಮಹತ್ವದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಡಲಾಗಿದೆ.  ನಿಜ, ದೇವರಿಗೆ ಈಗಾಗಲೇ ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಅಗತ್ಯಗಳು ತಿಳಿದಿವೆ; ನಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳಲ್ಲಿ ನೇರವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಬಳಿಗೇ ಬರುವಂತೆ ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳಬಹುದಿತ್ತು.  ಆದರೆ ದೇವರು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಂತರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನೂ, ಆ ಮೂಲಕ ಅವರ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯನ್ನೂ ಬಳಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದೇ ಸತ್ಯ.  ನಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ತರಲು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ತಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನಮಗೆ ತಲುಪಿಸಲು ಅವರು ಸಂತರನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.  ಸಂತರು ನಮಗಾಗಿ ಶಕ್ತಿಯುತ ಮಧ್ಯಸ್ಥರಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೇವರ ದೈವಿಕ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.  

ಇದು ಹೀಗಿರುವುದೇಕೆ?  ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕೇಳೋಣ: ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳ ಮೂಲಕ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಬದಲು ದೇವರು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ವ್ಯವಹರಿಸಲು ಏಕೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ?  ಏಕೆಂದರೆ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಅವರ ಸತ್ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಾಲುಹೊಂದಬೇಕು ಮತ್ತು ಅವರ ದೈವಿಕ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಬೇಕು ಎಂದು ದೇವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.  ಇದು ಒಬ್ಬ ತಂದೆ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗಾಗಿ ಸುಂದರವಾದ ಹಾರವನ್ನು ಕೊಳ್ಳುವಂತಿದೆ.  ಅವನು ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆ ಉಡುಗೊರೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರು ಉತ್ಸುಕರಾಗುತ್ತಾರೆ.  ತಾಯಿ ಒಳಗೆ ಬಂದಾಗ, ತಂದೆ ಆ ಉಡುಗೊರೆಯನ್ನು ಅವಳಿಗೆ ತಲುಪಿಸುವಂತೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ.  ಉಡುಗೊರೆ ಅವಳ ಗಂಡನಿಂದ ಬಂದಿದ್ದರೂ, ಅದನ್ನು ತನಗೆ ನೀಡುವಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಅವಳು ಮೊದಲು ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೇ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚು.  ಈ ಕೊಡುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳೂ ಭಾಗಿಯಾಗಬೇಕೆಂದು ತಂದೆ ಬಯಸಿದನು; ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಭಾಗಿಗಳಾಗಿಸಬೇಕೆಂದು ತಾಯಿ ಬಯಸಿದಳು.  ದೇವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೆಯೇ!  ತಮ್ಮ ಅನೇಕವಿಧ ಕೊಡುಗೆಗಳನ್ನು ಹಂಚುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂತರೂ ಪಾಲುಗೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ದೇವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.  ಈ ಕಾರ್ಯವು ಅವರ ಹೃದಯವನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿಸುತ್ತದೆ!

ಸಂತರು ನಮಗೆ ಪವಿತ್ರತೆಯ ಮಾದರಿಯನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.  ಅವರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸಿದ ಪ್ರೀತಿ ಇಂದಿಗೂ ಜೀವಂತವಾಗಿದೆ.  ಅವರ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗದ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ನಡೆದ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.  ಬದಲಾಗಿ, ಅವರ ಪ್ರೀತಿಯು ಜೀವಂತ ವಾಸ್ತವವಾಗಿದ್ದು, ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತಲೇ ಇದೆ.  ಆದ್ದರಿಂದ, ಸಂತರ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸಾಕ್ಷ್ಯವು ಇಂದಿಗೂ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದು ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತವೆ.  ಅವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿನ ಈ ಪ್ರೀತಿಯು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು, ಒಂದು ಸಹಭಾಗಿತ್ವವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.  ನಾವು ಅವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಲು, ಮೆಚ್ಚಲು ಮತ್ತು ಅವರ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲು ಬಯಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.  ಇದು, ಅವರ ನಿರಂತರ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಐಕ್ಯತೆಯ ಬಲವಾದ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ.

ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಧರ್ಮಸಭೆ:  ಶುದ್ಧಿಸ್ಥಳವು ನಮ್ಮ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಒಂದು ಬೋಧನೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ಅನೇಕ ವೇಳೆ ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ.  ಶುದ್ಧಿಸ್ಥಳ ಎಂದರೇನು?  ನಮ್ಮ ಪಾಪಗಳಿಗಾಗಿ ಶಿಕ್ಷೆ ಅನುಭವಿಸಲು ನಾವು ಹೋಗುವ ಸ್ಥಳವೇ ಅದು?  ನಾವು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪಿಗಾಗಿ ದೇವರು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ “ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ” ವಿಧಾನವೇ ಅದು?  ಅದು ದೇವರ ಕೋಪದ ಪರಿಣಾಮವೇ?  ಈ ಯಾವ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಶುದ್ಧಿಸ್ಥಳ ಎಂದರೇನು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.  ಶುದ್ಧಿಸ್ಥಳವು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಉರಿಯುವ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುವ ದೇವರ ಪ್ರೀತಿಯೇ ಹೊರತು ಬೇರೇನೂ ಅಲ್ಲ!

ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಮರಣಹೊಂದಿದಾಗ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ 100% ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಂಡು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಪರಿಪೂರ್ಣನಾಗಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ.  ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಂತರ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಪೂರ್ಣತೆ ಉಳಿದಿರಬಹುದು.  ಶುದ್ಧಿಸ್ಥಳವು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪಾಪದ ಕಡೆಗೆ ಉಳಿದಿರುವ ಎಲ್ಲ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯ ಅಂತಿಮ ಶುದ್ಧೀಕರಣವೇ ಹೊರತು ಬೇರೇನೂ ಅಲ್ಲ.  ಒಂದು ಹೋಲಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಇದನ್ನು ನೋಡೋಣ: ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಒಂದು ಲೋಟದಲ್ಲಿ 100% ಶುದ್ಧವಾದ ನೀರು, ಅಂದರೆ ಶುದ್ಧ H2O ಇದೆ ಎಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.  ಈ ಲೋಟವು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.  ಈಗ ಆ ಲೋಟದಲ್ಲಿರುವ ನೀರಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ನೀರನ್ನು ಸೇರಿಸಲು ನೀವು ಬಯಸುತ್ತೀರಿ, ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಇರುವುದು 99% ಶುದ್ಧವಾದ ನೀರು ಮಾತ್ರ ಎಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.  ಇದು ಪಾಪದ ಕಡೆಗೆ ಅಲ್ಪಸ್ವಲ್ಪ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಮರಣಹೊಂದುವ ಪವಿತ್ರ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.  ನೀವು ಆ ನೀರನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಲೋಟಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿದರೆ, ಅದು ಬೆರೆತಾಗ ಲೋಟದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಕಲ್ಮಶವು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.  ಸಮಸ್ಯೆಯೇನೆಂದರೆ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ (ಮೂಲತಃ 100% H2O ಇರುವ ಲೋಟದಲ್ಲಿ) ಯಾವುದೇ ಕಲ್ಮಶ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.  ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪಾಪದ ಕಡೆಗೆ ಅತಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯೂ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.  ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ಹೊಸ ನೀರನ್ನು (99% ಶುದ್ಧವಾದ ನೀರನ್ನು) ಲೋಟಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಬೇಕಾದರೆ, ಮೊದಲು ಅದರಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವ ಕೊನೆಯ 1% ಕಲ್ಮಶವನ್ನೂ (ಪಾಪದ ಕಡೆಗಿನ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯನ್ನೂ) ತೆಗೆದು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಬೇಕು.  ನಾವು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವಾಗಲೇ ಇದು ನಡೆಯುವುದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ.  ಇದೇ ಪವಿತ್ರರಾಗುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ.  ಆದರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಮರಣಹೊಂದಿದರೆ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಅಂತಿಮ ಮತ್ತು ಪೂರ್ಣ ದರ್ಶನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಪಾಪದ ಕಡೆಗೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವ ಎಲ್ಲ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾವು ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇವೆ.  ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳೂ ಈಗಾಗಲೇ ಕ್ಷಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಕ್ಷಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಪಾಪಗಳಿಂದ ನಾವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೂರವಾಗಿರದಿರಬಹುದು.  ಶುದ್ಧಿಸ್ಥಳವು ಮರಣದ ನಂತರ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವ ಕೊನೆಯ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಗಳನ್ನೂ ಸುಟ್ಟುಹಾಕುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ; ಇದರಿಂದ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಎಲ್ಲದರಿಂದಲೂ 100% ಮುಕ್ತರಾಗಿ ನಾವು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಬಹುದು.  ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಒರಟಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ ಅಥವಾ ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಗಿ ಚುಚ್ಚಿ ಮಾತನಾಡುವ ಕೆಟ್ಟ ಅಭ್ಯಾಸ ಇನ್ನೂ ನಮ್ಮಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಆ ಒಲವುಗಳು ಮತ್ತು ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನೂ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಬೇಕು.  

ಇದು ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ?  ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.  ಇದು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಷ್ಟೇ ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ.  ಆದರೆ ಈ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಗಳಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುವ ದೇವರ ಅಪರಿಮಿತ ಪ್ರೀತಿಯ ಫಲವೇ ಇದು ಎಂಬುದೂ ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ.  ಇದು ನೋವುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆಯೇ?  ಬಹುಶಃ ಹೌದು.  ಯಾವುದೇ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದು ನೋವುಂಟುಮಾಡುವ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ ಇದೂ ನೋವುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.  ಕೆಟ್ಟ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಬಿಡುವುದು ಕಷ್ಟ.  ಅದನ್ನು ಬಿಡುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೂ ನೋವುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.  ಆದರೆ ಅದರ ಅಂತಿಮ ಫಲವಾದ ನಿಜವಾದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವು, ನಾವು ಅನುಭವಿಸಿರಬಹುದಾದ ಯಾವುದೇ ನೋವಿಗಿಂತಲೂ ಮೌಲ್ಯಯುತವಾಗಿದೆ.  ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೌದು, ಶುದ್ಧಿಸ್ಥಳವು ನೋವುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.  ಆದರೆ ಅದು ನಮಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಮಧುರ ನೋವು; ಅದರ ಅಂತಿಮ ಫಲವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ದೇವರೊಂದಿಗೆ 100% ಐಕ್ಯ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

ನಾವು ಸಂತರ ಸಹಭಾಗಿತ್ವದ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಈ ಅಂತಿಮ ಶುದ್ಧೀಕರಣಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿರುವವರು ಇನ್ನೂ ದೇವರೊಂದಿಗೂ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಸದಸ್ಯರೊಂದಿಗೂ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವವರೊಂದಿಗೂ ಸಹಭಾಗಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.  ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಶುದ್ಧಿಸ್ಥಳದಲ್ಲಿರುವವರಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ನಮಗೆ ಕರೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ.  ನಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳು ಫಲಪ್ರದವಾಗಿವೆ.  ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಕ್ರಿಯೆಗಳಾದ ಆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ದೇವರು ತಮ್ಮ ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಅನುಗ್ರಹದ ಸಾಧನಗಳಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ.  ನಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳು ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗಗಳ ಮೂಲಕ ಅವರ ಅಂತಿಮ ಶುದ್ಧೀಕರಣದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಅವರು ನಮಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ.  ಇದು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯತೆಯ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಬೆಸೆಯುತ್ತದೆ.  ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ಸಂತರು, ಈ ಅಂತಿಮ ಶುದ್ಧೀಕರಣದಲ್ಲಿರುವವರು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ಸಹಭಾಗಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬರುವುದನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅವರಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.  ನಾವು ಯಾವ ಪವಿತ್ರ ಸಹಭಾಗಿತ್ವಕ್ಕೆ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೋ, ಅದನ್ನೇ ಅಂತಿಮ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ದೇವರು ಈ ಇಡೀ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡುವುದು ಮಹಿಮಾನ್ವಿತ ಚಿಂತನೆಯೂ ಆನಂದದ ಸಂಗತಿಯೂ ಆಗಿದೆ!

ನರಕದ ಕುರಿತು ಒಂದು ದುಃಖದ ಮಾತು

ನರಕವು ದುಃಖಕರವಾದ ಒಂದು ವಾಸ್ತವ.  ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಅನೇಕ ವೇಳೆ ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.  ದೇವರಿಂದ ವಿಮುಖರಾದವರಿಗೆ ನರಕವು ನಿತ್ಯ ಶಿಕ್ಷೆಯ ಸ್ಥಳವೇ?  ಹೌದು ಎಂದೂ ಹೇಳಬಹುದು, ಇಲ್ಲ ಎಂದೂ ಹೇಳಬಹುದು.  ದೇವರು ತಮ್ಮ ಕೋಪದಿಂದ ಶಿಕ್ಷಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ.  ತಮ್ಮನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವವರ ಮೇಲೆ “ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು” ಅವರು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.  ಬದಲಾಗಿ, ದೇವರಿಂದ ವಿಮುಖರಾಗಲು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಮಾಡುವ ಆಯ್ಕೆಯ ಪರಿಣಾಮವೇ ನರಕ.  ದೇವರು ಸೌಜನ್ಯಶೀಲರು!  ನನ್ನ ಅರ್ಥವೇನೆಂದರೆ, ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವವರ ಮೇಲೆ ದೇವರು ಅದನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಹೇರುವುದಿಲ್ಲ.  ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ದೇವರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರೆ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಸ್ವತಂತ್ರ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಆ ತಿರಸ್ಕಾರದ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ದೇವರು ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.  ಆ ಪರಿಣಾಮಗಳೇ ನರಕ.

ನರಕವು ದುಃಖದ ಸ್ಥಳ; ಅಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯು “ಅಪವಿತ್ರ ತ್ರಿತ್ವ”ದೊಂದಿಗೆ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ: ನಾನು, ಸ್ವತಃ ನಾನು ಮತ್ತು ನಾನೇ.  ಅದು ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಮತ್ತು ಇತರರೊಂದಿಗಿನ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಒಂಟಿತನದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಇರುವ ಸ್ಥಿತಿ.  ಕೆಲವು ಜನಪ್ರಿಯ ರಾಕ್ ಸಂಗೀತ ತಂಡಗಳು ನರಕವನ್ನು ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಮೋಜಿನ ಕೂಟ ನಡೆಯುವ ಸ್ಥಳವೆಂದು ತಪ್ಪಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತವೆ!  ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಪಿಶಾಚಿ ಮತ್ತು ಅವನ ಅನುಚರರೊಂದಿಗೆ ಅದ್ದೂರಿ ಮೋಜಿನ ಕೂಟ ಕಾದಿರುವಂತೆಯೇ ಅದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ.  ಆದರೆ ಇದು ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ತೀರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ.  ನರಕವು ಮೋಜಿನ ಕೂಟವಲ್ಲ; ನರಕದಲ್ಲಿರುವವರು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಇಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಪರಸ್ಪರ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆಯನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವುದಿಲ್ಲ.  ನರಕವು ಪ್ರೀತಿಯೇ ಇಲ್ಲದೆ, ಕೇವಲ ದ್ವೇಷ ಮಾತ್ರ ಇರುವ ಸ್ಥಿತಿ.  ಅಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಒಂಟಿತನ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಮರುಕಪಡುವಿಕೆ ಇರುತ್ತವೆ.  ಸ್ನೇಹವೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರುವ ಸಂದರ್ಭಗಳೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.  ನರಕವು ದುಃಖದ ಸ್ಥಳವೂ ದುಃಖಕರ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಆಗಿದೆ.  ಅದು ದೇವರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ದೇವರ ಆ ಪ್ರೀತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಇರುವ ಸ್ಥಿತಿ.  

ನಮ್ಮ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಂದ ನಾವು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆಯೇ, ನಮ್ಮ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಂದಲೇ ನರಕವನ್ನೂ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.  “ಯೇಸುವೇ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು!” ಎಂದು ಹೇಳಿದರಷ್ಟೇ ಸಾಲದು.  ಇಲ್ಲ, ನಾವು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆಂದು ಹೇಳಿ, ಆಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೂಲಕ ದೇವರಿಂದ 100% ವಿಮುಖರಾಗಲು ಆರಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ದೇವರನ್ನು 100% ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತೇವೆ.  ಅಯ್ಯೋ!  ಹಾಗಾಗಲು ಬಿಡಬೇಡಿ.  ಶಾಶ್ವತ ದಂಡನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಕುರಿತು ಈ ಸರಣಿಯ ಮೂರನೆಯ ಪುಸ್ತಕವಾದ ನನ್ನ ಕಥೋಲಿಕ ನೈತಿಕ ಜೀವನ!  ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೇಳಲಾಗುವುದು.  ಆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ನಾವು ಮಾರಕ ಪಾಪದ ವಾಸ್ತವದ ಮೇಲೆ ಗಮನಹರಿಸುತ್ತೇವೆ.  ಆದರೆ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ, ನರಕವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಆ ವಾಸ್ತವದ ಅರ್ಥವೇನೆಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಾಕು.

ಮುಂದೆ ಬರಲಿರುವ ಅಂತಿಮ ಯುಗ

ಅಧ್ಯಾಯ 5ರಲ್ಲಿ ನಾವು ಯೇಸುವಿನ ಮರಣ ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ಮನನ ಮಾಡಿದೆವು.  ದೇಹದ ಪುನರುತ್ಥಾನದ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಹಾಗೂ ನಾವು ಪಾಲುಗೊಳ್ಳಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ನೂತನ ಆಕಾಶಮಂಡಲ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸಿದೆವು.  ಈ ವಿಭಾಗವು ಆ ಮಹತ್ವದ ಅಂಶಗಳ ಸಾರಾಂಶವಾಗಿದ್ದು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಮಗಾಗಿ ಕಾದಿರುವ ನೂತನ ಆಕಾಶಮಂಡಲ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಎತ್ತಿತೋರಿಸುತ್ತದೆ!

ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧಿಸ್ಥಳಗಳು ಈಗಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯೇ ದೇವರ ಯೋಜನೆಯ ಅಂತಿಮ ಗುರಿಯಲ್ಲ.  ಯೇಸು ಒಂದು ದಿನ ತಮ್ಮ ಸಮಸ್ತ ಮಹಿಮೆಯೊಂದಿಗೆ ಮರಳಿ ಬಂದು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಮ್ಮ ನೂತನ ಮತ್ತು ಮಹಿಮಾಮಯ ರಾಜ್ಯವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವರು.  ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವವರು ಹೊಸದಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡ ತಮ್ಮ ಇಹಲೋಕದ ದೇಹಗಳೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಒಂದಾಗುವರು.  ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಿರುವವರೂ ಪಾಪದ ಎಲ್ಲ ಅಂಟುಗಳಿಂದ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ತಮ್ಮ ಮಹಿಮೀಕೃತ ದೇಹಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವರು.  ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಭೂಮಿ ಒಂದಾಗುವವು.  ಇವೆರಡೂ ಮಹಿಮಾಮಯವಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡು, ದೇವರು ಮತ್ತು ಅವರ ಎಲ್ಲ ಸಂತರ ಏಕೈಕ, ಪರಿಪೂರ್ಣ ನಿವಾಸವಾಗುವವು.  ನಾವು ದೇಹ ಮತ್ತು ಆತ್ಮದೊಂದಿಗೆ ಈ ನೂತನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸದಾಕಾಲ ಪಾಲುಗೊಳ್ಳುವೆವು.

ಈ ನೂತನ ಜೀವನ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ?  ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.  ಅಧ್ಯಾಯ 5ರಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿದಂತೆ, ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಇದರ ಅನೇಕ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಚಿತ್ರಣಗಳಿವೆ.  ಪ್ರೇಷಿತ ಯೊವಾನ್ನರು ತಮ್ಮ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಂಡರೆಂಬುದರ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥದ ಅಧ್ಯಾಯಗಳು 21–22ನ್ನು ಓದಿ.  ಇದು ರಹಸ್ಯಮಯ ಭಾಷೆ, ಆದರೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಭಾಷೆಯೂ ಹೌದು.  ಈ ನೂತನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಮರೆಯಾದ, ಸಾಂಕೇತಿಕ ಮತ್ತು ಮಹಿಮಾಮಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಇದು ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ.  ಇದು ನಿಜವಾದದ್ದು; ಆದರೆ ಅದು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಲು ನಮಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.  ಆದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ!  ನಾವು ಪವಿತ್ರತೆಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದರೆ, ಒಂದು ದಿನ ಅದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವೆವು!

ಈ ನೂತನ ಲೋಕವು “ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಮರಣವಾಗಲಿ, ಶೋಕವಾಗಲಿ, ಗೋಳಾಟವಾಗಲಿ, ನೋವಾಗಲಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ…” (Rv 21:4) ಎಂಬ ಮಾತಿನಂತೆ ಇರುವ ಸ್ಥಳವಾಗಿರುತ್ತದೆ.  ರೋಗ ಮತ್ತು ಸಂಕಟದಂತಹ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಎಲ್ಲ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳೂ ನಾಶವಾಗುವವು.  ಅವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿರುವ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸುಗಳು, ಭಾವೋದ್ರೇಕಗಳು, ಬಯಕೆಗಳು ಮುಂತಾದವು ಹೊಸದಾಗಿ ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಬರುವವು; ಎಲ್ಲವೂ ಮಹಿಮಾಮಯವಾಗಿರುವುದು.  ದೇವರು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ ಮಾನವ ಜೀವನವನ್ನು ನಾವು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಜೀವಿಸುವೆವು.  ನಾವು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಂದಾಗಿರುವೆವು.  ನಮಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಬೇಸರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಭರವಸೆಯನ್ನೂ ಹೊಂದಿರಬಹುದು!

ಇದನ್ನೇ ನಾವು ನಮ್ಮ ಗುರಿಯಾಗಿಯೂ ನಿರಂತರ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿಯೂ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.  ನಾವು ಇಲ್ಲಿರುವುದು ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ.  ನಾವು ಒಂದು ಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ; ನೂತನ ಆಕಾಶಮಂಡಲ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯೇ ನಮ್ಮ ಅಂತಿಮ ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನ.  ನಾವು ನಡೆಯುವ ಹಾದಿಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಸಮಯ ಈಗಲೇ; ನಮ್ಮ ಮಾನವ ಜೀವನದ ಈ ಮಹಿಮಾಮಯ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯತ್ತ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸಾಗಬೇಕಾದ ಸಮಯವೂ ಈಗಲೇ.  ಈ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ!

ನಮ್ಮ ಧನ್ಯ ಮಾತೆ: ಸಕಲ ಸಂತರ ರಾಣಿ!

ಮುಂಬರುವ ಈ ಹೊಸ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಸಂತರ ರಾಣಿಯೂ ತಾಯಿಯೂ ಆಗಿರುವ ನಮ್ಮ ಪೂಜ್ಯ ಮಾತೆಯ ಅಂತಿಮ ಹಾಗೂ ಮಹಿಮಾಮಯ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವುದೇ ಈ ಸಂಪುಟವನ್ನು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳಿಸಲು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಾರ್ಗ.  ಲೋಕದ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಈಗಾಗಲೇ ಅತ್ಯಗತ್ಯ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಆದರೆ ಅವರ ಕಾರ್ಯ ಇನ್ನೂ ಮುಗಿದಿಲ್ಲ.  ತಮ್ಮ ಅಮಲೋದ್ಭವದ ಮೂಲಕ ಅವರು ರಕ್ಷಕರ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸಾಧನವಾದರು; ಅದರ ಫಲವಾಗಿ ಜೀವಂತರೆಲ್ಲರ ಹೊಸ ತಾಯಿಯಾದರು.  ಈ ಹೊಸ ತಾಯಿಯಾಗಿ, ದೇವರ ದೈವಿಕ ಯೋಜನೆಗೆ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಹಕರಿಸಲು ಮತ್ತು ವಿಧೇಯರಾಗಿರಲು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಅವರು ಹವ್ವಳ ಅವಿಧೇಯತೆಯನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕುತ್ತಾರೆ.  ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲೆ ಯೇಸು ತಮ್ಮ ತಾಯಿಯನ್ನು ಯೊವಾನ್ನನಿಗೆ ನೀಡಿದರು; ಇದು ಅವರನ್ನು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ನಮ್ಮ ಹೊಸ ತಾಯಿಯಾಗಿ ನೀಡಿದುದರ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ.  ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ದೇಹದ ಅಂಗಗಳಾಗಿ, ಅಂದರೆ ಅವರ ಪುತ್ರನ ದೇಹದ ಅಂಗಗಳಾಗಿ ಇರುವುದರಿಂದ, ದೇವರ ಯೋಜನೆಯ ಅನಿವಾರ್ಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಈ ಒಬ್ಬ ತಾಯಿಯ ಮಕ್ಕಳೂ ಆಗಿದ್ದೇವೆ.

ನಮ್ಮ ಧನ್ಯ ಮಾತೆಯ ಭೂಲೋಕದ ಜೀವನವು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಾಗ, ತನ್ನ ಪುತ್ರನೊಂದಿಗೆ ಅನಂತಕಾಲವೂ ಇರಲು ಆಕೆಯನ್ನು ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ಶರೀರ ಸಮೇತ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಏರಿಸಲಾಯಿತು ಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸದ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ.  ಈಗ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆಗೆ ಸಕಲ ಜೀವಿಗಳ ರಾಣಿ ಎಂಬ ಅನನ್ಯ ಹಾಗೂ ಅಸಾಧಾರಣ ಬಿರುದನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ!  ಈಗ ಆಕೆ ದೇವರ ರಾಜ್ಯದ ರಾಣಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ಅನಂತಕಾಲವೂ ಈ ರಾಜ್ಯದ ರಾಣಿಯಾಗಿಯೇ ಇರುವಳು!

ರಾಣಿಯಾಗಿ, ಅನುಗ್ರಹದ ಮಧ್ಯಸ್ಥೆಯೂ ವಿತರಕಿಯೂ ಆಗಿರುವ ಅನನ್ಯ ಹಾಗೂ ಅಸಾಧಾರಣ ವರವನ್ನೂ ಆಕೆ ಹೊಂದಿದ್ದಾಳೆ.  ಇದನ್ನು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಉತ್ತಮ:

–ತಮ್ಮ ಅಮಲೋದ್ಭವದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಕಾಪಾಡಲಾಯಿತು; 

–ಇದರ ಫಲವಾಗಿ, ದೇವರು ಮಾನವ ಶರೀರವನ್ನು ಧರಿಸಲು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಏಕೈಕ ಮಾನವ ಸಾಧನ ಅವರು ಆಗಿದ್ದರು; 

–ಪುತ್ರನಾದ ದೇವರು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯದ ಮೂಲಕ ಅವರಿಂದ ಮಾನವ ಶರೀರವನ್ನು ಧರಿಸಿದರು; 

–ಈಗ ಮಾನವ ಶರೀರದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಒಬ್ಬ ದೈವಿಕ ಪುತ್ರನ ಮೂಲಕ ಲೋಕದ ರಕ್ಷಣೆ ನೆರವೇರಿತು; 

–ರಕ್ಷಣೆಯ ಈ ವರವು ಅನುಗ್ರಹದ ಮೂಲಕ ನಮಗೆ ತಲುಪುತ್ತದೆ.  ಅನುಗ್ರಹವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಮೂಲಕ ಬರುತ್ತದೆ;  

–ಆದ್ದರಿಂದ, ದೇವರು ನಮ್ಮ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಮರಿಯಮ್ಮ ಸಾಧನವಾಗಿದ್ದುದರಿಂದ, ಅವತಾರದಿಂದ ನಮಗೆ ದೊರೆಯುವ ಸಮಸ್ತ ಅನುಗ್ರಹದೊಂದಿಗೂ ಅವರು ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅವತಾರದ ಫಲವಾಗಿ ಉಂಟಾದ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಅವರು ಸಾಧನವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅನುಗ್ರಹದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಮಧ್ಯಸ್ಥೆಯೆಂದು ಗೌರವಿಸುವುದು ಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ!

ಎರಡನೆಯ ವ್ಯಾಟಿಕನ್ ಮಹಾಸಭೆಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ:

ಅನುಗ್ರಹದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಮರಿಯಮ್ಮನ ಈ ಮಾತೃತ್ವವು, ಶುಭಸಂದೇಶದ ಘೋಷಣೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವರು ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ನೀಡಿದ ಮತ್ತು ಶಿಲುಬೆಯ ಕೆಳಗೂ ಅಚಲವಾಗಿ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡ ಸಮ್ಮತಿಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಯಿತು; ಆಯ್ಕೆಯಾದವರೆಲ್ಲರೂ ನಿತ್ಯ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ತಲುಪುವವರೆಗೂ ಅದು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ. ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ಬಳಿಕವೂ ಅವರು ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಈ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಬದಿಗಿರಿಸಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ತಮ್ಮ ನಿರಂತರ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಿಂದ ನಿತ್ಯ ರಕ್ಷಣೆಯ ವರಗಳನ್ನು ನಮಗೆ ತಂದುಕೊಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ತಮ್ಮ ಮಾತೃಪ್ರೇಮದಿಂದ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪುತ್ರನ ಸಹೋದರರನ್ನು ಆರೈಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಇವರು ತಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಮನೆಯ ಆನಂದಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲ್ಪಡುವವರೆಗೆ, ಅಪಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಪಂಥೀಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ಇನ್ನೂ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಯಾತ್ರೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸಭೆಯು ಪೂಜ್ಯ ಕನ್ಯಾಮರಿಯಮ್ಮನನ್ನು ಪರವಾದಿನಿ, ಸಹಾಯಕಿ, ನೆರವು ನೀಡುವವಳು ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಸ್ಥೆ ಎಂಬ ಬಿರುದುಗಳಿಂದ ಕರೆದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಏಕೈಕ ಮಧ್ಯಸ್ಥರಾದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಘನತೆ ಮತ್ತು ಫಲಪ್ರದತೆಗೆ ಇದು ಏನನ್ನೂ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಸೇರಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಇದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. (Lumen Gentium #62)

ಬೇರೆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಅವತಾರಕ್ಕಾಗಿ ಮರಿಯಮ್ಮ ನೆರವೇರಿಸಿದ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯ ಕಾರ್ಯವು ಬಹಳ ಹಿಂದೆ ನಡೆದ ಕೇವಲ ಒಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಘಟನೆಯಲ್ಲ.  ಬದಲಾಗಿ, ಅವರ ಮಾತೃತ್ವವು ನಿರಂತರವೂ ಶಾಶ್ವತವೂ ಆಗಿದೆ.  ಅದು ಲೋಕದ ರಕ್ಷಕರ ಮೇಲಿನ ನಿರಂತರ ಮಾತೃತ್ವವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಈ ರಕ್ಷಕರಿಂದ ನಮಗೆ ಬರುವ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ನಿರಂತರ ಸಾಧನವಾಗಿರುವುದಾಗಿದೆ.  

ದೇವರು ಮೂಲವಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಮರಿಯಳು ಸಾಧನವಾಗಿದ್ದಾಳೆ.  ದೇವರು ಹೀಗೆಯೇ ಬಯಸಿದ್ದರಿಂದ ಆಕೆ ಸಾಧನವಾಗಿದ್ದಾಳೆ.  ಆಕೆ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಏನನ್ನೂ ಮಾಡಲಾರಳು; ಆದರೆ ಆಕೆ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಅದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲ.  ಆಕೆ ರಕ್ಷಕಳಲ್ಲ.  ಆಕೆ ಸಾಧನವಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

ಇದರ ಫಲವಾಗಿ, ರಕ್ಷಣೆಯ ನಿತ್ಯ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಪಾತ್ರವನ್ನು ನಾವು ಮಹಿಮಾಮಯವೂ ಅತ್ಯಗತ್ಯವೂ ಎಂದು ಕಾಣಬೇಕು.  ಅವರ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿಯು ಸತ್ಯವನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ.  ದೇವರ ಯೋಜನೆಗೆ ಸಹಕರಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾ ನಾವು ನೀಡುವ ಕೇವಲ ಒಂದು ಗೌರವವಲ್ಲ ಅದು.  ಬದಲಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅನುಗ್ರಹದ ಮಧ್ಯಸ್ಥೆಯಾಗಿ ಅವರ ನಿರಂತರ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿದೆ.  

ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವರು ಇದನ್ನು ಅವರಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದಿಲ್ಲ.  ಬದಲಾಗಿ, ಅವರು ನಮ್ಮ ತಾಯಿಯೂ ನಮ್ಮ ರಾಣಿಯೂ ಆಗಿ ನೇಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.  ನಿಜಕ್ಕೂ ಅವರು ಯೋಗ್ಯ ತಾಯಿಯೂ ರಾಣಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ!