Mayroon din sa eBook & paperback na format!
Oktubre 1
Ipinakikita ng mga pag-aaral na ang pagdarasal ng rosaryo ay nagpapabagal sa tibok ng puso at mabuti para sa presyon ng dugo. Gayundin ang nagagawa ng adorasyon. Kaya, gumawa ng mabuti para sa iyong katawan—magdasal ng rosaryo. Sambahin si Hesus sa Kabanal-banalang Sakramento.
Oktubre 2
Malinaw na nagiging bahagi ng buhay ng marami ang pagdurusa sa kanilang katandaan. Napakahalagang maunawaan natin ang pagdurusa. Sinabi ni San Juan Pablo II sa kanyang liham apostoliko na Salvifici Doloris, “Nagdusa ang Manunubos bilang kahalili ng tao at para sa tao. Bawat tao ay may sariling bahagi sa Pagtubos…Sa pagsasakatuparan ng Pagtubos sa pamamagitan ng pagdurusa, si Kristo ay gayundin nag-angat sa pagdurusa ng tao sa antas ng Pagtubos. Kaya ang bawat tao, sa kanyang pagdurusa, ay maaari ring makibahagi sa mapagtubos na pagdurusa ni Kristo” (#19).
Oktubre 3
Napansin mo ba kung gaano karami sa mga taong may kapansanan ang may kagalakan at kasimplehan, kahit sa harap ng matitinding pisikal na limitasyon? Ipinahahayag nito ang kanilang pagtitiwala sa Diyos na hindi tayo iniiwan sa ating pagdurusa. Marami silang maituturo sa atin.
Oktubre 4
Sa debosyong bayan, tinutukoy natin ang “Dormisyon,” ang “pagkakatulog” ng Mahal na Birheng Maria. Payapa, walang kahirap-hirap, walang takot—gaya ng ating pagtulog sa gabi. Ganap na nagtitiwala sa pag-ibig ng Diyos. Nagigising siya sa kabilang buhay—isang payapang paglipat sa Langit. “Inang Maria, samahan mo kami sa oras ng aming kamatayan.”
Oktubre 5
Gawin mo ang lahat ng iyong makakaya upang lumago sa pagmamahal sa ating Mahal na Ina. Siya ang ating makapangyarihang tagapamagitan, ang ating mapagmahal na Ina. Ang paglago sa ating pagmamahal sa kanya ay paglapit sa kanyang Anak na si Hesus.
Oktubre 6
May isang awiting country and western tungkol sa pamumuhay hanggang sa araw ng ating kamatayan. May karunungan sa diwang iyon. Kung magising ako bukas ng umaga, ibig sabihin ay may plano ang Diyos para sa akin sa araw na iyon. Nais Niyang mabuhay ako. Kaya nawa’y isabuhay natin ang bawat araw taglay ang lahat ng pananampalataya, pag-asa, at kagalakang ibinibigay sa atin ng Diyos.
Oktubre 7
Si San Juan Pablo II, na laging positibo ang pananaw, ay nagsasalita tungkol sa bokasyon ng mga nakatatanda: “Ang pagbaling ng ating pansin sa mga tumatanda ay pagkilala kung gaano sila kahalagang bahagi ng plano ng Diyos para sa mundo, taglay ang kanilang misyong dapat tuparin, ang natatanging ambag na dapat ibigay, ang mga suliraning dapat lutasin, ang mga pasaning dapat dalhin” (Talumpati ni Juan Pablo II sa mga Kalahok sa Pandaigdigang Talakayan tungkol sa Aktibong Pagtanda, #3).
Oktubre 8
Itinuturo sa atin ng pagtanda na ang ating halaga ay hindi nakasalalay sa ating nagagawa kundi sa pagiging anak ng Diyos.
Oktubre 9
May isang tanyag na awitin sa The Music Man na kinakanta ni Propesor Harold Hill. Ganito ang mga salita: “Isang dalagang mas malungkot ngunit mas marunong ang para sa akin.” Hindi niya ito kinakanta nang may pinakamabuting hangarin, ngunit sa isang banda, inilalarawan ng pariralang iyon tayong lahat. Lahat tayo ay nagkasala. Tanging ang ating Mahal na Ina ang walang kasalanan. Habang tumatanda tayo, likas tayong naaakay na magpasalamat sa Diyos na hindi tayo namatay sa ating mga kasalanan, na mayroon tayong panahon at pagkakataong bumalik sa Kanya.
Oktubre 10
Naniniwala akong ang pagmamaliit sa ating mga kasalanan (“Ginagawa naman iyan ng lahat; hindi naman malaking bagay iyan!”) ay humahadlang sa ating taos-pusong pasasalamat sa Diyos sa pagliligtas sa atin. Kung iniisip nating hindi tayo nagkasala, hindi natin nadarama ang ating pangangailangan ng kaligtasan at ang di-matatawarang kalayaan at kagalakang ibinibigay sa atin ng pagpapatawad ng Diyos.
Oktubre 11
Ang karanasan natin sa mga nakaraang kasalanan at pagkakamali ay maaaring maging matinding udyok upang mamuhay nang may kabutihan sa hinaharap (“Nagawa ko na iyan, at hinding-hindi na ako babalik doon!”).
Oktubre 12
Isang biyayang inaasahan nating matanggap matapos magkasala, matapos tumalikod sa Diyos, ang pagkahabag sa kapwa na may kani-kaniyang pinagdaraanan. Gaya ng kasabihan, “Kung hindi lamang sa kapalaran, maaari ring ako ang nasa kalagayang iyan.”
Oktubre 13
Ayon sa Romans 5:20, “…kung saan dumami ang kasalanan, lalo pang sumagana ang biyaya.” Sa katunayan, gayon na lamang ang pag-ibig ng Diyos sa atin na ginagamit Niya maging ang ating mga kasalanan para sa ating ikabubuti. Ang mga lubhang makasalanan ay madalas na nagiging mga dakilang santo—si San Agustin ang pumapasok sa isip ko. Iniuukol nila ang kanilang marubdob na pagnanais sa paghahangad ng kabanalan. Isang mabuting halimbawa si San Pablo. Hanguin natin sa kanilang buhay ang matibay na pasiyang huwag mamuhay nang kulang sa buong pagsisikap—na ialay ang buo nating pagkatao sa pagmamahal sa Diyos at sa ating kapwa.
Oktubre 14
Ipinakikita ng mga pag-aaral na ang mga taong may pananampalataya, na pinakamatibay ang paniniwala sa kabilang buhay, ay sila rin ang pinakaaktibo sa pagtulong sa mundong ito. Tila ang paniniwalang inihahanda ka ng buhay sa mundong ito para sa kabilang buhay ay lalo pang nagpapahalaga sa iyo sa mundong ito.
Oktubre 15
Gustung-gusto ko ang dumaraming mga akda tungkol sa mga Karanasang Malapit sa Kamatayan—kung saan ang isang tao ay “namamatay” ayon sa medikal na pamantayan at naibabalik sa buhay. Sa mga taon ko bilang pari, nagkaroon ako ng pribilehiyong makarinig ng maraming salaysay mula mismo sa mga nakaranas nito. Sinasabi nilang lahat na hindi pa sila kailanman nakaranas ng gayong Pag-ibig, at ngayon ay hindi na sila natatakot mamatay. Binabago sila ng karanasang ito magpakailanman at nagbibigay ng pag-asa sa ating mga hindi pa nakaranas nito.
Oktubre 16
Ikinukuwento ng mga nagkaroon ng karanasang malapit sa kamatayan na nakatagpo sila ng isang “Nilalang ng Liwanag,” at walang maitatago sa liwanag na ito; naroon ang kanilang buong buhay na muling sinusuri. Sinasabi nilang lubusan silang nakilala at lubusang minahal, ngunit sinasabi rin nilang sa liwanag na ito, ang lahat ay hinahatulan nang makatarungan at ayon sa katotohanan. Nakapagpapalakas ito ng loob at kasabay nito ay nag-uudyok ng seryosong pagninilay.
Oktubre 17
Sa kaniyang Liham sa mga Nakatatanda noong 1999 (#14), binabanggit ni San Juan Pablo II ang mga paalala ng sarili nating pagkamortal na likas na kasama sa pagtanda: “Likas lamang na, sa paglipas ng mga taon, lalo nating pagnilayan ang ating ‘takipsilim’. Kahit walang iba pang magpaalala, ipinaaalala na ito sa atin ng mismong katotohanang patuloy na nababawasan ang ating mga kapamilya, kaibigan at kakilala…Ang guhit na naghihiwalay sa buhay at kamatayan ay bumabagtas sa ating mga pamayanan at walang tigil na lumalapit sa bawat isa sa atin…ang katandaan ang pinakalikas na panahon upang tumingin sa bungad ng walang hanggan.”
Oktubre 18
Napapansin ba ninyo kung paanong tila likas tayong umuurong sa harap ng kamatayan? Sinasabi natin, “Hindi, hindi ito tama!” At tama tayo. Ang kamatayan ay hindi bahagi ng orihinal na plano ng Diyos para sa atin. Nilikha tayo para sa buhay, para sa Langit. Ang pag-urong natin sa harap ng kamatayan ay isa pang “pahiwatig ng kawalang-kamatayan” sa ating kaluluwa.
Oktubre 19
Walang buhay na walang halaga. Ang bawat buhay ay mahalaga at hindi na mauulit. Hindi tayo maaaring maniwala sa reinkarnasyon, sapagkat ang buhay ng bawat taong nilikha ng Diyos ay natatangi at hindi na muling mauulit.
Oktubre 20
Isa sa mga paborito kong pangalan ni Hesus, na ibinigay sa Kaniya ng Arkanghel Gabriel, ay “Emmanuel,” na nangangahulugang “Sumasaatin-ang-Diyos.” Isipin mo na lamang—bawat minuto ng bawat araw, naririyan ang Diyos na kasama mo!
Oktubre 21
Naaalala kong noong bata pa ako, hindi ko gusto ang paniniwala nating alam ng Diyos maging ang bawat pinakalihim nating iniisip. Ngunit ngayon ay gustung-gusto ko na ito. Nangangahulugan itong alam Niya ang mabubuti kong hangarin, kahit hindi ko matagumpay na maisakatuparan ang mga ito—alam Niya ang nilalaman ng puso ko.
Oktubre 22
Maraming manunulat sa buhay espirituwal ang nagsasabing napakalalim ng ating puso kaya maging tayo ay hindi malinaw na nakauunawa sa ating pinakamalalalim na hangarin. Dahil nilikha tayo ng Diyos, ayon sa Kaniyang larawan at wangis, ang pinakamalalim nating hangarin, alam man natin o hindi, ay ang magkaroon ng ugnayan ng pag-ibig sa Diyos. Nilikha tayo para sa walang hanggan—walang hanggang pag-ibig, walang hanggang pag-unawa…nilikha tayo para sa Diyos.
Oktubre 23
Ang kapatawaran ay kaloob na walang bayad mula sa Diyos. Ang Langit ay kaloob na walang bayad mula sa Diyos. Ngunit kailangang tanggapin ang isang kaloob. Nawa’y huwag tayong mabigong tanggapin ang kamangha-manghang kaloob na ito sa pamamagitan ng ating pamumuhay.
Oktubre 24
Mahal ko ang ating paniniwalang Katoliko sa Purgatoryo. Tulad ng lahat ng ginagawa ng Diyos para sa atin, isa itong halimbawa ng Kanyang pag-ibig. Sa palagay ko, karamihan sa atin ay nababagay roon—hindi sapat ang kabutihan para sa Langit, hindi sapat ang kasamaan para sa Impiyerno—sa madaling salita, mga tamang-tamang kandidato para sa pagdadalisay sa Purgatoryo. Ang mga santong pinagkalooban ng pangitain ng Purgatoryo ay nagsasalita tungkol sa magkahalong pagdurusa ng mga kaluluwang hiwalay sa Diyos at, kasabay nito, di-matatawarang kagalakan at pag-asa sa hinaharap na alam nilang naghihintay sa kanila.
Oktubre 25
Sa Ebanghelyo ayon kay San Juan, sinabi ni Jesus, “Ako ang muling pagkabuhay at ang buhay” (11:25). Sinabi rin Niya, “Ako ang daan at ang katotohanan at ang buhay. Walang makaparoroon sa Ama kundi sa pamamagitan ko” (14:6). Ipinahihiwatig nito ang larawan ni Jesus na karga tayo pauwi sa Ama. Kay gandang paglalakbay niyon!
Oktubre 26
Madalas magsalita si Kardinal John Henry Newman tungkol sa “pagsang-ayon sa konsepto” at “pagsang-ayon sa realidad.” Sinabi niyang napakalaki ng pagkakaiba ng dalawa. Ang “pagsang-ayon sa konsepto” ay nasa ating isip, ngunit hindi nito naaapektuhan ang ating buhay. Ang “pagsang-ayon sa realidad” ay nag-uudyok sa ating isabuhay ang ating nalalaman—na hayaang makaapekto ito sa mga pasyang ginagawa natin araw-araw.
Oktubre 27
Natuklasan sa isang kamakailang pag-aaral na mas marami sa atin ang namamatay dahil sa mga sakit na hindi naipapasa sa iba kaysa sa mga nakahahawang sakit. Sa madaling salita, dahil sa ating namamanang mga katangiang henetiko. Ganito ang sabi ni George Bernard Shaw: “Ang pinakamainam na paraan upang matiyak ang mahabang buhay ay ang piliin ang iyong mga magulang.” Dahil hindi naman iyon posible, maaari nating pagtuunan ang pag-eehersisyo at wastong pagkain, at higit sa lahat, ang pangangalaga sa ating kaluluwa sa pamamagitan ng araw-araw na buhay-panalangin.
Oktubre 28
“Ang mga apo ang korona ng matatanda” (Proverbs 17:6, RSVCE). Bilang mga lolo at lola, tiyak na sasang-ayon dito ang mga kapatid ko—mahal na mahal nila ang kanilang mga apo! Ngunit may higit pa rito. Nagbibigay ang mga lolo at lola ng malawak na pananaw sa kanilang mga apo. Ang iyong pananaw at pananampalataya bilang lolo o lola ay higit na mahalaga kaysa sa iyong inaakala.
Oktubre 29
Isa sa mga dahilan kung bakit nakagagalak ang maliliit na bata ay dahil hindi nila gaanong iniisip kung paano sila nakikita ng iba. Ang kanilang mga kilos ay inilalarawan bilang “pangunahing realidad,” na tumutukoy sa mga likas na pangyayari sa buhay nating lahat, mga pangyayaring tila hindi nabaluktot ng kasalanan. Ang mukha ng isang taong nagpapahinga, o nag-iisip, na nasulyapan nang hindi niya namamalayan sa sandali ng tuwa o lungkot; ang mukha ng isang sanggol na natutulog; ang mag-amang nagtutulungan sa gawain; ang mag-asawang tahimik na nagbabasa sa silid-pahingahan—walang katapusan ang mga halimbawa. Hanapin ang mga ito. Ipinahahayag nila sa atin ang tungkol sa Diyos.
Oktubre 30
Mabuting kaya nating pagtawanan ang ating sarili. Sabi ng isang nakatatanda, “Nagpasya akong sumali sa isang fitness club at magsimulang mag-ehersisyo. Kaya sumali ako sa isang klase ng aerobics para sa mga nakatatanda. Yumuko ako, pumilipit, umikot-ikot, paulit-ulit na tumalon, at pinagpawisan nang isang oras. Pero nang maisuot ko na ang aking leotard, tapos na ang klase.”
Oktubre 31
Kumusta naman itong madalas sipiing “Panalangin sa Pag-uulyanin” bilang panalangin para sa pagtanda: “Diyos ko, pagkalooban Mo ako ng pag-uulyanin upang malimutan ang mga taong hindi ko naman kailanman nagustuhan; ng magandang kapalaran upang makasalubong ang mga gusto ko; at ng malinaw na paningin upang makilala kung sino ang alin.” Mabuting tumawa.
Larawan: Mga Pagpapahayag ng Pag-ibig sa Sinaunang Tsina: Flikr
Mabibili sa Amazon bilang eBook o librong may malambot na pabalat!