తెలుగు

మొదటి అధ్యాయం: పునీత ఇగ్నేషియస్ జీవితం

ఇన్యిగో లోపెజ్ దె ఒన్యాజ్ ఇ లోయోలా (ఆయన తరువాత ఇగ్నేషియస్ అనే పేరును ఉపయోగించడం ప్రారంభించారు) 1491 అక్టోబరు 23న అజ్‌పెయిటియా పురపాలక ప్రాంతంలోని లోయోలా కోటలో జన్మించారు. ఈ ప్రాంతం ప్రస్తుతం స్పెయిన్‌లోని గిపుజ్‌కోవాలో ఉంది. యౌవనంలో ఇగ్నేషియస్ గొప్ప సైనికాధికారి కావాలని కలలు కనే ఉత్సాహవంతుడు. అయితే క్రీస్తుతో ఆయనకు కలిగిన గాఢమైన అనుభవంతో అదంతా మారిపోయింది. యుద్ధంలో గాయపడిన తరువాత, కాలికి తగిలిన గాయం మానేవరకు ఇగ్నేషియస్ నెలల తరబడి మంచానికే పరిమితమయ్యారు. విసుగు చెందుతూ, సమయం గడపడానికి చదువుకునేందుకు కొన్ని పుస్తకాలు కావాలని అడిగారు. వినోదం కోసం వీరత్వం, ప్రణయం గురించిన పుస్తకాలు లభిస్తాయని ఆశించారు. అయితే ఆయన కోలుకుంటున్న ఇంట్లో అలాంటి పుస్తకాలేవీ లేవు. బదులుగా ఆయనకు రెండు పుస్తకాలు ఇచ్చారు: కార్తూసియన్ మఠవాసి అయిన సాక్సనీకి చెందిన లుడోల్ఫ్ రచించిన క్రీస్తు జీవితం, అలాగే పునీతుల పుష్పాలు. ఈ పుస్తకాలను మళ్లీ మళ్లీ చదువుతున్నప్పుడు ఆయనలో ప్రేరణ కలిగింది; తాను పునీతమైన జీవితం గడుపుతున్నట్లు ఊహించుకోవడం ప్రారంభించారు.

అయితే ఇగ్నేషియస్ ప్రణయం, వీరత్వం, ఇతర లౌకిక సాధనల గురించి కూడా ఎంతో సమయం పగటికలలు కంటూ గడిపేవారు. కానీ ఆయన దగ్గర ఈ రెండు పుస్తకాలు మాత్రమే ఉండటంతో, ఆయన ఊహలు ఈ రెండు వైపుల మధ్య సంచరించేవి: ఒకవైపు క్రీస్తు, పునీతులు; మరోవైపు ప్రణయం, వీరత్వం. అయితే ఒక తేడా ఉండేది. ఈ రెండు రకాల ఆలోచనలూ వాటిలో మునిగివున్నప్పుడు తనకు ఉత్సాహాన్ని కలిగించినప్పటికీ, లౌకిక ఆలోచనలు చివరికి తనలో శుష్కతను, విచారాన్ని మిగులుస్తున్నాయని ఇగ్నేషియస్ క్రమంగా గమనించారు. కానీ క్రీస్తు, పునీతుల గురించిన ఆలోచనలు మాత్రం పగటికలలు ముగిసిన ఎంతోసేపటి తరువాత కూడా తనలో ప్రేరణను, ఉత్సాహాన్ని నిలిపి ఉంచేవి. ఈ గ్రహింపే మొదట ఆయనను తన హృదయపరివర్తనను మరింత గాఢం చేసుకునేలా ప్రేరేపించింది. ఈ అంతర్దృష్టియే ఆధ్యాత్మిక సాధనలు అనే గ్రంథంలోని జ్ఞానంలో అధిక భాగానికి దారితీసింది.

కోలుకున్న తరువాత ఇగ్నేషియస్ పవిత్ర భూమికి తీర్థయాత్ర చేయాలని కోరుకున్నారు. అయితే ఆ యాత్రను పూర్తిచేయడానికి ముందు, మొదట మోంట్‌సెరాట్ పట్టణానికి వెళ్లారు. ఆ సమయంలో ఆయనపై బలమైన ప్రభావం చూపిన రెండు అంశాలు ఆయన ప్రాయశ్చిత్త సాధనలు, క్షుణ్ణంగా చేసిన పాపసంకీర్తన. ప్రాయశ్చిత్తంగా ఆయన గరుకైన, అసౌకర్యంగా ఉండే దుస్తులు ధరించేవారు, మోకాలి కింద ఒక తాడు కట్టుకునేవారు, ఒకే పాదానికి పాదరక్ష వేసుకునేవారు. చాలాసేపు ప్రార్థనలో గడిపేవారు; దీర్ఘకాలం మోకరిల్లి, నిలబడి మన ప్రభువుతోనూ మన భాగ్యవతి మాతతోనూ సంభాషించేవారు. మోంట్‌సెరాట్‌లో ఉన్నప్పుడు, తన జీవితమంతటిలో చేసిన పాపాలన్నిటినీ సంకీర్తించడానికి మూడు రోజులపాటు సిద్ధపడ్డారు. పాపసంకీర్తన సమయంలో తన జీవితాన్నంతటినీ దేవుని సేవకు అంకితం చేయాలనే సంకల్పాన్ని కూడా ఇగ్నేషియస్ మొదటిసారిగా తన పాపసంకీర్తనను ఆలకించిన గురువుకు వెల్లడించారు. పాపసంకీర్తన తరువాత తనను తాను మన ప్రభువుకూ మన భాగ్యవతి మాతకూ సమర్పించుకొని, రాత్రంతా ప్రార్థనలో గడిపారు. ఈ విధంగా ఇగ్నేషియస్ పునీతత్వ జీవితంవైపు అత్యంత సమూలమైన మార్పుతో కూడిన ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించారు.

మోంట్‌సెరాట్‌లో కొద్దికాలం గడిపిన తరువాత, ఇగ్నేషియస్ మన్రేసా పట్టణానికి వెళ్లి 1522 మార్చి 25 నుండి 1523 ఫిబ్రవరి మధ్యకాలం వరకు అక్కడ ఉన్నారు. మన్రేసాలో గడిపిన నెలలు గాఢమైన హృదయపరివర్తనకు దారితీశాయి. ఆయన ప్రతిరోజూ ఎన్నో గంటలు ప్రార్థనలో గడిపేవారు, దివ్యబలిపూజలో పాల్గొనేవారు, కఠినమైన ప్రాయశ్చిత్తాలు చేసేవారు, ఆధ్యాత్మిక సలహాలను కోరేవారు, సువార్తలను అధ్యయనం చేసేవారు. మౌనంలోనూ ఏకాంతంలోనూ, ముఖ్యంగా తాను తరచూ వెళ్లే ఒక గుహలో, ఎంతో సమయం గడిపేవారు. ఇగ్నేషియస్ తన బాహ్యరూపాన్ని పట్టించుకోకుండా, తన ఆత్మను సుందరంగా తీర్చిదిద్దుకోవడానికే కృషిచేశారు.

ఈ అంతరంగిక రూపుదిద్దుదల కాలం ఇగ్నేషియస్‌పై గాఢమైన ప్రభావం చూపింది. దేవుని నుండి లోతైన ఆధ్యాత్మిక అంతర్దృష్టులను, ఓదార్పులను ఆయన అనుభవించడం ప్రారంభించారు. అయితే ఈ ఓదార్పులు లభించిన కొద్దికాలానికే, తీవ్రమైన అంతరంగిక పరీక్షలను కూడా అనుభవించడం మొదలైంది. అవి ఆయనలో కలతను, సంఘర్షణను కలిగించాయి. ఇంతటి ఉత్సాహం, ఆసక్తి, ప్రాయశ్చిత్తంతో కూడిన ఈ జీవితాన్ని జీవితాంతం కొనసాగించడం తనకు ఎన్నటికీ సాధ్యం కాదని దుష్టుడు తనతో అంటున్నట్లు ఆయనకు అనిపించినప్పుడు ఈ సంఘర్షణలు మొదలయ్యాయి. దుష్టుడు ఆయనను సందేహంలోకి, నిరాశలోకి నడిపించడానికి ప్రయత్నించాడు. కానీ చివరికి ఇగ్నేషియస్ దుష్టుని స్వరాన్ని వివేచించి గుర్తించారు; తనకు విలువైనదేదీ ఇవ్వలేవని ఆ దుష్టాత్మకు గుర్తుచేస్తూ, దాని అబద్ధాలను గద్దించారు. చివరికి ఈ పరీక్షలు ఒక వరంగా మారాయి. ఎందుకంటే, దుష్టుని అబద్ధాలను తిరస్కరిస్తూనే, తన జీవితానికి దేవుని చిత్తం ఏమిటో తెలుసుకొని దానిని అనుసరించాలనే సంకల్పంలో మరింతగా స్థిరపడేందుకు అవి ఇగ్నేషియస్‌కు తోడ్పడ్డాయి.

ఈ సమయంలో ఇగ్నేషియస్ పాపభీతితో కూడిన తీవ్రమైన మనస్సాక్షి సందేహాలతో కూడా బాధపడ్డారు. తాను చేసిన వివిధ పాపాలు తరచూ ఆయనకు గుర్తుకొచ్చేవి; వాటిని తాను ఎన్నడూ పాపసంకీర్తనలో చెప్పలేదేమోనని భయపడేవారు. ఈ మితిమీరిన మనస్సాక్షి సందేహాలతో జరిగిన పోరాటం ఆయనకు ఎంతో అంతరంగిక వేదన కలిగించింది. నిజానికి, ఒక సందర్భంలో ఈ సందేహాలు ఎంత తీవ్రంగా మారాయంటే, ఆయన కొద్దిసేపు ఆత్మహత్య గురించి కూడా ఆలోచించారు. అయితే తన హేతువిరుద్ధమైన ఆలోచనలు దేవుని నుండి కాక దుష్టుని నుండి వస్తున్నాయని వివేచించి గుర్తించగలిగినప్పుడు, చివరికి దేవుడు ఇగ్నేషియస్‌ను వాటి నుండి విడిపించారు. ఇది అర్థమైన తరువాత, ఇగ్నేషియస్ పాపభీతితో కూడిన ఈ తప్పుడు ఆలోచనలను గద్దించి తిరస్కరించారు; దేవుడు ఆయనను ఈ భారం నుండి విముక్తులను చేశారు.

మన్రేసాలో ఉన్నప్పుడు, ఇగ్నేషియస్ కఠినమైన ఉపవాసాలను కొనసాగించారు (ఒక సందర్భంలో ఏడు రోజులపాటు ఏమీ తినలేదు, తాగలేదు). ప్రతిరోజూ మూడుసార్లు తనను తాను కొరడాతో కొట్టుకునేవారు; రోజుకు ఏడు గంటలు ప్రార్థనలో గడిపేవారు. మన ధన్యమాత, యేసు తరచుగా ఆయనతో సంభాషిస్తూ, ఆయన ఆత్మకు లోతైన ఆధ్యాత్మిక సత్యాలను వెల్లడించేవారు. ఆ మన్రేసాలోనే ఇగ్నేషియస్ ఆధ్యాత్మిక సాధనలు రచించడం ప్రారంభించారు. పునీత ఇగ్నేషియస్ జీవితం గురించి ఇంకా ఎంతో చెప్పవచ్చు. అయినప్పటికీ, ఈ తొలి పరివర్తన అనుభవాలు ఆయన ఆధ్యాత్మిక సాధనలులోని జ్ఞానాన్ని మరింత మెరుగ్గా అర్థం చేసుకోవడానికి అవసరమైన మౌలిక అవగాహనను మనకు అందిస్తాయి.

విషయ సూచిక

రెండవ అధ్యాయం: ఆధ్యాత్మిక సాధనలు