ವಿಷಯಸೂಚಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ
ಎಂಟನೆಯ ಆಜ್ಞೆ:
ನಿನ್ನ ನೆರೆಯವನ ವಿರುದ್ಧ ಸುಳ್ಳುಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳಬಾರದು. (Ex 20:16)
“ಸುಳ್ಳು ಆಣೆ ಇಡಬೇಡ; ನೀನು ಮಾಡಿದ ಹರಕೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸು” ಎಂದು ನಿಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರಿಗೆ ಹೇಳಿರುವುದನ್ನು ನೀವು ಕೇಳಿದ್ದೀರಿ. ಆದರೆ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುವುದೇನೆಂದರೆ, ಆಣೆಯನ್ನೇ ಇಡಬೇಡಿ… (Mt 5:33)
ಇತರರೊಂದಿಗಿನ ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿರುಚುವುದನ್ನು ಎಂಟನೆಯ ಆಜ್ಞೆಯು ನಿಷೇಧಿಸುತ್ತದೆ. (CCC #2464)
ಯೇಸು “ಮಾರ್ಗವೂ ಸತ್ಯವೂ ಜೀವವೂ” ಆಗಿದ್ದಾರೆ (Jn 14:6) ಮತ್ತು “ಅನುಗ್ರಹದಿಂದಲೂ ಸತ್ಯದಿಂದಲೂ ತುಂಬಿದ್ದಾರೆ” (Jn 1:14). ಇದರ ಅರ್ಥವೇನು? ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಸತ್ಯವಾದ ಎಲ್ಲದರ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಪ್ರಕಟಣೆ ಅವರೇ ಆಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ಇದರ ಅರ್ಥ. ಅವರೇ ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪರು; ಅವರ ಜೀವನ, ಮರಣ ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನವು ಮಾನವಕುಲದ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತವೆ. ಜೀವನದ ಅರ್ಥವೇನು, ರಕ್ಷಣೆ ಎಂದರೇನು ಮತ್ತು ದೇವರು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ಯೇಸುವೇ ನಮಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಪಿತನ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಪ್ರಕಟಣೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ (Jn 12:45). ಅವರನ್ನು ಅರಿಯುವುದೆಂದರೆ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಅರಿಯುವುದು.
ಹಾಗಾದರೆ, ಇದೆಲ್ಲದರ ಅರ್ಥವೇನು ಎಂದು ನೀವು ಕೇಳಬಹುದು. ಯೇಸು ಹೇಗೆ ಸತ್ಯವೂ ಪಿತನ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಕಟನೆವೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ? ಇದು ಉತ್ತರಿಸಲಾಗದ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇನೋ ಎಂಬಂತೆ ಕೇಳಿಸಿದರೂ, ಈ “ರಹಸ್ಯ”ವನ್ನು ಅರಿಯುವುದೇ ಈ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮತ್ತು ಈ ಆಜ್ಞೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಗುರಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ ಸಾಕು. ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ನಮ್ಮ ಗುರಿ. ಈ ಆಜ್ಞೆಯು ಕೇವಲ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುವುದಕ್ಕೂ ಸುಳ್ಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದಲ್ಲ; ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಅವರನ್ನು ಹುಡುಕುವುದಕ್ಕೂ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಸತ್ಯದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ.
ಕ್ರೈಸ್ತರಾದ ನಾವು ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಇದರ ಅರ್ಥವೇನೆಂದರೆ, ಕ್ರಿಸ್ತ ಯೇಸು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಾವು ಅವರಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುವುದರಿಂದ, ಸತ್ಯವಾದ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನಾವು ಮಾತನಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಸತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಜೀವಿಸುವುದು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಾಗಿ ನಮ್ಮ ಘನತೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಎಂಟನೆಯ ಆಜ್ಞೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಸತ್ಯದ ಜನರಾಗಿರಲು ಕರೆಯುತ್ತದೆ. ನಾವು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಿಂದಲೂ ನಿಷ್ಕಪಟತೆಯಿಂದಲೂ ಬದುಕಬೇಕು. ನೈಜವಾಗಿ, ಸಚ್ಚಾರಿತ್ರ್ಯದಿಂದ ಮತ್ತು ಸತ್ಯನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಬದುಕುವುದು ನಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಈ ಆಜ್ಞೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಅಸತ್ಯವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಮಾತ್ರ ಕರೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಮತ್ತು ಗಹನವಾದ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿತು ಅವುಗಳಿಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಜೀವಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವಂತೆಯೂ ಕರೆಯುತ್ತದೆ.
ನಾವು ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತು ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಜೀವಿಸುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ, ಆ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ; ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೂ ಸ್ವತಃ ಕ್ರಿಸ್ತರಿಗೂ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮ ಮಾತುಗಳ ಮತ್ತು ಕೃತ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ ಇದನ್ನು ಅನೇಕ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಪ್ರೀತಿಯ ಸಾಕ್ಷಿಯು ಸುವಾರ್ತೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ನಾವು ಬದ್ಧರಾಗಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದರ ಪ್ರಬಲ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ.
ಪ್ರೀತಿಯ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ವೇದಸಾಕ್ಷಿತ್ವವೂ ಒಂದು. ವೇದಸಾಕ್ಷಿತ್ವವು ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ನೀಡುವ ಬಹಿರಂಗ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ. ಇಂತಹ ಸಾಕ್ಷಿಗಾಗಿ ಪರಮ ತ್ಯಾಗವನ್ನೇ ಮಾಡಬೇಕಾದರೂ, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಜೀವಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ದೇವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಸತ್ಯದ ಪೂರ್ಣತೆಗೆ ಬದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದರ ಪರಮ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಇದಾಗಿದೆ. ಇತಿಹಾಸದುದ್ದಕ್ಕೂ, ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡಿ ಅನುಸರಿಸಲೆಂದು ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಅನೇಕ ವೇದಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಮಾದರಿಯಾಗಿ ಮುಂದಿಟ್ಟಿದೆ. ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಅವರು ನೀಡಿದ ಪರಮ ಸಾಕ್ಷಿಯಿಂದಾಗಿ, ವೇದಸಾಕ್ಷಿಗಳ ರಕ್ತವು ಅನೇಕರಿಗೆ ವಿಶ್ವಾಸದ ಬೀಜವಾಗಿದೆ.
ಕನಿಷ್ಠ ಮಿತಿ: ಸತ್ಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಅಪರಾಧಗಳು
ಈ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಉಲ್ಲಂಘಿಸುವ ಅನೇಕ ವಿಧಗಳಿವೆ. ಕ್ರೈಸ್ತ ಧರ್ಮೋಪದೇಶ ಗ್ರಂಥವು ಗುರುತಿಸಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಕೆಲವು ವಿಧಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ.
ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವುದು: ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವುದೆಂದರೆ ಏನೆಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ, ಅಲ್ಲವೇ? ಎದ್ದುಕಾಣುವ ಸುಳ್ಳುಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರಬಹುದು; ಆದರೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರದ ಮತ್ತು ಸುಲಭವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲಾಗದ ಸುಳ್ಳಿನ ರೂಪಗಳೂ ಇವೆ. ವಿವಿಧ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಬಹುದು. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಯಾರಾದರೂ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಅಥವಾ ಹಲವರಿಗೆ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳನ್ನು ತಿರುಚಿ ಹೇಳಿದಾಗ ಸುಳ್ಳಿನ ತಪ್ಪು ಎಸಗಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿರುವ ವಿಷಯವು ಹೆಚ್ಚು ಗಂಭೀರ ಸ್ವರೂಪದ್ದಾಗಿದ್ದರೆ, ಈ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕ ಮತ್ತು ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯ ವಂಚನೆಯು ಗಂಭೀರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ತಪ್ಪಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸುವ ಯಾವುದೇ ಕೃತ್ಯವು ಗಂಭೀರ ಪಾಪವಿಷಯವಾಗಿದೆ.
ಆದರೆ, ಕಡಿಮೆ ಗಂಭೀರವಾಗಿದ್ದರೂ ಸುಳ್ಳೇ ಆಗಿರುವ ಕೆಲವು ಸುಳ್ಳುಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸಲು ನಾವು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ “ಚಿಕ್ಕಪುಟ್ಟ ಸುಳ್ಳುಗಳು” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೇವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಯಾರಾದರೂ ತಾವು ಈಗಷ್ಟೇ ತಯಾರಿಸಿದ ಊಟ ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾಯಿತೇ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ಅದು ಚೆನ್ನಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನೀವು “ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ಇದನ್ನು “ಚಿಕ್ಕಪುಟ್ಟ ಸುಳ್ಳು” ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬಹುದು. ಚಿಕ್ಕಪುಟ್ಟ ಸುಳ್ಳುಗಳನ್ನೂ ತಪ್ಪಿಸಲು ಎಚ್ಚರ ವಹಿಸಬೇಕು. ಆದರೂ, ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಇತರರಿಗೆ ನೋವುಂಟುಮಾಡುವ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಹೇಳಲೇಬೇಕಾದ ಬಾಧ್ಯತೆ ನಮಗೆ ತಾನಾಗಿಯೇ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.
ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವ ಮೂಲಕವೂ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಬಹುದು. ಇದನ್ನು ನಾವು “ಮರೆಮಾಚುವ ಮೂಲಕ ಹೇಳುವ ಸುಳ್ಳು” ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ. ಈ ಬಗೆಯ ಸುಳ್ಳಿನಲ್ಲಿರುವ ದುರುದ್ದೇಶ ಮತ್ತು ವಂಚನೆಯ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಾಗಿ, ಕೆಲವು ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅವುಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ತಿರುಚುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಹಾನಿಕಾರಕವಾಗಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಒಬ್ಬ ಕಾರು ಮಾರಾಟಗಾರನು ಬಳಸಿದ ಕಾರನ್ನು ಮಾರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳಿ. ಅದರ ದೂರಮಾಪಕವು 75,000 ಮೈಲುಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಅವನು ಖರೀದಿಸಲು ಆಸಕ್ತನಾಗಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ, ಮಾರಾಟಕ್ಕಿರುವ ಕಾರು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ 150,000 ಮೈಲುಗಳಷ್ಟು ಓಡಿರುವುದರಿಂದ, ಆ ದೂರಮಾಪಕವನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಕಾರಿನಿಂದ ತೆಗೆದು ಇದರಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವನು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ಹೇಳಿದ್ದು ಸತ್ಯವೇ: “ದೂರಮಾಪಕವು 75,000 ಮೈಲುಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿದೆ.” ಆದರೆ ಈಗಿರುವ ದೂರಮಾಪಕವು ಆ ಕಾರಿನ ಮೂಲ ದೂರಮಾಪಕವಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸದೆ ಇರುವುದರಿಂದ, ಇದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವಂಚನೆಯಾಗಿದೆ.
ಸುಳ್ಳು ಪ್ರಮಾಣ: ಸುಳ್ಳು ಪ್ರಮಾಣವೆಂದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಲೌಕಿಕ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮಾಣದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವ ಸುಳ್ಳು. ಆ ಸುಳ್ಳಿನಿಂದ ಬೇರೊಬ್ಬರಿಗೆ ಹಾನಿಯಾದಾಗ ಸುಳ್ಳು ಪ್ರಮಾಣವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗಂಭೀರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ವಿಚಾರಣೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಸುಳ್ಳಿನಿಂದಾಗಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅಪರಾಧಿಯೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದರೆ, ಆ ಸುಳ್ಳು ಪ್ರಮಾಣವು ಬಹಳ ಗಂಭೀರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದಂತೆ, ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳನ್ನು ಹೇಳದೆ ಬಿಡುವುದೂ ಸುಳ್ಳಾಗಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಲೌಕಿಕ ನ್ಯಾಯವಿಚಾರಣೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಪ್ರಮಾಣದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ತಿಳಿದೂ ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳನ್ನು ಮರೆಮಾಚಿದರೆ, ಅವರು ಪಾಪ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾದ ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳನ್ನು ಮರೆಮಾಚುವ ಮೂಲಕ ಅವರು ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಸುಳ್ಳು ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಲೌಕಿಕ ಕಾನೂನನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸದಿದ್ದರೂ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸದ ಕಾರಣ ದೇವರ ಮುಂದೆ ಪಾಪ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಇತರರ ಒಳ್ಳೆಯ ಹೆಸರು: ಒಳ್ಳೆಯ ಕೀರ್ತಿಯ ಮಹತ್ವವನ್ನೂ ಬೇರೊಬ್ಬರ ಒಳ್ಳೆಯ ಹೆಸರಿಗೆ ಹಾನಿಮಾಡುವುದರ ಗಂಭೀರತೆಯನ್ನೂ ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಯಾವಾಗಲೂ ಗುರುತಿಸಿದೆ. ಬೇರೊಬ್ಬರ ಒಳ್ಳೆಯ ಹೆಸರಿಗೆ ಅನೇಕ ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಹಾನಿಮಾಡಬಹುದು. ನೇರವಾದ ಮತ್ತು ದುರುದ್ದೇಶಪೂರಿತವಾದ ಸುಳ್ಳುಗಳೂ, ಹೇಳಲೇಬೇಕಾದ ಮುಖ್ಯ ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮರೆಮಾಚುವುದೂ ಎಂಟನೆಯ ಆಜ್ಞೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಪಾಪಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ. ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಬಾರದ “ಸತ್ಯಗಳನ್ನು” ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುವುದೂ ಪಾಪವೇ ಆಗಿದೆ.
ಕ್ರೈಸ್ತ ಧರ್ಮೋಪದೇಶ ಗ್ರಂಥವು (#2477) ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೀರ್ತಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಈ ತಪ್ಪುಗಳ ಕುರಿತು ಬಹಳ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವುದು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ:
ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಕೀರ್ತಿಗೆ ಗೌರವ ನೀಡುವುದು, ಅವರಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಹಾನಿಯುಂಟುಮಾಡಬಹುದಾದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನೋಭಾವ ಮತ್ತು ಮಾತನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸುತ್ತದೆ (Cf. CIC, can. 220). ಈ ಕೆಳಗಿನ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತಪ್ಪಿತಸ್ಥನಾಗುತ್ತಾನೆ:
–ಆತುರದ ತೀರ್ಪು: ಸಾಕಷ್ಟು ಆಧಾರವಿಲ್ಲದೆ, ತನ್ನ ನೆರೆಯವನಲ್ಲಿ ನೈತಿಕ ದೋಷವಿದೆ ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಆದರೂ ಸತ್ಯವೆಂದು ಭಾವಿಸುವವನು;
–ಪರನಿಂದೆ: ವಸ್ತುನಿಷ್ಠವಾಗಿ ಸಮರ್ಥನೀಯ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ, ಬೇರೊಬ್ಬರ ದೋಷಗಳನ್ನೂ ವೈಫಲ್ಯಗಳನ್ನೂ ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯದವರಿಗೆ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುವವನು; (Cf. Sir 21:28)
–ಅಪವಾದ: ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಇತರರ ಕೀರ್ತಿಗೆ ಹಾನಿಮಾಡಿ, ಅವರ ಕುರಿತು ತಪ್ಪಾದ ತೀರ್ಪುಗಳಿಗೆ ಆಸ್ಪದ ನೀಡುವವನು.
ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಮೂರು ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ಮೊದಲನೆಯದು, ದುಡುಕಿನ ತೀರ್ಪುಗಳು. ನಾವು ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನೇ ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು ಎಂದು ಇದು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ದುಡುಕಿನ ತೀರ್ಪನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಾಯಿಬಿಟ್ಟು ಹೇಳದೆ, ಕೇವಲ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರಬಹುದು. ಇದೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಹಾನಿಮಾಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ.
ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಪರದೋಷ ಪ್ರಕಟನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದು ಸತ್ಯವಾದ ಸಂಗತಿಯನ್ನು, ಅದನ್ನು ಕೇಳಲು ಹಕ್ಕಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಹೇಳುವುದಾಗಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಚಾಡಿಮಾತು ಪರದೋಷ ಪ್ರಕಟನೆಗೆ ಒಂದು ರೂಪವಾಗಿದೆ. ಹೇಳಿದ ಸಂಗತಿ ಸತ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದು ಎಂಟನೆಯ ಆಜ್ಞೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಪಾಪವೇ ಆಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಬಾರದ ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ಅಪವಾದವೆಂದರೆ ಬೇರೊಬ್ಬರ ಕುರಿತು ಸುಳ್ಳಾದ ಮತ್ತು ಅವರ ಮಾನಹಾನಿ ಮಾಡುವ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳುವುದು. ಬೇರೊಬ್ಬರ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೀರ್ತಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಪಾಪಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟದ್ದು. ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಯಾವುದಾದರೂ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೇರೊಬ್ಬರ ಒಳ್ಳೆಯ ಹೆಸರಿಗೆ ಹಾನಿಯಾದಾಗ, ಅದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ ಮಾಡಬೇಕು. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಹೃದಯಾಂತರಾಳದಿಂದ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡಬೇಕು; ಆದರೆ ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ತಾನು ನೋಯಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಒಳ್ಳೆಯ ಹೆಸರನ್ನು ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿಸಲು, ಪಾಪ ಮಾಡಿದವನು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟೂ ವಿವೇಕಯುತವಾದ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ಣವಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕು.
ಆತ್ಮಶ್ಲಾಘನೆ: ಆತ್ಮಶ್ಲಾಘನೆ ಅಥವಾ ಜಂಬ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಮೊದಲ ನೋಟಕ್ಕೆ ಪಾಪವೆಂದು ಭಾವಿಸದಿರಬಹುದು—ಆದರೆ ಅದು ಪಾಪವೇ. ಅಪವಾದ ಮತ್ತು ಪರನಿಂದೆಯಂತೆಯೇ, ಆತ್ಮಶ್ಲಾಘನೆಯು ನಿಮ್ಮ ಕುರಿತಾದ ನಿಜವಾದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಅಸಮರ್ಪಕವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮತ್ತು ಸ್ವತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುವುದಾಗಿದೆ. ಅದು ಇತರರ ಗಮನವನ್ನು ಸೆಳೆಯಲು ಮಾಡುವ ಕೃತ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ದೀನತೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಸತ್ಯಗಳಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಬೇರೊಬ್ಬರನ್ನು ಮುಖಸ್ತುತಿ ಮಾಡುವುದೂ ವಂಚನೆಯಾಗಿದ್ದು, ಈ ಆಜ್ಞೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಪಾಪವಾಗಿದೆ.
ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಹಕ್ಕು ನನಗಿದೆಯೇ?
ಇಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಕುರಿತೂ ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಹಕ್ಕು ನಮಗಿದೆ ಎಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಿದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಅನೇಕರ ದೈನಂದಿನ ಬದುಕನ್ನು ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿವೆ ಎಂದರೆ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಗೌಪ್ಯತೆಯನ್ನು ಅನೇಕವೇಳೆ ಅಮುಖ್ಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮಾಹಿತಿಯ ಪ್ರಸಾರ ಮತ್ತು ಗೌಪ್ಯತೆಯ ಹಕ್ಕಿನ ಕುರಿತು ಕೆಲವು ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ.
ಗೌಪ್ಯತೆಯ ಹಕ್ಕು: ಗೌಪ್ಯತೆಯ ಹಕ್ಕು ಎಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಖಾಸಗಿ ಬದುಕಿನ ಕುರಿತಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಹಕ್ಕು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದಷ್ಟೇ ಅರ್ಥ. ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಂತಹ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಖಾಸಗಿ ಬದುಕೂ ಖಾಸಗಿಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಲು ಅವರು ಅರ್ಹರು.
ಇದಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಉದಾಹರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಾಪನಿವೇದನೆಯ ಸಂಸ್ಕಾರ. ಪಾಪನಿವೇದನೆಯ ಗೌಪ್ಯತೆಯ ಮುದ್ರೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉಲ್ಲಂಘಿಸಲಾಗದ್ದು. ಅಂದರೆ, ಪಾಪನಿವೇದನೆಯನ್ನು ಆಲಿಸುವ ಯಾಜಕನು ಯಾವುದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪಾಪನಿವೇದನೆಯ ವಿಷಯವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಬಾರದು. ಇದು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನಿಯಮ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ದೇವರು ನೀಡಿರುವ ಗೌಪ್ಯತೆಯ ಹಕ್ಕನ್ನೂ ಇದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ದೇವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ತಿಳಿಯುವ ಹಕ್ಕಿರುವ ಅನೇಕ ಸಂಗತಿಗಳಿವೆ. ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಆಪ್ತ ಕುಟುಂಬಸ್ಥರಿಗೂ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೂ ತಿಳಿಸಬೇಕಾದ ಇತರ ಸಂಗತಿಗಳಿವೆ. ನಮ್ಮ ಖಾಸಗಿ ಜೀವನದ ಕೆಲವು ಅಂಶಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಹಕ್ಕು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇರಬೇಕು.
ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮ ಖಾಸಗಿ ಬದುಕಿನ ವಿವರಗಳು ತಿಳಿಯಬೇಕಾದಾಗ, ಆ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಅನುಮತಿಯಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಯಾರಾದರೂ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಕೊಲೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಆ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಲೇಬೇಕು.
ವೃತ್ತಿಪರ ರಹಸ್ಯಗಳು: ವೃತ್ತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅನೇಕ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಜನರಿಗೆ ಗೌಪ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಕರ್ತವ್ಯವಿರುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಪ್ರಸಾರಕ್ಕಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ವೈದ್ಯರು ವೈದ್ಯಕೀಯ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಗೌಪ್ಯವಾಗಿಡಬೇಕು. ಅಥವಾ ಸರ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರು ಇತರರ ಒಳ್ಳೆಯ ಹೆಸರನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಅಥವಾ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಕೆಲವು ಆಂತರಿಕ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಗೌಪ್ಯವಾಗಿಡಬೇಕಾಗಬಹುದು. ಇಂತಹ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಉದಾಹರಣೆಗಳಿರುವಂತೆ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಅಥವಾ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸನ್ನಿವೇಶದ ಕುರಿತೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಹಕ್ಕು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಗೌಪ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದು ಎಂಟನೆಯ ಆಜ್ಞೆಯ ಬೇಡಿಕೆಯಾಗಿದೆ.
ಮಾಧ್ಯಮಗಳು: ಸತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಕ್ಕೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು. ಎಲ್ಲರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಒಳಿತಿಗೆ ನೆರವಾಗುವ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಅವುಗಳಿಗಿದೆ. ಆದರೆ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ತಮ್ಮ ಹಕ್ಕನ್ನು ಚಲಾಯಿಸುವಾಗ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಸಹಜವಾದ ಗೌಪ್ಯತೆಯ ಹಕ್ಕಿಗೆ ಧಕ್ಕೆಯಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಇದಲ್ಲದೆ, ಕೇವಲ ಭಾಗಶಃ ಸತ್ಯಗಳನ್ನಲ್ಲ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಸತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡುವ ಕರ್ತವ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಿಗಿದೆ. ವರದಿಗಾರಿಕೆಯ ಒಂದು ತಪ್ಪಾದ ವಿಧಾನವನ್ನು “ಕೆಲವು ವಿವರಗಳನ್ನು ಹೊರಗಿಟ್ಟು ವರದಿ ಮಾಡುವುದು” ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಕೆಲವು ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವ ಮೂಲಕ ಮಾಡುವ “ಮರೆಮಾಚುವಿಕೆಯ ಸುಳ್ಳು”, ಅಥವಾ ಒಂದು ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದಿಂದ ವಿಫಲವಾಗುವುದಾಗಿದೆ. ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಪೂರ್ಣ ಸತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಲು ಅಥವಾ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ವಿಫಲವಾದಾಗ, ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವವರು ಎಂಟನೆಯ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದ ದೋಷಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಗರಿಷ್ಠ ಮಿತಿ: ಕಲೆ, ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಸತ್ಯದ ಅನ್ವೇಷಣೆ
ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕಾದ ವಿಷಯವು ಸತ್ಯದ ಅನ್ವೇಷಣೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ಎಂಟನೆಯ ಆಜ್ಞೆಯು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳದಿರುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಅದು ಸ್ವತಃ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹುಡುಕುವುದರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಆಗಿದೆ.
ದೊಡ್ಡ “T” ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಸೂಚಿಸುವ “Truth” ಅಂದರೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಒಬ್ಬ ದೈವಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತರು; ಅವರು ನಮಗೆ ಪ್ರಕಟಪಡಿಸಿರುವ ಎಲ್ಲವೂ ಆ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದೆ. ಸತ್ಯವನ್ನು ಹುಡುಕುವುದೆಂದರೆ ನಾವು ಯೇಸುವನ್ನೇ ಹುಡುಕುವುದು. ಮೊಟ್ಟಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಸುವಾರ್ತೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸದ ಅನೇಕ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಲು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಇದು ನೆರವೇರುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಆಳಗೊಳಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ನಾವು ಸೋಮಾರಿಗಳಾದಾಗ ಈ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸದ ಅನೇಕ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿ, ಪೂರ್ಣ ಹೃದಯದಿಂದ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ ಈ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಸೌಂದರ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಸತ್ಯವು ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸೌಂದರ್ಯವು ಅನೇಕ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ, ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ, ಪವಿತ್ರ ಕಲೆಯಲ್ಲಿ ಮುಂತಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ಸೌಂದರ್ಯವು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ಆಜ್ಞೆಯು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸದ ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತದೆ.
ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಪವಿತ್ರ ಕಲೆಯು ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಪವಿತ್ರ ಕಲೆಯು ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅದನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ಕರ್ತವ್ಯ ನಮಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಕಲೆಗಳನ್ನು ಸಮಾಜದ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಹಾಗೂ ಮಾನವ ಜೀವನದ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗವಾಗಿ ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯಬೇಕು. ಆದರೆ ಕಲೆಗಳನ್ನು ಕೆಡುಕಿಗಾಗಿಯೂ ಬಳಸಬಹುದು. ಕಲೆಯು ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ, ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನನ್ನು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ತಟಸ್ಥ ಸಾಧನವಾಗಿದ್ದು, ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ವಾಸ್ತವಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ಸಾಧನವೂ ಆಗಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಕಲೆಯು ಅರಾಜಕತೆ ಮತ್ತು ಗೊಂದಲದ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಬಹುದು, ಅಥವಾ ಸ್ವರ್ಗದ ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲವೇ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಬಹುದು. ಕ್ರೈಸ್ತರಾದ ನಾವು ದೇವರ ಮಹಿಮೆಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಮಾನವ ಚೇತನದ ಉಲ್ಲಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಕಲೆಯನ್ನು ಬಳಸುವ ಕರ್ತವ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದೇವೆ.
ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಪರಿಗಣನೆಗಳು
ಎಂಟನೆಯ ಆಜ್ಞೆಯ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯು ಯಾವ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಾರಕ ಪಾಪವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೋಡೋಣ; ಆಗ ಈ ಆಜ್ಞೆಯ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯು ಯಾವ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಲಘುಪಾಪವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ನಾವು ಕಾಣಬಹುದು.
ಗಂಭೀರ ವಿಷಯ: ಸುಳ್ಳು ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡುವ ಯಾವುದೇ ಕೃತ್ಯವು ಗಂಭೀರ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದಾಗ ಅದನ್ನು ಗಂಭೀರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬಹುದು. ಇದನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅದು ಆಯಾ ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತದೆ.
ಒಂದು ತೀವ್ರವಾದ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳೋಣ; ಅದಕ್ಕೆ ಮಾರಕ ಪಾಪದ ಇತರ ಎರಡು ಅಂಶಗಳನ್ನೂ ಅನ್ವಯಿಸೋಣ. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಕೆಲಸದಲ್ಲಿರುವಾಗ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ವಂಚನೆಯ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳಿ. ಆ ವಂಚನೆಯ ಕೃತ್ಯವೆಂದರೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಉದ್ಯೋಗಿಯು ತನ್ನ ಉದ್ಯೋಗದಾತನ ಹಣವನ್ನು ಕದ್ದಿರುವುದು ಎಂದುಕೊಳ್ಳಿ. ಈ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಉದ್ಯೋಗದಾತನು, ಯಾವುದಾದರೂ ಲೆಕ್ಕದ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು ಕಂಡುಬಂದಿವೆಯೇ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಿದ ಉದ್ಯೋಗಿಯು ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿ ಲೆಕ್ಕಪತ್ರಗಳು ಸರಿಯಾಗಿವೆ ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ.
ಕಳ್ಳತನವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಡುವ ಈ ಕೃತ್ಯವು ಸುಳ್ಳಾಗಿದ್ದು ಪಾಪಮಯವಾಗಿದೆ. ಕಳ್ಳತನವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಅದನ್ನು ವರದಿ ಮಾಡುವ ಕರ್ತವ್ಯ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಇತ್ತು; ಅದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟದ್ದು ಎಂಟನೆಯ ಆಜ್ಞೆಯ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯಾಗಿತ್ತು. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಅದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಡಲು ಹೇಳಿದ ಸುಳ್ಳು ಗಂಭೀರ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಸಮಂಜಸವಾಗಿದೆ.
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರಿವು: ಮೇಲಿನ ಉದಾಹರಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಳ್ಳತನವನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನು ಹಣವನ್ನು ಕದ್ದಿದ್ದಾನೆಂದು ಖಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಡುವುದು ಸುಳ್ಳು ಎಂಬ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರಿವಿದ್ದೂ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವ ದೋಷಕ್ಕೆ ಅವನು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ. ಈ ರೀತಿ ಮುಚ್ಚಿಡುವಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ದೋಷವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಲ್ಲ ಅಂಶಗಳು ಯಾವುದಾದರೂ ಇವೆಯೇ? ಎರಡು ವಿಷಯಗಳು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬರುತ್ತವೆ: ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಕಳ್ಳತನ ನಡೆದಿದೆ ಎಂಬುದು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮನವರಿಕೆಯಾಗದಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟ ದೋಷಕ್ಕೆ ಅವನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಣೆಗಾರನಾಗದಿರಬಹುದು; ಆದ್ದರಿಂದ, ತನಗೆ ತಿಳಿದಿರುವುದನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸದಿದ್ದರೆ, ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿದ ದೋಷಕ್ಕೂ ಅವನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಣೆಗಾರನಾಗದಿರಬಹುದು. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಯಾವುದೋ ಕಾರಣದಿಂದ ಕಳ್ಳತನವು “ಅಷ್ಟೇನೂ ದೊಡ್ಡ ವಿಷಯವಲ್ಲ” ಎಂದು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದರೆ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುವ ಕರ್ತವ್ಯ ತನಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಅವನಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದಿರದಿರಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಈ “ಕಳ್ಳತನ” ಎಲ್ಲರೂ ಮಾಡುವಂಥದ್ದಾಗಿದ್ದು, ಎಲ್ಲರೂ ಅದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆಂದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿದೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳಿ. ಇದರಿಂದ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ, ಇದು ದೊಡ್ಡ ವಿಷಯವಲ್ಲ ಮತ್ತು ತಾನು ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ.
ಎಲ್ಲ ಆಜ್ಞೆಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿರುವಂತೆಯೇ, ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮರೆಮಾಚುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಗೊಂದಲವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆ ಗೊಂದಲವು ಅವನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಹುದೆಂದರೆ, ಅದು ಗುರುಪಾಪವಾಗದೆ ಕೇವಲ ಲಘುಪಾಪವಾಗಿರಬಹುದು. ಇದರಿಂದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮರೆಮಾಚುವುದು ಅಥವಾ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವುದು ಸರಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ಕೇವಲ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕೃತ್ಯಗಳ ಗಂಭೀರತೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಮ್ಮತಿ: ಮೇಲಿನ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸೋಣ. ಆ ನೌಕರನು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಅವನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳಿ. ತಾನು ಹಣವನ್ನು ಏಕೆ ಕದ್ದೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಆ ಸ್ನೇಹಿತ ಕಣ್ಣೀರಿಡುತ್ತಾ ಮನಕರಗಿಸುವ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿ, ತುಂಬ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಮಕ್ಕಳ ಸಲುವಾಗಿ ಇದನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಬೇಡವೆಂದು ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ತೊಂದರೆಗೆ ಸಿಲುಕದಂತೆ ಕಾಪಾಡಲು ಆ ನೌಕರನು ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳನ್ನು ತಿರುಚಿ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.
ಇದನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗೆಗಿನ ಭಯವು, ಅವನು ಹೇಳಿದ ಸುಳ್ಳಿನ ನೈತಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಅವನು ಸರಿಯಾದದ್ದನ್ನೇ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲೇಬೇಕು. ಆದರೆ ಆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿಂದಾಗಿ ಅದು ಗುರುಪಾಪವಾಗದೆ ಕೇವಲ ಲಘುಪಾಪವಾಗಿರಬಹುದು.
ಲಘುಪಾಪ: ಹಿಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿನ ಉದಾಹರಣೆಗಳಂತೆಯೇ, ಮೇಲಿನ ಉದಾಹರಣೆಯೂ ಪಾಪ ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ದೋಷದ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ದೇವರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟವಾದಾಗಲೂ ಪವಿತ್ರ ಜೀವನ ನಡೆಸಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮ ವಿವೇಚನೆಯ ತಪ್ಪುಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಅನೇಕ ಅಂಶಗಳನ್ನೂ ದೇವರು ನೋಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ತೀರ್ಪು ನೀಡುತ್ತಾರೆ.
ಸಮಾರೋಪ
ಹಿಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿನ ಈ ಚಿಂತನೆಗಳು ನೈತಿಕ ಜೀವನದ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ನೀಡಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿವೆ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇವೆ. ನೈತಿಕತೆಯು ದೇವರು ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ; ನಾವು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಅದನ್ನು ಅರಸಿ ನಡೆಯಬೇಕು. ಪಾಪವು ಯಾವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಾದರೂ ಎದುರಾಗಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಪಾಪದ ವಿರುದ್ಧ ಸೂಕ್ತ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಜೀವನದ ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಅರಸುವ ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ರೂಢಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಸದಾ ಸದ್ಗುಣಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಶ್ರಮಿಸಬೇಕು.
ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಉಳಿದ ಯಾವುದೇ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಓದಿ. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಮನನ ಮಾಡಿ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ನೈತಿಕ ಜೀವನ ನಡೆಸಲು ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಬೇಡಿ. ಪವಿತ್ರತೆ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ದಾರಿತೋರುವ ಮೂರು ಮೂಲಭೂತ ಕೀಲಿಗಳಲ್ಲಿ ನೈತಿಕತೆಯೂ ಒಂದು. ಮೊದಲನೆಯ ಕೀಲಿ ವಿಶ್ವಾಸ (ಈ ಸರಣಿಯ ಮೊದಲ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿರುವಂತೆ), ಎರಡನೆಯ ಕೀಲಿ ಆರಾಧನೆ (ಈ ಸರಣಿಯ ಎರಡನೆಯ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿರುವಂತೆ) ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯ ಕೀಲಿ ನೈತಿಕತೆ. ಉತ್ತಮ ನೈತಿಕ ಜೀವನವು ಒಬ್ಬರ ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಆರಾಧನೆಯ ಜೀವನದ ಫಲವಾಗಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಆರಾಧನೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪವಿತ್ರರೂ ನೈತಿಕವಾಗಿ ಸನ್ಮಾರ್ಗಿಗಳೂ ಆಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಲಿ. ಆಗ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ನೀವು ಪ್ರೀತಿಸಲು ಮತ್ತು ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಒಳ್ಳೆಯ ಫಲಗಳಿಗಾಗಿ ನೀವು ಸದಾಕಾಲ ಕೃತಜ್ಞರಾಗಿರುವಿರಿ.
ಇ-ಪುಸ್ತಕ & ಪೇಪರ್‌ಬ್ಯಾಕ್ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಲಭ್ಯ
Amazon.com – Google Play – iTunes – Barnes and Noble
ಈ ಸರಣಿಯ ಇತರ ಪುಸ್ತಕಗಳು: