Mayroon din sa eBook & paperback na format!
Marso 1
Madalas kong makita ang ating Mahal na Ina bilang halimbawa kung paano mamuhay nang banal sa katandaan. Mula sa Krus, sinabi ng kanyang Anak na si Jesus, “Babae, narito ang iyong anak.” Ibinigay Niya sa kanya si San Juan bilang kanyang anak. Tiyak na para sa kanya, iyon ay isang panawagang muling ilaan ang sarili sa buhay, na mahalin si Juan bilang kanyang anak. Habang tayo ay tumatanda, marahil sa isang bagong lugar, madalas tayong tinatawag na muling magmahal, na muling ilaan ang sarili sa buhay.
Marso 2
Alam nating lahat na napakalawak ng saklaw ng katawagang “mga nakatatanda.” Kabilang dito ang mga taong napakaaktibo at malusog, ang mga may ilang limitasyon, at ang mga nakaratay sa higaan o hindi na makalabas ng bahay. Sinasabi ng Katesismo ng Simbahang Katolika, “Ang mga taong humina o nabawasan ang kakayahang mamuhay ay nararapat sa natatanging paggalang. Ang mga maysakit o may kapansanan ay dapat tulungang mamuhay nang normal hangga’t maaari” (#2276).
Marso 3
Kaya kung kabilang ka sa “mga aktibong nakatatanda,” mayroon kang mahalagang pagkakataong mapabuti ang buhay ng mga mas hirap kumilos kaysa sa iyo. Tawagan mo sila. Dalawin mo sila. Marahil ay maaari kang mag-alok na mamili ng mga pangangailangan nila o ihatid sila sa doktor. Ang mga alok na ito ng pagmamahal ay magiging regalo hindi lamang para sa kanila kundi para rin sa iyo!
Marso 4
Kahanga-hangang tao ang aking Tiya Mary, ngunit napakasakit at napakahirap ng kanyang naging buhay. Isang araw, sinabi niya sa akin, “Alam mo, Dan, tuwing naaawa ako sa sarili ko, iniisip ko ang isang taong mas mahirap ang kalagayan kaysa sa akin, at gumagawa ako ng mabuti para sa kanya.” Naisip ko, “Tiya Mary, tama ka! Natuklasan mo ang sikreto!” At hindi na kayo magtatakang marinig na puspos ng kagalakan si Tiya Mary.
Marso 5
Hindi maliit na biyaya ang kakayahang tumanggap ng tulong kapag may nag-aalok nito. Mahirap itong gawin para sa atin. Nangangailangan ito ng pagpapakumbaba, ngunit sa totoo lang, ginagawan mo rin ng kabutihan ang kapwa mo kapag tinatanggap mo ang kanyang magiliw na alok na tulong. Kapwa pinagpapala sa ganitong palitan—ang nagbibigay at ang tumatanggap.
Marso 6
Noong isang araw, lumabas ako papunta sa garahe, at saka ko naisip: “Bakit nga ba ako pumunta rito?” Napahagikgik na lang ako at natawa sa aking pagkalimot. Ang pagkalimot sa mga katatapos lamang mangyari ay tila karanasang halos pare-pareho sa mga nakatatanda. Sa palagay ko, napakagandang pagkakataon ito upang hindi natin masyadong seryosohin ang ating sarili.
Marso 7
Binabanggit ng mga teologo ang tatlong “Transendental,” o ang tatlong landas tungo sa Diyos. Ang mga ito ay Katotohanan, Kagandahan, at Kabutihan. May mga taong binibigyang-inspirasyon ng mga kahanga-hangang “katotohanan” ng ating pananampalataya. May mga nakakakita ng “kabutihan” ng iba (tulad ni Santa Madre Teresa), at nabubuksan nito ang kanilang puso sa Diyos. At may mga nakakakita ng “kagandahan” at tuwirang naaakay na magpuri sa Diyos.
Habang tumatanda ako, napapansin kong lalo akong naaakit sa “kagandahan.” Ang kagandahan ng sangnilikha ng Diyos, ang ngiti ng isang bata, o ang paglubog ng araw ay pawang tila tuwirang naghahatid sa akin sa pagpupuri at pagsamba sa ating Diyos. Kapansin-pansing maraming talata tungkol sa “kagandahan” sa Mga Salmo. Isa sa mga paborito ko ay mula sa Salmo 19 na nagpapahayag, “Ipinahahayag ng kalangitan ang kaluwalhatian ng Diyos, at ipinahahayag ng kalawakan ang gawa ng Kanyang mga kamay…sa buong Daigdig ay umaalingawngaw ang kanilang tinig, at hanggang sa mga dulo ng sanlibutan, ang kanilang mensahe.” Pinupuri Ka namin, Diyos ng sangnilikha!
Marso 8
Madalas banggitin ng Banal na Kasulatan ang kaiklian ng ating buhay, walang alinlangang upang tulungan tayong maging handa sa sandali ng ating kamatayan. Ganito ang pagkakasabi sa Salmo 90: “Unti-unting naglalaho ang aming buhay…ang aming mga taon ay nagwawakas na parang isang buntong-hininga. Pitumpu ang bilang ng aming mga taon, o walumpu, kung kami ay malakas…mabilis itong lumilipas, at kami ay nawawala…Turuan Mo kaming bilangin nang wasto ang aming mga araw, upang magtamo kami ng karunungan ng puso.” Nawa ang kamalayan sa kaiklian ng ating buhay ay umakay sa ating lahat sa karunungan ng puso.
Marso 9
Isa sa mga mensahe ni Jesus na pinakanagpapaalala sa atin ng bigat ng paghahanda sa kamatayan ay ang Luke 12:16-21, ang kuwento ng mayamang magsasakang nagtayo ng mas marami pang kamalig upang paglagyan ng kaniyang napakaraming ani. Sinabi sa kaniya ng Diyos, “Hangal ka, sa gabing ito ay kukunin sa iyo ang iyong buhay.” Pagkatapos ay tinawag tayo ni Jesus na maging “…mayaman sa mga bagay na mahalaga sa Diyos.” Ang punto ay itinutuon ng ating Panginoon ang ating pansin sa mga bagay na walang hanggan at sa mga bagay na tunay ding mahalaga para sa atin sa bandang huli.
Marso 10
Makabubuting itanong natin sa ating sarili, “Naglalakbay ba ako patungo sa aking kamatayan, o naglalakbay ako patungo sa buhay?” Napakahalaga ng hantungan ng ating buhay na itinatanim natin sa ating isip. Payak ang sabi ni Jesus, “Ngunit hanapin muna ninyo ang kaharian [of God]…” (Matthew 6:33).
Marso 11
Binibigyang-diin ng maraming Kristiyanong manunulat na ang panahong ibinibigay sa atin ng Diyos ay laging may kaakibat na misyon. Ang katotohanang binibigyan tayo ng Diyos ng panahon ay nangangahulugang may dapat tayong gawin, at higit na mahalaga, may dapat tayong kahinatnan—isang anak ng Diyos na nagniningning.
Marso 12
Binabanggit ng mga manunulat sa buhay espirituwal ang “paniniil ng nakaraan” habang tayo ay tumatanda, ngunit hindi ito kailanman totoo para sa Kristiyano. Ang lahat ng mali sa aking nakaraan ay napatawad na sa pamamagitan ng Sakramento ng Awa ng Diyos. Kaya ngayon ay maaari ko pang ipagpasalamat sa Diyos ang aking mga kasalanan at pagkakamali, sapagkat magagamit ng Diyos maging ang mga bunga ng aking mga kasalanan para sa Kaniyang kaluwalhatian at sa aking ikabubuti. Ang lahat ay biyaya kapag tinitingnan natin ang ating nakaraan sa mga mata ng pananampalataya.
Marso 13
Tuwing Miyerkules ng Abo, inilalapit ng ilang magulang ang kanilang maliliit na anak, maging ang kanilang mga sanggol, upang malagyan ng abo ang noo. Nakapagpapaisip nang malalim ang marinig ang mga salitang, “Tandaan mo, tao, na ikaw ay alabok, at sa alabok ka babalik.” Gayunman, totoo ito maging para sa mga magagandang sanggol na ito. Walang sinuman sa atin ang mabubuhay magpakailanman. Mula pa sa unang sandali ng ating buhay, nilikha na tayo para sa kawalang-hanggan.
Marso 14
Binabanggit ng mga manunulat sa buhay espirituwal ang katotohanan ng pagkabalisa at stress sa ating buhay. Ang panawagan ay isuko ang pagkabalisang iyon sa Diyos at sa Kaniyang pag-ibig sa atin. Mabuting manalangin, “Isinusuko ko po (anuman ang suliranin) sa Inyo, Ama.” Ulitin ang panalangin nang dahan-dahan at madalas, at damhin ang paglisan ng pagkabalisa sa iyong kalooban.
Marso 15
Habang tumatanda tayo, makabuluhang isipin ang ating buhay bilang isang lumalawak na bilog ng mga pagpapala. Maaaring maliit ang bilog sa simula—ang mga pagpapala ng mga magulang, pamilya, at pagpapalaki sa pananampalataya, ngunit habang nagpapatuloy tayo, palaki nang palaki ang bilog ng mga pagpapala! Napapansin kong nakaukit sa bawat yugto ng aking buhay ang pag-ibig ng Diyos sa akin. “Sapagkat dakila ang kaniyang tapat na pag-ibig sa atin; at ang katapatan ng Panginoon ay nananatili magpakailanman” (Psalm 117, RSVCE).
Marso 16
Mas madali para sa atin ang magpatawad sa kapwa kung natanggap na natin ang kapatawaran ng Diyos sa ating buhay. Ang ating natanggap ay naipasa natin sa iba. Ngunit hirap na hirap tayong maniwalang talagang pinatatawad tayo ng Diyos. Kung nahihirapan tayong magpatawad sa kapwa, ipinapalagay nating mahihirapan din ang Diyos na patawarin tayo. Hindi gayon! Hindi nahihirapan ang Diyos na patawarin tayo. Pinatawad pa nga ni Jesus sa Krus ang mga pumatay sa Kaniya!
Marso 17
“Hindi ninyo ako pinili, kundi ako ang pumili sa inyo” (John 15:16, RSVCE). Pagnilayan mo iyon. Mula pa sa walang hanggan, pinili ka na ng Diyos upang maging Kaniyang minamahal na anak. Nakikita natin ang ating sarili na pumipili sa Diyos, at totoo naman iyon, ngunit hindi ba kahanga-hangang mapagtantong tayo ang pangalawang pumili, at mula pa sa walang hanggan ay pinili na tayo ng Diyos.
Marso 18
May isang magandang kasabihang nagsasaad, “Hindi tayo dadalhin ng kalooban ng Diyos sa lugar na hindi tayo kayang pangalagaan ng biyaya ng Diyos.” Nakapagpapalakas ito ng loob, lalo na kapag hindi makita ng ating isip bilang tao ang anumang dahilan o solusyon sa kasalukuyang kalagayan.
Marso 19
Si San Jose ang patron ng mabuting kamatayan. Madaling maunawaan kung bakit. Nakikita natin siya sa kaniyang higaan sa bingit ng kamatayan, kasama si Maria sa isang tabi at si Jesus sa kabila. Wala nang halos hihigit pa roon! Manalangin sa kaniya para sa isang mabuting kamatayan.
Marso 20
Napapansin natin ngayon na maraming taong 65 taong gulang pataas ang hindi na nangungumpisal at madalang ding nangumpisal sa buong buhay nila. Kung ganito ka rin, marahil ito na ang magandang pagkakataon para bumalik, o magsimula ng isang ganap na bagong espirituwal na gawi. Lumapit ka lamang sa isang pari at sabihin, “Padre, gusto ko pong maging mas makabuluhan para sa akin ang Kumpisal. Matutulungan po ba ninyo ako?” At tutulungan ka niya, at mararanasan mo ang kahulugan ng kahanga-hangang sakramentong iyon.
Marso 21
Isang malaking biyaya ang tanggapin ang plano ng Diyos para sa ating buhay. Maaari tayong magtiwala sa Kanyang plano at isantabi ang anumang pagtutol o sama ng loob tungkol sa ating sarili at sa kung ano tayo. Malusog man tayo o may sakit, malakas o mahina, mahinahon o masidhi ang damdamin, matalino o hindi, maaari tayong magtiwala sa Diyos. Anuman ang kalagayan, tanging ang Diyos lamang ang makapupuno sa kahungkagan ng puso ng tao.
Marso 22
Mababasa sa Revelation 3:20 ang kahanga-hangang pahayag na ito: “Narito, nakatayo Ako sa pintuan at kumakatok.” Tiyak na nakita mo na ang larawang iyon ni Hesus na kumakatok sa pintuan, at napansin mong wala itong seradura na mapipihit upang mabuksan. Mula lamang sa loob mabubuksan ang pinto. Pinagbubuksan natin si Hesukristo “mula sa loob” sa pamamagitan ng araw-araw na pananalangin, madalas na pangungumpisal at pagtanggap ng Banal na Komunyon, at paggawa ng lahat ng ating makakaya upang manatiling mulat sa presensya ni Hesukristo na kasama natin sa buong maghapon.
Marso 23
Sa kung anong dahilan, nahihirapan tayong mga tao na maunawaang tunay tayong minamahal ng Diyos. Marahil ay ipinapalagay nating ang pag-ibig ng Diyos ay tulad ng may-kondisyong pagmamahal na natatanggap natin mula sa kapwa. Ngunit hindi ganoon ang pagmamahal Niya sa atin. Sinasabi sa atin ni Hesus, “Kung paanong minahal Ako ng Ama, gayon Ko rin kayo minahal” (John 15:9, RSVCE). Hilingin ang biyayang maniwala sa salita ni Hesus. “O Panginoon, aming Diyos, hindi napapagod ang Iyong pag-ibig sa amin.” (Tingnan ang Psalm 86.)
Marso 24
Madalas sabihin ni Santa Madre Teresa na nang sabihin ni Hesus sa Krus, “Nauuhaw Ako,” hindi Siya humihingi ng maiinom; sa halip, sinasabi Niya sa atin na nauuhaw Siya sa ating pag-ibig, na hangad Niyang suklian natin ang Kanyang dakilang pag-ibig sa atin. Isipin mo, kapag minamahal natin ang ating Panginoon, pinapawi natin ang Kanyang pagkauhaw!
Marso 25
Nakatutuwa na nabubuhay tayo sa panahong dumarami ang mga pagkakataon nating sumamba sa harap ng Kabanal-banalang Sakramento. Subukan mo. Maglaan ng isang oras para sa Diyos sa Kanyang presensya sa Eukaristiya. Maaari kang manalangin o magbasa ng Banal na Kasulatan, ngunit higit sa lahat, maupo ka lamang sa tahimik na pagsamba sa ating Panginoon. Pagkaraan ng isang oras, mamamangha ka sa kapayapaang nasa iyong puso—ang kaloob ng Diyos sa iyo.
Marso 26
Narito ang isang mungkahi: hilingin sa Diyos na pumasok sa iyong kalooban at pamahalaan ang iyong buhay. At gagawin Niya iyon.
Marso 27
Isa sa mga pinakapaborito kong sandali ng pananalangin ay kaagad pagkatapos tumanggap ng Banal na Komunyon. Ang Katawan at Dugo ni Kristo ay tunay na nasa loob ng iyong katawan at dugo! Ano ang pinakamalalim at pinakamahalagang mga intensyon ng panalangin na nasa iyong puso? Ito ang pinakamainam na sandali upang ilapit ang mga ito sa ating Panginoon.
Marso 28
Sa Philippians 3:14, sinasabi ni San Pablo, “Patuloy akong nagsisikap patungo sa mithiin, sa gantimpala ng pagtawag ng Diyos paitaas, kay Kristo Hesus.” Nawa’y mailarawan din nito ang ating buhay.
Marso 29
Madalas sabihin ni Catherine Doherty ng Madonna House, “Ang buhay ko ay ginugugol sa pagitan ng dalawang Misa.” Hindi ba’t napakagandang paraan nito ng pagtanaw sa ating buhay—bilang panahong kasunod ng huli kong Misa at papalapit sa susunod? Magandang panukat ito ng pamumuhay na nakasentro sa Eukaristiya.
Marso 30
Mahalagang makilala ang pagkakaiba ng pagsisisi at panghihina ng loob. Ang pagsisisi sa kasalanan ay umaakay sa atin sa pagkilos: “Sa tulong Mo, hindi ko na iyon gagawin, Panginoon.” Ang panghihina ng loob ay humahantong sa pagkawala ng pag-asa, at hindi maaaring magmula iyon sa Diyos.
Marso 31
Hindi ba’t kamangha-mangha ang lahat ng pagkakataong dulot ng pagtanda upang hindi natin masyadong seryosohin ang ating sarili? Tiyak na mabuting bagay iyon.
Mabibili sa Amazon bilang eBook o librong may malambot na pabalat!