Tagalog

Kabanata 3 – Ang Diyos-Tao at ang Kanyang Ina

Bumalik sa Talaan ng mga Nilalaman

Kaya sino si Jesucristo? Sino Siya na ating Panginoon at ating Diyos? Sino Siya na ating Tagapagligtas at Manunubos? Sino Siya na Diyos mula sa Diyos at Bugtong na Anak? Sino Siya na Kaisa ng Ama sa pagka-Diyos? Maraming titulo si Jesus. Siya ay walang hanggan. Siya ay Diyos. Ngunit Siya rin ay tao. At ang katotohanang ito ay naghaharap sa atin ng isang dakilang misteryo. Ipinakikita rin nito sa atin ang di-matarok na pag-ibig ng Diyos para sa atin. Kaya tingnan natin ang Diyos na nagkatawang-tao at sikaping unawain kung sino Siya at kung ano ang ginawa Niya para sa sangkatauhan. Ang katotohanan tungkol sa kung sino si Jesus ay magdudulot sa atin ng isang banal na pagkagulat. Mag-iiwan ito sa atin ng nag-aalab na pag-ibig sa Kanya at pasasalamat na mag-uudyok sa atin na ialay sa Kanya ang ating buhay. Walang alinlangan, ang Kanyang buhay ang pinakadakilang kuwentong naisalaysay kailanman!


Pagpapahayag ng Pananampalataya sa Isang Persona

Sumasampalataya ako sa iisang Panginoong Jesucristo…

Kapag ipinahahayag natin ang ating pananampalataya kay Cristo, ipinahahayag natin ang ating pananampalataya sa isang persona. Maihahambing ito sa pagsasabi sa isang tao, “Naniniwala ako sa iyo! Alam kong kaya mong gawin ito o iyon. Alam ko ang iyong kabutihan at naniniwala akong maaari itong magningning, at iba pa.” Ang paniniwala sa isang tao ay pagpapahayag na ang taong iyon ay may kakayahang gumawa ng mabuti. Nakikita natin iyon, kinikilala, at ipinahahayag na totoo. Bagaman naipahihiwatig nito ang pinakadiwa ng ating pagpapahayag ng pananampalataya kay Cristo, kailangan nating idagdag ang ilang mahahalagang paglilinaw upang hindi tayo maligaw ng pagkaunawa.

Una sa lahat, ang pananampalataya kay Cristo ay hindi gaanong isang kabutihang ginagawa natin para sa Kanya, kundi isang kabutihang ginagawa Niya para sa atin. Nagmumula ang ating pagpapahayag sa katotohanang ang pampublikong paghahayag ng “kung sino Siya” ay nagiging personal at tunay din para sa atin. Inihahayag sa atin ng Diyos sa ating budhi ang katotohanan ng Kanyang mismong Persona, at tinatanggap natin ang paghahayag na iyon bilang totoo. Kaya ang personal na pananampalatayang ito ay isang kaloob at isang pagkilala sa katotohanan.

Ikalawa, ang ating pagsampalataya ay isa ring pagkilos ng pag-ibig. Ang pagpapahayag ng katotohanan tungkol sa kung sino ang Diyos sa Persona ni Jesucristo ay pag-ibig din sa Kanya. Kapag tunay natin Siyang nakikilala at sinasampalatayanan, nauudyukan tayong mahalin Siya at lubos na makipagtulungan sa Kanyang plano ng pagtubos. Hindi maaaring lubos natin Siyang maunawaan ngunit hindi naman Siya mahalin. Ang kakulangan sa pag-ibig ay nagpapahiwatig din ng kakulangan sa pag-unawa. Magkaugnay ang dalawa.

Ikatlo, ang pagkilala at pag-ibig sa Kanya ay bumabago sa atin, hindi sa Kanya. Ang Diyos ay hindi natitinag at hindi nagbabago. Ngunit tayo ay patuloy na nagbabago habang lalo tayong nahihila tungo sa Katotohanan o sa kamalian. Habang lalo nating nakikilala si Cristo, lalo tayong binabago ng Katotohanan at nagiging higit na ganap na tao, higit na ganap na kung ano ang nilikha tayong maging. At sa kabaligtaran, habang mas kulang ang ating pagkakilala kay Cristo, lalo tayong nagiging di-ganap na tao, at lalong nalalayo sa ating tunay na pagkatao. Kaya naaangkop dito ang madalas sipiing mga salita mula sa John 8:32: “…ang Katotohanan ang magpapalaya sa inyo.” Ang pagkilala kay Cristo, Siya na Katotohanan, ang Panginoon, ang Anak, ay nagpapalaya sa atin upang maging tunay na tayo. Kaya tingnan natin kung sino Siya.


Jesus, Cristo, Anak & Panginoon

Maglaan tayo ng sandali upang tingnan ang mas teknikal na mga aspeto ng kung sino si Jesus, kung ano ang kahulugan ng Kanyang pangalan at ng Kanyang mga titulo.

Ang kahulugan ng Jesus sa Hebreo ay: “Ang Diyos ay nagliligtas.” (CCC #430)

Sinasabi sa atin ng pariralang ito hindi lamang kung sino si Jesus—ang Diyos—kundi pati kung ano ang Kanyang misyon—ang magligtas! Habang patuloy na lumalalim ang pagkaunawa ng mga tao sa Lumang Tipan sa kanilang sarili at sa pagkilos ng Diyos sa kanilang buhay, unti-unti nilang naunawaan nang higit na malalim ang katotohanan ng kasalanan. Ang mabuting balita ay, kasabay ng higit na pag-unawa sa katotohanan ng kasalanan, lalo rin nilang naunawaan ang kanilang pangangailangan ng isang Tagapagligtas. Si Jesus ang Tagapagligtas na iyon na ipinangako. At ang pangalan mismo ni Jesus ay banal at makapangyarihan na ngayon, at sinasambit sa panalangin. Ang pagtawag lamang sa pangalan ni Jesus ay pananalangin na. May kapangyarihan sa pangalan ni Jesus! Balang araw, luluhod ang lahat kapag ipinahayag ang pangalang ito!

Ang salitang “Cristo” ay nagmula sa saling Griyego ng salitang Hebreo na Mesiyas, na ang kahulugan ay “pinahiran ng langis.” (CCC #436)

Kung paanong pinapahiran ng langis ang isang hari o propeta para sa kanyang misyon, gayundin ang Kristo. Siya ay pinahiran ng Ama ng Espiritu. Sa mismong pagpapahid sa Kanya, nakikita natin ang ganap na pagkilos ng Santatlo.

Tanging sa misteryong Paskuwal lamang maibibigay ng mananampalataya ang buong kahulugan sa titulong “Anak ng Diyos.” (CCC #444) 

Ang titulo ni Jesus bilang “Anak” ay maraming ulit na binibigkas ng iba’t ibang tao sa mga Ebanghelyo. Ginagamit din kung minsan ang titulong ito sa Lumang Tipan. Tumutukoy ito sa Kanyang pagiging walang hanggan, sa Kanyang pag-iral bago pa ang sansinukob, at sa Kanyang palagiang natatanging ugnayan sa Ama. Inihahayag din nito ang matalik na ugnayan ng Ama at ng Anak. Si Jesus ang “Minamahal na Anak.” Ang ugnayan sa loob ng Santatlo ay malalim at personal. Isa itong ugnayang naghahayag ng buklod ng isang pamilya.

Tinatawag din Siyang “Bugtong na Anak.” Ipinahihiwatig nito na Siya lamang ang nag-iisa sa Kanyang uri. Walang ibang katulad Niya. Totoong tayong lahat ay mga anak ng Diyos, ngunit tinatawag tayong mga “inampon” na anak ng Diyos. Si Jesus lamang ang “isinilang” ng Ama. Muli nitong ipinakikita ang Kanyang natatanging ugnayan sa Ama at na Siya, at Siya lamang, ang may bahagi sa mismong kalikasan ng Ama. Siya ay Diyos. Siya ay Liwanag buhat sa Liwanag. Siya ay Diyos na totoo buhat sa Diyos na totoo. Siya ay Ipinanganak at hindi ginawa. Sa madaling salita, Siya lamang ang nag-iisa sa Kanyang uri at may lubhang espesyal at natatanging ugnayan sa Ama. Ang ugnayang iyon ay dapat laging parangalan, sambahin, kilalanin, at ituring na walang katulad. Tinatawag din Siya ng Kredo na “Kaisa sa Pagka-Diyos” ng Ama. Isa itong katawagang pilosopiko na muling nagsasaad na Siya rin ay Diyos. Siya ay may kaparehong banal na “substansiya” ng Ama.  

Ginagamit ng Bagong Tipan ang buong kahulugang ito ng titulong “Panginoon” kapwa para sa Ama at—ang bago rito—para kay Jesus, na sa gayon ay kinikilalang Diyos mismo (Cf. 1 Cor. 2:8). (CCC #446)  

Madalas gamitin para kay Jesus ang titulong “Panginoon.” Isa itong titulong nagpapahayag ng matinding paggalang. Ngunit isa rin itong titulong ginagamit para sa Ama. Dahil ginagamit ang “Panginoon” kapwa para kay Jesus at sa Ama, itinuturo nito ang pagka-Diyos ni Jesus, kung paanong Diyos din ang Ama.


Sa Pamamagitan Niya ay Ginawa ang Lahat ng Bagay (John 1:3)

Napakasimple ng kahulugan ng linyang ito, ngunit napakalalim din nito at puno ng misteryo. Una, ipinakikita nitong kumikilos nang may pagkakaisa ang Santatlo. Lahat ng ginagawa ng Ama ay ginagawa rin kaisa ng Anak. Kumikilos Sila bilang isa. Iisa ang Kanilang kalooban. Gayunman, nananatili Silang magkakaiba sa Kanilang mga Persona. Ngunit ang mahalaga rito ay ang pagkakaisa ng Kanilang pagkilos. Ang nilikhang daigdig ay gawa ng Diyos Ama, sa pamamagitan ng Anak, sa kapangyarihan ng Espiritu Santo. Simple ito, ngunit puno rin ng misteryo. Inaakay tayo nito sa ikalawang punto.

Hindi natin lubos na mauunawaan at matatarok ang gawa ng paglikha. Lampas ito sa ating kakayahan. Maluwalhati ito, tunay, isang gawa ng Diyos, ngunit kasabay nito ay puno ng misteryo. Ang isang misteryo ay hindi lamang isang bagay na hindi natin maunawaan. Sa halip, sa pananalitang Kristiyano, ang misteryo ay isang bagay na tinatawag tayong pasukin nang lalong malalim sa tuwina. At gayon din ang gawa ng paglikha. Ang Diyos, sa Kanyang walang hanggang kapangyarihan, ay nakalikha ng lahat ng bagay. Pagnilayan ang simpleng katotohanang ito ng pananampalataya at hayaang tumimo ito nang mas malalim habang pinagninilayan mo ito.

Isa sa mga pinakadakilang misteryo ng Diyos ang Pagkakatawang-tao. Ang Pagkakatawang-tao ay ang katotohanang inangkin ng Diyos ang ating kalikasan. Inangkin Niya ang kalikasang Kanyang nilikha. Kaya tingnan natin ngayon ang misteryong ito ng Kanyang pagparito na “nanaog mula sa Langit.”


Ang Diyos ay Nagkatawang-tao—Bakit Niya Ito Ginawa

Dahil sa ating mga tao at sa ating kaligtasan, Siya ay nanaog mula sa langit… 

Bakit naging tao ang Diyos? Sanay na sanay na tayo sa kuwentong ito kaya maaaring hindi natin mapansin ang mahalagang tanong na ito. At kung hindi natin mapansin ang tanong, maaaring hindi rin natin makita ang sagot. Hindi ba Niya tayo maaaring iligtas sa ibang paraan? Kailangan ba talaga Niyang isilang mula sa Birheng Maria? Kailangan ba Niyang maging isang maliit na bata? Isang mahirap na bata? Palakihin tulad ng sinumang bata? Matutong lumakad at magsalita? Lumaki at magkaisip? Kailangan ba talaga Niyang maging isa sa atin at makibahagi sa lahat ng bahagi ng ating buhay?

Ang tamang sagot ay kapwa “oo” at “hindi.” “Hindi” sa diwang magagawa ng Diyos ang anumang Kanyang naisin. Maaari Siyang pumili ng ibang paraan ng pagtubos. Ngunit hindi Niya iyon ginawa. Kaya, sa dahilang iyon, hindi na natin dapat itanong kung maaari ba Niyang piliing tubusin tayo sa ibang paraan. Ang katotohanan ay katotohanan, at ganito ang mga bagay. At iyon na iyon.

Ang sagot ay “oo” rin. Oo, kinailangang maging isa sa atin ang Diyos dahil ito ang Kanyang banal na kalooban at ganito ang mga bagay. Kaya dapat nating tanggapin ang katotohanang ito bilang katotohanan at huwag gaanong sikaping unawain ang “bakit”; sa halip, dapat nating hangaring maunawaan kung ano ang mga bunga ng Kanyang pagiging tao.


Naging Tao ang Diyos—Ang Kanyang Ginawa

Kaya ano ang mga bunga ng pagiging tao ng Diyos? Ano ang nagagawa nito sa atin at para sa atin? Paano naaapektuhan ng gawang ito ang ating buhay? Napakalalim ng kahalagahan ng mga tanong na ito.

Una, masasabi nating ang pagiging tao ng Diyos—ang Pagkakatawang-tao—ay nagkakasundo sa atin sa Ama. Sa madaling salita, may isang suliranin. May nasira. Wala tayo sa kapayapaan at pagkakasundo sa Ama. At kailangan itong ayusin. Kaya nang taglayin ni Hesus ang ating kalikasang pantao, biglang nagkaroon ng isang uri ng muling pakikipagkaisa sa Diyos. Si Hesus ay Diyos at tao rin. Dahil Siya ay Diyos, lubos Siyang kaisa ng Ama. At ang Kanyang pagkatao ay lubos na kaisa ng Kanyang pagka-Diyos. Kaya ang naging bunga nito ay ang sangkatauhan mismo, ibig sabihin, ang kalikasang pantao mismo, ay maaari nang muling makaisa ng Ama. Ngayon, basahin mong muli nang dahan-dahan ang talatang iyon upang matiyak na naunawaan mo ito. Kailangan nito ng kaunting dagdag na pagtutuon ng isip.

Nangangahulugan din ito na tayo, sa ating kalikasang pantao, ay maaaring makaranas ng lahat ng naranasan ni Hesus sa Kanyang kalikasang pantao. At isa sa mga karanasang iyon ay ang pag-ibig ng Ama. Kaya maaari na nating maranasang muli ang pag-ibig na ito dahil sa tulay na nabuo sa pagitan ng Diyos at ng sangkatauhan sa mismong Persona ni Hesus. Maaaring maging lubos na ganap ang pagkakaisang ito anupat maaari tayong tunay na makibahagi sa pagka-Diyos ng Diyos. Mahiwaga itong sabihin ngunit totoo. Hindi tayo nagiging Diyos mismo, ngunit nakikibahagi tayo sa banal na buhay ng Diyos.

Si Hesus din ang ating ganap na huwaran. Hindi, Siya ay hindi lamang isang huwaran para sa atin; higit pa Siya roon. Ngunit huwaran pa rin natin Siya. Siya ay halimbawa at huwaran para sa ating kabanalan at pakikipagkaisa sa Ama. Sa Kanya tayo tumitingin upang malaman kung paano mamuhay at maunawaan kung saan tayo tinatawag bilang mga tao. Siya ang ganap na tao at, samakatuwid, ang ganap na halimbawa.


100/100—Ganap na Diyos at Ganap na Tao

Si Hesus ay hindi bahaging Diyos at bahaging tao. Hindi Siya tulad ng isa sa mga diyos ng mga Griyego na may inang tao at amang diyos. Sa halip, taglay Niya nang 100% ang bawat isa sa dalawang kalikasan. Ang konseptong ito ay katulad ng pagkaunawang ipinaliwanag kanina na ang Banal na Kasulatan ay 100% kinasihan ng Diyos at 100% gawa ng taong may-akda. Katulad din ito ng pagkaunawang ang tao ay isang ganap na pagkakaisa ng katawan at kaluluwa.

Si Hesus ay Diyos na sa simula pa. Ang Diyos Anak ay umiiral na mula pa sa kawalang-hanggan. Hindi Siya nilikha sa sandaling Siya ay naging tao. Gayunman, ang ating mga kaluluwa ay nilikha sa sandaling iyon. Hindi tayo walang hanggan. Maaari tayong manatiling umiiral magpakailanman dahil mula ngayon ay patuloy na tayong iiral. Ngunit hindi tayo walang hanggan sa diwang mayroon tayong tiyak na simula. Naiiba si Hesus. Siya ay Diyos mula sa kawalang-hanggan at, bilang Diyos, ay walang simula. Ngunit sa isang sandali sa kasaysayan ng tao, tinaglay Niya ang bagong kalikasang ito, ang kalikasang pantao. Siya lamang ang gumawa nito kailanman, at ito ang tinatawag nating Pagkakatawang-tao.

Sa nauna nating pagninilay tungkol sa kaluluwa ng tao, tinalakay natin ang katotohanang pilosopikal na ang ating katawan at kaluluwa ay nagkakaisa sa ating pagkatao. Tayo ay iisang persona na binubuo ng katawan at kaluluwa. Si Jesus din ay may katawan at kaluluwang pantao. Siya ay iisang banal na Persona, ang Walang Hanggang Anak ng Diyos, na umako ng ganap na kalikasang pantao nang hindi tumitigil sa pagiging Diyos. Hindi Siya dalawang persona kundi iisang Persona na may dalawang kalikasan, banal at pantao. Ang mga kalikasang ito ay ganap na nagkakaisa sa Kanya nang hindi nagkakahalo o nagkakagulo. Muli, ang pananalitang ito ay nagpapahayag ng isang misteryo, ngunit hindi iyon dapat maging hadlang sa paggamit natin nito.

Sa katawan at kaluluwang iyon, tinitingnan natin ang isa pang misteryo. Si Jesus ay may dalawang kalooban—isang kaloobang pantao at isang banal na kalooban. Gayunman, dapat ding sabihin, sa paraang mahiwaga, na ang mga ito ay nagkakaisa bilang iisa. Hindi sila nagkakasalungatan o naglalabanan. Nagkakaisa ang mga ito sa Kanya at kumikilos bilang iisa. At ang pinakadakilang paraan ng pagpapakita ng pagkakaisang ito ng mga kalooban upang makita ng sanlibutan ay ang Kanyang malayang pagyakap at kusang pagtanggap sa kalooban ng Ama na yakapin ang Krus.

Panghuli, dapat nating bigyang-diin na ang puso ni Jesus ay tunay na pantao at tunay na banal. Ito ay isang KAMANGHA-MANGHANG katotohanang dapat pagnilayan. Nangangahulugan ito na ang isang tao ay may kakayahang magmahal na tulad ng Diyos. Ang isang tao ay nagmamahal sa pamamagitan ng pag-ibig ng Diyos. Ang puso ng Diyos ay buhay sa kalikasang pantao. Muli, kahanga-hanga! Pambihira ito at napakahalaga para sa lahat ng tao. Ipinakikita nito sa atin ang kakayahan nating magmahal ngayon. Walang hanggan ang kakayahang ito, at tayong lahat ay tinatawag na makibahagi rito!

Ngayon ay bumaling tayo sa ating Mahal na Ina at pagnilayan siya at ang kanyang papel sa Kaligtasan.


Ang Ganap na Plano ng Diyos

…at sa pamamagitan ng Espiritu Santo ay nagkatawang-tao mula sa Birheng Maria, at naging tao. 

Ang Espiritu Santo ang lumukob sa Mahal na Birheng Maria, na nag-anyaya sa kanyang makibahagi sa gawa ng Pagkakatawang-tao. Ang Pagkakatawang-tao ay ang sandali sa panahon nang ang Diyos, ang walang hanggang Anak, ay nagkatawang-tao sa sinapupunan ni Maria. Hindi ito naganap sa pamamagitan ng pagtatalik ng mag-asawa, kundi sa pamamagitan ng paglulukob ng Espiritu Santo. Ito ang simula ng “kaganapan ng panahon” sapagkat ang Diyos ay kaisa na ngayon ng sangkatauhan sa isang bago at malalim na paraan.

Si Maria ang pinili para sa misyong ito mula pa sa kawalang-hanggan. Mula sa kawalang-hanggan, kalooban na ng Diyos na isakatuparan ang gawang ito sa kanya at sa pamamagitan niya. Ngunit kailangan niyang kusang makibahagi. Sinabi ni Eva ang “hindi” sa Diyos sa pamamagitan ng kanyang pagsuway at, dahil dito, dinanas ng sangkatauhan ang mga bunga nito. Sa pamamagitan ng kanyang “oo,” binuksan ni Maria ang daan upang makapasok ang sangkatauhan sa bagong ugnayang ito sa Diyos. Sa pamamagitan ng kanyang malayang pagpiling sumunod, dumating ang Tagapagligtas. 


Ang Kalinis-linisang Paglilihi kay Maria

Inihanda ng Diyos ang ating Mahal na Ina para rito sa pamamagitan ng isang natatanging biyaya. Tinatawag natin itong “biyayang nauuna.” Iningatan siya mula sa mga epekto ng kasalanang orihinal mula sa sandali ng paglilihi sa kanya. Tinatawag natin itong “Kalinis-linisang Paglilihi.” Sa pag-iingat na ito, inilapat ng Diyos ang kapangyarihang tumubos ni Kristo na kanyang Anak nang may bisa sa nakaraan. Paano ito ginawa ng Diyos? Hindi natin tiyak. Ngunit ginawa Niya ito; at yamang Siya ang Diyos, malinaw na alam Niya ang Kanyang ginagawa at kung paano ito gagawin. Ang Diyos ay lampas sa panahon, kaya makakakilos Siya sa labas ng panahon—at iyon ang Kanyang ginawa. Kinuha Niya ang kapangyarihang magligtas ng buhay, kamatayan at muling pagkabuhay ng Kanyang Anak at ipinagkaloob ito sa Mahal na Birhen sa sandali ng paglilihi sa kanya. Kaya ang kanyang Anak ang kanyang Tagapagligtas at iniligtas Niya siya bago pa man Siya isilang. Kay gandang misteryo ng pananampalataya na pagnilayan!

Tiyak na may malalim na epekto kay Maria ang biyayang ito ng Kalinis-linisang Paglilihi. Ngunit mahalagang tandaan na ang pagkakalingang ito na nagligtas sa kanya mula sa kasalanan sa sandali ng kanyang paglilihi ay hindi nagpabawas sa kanyang pagiging tao. Sa halip, sa isang diwa, lalo nitong nilubos ang kanyang pagiging tao. Sa madaling salita, karaniwang sinasabi na “ang magkasala ay bahagi ng pagiging tao.” Ngunit hindi iyon totoo. Sa wastong pananalita, ang kasalanan ay hindi likas na bahagi ng ating pagkatao. Sa katunayan, ang kabaligtaran ang totoo. Ang magkasala ay ang kumilos nang salungat sa ating pagkatao at dignidad. Samakatuwid, si Maria lamang, bukod sa kanyang Anak, ang laging kumilos nang naaayon sa kanyang dignidad bilang tao. At ang kanyang ganap na pakikiisa sa walang-hanggang plano ng Diyos sa Pagkakatawang-tao ang ganap na halimbawa ng katotohanang iyon. Hindi siya napilitang laging kumilos nang may pagsunod at pagmamahal, kundi ginawa niya ito sa kanyang sariling malayang kalooban. Ang kanyang ganap na “oo” ay isang halimbawa ng kung paano siya namuhay sa buong buhay niya. Sa “oo” na iyon, sinabi niya, “Narito, ako ang lingkod ng Panginoon. Mangyari nawa sa akin ayon sa iyong salita” (Lk 1:38).


Ina ng Diyos

Maraming titulong ibinibigay kay Maria, at sa mga ito, ang pinakabanal ay ang “Ina ng Diyos.” Ibinibigay sa kanya ang titulong ito dahil isinilang niya ang walang-hanggang Anak bilang sarili niyang anak. Siya ang Tagapagdala ng Diyos. Sa katunayan, ang sinasabi nito tungkol kay Jesus ay kasinghalaga ng sinasabi nito tungkol kay Maria. Si Jesus ay tunay na Diyos at tunay na tao. Yamang hindi Siya nahahati sa Kanyang sarili, si Maria ang ina ng Personang ito. At ang Personang ito ay kapwa Diyos at tao. Kaya kung may magsasabing si Maria ay ina lamang ng laman ng Anak, magiging kakatwa at hindi tumpak iyon. Ang isang ina ay ina ng isang persona, hindi ng isang kalikasan. Ang kanyang Anak ay isang Persona, at ang Personang ito ay Diyos. Samakatuwid, ang lohikal at tiyak na kongklusyon ay si Maria ang Ina ng Diyos.


Ang Inang Birhen

Napakalinaw ng Banal na Kasulatan na ipinaglihi ni Maria si Jesus nang nananatiling birhen—sa pamamagitan ng Espiritu Santo. Bukod dito, palagiang itinuturo ng Simbahan na nanatili siyang birhen magpakailanman. Wala siyang ibang anak at hindi siya kailanman nakipagtalik kay Jose. Kung minsan, nagdudulot ito ng kalituhan dahil may mga pagtukoy sa Banal na Kasulatan sa mga kapatid na lalaki at babae ni Jesus. Ngunit karaniwang ginagamit noon ang ganitong pananalita upang tukuyin ang mga pinsan. Kaya hindi ito dapat makalito sa atin kung nauunawaan natin ang pananalita noong panahong iyon. Sa katunayan, karaniwan pa rin ito sa ibang mga kultura sa ating panahon. Halimbawa, karaniwang tinatawag ng mga tao mula sa iba’t ibang bansa sa Aprika na kapatid na lalaki o babae ang mga kababaryo nila kapag kasama nila ang mga ito sa labas ng kanilang nayon.

Plano ng Diyos na magkaroon lamang si Maria ng iisang Anak sa iba’t ibang dahilan. Lalo itong gayon dahil tayong lahat ay tinatawag na maging mga kapatid ni Cristo sa pamamagitan ng espirituwal na pag-aampon. Samakatuwid, kung nagkaroon si Jesus ng mga kapatid sa dugo, mababawasan nito ang halaga ng Kanyang espirituwal na pakikipagkapatiran sa kanila. Magiging naiiba ang kanilang ugnayan kay Jesus. Ngunit ninanais ng Diyos ang mas malalim na espirituwal na ugnayang ito sa lahat ng tao. Si Maria lamang ang kadugo ni Jesus, kaya mayroon siyang natatanging buklod sa Kanya na wala sa iba. Ngunit kailangang maging gayon upang maging tunay na tao ang Diyos.

Gayunman, kapansin-pansin na maging ang pinakamalalim na buklod ni Maria kay Jesus ay hindi nagmumula sa kanilang pisikal na pagkakaugnay sa dugo. Nagmumula ito, una sa lahat, sa kanyang espirituwal na pagiging ina. Pangunahin siyang kaisa ng kanyang Anak sa pamamagitan ng kanyang ganap na pananampalataya at pagsunod. Ang buklod na ito ang nakahihigit sa likas na ugnayan.


Ang Pangwakas na Kinalabasan

Pinapawalang-bisa ni Maria ang kasalanan ni Eva at, sa gayon, siya ay nagiging bagong Ina ng lahat ng Nabubuhay. Siya ang bagong Eva sa kaayusan ng biyaya. Samakatuwid, siya ay nagiging ating espirituwal na ina sa lawak ng ating pakikipagkaisa sa kanyang Anak. Sa pagiging kaisa ni Hesus, tinatanggap natin ang Kanyang sariling Ina bilang ating ina sa bagong pamilyang ito ng sangkatauhan. At dahil sa ganap na pagsunod ni Hesus, Siya ang bagong Adan, ang bagong Ama ng lahat ng Nabubuhay. Kaya hindi lamang tayo mga espirituwal na kapatid ni Hesus; Siya rin ang ating ama sa kaayusan ng biyaya. At tanging sa Kanya natin matatawag ang iisang Ama sa Langit na “Ama Namin.”

Ngayong napagnilayan na natin si Hesus bilang Diyos at ang Kanyang Pagkakatawang-tao, tingnan naman natin ang Kanyang pagdurusa at kamatayan.

Susunod: Kabanata 4 – Dumaranas ng Kamatayan ang Diyos

Bumalik sa Talaan ng mga Nilalaman


Mayroon din sa eBook & Paperback

Amazon.com – Google Play – iTunes – Barnes and Noble

Ibahagi ang Pahinang Ito: