திருவருகைக்காலம்—முதல் வாரம்

4 தொகுதிகளும் மென்மையான அட்டையுடன் கூடிய அச்சுநூல் & மின்னூல் வடிவங்களில் கிடைக்கின்றன!

விழித்தெழுங்கள்!

திருவருகைக் காலம் முதல் ஞாயிறு (ஆண்டு A)

“இயேசு தம் சீடர்களிடம் கூறினார்: “நோவாவின் நாள்களில் இருந்ததுபோலவே மானிடமகனின் வருகையின்போதும் இருக்கும். வெள்ளப்பெருக்கிற்கு முந்திய அந்நாள்களில், நோவா பேழைக்குள் சென்ற நாள்வரை மக்கள் உண்டும் குடித்தும், மணந்தும் மணம் செய்துகொடுத்தும் வந்தார்கள். வெள்ளப்பெருக்கு வந்து அவர்கள் அனைவரையும் அடித்துச் செல்லும்வரை அவர்கள் அறியாதிருந்தார்கள். மானிடமகனின் வருகையின்போதும் அவ்வாறே இருக்கும்.” மத்தேயு 24:37–39

நீங்கள் விழித்திருக்கிறீர்களா? ஆன்மிக நிலையில் கேட்கிறேன். திருவழிபாட்டு ஆண்டின் திருவருகைக்காலத்தை நாம் தொடங்கும்போது, இறைமகனின் எதிர்கால வருகையைச் சிந்திக்க அழைக்கப்படுகிறோம். இந்தப் பகுதியின் தொடர்ச்சியில் இயேசு கூறுகிறார்: “எனவே விழித்திருங்கள்! ஏனெனில் உங்கள் ஆண்டவர் எந்த நாளில் வருவார் என்பது உங்களுக்குத் தெரியாது.”

“உங்கள் ஆண்டவர் வரும் நாள்” என்பதன் வழியாக நாம் மூன்று காரியங்களைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். திருவருகைக்காலத்திலும் கிறிஸ்து பிறப்புப் பெருவிழாவிலும் நாம் மிகத் தெளிவாகச் சிந்திப்பது, கிறிஸ்துவின் முதல் வருகையைத்தான் என்பது வெளிப்படை. இயேசு என்னும் ஒரே ஆளில் மனித இயல்பு இறை இயல்புடன் ஒன்றித்திருப்பது உண்மையிலேயே வியப்பையும் பயபக்தியையும் தூண்டுகிறது. ஆனால், அது ஏற்கெனவே நெடுங்காலத்திற்கு முன்பே நிகழ்ந்துவிட்டது.

ஆகவே, கிறிஸ்துவின் இரண்டாவது வகையான வருகையாக நாம் தொடர்ந்து சிந்திக்க வேண்டியது, அருளின் வழியாக அவர் வரும் வருகையாகும். அவரது திருவுளத்தின்படி, அவரது மாட்சிக்காக, அவரது பணியில் நம் வாழ்வை மனமுவந்து ஒப்படைக்க நாம் முடிவுசெய்தபின், நம் வாழ்வின் ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு கணமும் அவர் இவ்வாறு வருகிறார். அருளின் வழியாக நிகழும் அவரது தொடர்ச்சியான “வருகையை” நாடும் இத்தகைய உள்ளார்ந்த மனநிலையுடன் நாம் வாழும்போது, நாம் தொடர்ந்து “விழித்திருக்க” வேண்டும் என்பதை உணர்வோம்! அவ்வாறு செய்யாவிட்டால், ஒவ்வொரு நாளும் கிறிஸ்துவோடு இன்னும் நெருக்கமாக ஒன்றிப்பதற்கும், அவரது பணிக்காகவும் மாட்சிக்காகவும் அதே அருளின் கருவியாகப் பயன்படுத்தப்படுவதற்குமான எண்ணற்ற வாய்ப்புகளை நாம் தவறவிடுவோம் என்பது உறுதி. நம் வாழ்வில் அருள் தூண்டும் ஒவ்வொரு ஏவுதலுக்கும் கவனமாகச் செவிசாய்க்கும் பழக்கத்தை அக்கறையுடன் வளர்த்துக்கொள்ளாவிட்டால், நாம் “தூக்கக் கலக்கம்” அடையத் தொடங்கி, ஆன்மிக நிலையில் உறங்கிவிடுவோம் என்பதில் ஐயமில்லை.

ஒவ்வொரு நாளும் நமக்கு வழங்கப்படும் எண்ணற்ற அருட்கொடைகளுக்கு நாம் எவ்வளவு கவனம் செலுத்துகிறோம் என்பதை அறிய ஓர் அருமையான அளவுகோல் உள்ளது: காலத்தின் முடிவில் கிறிஸ்து மாட்சியுடன் இறுதியாக வரவிருப்பதற்கு நாம் எவ்வளவு கவனம் செலுத்துகிறோம் என்பதையும் எண்ணிப் பார்ப்பதே அது. இயேசு விளக்குவதுபோலவே, பெரும்பாலானோர் இந்த இறுதி வருகை தங்கள் வாழ்நாளில் நிகழப்போவதில்லை என்று எண்ணி, அதற்குச் சிறிதளவே கவனம் செலுத்துவார்கள். ஆனால் உங்களுக்கும் அத்தகைய மனப்பான்மை இருந்தால், இதன் மையக்கருத்தை நீங்கள் முற்றிலும் தவறவிட்டுவிட்டீர்கள். இன்றும் நாளையும் எப்போதும் ஆயத்தமாக இருப்பதே இதன் மையக்கருத்து. கிறிஸ்துவின் இறுதி வருகைக்காக உண்மையாக ஆயத்தமாயிருப்பது, அவரது முதல் வருகையை நாம் தியானிக்கும் இந்தத் திருவருகைக்காலம் மற்றும் கிறிஸ்து பிறப்புக்காலத்தின் மறைபொருள்களில் ஆழ்ந்து பங்கேற்க உங்களுக்கு உதவுவதோடு, நாள்தோறும் அருளுக்குக் கவனம் செலுத்தும் பழக்கத்தை உருவாக்கவும் உதவும்.

காலத்தின் முடிவில் கிறிஸ்து இறுதியாக வரும்போது அவரை எதிர்கொள்ள நீங்கள் எவ்வளவு ஆயத்தமாக இருக்கிறீர்கள் என்பதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். கிறிஸ்து இன்றே வந்தால் நீங்கள் ஆயத்தமாக இருக்கிறீர்களா? இல்லையென்றால், அவரது இறுதி வருகைக்கு ஆயத்தமின்றி இருப்பது, நெடுங்காலத்திற்கு முன்பு கிறிஸ்து பிறப்பின்போது நிகழ்ந்த அவரது முதல் வருகையைக் கொண்டாடவும், அருளின் வழியாக நிகழும் அவரது அன்றாட வருகைகளை ஏற்கவும் ஆயத்தமின்றி இருப்பதைக் குறிக்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். இன்றே ஆயத்தமாகுங்கள். காத்திருக்காதீர்கள். இவ்வாறு செய்தால், உங்கள் புரிதலுக்கு அப்பாற்பட்ட மாட்சிமிகு வழிகளில் கடவுள் உங்களை நாள்தோறும் மாற்றியமைப்பார்.

எப்போதும் உடனிருக்கும் என் ஆண்டவரே, இரவும் பகலும் நீர் எங்களிடம் வந்து, எங்களை அழைத்து, எங்களை வழிநடத்தி, எங்கள் வாழ்வில் நுழைய முன்வருகிறீர். எப்போதும் உம்மீது கவனமாயிருக்கவும், அருளின் வழியாக நிகழும் உமது அன்றாட வருகைக்கு என் இதயத்தை எப்போதும் முழுமையாகத் திறக்கவும் எனக்கு உதவியருளும். இயேசுவே, நான் உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

தவறவிடாதீர்கள்…

திருவருகைக் காலம் முதல் ஞாயிறு (ஆண்டு B)

“இயேசு தம் சீடர்களிடம் கூறினார்: “கவனமாயிருங்கள்! விழிப்பாயிருங்கள்! அந்த நேரம் எப்போது வரும் என்று உங்களுக்குத் தெரியாது.” மாற்கு 13:33

நம் ஆண்டவர் எந்த நேரத்தைக் குறிப்பிடுகிறார்? தமது வருகையின் நேரத்தையே அவர் குறிப்பிடுகிறார். ஆனால், நெடுங்காலத்திற்கு முன்பு அவர் ஒருமுறை மனித உடலோடு நம்மிடம் வந்திருந்தாலும், காலத்தின் முடிவில் உயிருள்ளோருக்கும் இறந்தோருக்கும் தீர்ப்பளிக்க மீண்டும் மனித உடலோடு திரும்பி வரவிருந்தாலும், நம்மை மாற்றியமைக்கும் அருட்கொடையின் வழியாக இரவும் பகலும் நம்மிடம் வருவதை அவர் ஒருபோதும் நிறுத்துவதில்லை என்பதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். இந்த வருகைக்கு நீங்கள் கவனம் செலுத்துகிறீர்களா? அல்லது ஒவ்வொரு நாளும், நாள் முழுவதும், அவர் உங்களுக்கு வழங்க விரும்பும் இறையருளின் எண்ணற்ற ஆசிகளைத் தவறவிடுகிறீர்களா?

உலகில் நம் கவனத்தைச் சிதறடிக்கும் பல காரியங்கள் உள்ளன. செல்வத்தின் கவர்ச்சி, நம் ஆசைகளுக்கு இடங்கொடுத்தல், நவீன ஊடகங்கள், மின்னணுச் சாதனங்கள் போன்றவற்றின் இடைவிடாத இரைச்சல் ஆகியவை நம் கவனத்தைச் சிதறடிக்கின்றன. இவையும் அன்றாட வாழ்வில் கவனத்தைச் சிதறடிக்கும் இன்னும் பல காரியங்களும், தொடர்ந்து “கவனமாயிருப்பதையும்” “விழிப்பாயிருப்பதையும்” மிகவும் கடினமாக்குகின்றன. ஏனெனில், நம்மால் கவனத்தை நிலைநிறுத்தக்கூடிய நேரத்திற்கு வரம்பு உண்டு. சிலர் ஓரளவுக்கு “ஒரே நேரத்தில் பல வேலைகளைச் செய்யக்” கற்றுக்கொண்டாலும், கடவுளின் உடனிருப்புக்கும் உலகின் கவனச்சிதறல்களுக்கும் இடையில் தங்கள் கவனத்தை யாராலும் தொடர்ந்து பிரித்துக்கொண்டிருக்க முடியாது.

இன்றைய உலக வாழ்வில் ஈடுபடுவது அவசியம் என்று சிலர் வாதிடலாம். தொடர்ந்து செபித்துக்கொண்டும் கடவுளைப் பற்றி மட்டுமே சிந்தித்துக்கொண்டும் இருக்க முடியாது எனலாம். ஆனால் இவ்வாறு நினைக்கத் தூண்டப்படுவோர், நாம் கொண்டிருக்க அழைக்கப்படும் கவனத்தையும் விழிப்பையும் புரிந்துகொள்வதில்லை.

விழிப்புடனும் கவனத்துடனும் இருப்பதன் பொருள் இதுதான்: கடவுள் நம் வாழ்வின் மையமாகவும், ஒவ்வொரு நாளும் நாம் செய்யும் அனைத்திற்கும் உந்துதலாகவும் நோக்கமாகவும் இருக்கிறார். கடவுள்மீது நாம் கொண்டுள்ள அன்பையும் அவருக்கு ஆற்றும் பணியையும் பிரிக்க முடியாது. உலகத்திற்கென்று சிறிது நேரத்தையும் கடவுளுக்கென்று வேறு நேரங்களையும் நாம் ஒதுக்க முடியாது. மாறாக, ஒவ்வொரு நாளும், நாள் முழுவதும், நாம் செய்யும் அனைத்திலும் கடவுளின் மாட்சியும் அவரது நிறைவான திருவுளத்தை நிறைவேற்றுவதுமே நம் வாழ்வின் மையமான, ஒரே நோக்கமாக இருக்க வேண்டும். ஆகவே, நாம் உலகத்தோடு உறவாடினாலும், சமூக ஊடகங்களைப் பயன்படுத்தினாலும், வீட்டு வேலைகளைச் செய்தாலும், பணியிடத்தில் கூடுதல் நேரம் உழைத்தாலும், இன்னும் எதைச் செய்தாலும், “ஆண்டவரே, உமது மாட்சிக்காகவும் உமது திருவுளத்திற்கு ஏற்பவும்தான் இதைச் செய்கிறேனா?” என்ற எளிய கேள்வியை நாம் தொடர்ந்து சிந்திக்க வேண்டும். நாம் ஒருபோதும் இந்தக் கேள்வியை நமக்குள் கேட்டுக்கொள்ளத் தவறக்கூடாது. நாம் எப்போதும் கடவுளின் மாட்சியையும் அவரது திருவுளத்தை நிறைவேற்றுவதையுமே நம் செயல்கள் அனைத்திற்கும் மைய நோக்கமாகவும் உந்துதலாகவும் கொண்டிருக்க வேண்டும். இவ்வாறு நம்மால் வாழ முடிந்தால், எப்போதும் எங்கும் கடவுளின் திருவுளத்தைக் கவனத்துடனும் விழிப்புடனும் நாடுவது மேலும் மேலும் எளிதாகிறது என்பதைக் கண்டுகொள்வோம்.

உங்கள் கவனத்தைப் பெரும்பாலும் எதன்மீது செலுத்துகிறீர்கள் என்பதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். ஒவ்வொரு நாளும் எதைப் பற்றி அதிகமாகச் சிந்திக்கிறீர்கள்? எதைக் குறித்துக் கவனத்துடனும் விழிப்புடனும் இருக்கிறீர்கள்? கடவுளும் அவரது அருளும் இடைவிடாது தரும் உள்ளத் தூண்டுதல்கள் என்பதே அந்தக் கேள்விக்கான உங்கள் பதிலாக இல்லாவிட்டால், அந்த உண்மையைக் கவனத்தில் கொள்ளுங்கள். நீங்கள் மாறவும், ஒவ்வொரு நாளும் நம் ஆண்டவர்மீது கவனத்தை நிலைநிறுத்தும், உங்களை மாற்றியமைக்கும் பழக்கத்தை உருவாக்கத் தொடங்கவும் தாழ்மையுடன் செபியுங்கள். அப்போது அனைத்திலும் அவரே உங்கள் அன்றாட வழிகாட்டியாகவும் உங்கள் கவனத்தின் மையமாகவும் விளங்குவார்.

அனைத்து அருளுக்கும் ஆண்டவரே, இரவும் பகலும் நீர் என்னிடம் வந்து, என்னோடு பேசி, என்னை அழைத்து, என்னை வழிநடத்த விரும்புகிறீர். நீரும் உமது திருவுளமும் மட்டுமே எப்போதும் என்னை வழிநடத்தும்படி, ஒவ்வொரு நாளும் என் முழுக் கவனத்தையும் உம்மீது செலுத்த நான் கற்றுக்கொள்வேனாக. இயேசுவே, நான் உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

இயற்கைக்கு மேற்பட்ட உள்ளுணர்வு

திருவருகைக் காலம் முதல் ஞாயிறு (ஆண்டு C)

“களியாட்டத்தாலும் குடிவெறியாலும் அன்றாட வாழ்வின் கவலைகளாலும் உங்கள் உள்ளங்கள் மந்தமடைந்து, அந்த நாள் ஒரு கண்ணியைப்போல எதிர்பாராத விதமாக உங்களைப் பிடித்துக்கொள்ளாதபடி எச்சரிக்கையாயிருங்கள். ஏனெனில், பூமியெங்கும் வாழும் அனைவர்மீதும் அந்த நாள் வந்துவிழும். நிகழவிருக்கும் துன்பங்களிலிருந்து தப்பி, மானிடமகன் முன்னிலையில் நிற்பதற்கான வலிமையை நீங்கள் பெறும்படி எப்போதும் விழிப்பாயிருந்து மன்றாடுங்கள்.” லூக்கா 21:34–36

“அந்த நாள்.” மேலுள்ள பகுதியில் இந்த இரு சொற்களும் இரண்டு முறை இடம்பெறுகின்றன. நம் ஆண்டவர் எந்த நாளைக் குறிப்பிடுகிறார்? தெளிவாகவே, அவர் முதன்மையாக நமது இறுதித் தீர்ப்பின் நாளைக் குறிப்பிடுகிறார். எதிர்பாராத வேளையில் அது வந்தாலும், அதற்குத் தயாராக இருப்பதை நாம் உறுதிசெய்துகொள்ள வேண்டும் என்று நம்மை எச்சரிக்கிறார். அப்படியானால், நாம் எவ்வாறு தயாராவது?

விலங்குகளுக்கு இயல்புணர்வு என்னும் இயற்கையான கொடை உள்ளது. உயிர்வாழ்வது எப்படி, இனப்பெருக்கம் செய்வது எப்படி, உணவு சேகரிப்பது எப்படி, ஆபத்தைத் தவிர்ப்பது எப்படி என்பவை அவற்றுக்குத் தெரியும். இந்த அறிவைக் கடவுள் அவற்றுக்குள் பதித்திருப்பதால் அவை இவற்றை அறிந்திருக்கின்றன. இயல்புணர்வு என்னும் இந்த இயற்கையான கொடையின் வழியாக, எதைச் செய்ய வேண்டும், எதைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்பதை அவை அறிந்திருக்கின்றன.

மனிதர்களாகிய நமக்கும் அடிப்படையான இயற்கை இயல்புணர்வுகள் உள்ளன. ஆனால், விலங்குகள் செய்வதை நாமும் செய்வதற்கு உதவும் அளவுக்கே நமது இயற்கை இயல்புணர்வுகள் போதுமானவை. எனவே, அதைவிட மேலான அறிவைப் பெறவும், கிறிஸ்துவின் திடீர், எதிர்பாராத வருகைக்காக ஆன்மிக முறையில் நம்மைச் சரியாகத் தயாரித்துக்கொள்வது எப்படி என்பதை அறியவும், நமக்கு இன்னும் மேலான ஒன்று தேவைப்படுகிறது.

கடவுள் தம்மையும் தமது திருவுளத்தையும் நமது மனிதப் பகுத்தறிவுக்கு வெளிப்படுத்தும் ஒரு சிறப்பான அருளின் வழியாகவே நாம் மிகவும் ஏற்ற முறையில் தயாராகிறோம். அவ்வாறு நிகழும்போது, “அந்த நாள்” வரும் கணத்திலேயே அதற்கு முழுமையாகத் தயாராயிருக்க மிகச் சிறந்த வழி எது என்பதை நாம் அறிவோம். இந்தத் திறனை விவரிப்பதற்கான மிகச் சிறந்த வழிகளில் ஒன்று, இதை “இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட இயல்புணர்வு” என்று கூறுவதாக இருக்கலாம். நமது இயற்கை இயல்புணர்வுகள் இறையருளுக்குத் திறந்திருக்கும்போதும், நமது அன்றாட வாழ்க்கை முடிவுகளுக்கு அடிப்படையாகும் அறிவு, நமக்குள் ஊட்டப்பட்டுள்ள நம்பிக்கைக் கொடையின் வழியாகக் கடவுள் தொடர்ந்து தனிப்பட்ட முறையில் தம்மை வெளிப்படுத்துவதால் நமக்குக் கிடைக்கும்போதும், எதைச் செய்ய வேண்டும், எதைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்பது நமக்கு இயல்பாகவே தெரிகிறது என்பதை உணர்வோம். ஓர் ஒப்புமையாகச் சொன்னால், குளிர்காலத்தில் தெற்கு நோக்கிப் பறக்க வேண்டும் என்று ஒரு பறவை அறிவதுபோலவும், முட்டையிடுவதற்குத் தான் பிறந்த இடத்திற்கே திரும்ப வேண்டும் என்று சால்மன் மீன் அறிவதுபோலவும், கடவுளின் திருவுளத்தை மிகச் சிறந்த முறையில் எவ்வாறு நிறைவேற்றுவது என்பதை நாமும் நமது ஆவியின் ஆழத்தில் “அறிவோம்”; இவ்வாறு, நெருங்கிவரும் அவரது மறுவருகைக்கு மிகவும் முழுமையாகத் தயாராயிருப்போம். “இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட இயல்புணர்வு” என்பது, கடவுளின் அருள் நம் வாழ்வில் நுழைந்து, நாம் செய்யும் அனைத்தையும் தன் வழிநடத்துதலின்கீழ் கொண்டுவந்து, கடவுளின் நிறைவான, மாட்சிமிகு திருவுளத்தை நிறைவேற்ற நம்மை வழிநடத்த அனுமதிப்பதைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை. அவ்வாறு நிகழும்போது, வரவிருக்கும் அனைத்திற்கும் நாம் எப்போதும் தயாராயிருக்கிறோம் என்றும், ஒரு கண்ணியில் எதிர்பாராமல் சிக்குவதுபோல ஒருபோதும் சிக்கிக்கொள்ள மாட்டோம் என்றும் உறுதியாக இருக்கலாம்.

இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட இயல்புணர்வாக உங்களுக்குள் உயிரோட்டத்துடன் இருக்கும் கடவுளின் திருவுளத்தைப் பற்றிய அறிவால் நீங்கள் நாள்தோறும் வழிநடத்தப்படுகிறீர்களா என்பதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். இவ்வாறு கூறுவது உங்களுக்குப் புரியாததாகத் தோன்றினால், “ஏன்?” என்ற கேள்வியை ஆழ்ந்து சிந்திக்க வேண்டிய நேரம் இதுவாக இருக்கலாம். தமது திருவுளத்தைப் பற்றிய இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட அறிவைக் கடவுள் தொடர்ந்து கொடையாக வழங்குவதன் வழியாக, அவரது அருளால் நீங்கள் ஏன் வழிநடத்தப்படுவதில்லை? இவ்வாறு கூறுவது உங்கள் உள்ளத்தின் அனுபவத்தோடு ஒத்துப்போகிறது என்றால், இந்தக் கொடையைப் பற்றிச் சிந்திக்கவும், கடவுள் உண்மையாகவே உங்கள் அன்றாட வாழ்வைப் பொறுப்பேற்று நடத்துவதற்காக நன்றி செலுத்தவும் நேரம் ஒதுக்குங்கள்.

தம்மை வெளிப்படுத்தும் என் ஆண்டவரே, நான் எப்போதும் உமது திருவுளத்தை அறிந்திருக்கவும், மென்மையானவையும் அதேவேளையில் தெளிவாக அறிந்துகொள்ளக்கூடியவையுமான உமது அருளின் தூண்டுதல்களால் மட்டுமே வழிநடத்தப்படவும் மன்றாடுகிறேன். அன்பு ஆண்டவரே, மாட்சிமிகு உமது இறுதி வருகை நிகழும் கணத்திலேயே அதற்குத் தயாராயிருக்கும்படி, நான் எப்போதும் ஆயத்த நிலையில் வாழ என்னை வழிநடத்தியருளும். இயேசுவே, உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

கடவுளின் அதிகாரம்

திருவருகைக்காலத்தின் முதல் வாரத் திங்கள்

“ஆண்டவரே, நீர் என் இல்லத்திற்குள் வர நான் தகுதியற்றவன்; ஒரு வார்த்தை மட்டும் சொல்லும், என் பணியாளர் குணமடைவார். ஏனெனில், நானும் அதிகாரத்திற்குக் கட்டுப்பட்டவன்; எனக்குக் கட்டுப்பட்ட படைவீரரும் உள்ளனர். நான் ஒருவரிடம், ‘போ’ என்றால் அவர் போகிறார்; மற்றொருவரிடம், ‘இங்கே வா’ என்றால் அவர் வருகிறார்; என் அடிமையிடம், ‘இதைச் செய்’ என்றால் அவர் செய்கிறார்.” மத்தேயு 8:8–9

அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்துவதை நன்கு அறிந்த ஒருவர் கூறிய சொற்கள் இவை. அவர் உரோமைப் படையின் நூற்றுவர் தலைவர். தாமே “அதிகாரத்திற்குக் கட்டுப்பட்டவர்” என்றும், தமக்குக் கட்டுப்பட்ட படைவீரரும் உள்ளனர் என்றும் அவர் கூறுகிறார். எனவே, கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிவதும், கீழ்ப்படிய வேண்டிய கட்டளைகளைப் பிறப்பிப்பதும் அவரது அன்றாட வாழ்வின் அங்கங்களாக உள்ளன.

அதிகாரம் முறையாகப் பயன்படுத்தப்படும்போது, சமுதாயத்தையும் குடும்ப வாழ்வையும் திருஅவையின் வாழ்வையும் நமது தனிப்பட்ட வாழ்வையும்கூட ஒழுங்குபடுத்த உதவும் ஒரு கொடையாக அது அமைகிறது. நிச்சயமாக, அதிகாரம் முறையின்றி, ஒடுக்குமுறையாகவும் துஷ்பிரயோகமாகவும் பயன்படுத்தப்படும்போது, அது பெரும் தீங்கை விளைவிக்கிறது. ஆனால், அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்துவது என்பது, தன்னளவில், மிகுந்த நன்மையைச் செய்யக்கூடிய ஆற்றலுள்ள ஒரு செயலாகும்.

மேலே மேற்கோள் காட்டப்பட்ட நற்செய்திப் பகுதியில் வரும் உரோமை நூற்றுவர் தலைவரைக் கண்டு இயேசுவே மிகவும் வியப்படைகிறார். அவரைப் பற்றி இயேசு, “உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன், இத்தகைய நம்பிக்கையை இஸ்ரயேலில் எவரிடமும் நான் கண்டதில்லை” என்று கூறுகிறார். இறைமகன் உங்களைப் பற்றி இவ்வாறு கூறுவதைச் சற்றுக் கற்பனை செய்து பாருங்கள்! இயேசு தம் வீட்டிற்கு வருவதற்குத் தாம் தகுதியற்றவர் என்று நூற்றுவர் தலைவர் ஏற்றுக்கொள்வது, இயேசு வியப்படைவதற்கான காரணங்களுள் ஒன்று. தமது தகுதியின்மையை நூற்றுவர் தலைவர் தெளிவாக உணர்ந்திருப்பதால், இது தாழ்ச்சியின் வெளிப்பாடாகும். ஆனால், தொலைவிலிருந்தே தம் பணியாளரைக் குணமாக்க இயேசுவுக்கு அதிகாரம் உண்டு என்பதில் அவர் தெளிவான, உறுதியான நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்துவதாலும் இயேசு வியப்படைகிறார். நம் ஆண்டவரின் இந்த அதிகாரத்தில் தமக்குள்ள நம்பிக்கையை அறிக்கையிட அவர் தயங்கவில்லை.

நம் சொந்த வாழ்வில், இந்த அம்சத்தில் நாம் பல வேளைகளில் குறைவுபட்டிருக்கிறோம். ஒரு துன்பத்தை எதிர்கொள்ளும்போது—இந்த நூற்றுவர் தலைவரின் பணியாளர் அனுபவித்த நோய் போன்ற ஒன்றாக அது இருக்கலாம்—முழுமையான, அசையாத நம்பிக்கையுடன் கடவுளை நாடுவதற்குப் பதிலாக, நமக்குள்ளேயே முடங்கிவிடுகிறோம். கவலை, அச்சம், ஐயம், குழப்பம், சில வேளைகளில் கோபம்கூட நம்மை ஆட்கொள்கின்றன. இவற்றில் ஏதேனும் ஒன்று நம்மிடம் காணப்படும்போது, அதற்குக் காரணம் நாம் எதிர்கொள்ளும் கடினமான சூழ்நிலை அல்ல; மாறாக, நமது நம்பிக்கைக் குறைவும், நம் ஆண்டவரின் அனைத்தையும் செய்ய வல்ல அதிகாரத்தில் நமக்குள்ள உறுதியின்மையுமே காரணம்.

உரோமை நூற்றுவர் தலைவரின் பணியாளரைப் பொறுத்தவரை, இயேசு அவரது உடல்நோயைக் குணமாக்க வேண்டும் என்பதே கடவுளின் திருவுளமாக இருந்தது; இயேசுவும் அவ்வாறே செய்தார். ஆனால், வாழ்வில் நாள்தோறும் நாம் எதிர்கொள்ளும் எண்ணற்ற சவால்களுக்குக் கடவுள் அளிக்கும் பதில்கள் பலவிதமாக இருக்கலாம். நாம் அவரை நம்பி, நம் வாழ்வைப் பொறுப்பேற்று நடத்துமாறு அவரை அழைத்தால், தாம் தேர்ந்தெடுக்கும் வழியில் நம் வாழ்வில் தமது அன்பான அதிகாரத்தைச் செயல்படுத்தக் கடவுள் விரும்புகிறார் என்ற உறுதியான நம்பிக்கை நம்மிடம் எப்போதும் அசையாமல் இருக்க வேண்டும்.

கிறிஸ்துவின் அதிகாரம் எவ்வளவு நிறைவானது என்பதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். தமது நிறைவான வல்லமையை உங்கள் வாழ்வில் அவர் செயல்படுத்த முடியும் என்று நம்புகிறீர்களா? உங்கள் வாழ்வையும், உங்கள் குடும்பத்தையும், நம் திருஅவையையும், நம் உலகையும்கூட ஒழுங்குபடுத்தத் தேவையானது அவரது அதிகாரமே என்று நம்புகிறீர்களா? இன்று இறைவேண்டலோடு கிறிஸ்துவின் அதிகாரத்திற்கு உங்களை ஒப்படையுங்கள்; அவர் செய்யக்கூடிய அனைத்தையும் காணும்போது வியப்பில் ஆழ்ந்திட உங்களை அனுமதியுங்கள்.

எல்லாம் வல்ல தந்தையே, என் வாழ்வையும், உமது வல்லமையும் வழிநடத்துதலும் தேவைப்படும் என் வாழ்வின் ஒவ்வொரு சூழ்நிலையையும் உம்மிடம் ஒப்படைக்கிறேன். என் வாழ்விலும் என்னைச் சுற்றியுள்ளோரின் வாழ்விலும் ஒழுங்கையும் இணக்கத்தையும் ஏற்படுத்தியருளும். உம் பிள்ளைகள் அனைவரும், தங்கள் அன்பான கடவுளாகிய உம்மிடம் தங்களை இன்னும் முழுமையாக ஒப்படைக்கக் கற்றுக்கொள்வார்களாக. இயேசுவே, உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

விசுவாசத்தின் கண்கள்

திருவருகைக்காலத்தின் முதல் வாரச் செவ்வாய்

அவர் சீடர்களின் பக்கம் திரும்பி, அவர்களிடம் தனியாக, “நீங்கள் காண்பவற்றைக் காணும் கண்கள் பேறுபெற்றவை.

ஏனெனில் நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன், இறைவாக்கினரும் அரசரும் பலர் நீங்கள் காண்பவற்றைக் காண விரும்பியும் காணவில்லை; நீங்கள் கேட்பவற்றைக் கேட்க விரும்பியும் கேட்கவில்லை” என்றார். லூக்கா 10:23–24

சீடர்கள் எதைக் கண்டதால் அவர்களுடைய கண்கள் “பேறுபெற்றவை” ஆயின? நம் ஆண்டவரைக் காணும் பேறு அவர்களுக்குக் கிடைத்தது என்பதில் ஐயமில்லை. பண்டைய இறைவாக்கினர்களாலும் அரசர்களாலும் வாக்களிக்கப்பட்டவர் இயேசுவே; இப்போது சீடர்கள் அவரைக் காணும்படி அவர் சதையும் எலும்பும் கொண்டவராக அங்கே இருந்தார். சுமார் 2,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சீடர்கள் நம் ஆண்டவரைக் “கண்டது” போலவே அவரைக் காணும் பேறு நமக்கு இல்லை. எனினும், “காணும் கண்களும்” கேட்கும் செவிகளும் நமக்கு இருந்தால், நம் அன்றாட வாழ்வில் எண்ணற்ற வேறு வழிகளில் அவரைக் காணும் பேறு நமக்கு உண்டு.

இயேசு மனித உடலுடன் இவ்வுலகில் தோன்றிய காலத்திலிருந்து எத்தனையோ மாற்றங்கள் நிகழ்ந்துள்ளன. பின்னர் திருத்தூதர்கள் தூய ஆவியாரால் நிரப்பப்பட்டு, உலகை மாற்றும் பணிக்காக அனுப்பப்பட்டார்கள். திருஅவை நிறுவப்பட்டது, அருளடையாளங்கள் ஏற்படுத்தப்பட்டன, கிறிஸ்துவின் போதிக்கும் அதிகாரம் செயல்படுத்தப்பட்டது; எண்ணற்ற புனிதர்கள் தங்கள் வாழ்வால் உண்மைக்குச் சான்று பகர்ந்துள்ளனர். கடந்த 2,000 ஆண்டுகளும் கிறிஸ்து எண்ணற்ற வழிகளில் உலகுக்குத் தொடர்ந்து வெளிப்படுத்தப்பட்ட ஆண்டுகளாக இருந்துள்ளன.

இன்றும் கிறிஸ்து நம்மிடையே இருக்கிறார்; தொடர்ந்து நம் முன் நிற்கிறார். விசுவாசத்தின் கண்களும் செவிகளும் நமக்கு இருந்தால், நாள்தோறும் அவரைக் கண்டுகொள்ளத் தவற மாட்டோம். இன்று அவர் நம்மிடம் பேசுவதையும், நம்மை நடத்துவதையும், வழிகாட்டுவதையும் எண்ணற்ற வழிகளில் கண்டு புரிந்துகொள்வோம். காணவும் கேட்கவும் உதவும் இந்தக் கொடையைப் பெறுவதற்கான முதல் படி உங்கள் ஏக்கமே. நீங்கள் உண்மையை விரும்புகிறீர்களா? கிறிஸ்துவைக் காண ஏங்குகிறீர்களா? அல்லது, மிக உண்மையானதும் வாழ்வை ஆழமாக மாற்றுவதுமானவற்றிலிருந்து உங்கள் கவனத்தைத் திசைதிருப்ப முயலும் வாழ்வின் பல்வேறு குழப்பங்களோடு திருப்தியடைந்துவிடுகிறீர்களா?

இன்று உங்கள் ஏக்கத்தைக் குறித்துச் சிந்தியுங்கள். பண்டைய இறைவாக்கினர்களும் அரசர்களும் மெசியாவைக் காண “ஏங்கினார்கள்.” இன்று அவர் உயிருள்ளவராக நம்மிடையே இருந்து, நம்மிடம் பேசி, தொடர்ந்து நம்மை அழைக்கும் பேறு நமக்குக் கிடைத்துள்ளது. நம் ஆண்டவருக்கான ஏக்கத்தை உங்களுக்குள் வளர்த்துக்கொள்ளுங்கள். உண்மையானவை அனைத்தையும் நல்லவை அனைத்தையும் உட்கொள்ள ஏங்கும் கொழுந்துவிட்டெரியும் தீயாக அது மாற அனுமதியுங்கள். கடவுளுக்காக ஏங்குங்கள். அவருடைய உண்மைக்காக ஏங்குங்கள். உங்கள் வாழ்வில் வழிகாட்டும் அவரது கரத்திற்காக ஏங்குங்கள்; நீங்கள் எண்ணிப் பார்க்க இயலாத அளவுக்கு அவர் உங்களை ஆசீர்வதிக்க அனுமதியுங்கள்.

இறைவனாகிய என் ஆண்டவரே, நீர் இன்றும் உயிரோடிருக்கிறீர், என்னிடம் பேசுகிறீர், என்னை அழைக்கிறீர், உமது மாட்சிமிகு உடனிருப்பை எனக்கு வெளிப்படுத்துகிறீர் என்பதை நான் அறிவேன். உம்மை நாடி ஏங்கவும், அந்த ஏக்கத்தில் என் முழு இதயத்தோடு உம்மிடம் திரும்பவும் எனக்கு உதவியருளும். என் ஆண்டவரே, நான் உம்மை அன்பு செய்கிறேன். உம்மை இன்னும் அதிகமாக அன்பு செய்ய எனக்கு உதவியருளும். இயேசுவே, உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

நிறைவையும் கடந்த மிகுதியின் புதுமை!

திருவருகைக் காலம் முதல் வாரம் புதன்கிழமை

பின்னர் அவர் அந்த ஏழு அப்பங்களையும் மீன்களையும் எடுத்து, நன்றி செலுத்தி, அப்பங்களைப் பிட்டுச் சீடர்களிடம் கொடுத்தார்; சீடர்கள் அவற்றை மக்கள் கூட்டத்தினருக்குக் கொடுத்தார்கள். அனைவரும் உண்டு நிறைவடைந்தனர். எஞ்சிய துண்டுகளை அவர்கள் சேகரித்தபோது ஏழு கூடைகள் நிறைந்தன. மத்தேயு 15:36–37

மத்தேயு கூறும், அப்பங்களையும் மீன்களையும் பெருக்கிய இரண்டாவது புதுமை இந்த வரியுடன் நிறைவடைகிறது. இந்தப் புதுமையில், பெண்களையும் சிறுவர்களையும் தவிர்த்து, 4,000 ஆண்களுக்கு உணவளிப்பதற்காக ஏழு அப்பங்களும் சில மீன்களும் பெருக்கப்பட்டன. அனைவரும் உண்டு நிறைவடைந்த பிறகும், ஏழு கூடைகள் நிறைய மீதமிருந்தன.

இந்தப் புதுமை அங்கே நேரில் இருந்தவர்களிடம் ஏற்படுத்திய தாக்கத்தைக் குறைத்து மதிப்பிடுவது கடினம். ஒருவேளை உணவு எங்கிருந்து வந்தது என்பதுகூடப் பலருக்குத் தெரிந்திருக்காது. கூடைகள் கைமாறி வருவதை மட்டுமே அவர்கள் கண்டார்கள்; தங்களுக்குப் போதுமான அளவு எடுத்துக்கொண்டு, மீதியை மற்றவர்களுக்குக் கொடுத்தார்கள். இந்தப் புதுமையிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ளக்கூடிய முக்கியமான பாடங்கள் பல இருந்தாலும், அவற்றில் ஒன்றைச் சிந்திப்போம்.

அந்த மக்கள் கூட்டத்தினர் மூன்று நாள்களாக உணவின்றி இயேசுவோடு இருந்தார்கள் என்பதை நினைவுகூருங்கள். அவர் போதித்தபோதும், அவர்கள் முன்னிலையில் நோயாளிகளைத் தொடர்ந்து குணமாக்கியபோதும் அவர்கள் அவரைக் கண்டு வியந்தார்கள். உண்மையில், அவர்கள் அடைந்த வியப்பு மிக ஆழமானதாக இருந்ததால், அவர்கள் நிச்சயமாகப் பசியால் வாடியிருக்க வேண்டும் என்றாலும், அவரை விட்டுச் செல்லும் எந்த அறிகுறியையும் காட்டவில்லை. நமது அக வாழ்வில் நாம் பெற நாட வேண்டியது எத்தகையது என்பதை இது அற்புதமாகச் சித்தரிக்கிறது.

வாழ்வில் உங்களை “வியப்பில் ஆழ்த்துவது” எது? கவனம் சிதறாமல் மணிக்கணக்காக உங்களால் செய்யக்கூடியது எது? இந்த முதல் சீடர்களைப் பொறுத்தவரை, இயேசு யார் என்பதைக் கண்டுணர்ந்ததே அவர்களிடம் இத்தகைய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. உங்களைப் பொறுத்தவரை எப்படி? செபத்திலோ, மறைநூலை வாசிப்பதிலோ, மற்றொருவரின் சாட்சியத்தின் வழியாகவோ இயேசுவைக் கண்டுணர்ந்த அனுபவம் உங்களை மிகவும் ஈர்த்து, அவருடைய உடனிருப்பில் நீங்கள் ஆழ்ந்துபோனதுண்டா? மற்றவற்றைப் பற்றிய எண்ணமே ஏறக்குறைய இல்லாத அளவுக்கு நம் ஆண்டவரில் நீங்கள் எப்போதாவது ஆழ்ந்துபோயிருக்கிறீர்களா?

விண்ணகத்தில், கடவுளின் மாட்சியை இடைவிடாது ஆராதித்து, அதைக் கண்டு “வியந்தபடியே” நாம் என்றென்றும் இருப்போம். அவரைக் கண்டு பிரமித்தபடி அவரோடு இருப்பதில் நாம் ஒருபோதும் சோர்வடைய மாட்டோம். ஆனால் இவ்வுலகில், நம் வாழ்விலும் நம்மைச் சுற்றியுள்ளவர்களின் வாழ்விலும் கடவுள் ஆற்றும் அற்புதமான செயல்களை நாம் அடிக்கடி காணத் தவறுகிறோம். அதற்குப் பதிலாக, பாவம், பாவத்தின் விளைவுகள், மனக்காயம், இடறல், பிளவு, வெறுப்பு, நம்பிக்கையின்மைக்கு இட்டுச் செல்லும் காரியங்கள் ஆகியவற்றில் நாம் அடிக்கடி மூழ்கிவிடுகிறோம்.

இன்று இயேசுவின் இந்த முதல் சீடர்களைப் பற்றிச் சிந்தியுங்கள். குறிப்பாக, மூன்று நாள்கள் உணவின்றி அவரோடு தங்கியிருந்தபோது அவர்களுக்குள் நிலவிய வியப்பையும் பிரமிப்பையும் ஆழ்ந்து சிந்தியுங்கள். நம் ஆண்டவரின் இந்த ஈர்ப்பு உங்களை ஆட்கொண்டு, இயேசு ஒருவரே உங்கள் வாழ்வின் ஒரே மையமாக விளங்கும் அளவுக்கு உங்களை முழுமையாக ஈர்க்க வேண்டும். அவர் அவ்வாறு விளங்கும்போது, மற்ற அனைத்தும் தத்தம் இடத்தில் சரியாக அமையும்; உங்கள் மற்ற பல தேவைகளையும் நம் ஆண்டவர் நிறைவேற்றுவார்.

இறைவனாகிய என் ஆண்டவரே, நான் உம்மை அன்பு செய்கிறேன்; உம்மை இன்னும் அதிகமாக அன்பு செய்ய விரும்புகிறேன். உம்மைப் பற்றிய வியப்பாலும் பயபக்தியாலும் என்னை நிரப்பியருளும். அனைத்திற்கும் மேலாகவும் அனைத்திலும் உம்மையே நாடி ஏங்க எனக்கு உதவியருளும். உம்மீது எனக்குள்ள அன்பு மிகவும் ஆழமடைந்து, நான் எப்போதும் உம்மையே நம்பியிருக்கச் செய்வதாக. அன்புள்ள ஆண்டவரே, என் வாழ்வு முழுவதற்கும் உம்மை மையமாகக் கொள்ள எனக்கு உதவியருளும். இயேசுவே, உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

உண்மையான கிறிஸ்தவர்கள்

திருவருகைக் காலம் முதல் வாரம் வியாழக்கிழமை

“என்னை நோக்கி, ‘ஆண்டவரே, ஆண்டவரே’ என்று சொல்பவர் அனைவரும் விண்ணரசில் நுழைய மாட்டார்கள்; விண்ணுலகிலுள்ள என் தந்தையின் திருவுளத்தை நிறைவேற்றுபவர் மட்டுமே நுழைவார்.” மத்தேயு 7:21

இயேசு யாரைப் பற்றிப் பேசுகிறாரோ அவர்களை நினைத்துப் பார்ப்பதே அச்சமூட்டுகிறது. இந்த மண்ணுலக வாழ்வை விட்டுப் பிரிந்தபின், கடவுளின் அரியணை முன் வந்து நின்று, “ஆண்டவரே, ஆண்டவரே!” என்று அவரை நோக்கிக் கூவுவதாகக் கற்பனை செய்துபாருங்கள். அவர் புன்னகையுடன் உங்களை வரவேற்பார் என்று எதிர்பார்க்கிறீர்கள். ஆனால் அதற்குப் பதிலாக, உங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் கடவுளின் திருவுளத்திற்குத் தொடர்ந்து பிடிவாதமாகக் கீழ்ப்படியாமல் இருந்த உண்மையை நீங்கள் நேருக்கு நேர் எதிர்கொள்கிறீர்கள். நீங்கள் ஒரு கிறிஸ்தவரைப் போல நடந்துகொண்டாலும், அது வெறும் நடிப்பாகவே இருந்தது என்பதைத் திடீரென உணர்கிறீர்கள். இப்போது, தீர்ப்பு நாளில், நீங்களும் மற்ற அனைவரும் காணும்படி உண்மை வெளிப்படுகிறது. உண்மையிலேயே அச்சமூட்டும் ஒரு காட்சி இது.

இது யாருக்கு நேரிடும்? நம் ஆண்டவர் மட்டுமே அதை அறிவார். அவரே ஒரே நீதியுள்ள நடுவர். ஒருவருடைய இதயத்தை அவர் மட்டுமே அறிவார்; தீர்ப்பு வழங்குவதும் அவருக்கு மட்டுமே உரியது. ஆனால், விண்ணகத்தில் நுழைவோம் என்று எதிர்பார்க்கிறவர்கள் “அனைவரும் நுழைய மாட்டார்கள்” என்று இயேசு நமக்குச் சொல்லியிருப்பது நம் கவனத்தை ஈர்க்க வேண்டும்.

கடவுள்மீது கொண்ட ஆழமான, தூய அன்பால் நம் வாழ்வு வழிநடத்தப்படுவதே சிறந்த நிலையாகும்; இந்த அன்பு, இந்த அன்பு மட்டுமே நம் வாழ்வை வழிநடத்த வேண்டும். ஆனால் கடவுள்மீதான தூய அன்பு நம்மில் தெளிவாகக் காணப்படாதபோது, அதற்கு அடுத்த சிறந்த வழியாகப் புனிதமான அச்சம் இருக்கலாம். இயேசு கூறிய வார்த்தைகள் நம் ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் இந்தப் “புனிதமான அச்சத்தை” எழுப்ப வேண்டும்.

“புனிதமான” என்று நாம் சொல்வது, நம் வாழ்வை உண்மையாக மாற்றிக்கொள்ள நம்மைத் தூண்டக்கூடிய ஓர் அச்சத்தைக் குறிக்கிறது. நாம் மற்றவர்களை ஏமாற்றலாம்; ஒருவேளை நம்மையேகூட ஏமாற்றிக்கொள்ளலாம். ஆனால் கடவுளை ஏமாற்ற முடியாது. கடவுள் அனைத்தையும் காண்கிறார், அனைத்தையும் அறிகிறார். தீர்ப்பு நாளில் முக்கியத்துவம் பெறும் ஒரே கேள்விக்கான பதிலையும் அவர் அறிவார்: “விண்ணகத் தந்தையின் திருவுளத்தை நான் நிறைவேற்றினேனா?”

நாம் இப்போது எடுக்கும் முடிவுகள், செய்யும் செயல்கள் அனைத்தையும் தீர்ப்பு நாளின் கண்ணோட்டத்தில் சிந்தித்துப் பார்ப்பது ஒரு பொதுவான ஆன்மிகப் பயிற்சி. லொயோலா புனித இஞ்ஞாசியார் இதை மீண்டும் மீண்டும் பரிந்துரைத்துள்ளார். அந்த நேரத்தில், நான் எதைச் செய்திருக்க வேண்டும் என்று விரும்புவேன்? இன்று நாம் எப்படி வாழ்கிறோம் என்பதற்கு அந்தக் கேள்வியின் பதில் இன்றியமையாத முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது.

உங்கள் வாழ்வில் அந்த முக்கியமான கேள்வியைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள்: “விண்ணகத் தந்தையின் திருவுளத்தை நான் நிறைவேற்றுகிறேனா?” கிறிஸ்துவின் நீதியிருக்கை முன் நிற்கும்போது, இங்கே, இப்போதே நான் எதைச் செய்திருக்க வேண்டும் என்று விரும்புவேன்? உங்கள் மனத்தில் எது தோன்றினாலும், அதைப் பற்றி நேரம் ஒதுக்கிச் சிந்தியுங்கள். கடவுள் உங்களுக்கு வெளிப்படுத்தும் எதையும் நிறைவேற்றுவதற்கான உங்கள் உறுதியை ஆழப்படுத்த முயலுங்கள். தயங்காதீர்கள். காத்திருக்காதீர்கள். தீர்ப்பு நாள் அளவற்ற மகிழ்ச்சியும் மகிமையும் நிறைந்த நாளாகவும் அமையும்படி இப்போதே ஆயத்தமாகுங்கள்!

என்னை மீட்கும் கடவுளே, என் வாழ்வைப் பற்றிய தெளிந்துணர்வுக்காக மன்றாடுகிறேன். உமது திருவுளம் மற்றும் உமது உண்மையின் ஒளியில் என் வாழ்வையும் என் செயல்கள் அனைத்தையும் காண எனக்கு உதவியருளும். என் அன்புத் தந்தையே, உமது நிறைவான திருவுளத்திற்கு முற்றிலும் இசைந்து வாழ விரும்புகிறேன். தீர்ப்பு நாள் மிகுந்த மாட்சியின் நாளாக அமையும்படி, என் வாழ்வைத் திருத்திக்கொள்ளத் தேவையான அருளை எனக்குத் தந்தருளும். இயேசுவே, உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

உண்மையான மெசியா

திருவருகைக்காலம் முதல் வாரம் — வெள்ளி

அவர்களுடைய கண்கள் திறந்தன. இயேசு அவர்களிடம், “இது யாருக்கும் தெரியாதபடி பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்” என்று கண்டிப்பாக எச்சரித்தார். ஆனால் அவர்கள் வெளியே சென்று, அந்நாடு முழுவதும் அவரைப் பற்றிய செய்தியைப் பரப்பினார்கள். மத்தேயு 9:30–31

இயேசு யார்? இயேசு இம்மண்ணுலகில் வாழ்ந்த காலத்தைவிட இன்று இந்தக் கேள்விக்குப் பதில் அளிப்பது மிகவும் எளிது. நமக்கு முன் வாழ்ந்து சென்ற எண்ணற்ற புனிதர்கள், இறைவேண்டலுடனும் ஆழ்ந்த அறிவுடனும் இயேசு யார் என்பதைப் பற்றி நமக்குப் பலவற்றைக் கற்றுத்தந்திருக்கிறார்கள்; இது இன்று நாம் பெற்றுள்ள ஓர் ஆசீராகும். அவர் கடவுள், தூய மூவொரு கடவுளின் இரண்டாம் ஆள், உலகின் மீட்பர், வாக்களிக்கப்பட்ட மெசியா, பலிக்குரிய செம்மறி எனவும், இன்னும் பலவாகவும் அவரை நாம் அறிந்திருக்கிறோம்.

மேலே உள்ள நற்செய்திப் பகுதி, பார்வையற்ற இருவரை இயேசு குணமாக்கிய புதுமையின் முடிவிலிருந்து எடுக்கப்பட்டுள்ளது. குணமடைந்ததால் அவர்கள் மகிழ்ச்சியில் திளைத்தார்கள்; உணர்ச்சிப் பெருக்கு அவர்களை ஆட்கொண்டது. இந்தப் புதுமையான குணமளிப்பைப் பற்றி, “இது யாருக்கும் தெரியாதபடி பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்” என்று இயேசு அவர்களுக்கு அறிவுறுத்தினார். ஆனால் அவர்களுடைய பரவசத்தை அடக்க முடியவில்லை. அவர்கள் வேண்டுமென்றே இயேசுவுக்குக் கீழ்ப்படிய மறுத்தார்கள் என்பதல்ல; மாறாக, இயேசு செய்ததை மற்றவர்களிடம் சொல்வதைத் தவிர, தங்கள் உளமார்ந்த நன்றியை வேறு எப்படித் தெரிவிப்பது என்று அவர்களுக்குத் தெரியவில்லை.

இயேசு தம்மைப் பற்றி மற்றவர்களிடம் சொல்ல வேண்டாம் என்று அவர்களிடம் கூறியதற்கு ஒரு காரணம், தாம் யார் என்பதை அவர்கள் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளவில்லை என்பதை அவர் அறிந்திருந்ததே. தம்மைப் பற்றிய அவர்களுடைய சாட்சியம், தம்மை முற்றிலும் உண்மைக்கு ஏற்றவாறு எடுத்துக்காட்டத் தவறிவிடும் என்பதை அவர் அறிந்திருந்தார். அவரே கடவுளின் செம்மறி. மீட்பர். மெசியா. பலிக்குரிய செம்மறி. தம் இரத்தத்தைச் சிந்தி நம்மை மீட்பதற்காக இவ்வுலகிற்கு வந்தவர் அவரே. ஆனால் மக்களில் பலர், தங்கள் நாட்டின் அரசியல் விடுதலைக்கான ஒரு “மெசியாவை” அல்லது புதுமைகள் செய்பவரை மட்டுமே விரும்பினார்கள். அரசியல் ஒடுக்குமுறையிலிருந்து தங்களைக் காப்பாற்றி, இவ்வுலகில் தங்களை ஒரு மாபெரும் நாடாக ஆக்குபவரையே அவர்கள் விரும்பினார்கள். ஆனால் இது இயேசுவின் பணி அல்ல.

இயேசு யார் என்பதையும், நம் வாழ்வில் அவர் யாராக இருக்க விரும்புகிறார் என்பதையும் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளும் வலையில் நாமும் அடிக்கடி விழுந்துவிடலாம். நமது அன்றாடப் போராட்டங்கள், அநீதிகள், இவ்வுலகத் துன்பங்கள் ஆகியவற்றிலிருந்து மட்டுமே நம்மைக் காப்பாற்றும் ஒரு “கடவுளை” நாம் விரும்பலாம். நாம் கடவுளுடைய விருப்பத்தின்படி நடப்பதற்குப் பதிலாக, நமது விருப்பத்தின்படி செயல்படும் ஒரு “கடவுளை” விரும்பலாம். நம்மைக் குணப்படுத்தி, இவ்வுலகச் சுமைகள் அனைத்திலிருந்தும் நம்மை விடுவிக்கும் ஒரு “கடவுளை” நாம் விரும்புகிறோம். ஆனால், தாம் துன்புற்று இறக்கப்போவதாக இயேசு தமது வாழ்நாள் முழுவதும் தெளிவாகக் கற்பித்தார். நாம் நம்முடைய சிலுவைகளைச் சுமந்துகொண்டு அவரைப் பின்தொடர வேண்டும் என்று கற்பித்தார். நாம் இறக்க வேண்டும், துன்பத்தை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும், இரக்கம் காட்ட வேண்டும், மறு கன்னத்தையும் திருப்பிக் காட்ட வேண்டும், உலகம் ஒருபோதும் புரிந்துகொள்ளாதவற்றில் நமது மாட்சியைக் கண்டடைய வேண்டும் என்றும் அவர் கற்பித்தார்.

இயேசு யார் என்பது பற்றிய உங்களுடைய பார்வையை மிக உரக்கப் பேசுவதைக் குறித்து அவர் உங்களை எச்சரிப்பாரா என்பதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். உண்மையில் கடவுளாக இல்லாத ஒரு “கடவுளை” மற்றவர்களுக்கு எடுத்துரைக்கும் போராட்டத்தில் இருக்கிறீர்களா? அல்லது, நமக்காக இறந்த கிறிஸ்துவுக்குச் சான்று பகரும் அளவுக்கு நம் ஆண்டவராகிய அவரையே நீங்கள் அறிந்துகொண்டிருக்கிறீர்களா? சிலுவையில் மட்டுமே பெருமை கொள்கிறீர்களா? சிலுவையில் அறையப்பட்ட கிறிஸ்துவைப் பறைசாற்றி, தாழ்ச்சி, இரக்கம், தியாகம் ஆகியவற்றின் ஆழ்ந்த ஞானத்தை மட்டுமே போதிக்கிறீர்களா? நம்மை மீட்கும் கடவுளைப் பற்றிய குழப்பமான சித்தரிப்புகள் அனைத்தையும் முற்றிலும் ஒதுக்கிவிட்டு, கிறிஸ்துவை உண்மையாகப் பறைசாற்ற உங்களை மீண்டும் அர்ப்பணியுங்கள்.

மெய்யானவரும் என்னை மீட்பவருமான என் ஆண்டவரே, என்னை உம்மிடம் ஒப்படைக்கிறேன்; நீர் உண்மையில் இருப்பதுபோலவே உம்மை அறிந்து அன்பு செய்ய மன்றாடுகிறேன். உம்மைக் காணத் தேவையான கண்களையும், உம்மை அறிந்து அன்பு செய்யத் தேவையான மனத்தையும் இதயத்தையும் எனக்குத் தந்தருளும். என் ஆண்டவரே, நீர் யார் என்பதைப் பற்றி என்னிடமுள்ள தவறான பார்வைகள் அனைத்தையும் அகற்றி, அவற்றிற்குப் பதிலாக உம்மைப் பற்றிய மெய்யறிவை என்னுள் பதித்தருளும். நான் உம்மை அறிந்துகொள்ளும்போது, உமது பெருமையை அனைவருக்கும் பறைசாற்ற நீர் என்னைப் பயன்படுத்தும்படி என்னையே உமக்கு ஒப்புக்கொடுக்கிறேன். இயேசுவே, உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

கிறிஸ்து அனுப்பும் பணியில்

திருவருகைக்காலம் முதல் வாரம் — சனி

“அறுவடை மிகுதி; வேலையாள்களோ குறைவு. ஆகவே, அறுவடையின் உரிமையாளர் தமது அறுவடைக்கு வேலையாள்களை அனுப்புமாறு அவரிடம் வேண்டுங்கள்.” மத்தேயு 9:37–38

கடவுள் உங்களிடம் விரும்புவது என்ன? உங்கள் பணி என்ன? ஆர்வமிக்க கிறிஸ்தவர்கள் சிலர் புகழ்பெற்ற நற்செய்தி அறிவிப்பாளராக வேண்டும் என்று கனவு காணலாம். சிலர் அனைவரும் பாராட்டும் வீரமிக்க பிறரன்புச் செயல்களைச் செய்யக் கனவு காணலாம். இன்னும் சிலர் குடும்பத்தினருக்கும் நண்பர்களுக்கும் நெருக்கமாக இருந்து, மிகவும் அமைதியான, மறைவான நம்பிக்கை வாழ்வு வாழ விரும்பலாம். ஆனால், கடவுள் உங்களிடமே விரும்புவது என்ன?

மேலே உள்ள பகுதியில், “தமது அறுவடைக்கு வேலையாள்களை” அனுப்புமாறு வேண்டிக்கொள்ள இயேசு தமது சீடர்களை வலியுறுத்துகிறார். நம் ஆண்டவர் குறிப்பிடும் “வேலையாள்களுள்” நீங்களும் ஒருவர் என்பதில் உறுதியாக இருக்கலாம். இந்தப் பணி அருள்பணியாளர்கள், துறவியர், முழுநேரப் பொதுநிலை நற்செய்தி அறிவிப்பாளர்கள் போன்ற மற்றவர்களுக்கானது என்று நினைப்பது எளிது. தங்களால் பெரிதாக எதையும் அளிக்க முடியாது என்று பலரும் முடிவுசெய்வதும் எளிது. ஆனால், இது உண்மைக்கு முற்றிலும் மாறானது.

தனிச்சிறப்பும் மாட்சியும் மிக்க வழிகளில் உங்களைப் பயன்படுத்தக் கடவுள் விரும்புகிறார். ஆம், “தனிச்சிறப்பும் மாட்சியும் மிக்க வழிகளில்!” நிச்சயமாக, நீங்கள் அடுத்த மிகப் பிரபலமான YouTube நற்செய்தி அறிவிப்பாளராகப் போகிறீர்கள் என்றோ, புனித அன்னை தெரேசாவைப் போல உலகின் கவனத்தை ஈர்க்கப்போகிறீர்கள் என்றோ இதற்குப் பொருளல்ல. ஆனால், கடவுள் உங்களிடம் எதிர்பார்க்கும் பணி, முற்காலத்தில் வாழ்ந்த அல்லது இன்று வாழ்ந்துகொண்டிருக்கும் மிகப் பெரிய புனிதர்கள் எவருடைய பணியையும் போலவே உண்மையானதும் முக்கியமானதுமாகும்.

வாழ்வின் புனிதம் செபத்தில் மட்டுமல்ல, செயலிலும் கண்டறியப்படுகிறது. நீங்கள் ஒவ்வொரு நாளும் செபித்து, கிறிஸ்துவுக்கு இன்னும் நெருக்கமாக வளரும்போது, இன்றைய நற்செய்தி தொடர்ந்து கூறுவதுபோல, “நோயுற்றோரைக் குணமாக்குங்கள், இறந்தோரை உயிர்ப்பியுங்கள், தொழுநோயாளர்களைத் தூய்மையாக்குங்கள், பேய்களை ஓட்டுங்கள்” (மத்தேயு 10:8) என்று அவர் உங்களை வலியுறுத்துவார். ஆனால், உங்கள் சொந்த அழைத்தலுக்கு ஏற்ற தனித்துவமான முறையில் இதைச் செய்யவே அவர் உங்களை அழைப்பார். உங்கள் அன்றாடக் கடமையை நீங்கள் புறக்கணிக்கக் கூடாது. அப்படியானால், நீங்கள் அன்றாடம் சந்திப்பவர்களில் நோயுற்றோர், இறந்தோர், தொழுநோயாளர்கள், பேய்பிடித்தோர் யார்? ஏதோ ஓர் அளவில் இவர்கள் அனைவரும் உங்களைச் சுற்றியே இருக்கக்கூடும். எடுத்துக்காட்டாக, “தொழுநோயாளர்களாக” இருப்பவர்களை எண்ணிப் பாருங்கள். இவர்களே சமூகத்தால் “ஒதுக்கப்பட்டவர்கள்.” நம் உலகம் கடுமையாகவும் கொடூரமாகவும் இருக்கக்கூடும்; சிலர் தாங்கள் வழிதவறித் தனிமையில் இருப்பதாக உணரலாம். உங்களுக்குத் தெரிந்தவர்களில் யார் இந்த நிலையில் இருக்கக்கூடும்? சிறிது ஊக்கமும் புரிதலும் பரிவும் யாருக்குத் தேவைப்படுகின்றன? வேறொருவருக்குக் கொடுக்காத ஓர் அன்றாடக் கடமையைக் கடவுள் உங்களுக்குக் கொடுத்திருக்கிறார். ஆகவே, உங்கள் அன்பு தேவைப்படும் சிலர் இருக்கிறார்கள். அவர்களைத் தேடுங்கள், அவர்களை அணுகுங்கள், கிறிஸ்துவை அவர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ளுங்கள், அவர்களுக்குத் துணையாக இருங்கள்.

மற்றொருவருக்குக் கிறிஸ்துவாக இருக்கும்படி உங்களுக்கு அளிக்கப்பட்டுள்ள, தனிச்சிறப்பும் மாட்சியும் மிக்க இந்த அழைப்பை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். அன்பின் இந்தக் கடமையை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். கிறிஸ்துவுக்காக உழைக்கும் வேலையாளாக அழைக்கப்பட்டவராக உங்களைக் காணுங்கள். உங்கள் வாழ்வில் இந்தப் பணியை எவ்விதமாக நிறைவேற்ற வேண்டியிருந்தாலும், அதை முழுமையாகவும் மாட்சியுறவும் நிறைவேற்ற உங்களை அர்ப்பணியுங்கள்.

என் அன்பு ஆண்டவரே, உமது தெய்வீகப் பணிக்கு என்னை அர்ப்பணிக்கிறேன். உம்மையும் என் வாழ்வுக்கான உமது திருவுளத்தையும் நான் தேர்ந்தெடுக்கிறேன். அன்பு ஆண்டவரே, உமது அன்பும் இரக்கமும் மிகவும் தேவைப்படுவோரிடம் என்னை அனுப்பும். என் பொறுப்பில் ஒப்படைக்கப்பட்டவர்கள் தங்கள் வாழ்வில் உமது மாட்சிமைமிக்க, மீட்பளிக்கும் அருளை அனுபவிக்கும்படி, அந்த அன்பையும் இரக்கத்தையும் அவர்களிடம் நான் எவ்வாறு கொண்டுசெல்ல முடியும் என்பதை அறிய எனக்கு உதவியருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

பொருளடக்கம்

Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble

இந்தப் பக்கத்தைப் பகிரவும்:

பகிர்வதற்கான கூடுதல் வழிகள்