
ಇ-ಪುಸ್ತಕ & ಪೇಪರ್ಬ್ಯಾಕ್ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಲಭ್ಯ!
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 1
ಜಪಸರವನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದರಿಂದ ಹೃದಯದ ಬಡಿತ ನಿಧಾನವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ರಕ್ತದೊತ್ತಡಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅಧ್ಯಯನಗಳು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಆರಾಧನೆಯಿಂದಲೂ ಇದೇ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ದೇಹಕ್ಕೆ ಒಳಿತನ್ನು ಮಾಡಿ—ಜಪಸರವನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ. ಪರಮಪ್ರಸಾದದಲ್ಲಿ ಯೇಸುವನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ.
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 2
ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನೇಕರಿಗೆ ಯಾತನೆಯು ಜೀವನದ ಒಂದು ವಾಸ್ತವವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟ. ಯಾತನೆಯನ್ನು ನಾವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಸಂತ ಜಾನ್ ಪಾಲ್ II ತಮ್ಮ ಅಪೋಸ್ತೋಲಿಕ ಪತ್ರವಾದ ಸಾಲ್ವಿಫಿಚಿ ದೊಲೋರಿಸ್ನಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ: “ವಿಮೋಚಕರು ಮಾನವನ ಬದಲಾಗಿ ಮತ್ತು ಮಾನವನಿಗಾಗಿ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಾನವನಿಗೂ ವಿಮೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಆದ ಪಾಲಿದೆ…ಯಾತನೆಯ ಮೂಲಕ ವಿಮೋಚನೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸುವಾಗ, ಕ್ರಿಸ್ತರು ಮಾಡಿರುವುದು ಇನ್ನೊಂದೂ ಇದೆ: ಮಾನವ ಯಾತನೆಯನ್ನು ವಿಮೋಚನೆಯ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಾನವನೂ ತನ್ನ ಯಾತನೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತರ ವಿಮೋಚನಾತ್ಮಕ ಯಾತನೆಯ ಪಾಲುದಾರನಾಗಬಹುದು” (#19).
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 3
ತೀವ್ರವಾದ ದೈಹಿಕ ಮಿತಿಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಅನೇಕ ಅಂಗವಿಕಲರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆನಂದ, ಒಂದು ಸರಳತೆ ಇರುವುದನ್ನು ನೀವು ಗಮನಿಸಿದ್ದೀರಾ? ನಮ್ಮ ಯಾತನೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಕೈಬಿಡದ ದೇವರಲ್ಲಿ ಅವರಿಗಿರುವ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಅದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರು ನಮಗೆ ಕಲಿಸಬೇಕಾದದ್ದು ಬಹಳಷ್ಟಿದೆ.
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 4
ಜನಪ್ರಿಯ ಭಕ್ತಿಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಪೂಜ್ಯ ಕನ್ಯೆ ಮರಿಯಳ “ನಿದ್ರಾಪ್ರವೇಶ,” ಅಂದರೆ “ನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರುವಿಕೆ”ಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತೇವೆ. ಶಾಂತವಾಗಿ, ಪ್ರಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ, ಭಯವಿಲ್ಲದೆ—ನಾವು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರುವಂತೆಯೇ. ದೇವರ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭರವಸೆಯೊಂದಿಗೆ. ಅವಳು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ—ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಶಾಂತಿಯುತವಾದ ಪಯಣ. “ಮಾತೆ ಮರಿಯಳೇ, ನಮ್ಮ ಮರಣದ ಗಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಂದಿಗಿರು.”
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 5
ನಮ್ಮ ಪೂಜ್ಯ ಮಾತೆಯ ಮೇಲಿನ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಲು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾದುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಿ. ಅವಳು ನಮ್ಮ ಪ್ರಬಲ ಮಧ್ಯಸ್ಥೆ, ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ತಾಯಿ. ಅವಳ ಮೇಲಿನ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವುದೆಂದರೆ ಅವಳ ಪುತ್ರ ಯೇಸುವಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಾಗುವುದು.
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 6
ನಾವು ಸಾಯುವ ದಿನದವರೆಗೂ ಬದುಕುವುದರ ಕುರಿತು ಹೇಳುವ ಒಂದು ಕಂಟ್ರಿ ಮತ್ತು ವೆಸ್ಟರ್ನ್ ಶೈಲಿಯ ಹಾಡಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿವೇಕವಿದೆ. ನಾಳೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಾನು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡರೆ, ಆ ದಿನಕ್ಕಾಗಿ ದೇವರು ನನಗೊಂದು ಯೋಜನೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರ್ಥ. ನಾನು ಜೀವಂತವಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಅವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ದೇವರು ನಮಗೆ ನೀಡುವ ಎಲ್ಲ ವಿಶ್ವಾಸ, ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಆನಂದದೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಪ್ರತಿದಿನವನ್ನೂ ಜೀವಿಸೋಣ.
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 7
ಸದಾ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳ ಸಂತ ಜಾನ್ ಪಾಲ್ II ವೃದ್ಧರ ಕರೆಯ ಕುರಿತು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: “ವಯಸ್ಸಾಗುತ್ತಿರುವವರ ಕಡೆಗೆ ನಮ್ಮ ಗಮನವನ್ನು ಹರಿಸುವುದೆಂದರೆ, ಅವರು ಪೂರೈಸಬೇಕಾದ ಧ್ಯೇಯದೊಂದಿಗೆ, ನೀಡಬೇಕಾದ ಅನನ್ಯ ಕೊಡುಗೆಯೊಂದಿಗೆ, ಪರಿಹರಿಸಬೇಕಾದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹೊರಬೇಕಾದ ಹೊರೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಜಗತ್ತಿಗಾಗಿ ದೇವರಿಗಿರುವ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೊಂದು ಮಹತ್ವದ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು” (ಸಕ್ರಿಯ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಕುರಿತ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವೇದಿಕೆಯ ಭಾಗವಹಿಸುವವರಿಗೆ ಜಾನ್ ಪಾಲ್ II ನೀಡಿದ ಭಾಷಣ, #3).
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 8
ನಮ್ಮ ಮೌಲ್ಯವು ನಾವು ಉತ್ಪಾದಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ದೇವರ ಮಗುವಾಗಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಇದೆ ಎಂದು ವಯಸ್ಸಾಗುವಿಕೆ ನಮಗೆ ಕಲಿಸುತ್ತದೆ.
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 9
ದಿ ಮ್ಯೂಸಿಕ್ ಮ್ಯಾನ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಹೆರಾಲ್ಡ್ ಹಿಲ್ ಹಾಡುವ ಒಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಹಾಡಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ “ಹೆಚ್ಚು ದುಃಖಿತಳಾದರೂ ಹೆಚ್ಚು ವಿವೇಕವಿರುವ ಹುಡುಗಿ ನನಗೆ ಬೇಕು” ಎಂಬ ಸಾಲಿದೆ. ಅವನು ಅದನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಹಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗೆ ಆ ಮಾತು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಪಾಪ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮ ಪೂಜ್ಯ ಮಾತೆ ಮಾತ್ರ ಪಾಪರಹಿತಳು. ನಮಗೆ ವಯಸ್ಸಾದಂತೆ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಪಾಪಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಸಾಯಲಿಲ್ಲವೆಂದೂ, ದೇವರ ಬಳಿಗೆ ಮರಳಲು ನಮಗೆ ಸಮಯವೂ ಅವಕಾಶವೂ ಇದೆಯೆಂದೂ ಅವರಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಪ್ರೇರಿತರಾಗುತ್ತೇವೆ.
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 10
ನಮ್ಮ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ ಕಾಣುವುದು (“ಎಲ್ಲರೂ ಅದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಅದೇನೂ ದೊಡ್ಡ ವಿಷಯವಲ್ಲ!”) ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ದೇವರಿಗೆ ಆಳವಾದ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸುವುದರಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾನು ನಂಬುತ್ತೇನೆ. ನಾವು ಪಾಪ ಮಾಡಿಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ನಮಗೆ ರಕ್ಷಣೆಯ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನಾಗಲಿ, ದೇವರ ಕ್ಷಮೆಯು ನಮಗೆ ನೀಡುವ ಅದ್ಭುತ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಆನಂದವನ್ನಾಗಲಿ ನಾವು ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 11
ನಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಪಾಪಗಳು ಮತ್ತು ತಪ್ಪುಗಳ ಅನುಭವವು ಮುಂದೆ ಸದ್ಗುಣದಿಂದ ಬಾಳಲು ಬಲವಾದ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಬಹುದು (“ನಾನು ಅದನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ, ಮತ್ತೆ ಎಂದಿಗೂ ಆ ದಾರಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ!”).
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 12
ಪಾಪದ ನಂತರ, ಅಂದರೆ ದೇವರಿಂದ ವಿಮುಖರಾದ ನಂತರ, ನಮಗೆ ದೊರೆಯಬಹುದೆಂದು ಆಶಿಸುವ ಒಂದು ಅನುಗ್ರಹವೆಂದರೆ, ತಮ್ಮ ಹೋರಾಟಗಳಲ್ಲಿರುವ ಇತರರ ಬಗೆಗಿನ ಅನುಕಂಪ. ನಾಣ್ಣುಡಿಯಂತೆ, “ಅದೃಷ್ಟದ ಕೃಪೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಾನೂ ಅದೇ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತಿದ್ದೆ.”
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 13
ರೋಮಾಪುರದವರಿಗೆ 5:20ರ ಪ್ರಕಾರ, “…ಪಾಪವು ಹೆಚ್ಚಾದಲ್ಲಿ ಅನುಗ್ರಹವು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಉಕ್ಕಿಹರಿಯಿತು.” ನಿಜವಾಗಿ, ದೇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಎಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾರೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಪಾಪಗಳನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಮಹಾಪಾಪಿಗಳು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಮಹಾನ್ ಸಂತರಾಗುತ್ತಾರೆ—ಸಂತ ಆಗಸ್ಟೀನ್ ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ತೀವ್ರ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ಪಾವಿತ್ರ್ಯದ ಸಾಧನೆಯತ್ತ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸಂತ ಪೌಲರು ಇದಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಉದಾಹರಣೆ. ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಅರೆಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಡೆಸದೆ, ನಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ದೇವರನ್ನೂ ನಮ್ಮ ನೆರೆಯವರನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸಲು ಸಮರ್ಪಿಸುವ ದೃಢಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಅವರ ಜೀವನಗಳಿಂದ ಪಡೆಯೋಣ.
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 14
ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ದೃಢವಾಗಿ ನಂಬಿಕೆಯಿಟ್ಟಿರುವ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳೇ ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ನೆರವಾಗುವುದರಲ್ಲಿಯೂ ಹೆಚ್ಚು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಅಧ್ಯಯನಗಳು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಲೋಕದ ಜೀವನವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪರಲೋಕಕ್ಕಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ನಂಬುವುದರಿಂದ ಈ ಲೋಕವು ನಿಮಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಅಮೂಲ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 15
ವೈದ್ಯಕೀಯವಾಗಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ “ಮರಣಹೊಂದಿ”, ಮತ್ತೆ ಜೀವಕ್ಕೆ ಮರಳುವ ಮರಣದ ಅಂಚಿನ ಅನುಭವಗಳ ಕುರಿತು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಬರಹಗಳನ್ನು ಓದುವುದು ನನಗೆ ಬಹಳ ಇಷ್ಟ. ಪುರೋಹಿತನಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ಇಂತಹ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ಅನೇಕರಿಂದ ಅವರ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಕೇಳುವ ಸೌಭಾಗ್ಯ ನನಗೆ ದೊರೆತಿದೆ. ತಾವು ಹಿಂದೆಂದೂ ಅಂತಹ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿರಲಿಲ್ಲವೆಂದೂ, ಈಗ ತಮಗೆ ಸಾಯುವ ಭಯವೇ ಇಲ್ಲವೆಂದೂ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆ ಅನುಭವವು ಅವರನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತದೆ; ಆ ಅನುಭವವಾಗದ ನಮ್ಮಂತಹವರಿಗೆ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 16
ಮರಣದ ಅಂಚಿನ ಅನುಭವವನ್ನು ಪಡೆದವರು “ಪ್ರಕಾಶಮಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನು” ಭೇಟಿಯಾದುದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಯಾವುದನ್ನೂ ಮರೆಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಅವರ ಇಡೀ ಜೀವನವೇ ಅಲ್ಲಿ ಪರಿಶೀಲನೆಗೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿಯಲಾಗಿತ್ತು, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಲಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಆ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ನ್ಯಾಯವಾಗಿಯೂ ಸತ್ಯವಾಗಿಯೂ ತೀರ್ಪುಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 17
ತಮ್ಮ 1999ರ ವಯೋವೃದ್ಧರಿಗೆ ಪತ್ರ (#14)ದಲ್ಲಿ, ಸಂತ ಎರಡನೇ ಜಗದ್ಗುರು ಜೋನ್ ಪಾಲ್ ಅವರು ವಯಸ್ಸಾಗುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲೇ ನಮ್ಮ ಮರ್ತ್ಯತೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸುವ ಸಂಗತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ: “ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದಂತೆ ನಮ್ಮ ‘ಸಂಜೆಗಾಲದ’ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಚಿಂತಿಸುವುದು ಸಹಜ. ಬೇರಾವುದೂ ನೆನಪಿಸದಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರು, ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಪರಿಚಿತರ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಲೇ ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಸಂಗತಿಯೇ ಅದನ್ನು ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ…ಜೀವನ ಮತ್ತು ಮರಣವನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸುವ ಗೆರೆ ನಮ್ಮ ಸಮುದಾಯಗಳ ಮೂಲಕ ಹಾದುಹೋಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ತಡೆಯಲಾಗದಂತೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಲೇ ಬರುತ್ತದೆ…ನಿತ್ಯತ್ವದ ಹೊಸ್ತಿಲಿನತ್ತ ದೃಷ್ಟಿ ಹರಿಸಲು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವು ಅತ್ಯಂತ ಸಹಜವಾದ ಸಮಯವಾಗಿದೆ.”
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 18
ಮರಣದ ವಿಚಾರ ಬಂದಾಗ ನಾವು ಹೇಗೋ ಹಿಂಜರಿಯುವುದನ್ನು ನೀವು ಗಮನಿಸಿದ್ದೀರಾ? “ಇಲ್ಲ, ಇದು ಸರಿಯಲ್ಲ!” ಎಂದು ನಾವು ಹೇಳುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ಮಾತು ಸರಿಯೇ. ಮರಣವು ನಮಗಾಗಿ ದೇವರು ಮಾಡಿದ ಮೂಲ ಯೋಜನೆಯ ಭಾಗವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾವು ಜೀವಕ್ಕಾಗಿ, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಮರಣದ ಎದುರು ನಾವು ಹಿಂಜರಿಯುವುದು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿರುವ ಮತ್ತೊಂದು “ಅಮರತ್ವದ ಸುಳಿವು” ಆಗಿದೆ.
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 19
ಯಾವ ಜೀವನವೂ ಅಲ್ಪವಾದುದಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವನವೂ ಅಮೂಲ್ಯವಾದುದು, ಮತ್ತೆ ಮರುಕಳಿಸಲಾಗದಂಥದು. ನಾವು ಪುನರ್ಜನ್ಮವನ್ನು ನಂಬಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರು ಸೃಷ್ಟಿಸಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಜೀವನವೂ ಅನನ್ಯವಾದುದು; ಅದು ಮತ್ತೆ ಎಂದಿಗೂ ಮರುಕಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 20
ಯೇಸುವಿಗೆ ಪ್ರಧಾನದೂತ ಗಬ್ರಿಯೇಲ್ ನೀಡಿದ “ಇಮ್ಮಾನುವೇಲ್” ಎಂಬ ಹೆಸರು ನನಗೆ ಬಹಳ ಪ್ರಿಯವಾದ ಹೆಸರುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ಅದರ ಅರ್ಥ “ದೇವರು-ನಮ್ಮೊಂದಿಗಿದ್ದಾರೆ.” ಯೋಚಿಸಿ ನೋಡಿ—ಪ್ರತಿದಿನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದಾರೆ!
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 21
ದೇವರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಅತ್ಯಂತ ರಹಸ್ಯವಾದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಲೋಚನೆಯೂ ತಿಳಿದಿದೆ ಎಂಬ ನಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನೆನಪಿದೆ. ಆದರೆ ಈಗ ಅದು ನನಗೆ ಬಹಳ ಇಷ್ಟ. ಏಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ಒಳ್ಳೆಯ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ತರಲಾಗದಿದ್ದರೂ, ಅವು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿವೆ—ಅವರಿಗೆ ನನ್ನ ಹೃದಯ ತಿಳಿದಿದೆ.
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22
ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳು ಎಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿವೆ ಎಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಅಂತರಾಳದ ಬಯಕೆಗಳು ನಮಗೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿದಿರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅನೇಕ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಲೇಖಕರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ದೇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ತಮ್ಮ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಹೋಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿರುವುದರಿಂದ, ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿ ಇಲ್ಲದಿರಲಿ, ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿರುವುದೇ ನಮ್ಮ ಅಂತರಾಳದ ಬಯಕೆಯಾಗಿದೆ. ನಾವು ಅನಂತವಾದುದಕ್ಕಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ—ಅನಂತ ಪ್ರೀತಿ, ಅನಂತ ತಿಳಿವಳಿಕೆ…ನಾವು ದೇವರಿಗಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 23
ಕ್ಷಮೆಯು ದೇವರಿಂದ ಬರುವ ಉಚಿತ ಕೊಡುಗೆ. ಸ್ವರ್ಗವು ದೇವರಿಂದ ಬರುವ ಉಚಿತ ಕೊಡುಗೆ. ಆದರೆ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು. ನಾವು ಬದುಕುವ ರೀತಿಯ ಮೂಲಕ ಈ ಅದ್ಭುತ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಎಂದಿಗೂ ತಪ್ಪದಿರೋಣ.
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 24
ಶುದ್ಧಿಸ್ಥಳದ ಕುರಿತ ನಮ್ಮ ಕಥೋಲಿಕ ನಂಬಿಕೆ ನನಗೆ ಬಹಳ ಪ್ರಿಯವಾದುದು. ದೇವರು ನಮಗಾಗಿ ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲದರಂತೆ, ಇದೂ ಅವರ ಪ್ರೀತಿಯ ಒಂದು ನಿದರ್ಶನ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೊಂದುವವರು ಎಂದು ನನಗನಿಸುತ್ತದೆ—ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯವರಲ್ಲ, ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಷ್ಟು ಕೆಟ್ಟವರಲ್ಲ—ಬೇರೆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಶುದ್ಧಿಸ್ಥಳದ ಶುದ್ಧೀಕರಣಕ್ಕೆ ತಕ್ಕವರು. ಶುದ್ಧಿಸ್ಥಳದ ದರ್ಶನವನ್ನು ಪಡೆದ ಸಂತರು, ದೇವರಿಂದ ದೂರವಿರುವ ಆತ್ಮಗಳ ನೋವಿನ ಜೊತೆಗೆ, ತಮ್ಮದಾಗಲಿದೆ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿರುವ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಅದ್ಭುತ ಆನಂದ ಮತ್ತು ನಿರೀಕ್ಷೆಯೂ ಬೆರೆತಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 25
ಸಂತ ಯೋಹಾನರ ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಯೇಸು, “ನಾನೇ ಪುನರುತ್ಥಾನವೂ ಜೀವವೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ” (11:25) ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಮುಂದುವರಿದು, “ನಾನೇ ಮಾರ್ಗವೂ ಸತ್ಯವೂ ಜೀವವೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಮೂಲಕವಲ್ಲದೆ ಯಾರೂ ಪಿತನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ” (14:6) ಎಂದೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಯೇಸು ನಮ್ಮನ್ನು ಪಿತನ ಮನೆಯತ್ತ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತರುತ್ತದೆ. ಅದೆಂಥ ಪ್ರಯಾಣವಾಗಿರಲಿದೆ!
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 26
ಕಾರ್ಡಿನಲ್ ಜಾನ್ ಹೆನ್ರಿ ನ್ಯೂಮನ್ ಅವರು “ವೈಚಾರಿಕ ಸಮ್ಮತಿ” ಮತ್ತು “ವಾಸ್ತವಿಕ ಸಮ್ಮತಿ”ಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆಗಾಗ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಇವೆರಡರ ನಡುವೆ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. “ವೈಚಾರಿಕ ಸಮ್ಮತಿ”ಯನ್ನು ನಾವು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೀಡುತ್ತೇವೆ, ಆದರೆ ಅದು ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವುದಿಲ್ಲ. “ವಾಸ್ತವಿಕ ಸಮ್ಮತಿ”ಯು ನಾವು ತಿಳಿದಿರುವುದಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ—ಅದು ನಾವು ಪ್ರತಿದಿನ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ನಿರ್ಧಾರಗಳ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 27
ಇತ್ತೀಚಿನ ಒಂದು ಅಧ್ಯಯನವು, ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗಗಳಿಗಿಂತ ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕವಲ್ಲದ ರೋಗಗಳಿಂದಲೇ ನಾವು ಹೆಚ್ಚು ಮರಣಹೊಂದುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಕಂಡುಕೊಂಡಿದೆ. ಅಂದರೆ, ನಮಗೆ ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯವಾಗಿ ಬಂದಿರುವ ಆನುವಂಶಿಕ ಗುಣಗಳಿಂದ. ಜಾರ್ಜ್ ಬರ್ನಾರ್ಡ್ ಷಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ: “ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಾರ್ಗವೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ತಂದೆತಾಯಿಯನ್ನು ನೀವೇ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು.” ಅದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ನಾವು ವ್ಯಾಯಾಮ ಮತ್ತು ಆಹಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನಹರಿಸಬಹುದು. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಪ್ರತಿದಿನದ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಜೀವನದ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ಆರೈಕೆ ಮಾಡಬಹುದು.
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 28
“ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ವಯೋವೃದ್ಧರ ಕಿರೀಟವಾಗಿದ್ದಾರೆ” (ಜ್ಞಾನೋಕ್ತಿಗಳು 17:6, RSVCE). ಅಜ್ಜ-ಅಜ್ಜಿಯರಾಗಿರುವ ನನ್ನ ಸಹೋದರ ಸಹೋದರಿಯರು ಇದನ್ನು ಖಂಡಿತ ಒಪ್ಪುತ್ತಾರೆ—ಅವರು ತಮ್ಮ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಹಳ ಮುದ್ದಿಸುತ್ತಾರೆ! ಆದರೆ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದೂ ಇದೆ. ಅಜ್ಜ-ಅಜ್ಜಿಯರು ತಮ್ಮ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ವಿಶಾಲವಾದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಅಜ್ಜನಾಗಿ ಅಥವಾ ಅಜ್ಜಿಯಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವು ನೀವು ತಿಳಿದಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಮಹತ್ವವುಳ್ಳವು.
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 29
ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳು ನಮಗೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕಾರಣವೆಂದರೆ, ತಾವು ಹೇಗೆ ಕಾಣುತ್ತೇವೆ ಎಂಬ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲದೆ ಅವರು ತುಂಬ ಸಹಜವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ನಡೆನುಡಿಗಳನ್ನು “ಪ್ರಾಥಮಿಕ ವಾಸ್ತವತೆ” ಎಂದು ವರ್ಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಪದವು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಸಹಜವಾಗಿ ನಡೆಯುವ, ಪಾಪದ ವಿಕೃತಿಗೆ ಒಳಗಾಗಿಲ್ಲವೆಂದು ತೋರುವ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಅಥವಾ ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವ ಮಾನವನ ಮುಖ, ಸಂತೋಷದ ಅಥವಾ ದುಃಖದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ತನಗರಿವಿಲ್ಲದೆಯೇ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖ; ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವ ಶಿಶುವಿನ ಮುಖ; ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಮಗ; ಮನೆಯ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಮೌನವಾಗಿ ಓದುತ್ತಿರುವ ಗಂಡ ಮತ್ತು ಹೆಂಡತಿ—ಇಂತಹ ಉದಾಹರಣೆಗಳಿಗೆ ಕೊನೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಇವುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ಇವು ನಮಗೆ ದೇವರ ಕುರಿತು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ.
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 30
ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿ ನಾವೇ ನಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದೇ. ಒಬ್ಬ ಹಿರಿಯರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ನಾನು ದೈಹಿಕ ಕ್ಷಮತೆಯ ಕ್ಲಬ್ಗೆ ಸೇರಿ ವ್ಯಾಯಾಮವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಹಿರಿಯರಿಗಾಗಿ ಇರುವ ಏರೋಬಿಕ್ಸ್ ತರಗತಿಗೆ ಸೇರಿದೆ. ಒಂದು ಗಂಟೆಯ ಕಾಲ ಬಾಗಿದೆ, ತಿರುಚಿಕೊಂಡೆ, ಸೊಂಟ ತಿರುಗಿಸಿದೆ, ಮೇಲಕ್ಕೂ ಕೆಳಕ್ಕೂ ಜಿಗಿದೆ, ಬೆವರಿಳಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ನಾನು ವ್ಯಾಯಾಮದ ಬಿಗಿ ಉಡುಪನ್ನು ತೊಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ತರಗತಿ ಮುಗಿದೇ ಹೋಗಿತ್ತು.”
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 31
ವಯಸ್ಸಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ ಮಾಡುವ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗಿ, ಆಗಾಗ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗುವ ಈ “ಮುಪ್ಪಿನ ಮರೆವಿನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ” ಹೇಗಿದೆ: “ದೇವರೇ, ನನಗೆ ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಇಷ್ಟವಾಗದ ಜನರನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡಲು ಮುಪ್ಪಿನ ಮರೆವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು; ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದವರನ್ನು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಭೇಟಿಯಾಗುವ ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನು ನೀಡು; ಮತ್ತು ಇವರ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಬೇಕಾದ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕೊಡು.” ನಗುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು.
ಚಿತ್ರ: ಹಳೆಯ ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳು: Flikr
Amazonನಲ್ಲಿ ಇ-ಪುಸ್ತಕವಾಗಿ ಅಥವಾ ಮೃದುರಟ್ಟಿನ ಪುಸ್ತಕವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಿದೆ!
