ኢኒጎ ሎፔዝ ዴ ኦኛዝ ኢ ሎዮላ (ከጊዜ በኋላ ኢግናጥዮስ የሚለውን ስም መጠቀም የጀመረው) በአዝፔይቲያ ማዘጋጃ ክልል፣ በአሁኗ ስፔን ጊፑዝኮአ ውስጥ በሚገኘው የሎዮላ ቤተ መንግሥት፣ ኦክቶበር 23፣ 1491 ተወለደ። ኢግናጥዮስ በወጣትነቱ ታላቅ የጦር መኮንን የመሆን ሕልም የነበረው፣ በጉጉት የተሞላ ሰው ነበር። ይሁን እንጂ ከክርስቶስ ጋር ጥልቅ የሆነ መገናኘት ሲኖረው ይህ ሁሉ ተለወጠ። በጦርነት ከቆሰለ በኋላ፣ የቆሰለው እግሩ እስኪድን ድረስ ለወራት በአልጋ ላይ ተኛ። በመሰላቸቱም ጊዜውን ለማሳለፍ የሚያነባቸው መጻሕፍት እንዲሰጡት ጠየቀ። ለመዝናናት ስለ ፈረሰኞች ጀግንነትና ስለ ፍቅር የሚተርኩ መጻሕፍት ያገኛል ብሎ ተስፋ አድርጎ ነበር፤ ነገር ግን እያገገመ በነበረበት ቤት እንዲህ ያሉ መጻሕፍት አልነበሩም። በምትኩ ሁለት መጻሕፍት ተሰጡት፦ በካርቱሲያውያን ማኅበር መነኩሴ፣ በሳክሶኒያው ሉዶልፍ የተጻፈው የክርስቶስ ሕይወት እና የቅዱሳን አበቦች። እነዚህን መጻሕፍት ደጋግሞ ሲያነብ፣ በእነርሱ መነሳሳትና ራሱን በቅድስና ሕይወት ሲኖር በሐሳቡ መሳል ጀመረ።
ይሁን እንጂ ኢግናጥዮስ ስለ ፍቅር፣ ስለ ፈረሰኞች ጀግንነትና ስለ ሌሎች ዓለማዊ ተግባራት በቀን ቅዠት ብዙ ጊዜ ያሳልፍ ነበር። በእጁ የነበሩት እነዚህ ሁለት መጻሕፍት ብቻ ስለነበሩ ግን፣ ሐሳቡ በሁለቱ መካከል ይመላለስ ነበር፤ በአንድ ጊዜ ስለ ክርስቶስና ስለ ቅዱሳን፣ ከዚያም ስለ ፍቅርና ስለ ፈረሰኞች ጀግንነት ያስብ ነበር። ነገር ግን ልዩነት ነበር። ከጊዜ በኋላ ኢግናጥዮስ እነዚህ ሁለት ዓይነት ሐሳቦች በሚያስብባቸው ጊዜ ሁለቱም ቢያስደስቱትም፣ ዓለማዊ ሐሳቦቹ በመጨረሻ ውስጣዊ ድርቀትና ሐዘን እንደሚያስከትሉበት አስተዋለ። ስለ ክርስቶስና ስለ ቅዱሳን ማሰቡ ግን በሐሳቡ መመሰጡን ካቆመ ከረጅም ጊዜ በኋላም እንኳ መነሳሳትና ጉጉት ይተውለት ነበር። መጀመሪያ የልቡን መለወጥ እንዲያጠናክር ያነሳሳው ይህን ማስተዋሉ ነበር፤ በመንፈሳዊ ልምምዶች ውስጥ ለሚገኘው ብዙ ጥበብም መነሻ የሆነው ይህ ግንዛቤ ነበር።
ኢግናጥዮስ ካገገመ በኋላ ወደ ቅድስት አገር የንግደት ጉዞ ለማድረግ ተመኘ። ይሁን እንጂ ያንን ጉዞ ከማጠናቀቁ በፊት፣ በመጀመሪያ ወደ ሞንትሴራት ከተማ ተጓዘ። በዚያን ጊዜ በእርሱ ላይ ከፍተኛ ተጽዕኖ ያሳደሩት ሁለት ነገሮች የንስሐ ተግባሮቹና ሁሉን በዝርዝር የተናዘዘበት ኑዛዜ ነበሩ። ለንስሐ የሚያስቸግር ሻካራ ልብስ ለበሰ፣ ከጉልበቱ በታች ገመድ አሰረ፣ በአንድ እግሩ ብቻም ጫማ አደረገ። ብዙ ጊዜ በጸሎት ያሳልፍ ነበር፤ ለረጅም ጊዜ ተንበርክኮና ቆሞም ከጌታችንና ከብፅዕት እናታችን ጋር ይነጋገር ነበር። በሞንትሴራት በነበረበት ጊዜ፣ በሕይወቱ በሙሉ የሠራቸውን ኃጢአቶች ሁሉ ለመናዘዝ ሦስት ቀናትን በዝግጅት አሳለፈ። በኑዛዜው ወቅትም ኢግናጥዮስ ሕይወቱን በሙሉ ለእግዚአብሔር አገልግሎት ለመስጠት ያለውን ዓላማ ለንስሐ አባቱ ለመጀመሪያ ጊዜ ገለጠ። ከተናዘዘ በኋላ፣ ራሱን ለጌታችንና ለብፅዕት እናታችን ወስኖ ሌሊቱን በሙሉ በጸሎት አሳለፈ። እንዲህም ኢግናጥዮስ ወደ ቅድስና ሕይወት የሚያመራ፣ ሕይወቱን ከሥር የሚለውጥ ጉዞ ጀመረ።
ኢግናጥዮስ በሞንትሴራት ለአጭር ጊዜ ከቆየ በኋላ፣ ወደ ማንሬሳ ከተማ ተጓዘ፤ ከማርች 25፣ 1522 እስከ ፌብሩወሪ 1523 አጋማሽ ድረስም በዚያ ቆየ። በማንሬሳ ያሳለፋቸው ወራት ጥልቅ የልብ መለወጥ ወራት ነበሩ። ረጅም ሰዓታትን በጸሎት ያሳልፍ፣ በየቀኑ በቅዳሴ ይሳተፍ፣ ከባድ የንስሐ ተግባሮችን ይፈጽም፣ መንፈሳዊ ምክር ይፈልግና ወንጌላትን ያጠና ነበር። በተለይም አዘውትሮ በሚሄድበት ዋሻ ውስጥ፣ ብዙ ጊዜ በዝምታና በብቸኝነት ያሳልፍ ነበር። ኢግናጥዮስ ለውጫዊ መልኩ ትኩረት ሳይሰጥ፣ ነፍሱን ለማስዋብ ብቻ ይጥር ነበር።
ይህ የውስጣዊ ቅርጸት ጊዜ በኢግናጥዮስ ላይ ጥልቅ ተጽዕኖ አሳደረ፤ ከእግዚአብሔርም ጥልቅ መንፈሳዊ ግንዛቤዎችንና መጽናናቶችን ማግኘት ጀመረ። ይሁን እንጂ እነዚህን መጽናናቶች ካገኘ ብዙም ሳይቆይ፣ የሚያውኩትና የሚያታግሉት ከባድ ውስጣዊ ፈተናዎችም ይደርሱበት ጀመር። እነዚህ ትግሎች የጀመሩት ክፉው መንፈስ፣ ይህን በብርታት፣ በቅንዓትና በንስሐ የተሞላ ሕይወት በቀሪው ዘመኑ ሁሉ ፈጽሞ ሊቀጥልበት እንደማይችል ሲነግረው በተሰማው ጊዜ ነበር። ክፉው መንፈስ ወደ ጥርጣሬና ተስፋ መቁረጥ ሊመራው ሞከረ። ነገር ግን ኢግናጥዮስ በመጨረሻ የክፉውን መንፈስ ድምፅ ለየ፤ ዋጋ ያለው ምንም ነገር ሊሰጠው እንደማይችል ለክፉው መንፈስ እያስታወሰም ውሸቶቹን ገሠጸ። በመጨረሻ፣ እነዚህ ፈተናዎች ስጦታ ሆኑለት፤ ምክንያቱም ኢግናጥዮስ የክፉውን መንፈስ ውሸቶች መቃወሙን እየቀጠለ፣ ለሕይወቱ ያለውን የእግዚአብሔር ፈቃድ ለመፈለግና ለመከተል ባለው ቁርጠኝነት እየጠለቀ እንዲሄድ ረድተውታል።
በዚህ ጊዜ ኢግናጥዮስ ስለ ኃጢአት ከልክ ባለፈ የሕሊና ጭንቀትም ክፉኛ ይሠቃይ ነበር። ፈጽሟቸው የነበሩ ልዩ ልዩ ኃጢአቶች በተደጋጋሚ ትዝ ይሉት ነበር፤ ፈጽሞ አልተናዘዝኳቸውም ይሆናል ብሎም ይፈራ ነበር። ይህ ከልክ ያለፈ የሕሊና ጭንቀት ያስከተለው ትግል ብዙ ውስጣዊ ሥቃይ አመጣበት። እንዲያውም በአንድ ወቅት ጭንቀቱ እጅግ ከመበርታቱ የተነሣ፣ ራሱን ለመግደል እንኳ ለአጭር ጊዜ አስቦ ነበር። ነገር ግን በመጨረሻ፣ ይህ ምክንያታዊ መሠረት የሌለው አስተሳሰቡ ከእግዚአብሔር ሳይሆን ከክፉው መንፈስ መሆኑን መለየት በቻለ ጊዜ፣ እግዚአብሔር ኢግናጥዮስን ነጻ አወጣው። ይህን እንደተረዳ፣ ኢግናጥዮስ እነዚህን ከልክ ያለፈ የሕሊና ጭንቀት የሚፈጥሩና የተሳሳቱ ሐሳቦች ገሥጾ አስወገደ፤ እግዚአብሔርም ከዚህ ሸክም ነጻ አወጣው።
ኢግናጥዮስ በማንሬሳ በነበረበት ጊዜ ከባድ ጾም መጾሙን ቀጠለ፤ በአንድ ወቅትም ለሰባት ቀናት ምንም አልበላም፣ አልጠጣም። በየቀኑ ሦስት ጊዜ ራሱን ይገርፍ፣ በቀንም ሰባት ሰዓት በጸሎት ያሳልፍ ነበር። ብፅዕት እናታችንና ኢየሱስ ጥልቅ መንፈሳዊ እውነቶችን ለነፍሱ እየገለጡ በተደጋጋሚ ያነጋግሩት ነበር። ኢግናጥዮስ መንፈሳዊ ልምምዶች የተሰኘውን መጽሐፍ መጻፍ የጀመረው እዚያው በማንሬሳ ነበር። ስለ ቅዱስ ኢግናጥዮስ ሕይወት ከዚህ በላይ ብዙ ሊባል ቢችልም፣ እነዚህ የመጀመሪያዎቹ የልብ ለውጥ ልምዶች፣ እርሱ በጻፈው መንፈሳዊ ልምምዶች ውስጥ ያለውን ጥበብ በተሻለ ለመረዳት የሚያስችሉንን መሠረታዊ ግንዛቤዎች ይሰጡናል።