
ఈ-పుస్తకంగా & పేపర్బ్యాక్ రూపంలో కూడా లభిస్తుంది!
అక్టోబరు 1
జపమాల ప్రార్థించడం వల్ల గుండె కొట్టుకునే వేగం తగ్గుతుందని, రక్తపోటుకు మేలు కలుగుతుందని అధ్యయనాలు చెబుతున్నాయి. ఆరాధన కూడా ఇదే మేలు చేస్తుంది. కాబట్టి, మీ శరీరానికి మేలు చేయండి—జపమాల ప్రార్థించండి. దివ్యసత్ప్రసాదంలో ఉన్న యేసును ఆరాధించండి.
అక్టోబరు 2
వృద్ధాప్యంలో అనేకమందికి బాధ జీవితంలో ఒక వాస్తవంగా మారుతుందనేది స్పష్టం. బాధను మనం అర్థం చేసుకోవడం ఎంతో ముఖ్యం. పునీత రెండవ జాన్ పాల్ తన అపోస్తలిక లేఖ సాల్విఫికి డోలోరిస్లో ఇలా అన్నారు: “విమోచకుడు మానవుని స్థానంలోనూ, మానవుని కోసమూ బాధను అనుభవించాడు. ప్రతి మనిషికీ విమోచనలో తనదైన భాగం ఉంది…బాధ ద్వారా విమోచనను సాధిస్తూ, క్రీస్తు మానవ బాధలను కూడా విమోచన స్థాయికి ఉన్నతీకరించాడు. ఆ విధంగా ప్రతి మనిషి తన బాధలో క్రీస్తు విమోచనాత్మక బాధలో భాగస్వామి కాగలడు” (#19).
అక్టోబరు 3
తీవ్రమైన శారీరక పరిమితులను ఎదుర్కొంటున్నప్పటికీ, వైకల్యం ఉన్నవారిలో ఎంతమంది ఆనందంతో, నిరాడంబరతతో ఉంటారో మీరు గమనించారా? మన బాధల్లో మనలను విడిచిపెట్టని దేవునిపై వారికున్న నమ్మకాన్ని అది తెలియజేస్తుంది. వారి నుంచి మనం నేర్చుకోవలసింది ఎంతో ఉంది.
అక్టోబరు 4
ప్రజాభక్తిలో, ధన్య కన్య మరియమ్మ “సుప్తి” గురించి, అంటే ఆమె “నిద్రలోకి జారుకోవడం” గురించి మనం మాట్లాడుకుంటాం. ప్రశాంతంగా, ఏ ప్రయాస లేకుండా, భయం లేకుండా—రాత్రి మనం నిద్రలోకి జారుకున్నట్లే. దేవుని ప్రేమపై సంపూర్ణ నమ్మకంతో. ఆమె పరలోకంలో మేల్కొంటుంది—స్వర్గానికి ప్రశాంతమైన పయనం. “మరియమాతా, మా మరణ సమయంలో మాకు తోడుగా ఉండు.”
అక్టోబరు 5
మన ధన్యమాత పట్ల మీ ప్రేమను పెంచుకోవడానికి చేయగలిగినదంతా చేయండి. ఆమె మన కోసం శక్తివంతంగా మధ్యస్థ ప్రార్థన చేసే తల్లి, మనలను ప్రేమించే తల్లి. ఆమె పట్ల మన ప్రేమ పెరగడమంటే ఆమె కుమారుడైన యేసుకు మరింత దగ్గరవడమే.
అక్టోబరు 6
మనం మరణించే రోజు వరకు జీవించడం గురించి చెప్పే ఒక కంట్రీ అండ్ వెస్టర్న్ పాట ఉంది. అందులో కొంత జ్ఞానం ఉంది. రేపు ఉదయం నేను నిద్రలేస్తే, ఆ రోజు కోసం దేవునికి నా పట్ల ఒక ప్రణాళిక ఉందని అర్థం. నేను సజీవంగా ఉండాలని ఆయన కోరుకుంటున్నాడు. కాబట్టి, దేవుడు మనకు ఇచ్చే విశ్వాసం, నిరీక్షణ, ఆనందం అన్నిటితో ప్రతి రోజును జీవిద్దాం.
అక్టోబరు 7
ఎల్లప్పుడూ సానుకూల దృక్పథంతో ఉండే పునీత రెండవ జాన్ పాల్ వృద్ధుల పిలుపు గురించి ఇలా చెబుతున్నారు: “వృద్ధుల వైపు మన దృష్టిని మళ్లించడమంటే, నెరవేర్చవలసిన బాధ్యతతో, అందించవలసిన విశిష్టమైన తోడ్పాటుతో, పరిష్కరించవలసిన సమస్యలతో, మోయవలసిన భారాలతో వారు లోకం పట్ల దేవుని ప్రణాళికలో ఎంతగా భాగమై ఉన్నారో గ్రహించడమే” (వృద్ధాప్యంలో చురుకైన జీవనంపై అంతర్జాతీయ వేదికలో పాల్గొన్నవారిని ఉద్దేశించి రెండవ జాన్ పాల్ చేసిన ప్రసంగం, #3).
అక్టోబరు 8
మన విలువ మనం ఎంత ఉత్పత్తి చేస్తున్నామనే దానిలో కాకుండా, దేవుని బిడ్డలుగా ఉండటంలోనే ఉందని వృద్ధాప్యం మనకు నేర్పుతుంది.
అక్టోబరు 9
ద మ్యూజిక్ మ్యాన్లో ప్రొఫెసర్ హారల్డ్ హిల్ పాడే ఒక ప్రసిద్ధ పాట ఉంది. “మరింత విచారంతో ఉన్నా, మరింత వివేకం గల అమ్మాయే నాకు కావాలి” అని ఆ పాట సాగుతుంది. అతను దానిని మంచి ఉద్దేశాలతో పాడడు; అయినా కొంతవరకు ఆ మాట మనందరినీ వర్ణిస్తుంది. మనమందరం పాపం చేశాం. మన ధన్యమాత మాత్రమే పాపరహితురాలు. మనకు వయసు పెరుగుతున్న కొద్దీ, మన పాపాల్లోనే మనం మరణించలేదనీ, దేవుని వద్దకు తిరిగి రావడానికి మనకు సమయం, అవకాశం ఉన్నాయనీ సహజంగానే ఆయనకు కృతజ్ఞతలు చెప్పాలనిపిస్తుంది.
అక్టోబరు 10
మన పాపాలను తేలికగా తీసుకోవడం (“అందరూ చేస్తున్నారు; ఇదేమీ పెద్ద విషయం కాదు!”), మనలను రక్షించినందుకు దేవుని పట్ల గాఢమైన కృతజ్ఞత కలగకుండా అడ్డుకుంటుందని నేను నమ్ముతున్నాను. మనం పాపం చేయలేదని అనుకుంటే, మనకు రక్షణ అవసరమనే అనుభూతి కలగదు; దేవుని క్షమాపణ ఇచ్చే అపారమైన స్వేచ్ఛను, ఆనందాన్ని కూడా మనం అనుభవించలేం.
అక్టోబరు 11
గతంలో మనం చేసిన పాపాలు, పొరపాట్ల అనుభవం, భవిష్యత్తులో సద్గుణంతో జీవించడానికి గొప్ప ప్రేరణ కాగలదు (“నేను అలా చేశాను; ఇక మళ్లీ ఎన్నడూ ఆ దారిలోకి వెళ్లను!”).
అక్టోబరు 12
పాపం చేసిన తరువాత, అంటే దేవుని నుంచి దూరమైన తరువాత, మనకు లభిస్తుందని ఆశించే ఒక కృపావరం ఏమిటంటే, తమ పోరాటాల్లో ఉన్న ఇతరుల పట్ల సానుభూతి కలగడం. ఒక నానుడి చెప్పినట్లు, “అదృష్టం కాపాడకపోయి ఉంటే, నేనూ ఆ స్థితిలోనే ఉండేవాణ్ని.”
అక్టోబరు 13
రోమీయులకు 5:20 ప్రకారం, “…పాపం పెరిగిన చోట, కృప మరింత సమృద్ధిగా పొంగిపొర్లింది.” నిజానికి, దేవుడు మనలను ఎంతగా ప్రేమిస్తున్నాడంటే, మన పాపాలను సైతం మన మేలు కోసం ఉపయోగిస్తాడు. గొప్ప పాపులు తరచూ గొప్ప పునీతులవుతారు—పునీత అగస్టీను గుర్తుకు వస్తారు. వారు తమ తపనను పవిత్రత సాధన వైపు మళ్లిస్తారు. పునీత పౌలు ఒక మంచి ఉదాహరణ. అరకొర ప్రయత్నాలతో మన జీవితాలను గడపకుండా, దేవుణ్ణి, మన పొరుగువారిని ప్రేమించడానికి మనల్ని మనం సంపూర్ణంగా అర్పించుకోవాలనే దృఢసంకల్పాన్ని వారి జీవితాల నుంచి పొందుదాం.
అక్టోబరు 14
విశ్వాసం గలవారిలో, పరలోకాన్ని అత్యంత దృఢంగా నమ్మేవారే ఈ లోకానికి సహాయం చేయడంలో కూడా అత్యంత చురుకుగా పాల్గొంటారని అధ్యయనాలు చెబుతున్నాయి. ఈ లోకంలోని జీవితం మిమ్మల్ని పరలోకానికి సిద్ధం చేస్తోందని నమ్మడం వల్ల, ఈ లోకం మీకు మరింత అమూల్యంగా మారుతున్నట్లు కనిపిస్తుంది.
అక్టోబరు 15
మరణానికి చేరువైన అనుభవాల గురించి—అంటే వైద్యపరంగా ఒక వ్యక్తి “మరణించి,” తిరిగి ప్రాణం పోసుకునే అనుభవాల గురించి—వెలువడుతున్న రచనలను చదవడం నాకెంతో ఇష్టం. నా యాజక జీవితంలో, ఇలాంటి అనుభవాలు పొందిన ఎంతోమంది నేరుగా చెప్పిన విషయాలు వినే భాగ్యం నాకు కలిగింది. అంతటి ప్రేమను తామెన్నడూ అనుభవించలేదని, ఇప్పుడు తమకు మరణభయం ఏమాత్రం లేదని వారంతా చెబుతారు. ఆ అనుభవం వారిని శాశ్వతంగా మార్చివేస్తుంది; అలాంటి అనుభవం లేని మనకు ఆశను ఇస్తుంది.
అక్టోబర్ 16
మరణానికి చేరువైన అనుభవం పొందినవారు ఒక “ప్రకాశమయమైన వ్యక్తిని” కలుసుకున్నట్లు చెబుతారు. ఆ వెలుగుకు ఏదీ మరుగుగా ఉండదని, తమ జీవితమంతా అక్కడ సమీక్షకు వస్తుందని అంటారు. తమ గురించి పూర్తిగా తెలిసినా, తమను సంపూర్ణంగా ప్రేమించారని వారు చెబుతారు. అయితే, ఆ వెలుగులో ప్రతి విషయానికీ న్యాయబద్ధంగా, సత్యానుసారంగా తీర్పు జరుగుతుందని కూడా అంటారు. ఇది ఒకేసారి ప్రోత్సాహాన్ని ఇస్తుంది, గంభీరంగా ఆలోచింపజేస్తుంది.
అక్టోబర్ 17
1999లో రాసిన తన వృద్ధులకు లేఖ (#14)లో, వయసు పైబడే ప్రక్రియలోనే మనం మర్త్యులమని గుర్తుచేసే అంశాలు ఇమిడి ఉన్నాయని పునీత రెండవ జాన్ పాల్ చెబుతున్నారు: “సంవత్సరాలు గడిచేకొద్దీ మన ‘జీవన సంధ్య’ గురించి మరింతగా ఆలోచించడం సహజం. మరేదీ గుర్తుచేయకపోయినా, మన కుటుంబ సభ్యులు, స్నేహితులు, పరిచయస్థుల సంఖ్య క్రమంగా తగ్గిపోతుండటమే దానిని మనకు గుర్తుచేస్తుంది…జీవనమరణాలను వేరుచేసే రేఖ మన సమాజాల గుండా సాగుతూ, అనివార్యంగా మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ మరింత దగ్గరవుతుంది…నిత్యత్వపు గుమ్మం వైపు దృష్టి సారించడానికి వృద్ధాప్యమే అత్యంత సహజమైన సమయం.”
అక్టోబర్ 18
మరణం ఎదుట మనం ఏదో విధంగా వెనక్కి తగ్గుతామని మీరు గమనించారా? “లేదు, ఇది సరికాదు!” అని మనం అంటాం. మనం అనేది నిజమే. మన కోసం దేవుడు చేసిన తొలి ప్రణాళికలో మరణం భాగం కాదు. మనం జీవం కోసం, పరలోకం కోసం సృష్టించబడ్డాం. మరణం ఎదుట మనం వెనక్కి తగ్గడం మన ఆత్మలోని మరో “అమరత్వ సూచన”.
అక్టోబర్ 19
అల్పమైన జీవితం అంటూ ఏదీ లేదు. ప్రతి జీవితం అమూల్యమైనది, మళ్లీ అదే రూపంలో రానిది. పునర్జన్మను మనం నమ్మలేం. ఎందుకంటే దేవుడు సృష్టించిన ప్రతి వ్యక్తి జీవితం అద్వితీయమైనది; అది మరెన్నడూ తిరిగి రాదు.
అక్టోబర్ 20
యేసుకు ప్రధానదూత గబ్రియేలు ఇచ్చిన “ఇమ్మానుయేలు” అనే పేరు నాకు ఎంతో ఇష్టమైన పేర్లలో ఒకటి. దాని అర్థం “దేవుడు మనతో ఉన్నాడు.” ఒక్కసారి ఆలోచించండి—ప్రతిరోజూ, ప్రతి నిమిషం దేవుడు మీతోనే ఉన్నారు!
అక్టోబర్ 21
మన అత్యంత రహస్యమైన ప్రతి ఆలోచన కూడా దేవునికి తెలుసన్న మన విశ్వాసం చిన్నప్పుడు నాకు నచ్చేది కాదని గుర్తుంది. కానీ ఇప్పుడు అది నాకెంతో ఇష్టం. అంటే, నా మంచి ఉద్దేశాలను విజయవంతంగా ఆచరణలో పెట్టలేకపోయినా, అవి ఆయనకు తెలుసు—నా హృదయం ఆయనకు తెలుసు.
అక్టోబర్ 22
మన హృదయాలు ఎంత లోతైనవంటే, మన అంతరాంతరాల్లోని కోరికలు మనకే స్పష్టంగా తెలియవని అనేకమంది ఆధ్యాత్మిక రచయితలు చెబుతారు. మనం దేవునిచే, ఆయన స్వరూపంలో, ఆయన పోలికలో సృష్టించబడ్డాం కాబట్టి, మనకు తెలిసినా తెలియకపోయినా, దేవునితో ప్రేమబంధంలో ఉండటమే మన అంతరంగపు అత్యంత గాఢమైన కోరిక. మనం అనంతమైన దాని కోసం—అనంతమైన ప్రేమ కోసం, అనంతమైన అవగాహన కోసం—సృష్టించబడ్డాం…మనం దేవుని కోసం సృష్టించబడ్డాం.
అక్టోబర్ 23
క్షమాపణ దేవుడు ఉచితంగా ఇచ్చే వరం. పరలోకం దేవుడు ఉచితంగా ఇచ్చే వరం. అయితే వరాన్ని స్వీకరించాలి. మనం జీవించే విధానం ద్వారా ఈ అపూర్వమైన వరాన్ని స్వీకరించడంలో ఎన్నడూ విఫలం కాకుందాం.
అక్టోబర్ 24
ఉత్తరించే స్థలం గురించిన మన కతోలిక విశ్వాసం నాకెంతో ఇష్టం. దేవుడు మన కోసం చేసే ప్రతిదానిలాగే, అది కూడా ఆయన ప్రేమకు ఒక ఉదాహరణ. మనలో చాలామందికి సరిపోయేది అదే అని నాకు అనిపిస్తుంది—పరలోకానికి వెళ్లేంత మంచితనం లేదు, నరకానికి వెళ్లేంత చెడుతనం లేదు—మరో మాటలో చెప్పాలంటే, ఉత్తరించే స్థలంలోని శుద్ధీకరణకు మనం పూర్తిగా తగినవాళ్లం. ఉత్తరించే స్థల దర్శనం పొందిన పునీతులు, అక్కడి ఆత్మలలో దేవునికి దూరంగా ఉన్నందువల్ల కలిగే వేదనతోపాటు, తమకు లభించబోయేదిగా తెలిసిన భవిష్యత్తును తలచుకొని కలిగే అపారమైన ఆనందం, ఆశ కూడా మిళితమై ఉంటాయని చెబుతారు.
అక్టోబర్ 25
పునీత యోహాను సువార్తలో యేసు, “నేనే పునరుత్థానమును, జీవమును” (11:25) అని అంటారు. ఇంకా ఆయన, “నేనే మార్గమును, సత్యమును, జీవమును. నా ద్వారానే తప్ప ఎవరూ తండ్రి వద్దకు రారు” (14:6) అని అంటారు. యేసు మనల్ని మోసుకొని తండ్రి ఇంటికి తీసుకువెళ్తున్న దృశ్యాన్ని ఇది మన మనసులో నిలుపుతుంది. ఆ ప్రయాణం ఎంత అద్భుతంగా ఉంటుందో!
అక్టోబర్ 26
కార్డినల్ జాన్ హెన్రీ న్యూమన్ తరచుగా “భావనాత్మక సమ్మతి,” “వాస్తవ సమ్మతి” గురించి మాట్లాడేవారు. ఈ రెండింటి మధ్య ఎంతో తేడా ఉందని ఆయన చెప్పారు. “భావనాత్మక సమ్మతి” మనసులో ఇచ్చేది, కానీ అది మన జీవితాలపై ప్రభావం చూపదు. “వాస్తవ సమ్మతి” మనకు తెలిసిన దాని ప్రకారం నడుచుకునేలా చేస్తుంది—మనం ప్రతిరోజూ తీసుకునే నిర్ణయాలపై ఆ జ్ఞానం ప్రభావం చూపనిస్తుంది.
అక్టోబర్ 27
అంటువ్యాధులకంటే అంటువ్యాధులు కాని రోగాలవల్లే మనం ఎక్కువగా మరణిస్తున్నామని ఇటీవలి ఒక అధ్యయనం వెల్లడించింది. మరో మాటలో చెప్పాలంటే, మన జన్యు వారసత్వం వల్లనే. జార్జ్ బెర్నార్డ్ షా ఇలా అన్నారు: “దీర్ఘాయుష్షును ఖాయం చేసుకోవడానికి ఉత్తమమైన మార్గం మీ తల్లిదండ్రులను మీరే ఎంచుకోవడం.” అది సాధ్యం కాదు కాబట్టి, మనం వ్యాయామం, ఆహారం విషయంలో శ్రద్ధ వహించవచ్చు. అన్నింటికంటే ముఖ్యంగా, ప్రతిరోజూ ప్రార్థనామయంగా జీవించడం ద్వారా మన ఆత్మ సంరక్షణపై శ్రద్ధ వహించవచ్చు.
అక్టోబర్ 28
“మనుమలు, మనుమరాళ్లు వృద్ధులకు కిరీటం” (సామెతలు 17:6, RSVCE). అమ్మమ్మలు, నానమ్మలు, తాతయ్యలైన నా సహోదర సహోదరీలు దీనితో తప్పక ఏకీభవిస్తారు—వారికి తమ మనుమలు, మనుమరాళ్లంటే ప్రాణం! అయితే అంతకంటే ఎక్కువే ఉంది. అమ్మమ్మలు, నానమ్మలు, తాతయ్యలు తమ మనుమలు, మనుమరాళ్లకు విశాలమైన జీవన దృక్పథాన్ని అందిస్తారు. అమ్మమ్మగా, నానమ్మగా లేదా తాతయ్యగా మీ దృక్పథం, మీ విశ్వాసం మీరు ఊహించినదానికంటే ఎంతో ముఖ్యమైనవి.
అక్టోబర్ 29
చిన్నపిల్లలు మనకు అంత ఆనందాన్ని కలిగించడానికి ఒక కారణం, వారు తమ గురించి అతిగా ఆలోచించకుండా ఎంతో సహజంగా ఉండటమే. వారి చేష్టలను “ప్రాథమిక వాస్తవికత” అని వర్ణిస్తారు. మనందరి జీవితాల్లో సహజంగా జరిగే, పాపం వల్ల కలిగే వక్రీకరణకు లోనుకానట్లు అనిపించే సంఘటనలను ఈ మాట వివరిస్తుంది. విశ్రాంతిలోనో, ఆలోచనలోనో ఉన్నప్పుడు, ఆనందం లేదా దుఃఖం కలిగిన క్షణంలో ఎవరూ గమనిస్తున్నారని తెలియనప్పుడు కనిపించే మనిషి ముఖం; నిద్రిస్తున్న పసిబిడ్డ ముఖం; కలిసి పనిచేస్తున్న తండ్రీకొడుకులు; ఇంట్లోని విశ్రాంతి గదిలో నిశ్శబ్దంగా చదువుకుంటున్న భార్యాభర్తలు—ఇలాంటి ఉదాహరణలకు అంతే లేదు. వాటిని గమనించండి. అవి మనకు దేవుని గురించి తెలియజేస్తాయి.
అక్టోబర్ 30
మనల్ని చూసి మనమే నవ్వుకోగలగడం గొప్ప విషయం. వృద్ధులలో ఒకరు ఇలా అన్నారు: “వ్యాయామ కేంద్రంలో చేరి వ్యాయామం మొదలుపెట్టాలని నిర్ణయించుకున్నాను. అందుకే వృద్ధుల కోసం నిర్వహించే ఏరోబిక్స్ తరగతిలో చేరాను. ఒక గంటసేపు వంగాను, మెలికలు తిరిగాను, గుండ్రంగా తిరిగాను, పైకీ కిందికీ ఎగిరాను, చెమటలు కక్కాను. కానీ నా బిగుతైన వ్యాయామ దుస్తులు వేసుకోవడం పూర్తయ్యేసరికి, తరగతి అయిపోయింది.”
అక్టోబర్ 31
వయసు మీదపడుతున్నప్పుడు చేసుకునే ప్రార్థనగా, తరచూ ప్రస్తావించే ఈ “వృద్ధాప్య మతిమరుపు ప్రార్థన” ఎలా ఉంటుంది: “దేవా, నాకు ఎప్పుడూ నచ్చని వారిని మరచిపోయేంత మతిమరుపును; నాకు నచ్చినవారిని అనుకోకుండా కలుసుకునే అదృష్టాన్ని; ఆ ఇద్దరి మధ్య తేడాను గుర్తించగల కంటిచూపును నాకు దయచేయి.” నవ్వడం మంచిదే.
చిత్రం: పూర్వకాలపు చైనాలో ప్రేమాభివ్యక్తులు: ఫ్లికర్
అమెజాన్లో ఈ-పుస్తకంగా లేదా మృదువైన అట్టతో ముద్రిత పుస్తకంగా లభిస్తుంది!
