ನವೆಂಬರ್—ವಯಸ್ಸಾಗುವುದರ ಕುರಿತ ಚಿಂತನೆಗಳು

ಇ-ಪುಸ್ತಕ & ಪೇಪರ್‌ಬ್ಯಾಕ್ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಲಭ್ಯ!

ನವೆಂಬರ್ 1

ಸಾಯುವುದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಜೀವನದ ನಿಯಮ ಎಂಬುದು ರಹಸ್ಯವೇನಲ್ಲ. ಮುಂದಿನ ಹಂತಕ್ಕೆ ಸಾಗಬೇಕಾದರೆ, ನಾವು ಈಗಿರುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ಸಾಯಬೇಕು. ಶಿಶುವು ಮಗುವಾಗಲು ಶೈಶವಕ್ಕೆ “ಸಾಯಬೇಕು”; ಮಗು ಹದಿಹರೆಯಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಡಲು “ಸಾಯಬೇಕು”; ಹದಿಹರೆಯದವರು ವಯಸ್ಕರಾಗಲು “ಸಾಯಬೇಕು”; ವಯಸ್ಕರು ವೃದ್ಧರಾಗಲು “ಸಾಯಬೇಕು”; ಮತ್ತು ವೃದ್ಧರು ದೇವರು ಅವರಿಗಾಗಿ ಕಾದಿರಿಸಿರುವ ಜೀವನದ ನಿಜವಾದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು “ಸಾಯಬೇಕು.” ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ, ಹೊಸ ರೀತಿಯ ಬದುಕನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಸಾಯುವುದೇ ಆಗಿದೆ.

ನವೆಂಬರ್ 2

ಅಸ್ಸಿಸಿಯ ಸಂತ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ ಆಗಾಗ್ಗೆ “ಸಹೋದರಿ ಮರಣ”ದ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ಮರಣವು ಜೀವನದ ಸಹಜ ಭಾಗವಾಗಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಭಯಪಡಬೇಕಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಮರಣದೊಂದಿಗೆ “ಸ್ನೇಹ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.” ನಾವು ನಿತ್ಯಜೀವಕ್ಕೆ ಸಾಗುವಾಗ ಏನನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಯೇಸು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದಂತೆ, ನಮಗೆ ಜೀವ ದೊರೆಯುವುದು, ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಜೀವ ದೊರೆಯುವುದು.

ನವೆಂಬರ್ 3

ತಂದೆತಾಯಿಯರು ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹಿಡಿದಿಡುವ ದೊಡ್ಡ ರಬ್ಬರ್ ಒಳಟ್ಯೂಬ್‌ನಂತೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ತಂದೆತಾಯಿಯರಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯವರೂ ತೀರಿಕೊಂಡ ಬಳಿಕ, ಮಕ್ಕಳು ತಾವು ಪರಸ್ಪರ ನಿಕಟವಾಗಿರಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು. ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಪರಸ್ಪರ ನಿಕಟವಾಗಿಯೇ ಇರಬೇಕೆಂಬ ನಿಮ್ಮ ಆಶೆಯೊಂದಿಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನೂ ಅವರೊಡನೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು.

ನವೆಂಬರ್ 4

ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನರು ಅವಿವಾಹಿತರಾಗಿರುವುದರಿಂದ ವಿವಾಹಿತರಾಗುವುದಕ್ಕೆ, ನಂತರ ತಂದೆತಾಯಿಯರಾಗುವುದಕ್ಕೆ, ಮಕ್ಕಳು ಬೆಳೆದು ಮನೆಬಿಟ್ಟ ಬಳಿಕ ಉಳಿಯುವ ದಂಪತಿಗಳಾಗುವುದಕ್ಕೆ, ಕೊನೆಗೆ ಅಜ್ಜಅಜ್ಜಿಯರಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಂತದಲ್ಲೂ, ದೇವರಿಗೂ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರಿಗೂ ನಮ್ಮಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾದ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದುದನ್ನು ನೀಡಲು ನಾವು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ.

ನವೆಂಬರ್ 5

ಯೇಸು ಹೀಗೆ ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ: “ಅವರಿಗೆ ಜೀವವು ದೊರೆಯಲೆಂದೂ ಅದು ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗಿ ದೊರೆಯಲೆಂದೂ ನಾನು ಬಂದೆನು” (ಯೋಹಾನ 10:10b). ಇಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ನಮಗೆ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಜೀವ ದೊರೆಯಬೇಕೆಂಬುದೇ ಅವರ ಆಶಯ. ನಾವು ಸ್ವೀಕರಿಸಬಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅನುಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಅವರು ಪ್ರತಿದಿನ ನಮಗೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಜೀವವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ?

ನವೆಂಬರ್ 6

ಯೇಸು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಊರಾದ ನಜರೇತಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದಾಗ ಏನಾಯಿತೆಂದು ನೆನಪಿದೆಯೇ? ಅವರು ಯೇಸುವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು! ತಮ್ಮ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗನಷ್ಟೇ ಎಂಬ ತಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಅವರು ಯೇಸುವನ್ನು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತರ ವಿಷಯದಲ್ಲಾಗಲಿ, ನಮ್ಮ ವಿಷಯದಲ್ಲಾಗಲಿ, ನಾವು ಯಾರೆಂಬುದನ್ನು ನಮ್ಮ ಭೂತಕಾಲ ನಿರ್ಧರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ದೇವರ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಹೊಸಬರನ್ನಾಗಿಸುತ್ತವೆ. ಬದಲಾವಣೆ, ಹೊಸ ಜೀವನ ಯಾವಾಗಲೂ ಸಾಧ್ಯ. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ತೆರೆದ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರಾಗಿರಿ; ಇತರರಲ್ಲಿಯೂ ಅದನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿ. ದೇವರು ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದಾರೆ—ನಾವು ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿರುವವರೆಗೂ ಅವರು ನಮಗೆ ಹೊಸ ಜೀವನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ನವೆಂಬರ್ 7

ನನಗೆ ಬಹಳ ಪ್ರಿಯವಾದ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥದ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಫಿಲಿಪ್ಪಿಯರಿಗೆ 1:6 ಒಂದಾಗಿದೆ. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸತ್ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ ದೇವರು ಅದನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತ ಯೇಸುವಿನ ದಿನದಂದು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವರು ಎಂದು ಅದು ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಅದ್ಭುತವಲ್ಲವೇ? ನಮ್ಮೊಳಗೆ ರಕ್ಷಣೆಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದವರು ದೇವರೇ ಹೊರತು ನಾವಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನೂ, ಅದು ಇನ್ನೂ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಅದು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದಿರಿ ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ನಿಷ್ಠರಾಗಿಯೇ ಇರಿ!

ನವೆಂಬರ್ 8

ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತರು ಮೃತರೊಳಗಿಂದ ಪುನರುತ್ಥಾನರಾದದ್ದೇ ನಿತ್ಯಜೀವದಲ್ಲಿ ನಮಗಿರುವ ವಿಶ್ವಾಸದ ಬುನಾದಿ. ಸಂತ ಎರಡನೇ ಜೋನ್ ಪಾಲ್ ಅವರು 1999ರ ತಮ್ಮ ವೃದ್ಧರಿಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ (#15), ಕ್ರಿಸ್ತರು “…ನಿತ್ಯಜೀವದ ಪ್ರಥಮ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಅವರಲ್ಲಿ ಮಾನವನ ನಿರೀಕ್ಷೆಯು ಅಮರತ್ವದಿಂದ ತುಂಬಿರುವುದು ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ. ‘ಮರಣದ ದುಃಖವು ಅಮರತ್ವದ ಉಜ್ವಲ ವಾಗ್ದಾನಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ’” ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. (ನೋಡಿ: ರೋಮನ್ ಮಿಸ್ಸಲ್, ಕ್ರೈಸ್ತರ ಮರಣದ ಪೀಠಿಕೆ I.)

ನವೆಂಬರ್ 9

ನಾವು ದೇವರ ಹೋಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ನಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆ ನಿಮಗೆ ಪ್ರಿಯವಲ್ಲವೇ? ದೇವರ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ! ದೇವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಎಂಥ ಅದ್ಭುತ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಾಗಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಅಂದಾಜಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ನನಗನಿಸುತ್ತದೆ. ಸಿಯೆನಾದ ಸಂತ ಕ್ಯಾಥರೀನ್ ಅವರಿಗೆ ಉಜ್ವಲ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಆವೃತರಾದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ದರ್ಶನವಾಯಿತು. ಆ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಯೇಸುವಿಗೆ, “ಅವರು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸಭೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಮಹಾನ್ ಸಂತರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾಗಿರಬೇಕು!” ಎಂದರು. ಯೇಸು ಅವರಿಗೆ, “ಇಲ್ಲ, ಅವರು ದೇವರ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಿಂದೇಳುತ್ತಿರುವ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕ್ರೈಸ್ತರಷ್ಟೇ” ಎಂದರು.

ನವೆಂಬರ್ 10

ಸಿಯೆನಾದ ಸಂತ ಬರ್ನಾರ್ಡಿನ್ ಈ ಸುಂದರವಾದ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: “ವೃದ್ಧರಲ್ಲಿ ವಿವೇಕವಿರುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರಿಗೆ ಅನುಭವವಿದೆ, ಅವರು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಬಿದ್ದು, ನಂತರ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಡೆದಿದ್ದಾರೆ… ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ತಾವು ಮರಣವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಅರಿವು ಅವರಿಗಿದೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ತಾವು ತಮ್ಮ ಪಾಪಗಳಲ್ಲೇ ಸಾಯಲಿಲ್ಲವೆಂದೂ, ದೇವರ ಬಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಲು ತಮಗೆ ಸಮಯ ದೊರೆಯಿತೆಂದೂ ಅವರು ದೇವರಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ.”

ನವೆಂಬರ್ 11

ಕೇವಲ “ನೋಡುತ್ತಾ ಇರುವುದರಲ್ಲಿ”—ಮಗುವಿನ ಮುಖದ ವಿಸ್ಮಯವನ್ನೋ ಸಂಜೆಯ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತದ ವೈಭವವನ್ನೋ ತದೇಕಚಿತ್ತದಿಂದ ನೋಡುವುದರಲ್ಲಿ—ಕಾಲಾತೀತವಾದ ಏನೋ ಇದೆ. ಅದು ಕೇವಲ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯವಾಗಿ ನೋಡುವುದಲ್ಲ—ಆ ನೋಟದಲ್ಲಿ ನಾವು ತಲ್ಲೀನರಾಗುತ್ತೇವೆ, ರೋಮಾಂಚನಗೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ನಿತ್ಯಕ್ಕೂ ದೇವರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಇರುವುದು ಹೇಗಿರಬಹುದು ಎಂದು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.

ನವೆಂಬರ್ 12

ಈ ಹಾಸ್ಯೋಕ್ತಿ ನನಗೆ ಬಹಳ ಇಷ್ಟ: “ಹದಿನೇಳನೆಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ಅಪ್ಪನಷ್ಟು ಬುದ್ಧಿಹೀನ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹಿಂದೆಂದೂ ಬದುಕಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸಿದ್ದೆ. ಇಪ್ಪತ್ತೇಳನೆಯ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಕೇವಲ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಎಷ್ಟೊಂದು ಕಲಿತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು!” ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅನೇಕರಿಗೆ ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಸಂಬಂಧವೂ ಹೀಗೆಯೇ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನನಗನಿಸುತ್ತದೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ, ಏನು ನಡೆಯಬೇಕೆಂದು ನಾವೇ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ವಯಸ್ಸಾಗುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ, ನಮ್ಮದೇ ಷರತ್ತುಗಳ ಮೇಲೆ ನಾವು ದೇವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ ಯಾವಾಗಲೂ ದೇವರಿಂದಲೇ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತೇವೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ದೇವರಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ಅವರಿಗಿರುವ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಯೋಜನೆಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಲಿಯುತ್ತೇವೆ.

ನವೆಂಬರ್ 13

ನಮಗೆ ದೇಹಗಳಿವೆ; ಅವು ದೇಹದ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕನುಸಾರವಾಗಿ ವಯಸ್ಸಾಗಿ, ಶಿಥಿಲವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ನಿಜ. ಆದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವೂ ಇದೆ; ಅದಕ್ಕೆ ಎಂದಿಗೂ ವಯಸ್ಸಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಮರಣವೂ ಇಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಆನಂದ ಇರುವುದು ಇದರಲ್ಲಿಯೇ.

ನವೆಂಬರ್ 14

ಬಾವಿಯ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಸ್ತ್ರೀಗೆ ಯೇಸು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: “ದೇವರ ವರವೇನೆಂದೂ, ‘ನನಗೆ ಕುಡಿಯಲು ನೀರು ಕೊಡು’ ಎಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವವನು ಯಾರೆಂದೂ ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ನೀನೇ ಅವನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ; ಅವನು ನಿನಗೆ ಜೀವಜಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದನು” (ಯೊವಾನ್ನ 4:10). ಇದು ನಮಗೊಂದು ಮಹತ್ತರವಾದ ಆಹ್ವಾನ: ದೇವರು ಈ ದಿನ ನಮಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿರುವ “ದೇವರ ವರವನ್ನು” ನಮಗೆ ನೀಡುವಂತೆ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಅವರನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ನವೆಂಬರ್ 15

ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾದ ಪದವಿದೆ: “ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸಲಾಗದ್ದು.” ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅಂತರಾಳದಲ್ಲೂ ಅವನ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಒಂದು ಆವೃತ ವಲಯವಿದೆ ಎಂಬುದು ಇದರ ಅರ್ಥ. ನಾವು ಬಯಸಿದರೂ, ನಾವು ಯಾರೆಂಬುದರ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಭಾಗವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ತಿಳಿಸಲು ಎಂದಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಈ ಏಕಾಂತದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ನಾವು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ಅಂತರಾಳದಲ್ಲಿಯೇ ದೇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ.

ನವೆಂಬರ್ 16

“ದುಡಿದು ದಣಿದವರೇ, ಹೊರೆಹೊತ್ತವರೇ, ನೀವೆಲ್ಲರೂ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬನ್ನಿ; ನಾನು ನಿಮಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಕೊಡುವೆನು” (ಮತ್ತಾಯ 11:28). ದೇವರೇ ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಹಾಗೂ ಅದನ್ನು ಬದುಕಲು ಬೇಕಾದ ಶಕ್ತಿಯ ಮೂಲ! ಬದುಕನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಾಳುವ ಪ್ರೇರಣೆಯನ್ನೂ, ಅದನ್ನು ಆನಂದಿಸುವ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನೂ ಅವರು ನಮಗೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕನ್ನು ‘ಸಾಗಿಸಬೇಡಿ’.

ನವೆಂಬರ್ 17

ನಮಗೆ ವಯಸ್ಸಾಗುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ನಮ್ಮ ಮೇಲಿನ ಹೊದಿಕೆಗಳನ್ನು “ಕಳಚುತ್ತಾರೆ.” ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಹೊಂದಿರುವ ಸುಳ್ಳು ಚಿತ್ರಣಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಅವರು ಕಳಚುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿ ನಮ್ಮಿಂದ ಕಳಚಿಹೋದಂತೆ, ದೇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ತಮ್ಮ ಇನ್ನೂ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಸೆಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ದೀನತೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತೇವೆ. ನಮಗೆ ಅವರು ಎಷ್ಟು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಗತ್ಯವೆಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವು ಆಳವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಮಹತ್ತರವಾದ ಅನುಗ್ರಹದ ಕಾಲ.

ನವೆಂಬರ್ 18

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮ ಬದುಕು ಆಧಾರಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರುವ ಒಂದು ಕಟ್ಟಡದಂತೆ ಎಂದು ನನಗನಿಸುತ್ತದೆ. ನಮಗೆ ವಯಸ್ಸಾಗುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ, ಆ ಆಧಾರಗಳು ಕ್ರಮೇಣ ಕಳಚಿಹೋಗುತ್ತವೆ. ಸ್ಥಾನಮಾನ, ಅಧಿಕಾರ, ಯಶಸ್ಸು ಮತ್ತು ಇವುಗಳಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತರಾದ ಇತರರು ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಹೊಂದಿರುವ ಒಳ್ಳೆಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯ—ಇವೇ ಆ ಆಧಾರಗಳು. ಆದರೆ ಒಂದೊಂದು ಆಧಾರ ಕಳಚಿಹೋದಂತೆ, ದೇವರು ಒಳಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಕೊನೆಗೆ, ನಾವು ಸದಾ ನಂಬಲರ್ಹರಾದ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವೂ ದೇವರೂ ಆಗಿರುವ ಅವರ ಮೇಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿತವಾದ ಒಂದು ಕಟ್ಟಡವಾಗಿ, ಅಂದರೆ ಒಂದು ಬದುಕಾಗಿ ಆಗುತ್ತೇವೆ.

ನವೆಂಬರ್ 19

ನನ್ನ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಅಸ್ಥಿಸಂಧಿವಾತ ಮತ್ತು ರುಮಟಾಯ್ಡ್ ಸಂಧಿವಾತ ಎರಡೂ ಇದ್ದವು. ನೋವು ಹೆಚ್ಚಿದ್ದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು, “ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನನ್ನ ಮಹಿಮಾಪೂರ್ಣ ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಕಾಯಬೇಕು!” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಎಂಥ ನಿರೀಕ್ಷೆ ತುಂಬಿದ ಆಲೋಚನೆ, ಅಲ್ಲವೇ? ವಯಸ್ಸಾಗುವಾಗಿನ ನೋವುಬೇನೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ, ಆ “ಮಹಿಮಾಪೂರ್ಣ ದೇಹ” ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಬಂಡಿಯ ಚಕ್ರದಂತೆ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಪಲ್ಟಿ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನನಗೆ ತುಂಬ ಇಷ್ಟ.

ನವೆಂಬರ್ 20

ರೋಮಾಪುರದವರಿಗೆ 5:5 ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ: “…ನಿರೀಕ್ಷೆಯು ನಿರಾಶೆಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ.” ಇದು ನಿಜ. ನಮ್ಮ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕಾಗಿ, ದೇವರೊಡನೆ ಅನಂತಕಾಲ ಇರುವುದಕ್ಕಾಗಿ. ಆದರೆ ಈ ನಿರೀಕ್ಷೆಯು ನಮಗೆ ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿದೆ; ಅವರು ಯಾರನ್ನೂ ಮೋಸಗೊಳಿಸಲಾರರು, ತಾವೂ ಮೋಸಹೋಗಲಾರರು.

ನವೆಂಬರ್ 21

ಕೃತಜ್ಞತಾರ್ಪಣೆಯ ಹಬ್ಬದಂದು ನಾವು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇದು: “ದೇವರು ನನಗೆ ನೀಡಿರುವ ಮಹತ್ತರವಾದ ಕೊಡುಗೆಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಅವರ ಇನ್ನೂ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಸೆಳೆಯುತ್ತಿವೆಯೇ? ನನ್ನ ಬದುಕನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವರ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಪಿಸಲು ನೆರವಾಗುತ್ತಿವೆಯೇ?” ಕೊಡುಗೆಗಳ ಉದ್ದೇಶವೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಕೊಡುವವರ ಬಳಿಗೆ ಕರೆತರುವುದು.

ನವೆಂಬರ್ 22

ನಾವು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಏನನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯಬಹುದು? ನಾವು ಇತರರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಎಂದು ಸಂತ ಯೊವಾನ್ನ ಕ್ರಿಸೋಸ್ತೋಮ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ! ಅದು ಭೌತಿಕ ವಸ್ತುಗಳಾಗಿರಲಿ, ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯಾಗಿರಲಿ, ದಯೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಪರೋಪಕಾರದ ಕಾರ್ಯಗಳಾಗಿರಲಿ—ಇವುಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ನಾವು ನಮ್ಮೊಡನೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಬಲ್ಲೆವು ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ನವೆಂಬರ್ 23

“ದಿನಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ವರ್ಷಗಳು ಹಾರಿಹೋಗುತ್ತವೆ.” ಇದು ಕೇಳಿಕೇಳಿ ಸವಕಲಾದ ಮಾತಾದರೂ ನಿಜ, ಅಲ್ಲವೇ? ಆದರೂ ನಮ್ಮ ದಿನಗಳೂ ವರ್ಷಗಳೂ ದೇವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿವೆ. ನಾವು ಸದಾ ಆ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಬದುಕುವಂತಾಗಲಿ.

ನವೆಂಬರ್ 24

ನಾವು ಪೊಲಿಯಾನಾಗಳಲ್ಲ. ಪಾಪ, ಕೆಡುಕು ಮತ್ತು ಮರಣ ವಾಸ್ತವವೆಂದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಜಯಿಸಬಹುದು. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪುನರುತ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಅವೆಲ್ಲವೂ, ಮರಣವೂ ಸಹ, ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಂಡ ಕ್ರಿಸ್ತನ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತೇವೆ.

ನವೆಂಬರ್ 25

ಮಾನವ ನಿರೀಕ್ಷೆಗೂ ಕ್ರೈಸ್ತ ನಿರೀಕ್ಷೆಗೂ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ಇದನ್ನು ನಾನೇ ನಿಭಾಯಿಸಬಲ್ಲೆ ಎಂದು ಮಾನವ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಭಾವಿಸುತ್ತದೆ. ಕ್ರೈಸ್ತ ನಿರೀಕ್ಷೆಯು ಕ್ರಿಸ್ತನ ವಾಗ್ದಾನಗಳನ್ನೂ ನಮ್ಮೆಡೆಗಿನ ಅವರ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನೂ ಆಧರಿಸಿದೆ. ದೇವರೊಡನೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸಾಧ್ಯ.

ನವೆಂಬರ್ 26

ಮೃತರಾದವರಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದು ನಮಗೆ ದೊರೆತಿರುವ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಭಾಗ್ಯವೂ ಕರ್ತವ್ಯವೂ ಆಗಿದೆ. ಅವರಿಗಾಗಿ ದಿವ್ಯಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲು ಏರ್ಪಾಡು ಮಾಡಿ. ಅವರ ಆತ್ಮಗಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ. ಶುದ್ಧಿಸ್ಥಳದಲ್ಲಿರುವ ಆತ್ಮಗಳು ತಮಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಅವರಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದಾಗ ಅವರು ನಮ್ಮೆಡೆಗೆ ತೋರುವ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಎಷ್ಟಿರಬಹುದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ!

ನವೆಂಬರ್ 27

ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ದೇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬಲ್ಲರು, ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ ಕೂಡ. ಅವರು ನಮ್ಮ ಕೈಹಿಡಿದು ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ. ಕೀರ್ತನೆಗಾರನು ಹೇಳುವಂತೆ, “…ಅವರು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಎಲ್ಲದರ ಮೇಲೂ ಅವರ ಕರುಣೆ ಇದೆ” (ಕೀರ್ತನೆ 145:9, RSVCE). ದೇವರ ಚಿತ್ತದಂತೆ ನಾವು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪಿದರೆ, ಅದು ನಮ್ಮ ದೇವರ ಕರುಣಾಮಯ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ.

ನವೆಂಬರ್ 28

ನನ್ನ ಯಾಜಕ ಮಿತ್ರರೊಬ್ಬರು ಜೆರುಸಲೇಮಿನ ಒಂದು ದಿನಸಿ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದರು.  ಪಕ್ಕದ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗ “ಅಬ್ಬಾ!  ಅಬ್ಬಾ!” ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಿರುವುದು ಅವರಿಗೆ ಕೇಳಿಸಿತು.  ಅವನು ತನ್ನ ಅಪ್ಪನಿಗಾಗಿ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದನು—ಅವನಿಗೆ ಅಪ್ಪ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.  ನಮ್ಮ ದೇವರು ನಮಗೆ ಅಂಥವರೇ.  ಅವರು ನಮ್ಮ “ಅಬ್ಬಾ,” ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ “ಅಪ್ಪ.”  ಯೇಸು ತಮ್ಮ ತಂದೆಯನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.  ನಾವೂ ಅವರನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ.

ನವೆಂಬರ್ 29

ಸಿಯೆನಾದ ಸಂತ ಬರ್ನಾರ್ಡಿನ್ ಅವರಿಗೆ ಯೇಸುವಿನ ಪವಿತ್ರ ನಾಮದ ಬಗ್ಗೆ ಅಪಾರ ಭಕ್ತಿಯಿತ್ತು.  ಇದು ನಮಗೂ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿದೆ.  ನಿಮ್ಮ ದಿನಚರಿಯ ನಡುವೆ ಆಗಾಗ್ಗೆ, “ಯೇಸುವೇ, ಯೇಸುವೇ, ಯೇಸುವೇ!” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿರಿ.  ಆ ಪವಿತ್ರ ನಾಮದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಯೂ ರಕ್ಷಣೆಯೂ ಇವೆ.  ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಲೋಭನೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ನಾಮವನ್ನು ಜಪಿಸಿ.  ಯೇಸುವಿನ ಪವಿತ್ರ ನಾಮವನ್ನು ಕೇಳಿ ಸೈತಾನನು ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ನವೆಂಬರ್ 30

ಒಳ್ಳೆಯ ಸಲಹೆ: ಎಲ್ಲವೂ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುವಂತೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ; ಎಲ್ಲವೂ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುವಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ.  ಇದು ಸತ್ಯ.  ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬಲ್ಲನು, ಆದರೆ ಆತನಿಗೆ ನಮ್ಮ “ಸಮ್ಮತಿ,” ನಮ್ಮ ಸಹಕಾರ ಬೇಕೇ ಬೇಕು.

ಪರಿವಿಡಿ

ಡಿಸೆಂಬರ್

Amazonನಲ್ಲಿ ಇ-ಪುಸ್ತಕವಾಗಿ ಅಥವಾ ಮೃದುರಟ್ಟಿನ ಪುಸ್ತಕವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಿದೆ!