
ఈ-పుస్తకంగా & పేపర్బ్యాక్ రూపంలో కూడా లభిస్తుంది!
మార్చి 1
వృద్ధాప్యంలో పవిత్రంగా ఎలా జీవించాలో చూపే ఆదర్శంగా మన ధన్యమాతను నేను తరచూ చూస్తాను. సిలువపై నుండి ఆమె కుమారుడైన యేసు, “స్త్రీ, ఇదిగో నీ కుమారుడు” అని అన్నారు. ఆయన పునీత యోహానును ఆమెకు కుమారునిగా అప్పగించారు. యోహానును తన కుమారునిగా ప్రేమిస్తూ, జీవితంలో మళ్లీ మనసుపెట్టమనే పిలుపుగా అది ఆమెకు ఉండి ఉంటుంది. మనకు వయసు పైబడుతున్నప్పుడు, బహుశా ఒక కొత్త ప్రదేశంలో, మళ్లీ ప్రేమించడానికి, జీవితంలో మళ్లీ మనసుపెట్టడానికి మనకు తరచూ పిలుపు వస్తుంది.
మార్చి 2
“వృద్ధులు” అనేది ఎంతో విస్తృతమైన వర్గమని మనందరికీ తెలుసు. అందులో ఎంతో చురుకుగా, ఆరోగ్యంగా ఉన్నవారు, కొన్ని పరిమితులు ఉన్నవారు, మంచానికే పరిమితమైనవారు లేదా ఇంటికే పరిమితమైనవారు ఉంటారు. కతోలిక సభ విశ్వాస సంగ్రహం ఇలా చెబుతోంది: “జీవన సామర్థ్యాలు తగ్గిపోయినవారు లేదా బలహీనపడినవారు ప్రత్యేక గౌరవానికి అర్హులు. అనారోగ్యంతో లేదా వైకల్యంతో ఉన్న వ్యక్తులు సాధ్యమైనంత సాధారణ జీవితం గడిపేలా వారికి సహాయం చేయాలి” (#2276).
మార్చి 3
కాబట్టి మీరు “చురుకైన వృద్ధులలో” ఒకరైతే, మీ అంతగా తిరగలేనివారి జీవితాన్ని మెరుగుపరచడానికి మీకు అమూల్యమైన అవకాశం ఉంది. వారికి ఫోన్ చేయండి. వారిని చూడటానికి వెళ్లండి. బహుశా వారికి నిత్యావసర సరుకులు తెచ్చిపెట్టడానికి లేదా వైద్యుని దగ్గరకు వాహనంలో తీసుకువెళ్లడానికి ముందుకు రావచ్చు. ప్రేమతో అందించే ఈ సహాయం అవతలి వ్యక్తికే కాక మీకు కూడా ఒక వరం అవుతుంది!
మార్చి 4
మా మేరీ ఆంటీ ఎంతో మంచివారు, కానీ ఆమె జీవితం చాలా బాధలతో, కష్టాలతో సాగింది. ఒకరోజు ఆమె నాతో ఇలా అన్నారు: “డాన్, తెలుసా, నా పరిస్థితిని తలచుకుని నాపై నాకే జాలి కలిగినప్పుడల్లా, నాకంటే ఎంతో దయనీయమైన స్థితిలో ఉన్నవారిని గుర్తుచేసుకుంటాను. ఆపై వెళ్లి వారి కోసం ఏదైనా మంచి పని చేస్తాను.” అప్పుడు నేనిలా అనుకున్నాను: “మేరీ ఆంటీ, మీరు చెప్పింది నిజమే! మీరు రహస్యాన్ని కనుగొన్నారు!” మేరీ ఆంటీ ఆనందంతో నిండి ఉండేవారని చెబితే మీకు ఆశ్చర్యం కలగదు.
మార్చి 5
ఎవరైనా సహాయం చేయడానికి ముందుకొచ్చినప్పుడు దాన్ని స్వీకరించగలగడం చిన్న అనుగ్రహమేమీ కాదు. అలా చేయడం మనకు కష్టమే. అందుకు కొంత వినయం అవసరం. అయితే, దయతో వారు అందించే సహాయాన్ని స్వీకరించినప్పుడు, నిజానికి మీరు వారికి మేలు చేస్తున్నారు. ఆ ఇచ్చిపుచ్చుకోవడంలో ఇచ్చేవారూ, స్వీకరించేవారూ ఇద్దరూ దీవెనలు పొందుతారు.
మార్చి 6
మొన్న నేను గ్యారేజీలోకి వెళ్లాను. ఆపై, “ఇంతకీ నేనెందుకు ఇక్కడికి వచ్చాను?” అని అనుకున్నాను. అప్పుడు నా మతిమరుపును తలచుకుని ముసిముసిగా నవ్వడం మొదలుపెట్టి, ఆపై గట్టిగా నవ్వేశాను. ఇటీవలి విషయాలను గుర్తుంచుకోలేకపోవడం వృద్ధాప్యంలో దాదాపు అందరికీ ఎదురయ్యే వాస్తవంలా కనిపిస్తుంది. మనల్ని మనం మరీ గంభీరంగా తీసుకోకుండా ఉండటానికి ఇది గొప్ప అవకాశమని నాకు అనిపిస్తుంది.
మార్చి 7
వేదాంత పండితులు మూడు “పారమార్థిక గుణాల” గురించి, అంటే దేవుని చేరుకునే మూడు మార్గాల గురించి మాట్లాడతారు. అవి సత్యం, సౌందర్యం, మరియు మంచితనం. కొందరు మన విశ్వాసంలోని అద్భుతమైన “సత్యాల” ద్వారా ప్రేరణ పొందుతారు. కొందరు ఇతరులలోని “మంచితనాన్ని” (పునీత మదర్ తెరేసా వంటివారిలో) చూస్తారు; అది దేవుని స్వీకరించడానికి వారి హృదయాలను తెరుస్తుంది. మరికొందరు “సౌందర్యాన్ని” చూసి నేరుగా దేవుని స్తుతించే దిశగా నడిపించబడతారు.
నాకు వయసు పైబడుతున్నకొద్దీ, నేను మరింతగా “సౌందర్యానికి” స్పందించే వ్యక్తిగా మారుతున్నానని గ్రహిస్తున్నాను. దేవుని సృష్టి సౌందర్యం, చిన్నారి చిరునవ్వు, లేదా సూర్యాస్తమయం—ఇవన్నీ నన్ను నేరుగా మన దేవుని స్తుతించడానికి, ఆరాధించడానికి నడిపిస్తున్నట్లు అనిపిస్తుంది. ఆసక్తికరంగా, కీర్తనలలో “సౌందర్యం” గురించిన వాక్యభాగాలు ఎన్నో ఉన్నాయి. నాకు ఎంతో ఇష్టమైన వాటిలో ఒకటి కీర్తన 19లోనిది. అది ఇలా ప్రకటిస్తుంది: “ఆకాశాలు దేవుని మహిమను ప్రకటిస్తున్నాయి, నింగి ఆయన చేతిపనిని చాటుతోంది…భూమి అంతటా వాటి స్వరం ప్రతిధ్వనిస్తోంది, లోకపు అంచుల వరకు వాటి సందేశం చేరుతోంది.” సృష్టికర్తవైన దేవా, నీకు స్తుతి!
మార్చి 8
మన జీవితాలు ఎంత స్వల్పమైనవో పవిత్ర గ్రంథం తరచూ చెబుతుంది. మన మరణ ఘడియకు సిద్ధంగా ఉండటానికి మనకు సహాయపడటమే దాని ఉద్దేశమనడంలో సందేహం లేదు. కీర్తన 90 దాన్ని ఇలా చెబుతోంది: “మా జీవితం కరిగిపోతోంది…మా సంవత్సరాలు ఒక నిట్టూర్పులా ముగుస్తాయి. మా ఆయుష్షు మొత్తం డెబ్బై సంవత్సరాలు, మేము బలంగా ఉంటే ఎనభై…అవి త్వరగా గడిచిపోతాయి, మేము వెళ్లిపోతాము…మా హృదయాలకు జ్ఞానం కలిగేలా, మా దినాలను సరిగ్గా లెక్కించుకోవడం మాకు నేర్పు.” మన జీవితాలు ఎంత స్వల్పమైనవో తెలుసుకోవడం మనందరినీ హృదయ జ్ఞానం వైపు నడిపిస్తుందని ఆశిద్దాం.
మార్చి 9
మరణానికి సిద్ధంగా ఉండటం గురించి యేసు ఇచ్చిన సందేశాలలో మనల్ని ఎంతో గంభీరంగా ఆలోచింపజేసేది లూకా 12:16-21లో ఉంది. తన అపారమైన పంటను నిల్వచేసుకోవడానికి మరిన్ని ధాన్యాగారాలు కట్టించే ధనిక రైతు కథ అది. దేవుడు అతనితో, “అవివేకీ, ఈ రాత్రే నీ ప్రాణాన్ని నీ నుండి కోరడం జరుగుతుంది” అని అంటారు. ఆపై యేసు మనల్ని “…దేవునికి ప్రాముఖ్యమైన విషయాలలో ధనవంతులుగా” ఉండమని పిలుస్తారు. దీని భావమేమిటంటే, మన ప్రభువు మన దృష్టిని నిత్యమైన విషయాలవైపు, అంతిమంగా మనకు కూడా నిజంగా ప్రాముఖ్యమైన వాటివైపు మళ్లిస్తున్నారు.
మార్చి 10
“చివరికి నాకు ఎదురయ్యే మరణంవైపు నేను ప్రయాణిస్తున్నానా, లేక జీవంవైపు ప్రయాణిస్తున్నానా?” అని మనల్ని మనం ప్రశ్నించుకోవడం ఫలప్రదం. మన జీవిత గమ్యంగా మన మనస్సులో దేనిని స్థిరపరచుకుంటామనేది ఎంతో ముఖ్యమైనది. యేసు సరళంగా ఇలా అంటారు: “అయితే మొదట [దేవుని] రాజ్యాన్ని వెదకండి…” (మత్తయి 6:33).
మార్చి 11
దేవుడు మనకు ఇచ్చే కాలంలో ఎల్లప్పుడూ ఒక కార్యబాధ్యత ఇమిడి ఉంటుందని అనేకమంది క్రైస్తవ రచయితలు నొక్కిచెబుతారు. దేవుడు మనకు సమయాన్ని ఇస్తున్నారంటే, మనం చేయవలసిన పని ఏదో ఉందని అర్థం. అంతకంటే ముఖ్యంగా, మనం ఒక స్థితికి ఎదగవలసి ఉంది—దేవుని బిడ్డగా ప్రకాశించాలి.
మార్చి 12
మనకు వయసు పెరిగేకొద్దీ “గతం మనపై చెలాయించే నిరంకుశత్వం” గురించి ఆధ్యాత్మిక రచయితలు మాట్లాడుతారు. కానీ క్రైస్తవుల విషయంలో ఇది ఎన్నడూ నిజం కాదు. నా గతంలోని తప్పులన్నీ దేవుని కారుణ్య దివ్యసంస్కారం ద్వారా క్షమించబడ్డాయి. కాబట్టి ఇప్పుడు నా పాపాలు, పొరపాట్ల విషయంలో కూడా నేను దేవునికి కృతజ్ఞతలు చెప్పగలను. ఎందుకంటే నా పాపాల పర్యవసానాలను సైతం దేవుడు తన మహిమ కోసం, నా మేలు కోసం ఉపయోగించగలడు. విశ్వాస దృష్టితో మన గతాన్ని చూసినప్పుడు, అంతా కృపయే.
మార్చి 13
విభూతి బుధవారం నాడు కొందరు తల్లిదండ్రులు తమ చిన్న పిల్లలను, పసిబిడ్డలను సైతం నుదుటిపై విభూతి వేయించుకోవడానికి తీసుకువస్తారు. “ఓ మనిషీ, నీవు ధూళివని, తిరిగి ధూళిలోనే కలిసిపోతావని గుర్తుంచుకో” అనే మాటలు వినడం మనల్ని గంభీరంగా ఆలోచింపజేస్తుంది. అయినా ఈ అందమైన పసిబిడ్డల విషయంలో కూడా ఇది నిజమే. మనలో ఎవరూ ఎప్పటికీ జీవించి ఉండరు. మన జీవితపు తొలి క్షణం నుంచే మనం నిత్యత్వం కోసం ఉద్దేశించబడ్డాం.
మార్చి 14
మన జీవితాల్లో ఉద్రిక్తత, ఒత్తిడి వాస్తవంగా ఉన్నాయని ఆధ్యాత్మిక రచయితలు చెబుతారు. ఆ ఉద్రిక్తతను దేవునికి, మనపట్ల ఆయనకున్న ప్రేమకు సమర్పించమన్నదే మనకు పిలుపు. “తండ్రీ, నేను (సమస్య ఏదైనా సరే) నీకు సమర్పిస్తున్నాను” అని ప్రార్థించడం మంచిది. ఈ ప్రార్థనను నెమ్మదిగా, తరచుగా పునరావృతం చేస్తూ, ఉద్రిక్తత మిమ్మల్ని విడిచిపోవడాన్ని అనుభవించండి.
మార్చి 15
మనకు వయసు పెరిగేకొద్దీ, మన జీవితాలను విస్తరిస్తూ ఉండే ఆశీర్వాదాల వలయంగా భావించగలిగితే అది అర్థవంతంగా ఉంటుంది. తల్లిదండ్రులు, కుటుంబం, విశ్వాసంలో పెంపకం వంటి ఆశీర్వాదాలతో ఆ వలయం చిన్నగా మొదలవవచ్చు. కానీ మనం ముందుకు సాగేకొద్దీ ఆ ఆశీర్వాదాల వలయం మరింత పెద్దదవుతుంది! నా జీవితంలోని ప్రతి దశలోనూ నాపట్ల దేవుని ప్రేమ చెక్కబడి ఉందని నేను గమనిస్తున్నాను. “ఎందుకంటే మనపట్ల ఆయనకున్న అచంచల ప్రేమ గొప్పది; ప్రభువు విశ్వసనీయత శాశ్వతంగా నిలుస్తుంది” (కీర్తన 117, RSVCE).
మార్చి 16
మన జీవితాల్లో దేవుని క్షమాపణను పొందివుంటే, ఇతరులను క్షమించడం మనకు సులభమవుతుంది. మనం పొందినదానినే ఇతరులకు అందించాము. కానీ దేవుడు నిజంగా మనల్ని క్షమిస్తాడని నమ్మడం మనకు ఎంతో కష్టంగా అనిపిస్తుంది. ఇతరులను క్షమించడం మనకు కష్టమైతే, మనల్ని క్షమించడంలో దేవునికీ అదే కష్టం ఉంటుందని అనుకుంటాం. అలా కాదు! మనల్ని క్షమించడం దేవునికి ఏమాత్రం కష్టం కాదు. తనను చంపుతున్నవారిని సైతం యేసు సిలువపైనే క్షమిస్తాడు!
మార్చి 17
“మీరు నన్ను ఎన్నుకోలేదు, నేనే మిమ్మల్ని ఎన్నుకున్నాను” (యోహాను 15:16, RSVCE). దీని గురించి ఆలోచించండి. తన ప్రియ కుమారునిగా లేదా కుమార్తెగా ఉండటానికి దేవుడు అనాదినుంచే మిమ్మల్ని ఎన్నుకున్నాడు. మనమే దేవుణ్ణి ఎన్నుకుంటున్నామని భావిస్తాం; అది నిజమే. కానీ ఎంపిక చేసుకోవడంలో మనది రెండవ వంతనీ, దేవుడు అనాదినుంచే మనల్ని ఎన్నుకున్నాడనీ గ్రహించడం ఎంత గొప్ప విషయం!
మార్చి 18
“దేవుని కృప మనల్ని కాపాడలేని చోటికి దేవుని చిత్తం మనల్ని నడిపించదు” అని చెప్పే ఒక చక్కని సూక్తి ఉంది. ఇది ప్రోత్సాహాన్నిచ్చే ఆలోచన; ముఖ్యంగా, ఎదురుగా ఉన్న పరిస్థితికి కారణమేదీ, పరిష్కారమేదీ మన మానవ బుద్ధికి కనిపించనప్పుడు.
మార్చి 19
పునీత యోసేపు సుమరణానికి పాలక పునీతుడు. ఎందుకో అర్థం చేసుకోవడం సులభమే. ఆయన మరణశయ్యపై ఉండగా, ఒకవైపు మరియమాత, మరోవైపు యేసు ఉన్నట్లు మనం చూస్తాం. అంతకంటే గొప్పది ఏముంటుంది! సుమరణం కోసం ఆయనను ప్రార్థించండి.
మార్చి 20
ఈ రోజుల్లో 65 సంవత్సరాలు లేదా అంతకంటే ఎక్కువ వయసున్న అనేకమంది ఇక పాపసంకీర్తనకు వెళ్లడం లేదనీ, తమ జీవితమంతటా కూడా అరుదుగానే వెళ్లారనీ మనం గమనిస్తున్నాం. మీ పరిస్థితి ఇదే అయితే, తిరిగి వెళ్లడానికి లేదా పూర్తిగా కొత్త ఆధ్యాత్మిక అలవాటును ప్రారంభించడానికి బహుశా ఇదే మంచి సమయం కావచ్చు. ఒక గురువుగారి దగ్గరకు వెళ్లి, “ఫాదర్, పాపసంకీర్తన నాకు మరింత అర్థవంతంగా ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను. మీరు నాకు సహాయం చేయగలరా?” అని చెప్పండి. ఆయన తప్పక సహాయం చేస్తారు; ఆ అద్భుతమైన దివ్యసంస్కారపు అర్థాన్ని మీరు అనుభవించగలుగుతారు.
మార్చి 21
మన జీవితాల కోసం దేవునికున్న ప్రణాళికను అంగీకరించడం గొప్ప కృప. ఆయన ప్రణాళికపై నమ్మకం ఉంచి, మన గురించీ, మనం ఉన్న స్థితి గురించీ మనలోని ప్రతిఘటనను లేదా చేదు భావాలను పక్కన పెట్టవచ్చు. మనం ఆరోగ్యంగా ఉన్నా, అనారోగ్యంతో ఉన్నా, బలంగా ఉన్నా, బలహీనంగా ఉన్నా, మృదుస్వభావులమైనా, ఉద్వేగభరితులమైనా, తెలివైనవారమైనా కాకపోయినా దేవునిపై నమ్మకం ఉంచవచ్చు. ఏ పరిస్థితిలోనైనా, మానవ హృదయంలోని శూన్యాన్ని దేవుడు మాత్రమే నింపగలడు.
మార్చి 22
ప్రకటన గ్రంథం 3:20లో ఈ అద్భుతమైన వాక్యం ఉంది: “ఇదిగో, నేను తలుపు దగ్గర నిలబడి తడుతున్నాను.” యేసు తలుపు దగ్గర నిలబడి తడుతున్న ఆ చిత్రాన్ని మీరు తప్పక చూసే ఉంటారు; ఆ తలుపుకు పిడి లేదని కూడా గమనించే ఉంటారు. ఆ తలుపు లోపలి నుంచే తెరుచుకుంటుంది. ప్రతిరోజూ ప్రార్థించడం ద్వారా, తరచుగా పాపసంకీర్తన చేసి దివ్యసత్ప్రసాదం స్వీకరించడం ద్వారా, రోజంతా యేసుక్రీస్తు మనతోనే ఉన్నాడన్న ఎరుకతో ఉండేందుకు చేయగలిగినదంతా చేయడం ద్వారా, మనం యేసుక్రీస్తుకు “లోపలి నుంచి” తలుపు తెరుస్తాం.
మార్చి 23
ఎందుకో గానీ, దేవుడు మనల్ని నిజంగా ప్రేమిస్తున్నాడని “గ్రహించడం” మానవులమైన మనకు కష్టంగా ఉంటుంది. బహుశా మనం పొందే షరతులతో కూడిన మానవ ప్రేమను బట్టి దేవుని ప్రేమ కూడా అలాగే ఉంటుందని అనుకుంటామేమో. కానీ ఆయన మనల్ని అలా ప్రేమించడు. యేసు మనతో ఇలా చెబుతున్నాడు: “తండ్రి నన్ను ప్రేమించినట్లే, నేనూ మిమ్మల్ని ప్రేమించాను” (యోహాను 15:9, RSVCE). యేసు మాటను నమ్మి స్వీకరించే కృప కోసం అడగండి. “ఓ ప్రభువా, మా దేవా, మాపట్ల నీ ప్రేమ అలసిపోనిది.” (కీర్తన 86 చూడండి.)
మార్చి 24
సిలువపై యేసు “నాకు దాహంగా ఉంది” అని చెప్పినప్పుడు, ఆయన త్రాగడానికి ఏదైనా అడగడం లేదని పునీత మదర్ తెరేసా తరచూ చెప్పేవారు. తనకు మన ప్రేమ కోసం దాహంగా ఉందని, మనపై తనకున్న అపారమైన ప్రేమకు మనం తిరిగి ప్రేమతో స్పందించాలని ఆయన మనకు చెబుతున్నారని ఆమె అనేవారు. ఒక్కసారి ఆలోచించండి, మన ప్రభువును మనం ప్రేమించినప్పుడు ఆయన దాహాన్ని తీరుస్తున్నాం!
మార్చి 25
సంతోషకరమైన విషయమేమిటంటే, దివ్యసత్ప్రసాద ఆరాధనకు అవకాశాలు మనకు అంతకంతకూ ఎక్కువగా లభిస్తున్న కాలంలో మనం జీవిస్తున్నాం. ఒకసారి ప్రయత్నించండి. దివ్యసత్ప్రసాదంలో సన్నిహితుడై ఉన్న దేవునికి ఒక గంట సమయాన్ని కేటాయించండి. మీరు ప్రార్థించవచ్చు లేదా పవిత్ర గ్రంథాన్ని చదవవచ్చు; అయితే అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా, మన ప్రభువును నిశ్శబ్దంగా ఆరాధిస్తూ కూర్చోండి. ఒక గంట తరువాత, మీ హృదయంలోని శాంతిని చూసి మీరే ఆశ్చర్యపోతారు—అది దేవుడు మీకిచ్చే బహుమానం.
మార్చి 26
ఇదిగో ఒక ఆలోచన: మీలోకి ప్రవేశించి, మీ జీవితాన్ని తన ఆధీనంలోకి తీసుకోమని దేవుణ్ణి అడగండి. ఆయన తప్పక అలా చేస్తారు.
మార్చి 27
దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని స్వీకరించిన వెంటనే ప్రార్థించడం నాకు ఎంతో ఇష్టం. క్రీస్తు శరీరరక్తాలు నిజంగా మీ శరీరరక్తాల లోపలే ఉన్నాయి! మీ హృదయంలోని అత్యంత లోతైన, అత్యంత ముఖ్యమైన ప్రార్థనా ఉద్దేశాలు ఏమిటి? వాటిని మన ప్రభువు ముందు ఉంచడానికి ఇదే అత్యుత్తమ సమయం.
మార్చి 28
ఫిలిప్పీయులకు వ్రాసిన లేఖ 3:14లో పునీత పౌలు ఇలా అంటున్నారు: “క్రీస్తు యేసులో దేవుడు నన్ను పైకి పిలిచే పిలుపు అనే బహుమానాన్ని పొందడానికి, లక్ష్యం వైపు నా పరుగును కొనసాగిస్తున్నాను.” మన జీవితాలు కూడా అలాగే ఉండుగాక.
మార్చి 29
మడోన్నా హౌస్కు చెందిన కేథరిన్ డోహెర్టీ, “నా జీవితం రెండు దివ్యబలిపూజల మధ్య గడుస్తుంది” అని అనేవారు. నేను చివరిగా పాల్గొన్న దివ్యబలిపూజ తరువాత, తరువాతి దివ్యబలిపూజను సమీపిస్తూ జీవిస్తున్నట్లుగా మన జీవితాలను ఊహించుకోవడం ఎంత చక్కని విధానం కదా? దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని కేంద్రంగా చేసుకొని జీవించడానికి ఇది మంచి కొలమానం.
మార్చి 30
పశ్చాత్తాపానికీ నిరుత్సాహానికీ మధ్య తేడాను గుర్తించడం ముఖ్యం. పాపం పట్ల పశ్చాత్తాపం మనల్ని కార్యాచరణకు నడిపిస్తుంది: “ప్రభువా, నీ సహాయంతో ఇకమీదట ఆ పని చేయను.” నిరుత్సాహం మనల్ని ఆశ కోల్పోయేలా చేస్తుంది; అది దేవుని నుంచి వచ్చేది కానేకాదు.
మార్చి 31
మనల్ని మనం మరీ గంభీరంగా తీసుకోకుండా ఉండటానికి వయసు పైబడటం మనకు ఇచ్చే అవకాశాలన్నీ ఆశ్చర్యకరమైనవి కదా? నిస్సందేహంగా, అది మంచి విషయమే.
అమెజాన్లో ఈ-పుస్తకంగా లేదా మృదువైన అట్టతో ముద్రిత పుస్తకంగా లభిస్తుంది!
