తెలుగు

సియెనాకు చెందిన పునీత కతరీన: ఆమె లేఖలలో కనిపించే వ్యక్తిత్వం

అనువాదం, సంపాదకత్వం & పరిచయం
వీడా డటన్ స్కడర్

లండన్, న్యూయార్క్: జె.ఎం. డెంట్ మరియు ఇ.పి. డటన్, 1905

ఈ రూపాన్ని ప్రజోపయోగానికి ఉచితంగా అందుబాటులో ఉంచినవారు:
onlinebooks.library.upenn.edu

విషయ సూచిక

లేఖలు అందుకున్న వ్యక్తుల జాబితా
సియెనాకు చెందిన పునీత కతరీన లేఖలలో కనిపించే ఆమె వ్యక్తిత్వం
పునీత కతరీన జీవితంలోని ప్రధాన సంఘటనలు
సమకాలీన ప్రజాజీవన సంఘటనల సంక్షిప్త రూపురేఖలు

(నా కతోలిక జీవితం! అందించే సంక్షిప్త జీవితచరిత్రను కూడా చూడండి)

లేఖలు:

మొన్నా అలెస్సా డెయి సరాచీనీకిT49
తన సోదరుడు బెనిన్‌కాసా ఫ్లోరెన్స్‌లో ఉన్నప్పుడు ఆయనకుT18, T10
నిట్సాకు చెందిన గౌరవనీయ మఠవాసి బ్రదర్ ఆంటోనియోకుT17
మెస్సెర్ ఓర్సో మలవోల్తి భార్య అయిన మొన్నా ఆగ్నేసేకుT38
మోంటెపుల్చానోలోని పునీత ఆగ్నెస్ మఠంలో ఉన్న తన మేనకోడలు సిస్టర్ యూజీనియాకుT26
బెనిన్‌కాసా కుమార్తె, తన సోదరుని బిడ్డ అయిన చిన్నారి నన్నాకుT23
సమర్పిత జీవితంపై లేఖలు
     ఇంగ్లండ్‌కు చెందిన బ్రదర్ విలియమ్‌కుT64
     పునీత డొమినిక్ సన్యాస వస్త్రాన్ని ధరించిన, ఓర్వియేటోకు చెందిన దానియెల్లాకుT65
     ఫ్లోరెన్స్‌లో దర్జీగా పనిచేసే ఫ్రాన్చెస్కో భార్య మొన్నా ఆగ్నేసేకుT174
కొన్ని విమర్శలకు సమాధానంగా వ్రాసిన లేఖలు
     బార్తోలో ఉసింబార్ది భార్య మొన్నా ఓర్సాకు, మొన్నా ఆగ్నేసేకుT93
     ఆమె తపశ్చర్యలను చూసి విస్తుపోయిన ఫ్లోరెన్స్‌లోని ఒక మఠసభ్యునికిT92
సోదర బార్తొలోమేయో దొమినిచికిT146
సోదర మత్తేయో ది ఫ్రాన్చెస్కో తొలోమేయికిT94
కతరీనా ది షెట్టో అనే పేరుగల, పునీత దొమినిక్ మాంటెల్లాటాకుT50
నేరి ది లాందోచ్చో దెయి పాల్యారేసికిT178, T281, T192
సియేనాలోని మొన్నా జొవన్నాకు, ఆమె ఇతర కుమార్తెలకుT132
కిరాయి సైనికుడైన మెస్సెర్ జాన్‌కుT140
లూక్కాలోని మొన్నా కొలొంబాకుT166
ప్రచారకుల మఠసభకు చెందిన కపువా సోదర రైమొండోకుT278
గ్రెగొరీ XI గారికిT185
గ్రెగొరీ XI గారికిT196
గ్రెగొరీ XI గారికిT206
అవిన్యోన్‌లోని కపువా సోదర రైమొండోకుT211
ఆసుపత్రికి చెందిన కతరీనాకు, జొవన్నా ది కాపోకుT214
ఓర్వియేటోకు చెందిన సిస్టర్ దానియెల్లాకుT213
కాపువాకు చెందిన బ్రదర్ రైమొండోకు, మాస్టర్ జాన్ IIIకుT219
సిస్టర్ బర్తొలోమేయా దెల్లా సేతాకుT221
గ్రెగొరీ XI గారికిT233
ఫ్రాన్స్ రాజుకుT235
ఫ్లోరెన్స్‌కు లేఖలు
     ఫ్లోరెన్స్ నగరపాలక సంస్థ ఎన్నుకున్న ఎనిమిది మంది యుద్ధాధికారులకుT230
     బుయొనక్కోర్సో ది లాపోకు: పునీతురాలు అవిన్యోన్‌లో ఉన్నప్పుడు వ్రాసినదిT234
గ్రెగొరీ XI గారికిT239
అవిన్యోన్ నుంచి తిరిగి రాకముందు, తన తల్లి మొన్నా లాపాకుT240
మొన్నా జొవన్నా ది కొర్రాదో మకోనీకిT247
మెస్సెర్ రిస్తోరో కనిజియానీకిT258, T266
బొలోన్యాకు చెందిన అంజియానీలకు, కాన్సళ్లకు, గొన్ఫలోనియేరీలకుT268
ఒసీమోకు చెందిన నికోలస్‌కుT282
బొలోన్యాకు చెందిన, పాపుగారి శాసనపత్రాలలో డాక్టరేట్ పొందిన మిస్సెర్ లోరెంజో దెల్ పీనోకుT193
రోక్కా దోర్చా నుంచి వ్రాసిన లేఖలు
     తన తల్లి మొన్నా లాపాకు, మొన్నా చెక్కాకుT117
     ఆసుపత్రికి చెందిన మొన్నా కతరీనాకు, జొవాన్నా ది కాపోకుT118
     పునీత దొమినిక్ సభ వస్త్రాన్ని ధరించిన మొన్నా అలెస్సాకుT119
గ్రెగొరీ XI గారికిT255
కపువాకు చెందిన రైమోండోకుT267
ఉర్బన్ VIకుT291
సియేనాలోని ఆమె ఆధ్యాత్మిక బిడ్డలకు
     సహోదరుడు విలియమ్‌కు, మిసెరికోర్దియాకు చెందిన మెస్సెర్ మత్తేయోకుT292
     సానో ది మాకోకు, సియేనాలోని ఆమె ఇతర కుమారులందరికీT294
కపువాకు చెందిన సహోదరుడు రైమోండోకుT295
ఉర్బన్ VIకుT302
వల్లోంబ్రోసా ఏకాంత కుటీరాలకు చెందిన దోన్ జొవాన్నీకిT296
శాంతిని ప్రకటించే లేఖలు
     పునీతురాలు ఫ్లోరెన్స్‌లో ఉన్నప్పుడు మొన్నా అలెస్సాకుT277
     సానో ది మాకోకు, క్రీస్తులోని ఇతర కుమారులకుT303
ముగ్గురు ఇటాలియన్ కర్దినాళ్లకుT310
నేపుల్స్ రాణి జొవాన్నాకుT317
ఓర్వియేటోకు చెందిన సిస్టర్ దానియెల్లాకుT316
స్తెఫానో మకోనీకిT319, T320, T329, T368
పోపుగారు రోముకు ఆహ్వానించిన కొందరు పవిత్ర ఏకాంతవాసులకు
     ఇంగ్లాండుకు చెందిన బ్రదర్ విలియమ్‌కు, నిట్జాకు చెందిన బ్రదర్ ఆంటోనియోకుT326
     లూక్కాకు చెందిన బ్రదర్ ఆండ్రేయాకు, బ్రదర్ బాల్డోకు, బ్రదర్ లాండోకుT327
     నిట్జాకు చెందిన బ్రదర్ ఆంటోనియోకుT328
నేపుల్స్ రాణి జొవన్నాకుT348
బోధకుల మఠసభకు చెందిన బ్రదర్ రైమొండో జెనోవాలో ఉన్నప్పుడు ఆయనకుT344
ఉర్బన్ VIకుT370
మరణానికి ముందు కలిగిన అనుభవాన్ని వివరించే లేఖలు
     కాపువాకు చెందిన గురువర్యులు రైమొండోకుT371
     బోధకుల మఠసభకు చెందిన కాపువా గురువర్యులు రైమొండోకుT373

లేఖలు అందుకున్న వ్యక్తుల సూచిక

 

లేఖలు అందుకున్న వ్యక్తుల సూచిక

ఆన్యేసే, మొన్నా, ది ఫ్రాన్చెస్కో
ఆండ్రేయా, బ్రదర్, లూక్కాకు చెందినవారు
ఆంటోనియో, బ్రదర్, నిట్జాకు చెందినవారు బాల్డో, బ్రదర్
బర్తొలోమేయా, సిస్టర్, దెల్లా సేతా
బర్తొలోమేయో, బ్రదర్, దొమినిచి
బెనిన్‌కాసా, బెనిన్‌కాసా
బెనిన్‌కాసా, యూజేనియా
బెనిన్‌కాసా, మొన్నా లాపా
బెనిన్‌కాసా, నన్నా
బొలోన్యా, నగర పెద్దలు కాపో, జొవన్నా ది
కానిజాని, రిస్తోరో
కార్డినళ్లు, ముగ్గురు ఇటాలియన్లు
కతరీనా, ఆసుపత్రికి చెందినవారు
చెక్కా, మొన్నా
కొలొంబా, మొన్నా, లూక్కాకు చెందినవారు దానియెల్లా, సిస్టర్, ఓర్వియేతోకు చెందినవారు ఫ్రాన్స్, రాజు
ఫ్లోరెన్స్, ఆ నగరానికి లేఖలు జొవన్నా, నేపుల్స్ రాణి
జొవన్ని, డాన్, వల్లొంబ్రోసా ఏకాంత ఆశ్రమాలకు చెందినవారు
గ్రెగొరీ XI. జాన్, మెస్సెర్, కిరాయి సైనికుడు
జాన్ III., గురువర్యులు
లాండో, బ్రదర్
లాపో, బొనక్కోర్సో ది మాకో, సానో ది
మాకోని, మొన్నా జొవన్నా ది కొర్రాదో
మాకోని, స్తెఫానో
మాలవోల్తి, మొన్నా ఆన్యేసే
మత్తేయో, మెస్సెర్, మిసెరికోర్దియాకు చెందినవారు ఒసిమో, నికొలస్ పాళ్యారేసి, నేరి ది లాందోచ్చో దెయి
పీనో, లోరెన్జో దెల్ రైమొండో, బ్రదర్, కాపువాకు చెందినవారు
మఠజీవి, ఫ్లోరెన్స్‌లోని ఒకరు సరాచిని, మొన్నా అలెస్సా దెయి
షెత్తో, కతరీనా ది తొలోమేయి, బ్రదర్ మత్తేయో ది ఉర్బన్ VI., పోపుగారు
ఉసింబార్ది, మొన్నా ఓర్సా యుద్ధం, ఎనిమిది మంది మండలి
విలియమ్, బ్రదర్, ఇంగ్లాండుకు చెందినవారు

కతరీన బెనిన్‌కాసా లేఖలు

ఆమె లేఖల్లో కనిపించే సియెనా పునీత కతరీన

I

సాధారణంగా సియెనా పునీత కతరీనగా పేరుపొందిన కతరీన బెనిన్‌కాసా లేఖలు ఇటాలియన్ సాహిత్యంలో ప్రామాణిక రచనలుగా నిలిచాయి; అయినా వాటిలో పాఠకుల దృష్టిని మొదట ఆకర్షించేది బహుశా వాటి సాహిత్యేతర స్వభావమే. సాధారణ ప్రజల్లో పుట్టి, చదువురాని కుమార్తెగా ఉంటూనే, అసాధారణ ప్రతిభావంతురాలిగా, పునీతురాలిగా కూడా జీవించిన ఒకరి హృదయం నుంచి, మనస్సు నుంచి ఉప్పొంగి వచ్చే ఉద్వేగభరిత మాటలను వినాలని కోరుకునేవారే ఈ లేఖల విలువను గ్రహిస్తారు. దాంతే, పెత్రార్క్, బొక్కాచ్చో, ట్రెచెంటో కాలపు ఇతర గొప్ప రచయితలు—వీరంతా ఏదో ఒక విధంగా మేలైన భావవ్యక్తీకరణపై దృష్టి పెట్టారు; కతరీన మాత్రం తాను చెప్పదలచుకున్నది హృదయానికి హత్తుకునేలా చెప్పడంపైనే పూర్తిగా దృష్టి పెట్టింది. ఆమె లేఖలు రాసినవాటికంటే పలికినవే ఎక్కువ. తన మరణానికి కేవలం మూడు సంవత్సరాల ముందు మాత్రమే ఆమె రాయడం నేర్చుకుంది. ఆ తరువాత కూడా తనకు కార్యదర్శులుగా సేవలందించిన ఉన్నతవంశాల యువకులకు తన లేఖలను చెప్పి రాయించడం ఆమెకు అలవాటుగా ఉండేది; కొన్నిసార్లు ఒకేసారి రెండు మూడు లేఖలను కూడా అలా చెప్పేది.

ఈ ఆతురమైన సంభాషణను వినే నేటి పాఠకులకు బహుశా మొదట్లో విసుగు కలగవచ్చు. మాటల వెల్లువలో ఉక్కిరిబిక్కిరై, తరచూ కనిపించే మొరటుదనం, గజిబిజి రూపకాలతో విముఖత చెంది, ఇందులోని ఆలోచనలను పిల్లచేష్టలుగానూ, స్వరాన్ని మితిమీరిన ఉద్వేగంతో కూడినదిగానూ అభివర్ణించాలని కూడా అనిపించవచ్చు. అయినా పట్టుదలతో ముందుకు సాగాలి. ఉద్దేశాన్ని, సందర్భాన్ని గమనిస్తూ, పంక్తుల మధ్య సులభంగా కనిపించే రచయిత్రి అనుభవాన్ని గ్రహిస్తూ, ఈ లేఖలను ఒక ఆత్మకథలోని అధ్యాయాలుగా చదవాలి. కొద్దిసేపట్లోనే సజీవంగా ఉన్న ఒక స్త్రీ స్వరంలోని అసలు ధ్వనులే చెవులకు చేరుతాయి. ఒకప్పుడు స్నేహితులతోనో, తప్పు చేస్తున్నవారితోనో ఆతురంగా వేడుకుంటూ, మరొకప్పుడు తల్లిపక్షిలా ఇంకా ఎదుగుతున్న ఏదో ఆత్మను ఆప్యాయంగా కాపాడుతూ, ఇంకొకప్పుడు సభలోను లోకంలోను ఉన్న పాపాలను తలచి విలపిస్తూ వెక్కిళ్లతో విరిగిపోతూ ఆమె స్వరం వినిపిస్తుంది. మళ్లీ పునరుద్ధరణ, నవీకరణల గురించి ఉన్నతమైన ప్రవచనాన్ని ఆలపిస్తూ, లేదా అంతరంగ జీవితపు పవిత్ర రహస్యాలను భక్తివిస్మయంతో నిండిన మంద్రస్వరంలో చెబుతూ వినిపిస్తుంది. దాంతే వర్ణించిన పవిత్రతా దూత యాత్రికుల పర్వతంపై బాటసారులను “మన స్వరంకంటే ఎంతో ఎక్కువ జీవంతో నిండిన స్వరంతో” స్వాగతిస్తాడు. దేవదూత స్వరంలాగే, ఈ పునీతురాలి స్వరం కూడా మన స్వరంకంటే ఎక్కువ జీవంతో నిండి ఉంది. ఈ లేఖల్లోని జీవశక్తి ఎంత ప్రగాఢమైనదంటే, శతాబ్దాలను దాటి అది మనలను రచయిత్రి సన్నిధిలోకి ఆకర్షిస్తుంది.

పునీతులుగా ప్రకటించబడినవారిని, ప్రాచీన మొజాయిక్ చిత్రంలోని కన్యలు, విశ్వాస సాక్షులలాగా, ఆరాధనా భంగిమలో నిరుత్సాహకరమైన ఏకరీతితో నిలిచిన గంభీర మూర్తుల వరుసగా ఊహించుకోవడం మనకు సహజం. కానీ వాస్తవానికి, పునీతులుగా ప్రకటించబడినవారు తమ సమకాలీనుల దృష్టిలో, నీతిమంతమైన జీవితం కోసం కృషిచేసిన స్త్రీపురుషులందరిలో అత్యంత విశిష్టమైన వ్యక్తిత్వాలు గలవారు. నిస్సందేహంగా వారందరూ ఎంతో మంచివారు; అయితే మంచితనం గురించి ఇందుకు విరుద్ధమైన ఒక విచిత్రమైన దురభిప్రాయం ఉన్నప్పటికీ, చెడుతనంకంటే మంచితనంలోనే మరిన్ని వైవిధ్యాలు ఉంటాయి; అది మరింత ఆసక్తికరమైన వ్యక్తిత్వాలను రూపొందిస్తుంది. కతరీన బెనిన్‌కాసా బహుశా పద్నాలుగవ శతాబ్దపు అత్యంత విశిష్టమైన స్త్రీ. ఆమె లేఖలు ఆమె బాహ్య జీవితానికే కాక అంతరంగ జీవితానికి కూడా అమూల్యమైన వ్యక్తిగత రికార్డు. వాటిలో ప్రస్ఫుటమైన నిరాడంబరత, మధ్యయుగపు విలక్షణత, అప్పుడప్పుడు మాటతీరులో కనిపించే సామాన్య ప్రజల మొరటుదనం ఉన్నప్పటికీ, అవి ఒకేసారి ఎంతో బహుముఖమైన, ఎంతో ఉన్నతమైన స్వభావాన్ని వెల్లడిస్తాయి. అందువల్ల సున్నిత హృదయంతో చదివేవారు ఆమె దేశస్థుల అభిప్రాయాన్నే ప్రతిధ్వనించకుండా ఉండలేరు: సియెనాలోని బట్టలకు రంగులు అద్దే కార్మికుని కుమార్తెలో, వారు ఒక గొప్ప యుగానికి చెందిన అత్యంత ప్రాముఖ్యమైన రచయితలలో ఒకరిని చూస్తారు.

II

గొప్ప లేఖారచయితలలో అందరికీ కాకపోయినా అనేకులకు వర్తించినట్లే, కతరీన వ్యక్తిత్వం ప్రధానంగా ఇతరులతో ఆమెకున్న సంబంధాల ద్వారా వెల్లడవుతుంది. నిజానికి ఆమె లేఖలలో కొన్ని విస్తృతమైన మతసంబంధ లేదా రాజకీయ గ్రంథాలవంటివి; మొదటి చూపులో వాటిలో వ్యక్తిగత ఛాయ చాలా తక్కువగా ఉన్నట్లు అనిపిస్తుంది. అయినా, వాటిని రాయడానికి దారితీసిన పరిస్థితులు, అవి ఎవరికి రాయబడ్డాయో తెలిసినప్పుడే, వాటిలోని ఆధ్యాత్మిక సౌందర్యం, జ్ఞానం పూర్తిగా అవగతమవుతాయి. ఆమె లేఖావళి సూచికను ఒక్కసారి చూస్తే చాలు, తన కాలపు సమాజంతో ఆమెకు ఎంత విస్తృతమైన సంబంధాలున్నాయో తెలుస్తుంది. ఆమె వ్యక్తిత్వం ఆకర్షణీయమైనది; ఆమె ఆత్మీయత గాఢమైనదీ, ఎంతో విస్తృతమైనదీ. ఇతర దేశాల ప్రజలతో ఏర్పరచుకున్న అనేక సంబంధాల మాట అటుంచితే, ఇటలీలోని ప్రతి సామాజిక వర్గం నుంచి స్నేహితులను, శిష్యులను ఆమె తన చుట్టూ సమకూర్చుకుంది. ఆమె ఖైదీలకూ, సమాజం వెలివేసినవారికీ; గొప్ప ప్రభువులకూ, సామాన్య వ్యాపారులకూ; వైద్యులకూ, న్యాయవాదులకూ, కిరాయి సైనికులకూ; రాజులకూ, రాణులకూ, కార్డినళ్లకూ, పాపుగార్లకూ లేఖలు రాసింది. దేవుని ఆనందమయ దర్శనాన్ని ఆశిస్తూ ఏకాంతవాసం చేసేవారికీ, శరీర వాంఛలలో మునిగిపోయి, ప్రాపంచిక జీవితపు గర్వం చేత నడిపించబడుతున్న స్త్రీపురుషులకూ రాసింది. పుటలు తిప్పుతుంటే పద్నాలుగవ శతాబ్దపు సమాజమంతా మన కళ్లముందు కదలాడుతుంది.

ఈ ప్రజలందరికీ కతరీన ఒకే సరళమైన మనోభావంతో రాసింది. ప్రతి ఒక్కరితోనూ ఆమె ఎంతో చనువుగా మెలిగేది; ఎందుకంటే ఆమె దృష్టిలో వారందరూ నిజంగా, కేవలం మర్యాదపూర్వకమైన మాటగా కాక, “క్రీస్తు యేసునందు అత్యంత ప్రియమైన సోదరసోదరీమణులు.” ఆమె నిర్భయంగా నిర్మొహమాటంగా మాట్లాడే తీరును చూసి ఎక్కువ ఆశ్చర్యపడాలో, లేక వ్యక్తుల స్వభావానికి అనుగుణంగా తన పద్ధతిని మార్చుకోగల ఆమె గొప్ప సామర్థ్యాన్ని చూసి ఎక్కువ ఆశ్చర్యపడాలో తెలియదు. తన కాలంలోని అత్యంత హేయమైన పాపాలను ఆమె సూటిగా, స్పష్టంగా చర్చించగలిగేది; అలాగే ఆధ్యాత్మిక అనుభవంలో సులభంగా అంతుబట్టని అత్యంత సూక్ష్మ దశలను కూడా నిశితమైన అంతర్దృష్టితో వివరించగలిగేది. దివ్యదర్శనాలతో నిండిన కళ్లుగల ఆ యువ డొమినికన్ సన్యాసినికీ, సర్ జాన్ హాక్‌వుడ్ వంటి వ్యక్తికీ మధ్య ఉన్నంత అంతరం మరెవరి మధ్యా ఊహించలేము. అతడు నిర్లక్ష్యంగా వ్యవహరించే స్వతంత్ర కిరాయి యోధుడు; ఎవరు ఎక్కువ చెల్లిస్తే వారికి ఉల్లాసమైన ఉత్సాహంతో తన ఖడ్గసేవలను అమ్ముకుంటూ, ఆనాటి అశాంతిని ఆసరాగా చేసుకొని వర్ధిల్లేవాడు. కతరీన అతనితో ఎంతో సౌమ్యంగా, తమ మధ్య సోదరభావం ఉన్నదన్న నమ్మకంతో రాస్తుంది; అతని సహజమైన ఆవేశాలను, అభిరుచులను ఆధారంగా చేసుకొని, అతడు మక్కువ చూపే సైనిక జీవితాన్ని పవిత్రం చేయడానికి ప్రయత్నిస్తుంది. తన సహ సన్యాసినులతో ఆమె పద్ధతి మారుతుంది. తన సున్నితమైన కల్పనాశక్తికి స్వేచ్ఛనిస్తూ, ప్రకృతి సౌందర్యం నుంచి, మృదువైన అనుభూతిని కలిగించే ఇంటి పరిసరాల సాధారణ విషయాల నుంచి, స్త్రీలకు సహజమైన సున్నిత కళల నుంచి, సహజ ప్రవృత్తుల నుంచి తన రూపకాలను అల్లుకుంటుంది. ఆమె పిరికితనం గల గ్రెగొరీ పాపుగారితో మాట్లాడుతోందా? ఆమె మాటలు మేల్కొలిపే బాకానాదంలా ఉంటాయి. ఆయన వారసుడైన కఠిన స్వభావి అర్బన్‌తోనా? ఎంతో నేర్పుతో సంయమనాన్నీ, మితమైన విధానాన్నీ అవలంబించమని కోరుతుంది. ఆమె లేఖల పుటలలో అన్ని రకాల స్వభావాలవారూ కనిపిస్తారు—“ఆలోచనల గందరగోళం” క్రమంగా తీవ్రమైన విషాదంగా మారుతుండగా కలత చెందే సున్నిత హృదయుడైన కవి; అల్లరిగా, ఆలోచన లేకుండా ప్రవర్తించే ఒక బాలుడు, అతని ఉల్లాసభరితమైన ఆనందంలో ఆమె దైవిక కృపకు అంకురాన్ని గుర్తిస్తుంది; తీవ్రావేశంతో పాపాలలో మునిగేవారు, భయపడే పుణ్యాత్ములు, తామే నీతిమంతులమన్న భావనతో మోసపోయిన ఏకాంతవాసులైన సమర్పితులు, రోజువారీ వ్యవహారాలలో నిమగ్నమై ఉన్నా తమ సాధారణ కర్తవ్యాన్ని భక్తితో నమ్మకంగా నిర్వర్తించేవారు. కతరీన ప్రతి ఒక్కరి అంతరంగంలోకి ప్రవేశిస్తుంది. సాధారణంగా, అత్యంత నిర్మలమైన ఆధ్యాత్మిక స్త్రీలకు—వారు మఠాంతర్వాసులు కాకపోయినా—వాస్తవికతను గ్రహించడంలో కొంత లోపం ఉంటుందని మనం అనుకుంటాము. వారి సున్నితత్వమనే సుందర పుష్పం వాడిపోకూడదని, వారిని అపురూపంగా చూసుకుంటూ లోకంలోని కఠిన అనుభవాల నుంచి కాపాడుతాము. కానీ కతరీన విషయంలో ఎవరికీ ఇలా అనిపించినట్లు లేదు. “ఆత్మల పట్ల ప్రేమ” అనే మాట కొన్నిసార్లు మనకు చల్లని విద్యుత్ వెలుగువంటి నిర్లిప్తతను సూచించవచ్చు; అయితే ఆమెలోని ఆ ప్రేమ అలాంటిది కాదు. అది నిజజీవితంలోని స్త్రీపురుషులను అర్థం చేసుకొని వారిపట్ల చూపిన ఆప్యాయమైన వాత్సల్యం. లోకం గురించీ, మానవ హృదయాల గురించీ ఆమెకున్న అవగాహనను ఎంత గొప్పగా వర్ణించినా అతిశయోక్తి అనడం కష్టమే.

అయినా కొన్నిసార్లు కతరీన కఠినంగా, ఎంతో ఆశించేదానిగా మనకు కనిపిస్తుంది; ఖండించడంలో ఏమాత్రం ఉపేక్ష చూపకుండా, తాను ప్రేమించేవారిని కోరే విషయాలలో ఏమాత్రం పట్టు సడలించకుండా ఉంటుంది. ఆమె లేఖలలో అనేకం హితబోధతో మొదలై మందలింపు స్థాయికి చేరుకుంటాయి. మొదట్లో కలిగే భావన ఇంపుగా ఉండదు. ఎప్పుడూ దాపరికం లేకుండా మాట్లాడే ఈ తీరు తప్పులెంచడమేనని భావించాలనిపిస్తుంది; ఆమె పాపుగారికి రాసినా, కార్డినల్‌కు రాసినా అంతే స్పష్టంగా వినిపించే అధికార స్వరాన్ని మనం ఆక్షేపించాలనిపిస్తుంది. ఒక్కమాటలో చెప్పాలంటే, బలహీన మానవులమైన మనకు తగదని ఆమె పదేపదే నిరసించే తీర్పరితనాన్నే కతరీన స్వయంగా ప్రదర్శిస్తోందేమోనని అనుమానం కలుగుతుంది. సహనాన్నీ, ఓర్పునీ పాటించమని ఆమె తరచూ విజ్ఞప్తి చేయడమే, బహుశా తనలోని ఒక బలహీనత ఆమెకు తెలుసని సూచిస్తుండవచ్చు. ఎంతో ప్రతిభావంతులూ, ఉత్సాహవంతులూ అయిన అనేకమందిలాగే, ఆమె కూడా బహుశా సహజంగా విమర్శించే, అసహనం చూపే స్వభావం గలదై ఉండవచ్చు; అంతేకాక, ఆమె సామాన్య ప్రజావర్గానికి చెందినది. కొన్నిసార్లు, మనుషులు దయ్యం పక్షాన ఉన్నారని ఆమెకు పూర్తిగా నిశ్చయమైనప్పుడు, సహజంగా తనలో ఉన్న నిర్మొహమాటానికి ఆమె పూర్తి స్వేచ్ఛనిస్తుంది; దాని ఫలితం విస్మయకరంగా ఉంటుందని ఒప్పుకోవాలి. అయితే, మనం ఆశ్చర్యంతో ఊపిరి బిగబట్టిన ఆ క్షణంలోనే, ఆమె వ్యాఖ్యలు బహుశా సమర్థనీయమైనవేనని గ్రహిస్తాము. ఆమె ఎదుర్కొన్న పాపాలు ఎంత పచ్చిగా, భయంకరంగా ఉండేవో గుర్తుంచుకోవడం ఆధునికులమైన మనకు కష్టం. మనమందరం పైకి ఒకే స్థాయి నైతిక మర్యాద కలిగినవారిగా కనిపిస్తూ, గొప్ప పవిత్రత గానీ, దిగ్భ్రాంతి కలిగించే ఘోర పాపం గానీ అరుదుగా మాత్రమే స్పష్టంగా కనిపించే ఈ రోజుల్లో, మధ్యయుగాలలోని తీవ్రమైన వైరుధ్యాలను మనం మరచిపోతాము. సువార్తా సలహాలు నిర్దేశించిన ఉన్నతమైన పరిపూర్ణత కోసం కృషి చేసే నిర్మలమైన “సమర్పితులు” నిత్యం నైతిక ఘోరాలు జరిగే సమాజంలోనే తిరుగుతూ ఉండేవారు; ధైర్యంగా, బలంగా మాట్లాడటం ఆచరణలో ఒక కర్తవ్యంగా ఉండేది. కతరీన తన కాలంలోని అత్యంత హేయమైన దురాచారాలను తప్పించుకోకుండా నేరుగా ఎదుర్కొంది. కేవలం సూటిగా వ్యవహరించే బలంతోనే ఆమె చూపిన ప్రభావం నిజంగా అసాధారణమైనది.

కతరీన నిర్మొహమాటంగా మాట్లాడినా ఎవరూ ఎందుకు నొచ్చుకోలేదో సులభంగానే అర్థమవుతుంది. ఆమె మందలింపుతో ప్రారంభించడం అరుదు. మొదట వినయ స్వరమే వినిపిస్తుంది; ఆమె ఎల్లప్పుడూ తనను తాను “యేసుక్రీస్తు సేవకులకు పరిచారికను, దాసురాలిని” అని చెప్పుకుంటుంది. అక్కడి నుంచి ఆమె తరచూ ఏదో ఒక ప్రత్యేక అంశంపై గాఢమైన ధ్యానంలోకి వెళుతుంది: దైవప్రేమలోని అపారమైన అద్భుతం, ప్రార్థనా కర్తవ్యం, విధేయత స్వరూపం. మనం లోకానికి అతీతంగా పరలోక వెలుగు, మాధుర్యం నిండిన ప్రదేశంలోకి ఎత్తబడతాం. అంతలోనే అకస్మాత్తుగా—భుజబలంతో కొట్టిన దెబ్బలా!—తిరిగి భూమిపైకి వచ్చిపడ్డామనే ఉలికిపాటు కలుగుతుంది. పవిత్రత సౌందర్యాన్ని ధ్యానించడం నుంచి, దానికి విరుద్ధమైన పాపాన్ని ఎదుర్కొనేలా కతరీన మనల్ని వేగంగా మళ్లించింది. “ఆ వ్యక్తివి నీవే!” వేదనతో నిండిన కొన్ని పదునైన వాక్యాలు వినిపిస్తాయి; పరలోక ప్రదేశాలకు ఎత్తబడిన ఆత్మ మేల్కొని, అంతటి సౌందర్యానికంతటికీ విరుద్ధమైనదాన్ని తనలోనే చూస్తుంది. ఆ ఆత్మతోపాటు కతరీన కూడా చీకటి ప్రదేశంలోకి వెళుతుంది. పాపం చేసింది “నీవు” కాదు, “మనం.” పాపభరితమైన ఆ హృదయాన్ని ఆమె తన హృదయానికి ఎంత దగ్గరగా హత్తుకుంటుందంటే, రెండింటి స్పందనలూ కలిసిపోతాయి; తనకు వ్యక్తిగతంగా తెలిసి ఉండే అవకాశమే లేని పాపాల గురించి కూడా, అప్పుడప్పుడు ఆమె మాటలు వణికించే వ్యక్తిగత పశ్చాత్తాపాన్ని వ్యక్తం చేస్తాయి. తోటి మానవులతో ఆమె అనుభవించే ఐక్యతాభావం ఏ సౌభ్రాతృత్వ సిద్ధాంతంకన్నా లోతైనది; తన సహోదరుల పాపాలకు తానూ దోషిననే భావనను ఆమె నిజంగానే అనుభవిస్తుంది. సంపూర్ణ పశ్చాత్తాపాన్ని పవిత్రత మాత్రమే తెలుసుకోగలదనే గంభీరమైన సత్యాన్ని ఆమె అనుభవం వెల్లడిస్తుంది.

ఈ విధంగా, తాను ఎవరికి వ్రాస్తుందో వారితో తనను తాను అసాధారణంగా ఏకం చేసుకోవడం వల్ల, పరిసయ్య ధోరణి ఛాయ కూడా కతరీనను తాకదు. అయితే ఆమె వైఖరిని అర్థం చేసుకోవాలంటే మనం ఇంకా ముందుకు వెళ్లాలి. ఎందుకంటే ఆమె చెడును ఖండించడంతోనే ఆగిపోదు. ఆత్మ తన పాపాన్ని గుర్తిస్తే చాలు, దానిని ద్వేషించి దాని నుంచి శాశ్వతంగా బయటపడగలదనే దృఢనిశ్చయంతో, ఆమె వెంటనే హృదయపూర్వకమైన విన్నపానికి మళ్లుతుంది. ఎంతగా కఠినపడిపోయినవారికి వ్రాస్తున్నా, మనుషులపై ఎన్నడూ సడలని నమ్మకం ఆమె మాటల్లో ఉట్టిపడుతుంది. పాపం పట్ల రాజీలేని ద్వేషాన్ని, పాపితో సహజమైన సహవాసాన్నీ, సద్గుణం చేసే పిలుపుకు ఆ వ్యక్తి స్పందించగలడనే అచంచలమైన నమ్మకాన్నీ సమన్వయపరచడం కష్టమైన పని; అందులో ఆమె అరుదైన స్థాయిలో సఫలమైంది. ఆమె జీవించిన కాలాన్ని మనం పరిగణించినప్పుడు, ఇంత విశాలమైన, హృదయాన్ని కదిలించే ఈ నమ్మకం మన దృష్టిలో విశ్వాస విజయంగా కనిపిస్తుంది. ఇది కేవలం సహజ ప్రవృత్తి కాదు, దృఢసంకల్పంతో స్వీకరించి నిలుపుకున్న వైఖరి అని ప్రేమ, సహనం గురించి ఆమె తరచూ చేసిన చర్చలు స్పష్టం చేస్తాయి; వాటిలో కొన్ని ఈ ఎంపిక చేసిన రచనల్లో కనిపిస్తాయి. తమ పొరుగువారి చర్యలకు సాధ్యమైనంత ఉత్తమమైన అర్థం చెప్పుకోవాలని ఆమె తన శిష్యులను నిరంతరం ప్రోత్సహిస్తుంది. అలాగే, దేవుని గృహంలో కలిసి ఉండగల స్వభావ, వ్యక్తిత్వ, ఆచరణ వైవిధ్యాలను గుర్తించాలని బోధించేందుకు, “నా తండ్రి గృహంలో అనేక నివాసాలు ఉన్నాయి” అనే వాక్యాన్ని ఆమె అందంగా అన్వయిస్తుంది; ఆమె బోధనలో మరే అంశమూ దీనికన్నా ఎక్కువసార్లు పునరావృతం కాలేదు.

కతరీన ఒక కఠినమైన పాఠం నేర్చుకుంది. ఆమె మనుషుల్లో చూసింది వారు సాధించిన వాటిని కాదు, వారు సాధించగల అవకాశాలను. అందుకే ఆమె సానుకూలమైన పద్ధతిలో పశ్చాత్తాపాన్ని మేల్కొలిపింది; చెడును అనారోగ్యకరంగా విశ్లేషించడం ద్వారా కాదు, పాపపు పరిణామాలను భయానకంగా చిత్రించడం ద్వారా కాదు, చూడగానే కోరుకోవాలనిపించే ఆ పవిత్రతకు సంబంధించిన ప్రకాశవంతమైన దర్శనాలతో ఆత్మను నింపడం ద్వారా. రాబోయే నిజమైన పవిత్రతకు హామీగా ఉండే “పవిత్ర వాంఛ” అనే ఆ జ్వాలను, అత్యంత పతనమైనవారిలో సైతం రగిలించగలమనే ఆశను ఆమె ఎన్నడూ కోల్పోలేదు. పుదీనా, జీలకర్రల విషయంలోనూ, మితిమీరిన ఆందోళనతో చేసే ఆత్మపరిశీలన విషయంలోనూ ఆమె అసహనాన్ని మనం గమనిస్తాం. తనతో ఉత్తరప్రత్యుత్తరాలు జరిపే ఒకరికి ఆమె ఇలా వ్రాస్తుంది: “మీ పవిత్ర వాంఛలు పెరిగేలా కృషి చేయండి; మిగిలిన ఈ విషయాలన్నింటినీ వదిలేయండి.” “కతరీన అనే నేను—మీకు వ్రాస్తున్నాను—వాంఛతో”: ఆమె ఉత్తరాలన్నీ ఇలాగే ప్రారంభమవుతాయి. పవిత్ర వాంఛ! అది ఆమె బోధనకు మూలమంత్రం మాత్రమే కాదు; ఆమె వ్యక్తిత్వాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి నిజమైన తాళంచెవి కూడా.

III

ఆత్మలకు స్నేహితురాలిగా, మార్గదర్శిగా ఉన్న కతరీన గురించి మనం విపులంగా ఆలోచించాం; కానీ యుగయుగాలూ భక్తిగౌరవాలతో తలవంచేది ఆధ్యాత్మిక రహస్యానుభవం పొందిన కతరీన ఎదుట, దేవుని స్నేహితురాలైన కతరీన ఎదుట. ఆమె ఉత్తరాల అంతిమ విలువ, ఇతర ఆత్మలతో ఆమె ఎలా వ్యవహరించిందో వెల్లడించడంలో లేదు; ఆమె ఆత్మతో దేవుడు ఎలా వ్యవహరించాడో వెల్లడించడంలో ఉంది.

కానీ ఈ గాఢమైన అనుభవాల వృత్తాంతం ఎదుట మాటలకన్నా మౌనమే మేలు; నిజానికి, మనలో చాలామందికి సాధ్యమయ్యే ఏకైక వైఖరి అదే. ఇకపై వచ్చే లేఖలు తమంతట తామే మాట్లాడాలి. అత్యున్నతమైన ఆధ్యాత్మిక పారవశ్య క్షణాల్లో సైతం కేథరిన్ ఎల్లప్పుడూ నిలుపుకున్న మానసిక స్పష్టత, తనకు ప్రియమైనవారితో తన అత్యంత పవిత్రమైన అనుభవాలను పంచుకోవాలనే ప్రేమపూర్వక తపన—ఇవి ఆమెకు అపూర్వమైన భావవ్యక్తీకరణ శక్తిని ఇచ్చాయి. ఆ శక్తి ఫలితంగా వెలువడిన ఈ పుటలు మనస్తత్వశాస్త్రవేత్తకూ విశ్వాసికీ సమానంగా సాటిలేని ఆసక్తిని, విలువను కలిగిస్తాయి. అంతేకాక—మనం దీనిని ప్రత్యేకంగా గమనించవచ్చు—ఈ ఉన్నతమైన అనుభవాలను పొందిన ఆమె సహజమైన వ్యక్తిత్వాన్ని, స్వభావాన్ని ఎంతో ఆహ్లాదకరమైన సాన్నిహిత్యంతో అర్థం చేసుకోవడానికి ఆమె లేఖలు మనకు తోడ్పడతాయి. వాటి ఆవేశపూరితమైన వాక్యాల లయలోనే, వేగంగా చోటుచేసుకునే నాటకీయ మార్పుల్లోనే, మాధుర్యం పౌరుషంతో అద్భుతంగా మిళితమయ్యే తీరులోనే, ఆ లేఖలు మనకు ఆమెను ఒక స్త్రీగా చూపిస్తాయి. వాటిలో కొన్ని, ముఖ్యంగా ఆమె తన కుటుంబ సభ్యులకూ మిత్రులకూ రాసినవి, దాదాపు చిన్నపిల్లల అమాయక సరళతతో, ఆత్మీయమైన ఆకర్షణతో నిండి ఉంటాయి; మరికొన్ని, ఆ తరహా రచనల్లో అత్యంత ప్రసిద్ధమైనవాటిలో నిలిచేవి, మార్మిక అనుభవాలను లేదా, మనం అలా చెప్పదలిస్తే, ప్రకృత్యతీత అనుభవాలను వివరిస్తాయి. అయితే వాటన్నిటిలోనూ మన హృదయాన్ని పోలిన హృదయాన్నే మనం అనుభూతి చెందుతాము—అది మన హృదయంకన్నా మరింత విశాలమైనది, మరింత సున్నితమైనది అయినప్పటికీ.

విశ్వమంతటిలో దేవుని ప్రేమయే సర్వోన్నత వాస్తవమని సంపూర్ణంగా గ్రహించి, ఆ గ్రహింపులో లీనమవడమే కేథరిన్ స్వభావంలోని ప్రధానాంశం. సృష్టిలోనూ, విమోచనలోనూ, బలిపీఠపు సంస్కారంలోనూ వ్యక్తమయ్యే ఈ ప్రేమయే ఆమె నిరంతర ధ్యానాలకు ఇతివృత్తం. హృదయాన్ని కదిలించే గేయమాధుర్యంతో నిండిన ఒక చిన్న వాక్యం, ఆమె గంభీరమైన గద్యానికి వెలుగునిస్తూ, మళ్లీ మళ్లీ గీతంలా వినిపిస్తుంది: “ప్రేమ ఆయనను అక్కడ నిలిపి ఉంచకపోయి ఉంటే, దేవుడూ మానవుడూ అయిన ఆయనను మేకులు సిలువకు గట్టిగా పట్టి ఉంచగలిగేవి కావు.” ఆమె భావనలు సకారాత్మకమైనవే గాని నకారాత్మకమైనవి కావు; ఆనందభరితమైన ఆరాధనే ఆమె విశ్వాసానికి సారం.

అయితే తీవ్రమైన పోరాటం లేకుండా ఈ విశ్వాసాన్ని ఆమె పొందలేదని, దానిని నిలుపుకోలేదని ఈ లేఖలు మనకు చూపిస్తాయి. మన “మర్త్య జీవితపు నైతిక సంఘర్షణలకు” అతీతంగా, మార్పులేని దర్శనపు ప్రశాంత శిఖరాలపై స్థిరపడిన ఒక ప్రశాంత ఆత్మ చిత్రణ ఈ లేఖల్లో మనకు కనిపించదు. మనం చూడగలిగినట్లుగా, కేథరిన్ అనేక భావస్థితులకు లోనయ్యే స్త్రీ—ఎంతో సున్నితమైనది, ఎంతో ప్రేమగలది. తాను ప్రేమించేవారిపై ఆమె ఆధారపడే తీరు హృదయాన్ని కదిలిస్తుంది; వారిని ఆదర్శమూర్తులుగా ఊహించుకోవడం ఆమెలో గాఢంగా పాతుకుపోయిన అలవాటు. దానివల్ల ఆమె తరచూ భ్రమలు చెదిరిన బాధను అనుభవిస్తుంది. గొప్ప విషయాల్లోనే కాక చిన్న విషయాల్లోనూ ఆమెకు అమితమైన ఉత్సాహం, తీవ్రత ఉంటాయి; నిత్యజీవితపు చిన్నచిన్న వివరాలను ఆమె గంభీరంగా పట్టించుకునే తీరులో నిజమైన స్త్రీ స్వభావం కనిపిస్తుంది. ఈ భూమిపై జీవితంపట్ల ఆమెకు గాఢమైన, మానవసహజమైన ఆసక్తి ఉంది. _ఇంతకంటే మెరుగైనది మరేదీ లేకపోవడంతో_ జీవితాన్ని ఎల్లప్పుడూ కేవలం భరిస్తున్నట్లుగా కనిపించే కొందరు పునీతులుగా ప్రకటించబడిన వ్యక్తులకన్నా ఈ విషయంలో ఆమె భిన్నమైనది. కలల్లో తమను తాము ఒంటరిగా బంధించుకోవడానికి నిరాకరించే సున్నితమనస్కులందరికీ జరిగినట్లే, జీవితం ఆమెపట్ల కూడా కఠినంగా ప్రవర్తించింది. ఆమె శరీరం బలహీనమైనది, బాధలతో నిండినది; ఆమె అంతరంగం కల్లోలంతో, ఆందోళనతో సతమతమయ్యేది. తన మిత్రుల ఇంటిలోనే ఆమె గాయపడింది; సమస్యలు ఆమెను చుట్టుముట్టాయి; లోకమూ క్రీస్తు సభా ఆమె కళ్లముందు ఉంచిన దృశ్యం ఆమెను సందేహంతోనూ భయంతోనూ కుదిపివేసింది. ఆమె దుఃఖాలు, శోధనలు విశ్వాస జీవితానికి వేరుగా లేవనీ, అవి నిజంగా దానిలో ఒక భాగమేననీ ఈ లేఖలు మనకు తెలియజేస్తాయి. వాటిని ఆమె దేవుని సన్నిధికి ఎలా తీసుకువెళ్లిందో, అక్కడ ఆమె కోసం ఎంత గొప్ప భరోసా ఎదురుచూసిందో కూడా అవి చెబుతాయి. ప్రకృత్యతీత అనుభవాలు పునీతులను తమకు అర్థంకానంత దూరానికి తీసుకువెళతాయని సామాన్య మానవులు భావిస్తుంటారు. అయితే కేథరిన్ విషయంలో, ఈ వృత్తాంతాన్ని అధ్యయనం చేస్తున్నప్పుడు, అవి ఆమెను మనకు మరింత దగ్గర చేస్తున్నాయని మనకు అర్థమవుతుంది. ఎందుకంటే ఈ అనుభవాలు ఆమె బాహ్య జీవితంతో సంబంధం లేనివి కావు; దానితో అత్యంత సన్నిహిత సంబంధం కలిగినవి. వాటిలో అత్యున్నతమైనవాటిని, అత్యంత నిగూఢమైనవాటిని సైతం, వాటి ప్రతీకలు ఆధునిక మనస్సుకు ఎంతో దూరమైనవిగా కనిపించినా, మనస్తత్వశాస్త్రవేత్త సులభంగానే ఆధునిక పరిభాషలో వివరించగలరు. అవి ఆమె క్రియాశీల జీవితంలోని సమస్యల నుంచి ఉద్భవిస్తాయి; ఆమె ఆచరణాత్మక కర్తవ్యాలను నిర్వర్తించడానికి అవి ఆమెకు నూతన బలాన్ని, జ్ఞానాన్ని అందిస్తాయి. మన యుగంలాగే, కార్యరూపంలో తక్షణమే వ్యక్తమయ్యే పవిత్రతకు ప్రత్యేక ప్రాధాన్యాన్ని, విలువను ఇచ్చే యుగం, కేథరిన్ బెనిన్‌కాసాపట్ల విశేష గౌరవాన్ని కలిగి ఉండాలి. ధ్యాననిష్ఠులలో ఆమె అత్యంత నిర్మలమైనవారిలో ఒకరు; నేడు మనం ఎంతో తరచుగా మరచిపోయే సత్యం ఆమెకు తెలుసు: దర్శనం లేకుండా కార్యసాధన అసాధ్యం. అయితే ఆ దర్శనాన్ని కార్యం నేరుగా అనుసరిస్తుంది; మధ్యయుగానికి చెందిన ఈ గొప్ప మార్మికురాలు తన కాలంలో అత్యంత కార్యదక్షులైన వ్యక్తులలో ఒకరు.

IV

ఉన్నతాలకు ఎగసే కేథరిన్ కల్పనాశక్తి ఆమెను పూర్తిగా వ్యక్తిగతమైన ఆసక్తుల పరిధికి పైగా తీసుకువెళ్లి, తన కాలపు ప్రజావ్యవహారాల్లో చరిత్ర గుర్తించిన ఒక శక్తిగా నిలిపింది. స్త్రీ సహజ ఆకర్షణలవల్ల కాకుండా, దృఢమైన నమ్మకం, మేధాశక్తి వల్ల రాజనీతిజ్ఞునితో సమానమైన ప్రభావాన్ని చూపిన అతి కొద్దిమంది స్త్రీలలో ఆమె ఒకరు. ఆనాటి ప్రజాజీవితంలో సాగిన నాటకీయ పరిణామాల గురించి కొంతైనా అవగాహన లేకుండా ఆమె లేఖలను అర్థం చేసుకోవడం అసాధ్యం.

ఐక్యతకు సంబంధించిన రెండు గొప్ప ఆదర్శాలు—ఒకటి రోమను మూలాలు గలది, మరొకటి క్రైస్తవ మూలాలు గలది—మధ్యయుగాలను ఆవహించి ఉండేవి. వాటి బలంతోనే సంచార అనాగరిక తెగల గుంపులు క్రమశిక్షణలోకి తీసుకురాబడ్డాయి; మానవ సౌభ్రాతృత్వం పట్ల కొంత అవగాహన పొందేలా పశ్చిమ ఐరోపా తీర్చిదిద్దబడింది. ఈ రెండు ఐక్యపరిచే శక్తులలో, సామ్రాజ్య ఐక్యత అనే ఆదర్శం కతరీన కాలానికే అవసాన దశలో ఉంది: దాంతే తన అసలు జన్మకాలం కంటే యాభై సంవత్సరాలు ఆలస్యంగా పుట్టి ఉన్నా, ఆయన సైతం దానిని పట్టుకొని ఉండలేకపోయేవాడు. ఇక మిగిలింది సార్వత్రిక సభ అనే ఆదర్శమే. మానవాళి అంతటినీ తనలో చేర్చుకునే శాంతియుత సమాజానికి చివరి ఆశగా ఉన్న ఈ ఆదర్శాన్ని, ఆదర్శవాదులు దిక్కుతోచని స్థితిలో గట్టిగా పట్టుకున్నారు.

కానీ వాస్తవం సిద్ధాంతాన్ని అబద్ధమని తేల్చినప్పుడు ఆదర్శవాదుల విశ్వాసానికి ఎంతటి దుర్గతి! ఆ కాలంలో సభలో మానవాళి ఐక్యత అనేది కేవలం పేరుకు ఒప్పుకున్న ఒక పరికల్పన కాక మరేమిటి? అందరినీ ఇముడ్చుకునే సభ అనే మహా తోరణానికి శిఖరశిల పాపు పీఠమే. అయితే పాపుగారు ఇక అపొస్తలుల పీఠంపై సీజర్ల వారసునిగా ఆసీనులై లేరు; డెబ్బై సంవత్సరాలుగా ఆయన సుందరమైన ప్రొవాన్స్‌లో నివసిస్తూ, ఆచరణలో ఫ్రెంచి రాజుపై ఆధారపడినవారిగా ఉన్నారు. దాంతే తిరస్కారమూ, పెత్రార్క్ వాగ్ధాటీ, పవిత్రులైన వ్యక్తుల హెచ్చరికలూ—ఏవీ పాపులు ఇటలీకి తిరిగివచ్చేలా చేయలేకపోయాయి; క్రైస్తవ స్వప్నానికి బాహాటమైన విరుద్ధంగా నిలిచిన ఆ ఘోరమైన అపకీర్తికి ముగింపు పలికించలేకపోయాయి. ఈలోగా సీజర్ల నగరం పాడుబడి, అస్తవ్యస్తంగా మారింది; మతగురువులలో అవినీతి నమ్మశక్యం కానంత స్థాయికి చేరింది; భయంకరమైన తురుష్క శక్తి తన సైన్యాలను కూడగట్టుకుంటూ, క్రైస్తవ లోకానికే ముప్పుగా నిలిచింది. అవి నిజంగా దుష్టకాలాలు. ఇప్పటిలాగే అప్పుడూ తక్కువేమీ కాని సంఖ్యలో ఉన్న “దేవుని సేవకులు” చాలా వరకు ఆధ్యాత్మిక ఏకాంతంలోకి గానీ, వాస్తవమైన ఒంటరి జీవనంలోకి గానీ వెనుదిరిగారు. మఠపు ఏకాంతంలోనో, అరణ్యంలోని చిన్న కుటీరంలోనో నిశ్శబ్దంగా ఉంటూ, తమ సొంత ఆత్మల విషయాలలోనే నిమగ్నమయ్యారు.

కతరీన బెనిన్‌కాసా మాత్రం అలా చేయలేదు. ఆ శోధన ఏమిటో ఆమెకు తెలుసు; దానిని ఆమె జయించింది. డొమినికన్ తృతీయ సంఘ సభ్యురాలిగా స్వీకరించబడిన తరువాత, మూడు సంవత్సరాలు ఏకాంత జీవితం గడపాలనే అసాధారణ దృఢనిశ్చయాన్ని ఆమె చూపింది. అది మఠంలోని సురక్షిత ప్రశాంతతలో కాదు; తన ఇంట్లోని సొంత గదిలోనే. సందడితో, జనంతో కిక్కిరిసిన ఆ ఇంట్లో, ఆమె ఇరవై నాలుగు మంది అన్నదమ్ములు, అక్కచెల్లెళ్లలో చాలామంది అప్పటికీ నివసిస్తున్నట్లు కనిపిస్తుంది. అవి వెలకట్టలేనంత విలువైన సంవత్సరాలు. అయితే మానవుల పట్ల ఆమెకున్న ప్రేమలోని బలమైన ప్రేరణ ద్వారా పలికిన దేవుని ఆజ్ఞతో అవి ముగిశాయి. తన ప్రియతమునితో మాత్రమే చాలాకాలం గడిపిన ఆ మార్మిక ఏకాంతం నుండి ఆమె లోకంలోకి అడుగుపెట్టింది. విశేషమేమిటంటే, తనకు ఎదురైన పరిస్థితిని చూసి ఆమె ఏ విషయంలోనూ వెనుకంజ వేయలేదు. ఆమె “జీవితాన్ని స్థిరంగా ఎదుర్కొంది; దానిని సంపూర్ణంగా ఎదుర్కొంది.” విభేదాలతో ఛిన్నాభిన్నమైన ఐరోపా ఆమె ఎదుట ఉంది; పేతురు పీఠాన్ని ఉదాసీనంగా వదిలివేయడం ద్వారానే కాక, తన ఉన్నత మతాధికారుల ద్వేషించదగిన ప్రాపంచికత ద్వారా కూడా తన ఉన్నత సిద్ధాంతాలను అబద్ధమని తేల్చుతున్న సభ ఆమె ఎదుట ఉంది. ఈ దయనీయ దృశ్యాన్ని దాటి కతరీన మనస్సు నేరుగా ఒక ఉన్నత స్థాయికి ఎగసింది; అక్కడ ఆమెకు సహచరులుగా ఉన్నది ఆ కాలపు అత్యంత గొప్ప మేధావులు మాత్రమే. ఆమె తోటి పౌరులు తమ సొంత పట్టణ పరిధిలో పౌరశాంతి నెలకొనాలనే ఆలోచనను కూడా మనస్సులోకి రానివ్వలేకపోయారు; కానీ ఇటలీ అంతటి పట్ల దేశభక్తితో కూడిన అంకితభావం ఆమె ఉదార హృదయాన్ని ప్రజ్వలింపజేసింది. అంతకంటే ఎక్కువగా—ఐక్యత పట్ల ఆమెకున్న సహజమైన తపన, ప్రపంచమంతటినీ ఆలింగనం చేసుకునే సౌభ్రాతృత్వం గురించిన ఆలోచనలో ఆమెను నిలిపింది. ఆమె ఆశలు దాంతే ఆశలవలె సీజర్ల వారసుడైన చక్రవర్తిపై కాక, క్రీస్తు వారసుడైన పాపుగారిపై కేంద్రీకృతమయ్యాయి. భయంతో వెనుదిరిగేంతటి అవినీతి ఉన్నప్పటికీ, అవిన్యోన్‌లో బబులోను చెరవాసం వంటి స్థితి ఉన్నప్పటికీ, అన్ని యుగాలలోని అత్యంత ఉదాత్తులైన కతోలికులు ఆదరించిన స్వచ్ఛమైన సార్వత్రిక సౌభ్రాతృత్వపు ప్రతిరూపాన్ని ఆమె కతోలిక సభలో చూసింది. అందుచేత ఆమె జీవితం సభ సేవకు అంకితమైంది; ఆమె దృష్టిలో అది సయోధ్యకు పవిత్ర గృహం, అందులో అన్ని జాతులవారు ఐక్యతతో నివసించాలి; దాని అధికారానికి లోబడటం ద్వారానే ఇటలీ దుఃఖాలకు స్వస్థత కలగగలదు.

ప్రజా వ్యవహారాలపై కతరీన రాసిన లేఖలు–ప్రాముఖ్యం గల చారిత్రక పత్రాలుగా గుర్తింపు పొందినవి–ఆమె ఆచరణాత్మక కార్యప్రణాళికను మనకు తెలియజేస్తాయి. ఆమె ఎల్లప్పుడూ “మనోనేత్రం” అని వర్ణించే విశ్వాసపు వెలుగులో ఆ ప్రణాళిక రూపుదిద్దుకుంది. రాజకీయ కార్యకలాపాలలో గడిపిన కొద్ది సంవత్సరాలలో ఆమె మూడు ప్రధాన సమస్యలను ఎదుర్కోవలసి వచ్చింది: పోపు ఇటలీలో లేకపోవడం; ఫ్లోరెన్స్ నాయకత్వంలోని టస్కనీ నగరాలు ఆయన అధికారానికి వ్యతిరేకంగా తిరుగుబాటు చేయడం; ఆ తరువాత, అర్బన్ VI కాలంలో చెలరేగిన మహా విభేదం. తన జీవితపు చివరి ఐదు సంవత్సరాలలో ఆమె సభా వ్యవహారాలలో మునిగిపోయింది. తన తక్షణ లక్ష్యాలలో కొన్నింటిలో విజయం సాధించింది, మరికొన్నింటిలో విఫలమైంది. ఆమె విజయమా, వైఫల్యమా–ఏది మరింత విషాదానికి దారితీసిందో చెప్పడం కష్టం. ఎందుకంటే ఈ లక్ష్యాలన్నింటి వెనుక నెరవేరని ఒక విశాలమైన ఆదర్శం ఉంది–సభను సమూలంగా సంస్కరించాలనే కల. సవొనరోలా గానీ లూథర్ గానీ ఎంతటి ఆవేశంతో ఆ కలను హృదయంలో నిలుపుకున్నారో, కతరీన బెనిన్‌కాసా కూడా అంతే ఆవేశంతో దానిని నిలుపుకుంది. అవిన్యోన్‌లోని ఆడంబరమైన సంస్కృతి, సొగసైన వైభవాల మధ్య ఈ మహత్తర ఆశయం కోసం వేడుకున్న కతరీన; తాను గౌరవించడం కూడా కష్టమైన ఒక పోపు చట్టబద్ధ హక్కులను రోములో చివరి శ్వాస వరకు సమర్థించిన కతరీన, ఆ హక్కులను అత్యంత సందేహాస్పదమైన మార్గాలలో కాపాడుతుండటాన్ని చూసిన కతరీన–ఆమె ఎంత వీరోచితమైన వ్యక్తో అంతే కరుణార్ద్రమైన వ్యక్తి కూడా. ఆధ్యాత్మిక ఫలితాన్ని సాధించడానికి ఒక బాహ్య లక్ష్యం కోసం సర్వశక్తులూ ఒడ్డి కృషిచేసి, ఆ లక్ష్యాన్ని సాధించిన తరువాత కూడా ఆశించిన ఫలితం ఎప్పటిలాగే దూరంగా ఉందని తెలుసుకోవడం కంటే తీవ్రమైన దుఃఖాలు చాలా అరుదు. కతరీన అనుభవించిన దుఃఖం ఇదే. ఆమె సాధించిన బాహ్య విజయాలు–చరిత్రలో ఆమెకు స్థానం కల్పించగలిగినంత గొప్పవే అయినప్పటికీ–ఆమె కృషిచేసిన మరింత గొప్ప లక్ష్యాన్ని ముందుకు తీసుకెళ్లడానికి ఏమాత్రం ఉపయోగపడలేదు. ఆమె ఆకర్షణీయమైన ప్రేరణతో గ్రెగరీ XI నిజంగానే వ్యక్తిగత త్యాగం చేసి రోముకు తిరిగి వచ్చే ధైర్యాన్ని కూడగట్టుకున్నారు. అయితే సమూల సంస్కరణకు పూనుకునే స్థాయి ఆయనలో లేదు; ఆయన ఇటలీలో నివసించడం వల్ల క్రైస్తవుల హృదయాలను కలచివేస్తున్న ఘోరమైన దురాచారాలు ఏమాత్రం సరిదిద్దబడలేదు. మరోవైపు, ఆయన తరువాత వచ్చిన పోపు నిజంగానే గురువుల సంస్కరణను ప్రారంభించారు. కానీ ఆయన పద్ధతులు ఎంత కఠినంగానూ అవివేకంగానూ ఉన్నాయంటే, వాటి ఫలితం భయానకంగా, కలవరపరిచేదిగా మారింది–కతోలిక ఆదర్శవాదులు మాత్రమే దాని పూర్తి వైరుధ్యాన్ని గ్రహించగల పరిస్థితి ఏర్పడింది; అది మరేదో కాదు, సభా విభేదమే–క్రీస్తు కుట్టులులేని అంగీ చీలిపోవడమే.

ఆశలు సన్నగిల్లుతున్నా, మానవ సంఘర్షణ ఎంత సంక్లిష్టమైనదో అనుభవం ద్వారా మరింతగా తెలుసుకుంటున్నా, కతరీన చివరివరకు తన లక్ష్యాన్ని అంటిపెట్టుకునే ఉంది. ఆమె వీరోచిత అంతరంగంలో పిరికితనం లేశమాత్రమైనా లేదు. చివరి రెండు సంవత్సరాల లేఖలను మనం ఎంతో గౌరవంతో చదువుతూ, వాటిలో సడలని అప్రమత్తతనూ ఉత్సాహాన్నీ, స్థిరంగా కొనసాగిన అంకితభావాన్నీ ఆత్మనిగ్రహాన్నీ గమనించినప్పుడు, విషాదాన్ని భరించడానికే ఆమె అంతరంగం అంకితమైందని గ్రహిస్తాం. ఆమె మనోబలం నిరంతరం పెరుగుతూనే ఉంది. నిజమే, ఆమె అప్పటికీ దగ్గరా దూరానా ఉన్న శిష్యులకు ఆధ్యాత్మిక సలహాలతో నిండిన సుదీర్ఘమైన, ఆప్యాయమైన లేఖలు రాస్తూనే ఉంది–అంతకుముందటి కాలంలోని లేఖల్లాగే, అవి ప్రశాంతంగా లోతులను స్పృశిస్తూ ఆధ్యాత్మిక జీవితాన్ని విశ్లేషించాయి. అయితే ఆమె రాజకీయ ఉత్తరప్రత్యుత్తరాల పరిమాణం పెరిగింది. వాటిలో ఉద్వేగం, ఆందోళన, దృఢబలం కనిపిస్తాయి. వాటిలో స్పందించే తీవ్రమైన ఆవేశం, గంభీరమైన శక్తి బద్దలవుతున్న హృదయానికి సూచికలు. కతరీన ఒక్క క్షణం కూడా తన కృషిని సడలించలేదు. అవిన్యోన్‌కు వెళ్లిన 1376 నుండి, ఒకటి రెండు స్వల్ప విరామాలు తప్ప, ఆమె ప్రజా వ్యవహారాలలో తీరికలేని స్త్రీగా జీవించింది. అయితే కఠినమైన, సాధారణంగా అడ్డంకులకు గురయ్యే కార్యకలాపాలతో కూడిన ఈ బాహ్య జీవితం లోపల మరో జీవితం కొనసాగింది–అందులో వైఫల్యానికి తావే లేదు, ఎందుకంటే వైఫల్యం ద్వారానే విమోచన నెరవేరుతుంది.

1375లో పీసాలో తనకు క్రీస్తు గాయచిహ్నాలు కలిగిన నాటి నుండి, ఏదో ప్రత్యేకమైన రీతిలో తాను క్రీస్తు శ్రమలలో పాలుపంచుకోవాలనీ, పరిశుద్ధ సభ పాపాల కోసం తనను తాను బలిగా అర్పించుకోవాలనీ కతరీన దృఢంగా నమ్మింది. ఇప్పుడు ఈ భావన మరింత లోతుగా మారి, ఆమె అంతరంగమంతటినీ నింపివేసింది. తన ప్రాణశక్తులు క్షీణిస్తున్నాయని పూర్తిగా తెలుసుకొని, తన మరణం సమీపిస్తోందని ఎదురుచూస్తూ, తన చుట్టూ ఉన్న పాపాలకు ప్రాయశ్చిత్తంగా ఆమె తన మానసిక, శారీరక బాధలను అర్పించింది. మాటల ద్వారానూ, భగ్నహృదయపు తీవ్ర వేదనతో నిండిన లేఖల ద్వారానూ, ఈ పవిత్ర అర్పణలో తనతో చేరాలని తనకు ప్రియమైన వారందరినీ పిలిచింది. కతరీన విశ్వాసం ఈ ఆధునిక కాలానికి అపరిచితమైనది. అయినప్పటికీ, మానవజాతి మానసిక ఐక్యత అనేది కేవలం భావోద్వేగపూరిత అంతర్దృష్టికి సంబంధించిన విషయంగానే కాక, స్థిరపడిన శాస్త్రీయ వాస్తవంగా కూడా మారుతోంది. మన గమనాన్ని నియంత్రించే శక్తుల మూలాలు ఎంతగా తెలియనివో, అవి ఒకదానిలో ఒకటి ఎంత సన్నిహితంగా చొచ్చుకుపోయి ఉన్నాయో గ్రహించే ఆధునిక సమాజశాస్త్రవేత్త గానీ మనస్తత్వశాస్త్రవేత్త గానీ ఆమెను ఎగతాళి చేయలేరు. బాహ్యంగా హతసాక్షి మరణం పొందాలని ఆమె మాటల్లో చెప్పలేనంతగా తపించింది. అది ఆమెకు లభించలేదు; అయినా ఆమె నిజంగానే బలిపీఠంపై తన ప్రాణాన్ని అర్పించింది. ఆనాటి దుష్టత్వాలు, అన్నింటికన్నా ముఖ్యంగా సభలోని దుష్టత్వాలు, ఆమె నిర్మలమైన అంతరంగంలో భరించలేని పాపభార భావనను కలిగించాయి; ఇతరుల అపరాధభారాన్ని తనదిగా చేసుకోవాలనే ఆమె నిరంతర అంతఃప్రేరణ ఈ చివరి అర్పణలో గంభీరమైన పరాకాష్ఠనూ పరిపూర్ణతనూ పొందింది.

ఆమె జీవితపు చివరి నెలల్లో కూడా–ఆమె సమకాలీనులు మనకు సవివరంగా వర్ణించిన తీవ్రమైన శారీరక వేదనలతో నిండిన ఆ నెలల్లో కూడా–ఆమె నీతినిష్ఠ, వివేకం, తక్షణమే స్పందించే సున్నితమైన సానుభూతి ఎప్పటిలాగే వాటిని ఆశ్రయించిన వారందరికీ అందుబాటులో ఉండేవి. ఏమాత్రం సడలని శక్తితో ఆమె సత్యం కోసం అప్పటికీ శ్రమిస్తూనే ఉండేది. ఆ చివరి నెలల్లో ఆమె ఆధ్యాత్మిక, శారీరక స్థితిగతులను పరిగణనలోకి తీసుకున్నప్పుడు, అర్బన్ పక్షాన నిష్ఠగా నిలిచేలా తాను ప్రయత్నిస్తున్న అనేకమంది ఐరోపా పాలకులకు ఆమె పంపిన సమర్థవంతమైన, స్పష్టమైన ఆలోచనలతో కూడిన, ఆచరణాత్మకమైన లేఖలను మనం ఆశ్చర్యంతో చదువుతాం. అయితే ఆ సమయంలో ఆమె ఆత్మ నిత్యత్వపు లోకంలో నివసించేది. అక్కడ ఆ కాలపు వేదనాభరితమైన సంఘర్షణ కనిపించేది నిజమే; కానీ అది దేవదూతల మేధస్సులకు కనిపించే తన మౌలిక ప్రాముఖ్యంతోనే కనిపించేది. ఈ సంకలనం చివరలో ఉన్న, ఆమె పాపసంకీర్తన గురువైన ఫ్రా రైమొండోకు రాసిన భయభక్తులతో నిండిన లేఖలు ఆమె అంతరంగ అనుభవానికి యథార్థ ప్రతిరూపాలు. ఆమె ఏ సభ కోసమైతే తన జీవితాన్ని అర్పించిందో, ఆ సభకు అవి నిశ్చయంగా అమూల్యమైన వారసత్వం. కతరీనా బెనిన్‌కాసా గుండె పగిలిన దుఃఖంతో మరణించింది; అయినా ఆమె అంతరంగపు లోతుల్లో ఆనందం ఉండేది. ఎందుకంటే దేవుడు ఆమెకు తన వధువు అయిన సభ గురించి ఇలా వెల్లడించాడు: “మనుషులకు జీవాన్ని ప్రసాదించే” ఆ సభ, “ఎవరూ తనను చంపలేనంత జీవాన్ని తనలో కలిగి ఉంది.” “నా ప్రియాతిప్రియమైన కుమారీ, ఆమె అపవిత్రతతోనూ స్వార్థప్రేమతోనూ తన ముఖాన్ని ఎలా మలినం చేసుకుందో, తన ఒడిలో పోషణ పొందేవారి గర్వం, దురాశ వల్ల ఎలా ఉప్పొంగిపోయిందో నీవు చూస్తున్నావు. అయితే నా దివ్యప్రేమ అనే ఊట నుంచి నీ కన్నీటిని, చెమటను పొంది, వాటితో ఆమె ముఖాన్ని శుద్ధి చేయి. ఎందుకంటే నేను నీకు వాగ్దానం చేస్తున్నాను: ఆమె సౌందర్యం ఆమెకు తిరిగి లభించేది ఖడ్గం వల్ల కాదు, క్రూరత్వం వల్ల కాదు, యుద్ధం వల్ల కాదు; శాంతి వల్లనూ, నా సేవకుల వేదనాభరితమైన ఆకాంక్షల నుంచి పొంగిపొరలే వినయపూర్వకమైన నిరంతర ప్రార్థన, కన్నీరు, చెమటల వల్లనూ మాత్రమే. అలా, దీర్ఘకాలం నిలకడగా వేచియుండటంలో నీ కోరిక నెరవేరుతుంది; నా పరిపాలనా సంరక్షణ ఏ విధంగానూ విఫలం కాదు.”

V

కాలక్రమంలో వలెనే, మనస్తత్వపరంగా కూడా పునీత కతరీనా, పునీత ఫ్రాన్సిస్‌కూ పునీత తెరేసాకూ మధ్య నిలుస్తుంది. ఆమె రచనలు మధ్యయుగాలకు చెందినవే గాని పునరుజ్జీవన యుగానికి చెందినవి కావు; అయినా అవి మధ్యయుగమనే దినపు సంధ్యాకాంతిని వ్యక్తపరుస్తాయి. అవిభక్త క్రైస్తవ ప్రపంచపు చివరి యుగంలో జీవించి, తన కాలానికి ప్రత్యేకమైన సమస్యల్లోనే తన జీవితమంతటినీ నిమగ్నం చేసిన ఒక స్త్రీ పోరాటాలను, ఆధ్యాత్మిక సాధనను అవి వెల్లడిస్తాయి. అయితే అత్యంత లోతైన అర్థంలో ఈ సమస్యలు ఎప్పటికీ ఉండేవే; వాటిపట్ల ఆమె వైఖరి ఇప్పటికీ ఆలోచనను రేకెత్తిస్తుంది.

కతరీనా ఒకటిన్నర శతాబ్దం తరువాత జీవించి ఉంటే ప్రొటెస్టంట్ అయి ఉండేదని కొందరు వాదించారు. ఇలాంటి ఊహలను చర్చించడం ఎప్పుడూ నిష్ప్రయోజనమే; అయినా ఆమె రచనలను శ్రద్ధగా అధ్యయనం చేసేవారికి ఆ అభిప్రాయం ఆమోదయోగ్యంగా అనిపించదు. సభలోని అవినీతిని ఆమె ఖండించిన తీరు–లూథర్ ఎన్నడూ పలికిన ఖండనలకు తీసిపోనంత విస్తృతంగానూ లోతుగానూ ఉన్న ఖండనలు–పోపులపై ఆమె చేసిన ఆశ్చర్యకరమైనంత నిశితమైన, నిర్మొహమాటమైన విమర్శ, సంస్కరణ కోసం ఆమె నిరంతరం చేసిన విజ్ఞప్తి సహజంగానే అలాంటి అభిప్రాయానికి దారితీస్తాయి. ఆమె రచనల్లోని ఈ అంశాలన్నిటి ఘాటును పైపైన చదివేవారు కూడా గ్రహిస్తారు. అయితే కతోలిక తత్త్వవేత్త దృష్టిలో, దృశ్యమాన సభపై నిజాయితీతోనూ దృఢంగానూ చేసే విమర్శ, యాజకత్వ సిద్ధాంతం పట్ల విధేయతకు పూర్తిగా అనుగుణమైనదేనని ఎన్నడూ మరచిపోకూడదు. ఉదాత్తమైన అసహనంతో సంప్రదాయాన్ని తెంచుకుని, నిత్యమైన, ఏ ప్రతిమలోనూ ఇమడని సత్యాన్ని కొంతకాలం సూచించడానికి కొత్త ప్రతీకలను ధైర్యంగా వెదికే ఉన్నత ఆదర్శవాదం ఒకటి ఉంది. అయితే దేవుని దృష్టిలో బహుశా ఇంకా ఉన్నతమైనది–ప్రకృతిలోనూ చరిత్రలోనూ ఆయన అనుసరించే విధానాలకు నిశ్చయంగా మరింత అనుగుణమైనది–మరొక ఆదర్శవాదం. అది ఉన్న వాస్తవికత అనే కాడికి ఓపికతో తలవంచి, పరలోక దర్శనానికీ అసంపూర్ణమైన భూలోక రూపానికీ ఏకకాలంలో నిష్ఠగా ఉండటంలోని వేదనను భరిస్తుంది. కాలం చెల్లిన లేదా భ్రష్టుపట్టిన సంస్థలను కూలదోయాలనే ఉత్సాహం మనలో సులభంగా ఉప్పొంగే ఆవేశాన్ని రగిలిస్తుంది. ప్రతీకకూ అది సూచించే వాస్తవానికీ మధ్య ఉన్న అంతరాన్ని వెనుకంజ వేయకుండా భరించి, ఆ ప్రతీకను పారవేయడానికి కాక, దానిని పునరుద్ధరించి శుద్ధి చేయడానికి తన శక్తులను అంకితం చేసే ఆధ్యాత్మిక తపనను కూడా మనం గుర్తిద్దాం. అలాంటి తపనే కతరీనాది. తన చుట్టూ ఉన్న జీవితమూ సమాజమూ అన్ని విధాలా ఒక ఆదర్శ సత్యాన్ని అసత్యమని చూపుతున్నట్లు కనిపించినా, అచంచలమైన నిష్ఠతో ఆ సత్యాన్ని పట్టుకుని ఉండగల శక్తి ఆమె స్వభావంలో అత్యంత విశిష్టమైన లక్షణం. దృశ్యమాన సభపైనా, క్రీస్తు ప్రతినిధికి దేవుడు ప్రసాదించిన అధికారంపైనా విశ్వాసం లేని కతరీనాను ఊహించుకోవడమంటే, మరొక స్త్రీని ఊహించుకోవడమే. చింతనాపరుల చరిత్రలో సియెనా కతరీనా స్థానం సవొనరోలాతోనే గాని లూథర్‌తో కాదు.

తనతో తానే శత్రుత్వం వహిస్తున్న మానవాళిని, ఈ లోకపు తీరుకు అనుగుణంగా మారిపోయిన కతోలిక సభను కతరీన ఎదుర్కొన్నారు. ఈ దుష్పరిస్థితులను చక్కదిద్దడంలో బాహ్య వ్యవహారాలకు సంబంధించిన ఆమె విధానం నిస్సహాయంగా మిగిలింది. అవిన్యోన్ నుండి పోపులు తిరిగి రావడం వల్ల క్రైస్తవ లోకంలో శాంతి నెలకొనలేదు, కతోలిక సభలో సంస్కరణా జరగలేదు. ఆమె ఆరంభాన్ని చూసిన మహా విభేదం క్రైస్తవ ఐక్యతా భావాన్ని బలహీనపరిచింది; చివరకు, సహజ పరిణామక్రమంలో సియెనాకు చెందిన ఈ పునీతురాలి ఆలోచనను లూథర్ ఆలోచన అనుసరించింది. బాహ్యంగా చూస్తే, ఫలించే ఆశలేని ఒక లక్ష్యం కోసం శ్రమించడంలో ఆమె జీవితం గడిచింది; ఆ తరువాత సాగిన చరిత్ర గమనం ఆ లక్ష్యాన్ని అపఖ్యాతిపాలు చేసింది. కానీ భౌతిక స్థాయిలో విషాదంగా కనిపించినది ఆధ్యాత్మిక విజయమైంది. అది ఆమె సొంత ఆత్మలో విశ్వాసం సాధించిన విజయం వల్ల మాత్రమే కాదు, ఆమె ఇచ్చిన సాక్ష్యానికి ఉన్న విలువ వల్ల కూడా. మధ్యయుగాలను ఆవహించిన రెండు గొప్ప ఐక్యతా భావనలలో ఏదీ ఆధునిక ప్రజాస్వామ్య భావనతో సమానమైనది కాదు; అయినా రెండూ, ముఖ్యంగా కతోలిక సభకు సంబంధించిన భావన, ఈ దిశనే సూచించాయి. క్రైస్తవ శతాబ్దాల పొడవునా ప్రజలు నెమ్మదిగా గ్రహిస్తూ వచ్చిన, ప్రపంచమంతటినీ ఆలింగనం చేసుకునే సౌభ్రాతృత్వ ఆదర్శమే కతరీన మనస్సును ప్రధానంగా నడిపించింది. దేవుడు నియమించిన ఒకే అధిపతి కింద శాంతి, ఐక్యతలకు వచ్చిన సంఘటిత క్రైస్తవ లోకం ద్వారా అటువంటి సౌభ్రాతృత్వాన్ని సాధించవచ్చని ఆమె ఆశించారు. మనలో కొందరు భావిస్తున్నట్లుగా, చరిత్ర ఆ ఉదాత్తమైన స్వప్నాన్ని తిరస్కరించింది. మానవ అంతరాత్మలో ఎన్నటికీ మరణించని ఆశ—న్యాయం, ప్రేమలతో రూపుదిద్దుకున్న సమాజం—కతోలిక సభ అధికారాన్ని కేంద్రీకరించే మార్గంలో ఎన్నటికీ సాకారమయ్యే అవకాశం లేదని మనకు అనిపిస్తుంది. అయితే, సాధనాల గురించి మన భావన మారినా, అదే గమ్యం ఇంకా మన ముందు ప్రకాశిస్తోంది. క్రీస్తు నామంలో మానవులంతా సహోదరులుగా మెలగాలనే దర్శనం కోసమే కతరీన జీవించి మరణించారు; జాతుల స్వస్థతకు ఏకైక ఆశగా ఆ దర్శనం నిలిచి ఉంది.

పునీత కతరీన జీవితంలోని ప్రధాన సంఘటనలు

1347. మార్చి 25న, సియెనాలోని ఫోంటెబ్రాండా నీటిబుగ్గ సమీపంలో ఉన్న స్ట్రాడా దెల్ ఓకాలో కతరీన, ఆమె కవల సోదరి జన్మిస్తారు; ఆ సోదరి పుట్టిన వెంటనే మరణిస్తుంది. వస్త్రాలకు రంగులద్దే యాకొపో బెనిన్‌కాసా, ఆయన భార్య లాపాలకు పుట్టిన ఇరవై ఐదుగురు పిల్లలలో కతరీన అందరికన్నా చిన్నవారు.

1353-4. చిన్నతనంలో కతరీన ఎంతో ఆనందంగా, ఆకర్షణీయంగా ఉంటారు. ఆరేళ్ల వయసులో పునీత దొమినిక్ దేవాలయంపై యాజక వస్త్రాలు ధరించిన క్రీస్తు దర్శనం ఆమెకు కలుగుతుంది. ఎడారి పితరుల జీవితాన్ని అనుకరించాలనే తపనతో ఆమె ప్రేరణ పొంది, అనేక తపశ్చర్యలను ఆచరించడం ప్రారంభిస్తారు. ఏడేళ్ల వయసులో కన్యాత్వ వ్రతం చేస్తారు. ఆత్మల రక్షణ పట్ల పునీత దొమినిక్ చూపిన ఉత్సాహం, ఆయన స్థాపించిన మఠసంఘం వైపు ఆమెను ఆకర్షిస్తుంది.

1359-1363. ఆమె తపశ్చర్యలకు ఇంట్లో తీవ్రమైన వ్యతిరేకత ఎదురవుతుంది. అందంగా అలంకరించుకోవాలని, వివాహం చేసుకోవాలని ఆమెపై ఒత్తిడి తెస్తారు; ప్రత్యేక గది ఇవ్వకుండా, ఇంట్లోని తక్కువ స్థాయి పనులను బలవంతంగా చేయిస్తారు. అయితే, కాలక్రమేణా ఆమె పట్టుదల వల్ల ఆమె ఆకాంక్షలకు తండ్రి, కుటుంబ సభ్యుల సమ్మతి లభిస్తుంది.

1363-1364. ఆమె పునీత దొమినిక్ మఠసంఘపు నలుపు, తెలుపు వస్త్రాలను స్వీకరించి, మాంటెల్లాతే లేదా దొమినికన్ తృతీయ శాఖ సభ్యులలో ఒకరవుతారు. వీరు తమ సొంత ఇళ్లలోనే ఉంటూ మఠజీవన నియమాన్ని అనుసరించిన భక్తిగల స్త్రీలు.

1364-1367. ఆమె ఇంట్లోని తన గదిలోనే ఏకాంత తపస్విని జీవితాన్ని గడుపుతూ, తన పాపసంకీర్తన గురువుతో మాత్రమే మాట్లాడుతారు. ఆమె మార్మిక అనుభవాలలోను, ఆధ్యాత్మిక ధ్యానంలోను లీనమై ఉంటారు. ఈ సమయంలో ఆమె చదవడం నేర్చుకుంటారు. 1367లో కార్నివాల్ చివరి రోజున క్రీస్తుతో ఆమె ఆధ్యాత్మిక వివాహంతో ఈ కాలం ముగుస్తుంది.

1367-1370. దేవుని ఆజ్ఞలకు విధేయతతోను, మానవుల పట్ల తనకున్న ప్రేమతో ప్రేరణ పొందీ, ఆమె క్రమంగా కుటుంబ, సామాజిక జీవితానికి తిరిగి వస్తారు. దివ్యసత్ప్రసాదం పట్ల ఆమెకు ప్రత్యేక భక్తి ఈ కాలం నుండే మొదలవుతుంది. ఆమె ఆనందంగా ఇంటి పనులకు, రోగులకు మరియు నిరుపేదలకు సేవచేసే జీవితానికి తనను అంకితం చేసుకుంటారు. 1368లో ఆమె తండ్రి మరణిస్తారు; విప్లవం బెనిన్‌కాసా కుటుంబ సిరిసంపదలకు ముగింపు పలుకుతుంది, ఆ కుటుంబం ఇప్పుడు చెదిరిపోతుంది. కతరీన చివరివరకు మొన్నా లాపా సంరక్షణ బాధ్యతను కొనసాగించినట్లు కనిపిస్తుంది. 1370లో ఆమె మార్మికంగా మరణించి, ఆత్మలను రక్షించడానికి లోకంలోకి వెళ్లాలనే ఆజ్ఞను పొంది, తిరిగి జీవం పొందుతారు.

1370-1374. ఆమె కీర్తి, ప్రభావం పెరుగుతాయి. ఆమె చుట్టూ ఒక శిష్యబృందం ఏర్పడుతుంది. ఆమె ఉత్తరప్రత్యుత్తరాలు క్రమంగా విస్తృతమవుతాయి; శాంతిని నెలకొల్పే వ్యక్తిగా ఆమె ప్రసిద్ధి చెందుతారు. అదే సమయంలో, ఆమె పారవశ్యాలు, అసాధారణ జీవనవిధానం విమర్శలను, అనుమానాలను రేకెత్తిస్తాయి. 1374 మే నెలలో ఆమె ఫ్లోరెన్స్‌ను సందర్శిస్తారు; బహుశా మఠసంఘంలోని కొందరు ఆమెపై చేసిన ఆరోపణలకు సమాధానం ఇవ్వడానికి ఆమెను అక్కడికి పిలిపించి ఉండవచ్చు. ప్లేగు వ్యాధిగ్రస్తులకు సేవచేయడానికి ఆమె సియెనాకు తిరిగి వస్తారు. ఈ సమయంలోనే ఆమె కపువాకు చెందిన ఫ్రా రైమోండోను కలుసుకుంటారు; ఆయన ఆమె పాపసంకీర్తన గురువు, జీవితచరిత్ర రచయిత అవుతారు. ఆమె క్రమంగా ప్రజా వ్యవహారాలలో ప్రవేశిస్తున్న కొద్దీ, కతోలిక సభలోని అవినీతి పట్ల ఆమె దుఃఖం కూడా పెరుగుతుంది.

1375. పియేత్రో గాంబకోర్తా ఆహ్వానం మేరకు కతరీన పీసాను సందర్శిస్తారు. పోపుకు వ్యతిరేకంగా ఏర్పడిన టస్కనీ నగరాల కూటమిలో పీసా, లూక్కా చేరకుండా నిరోధించడమే ఆమె లక్ష్యం. ఆమె సైప్రస్ రాణి రాయబారిని కలుసుకుని, క్రూసేడు యాత్ర లక్ష్యాన్ని ముందుకు తీసుకెళ్లేందుకు ఉత్సాహంగా కృషి ప్రారంభిస్తారు. ఏప్రిల్ 1న సాంతా క్రిస్తీనా దేవాలయంలో ఆమె క్రీస్తు గాయచిహ్నాలను పొందుతారు; అయితే ఆమె అభ్యర్థన మేరకు ఆ చిహ్నాలు కంటికి కనిపించకుండా ఉంటాయి. మహా విభేదం రానున్నదని ఆమె ప్రవచిస్తారు. లూక్కాకు స్వల్పకాలిక సందర్శన చేస్తారు.

1376. కతరీన స్టెఫానో మకోనీని శిష్యునిగా స్వీకరిస్తుంది. అతని అభ్యర్థనపై మకోనీ, టొలోమేయి కుటుంబాల మధ్యనున్న వైరాన్ని తొలగించి సయోధ్య కుదురుస్తుంది. లేఖల ద్వారా పోపు గ్రెగొరీ XI, ఫ్లోరెన్స్ ప్రజల మధ్య సయోధ్య కుదర్చడానికి ప్రయత్నిస్తుంది. ఏప్రిల్ 1న ఒక దర్శనంలో, వివాదపడుతున్న ఇరుపక్షాల వద్దకు ఒలీవు కొమ్మను తీసుకెళ్లమనే దైవ ఆజ్ఞను పొందుతుంది. మే నెలలో ఫ్లోరెన్స్ ప్రజల అభ్యర్థనపై ఆమె ఫ్లోరెన్స్‌కు వెళ్తుంది. వారి ప్రతినిధిగా అవిన్యోన్‌కు పంపబడిన ఆమె జూన్ 18న ఆ నగరానికి చేరుకుంటుంది. గ్రెగొరీ శాంతి చర్చల బాధ్యతను ఆమెకు అప్పగిస్తాడు. అయితే, ఫ్లోరెన్స్ రాయబారులు తమ రాకను ఆలస్యం చేస్తారు; వచ్చిన తరువాత ఆమె అధికారాలను ధ్రువీకరించడానికి నిరాకరిస్తారు. ఈ ప్రయత్నంలో ఆటంకం ఎదురవడంతో, పోపును రోముకు తిరిగి వెళ్లేలా ఒప్పించడానికి ఆమె తన శక్తినంతా వెచ్చిస్తుంది. అన్ని అడ్డంకులను అధిగమించి విజయం సాధిస్తుంది. సెప్టెంబరు 13న స్వస్థలానికి బయలుదేరుతుంది; అయితే జెనోవాలో మడోన్నా ఒరియెట్టా స్కొట్టా ఇంట్లో ఒక నెలపాటు ఉండవలసి వస్తుంది. పీసాలో కొద్దికాలం గడిపిన తరువాత, డిసెంబరు లేదా జనవరిలో సియేనాకు చేరుకుంటుంది.

1377. బెల్కారో కోట యజమాని దానిని కతరీనకు అప్పగించగా, ఆమె దానిని మఠంగా మారుస్తుంది. సలింబేని కుటుంబంలోని కలహాలను పరిష్కరించడానికి, రొక్కా దోర్చాలోని వారి భూస్వామ్య కోటకు వెళ్తుంది. అక్కడ ఉన్నప్పుడు ఆమె అద్భుతరీతిగా వ్రాయడం నేర్చుకుంటుంది. ఆమె సాంత్ ఆంతిమో, మోంతెపుల్చానోలను కూడా సందర్శిస్తుంది.

1378. ఆరోగ్యం క్షీణిస్తున్న గ్రెగొరీ, తాను తిరిగి వచ్చినందుకు బహుశా పశ్చాత్తాపపడుతూ, కతరీనకు దూరమవుతాడు. అయినప్పటికీ, ఆమెను ఫ్లోరెన్స్‌కు పంపుతాడు. అక్కడ పునీత జార్జి కొండ దిగువన నిక్కొలో సొదెరీని ఆమె కోసం నిర్మించిన ఇంట్లో ఆమె నివసిస్తుంది. ఆరాధనా నిషేధాజ్ఞను ప్రజలు గౌరవించేలా చేయడంలో ఆమె విజయం సాధిస్తుంది. అయితే, ఒక ప్రజా అల్లరిలో దాదాపు ప్రాణాలు కోల్పోతుంది; విశ్వాససాక్షి మరణ కిరీటాన్ని పొందలేకపోయినందుకు ఎంతో విచారిస్తుంది. గ్రెగొరీ మరణం తరువాత, పోపు అర్బన్ ఎంతగానో ఎదురుచూసిన శాంతిని నెలకొల్పిన తరువాత, కతరీన సియేనాకు తిరిగి వస్తుంది. అక్కడ తన “సంభాషణ” గ్రంథాన్ని రచించడానికి అంకితమవుతుంది. సభలో విభేదం తలెత్తిన తరువాత, అవిన్యోన్‌లో ఆమెకు పరిచయమైన అర్బన్ ఆమెను రోముకు పిలిపిస్తాడు. ఆమె అయిష్టంగానే విధేయత చూపి, నవంబరు 28న ఆ నగరంలో నివాసం ఏర్పరచుకుంటుంది. ఆమెతోపాటు ఆమె “ఫమీల్యా” అనే పెద్ద శిష్యబృందం కూడా వస్తుంది. వారంతా కలిసి నివసిస్తూ, భిక్షపై జీవనం సాగిస్తారు. అప్పటినుంచి కతరీన తన శక్తినంతా అర్బన్ పక్షాన కృషి చేయడానికి అంకితం చేస్తుంది. ఆయనకు నమ్మకమైన సలహాదారుగా ఉంటూ, ఒకవైపు ఆయన అసహన స్వభావాన్ని అదుపుచేయడానికి, మరోవైపు ఐరోపా పాలకులు ఆయనకు విధేయులుగా ఉండేలా చూడటానికి ఎంతో శ్రద్ధగా ప్రయత్నిస్తుంది. ఆయన తరఫున ఫ్రాన్స్, హంగరీ రాజులకు, నేపుల్స్ రాణి జొవన్నాకు, ఇటలీ నగరాల అధికారులకు, సభా విభేదంలో చేరిన ఇటలీ కార్డినళ్లకు, ఇతరులకు లేఖలు వ్రాస్తుంది. ఆమెకు దుఃఖంతోపాటు ఆధ్యాత్మిక ఆనందాన్ని కలిగిస్తూ ఫ్రాన్స్‌కు పంపబడిన ఫ్రా రైమొండో, పిరికితనంతో తనకు అప్పగించిన కార్యాన్ని తప్పించుకుని ఆమెకు తీవ్ర నిరాశ కలిగిస్తాడు. అయితే, ఆమె మరణించిన తరువాతనే అతడు రోముకు తిరిగి వస్తాడు. ఎప్పుడూ బలహీనంగానే ఉండే కతరీన ఆరోగ్యం, ఎడతెగని శ్రమలతోనూ తీవ్రమైన దుఃఖాలతోనూ క్షీణించిపోతుంది.

1380. అర్బన్‌కు వ్యతిరేకంగా రోము ప్రజలు చేసిన తిరుగుబాటును శాంతింపజేయడంలో కతరీన విజయం సాధిస్తుంది. సభ పాపాలకు, రోము ప్రజల పాపాలకు ప్రాయశ్చిత్తంగా తనను తాను బలిగా అంకితం చేసుకుంటుంది. సెక్సజెసిమా ఆదివారం పునీత పేతురు బసిలికాలో కలిగిన దర్శనంలో, సభ అనే నౌక భారం ఆమె భుజాలపై దిగివస్తుంది. ఆమె శారీరక బాధలు అధికమవుతాయి. ఏప్రిల్ 30న తన శిష్యుల సమక్షంలో ఆమె మరణిస్తుంది.

సమకాలీన ప్రజా సంఘటనల సంక్షిప్త పట్టిక

1368-1369. సియేనాలో రాజకీయ విప్లవం. రాజీ ప్రాతిపదికన రిఫోర్మతోరీ ప్రభుత్వం ఏర్పడుతుంది. విప్లవంలో ఓడిపోయిన వర్గం, కొందరు ప్రభువులతో కలిసి, చక్రవర్తి చార్లెస్ Vను నగరానికి పిలిపిస్తుంది. ఆయన ’69 జనవరిలో వస్తాడు; అయితే ప్రజా తిరుగుబాటు కారణంగా వెనుదిరగవలసి వస్తుంది. ప్రభువులను ప్రధాన అధికారానికి దూరంగా ఉంచుతారు. వారు తమలో తాము వైరం పెంచుకుని దెబ్బతింటారు.

1372. గ్రెగొరీ XI మిలాన్‌కు చెందిన బెర్నాబో విస్కోంతిపై యుద్ధం ప్రకటించి, ఆంగ్ల కిరాయి యోధుడైన సర్ జాన్ హాక్‌వుడ్‌ను తన వేతనంపై నియమించుకుంటాడు. బొలోన్యాకు పోపు ప్రతినిధిగా నియమితుడైన పీటర్ దెస్తేన్, బెర్నాబోతో యుద్ధవిరమణ ఒప్పందం చేసుకుంటాడు. అయినప్పటికీ, బెర్నాబో పోపుకు వ్యతిరేకంగా తిరుగుబాటు చేయమని టస్కనీని రహస్యంగా ప్రేరేపిస్తూనే ఉంటాడు. పోపు ప్రతినిధుల నిరంకుశ విధానాలపై టస్కనీ ప్రజల్లో ఉన్న ఆగ్రహాన్ని రెచ్చగొడతాడు. ముఖ్యంగా, సియేనాలో కలహాలకు పాల్పడే సలింబేని ప్రభువుల హక్కు వాదనలకు మద్దతిస్తున్న పోపు రాయబారి జెరార్డ్ డు పుయి విధానంపై వారి ఆగ్రహాన్ని పెంచుతాడు. కతరీన దెస్తేన్, డు పుయి ఇద్దరితోనూ లేఖల ద్వారా సంప్రదింపులు జరుపుతుంది. ఏప్రిల్ 22న, కర్దినాళ్ల సంపూర్ణ సభలో గ్రెగొరీ రోముకు తిరిగి వెళ్లాలనే తన ఉద్దేశాన్ని ప్రకటిస్తాడు.

1373. చిన్నచిన్న కలహాలతో ఇటలీ ఛిన్నాభిన్నమైంది: “ఈ కాలంలో ఏదో గ్రహం ఆధిపత్యం వహించి, లోకంలో ఈ క్రింది పరిణామాలకు కారణమైనట్లు అనిపిస్తోంది: సంత్ ఆంటోనియోలో సెయింట్ ఆస్టిన్ సన్యాస సోదరులు తమ ప్రాంతీయ అధిపతిని కత్తితో చంపారు; సియేనాలో చాలా పోరాటాలు జరిగాయి. అస్సీసిలో మైనర్ సోదరులు పోరాడి, పద్నాలుగు మందిని కత్తితో చంపారు. రోజ్‌కు చెందినవారు పోరాడి, ఆరుగురిని వెళ్లగొట్టారు. చెర్తోసాకు చెందినవారిలో కూడా తీవ్ర విభేదాలు తలెత్తాయి; వారి సర్వాధిపతి వచ్చి వారందరినీ వేరువేరు చోట్లకు మార్చారు. ఇలా ప్రతిచోటా సన్యాసులందరిలో పరస్పర కలహాలు, విభేదాలు ఉన్నట్లు కనిపించింది. ఏ నియమావళిని అనుసరించే సన్యాసి అయినా లోకులచే అణచివేయబడి, అవమానించబడ్డాడు. రక్తసంబంధీకులైన సోదరులు, దాయాదులు, భార్యలు, బంధువులు, పొరుగువారి మధ్య కూడా పరిస్థితి ఇలాగే ఉండేది. లోకమంతటా చీలికలు ఉన్నట్లు అనిపిస్తోంది. సియేనాలో పరస్పర నిబద్ధత గురించి ఎవరూ ప్రతిపాదించలేదు, దానిని పాటించనూ లేదు; ప్రభువులు తమలో తాము గానీ, బయటి వారిపట్ల గానీ దానిని చూపలేదు; తొమ్మిదిమంది పాలకులు తమలో తాము గానీ, బయటి వారిపట్ల గానీ దానిని చూపలేదు; పన్నెండుమంది పాలకులూ అంతే. ప్రజలు తమ సొంత నాయకునితో ఏకీభవించలేదు; నిజానికి మరెవరితోనూ పూర్తిగా ఏకీభవించలేదు. ఇలా లోకమంతా చీకట్లు కమ్మిన ప్రదేశంగా మారింది.”–_నేరి ది దొనాతో వృత్తాంతం_.

పాపుగారు బహిరంగంగా ప్రకటించిన ఒక క్రూసేడ్ ధర్మయుద్ధం.

1374. ప్లేగు వ్యాధి, కరువు టస్కనీని ధ్వంసం చేశాయి. పాపుగారి ప్రతినిధి అయిన నోయెల్లెట్‌కు చెందిన విలియం, పాపుగారి రాజ్యాల నుంచి టస్కనీకి ధాన్యం దిగుమతి చేసుకోవడానికి అనుమతి నిరాకరించాడు. బహుశా అతని ప్రేరణతోనే హాక్‌వుడ్ ఆ ప్రాంతాన్ని ధ్వంసం చేసి, ఫ్లోరెన్స్ నగరాన్ని కూడా బెదిరించాడు. ఆగ్రహించిన ఫ్లోరెన్స్ పాపుగారిపై తిరుగుబాటు చేసి, గిబెల్లిన్ వర్గం నుంచి కొత్త పాలక మండలిని నియమించింది. అది ఎనిమిదిమంది యుద్ధపాలకుల మండలిగా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఇంతలో చియోనే దె సాలింబేని సియేనా చుట్టుపక్కల ప్రాంతాలపై దాడులు చేస్తున్నాడు. మారెమ్మా గుండా వెళ్లే రహదారులు శాంతిగా జీవించే ప్రజలకు సురక్షితంగా లేవు; రైతులు ప్లేగు బారినపడిన పట్టణంలోనే ఆశ్రయం పొందవలసి వచ్చింది.

1375. “విదేశీ కాడిని విసిరివేయండి” అనే నినాదంతో, ఫ్లోరెన్స్ నాయకత్వంలో పాపుగారికి వ్యతిరేకంగా ఏర్పడిన కూటమిలో ఎనభై ఇటాలియన్ నగరాలు చేరాయి.

1376. గ్రెగొరీ ఎనిమిదిమంది యుద్ధపాలకుల మండలి వద్దకు రాయబారులను పంపారు; ఆ మండలి ఆయన ప్రతిపాదనలను తిరస్కారభావంతో తోసిపుచ్చింది. ఫ్లోరెన్స్ బొలోన్యాను తిరుగుబాటుకు ప్రేరేపించగా, పాపుగారి ప్రతినిధి పారిపోయాడు. ఫ్లోరెన్స్ వీధుల్లో పాపుగారి రాయబారి చర్మాన్ని సజీవంగానే ఒలిచారు. ఆ నగరంలో మతకార్యాల నిర్వహణపై నిషేధం విధించబడింది. అవిన్యోన్‌కు దూతలను పంపారు; వారు నగరానికి జరిగిన అన్యాయాలను వాగ్ధాటితో వివరించినా ప్రయోజనం లేకపోయింది. పాపుగారు ఫ్లోరెన్స్‌పై యుద్ధం ప్రకటించి, కిరాయి సైన్యంతో జెనీవాకు చెందిన కౌంట్ రాబర్ట్‌ను ఇటలీకి పంపారు. బొలోన్యా భూభాగాన్ని ధ్వంసం చేస్తూ కౌంట్ రాబర్ట్ తనకు సహాయంగా హాక్‌వుడ్‌ను పిలిపించి, చెసేనాలో భయంకరమైన ఊచకోతకు పాల్పడ్డాడు. అవిన్యోన్‌కు పంపబడిన కతరీన శాంతిని సాధించలేకపోయారు. ఆమె విన్నపాలకు ప్రభావితులైన గ్రెగొరీ ఇటలీకి తిరిగివచ్చి, కష్టతరమైన ప్రయాణం తరువాత 1377, జనవరి 17న రోముకు చేరుకున్నారు.

1378. ఇటలీలో కొనసాగుతున్న విభేదాలతో అలసిపోయి, నిరాశ చెందిన గ్రెగొరీ మార్చిలో మరణించారు. బారీ అగ్రపీఠాధిపతి అర్బన్ VI అనే పేరుతో ఆయన వారసునిగా నియమితులయ్యారు. జూలైలో ఫ్లోరెన్స్‌తో శాంతి ఒప్పందం కుదిరింది; నగరంలో మతకార్యాల నిర్వహణపై ఉన్న నిషేధం ఎత్తివేయబడింది. గురువర్గం విషయంలో అర్బన్ తీసుకున్న కఠిన చర్యలు తీవ్రమైన వ్యతిరేకతను రేకెత్తించాయి. జూన్‌లో కర్దినాళ్లు ఆ ఎన్నిక చెల్లుబాటును ప్రశ్నిస్తూ వదంతులు వ్యాప్తి చేయడం ప్రారంభించారు. సెప్టెంబర్ 20న, భయంతో తమను బలవంతపెట్టడం వల్ల ఆ ఎన్నిక జరిగిందనీ, కనుక అది చెల్లదనీ వారు అధికారికంగా ప్రకటించారు. జెనీవాకు చెందిన కర్దినాల్ రాబర్ట్‌ను పాపుగా నియమించారు; ఆయన క్లెమెంట్ VII అనే పేరు స్వీకరించారు.

1379-1380. మహా విభేదం ఐరోపాను విభజించింది. ఇంగ్లాండ్ అర్బన్‌కు విధేయంగా నిలిచింది; ఫ్రాన్స్, నేపుల్స్ కొంతకాలం ఊగిసలాడిన తరువాత క్లెమెంట్‌కు మద్దతు ప్రకటించాయి. ఇద్దరు పాపుల మధ్య భీకరంగా యుద్ధం సాగింది. విభేదవాదుల సైన్యాలు రోములోని సంత్ ఆంజెలో కోటను స్వాధీనం చేసుకున్నాయి; అయితే అర్బన్ సైన్యాలు వారిని తరిమివేశాయి. అందుకు కృతజ్ఞతగా అర్బన్ త్రాస్తేవేరేలోని సాంతా మరియా నుంచి సెయింట్ పీటర్స్ వరకు గంభీరమైన ఊరేగింపులో పాదరక్షలు లేకుండా నడిచారు. అయితే తరువాత నగరం అర్బన్‌పై తిరుగుబాటు చేసింది; కతరీన చేసిన కృషి కూడా కొంతవరకు తోడై, నగరం ఆయనతో సయోధ్యకు వచ్చింది. అర్బన్ ప్రాణాలు తీయడానికి కుట్రపన్నిన నేపుల్స్ రాణి జొవన్నా కతోలిక సభ నుంచి బహిష్కరించబడింది.       పైకి

లేఖలు

మొన్నా అలెస్సా దెయి సరాచీనికి

ఈ లేఖను అందుకున్నది ఒక ఉన్నత వంశానికి చెందిన యువ వితంతువు. కతరీన స్నేహితురాళ్లలో ఆమె అత్యంత ప్రియమైనవారు. ఉత్సాహభరితమైన, బలమైన వ్యక్తిత్వంగలవారు ఎంచుకున్న సన్నిహిత సహచరుల విషయంలో తరచూ జరిగే విధంగానే, ఆమె నిరాడంబరమైన, ప్రేమపాత్రమైన, ప్రశాంతమైన వివేకం గల వ్యక్తి అయి ఉన్నట్లు కనిపిస్తుంది. భర్త మరణించిన తరువాత సెయింట్ డొమినిక్ సన్యాస వస్త్రాన్ని ధరించిన ఆమె, కతరీన సలహాపై తన ఆస్తిపాస్తులను పేదలకు పంచిపెట్టారు. అయితే సియేనాలోని తన ఇంటిని మాత్రం ఉంచుకున్నట్లు స్పష్టమవుతోంది. జనంతో కిక్కిరిసిన బెనిన్‌కాసా కుటుంబ గృహం నుంచి ఆ పునీతురాలికి ఈ ఇల్లు తరచూ ఆశ్రయస్థానమైంది; ఆమె జీవితకథలో చెప్పబడిన ఒకటికంటే ఎక్కువ మనోహరమైన ఘట్టాలకు కూడా అది వేదిక అయింది. ఎందుకంటే మంతెల్లాతే అని పిలువబడే సెయింట్ డొమినిక్ తృతీయ సభ సభ్యులు మఠ ఏకాంతవాసంలో ఉండేవారు కాదు; సన్యాస వ్రతాలు కూడా స్వీకరించేవారు కాదు. వారు తమ సొంత ఇళ్లలోనే ప్రత్యేక భక్తితో జీవించేవారు.

కేథరీన్ తన మరణశయ్యపై ఉన్నప్పుడు, తన ఆధ్యాత్మిక కుటుంబ సంరక్షణ బాధ్యతను అలెస్సాకు అప్పగించింది. ఆత్మీయతతో కూడిన ఈ చిన్న లేఖ వారి స్నేహంలోని తొలినాళ్లకు చెందినది. ఇందులోని సరళమైన, ఆచరణాత్మకమైన వివేకం, మృదువైన ఉదాత్త స్వరం—రక్షణ మార్గంలో తనతోపాటు నడిపించాలని తాను కోరుకున్నవారి దైనందిన జీవిత వివరాలలో కేథరీన్ ఎంత జాగరూకతతో, ప్రేమతో శ్రద్ధ వహించేదో చూపుతున్నాయి. ఆమె సూచించే పరీక్షలు ఆనాడు ఎంత లోతుగా అంతరంగాన్ని శోధించేవో, ఈనాడూ అంతే లోతుగా శోధిస్తాయి.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసుక్రీస్తులో అత్యంత ప్రియమైన కుమార్తెకు: నీ దీనురాలైన, అయోగ్యురాలైన తల్లిని, కేథరీన్‌ను అయిన నేను, దేవుడు నిన్ను ఏ పరిపూర్ణత కోసం ఎంచుకున్నాడో దానిని నీవు పొందాలని కోరుకుంటున్నాను. అలా పొందాలని కోరుకునేవారు మితాన్ని విడిచిపెట్టకుండా, మితంతోనే నడుచుకోవాలని నాకు అనిపిస్తుంది. అయినా మన ప్రతి పనీ మితం లేకుండానూ, మితంతోనూ జరగాలి: దేవుణ్ణి మితిలేకుండా ప్రేమించడం మనకు తగినది; ఆ ప్రేమకు హద్దుగానీ, కొలతగానీ, నియమంగానీ పెట్టకుండా, ఆయనను అపరిమితంగా ప్రేమించాలి. ప్రేమలో పరిపూర్ణతను చేరాలని నీవు కోరుకుంటే, నీ జీవితాన్ని క్రమబద్ధం చేసుకోవాలి. ప్రేమకార్యాలు కోరిన సందర్భాలలో తప్ప, కేవలం కబుర్ల కోసమే ఎవరితోనైనా చేసే సంభాషణకు దూరంగా ఉండటమే నీ మొదటి నియమం కావాలి; అయితే ప్రజలను ఎంతో ప్రేమించు, కొద్దిమందితోనే మాట్లాడు. నీవు ఆధ్యాత్మిక ప్రేమతో ప్రేమించేవారితో కూడా మితంగా మాట్లాడటం నేర్చుకో. అలా చేయకపోతే, నీకూ దేవునికీ మధ్య పరిమితమైన సృష్టిప్రాణిని ఉంచడం ద్వారా, దేవునిపట్ల నీకు ఉండవలసిన అపరిమితమైన ప్రేమకు నీకు తెలియకుండానే హద్దు పెడతావని ఆలోచించు. ఎందుకంటే దేవునిలో ఉంచవలసిన ప్రేమను ఆ సృష్టిప్రాణిలో ఉంచి, దానిని మితిలేకుండా ప్రేమిస్తావు; ఇది నీ పరిపూర్ణతకు అడ్డుపడుతుంది. కాబట్టి నీవు ఆ సృష్టిప్రాణిని ఆధ్యాత్మికంగా, నియమబద్ధంగా ప్రేమించాలి.

ఒక పాత్రవలె ఉండు; దానిని ఊట దగ్గరే నింపుకొని, ఊట దగ్గరే దానినుంచి తాగు. జీవజలపు ఊట అయిన దేవుని నుంచే నీ ప్రేమను తోడుకున్నప్పటికీ, ఆయనలోనే నిలిచి దానిని నిరంతరం తాగకపోతే, నీ పాత్ర ఖాళీగానే మిగిలిపోతుంది. నీవు పూర్తిగా దేవునిలోనే తాగడం లేదనడానికి నీకు సంకేతం ఇది: నీవు ప్రేమించేదాని వల్ల బాధపడటం—నీవు చేసిన ఏదైనా సంభాషణ వల్లో, నీకు అలవాటుగా లభించే ఓదార్పు దక్కకపోవడం వల్లో, మరేదైనా యాదృచ్ఛిక కారణం వల్లో. కాబట్టి దేవునికి వ్యతిరేకంగా జరిగిన అపరాధం వల్ల తప్ప, దీనివల్లగానీ మరి దేనివల్లగానీ నీవు బాధపడితే, ఈ ప్రేమ ఇంకా అపరిపూర్ణంగా ఉందనీ, ఊటకు ఎంతో దూరంగా తోడుకోబడిందనీ నీకు స్పష్టమైన సంకేతం. అయితే అపరిపూర్ణమైనదాన్ని పరిపూర్ణం చేయడానికి ఏ మార్గం ఉంది? ఇదే ఆ మార్గం: నిజమైన ఆత్మపరిజ్ఞానంతో, నీ అపరిపూర్ణతపట్ల ద్వేషంతో, అయిష్టతతో, నీ హృదయపు కదలికలను సరిదిద్దుకొని అదుపులో పెట్టుకోవడం. పూర్తిగా దేవునికే ఇవ్వవలసిన ప్రేమను సృష్టిప్రాణికి ఇచ్చి, సృష్టిప్రాణిని మితిలేకుండా, దేవుణ్ణి మితంగా ప్రేమించేంత పల్లెటూరి మొరటుదానివిగా నీవు ఉన్నావని గుర్తించు. ఎందుకంటే దేవునిపట్ల ప్రేమకు కొలత ఉండకూడదు; సృష్టిప్రాణిపట్ల ప్రేమను దేవునిపట్ల ప్రేమతోనే కొలవాలి గాని, ఆధ్యాత్మికమైనవైనా లౌకికమైనవైనా, మనకు కలిగే ఓదార్పులతో కొలవకూడదు. కాబట్టి నీవు ప్రతిదానినీ దేవునిలో ప్రేమించేలా నడుచుకో; క్రమం తప్పిన ప్రతి మమకారాన్నీ సరిదిద్దుకో.

నా కుమార్తె, నీకోసం రెండు నివాసాలు ఏర్పరచుకో. ఒకటి నీ మఠగదిలోని వాస్తవిక నివాసం. అవసరం వల్లగానీ, మఠాధ్యక్షురాలికి విధేయత చూపడానికిగానీ, ప్రేమకార్యం కోసంగానీ తప్ప నీవు అనేక చోట్లకు పరుగులు తీయకుండా ఉండటానికి అది తోడ్పడాలి. మరొకటి నీవు ఎల్లప్పుడూ నీతో తీసుకువెళ్లవలసిన ఆధ్యాత్మిక నివాసం—నిజమైన ఆత్మపరిజ్ఞానమనే గది; అందులో నీవు నీ అంతరంగంలోనే దేవుని మంచితనాన్ని తెలుసుకుంటావు. ఇవి ఒకదానిలో ఉన్న రెండు గదులు; ఒకదానిలో నివసించేటప్పుడు మరొకదానిలోనూ నివసించడం నీకు తగినది. లేకపోతే ఆత్మ కలవరంలోనో మితిమీరిన ధీమాలోనో పడిపోతుంది. ఎందుకంటే నిన్ను నీవు తెలుసుకోవడంలోనే నిలిచిపోతే, నీ మనసు కలవరానికి లోనవుతుంది; దేవుణ్ణి తెలుసుకోవడంలో మాత్రమే నిలిచిపోతే, మితిమీరిన ధీమాలో పడిపోతావు. కాబట్టి ఆ రెండింటినీ కలిపి నిర్మించి, ఒకటిగా చేయాలి; నీవు ఇలా చేస్తే, పరిపూర్ణతను పొందుతావు. ఎందుకంటే ఆత్మపరిజ్ఞానం వల్ల నీ శరీరాసక్తిపట్ల ద్వేషం కలుగుతుంది; ఆ ద్వేషం ద్వారా నీవు న్యాయనిర్ణేతవై, నీ మనస్సాక్షి పీఠంపై కూర్చొని తీర్పు తీరుస్తావు; ఏ తప్పుకూ తీర్పు ఇవ్వకుండా దానిని వదిలిపెట్టవు.

అటువంటి పరిజ్ఞానం నుంచి వినయమనే ప్రవాహం ప్రవహిస్తుంది. ఆ వినయం కేవలం వినికిడి మాటలను ఎన్నడూ పట్టించుకోదు, దేనికీ నొచ్చుకోదు; బదులుగా ప్రతి అవమానాన్నీ, ఓదార్పు కోల్పోయే ప్రతి సందర్భాన్నీ, ప్రతి దుఃఖాన్నీ, అవి ఏ దిక్కునుంచి వచ్చినా, సహనంతో, ఆనందంతో భరిస్తుంది. అవమానాలు మహిమగానూ, తీవ్రమైన హింసలు సేదదీర్పుగానూ కనిపిస్తాయి. తన అవయవాలలో ఉండి, ఎల్లప్పుడూ దేవునికి వ్యతిరేకంగా తిరుగుబాటు చేసే స్వేచ్ఛాచిత్తమనే వక్ర నియమం కారణంగా తనకు శిక్ష పడుతోందని గ్రహిస్తూ, అది అన్నిటిలోనూ ఆనందిస్తుంది. మార్గమూ సత్యబోధయూ అయిన సిలువ వేయబడిన క్రీస్తు యేసుతో తాను సారూప్యం పొందుతున్నట్లు అది చూస్తుంది.

దేవుని గురించిన జ్ఞానంలో మీరు దివ్యప్రేమాగ్నిని కనుగొంటారు. మీరు ఎక్కడ ఆనందిస్తారు? నిరంతరమైన, వినయపూర్వకమైన ప్రార్థన ద్వారా ఆయన ఘనతను, ఆత్మల రక్షణను కోరుతూ, నిష్కళంక గొర్రెపిల్లతో సిలువపై ఆనందిస్తారు. మన పరిపూర్ణత అంతా ఇందులోనే ఉంది. ఇంకా అనేక ఇతర విషయాలు కూడా ఉన్నాయి; అయితే ఇదే ప్రధానమైనది. దీని నుండి మనం ఎంతటి వెలుగును పొందుతామంటే, దీని తరువాత వచ్చే చిన్న కార్యాలలో మనం తప్పుదారి పట్టము.

నా కుమార్తె, క్రీస్తు అనుభవించిన అవమానంలో పాలుపంచుకోవడానికి సంతోషించు. నాలుక ప్రేరణను అదుపులో ఉంచుకో; హృదయంలో కలిగే ప్రతి ప్రేరణకూ నాలుక వెంటనే స్పందించనివ్వకు. బదులుగా, నీ పట్ల నీకు ద్వేషమూ విముఖతా కలిగి, నీ హృదయంలో ఉన్నదాన్ని లోలోపల జీర్ణించుకో. అందరికంటే అల్పస్థానంలో ఉండు; దేవుని నిమిత్తం ప్రతి ప్రాణికీ వినయంతో, సహనంతో లోబడి ఉండు. సాకులు చెప్పకుండా, తప్పు నాదే అని చెప్పు. ఈ విధంగా వినయం అనే సద్గుణం ద్వారా నీ ఆత్మలోని దుర్గుణాలూ, నీవు అలా మాట్లాడే వ్యక్తి ఆత్మలోని దుర్గుణాలూ జయించబడతాయి.

నీ సమయాన్ని క్రమపరచుకో: శరీరానికి ఇవ్వవలసిన నిద్రను ఇచ్చిన తరువాత, రాత్రిని జాగరణకు కేటాయించు; ఉదయాన్ని దేవాలయంలో మధురమైన ప్రార్థనలో గడుపు. నిర్ణీత వేళ వచ్చేవరకు కబుర్లతో సమయాన్ని గడపకు. నేను చెప్పినట్లుగా, అవసరమో, విధేయతో, ప్రేమో తప్ప మరేదీ నిన్ను దీని నుండిగానీ, మరే పని నుండిగానీ పక్కకు మళ్లించనివ్వకు. భోజన సమయం తరువాత కొద్దిసేపు అంతర్ముఖంగా ఉండు; ఆ తరువాత నీ అవసరాన్ని బట్టి ఏదైనా చేతిపని చేయు. సాయంకాల ప్రార్థన వేళ వెళ్లి మౌనంగా ఉండు; పవిత్రాత్మ నీకు ఎంత చేయమని ఆదేశిస్తే అంత చేయు. ఆ తరువాత తిరిగి వెళ్లి, వృద్ధురాలైన నీ తల్లిని నిర్లక్ష్యం చేయకుండా చూసుకో; ఆమెకు అవసరమైనవి సమకూర్చు. ఈ బాధ్యత నీదిగా ఉండనివ్వు. నేను తిరిగి వచ్చినప్పుడు ఇంకా చెబుతాను. నా కోరికను నెరవేర్చేలా ప్రవర్తించు. ఇక ఏమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండు. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ.       పైకి

ఫ్లోరెన్స్‌లో ఉన్న తన సోదరుడు బెనిన్‌కాసాకు

కతరీన జీవితచరిత్ర రచయిత ద్వారా మనకు తెలిసిన విషయం ఆమె సోదరునికి తెలిసి ఉంటే, తన పుణ్యవతి సోదరి చేసిన హితబోధలు ఆయనకు రుచించేవా అని అనిపిస్తుంది. తన కుటుంబపు ఐహిక సంపద వారికి ఒక ఉరిగా మారిందని భావించిన కతరీన, వారు పేదరికంలో పడాలని ఎంతో తీవ్రంగా ప్రార్థించింది. ఆ విన్నపం వెంటనే నెరవేరింది: 1368 నాటి సియేనా విప్లవం తరువాత ఆస్తినష్టాలు సంభవించాయి; సోదరులలో ఇద్దరు ఫ్లోరెన్స్‌కు వెళ్లిపోయారు. ఈ మార్పులతోపాటు కుటుంబంలో అపార్థాలు కూడా తలెత్తినట్లు కనిపిస్తుంది. ఇక్కడ ఇచ్చిన లేఖలలో మొదటిదానిలో, కతరీన తన తల్లి మొన్నా లాపాను నిర్లక్ష్యం చేసినందుకు తన అన్నను మందలిస్తుంది. ఆమె మాటలు ఎలాంటి ప్రభావం చూపాయో మనకు తెలియదు. అయితే ఇరవై నాలుగు మంది గల ఆ పెద్ద కుటుంబంలో, మొదట ఏకాంతవాసిగా ఉండి, తరువాత అనేక వ్యవహారాలలో తీరిక లేకుండా ఉన్న కతరీన తప్ప మరెవరూ తల్లి సంక్షేమ బాధ్యతను మోసినట్లు కనిపించదని మాత్రం మనకు తెలుసు. ప్రజాహిత వ్యవహారాల నిమిత్తం కతరీన ఇంటి నుండి దూరంగా వెళ్లిన సందర్భాలలో తప్ప, తల్లి ఎక్కువకాలం తన గొప్ప కుమార్తెతోనే నివసించింది. పాపం మొన్నా లాపా, కతరీన అలా దూరంగా వెళ్లడాన్ని ఎన్నడూ మనస్ఫూర్తిగా అంగీకరించలేకపోయింది.

ఈ చిన్న లేఖలలో రెండవదానిలో, కతరీన తన సోదరుణ్ణి ఎంతో మధురంగా ఓదారుస్తుంది; బహుశా ఆయన తన సంపదను కోల్పోయినందుకు కావచ్చు. అయితే ఆయనకు వ్రాసిన ఆలోచనల స్వభావాన్ని బట్టి అంచనా వేస్తే, బెనిన్‌కాసా గ్రహించి ప్రయోజనం పొందగల ఆధ్యాత్మిక బోధ అత్యంత ప్రాథమిక స్థాయికి చెందినదని చెప్పవచ్చు.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

క్రీస్తు యేసునందు అత్యంత ప్రియమైన సోదరా: పనికిరాని సేవకురాలినైన కతరీన అనే నేను మిమ్మల్ని ఓదార్చి, ఆశీర్వదిస్తూ, మధురమైన, అత్యంత పవిత్రమైన సహనాన్ని అలవరచుకోమని ఆహ్వానిస్తున్నాను. ఎందుకంటే సహనం లేకుండా మనం దేవునికి ప్రీతిపాత్రులం కాలేము. అందువల్ల మీ శ్రమల ఫలాన్ని మీరు పొందేలా, సహనమనే కవచాన్ని ధరించమని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను. మీ అనేక కష్టాలను భరించడం మీకు ఎంతో కఠినంగా అనిపిస్తే, మరింత సహనంతో భరించగలిగేలా మూడు విషయాలను జ్ఞాపకం ఉంచుకోండి. మొదటిగా, మీ కాలం ఎంత స్వల్పమైనదో ఆలోచించాలని నేను కోరుతున్నాను; ఎందుకంటే ఏ రోజునా మరుసటి రోజు మీకు ఉంటుందనే నిశ్చయం మీకు లేదు. గడిచిపోయిన కష్టాన్నిగానీ, రాబోయే కష్టాన్నిగానీ మనం అనుభవించడం లేదని, మనం ఉన్న ఈ క్షణాన్ని మాత్రమే అనుభవిస్తున్నామని నిజంగా చెప్పవచ్చు. కాబట్టి కాలం ఇంత స్వల్పమైనది కనుక, మనం తప్పక సహనంతో భరించాలి. రెండవది, మన కష్టాల తరువాత వచ్చే ఫలాన్ని మీరు పరిగణించాలి. ఎందుకంటే మన కష్టాలకూ, పరలోక మహిమలో లభించే ఫలానికీ ప్రతిఫలానికీ పోలికే లేదని పునీత పౌలు చెబుతున్నారు. మూడవది, కోపంతోనూ అసహనంతోనూ కష్టాలను భరించేవారికి కలిగే నష్టాన్ని మీరు పరిగణించాలి; ఎందుకంటే దీనివల్ల ఇక్కడ నష్టమూ, ఆత్మకు నిత్యశిక్షా కలుగుతాయి.

అందుచేత, ప్రియమైన సహోదరా, సంపూర్ణ సహనంతో భరించమని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను. మీ కృతఘ్నతను, దేవుని ఆజ్ఞ ప్రకారం మీ తల్లిపట్ల మీరు నిర్వర్తించవలసిన కర్తవ్యాన్ని నిర్లక్ష్యం చేయడాన్ని సరిదిద్దుకోవాలనే విషయం మీ మనసునుంచి జారిపోకూడదని కోరుకుంటున్నాను. మీ కృతఘ్నత ఎంతగా పెరిగిందో నేను చూశాను; మీరు ఆమెకు అందించవలసిన సహాయాన్ని కూడా అందించలేదు. ఈ విషయంలో మీ తరఫున ఒక కారణం చెప్పగలను: మీకు అది సాధ్యపడలేదు. కానీ మీకు సాధ్యపడి ఉంటే మీరు చేసి ఉండేవారో లేదో నాకు తెలియదు; ఎందుకంటే మీరు ఆమెకు మాటలతో సైతం కరువు కలిగించారు. ఓ, ఎంత కృతఘ్నత! మిమ్మల్నీ, ఇతరులందరినీ కని పెంచడంలో ఆమె పడిన వేదనను గానీ, తన చనుబాలను మీకిచ్చిన సంగతిని గానీ, మీ అందరి కోసం ఆమె అనుభవించిన ఎన్నో కష్టాలను గానీ మీరు తలచుకోలేదా? ఆమె మనమీద కనికరం చూపలేదని మీరు నాతో అంటే, అది నిజం కాదని చెబుతాను; ఎందుకంటే మీమీదా, మరొకరి మీదా ఆమె ఎంత కనికరం చూపిందంటే, అందుకోసం ఆమె ఎంతో మూల్యం చెల్లించవలసి వచ్చింది. అయితే అది నిజమే అనుకుందాం—అయినా మీరు ఆమెకు ఋణపడి ఉన్నారు గానీ, ఆమె మీకు కాదు. ఆమె తన శరీరాన్ని మీనుంచి పొందలేదు; తన శరీరాన్నే మీకు ఇచ్చింది. ఈ తప్పునూ, ఇతర తప్పులనూ సరిదిద్దుకోమని, నా అజ్ఞానాన్ని మన్నించమని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను. ఎందుకంటే మీ ఆత్మను నేను ప్రేమించకపోతే, ఇప్పుడు చెబుతున్న మాటలను మీతో చెప్పేదాన్ని కాదు. మీరూ, మీ కుటుంబమంతా పాపసంకీర్తనం చేయడం గుర్తుంచుకోండి. ఇక మీతో మరేమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధురమైన యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

క్రీస్తు యేసునందు అత్యంత ప్రియమైన, ఎంతో ప్రేమపాత్రుడైన సహోదరా: యేసు క్రీస్తు సేవకుల సేవకురాలిని, దాసురాలిని అయిన కతరీన అనే నేను, దేవుని కుమారుని అమూల్యమైన రక్తంలో మీకు ఓదార్పునిస్తున్నాను. మీరు పూర్తిగా దేవుని చిత్తానికి అనుగుణంగా ఉండి, దానివల్ల రూపాంతరం చెందాలని కోరుకుంటున్నాను; ఎందుకంటే ఇది సమస్త చేదునూ మాధుర్యంగా మార్చే మధురమైన, పవిత్రమైన కాడి అని నాకు తెలుసు. దేవుని మధురమైన చిత్తమనే ఈ పరమ పవిత్రమైన కాడి కింద ఎంత పెద్ద భారమైనా తేలికవుతుంది. అది లేకుండా మీరు దేవుణ్ణి సంతోషపెట్టలేరు; పైగా నరకాన్ని ముందుగానే రుచిచూస్తారు. ధైర్యం తెచ్చుకోండి, ధైర్యం తెచ్చుకోండి, ప్రియమైన సహోదరా; దేవుని ఈ శిక్షణాత్మక దండన కింద కుంగిపోకండి. మానవ సహాయం విఫలమైనప్పుడు దైవ సహాయం సమీపంలోనే ఉందని నమ్మకం ఉంచండి. దేవుడు మీకు కావలసినవి సమకూరుస్తాడు. యోబు తన ఆస్తినీ, తన కుమారులనూ, తన ఆరోగ్యాన్నీ కోల్పోయాడని తలచుకోండి; అతని భార్య మాత్రం అతనికి నిరంతర కొరడాదెబ్బలా మిగిలింది. ఆ తరువాత, దేవుడు అతని సహనాన్ని పరీక్షించినప్పుడు, అతనికి సమస్తాన్నీ రెండింతలుగా తిరిగి ఇచ్చాడు; చివరికి నిత్యజీవాన్ని కూడా అనుగ్రహించాడు. సహనశీలుడైన యోబు ఎన్నడూ కలవరపడలేదు; పవిత్ర సహనమనే సద్గుణాన్ని ఎల్లప్పుడూ ఆచరిస్తూ, “దేవుడు వాటిని నాకు ఇచ్చాడు, దేవుడే వాటిని నానుంచి తీసుకున్నాడు; దేవుని నామం స్తుతింపబడుగాక” అని చెప్పేవాడు. ప్రియమైన సహోదరా, మీరు కూడా అలాగే చేయాలని కోరుకుంటున్నాను: పవిత్రమైన సహనంతో సద్గుణాన్ని ప్రేమించండి; తరచూ పాపసంకీర్తనం చేయండి. అలా చేసిన ప్రతిసారీ అది మీ కష్టాలను భరించడానికి మీకు సహాయపడుతుంది. నేను మీతో చెప్పేదేమిటంటే, దేవుడు తన దయనూ కారుణ్యాన్నీ చూపుతాడు; ఆయనపై ప్రేమతో మీరు భరించే ప్రతి కష్టానికీ మీకు ప్రతిఫలమిస్తాడు. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధురమైన యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.       పైకి

సరస్సు అరణ్యంలో ఉన్న పునీత అగస్టీను ఏకాంతవాసి సహోదరుల మఠసభకు చెందిన పూజనీయ మఠవాసి, నిట్సాకు చెందిన సహోదరుడు ఆంటోనియోకు

దైవార్పిత జీవితం గడిపే వ్యక్తులకు కతరీన రాసిన లేఖల్లోనే ఆమె స్వీయ అంతరంగ అనుభవాన్ని అత్యంత స్పష్టంగా అధ్యయనం చేయవచ్చు. వారిని హెచ్చరిస్తూ, ఓదారుస్తూ ఉన్నప్పుడు ఆమె తనతో తానే మాట్లాడుకుంటోంది. అంతగా ఎవరికీ తెలియని ఈ యువతి, ఈ లోకపు గొప్పవారికి—నిజానికి క్రైస్తవ లోకపు పితామహులకు సైతం—పసిమనసులకు సద్గుణపు స్పష్టమైన ప్రాథమిక సూత్రాలను బోధించే ఉపాధ్యాయురాలి సూటితనం, సరళతతో రాసేది. ఉన్నత పదవుల్లోని వారికి ఆమె రాసిన లేఖల్లో తరచుగా అన్నిటికంటే ఎక్కువగా కనిపించేది, వాటిలోని పవిత్రతతో కూడిన సాధారణ వివేకమే. కానీ ఆమె ఒక పవిత్ర ఏకాంతవాసిని ఉద్దేశించినప్పుడు, స్వరం మారుతుంది. నైతిక జీవితంలోని సాధారణ విషయాలు అప్పటికే తెలిసినవిగా భావించబడతాయి లేదా పక్కన పెట్టబడతాయి. బాహ్యంగా జరిగే అన్ని విషయాల విషయంలోనూ తన చిత్తాన్ని అప్పటికే దైవచిత్తానికి అనుగుణంగా మలచుకున్నదని భావించదగిన ఒక ఆత్మతో ఆమె మాట్లాడుతుంది; అంతేకాక, అది తేలికైన, చిన్న విషయమేనని ఆమె ప్రశాంతంగా భావిస్తుంది. ఇక మనం మరింత సూక్ష్మమైన, మరింత ఆకర్షణీయమైన ప్రలోభాల విశ్లేషణలోకి సాగుతాము. వ్యక్తిత్వపు లోతుల్లో, స్వీయచిత్తం దాగి ఉండే అత్యంత దూరపు స్థావరాల వరకు దానిని వెంబడించి గుర్తించే సామర్థ్యంలో, ఆధ్యాత్మిక చింతకులలో కతరీనను మించినవారు చాలా కొద్దిమందే. సహోదరుడు ఆంటోనియో వంటి వారికి రాసిన లేఖల్లో, ఇక్కడిలాగే, తన ప్రభువుతో తాను జరిపిన ఆత్మీయ సంభాషణల అమూల్యమైన నమోదులను ఆమె తరచూ మనకు అందిస్తుంది.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

క్రీస్తు యేసునందు అత్యంత ప్రియమైన, ఆత్మీయమైన తండ్రీ, సహోదరా, మీకు: యేసుక్రీస్తు సేవకులకు దాసిని, బానిసను అయిన కతరీన అను నేను, దేవుని కుమారుని అమూల్య రక్తంలో నన్ను నేను సమర్పించుకుంటూ మీకు వ్రాస్తున్నాను. దైవప్రేమ అనే కొలిమిలో మీరు ప్రజ్వలించి మండిపోవాలని, మనలోని జీవాన్నంతటినీ హరించే మీ స్వీయేచ్ఛ అందులో దహించిపోవాలని ఆశిస్తున్నాను. ప్రియమైన సహోదరా, మన కళ్ళు తెరుద్దాం. ఎందుకంటే మనలో రెండు రకాల ఇచ్ఛలు ఉన్నాయి—ఒకటి ఇంద్రియాలకు చెందినది; అది ఇంద్రియ విషయాలను కోరుకుంటుంది. మరొకటి ఆత్మకు చెందిన స్వీయేచ్ఛ; అది సద్గుణం అనే రూపాన్ని, ముసుగును ధరించి, తన సొంత మార్గాన్నే పట్టుకొని ఉంటుంది. తనకు అనుకూలమైన స్థలాలను, సమయాలను, ఓదార్పులను ఎంచుకోవాలని కోరుకుంటూ, “దేవుణ్ణి మరింత సంపూర్ణంగా పొందడానికే నేను ఇలా కోరుకుంటున్నాను” అని అది చెప్పినప్పుడు ఇది స్పష్టమవుతుంది. ఇది గొప్ప మోసం, అపవాది కలిగించే భ్రమ. ఎందుకంటే దేవుని సేవకులు ఇంద్రియ విషయాలకు సంబంధించినంతవరకు తమ మొదటి ఇచ్ఛను ఇప్పటికే నిగ్రహించారు కాబట్టి, దాని ద్వారా వారిని మోసగించలేక, అపవాది ఆధ్యాత్మిక విషయాలతో వారి రెండవ ఇచ్ఛను రహస్యంగా తన వలలో వేసుకుంటాడు. అందువల్ల ఎన్నోసార్లు ఆత్మ ఓదార్పును పొందుతుంది; ఆ తరువాత దేవుడు తనను ఆ ఓదార్పుకు దూరం చేసినట్లు అనుభవిస్తుంది. మరో అనుభవం దానిని తీవ్రంగా కలచివేస్తుంది; అది తక్కువ ఓదార్పును, ఎక్కువ ఫలాన్ని ఇస్తుంది. అప్పుడు మాధుర్యాన్ని ఇచ్చే వాటి వల్ల ప్రేరణ పొందే ఆత్మ, ఆ మాధుర్యం తొలగిపోయినప్పుడు బాధపడుతుంది, అసహనానికి లోనవుతుంది. అసహనం ఎందుకు? ఎందుకంటే దానిని కోల్పోవడం దానికి ఇష్టం లేదు. అది ఇలా అంటుంది: “ఆ విధంగా కంటే ఈ విధంగా నేను దేవుణ్ణి ఎక్కువగా ప్రేమిస్తున్నట్లు నాకు అనిపిస్తోంది. ఒకదానివల్ల నేను కొంత ఫలాన్ని ఇస్తున్నానని అనుభవిస్తున్నాను; మరొకదానిలో బాధ, తరచుగా ఎన్నో సంఘర్షణలు తప్ప ఏ ఫలమూ నాకు కనిపించడం లేదు. అందుచేత నేను దేవుని పట్ల తప్పు చేస్తున్నట్లు నాకు అనిపిస్తోంది.” క్రీస్తు యేసునందు కుమారుడా, సహోదరా, ఈ ఆత్మ తన స్వీయేచ్ఛ చేత మోసపోతోందని నేను చెబుతున్నాను. ఎందుకంటే అది మాధుర్యాన్ని కోల్పోవడానికి ఇష్టపడదు; ఈ ఎరతోనే అపవాది దానిని పట్టుకుంటాడు. తమకు అనుకూలమైన సమయం కోసం తపిస్తూ ప్రజలు తరచుగా కాలాన్ని కోల్పోతారు; ఎందుకంటే తమకు ఉన్న సమయాన్ని వారు బాధలోను, దిగులులోను గడపడానికి తప్ప మరే విధంగానూ ఉపయోగించరు.

ఒకసారి మన మధుర రక్షకుడు తనకు ఎంతో ప్రియమైన ఒక కుమార్తెతో ఇలా అన్నాడు: “ఓదార్పు, మాధుర్యం, ఆనందం ఉన్నప్పుడు నా చిత్తాన్ని నెరవేర్చాలనుకునేవారు ఎలా ప్రవర్తిస్తారో నీకు తెలుసా? ఇవి వారికి దూరమైనప్పుడు, తాము మేలు చేస్తున్నామనీ, అపరాధాన్ని తప్పించుకుంటున్నామనీ భావిస్తూ, నా చిత్తాన్ని విడిచిపెట్టాలని కోరుకుంటారు; అయితే వారిలో మోసపూరితమైన ఇంద్రియసుఖాసక్తి దాగి ఉంటుంది. బాధలను తప్పించుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తూ, అది తనకు తెలియకుండానే అపరాధంలో పడిపోతుంది. కానీ ఆత్మ వివేకంతో ఉండి, తన అంతరంగంలో నా చిత్తపు వెలుగును కలిగి ఉంటే, అది మాధుర్యాన్ని కాక ఫలాన్ని చూస్తుంది. ఆత్మకు కలిగే ఫలం ఏమిటి? తనపట్ల ద్వేషం, నాపట్ల ప్రేమ. ఈ ద్వేషమూ ప్రేమా ఆత్మజ్ఞానపు ఫలితాలు; అప్పుడు ఆత్మ తన దోషపూరితమైన స్వరూపం శూన్యమని తెలుసుకుంటుంది. తన చిత్తాన్ని సన్మార్గంలో నిలిపే నా మంచితనాన్ని తనలో చూస్తుంది; మరింత పరిపూర్ణంగా నన్ను సేవించేందుకు నేను తనను ఎలాంటి వ్యక్తిగా మలిచానో గ్రహిస్తుంది. తాను అత్యుత్తమంగా ఉండాలనీ, తనకు అత్యధిక మేలు కలగాలనీ నేను తనను సృష్టించానని అర్థం చేసుకుంటుంది. ప్రియమైన కుమార్తె, ఇటువంటి వ్యక్తి కాలం తనకు అనుకూలంగా ఉండాలని కోరుకోరు, ఎందుకంటే వినయాన్ని నేర్చుకున్నారు; తమ బలహీనతను తెలుసుకొని, తమ సొంత కోరికను నమ్ముకోకుండా నాకు విశ్వాసపాత్రంగా ఉంటారు. తమ పవిత్రీకరణ కోసమే తప్ప నేను దేనినీ ఇవ్వననీ, తీసివేయననీ గ్రహించి, నా సర్వోన్నతమైన, నిత్యమైన చిత్తాన్ని వస్త్రంలా ధరించుకుంటారు; మీకు మాధుర్యాన్ని ఇవ్వడానికీ, దానిని మీ నుంచి తీసివేయడానికీ ప్రేమ ఒక్కటే నన్ను ప్రేరేపిస్తుందని గ్రహిస్తారు. అందువల్ల, అంతరంగంలోగానీ బాహ్యంగాగానీ, దయ్యం ద్వారాగానీ తోటి సృష్టిప్రాణి ద్వారాగానీ ఏ ఓదార్పు తమకు దూరమైనా దుఃఖించలేరు—ఎందుకంటే అది తమ మేలు కోసం కాకపోతే నేను అనుమతించనని గ్రహిస్తారు. అందుచేత ఈ వ్యక్తి ఆనందిస్తారు; ఎందుకంటే అంతరంగంలోనూ బాహ్యంగానూ వెలుగు ఉంది. ఆ వెలుగు ఎంతగా ప్రకాశిస్తుందంటే, కలవరపెట్టడానికి దయ్యం చీకట్లతో వారి మనస్సును సమీపించి, ‘ఇది నీ పాపాల వల్లనే’ అని చెప్పినప్పుడు, బాధను చూసి వెనుకంజ వేయని వ్యక్తిలా ఇలా సమాధానమిస్తారు: ‘ఈ చీకటి సమయంలో నన్ను గుర్తుంచుకొని, పరిమితమైన ఈ కాలంలో బాధ ద్వారా నన్ను శిక్షిస్తున్న నా సృష్టికర్తకు కృతజ్ఞతాస్తుతులు. అనంతమైన భవిష్యత్తులో నన్ను శిక్షించకుండా ఉండే ఈ ప్రేమ ఎంత గొప్పది!’ ఓ, తుఫానును రేపే స్వీయచిత్తం నుంచి విముక్తి పొందిన ఈ ఆత్మకు ఎంతటి మనశ్శాంతి ఉంది! కానీ తనకు నచ్చిన రీతిలోనే అన్నిటినీ కోరుకుంటూ, తన అంతరంగంలో స్వీయచిత్తాన్ని సజీవంగా ఉంచుకునే వ్యక్తి అలా ఉండరు! తమకు ఏది అవసరమో నాకంటే తమకే బాగా తెలుసని భావిస్తున్నట్లు కనిపిస్తారు. ఎన్నోసార్లు ఇలా అంటారు: ‘ఈ విషయంలో నేను దేవునికి అపరాధం చేస్తున్నట్లు అనిపిస్తోంది; ఈ అపరాధం నుంచి నన్ను విముక్తి చేయి, ఆయన చిత్తమే నెరవేరనివ్వు.’ దేవునికి అపరాధం చేయకూడదనే సదుద్దేశాన్నీ, పాపం పట్ల అయిష్టతనూ నీలో నీవు చూసుకున్నప్పుడు, నీవు అపరాధం నుంచి విముక్తి పొందావనడానికి అదే సూచన; దాని నుంచే నీవు ఆశ పొందాలి. బాహ్య కార్యాలన్నీ, అంతరంగ ఓదార్పులన్నీ లేకపోయినా, దేవుణ్ణి సంతోషపెట్టాలనే సదుద్దేశం మాత్రం ఎల్లప్పుడూ దృఢంగా నిలవాలి. ఈ బండపైనే కృపకు పునాది వేయబడుతుంది. ‘నాలో అది ఉన్నట్లు అనిపించడం లేదు’ అని నీవు అంటే, అది నిజం కాదని నేను అంటాను; ఎందుకంటే అది నీలో లేకపోతే, దేవునికి అపరాధం చేయడానికి నీవు భయపడవు. కానీ ఆత్మ గందరగోళంలోనూ, అదుపులేని దుఃఖంలోనూ పడిపోయి, తనకు నచ్చిన రీతిలోనే ఓదార్పులనూ, కాలాలనూ, సందర్భాలనూ కోరుకుంటూ, తన స్వీయచిత్తాన్ని గట్టిగా పట్టుకొని ఉండేలా చేయడానికి, దయ్యమే విషయాలను అలా కనిపించేలా చేస్తుంది. ప్రియమైన కుమార్తె, దాని మాట నమ్మకు; దేవుడు ఏ విధంగా బాధలను కలిగించినా వాటిని సహించడానికి నీ ఆత్మ ఎల్లప్పుడూ సిద్ధంగా ఉండనివ్వు. లేకపోతే, చేతిలో దీపం పట్టుకొని గుమ్మం వద్ద నిలబడి, తన చేతిని బయటకు చాపి వెలుపల వెలుగు ప్రసరింపజేస్తూ, లోపల మాత్రం చీకటిని ఉంచే వ్యక్తిలా నీవు ప్రవర్తిస్తావు. లోకాన్ని తృణీకరిస్తూ, బాహ్య విషయాలలో ఇప్పటికే దేవుని చిత్తంతో ఏకమై ఉన్నా, అంతరంగంలో మాత్రం సద్గుణపు ముసుగులో ఆధ్యాత్మిక స్వీయచిత్తాన్ని ఇంకా సజీవంగా ఉంచుకునే వ్యక్తి ఇలాగే ఉంటారు.” పైన పేర్కొన్న తన సేవకురాలితో దేవుడు ఈ విధంగా మాట్లాడాడు.

అందుకే, దేవుడు మనకు బాధలనూ శ్రమలనూ ఏ విధంగా పంపాలని ఎంచుకున్నా వాటిని భరించడానికి మనం ఎల్లప్పుడూ సిద్ధంగా ఉంటూ, మీ చిత్తం ఆయనలో లీనమై రూపాంతరం చెందాలని నేను కోరుకుంటున్నాననీ, ఆశిస్తున్నాననీ చెప్పాను. అప్పుడు మనం చీకటి నుంచి విముక్తి పొంది వెలుగులో నిలిచి ఉంటాము. ఆమేన్. సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తుకూ, మధురమైన మరియమ్మకూ స్తుతి కలుగును గాక.       పైకి

మెస్సెర్ ఓర్సో మలవోల్తి భార్య అయిన మొన్నా ఆగ్నేసెకు

అడవిలోని ఏకాంత కుటీరం ఎంతగా పవిత్రతను నేర్పే పాఠశాల కాగలదో, లోకం కూడా అంతే నిజంగా అటువంటి పాఠశాల కాగలదని కతరీనకు బాగా తెలుసు. ఫ్రాతె అంతొనియోకు రాసిన ధోరణిలోనే ఆమె ఉన్నత వంశానికి చెందిన మొన్నా ఆగ్నేసె మలవోల్తికి కూడా రాస్తుంది. నిజానికి, ఆధ్యాత్మిక స్వీయచిత్తం వల్ల కలిగే ప్రమాదం ఆమె లేఖలన్నిటిలోనూ పదేపదే కనిపించే ప్రధాన అంశాలలో ఒకటి. అది వాగ్నర్ సంగీతంలో పునరావృతమయ్యే స్వరాంశాల వంటిది—ఎల్లప్పుడూ అదే అయినా, ఎప్పటికప్పుడు కొత్త స్వరసమ్మేళనాలలో అల్లుకుపోతూ ఉంటుంది.

అయితే ఈ లేఖలోని ప్రధాన విషయం, సియేనా సామాన్య ప్రజలు ఇప్పటికీ తరచుగా ప్రార్థనలో వేడుకునే “పరమ పవిత్ర సహనం”: కతరీన విశ్లేషణ లోతుల్లోకి వెళుతుంది. ఆ స్త్రీ వీరోచిత స్వభావానికి సహనం అత్యంత సహజమైన సద్గుణాల్లో ఒకటిగా ఉండి ఉండకపోవచ్చు. “దహిస్తుంది గాని నశింపజేయదు,” “ఆత్మ తనను తానే భరించలేకుండా చేస్తుంది” అని ఆమె వర్ణించే పాపానికి ఉన్న చేదైన, లోలోపల తొలిచివేసే శక్తిని ఆమె స్వయంగా అనుభవించిందని ఆమె తీక్షణమైన, గంభీరమైన ధ్యానాలను చదివినప్పుడు అనిపిస్తుంది. నిత్యనాశనానికి గురైనవారి శాశ్వత స్థితిగా అసహనాన్ని ఆమె ఎంతో హృదయపూర్వకంగా, సమగ్రంగా, నమ్మకం కలిగించేలా చిత్రిస్తుంది. మానవ సంబంధాల్లో అసహనం గురించి, నిర్లక్ష్యానికి గురయ్యామనే భావనతో కృశించిపోయిన ఆత్మ ఆశ్రయించే “గర్వపూరిత వినయం” గురించి చేసిన చిన్న చర్చలో కూడా ఎంతో వ్యక్తిగతమైన అనుభవస్వరం వినిపిస్తుంది. అయితే, దేవుని చిత్తం అదే అయితే, “ప్రశాంతమైన మనస్సుకన్నా అశాంతమైన మనస్సును మరింత భక్తిగౌరవంతో సహించగల” క్రమశిక్షణ గల స్వభావం కతరీనకు అలవడిందనీ, సాత్వికుల కోసం ఎదురుచూస్తున్న ఆనందంలో ఆమె లోతుగా ప్రవేశించిందనీ ఈ లేఖలో మరింత స్పష్టంగా తెలుస్తుంది.

హృదయాన్ని తాకే ఈ ప్రబోధాలు మొన్నా ఆగ్నేసేకు ప్రత్యేకంగా అవసరమై ఉండాలి: ఆమె దుఃఖభరితమైన పరీక్షలకు గురైన స్త్రీ. ఆమె కుమారుడు ఘోరమైన పాపానికి శిక్షగా 1372లో శిరచ్ఛేదానికి గురయ్యాడు; ఇప్పుడు ఆమె ఏకైక కుమార్తె కూడా మరణించింది. “ఈ విషయం గురించి,” అని కతరీన తనకే ప్రత్యేకమైన, అనుకరించలేని మాటల్లో రాస్తుంది, “పవిత్రమైన కనికరంతో, నేను లోతైన సంతృప్తిని పొందుతున్నాను.”

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసు క్రీస్తునందు అత్యంత ప్రియమైన కుమార్తెకు: యేసు క్రీస్తు సేవకుల సేవకురాలిని, దాసురాలిని అయిన కతరీన అనే నేను, నీవు నిజమైన సహనంలో స్థిరపడాలని ఆశిస్తూ, ఆయన అమూల్య రక్తంలో నీకు రాస్తున్నాను. ఎందుకంటే సహనం లేకుండా మనం దేవునికి ప్రీతిపాత్రులం కాలేమని నేను భావిస్తున్నాను. అసహనం అపవాదికి, మనలోని అధమ స్వభావానికి ఎంతో ఆనందాన్ని ఇస్తుంది; ఆ అధమ స్వభావం కోరుకున్నది దొరకనప్పుడు అది కోపంలో మాత్రమే మునిగితేలుతుంది. అందుకే అది దేవునికి ఎంతో అప్రీతికరమైనది. కోపం, అసహనం అహంకారపు మూలసారమూ జీవరసమూ కాబట్టే అవి అపవాదికి అంతగా ఆనందాన్ని ఇస్తాయి. అసహనం తన శ్రమ ఫలాన్ని పోగొట్టుకుంటుంది, ఆత్మను దేవునికి దూరం చేస్తుంది; మొదట అది నరకపు ముందస్తు అనుభవాన్ని రుచి చూస్తుంది, తరువాత మనుష్యులను నిత్యశిక్షకు తీసుకుపోతుంది: ఎందుకంటే నరకంలో చెడిపోయి వక్రమైన చిత్తం కోపం, ద్వేషం, అసహనంతో మండుతుంది. అది దహిస్తుంది గాని నశింపజేయదు; పైగా ఎప్పటికీ మళ్లీ మళ్లీ రగులుతూనే ఉంటుంది–అంటే అది ఎన్నటికీ తగ్గదు. అందుకే అది నశింపజేయదని నేను అంటున్నాను. నిత్యనాశనానికి గురైనవారి ఆత్మల్లోని కృపను అది నిజంగా ఎండగట్టి, దహించి నశింపజేసింది. కానీ నేను చెప్పినట్లుగా, వారి ఉనికిని అది నశింపజేయలేదు; అందువల్ల వారి శిక్ష నిత్యమూ కొనసాగుతుంది. శాపగ్రస్తులు మరణాన్ని కోరుకుంటారు గాని దాన్ని పొందలేరని పునీతులు చెబుతారు, ఎందుకంటే ఆత్మ ఎన్నటికీ మరణించదు. ఘోరపాపం వల్ల అది కృపకు సంబంధించి మరణిస్తుందనేది నిజమే; కానీ ఉనికికి సంబంధించి మరణించదు. ఈ జీవితంలో కోపం, అసహనం కలిగించినంత నరకపు ముందస్తు అనుభవాన్ని మరే పాపమూ, మరే దోషమూ మనిషికి కలిగించవు. అసహనాన్ని దేవుడు అసహ్యించుకుంటాడు; అది తన పొరుగువారిపట్ల విముఖత చూపుతుంది; వారి లోపాలను ఓర్చుకొని సహించడం దానికి తెలియదు, అలా చేయాలనే కోరికా ఉండదు. దానితో ఏమి చెప్పినా, దానికి ఏమి చేసినా, వెంటనే అది వాటిని విషపూరితం చేస్తుంది; దాని ఉద్వేగాలు గాలిలో ఆకులా ఇటూ అటూ కొట్టుకుపోతాయి. అది తనను తానే భరించలేనిదిగా మారుతుంది. ఎందుకంటే వక్రమైన చిత్తం దానిని ఎల్లప్పుడూ తొలిచివేస్తూ ఉంటుంది; తాను పొందలేని దానిని అది తపనతో కోరుకుంటుంది. అది దేవుని చిత్తంతోనూ, తన ఆత్మలోని వివేచనాశక్తితోనూ విభేదిస్తుంది. ఇదంతా అహంకారమనే చెట్టునుంచి వస్తుంది; దానినుంచే కోపం, అసహనం అనే రసం కారుతుంది. ఆ మనిషి దేహం ధరించిన దయ్యంగా మారిపోతాడు. అదృశ్య దయ్యాలతో పోరాడటంకన్నా ఈ దృశ్య దయ్యాలతో పోరాడటం మరింత దారుణమైనది. కాబట్టి, వివేచన గల ప్రతి జీవి తప్పకుండా ఈ పాపానికి దూరంగా పారిపోవాలి.

అయితే గమనించు, అసహనానికి రెండు మూలాలు ఉన్నాయి. లోకంలోని సాధారణ మనుష్యుల్లో కనిపించే ఒక సాధారణ రకమైన అసహనం ఉంది. తమపట్లా, తాము దేవునితో సంబంధం లేకుండా ప్రేమించే ఐహిక వస్తువులపట్లా వారికి ఉన్న మితిమీరిన ప్రేమవల్ల అది వారికి కలుగుతుంది. వాటిని పొందడానికి తమ ఆత్మను పోగొట్టుకోవడానికీ, దయ్యాల చేతుల్లో దానిని పెట్టడానికీ కూడా వారు వెనుకాడరు. మనిషి తనను తాను తెలుసుకొని, తాను దేవునిపట్ల ఎలా అపరాధం చేశాడో గుర్తించి, ఆత్మలో ప్రేమను పుట్టించే నిజమైన వినయం అనే ఖడ్గంతో ఆ అహంకార వృక్షాన్ని నరికివేస్తే తప్ప, ఈ స్థితికి పరిష్కారం లేదు. ఎందుకంటే ప్రేమ అనే వృక్షం ఉంది; దాని మూలసారం సహనం, పొరుగువారిపట్ల సద్భావం. మరే పాపంకన్నా అసహనం ఆత్మ దేవునికి దూరమైందని మరింత స్పష్టంగా చూపిస్తుంది–ఎందుకంటే ఆ మూలసారం అక్కడ ఉంది కాబట్టి అహంకార వృక్షం కూడా అక్కడ ఉండి తీరాలని వెంటనే తెలుస్తుంది. అలాగే, మరే సద్గుణంకన్నా సహనం, దేవుడు కృపద్వారా ఆత్మలో ఉన్నాడని మరింత చక్కగా, పరిపూర్ణంగా చూపిస్తుంది. నేను చెప్పేది ప్రేమవృక్షంలో లోతుగా ఉన్న సహనం గురించే. తన సృష్టికర్తపై ప్రేమతో ఆ వృక్షం లోకాన్ని తృణీకరిస్తుంది, అవమానాలు ఎక్కడినుంచి వచ్చినా వాటిని ప్రేమిస్తుంది.

కోపం, అసహనం రెండు రకాలుగా ఉంటాయని నేను చెబుతూ ఉన్నాను: ఒకటి సాధారణమైనది, మరొకటి ప్రత్యేకమైనది. సాధారణమైన రకం గురించి మనం మాట్లాడుకున్నాం. ఇప్పుడు మరింత ప్రత్యేకమైన అసహనం గురించి మాట్లాడుతున్నాను. ఇది ఇప్పటికే లోకాన్ని తృణీకరించి, సిలువవేయబడిన క్రీస్తుకు తమ సొంత పద్ధతిలో సేవకులుగా ఉండాలని కోరుకునేవారి అసహనం; అంటే, ఆయనలో తమకు ఆనందమూ ఓదార్పూ లభించినంతవరకే ఆయనకు సేవ చేయాలని కోరుకునేవారి అసహనం. వారిలో ఆధ్యాత్మిక స్వీయేచ్ఛ ఇంకా మరణించకపోవడమే దీనికి కారణం. అందువల్ల, దేవుడు తన పద్ధతిలో కాకుండా, వారి పద్ధతిలోనే వారికి ఓదార్పులను, శ్రమలను ఇవ్వాలని వారు అధికారపూర్వకంగా పట్టుబడతారు. అలా, వారి ఆధ్యాత్మిక స్వీయేచ్ఛ కోరుకునేదానికి విరుద్ధమైనది ఎదురైనప్పుడు వారు అసహనానికి లోనవుతారు. ఇది అహంకారం నుండి వచ్చిన చిన్న చిగురు; అసలైన అహంకారం నుండే మొలకెత్తుతుంది. ఒక చెట్టు తన పక్కనే మరో చిన్న చెట్టును మొలిపించినట్లే ఇది ఉంటుంది. ఆ చిన్న చెట్టు వేరుగా ఉన్నట్లు కనిపించినా, అది మొలకెత్తడానికి కావలసిన పోషణను అదే చెట్టు నుండి పొందుతుంది. తన సొంత పద్ధతిలో దేవునికి సేవ చేయాలని ఎంచుకునే ఆత్మలోని స్వీయేచ్ఛ కూడా ఇలాంటిదే. ఆ పద్ధతి నెరవేరనప్పుడు ఆత్మ బాధపడుతుంది; ఆ బాధ దానిని అసహనానికి గురిచేస్తుంది. అది తనను తానే భరించలేకపోతుంది; దేవునికిగానీ తన సాటిమనిషికిగానీ సేవ చేయడంలో ఆనందాన్ని పొందదు. అంతేకాదు, ఎవరైనా ఓదార్పు కోసం గానీ సహాయం కోసం గానీ దాని దగ్గరకు వస్తే, అది వారికి నిందలు తప్ప మరేమీ ఇవ్వదు; వారి అవసరం పట్ల సహనంతో ఎలా ఉండాలో దానికి తెలియదు. ఇదంతా నరికివేయబడినా వేళ్లతో సహా పెకలించబడని అహంకారమనే చెట్టు నుండి పెరిగే, సుఖానుభూతిని కోరే ఆధ్యాత్మిక స్వీయేచ్ఛ వల్ల కలుగుతుంది. ఆత్మ తన కోరికను లోకానికి పైగా ఎత్తి దేవునిపై నిలిపినప్పుడు ఆ చెట్టు నరికివేయబడుతుంది; అయితే ఆ కోరికను ఆయనపై అసంపూర్ణంగానే నిలిపి ఉంటుంది. అహంకారపు వేరు మిగిలిపోయింది; అందువల్ల అది తన పక్కనే ఒక చిగురును మొలిపించి, ఆధ్యాత్మిక విషయాలలో తనను తాను బయటపెట్టుకుంటుంది. కాబట్టి, దేవుని నుండి ఓదార్పులు లభించక, దాని మనస్సు ఎండిపోయి ఫలహీనంగా ఉండిపోతే, అది వెంటనే కలవరపడి కుంగిపోతుంది. తాను దేవునికి దూరమయ్యానని భావించడం వల్ల, సద్గుణం అనే ముసుగులో ఫిర్యాదు చేయడం మొదలుపెట్టి, దేవునికే నియమాలు విధిస్తుంది. కానీ ఆ ఆత్మ నిజంగా వినయంతో ఉండి, తన గురించి నిజమైన జ్ఞానమూ తన పట్ల నిజమైన ద్వేషమూ కలిగి ఉంటే, దేవుడు తనను సందర్శించడానికి తాను అర్హం కాదని భావిస్తుంది. తనలో దేవుని కృపను కోల్పోవడం వల్ల కాక, ఆయన ఇచ్చే ఓదార్పులను కోల్పోవడం వల్ల అనుభవించే బాధకు తాను అర్హమని ఎంచుతుంది. అప్పుడు అది తన బంధనాల్లోనే పని చేయవలసి రావడం వల్ల బాధపడుతుంది. అవును, ఆధ్యాత్మిక స్వీయేచ్ఛ తాను దేవునికి అన్యాయం చేస్తున్నాననే భ్రమతో బాధపడుతుంది; కానీ నిజానికి సమస్య దాని స్వంత అధమ స్వభావంలోనే ఉంది.

అందువల్ల, ఉత్సుకమైన ప్రేమతో అహంకారపు వేరును స్వచ్ఛందంగా పెకలించిన వినమ్రమైన ఆత్మ, ఎల్లప్పుడూ దేవుని ఘనతను, ఆత్మల రక్షణను కోరుకుంటూ, తన స్వీయ సంకల్పాన్ని త్యజించింది. అది బాధలను లెక్కచేయదు; ప్రశాంతమైన మనస్సు ఉన్నప్పటికంటే అశాంతితో ఉన్న మనస్సును మరింత భక్తిగౌరవంతో సహిస్తుంది. తాను అపరిపూర్ణత నుండి పరిపూర్ణతకు ఎదగడానికి, తన మేలు కోసమే దేవుడు ఈ స్థితిని తనకు ఇస్తున్నాడనీ, అనుగ్రహిస్తున్నాడనీ పవిత్రమైన గౌరవభావంతో గ్రహిస్తుంది. అది పరిపూర్ణతను పొందే మార్గం ఇదే. ఎందుకంటే దీనివల్ల అది తన లోపాలను మరింత స్పష్టంగా గుర్తిస్తుంది; తన మరణకర పాపాన్ని ద్వేషించడానికి దేవుడు తనకు ఇచ్చిన సత్సంకల్పంలో, తన అంతరంగంలో ఉన్న దేవుని కృపను కూడా మరింత స్పష్టంగా గుర్తిస్తుంది. అలాగే, తన పాత, కొత్త లోపాలను, తప్పులను ధ్యానించడం ద్వారా, అది తనపట్ల ద్వేషాన్ని, దేవుని సర్వోన్నతమైన నిత్య సంకల్పంపట్ల ప్రేమను పెంపొందించుకుంది. అందువల్ల అది వీటిని భక్తిగౌరవంతో భరిస్తుంది; దేవుడు ఏ విధంగా అనుమతించినా, అంతరంగంలోనూ బాహ్యంగానూ సహించడానికి సంతృప్తితో సిద్ధంగా ఉంటుంది. దేవుని సంకల్పపు మాధుర్యంతో నిండి, దానిని వస్త్రంలా ధరించగలిగితే చాలు, అది అన్నిటిలోనూ ఆనందిస్తుంది. తాను ప్రేమించే దానిని—నేను చెప్పినట్లుగా, దేవుని నుండి లభించే ఓదార్పులనైనా, తోటి వారి నుండి లభించే ఓదార్పులనైనా—కోల్పోతున్నట్లు ఎంత ఎక్కువగా గమనిస్తుందో, అంత ఎక్కువగా సంతోషిస్తుంది. ఎందుకంటే, ఆత్మ ఆధ్యాత్మికంగా ప్రేమించడం తరచూ జరుగుతుంది; అయితే తాను ప్రేమించే వ్యక్తి నుండి కోరుకున్న ఓదార్పు లేదా సంతృప్తి లభించకపోతే, లేదా తనకంటే మరొకరికి ఎక్కువ ప్రేమ లేదా సంతృప్తి లభిస్తోందని అనుమానిస్తే, అది బాధలో, మనోవ్యాకులతలో, తన పొరుగువారిని విమర్శించడంలో, తప్పుడు తీర్పులు ఇవ్వడంలో పడిపోతుంది. దేవుని సేవకుల మనస్సు గురించీ, ఉద్దేశం గురించీ, ముఖ్యంగా తనకు బాధ కలిగించే వారి గురించీ తీర్పు ఇస్తుంది. దానివల్ల అది అసహనానికి లోనై, ఆలోచించకూడనివి ఆలోచిస్తుంది; పలకకూడనివి తన నాలుకతో పలుకుతుంది. ఇటువంటి బాధలో, అది అహంకారంతో కూడిన వినయాన్ని ఆశ్రయించడానికి ఇష్టపడుతుంది. అది చూడటానికి వినయంలా ఉన్నా, నిజానికి అహంకారం పక్కనే మొలిచే దాని చిగురే. అప్పుడు అది తనలో తాను ఇలా చెప్పుకుంటుంది: “ఇకపై నేను ఈ వ్యక్తులను పట్టించుకోను; వారి గురించి ఇక ఏమాత్రం బాధపడను. పూర్తిగా నాలో నేనే ఉండిపోతాను; నన్నుగానీ వారినిగానీ గాయపరచాలని నాకు లేదు.” ఇలా అది వక్రమైన తిరస్కారభావంతో తనను తాను తగ్గించుకుంటుంది. తన హృదయంలో ఇతరులపై తీర్పు ఇవ్వాలనే ప్రేరణను బట్టీ, తన నాలుకతో చేసే ఫిర్యాదులను బట్టీ, ఇది తిరస్కారభావమేనని అది గుర్తించాలి. కాబట్టి అది అలా చేయకూడదు; ఎందుకంటే ఈ విధంగా అది అహంకారపు వేరును ఎన్నటికీ తొలగించుకోలేదు; తాను లక్ష్యంగా పెట్టుకున్న పరిపూర్ణతను చేరకుండా అడ్డుపడుతూ, దాని పక్కనే ఉన్న చిన్న కుమారుణ్ణి కూడా తెగనరికివేయలేదు. దానికి బదులుగా, అది పరమ పవిత్ర సిలువ అనే బల్ల వద్ద మోకరిల్లి, స్వేచ్ఛగల హృదయంతో, తనపట్ల పవిత్రమైన ద్వేషంతో, తీవ్రమైన ఆకాంక్షతో, దేవుని ఘనత, ఆత్మల రక్షణ అనే ఆహారాన్ని స్వీకరించాలి. దేవుని నుండైనా, తోటి వారి నుండైనా తనకు వ్యక్తిగతంగా లభించే ఓదార్పుల ద్వారా కాకుండా, బాధతోనూ చెమటోడ్చి శ్రమించడం ద్వారానూ సద్గుణాన్ని సంపాదించడానికి కృషిచేయాలి. సిలువ వేయబడిన క్రీస్తు అడుగుజాడలను, బోధను అనుసరిస్తూ, తనను తాను తీవ్రంగా మందలించుకుంటూ ఇలా చెప్పుకోవాలి: “నా ఆత్మా, అవయవమైన నీవు నీ శిరస్సు నడిచిన మార్గం కాక మరొక మార్గంలో నడవకూడదు. ముళ్లకిరీటం ధరించిన శిరస్సు క్రింద అవయవాలు సుకుమారంగా ఉండిపోవడం తగని విషయం.” ఒకవేళ తన బలహీనత వల్లనో, అపవాది కుయుక్తుల వల్లనో, గాలుల్లా హృదయాన్ని కుదిపివేసే అనేక ప్రేరణల వల్లనో ఇటువంటి అలవాట్లు స్థిరపడిపోతే, అప్పుడు ఆత్మ తన మనస్సాక్షి పీఠాన్ని అధిరోహించి, తనతో తాను తర్కించుకోవాలి. దేనినీ శిక్ష, దండన లేకుండా విడిచిపెట్టకూడదు; తనపట్ల ద్వేషం, విముఖత కలిగి ఉండాలి. అప్పుడు ఆ వేరు పెకలించబడుతుంది. తనపట్ల అసంతృప్తి చెందడం ద్వారా ఆత్మ తన పొరుగువారిపట్ల ఉన్న అసంతృప్తిని వెళ్లగొడుతుంది. తోటి వారి నుండి తనకు కలగగల బాధకన్నా, వారు తనకు కలిగించగల ఏ అవమానం లేదా చికాకుకన్నా, తన హృదయంలోనూ ఆలోచనల్లోనూ ఉన్న క్రమరహితమైన ప్రేరణల గురించే ఎక్కువగా దుఃఖిస్తుంది.

క్రీస్తుచే సంపూర్ణంగా ప్రేరణ పొందినవారు అనుసరించే మధురమైన, పవిత్రమైన పద్ధతి ఇదే. ఈ విధంగా వారు వికృతమైన గర్వాన్ని, అసహనపు మూలసారాన్ని పెకలించివేశారు. ఈ అసహనం ప్రతి పాపానికీ ఆరంభమూ, సందర్భమూ కనుక అది అపవాదికి ఎంతో ప్రీతికరమని పైన చెప్పుకున్నాము. మరోవైపు, అది అపవాదికి ఎంత ప్రీతికరమో, దేవునికి అంత అప్రీతికరమైనది. గర్వం ఆయనకు అప్రీతికరం; వినయం ఆయనకు ప్రీతికరం. మరియలోని వినయమనే సద్గుణం ఆయనకు ఎంతగానో ప్రీతి కలిగించింది; అందువల్ల ఆయన తన ఏకైక కుమారుడైన వాక్కును ఆమెకు ఇవ్వక తప్పలేదు. ఆమె ఆయనను మనకు అందించిన మధురమైన తల్లి అయింది. ఇది బాగా తెలుసుకోండి: మరియ తన మాటల ద్వారా తన వినయాన్ని, నిర్మలమైన సంకల్పాన్ని వెల్లడిస్తూ, “ఇదిగో ప్రభువు దాసిని, నీ మాట చొప్పున నాకు జరుగునుగాక” అని పలికేంతవరకు దేవుని కుమారుడు ఆమెలో మానవావతారం ఎత్తలేదు. కానీ ఆమె ఈ మాటలు పలికినప్పుడు, ఆ మధురమైన, నిష్కళంకమైన గొర్రెపిల్లను తన గర్భంలో ధరించింది. అలా, మధురమైన ఆదిసత్యం ఈ చిన్న సద్గుణం ఎంత శ్రేష్ఠమైనదో, తన చిత్తాన్ని వినయంతో తన సృష్టికర్తకు అర్పించి సమర్పించుకునే ఆత్మ ఎంతగా పొందుతుందో చూపింది. కనుక—శ్రమలు, హింసలు కలిగే సమయంలోనూ, పొరుగువారి వల్ల అవమానాలు, అన్యాయాలు ఎదురయ్యే సమయంలోనూ, మానసిక సంఘర్షణలు కలిగినప్పుడు, సృష్టికర్త వల్లగానీ సృష్టింపబడినవారి వల్లగానీ ఆధ్యాత్మిక ఆదరణలు దూరమైనప్పుడు—అంటే, సృష్టికర్త తన మృదుస్వభావంతో మనసుకు అనుభూతిని ఉపసంహరించుకున్నప్పుడు, ఆత్మలోని బాధలు, సంఘర్షణలు ఎంతో ఎక్కువై, దేవుడు ఆత్మలో ఉన్నట్లే అనిపించనప్పుడు; అలాగే తోటి సృష్టిప్రాణులతో సంభాషణలోనో వినోదంలోనో, లేదా తనకు లభించే ప్రేమకన్నా తానే ఎక్కువగా ప్రేమిస్తున్నానని ఆత్మ భావించినప్పుడో—ఈ పరిస్థితులన్నిటిలోనూ వినయంతో పరిపూర్ణత పొందిన ఆత్మ ఇలా అంటుందని నేను చెబుతున్నాను: “నా ప్రభువా, ఇదిగో నీ దాసిని: నా ఇంద్రియాలతో నేను కోరుకునేదాని ప్రకారం కాక, నీ మాట చొప్పున నాకు జరుగునుగాక.” అలా ఆ ఆత్మ సృష్టికర్త సమక్షంలోనూ, తన తోటి సృష్టిప్రాణుల మధ్యనూ, తనలోనూ సహనపు పరిమళాన్ని వెదజల్లుతుంది. తన మనసులో శాంతినీ ప్రశాంతతనూ కలిగి ఉంటుంది; పోరాటంలో శాంతిని కనుగొంటుంది. ఎందుకంటే, గర్వంపై ఆధారపడిన తన స్వేచ్ఛాచిత్తాన్ని తనకు దూరంగా తరిమివేసి, తన ఆత్మలో దైవకృపను గర్భం దాల్చింది. తన మనసనే వక్షస్థలంలో సిలువవేయబడిన క్రీస్తును మోస్తుంది; సిలువవేయబడిన క్రీస్తు గాయాలలో ఆనందిస్తుంది; సిలువవేయబడిన క్రీస్తును తప్ప మరేదీ తెలుసుకోవాలని కోరుకోదు. సిలువవేయబడిన క్రీస్తు సిలువే దాని శయ్య. అక్కడ అది తన సొంత చిత్తాన్ని రద్దుచేసుకుని, వినయంతో విధేయతను అలవరచుకుంటుంది.

ఎందుకంటే వినయం లేకుండా విధేయత ఉండదు; ప్రేమ లేకుండా వినయమూ ఉండదు. వాక్కు దీనిని చూపుతున్నాడు: తన తండ్రికి విధేయతతోనూ వినయంతోనూ ఆయన అవమానకరమైన సిలువమరణం వైపు పరుగెత్తాడు. ప్రేమ అనే మేకులతోనూ బంధాలతోనూ ఆయనను మేకులు కొట్టి బంధించారు; ఆయన ఎంత సహనంతో భరించాడంటే, ఆయననుండి ఫిర్యాదుతో కూడిన ఒక్క కేక కూడా వినిపించలేదు. ఎందుకంటే ప్రేమ ఆయనను అక్కడ నిలిపి ఉంచకపోయి ఉంటే, దేవుడూ మానవుడూ అయిన ఆయనను సిలువపై మేకులతో బిగించి ఉంచడానికి ఆ మేకులు చాలేవి కావు. ఆత్మ దీనినే అనుభవిస్తుందని నేను చెబుతున్నాను; అందువల్ల సిలువవేయబడిన క్రీస్తుతో తప్ప మరే విధంగానూ అది ఆనందించదు. బాధలు లేకుండానే సద్గుణాన్ని సాధించి, నరకాన్ని తప్పించుకుని, నిత్యజీవాన్ని పొందగలిగినా, ఈ లోకంలో ఆధ్యాత్మికమైనవీ ఐహికమైనవీ అయిన ఆదరణలను పొందగలిగినా, ఆత్మ వాటిని కోరుకోదు. మరే ఇతర మార్గంలోనైనా నిత్యజీవాన్ని పొందడం కంటే, మరణం వరకు కూడా సహిస్తూ బాధపడటాన్నే అది కోరుకుంటుంది. సిలువవేయబడిన క్రీస్తును పోలి ఉండి, ఆయన అవమానాలనూ బాధలనూ వస్త్రాలుగా ధరించగలిగితే చాలు. అది నిష్కళంకమైన గొర్రెపిల్ల విందుబల్లను కనుగొంది.

ఓ మహిమగల సద్గుణమా! నిన్ను పొందాలనే కోరికతో వెయ్యిసార్లయినా మరణానికి తనను తాను అప్పగించుకోవడానికి, ఎలాంటి బాధనైనా భరించడానికి ఎవరు సిద్ధపడరు? నీవు సమస్త లోకాన్నీ స్వాధీనంలో ఉంచుకున్న రాణివి; శాశ్వత జీవంలో నీవు నివసిస్తావు. ఎందుకంటే నిన్ను ధరించిన ఆత్మ ఇంకా మర్త్యస్థితిలో ఉండగానే, ప్రేమశక్తితో అమర్త్యుల మధ్య నివసించేలా నీవు చేస్తావు. కాబట్టి ఈ సద్గుణం ఎంతో శ్రేష్ఠమైనది, దేవునికి ప్రీతికరమైనది, మనకు ప్రయోజనకరమైనది, మన పొరుగువారి రక్షణకు తోడ్పడేది కనుక, ప్రియమైన కుమార్తె, నిర్లక్ష్యమనే, అజ్ఞానమనే నిద్రనుండి లెమ్ము. నీ హృదయపు బలహీనతనూ దౌర్బల్యాన్నీ నేలకు విసరివేయుము. దేవుడు మనకు అనుమతించే ఏ విషయాన్ని గురించీ అది బాధనుగానీ అసహనాన్నిగానీ అనుభవించకుండా ఉండునుగాక. అప్పుడు మనం ఇంతకుముందు చెప్పుకున్న సాధారణ రకమైన అసహనంలోనైనా, ప్రత్యేక రకమైన అసహనంలోనైనా పడిపోకుండా, హృదయ స్వేచ్ఛతోనూ నిజమైన పరిపూర్ణ సహనంతోనూ మన మధుర రక్షకుని ధైర్యంగా సేవించగలుగుతాము. అలా కాక మరొక విధంగా ప్రవర్తిస్తే, మొదటి రకమైన అసహనం వల్ల మనం కృపను కోల్పోతాము; రెండవ రకమైన అసహనం వల్ల మన పరిపూర్ణతా స్థితికి ఆటంకం కలిగించుకుంటాము. అప్పుడు దేవుడు నిన్ను దేనికి పిలిచాడో దానిని నీవు చేరుకోలేవు.

దేవుడు మిమ్మల్ని గొప్ప పరిపూర్ణతకు పిలుస్తున్నట్లు అనిపిస్తోంది. మీలో ఆ పరిపూర్ణతకు అడ్డుపడగల ప్రతి బంధాన్నీ ఆయన మీ నుంచి తొలగిస్తుండటాన్ని బట్టి నేను దీనిని గ్రహిస్తున్నాను. ఎందుకంటే, నేను విన్నదానిని బట్టి, బయటి ప్రపంచంతో మీకున్న చివరి బంధమైన మీ కుమార్తెను ఆయన తన వద్దకు పిలుచుకున్నట్లు తెలుస్తోంది. దేవుడు మిమ్మల్ని స్వేచ్ఛాపరచి, ఆమెను ఆమె శ్రమల నుంచి విడిపించినందుకు, పవిత్రమైన సానుభూతితో నేను ఎంతో సంతృప్తి చెందుతున్నాను. ఇక ఇప్పుడు, మీ స్వీయచిత్తం సిలువవేయబడిన క్రీస్తును తప్ప మరి దేనినీ అంటిపెట్టుకోకుండా ఉండేలా, దానిని మీరు పూర్తిగా నిర్మూలించాలని నేను కోరుకుంటున్నాను. ఈ విధంగా మీరు ఆయన చిత్తాన్నీ, నా కోరికనూ నెరవేరుస్తారు. కాబట్టి, మీరు దానిని నెరవేర్చగల మరే మార్గమూ నాకు తెలియక, నిజమైన, పవిత్రమైన సహనంలో మీరు స్థిరపడటాన్ని చూడాలని కోరుకుంటున్నానని మీతో చెప్పాను; ఎందుకంటే ఇది లేకుండా మనం మన మధురమైన గమ్యాన్ని చేరుకోలేము. ఇక మరేమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.       పైకి

మోంటెపుల్చియానోలోని పునీత ఆగ్నెస్ మఠంలో ఉన్న తన మేనకోడలు సిస్టర్ యూజీనియాకు

బార్తోలో బెనిన్‌కాసా కుమార్తెలైన ఇద్దరు మేనకోడళ్లు మోంటెపుల్చియానో మఠంలో కన్యాస్త్రీలుగా ఉండేవారు. వారిలో ఒకరికి ఈ క్రింది లేఖ రాయబడింది. పంక్తుల మధ్య ఆమె పట్ల గాఢమైన శ్రద్ధ కనిపిస్తుంది. కతరీన స్వయంగా ఎన్నడూ మఠ నిర్బంధ జీవితాన్ని గడపకపోయినా, మఠాలతో ఆమెకు సన్నిహిత అనుబంధం ఉండేది; వాటిలోని ఉత్తమమైనవీ, అధమమైనవీ ఆమెకు తెలుసు. ఉన్నతమైన జీవితం గడపడానికి అవి కల్పించే అవకాశాల పట్ల ఆమెకు హృదయపూర్వకమైన, అచంచలమైన గౌరవం ఉండేది; ఈ పునీత ఆగ్నెస్ మఠంతో ఆమెకు ప్రత్యేకమైన అనుబంధం ఉండేది. అదే సమయంలో, ఈ లేఖతో పాటు ఇతర లేఖలు కూడా చూపుతున్నట్లుగా, ఆ కాలంలో ఉత్తమమైన మఠాలు సైతం యువతులకు స్థూలమైనవైనా సూక్ష్మమైనవైనా భావోద్వేగ ప్రలోభాల నుంచి చాలా కొద్దిపాటి రక్షణ మాత్రమే కల్పించేవని ఆమెకు బాగా తెలుసు. తన మేనకోడలికి ఆమె చేసిన హెచ్చరికల్లో ఆందోళనతో కూడిన అధికార స్వరం వినిపిస్తుంది. యూజీనియా వాటిని హృదయపూర్వకంగా స్వీకరించిందనీ, కతరీన కోరుకున్న క్రమశిక్షణతో కూడిన జీవితాన్ని గడుపుతూ, ఈ లేఖ రెండవ భాగంగా ఉన్న ప్రార్థనపై లోతైన ధ్యానాన్ని స్వీకరించి, దాని సంపూర్ణ సౌందర్యాన్ని గ్రహించడానికి అనర్హురాలిగా మిగిలిపోలేదనీ ఆశిద్దాం. కతరీన లేఖల్లోని అనేక ఇతర ఆలోచనల్లాగే, ఈ ధ్యానంలోని ఆలోచనలు కూడా ఆమె రచన ‘సంవాదం’లో విస్తరించి కనిపిస్తాయి—అది దేవునికీ ఆమె ఆత్మకూ మధ్య జరిగే సంభాషణ; 1378 సంవత్సరంలో ఆధ్యాత్మిక పారవశ్యంలో ఆమె దానిని రూపొందించి, చెప్పి రాయించింది. ఈ క్రింది ఉటంకింపు లేఖలోని ఒక ఆసక్తికరమైన భాగాన్ని వివరిస్తుంది:—

“ఈ విధంగా, వాచిక ప్రార్థన ఆత్మకు ఉపయోగపడి, నాకు సంతోషాన్ని కలిగించగలదు; పట్టుదలతో సాధన చేయడం ద్వారా ఆ ఆత్మ అపరిపూర్ణమైన వాచిక ప్రార్థన నుంచి పరిపూర్ణమైన మానసిక ప్రార్థనకు ఎదగగలదు. కానీ అది కేవలం తన సంఖ్యను (‘పరలోకమందున్న మా తండ్రీ’ ప్రార్థనల సంఖ్యను) పూర్తిచేయడమే లక్ష్యంగా పెట్టుకుంటే, లేదా వాచిక ప్రార్థన కోసం మానసిక ప్రార్థనను విడిచిపెడితే, అది ఎన్నటికీ పరిపూర్ణతను చేరుకోదు. కొన్నిసార్లు, ఒక ఆత్మ నిర్దిష్ట సంఖ్యలో ప్రార్థనలు చెప్పాలని నిర్ణయించుకున్నప్పుడు, నేను దాని మనసును ఒకసారి ఒక విధంగా, మరొకసారి మరో విధంగా దర్శించవచ్చు: ఒకసారి ఆత్మజ్ఞానపు వెలుగుతోనూ, తన చపలత్వం పట్ల పశ్చాత్తాపంతోనూ; మరొకసారి నా ప్రేమ ఔదార్యంతోనూ; ఇంకొకసారి, నాకు ఇష్టమైన విధంగానూ, ఆ ఆత్మ ఆకాంక్షించినట్లుగానూ, వివిధ రీతుల్లో నా సత్య సన్నిధిని దాని మనసు ఎదుట ఉంచడం ద్వారానూ దర్శించవచ్చు. అయితే ఆ ఆత్మ ఎంత అజ్ఞానంతో ఉంటుందంటే, తాను మొదలుపెట్టినదాన్ని విడిచిపెట్టడం తప్పనే మనస్సాక్షి శంకతో, తన సంఖ్యను పూర్తిచేయడానికి నా దర్శనం నుంచి పక్కకు తిరుగుతుంది. అది అలా చేయకూడదు, ఎందుకంటే అది అపవాది పన్నాగం అవుతుంది. దానికి బదులుగా, నేను చెప్పినట్లు ఏ విధంగానైనా నా దర్శనానికి తన మనసు సిద్ధంగా ఉందని గ్రహించిన వెంటనే, అది వాచిక ప్రార్థనను విడిచిపెట్టాలి. తరువాత, మానసిక ప్రార్థన ముగిసినప్పుడు, సమయం ఉంటే, తాను చెప్పాలని సంకల్పించిన మిగిలిన వాచిక ప్రార్థనను తిరిగి కొనసాగించవచ్చు. కానీ సమయం లేకపోతే, అది దాని గురించి పట్టించుకోకూడదు, కలత చెందకూడదు, అయోమయపడకూడదు.”

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసుక్రీస్తులో అత్యంత ప్రియమైన కుమార్తెకు: యేసుక్రీస్తు సేవకుల సేవకురాలినీ, దాసురాలినీ అయిన కతరీన అను నేను, నీవు దేవదూతల ఆహారాన్ని రుచి చూడాలని కోరుకుంటూ, ఆయన అమూల్య రక్తంలో నీకు రాస్తున్నాను; ఎందుకంటే నీవు మరే ఇతర లక్ష్యం కోసమూ సృష్టించబడలేదు. నీవు దానిని రుచి చూడగలిగేలా, దేవుడు తన ఏకైక కుమారుని రక్తంతో నిన్ను కొన్నాడు. అయితే, అత్యంత ప్రియమైన కుమార్తె, ఈ ఆహారాన్ని భూమిపై కాక, ఉన్నత స్థలంలో స్వీకరిస్తారని ఆలోచించు; అందువల్లనే, ఉన్నత స్థలంలోని ఈ బల్లపై మనం ఈ ఆహారాన్ని స్వీకరించగలిగేలా, దేవుని కుమారుడు అతిపరిశుద్ధ సిలువ కొయ్యపై ఎత్తబడటాన్ని ఎంచుకున్నాడు. కానీ నీవు నన్ను ఇలా అడుగుతావు: ఈ దేవదూతల ఆహారం ఏమిటి? నేను నీకు ఇలా సమాధానమిస్తున్నాను: అది దేవుని అభిలాష; అది ఆత్మ లోతుల్లో ఉన్న అభిలాషను తనవైపు ఆకర్షిస్తుంది, అప్పుడు అవి రెండూ ఏకమవుతాయి.

ఈ జీవితంలో మనం యాత్రికులుగా ఉన్నంతకాలం, దైవప్రేమ అనే అగ్నిచే సిద్ధపరచబడి, సిలువ అనే బల్లపై స్వీకరించబడే నిజమైన, నిష్కపటమైన సద్గుణాల పరిమళాన్ని తనవైపు ఆకర్షించుకునే ఆహారమిది. అంటే, తన శరీర సంబంధ స్వభావాన్ని అణచివేస్తూ, బాధతోను అలసటతోను సద్గుణాన్ని సంపాదించుకోవాలి;—సహనం ద్వారా దేవుణ్ణి తనలో దాచుకుంటుంది (_చేలా_) గనుక పరలోకం (_చియేలో_) అని పిలువబడే తన ఆత్మ రాజ్యాన్ని బలప్రయోగంతోను తీవ్రమైన పోరాటంతోను కైవసం చేసుకోవాలి. ఆత్మను దేవదూతలవలె చేసేది ఈ ఆహారమే; అందుకే దీనిని దేవదూతల ఆహారం అంటారు. అంతేకాక, శరీరం నుండి వేరుపడిన ఆత్మ దేవుణ్ణి ఆయన సారభూత అస్తిత్వంలో ఆస్వాదిస్తుంది గనుక కూడా దీనికి ఆ పేరు వచ్చింది. ఆత్మ మరే ఇతర వస్తువునూ ఆశించకుండా, ఈ ఆహారాన్ని మరింత పరిపూర్ణంగా నిలుపుకోవడానికీ పెంపొందించుకోవడానికీ తోడ్పడే వాటిని తప్ప మరి దేనినీ కోరలేనంతగా ఆయన దానిని తృప్తిపరుస్తాడు. అందువల్ల దీనికి విరుద్ధమైనదానిని ఆత్మ ద్వేషిస్తుంది. కాబట్టి, వివేకవంతమైన వ్యక్తివలె, మనోనేత్రంలో ఉన్న అతి పరిశుద్ధ విశ్వాసపు వెలుగుతో ఆత్మ పరిశీలించి, తనకు ఏది హానికరమో, ఏది ఉపయోగకరమో గ్రహిస్తుంది. తాను గ్రహించిన ప్రకారమే ప్రేమిస్తుంది, ఖండిస్తుంది—అంటే, తన శరీర సంబంధ స్వభావాన్ని, దానినుండి పుట్టే సమస్త దుర్గుణాలను బంధించి, తన అనురాగాల పాదాల క్రింద ఉంచుతుంది. దుర్గుణం వైపు తనను మొగ్గుచూపించగల, లేదా తన పరిపూర్ణతకు ఆటంకం కలిగించగల కారణాలన్నిటినుండి పారిపోతుంది. ఈ విధంగా సమస్త కీడుకూ కారణమైన తన స్వేచ్ఛాచిత్తాన్ని నిర్మూలించి, దానిని పవిత్ర విధేయత అనే కాడి క్రింద ఉంచుతుంది; తన మఠసంఘానికీ దాని అధిపతికీ మాత్రమే కాక, దేవుని నిమిత్తం అత్యల్పమైన ప్రతి సృష్టిప్రాణికీ లోబడుతుంది. సమస్త కీర్తినీ, మానవులు చూపే ముద్దుమురిపాలనూ విడిచిపెట్టి, సిలువవేయబడిన క్రీస్తు పొందిన అవమానాలలోను వేదనలలోను మాత్రమే అతిశయిస్తుంది. దూషణలు, దౌర్జన్యాలు, అపహాస్యాలు, హానులు ఆత్మకు పాలవంటివి; తన వరుడైన సిలువవేయబడిన క్రీస్తును పోలి ఉండేందుకు వాటిలో ఆనందిస్తుంది. తోటి మానవులతో సంభాషణను త్యజిస్తుంది; ఎందుకంటే వారు తరచుగా మనకూ మన సృష్టికర్తకూ మధ్య అడ్డుగా నిలుస్తారని గ్రహించి, బయటి ఏకాంత గదిలోకీ అంతరంగ ఏకాంత గదిలోకీ పరుగెత్తుతుంది.

దీనికే నిన్నూ ఇతరులనూ పిలుస్తున్నాను. నా ప్రియమైన కుమార్తె, నీవు ఎల్లప్పుడూ ఆత్మజ్ఞానం అనే ఏకాంత గదిలో నిలిచి ఉండాలని నిన్ను ఆజ్ఞాపిస్తున్నాను. అక్కడ మనపట్ల దేవునికున్న గాఢమైన ఆకాంక్ష అనే దేవదూతల ఆహారం మనకు లభిస్తుంది. అలాగే, నీ హృదయం నుండీ మనస్సు నుండీ ప్రతి సృష్టిప్రాణిని తొలగించి, వాటికి సిలువవేయబడిన క్రీస్తును వస్త్రంగా తొడుగుతూ, జాగరణతోను వినయపూర్వకమైన, విశ్వాసభరితమైన, నిరంతర ప్రార్థనతోను నీ బయటి ఏకాంత గదిలో కూడా నిలిచి ఉండు. లేకపోతే నీవు నేలమీద భుజించినట్లవుతుంది; అక్కడ భుజించకూడదని నేను నీకు ఇదివరకే చెప్పాను. నీ వరుడైన క్రీస్తు, మధుర యేసు, నీకూ తనకూ మధ్య ఏదీ ఉండకూడదని కోరుతున్నాడనీ, ఈ విషయంలో ఎంతో రోషం కలిగియున్నాడనీ ఆలోచించు. కాబట్టి, తనకు వేరుగా నీవు దేనినైనా ప్రేమిస్తున్నట్లు ఆయన చూసిన వెంటనే నీనుండి దూరమవుతాడు; అప్పుడు నీవు మృగాల ఆహారాన్ని తినడానికే తగినదానివవుతావు. సృష్టిప్రాణి కోసం సృష్టికర్తనూ, గాలివలె గడిచిపోయే పరిమితమైన, నశ్వరమైన వస్తువుల కోసం అనంతమైన మేలునూ, చీకటి కోసం వెలుగునూ, మరణం కోసం జీవాన్నీ విడిచిపెడితే, నిజంగా నీవు మృగానివీ, మృగాలకు ఆహారమూ కావా? విధేయత అనే బంధనంతో, సజీవ విశ్వాసం, దృఢమైన నిరీక్షణ, పరిపూర్ణ ప్రేమ అనే ముత్యాలతో నీకు నీతిసూర్యుని వస్త్రంగా తొడిగే ఆయనను విడిచి, వాటిని నీనుండి దోచుకునేవాని వద్దకు వెళితే అలాగే కావా? నీవు ఆయనను ఎంత గట్టిగా హత్తుకుంటే నీ కన్యాత్వ పుష్పం అంతగా శుద్ధి చెందేలా నీకు పరిపూర్ణ పవిత్రతను అనుగ్రహించే ఆయనను విడిచి, పదేపదే అపవిత్రత అనే దుర్గంధాన్ని వెదజల్లుతూ మనస్సునూ శరీరాన్నీ కలుషితం చేసేవారి వద్దకు వెళ్లడం నిజంగా మూర్ఖత్వం కాదా? దేవుడు తన అనంత కరుణచేత వారిని నీనుండి దూరం చేయుగాక!

అలాంటిది మీకు ఎన్నడూ జరగకుండా అప్రమత్తంగా ఉండండి: సన్యాసితోనైనా లౌకికునితోనైనా ఏకాంత సంభాషణలోకి దిగే దురదృష్టం మీకు కలగనీయకండి. ఎందుకంటే, అది నాకు తెలిసినా, నా చెవిన పడినా, నేను ఇప్పుడున్నదానికంటే ఎంతో దూరంలో ఉన్నా సరే, మీ జీవితాంతం గుర్తుండిపోయేంతటి శిక్ష మీకు విధిస్తాను; అప్పుడు పక్కన ఎవరున్నా లెక్కచేయను. అవసరమైతే తప్ప ఏదీ ఇవ్వకుండా, తీసుకోకుండా జాగ్రత్తపడండి; లోపల ఉన్నవారికీ బయట ఉన్నవారికీ, అందరికీ సమానంగా సహాయం చేయండి. మీ అంతరంగంలో స్థిరత్వంతో, పరిణతితో ఉండండి. సోదరీమణులకు, ముఖ్యంగా అవసరంలో ఉన్నట్లు మీరు గమనించినవారికి, ఎంతో శ్రద్ధతో, ఆప్యాయంగా సేవ చేయండి. సందర్శకులు వచ్చి ఇనుప కటకటల వద్ద మీ కోసం అడిగినప్పుడు, మీ ప్రశాంతతలోనే నిలిచి ఉండండి, వెళ్లకండి—మీతో చెప్పదలచుకున్నది మఠాధ్యక్షురాలికే చెప్పనివ్వండి; అయితే విధేయతతో వెళ్లమని ఆమె ఆజ్ఞాపిస్తే వెళ్లండి. అప్పుడు మీ తల వంచుకొని, ముళ్లపందిలా కరుకుగా ఉండండి. మహిమగల కన్య పునీత ఆగ్నెస్ తన కుమార్తెలు పాటించేలా చేసిన ప్రవర్తనా నియమాలను మనసులో ఉంచుకోండి. పాపసంకీర్తనకు వెళ్లి, మీ అవసరాన్ని తెలియజేయండి; మీకు ప్రాయశ్చిత్తం నిర్దేశించిన తరువాత వెంటనే వచ్చేయండి. అంతేకాక, మిమ్మల్ని పెంచి పెద్దచేసిన పురుషులు మీ పాపసంకీర్తన గురువులుగా ఉండకుండా జాగ్రత్తపడండి. నేను ఇలా మాట్లాడుతున్నందుకు ఆశ్చర్యపడకండి; ఎందుకంటే, భక్తిపరులని చెప్పుకునే స్త్రీపురుషుల మాటలు చెడిపోయిన భావవ్యక్తీకరణలతో నిండి ఉండి, సన్యస్తుల ఆత్మలను, అలవాట్లను, ఆచరణలను నాశనం చేస్తాయని నేను అనడం మీరు ఎన్నోసార్లు విని ఉండవచ్చు; అది నిజం. సిలువవేయబడిన క్రీస్తుకు తప్ప మరెవరికీ మీ హృదయాన్ని కట్టిపెట్టకుండా జాగ్రత్తపడండి; ఎందుకంటే, దానిని విడిపించుకోవాలని మీరు కోరుకున్నా విడిపించుకోలేని సమయం వస్తుంది; అది మీకు చాలా బాధాకరంగా ఉంటుంది. దేవదూతల ఆహారాన్ని రుచి చూసిన ఆత్మ, మనం మాట్లాడుకుంటున్న ఈ విషయమూ ఇతర విషయాలూ తనకూ తన ఆహారానికీ మధ్య అడ్డుగా ఉన్నాయని వెలుగులో గ్రహించిందని, అందుకే వాటినుంచి అత్యంత ఉత్సాహంతో పారిపోతుందని నేను చెబుతున్నాను. తనను వృద్ధిపరచి కాపాడేవాటినే ఆ ఆత్మ ప్రేమించి అన్వేషిస్తుందని నేను చెబుతున్నాను. ఆత్మజ్ఞానంతో అర్పించే ప్రార్థన ద్వారా ఈ ఆహారాన్ని మరింతగా ఆస్వాదించవచ్చని అది గ్రహించింది కాబట్టి, దేవునికి మరింత సన్నిహితంగా ఉండగల అన్ని మార్గాలలోనూ నిరంతరం ఆ ప్రార్థనను సాధన చేస్తుంది.

ప్రార్థన మూడు విధాలు. మొదటిది నిరంతర ప్రార్థన: అది పవిత్రమైన, నిరంతరమైన అభిలాష; మీరు ఏ పని చేస్తున్నా, ఆ అభిలాష దేవుని సన్నిధిలో ప్రార్థిస్తూనే ఉంటుంది. ఎందుకంటే, అది మీ ఆధ్యాత్మిక, శారీరక కార్యాలన్నిటినీ ఆయన ఘనత వైపు నడిపిస్తుంది; అందుకే దానిని నిరంతర ప్రార్థన అంటారు. మహిమగల పునీత పౌలు, ఎడతెగక ప్రార్థించండి అని చెప్పినప్పుడు, దీని గురించే మాట్లాడినట్లు అనిపిస్తుంది. రెండవది వాచిక ప్రార్థన; అంటే వేళల ప్రార్థనలను గానీ ఇతర ప్రార్థనలను గానీ గొంతెత్తి పలకడం. ఇది మూడవదైన మానసిక ప్రార్థనకు చేరుకోవడానికి ఉద్దేశించబడింది: నాలుక పలుకుతున్నప్పుడు హృదయం దేవునికి దూరంగా ఉండకుండా, వివేకంతోను వినయంతోను వాచిక ప్రార్థన చేసినప్పుడు మీ ఆత్మ ఈ స్థితికి చేరుకుంటుంది. అయితే దైవప్రేమ శక్తిలో హృదయాన్ని నిలిపి, స్థిరపరచడానికి ప్రతి ఒక్కరూ కృషి చేయాలి. దేవుడు తన మనసును సందర్శిస్తున్నాడనీ, అందువల్ల ఏదో ఒక విధంగా తన సృష్టికర్తను గురించి ఆలోచించడానికి అది ఆకర్షితమవుతోందనీ అనిపించినప్పుడల్లా, వాచిక ప్రార్థనను విడిచిపెట్టి, దేవుడు తనను సందర్శిస్తున్నాడని గ్రహించిన విషయంపైనే ప్రేమశక్తితో మనసును నిలపాలి. తరువాత, ఆ స్థితి ముగిసినప్పుడు, సమయం ఉంటే మళ్లీ వాచిక ప్రార్థనను చేపట్టాలి; తద్వారా మనసు ఎల్లప్పుడూ నిండుగా ఉండాలి తప్ప శూన్యంగా ఉండకూడదు. ప్రార్థనలో అనేక రకాల సంఘర్షణలు విస్తరించినా, ఎంతో అయోమయంతో మనసులో చీకట్లు కమ్ముకున్నా, తన ప్రార్థన దేవునికి ప్రీతికరంగా లేదని ఆత్మకు అపవాది అనిపించినా—ఆ సంఘర్షణలు, చీకట్ల కారణంగా ఆత్మ ప్రార్థనను విడిచిపెట్టకూడదు; బదులుగా ధైర్యంతో, దీర్ఘకాల పట్టుదలతో దృఢంగా నిలిచి ఉండాలి. తల్లివంటి ప్రార్థననుంచి తనను దూరం చేయడానికే అపవాది ఇలా చేస్తున్నాడనీ, తన ధైర్యస్థైర్యాలను పరీక్షించడానికే దేవుడు దానిని అనుమతిస్తున్నాడనీ ఆత్మ గుర్తించాలి. అంతేకాక, ఆ సంఘర్షణలు, చీకట్ల ద్వారా ఆత్మ తాను ఏమీ కాదని తెలుసుకోవడానికీ, తనలో నిలిచి ఉన్నట్లు అనుభవించే సదుద్దేశం ద్వారా దేవుని మంచితనాన్ని తెలుసుకోవడానికీ ఆయన వాటిని అనుమతిస్తాడు. మంచి, పవిత్రమైన సంకల్పాలను అనుగ్రహించేవాడూ కాపాడేవాడూ ఆయనే; అలాంటి సంకల్పాలను కోరుకునే వారందరికీ అవి అనుగ్రహించబడవు.

ఈ విధంగా ఆత్మ మూడవదీ చివరిదీ అయిన మానసిక ప్రార్థనను చేరుకుంటుంది. అందులో, తన అపరిపూర్ణ వాచిక ప్రార్థనలో పడిన శ్రమలకు ప్రతిఫలాన్ని పొందుతుంది. అప్పుడు విశ్వాసపూర్వక ప్రార్థన అనే పాలను ఆస్వాదిస్తుంది. తనను తాను అధిగమించి—అంటే ఇంద్రియాల స్థూల ప్రేరణలకు అతీతంగా ఎదిగి—దేవదూతల వంటి మనస్సుతో, ప్రేమ బలంతో దేవునితో ఐక్యమవుతుంది; ఆలోచనా వెలుగులో చూస్తుంది, తెలుసుకుంటుంది, సత్యాన్ని వస్త్రంగా ధరిస్తుంది. ఆ ఆత్మ దేవదూతలకు సోదరి అవుతుంది; శిలువవేయబడిన ఆకాంక్ష అనే బల్లపై తన వరునితో ఉంటుంది; దేవుని ఘనతను, ఆత్మల రక్షణను కోరడంలో ఆనందిస్తుంది. ఎందుకంటే, ఇందుకోసమే నిత్య వరుడు శిలువపై అవమానకరమైన మరణం వైపు పరుగెత్తి, తండ్రికి విధేయతను, మన రక్షణను నెరవేర్చాడని ఆ ఆత్మ స్పష్టంగా చూస్తుంది. ఈ ప్రార్థన నిజంగా ఒక తల్లి; అది దేవుని ప్రేమ ద్వారా సద్గుణాలను గర్భంలో ధరించి, పొరుగువారి పట్ల ప్రేమలో వాటిని కంటుంది. మీరు ప్రేమను, విశ్వాసాన్ని, నిరీక్షణను, వినయాన్ని ఎక్కడ వ్యక్తపరుస్తారు? ప్రార్థనలో. ఎందుకంటే, మీరు ప్రేమించని దానిని వెదకడానికి ఎన్నడూ శ్రమపడరు; ప్రేమించేవారు తాము ప్రేమించే వారితో—అంటే దేవునితో—ఎల్లప్పుడూ ఐక్యంగా ఉండాలని కోరుకుంటారు. ప్రార్థన ద్వారా మీకు అవసరమైనదానిని ఆయనను అడుగుతారు; ఎందుకంటే మిమ్మల్ని మీరు తెలుసుకున్నప్పుడు—ఈ ఆత్మజ్ఞానంపైనే నిజమైన ప్రార్థన ఆధారపడి ఉంటుంది—మీ అవసరం ఎంత గొప్పదో గ్రహిస్తారు. మీ శత్రువులు మిమ్మల్ని చుట్టుముట్టి ఉన్నట్లు మీకు అనిపిస్తుంది: అవమానాలతోనూ వ్యర్థమైన సుఖాలను గుర్తుచేయడంతోనూ లోకం; ఎన్నో ప్రలోభాలతో అపవాది; ఆత్మకు వ్యతిరేకంగా గొప్ప తిరుగుబాటుతోనూ పోరాటంతోనూ శరీరం. మీకు మీరుగా ఉనికి లేనివారని మీరు గ్రహిస్తారు; అలా ఉనికి లేనివారు గనుక మీకు మీరు సహాయం చేసుకోలేరు. అందువల్ల, ఉనికి గలవాడూ, మీ ప్రతి అవసరంలో మీకు సహాయం చేయగలవాడూ, చేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నవాడూ అయిన ఆయన వద్దకు విశ్వాసంతో పరుగెత్తుతారు; నిరీక్షణతో ఆయన సహాయాన్ని అడిగి, దానికోసం ఎదురుచూస్తారు. మీరు ఎదురుచూస్తున్నది పొందాలనుకుంటే, ప్రార్థన ఈ విధంగా చేయాలి. ఈ రీతిగా దైవ మంచితనాన్ని ఆశ్రయించి మీరు అడిగే న్యాయమైన ఏదీ మీకు ఎన్నడూ నిరాకరించబడదు; కానీ వేరే విధంగా చేస్తే, మీకు లభించే ఫలం స్వల్పమే. మీ మనస్సాక్షిలో పశ్చాత్తాప వేదనను ఎక్కడ అనుభవిస్తారు? ప్రార్థనలో. అవమానాల సమయంలోనూ ఇతర బాధలలోనూ మిమ్మల్ని అసహనానికి గురిచేసే స్వార్థప్రేమను ఎక్కడ విడిచిపెట్టి, మీకు సహనాన్ని కలిగించే దైవప్రేమను ధరిస్తారు? శిలువవేయబడిన క్రీస్తు శిలువలో ఎక్కడ గర్విస్తారు? ప్రార్థనలో. దేవుని ఘనత కోసం, ఆత్మల రక్షణ కోసం మీ ప్రాణాన్ని అర్పించడానికి సిద్ధంగా ఉంటూ, కన్యాత్వ పరిమళాన్ని, వేదసాక్షి మరణం పట్ల ఆకాంక్షను ఎక్కడ పీల్చుకుంటారు? ఈ మధురమైన తల్లి అయిన ప్రార్థనలో. ఇదే మీ నియమావళిని ఆచరించేలా మిమ్మల్ని చేస్తుంది; మీ వ్రతస్వీకార సమయంలో చేసిన మూడు గంభీర వ్రతాలను మీ హృదయంలోనూ మనస్సులోనూ ముద్రించి, మరణం వరకు వాటిని పాటించాలనే కోరిక ముద్రను అక్కడ నిలుపుతుంది. ఇది తోటి సృష్టిప్రాణులతో సంభాషణ నుండి మిమ్మల్ని విడిపించి, మీ సృష్టికర్తతో సంభాషణను ప్రసాదిస్తుంది; మీ హృదయమనే పాత్రను వినయశీలుడైన గొర్రెపిల్ల రక్తంతో నింపి, దానికి అగ్నిజ్వాలల కిరీటం పెడుతుంది; ఎందుకంటే ఆ రక్తం ప్రేమజ్వాలతో చిందించబడింది.

ఆత్మ దేవదూతల ఆహారంతో—అంటే దేవుని కోసం పవిత్రమైన, నిజమైన ఆకాంక్షతో—తనను తాను ఎంతగా పోషించుకుంటుందో, అంతగా ఈ ప్రార్థన అనే తల్లిని పరిపూర్ణంగా స్వీకరించి ఆస్వాదిస్తుంది. నేను చెప్పినట్లుగా, అత్యంత మధురమైన శిలువ అనే బల్లపై ఆ ఆహారాన్ని స్వీకరించడానికి ఆత్మ ఉన్నతంగా ఎదుగుతుంది. అందుకే మీరు దేవదూతల ఆహారంతో పోషింపబడటాన్ని చూడాలని కోరుకుంటున్నానని మీతో అన్నాను. ఎందుకంటే, అలా కాకుండా మీరు పవిత్ర సన్యాస జీవితంలో శిలువవేయబడిన క్రీస్తుకు సమర్పించబడిన నిజమైన వధువు కాగలరని నాకు అనిపించడం లేదు. కాబట్టి, దేవుని దృష్టిలో అమూల్యమైన రత్నంగా మిమ్మల్ని నేను చూడగలిగేలా జీవించండి. మీ సమయాన్ని వృథా చేస్తూ తిరగకండి. మీ వరుని మధురమైన రక్తంలో స్నానం చేసి, అందులో మునిగిపోండి. ఇక మరేమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.       పైకి

ఫ్లోరెన్స్‌లో ఉన్న చిన్నారి నాన్నాకు—బెనిన్‌కాసా కుమార్తె, తన అన్నకూతురు

బాల్యసహజమైన ఊహాసరళతతోనూ, మృదువైన అధికార స్వరంతోనూ కూడిన ఈ చిన్న ఉత్తరం ఆప్యాయంగా, సరదాగా సాగుతుంది. మేనత్తగా ఉండటంలోని అన్ని ఆనందాలనూ కతరీన ఆస్వాదించారని నమ్మడానికి ఇది మనల్ని ప్రోత్సహిస్తుంది. వయస్సు పెరుగుతున్నకొద్దీ ఆమెను అల్లుకున్న అనేక ఆధ్యాత్మిక బంధాలు, సహజమైన ఏ అనురాగ బంధాన్నీ బలహీనపరచలేదని తెలిపే ఇతర సూచనలు కూడా మనకు ఉన్నాయి. నిజానికి, సాధ్యమైనప్పుడల్లా కతరీన ప్రతి సహజ బంధాన్నీ ఆధ్యాత్మిక బంధంగా మళ్లీ మలిచారు; ఇది అంత సర్వసాధారణమైన సాధన కాదు. పెద్దదైన బెనిన్‌కాసా కుటుంబంలో ఆమె చుట్టూ ఎందరో పిల్లలు పెరిగారనడంలో సందేహం లేదు. 1374లో ప్లేగు వ్యాపించిన సమయంలో, లాపా తన ఇంట్లోనే పదకొండుగురు మనుమలను పెంచుతున్నారని మనకు తెలుసు. వారిలో ఎనిమిదిమంది ఆ మహమ్మారికి బలయ్యారు. కతరీన తన స్వహస్తాలతో వారికి సమాధి చేస్తూ, ఒక్కొక్కరిని విశ్రాంతికి అప్పగించేటప్పుడు, “కనీసం ఈ బిడ్డను మాత్రం నేను కోల్పోను” అని చెప్పిన దృశ్యం మనకు కనిపిస్తుంది. ఈ ఉత్తరం అందుకున్న చిన్నారి నాన్నా గురించి మనకు మరేమీ తెలియదు; మనం ఇంతకుముందు చూసినట్లుగా, ఫ్లోరెన్స్‌కు తరలివెళ్లిన ఆమె అన్నయ్య కుమార్తె అన్న విషయం మాత్రమే తెలుసు.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధురమైన యేసుక్రీస్తులో అత్యంత ప్రియమైన కుమార్తెకు: యేసుక్రీస్తు సేవకులకు సేవకురాలినీ దాసినీ అయిన కతరీనను నేను. సిలువవేయబడిన క్రీస్తుకు నీవు నిజమైన వధువుగా ఉండాలనీ, మధురమైనవాడూ మహిమగలవాడూ అయిన ఈ వరుణ్ణి పొందడానికి నీకు అడ్డువచ్చే ప్రతిదాని నుండీ నీవు దూరంగా పారిపోవాలనీ కోరుకుంటూ, ఆయన అమూల్య రక్తంలో నీకు వ్రాస్తున్నాను. అయితే, నూనెతో నిండిన దీపాలు చేతబట్టి, వాటిలో వెలుగు కలిగివుండి, క్రీస్తుకు అంకితమైన ఆ వివేకవంతులైన కన్యలలో నీవు ఒకరిగా ఉంటేనే ఇలా చేయగలవు. కాబట్టి చూడు, నీవు క్రీస్తుకు వధువుగా ఉండాలనుకుంటే, నీకు దీపమూ, నూనెయూ, వెలుగూ ఉండాలి. నా కుమార్తె, దీని అర్థమేమిటో నీకు తెలుసా? దీపం అంటే మన హృదయం; ఎందుకంటే హృదయాన్ని దీపంలా మలచుకోవాలి. దీపం పైభాగంలో వెడల్పుగానూ, క్రిందిభాగంలో సన్నగానూ ఉండటం నీవు చూస్తావు. హృదయం కూడా అలాగే రూపొందించబడింది. అంటే, పవిత్రమైన ఆలోచనలతో, పవిత్రమైన ఊహలతో, నిరంతర ప్రార్థనతో దానిని ఎల్లప్పుడూ పైవైపు విశాలంగా ఉంచుకోవాలి; దేవుని వరాలను, ముఖ్యంగా మనలను వెలపెట్టి కొన్న రక్తమనే వరాన్ని ఎల్లప్పుడూ జ్ఞాపకంలో నిలుపుకోవాలి. ఎందుకంటే, నా కుమార్తె, ధన్యుడైన క్రీస్తు మనలను బంగారంతోనో, వెండితోనో, ముత్యాలతోనో, ఇతర అమూల్య రత్నాలతోనో కొనలేదు; కాదు, ఆయన తన అమూల్య రక్తంతో మనలను కొన్నాడు. అందువల్ల అంత గొప్ప వరాన్ని ఎన్నడూ మరచిపోకుండా, పవిత్రమైన, మధురమైన కృతజ్ఞతతో ఎల్లప్పుడూ మన కళ్లముందు ఉంచుకోవాలి. దేవుడు మనలను ఎంత అపరిమితంగా ప్రేమిస్తున్నాడో గ్రహించాలి: మనకు కృపాజీవితాన్ని ప్రసాదించడానికి, తన ఏకజనిత కుమారుణ్ణి సిలువపై అవమానకరమైన మరణానికి అప్పగించడానికి కూడా ఆయన వెనుకాడలేదు.

దీపం క్రిందిభాగంలో సన్నగా ఉంటుందని నేను చెప్పాను; మన హృదయమూ అలాగే ఉండాలి. అంటే, ఈ భూసంబంధమైన విషయాల పట్ల హృదయం సంకుచితంగా ఉండాలి—వాటిని మితిమీరి కోరుకోకూడదు, ప్రేమించకూడదు; దేవుడు మనకు ఇవ్వదలచిన దానికంటే ఎక్కువ కోసం ఆరాటపడకూడదు. బదులుగా, మనకు ఏ లోటూ లేకుండా ఆయన ఎంత ప్రేమగా సమకూరుస్తున్నాడో గ్రహించి, ఎల్లప్పుడూ ఆయనకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుకోవాలి.

ఈ విధంగా మన హృదయం నిజంగా ఒక దీపమవుతుంది. అయితే, నా కుమార్తె, లోపల నూనె లేకపోతే ఇది సరిపోదని ఆలోచించు. నూనె అంటే గాఢమైన వినయమనే ఆ మధురమైన చిన్న సద్గుణం. ఎందుకంటే క్రీస్తు వధువు వినయంతో, సౌమ్యతతో, సహనంతో ఉండటం తగినది; ఆమెకు ఎంత సహనం ఉంటుందో అంత వినయం ఉంటుంది, ఎంత వినయం ఉంటుందో అంత సహనం ఉంటుంది. అయితే మన గురించి మనకు నిజమైన అవగాహన ఉంటేనే ఈ వినయమనే సద్గుణాన్ని పొందగలం. మన దైన్యాన్నీ బలహీనతనూ తెలుసుకోవాలి; మనంతట మనం ఏ సత్కార్యమూ చేయలేమనీ, ఏ సంఘర్షణ నుండీ బాధ నుండీ తప్పించుకోలేమనీ తెలుసుకోవాలి. ఎందుకంటే మనకు శారీరక రుగ్మత ఉన్నా, మనస్సులో బాధ లేదా సంఘర్షణ ఉన్నా, దాని నుండి తప్పించుకోలేము, దానిని తొలగించుకోలేము—అలా చేయగలిగితే దాని నుండి వెంటనే తప్పించుకునేవాళ్లమే. కాబట్టి మనంతట మనం అపకీర్తి, దైన్యం, దుర్గంధం, బలహీనత, పాపాలు తప్ప మరేమీ కాదన్నది పూర్తిగా నిజం. అందువల్ల మనం ఎల్లప్పుడూ తగ్గించుకొని వినయంగా ఉండాలి. అయితే మన గురించి మనకున్న ఇటువంటి అవగాహనలోనే పూర్తిగా నిలిచిపోవడం మంచిది కాదు. ఎందుకంటే ఆత్మ అలసటలోనూ అయోమయంలోనూ పడిపోతుంది; అయోమయం నుండి నిరాశలో పడిపోతుంది. అందుకే మనలను అయోమయంలో పడవేసి, ఆ తరువాత నిరాశలోకి నెట్టడం కంటే అపవాదికి మరేదీ ఎక్కువ ఇష్టంగా ఉండదు. కాబట్టి దేవునిలోనే ఉన్న ఆయన మంచితనాన్ని గురించిన అవగాహనలో మనం నిలిచి ఉండాలి. ఆయన తన స్వరూపంలోనూ పోలికలోనూ మనలను సృష్టించాడనీ, నరావతారమెత్తిన మధుర ప్రభువైన తన ఏకజనిత కుమారుని రక్తం ద్వారా కృపలో మనలను మళ్లీ సృష్టించాడనీ గ్రహించాలి; దేవుని మంచితనం మనలో ఎంత నిరంతరంగా పనిచేస్తోందో ఆలోచించాలి. అయితే చూడు, దేవుని గురించిన ఈ అవగాహనలోనే పూర్తిగా నిలిచిపోవడం కూడా మంచిది కాదు. ఎందుకంటే ఆత్మ మితిమీరిన ఆత్మవిశ్వాసంలోనూ గర్వంలోనూ పడిపోతుంది. కాబట్టి ఈ రెండింటినీ కలిపి ఉంచుకోవడం మనకు తగినది—అంటే, దేవుని మంచితనాన్ని గురించిన పవిత్రమైన అవగాహనలోనూ, మన గురించి మనకున్న అవగాహనలోనూ నిలిచి ఉండాలి. అప్పుడు మనం వినయంతో, సహనంతో, సౌమ్యతతో ఉంటాము; ఈ విధంగా మన దీపంలో నూనె ఉంటుంది.

ఇక మనకు వెలుగు కూడా ఉండాలి—లేకపోతే అది సరిపోదు. ఈ వెలుగు అతి పవిత్రమైన విశ్వాసపు వెలుగై ఉండాలి. అయితే క్రియలు లేని విశ్వాసం మృతమైనదని పునీతులు చెబుతున్నారు. కాబట్టి మన విశ్వాసం సజీవమైనదిగా గానీ పవిత్రమైనదిగా గానీ కాక, మృతమైనదిగా ఉండవచ్చు. అందువల్ల మనం ఎల్లప్పుడూ సద్గుణాలను ఆచరించడానికి కృషిచేయాలి; మన పిల్లచేష్టలనూ వ్యర్థమైన ఆడంబరాలనూ విడిచిపెట్టాలి. ఇకపై లోకసంబంధమైన అమ్మాయిల్లా కాకుండా, సిలువవేయబడిన క్రీస్తుకు అంకితమైన నమ్మకమైన వధువుల్లా ప్రవర్తించాలి. ఈ విధంగా మనకు దీపమూ, నూనెయూ, వెలుగూ ఉంటాయి.

ఈ వివేకవంతులైన కన్యలు ఐదుగురని సువార్త చెబుతోంది. అందుకే నేను నీతో చెబుతున్నాను: మనలో ప్రతి ఒక్కరిలోనూ ఐదుగురు ఉండాలి—లేకపోతే మనం నిత్యజీవపు వివాహవిందులో ప్రవేశించలేము.

ఈ ఐదుగురు అంటే, మన ఐదు శారీరక ఇంద్రియాలను అదుపులో ఉంచుకొని, వాటి వాంఛలను అణచుకోవాలని అర్థం. వాటన్నిటి ద్వారా గానీ వాటిలో కొన్నిటి ద్వారా గానీ మితిమీరిన సుఖాన్ని లేదా ఆనందాన్ని పొందుతూ, వాటితో మనం ఎన్నడూ పాపం చేయని విధంగా ఉండాలి. ఈ విధంగా, మన ఐదు ఇంద్రియాలను వశపరచుకున్నప్పుడు, మనం ఐదుగురమవుతాము.

అయితే, ఆ మధుర వరుడైన క్రీస్తు తన వధువుల విషయంలో ఎంత ఈర్ష్య కలిగి ఉంటాడో నేను నీకు చెప్పలేనంత అని గుర్తుంచుకో! కనుక నీవు ఆయనకంటే మరెవరినైనా ఎక్కువగా ప్రేమిస్తున్నట్లు ఆయన చూస్తే, వెంటనే నీపై కోపపడతాడు. నీవు నిన్ను సరిదిద్దుకోకపోతే, మచ్చలేని గొర్రెపిల్లయైన క్రీస్తు తన విశ్వాసపాత్రులందరికీ ఏర్పాటు చేసే వివాహ విందులో ప్రవేశించడానికి నీకు తలుపు తెరవబడదు. బదులుగా, ఆ ఐదుగురు అవివేక కన్యలవలె మనమూ చెడ్డ స్త్రీలుగా వెళ్లగొట్టబడతాము. వారు తమ శరీర పవిత్రతను, కన్యత్వాన్ని మాత్రమే వ్యర్థంగా గొప్పచేసుకుంటూ, పంచేంద్రియాల కలుషితం ద్వారా తమ ఆత్మ కన్యత్వాన్ని కోల్పోయారు. ఎందుకంటే వారు తమతో వినయమనే నూనెను తీసుకురాలేదు; అందువల్ల వారి దీపాలు ఆరిపోయాయి. అందుకే వారితో ఇలా చెప్పబడింది: “ఇక్కడినుండి వెళ్లి నూనె కొనుక్కోండి.” ఈ సందర్భంలో నూనె అంటే మనుషుల ముఖస్తుతులు, పొగడ్తలు; ఎందుకంటే లోకంలోని ముఖస్తుతి చేసేవారూ, పొగిడేవారూ అందరూ ఈ నూనెను అమ్ముతారు. అది వారితో ఇలా చెప్పినట్లే: “మీ కన్యత్వంతోను, మీ సత్కార్యాలతోను నిత్యజీవాన్ని కొనుక్కోవాలని మీరు కోరుకోలేదు; కాదు, మీరు మనుషుల పొగడ్తలను కొనుక్కోవాలని కోరుకున్నారు; మనుషుల పొగడ్తలు పొందడానికే మీరు కార్యాలు చేశారు. ఇప్పుడు వెళ్లి పొగడ్తలు కొనుక్కోండి; ఎందుకంటే మీరు ఇక్కడ ప్రవేశించరు.” కాబట్టి, నా కుమార్తె, మనుషుల పొగడ్తల విషయంలో జాగ్రత్తగా ఉండు; నీవు చేసే ఏ పనికైనా ప్రశంసను కోరుకోకు. అలా కోరుకుంటే, తరువాత నీకు నిత్యజీవపు తలుపు తెరవబడదు.

కాబట్టి, ఇదే శ్రేష్ఠమైన మార్గమని ఆలోచించి, సిలువ వేయబడిన క్రీస్తుకు నీవు నిజమైన వధువుగా ఉండాలని నేను కోరుకుంటున్నానని చెప్పాను; అలా ఉండటానికి నీవు ఎంతగానో కృషి చేయాలని నిన్ను వేడుకుంటున్నాను, ఆజ్ఞాపిస్తున్నాను కూడా. నీకు ఇక మరేమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండు. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.       పైకి

సమర్పిత జీవితంపై లేఖలు

కతరీన చరిత్రలో కతోలిక సభకు చెందిన గొప్ప తపస్వులలో ఒకరిగా ప్రసిద్ధి చెందింది; శరీర నిగ్రహం పట్ల ఆమె అంతరంగ దృక్పథాన్ని ఈ లేఖలు చూపిస్తాయి. ప్రజలు తమ పాపాన్ని గుర్తించి ఒప్పుకునేలా చేయడమనే ప్రమాదభరితమైన బాధ్యతను నిరంతరం చేపట్టడానికి దేవుని పిలుపు, తన సహజ సామర్థ్యాల ప్రేరణ పొందిన స్త్రీ ఆమె; ఆ బాధ్యతను నిర్వర్తించడంలో అవసరమైన రక్షణల గురించి ఆమె అవగాహనను ఈ లేఖలు మనకు తెలియజేస్తాయి.

ఈ రెండు లేఖలూ సన్యాసులకు వ్రాయబడినవే. ఫాదర్ విలియం ఫ్లీట్ ఒక ఆంగ్లేయుడు. యౌవనంలో ఇటలీ గుండా ప్రయాణిస్తూ ఆ దేశానికి ఆకర్షితుడై, తన మిగిలిన జీవితమంతా లెచ్చేటో అడవిలోని ఒక ఏకాంతవాసి కుటీరంలో గడిపాడు. ఆనాటి చరిత్ర వృత్తాంతాలు ఆయన వ్యక్తిత్వానికి సంబంధించిన కొన్ని ఆసక్తికరమైన ఇతర కోణాలను వెల్లడిస్తాయి. తన కఠోర తపస్సుకు, జీవిత పవిత్రతకు ప్రసిద్ధి చెందిన ఆయన, ఎంతో అసహనం, కొంత అసహిష్ణుత కూడా కలిగిన వ్యక్తి; తోటి ఏకాంతవాసులలో తప్పులెంచుతూ విమర్శించేవాడు. కతరీన ఆయనకు వ్రాస్తూ, తాపస జీవితంలోని ప్రమాదాలను ఏమాత్రం కనికరం లేకుండా విశ్లేషిస్తుంది; ఆమె పదునైన మాటలు చదివిన తరువాత, ఒక వ్యక్తిలో తానే నీతిమంతుడననే భావన ఎంతో మిగిలి ఉండదనిపిస్తుంది. అయితే, కొద్దిసేపటిలోనే ఆమె ఆయనను తనతోపాటు పరిపూర్ణ జీవితాన్ని గాఢంగా ధ్యానించే స్థాయికి ఎత్తుతుంది. దేవుని నిజమైన సేవకుడు అన్నిరకాల, అన్ని స్థితులలోని ప్రజలను చూసే ఉదారమైన ప్రేమాదయల దృక్పథాన్ని—తప్పులెంచని, వినయపూర్వకమైన, ఆనందభరితమైన దృక్పథాన్ని—ఆమె అసాధారణ సౌందర్యం గల మాటలలో వర్ణిస్తుంది: “అటువంటి వ్యక్తి తాను చూసే ప్రతిరకమైన వ్యక్తిని బట్టి ఆనందిస్తూ ఇలా అంటాడు: నిత్య తండ్రీ, నీ గృహంలో అనేక నివాసాలు ఉన్నందుకు నీకు కృతజ్ఞతలు…. అందరూ ఒకే మార్గంలో నడవడాన్ని చూడటం కంటే, మనుషుల మధ్య ఉన్న భేదాలను బట్టి అతడు మరింత ఆనందిస్తాడు; ఎందుకంటే అలా అతనికి దేవుని మంచితనపు గొప్పతనం మరింత స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. అతడు ప్రతిదానిలోనూ గులాబీల పరిమళాన్ని పొందుతాడు.”

సిస్టర్ డానియెల్లాకు రాసిన లేఖలో కేథరిన్ ఈ భావాలను మరింత విస్తరించి వివరిస్తుంది. ఈ “దేవుని గొప్ప సేవకురాలి” గురించి కేథరిన్ ఆమెకు రాసిన లేఖలు తెలియజేసే విషయాలు తప్ప మరేమీ తెలియదు. ఆ మహనీయురాలు ఆధ్యాత్మికంగా తనతో సమానులుగా భావించి లేఖలు రాసిన కొద్దిమందిలో డానియెల్లా ఒకరు అనే వాస్తవం నుంచి కొంత ఊహించవచ్చు. ఫాదర్ విలియమ్‌కు రాసిన లేఖలోని విషయాలను ఆమె డానియెల్లాకు మళ్లీ చెబుతుంది—నిజానికి, సమర్పిత జీవితం గడిపే వారందరికీ అటువంటి హెచ్చరికలు అవసరమే—ఆ తరువాత, ఇక్కడ ఇచ్చిన లేఖలోని మిగిలిన భాగంలో, ప్రేమ తన కార్యాన్ని పరిపూర్ణంగా నెరవేర్చిన ఉన్నత పరిపూర్ణతా స్థాయులను చర్చిస్తుంది. తానూ డానియెల్లా పాటించాలని ఆమె కోరుకునేవి రెండు విషయాలు: మొదటిది, ఇతరులలో తప్పులు వెదికే ఆలోచనలకు దూరంగా ఉండటం. “మన తోటి మానవుల మనసులపై తీర్పు తీర్చవద్దు; వాటిపై తీర్పు తీర్చవలసింది దేవుడు మాత్రమే.” ఆత్మలకు ఆధ్యాత్మిక స్వస్థత చేకూర్చే తన మహత్తర పరిచర్యలో తాను అనుసరించే పద్ధతికి కీలకమైన సూత్రాన్ని ఆమె ఇక్కడ మనకు అందిస్తుంది: “ఇతరుల లోపాలను దేవుడు మనకు చూపిస్తున్నట్లు అనిపించినప్పుడు, మరింత జాగ్రత్తగా ఉండు—ఎందుకంటే నీ తీర్పు తప్పు కావచ్చు. నీ పెదవులపై మౌనం నిలిచి ఉండనివ్వు. నీవు ఇతరులకు ఏ దుర్గుణాన్ని ఆపాదించినా, నిజమైన వినయంతో వెంటనే దానిని వారికీ నీకూ ఆపాదించుకో. ఆ దుర్గుణం నిజంగా ఒక వ్యక్తిలో ఉంటే, తనను ఇంత సౌమ్యంగా అర్థం చేసుకున్నారని గ్రహించి, ఆ వ్యక్తి తనను తాను మరింత బాగా సరిదిద్దుకుంటారు; నీవు వారికి చెప్పాలనుకున్న విషయాన్ని వారే తమంతట తాము చెబుతారు.”—కేథరిన్ డానియెల్లాకు నొక్కిచెప్పే మరో అంశం, వారిద్దరూ ఏ తపశ్చర్యా జీవితానికి పిలువబడ్డారని ఆమె దృఢంగా విశ్వసిస్తుందో, ఆ జీవితానికి ఉన్నది ద్వితీయ ప్రాధాన్యమే అన్నది. “ప్రాయశ్చిత్తమూ శరీరాన్ని కఠినంగా అదుపులో ఉంచుకోవడమూ మంచివే; కానీ వాటిని ప్రతి ఒక్కరికీ వర్తించే నియమంగా నా ముందు ఉంచవద్దు. మనకోసమైనా ఇతరులకోసమైనా ప్రాయశ్చిత్తాన్ని పునాదిగా చేసుకుంటే … మనం అవివేకులమై, తప్పులు వెదికే వైఖరిలో పడిపోయి, అలసిపోయి, ఎంతో చేదు మనస్కులమవుతాం: ఎందుకంటే అనంతమైన ప్రేమస్వరూపుడైన దేవునికి మనం ఒక సంపూర్ణంగా ముగిసిన కార్యాన్ని సమర్పించాలని ప్రయత్నిస్తాం; కానీ ఆయన మననుంచి కోరేది అనంతమైన ఆకాంక్షను మాత్రమే.” నిశ్చయంగా, ఈ చివరి భావనలో కేథరిన్ ఒక్క క్షణంలోనే అత్యున్నతమైన ఆధ్యాత్మిక అంతర్దృష్టిని పొందింది.

అతీంద్రియ మానసిక పరిశోధనా సంఘాలు ఈ విషయంపై ఆసక్తి చూపడానికి ఎంతో ముందే, దూరంలో ఉన్నవారి ఆలోచనలను నేరుగా గ్రహించడం గురించి పునీతులకు పూర్తిగా తెలుసు. ఇతరుల కోసం మధ్యస్థ ప్రార్థన చేసే దేవుని సేవకురాలెవరికైనా, తాను ప్రార్థించే వారి స్థితి గురించి మార్మికమైన, ప్రత్యక్షమైన జ్ఞానం ఉంటుందని కేథరిన్ సహజంగానే భావిస్తుంది. ఆ తరువాత, ఇటువంటి జ్ఞానాన్ని ఏ పరిమితులలో విశ్వసించవచ్చో డానియెల్లాను హెచ్చరిస్తుంది. వేరే పదజాలం వాడినప్పటికీ, ఏ ఆధునిక వ్యక్తికీ తీసిపోని వివేకంతో ఆమె ఈ హెచ్చరిక చేసే ప్రశాంతమైన భాగాన్ని చదివితే కొందరు ఆధునిక మనస్తత్వవేత్తలు ఆశ్చర్యపడవచ్చు.

ఈ లేఖల సమూహం చివరలో ఉన్న చిన్న లేఖ ఒక గొప్ప ఏకాంతవాసినికి రాసినది కాదు; ఒక దర్జీ భార్యకు రాసినది. సరళమైన వారితో కేథరిన్ సరళంగా మెలిగేది; అయితే మొన్నా ఆగ్నేసె కూడా సిస్టర్ డానియెల్లాకు ఏమాత్రం తీసిపోకుండా సమర్పిత జీవితం గడపాలి. ఒకరికి దైనందిన జీవనం గురించి కేథరిన్ ఇచ్చిన సూటి సూచనలు, మరొకరికి చేసిన హితబోధలలో కనిపించే అదే ఆలోచనా స్పష్టతనూ సంయమనాన్నీ వెల్లడిస్తాయి. భక్తి ఆచరణల వల్ల కలిగే ఉద్వేగానికీ నిజమైన సమర్పణకూ మధ్య అవి దాదాపు ఒకే విధంగా తేడా చూపుతాయి.       పైకి

పునీత అగస్టీను ఏకాంతవాస సోదరుల సంఘానికి చెందిన ఇంగ్లండ్ సోదరుడు విలియమ్‌కు

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసుక్రీస్తునందు అత్యంత ప్రియమైన పుత్రుడా: యేసుక్రీస్తు సేవకులకు సేవకురాలినీ దాసురాలినీ అయిన కేథరిన్ అనే నేను, నిన్ను నిజమైన వెలుగులో చూడాలనే ఆకాంక్షతో ఆయన అమూల్య రక్తంలో నీకు రాస్తున్నాను. ఎందుకంటే వెలుగు లేకుండా మనం సత్యమార్గంలో నడవలేము; చీకటి నీడలలో నడుస్తాం. రెండు వెలుగులు అవసరం. మొదటిగా, గాలిలా గతించిపోయే ఈ లోకంలోని అశాశ్వతమైన విషయాలను తెలుసుకునేందుకు మనం వెలుగును పొందాలి. కానీ మన సొంత బలహీనతనూ, మన అవయవాలతో ముడిపడిన వక్ర నియమం వల్ల అది తన సృష్టికర్తపై తిరుగుబాటు చేయడానికి ఎంతగా మొగ్గుచూపుతుందో తెలుసుకోకపోతే, ఈ విషయాలను సరిగా తెలుసుకోలేము. హేతుబుద్ధిగల ప్రతి ప్రాణికీ, అది ఏ స్థితిలో ఉన్నప్పటికీ, దైవకృపను పొందాలన్నా, నిష్కళంక గొర్రెపిల్ల రక్తపు ఆశీర్వాదంలో పాలుపొందాలన్నా ఈ వెలుగు అవసరం. ఇది సాధారణంగా ప్రతి ఒక్కరికీ ఉండవలసిన సామాన్య వెలుగు; ఎందుకంటే ఇది లేనివారు శిక్షావిధికి లోనైన స్థితిలో ఉంటారు. కారణం ఇదే: వెలుగు లేనందువల్ల వారు కృపాస్థితిలో ఉండరు; ఎందుకంటే తప్పులోని చెడును గానీ, దానికి కారకులు ఎవరనేది గానీ తెలియనివారు దానిని తప్పించుకోలేరు, దాని మూలకారణాన్ని ద్వేషించలేరు. అలాగే మంచినీ, మంచికి మూలకారణమైన సద్గుణాన్నీ తెలియనివారు ఆ మంచిని ప్రేమించలేరు, ఆశించలేరు.

సాధారణ జ్యోతిని పొందినందుకే ఆత్మ సంతృప్తిపడి ఆగిపోకూడదు; అంతేకాదు, అది పూర్ణ ఉత్సాహంతో పరిపూర్ణ జ్యోతి వైపు సాగిపోవాలి. ఎందుకంటే మనుష్యులు ఆరంభంలో పరిపూర్ణులుగా కాక అపరిపూర్ణులుగా ఉంటారు కాబట్టి, వారు జ్యోతిలో ముందుకు సాగుతూ పరిపూర్ణతను చేరుకోవాలి. ఈ పరిపూర్ణ జ్యోతిలో రెండు రకాల పరిపూర్ణులు నడుస్తారు. కొందరు తమ శరీరాన్ని పూర్తిగా అదుపులో ఉంచడానికి తమను తాము అంకితం చేసుకొని, ఎంతో కఠినమైన తపస్సు చేస్తారు; శరీరం వివేచనకు వ్యతిరేకంగా తిరుగుబాటు చేయకుండా ఉండేందుకు, వారు తమ సొంత చిత్తాన్ని నిర్మూలించడం కంటే తమ శరీరాన్ని నిగ్రహించడంపైనే తమ కోరికనంతా నిలిపారు. వీరు పశ్చాత్తాప తపస్సు అనే బల్ల వద్ద ఆహారం పొందుతారు; వీరు మంచివారు, పరిపూర్ణులు. అయితే, వారు గొప్ప వినయాన్ని కలిగి ఉండి, మనుష్యుల చిత్తానుసారం కాక దేవుని చిత్తానుసారమే తీర్పు చేయడానికి తమను తాము పూర్తిగా మలచుకోకపోతే, తమ మార్గంలో నడవనివారికి తామే న్యాయనిర్ణేతలై, తరచుగా తమ పరిపూర్ణతకు హాని కలిగించుకుంటారు.

తమ సొంత చిత్తాన్ని నిర్మూలించడం కంటే తమ శరీరాన్ని నిగ్రహించడంపైనే ఎక్కువ ఆలోచనను, కోరికను నిలిపినందున వారికి ఇలా జరుగుతుంది. ఇలాంటివారు ఎల్లప్పుడూ తమకు అనుకూలమైన సమయాలను, ప్రదేశాలను, మానసిక ఓదార్పులను ఎంచుకోవాలనుకుంటారు; అలాగే, లోకంలో ఎదురయ్యే శ్రమలను, అపవాదితో చేసే తమ పోరాటాలను కూడా తామే ఎంచుకోవాలనుకుంటారు. ఆధ్యాత్మిక స్వచిత్తం అని పిలువబడే తమ సొంత చిత్తానికే లోబడి మోసపోతూ, తమను తాము వంచించుకుంటూ ఇలా అంటారు: “నాకు ఈ ఓదార్పు కావాలి గాని, ఈ దాడులూ అపవాదితో ఈ పోరాటాలూ వద్దు; ఇది నా కోసం కాదు, దేవునికి ప్రీతికరంగా ఉండటానికి, ఆయనను మరింత సంపూర్ణంగా పొందటానికే. ఎందుకంటే, ఆ మార్గంలో కంటే ఈ మార్గంలో నేను ఆయనను మరింత బాగా పొందుతున్నట్లు నాకు అనిపిస్తోంది.” ఇలా అనేకసార్లు ఆత్మ బాధలోను అలసటలోను పడిపోతుంది; వాటివల్ల తనను తానే భరించలేని స్థితికి చేరుకొని, ఈ విధంగా తన పరిపూర్ణ స్థితికి హాని కలిగించుకుంటుంది. గర్వపు వాసన దానికి అంటుకుంటుంది, కాని అది దీనిని గ్రహించదు. ఎందుకంటే, అది నిజంగా వినయంతో ఉండి, మితిమీరిన ఆత్మవిశ్వాసం లేకుండా ఉంటే, మధురమైన ఆదిసత్యం మన పరిపూర్ణతకు అవసరమైన విధంగా పరిస్థితులను, సమయాన్ని, ప్రదేశాన్ని, ఓదార్పును, శ్రమను అనుగ్రహిస్తుందని, ఆత్మ ఏ పరిపూర్ణత కోసం ఎన్నుకోబడిందో దానిని ఆ ఆత్మలో నెరవేర్చడానికే ఇవన్నీ ఇస్తుందని స్పష్టంగా గ్రహించేది. ప్రతిదీ ప్రేమ మూలంగానే ఇవ్వబడుతుందని, అందువల్ల ప్రేమతోనే ఇవ్వబడుతుందని అది గ్రహించేది.

ఈ మధురమైన, మహిమాన్వితమైన జ్యోతిలో నిలిచియుండే రెండవ రకానికి చెందినవారిలా, సమస్తాన్ని గౌరవభక్తులతో స్వీకరించాలి. వారు ఏ పరిస్థితిలో ఉన్నా పరిపూర్ణులుగా ఉంటారు; దేవుడు అనుమతించినంతవరకు, సమస్తాన్నీ తగిన గౌరవభక్తులతో చూస్తూ, లోకంలో బాధలకు, అపనిందలకు, తమకు లభించే ఓదార్పులను కోల్పోవడానికి తాము పాత్రులమని భావిస్తారు. తాము బాధలకు పాత్రులమని భావించినట్లే, బాధ అనంతరం వచ్చే ప్రతిఫలానికి తాము అపాత్రులమని భావిస్తారు. మన మేలును తప్ప మరేదీ కోరని, మనం తనలో పవిత్రపరచబడాలని కోరుతూ అందుకోసం తన వరాలను అనుగ్రహించే దేవుని నిత్య చిత్తాన్ని వీరు ఈ జ్యోతిలో తెలుసుకొని, రుచిచూశారు. ఆత్మ ఈ చిత్తాన్ని తెలుసుకున్నప్పుడు, దానినే వస్త్రంగా ధరించుకుంటుంది; దేవుని నామ మహిమార్థం, స్తుత్యర్థం, తాను ఏ విధంగా ఎదగగలదో, తన స్థితిని పరిపూర్ణంగా ఎలా కాపాడుకోగలదో తెలుసుకోవడం తప్ప మరేదీ పట్టించుకోదు. అందువల్ల, తన దృష్టి కేంద్రమైన సిలువవేయబడిన క్రీస్తు వైపు తన మనోనేత్రాన్ని తెరుస్తుంది. ఆయనే పరిపూర్ణులకూ అపరిపూర్ణులకూ నియమం, మార్గం, బోధ. తనకు పరిపూర్ణతను గురించిన బోధను అందించే ప్రేమమయుడైన గొర్రెపిల్లను అది చూస్తుంది; ఆ బోధను చూసి దానిని ప్రేమిస్తుంది.

పరిపూర్ణత అంటే ఇదే: దేవుని కుమారుడైన వాక్కు, దేవుని ఘనత కోసం, మన రక్షణ కోసం గల పవిత్రమైన ఆకాంక్ష అనే బల్ల వద్ద ఆహారం పొందాడు; ఈ ఆకాంక్షతోనే, ఏ కష్టాన్నీ ఏ శ్రమనూ తప్పించుకోకుండా, అవమానకరమైన సిలువ మరణం వైపు గొప్ప ఉత్సాహంతో పరుగెత్తాడు. ఆయన చేసిన మేళ్లను గుర్తించని మనుష్యులమైన మన కృతఘ్నతను, అజ్ఞానాన్ని చూసి గాని, యూదుల హింసను చూసి గాని, ప్రజల పరిహాసాన్ని, అవమానాలను, విమర్శలను చూసి గాని ఆయన వెనుకడుగు వేయలేదు. మనకు తన మార్గాన్ని, నియమాన్ని, బోధను నేర్పడానికి వచ్చిన మన సేనానిగా, నిజమైన వీరయోధునిగా ఆయన వాటన్నిటినీ భరించాడు; ప్రగాఢమైన ప్రేమతోను, పాపంపట్ల ద్వేషంతోను చిందించిన తన అమూల్య రక్తమనే తాళంచెవులతో ద్వారాన్ని తెరిచాడు. ఈ మధురమైన, ప్రేమమయమైన వాక్కు ఇలా పలుకుతున్నాడు: “ఇదిగో, నేను మీకు ఒక మార్గాన్ని ఏర్పరచాను; నా రక్తంతో ద్వారాన్ని తెరిచాను. కాబట్టి ఆ మార్గాన్ని అనుసరించడంలో నిర్లక్ష్యం చేయకండి. అజ్ఞానంతో ఆ మార్గాన్ని తెలుసుకోలేక, దానిని ఏర్పరచిన నా విధానానుసారం కాక మీ సొంత విధానానుసారం దానిని ఎంచుకోవాలని అహంకారంతో కోరుకుంటూ, స్వీయప్రేమలో కూర్చుండిపోకండి. లేచి నన్ను అనుసరించండి; ఎందుకంటే నా ద్వారా తప్ప ఎవరూ తండ్రి వద్దకు వెళ్లలేరు. నేనే మార్గమును, ద్వారమును.”

అప్పుడు ప్రేమలో మునిగి, ప్రేమతో పరితపించే ఆత్మ పవిత్ర వాంఛ అనే భోజనపీఠం వద్దకు పరుగెత్తుతుంది. ఆధ్యాత్మికమైనదైనా, లౌకికమైనదైనా తనకంటూ ఓదార్పును వెదకుతూ తనలో తన్ను చూసుకోదు. బదులుగా, ఈ వెలుగులోనూ జ్ఞానంలోనూ తన స్వీయ సంకల్పాన్ని పూర్తిగా నిర్మూలించుకున్న ఆత్మగా, ఏ వైపు నుంచి వచ్చినా ఏ కష్టాన్నీ తిరస్కరించదు. అంతేకాదు, శ్రమలోనూ, బాధలోనూ, అపవాది చేసే అనేక దాడుల్లోనూ, మనుషుల విమర్శల్లోనూ, సిలువ అనే భోజనపీఠంపై దేవుని ఘనత, మానవుల రక్షణ అనే ఆహారాన్ని వెదుకుతుంది. దేవుని నుంచిగాని, తోటి సృష్టిప్రాణుల నుంచిగాని ఏ ప్రతిఫలాన్నీ కోరదు. ఇలాంటివారు తమ సంతోషం కోసం దేవుణ్ణి సేవించరు; తమ ఇష్టాన్నో లాభాన్నో ఆశించి పొరుగువారికి సేవ చేయరు; నిర్మలమైన ప్రేమతోనే సేవ చేస్తారు. వారు తమ పాత స్వభావాన్ని, శరీర సంబంధమైన కోరికలను విడిచిపెట్టి, నూతన మానవుడైన మధుర యేసుక్రీస్తును ధరించి, ఆయనను ధైర్యంగా అనుసరిస్తూ తమను తాము మరచిపోతారు. పవిత్ర వాంఛ అనే భోజనపీఠం వద్ద ఆహారం పొందేవారు వీరే. శరీరాన్ని అణచి నిగ్రహించుకోవడం కంటే తమ స్వీయ సంకల్పాన్ని నిర్మూలించుకోవడంలోనే వీరికి ఎక్కువ ఆసక్తి ఉంటుంది. వారు శరీరాన్ని నిగ్రహించుకున్నది నిజమే; అయితే అది ప్రధాన లక్ష్యంగా కాదు, స్వీయ సంకల్పాన్ని నిర్మూలించుకోవడానికి సహాయపడే సాధనంగా మాత్రమే. ఎందుకంటే స్వీయ సంకల్పాన్ని నిర్మూలించుకోవడమే ప్రధాన లక్ష్యంగా ఉండాలి, ఉంటుంది కూడా. అప్పుడు అది సిలువ వేయబడిన క్రీస్తును అనుసరిస్తూ, ఆయన నామానికి ఘనతను, మహిమను, ఆత్మల రక్షణను వెదకడం తప్ప మరేదీ కోరదు, ఆశించదు. ఇలాంటివారు ఎల్లప్పుడూ శాంతితో, ప్రశాంతంగా ఉంటారు. వారిని ఎవరూ నొప్పించలేరు; ఎందుకంటే మనసు నొచ్చుకోవడానికి కారణమయ్యే స్వీయ సంకల్పాన్ని వారు విడిచిపెట్టారు. లోకమూ అపవాదీ వారిపై మోపగల హింసలన్నీ వారి పాదాల కిందనుంచి కొట్టుకుపోతాయి. వారు తీవ్రమైన వాంఛ అనే కొమ్మలను గట్టిగా పట్టుకొని నీటిలో నిలుస్తారు, కానీ మునిగిపోరు. ఇలాంటి వ్యక్తి ప్రతిదానిలోనూ ఆనందిస్తారు; దేవుని సేవకులకుగాని, వివేచనగల ఏ సృష్టిప్రాణికిగాని తామే న్యాయాధిపతిగా వ్యవహరించరు. అంతేకాక, తాము చూసే ప్రతి స్థితిలోనూ, ప్రతి రకమైన వ్యక్తిలోనూ ఆనందిస్తూ, “నిత్యపితా, నీ గృహంలో ఎన్నో నివాసాలు ఉన్నందుకు నీకు కృతజ్ఞతలు” అని అంటారు. అందరూ ఒకే మార్గంలో నడవడం చూసి పొందే ఆనందం కంటే, విభిన్న రకాల మనుషులను చూసి ఎక్కువగా ఆనందిస్తారు; ఎందుకంటే అలా దేవుని మంచితనం ఎంత గొప్పదో వారికి మరింత స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. వారు ప్రతిదానిలోనూ ఆనందిస్తూ, దానినుంచి గులాబీల పరిమళాన్ని పొందుతారు. ఏదైనా విషయం పాపమని స్పష్టంగా కనిపించినా, తామే న్యాయాధిపతిగా వ్యవహరించకుండా, నిజమైన పవిత్ర కనికరంతో దానిని చూస్తూ, “నేడు నీ వంతు; నన్ను కాపాడే దైవకృప లేకపోతే రేపు నా వంతు” అని అంటారు.

ఓ పవిత్ర మనస్కులారా! పవిత్ర వాంఛ అనే భోజనపీఠం వద్ద ఆహారం పొందుతూ, గొప్ప వెలుగును చేరుకొని పవిత్ర ఆహారంతో పోషణ పొందుతున్నవారలారా! గొర్రెపిల్ల ప్రేమ, దైవప్రేమ అనే మధురమైన వస్త్రాన్ని ధరించినవారలారా! దేవుని సేవకుల గురించైనా, లోక సేవకుల గురించైనా తప్పుడు తీర్పులను అంగీకరిస్తూ మీరు సమయాన్ని వృథా చేయరు. మీపైనైనా, ఇతరులపైనైనా చేసే ఏ విమర్శకూ మీరు నొచ్చుకోరు. దేవునిపట్ల, మీ పొరుగువారిపట్ల మీకున్న ప్రేమ క్రమబద్ధంగా నడిపించబడుతుంది; అది అదుపు తప్పినది కాదు. ప్రియాతిప్రియ కుమారుడా, వారి ప్రేమ ఇలా క్రమబద్ధంగా ఉన్నందున, ఇలాంటివారు తాము ప్రేమించేవారి వల్ల ఎన్నడూ నొచ్చుకోరు. బాహ్యంగా కనిపించేవి వారిపై ప్రభావం చూపవు; మనుషులచేత కాక, పవిత్రాత్మ చేత మాత్రమే నడిపించబడటానికి వారు తమను తాము సమర్పించుకున్నారు. కనుక చూడండి, వీరు ఈ జీవితంలోనే నిత్యజీవానికి హామీగా లభించిన వరాన్ని ఆస్వాదిస్తున్నారు.

మీరు, అవగాహనలేని ఇతర కుమారులు ఈ వెలుగును చేరుకోవాలని నేను కోరుతున్నాను; ఎందుకంటే మీలోనూ, ఇతరులలోనూ ఈ పరిపూర్ణత కొరవడిందని నేను చూస్తున్నాను. అది మీలో కొరవడకపోయి ఉంటే, మరొక వ్యక్తిని నడిపించి, అదుపు చేస్తున్నది సృష్టికర్త సంకల్పం కాదని, ఒక సృష్టిప్రాణి సంకల్పమేనని చెప్పేంతగా, నమ్మేంతగా మీరు విమర్శలోనూ, మనసు నొచ్చుకోవడంలోనూ, తప్పుడు తీర్పులోనూ పడిపోయేవారు కాదు. ప్రేమ అనే సాకుతో, సద్గుణపు పరిమళం అనే ముసుగులో, దేవుడు మిమ్మల్ని పిలిచిన పరిపూర్ణతకు మీరు హాని చేయడం చూసి నా ఆత్మ, నా హృదయం దుఃఖిస్తున్నాయి. అయినా, ఇవి ప్రభువు పొలంలో అపవాది నాటిన కలుపుమొక్కలే. మీ పొలాల్లో విత్తబడిన పవిత్ర వాంఛ, బోధ అనే విత్తనాలను అణచివేయడానికి వాడు ఇలా చేశాడు. కనుక ఇకపై అలా చేయకూడదని నిశ్చయించుకోండి; ఎందుకంటే దేవుడు తన కృపవల్ల మీకు గొప్ప వెలుగులను ప్రసాదించాడు: మొదటిది, లోకాన్ని తృణీకరించడం; రెండవది, శరీరాన్ని నిగ్రహించుకోవడం; మూడవది, దేవుని ఘనతను వెదకడం. ఆధ్యాత్మిక విషయాలలో స్వీయ సంకల్పాన్ని అనుసరించడం ద్వారా ఈ పరిపూర్ణతకు హాని చేయకండి. బదులుగా, తపస్సు అనే భోజనపీఠం నుంచి లేచి, దేవునిపట్ల వాంఛ అనే భోజనపీఠాన్ని చేరుకోండి. అక్కడ ఆత్మ తన స్వీయ సంకల్పం విషయంలో పూర్తిగా మరణించి, దేవుని ఘనత, ఆత్మల రక్షణ అనే ఆహారంతో బాధ లేకుండా పోషణ పొందుతూ, పరిపూర్ణతకు హాని చేయకుండా దానిలో ఎదుగుతుంది.

కాబట్టి, వెలుగు లేకుండా ఈ స్థితిని పొందలేమని పరిగణించి, మీకు ఆ వెలుగు లేదని గ్రహించి, మిమ్మల్ని నిజమైన, పరిపూర్ణమైన వెలుగులో చూడాలని నేను కోరుకున్నాననీ, ఇప్పటికీ కోరుకుంటున్నాననీ చెప్పాను. అందువల్ల, సిలువవేయబడిన క్రీస్తు ప్రేమను బట్టి మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను—మీరు, సహోదరుడు ఆంటోనియో, మిగిలిన వారందరూ—ఆ వెలుగును పొందడానికి పోరాడండి. అప్పుడు మీరు అపరిపూర్ణులలో కాక పరిపూర్ణులలో లెక్కించబడతారు. ఇంతకంటే మరేమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. నన్ను మీ అందరికీ అప్పగించుకుంటున్నాను. సిలువవేయబడిన క్రీస్తు రక్తంలో స్నానం చేయండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ.       పైకి

పునీత డొమినిక్ మఠవస్త్రాన్ని ధరించిన ఓర్వియేటోకు చెందిన దానియెల్లాకు

కాబట్టి, అటువంటివారు ఈ జీవితంలోనే నిత్యజీవితపు హామీని ఆనందిస్తున్నారని మీరు చూస్తున్నారు. వారు పొందేది ప్రతిఫలం కాదు, దాని హామీ మాత్రమే—దానిని పొందడానికి శాశ్వత జీవితంవరకు వేచి ఉండరు. అక్కడ మరణం లేని జీవితం, విసుగు లేని తృప్తి, బాధ లేని ఆకలి ఉంటాయి. వారు కోరుకున్నదంతా సంపూర్ణంగా కలిగి ఉంటారు కాబట్టి ఆకలి బాధ వారికి దూరంగా ఉంటుంది; అది ఏ లోటూ లేని జీవాహారం కాబట్టి తృప్తివల్ల కలిగే విసుగూ వారికి దూరంగా ఉంటుంది. ఈ జీవితంలోనే ఆ హామీని ఆనందించడం ప్రారంభమవుతుందనేది నిజం. అది ఈ విధంగా జరుగుతుంది: దేవుని ఘనత, ఆత్మల రక్షణ అనే ఆహారం కోసం ఆత్మకు ఆకలి మొదలవుతుంది. ఎంతగా ఆకలిగొంటుందో అంతగా ఆ ఆహారాన్ని భుజిస్తుంది; అవును, తాను ఎంతగానో కోరుకునే పొరుగువారి పట్ల ప్రేమతోనే ఆత్మ పోషణ పొందుతుంది. ఆ ఆహారాన్ని భుజించేవారికి అది ఎన్నటికీ తృప్తినివ్వదు. అది ఎన్నటికీ ఆకలిని తీర్చదు కాబట్టి ఆకలి ఎల్లప్పుడూ నిలిచి ఉంటుంది. ఒక వ్యక్తికి ఇచ్చే హామీ, ప్రతిఫలం అందుతుందనే భరోసాకు ఆరంభం; దానివల్ల ఆ వ్యక్తి ప్రతిఫలాన్ని పొందగలనని ఎదురుచూస్తారు. ఆ హామీ దానంతటదే సంపూర్ణమైనదని కాదు; నమ్మకం ద్వారా అది నెరవేర్పు వస్తుందనే భరోసాను ఇస్తుంది. అలాగే క్రీస్తు ప్రేమలో మునిగిపోయి, ఈ జీవితంలోనే దేవునిపట్ల, పొరుగువారి పట్ల ప్రేమ అనే హామీని పొందిన ఆత్మ, తనలో తాను ఇంకా పరిపూర్ణం కాలేదు; అమరజీవితపు పరిపూర్ణత కోసం ఎదురుచూస్తుంది. ఈ హామీ పరిపూర్ణమైనది కాదని నేను అంటున్నాను—అంటే, దానిని ఆనందించే ఆత్మ, తనకు సంబంధించినవైనా ఇతరులకు సంబంధించినవైనా బాధలు అనుభవించని స్థాయి పరిపూర్ణతకు ఇంకా చేరుకోలేదు. మన అవయవాలలో పెనవేసుకుపోయిన వక్రమైన నియమం వల్ల తాను దేవునికి చేసే అపరాధాన్ని బట్టి తన విషయంలో బాధపడుతుంది; పొరుగువారు చేసే అపరాధాన్ని బట్టి ఇతరుల విషయంలో బాధపడుతుంది. నిజానికి అది కృపలో పరిపూర్ణమైనదే; అయినా నేను చెప్పినట్లుగా, నిత్యజీవితంలో ఉన్న పునీతుల పరిపూర్ణత దానికి లేదు. ఎందుకంటే వారి కోరికలు బాధకు అతీతమైనవి; మనవి అలా కావు. పవిత్రమైన ఆకాంక్ష అనే భోజనపీఠం వద్ద పోషణ పొందే నిజమైన దేవుని సేవకుని స్థితి ఎలా ఉంటుందో మీకు తెలుసా? పరమపవిత్రమైన సిలువ కర్రపై ఉన్న దేవుని కుమారునివలె, ఆనందాన్ని, దుఃఖాన్ని ఒకేసారి అనుభవిస్తారు. ఎందుకంటే క్రీస్తు శరీరం బాధతో, చిత్రహింసలతో తల్లడిల్లింది; ఆయన ఆత్మ మాత్రం దైవస్వభావంతో తనకున్న ఐక్యత ద్వారా ఆనందభరితంగా ఉంది. అలాగే, మన ఆకాంక్ష దేవునితో ఐక్యమవడం ద్వారా మనమూ ఆనందభరితంగా ఉంటూ, ఆయన మధుర చిత్తాన్ని ధరించి ఉండాలి; మన పొరుగువారి పట్ల కనికరంతో దుఃఖిస్తూ, ఇంద్రియ సుఖాలనూ సౌకర్యాలనూ విడిచిపెట్టి, మన శరీరాన్ని నిగ్రహించుకోవాలి.

అయితే, కుమారీ, అత్యంత ప్రియమైన సహోదరీ, వినండి. మీకూ నాకూ వర్తించే విషయాలను సాధారణంగా చెప్పాను; ఇప్పుడు మీకూ నాకూ ప్రత్యేకంగా వర్తించే విషయాలను చెబుతాను. మనం రెండు ప్రత్యేకమైన పనులు చేయాలని నేను కోరుకుంటున్నాను. దేవుడు మనల్ని పిలుస్తున్న పరిపూర్ణతకు అజ్ఞానం అడ్డురాకూడదనీ, సద్గుణం, పొరుగువారి పట్ల ప్రేమ అనే ముసుగులో అపవాది మన ఆత్మలో మితిమీరిన ఆత్మవిశ్వాసమనే వేరును పెంచి పోషించకూడదనీ ఇలా కోరుకుంటున్నాను. ఎందుకంటే దానివల్ల మనం తప్పుడు తీర్పులలో పడిపోతాము; సరిగ్గా తీర్పు ఇస్తున్నామని మనకు అనిపించినా, వక్రంగా తీర్పు ఇస్తాము. తరచుగా, మన సొంత అభిప్రాయాలను అనుసరిస్తే, అపవాది మనల్ని అసత్యంలోకి నడిపించడానికి అనేక సత్యాలను మనకు చూపిస్తాడు. ఇది ఎందుకంటే, దేవుడు మాత్రమే తీర్పు తీర్చవలసిన మన తోటి మానవుల మనస్సులకు మనమే న్యాయనిర్ణేతలుగా మారుతున్నాము.

మనం పూర్తిగా విముక్తి పొందాలని నేను కోరుకునే రెండు విషయాలలో ఇది ఒకటి. అయితే ఈ పాఠాన్ని వివేకంతో నేర్చుకోవాలని నేను కోరుకుంటున్నాను. వివేకవంతమైన మార్గం ఇదే: దేవుడు ఒక్కసారో రెండుసార్లో మాత్రమే కాక, మరిన్ని సార్లు మన పొరుగువారి దోషాన్ని మన మనస్సుకు స్పష్టంగా వెల్లడించినా, మనం దానిని ఆ వ్యక్తికి ప్రత్యేకంగా ఎన్నడూ చెప్పకూడదు. బదులుగా, మనం తీర్పు చెప్పవలసివచ్చే వారందరిలోని దుర్గుణాలను సామూహికంగా సరిదిద్దుతూ, మృదుత్వంతోను దయతోను సద్గుణాలను పెంపొందించాలి. అవసరమైనప్పుడు ఆ దయలోనే కఠినత్వమూ ఉండాలి. మరొకరి దోషాలను దేవుడు మనకు పదేపదే చూపించినట్లు అనిపించినా, నేను చెప్పినట్లు ప్రత్యేక ప్రకటన ఉంటే తప్ప, మరింత సురక్షితమైన మార్గాన్నే అనుసరించాలి. అప్పుడు మనం అపవాది మోసాన్ని, దుష్టత్వాన్ని తప్పించుకోగలం; ఎందుకంటే ఈ కోరిక అనే గాలంతో వాడు మనల్ని పట్టుకోవాలని చూస్తాడు. కాబట్టి మీ పెదవులపై మౌనమూ, సద్గుణాలను గురించిన పవిత్ర సంభాషణా, దుర్గుణాల పట్ల నిరసనా నిలిచి ఉండనివ్వండి. ఇతరులలో ఏ దుర్గుణాన్నైనా మీరు గుర్తించినట్లు అనిపిస్తే, నిజమైన వినయాన్ని ఎల్లప్పుడూ పాటిస్తూ, ఆ దుర్గుణం వారిలోనూ మీలోనూ ఉన్నదని వెంటనే భావించండి. ఆ వ్యక్తిలో ఆ దుర్గుణం నిజంగా ఉంటే, తన స్థితిని ఇంత మృదువుగా అర్థం చేసుకున్నారని గ్రహించి, ఆ వ్యక్తి తనను తాను మరింత చక్కగా సరిదిద్దుకుంటారు; మీరు వారికి చెప్పదలచుకున్నదే వారే మీతో చెబుతారు. అప్పుడు మీరు సురక్షితంగా ఉంటారు; అపవాదికి మార్గాన్ని మూసివేస్తారు. వాడు మనల్ని మోసగించలేడు, మీ ఆత్మ పరిపూర్ణతకు అడ్డుపడలేడు. మనం పైకి కనిపించే దేనినీ నమ్మకూడదని, వాటిని వెనక్కి నెట్టి, మనల్ని మనం గ్రహించడంలోనూ తెలుసుకోవడంలోనూ మాత్రమే నిలిచి ఉండాలని తెలుసుకోండి. మన తోటి మనుషులలో కొందరి కోసం మనం ప్రత్యేకంగా ప్రార్థిస్తున్నప్పుడు, మనం ప్రార్థిస్తున్న వారిలో ఒకరిలో కృప వెలుగును చూసి, మరొకరిలో—ఆ వ్యక్తి కూడా దేవుని సేవకులలో ఒకరైనప్పటికీ—అది ఏదీ కనిపించకపోవచ్చు; పైగా వారి మనస్సు దిగజారి, ఫలహీనంగా ఉన్నట్లు మీకు కనిపించవచ్చు. అంతమాత్రాన వారిలో తీవ్రమైన దోషమో లోపమో ఉందని తీర్పు చెప్పడానికి పూనుకోకండి; ఎందుకంటే మీ అభిప్రాయం తప్పై ఉండవచ్చు. ఒకే వ్యక్తి కోసం ప్రార్థిస్తున్నప్పుడు కొన్నిసార్లు ఇలా జరుగుతుంది: ఒక సందర్భంలో ఆ వ్యక్తి దేవుని ఎదుట ఎంతటి వెలుగులో, పవిత్రమైన కోరికతో కనిపిస్తారంటే, వారి ఆధ్యాత్మిక క్షేమాన్ని చూసి ప్రార్థించే ఆత్మ పుష్టి పొందుతున్నట్లు అనిపిస్తుంది. మరొక సందర్భంలో, ఆ వ్యక్తి ఆత్మ దేవునికి ఎంత దూరంగా, చీకట్లతోనూ శోధనలతోనూ ఎంత నిండిపోయినట్లు కనిపిస్తుందంటే, వారి కోసం ప్రార్థించేవారికి వారిని దేవుని సన్నిధిలో నిలిపి ఉంచడమే శ్రమగా ఉంటుంది. కొన్నిసార్లు ఎవరి కోసం ప్రార్థిస్తున్నామో వారి దోషం వల్ల ఇలా జరగవచ్చు. కానీ ఎక్కువసార్లు అది దోషం వల్ల కాదు; దేవుడు ఆ ఆత్మ నుండి తనను తాను ఉపసంహరించుకోవడం వల్ల జరుగుతుంది. అంటే, ఆయన ఉపసంహరించుకున్నది మాధుర్యాన్నీ ఓదార్పునీ అనుభవించే విషయంలోనే గానీ, కృప విషయంలో కాదు. అందువల్ల ఆ ఆత్మ ఫలహీనంగా, శుష్కంగా, వేదనతో నిండిపోయి ఉంటుంది; దాని కోసం ప్రార్థించే ఆత్మకు దేవుడు ఈ స్థితిని గ్రహింపజేస్తాడు. ప్రార్థనను పొందుతున్న ఆ ఆత్మపై కారుణ్యంతోనే దేవుడు ఇలా చేస్తాడు; ఆ మేఘాన్ని చెదరగొట్టడంలో మీరు ఆయనకు సహాయపడాలన్నదే దాని ఉద్దేశం. కాబట్టి, నా ప్రియ సోదరీ, కేవలం ఈ బాహ్య సూచనలను బట్టి ఆ ఆత్మలో దుర్గుణం ఉందని మనం తీర్పు చెబితే, మన అభిప్రాయం ఎంత అజ్ఞానంతో కూడినదిగా, మందలింపుకు తగినదిగా ఉంటుందో మీరు చూస్తున్నారు. అందువల్ల, దేవుడు ఆ ఆత్మను అంత కలవరంతో, చీకటితో నిండినదిగా మనకు చూపించినా, అది కృపను కోల్పోలేదని, దేవుని సన్నిధిని అనుభవించడంలోని మాధుర్యాన్ని మాత్రమే కోల్పోయిందని మనం ఇప్పటికే చూశాము గనుక—మిమ్మల్ని, నన్ను, దేవుని సేవకులందరినీ నేను వేడుకుంటున్నాను: మనల్ని మనం సంపూర్ణంగా తెలుసుకోవడానికి కృషి చేద్దాం. అప్పుడు దేవుని మంచితనాన్ని మరింత సంపూర్ణంగా తెలుసుకోగలం. తద్వారా జ్ఞానవెలుగును పొంది, మన పొరుగువారికి తీర్పు చెప్పడం విడిచిపెట్టి, నిజమైన సానుభూతిని అలవరచుకుందాం. మనలోనూ వారిలోనూ సద్గుణాలను ప్రకటించాలనీ, పాపాన్ని ఖండించాలనీ తపిస్తూ, మనం ఇంతకుముందు చెప్పుకున్న విధంగా నడుచుకుందాం.

మనం ఒక విషయం గురించి మాట్లాడుకున్నాం. ఇప్పుడు మరొక విషయం గురించి మీకు చెబుతున్నాను; దానిని మనలో మనం గద్దించుకోవాలని వేడుకుంటున్నాను: కొన్నిసార్లు అపవాది గానీ, విషయాలకు మనమే చెప్పుకునే అతి చెడ్డ భాష్యం గానీ, దేవుని సేవకులందరినీ మనం నడుస్తున్న మార్గంలోనే నడిపించాలని లేదా వారు అలాగే నడవడం చూడాలని మనకు కోరిక కలిగించి మనలను బాధించవచ్చు. ఎందుకంటే, గొప్ప తపశ్చర్య ద్వారా తాను పురోగమిస్తున్నట్లు గ్రహించే ఆత్మ, తరచూ ప్రజలందరినీ అదే మార్గంలో నడిపించాలని కోరుకుంటుంది; వారు ఆ మార్గంలో నడవడం లేదని చూసినప్పుడు, వారు సరిగ్గా ప్రవర్తించడం లేదని భావించి అసంతృప్తికీ దిగ్భ్రాంతికీ లోనవుతుంది. అయితే, కొన్నిసార్లు ఆ వ్యక్తి అంత తపశ్చర్య చేయకపోయినా, తనను విమర్శించే వ్యక్తికన్నా మెరుగ్గా జీవిస్తూ, మరింత సద్గుణవంతంగా ప్రవర్తిస్తూ ఉండవచ్చు. ఎందుకంటే పరిపూర్ణత అనేది శరీరాన్ని కృశింపజేయడంలోనో, చంపడంలోనో లేదు; మన మొండి దురిచ్ఛను చంపడంలో ఉంది. మన సొంత చిత్తాన్ని నిర్మూలించి, దేవుని మధురమైన చిత్తానికి లోబరచే ఈ మార్గంలోనే మనుషులందరూ నడవాలని మనం నిజంగా కోరుకోవాలి. తపశ్చర్య, శరీరాన్ని కృశింపజేయడం మంచివే; అయితే వాటిని అందరికీ ఒక నియమంగా నాకు చూపకండి. ఎందుకంటే అందరి శరీరాలూ ఒకేలా ఉండవు; అంతేకాక, సంభవించగల అనేక అనుకోని పరిణామాలవల్ల ప్రారంభించిన తపశ్చర్యను విడిచిపెట్టవలసి రావడం తరచూ జరుగుతుంది. కాబట్టి, మనమో ఇతరులో తపశ్చర్యనే పునాదిగా చేసుకొని నిర్మించుకునేలా చేస్తే, అది నిష్ఫలమైపోవచ్చు; ఆత్మకు ఆదరణా సద్గుణమూ కొరవడేంత అసంపూర్ణంగా ఉండవచ్చు. ఎందుకంటే తాను ప్రేమించి, అత్యంత ప్రాముఖ్యం ఇచ్చినది కోల్పోయినప్పుడు, ఆ ఆత్మకు దేవుణ్ణే కోల్పోయినట్లు అనిపిస్తుంది. అలా అది విసుగులోనూ, అతి తీవ్రమైన దుఃఖంలోనూ, చేదుభావంలోనూ పడిపోతుంది; ఆ చేదుభావంలో, తనకు అలవాటైన చురుకుదనాన్నీ, fervent ప్రార్థననూ కోల్పోతుంది. కాబట్టి తపశ్చర్యను మాత్రమే ప్రధాన లక్ష్యంగా చేసుకోవడంవల్ల ఎలాంటి కీడు కలుగుతుందో మీరు చూస్తున్నారు: మనం అజ్ఞానులమై, ఇతరులను విమర్శించే వైఖరిలో పడి, విసిగిపోయి, ఎంతో చేదుభావంతో నిండిపోతాం; మననుంచి అనంతమైన ఆకాంక్షను కోరే అనంతమైన మేలుస్వరూపుడైన దేవునికి, పూర్తయిన ఒక కార్యాన్ని మాత్రమే సమర్పించడానికి ప్రయత్నిస్తాం. కాబట్టి మన సొంత మొండి దురిచ్ఛను చంపి నిర్మూలించడంపైనే మన పునాదిని నిర్మించుకోవాలి. ఆ చిత్తాన్ని దేవుని చిత్తానికి లోబరచి, మధురమైన, తీవ్రమైన, అనంతమైన ఆకాంక్షను దేవుని ఘనతకూ ఆత్మల రక్షణకూ అంకితం చేస్తాం. ఈ విధంగా మనం ఆ పవిత్ర ఆకాంక్ష అనే బల్లవద్ద పోషణ పొందుతాం; అది తన విషయంలోగానీ, పొరుగువారి విషయంలోగానీ ఎన్నడూ మనస్తాపం చెందదు; బదులుగా ప్రతిదానిలోనూ ఆనందించి ఫలాన్ని పొందుతుంది. దౌర్భాగ్యురాలినైన నేను ఈ నిజమైన బోధను ఎన్నడూ అనుసరించలేదని విలపిస్తున్నాను; అంతేకాదు, దానికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తించాను. అందుకే, నా పొరుగువారి పట్ల నేను తరచూ చిరాకుకూ తీర్పుతీర్చే వైఖరికీ లోనయ్యానని నాకు అనిపిస్తోంది. అందువల్ల, సిలువవేయబడిన క్రీస్తు ప్రేమనుబట్టి మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను: ఈ బలహీనతకూ, నాలోని ప్రతి ఇతర బలహీనతకూ స్వస్థత లభించేలా ప్రార్థించండి. తద్వారా మీరూ నేనూ ఈరోజే సత్యమార్గంలో నడవడం ప్రారంభించి, బాహ్యరూపాలనూ మనసులో కలిగే అభిప్రాయాలనూ నమ్ముకోకుండా, పవిత్ర ఆకాంక్షపై మన నిజమైన పునాదిని నిర్మించుకునే జ్ఞానవెలుగు పొందుదాం; తద్వారా మన విషయాన్ని తేలికగా నిర్లక్ష్యం చేస్తూ, కనికరంతోనో లేదా తప్పును సాధారణంగా ఖండించే ఉద్దేశంతోనో తప్ప, మన పొరుగువారి లోపాలపై తీర్పు తీర్చకుండా ఉందాం.

పవిత్ర ఆకాంక్ష అనే బల్లవద్ద మనం పోషణ పొందితే ఇలా చేయగలం; లేకపోతే చేయలేం. ఎందుకంటే ఆకాంక్షనుంచి మనకు వెలుగు లభిస్తుంది; వెలుగు మనకు ఆకాంక్షను ఇస్తుంది. అలా ఒకటి మరొకదానిని పోషిస్తుంది. అందుకే మిమ్మల్ని నిజమైన వెలుగులో చూడాలని కోరుకున్నానని చెప్పాను. ఇక ఎక్కువ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.       పైకి

ఫ్లోరెన్స్‌కు చెందిన దర్జీ ఫ్రాన్చెస్కో భార్య మొన్నా ఆగ్నేసెకు

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసు క్రీస్తునందు అత్యంత ప్రియమైన కుమార్తెకు: యేసు క్రీస్తు సేవకుల సేవకురాలిని, దాసురాలిని అయిన కతరీన అనే నేను, మీరు నిజమైన, పరిపూర్ణమైన వినయాన్ని ధరించి ఉండాలని కోరుకుంటూ, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు వ్రాస్తున్నాను. ఎందుకంటే వినయం ఒక చిన్న సద్గుణమైనా, దేవుని మధుర దృష్టిలో మనలను గొప్పవారిగా చేస్తుంది. దేవుడు తన అత్యంత మధురమైన కుమారుణ్ణి మరియ గర్భంలో మానవావతారం ఎత్తేలా చేయడానికి ఆయనను ప్రేరేపించి, ఒప్పించిన సద్గుణం ఇదే. గర్విష్ఠులు ఎంతగా తగ్గించబడతారో, ఇది అంతగా హెచ్చించబడుతుంది; ఇది దేవుని దృష్టిలోనూ మనుషుల దృష్టిలోనూ ప్రకాశిస్తుంది; దుష్టుల చేతులను బంధిస్తుంది, ఆత్మను దేవునితో ఏకం చేస్తుంది, మన పాపపు మలినాన్ని శుద్ధిచేసి కడిగివేస్తుంది, మనపై కరుణ చూపమని దేవుణ్ణి వేడుకుంటుంది. కాబట్టి, అత్యంత మధురమైన కుమార్తె, మీరు ఈ మహిమగల సద్గుణాన్ని హత్తుకోవడానికి కృషిచేయాలని కోరుకుంటున్నాను. తద్వారా ఈ లోకమనే అల్లకల్లోల సముద్రాన్ని తుపానూ ప్రమాదమూ లేకుండా దాటగలుగుతారు.

ఇప్పుడు ఈ మధురమైన, నిష్కపటమైన సద్గుణంలో ఓదార్పు పొందండి; సిలువవేయబడిన క్రీస్తు రక్తంలో స్నానమాడండి. ప్రార్థన కోసం సమయాన్ని కేటాయించగలిగినప్పుడల్లా అలా చేయమని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను. వివేచనాశక్తిగల ప్రతి జీవినీ ఆప్యాయంగా ప్రేమించండి. ఇక, పవిత్ర సభ నిర్దేశించిన రోజుల్లో, అది కూడా మీకు సాధ్యమైనప్పుడే తప్ప, ఉపవాసం చేయవద్దని మిమ్మల్ని వేడుకుంటూ ఆజ్ఞాపిస్తున్నాను. ఆ రోజుల్లోనూ ఉపవాసం చేయడానికి తగినంత బలం లేదనిపిస్తే, ఉపవాసం పాటించవద్దు. మిగిలిన రోజుల్లో ఉపవాసం చేయవద్దు; శనివారం మాత్రం మీకు సాధ్యమనిపిస్తే చేయవచ్చు. ఈ వేడి తగ్గిన తరువాత, మీకు సాధ్యమైతే పవిత్ర మరియమాతకు అంకితమైన రోజుల్లో ఉపవాసం చేయండి; అంతకుమించి చేయవద్దు. ప్రతిరోజూ నీళ్లతోపాటు మరేదైనా పానీయం త్రాగండి. మీ పవిత్ర వాంఛను పెంపొందించుకోవడానికి శ్రద్ధగా కృషిచేయండి; ఇకమీదట ఈ ఇతర విషయాలను పక్కనపెట్టండి. మా గురించి ఆందోళన చెందకండి, దిగులుపడకండి; మేమంతా క్షేమంగానే ఉన్నాము. దైవమంచితనానికి ఎప్పుడు ప్రీతికరమైతే అప్పుడు మనం మళ్లీ కలుసుకుంటాము. మీకు ఇక మరేమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. నా ప్రియ కుమార్తెలైన ఉర్సులాకు, జినేవ్రాకు ఓదార్పునివ్వండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ.       పైకి

కొన్ని విమర్శలకు ప్రతిస్పందనగా వ్రాసిన లేఖలు

మునుపటి లేఖల సమూహంలో కతరీన గద్దించినది, గౌరవనీయులుగా పరిగణించబడేవారిలోని తీవ్రంగా తప్పులు పట్టే స్వభావాన్నే. ఆ స్వభావం వల్ల బాధపడే సందర్భాలు ఆమెకూ ఎన్నో ఎదురయ్యాయి. ఉత్సాహంతో ఆమె అనుసరించిన అనేక సాంప్రదాయేతర పద్ధతులతో ఆమె జీవితం నిండివుండేది; వాటివల్ల ఆమె తోటి విశ్వాసులు, తోటి పట్టణవాసులు తరచూ ఆమెను అనుమానించేవారు. ఈ క్రింది చిన్న లేఖ ఎవరికి వ్రాయబడిందో, ఆ విశ్వాసపాత్రులైన స్నేహితులకు ఏ ప్రత్యేక కారణం వల్ల ఆగ్రహం కలిగిందో మనకు తెలియదు. అయితే, తనపై వచ్చే ఏ విమర్శనైనా అంగీకరించమనే కష్టమైన ఆదేశాన్ని కతరీన వారికి ఇస్తున్నప్పుడు వ్యక్తమయ్యే సజీవమైన, నిర్మలమైన వినయస్ఫూర్తిని మనం ఆస్వాదించవచ్చు.

తరువాతి కాలంలో ఆమె పవిత్రతకు నిదర్శనాలుగా పరిగణించబడిన విషయాలే, ఆమె జీవించిన కాలంలో అనుమానాలకు కారణాలయ్యాయి. ఆమె అసాధారణమైన ఆహారనిగ్రహం గురించిన వార్తలతో కలవరపడిన ఒక అజ్ఞాత వ్యక్తి, ఆమెను మందలిస్తూ ఒక లేఖ వ్రాసినట్లు స్పష్టమవుతోంది; అలా చేయడం నేడు కొంత అనుచితమైన చొరవగా అనిపించవచ్చు. ఇతరులంతగా తినలేని ఆమె అశక్తత లేదా తినడానికి ఆమె చూపిన అయిష్టత, అమాయకులైన ఆమె సమకాలీనులకు ఆమె జీవితంలోని అత్యంత ఆసక్తికరమైన అద్భుతాల్లో ఒకటిగా కనిపించింది. మధ్యయుగపు ఆచారం ప్రకారం బాల్యం నుంచే ఆమె తన శరీరంపై విధించుకున్న కఠోర శరీరదండన కొంతవరకు కారణమై, చిన్నవయసులోనే ఆమె శారీరక స్థితి పూర్తిగా అసాధారణంగా మారిందనేది స్పష్టం. పచ్చి ఆకుకూరలు, కూరగాయలతో చేసిన సలాడ్లు, నీళ్లు దాదాపుగా ఆమె ఏకైక ఆహారంగా ఉండేవి; మరింత తెలుసుకోవాలనే ఆసక్తి ఉన్నవారు ఆమె జీవితచరిత్రకారులు సమకూర్చిన విస్తారమైన వివరాలను చూడవచ్చు. అయితే, ఈ విషయంలో ఆమె సొంత దృక్పథం ఎంత వివేకవంతంగా ఉండేదో ఈ లేఖ తెలియజేస్తుంది. విమర్శను ఆమె ఎంత సౌమ్యమైన గౌరవభావంతో స్వీకరించిందో కూడా ఇది చూపిస్తుంది. చివరలోని చిన్న సూచన—“దేవుని సన్నిధిలో మీకు నిశ్చయంగా జ్ఞానవెలుగు లభించకపోతే, తొందరపడి తీర్పు చెప్పవద్దని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను”—సహజంగా కలిగే ఆగ్రహావేశానికి ఉన్న ఏకైక సంకేతం. అయితే, లేఖ ప్రారంభ భాగంలో సూక్ష్మమైన వ్యంగ్యం ఉందని చదివితే వేరే సంగతి; అలా చదవాలనిపించడం సహజమే.       పైకి

బార్తోలో ఉసింబార్ది భార్య మొన్నా ఓర్సాకు, ఫ్లోరెన్స్‌కు చెందిన దర్జీ ఫ్రాన్చెస్కో ది పిపీనో భార్య మొన్నా అఞ్ఞేసేకు

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసుక్రీస్తులో అత్యంత ప్రియమైన కుమార్తెకు: యేసుక్రీస్తు సేవకులకు సేవకురాలిని, దాసిని అయిన కతరీన అనే నేను, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు వ్రాస్తున్నాను: మీరు ఎన్నడూ వెనుదిరిగి చూడకుండా, పవిత్ర వాంఛలో స్థిరంగా కొనసాగాలని ఆశిస్తున్నాను. అలా కాకపోతే మీ ప్రతిఫలాన్ని మీరు పొందలేరు; మనం వెనుదిరిగి నాగటిచాలును చూడకూడదని చెప్పే రక్షకుని వాక్యాన్ని ఉల్లంఘిస్తారు. కాబట్టి పట్టుదలతో కొనసాగండి; చేసినదానిని గురించి కాకుండా, మీరు చేయవలసినదానిని గురించి ఆలోచించండి. మరి మనం చేయవలసినది ఏమిటి? మన హృదయానురాగాలను ఎల్లప్పుడూ తిరిగి దేవునివైపు మళ్లించడం, లోకాన్ని దాని సుఖాలన్నిటితో సహా తృణీకరించడం, సద్గుణాన్ని ప్రేమించడం, దైవమంచితనం మనకు అనుమతించినవాటిని నిజమైన సహనంతో భరించడం. మనం ఆయనలో పవిత్రపరచబడేలా, ఆయన ఇచ్చేదంతా మన మేలుకోసమే ఇవ్వబడుతుందని భావించాలి. సత్యం ఇదేనని మనం ఆ రక్తంలో కనుగొంటాము. కాబట్టి, ఇంత మధురమైన సత్యాన్ని మనకు చూపించే ఈ మహిమాన్విత రక్తంతో మన స్మృతిని నింపుకోవాలి; అప్పుడు దాని జ్ఞాపకం మనకు ఎన్నడూ దూరం కాదు. అత్యంత ప్రియమైన కుమార్తెలారా, మీరు ఇలాగే చేయాలని నేను కోరుకుంటున్నాను: ఈ జీవితంలో మరణం వరకు స్థిరంగా కొనసాగి, మీ జీవితాంతంలో దేవుని నిత్యదర్శనాన్ని పొందాలి. ఇక్కడ ఇక మరేమీ చెప్పను.

నాకెంతో ప్రియమైన ముద్దుబిడ్డా, నేను నీకు చెప్పిన మాటను నీవు గుర్తుంచుకోనందుకు నిన్ను మందలిస్తున్నాను—నా గురించి నీకు మంచివి కావని అనిపించే మాటలను ఎవరైనా నీతో అన్నప్పుడు వారికి జవాబు చెప్పవద్దని చెప్పాను. ఇకమీదట నీవు అలా చేయవద్దని కోరుతున్నాను. అయితే నా తప్పులను మీకు చెప్పేవారికి మీరిద్దరూ ఇలా జవాబివ్వాలని కోరుతున్నాను—వారు చెప్పినవాటికంటే ఇంకా ఎన్నో తప్పులు చెప్పడానికి ఉన్నాయని. వారి మాటల్లో కనిపిస్తున్న కనికరం, దేవుని సమక్షంలో వారి హృదయాల్లోనూ కలగాలని వారికి చెప్పండి. నా జీవితాన్ని సరిదిద్దమని దైవమంచితనాన్ని నాకోసం మనస్ఫూర్తిగా వేడుకోమని చెప్పండి. ఆ తరువాత, నా ప్రతి తప్పునూ శిక్షించేది, ఆయన నామం కోసం భరించే ప్రతి శ్రమకూ ప్రతిఫలమిచ్చేది సర్వోన్నత న్యాయాధిపతియేనని వారికి చెప్పండి. మొన్నా పౌలా విషయానికొస్తే, నీవు ఆమెపై ఏమాత్రం కోపపడకూడదని కోరుతున్నాను. తన కుమార్తెలో సద్గుణం ఉందో లేదో పరీక్షించాలనుకునే మంచి తల్లిలా ఆమె ప్రవర్తిస్తోందని భావించు. నన్ను నేను సరిదిద్దుకోవడంలో సాధించినది చాలా తక్కువేనని నిజాయితీగా ఒప్పుకుంటున్నాను. అయితే, నన్ను నేను సరిదిద్దుకొని నా జీవన విధానాన్ని మార్చుకునేలా చేసే నా సృష్టికర్తపై నాకు ఆశ ఉంది. ఓదార్పు పొందండి; ఇక మీ మనసులను బాధపెట్టుకోకండి. ఎందుకంటే మనం దివ్యప్రేమాగ్నిలో ఐక్యమవుతాము; ఆ ఐక్యతను మన నుండి దయ్యంగానీ, ఏ సృష్టప్రాణిగానీ తీసివేయలేదు. మీకు ఇక మరేమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ.       పైకి

ఆమె తపశ్చర్యలను చూసి దిగ్భ్రాంతి చెందిన ఫ్లోరెన్స్‌లోని ఒక సన్యాసికి

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసుక్రీస్తునందు ప్రియమైన, అత్యంత ఆత్మీయమైన తండ్రీ: యేసుక్రీస్తు నిరుపయోగ సేవకురాలినైన కతరీనను నేను, నన్ను మీకు అప్పగించుకుంటున్నాను. మనలోని సమస్త అసత్యాన్నీ, అబద్ధాన్నీ నాశనం చేసే ఆ మధురమైన, నిత్యమైన, నిర్మలమైన సత్యంలో మనం ఐక్యమై, రూపాంతరం చెందాలని కోరుకుంటున్నాను. ప్రియమైన తండ్రీ, నా ఆత్మ పట్ల మీకున్న పవిత్రమైన ఆసక్తికీ, దానిని కాపాడాలనే తపనకూ మీకు హృదయపూర్వకంగా కృతజ్ఞతలు తెలుపుతున్నాను. నా జీవితం గురించి వింటున్న విషయాలను బట్టి మీరు ఎంతో ఆందోళన చెందుతున్నట్లు తెలుస్తోంది. దేవుని ఘనత కోసం, నా రక్షణ కోసం మీకున్న కోరిక తప్ప మరేదీ మిమ్మల్ని ప్రభావితం చేయడం లేదని నాకు నిశ్చయంగా తెలుసు. ఆ కోరికయే దయ్యాల దాడుల గురించీ, మోసభ్రాంతుల గురించీ మీరు భయపడేలా చేస్తోంది. తండ్రీ, ఆహారం విషయంలో నా ప్రవర్తనను గురించి మీకున్న ప్రత్యేకమైన భయం నాకు ఆశ్చర్యం కలిగించడం లేదు. ఎందుకంటే మీరే కాదు, నేనూ దయ్యపు కుయుక్తులకు భయపడి వణికిపోతున్నానని మీకు నిశ్చయంగా చెబుతున్నాను. దేవుని మంచితనంపై నాకు నమ్మకం లేకపోతే, నాపై నాకు నమ్మకం ఉంచుకోకూడదని, నాలో నేను ఏ భరోసా పొందలేనని నాకు తెలియకపోతే, నా స్థితి ఎలా ఉండేదో! నేను మోసపోయే అవకాశం ఉందని నమ్ముతున్నానో లేదో మీరు అడిగి పంపారు; అలా నమ్మకపోతే, అదే దయ్యపు కుయుక్తి అని కూడా అన్నారు. మీకు నా జవాబు ఇదే: శరీర సహజ పరిమితులను మించిన ఈ విషయం గురించే కాదు, నా ఇతర కార్యాలన్నిటి గురించి కూడా, నా బలహీనతనూ దయ్యపు జిత్తులమారితనాన్నీ బట్టి నేను ఎల్లప్పుడూ భయపడుతున్నాను; నేను మోసపోవచ్చని భావిస్తున్నాను. ఎందుకంటే దయ్యం పరమానందాన్ని కోల్పోయిందే గానీ, తన జ్ఞానాన్ని కోల్పోలేదని నాకు పూర్తిగా తెలుసు. నేను చెప్పినట్లుగా, ఆ జ్ఞానంతో అది నన్ను మోసగించవచ్చని గ్రహించాను. అయితే అప్పుడు నేను సిలువ వేయబడిన క్రీస్తు యొక్క పరమపవిత్ర సిలువ వృక్షం వైపు తిరిగి, దానిని ఆశ్రయిస్తాను; అక్కడే నన్ను నేను దృఢంగా బంధించుకుంటాను. ప్రేమతోనూ, ప్రగాఢమైన వినయంతోనూ ఆయనతోపాటు సిలువకు మేకులతో వ్రేలాడదీయబడి, ఆయనతోనే నిలిచి ఉంటే, దయ్యాలకు నాపై ఏ అధికారమూ ఉండదని నాకు సందేహం లేదు—అది నా సద్గుణ బలం వల్ల కాదు, సిలువ వేయబడిన క్రీస్తు శక్తి వల్లనే.

నేను ఆహారం తీసుకోగలిగేలా దేవునికి ప్రత్యేకంగా ప్రార్థించమని మీరు నాకు కబురు పంపారు. నా తండ్రీ, నేను మీకు చెబుతున్నాను, దేవుని సమక్షంలో చెబుతున్నాను: నా శక్తిమేరకు అన్ని విధాలా ప్రయత్నిస్తూ, రోజుకు ఒకటి రెండుసార్లు ఆహారం తీసుకోవడానికి నన్ను నేను ఎప్పుడూ బలవంతపెట్టుకుంటూనే ఉన్నాను. ఈ ఆహార విషయంలో ఇతర ప్రాణులవలె జీవించడానికి ఆయన నాకు కృపను ప్రసాదించాలని నిరంతరం దేవునికి ప్రార్థించాను, ఇప్పుడూ ప్రార్థిస్తున్నాను, ఇకముందూ ప్రార్థిస్తాను—అది ఆయన చిత్తమైతే; ఎందుకంటే నా కోరిక అదే. నేను చేయగలిగినదంతా చేసిన తరువాత, నా బలహీనతను, ఎంతో విశేషమైన కృపతో తిండిపోతుతనమనే పాపాన్ని నేను సరిదిద్దుకునేలా చేసిన దేవుణ్ణి గుర్తించడానికి తరచూ నా అంతరంగంలోకి ప్రవేశిస్తానని మీకు చెబుతున్నాను. నాలోని ఆ దయనీయమైన దోషాన్ని ప్రేమ ద్వారా సరిదిద్దుకోలేకపోయినందుకు ఎంతో దుఃఖిస్తున్నాను. నాకు మరే పరిహారం చేపట్టాలో తెలియడం లేదు. అందుకే, పరమ నిత్య సత్యమైన ఆయనకు మీరు ప్రార్థించాలని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను: ఆయన ఘనతకు, నా ఆత్మ రక్షణకు అది మరింత దోహదపడితే, ఆయనకు ప్రీతికరమైతే, నేను ఆహారం తీసుకోగలిగేలా నాకు కృపను ప్రసాదించాలని ప్రార్థించండి. మంచితనముగల దేవుడు మీ ప్రార్థనలను తృణీకరించరని నాకు నమ్మకం ఉంది. మీకు ఏదైనా పరిహారం కనిపిస్తే, దాని గురించి నాకు వ్రాయమని వేడుకుంటున్నాను; అది దేవుని ఘనత కొరకైనంతవరకు, నేను దానిని ఇష్టపూర్వకంగా స్వీకరిస్తాను. అలాగే, దేవుని సన్నిధిలో మీకు స్పష్టమైన జ్ఞానవెలుగు కలగనప్పుడు, తొందరపడి తీర్పు చెప్పవద్దని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను. ఇక మీకు మరేమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ.       పైకి

బోధకుల మఠసంఘానికి చెందిన సహోదరుడు బర్తలోమేయో దొమినీచి ఫ్లోరెన్స్‌లో బైబిలు పఠకునిగా ఉన్నప్పుడు ఆయనకు వ్రాసిన లేఖ

రాబోయే దైవాగ్రహంపై విశ్వాసం కతరీనకు ఎంతో వాస్తవమైనది; ఆమె కాలంలో ప్రాచుర్యంలో ఉన్న దయ్యాల గురించిన భావనలు ఆమె మాటల్లో సునాయాసంగా వచ్చేస్తాయి. ఈ విషయాలు తనకు అందినట్లుగానే ఆమె అంగీకరించింది. అయితే ఆమె ఆత్మ శ్వాసించే వాతావరణం దేవుని ప్రేమను గ్రహించడమే. సృష్టి మొదలుకొని పవిత్రాత్మ ఆగమనం వరకు, బలిపీఠ దివ్యసత్ప్రసాదంలో ఆత్మకు నిరంతరం లభించే ఆధారం వరకు, మానవజాతి ఆధ్యాత్మిక చరిత్ర అంతా ఆమె దృష్టిలో సమస్తాన్నీ ఆవరించే ఏకైక ప్రేమ యొక్క ప్రకటన. మానవ గమనం సాగే ప్రతి దశలోనూ ఆ ప్రేమ నూతన పరిమాణంలో, కొత్త రూపాలలో కుమ్మరించబడుతోంది.

అందువల్ల, ఈ చిన్న లేఖలో, “దేవుడు ప్రేమస్వరూపుడు” అనే మాటలలో కనిపించే “ప్రశాంతమైన, అగాధమైన సముద్రం”లోకి తనతో కలిసి ప్రవేశించమని ఆమె మనల్ని ఆహ్వానిస్తుంది. మరొకచోట, తన ‘సంభాషణ’ గ్రంథంలోనూ, సహోదరుడు మత్తేయో తోలోమేయికి వ్రాసిన ఒక లేఖలోనూ, విమోచన పొందిన మానవజాతి ప్రేమమయుడైన దేవునితో కలిగివుండగల సంబంధాలను ఆమె నిశితమైన అంతర్దృష్టితో విశ్లేషిస్తుంది. భయంతో విధేయత చూపే సేవకుడు, కృతజ్ఞతతోనూ ఆధ్యాత్మిక దీవెనల పట్ల ఆకాంక్షతోనూ విధేయత చూపే స్నేహితునిగా ఎలా మారగలడో ఆమె మనకు చెబుతుంది. అలాగే, ఈ తక్కువ స్థాయి ప్రేమలు పవిత్రాత్మ కార్యం ద్వారా, “మధ్యలో మరేదీ లేకుండా,” దేవుని కోసమే ఆయనను వెదికే కుమారుని ప్రేమగా ఎలా రూపాంతరం చెందగలవో తెలియజేస్తుంది. మానవ ప్రేమ ఈ స్థాయికి చేరినప్పుడు, “మానవుని పనిగానీ, తాను ఇచ్చిన వరాలుగానీ అవసరం లేని” ఆయన ప్రేమను అది ఎలా ప్రతిబింబించాలి? కేవలం స్వీకరించేదిగా కాకుండా, చురుకుగా పనిచేసేదిగా, సృజనాత్మకమైనదిగా ఎలా మారాలి? కతరీన సరళమైన క్రైస్తవ సమాధానాన్ని ఇస్తుంది: “తాను ప్రేమించబడకముందే దేవుడు మనల్ని ప్రేమించాడు; మనమైతే ప్రేమించబడుతున్నాము కాబట్టే ఆయనను ప్రేమిస్తున్నాము…. మనం ఆయనకు ఏ ప్రయోజనమూ చేకూర్చలేము, ఈ తొలి ప్రేమతో ఆయనను ప్రేమించలేము. అయినా, తాను ఏ స్వార్థాలోచనా లేకుండా మనల్ని ప్రేమించినట్లే, మనమూ తనను ప్రేమించాలని దేవుడు మనల్ని కోరుతున్నాడు. మరి ఆయన మనల్ని కోరుతున్న దానిని మనం ఆయనకు ఇవ్వలేనప్పుడు, దానిని ఏ విధంగా చేయగలం? నేను మీకు చెబుతున్నాను: మన సొంత ప్రయోజనం గురించి ఏమాత్రం ఆలోచించకుండా, మనం ఆయనను స్వేచ్ఛగా ప్రేమించడానికి ఆయనే ఏర్పాటు చేసిన ఒక మార్గం ద్వారా చేయగలం. మనం ఆయనకు ఉపయోగపడలేము—అది అసాధ్యం—కానీ మన పొరుగువారికి ఉపయోగపడగలం…. ఆయనపై మనకున్న ప్రేమను చూపించడానికి, వివేచనాశక్తిగల ప్రతి ప్రాణికీ మనం సేవ చేయాలి, వారిని ప్రేమించాలి…. ప్రతి సద్గుణం ప్రేమ నుండి జీవాన్ని పొందుతుంది; ప్రేమలోనే ప్రేమ లభిస్తుంది. అంటే, దేవుడు మనల్ని ఎంతగా ప్రేమిస్తున్నాడో చూడడానికి మన మనోనేత్రాన్ని పైకెత్తడం ద్వారా అది లభిస్తుంది. మనం ప్రేమించబడుతున్నామని చూసినప్పుడు, ప్రేమించకుండా ఉండలేము…. కాబట్టి, దేవుని ద్వారా మనలో సద్గుణాలు గర్భం దాల్చి, మన పొరుగువారి కొరకు అవి జన్మిస్తాయని మీరు గ్రహిస్తారు.”

ఈ విధంగా కతరీన యొక్క అత్యున్నత ధ్యానాలు ఆచరణాత్మకమైన అంశంతో ముగుస్తాయి. ఇక్కడా, ఇతరచోట్లా ఆమె మౌలిక ఆలోచన పునీత బెర్నార్డ్ ఆలోచనతో విశేషమైన పోలిక కలిగి ఉంది. మీ సొంతం కోసం కాదు, దేవుని కోసం మిమ్మల్ని మీరు ప్రేమించుకోండి! అని ఆమె పదేపదే చెబుతుంది. ఇదే భావంతో, ఆత్మ అత్యున్నత స్థాయికి చేరేవరకు సాధించే పురోగతిని బెర్నార్డ్ విపులంగా వివరిస్తాడు. ఆ స్థాయిలో స్వప్రేమ ఎంతగా లీనమైపోతుందంటే, కృతజ్ఞతను కూడా దాటిపోయి, మనిషి కేవలం దేవుని కోసమే తనను తాను, దేవుణ్ణి ప్రేమిస్తాడు.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

అత్యంత మధురమైన దివ్యసత్ప్రసాదం పట్ల గౌరవంతో, అత్యంత ప్రియమైన, ఆత్మీయమైన తండ్రిగా, క్రీస్తు యేసునందు కుమారునిగా నేను భావించే మీకు: యేసు క్రీస్తు సేవకుల సేవకురాలిని, దాసురాలిని అయిన కతరీనాను నేను. ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు ఓదార్పును వ్రాసి పంపుతున్నాను. ఆయన అత్యంత జ్వలించే ప్రేమలో మీరు రగిలి, మండుతూ, పూర్తిగా దహించుకుపోవాలని నా కోరిక. ఎందుకంటే, ఈ ప్రేమతో జ్వలిస్తూ దహించుకుపోయేవారు తమను తాము చూసుకోరని నాకు తెలుసు. కాబట్టి మీరు చేయాలని నేను కోరేది ఇదే. ప్రశాంతమైన, అగాధమైన సముద్రం వంటి ఈ అత్యంత జ్వలించే ప్రేమలో ప్రవేశించమని మిమ్మల్ని పిలుస్తున్నాను. ‘దేవుడు ప్రేమ’ అనే ఆ వాక్యంలో నేను ఇప్పుడే దీనిని కొత్తగా కనుగొన్నాను—సముద్రం కొత్తదని కాదు, నా ఆత్మ అనుభూతిలో అది నాకు కొత్తగా అనిపించిందని. అద్దంలో మనిషి ముఖం ప్రతిబింబించినట్లు, భూమిపై సూర్యుని వెలుగు ప్రసరించినట్లు, ఈ వాక్యంలో నా ఆత్మకు వెల్లడయ్యేది ఇదే: ఆయన కార్యాలన్నీ ప్రేమ మాత్రమే; ఎందుకంటే అవి ప్రేమతో తప్ప మరి దేనితోనూ చేయబడలేదు. అందువల్ల ఆయన, “దేవుడనైన నేను ప్రేమను” అని అంటున్నారు. దీనివల్ల మానవావతారమెత్తిన వాక్కు యొక్క అగమ్యమైన రహస్యంపై వెలుగు ప్రసరిస్తుంది. ప్రేమశక్తిచేత ఆ వాక్కు మనకు ఎంతటి వినయంతో ఇవ్వబడిందంటే, అది నా గర్వాన్ని సిగ్గుపరుస్తుంది; ఆయన కార్యాలను కాక, మనకు ఇవ్వబడిన వాక్కు యొక్క జ్వలించే ప్రేమార్పణను చూడాలని మనకు బోధిస్తుంది. ప్రేమించే వ్యక్తిలా మనమూ చేయాలని ఆయన చెబుతున్నారు: తన స్నేహితుడు కానుకతో వచ్చినప్పుడు, అతడు తెచ్చిన కానుక కోసం అతని చేతులవైపు చూడకుండా, ప్రేమనేత్రాన్ని తెరిచి అతని హృదయాన్ని, అనురాగాన్ని చూస్తాడు. అన్నిటికంటే మధురమైన దేవుని సర్వోన్నత, నిత్య మంచితనం మన ఆత్మను సందర్శించినప్పుడు మనమూ అలాగే చేయాలని ఆయన కోరుతున్నారు. అప్పుడు అది అపారమైన మేలులతో మనలను సందర్శిస్తుంది. దైవప్రేమలోని ఉద్దేశాన్ని గ్రహించడానికి జ్ఞాపకశక్తి వేగంగా పనిచేయనివ్వండి; సంకల్పం అత్యంత జ్వలించే కోరికతో లేచి, దాత అయిన మధురమైన, మంచివాడైన యేసు బలియైన హృదయాన్ని స్వీకరించి దర్శించనివ్వండి. అప్పుడు మీరు అగ్నితో రగిలి, ఆ అగ్నిని, దేవుని కుమారుని రక్తమనే వరాన్ని ధరించినట్లు గ్రహిస్తారు; సమస్త వేదనల నుండి, వ్యాధుల నుండి విముక్తి పొందుతారు. పవిత్ర శిష్యులు మరియమాతను, ఒకరినొకరిని విడిచి వెళ్లవలసి వచ్చినప్పుడు వారి వేదనను తొలగించింది ఇదే; దేవుని వాక్యాన్ని విత్తడానికి వారు ఆ వియోగాన్ని సంతోషంగా భరించారు. కాబట్టి పరుగెత్తండి, పరుగెత్తండి, పరుగెత్తండి.

బెనింకాసా వ్యవహారాల గురించి, నేను సియెనాలో ఉంటే తప్ప జవాబు ఇవ్వలేను. వారి పట్ల మెస్సెర్ నికొలావో చూపిన ప్రేమకు ఆయనకు కృతజ్ఞతలు తెలియజేయండి. పేద స్త్రీలమైన అలెస్సా, నేను, చెక్కా వెయ్యివేల సార్లు మమ్మల్ని మీకు అప్పగించుకుంటున్నాము. దేవుడు ఎల్లప్పుడూ మీ ఆత్మలో ఉండుగాక, ఆమేన్. యేసూ, యేసూ.

దేవుని సేవకుల సేవకురాలు కతరీనా.       పైకి

బోధకుల సభకు చెందిన సహోదరుడు మత్తేయో ది ఫ్రాన్చెస్కో తొలోమేయికి

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసుక్రీస్తులో ప్రియాతిప్రియ కుమారుడా: యేసుక్రీస్తు సేవకుల సేవకురాలిని, దాసురాలిని అయిన కతరీన అనే నేను, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు వ్రాస్తున్నాను. మీ సొంత శరీరాశలుగానీ మరే ఇతర సృష్టిప్రాణిగానీ మధ్యలో జోక్యం చేసుకోకుండా, మీరు దేవుణ్ణి సత్యంతో అన్వేషించాలని కోరుకుంటున్నాను. ఎందుకంటే మధ్యలో ఏ సాధనాన్నీ పెట్టుకొని మనం దేవుణ్ణి సంతోషపెట్టలేము. దేవుడు తన సొంత ప్రయోజనాన్ని ఆశించకుండా వాక్కు అయిన తన ఏకైక కుమారుణ్ణి మనకు ఇచ్చాడు. మనం ఆయనకు ఏ ప్రయోజనమూ కలిగించలేమన్నది నిజం; కానీ దీనికి విరుద్ధంగా మాత్రం చెప్పలేము. ఎందుకంటే మన ప్రయోజనం కోసం దేవుణ్ణి సేవించకపోయినా, మనకు ప్రయోజనం చేకూరుతూనే ఉంటుంది. గౌరవమనే పుష్పం ఆయనకు చెందుతుంది; ప్రయోజనమనే ఫలం మనకు లభిస్తుంది. మనం ఆయనను ప్రేమించకముందే ఆయన మనలను ప్రేమించాడు; మనం ప్రేమించబడుతున్నాం కాబట్టి ప్రేమిస్తున్నాం. ఆయన మనలను ఉచితంగా ప్రేమిస్తున్నాడు; మనమైతే ఆయనను ప్రేమించవలసిన బాధ్యత ఉంది కాబట్టి కర్తవ్యంగా ప్రేమిస్తున్నాం. మనం దేవునికి ఏ ప్రయోజనమూ కలిగించలేనట్లే, ఏ బాధ్యతా లేకుండా ఉచితంగా ఆయనను ప్రేమించలేము. ఎందుకంటే మనమే ఆయనకు ఋణపడి ఉన్నాం గానీ, ఆయన మనకు ఋణపడి లేడు. తాను ప్రేమించబడకముందే ఆయన మనలను ప్రేమించాడు; అందువల్లనే తన స్వరూపంలో, తన పోలికలో మనలను సృష్టించాడు. కాబట్టి విషయం ఇదే: మనం ఆయనకు ఏ ప్రయోజనమూ కలిగించలేము, ఈ విధంగా ముందుగా ప్రేమించే ప్రేమతో ఆయనను ప్రేమించనూ లేము. అయినా నేను చెప్పేదేమిటంటే, ఆయన ఎలాంటి వెనుక ఆలోచనలూ లేకుండా మనలను ప్రేమించినట్లే, మనమూ ఆయనను ప్రేమించాలని దేవుడు కోరుతున్నాడు. మరి ఆయన మన నుండి కోరుతున్నదాన్ని మనం ఆయనకు ఇవ్వలేనప్పుడు, మనం దీన్ని ఏ విధంగా చేయగలం? నేను మీకు చెబుతున్నాను: ఆయన ఏర్పాటు చేసిన ఒక మార్గం ద్వారా మనం ఆయనను స్వేచ్ఛగా, మన సొంత ప్రయోజనంపై ఏమాత్రం దృష్టి పెట్టకుండా ప్రేమించగలం. అదేమిటంటే, మనం ఆయనకు కాదు—అది అసాధ్యం—మన పొరుగువారికి ఉపయోగపడగలం. ఈ మార్గం ద్వారా, ఆయన నామ మహిమ కోసం, స్తుతి కోసం ఆయన మన నుండి కోరుతున్నదానికి మనం విధేయులం కాగలం. ఆయనపై మనకున్న ప్రేమను చూపించడానికి, వివేచనాశక్తిగల ప్రతి సృష్టిప్రాణిని మనం సేవించాలి, ప్రేమించాలి. మంచివారికీ చెడ్డవారికీ, అన్ని రకాల ప్రజలకూ మన ప్రేమను విస్తరింపజేయాలి. మనకు సేవ చేసేవారిని ఎంతగా ప్రేమిస్తామో, మనకు కీడు చేసేవారినీ మనలను విమర్శించేవారినీ అంతగానే ప్రేమించాలి. ఎందుకంటే దేవుడు వ్యక్తులను బట్టి పక్షపాతం చూపడు; పవిత్రమైన కోరికలను చూస్తాడు. ఆయన ప్రేమ నీతిమంతులపైనా పాపులపైనా వ్యాపించి ఉంటుంది.

నిశ్చయంగా, ఆయన ఒకరిని కుమారునిగా, మరొకరిని స్నేహితునిగా, ఇంకొకరిని సేవకునిగా, మరొకరిని తనను విడిచి వెళ్లిపోయిన వ్యక్తిగా ప్రేమిస్తాడు; అలా వెళ్లిపోయిన వ్యక్తి తిరిగి రావాలని ఆయన ఆరాటపడతాడు—ఈ చివరివారు అనుగ్రహాన్ని కోల్పోయిన దుష్ట పాపులు. అయితే సర్వోన్నతుడైన తండ్రి వీరిపట్ల తన ప్రేమను ఎలా చూపిస్తాడు? వారికి సమయాన్ని ఇవ్వడం ద్వారా చూపిస్తాడు. ఆ సమయంలో ఆయన వారికి ఎన్నో అవకాశాలను ఇస్తాడు. వారు కోరుకున్నంత కీడు చేయడానికి వీలూ శక్తీ లేకుండా చేసి, వారు తమ పాపాల నుండి పశ్చాత్తాపంతో మరలేలా చేస్తాడు; లేదా వారు దుర్గుణాన్ని ద్వేషించి సద్గుణాన్ని ప్రేమించేలా చేయడానికి ఆయనకు మరెన్నో మార్గాలు ఉన్నాయి. సద్గుణంపై ఈ ప్రేమ పాపం చేయాలనే కోరికను తొలగిస్తుంది. ఈ విధంగా, దేవుడు ప్రేమతో వారికి ఇచ్చిన సమయం ద్వారా, వారు శత్రువుల స్థితి నుండి స్నేహితులుగా మారుతారు; అనుగ్రహాన్ని పొంది, తండ్రి వారసులు కావడానికి యోగ్యులవుతారు.

బానిస భయమేమీ లేకుండా తనను యథార్థంగా సేవించేవారిని, తమ స్వేచ్ఛాచిత్తాన్ని త్యజించి, దానిని పూర్తిగా చంపివేసి, దేవుని ద్వారా మరణం వరకు వివేకం గల ప్రతి సృష్టిప్రాణికీ విధేయులుగా ఉండేవారిని ఆయన పుత్రులుగా ప్రేమిస్తాడు. వారు తమ స్వప్రయోజనం కోసం ఆయనను సేవించే కూలివారు కాదు, పుత్రులు. వారు ఓదార్పులను తృణీకరించి, కష్టాలలో ఆనందిస్తారు; సిలువ వేయబడిన క్రీస్తును ఎలా అనుసరించి ఆయనవలె మారగలరో దానినే కోరుకుంటారు; ఆయన పొందిన అవమానాలు, శ్రమలు, వేదనలతో తమను తాము పోషించుకుంటారు. అలాంటివారు దేవుని నుంచిగాని, తోటి సృష్టిప్రాణి నుంచిగాని తమకు లభించే ఆధ్యాత్మికమైన లేదా ఇహలోక సంబంధమైన మాధుర్యం కోసం, ఓదార్పు కోసం దేవుణ్ణి వెదకరు, ఆయనను సేవించరు. తమ స్వప్రయోజనం కోసం వారు దేవుణ్ణి గాని పొరుగువారిని గాని వెదకరు; దేవుడు ప్రేమింపబడటానికి అర్హుడు కనుక ఆయన కోసమే ఆయనను వెదకుతారు; తమను తాము కూడా ఆయన నామ మహిమ, స్తుతి కోసం, దేవుని కోసమే వెదకుతారు. దేవుని కోసమే తమ పొరుగువారికి సేవ చేస్తూ, ఆయనకు తమవల్ల సాధ్యమైనంత ఉపయోగపడతారు. వీరు తండ్రి అడుగుజాడల్లో నడుస్తారు; తమ పొరుగువారి పట్ల ప్రేమలో పూర్తిగా ఆనందిస్తూ, తమ సృష్టికర్తను ప్రేమించే ప్రేమతోనే దేవుని సేవకులను ప్రేమిస్తారు. పరిపూర్ణతకు ఇంకా చేరనివారు పరిపూర్ణతను పొందాలనే ప్రేమతో వారిని ప్రేమిస్తూ, వారి కోసం పవిత్రమైన ఆకాంక్షతో, నిరంతర ప్రార్థనలతో తమను అంకితం చేసుకుంటారు. ఘోరపాపం వల్ల కలిగిన మరణస్థితిలో ఉన్న దుష్టులను కూడా వారు ప్రేమిస్తారు; ఎందుకంటే వారు వివేకం గలవారు, దేవునిచే సృష్టించబడినవారు, తమలాగే అదే రక్తంతో వెలపెట్టి కొనబడినవారు. అందువల్ల వారు ఆ దుష్టుల శిక్షావిధిని తలచి దుఃఖిస్తారు; వారిని రక్షించడానికి తమ శరీరాలను మరణానికి అప్పగించడానికైనా సిద్ధపడతారు. తమను చూసి అభ్యంతరపడే హింసకులు, అపవాదులు, న్యాయనిర్ణేతల విషయానికొస్తే, నేను చెప్పినట్లుగా వారు దేవుని సృష్టిప్రాణులు కాబట్టి వారిని ప్రేమిస్తారు. అంతేకాక, తమ సద్గుణాన్ని పరీక్షించడానికి, పరిపూర్ణతను చేరుకోవడంలో తమకు సహాయపడటానికి వారు సాధనాలుగా, కారణాలుగా ఉంటారు కాబట్టి కూడా వారిని ప్రేమిస్తారు. ముఖ్యంగా, సద్గుణాలలో రాణి అయిన సహనాన్ని పొందడానికి వారు తోడ్పడతారు. సహనం ఒక మధురమైన సద్గుణం; అది ఏ ప్రతికూల గాలి వల్లగాని, మనుషులు కలిగించే ఏ వేధింపుల వల్లగాని నొచ్చుకోదు, కలవరపడదు, కుంగిపోదు. ఇలాంటివారే మధ్యలో మరేదీ లేకుండా దేవుణ్ణి వెదకేవారు; ప్రియమైన, హక్కుగల పుత్రులుగా ఆయనను నిజంగా ప్రేమించేవారు. ఆయన కూడా నిజమైన తండ్రిగా వారిని ప్రేమించి, తన నిత్యరాజ్యానికి వారసులుగా చేయడానికి తన ప్రేమ రహస్యాన్ని వారికి చూపిస్తాడు. అందువల్ల వారు క్రీస్తు రక్తంతో నూతనోత్తేజాన్ని పొంది, దైవప్రేమాగ్నితో జ్వలిస్తూ పరుగెత్తుతారు; ఆ అగ్ని ద్వారా వారు సంపూర్ణంగా ప్రకాశింపజేయబడతారు. ఇలాంటివారు సద్గుణ మార్గంలో తమకు నచ్చిన రీతిలో పరుగెత్తరు; సిలువ వేయబడిన క్రీస్తు రీతిలో, ఆయన అడుగుజాడల్లో నడుస్తారు. శ్రమ లేకుండానే దేవుని సేవించి, సద్గుణాన్ని పొందడం సాధ్యమైనా, వారు దానిని కోరుకోరు. రెండవ రకానికి చెందినవారైన స్నేహితుడు, సేవకుడు ప్రవర్తించినట్లు వీరు ప్రవర్తించరు; ఎందుకంటే ఆ ఇద్దరి సేవలో ఏదో ఒక అంతరంగ ఉద్దేశం ఉంటుంది. కొన్నిసార్లు అది వారి స్వప్రయోజనానికి సంబంధించినదై ఉంటుంది. తమ అవసరాన్ని, తమకు సహాయం చేయగల, చేయడానికి ఇష్టపడే ఉపకారిని గుర్తించినప్పుడు, ఈ మార్గంలో గొప్ప స్నేహాన్ని చేరుకోవచ్చు. అయితే మొదట వారు సేవకులే; ఎందుకంటే తమ తప్పును, దాని తరువాత వచ్చే శిక్షను వారు గుర్తించారు. కాబట్టి శిక్షాభయంతో తమ పాపాన్ని పారద్రోలి, ప్రేమతో సద్గుణాన్ని హత్తుకొని, తాము అపరాధం చేసిన తమ ప్రభువును సేవిస్తారు. పాపి మరణించాలని కాక, పరివర్తన చెంది జీవించాలని ఆయన కోరుకుంటున్నాడని తలచి, ఆయన దయాళుత్వం నుంచి నిరీక్షణ పొందడం ప్రారంభిస్తారు. కేవలం భయంలోనే నిలిచిపోతే, అది వారికి జీవాన్ని ఇవ్వడానికి సరిపోదు; తమ ప్రభువు యొక్క సంపూర్ణ అనుగ్రహాన్ని కూడా వారు పొందలేరు. బదులుగా, కూలి కోసం పనిచేసే సేవకులుగానే మిగిలిపోతారు. స్నేహితులుగా మారిన తరువాత కూడా, తమ ప్రభువు నుంచి పొందగల ఫలాన్ని, ఓదార్పును ప్రేమించడంలోనే వారు నిలిచిపోకూడదు. ఎందుకంటే అలాంటి ప్రేమ దృఢమైనది కాదు; మాధుర్యం, ఓదార్పు, మనశ్శాంతితో కూడిన ఆనందం దూరమైనప్పుడు, లేదా హింస అనే ప్రతికూల గాలి గాని, అపవాది నుంచి వచ్చే శోధన అనే ప్రతికూల గాలి గాని తాకినప్పుడు, అది కూలిపోతుంది. అప్పుడు అపవాది శోధనల కిందగాని, శరీరపు వేధింపుల కిందగాని అది వెంటనే విఫలమవుతుంది. అలా మానసిక ఓదార్పు కోల్పోవడం వల్ల అది అయోమయంలో పడుతుంది; తోటి సృష్టిప్రాణులు తనకు కలిగించే హింసలు, అవమానాలలో అసహనానికి లోనవుతుంది.

కనుక ఈ రకమైన ప్రేమ దృఢమైనది కాదని మీరు గ్రహించవచ్చు. అంతేకాదు, ఇలాంటి ప్రేమతో ప్రేమించేవారు పునీత పేతురు వలెనే ప్రవర్తిస్తారు. క్రీస్తు శ్రమానుభవానికి ముందు పేతురు ఆయనను ఆప్యాయంగా ప్రేమించాడు; కానీ అతనిలో దృఢత్వం లేదు. అందువల్ల సిలువ సమయం వచ్చినప్పుడు అతను విఫలమయ్యాడు. అయితే పవిత్రాత్మ రాక తరువాత, అతను మాధుర్యంపట్ల మమకారం నుండి విడివడి, భయాన్ని విడిచిపెట్టి, అనేక శ్రమల అగ్నిలో పరీక్షించబడిన దృఢమైన ప్రేమను పొందాడు. అలా పుత్రప్రేమను పొందిన తరువాత, అతను అలాంటి శ్రమలన్నిటినీ నిజమైన సహనంతో భరించాడు–అంతేకాదు, తాను చిత్రహింసలకు కాక వివాహ విందుకు వెళ్తున్నట్లుగా, ఎంతో ఆనందంతో వాటిని ఎదుర్కోవడానికి పరుగెత్తాడు. అతను పుత్రునిగా చేయబడ్డాడు కనుకనే ఇలా జరిగింది. కానీ క్రీస్తు శ్రమానుభవ సమయంలోను, ఆ తరువాతను తాను అనుభవించిన మాధుర్యంలోను భయంలోను పేతురు మునిగిపోయి ఉండినట్లయితే, అతను పవిత్ర సభకు పుత్రుడిగా, రక్షకుడిగా, ఆత్మలను ప్రేమిస్తూ వాటిని వెదికేవాడిగా ఉండేంత పరిపూర్ణతను పొందేవాడు కాదు. అయితే పేతురు, ఇతర శిష్యులు తమ దాస్యభయాన్ని, ఓదార్పులపట్ల మమకారాన్ని విడిచిపెట్టే శక్తిని పొందడానికి, మధురమైన ఆదిసత్యం వారికి చేసిన వాగ్దానం ప్రకారం పవిత్రాత్మను స్వీకరించడానికి అనుసరించిన మార్గాన్ని గమనించండి. వారు ఇంటిలో తలుపులు మూసుకొని, జాగరణలోను నిరంతర ప్రార్థనలలోను గడిపారని పవిత్ర గ్రంథం చెబుతోంది; వారు పది రోజులు అలా ఉన్నారు, ఆ తరువాత పవిత్రాత్మ వచ్చారు.

ఇప్పుడు మనమూ, వివేచనాశక్తి గల ప్రతి ప్రాణీ స్వీకరించవలసిన బోధ ఇదే: ఇంటిలో తలుపులు మూసుకొని, జాగరణలోను నిరంతర ప్రార్థనలోను ఉండాలి; పది రోజులు అలా గడపాలి, అప్పుడు మనం పవిత్రాత్మ పరిపూర్ణతను పొందుతాము. పవిత్రాత్మ వచ్చినప్పుడు, ఆయన వారిని సత్యంతో ప్రకాశింపజేశారు; అప్పుడు వారు వాక్కు యొక్క అపరిమితమైన ప్రేమా రహస్యాన్ని, మన పవిత్రీకరణను తప్ప మరేమీ కోరని తండ్రి చిత్తాన్ని గ్రహించారు. మధురమైన, ప్రేమమయమైన ఆ వాక్కు యొక్క రక్తం ద్వారా ఇది మనకు చూపబడింది. పవిత్రాత్మ పరిపూర్ణత వచ్చినప్పుడు, వాక్కు అయిన ఆయన తన శిష్యులకు తిరిగి దయచేయబడ్డారు. ఆయన తండ్రి శక్తితోను, కుమారుని జ్ఞానంతోను, పవిత్రాత్మ దయాకనికరాలతోను వచ్చారు; అలా క్రీస్తు తన శిష్యులతో పలికిన సత్యం నెరవేరింది: నేను వెళ్లి మీ వద్దకు తిరిగి వస్తాను. అప్పుడు ఆయన తిరిగి వచ్చారు, ఎందుకంటే కుమారుడు, తండ్రి లేకుండా పవిత్రాత్మ రాలేరు; ఎందుకంటే ఆయన వారితో ఏకమై ఉన్నారు. కాబట్టి, నేను చెప్పినట్లుగా, తండ్రికి ఆపాదించబడే శక్తితోను, కుమారునికి ఆపాదించబడే జ్ఞానంతోను, పవిత్రాత్మకు ఆపాదించబడే సదుద్దేశంతోను ప్రేమతోను ఆయన వచ్చారు. అపొస్తలులు దీనిని స్పష్టంగా చూపించారు, ఎందుకంటే ప్రేమ ద్వారా వారు అకస్మాత్తుగా తమ భయాన్ని విడిచిపెట్టారు. అలా నిజమైన జ్ఞానంతో వారు సత్యాన్ని తెలుసుకొని, గొప్ప శక్తితో అవిశ్వాసులను ఎదుర్కొనడానికి వెళ్లారు; విగ్రహాలను నేలకూల్చి, దయ్యాలను వెళ్లగొట్టారు. వారు దీనిని లోకశక్తితో గాని, శారీరక బలంతో గాని చేయలేదు; దైవానుగ్రహం ద్వారా తాము పొందిన ఆత్మబలంతోను దేవుని శక్తితోను చేశారు. ఇప్పుడు, ఘోరపాపపు మలినం నుండి, ఈ లోకపు దుస్థితి నుండి లేచి, పరమ మేలును ఆస్వాదించడం, ఆయన మాధుర్యాన్ని ప్రేమించడం ప్రారంభించినవారికి కూడా ఇలాగే జరుగుతుంది. కానీ నేను చెప్పినట్లుగా, కేవలం భయంలోనే ఉండిపోవడం వల్ల నరకాన్ని తప్పించుకోలేరు; ఉరికంబానికి భయపడి దొంగతనం చేయని దొంగలాగానే ప్రవర్తిస్తారు; శిక్ష పడుతుందని అనుకోకపోతే, ఆ దొంగ దొంగతనం మానుకోడు. దేవుణ్ణి ప్రేమించడంలో కలిగే మాధుర్యం కోసమే ఆయనను ప్రేమించడం కూడా సరిగ్గా ఇలాంటిదే; అంటే, అలా ప్రేమించేవారిలో బలం, పరిపూర్ణత ఉండవు, బలహీనత, అపరిపూర్ణత మాత్రమే ఉంటాయి.

నేను చెప్పినట్లుగా, పరిపూర్ణతను చేరుకునే మార్గం శిష్యులు అనుసరించిన మార్గమే. అంటే, పేతురు, ఇతర శిష్యులు ఇంటిలోకి వెళ్లి తలుపులు మూసుకున్నట్లే, తండ్రి ప్రేమను పొంది, ఆయన సంతానమైనవారు కూడా చేశారు; అలాగే చేయాలి. ఈ స్థితిని చేరుకోవాలని కోరుకునేవారు ఇంటిలోకి ప్రవేశించి, తలుపులు మూసుకోవాలి; అంటే, తమను తాము తెలుసుకోవడమనే ఇంటిలోకి ప్రవేశించాలి. ఆత్మ నివసించవలసిన ఏకాంత గది ఇదే. ఈ గదిలో మరో గది ఉంటుంది; అది దేవుడు స్వతహాగా కలిగియున్న మంచితనాన్ని తెలుసుకోవడమనే గది. ఇలా, ఆత్మ తనను తాను తెలుసుకోవడం ద్వారా నిజమైన వినయాన్ని పొందుతుంది; తన సృష్టికర్తకు విరుద్ధంగా తాను చేసిన తప్పుపట్ల పవిత్రమైన ద్వేషాన్ని కలిగివుంటుంది. దీని ద్వారా అది నిజమైన, పవిత్రమైన సహనాన్ని పొందుతుంది. తనలో తాను కనుగొనే దైవజ్ఞానం ద్వారా అది అత్యంత జ్వలించే ప్రేమ అనే సద్గుణాన్ని సంపాదిస్తుంది; దానినుంచి పవిత్రమైన, ప్రేమపూరితమైన ఆకాంక్షలను పొందుతుంది. ఈ విధంగా అది జాగరణను, నిరంతర ప్రార్థనను కనుగొంటుంది—అంటే, తనను తాను, దేవుణ్ణి తెలుసుకోవడమనే ఇంత మధురమైన, మహిమాన్వితమైన స్థితిలో ఏకాంతంగా నిలిచి ఉన్నప్పుడు. అది శరీర నేత్రంతోనే కాక, ఆత్మ నేత్రంతో కూడా జాగరణ చేస్తుందని నేను అంటున్నాను. అంటే, బుద్ధి నేత్రం ఎన్నడూ మూసుకోకుండా, తన ధ్యానానికి లక్ష్యమూ, వర్ణించలేని ప్రేమస్వరూపుడూ అయిన సిలువవేయబడిన క్రీస్తువైపు తెరచి ఉంటుంది. అక్కడ అది ప్రేమనూ, తన స్వంత అపరాధాన్నీ కనుగొంటుంది. ఆ అపరాధం కోసమే క్రీస్తు మనకు తన రక్తాన్ని ఇచ్చాడు. అప్పుడు ఆత్మ అత్యంత గాఢమైన భక్తితో తనను తాను పైకెత్తుకొని, దేవుడు ప్రేమించేవాటిని ప్రేమించడానికి, ఆయన ద్వేషించేవాటిని ద్వేషించడానికి సిద్ధమవుతుంది. అది తన పనులన్నిటినీ దేవునిలో నడిపిస్తూ, సమస్తాన్నీ ఆయన నామ మహిమ కోసం, స్తుతి కోసం చేస్తుంది. పౌలు, “ఎడతెగక ప్రార్థించండి” అని చెప్పిన నిరంతర ప్రార్థన ఇదే. కేవలం సేవకునిగా, స్నేహితునిగా మాత్రమే ఉండే స్థితినుంచి—అంటే, బానిసత్వ భయం నుంచీ, తనకు లభించే ఆదరణపట్ల ఉండే మృదువైన ప్రేమ నుంచీ—పైకి ఎదిగి, నిజమైన సేవకునిగా, నిజమైన స్నేహితునిగా, నిజమైన పుత్రునిగా మారే మార్గం ఇదే. ఎందుకంటే, నిజంగా పుత్రత్వాన్ని పొందినప్పుడు, దానివల్ల సేవకునిగా, నిజమైన స్నేహితునిగా ఉండటం పోదు; తన గురించి గాని, దేవుణ్ణి మాత్రమే సంతోషపెట్టడం తప్ప మరేదాని గురించి గాని ఆలోచించకుండా, సత్యంలో సేవకునిగా, స్నేహితునిగా ఉంటాడు.

వారు పది రోజులు అక్కడ నిలిచి ఉన్నారనీ, ఆ తరువాత పవిత్రాత్మ వచ్చారనీ మనం చెప్పుకున్నాము. కాబట్టి ఈ పరిపూర్ణతను చేరుకోవాలని కోరుకునే ఆత్మ పది రోజులను పాటించాలి; అంటే, ధర్మశాస్త్రంలోని పది ఆజ్ఞలను పాటించాలి. ధర్మశాస్త్ర ఆజ్ఞలతో పాటు ఆధ్యాత్మిక సలహాలను కూడా పాటించాలి; ఎందుకంటే అవి ఒకదానితో మరొకటి ముడిపడి ఉన్నాయి; ఒకటి లేకుండా మరొకదాన్ని పాటించలేము. అయితే, లోకంలో జీవించేవారు పవిత్రమైన ఆకాంక్ష ద్వారా ఆ సలహాలను మనస్సులో పాటించాలి; లోకం నుంచి విముక్తులైనవారు వాటిని మనస్సులోనూ, ఆచరణలోనూ పాటించాలి. ఈ విధంగా, ఆత్మ నిజమైన, పరిపూర్ణమైన వెలుగుకూ జ్ఞానానికీ సంబంధించిన నిజమైన వివేకంతోను, ప్రతి పోరాటంలో దానిని బలపరిచే ధైర్యంతోను శక్తితోను పవిత్రాత్మ సమృద్ధిని పొందితే, అది ముఖ్యంగా తనపై తాను బలాన్ని సంపాదించి, తన శారీరక స్వభావాన్ని అదుపులో ఉంచుకుంటుంది. కానీ మీరు ఏకాంత గదికి దూరంగా ఉంటూ, సామూహిక ప్రార్థనాలయాన్ని నిర్లక్ష్యం చేస్తూ, ఎక్కువగా సంభాషిస్తూ, ఇటూ అటూ తిరుగుతుంటే ఇదంతా చేయలేరు. అందువల్ల, దీనిని పరిగణనలోకి తీసుకొని, మీరు నన్ను విడిచి వెళ్లినప్పుడు, సంభాషణలకు దూరంగా ఉండటానికి, ఏకాంత గదికి వెళ్లటానికి శ్రద్ధ చూపాలనీ, మీకు సాధ్యమైనంతవరకు సామూహిక ప్రార్థనాలయాన్నీ భోజనశాలనూ విడిచిపెట్టకూడదనీ, వినయపూర్వక ప్రార్థనతో జాగరణ చేయాలనీ మీతో చెప్పాను. మీకూ దేవునికీ మధ్య మరేదీ లేకుండా, మీరు సత్యంలో దేవుణ్ణి వెదకడం చూడాలని కోరుకుంటున్నానని చెప్పినప్పుడు, ఇదే నా కోరిక; ఈ విధంగా దాన్ని నెరవేర్చండి. ఇక మీకు మరేమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధురమైన యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ.       పైకి

కతరీనా ది షెట్టో అనే పేరుగల పవిత్ర దొమినిక్ మాంటెల్లాటాకు

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధురమైన యేసుక్రీస్తునందు నాకు అత్యంత ప్రియమైన సోదరీ, కుమార్తె. యేసుక్రీస్తు సేవకుల సేవకురాలిని, దాసురాలిని అయిన కతరీనాను నేను. సిలువవేయబడిన క్రీస్తుకు నీవు నిజమైన సేవకురాలిగా, వధువుగా ఉండటం చూడాలనే కోరికతో, ఆయన అమూల్య రక్తంలో నీకు వ్రాస్తున్నాను. మనం ఆయన రక్తంతో కొనబడినవారము కాబట్టి, మనం సేవకులమై ఉండాలి. కానీ మన సేవ ద్వారా ఆయనకు ఏదైనా మేలు చేయగలమని నాకు అనిపించదు. కనుక మనం మన పొరుగువారికి మేలు చేయాలి; ఎందుకంటే వారి ద్వారానే మనం సద్గుణాన్ని పరీక్షించుకొని, సంపాదించుకుంటాము. ప్రతి సద్గుణం ప్రేమనుంచి జీవాన్ని పొందుతుందని నీకు తెలుసు; ప్రేమలోనే ప్రేమను సంపాదించుకుంటాము. అంటే, దేవుడు మనల్ని ఎంతగా ప్రేమిస్తున్నాడో చూడటానికి మన మనోనేత్రాన్ని పైకెత్తడం ద్వారా. మనం ప్రేమించబడుతున్నామని చూసినప్పుడు, ప్రేమించకుండా ఉండలేము; ఆయనను ప్రేమిస్తూ, ప్రేమశక్తితో సద్గుణాన్ని హత్తుకుంటాము; దుర్గుణాన్ని ద్వేషించి, తిరస్కరిస్తాము.

కాబట్టి మనం దేవుని ద్వారా సద్గుణాలను గర్భంలో ధరించి, మన పొరుగువారి కోసం వాటికి జన్మనిస్తామని మీరు గ్రహిస్తున్నారు. మీ పొరుగువారి అవసరాన్ని తీర్చడానికి మీ ఆత్మలో ఉన్న ప్రేమ అనే శిశువుకు మీరు జన్మనిస్తారనీ, వారి వల్ల మీకు కలిగే అన్యాయాలలో సహనాన్ని వెలికితెస్తారనీ మీకు బాగా తెలుసు. మీరు వారి కోసం, ముఖ్యంగా మీకు అన్యాయం చేసినవారి కోసం ప్రార్థిస్తారు. మనం ఇలాగే చేయాలి; మనుషులు మన పట్ల నమ్మకద్రోహం చేసినా, మనం వారి పట్ల నమ్మకంగా ఉండి, చిత్తశుద్ధితో వారి రక్షణను కోరాలి; ప్రతిఫలాన్ని ఆశించకుండా వారిని ప్రేమించాలి, ఇచ్చిపుచ్చుకునే ధోరణితో కాదు. అంటే, మీ స్వప్రయోజనం కోసం మీ పొరుగువారిని ప్రేమించకుండా జాగ్రత్తపడండి; ఎందుకంటే అది నమ్మకమైన ప్రేమ కాదు, అలా చేస్తే దేవుడు మీపై చూపే ప్రేమకు మీరు ప్రతిస్పందించినట్లు కాదు. దేవుడు మిమ్మల్ని ప్రతిఫలాపేక్ష లేకుండా ప్రేమించాడు; మీరు ఆ ప్రేమను ఆయనకు తిరిగి ఇవ్వలేరు కాబట్టి, నేను చెప్పినట్లుగా, ఇచ్చిపుచ్చుకునే ధోరణితో కాకుండా ప్రతిఫలాపేక్ష లేకుండా మీ పొరుగువారిని ప్రేమించడం ద్వారా ఆ ప్రేమను వారికి అందించాలని ఆయన కోరుతున్నాడు. మీకు అన్యాయం జరిగినా, మీ పట్ల ప్రేమ తగ్గినట్లు కనిపించినా, మీ ఆనందం లేదా ప్రయోజనం తగ్గినా, మీ పొరుగువారి పట్ల ప్రేమను మీరు తగ్గించకూడదు, పరిమితం చేయకూడదు; వారి లోపాలను భరిస్తూ, సహిస్తూ, వారిని ఆప్యాయంగా ప్రేమించండి; దేవుని సేవకులను ఎంతో ఓదార్పుతో, గౌరవంతో చూడండి.

దేవుని సేవకుల పనులను, అలవాట్లను పరిశోధించి తీర్పు చెప్పడానికి పూనుకునే వెర్రి, అవివేకపు మనుషుల్లా మీరు ప్రవర్తించకుండా జాగ్రత్తపడండి. అలా చేసేవారు తీవ్రమైన మందలింపుకు పూర్తిగా పాత్రులు. దేవుని సేవకులందరూ మన మార్గంలోనే నడవాలని మనం కోరుకుంటే, అది పవిత్రాత్మకు చట్టాన్ని, నియమాన్ని విధించడానికేమీ భిన్నం కాదని తెలుసుకోండి—అది ఎన్నటికీ చేయలేని పని. ఇలాంటి తీర్పు చెప్పడానికి మొగ్గుచూపే ఆత్మ, తనలో గర్వం ఇంకా వేళ్లతో సహా తొలగిపోలేదనీ, పొరుగువారి పట్ల నిజమైన ప్రేమ ఇంకా నాటబడలేదనీ గ్రహించాలి—అంటే, ఇచ్చిపుచ్చుకునే ధోరణితో కాకుండా ప్రతిఫలాపేక్ష లేకుండా వారిని ప్రేమించడం ఇంకా అలవడలేదని గ్రహించాలి. కాబట్టి దేవుని సేవకులను ప్రేమిద్దాం, వారికి తీర్పు చెప్పవద్దు. అంతేకాదు, విచక్షణగల ప్రతి సృష్టిప్రాణినీ ప్రేమించడం మనకు తగినది: కృపాస్థితికి వెలుపల ఉన్నవారిని, వారి దోషం గురించి దుఃఖిస్తూ, మనోవేదనతో ప్రేమించాలి; ఎందుకంటే వారు దేవునికీ, తమ సొంత ఆత్మకూ అన్యాయం చేస్తున్నారు. అప్పుడు మీరు, దుఃఖించేవారితో దుఃఖిస్తూ, సంతోషించేవారితో సంతోషించే, ప్రేమానురాగాలతో నిండిన ఆ మధురమైన పౌలుతో ఏకీభవిస్తారు; అలా దేవుని ఘనత పట్ల, వారి రక్షణ పట్ల మీకున్న ఆకాంక్షతో, దుఃఖస్థితిలో ఉన్నవారితో మీరు దుఃఖిస్తారు; ప్రేమపూర్వకమైన ఆప్యాయత ద్వారా దేవుణ్ణి కలిగి ఉండి ఆనందించే దేవుని సేవకులతో మీరు ఆనందిస్తారు.

కాబట్టి దేవుని పట్ల ప్రేమ ద్వారా మనం సద్గుణాలను గర్భంలో ధరిస్తామనీ, మన పొరుగువారి పట్ల ప్రేమ ద్వారా వాటికి జన్మనిస్తామనీ మీరు గ్రహిస్తున్నారు. ఇలా, ప్రేమలోగానీ హృదయంలోగానీ ఏ కపటమూ లేకుండా, ఆధ్యాత్మికమైనదైనా భౌతికమైనదైనా మీ స్వప్రయోజనాన్ని ఏమాత్రం లెక్కచేయకుండా, స్వచ్ఛందంగా మీ పొరుగువారిని నిజాయితీగా ప్రేమించినప్పుడు, మీ సేవ నిజమైనదవుతుంది; మీ పొరుగువారి ద్వారా, మీ సృష్టికర్త మీపై చూపే ప్రేమకు మీరు ప్రతిస్పందిస్తారు; మీరు నమ్మకద్రోహం చేసే వధువుగా కాకుండా, విశ్వాసపాత్రమైన వధువుగా ఉంటారు. వధువు తన వరునికి చూపవలసిన నమ్మకాన్ని మరొక సృష్టిప్రాణికి ఇచ్చినప్పుడు, ఆమె తన వరుని పట్ల నమ్మకాన్ని కోల్పోతుంది. మీరు వధువు; ఎందుకంటే క్రీస్తు తన సున్నతి ద్వారా, తాను మానవజాతిని వివాహమాడతానని చూపించాడు. మీరు అంత అనిర్వచనీయమైన ప్రేమను చూసి, దేవునికి వేరైన ఏ సాధనమూ లేకుండా ఆయనను ప్రేమించాలి. అలా మీ పొరుగువారి సేవకు అంకితమై, మీ శక్తిమేరకు అన్ని విషయాలలో వారికి సేవ చేస్తారు. నిజంగా మీరు క్రీస్తు వధువు; మీ పొరుగువారి సేవకు మీరు అంకితమై ఉండాలి. మీరు విశ్వాసపాత్రమైన వధువు అయితే, మనం దేవునిపై చూపే ప్రేమ ద్వారా ఆయనకు ప్రయోజనం కలిగించడంగానీ, సేవ చేయడంగానీ చేయలేము కాబట్టి, నేను చెప్పినట్లుగా, మన పొరుగువారికి నిజమైన, హృదయపూర్వకమైన ప్రేమతో సేవ చేయాలి. మరే విధంగానూ, మరే రీతిగానూ మనం ఆయనకు సేవ చేయలేము. అందుకే సిలువవేయబడిన క్రీస్తుకు మీరు నిజమైన సేవలో అంకితమైన వధువుగా ఉండాలని నేను కోరుకుంటున్నానని మీతో చెప్పాను. ఇక మరేమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధురమైన యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ.       పైకి

నేరి ది లాందోచ్చో దెయి పాల్యారేసికి లేఖలు

కతరీనాకు కార్యదర్శులుగా ఉన్న ఆకట్టుకునే బృందంలోని వారిలో నేరి ది లాందోచ్చో దెయి పాల్యారేసి ఒకరు; ఆ బృందంలో స్తెఫానో మకోనీ, బార్దుచ్చో కనిజానీ కూడా ఉన్నారు. ఉన్నత కుటుంబాలలో జన్మించి, సుసంస్కారాలతో పెరిగిన ఆ ముగ్గురు తుస్కానా యువకుల గురించి ఆలోచిస్తే ఎంతో మనోహరమైన, పూర్తిగా ఇటాలియన్ మరియు మధ్యయుగ స్వభావం గల ఒక దృశ్యం మనకు కనిపిస్తుంది. వారు లోకాన్ని విడిచిపెట్టకుండానే, మఠజీవిత వ్రతాలు స్వీకరించకుండానే, బియాతా పొపులానా పట్ల పవిత్రమైన, గాఢమైన భక్తితో అనుబంధం ఏర్పరచుకున్నారు; తమ సమయాన్ని, శక్తిసామర్థ్యాలను ఆమె సేవకు అంకితం చేశారు; ఆమె ఆదర్శాల జ్వాల తమలోనూ రగిలేలా చేసుకున్నారు; ఆమె మరణానంతరం తమ భవిష్యత్తు గురించి ఆమె అభీష్టాలను అనుసరించారు. కొంతకాలం తరువాతి బొత్తిచెల్లీ చిత్రమైన “జ్ఞానుల ఆరాధన” వంటి చిత్రాలలో కనిపించే ముఖాలు, ఈ యువకులు ఎలాంటి వారో అర్థం చేసుకోవడానికి మనకు తోడ్పడతాయి.

ముగ్గురు కార్యదర్శులలో కతరీనా సేవలో మొదట చేరినవాడు నేరి. తరువాత ఆమె శిష్యులైనవారిలో చాలామందిని ఆమెకు పరిచయం చేసింది అతడే. ఆ చిన్న బృందంలోని వారు అతడిని ఎంతో ఆత్మీయంగా ప్రేమించేవారని, వారిలో వివిధ వ్యక్తులు రాసిన, ఇప్పటికీ మిగిలి ఉన్న అనేక లేఖలు తెలియజేస్తున్నాయి. అతడు సున్నితమైన భావాలు, సూక్ష్మమైన ఆలోచనలు, నిరాశకు లోనయ్యే స్వభావం కలవాడు. దాంతే రచనలను చదివేవాడు; స్వయంగా కవి; తనను తాను మానసికంగా బాధించుకునేవాడు. అతడి తరువాతి జీవితం చూపినట్లుగా, అతడిలో తీవ్రమైన విషాదానికి లోనయ్యే ధోరణి కూడా ఉండేది. అతడికి వ్యవహారదక్షత, కార్యసాధక శక్తి, బహుశా ఇతరులను ఆకట్టుకునే గుణం కూడా ఉండి ఉండాలి. ఎందుకంటే కతరీనా అతడిని ఒకటి కంటే ఎక్కువసార్లు ముఖ్యమైన రాయబార కార్యాలపై పంపింది. ఒకసారి, తాను అవిన్యోన్‌లో ఉన్న పోప్ గ్రెగరీ వద్దకు రాబోతున్నానని ముందుగా తెలియజేయడానికి పంపింది. మరొకసారి, ఆ తరువాతి కాలంలో, నేపుల్స్‌లోని రాణి జొవన్నా అవినీతిమయమైన, వైభవోపేతమైన ఆస్థానానికి పంపింది. అతడి అవసరాలను బహుశా బాగా అర్థం చేసుకున్న అతడి ఆధ్యాత్మిక తల్లి మరణసమయంలో వ్యక్తం చేసిన కోరికకు విధేయుడై, ఆమె మరణం తరువాత అతడు ఏకాంతవాసి అయ్యాడు.

ఉదాత్తమైనదైనా భయంతో నిండిన ఈ ఆత్మకు కతరీనా ఎంతో సున్నితమైన ఆప్యాయతతో రాస్తుంది. మనిషిని ముందుకు సాగనివ్వని దుఃఖాన్ని, నిస్సహాయతను కలిగించే “మనోవ్యాకులత” లోకంలోని అన్ని చెడులలోనూ ఆమె స్పష్టమైన, నిర్ణయాత్మకమైన, అంతర్దృష్టిగల స్వభావానికి అత్యంత అసహ్యమైనది. అతడిని తరచూ చుట్టుముట్టే ఈ ప్రమాదం నుంచి తన ప్రియ శిష్యుడిని కాపాడటానికి, ఆమె తన సహజమైన ఉత్సాహమంతటితో ప్రయత్నిస్తుంది. మనం చూసినట్లుగా, దేవుని కోపం కంటే ఆయన ప్రేమే ఎల్లప్పుడూ కతరీనా బోధనలో ప్రధానాంశంగా ఉండేది. కొలవలేని దైవకారుణ్యపు అగాధాలను లోతైన అంతర్దృష్టితో పరిశీలిస్తూ, “ఆయన సత్యమిదే: మనకు నిత్యజీవం ఇవ్వడానికే ఆయన మనలను సృష్టించాడు” అని ఆమె దృఢంగా రాసిన ఈ సందర్భంలో ఉన్నంత ప్రగాఢంగా, మరెన్నడూ ఆమె ఆ ప్రేమను గురించి వివరించలేదు. చీకటి కమ్మిన ఏ దృష్టికైనా ఆమె మాటలు తప్పక భరోసాను ఇచ్చి ఉంటాయి. తనకు ఎదురైనవాటికి ఎంతో భిన్నమైన శోధనలను, ఆధ్యాత్మిక ప్రమాదాలను ఎదుర్కొంటున్న వ్యక్తికి రాసిన ఈ ప్రత్యేకమైన మృదువైన లేఖలలో వలె, ఆమె ఆచరణాత్మక సలహాలు వ్యక్తిగత అవసరాలకు మరెన్నడూ ఇంత చక్కగా సరిపోలేదు.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసుక్రీస్తులో అత్యంత ప్రియమైన కుమారుడా, యేసుక్రీస్తు సేవకులకు సేవకురాలిని, దాసిని అయిన కతరీనా అనే నేను, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు రాస్తున్నాను. మీరు నిజమైన వెలుగులో ఉండాలని, ఆ వెలుగులో మీ సృష్టికర్త సత్యం మీకు తెలియాలని నా కోరిక. ఆయన సత్యమిదే: మనకు నిత్యజీవం ఇవ్వడానికే ఆయన మనలను సృష్టించాడు. అయితే మానవుడు దేవునిపై తిరుగుబాటు చేసినందువల్ల ఈ సత్యం నెరవేరలేదు. అందుకే దైవత్వం మన మానవత్వమనే వస్త్రాన్ని ధరించినప్పుడు, దిగిరావడానికి సాధ్యమైన అత్యంత లోతులకు ఆయన దిగివచ్చాడు. కాబట్టి ఈ మహిమాన్వితమైన వెలుగులో దేవుడు మానవుడయ్యాడని మనం చూస్తున్నాము. మనలో తన సత్యాన్ని నెరవేర్చడానికే ఆయన ఇలా చేశాడు. ప్రేమమయుడైన వాక్కు రక్తం ద్వారా ఆయన దీన్ని మనకు నిజంగా చూపించాడు. ఎంతగా అంటే, మనం విశ్వాసంతో అంగీకరించినది ఆ రక్తపు వెల ద్వారా మనకు నిరూపితమైంది. వివేచనాశక్తి ఉన్న సృష్టిప్రాణి ఇది సత్యమని నిరాకరించలేదు.

కాబట్టి, ఆ రక్తంపై ఉంచిన నిరీక్షణలోను, అపరిమితమైన దేవుని ప్రేమాగ్నిలోను మీ మనోవ్యాకులత దహించబడి మాయమైపోవాలని నేను కోరుతున్నాను. మీ గురించి మీకు నిజమైన అవగాహన తప్ప మరేదీ మిగలకూడదు. ఆ అవగాహనలో మీరు మిమ్మల్ని మీరు తగ్గించుకొని, ఎదుగుతూ, మీ ఆత్మలో వెలుగును పెంపొందించుకోవాలి. మనం పాపం చేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నదానికంటే, ఆయన మనలను క్షమించడానికి మరింత సిద్ధంగా లేడా? ఆయన వైద్యుడు, మనం రోగులం కాదా? మన దోషాలను మోసేవాడు ఆయనే కాదా? మనోవ్యాకులతను ఇతర దోషాలన్నిటికంటే ఘోరమైనదిగా ఆయన పరిగణించడా? అవును, నిజమే. కాబట్టి, అత్యంత ప్రియమైన కుమారుడా, అతి పవిత్రమైన విశ్వాసపు వెలుగులో మీ బుద్ధినేత్రాన్ని తెరిచి, దేవుడు మిమ్మల్ని ఎంతగా ప్రేమిస్తున్నాడో చూడండి. ఆయన ప్రేమను, మీ హృదయంలోని అజ్ఞానాన్ని, చల్లదనాన్ని చూసి మనోవ్యాకులతలో పడిపోకండి. బదులుగా, నేను చెప్పినట్లుగా, నిజమైన అవగాహనతోను వినయంతోను పవిత్ర వాంఛాజ్వాల మరింత పెరగనివ్వండి. మీ సృష్టికర్త మీకు చూపిన ఇంత గొప్ప అనుగ్రహాలకు మీరు తగినట్లు స్పందించలేదని ఎంత ఎక్కువగా గ్రహిస్తారో, అంత ఎక్కువగా మిమ్మల్ని మీరు తగ్గించుకొని, పవిత్రమైన దృఢసంకల్పంతో ఇలా అనండి: “ఈ రోజు నేను చేయనిదాన్ని ఇప్పుడే చేస్తాను.” మీకు ఎల్లప్పుడూ అందించబడిన బోధనకు మనోవ్యాకులత పూర్తిగా విరుద్ధమని మీకు తెలుసు. అది ఆత్మను, శరీరాన్ని శుష్కింపజేసి, వాటిని నిరంతర వేదనలో ఉంచే కుష్ఠువ్యాధి వంటిది. అది పవిత్ర వాంఛ చేతులను బంధించి, చేయాలనుకున్నది చేయనివ్వదు. ఆత్మ తనను తానే భరించలేనట్లు చేసి, మనస్సును సంఘర్షణలకు, మారుతూ ఉండే ఊహలకు లోను చేస్తుంది. అది ఆత్మకు ఉన్న ప్రకృతికి అతీతమైన వెలుగును హరించి, దాని సహజమైన వెలుగును చీకటిమయం చేస్తుంది. ఇలా మనిషి తీవ్రమైన అవిశ్వాసంలో పడిపోతాడు. ఎందుకంటే దేవుడు మనలను ఏ సత్యంలో సృష్టించాడో ఆ సత్యాన్ని అతడు తెలుసుకోడు. అంటే, మనకు నిత్యజీవం ఇవ్వడానికే ఆయన నిజంగా మనలను సృష్టించాడనే సత్యాన్ని తెలుసుకోడు. కాబట్టి సజీవమైన విశ్వాసంతోను, పవిత్ర వాంఛతోను, క్రీస్తు రక్తంపై నిరీక్షణతోను మనోవ్యాకులత అనే దయ్యం ఓడింపబడుగాక.

ఇక నేను చెప్పేదేమీ లేదు. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. తన మధురమైన ఆశీర్వాదాన్ని మీకు ప్రసాదించమని నేను ఆయనను ప్రార్థిస్తున్నాను. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధురమైన యేసుక్రీస్తులో అత్యంత ప్రియమైన, మధురమైన కుమారుడా. యేసుక్రీస్తు సేవకులకు సేవకురాలిని, దాసురాలిని అయిన కతరీన అనే నేను, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు వ్రాస్తున్నాను: మీలో పరమ పవిత్రమైన విశ్వాసపు వెలుగును చూడాలనే కోరికతో వ్రాస్తున్నాను. మీకు ఏది సంభవించినా మీరు ఎన్నడూ కలవరపడకూడదనీ, దేవుని సమస్త రహస్యాల విషయంలో మీ మనస్సు శాంతితో ఉండాలనీ కోరుతున్నాను. తన నుంచే వివేచనాశక్తిగల ప్రాణులను ఉనికిలోకి తీసుకురావడానికి, మనకు తన స్వరూపసాదృశ్యాలను ఇవ్వడానికి, వినమ్రుడూ నిర్మలుడూ అయిన గొర్రెపిల్ల రక్తంతో మనలను వెలకొని రక్షించడానికి ఆయనను ప్రేరేపించిన అనిర్వచనీయమైన ప్రేమను మీరు దర్శించినప్పుడు ఈ శాంతి కలుగుతుంది. ఇలా చేస్తే, మీకు సంభవించే ప్రతిదానినీ తగిన భక్తిగౌరవాలతో స్వీకరిస్తారు. మీ మనస్సును ఆక్రమించే అనేక ఆలోచనలవల్లనూ, మధురమైన శారీరక వేదనలవల్లనూ, కొన్నిసార్లు అపవాది కలిగించే భ్రమతో విషయాలు తమ సముచిత పరిమితులను దాటిపోయినట్లు మీకు అనిపించినప్పుడు, నిజమైన వినయంతో కేవలం పైకి కనిపించేదాన్ని నమ్మి అంగీకరించరు. ఇక ఎక్కువ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. స్తుతిపాత్రుడైన క్రీస్తు తన నిత్య ఆశీర్వాదాన్ని మీకు ప్రసాదించునుగాక. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధురమైన యేసుక్రీస్తులో అత్యంత ప్రియమైన, మధురమైన కుమారుడా. యేసుక్రీస్తు సేవకులకు సేవకురాలిని, దాసురాలిని అయిన కతరీన అనే నేను, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు వ్రాస్తున్నాను: మీరు సద్గుణం నుంచి సద్గుణానికి ఎల్లప్పుడూ ఎదుగుతూ ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను. దేవుని నుంచి వేరవుతామనే భయం మీకు ఎన్నడూ ఉండని ఆ శాంతిసాగరానికి మీరు తిరిగి చేరడాన్ని నేను చూసేవరకు మీరు అలా ఎదుగుతూ ఉండాలి. ఎందుకంటే పవిత్రాత్మకు వ్యతిరేకంగా పోరాడే అపవిత్రమైన, వక్రమైన నియమం భూమిపైనే విడిచిపెట్టబడుతుంది; భూమికి చెల్లించవలసిన దానిని అది చెల్లించి ఉంటుంది. నా మధురమైన కుమారుడా, ఈ జీవితంలో ఉన్నంతకాలం మీ స్వీయేచ్ఛ అంతటికీ మరణించినవారిగా జీవించడానికి మీరు కృషి చేయాలని నేను కోరుతున్నాను. అలాంటి మరణంలో మీరు సద్గుణాన్ని సాధిస్తారు. అలా జీవిస్తూ, వక్రమైన కోరికల నియమాన్ని భూమికే అప్పగిస్తారు. అప్పుడు ఆ మరొకరి విషయంలో దేవుడు అనుమతించినదాన్ని మీ విషయంలోనూ అనుమతిస్తాడేమోనని మీరు భయపడరు. కొద్దికాలంపాటు మానవరీత్యా మీరు నా నుంచీ, మిగిలిన కుటుంబం నుంచీ వేరై ఉన్నందుకు బాధపడరు. ఓదార్పు పొందండి. తన చేతుల్లో నుంచి ఒక్కరు కూడా తప్పిపోరని సత్యస్వరూపుడు చెప్పిన మాట మీ మనస్సులో నిలిచి ఉండుగాక. ‘ఆయన చేతుల్లో నుంచి’ అని నేను అంటున్నాను, ఎందుకంటే సమస్తమూ ఆయనదే. ఎక్కువ మాటలు లేకుండానే మీరు నా భావాన్ని గ్రహిస్తారని నాకు తెలుసు. ఇక ఎక్కువ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.       పైకి

సియేనాలోని మొన్నా జొవన్నాకు, ఆమె ఇతర కుమార్తెలకు

“ఓ ప్రభువా, పునీతులవలె, దేవదూతలవలె జీవించడానికి మాకు నేర్పించు, మమ్మల్ని సమర్థులను చేయి!” అని కార్డినల్ న్యూమన్ మొరపెట్టుకున్నారు. దాంతే రచనలో ఉత్తరించే స్థలంలోని ధన్యాత్మలు పలికే పరలోక ప్రార్థనలో కతరీన ప్రార్థనకు అందమైన సారూప్యం కనిపిస్తుంది:

“నీ దేవదూతలు హోసన్నా పాడుతూ తమ చిత్తాన్ని నీకు బలిగా అర్పించినట్లే, మానవులు కూడా తమ చిత్తాన్ని నీకు అర్పింతురుగాక.”

ఈ లేఖ ఆరంభంలో ప్రతిఘటించకపోవడం గురించి మృదువైన ఆలోచనలను పంచుకున్న కతరీన, అకస్మాత్తుగానూ అంతే సునాయాసంగానూ భావాన్ని మలుపు తిప్పి, పవిత్రమైన ఆత్మను కళ్లెంలేని గుర్రంగా చిత్రించే అద్భుతమైన రూపకానికి మళ్లుతుంది. ఆ గుర్రం “కృప నుంచి కృపకు, సద్గుణం నుంచి సద్గుణానికి” అత్యంత వేగంగా పరుగెత్తుతుంది. ప్లేటో రచనల ద్వారా ఆత్మను రథసారథిగా చిత్రించే రూపకం మనకు సుపరిచితమే—“క్రోయిజిక్‌కు చెందిన ఇద్దరు కవులు” అనే రచనలో బ్రౌనింగ్ ఉపయోగించిన రూపకం గురించి ఇక చెప్పనవసరం లేదు. కతరీన రూపకం అంత సుపరిచితం కాకపోయినా, దాని శక్తి ఏమాత్రం తక్కువ కాదు. ఆమె దృష్టిలో సంకల్పం పవిత్రంగా ఉన్నప్పుడే స్వతంత్రంగా ఉంటుంది: అపవిత్రమైన, పాపభరితమైన కోరికలు స్వేచ్ఛకు చిహ్నాలు కావు; దానికి పూర్తి విరుద్ధంగా, దేవునివైపు అది చేసే ఉత్సాహభరితమైన పరుగును అడ్డుకునే నోటిపట్టీ, కళ్లెం అవే. ఇదే ఆలోచనను కొంత తక్కువ చిత్రాత్మకంగా ఆధునిక వేదాంతవేత్త డా. మోబర్లీ రచనలో చూడవచ్చు. ఆయన ఇలా వ్రాస్తారు: “నైతికమైనా అనైతికమైనా, ఒక వ్యక్తి స్వభావం నిజంగా పరిపూర్ణ స్థితికి చేరుకుంటే, స్వేచ్ఛాసంకల్పానికి ప్రమాణంగా ప్రతిపాదించబడిన సందిగ్ధతకు తావుండదు…. పాపం చేయగల సంపూర్ణ సామర్థ్యం స్వేచ్ఛకు కీలకం కాదు. అందుకు విరుద్ధంగా, తప్పు చేయడానికి అంతర్లీనంగా ఉన్న ప్రతి సామర్థ్యమూ స్వేచ్ఛాసంకల్పపు వాస్తవికతను నేరుగా భంగపరుస్తుంది…. స్వేచ్ఛాసంకల్పం అంటే సృష్టింపబడిన జీవి స్వతంత్రంగా ఉండటం కాదు; సంపూర్ణంగా ఆధారపడి ఉండటంలో తన నిజస్వరూపాన్ని సాకారం చేసుకోవడమే. స్వేచ్ఛ అంటే మంచితనంతో తన అస్తిత్వం ఏకమై ఉండటం.”

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసుక్రీస్తులో అత్యంత ప్రియమైన కుమార్తెలారా: యేసుక్రీస్తు సేవకులకు సేవకురాలిని, దాసురాలిని, క్రీస్తులో మీ తల్లిని అయిన కతరీనను నేను. దేవుని కుమారుని అమూల్య రక్తంలో మీకు ఈ లేఖ రాస్తూ, మిమ్మల్ని ఓదారుస్తున్నాను. ఆయన సౌమ్యమైన, నిష్కళంకమైన గొర్రెపిల్ల. ఆయనను వధించింది మేకుల బలమో బల్లెపు బలమో కాదు; తన సృష్టిపట్ల ఆయనకు అప్పుడు ఉన్న, ఇప్పటికీ ఉన్న ప్రేమ, అపారమైన దైవప్రేమల బలమే. ఆహా, మన దేవుని వర్ణింపశక్యం కాని ప్రేమ! అత్యంత మధురమైన ప్రేమస్వరూపా, నీవు నాకు బోధించావు, నాకు చూపించావు; కేవలం మాటలతో కాదు—ఎందుకంటే అనేక మాటలలో నీకు ఆనందం లేదని నీవు అంటావు—క్రియల ద్వారా బోధించి చూపించావు. క్రియలలోనే నీకు ఆనందం ఉందని, నీ సేవకుల నుండి వాటినే కోరుతున్నావని నీవు అంటావు. సృష్టింపబడని ప్రేమస్వరూపా, నీవు నాకు ఏమి బోధించావు? కఠినమైన మాటలను మాత్రమే కాక, తీవ్రమైన, క్రూరమైన దెబ్బలను, హానిని, నష్టాన్ని కూడా గొర్రెపిల్లవలె ఓర్పుతో భరించాలని నీవు నాకు బోధించావు. దీనితోపాటు, నా పొరుగువారిలోను సహోదరులలోను ఎవరికీ హాని చేయకుండా, నేను నిర్దోషంగా, నిష్కళంకంగా ఉండాలని నీవు కోరుతున్నావు. మనలను హింసించని వారిపట్ల మాత్రమే కాదు, మనకు హాని చేసేవారిపట్ల కూడా అలాగే ఉండాలని కోరుతున్నావు. మనకు మంచి, గొప్ప లాభాన్ని చేకూర్చే ప్రత్యేక మిత్రుల కొరకు ప్రార్థించినట్లే వారి కొరకు కూడా మనం ప్రార్థించాలని నీవు కోరుతున్నావు. హాని కలిగినప్పుడు, ఇహలోక సంబంధమైన నష్టాలు వచ్చినప్పుడు మాత్రమే కాక, నా ఇష్టానికి విరుద్ధంగా జరిగే ప్రతిదానిలోనూ, అన్ని విధాలా మనం ఓర్పుతోను సౌమ్యతతోను ఉండాలని నీవు కోరుతున్నావు. ఎందుకంటే ఏ విషయంలోనూ నీ చిత్తం కాక, నీ తండ్రి చిత్తమే నెరవేరాలని నీవు కోరుకున్నావు. అలాంటప్పుడు, మన వక్రమైన చిత్తాలు నెరవేరాలని కోరుకుంటూ, దేవుని మంచితనానికి వ్యతిరేకంగా మనం ఎలా తలెత్తగలం? దేవుని చిత్తం నెరవేరాలని మనం కోరుకోకుండా ఎలా ఉండగలం?

ఓ యేసూ, అత్యంత మధురమైన ప్రేమస్వరూపా, పరలోకంలో నీ దూతలు, పునీతుల ద్వారా నెరవేరుతున్నట్లే, మాలో కూడా నీ చిత్తం ఎల్లప్పుడూ నెరవేరేలా చేయుము! క్రీస్తులో నా అత్యంత ప్రియమైన కుమార్తె, మన మధుర రక్షకుడు మనలో చూడాలని కోరుకునే సౌమ్యత ఇదే: పూర్తిగా శాంతితోను ప్రశాంతతతోను నిండిన హృదయాలతో, మనకు సంబంధించి ఆయన సంకల్పించే, చేసే ప్రతిదానితో మనం సంతృప్తి చెందాలి. కాలాలు గానీ ఋతువులు గానీ మనకు ఇష్టమైన విధంగా ఉండాలని కాక, ఆయనకు ఇష్టమైన విధంగానే ఉండాలని కోరుకోవాలి. అప్పుడు తన సొంత కోరికలన్నిటినీ విడిచిపెట్టి, దేవుని చిత్తాన్ని ధరించిన ఆత్మ ఆయనకు ఎంతో ప్రీతికరంగా ఉంటుంది. కళ్లెం లేని గుర్రంలా అది కృప నుండి కృపకు, సద్గుణం నుండి సద్గుణానికి అత్యంత వేగంగా పరుగెత్తుతుంది. దానిని పట్టి ఉంచే లేదా పరుగెత్తకుండా అడ్డుకునే కళ్లెమేదీ దానికి లేదు. ఎందుకంటే అది తన స్వేచ్ఛాచిత్తం నుండి పుట్టే క్రమరహితమైన ఆశలనూ ప్రేరణలనూ తన నుండి తెంచివేసుకుంది. ఆధ్యాత్మిక జీవితం గడిపేవారి ఆత్మలను పరుగెత్తనివ్వని బంధనాలు, కళ్లెములు అవే.

సిలువయుద్ధానికి సంబంధించిన వ్యవహారాలు నిరంతరం మరింత మెరుగ్గా సాగుతున్నాయి; దేవుని మహిమ రోజురోజుకూ పెరుగుతోంది. సద్గుణంలో నిరంతరం ఎదగండి; మీ ఆత్మ అనే నౌకను సన్నద్ధం చేసుకోండి, ఎందుకంటే మన సమయం సమీపిస్తోంది. యేసుక్రీస్తు తరఫున, నా తరఫున ఫ్రాన్చెస్కాను ఓదార్చి ఆశీర్వదించండి. నేను తిరిగి వచ్చేటప్పటికి ఆమె సద్గుణంలో ఎదిగి ఉండటాన్ని చూడగలిగేలా ఉత్సాహంతో కృషి చేయమని ఆమెకు చెప్పండి. క్రీస్తులో నా కుమారులందరినీ ఆశీర్వదించి ఓదార్చండి. ఈ రోజే సైప్రస్ రాణి రాయబారి వచ్చి నాతో మాట్లాడారు. పవిత్ర సిలువయుద్ధ వ్యవహారాల గురించి పవిత్ర పితను కోరడానికి ఆయన భూమిపై క్రీస్తు అయిన పవిత్ర పిత దగ్గరకు వెళుతున్నారు. అంతేకాక, ఇదే విషయమై జెనోవా వారిని ప్రోత్సహించడానికి పవిత్ర పిత అక్కడికి దూతలను పంపారు.

మన మధుర రక్షకుడు తన నిత్యాశీర్వాదాన్ని మీకు అనుగ్రహించుగాక! దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ.       పైకి

కరువు కాలంలో వచ్చిన సైనికదళానికి అధిపతి, కిరాయి సైనికుడు అయిన మెస్సెర్ జాన్‌కు

_కపువాకు చెందిన ఫ్రా రైమొండో ఆయనతో చెప్పే విషయాలన్నిటినీ ఆయన విశ్వసించవచ్చని ధృవీకరించే పరిచయపత్రం ఈ లేఖ. అందువల్ల, ఇతరులు వెళ్లే పరిస్థితి వస్తే, వీరు కూడా వెళ్లి అవిశ్వాసులతో యుద్ధం చేసేలా ప్రేరేపించడానికి పైన పేర్కొన్న ఫ్రా రైమొండో, పైన పేర్కొన్న మెస్సెర్ జాన్‌ను, ఇతర సైన్యాధిపతులను కలవడానికి వెళ్లారు. అక్కడి నుండి బయలుదేరే ముందు, వారు వెళతామని వారి నుండి, మెస్సెర్ జాన్ నుండి దివ్యసంస్కారంపై ప్రమాణపూర్వకమైన వాగ్దానాన్ని పొందారు. వారు దానిపై స్వహస్తాలతో సంతకాలు చేసి, తమ ముద్రలతో ముద్రించారు._

ఈ లేఖకు పాత శీర్షిక అలా ఉంది. విలక్షణమైన వ్యక్తిత్వంగల సర్ జాన్ హాక్‌వుడ్‌కు కతరీన లేఖ రాయడాన్ని ఊహించుకోవడం ఆసక్తికరం. సాహసవంతుడైన ఆ స్వతంత్ర కిరాయి యోధునిపట్ల ఆమెకున్న స్నేహపూర్వకమైన, దాదాపు సోదరీసహజమైన సానుభూతి, చివరి వాక్యంలో ఆమె సాధారణంగా వాడే “దేవుని ఘనత, ఆత్మల రక్షణ” అనే మాటలకు, ఎప్పుడూ లేని విధంగా “మహిమ” అనే పదాన్ని చేర్చడంలో కనిపిస్తుంది. ఈ లేఖ, ఫ్రా రైమోండో ఆయనపై నిజమైన ప్రభావం చూపారని, హాక్‌వుడ్ క్రూసేడు యుద్ధంలో పాల్గొంటానని ప్రతిజ్ఞ చేయడమే కాక, ఆ క్రూసేడు జరగకపోవడంతో, అప్పటినుంచి క్రమబద్ధమైన యుద్ధాల్లో మాత్రమే ఆయుధాలు చేపట్టారని మనకు తెలియజేయబడింది. ఆ ఆంగ్లేయుని తదనంతర జీవితగమనాన్ని అనుసరించేవారికి, ఆయన దృష్టిలో “క్రమబద్ధమైన యుద్ధం” అంటే ఏమిటో కొంత ఆశ్చర్యం కలగవచ్చు. అయినా, చెసేనాలో జరిగిన మారణకాండను హాక్‌వుడ్ వ్యతిరేకించారని ఆయనకు అనుకూలంగా మనం గుర్తుంచుకుందాం—ఆయన స్వభావంలో వీరోచిత ఔదార్యం క్షణకాలం మెరిసిన సందర్భం అది ఒక్కటే కాదు. ఫ్లోరెన్స్ నగరంలోని దుఓమో మహాదేవాలయంలో ఆయన ఎముకలు శాంతిగా విశ్రమించుగాక! ఆ నగర ద్వారాలవరకు ఆయన భయభీతులను తీసుకువచ్చినా, ఆ నగరం ఆయనపై పగపట్టలేదు; చివరికి ఆయనకు వైభవోపేతమైన అంత్యక్రియలను, తన గౌరవనీయ పుత్రుల మధ్య సమాధిని ఏర్పాటు చేయాలని నిర్ణయించింది!

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

క్రీస్తు యేసునందు అత్యంత ప్రియమైన, ఆప్త సోదరులైన మీకు: యేసుక్రీస్తు సేవకుల సేవకురాలిని, దాసిని అయిన కతరీన అనే నేను, ఆయన అమూల్య రక్తంలో ఈ లేఖ రాస్తున్నాను. మీరు క్రీస్తుకు నిజమైన పుత్రునిగా, వీరయోధునిగా ఉండాలని, అవసరమైతే మధురుడూ మంచివాడూ అయిన యేసు సేవలో మీ ప్రాణాన్ని వెయ్యిసార్లైనా అర్పించాలని కోరుకునేలా ఉండాలని ఆశిస్తున్నాను. ఇది మన రక్షకునికి విరోధంగా మనం చేసిన పాపాలన్నిటికీ పరిహారం చెల్లించే కానుక అవుతుంది. క్రీస్తు యేసునందు అత్యంత ప్రియమైన, మధురమైన సోదరుడా, ఇప్పుడు మీరు కొంతసేపు మీ అంతరంగంలోకి ప్రవేశించి, అపవాది సేవలో జీతం తీసుకుంటూ మీరు అనుభవించిన బాధలు, వేదనలు ఎంత గొప్పవో ఆలోచించి పరిశీలిస్తే ఎంతో మంచిది. ఇప్పుడు మీరు, మీ అనుచరులు, సహచరులందరూ మీ జీవనవిధానాన్ని మార్చుకొని, సిలువవేయబడిన క్రీస్తు జీతాన్ని, సిలువను స్వీకరించాలని నా ఆత్మ కోరుకుంటోంది. అప్పుడు మీరు క్రీస్తు సేనగా మారి, మధురమైన ఆదిసత్యం విశ్రమించి, మనకోసం మరణాన్ని, బాధలను అనుభవించిన మన పవిత్ర స్థలాన్ని ఆక్రమించుకున్న అవిశ్వాసులనే కుక్కలకు వ్యతిరేకంగా ముందుకు సాగగలుగుతారు. కాబట్టి క్రీస్తు యేసునందు మిమ్మల్ని సౌమ్యంగా వేడుకుంటున్నాను: దేవుడు, మన పరిశుద్ధ పిత కూడా అవిశ్వాసులపై క్రూసేడు యుద్ధాన్ని ఆదేశించారు కనుక, మీకు యుద్ధమన్నా పోరాటమన్నా అంత ఇష్టం కనుక, ఇక క్రైస్తవులకు వ్యతిరేకంగా యుద్ధం చేయకండి—అది దేవునికి విరోధమైన తప్పిదం; బదులుగా అవిశ్వాసులకు వ్యతిరేకంగా వెళ్లండి! ఎందుకంటే, క్రైస్తవులమై, పరిశుద్ధ సభ అనే శరీరంలో ఒకరితో ఒకరం బంధింపబడిన అవయవాలమైన మనం ఒకరినొకరం హింసించుకోవడం గొప్ప క్రూరత్వం. మనం అలా చేయకూడదు; బదులుగా సంపూర్ణ ఉత్సాహంతో లేచి, ప్రతి చెడు ఆలోచనకూ అతీతంగా మనలను మనం ఉన్నతపరచుకోవాలి.

నేను విన్నదాని ప్రకారం, ఈ పవిత్ర క్రూసేడు యుద్ధంలో క్రీస్తుకోసం మరణించడానికి వెళ్లేందుకు సిద్ధమని వాగ్దానం చేసిన మీరు, ఈ ప్రాంతాల్లో యుద్ధం చేయాలని కోరుకోవడం నాకు చాలా ఆశ్చర్యం కలిగిస్తోంది. అంత పవిత్రమైన, పూజనీయమైన స్థలానికి మీరు వెళ్లాలంటే, దేవుడు మీనుంచి కోరే పవిత్రమైన మనోభావం ఇది కాదు. మనకూ, క్రీస్తుకోసం తమ ప్రాణాలను అర్పించేందుకు సిద్ధంగా ఉండే ఇతరులకూ సమయం వచ్చేవరకు, ఇప్పుడు, ఈ ప్రస్తుత సమయంలో, మీరు సద్గుణాలవైపు మీ మనస్సును మలచుకోవాలని నాకు అనిపిస్తోంది. అలా మీరు ధీరుడైన, నిజమైన వీరయోధుడని చాటుతారు.

నా తండ్రి, నా కుమారుడు అయిన బ్రదర్ రైమోండో ఈ లేఖను తీసుకొని మీ దగ్గరకు వస్తున్నారు. ఆయన చెప్పేదానిపై నమ్మకం ఉంచండి; ఎందుకంటే ఆయన దేవునికి నిజమైన, విశ్వాసపాత్రుడైన సేవకుడు. దేవుని ఘనతకు, మీ ఆత్మ భద్రతకు, మహిమకు తోడ్పడే విషయాలు తప్ప మరేవీ ఆయన మీకు చెప్పరు, సలహాగా ఇవ్వరు. ఇంతకుమించి నేను చెప్పేదేమీ లేదు. అత్యంత ప్రియమైన సోదరుడా, మీకున్న సమయం ఎంత స్వల్పమో గుర్తుంచుకోమని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ.       పైకి

లూక్కాలోని మొన్నా కొలొంబాకు

తేలికపాటి వ్యవహారాల్లో మునిగిన మొన్నా కొలొంబా, కతరీన చేసిన సౌమ్యమైనప్పటికీ ఎంతో స్పష్టమైన హితబోధలను విని, తన చపల ప్రవర్తనను విడిచిపెట్టిందని ఆశిద్దాం. ఆమెకు హాస్యాన్ని ఆస్వాదించే గుణం ఉండి ఉంటే—చపలచిత్తులైన వృద్ధ వితంతువుల్లో అది అరుదేమీ కాదు—“విలాసాలు, సుఖాల మార్గంలో నడిచేవారితో,” “పాపానికీ వ్యర్థాడంబరానికీ తమను తాము ఆదర్శంగా నిలబెట్టుకునేవారితో” పాలిపోయిన ఆ కన్య తనను తాను కలుపుకోవడం ఆమెకు ఆప్యాయమైన వినోదాన్ని కలిగించి ఉండాలి. అయితే ఈ సందర్భంలో కతరీన ఉత్తమ పురుషలో మాట్లాడటం కాస్త అసహజంగా అనిపించినా, అది తన మందలింపులోని కఠినత్వాన్ని తగ్గించడానికి వాడిన అలంకారప్రయోగం మాత్రమే కాదు. పన్నెండేళ్ల వయసులో తన అక్క తనను అందంగా అలంకరించడానికి, ఆనాటి పద్ధతి ప్రకారం తన జుట్టు రంగును వెలిసిపోయేలా చేయడానికి అనుమతించినందుకు, కతరీన జీవితాంతం తీవ్రమైన వేదనతో, కన్నీళ్లతో పశ్చాత్తాపపడుతూనే ఉండేదని ఆమె గాథనుంచి తెలుసుకుంటాము. తన పాపసంగీర్తన గురువుకు ఆమె చెప్పిన ప్రకారం, ఈ ఘోరమైన తప్పిదానికి కారణం కేవలం అందమైన వస్తువులపట్ల ఆనందమే—అయినా దానిని తలచుకున్నప్పుడల్లా ఆమె భయంతో వణికిపోయేది.

ఈ లేఖలో, దేవాలయంలో క్రీస్తును కనుగొన్న సంఘటనను అన్వయించిన తీరు విచిత్రంగా ఉన్నా, అది కృపారహితమైనది కాదు.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసుక్రీస్తునందు అత్యంత ప్రియమైన సోదరీ, కుమార్తె అయిన మీకు: యేసుక్రీస్తు సేవకులకు దాసిని, బానిసను అయిన కతరీన అనే నేను, మీరు దేవుని వాక్యమనే విత్తనాన్ని స్వీకరించి, మీకూ ఇతరులకూ ఫలాలను అందించే సారవంతమైన పొలంగా ఉండాలని చూడాలనే కోరికతో, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు వ్రాస్తున్నాను. ఇప్పుడు వృద్ధాప్యానికి చేరుకుంటూ, లౌకిక బంధాలనుండి విముక్తులైన మీరు, భర్తలతో ఉన్న బంధం వల్ల ఇంకా లోకానికి కట్టుబడి ఉన్న యువతులకు సద్గుణాల దర్పణంగా ఉండాలని నేను కోరుకుంటున్నాను.

అయ్యో, అయ్యో, మనం ఫలించని నేలగా ఉన్నామని నాకు తెలుస్తోంది. ఎందుకంటే లోకానికి చెందిన మితిమీరిన మమకారాలు, కోరికలు దేవుని వాక్యాన్ని అణచివేయడానికి మనం అనుమతిస్తున్నాం; మన సృష్టికర్తను సంతోషపెట్టడం కంటే మన తోటి మనుషులను సంతోషపెట్టడానికే శ్రద్ధ చూపుతూ, లోకపు విలాసాల, సుఖాల మార్గంలో నడుస్తున్నాం. ఇంకా దీనికంటే దయనీయమైన విషయం ఒకటి ఉంది: మన సొంత దుష్కార్యాలు మనకు చాలవన్నట్లుగా, మనం సద్గుణానికి, మర్యాదకు ఆదర్శంగా ఉండవలసిన చోట పాపానికి, వ్యర్థాడంబరానికి ఆదర్శంగా నిలుస్తున్నాం. అపవాది తానొక్కడే పతనమవడానికి ఇష్టపడక, తనతోపాటు పెద్ద సమూహం ఉండాలని కోరుకున్నట్లే, మనం కూడా మనమే మునిగితేలుతున్న వ్యర్థాడంబరాలకు, వినోదాలకు ఇతరులను ఆకర్షిస్తున్నాం. సద్గుణంపట్ల, మీ రక్షణపట్ల ప్రేమతో మీరు వ్యర్థమైన వినోదాలనుండి, లౌకిక వివాహ వేడుకలనుండి దూరంగా ఉండాలి—ఎందుకంటే అవి మీ స్థితికి తగినవి కావు—అలాగే అక్కడికి వెళ్లాలనుకునే ఇతరులను కూడా దూరంగా ఉంచడానికి ప్రయత్నించాలి. కానీ మీరు చెడు మాటలు మాట్లాడుతూ, ఇటువంటి వాటికి వెళ్లడం దేవునికి అపచారమని గ్రహించి, సద్గుణంపట్ల ప్రేమతో వాటికి దూరంగా ఉండాలనుకునే యువతులను ప్రలోభపెడుతున్నారు. కాబట్టి, నేను చెప్పినట్లుగా విత్తనం అణచివేయబడుతోంది గనుక, ఎలాంటి ఫలమూ కనిపించకపోతే నాకు ఆశ్చర్యం లేదు. బహుశా మీరు ఇలా చెప్పి ఏదో సాకు వెతుక్కోవచ్చు: “అయినా, నా స్నేహితులు, బంధువులు నాపై విసుగు చెందకుండా, కోపపడకుండా ఉండేందుకు, ఇలా చేస్తూ వారి ఇష్టానికి తలొగ్గక తప్పదు.” ఈ విధంగా భయం, వక్రమైన స్వీయసుఖాసక్తి మన జీవశక్తిని హరించి, తరచూ మనల్ని చంపివేస్తాయి; దేవుడు మనలను ఎన్నుకొని పిలుస్తున్న పరిపూర్ణతను మననుండి దోచుకుంటాయి. ఈ సాకు దేవునికి ఆమోదయోగ్యం కాదు. ఎందుకంటే దేవునికీ మన సొంత ఆత్మకూ హాని కలిగించే విషయంలో మనం మనుషుల ఇష్టానికి తలొగ్గకూడదు; దేవునినుండి వచ్చి, మన స్థితికి తగిన విషయాలలో తప్ప వారిని ప్రేమించకూడదు, వారికి సేవ చేయకూడదు.

అయ్యో, ఎంత దౌర్భాగ్యం నాది! మనలను వెల చెల్లించి కొన్నది మన బంధువులా, స్నేహితులా, లేక మరే తోటి మనిషైనా? కాదు; సిలువ వేయబడిన క్రీస్తు ఒక్కరే ఆ గొర్రెపిల్ల. ఆయనే అగాధమైన ప్రేమతో తన శరీరాన్ని బలిగా అర్పించి, తానే మన శుద్ధీకరణగా, స్వస్థతగా, మన ఆహారంగా, వస్త్రంగా, మనం విశ్రాంతి పొందగల శయ్యగా అయ్యారు. ఆయన స్వీయప్రేమను గానీ, శారీరక సుఖాన్ని గానీ లెక్కచేయలేదు; తండ్రి ఘనతను, మన రక్షణను కోరుతూ, అవమానాలను, దూషణలను సహించి, వేదనలో తన్నుతాను తగ్గించుకున్నారు. దీనులమూ దౌర్భాగ్యులమూ అయిన మనం, మధురమైన ఆదిమ సత్యమైన ఆయన అనుసరించిన మార్గానికి భిన్నమైన మరొక మార్గాన్ని పట్టుకోవడం ఎంతమాత్రమూ తగదు.

భోగవిలాసాల్లోనూ సుఖాల్లోనూ దేవుడు దొరకరని మీకు తెలుసు. పండుగకు వెళ్తున్నప్పుడు మన రక్షకుడు దేవాలయంలో తప్పిపోయిన వేళ, మరియమ్మ ఆయనను స్నేహితుల మధ్యగానీ బంధువుల మధ్యగానీ కనుగొనలేకపోయి, దేవాలయంలో ధర్మశాస్త్ర బోధకులతో చర్చిస్తుండగా కనుగొన్నారని మనం గ్రహిస్తున్నాము. మనకు ఆదర్శంగా ఉండటానికే ఆయన ఇలా చేశారు—ఎందుకంటే ఆయనే మన జీవన నియమం, మనం అనుసరించవలసిన మార్గం. పండుగకు వెళ్తున్నప్పుడు ఆయన తప్పిపోయారని చెప్పబడటాన్ని గమనించండి. అతిప్రియమైన సోదరీ, ఇంతకుముందు చెప్పినట్లుగా, విందుల్లోగానీ నృత్యవిందుల్లోగానీ ఆటల్లోగానీ వివాహ వేడుకల్లోగానీ వినోద స్థలాల్లోగానీ దేవుడు దొరకరని తెలుసుకోండి. అంతేకాదు, అక్కడికి వెళ్లడం ఆయనను కోల్పోవడానికీ, అనేక పాపాల్లోనూ తప్పిదాల్లోనూ, మితిమీరిన వ్యర్థ సుఖలాలసలోనూ పడిపోవడానికీ ఎంతో నిశ్చయమైన మార్గం. దేవునితో కృపానుబంధాన్ని మనం కోల్పోవడానికి ఇదే కారణమైంది కాబట్టి, ఆయనను మళ్లీ కనుగొనడానికి ఏదైనా మార్గం ఉందా? ఉంది; మరియమ్మతో కలిసి వెళ్లడమే ఆ మార్గం. మనుషుల చిత్తానికి లొంగి మన సృష్టికర్తకు విరుద్ధంగా చేసిన తప్పుకు చేదు వేదనతో, బాధతో, ఆ తప్పుపట్ల విరక్తితో, ఆమెతో కలిసి ఆయనను వెదకుదాం. అప్పుడు మనం దేవాలయానికి వెళ్లడం తగినది; అక్కడే ఆయన దొరుకుతారు. ఈ చేదు వేదనతో కూడిన సహవాసంలో మన హృదయాలనూ మనస్సులనూ కోరికలనూ పైకెత్తి, మన ఆత్మ అనే దేవాలయానికి వెళ్దాం; అక్కడ మనల్ని మనం తెలుసుకుంటాం. అప్పుడు ఆత్మ తనంతట తాను ఉనికిలేనిదని గుర్తించి, స్వయంగా ఉనికి గల దేవుడు తనపట్ల చూపే మంచితనాన్ని గుర్తిస్తుంది. అప్పుడు సంకల్పం ఉత్సాహంతో పైకెత్తబడి, దేవుడు ప్రేమించేవాటిని ప్రేమిస్తుంది, దేవుడు ద్వేషించేవాటిని ద్వేషిస్తుంది. అప్పుడు అది తనలో తాను తర్కించుకుంటూ, లోకపు ఉల్లాసాలనూ సుఖాలనూ తనలో ఉంచుకొని, ఇంతటి జ్వలించే ప్రేమతో తమను తాము మనకు అర్పించుకున్న దేవుని అనుగ్రహాలనూ వరాలనూ గొప్ప ఉపకారాలనూ తనలో ఉంచుకోని, నిలుపుకోని జ్ఞాపకశక్తిని గద్దిస్తుంది. తన సృష్టికర్త చిత్తాన్ని అర్థం చేసుకోవడం కంటే, తోటి సృష్టిప్రాణుల చిత్తాన్నీ లోకపు ఆడంబరాలనూ ఆచారాలనూ అర్థం చేసుకోవడానికే అంకితమైన మనస్సును అది గద్దిస్తుంది; ఎందుకంటే దానివల్ల సంకల్పమూ శారీరక ప్రేమా ఆ శక్తులను గాలిలా గతించిపోయే స్థూలమైన ఇంద్రియ విషయాలను ప్రేమించి ఆశించేలా మళ్లించాయి. ఆత్మ అలా చేయకూడదు; దేవుని చిత్తాన్ని గమనించి తెలుసుకోవాలి. ఆ చిత్తం మన పవిత్రీకరణను తప్ప మరేదీ కోరదు, ఆశించదు; అందుకే ఆయన మనకు జీవాన్ని ఇచ్చారు.

దేవుడు మిమ్మల్ని లోకం నుండి విముక్తులను చేయలేదు; ఎందుకంటే మీ అనుబంధాల వల్ల, మితిమీరిన కోరికల వల్ల మీరు లోకంలో ఊపిరాడకుండా అణగిపోయి మునిగిపోయారు. ఇప్పుడు, మీకు ఒకటి కంటే ఎక్కువ ఆత్మలు ఉన్నాయా? లేవు. మీకు రెండు ఆత్మలు ఉంటే, ఒకదాన్ని దేవునికీ మరొకదాన్ని లోకానికీ ఇవ్వవచ్చు. మీకు ఒకటి కంటే ఎక్కువ శరీరాలు కూడా లేవు; ఉన్న ఈ శరీరం ప్రతి చిన్న విషయానికీ అలసిపోతుంది.

మీ భౌతిక సంపదను పేదలకు పంచిపెట్టండి. పవిత్రమైన, నిజమైన విధేయత అనే కాడికి లోబడండి. మీ స్వచిత్తాన్ని చంపివేయండి, చంపివేయండి; అప్పుడు అది మీ బంధువులతో అంతగా ముడిపడి ఉండదు. మీ శరీరాన్ని తపశ్చర్యతో నిగ్రహించండి; సున్నితమైన సుఖాలతో దానిని అంతగా గారాబం చేయకండి. మిమ్మల్ని మీరు తృణీకరించుకోండి; హోదాకుగానీ సంపదలకుగానీ ప్రాధాన్యం ఇవ్వకండి. ఎందుకంటే మనల్ని ఉన్నతులుగా చేసేది సద్గుణం ఒక్కటే; దేవునికి దూరంగా, మితిమీరిన మమకారంతో కలిగివున్న ఈ జీవితపు సంపదలు అత్యంత దారుణమైన పేదరికమే. ఈ విషయమై కీర్తిమంతుడైన జెరోమ్ చెప్పిన మాటలను గుర్తుకు తెచ్చుకోండి; వాటిని ఎన్నిసార్లు పలికినా తక్కువే. వితంతువులు సుకుమారమైన సుఖాల్లో మునిగిపోకూడదనీ, ముఖానికి లేపనాలు రాసుకోకూడదనీ, మేలిమి లేదా సున్నితమైన వస్త్రాలను ధరించకూడదనీ ఆయన నిషేధించారు. వారు వ్యర్థాభిమానంతోనో విచ్చలవిడితనంతోనో జీవించే యువతులతో సహవాసం చేయకూడదు; తమ ఏకాంత గదిలోనే ఉండాలి. తన జత చనిపోయినప్పుడు ఎల్లప్పుడూ విలపిస్తూ, ఒంటరిగానే ఉండి, మరే తోడునూ కోరని గువ్వలా వారు ఉండాలి. ఎంతో ప్రియమైన, అతిప్రియమైన సోదరీ, మీ సహవాసాన్ని సిలువవేయబడిన క్రీస్తుకే పరిమితం చేయండి. ప్రేమబంధాలతో మిమ్మల్ని మీరు గొర్రెపిల్లతో బంధించుకొని, అవమానాన్నీ నిజమైన వినయాన్నీ స్వీకరించే మార్గంలో సౌమ్యతతో ఆయనను అనుసరించడంపైనే మీ అనురాగాన్నీ కోరికనూ నిలపండి.

మీరు నిజమైన కుమార్తెగా, క్రీస్తుకు అంకితమైన వధువుగా, ఫలించని పొలంగా కాక, నిజమైన సద్గుణాల మధుర ఫలాలతో నిండిన సారవంతమైన పొలంగా ఉండాలని నా ఆత్మ కోరుకుంటోంది. త్వరపడండి, త్వరపడండి; ఎందుకంటే సమయం తక్కువ, దారి సుదీర్ఘం. లోకంలో మీకున్నదంతా ఇచ్చినా, మీకోసం కాలం తన గమనాన్ని ఆపదు. ఇక ఏమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. నేను మరీ ఎక్కువ మాటలు చెప్పివుంటే నన్ను క్షమించండి; మీ రక్షణపట్ల నాకున్న ప్రేమా ఆసక్తీ నన్ను ఇలా మాట్లాడించాయి. కేవలం మాట్లాడటం కంటే మీకోసం ఏదైనా చేయడానికే నేను ఎంతో ఎక్కువగా ఇష్టపడతానని తెలుసుకోండి. దేవుడు తమ అత్యంత మధురమైన అనుగ్రహంతో మిమ్మల్ని నింపుగాక. మధురమైన యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ.       పైకి

ప్రబోధకుల మఠసంఘానికి చెందిన కాపువా సోదరుడు రైమోండోకు

ప్రపంచ ప్రసిద్ధి పొందిన లేఖలలో ఈ క్రిందిది ఒకటి. ఇందులో వర్ణించిన దృశ్యం కళల్లోనూ సాహిత్యంలోనూ చిత్రితమవడం వల్ల, లేకపోతే కతరీన వ్యక్తిత్వం గురించి అతి అస్పష్టమైన అవగాహన మాత్రమే ఉండే అనేకమందికి ఆమె గురించి తెలిసింది. ఈ లేఖను తరచుగా అనువదించారు. అయితే, ఆశ్చర్యకరంగా, గందరగోళంగా ఉండి, మన ఆధునిక అభిరుచికి దాదాపు దిగ్భ్రాంతి కలిగించే రూపకాలున్న తొలి, చివరి పేరాలను అనువాదకులలో చాలామంది వదిలివేశారు. అయినా, కతరీన తన హృదయాన్ని కుమ్మరించినట్లుగానే లేఖ మొత్తాన్ని మనం కోరుకుంటాం కదా! తీవ్రమైన ఉద్వేగంతో నిండిపోయి, ఆలోచనలకన్నా భావోద్వేగాలే మరింత స్పష్టంగా ఉండి, అభిరుచికీ తర్కానికీ అర్థమే లేని ఒక స్థాయికి ఎత్తబడిన ఆమె, తాను వర్ణించే సంఘటనలు రేకెత్తించిన అనిర్వచనీయమైన భావాలను తెలియజేయడానికి, తన చుట్టూ ఉన్న వ్యాపార వాతావరణం సహజంగా తనకు స్ఫురింపజేసే అతి సాధారణమైన అలంకారాలను ఉపయోగించింది. ఆ మాటకొస్తే, ఆధునిక విశ్వాస సమాజాలు ఎలాంటి ఇబ్బందీ లేకుండానే ఇలా పాడుతున్నాయి:

“యేసూ, నీ హృదయంలోను గాయపడిన నీ ప్రక్కలోను నన్ను ఎల్లప్పుడూ నిలిచి ఉండనివ్వు.”

ఇక్కడ రక్తమనే రూపకం పదేపదే రావడం మానసికంగా అనివార్యం. మధ్యయుగపు మరణశిక్షకు గురైన వ్యక్తిని అతి సన్నిహితంగా కలుసుకున్న అనుభవంతో ఇంకా వణికిపోతూనే కతరీన ఈ లేఖ రాస్తోంది.

పెరూజియాకు చెందిన నిక్కోలో తుల్దో అనే ఒక యువ ప్రభువుకు, సియెనా ప్రభుత్వాన్ని విమర్శిస్తూ మాట్లాడినందుకు మరణశిక్ష విధించారు. అతడు తీవ్రమైన రాజకీయ కుట్రదారుడిగా కనిపించడు; కులీన వర్గం పట్ల తనకున్న సానుభూతి వల్ల ఆలోచన లేకుండా అహంకారపు మాటలో, కటువైన మాటలో పలికిన ఒక యువకుడు మాత్రమే. అయితే, కొత్తగా అధికారంలోకి వచ్చిన _నవసంపన్నుల_ ప్రభుత్వం ఎప్పుడూ సులభంగా నొచ్చుకుంటుంది. ఆ కాలంలో ఒక వ్యక్తి రిఫోర్మతోరి సభ్యులలో ఒకరిని విందుకు ఆహ్వానించలేదనే కారణంతో అతనికి మరణశిక్ష విధించి, అమలుచేశారని వింటున్నాం!

ఆ రోజుల్లో మరణశిక్షను తేలికగా విధించేవారు; బహుశా, దానిని అనుభవించడం మాత్రం మన కాలంలోకన్నా తేలికగా ఏమీ ఉండేది కాదు. తనకు విధించిన శిక్షను నిక్కోలో తుల్దో నమ్మలేకపోయిన తీరును గురించిన సజీవమైన వర్ణనలు మనకు ఉన్నాయి–ఆ అపనమ్మకం భయభ్రాంతికి, ఆగ్రహానికి, తిరుగుబాటుకు, అంధకారమయమైన నిరాశకు దారితీసింది. అప్పుడు కతరీన అతని దగ్గరకు వెళ్లింది; మిగిలినదంతా ఆమె మాటలే చెబుతాయి. ఓదార్పునిచ్చే ఆమె సాన్నిధ్యం కలిగించిన అద్భుతమైన ప్రభావాన్ని చదువుతున్నప్పుడు, భయంతో వణికిన ఆ యువకుడు శాంతించి, నెమ్మదించి, శారీరకంగా బలహీనమైన ఈ స్త్రీలోని ఆధ్యాత్మిక బలాన్ని ఆర్తితో ఆశ్రయించి, చివరికి ఆమెలోని ప్రశాంత సమర్పణ భావాన్నే కాక, ఆమె అనుభవించిన ఉన్నతానందాన్ని కూడా కొంత పొందడాన్ని చూస్తున్నప్పుడు, మరో దృశ్యం అనివార్యంగా గుర్తుకు వస్తుంది–జార్జ్ ఎలియట్ రచించిన “ఆడమ్ బీడ్”లో, చెరసాలలో హెట్టీకి దీనా చేసిన పరిచర్యను గురించిన అద్భుతమైన వర్ణన. అయితే ఈ దృశ్యం వాస్తవం; అది కేవలం కల్పితం. ఇక్కడ మూడో వ్యక్తి ఎవరూ కాదు, ఓదార్చిన ఆమె స్వయంగా, ఆ అనుభవం తన ఆత్మకు ఏమి అర్థమైందో వెల్లడిస్తోంది.

నిక్కోలో తుల్దో తీర్పుస్థలాన్ని పవిత్రమైనదిగా గుర్తించి, దేవుని చిత్తంతో సంపూర్ణ ఏకీభావంతో మరణించేంత ఆధ్యాత్మిక వెలుగుగల అంత్యస్థితికి అతనిని నడిపించడం ద్వారా, క్రైస్తవం మాత్రమే సాధించగల ఒక గొప్ప అద్భుతాన్ని కతరీన సాధించింది: విశ్వాసాన్ని చలింపజేస్తూ, ప్రయోజనంలేనివిగా, క్రూరమైనవిగా కనిపించే విధి దుర్ఘటనలలో ఒకదానిని ఆమె ఉన్నతపరచి, లోక విమోచన అనే సమగ్ర కార్యంతో ఏకం చేసింది.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

అత్యంత ప్రియమైన, ఆత్మీయమైన తండ్రీ, క్రీస్తు యేసునందు నా ప్రియ కుమారుడా: యేసుక్రీస్తు సేవకులకు సేవకురాలిని, దాసురాలిని అయిన కతరీన అనే నేను, దేవుని కుమారుని అమూల్య రక్తమునందు నన్ను మీకు అప్పగించుకుంటూ మీకు రాస్తున్నాను; ఆయన అత్యంత జ్వలిత ప్రేమాగ్నితో కలిసిన ఆయన మధురాతిమధురమైన రక్తంలో మీరు జ్వలిస్తూ, మునిగిపోవాలని ఆకాంక్షిస్తున్నాను. మిమ్మల్ని, నన్నీని, నా కుమారుడు యాకోపోను అందులో చూడాలని నా ఆత్మ కోరుకుంటోంది. మనకు అవసరమైన ఆ ప్రధాన సద్గుణాలను పొందడానికి మరే ఉపాయమూ నాకు కనిపించడం లేదు. మధురాతిమధురమైన తండ్రీ, నాకు ఆహారంగా తనను తాను అర్పించుకున్న మీ ఆత్మ–(అంతటి జ్వలిత ప్రేమతో వధించబడిన మధురమైన గొర్రెపిల్ల బల్ల వద్ద నేను ఈ ఆహారాన్ని స్వీకరించని క్షణమంటూ లేదు)–మీ ఆత్మ, నేను చెప్పేదేమంటే, ఆ రక్తంలో మునిగిపోకపోతే, నిజమైన వినయమనే ఆ చిన్న సద్గుణాన్ని పొందలేదు. ఈ సద్గుణం ద్వేషం నుండి, ద్వేషం ప్రేమ నుండి పుడతాయి. ఈ విధంగా, కొలిమి నుండి ఇనుము శుద్ధిచేయబడి బయటకు వచ్చినట్లుగా, ఆత్మ అత్యంత పరిపూర్ణమైన పవిత్రతతో జన్మిస్తుంది.

కాబట్టి, దేవుని కుమారుని తెరచిన పార్శ్వంలో మీరు మిమ్మల్ని బంధించుకోవాలని నేను కోరుకుంటున్నాను. అది సుగంధంతో నిండిన, తెరిచి ఉన్న నిధిశాల; అక్కడ పాపం సైతం సుగంధభరితమవుతుంది. అక్కడ మధుర వధువు అగ్ని, రక్తాలతో కూడిన శయ్యపై విశ్రమిస్తుంది. అక్కడ దేవుని కుమారుని హృదయ రహస్యం కనిపిస్తుంది, వెల్లడవుతుంది. ఓ ప్రవహించే ఊటా! నీవు త్రాగడానికి ఇస్తావు, ప్రేమతో నిండిన ప్రతి కోరికను రేకెత్తిస్తావు, ఆనందాన్ని ప్రసాదిస్తావు, ప్రతి మనస్సును వెలిగిస్తావు, నీపై నిలిచిన ప్రతి స్మృతిని నింపుతావు! అందువల్ల ఈ మధురుడూ మంచివాడూ అయిన యేసును తప్ప మరి దేనినీ మనస్సులో ఉంచుకోలేము, తలచుకోలేము, ప్రేమించలేము! ఓ రక్తమా, అగ్నీ, అపరిమితమైన ప్రేమా! మీరు ఇలా మునిగిపోయి ఉండటం చూసి నా ఆత్మ ధన్యమవుతుంది కాబట్టి, బొక్కెనతో నీరు చేది, దానిని మరొకదానిపై పోసే వ్యక్తిలా మీరు చేయాలని నేను కోరుకుంటున్నాను. అలాగే, మధుర వధువు శరీరంలో మనతో బంధింపబడి, మన అవయవాలుగా ఉన్న మీ సోదరుల తలలపై పవిత్ర వాంఛ అనే నీటిని పోయండి. మీకు ఇబ్బందులు కలిగించాయని, ఇకముందూ కలిగిస్తాయని నాకు తెలిసిన దయ్యాల మాయవల్లగానీ, తోటి మానవులెవరైనా చెప్పిన మాటవల్లగానీ మీరు ఎన్నడూ వెనుదిరగకుండా జాగ్రత్తపడండి. అన్నీ అత్యంత చల్లబడిపోయినట్లు కనిపించే వేళలో కూడా ఎల్లప్పుడూ పట్టుదలతో నిలిచి ఉండండి; మధురమైన, ప్రేమతో నిండిన వాంఛలతో రక్తం చిందించబడటాన్ని మనం చూసేవరకు అలాగే నిలిచి ఉండండి.

లేవండి, లేవండి, నా అత్యంత ప్రియమైన తండ్రీ! ఇక మనం నిద్రపోవద్దు! ఎందుకంటే, ఇక విశ్రాంతి శయ్యనుగానీ, లోకసంబంధమైన స్థితినిగానీ కోరుకోలేనంతటి వార్తలు నేను వింటున్నాను. ఇప్పుడే నా చేతుల్లో ఒక శిరస్సును అందుకున్నాను. అది నాకు కలిగించిన మాధుర్యాన్ని హృదయం ఊహించలేదు, నాలుక చెప్పలేదు, కన్ను చూడలేదు, చెవులు వినలేదు. అంతకుముందు జరిగిన ఇతర రహస్య కార్యాల ద్వారా దేవుని చిత్తం నెరవేరుతూ వచ్చింది; వాటిని గురించి చెబితే చాలా విస్తారమవుతుంది కాబట్టి చెప్పడం లేదు. మీకు తెలిసిన ఆ వ్యక్తిని పరామర్శించడానికి వెళ్లాను. దానివల్ల అతనికి ఎంతటి ఓదార్పు, సాంత్వన లభించాయంటే, అతను పాపసంకీర్తనం చేసి, ఎంతో చక్కగా తనను తాను సిద్ధం చేసుకున్నాడు. శిక్ష అమలయ్యే సమయం వచ్చినప్పుడు నేను తనతో ఉండాలని, దేవుని ప్రేమను బట్టి నాకు వాగ్దానం చేయించుకున్నాడు. నేను వాగ్దానం చేశాను, అలాగే చేశాను. ఆ ఉదయం గంట మోగకముందే అతని దగ్గరకు వెళ్లాను; అతనికి ఎంతో సాంత్వన కలిగింది. దివ్యబలిపూజలో పాల్గొనడానికి అతనిని తీసుకువెళ్లాను. అంతకుముందెన్నడూ స్వీకరించని దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని అతను స్వీకరించాడు. అతని చిత్తం దేవుని చిత్తంతో ఏకీభవించి, దానికి లోబడింది. ఆ క్షణంలో దృఢంగా ఉండలేనేమోనన్న ఒక్క భయం మాత్రమే మిగిలింది. కానీ అపరిమితమైన, జ్వలించే దేవుని మంచితనం అతనిని మోసగించింది; దేవుని కోసం అతనిలో కలిగిన వాంఛలో ఎంతటి అనురాగాన్ని, ప్రేమను సృష్టించిందంటే, ఆయన లేకుండా ఎలా ఉండాలో అతనికి తెలియలేదు. అతను ఇలా అన్నాడు: “నాతోనే ఉండండి, నన్ను విడిచిపెట్టవద్దు. అప్పుడు నాకు అంతా మేలుగానే జరుగుతుంది. నేను సంతృప్తిగా మరణిస్తాను.” అతను తన తలను నా వక్షస్థలంపై ఆనించాడు. అప్పుడు నేను ఆ ఆనందధ్వనిని విన్నాను, అతని రక్తపు సుగంధాన్ని పీల్చాను; మధుర వరుడైన యేసు కోసం నేను చిందించాలని కోరుకునే నా రక్తపు సుగంధం కూడా అందులో లేకపోలేదు. నా ఆత్మలో వాంఛ పెరుగుతుండగా, అతని భయాన్ని గ్రహించి, నేనిలా అన్నాను: “ఓదార్పు పొందు, నా ప్రియ సోదరా; మనం త్వరలోనే వివాహ విందుకు చేరుకుంటాం. దేవుని కుమారుని మధుర రక్తంలో స్నానం చేసి, యేసు మధుర నామంతో నీవు అక్కడికి వెళ్తావు. ఆ నామం నీ స్మృతిని ఎన్నడూ విడువకూడదని నేను కోరుకుంటున్నాను. న్యాయం జరిగే స్థలంలో నీ కోసం ఎదురుచూస్తాను.” తండ్రీ, కుమారుడా, ఇప్పుడు ఆలోచించండి: అప్పుడు అతని హృదయం భయమంతా కోల్పోయింది; అతని ముఖం దుఃఖం నుంచి ఆనందానికి మారింది. అతను సంతోషించాడు, ఉల్లసించాడు, ఇలా అన్నాడు: “నా ఆత్మకు మాధుర్యమైన మీరు, న్యాయం జరిగే పవిత్ర స్థలంలో నా కోసం ఎదురుచూసేంత అనుగ్రహం నాకెలా లభించింది?” చూడండి, అతనికి ఎంతటి వెలుగు లభించిందంటే, న్యాయం జరిగే స్థలాన్ని పవిత్రమైనదని పిలిచాడు! అతను ఇలా అన్నాడు: “నేను సంపూర్ణ ఆనందంతో, దృఢంగా వెళ్తాను. మీరు అక్కడ నా కోసం ఎదురుచూస్తున్నారని తలచుకుంటే, నేను అక్కడికి చేరేలోపు వేయి సంవత్సరాలు గడుస్తున్నట్లు అనిపిస్తుంది.” దేవుని మంచితనం గురించి అతను పలికిన మాటలు ఎంత మధురంగా ఉన్నాయంటే, అవి హృదయాన్ని కరిగించివేశాయి.

అప్పుడు న్యాయం జరిగే స్థలంలో అతని కోసం ఎదురుచూశాను; మరియ సమక్షంలోనూ, కన్యా వేదసాక్షి అయిన కతరీన సమక్షంలోనూ నిరంతరం ప్రార్థిస్తూ అక్కడ వేచి ఉన్నాను. కానీ అక్కడికి చేరకముందు, నేను సాష్టాంగపడి, తల నరికే దిమ్మెపై నా మెడను చాపాను; అయితే నా వాంఛ అక్కడికి చేరలేదు, ఎందుకంటే నా గురించిన స్పృహ నాలో మరీ ఎక్కువగా ఉంది. అప్పుడు లేచాను! ప్రార్థించాను, ఆమెను పట్టుబట్టి వేడుకున్నాను, “మరియా!” అని మొరపెట్టుకున్నాను. ఎందుకంటే, మరణ సమయంలో ఆమె అతని హృదయంలో వెలుగును, శాంతిని ప్రసాదించాలనీ, అతను తన గమ్యాన్ని చేరుకోవడం నేను చూడాలనీ, ఈ అనుగ్రహాన్ని కోరుకున్నాను. అప్పుడు నా ఆత్మ ఎంతగా నిండిపోయిందంటే, అక్కడ ఎంతోమంది ప్రజలు ఉన్నప్పటికీ, నాకు చేయబడిన మధుర వాగ్దానం కారణంగా ఏ మనిషీ నాకు కనిపించలేదు.

అప్పుడు అతడు సాత్వికమైన గొర్రెపిల్లలా వచ్చాడు; నన్ను చూసి చిరునవ్వు నవ్వుతూ, నేను సిలువ గుర్తు వేయాలని కోరాడు. అతడు ఆ గుర్తును పొందిన తరువాత నేను ఇలా అన్నాను: “వంగు! నా అతి ప్రియమైన సోదరా, వివాహోత్సవానికి సాగిపో! త్వరలోనే నీవు శాశ్వత జీవితంలో ఉంటావు.” అతడు ఎంతో సౌమ్యంగా సాష్టాంగపడ్డాడు. నేను అతని మెడను చాచి, ముందుకు వంగి, దేవుని గొర్రెపిల్ల రక్తాన్ని అతనికి గుర్తుచేశాను. అతని పెదవులు ‘యేసూ!’ ‘కతరీనా!’ అనే మాటలు తప్ప మరేమీ పలకలేదు. అతడు అలా పలుకుతుండగా, దైవ మంచితనంలో నా కనులు మూసుకొని, “నా సమ్మతమే!” అంటూ అతని తలను నా చేతుల్లో అందుకున్నాను.

అప్పుడు సూర్యుని ప్రకాశం కనిపించినట్లుగా, దేవుడూ మానవుడూ అయిన ఆయన కనిపించారు. ఆయన గాయాలతో నిలబడి, ఆ రక్తాన్ని స్వీకరించారు; ఆ రక్తంలో, కృప ద్వారా ఆత్మకు అనుగ్రహించబడి దానిలో దాగి ఉన్న పవిత్ర వాంఛాగ్ని ఉంది. ఆయన దానిని తన దివ్య ప్రేమాగ్నిలో స్వీకరించారు. అతని రక్తాన్నీ అతని వాంఛనూ స్వీకరించిన తరువాత, ఆయన అతని ఆత్మను కూడా స్వీకరించి, కారుణ్యంతో నిండిన తన పార్శ్వంలోని తెరిచి ఉన్న నిధిగృహంలో ఉంచారు. కృప, కారుణ్యాల వల్ల మాత్రమే తాను ఆ ఆత్మను స్వీకరించాననీ, మరే ఇతర క్రియనుబట్టి కాదనీ ఆదిసత్యమైన ఆయనే చూపించారు. ఓహ్, దేవుని మంచితనాన్ని చూడటం ఎంత మధురంగా, ఎంత అనిర్వచనీయంగా ఉండిందో! శరీరాన్ని విడిచిన ఆ ఆత్మ కోసం ఆయన ఎంత మాధుర్యంతో, ఎంత ప్రేమతో ఎదురుచూశారో! దేవుని కుమారుని రక్తం ద్వారా ఫలప్రదమైన రక్తంలో తడిసి, తన పార్శ్వంలోకి ప్రవేశించడానికి ఆ ఆత్మ వచ్చినప్పుడు, ఆయన దానిపై తన కరుణా దృష్టిని సారించారు. ఈ విధంగా దేవుడు తన శక్తితో అతనిని స్వీకరించారు—కార్యసాధన చేయడానికి ఆయన శక్తిమంతుడు! జ్ఞానస్వరూపుడు, మానవావతారమెత్తిన వాక్కు అయిన కుమారుడు కూడా, మానవజాతి మేలు కోసం తండ్రికి చూపిన విధేయతతో బాధాకరమైన, అవమానకరమైన మరణాన్ని స్వీకరించిన తన సిలువ ప్రేమను అతనికి అనుగ్రహించి, ఆ ప్రేమలో అతనిని భాగస్వామిని చేశారు. పవిత్రాత్మ హస్తాలు అతనిని లోపల ఉంచి భద్రపరిచాయి.

కానీ అతడు వేయి హృదయాలను ఆకర్షించగలిగేంత మధురమైన ఒక సంజ్ఞ చేశాడు. నాకు ఆశ్చర్యం కలగలేదు; ఎందుకంటే అప్పటికే అతడు దివ్య మాధుర్యాన్ని రుచి చూశాడు. వధువు తన వరుని గుమ్మం వద్దకు చేరుకున్నప్పుడు, తన వెంట వచ్చినవారి వైపు తలనూ చూపునూ వెనక్కి తిప్పి, వారికి వంగి నమస్కరిస్తూ, ఒక సంజ్ఞతో కృతజ్ఞతను తెలియజేసినట్లుగా అతడు వెనక్కి తిరిగాడు.

అతడు విశ్రాంతి పొందినప్పుడు, నా ఆత్మ శాంతిలోనూ ప్రశాంతతలోనూ విశ్రమించింది. రక్తపు పరిమళం ఎంత గొప్పగా ఉండిందంటే, అతని నుండి నాపై పడిన రక్తాన్ని తొలగించుకోవడాన్ని నేను భరించలేకపోయాను.

అయ్యో, ఎంత దౌర్భాగ్యం నాది! ఇక ఏమీ చెప్పను. ఎంతో అసూయతో నేను ఈ భూమిమీద మిగిలిపోయాను. మొదటి కొత్త రాయి ఇప్పటికే దాని స్థానంలో ఉంచబడిందని నాకు అనిపిస్తోంది. అందువల్ల, దేవుని కుమారుని పార్శ్వం నుండి కుమ్మరించబడిన రక్తంలోనూ అగ్నిజ్వాలలోనూ మీరు మునిగిపోయినట్లు మిమ్మల్ని మీరు చూసుకోవడం తప్ప మరేదీ నేను మీపై విధించకపోతే ఆశ్చర్యపడకండి. నా అతి ప్రియమైన పుత్రులారా, ఇక నిర్లక్ష్యం వద్దు; ఎందుకంటే రక్తం ప్రవహించడం, జీవాన్ని స్వీకరించడం ప్రారంభమవుతోంది. మధురమైన యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ.       పైకి

గ్రెగొరీ XI గారికి

గ్రెగొరీకి వ్రాసిన లేఖల్లో మనకు అందుబాటులోకి వచ్చిన మొదటి లేఖ ఇదే; కతరీన ఆయనకు వ్రాసిన మొట్టమొదటి లేఖ ఇదే అయి ఉండవచ్చు, కాకపోవచ్చు కూడా. అంతకుముందే ఆమెకు ఆయనతో సంబంధాలు ఉండేవన్నది దాదాపు నిశ్చయంగా కనిపిస్తోంది. 1372లోనే ఆమె పాపుగారి బంధువు, టస్కనీలో పాపుగారి ప్రతినిధి అయిన జెరార్డ్ ద్యూ పుయ్‌కు వ్రాసినట్లు మనకు తెలుస్తోంది. ఈ లేఖ స్పష్టంగా ఒక ప్రత్యుత్తరం; ఇందులోని కొన్ని భాగాలను ద్యూ పుయ్ గ్రెగొరీకి తెలియజేయాలని ఆమె ఆశించినట్లు కనిపిస్తోంది. బహుశా గ్రెగొరీ తన సోదరవరుస బంధువు ద్వారా ఆమెతో సంప్రదింపులు ప్రారంభించి ఉండవచ్చు. లోక వ్యవహారాల్లో అనుభవజ్ఞుడైనప్పటికీ, వినయవంతులైన స్త్రీపురుషుల పట్ల నిజమైన గౌరవాన్ని నిలుపుకున్న ఒక గొప్ప సభాధికారి ఆ కాలంలో అలా వ్యవహరించడంలో అసంభవమైనదేమీ లేదు.

ఏదేమైనా, కతరీన జెరార్డ్ డు పుయ్‌కు రాసిన లేఖలో, సభ స్థితిని గురించి, మరణించే వరకు తనలో నిలిచి ఉండబోయే ఆగ్రహంతో కూడిన దుఃఖస్వరంతో ఇలా వ్రాస్తుంది: “మీరు నన్ను అడిగిన మూడు విషయాలలో మొదటిదానికి జవాబుగా నేను చెప్పేదేమిటంటే, క్రీస్తు వధువును నాశనం చేస్తున్న రెండు విషయాలను భూమిపై మన మధుర క్రీస్తు పూర్తిగా తొలగించాలని నేను నమ్ముతున్నాను. మొదటిది బంధువుల పట్ల మితిమీరిన మమకారం, శ్రద్ధ; వీటిని పూర్తిగా అణచివేయాలి. రెండవది మితిమీరిన కరుణపై ఆధారపడిన అతి మెతకతనం…. క్రీస్తు మూడు దుర్గుణాలను ప్రత్యేకంగా చెడ్డవిగా పరిగణిస్తారు—అపవిత్రత, ధనలోభం, ఉబ్బిపోయిన గర్వం. సుఖవిలాసాలు, గౌరవాలు, అపారమైన సంపదలు తప్ప మరేమీ పట్టని ఉన్నత మతాధికారుల మధ్య, క్రీస్తు వధువులో ఇవే రాజ్యమేలుతున్నాయి. వారిని సరిదిద్దడానికి దృఢమైన న్యాయం అవసరం; ఎందుకంటే మితిమీరిన జాలియే అత్యంత క్రూరత్వం. మరొక ప్రశ్న గురించి నేను చెప్పేదేమిటంటే: మీరు పరిశుద్ధ సభ కోసం శ్రమించాలని నేను చెప్పినప్పుడు, మీరు లౌకిక విషయాలలో చేపట్టవలసిన పనులను గురించి మాత్రమే నేను ఆలోచించలేదు. తినడం, అద్భుతమైన భవనాలు, పెద్ద గుర్రాలు తప్ప మరేమీ పట్టని తోడేళ్లలాంటి కాపరులను తొలగించడానికి మీరూ పరిశుద్ధ పితగారూ శ్రమించి, చేయగలిగినదంతా చేయాలన్నదే ముఖ్యంగా నా ఉద్దేశం. అయ్యో, క్రీస్తు సిలువ కొయ్యపై సాధించినది వేశ్యలపై ఖర్చవుతోంది! అందుకోసం మీరు ప్రాణాలనే కోల్పోవలసి వచ్చినా, ఇటువంటి దుర్మార్గాలను అంతమొందించమని పరిశుద్ధ పితగారికి చెప్పాలని వేడుకుంటున్నాను. గురువులను లేదా కార్డినళ్లను నియమించే సమయం వచ్చినప్పుడు, ముఖస్తుతుల ద్వారానో, డబ్బు ద్వారానో, పవిత్ర పదవుల క్రయవిక్రయం ద్వారానో వారిని ఎన్నుకోకూడదు. బదులుగా, ఆ వ్యక్తిలో సద్గుణం, మంచి పేరు, పవిత్రమైన జీవనానికి పేరుప్రఖ్యాతులు ఉన్నాయో లేదో బాగా గమనించమని, మీకు సాధ్యమైనంతగా ఆయనను వేడుకోండి. ఒక వ్యాపారికంటే కులీనుడికే ఆయన ప్రాధాన్యం ఇవ్వకూడదు; ఎందుకంటే మనిషిని నిజమైన సజ్జనునిగా చేసేది సద్గుణమే.” సవొనరోలా కూడా ఇంతకంటే ఎక్కువగా చెప్పగలిగేవాడు కాడేమో.

ఈ లేఖ 1375 నాటిదై ఉండాలి; ఎందుకంటే ఆమె దీనిని వ్రాసినప్పుడు టస్కనీ నగరాల తిరుగుబాటు ఊపందుకుంటోంది. అప్పటికి కతరీన పోపుగారిని వ్యక్తిగతంగా ఎన్నడూ కలవలేదని స్పష్టమవుతోంది. అయినా, ఇతరుల ద్వారా విన్న విషయాలనుబట్టి ఆయన స్వభావం గురించి ఆమెకు చాలావరకు సరైన అవగాహన కలిగి ఉండాలి. ఆమె నుంచి మనకు లభించిన లేఖలలో ఎంతో జాగ్రత్తగా కూర్చబడిన వాటిలో ఒకటైన ఈ లేఖలో, ఆమె ఆయనను నిష్కపటంగా, హుందాగా, ధైర్యంగా, అలాగే అరుదైన వ్యవహారదక్షతతో సంబోధించడం మనకు కనిపిస్తుంది. జెరార్డ్ డు పుయ్ ద్వారా తన మనసులోని మాటను స్పష్టంగా చెప్పడం ఒక ఎత్తు; క్రైస్తవ లోకానికి అధిపతితో నేరుగా మాట్లాడడం మరొక ఎత్తై ఉండాలి. కతరీన ఈ బాధ్యతను ఎలా నెరవేర్చిందో పాఠకులే నిర్ణయించవచ్చు. విశ్వాసుల తండ్రి అయిన “భూమిపై మధుర క్రీస్తు”కు తన గురించి తనకే సరైన అవగాహన లేదనే సూచన ఎంత సున్నితంగా చేయబడిందంటే, దానికి ఆయన నొచ్చుకునే అవకాశం లేదు. అయినా, ఆమె ముందుకు సాగుతున్నకొద్దీ ఆ పరోక్ష సూచన అర్థం నిస్సందేహమవుతుంది. తన సుఖాల పట్ల మక్కువ వల్ల పవిత్ర న్యాయం మృతిచెందిన లేదా మృతిచెందుతున్న బలహీన మతాధికారి ఆ గ్రెగరీయే; ఇతరుల అసంతృప్తికి గురికాకూడదని సభలోని అవినీతిని, ఆమె గురువుల పాపాలను చూసీ చూడనట్లు వదిలేసే మెతక, శాంతిప్రియుడైన వ్యక్తి ఆయనే; వాత పెట్టవలసిన చోట లేపనం పూసే సోమరి వైద్యుడు ఆయనే. ఆయన మనస్సు సిద్ధపడిందని ఆమె భావించిన వెంటనే, నేరుగా ఈ మాట చెబుతుంది: “పూజ్యులైన నా తండ్రీ, దేవుని మంచితనాన్ని బట్టి నేను ఆశించేదేమిటంటే, మీలోని ఈ [స్వార్థప్రేమ]ను మీరు ఆర్పివేస్తారని; మీ స్వప్రయోజనం కోసం మిమ్మల్ని మీరే గానీ, మీ పొరుగువారిని గానీ, దేవుణ్ణి గానీ ప్రేమించరని.” “స్నేహితులు, తల్లిదండ్రుల” ప్రయోజనాల పట్ల ఆయనకున్న మక్కువలోను, లౌకిక రాజకీయ లెక్కలలోను ఆయనను చుట్టుముట్టిన ప్రమాదాలను మరింత నిర్దిష్టంగా ప్రస్తావించడానికి కూడా ఆమె వెనుకాడదు.

ఎప్పటిలాగే ఇక్కడ కూడా, పరోక్షమైన లేదా ప్రత్యక్షమైన విమర్శ నుంచి కతరీన ఉన్నతమైన ఉత్సాహస్వరానికి మళ్లడం ఉపశమనాన్ని కలిగిస్తుంది. ఆ ఉత్సాహం ద్వారా ఆత్మలో నిగూఢంగా ఉండగల ధైర్యసాహసాలన్నిటినీ మేల్కొల్పడానికి ఆమె ప్రయత్నిస్తుంది. గ్రెగరీకి ముందున్న గొప్ప పోపుల జ్ఞాపకాలను ఉత్తేజకరంగా ప్రస్తావిస్తూ ఆమె ఆయనకు ధైర్యం చెబుతుంది; అంతకంటే ఎక్కువగా, వారికి బలాన్ని ప్రసాదించిన దైవప్రేమ, త్యాగం అనే ఆ పరమరహస్యాన్ని ఉద్వేగంతో గుర్తుచేస్తుంది. వారికి సాధ్యమైనదంతా ఆయనకూ సాధ్యమే, “ఎందుకంటే అప్పుడు ఉన్న దేవుడే ఇప్పుడూ ఉన్నారు.” “ఇప్పటివరకు మనం ఎంతో స్థిరంగా నిలవకపోయినా,” అని ఆమె అంటుంది—ఎప్పటిలాగే, తాను ఖండించదలచిన బలహీనతలో తననూ చేర్చుకుంటూ—”మీరు క్రీస్తు ప్రతినిధి కనుక, ఆయనను అనుసరిస్తూ, మిగిలి ఉన్న ఈ కొద్దికాలంలో మీరు ధైర్యసాహసాలతో వ్యవహరించాలని నేను నిజంగా కోరుకుంటూ ప్రార్థిస్తున్నాను.” సున్నితమైన ప్రోత్సాహం, దాదాపు మాతృవాత్సల్యాన్ని తలపించే ఒక విశిష్టమైన ఆప్యాయ స్వరం లేఖలోని మిగిలిన భాగమంతటా వ్యాపించి ఉన్నాయి. గ్రెగరీ ఎదుర్కొంటున్న రాజకీయ పరిస్థితిని ప్రస్తావించేటప్పుడు కతరీన ఎటువంటి సంకోచమూ లేకుండా మాట్లాడుతుంది. లేఖ చివరలో ఆమె ఇచ్చే ఆచరణాత్మక విషయాలకు సంబంధించిన సూచనలు స్పష్టంగా, సూటిగా ఉన్నాయి. మొత్తంమీద, యాకోపో బెనిన్‌కాసా కుమార్తె క్రైస్తవ లోకానికి అధిపతికి పంపిన ఈ లేఖ అసాధారణ నైపుణ్యంతో కూడిన పత్రం. దానిని చదివినప్పుడు, బలహీనమైనదైనా సున్నితత్వం, భక్తి కలిగిన గ్రెగరీ XI మనస్సుపై ఆమె సాధించిన ప్రభావాన్ని అర్థం చేసుకోవడం ఏమాత్రం కష్టంగా అనిపించదు; తరువాతి పరిణామాలు ఆ ప్రభావాన్ని చూపిస్తాయి.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

క్రీస్తు యేసునందు అత్యంత పూజనీయులూ, ప్రియమైన తండ్రీ, యేసు క్రీస్తు సేవకుల సేవకురాలిని, దాసురాలిని అయిన కతరీన అనే మీ అయోగ్యురాలైన, పేదరాలైన, దయనీయురాలైన కుమార్తె, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు వ్రాస్తున్నాను. మీరు మధురమైన, బాగా పండిన ఫలాలతో నిండిన ఫలవంతమైన వృక్షంగా, సారవంతమైన నేలలో నాటబడి ఉండాలని చూడాలనే కోరికతో వ్రాస్తున్నాను. ఎందుకంటే నేలకు వెలుపల ఉంటే ఆ చెట్టు ఎండిపోయి, ఏ ఫలమూ ఇవ్వదు. ఆ నేల అంటే, మిమ్మల్ని మీరు యథార్థంగా తెలుసుకోవడమనే నేల. తనను తాను తెలుసుకున్న ఆత్మ తనలో గర్వించదగినదేదీ కనిపించక తనను తాను తగ్గించుకుంటుంది; తనలో దేవుని అపరిమితమైన మంచితనాన్ని గుర్తించి, అత్యంత ఉత్సాహభరితమైన ప్రేమ అనే మధుర ఫలాన్ని పండిస్తుంది; తనంతట తాను ఉనికిలేనిదని గ్రహించి, తన ఉనికినంతటినీ నిత్య ఉనికి గల ఆయనకే ఆపాదిస్తుంది. అందువల్ల, దేవుడు ప్రేమించేవాటిని ప్రేమించడానికి, ఆయన ద్వేషించేవాటిని ద్వేషించడానికి ఆత్మ ప్రేరేపించబడుతున్నట్లు అనిపిస్తుంది.

ఓ మధురమైన, యథార్థమైన ఆత్మజ్ఞానమా! నీవు ద్వేషమనే కత్తిని వెంట తీసుకువచ్చి, పవిత్రమైన ఆకాంక్ష అనే చేతిని చాపి, ఈ ద్వేషంతో స్వార్థపూరిత స్వీయప్రేమ అనే పురుగును బయటకు లాగి చంపుతావు. ఆ పురుగు మన వృక్షపు వేరును పాడుచేసి కొరుకుతుంది; అందువల్ల ఆ వృక్షం జీవఫలాలేవీ ఇవ్వలేక ఎండిపోతుంది, దాని పచ్చదనం నిలవదు! ఎందుకంటే ఎవరైనా తమనే ప్రేమించుకుంటే, వారు ఉన్నత మతాధికారులైనా, అధీనస్థులైనా, ఏ స్థాయిలో ఉన్నా, సమస్త కీడుకూ మూలమూ ప్రధాన కారణమూ అయిన వికృత గర్వం వారిలో నివసిస్తుంది. ఎవరైనా తమను మాత్రమే ప్రేమించుకుంటే—అంటే, దేవుని కోసం కాక తమ కోసమే తమను ప్రేమించుకుంటే—వారు చెడు తప్ప మరేమీ చేయలేరు; వారిలో సద్గుణాలన్నీ మృతమై ఉంటాయి. అటువంటి వ్యక్తి మృతులైన కుమారులను ప్రసవించే స్త్రీ వంటివారు. నిజంగా అలాగే ఉంటుంది; ఎందుకంటే వారిలో ప్రేమ జీవం లేదు, దేవుని నామం గురించి కాక, కేవలం ప్రశంసల గురించీ తమ సొంత కీర్తి గురించీ మాత్రమే పట్టించుకున్నారు. కాబట్టి నేను చెప్పేదేమిటంటే: అటువంటి వ్యక్తి ఉన్నత మతాధికారి అయితే, వారు చెడు చేస్తారు. ఎందుకంటే తమ తోటి మనుషుల ఆదరణను కోల్పోకుండా ఉండాలనే తాపత్రయంతో—అంటే, సుఖలాలస వల్ల తాము బంధింపబడిన స్వీయప్రేమ కారణంగా—వారిలో పవిత్ర న్యాయం మరణిస్తుంది. తమ అధీనంలో ఉన్నవారు తప్పులూ పాపాలూ చేయడం చూసినా, చూడనట్లు నటిస్తూ వారిని సరిదిద్దరు; ఒకవేళ సరిదిద్దినా, ఎంత చల్లగా, ఎంత ఉదాసీనంగా చేస్తారంటే దానివల్ల ఏమీ సాధించక, దుర్గుణానికి కేవలం పైపూత పూస్తారు; ఇతరులకు అసంతృప్తి కలిగించడానికో, వివాదంలో చిక్కుకోవడానికో ఎప్పుడూ భయపడుతూ ఉంటారు. ఇదంతా వారు తమనే ప్రేమించుకోవడం వల్లనే. కొన్నిసార్లు ఇలాంటివారు పూర్తిగా శాంతియుత మార్గాలతోనే వ్యవహారాలు నడిపించాలని కోరుకుంటారు. చూపగల క్రూరత్వాలన్నిటిలోకీ ఇదే అత్యంత ఘోరమైనదని నేను చెబుతున్నాను. అవసరమైనప్పుడు గాయాన్ని కాల్చి చికిత్స చేయకపోయినా, ఉక్కు కత్తితో కోసి తొలగించకపోయినా, కేవలం లేపనం పూసి కప్పివేస్తే, అది మానకపోవడమే కాక, చుట్టూ ఉన్నదంతా కలుషితం చేస్తుంది; చాలాసార్లు దాని వల్ల మరణం సంభవిస్తుంది.

అయ్యో, అయ్యో, నా అతి మధురమైన “బాబ్బో”! మీ ఏలుబడిలోని ప్రజలందరూ అపవిత్రత, దుష్టత్వాలతో చెడిపోవడానికి కారణం ఇదే. అయ్యో, కన్నీళ్లతో ఈ మాట చెబుతున్నాను! మనం చెప్పుకున్న ఆ పురుగు ఎంత ప్రమాదకరమైనది! అది కాపరికి మరణాన్ని కలిగించడమే కాదు, దానివల్ల మిగిలినవారందరూ కూడా రోగానికీ మరణానికీ లోనవుతారు. ఆ కాపరి అంతగా లేపనం పూస్తూనే ఎందుకు ఉంటాడు? అలా చేయడంవల్ల అతనికి బాధ కలగదు కాబట్టి! రోగులకు లేపనం పూసినందుకు ఎవరి అసంతృప్తినీ, ఎవరి ద్వేషాన్నీ ఎదుర్కోవలసిన అవసరం ఉండదు; ఎందుకంటే వారి ఇష్టానికి విరుద్ధంగా ఏమీ చేయడం లేదు. వారు లేపనం కోరుకున్నారు, అందుకే వారికి లేపనం ఇస్తున్నారు. ఓ మానవ దౌర్భాగ్యమా! తనకు ఏమి అవసరమో తెలియని రోగి అంధుడు; ఇతరులను సంతోషపెట్టడం, తన స్వప్రయోజనం తప్ప మరేమీ పట్టించుకోని కాపరి-వైద్యుడు కూడా అంధుడే. తన ప్రయోజనాన్ని కోల్పోకూడదని అతడు న్యాయమనే కత్తినిగానీ, ఉత్కటమైన ప్రేమాగ్నినిగానీ ఉపయోగించడానికి వెనుకాడతాడు! అయితే అలాంటివారి విషయంలో క్రీస్తు చెప్పిన మాటే జరుగుతుంది: ఒక అంధుడు మరొక అంధునికి దారి చూపితే ఇద్దరూ గోతిలో పడతారు. రోగి, వైద్యుడు ఇద్దరూ నరకంలో పడతారు. అలాంటివాడు నిజంగా కూలి కోసం పనిచేసే కాపరే; తన గొర్రెలను తోడేలు చేతుల్లోనుంచి లాగి రక్షించడం అటుంచి, తానే వాటిని మింగివేస్తాడు. వీటన్నిటికీ కారణం, అతడు దేవునితో సంబంధం లేకుండా తనను తాను ప్రేమించుకోవడమే. అందుకే తన గొర్రెల కోసం తన ప్రాణాన్ని అర్పించిన నిజమైన కాపరి, మధుర యేసును అతడు అనుసరించడు. కాబట్టి ఈ వక్రమైన ప్రేమ నిజంగా తనకూ ఇతరులకూ ప్రమాదకరమైనది; ప్రతి తరంలోని ప్రజలకు ఎంతో హాని చేస్తుంది కనుక దానిని నిజంగా విసర్జించాలి. నా పూజ్య తండ్రీ, దేవుని మంచితనంపై ఆశతో నేను కోరుకునేది ఇదే: మీలోని ఈ ప్రేమను మీరు ఆర్పివేయాలని; మీ స్వప్రయోజనం కోసం మిమ్మల్ని మీరుగానీ, మీ పొరుగువారినిగానీ, దేవుణ్ణిగానీ ప్రేమించకూడదని; దేవుడు సర్వోన్నతమైన, నిత్యమైన మంచితన స్వరూపుడు, ప్రేమింపబడటానికి అర్హుడు కనుక ఆయనను ప్రేమించాలని; మధురమైన యేసు నామానికి గౌరవమూ మహిమా కలిగేలా మిమ్మల్ని మీరు, మీ పొరుగువారిని ప్రేమించాలని. కాబట్టి, మీరు ఎంత నిజమైన, మంచి కాపరిగా ఉండాలని నేను కోరుకుంటున్నానంటే, మీకు లక్ష ప్రాణాలు ఉన్నా దేవుని గౌరవం కోసం, ఆయన సృష్టించినవారి రక్షణ కోసం వాటన్నిటినీ అర్పించడానికి సిద్ధంగా ఉండాలి. ఓ నా “బాబ్బో”, భూమిపై మధుర క్రీస్తూ, ఆ మధుర గ్రెగోరి (మహానుభావుడు)ని అనుసరించండి! ఆయనకు సాధ్యమైనట్లే మీకూ అన్నీ సాధ్యమవుతాయి; ఎందుకంటే ఆయన మీకు భిన్నమైన శరీరంతో ఉన్నవారు కారు; అప్పుడు ఉన్న దేవుడే ఇప్పుడు కూడా ఉన్నాడు. మనకు లోటుగా ఉన్నది సద్గుణమూ, ఆత్మల రక్షణ కోసం తపన మాత్రమే. అయితే తండ్రీ, దీనికి ఒక పరిహారం ఉంది: దేవునితో సంబంధం లేకుండా మనల్ని మనం, ప్రతి సృష్టిప్రాణిని ప్రేమించే, పైన చెప్పిన ప్రేమను మనం విడిచిపెట్టాలి. ఇకపై స్నేహితులకుగానీ, తల్లిదండ్రులకుగానీ, మన లౌకిక అవసరాలకుగానీ ప్రాధాన్యం ఇవ్వకుండా, సద్గుణానికీ ఆధ్యాత్మిక విషయాల ఉన్నతికీ మాత్రమే ప్రాధాన్యం ఇవ్వాలి. ఎందుకంటే మీ లౌకిక వ్యవహారాలు క్షీణించడానికి, మీరు ఆధ్యాత్మిక విషయాలను నిర్లక్ష్యం చేయడం తప్ప మరే కారణమూ లేదు.

అయితే ఇప్పుడు, గతకాలపు ఆ పవిత్రులైన నిజమైన కాపరులు అనుభవించిన ఆ మహిమాన్వితమైన ఆకలిని మనమూ పొందాలనీ, మనలోని స్వీయప్రేమ అనే అగ్నిని ఆర్పివేయాలనీ కోరుకుంటున్నామా? అగ్నితో అగ్నిని ఆర్పిన వారిలాగే మనమూ చేద్దాం; ఎందుకంటే వారి హృదయాలలోనూ ఆత్మలలోనూ అమూల్యమైన, ప్రగాఢమైన దైవప్రేమాగ్ని ఎంతగా మండిందంటే, ఆత్మల మాధుర్యాన్ని ఆస్వాదించాలనే ఆకలితో వారు అలమటించిపోయారు. ఓ మధురమైన, మహిమాన్వితమైన అగ్నీ! అగ్నినీ, మితిమీరిన ప్రతి ఆనందాన్నీ సుఖాన్నీ, సమస్త స్వీయప్రేమనూ ఆర్పివేయగల శక్తి నీది; ఆ స్వీయప్రేమ కొలిమిలో క్షణంలో ఆవిరైపోయే నీటిబొట్టు వంటిది! మనంతట మనం నిశ్చయంగా ఫలించని చెట్లమే అయినప్పుడు, ఆ మనుష్యులు ఆ మధురమైన అగ్నినీ ఆకలినీ ఎలా పొందారని ఎవరైనా నన్ను అడిగితే, వారు అత్యంత పవిత్రమైన, మధురమైన సిలువ అనే ఫలవంతమైన చెట్టుకు తమను తాము అంటుకట్టుకున్నారని చెబుతాను. అక్కడ మన రక్షణకోసం తీరనిదిగా అనిపించేంత ప్రేమాగ్నితో వధింపబడిన గొర్రెపిల్లను వారు కనుగొన్నారు. ఇప్పటికీ ఆయన తనకు దాహంగా ఉందని మొరపెడుతున్నారు; అది ఇలా చెబుతున్నట్లుంది: “నేను పూర్తిచేసిన నా శ్రమానుభవం ద్వారా మీకు చూపుతున్నదానికంటే, మీ రక్షణకోసం నాలో మరింత తీవ్రమైన తపనా, కోరికా, దాహమూ ఉన్నాయి.” ఓ మధురమైన, మంచివాడవైన యేసూ! మన సృష్టికర్త చూపిన ఇంత గొప్ప ఔదార్యం, మంచితనం, వర్ణింపశక్యం కాని ప్రేమ సమక్షంలో, మన అజ్ఞానం, గర్వం, స్వీయసుఖాసక్తిని బట్టి పీఠాధిపతులూ, కాపరులూ, ఇతర సృష్టిప్రాణులందరూ సిగ్గుపడాలి! అడవి చెట్లవంటి మనం ఆయనలో అంటుకట్టుకోగలిగేలా, తియ్యని, బాగా పండిన ఫలాలతో నిండిన చెట్టుగా ఆయన మన మానవ స్వభావంలో తనను తాను మనకు బయలుపరచుకున్నారు. ప్రేమలో మునిగిన ఆ గ్రెగోరి, ఇతర సత్కాపరులు ఈ విధంగానే నడుచుకున్నారు: తమంతట తమలో ఏ సద్గుణమూ లేదని తెలుసుకొని, మన వృక్షమైన వాక్కును తిలకిస్తూ, ప్రేమబంధాలతో కట్టుబడి, ఆయనలో తమను తాము అంటుకట్టుకున్నారు. ఎందుకంటే కన్ను చూసేది అందమైనదీ మంచిదీ అయినప్పుడు, అది దానిలో ఆనందిస్తుంది. కాబట్టి వారు చూశారు; అలా చూస్తూ తమను తాము ఎంతగా బంధించుకున్నారంటే, ఇక తమను తాము చూసుకోకుండా, సమస్తాన్నీ దేవునిలోనే చూశారు, ఆస్వాదించారు. మన వృక్షమైన యేసు జీవసారంలో వారు అంటుకట్టబడి ఉన్నందున, గాలి గానీ, వడగండ్లు గానీ, దయ్యాలు గానీ, సృష్టిప్రాణులు గానీ వారు మేలైన ఫలాలు ఫలించకుండా అడ్డుకోలేకపోయాయి. అలా, తాము ఐక్యమై ఉన్న మధురమైన దైవప్రేమ సారం నుంచే వారు తమ ఫలాలను ఫలించారు. మరొక మార్గమేదీ లేదు.

మీలో నేను చూడాలని కోరుకునేది ఇదే. ఇప్పటివరకు మనం ఎంతో స్థిరంగా నిలవలేకపోయి ఉంటే, ఇక మిగిలి ఉన్న కొద్దిపాటి కాలాన్ని మీరు పురుషోచిత ధైర్యంతో గడపాలనీ, బలశాలి వలె క్రీస్తును అనుసరించాలనీ నేను నిజంగా కోరుకుంటూ ప్రార్థిస్తున్నాను; మీరు ఆయన ప్రతినిధి కదా. తండ్రీ, ఇప్పుడు మీకు ఎదురుగా వీస్తున్న ఆ తుపానుగాలుల వల్ల, మీపై తిరుగుబాటు చేసిన ఆ క్షీణిస్తున్న అవయవాల వల్ల ఏది సంభవించినా భయపడకండి. భయపడకండి; ఎందుకంటే దైవసహాయం సమీపంలోనే ఉంది. ఆధ్యాత్మిక విషయాలపైనే శ్రద్ధ వహించండి; మీ నగరాలలో మంచి కాపరులూ, మంచి పాలకులూ ఉండేలా చూడండి—చెడ్డ కాపరులూ, పాలకుల కారణంగానే మీరు తిరుగుబాటును ఎదుర్కొన్నారు. కాబట్టి మాకు ఒక పరిష్కారం చూపండి; క్రీస్తు యేసునందు ఓదార్పు పొందండి, భయపడకండి. ముందుకు సాగండి; మీ తిరిగిరాక విషయములోనూ, పవిత్రమైన, మధురమైన సిలువ యుద్ధయాత్ర విషయములోనూ పవిత్ర సంకల్పంతో మీరు ప్రారంభించిన దానిని నిజమైన ఉత్సాహంతోనూ పవిత్రతతోనూ నెరవేర్చండి. ఇక ఆలస్యం చేయకండి; ఎందుకంటే ఆలస్యం వల్ల ఎన్నో ఇబ్బందులు తలెత్తాయి. ఈ కార్యాలు జరిగితే తనకు నష్టం కలుగుతుందని గ్రహించిన అపవాది, అవి జరగకుండా అడ్డుకోవడానికి లేచాడు. కాబట్టి తండ్రీ, లేవండి; ఇక నిర్లక్ష్యం వద్దు! అత్యంత పవిత్రమైన సిలువ పతాకాన్ని ఎత్తండి; ఎందుకంటే సిలువ సుగంధంతో మీరు శాంతిని సాధిస్తారు. మీపై తిరుగుబాటు చేసిన వారిని పవిత్రమైన శాంతికి పిలవమని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను; అప్పుడు యుద్ధమంతా అవిశ్వాసులకు వ్యతిరేకంగా మళ్లించబడుతుంది. దేవుని అనంతమైన మంచితనాన్ని బట్టి, ఆయన త్వరగా తన సహాయాన్ని పంపుతారని నేను ఆశిస్తున్నాను. ఓదార్పు పొందండి, ఓదార్పు పొందండి; పేదలనూ, దేవుని సేవకులైన మీ కుమారులనూ ఓదార్చడానికి రండి, రండి! ఆతురతతోనూ ప్రేమపూర్వకమైన కోరికతోనూ మీకోసం ఎదురుచూస్తున్నాము. తండ్రీ, మీతో ఇన్ని మాటలు మాట్లాడినందుకు నన్ను క్షమించండి. హృదయం నిండినదానినే నోరు పలుకుతుందని మీకు తెలుసు. మీరు ఎలా ఉండాలని నేను కోరుకుంటున్నానో, అలాంటి వృక్షంగా మీరు ఉంటే, ఏదీ మిమ్మల్ని అడ్డుకోలేదని నాకు నిశ్చయంగా తెలుసు.

దేవుడు మీకు సూచించే విధంగా, తండ్రివంటి ప్రతిపాదనలతో లూక్కాకూ పీసాకూ సందేశం పంపమని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను. సాధ్యమైనంతవరకు వారికి అండగా నిలిచి, స్థిరంగానూ పట్టుదలతోనూ ఉండమని వారిని పిలవండి. ఇప్పటివరకు నేను పీసాలోనూ లూక్కాలోనూ ఉండి, మీపై తిరుగుబాటు చేస్తున్న క్షీణిస్తున్న అవయవాలతో కూటమి కట్టవద్దని నాచేతనైనంతగా వారిని ఒప్పించడానికి ప్రయత్నించాను. కానీ వారు తీవ్ర సందిగ్ధంలో ఉన్నారు; ఎందుకంటే వారికి మీనుంచి ఓదార్పు లభించడం లేదు; ఎదుటి పక్షం నుంచి మాత్రం ఆ కూటమిలో చేరమనే ఒత్తిళ్లూ బెదిరింపులూ నిరంతరం వస్తున్నాయి. అయినప్పటికీ, ఇప్పటివరకు వారు పూర్తిగా అంగీకరించలేదు. మెస్సెర్ పియెరోకు కూడా గట్టిగా నొక్కిచెబుతూ రాయమని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను; ఉత్సాహంతో ఆ పని చేయండి, ఆలస్యం చేయకండి. ఇక నేను మరేమీ చెప్పను.

మీరు కర్దినాళ్లను నియమించారని ఇక్కడ విన్నాను. సద్గుణవంతులనే నియమించేలా మీరు ఎల్లప్పుడూ శ్రద్ధ వహిస్తే, అది దేవునికి మరింత ఘనతను, మనకు మరింత మేలును చేకూరుస్తుందని నేను నమ్ముతున్నాను. అందుకు విరుద్ధంగా జరిగితే, అది దేవునికి ఘోర అవమానాన్ని, పవిత్ర సభకు విపత్తును తెస్తుంది. ఆ తరువాత దేవుడు మనపై క్రమశిక్షణ చర్యలను, దండనలను పంపితే మనం ఆశ్చర్యపడవద్దు; ఎందుకంటే అది న్యాయమే. మీరు చేయవలసినదాన్ని ధైర్యంతోను, దైవభీతితోను చేయమని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను.

మా మఠసంఘ అధిపతిని ఆదాయంతో కూడిన మరొక సభాపదవికి మీరు నియమించబోతున్నారని విన్నాను. అందువల్ల, అది నిజమైతే, మాకు మంచి సద్గుణవంతుడైన వికార్‌ను ఇవ్వడానికి శ్రద్ధ వహించమని సిలువవేయబడిన క్రీస్తు ప్రేమను బట్టి మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను. మఠసంఘం పూర్తిగా అదుపుతప్పిపోయింది కనుక దానికి అటువంటి వికార్ అవసరం. ఈ విషయం గురించి మీరు మెస్సెర్ నిక్కోలా దా ఒసీమోతోను, త్రోంటో అగ్రపీఠాధిపతితోను మాట్లాడవచ్చు; నేను కూడా వారికి దీని గురించి వ్రాస్తాను.

దేవుని మధురమైన, పవిత్రమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మీ ఆశీర్వాదాన్ని వినయపూర్వకంగా అడుగుతున్నాను. మీకు వ్రాయడానికి సాహసించిన నా ధృష్టతను మన్నించండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ.       పైకి

గ్రెగొరీ XI గారికి

గ్రెగొరీకి వ్రాసిన మొదటి లేఖలో కంటే ఇక్కడ లాంఛనప్రాయత తక్కువగా ఉంది. పోప్‌గారికి లేఖలు వ్రాయడంలో కతరీనాకు, తన భూలోక తండ్రి ఇంట్లో ఉన్న చిన్నబిడ్డకు కలిగేంత చనువు త్వరలోనే కలిగింది. ఆమె ఆయనను అలవాటుగా పిలిచే ముద్దుపేరు, “బబ్బో”ను, “నాన్నా” అని మాత్రమే అనువదించగలం—అది ఆంగ్లంలో వినేవారికి ఎంతో వింతగా అనిపిస్తుంది కనుక ఇటాలియన్ పదాన్నే ఉంచడం మంచిదనిపిస్తుంది. అటువంటి పిలుపులో వ్యక్తమయ్యే చిన్నపిల్లలవంటి స్వేచ్ఛాభావంలో హృదయాన్ని తాకేదీ, వినోదాన్ని కలిగించేదీ ఉంది.

పోప్ వ్యతిరేక కూటమి ఒక భయంకర వాస్తవంగా మారింది. పాలనాధికారులైన ఉన్నత మతాధికారుల క్రైస్తవ స్ఫూర్తికి విరుద్ధమైన ఆడంబరం, అహంకారం; కరువు సమయంలో టస్కనీలోని పాపల్ రాజ్యాల నుంచి ధాన్యం దిగుమతి చేసుకోవడానికి అనుమతించకుండా నోయెల్లేకు చెందిన విలియం చూపిన నీచమైన క్రూరత్వం; తనకు అసంతృప్తి కలిగించిన బిడ్డలపట్ల గ్రెగొరీ అనుసరించిన విధానంలోని కాఠిన్యం, వ్యవహారదక్షత లోపం—ఇవన్నీ, సభను ఎదిరించడం ద్వారా తాము మతపరమైన అపరాధం చేస్తున్నామనే బలమైన భావన ఏదైనా తిరుగుబాటుదారుల్లో ఉంటే దానిని నాశనం చేయగల శక్తులుగా నిలిచాయి. కతరీనా ఈ రెండు పక్షాల మధ్య మధ్యవర్తిగా నిలుస్తుంది. తన దృష్టిలో నిజంగా ఘోరమైన ఆ తిరుగుబాటు పాపాన్ని క్షణమైనా సమర్థించకుండా, ఈ కల్లోలానికి ప్రధాన కారణం ఫ్లోరెన్స్ ప్రజలు పాపల్ ప్రతినిధుల చేతిలో అనుభవించిన అన్యాయాలు, దుర్మార్గాలేననే విషయాన్ని పోప్‌గారు మరచిపోవడానికి కూడా ఆమె అనుమతించదు. ఆ ప్రతినిధులు—“వారు ఎటువంటివారో మీకే తెలుసు”—అని ఆమె సాధారణ ప్రజల సూటితనంతో, గట్టిగా వ్రాస్తుంది—“వారు సాక్షాత్తూ దయ్యాలని మీకే తెలుసు”! కాబట్టి దేవుని ప్రతినిధి దేవుని ప్రేమను కనబరచాలి; తిరుగుబాటు చేసిన మానవునిపట్ల దేవుడు చూపే వైఖరిలో, తనపై తిరుగుబాటు చేసిన నగరాలపట్ల తాను చూపవలసిన వైఖరికి ఆదర్శాన్ని కనుగొనాలి. ఆమె దృష్టిలో సమరసతకు కృషి చేయడమే ఏకైక వివేకవంతమైన మార్గం. మరో లేఖలో ఆమె చేసిన ఈ వ్యాఖ్యలో ఆచరణాత్మకమైన వివేకం కనిపిస్తుంది: “తండ్రీ, దయతో ముందుకు సాగండి! ఎందుకంటే హేతుబుద్ధిగల ప్రతి ప్రాణినీ మరేదానికన్నా ప్రేమతోను, దయతోను మరింత సులువుగా జయించవచ్చని తెలుసుకోండి; ముఖ్యంగా ఈ ప్రాంతాల్లోని మన ఇటాలియన్ ప్రజలను. మీరు వారిని జయించగల మరో మార్గమేదీ నాకు కనిపించడం లేదు; అయితే మీరు ఇలా చేస్తే వారితో మీరు కోరినదేదైనా చేయించవచ్చు.”

కాబట్టి సృష్టిలోను, విమోచనలోను వెల్లడైన దేవుని ప్రేమపై ఆరంభంలో ఉన్న అందమైన ధ్యానం కేవలం సాధారణ ఉపోద్ఘాతం కాదు; అది లేఖలోని తరువాతి భాగంతో సన్నిహితమైన నాటకీయ ఐక్యతను కలిగి ఉంది. అగస్టీను వేదాంతం మన ఆధునిక ఆలోచనా విధానాలకు ఎంత పరాయిగా అనిపించినా, ఆమె దానిని వ్యక్తపరిచిన తీరులో విస్మరించలేని ఔన్నత్యం ఉంది. ఇక్కడ సంక్షిప్తంగాను, దాంతే రచించిన _పరదీసో_లోని ఏడవ సర్గలో మరింత ఘనంగాను సమర్పించబడిన ఈ వేదాంతం, అనంతమైన ప్రేమ అనుసరించే విధానాలను సూత్రీకరించడానికి, నియమాన్ని గౌరవించే లతీను సభ మేధస్సు చేసిన అత్యున్నత ప్రయత్నానికి ప్రతిరూపం. గుర్రపు ద్వంద్వయుద్ధ పోటీ అనే ఈ విచిత్ర రూపకంలో మధ్యయుగపు కల్పనాశక్తికి విలక్షణమైన విన్యాసం కనిపిస్తుంది. లాంగ్‌లాండ్ కొంచెం భిన్నంగా ఇలా అంటాడు:

“అప్పుడు విశ్వాసం కిటికీ దగ్గర నిలిచి, ‘ఆహా! దావీదు కుమారుడా!’ అని కేకవేసింది, సాహసవీరుడు గుర్రపు ద్వంద్వయుద్ధ పోటీకి వచ్చినప్పుడు యుద్ధ ప్రకటనకర్త కేకవేసినట్లుగా. యెరూషలేములోని వృద్ధ యూదులు ఆనందంతో పాడారు, ‘ప్రభువు నామమున వచ్చువాడు స్తుతింపబడును గాక.’ అప్పుడు ఆ సందడంతటికీ అర్థమేమిటనీ, యెరూషలేములో ఎవరు ద్వంద్వయుద్ధం చేయబోతున్నారనీ విశ్వాసాన్ని అడిగాను: ‘యేసు,’ అని చెప్పింది, ‘దుష్టుడు తనదని చెప్పుకుంటున్న దానిని— దున్నేవాడు పియర్స్ పండించిన పంటను—తిరిగి తెచ్చుకోవడానికి.’ ‘పియర్స్ ఇక్కడ ఉన్నాడా?’ అని నేను అడిగాను; అది నాకు కన్నుగీటి ఇలా చెప్పింది— ‘ఈ యేసు తన ఉదాత్తతతో పియర్స్ ఆయుధాలను ధరించి ద్వంద్వయుద్ధం చేస్తాడు, అతని శిరస్త్రాణాన్ని, అతని గొలుసు కవచాన్ని—మానవ స్వభావాన్ని—ధరించి.’”

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

క్రీస్తుయేసులో నా పరమ పవిత్రులైన, అత్యంత పూజనీయులైన తండ్రీ: కతరీననైన నేను, దీనురాలిని, అయోగ్యురాలిని అయిన మీ కుమార్తెను, క్రీస్తు సేవకుల సేవకురాలిని, దాసిని, మిమ్మల్ని మంచి కాపరిగా చూడాలనే కోరికతో ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు వ్రాస్తున్నాను. ఎందుకంటే, నా ప్రియమైన “బాబ్బో,” తోడేలు మీ గొర్రెలను ఎత్తుకుపోతున్నదనీ, వాటికి సహాయం చేయడానికి ఎవరూ కనిపించడం లేదనీ నేను తలచుకుంటున్నాను. అందువల్ల మా తండ్రి, మా కాపరి అయిన మీ వద్దకు నేను త్వరపడి వస్తున్నాను. సిలువవేయబడిన క్రీస్తు పేరిట మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను: తప్పిపోయిన ఆ గొర్రెను, అంటే మానవజాతిని, దయ్యాల చేతులనుండి రక్షించడానికి, అంతటి ప్రేమాగ్నితో పరమ పవిత్ర సిలువపై అవమానకరమైన మరణానికి తనను తాను అప్పగించుకున్న ఆయన వద్ద నేర్చుకోండి. ఎందుకంటే, మానవుడు దేవునిపై చేసిన తిరుగుబాటు కారణంగా దయ్యాలు మానవజాతిని తమ సొత్తుగా పట్టి ఉంచుకున్నాయి.

అప్పుడు దేవుని అనంత మంచితనం ముందుకు వచ్చి, ఈ గొర్రెల దుస్థితిని, వాటికి కలిగిన నష్టాన్ని, వినాశాన్ని చూసి, కోపంతోగానీ యుద్ధంతోగానీ వాటిని తిరిగి పొందలేమని గ్రహిస్తుంది. అందువల్ల, వాటివల్ల తనకు అన్యాయం జరిగినప్పటికీ—దేవునికి అవిధేయుడై తిరుగుబాటు చేసినందుకు మానవుడు అనంతమైన శిక్షకు పాత్రుడైనప్పటికీ—సర్వోన్నతమైన, నిత్యమైన జ్ఞానం అలా చేయడానికి ఇష్టపడదు; బదులుగా, ఆకర్షించే ఒక మార్గాన్ని, కనుగొనగల మార్గాలన్నింటిలో అత్యంత మృదువైన, ప్రేమపూర్వకమైన మార్గాన్ని కనుగొంటుంది. ఎందుకంటే, మానవుడు ప్రేమచేత సృష్టించబడినవాడు కాబట్టి, అతని హృదయాన్ని ప్రేమ ఆకర్షించినంతగా మరేదీ ఆకర్షించదని అది గ్రహిస్తుంది. అతడు ఇంతగా ప్రేమించడానికి కారణం ఇదేననిపిస్తుంది: అతని ఆత్మ, శరీరం రెండూ కేవలం ప్రేమవల్లనే ఉనికిలోకి వచ్చాయి. ఎందుకంటే దేవుడు ప్రేమతో అతణ్ణి తన స్వరూపంలోనూ తన పోలికలోనూ సృష్టించాడు; అతని తల్లిదండ్రులు ప్రేమతో ఒక కుమారుణ్ణి గర్భంలో ధరించి, కని, అతనికి దేహరూపాన్ని ఇచ్చారు. కాబట్టి, మానవుడు ప్రేమించడానికి ఇంత సంసిద్ధంగా ఉన్నాడని చూసిన దేవుడు, ప్రేమ గ్రంథాన్ని నేరుగా అతని వైపు విసురుతాడు: గొప్ప శాంతిని నెలకొల్పడానికి మన మానవ స్వభావాన్ని స్వీకరించే తన ఏకైక కుమారుడైన వాక్కును అతనికి ఇస్తాడు. అయితే దేవునికి జరిగిన అన్యాయానికి ప్రతిదండన జరగాలని న్యాయం కోరుతుంది. అప్పుడు దైవకారుణ్యం, వర్ణించలేని ప్రేమ ముందుకు వచ్చి, న్యాయాన్నీ కారుణ్యాన్నీ సంతృప్తిపరచడానికి, తన కుమారునికి మన మానవ స్వభావాన్ని—అంటే పాపం చేసిన ఆదాము యొక్క మట్టిని—తొడిగి, ఆయనకు మరణశిక్ష విధిస్తాయి. ఇలా తన కుమారునిపైనే న్యాయం నెరవేర్చడం ద్వారా, ఆయన మరణంతో తండ్రి కోపం శాంతిస్తుంది. ఈ విధంగా ఆయన న్యాయాన్నీ కారుణ్యాన్నీ సంతృప్తిపరచి, మానవజాతిని దయ్యాల చేతులనుండి విడుదల చేశాడు. ఈ మధురమైన వాక్కు పరమ పవిత్ర సిలువ కొయ్యపై తన ఆయుధాలతో ద్వంద్వపోరాటం చేశాడు; మరణం జీవంతోనూ, జీవం మరణంతోనూ పోటీపడ్డాయి. అలా ఆయన తన మరణం ద్వారా మన మరణాన్ని నాశనం చేశాడు; మనకు జీవమివ్వడానికి తన శరీర ప్రాణాన్ని బలిగా అర్పించాడు. ఈ విధంగా ఆయన ప్రేమతో మనల్ని ఆకర్షించి, తన దయాళుత్వంతో మన దుష్టత్వాన్ని జయించాడు; ఎంతగా అంటే, ప్రతి హృదయమూ ఆయనవైపు ఆకర్షితమవ్వాలి. ఎందుకంటే తన మిత్రుని కోసం ప్రాణమివ్వడం కంటే గొప్ప ప్రేమను ఎవరూ చూపలేరు—ఈ మాట ఆయనే చెప్పాడు. ఒక మిత్రుని కోసం ప్రాణమిచ్చే ప్రేమను ఆయన మెచ్చుకుంటే, మరి తన శత్రువు కోసం ప్రాణమిచ్చిన ఆ అత్యంత జ్వలించే, సంపూర్ణమైన ప్రేమ గురించి మనం ఏమి చెప్పగలం? ఎందుకంటే పాపం ద్వారా మనం దేవునికి శత్రువులమయ్యాము. ఓ మధురమైన, ప్రేమమయమైన వాక్కా, నీవు ప్రేమతో నీ మందను మరల కనుగొన్నావు, ప్రేమతో వాటికోసం నీ ప్రాణాన్ని అర్పించావు, అవి కోల్పోయిన కృపను వాటికి పునరుద్ధరించి, వాటిని తిరిగి మందలోకి తీసుకొచ్చావు!

పరమపవిత్రులైన నా మధురమైన “నాన్నా”, తిరుగుబాటు చేసి, తమ తండ్రియైన మీకు విధేయంగా గానీ లోబడి గానీ ఉండకుండా, పరిశుద్ధ సభ అనే మందను విడిచివెళ్లిన మీ గొర్రెలను తిరిగి గెలుచుకోవడానికి మనకు మరో మార్గమూ, మరో సహాయమూ నాకు కనిపించడం లేదు. అందువల్ల, సిలువవేయబడిన క్రీస్తు పేరిట మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను: మీ సౌమ్యతతో వారి దుష్టత్వాన్ని జయించి, నాకు ఈ దయచూపాలని కోరుకుంటున్నాను. తండ్రీ, మేము మీవారమే! తాము తప్పు చేశామని వారందరూ భావిస్తున్నారని నాకు తెలుసు, నేను అది గుర్తిస్తున్నాను; అయితే వారి దుష్కార్యాలకు ఎలాంటి సాకూ లేకపోయినా, చెడ్డ కాపరులనుంచి, పాలకులనుంచి తాము అనుభవించిన ఎన్నో బాధలవల్ల, అన్యాయమైన, దుర్మార్గమైన పనులవల్ల, తాము మరోలా ప్రవర్తించలేకపోయామని వారికి అనిపించింది. ఎందుకంటే, సాక్షాత్తూ దయ్యాలేనని మీకే తెలిసిన అనేకమంది పాలకుల జీవితాల దుర్గంధాన్ని పీలుస్తూ, వారు అత్యంత తీవ్రమైన భయాలకు లోనయ్యారు. అందువల్ల వారు పిలాతులాగే ప్రవర్తించారు; అతడు తన పాలనను కోల్పోకూడదని క్రీస్తును చంపాడు; అలాగే వారు తమ రాజ్యాన్ని కోల్పోకూడదని మిమ్మల్ని హింసించారు. కాబట్టి తండ్రీ, వారిపట్ల కరుణ చూపమని మిమ్మల్ని అడుగుతున్నాను. మీ కుమారుల అజ్ఞానాన్ని, గర్వాన్ని లెక్కలోకి తీసుకోకండి; బదులుగా, ప్రేమను, మీ సౌమ్యతను ఆహారంగా అందిస్తూ, మీ పవిత్రతకు సముచితమనిపించే మృదువైన క్రమశిక్షణను, సౌమ్యమైన మందలింపును విధించి, తప్పుచేసిన దయనీయులమైన మీ బిడ్డలమైన మాకు శాంతిని తిరిగి ప్రసాదించండి. భూమిపై మధుర క్రీస్తుగా ఉన్న మీకు, పరలోకంలోని క్రీస్తు పేరిట నేను చెప్పేదేమిటంటే, మీరు ఇలా చేస్తే, ఎలాంటి కలహమూ కల్లోలమూ లేకుండానే, వారందరూ తాము చేసిన తప్పుకు దుఃఖిస్తూ వచ్చి, మీ ఒడిలో తలలు వాలుస్తారు. అప్పుడు మీరు సంతోషిస్తారు, మేమూ సంతోషిస్తాము; ఎందుకంటే ప్రేమతో మీరు దారితప్పిన గొర్రెలను పరిశుద్ధ సభ అనే మందలోకి తిరిగి చేర్చారు. అప్పుడు, నా మధురమైన “నాన్నా”, మీరు పవిత్ర సిలువయుద్ధాన్ని చేపట్టి, మీ పవిత్ర కోరికను, దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేరుస్తారు. దానిని త్వరగా, నిర్లక్ష్యం లేకుండా చేయమని ఆయన నామంలో మిమ్మల్ని పిలుస్తున్నాను. వారు ఎంతో ఉత్సాహంతో దానివైపు తిరుగుతారు; క్రీస్తు కొరకు తమ ప్రాణాలను ఇవ్వడానికి వారు సిద్ధంగా ఉన్నారు. ఆహా, దేవా, మధురమైన ప్రేమా! “నాన్నా”, అతిపవిత్ర సిలువ పతాకాన్ని త్వరగా ఎగురవేయండి; తోడేళ్లు గొర్రెపిల్లలుగా మారడాన్ని మీరు చూస్తారు. శాంతి, శాంతి, శాంతి—యుద్ధం ఈ ఆనందకాలాన్ని ఆలస్యం చేయకుండా ఉండుగాక! కానీ మీరు ప్రతీకారం తీర్చుకొని న్యాయశిక్ష విధించాలని కోరుకుంటే, దౌర్భాగ్యురాలినైన నాపైనే వాటిని మోపండి; మీకు ఇష్టమైన ఏ బాధనైనా, ఏ యాతననైనా, మరణం వరకైనా నాకు విధించండి. నా దుష్కార్యాల దుర్గంధంవల్లనే ఎన్నో కీడులు, ఎన్నో దురదృష్టాలు, కలహాలు సంభవించాయని నేను నమ్ముతున్నాను. కాబట్టి మీ దీన కుమార్తెనైన నాపైనే మీకు ఇష్టమైన ప్రతీకారమంతా తీర్చుకోండి. అయ్యో తండ్రీ, నేను దుఃఖంతో మరణిస్తున్నాను, అయినా మరణించలేకపోతున్నాను! రండి, రండి, మిమ్మల్ని పిలుస్తున్న దేవుని చిత్తాన్ని ఇక ప్రతిఘటించకండి; మీ పూర్వీకులూ ధర్మరక్షకులూ అయిన అపొస్తలుడు పేతురు స్థానాన్ని స్వీకరించి, దానిలో నిలవడానికి మీరు రావాలని ఆకలితో ఉన్న గొర్రెలు ఎదురుచూస్తున్నాయి. ఎందుకంటే క్రీస్తు ప్రతినిధిగా మీరు మీ స్వస్థానంలోనే ఉండాలి. కాబట్టి రండి, రండి, ఇక ఆలస్యం చేయకండి; ధైర్యం తెచ్చుకోండి, ఏమి జరిగినా భయపడకండి, ఎందుకంటే దేవుడు మీతో ఉంటారు. నాకోసం, నా కుమారులందరికోసం మీ ఆశీర్వాదాన్ని వినయంగా అడుగుతున్నాను; నా మితిమీరిన చొరవను క్షమించమని వేడుకుంటున్నాను. ఇక నేనేమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.       పైకి

గ్రెగొరీ XI గారికి

“అయ్యో, కాన్‌స్టాంటిన్, ఎంతటి కీడుకు మూలమైంది—నీ మతపరివర్తన కాదు, తొలి ధనవంతుడైన పిత నీనుంచి పొందిన ఆ దానమే!”

“ఎందుకంటే పరిశుద్ధ సభ ఆధ్యాత్మిక విషయాలకంటే లౌకిక విషయాలనే ఎక్కువగా లక్ష్యంగా చేసుకోవడం మొదలుపెట్టినప్పటినుంచి, పరిస్థితులు అంతకంతకూ దిగజారాయి.” సభ పాపాలను గూర్చి కతరీన చేసిన దుఃఖభరిత ఖండనలు దాంతే ఆలోచనను, పెట్రార్క్ ఆలోచనను గుర్తుచేస్తాయి—అదే గొప్ప పునీతులందరి, దార్శనికులందరి, నిష్ఠగల కతోలికులందరి ఆలోచన కూడా. క్రైస్తవ యుగాలన్నిటిలోనూ తమ ఆధ్యాత్మిక తల్లి లోపాలు వారికి మాటల్లో చెప్పలేనంత దుఃఖాన్ని కలిగించాయి. పరిశుద్ధ సభను ఒక తోటగా చిత్రించే అందమైన భావనను ఆమె పవిత్ర గ్రంథం నుంచి స్వీకరించినప్పటికీ, దానిని పదేపదే ప్రస్తావించడం ద్వారా ప్రత్యేకంగా తనదిగా చేసుకుంది. సువాసనగల పూలను మాలలుగా అల్లడంలోనూ, ఆరుబయట పొలాల్లో, అడవుల్లో నడవడంలోనూ ఎల్లప్పుడూ సేదతీరేదని మనకు చెప్పబడిన ఆమె స్త్రీసహజ భావనాశక్తిని అందులో మనం గుర్తిస్తాము.

ఈ లేఖలో కతరీన తన త్రివిధ కార్యవిధానాన్ని స్పష్టంగా ప్రతిపాదిస్తుంది: సభ సంస్కరణ, రోముకు తిరిగి రావడం, ఒక క్రూసేడ్‌ను ప్రారంభించడం. సర్ జాన్ హాక్‌వుడ్‌కు ఆమె రాసిన చిన్న లేఖలో, ఈ చివరి లక్ష్యంపట్ల ఆమెకున్న అంకితభావాన్ని మనం ఇప్పటికే చూశాం. పద్నాలుగవ శతాబ్దంలో క్రూసేడ్ జరగాలన్నది నెరవేరలేదు. అయినప్పటికీ, ఈ విషయంలో చూపినంత రాజకీయ వివేకాన్ని కతరీన మరే విషయంలోనూ చూపలేదు; ఆమె జీవిత లక్ష్యాలలో ఆమె పూర్తిగా విఫలమైన ఏకైక లక్ష్యం కూడా ఇదే. ఈ విషయమై గ్రెగరీతో ఆమె జరిపిన వ్యక్తిగత సంభాషణకు సంబంధించిన సజీవమైన వర్ణన లెజెండా మినోరెలో మనకు లభిస్తుంది; ఆ సంభాషణలో ఆమె ఆయన ముందు బలమైన వాదనలను ఉంచింది. ఇటలీని ధ్వంసం చేస్తున్న, “యుద్ధానికి మూలకారణమూ, దానిని పోషించేవారూ” అయిన కిరాయి సైనికులు, అవిశ్వాసులపై తమ ఆయుధాలను ప్రయోగించడానికి సంతోషంగా ముందుకు వస్తారని ఆమె తెలివిగా సూచించింది. “ఎందుకంటే తమకు ఇష్టమైన పనిని చేస్తూ దేవునికి సేవ చేయడానికి కూడా ఇష్టపడనంత దుష్టులు చాలా కొద్దిమందే ఉంటారు: తాము ఆనందించే పనిని చేయడం ద్వారా తమ పాపాలకు ప్రాయశ్చిత్తం చేసుకోవడానికి అందరూ సంతోషంగా ముందుకు వస్తారు.” అయితే, ఇటువంటి వ్యూహాత్మక ఆలోచనలన్నిటి వెనుక, మనకు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నట్లుగా, అవిశ్వాసులు రక్షణ పొందాలనే తీవ్రమైన కోరిక ఉండేది. అది వారి మేలు కోసమే కాదు. క్రైస్తవులలోని లోకాసక్తిని, పూర్వకాలపు విశ్వాసానికీ ఉత్సాహానికీ వారు ఎంత దూరమయ్యారో చూసి తీవ్ర నిరాశతో, మనోవేదనతో ఉన్న కతరీన, చీకటిలో కూర్చున్న ప్రజల మధ్యనుంచి విశ్వాసంలోకి వచ్చిన నూతన క్రైస్తవులు, తమ నవనిర్మలత్వంలోని బలమైన ఆధ్యాత్మిక తపనను నింపడం ద్వారా క్రైస్తవ ప్రపంచపు ఆధ్యాత్మిక జీవితాన్ని పునరుజ్జీవింపజేయవచ్చని కలగనడానికి సాహసించింది. “క్రైస్తవ ప్రజలు అవిశ్వాసులను విశ్వాసంలోకి తీసుకురావడం మనం చూడగలిగితే, ఆహా, ఎంత ఆనందంగా ఉంటుందో!” అని ఆమె గ్రెగరీకి రాసింది. “ఎందుకంటే వారు ఒకసారి వెలుగును స్వీకరించిన తరువాత, విశ్వాసరాహిత్యమనే శీతాకాలపు చలిని తప్పించుకొని, పవిత్రాత్మ వెచ్చదనంలోనూ వెలుగులోనూ వికసించే లేత మొక్కవలె, గొప్ప పరిపూర్ణతను చేరుకోవచ్చు; అలా వారు పవిత్ర సభ అనే ఆధ్యాత్మిక శరీరంలో సద్గుణాల పూలను పూసి, ఫలాలను ఫలించవచ్చు; తద్వారా వారి సద్గుణాల పరిమళం, నేడు క్రైస్తవ ప్రజలలో, అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా పవిత్ర సభలో ఉన్నత స్థానాలలో ఉన్నవారిలో, విస్తరించి ఉన్న పాపాలను, దుర్గుణాలను, గర్వాన్ని, అపవిత్రతను పారద్రోలడానికి మనకు తోడ్పడవచ్చు.”

అది ఒక వింత కల, నెరవేరే ఆశలేనిది; అయినా అది ఒక పునీతురాలి కల.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధురాతిమధురుడైన క్రీస్తు యేసునందు అతి పవిత్రులూ, ప్రియమైనవారూ, మధురమైనవారూ అయిన తండ్రీ: మీ అనర్హ కుమార్తెనూ, యేసుక్రీస్తు సేవకుల సేవకురాలినీ దాసురాలినీ అయిన కతరీన అను నేను, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు వ్రాస్తున్నాను. దైవకృప ద్వారా సమస్త ప్రపంచాన్ని శాంతింపజేసే సాధనంగా మీరు ఉండేలా, మీలో దైవకృప పరిపూర్ణతను చూడాలని నేను ఎంతో ఆర్తిగా కోరుకున్నాను. అందుచేత, నా మధురమైన తండ్రీ, శాంతి కొరకూ, దేవుని ఘనత కొరకూ, ఆత్మల రక్షణ కొరకూ ఉత్సాహంతోనూ తీవ్రమైన ఆకాంక్షతోనూ మీ అధికారాన్నీ సద్గుణాన్నీ సాధనంగా ఉపయోగించమని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను. తండ్రీ, ఒకవేళ మీరు నాతో, “ప్రపంచం ఇంతగా నాశనమైపోయిందే! నేను శాంతిని ఎలా సాధించగలను?” అని అంటే, సిలువవేయబడిన క్రీస్తు పక్షాన నేను మీతో చెప్పేదేమిటంటే, మీ అధికారంతో మూడు ప్రధాన కార్యాలను సాధించడం మీకు తగినది. పవిత్ర సభ అనే తోటలో అపవిత్రతతోనూ దురాశతోనూ నిండిపోయి, గర్వంతో ఉబ్బిపోయిన దుర్వాసనగల పూలను పెకలించివేయండి: అంటే, ఆ తోటను విషపూరితం చేసి, కుళ్లిపోయేలా చేస్తున్న చెడ్డ గురువులనూ పాలకులనూ తొలగించండి. అయ్యో, మా పాలకులైన మీరు, ఆ పూలను పెకలించడానికి మీ అధికారాన్ని ఉపయోగించండి! వారికి ఎలాంటి పాలనాధికారమూ లేకుండా వారిని పారవేయండి! పవిత్రమైన, సత్ప్రవర్తనగల జీవితంలో తమను తాము అదుపు చేసుకోవడానికి వారు శ్రద్ధ వహించాలని గట్టిగా కోరండి. ఈ తోటలో సువాసనగల పూలను నాటండి; అంటే, యేసుక్రీస్తుకు నిజమైన సేవకులుగా ఉండి, దేవుని ఘనతనూ ఆత్మల రక్షణనూ తప్ప మరి దేనినీ పట్టించుకోకుండా, పేదలకు తండ్రులుగా ఉండే గురువులనూ పాలకులనూ నియమించండి. అయ్యో, ఇదెంతటి గందరగోళం! స్వచ్ఛంద దారిద్ర్యానికి అద్దంలా నిలిచి, గొర్రెపిల్లలవలె సాధువులై, పవిత్ర సభ ఆస్తులను పేదలకు పంచిపెట్టవలసినవారు, లోకంవైపు వెయ్యిసార్లు మళ్లిపోయినా ఉండేదానికంటే ఎక్కువగా విలాసంలోనూ, వైభవంలోనూ, ఆడంబరంలోనూ, లౌకిక వ్యర్థాభిమానంలోనూ కనిపిస్తున్నారు! అంతేకాదు, మంచి పవిత్ర జీవితాన్ని గడిపే అనేకమంది లౌకికులు వారిని సిగ్గుపడేలా చేస్తున్నారు. అయితే, ప్రేమతో జరగని దానిని సర్వోన్నతమూ నిత్యమూ అయిన మంచితనస్వరూపుడు బలవంతంగా జరిగేలా చేస్తున్నట్లు అనిపిస్తోంది; తన వధువునుండి గౌరవపదవులనూ విలాసాలనూ తీసివేయడానికి ఆయన అనుమతిస్తున్నట్లు అనిపిస్తోంది. ఆధ్యాత్మిక విషయాలపై శ్రద్ధ వహిస్తూ, ఐహిక విషయాలను పట్టించుకోకుండా, దేవుని ఘనతనూ ఆత్మల రక్షణనూ తప్ప మరి దేనినీ ప్రజలు లెక్కచేయని ఆ పవిత్ర కాలంలో ఉన్నట్లుగా, పవిత్ర సభ తిరిగి తన తొలి స్థితికి—పేదదిగా, వినయంగలదిగా, సాధువైనదిగా—రావాలని ఆయన చూపించదలచినట్లుంది. ఎందుకంటే, ఆధ్యాత్మికమైన వాటికంటే ఐహికమైన వాటినే ఎక్కువగా లక్ష్యంగా పెట్టుకున్నప్పటినుండి ఆమె పరిస్థితి మరింతగా దిగజారుతూ వచ్చింది. అందువల్లనే దేవుడు తన తీర్పులో ఆమెపై ఎంతో హింసా శ్రమలూ వచ్చిపడటానికి అనుమతించారని గమనించండి. అయినా తండ్రీ, ధైర్యం తెచ్చుకోండి; జరగగల దేనికీ భయపడకండి. దేవుడు ఆమె స్థితిని మరోసారి పరిపూర్ణం చేయడానికే ఇదంతా చేస్తున్నారు; దేవునికే చెందవలసిన ఘనతను దొంగిలించి తమకే ఆపాదించుకుంటూ మింగివేసే తోడేళ్లు కాకుండా, గొర్రెపిల్లలు ఆ తోటలో మేయాలన్నదే ఆయన ఉద్దేశం. మధురాతిమధురుడైన క్రీస్తు యేసునందు ధైర్యం తెచ్చుకోండి; ఎందుకంటే, నేను ఇంతకు ముందు చెప్పిన విధంగా, ఆయన సహాయం, దైవకృప పరిపూర్ణత, దైవికమైన తోడ్పాటు, ఆసరా మీకు సమీపంగా ఉంటాయని నేను ఆశిస్తున్నాను. యుద్ధం నుండి మీరు అత్యంత గొప్ప శాంతిని పొందుతారు; హింస నుండి అత్యంత గొప్ప ఐక్యతను పొందుతారు; మానవ శక్తితో కాకుండా, పవిత్ర సద్గుణంతో, కంటికి కనిపించే ఆ దయ్యాలైన దుష్టులనూ, మన చుట్టూ ఎన్నడూ నిద్రపోకుండా తిరిగే కంటికి కనిపించని ఆ దయ్యాలనూ మీరు ఓడిస్తారు.

అయితే, మధురమైన తండ్రీ, ఈ కార్యం పూర్తికావడానికి ముందుగా నెరవేరవలసిన మిగిలిన రెండు కార్యాలను మీరు సాధించకపోతే, దీన్ని సులభంగా చేయలేరని ఆలోచించండి. అవి ఏమిటంటే, మీరు రోముకు తిరిగి రావడం, అతి పవిత్ర సిలువ పతాకాన్ని ఎత్తిపట్టడం. మీరు చూడగల లేదా వినగల ఏ అపకీర్తికర సంఘటన వల్లగానీ, నగరాల తిరుగుబాటు వల్లగానీ మీ పవిత్ర ఆకాంక్ష సన్నగిల్లనివ్వకండి; అంతేకాకుండా, త్వరగా కార్యాచరణకు పూనుకోవాలనే కోరికతో ఆ పవిత్ర ఆకాంక్ష అనే జ్వాల మరింత ప్రజ్వరిల్లనివ్వండి. కాబట్టి, మీ రాకను ఆలస్యం చేయకండి. అపవాదిని నమ్మకండి; తనకు కలుగుతున్న నష్టాన్ని వాడు గ్రహిస్తున్నాడు. అందువల్ల, మీ ప్రేమనూ పరప్రేమనూ మీరు కోల్పోయేలా, మా రాకకు ఆటంకం కలిగేలా, మీ ఆస్తులను మీనుండి దోచుకోవడానికి వాడు తీవ్రంగా ప్రయత్నిస్తున్నాడు. క్రీస్తు యేసునందు తండ్రీ, నేను మీతో చెబుతున్నాను, సాధువైన గొర్రెపిల్లలా త్వరగా రండి. మిమ్మల్ని పిలుస్తున్న పవిత్రాత్మకు స్పందించండి. నేను మీతో చెబుతున్నాను, రండి, రండి, రండి; సమయం కోసం వేచి ఉండకండి, ఎందుకంటే సమయం మీ కోసం వేచి ఉండదు. అప్పుడు మీరు ఎవరి స్థానంలో ఉన్నారో, వధింపబడిన ఆ గొర్రెపిల్లవలె ప్రవర్తిస్తారు. ఆయన తన చేతిలో ఆయుధాలు లేకుండానే మన శత్రువులను సంహరించారు; సౌమ్యతతో వచ్చి, ప్రేమబలమనే ఆయుధాలను మాత్రమే ఉపయోగించి, ఆధ్యాత్మిక విషయాలపట్ల శ్రద్ధను మాత్రమే లక్ష్యంగా పెట్టుకొని, పాపం ద్వారా కృపను కోల్పోయిన మానవునికి దానిని తిరిగి ప్రసాదించారు.

అయ్యో, నా ప్రియమైన తండ్రీ, ఈ మధురమైన చేతితో మిమ్మల్ని వేడుకుంటూ, మన శత్రువులను ఓడించడానికి రమ్మని చెబుతున్నాను. సిలువవేయబడిన క్రీస్తు తరఫున మీకు చెబుతున్నాను: మీ పవిత్రమైన, మంచి సంకల్పాన్ని అడ్డుకోవాలని చూసే అపవాది సలహాలను నమ్మకండి. నా ఎదుట పౌరుషంతో నిలవండి, పిరికితనంతో కాదు. మహిమాన్విత కాపరి అయిన పునీత పేతురు స్థానాన్ని చేపట్టి, దానిలో స్థిరంగా ఉండమని మిమ్మల్ని పిలుస్తున్న దేవునికి స్పందించండి; మీరు ఆయన ప్రతినిధిగా ఉన్నారు. పవిత్ర సిలువ పతాకాన్ని ఎగురవేయండి; ఎందుకంటే, పౌలు చెప్పినట్లు, సిలువ ద్వారా మనకు విముక్తి కలిగింది. అలాగే, క్రైస్తవులకు ఊరటగా నాకు కనిపిస్తున్న ఈ పతాకాన్ని ఎగురవేయడం ద్వారా మనం విముక్తి పొందుతాం—మనం మన యుద్ధాల నుండి, విభేదాల నుండి, అనేక పాపాల నుండి; అవిశ్వాసులైన ప్రజలు తమ అవిశ్వాసం నుండి. ఈ విధంగా మీరు వచ్చి, పవిత్ర సభకు మంచి యాజకులను అందిస్తూ సంస్కరణను సాధిస్తారు. ఆమె కోల్పోయిన ప్రగాఢ ప్రేమతో ఆమె హృదయాన్ని నింపండి; ఎందుకంటే ఆమెను మింగివేసిన దుర్మార్గులు ఆమె రక్తాన్ని ఎంతగా పీల్చివేశారంటే, ఆమె పూర్తిగా పాలిపోయింది. అయితే ధైర్యం తెచ్చుకుని రండి, తండ్రీ; తపనతో వేదన చెందుతున్న దేవుని సేవకులను ఇక వేచియుండనివ్వకండి. దీనురాలిని, దౌర్భాగ్యురాలిని అయిన నేను ఇక వేచియుండలేను; దేవుడు ఇలా దూషించబడటం చూస్తూ, బ్రతికి ఉన్నా నా బాధలో మరణిస్తున్నట్లే ఉంది. కాబట్టి బొలోన్యాలో జరిగిన సంఘటన కారణంగా శాంతికి దూరంగా ఉండకండి, రండి; ఎందుకంటే, ఆ క్రూరమైన తోడేళ్లు సాత్వికమైన గొర్రెపిల్లల్లా మీ ఒడిలో తలలు ఉంచి, మీ కరుణను వేడుకుంటాయని మీకు చెబుతున్నాను, తండ్రీ. ఇక ఎక్కువగా చెప్పను. తండ్రీ, సిలువవేయబడిన క్రీస్తు నామంలోనూ, నా పేరునా వస్తున్న ఫ్రా రైమోండో, ఆయనతో ఉన్న ఇతర కుమారులు మీతో చెప్పబోయే మాటలను విని, శ్రద్ధగా ఆలకించమని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను; ఎందుకంటే వారు దేవుని నిజమైన సేవకులు, పవిత్ర సభ కుమారులు. తండ్రీ, నా అజ్ఞానాన్ని క్షమించండి; నన్ను మాట్లాడించే ప్రేమను, దుఃఖాన్ని చూసి మీ దయతో నన్ను మన్నించండి. నాకు మీ ఆశీర్వాదం ఇవ్వండి. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.       పైకి

అవిన్యోన్‌లో ఉన్న కపువాకు చెందిన సోదరుడు రైమోండోకు

కతరీన తనకు ప్రియమైన పాపసంగీర్తన గురువును, ఆ తరువాత తన జీవితచరిత్ర రచయిత కాబోయే కపువాకు చెందిన ఫ్రా రైమోండోను, పోపుగారి వద్దకు పంపినట్లు గత లేఖ తెలియజేస్తుంది. ఆ నిరాడంబర ఇటాలియన్ యాజకుడు, ఆయన సహచరులు అవిన్యోన్‌లో ఎదుర్కొన్న పరిస్థితులకు కొంత బెదిరిపోయినట్లు స్పష్టమవుతోంది; నిజానికి, ఐరోపాలో తలెత్తగల అత్యంత సూక్ష్మమైన శోధనలు, అత్యంత చిక్కుముడులైన సమస్యలు నిస్సందేహంగా పోపుగారి ఆస్థానంలోనే కేంద్రీకృతమై ఉండేవి. రైమోండో కతరీనకు చెప్పుకున్న, ఆమె నుండి ఈ ఉత్సాహభరితమైన జవాబును రప్పించిన ఆ ఇబ్బందులు సరిగ్గా ఏమిటో మనకు తెలియదు; అయితే వాటి స్వభావాన్ని మనం సులభంగా ఊహించవచ్చు. మంచి పాండిత్యం గల పవిత్ర వ్యక్తి అయిన ఫ్రా రైమోండో స్వభావరీత్యా కూడా సౌమ్యుడు; ప్రమాదాలను తలచుకొని నిట్టూర్చడానికి, వాటిని నేరుగా ఎదుర్కోవలసి వచ్చినప్పుడు వెనుకంజ వేయడానికి ఎక్కువగా మొగ్గుచూపేవారు. కతరీన ఒకటి కంటే ఎక్కువ సందర్భాల్లో, వారిద్దరిలో తానే ఎక్కువ ధైర్యవంతురాలినని నిరూపించుకుంది. ఆమె ఉల్లాసభరిత స్వభావంలో పోరాటస్ఫూర్తి ఉండేది; ఆమె నిజంగా ఒక “ఆనందభరిత యోధురాలు”—

“ఎవని శక్తులు సాధారణ పోరాటంలోనైనా, నిత్యజీవితపు సాదాసీదా వ్యవహారాలలోనైనా అతని చుట్టూ నిరంతర ప్రభావాన్ని, ఒక విశిష్ట లావణ్యాన్ని ప్రసరింపజేస్తాయో; అయితే మానవాళికి మేలునో కీడునో కలిగించే గొప్ప పరిణామాలను పరలోకం ముడిపెట్టిన ఏదైనా భయానక క్షణాన్ని ఎదుర్కొనమని పిలుపు వచ్చినప్పుడు, ఎవడు ప్రేమికునిలా ఆనందిస్తాడో; ప్రేరణ పొందిన మనిషిలా అకస్మాత్తుగా వెలిగే తేజస్సును ధరించి, పోరాటపు వేడిలోనూ ప్రశాంతతలో తాను ఏర్పరచుకున్న నియమానికి కట్టుబడి, తాను ముందుగా దర్శించినదాన్ని కళ్లారా చూస్తాడో, అతడే.”

అలా ఈ లేఖలో, బ్రౌనింగ్ భావధోరణికి ఎంతో దగ్గరగా ఉన్న ఆలోచనలతో కుమార్తె తండ్రిని ప్రోత్సహించడం మనకు కనిపిస్తుంది:

“పరీక్ష బాధాకరంగా ఉందా, శోధన తీవ్రంగా ఉందా? దేవునికి మరోసారి కృతజ్ఞతలు చెప్పు! మనిషి వాటిని ఎదుర్కొని, జయించి, తన పాదాల క్రింద అణచివేసి, అలా విజయపీఠంపై నిలవడానికే తప్ప శోధనలు మరెందుకు వస్తాయి!”

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసుక్రీస్తునందు పూజ్యులైన తండ్రీ: యేసుక్రీస్తు సేవకుల సేవకురాలిని, దాసురాలిని అయిన కతరీన అనే నేను, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు వ్రాస్తున్నాను: మన నగ్నత్వమంతటినీ కప్పివేసే వివాహ వస్త్రాన్ని మీరు, ఇతర కుమారులు ధరించి ఉండాలని చూడాలనే కోరికతో వ్రాస్తున్నాను. అది మన విరోధి అయిన అపవాది దెబ్బలు మన దేహాన్ని చీల్చి ప్రాణాంతక గాయం చేయనివ్వని రక్షణ. అంతేకాదు, శోధనకు సంబంధించిన ప్రతి దెబ్బవల్లగానీ, దయ్యాలు, తోటి మానవులు లేదా ఆత్మకు వ్యతిరేకంగా తిరుగుబాటు చేసే మన సొంత శరీరం కలిగించే ప్రతి వేధింపు వల్లగానీ మనం బలహీనపడకుండా, మరింత బలపడేలా చేస్తుంది. ఈ దెబ్బలు మనకు హాని చేయకపోవడమే కాదు, అత్యంత ప్రగాఢంగా జ్వలించే దైవప్రేమ అనే ఈ వస్త్రంపై పొదిగిన విలువైన రత్నాలుగా, ముత్యాలుగా మారుతాయని చెబుతున్నాను.

ఇప్పుడు ఒక ఆత్మ అనేక శ్రమలనూ శోధనలనూ భరించవలసిన అవసరం లేదని అనుకుందాం; దేవుడు వాటిని ఏ వైపు నుంచైనా, ఏ విధంగానైనా అనుమతించవచ్చు. అటువంటి ఆత్మలో ఏ సద్గుణమూ పరీక్షించబడదు; ఎందుకంటే సద్గుణం దానికి విరుద్ధమైన దాని ద్వారానే పరీక్షించబడుతుంది. పవిత్రత ఎలా పరీక్షించబడి, సాధించబడుతుంది? దానికి విరుద్ధమైన దాని ద్వారా—అంటే అపవిత్రత వల్ల కలిగే వేధింపుల ద్వారా. ఎందుకంటే ఒక మనిషి అప్పటికే అపవిత్రతలో ఉంటే, అపవిత్రమైన తలంపులతో ఆ వ్యక్తిని వేధించవలసిన అవసరమే ఉండదు. అయితే ఆ వ్యక్తి చిత్తం చెడుకు సమ్మతించడం నుండి పూర్తిగా స్వేచ్ఛగా ఉందనీ, తన సృష్టికర్తను సేవించాలనే పవిత్రమైన, నిజమైన కోరిక వల్ల ప్రతి మచ్చ నుండి శుద్ధి పొందిందనీ స్పష్టంగా ఉంది కాబట్టే, అపవాది, లోకం, శరీరం ఆ వ్యక్తిని వేధిస్తాయి. అవును, ప్రతిదీ దానికి విరుద్ధమైన దాని ద్వారా పారద్రోలబడుతుంది. గర్వం ద్వారా వినయం ఎలా సాధించబడుతుందో చూడండి. గర్వమనే దుర్గుణం తనను వేధిస్తోందని గ్రహించిన వ్యక్తి, తనలో దోషముందని—గర్వముందని—గుర్తించి వెంటనే తనను తాను తగ్గించుకుంటారు. అలా వేధింపులకు గురికాకపోయి ఉంటే, తమను తాము అంత బాగా తెలుసుకొని ఉండేవారు కాదు. తమను తాము తగ్గించుకొని, తమ నిజస్థితిని చూసుకున్నప్పుడు, తమపై కలిగే ద్వేషం ఎంతగా ఉంటుందంటే, తాము భరించే ప్రతి బాధలోనూ అవమానంలోనూ ఆనందించి ఉల్లసిస్తారు. అటువంటి వ్యక్తి దెబ్బలను తప్పించుకోని ధైర్యవంతుడైన యోధుని వంటివారు. అంతేకాదు, సిలువవేయబడిన క్రీస్తు కోసం బాధలనూ శోధనలనూ వేధింపులనూ భరించడాన్ని అంత గొప్ప అనుగ్రహంగా భావించి, దానికి తాము అనర్హులమని ఎంచుకుంటారు. ఇదంతా తమపై తమకున్న ద్వేషం వల్లనూ, సద్గుణం పట్ల తమలో కలిగిన ప్రేమ వల్లనూ జరుగుతుంది.

కాబట్టి చీకటి సమయంలో మనం పారిపోకూడదనీ, దుఃఖించకూడదనీ మీరు గ్రహిస్తున్నారు; ఎందుకంటే చీకటి నుంచే వెలుగు పుడుతుంది. ఓ దేవా, మధురమైన ప్రేమా, సద్గుణానికి విరుద్ధమైన దాని ద్వారానే సద్గుణం సాధించబడుతుందనే ఎంత మధురమైన బోధను నీవు అందిస్తున్నావు! అసహనం నుంచే సహనం సాధించబడుతుంది; ఎందుకంటే తనలో అసహనమనే దుర్గుణాన్ని అనుభవించే ఆత్మ, తనకు జరిగిన అన్యాయాన్ని సహనంతో భరిస్తుంది; అసహనమనే దుర్గుణం పట్ల మాత్రం అసహనంగా ఉంటుంది; మరేదానికన్నా, తాను బాధపడుతున్నందుకే ఎక్కువగా బాధపడుతుంది. అలా, దానికి పూర్తి విరుద్ధమైన దాని నుంచే దాని పరిపూర్ణత సాధించబడుతుంది. ఈ విషయం ఆ ఆత్మకు తెలియదు; ఎన్నో తుపానులలోనూ శోధనలలోనూ తాను పరిపూర్ణత పొందినట్లు అది కనుగొంటుంది. మరే విధంగానూ ఎవరూ పరిపూర్ణత అనే నౌకాశ్రయాన్ని చేరుకోలేరు.

అవును, దీనిని ధ్యానించండి: సిలువవేయబడిన క్రీస్తుపై ప్రేమతో, నిజమైన పవిత్ర సహనంతో భరించవలసిన తృష్ణలు, వేధింపులు, శోధనలు లేకపోతే, ఆత్మ సద్గుణాన్ని ఎన్నటికీ పొందలేదు, కోరుకోలేదు. కాబట్టి పోరాటాలు, వేధింపులు, చీకట్లు అలుముకున్న సమయంలో మనం ఆనందించి ఉల్లసించాలి; ఎందుకంటే వాటి నుంచే అటువంటి సద్గుణమూ ఆనందమూ ఉద్భవిస్తాయి. ఆహా, ఆ మధురమైన తల్లి మరియ నాకు ప్రసాదించిన నా కుమారుడా, నీ మనస్సులో కలిగే ఎలాంటి వేధింపుల వల్లనూ నీవు అలసటలోగానీ కలవరంలోగానీ పడిపోవాలని నేను కోరుకోవడం లేదు. దేవుడు తన కారుణ్యంతో నీకు ఇచ్చాడని నాకు తెలిసిన ఆ మంచి, పవిత్రమైన, నిజమైన, విశ్వాసపాత్రమైన చిత్తాన్ని నీవు కాపాడుకోవాలని కోరుకుంటున్నాను. ఘోరపాపంతో ఆయనను నొప్పించడం కంటే మరణించడానికే నీవు సిద్ధమని నాకు తెలుసు. అవును, ఆ చీకట్లలో నుంచి కలవరానికి తావులేని ఆత్మజ్ఞానం నీలో కలగాలని నేను కోరుకుంటున్నాను; నీ సత్సంకల్పం నుంచి దేవుని అనంతమైన మంచితనాన్ని గురించీ, వర్ణించలేని ప్రేమను గురించీ జ్ఞానం కలగాలని కోరుకుంటున్నాను; ఈ జ్ఞానంలో మన ఆత్మ నిలిచి, పుష్టి పొందుగాక. ప్రేమ వల్లనే ఆయన నీ చిత్తాన్ని మంచిగా ఉంచుతున్నాడనీ, అది తన సొంత సమ్మతితోగానీ ఇష్టంతోగానీ అపవాది సూచనల వెంట పరుగెత్తకుండా కాపాడుతున్నాడనీ ఆలోచించు. అందువల్లనే, ప్రేమతో ఆయన నీకూ నాకూ తన ఇతర సేవకులకూ అపవాది వల్లా, తోటి మనుషుల వల్లా, మన సొంత శరీరం వల్లా కలిగే అనేక వేధింపులనూ మోసాలనూ అనుమతించాడు. మనం నిర్లక్ష్యం నుండి మేల్కొని, పరిపూర్ణమైన ఉత్సాహాన్నీ, నిజమైన వినయాన్నీ, అత్యంత జ్వలంతమైన ప్రేమనూ పొందాలన్నదే ఆయన ఏకైక ఉద్దేశం: తనను తాను తెలుసుకోవడం వల్ల కలిగే వినయమూ, దేవుని మంచితనాన్ని తెలుసుకోవడం వల్ల కలిగే ప్రేమా ఇవే. అక్కడ ఆత్మ ప్రేమచే ప్రేరేపించబడి, ఆ ప్రేమలో దహించుకుపోతుంది.

తండ్రీ, ఆనందించండి, ఉల్లసించండి; దాస్యభయమేమీ లేకుండా ధైర్యంగా ఉండండి; ఏది జరగడం చూసినా భయపడకండి. ధైర్యంగా ఉండండి: ఎందుకంటే పరిపూర్ణత మీకు సమీపంలో ఉంది. అపవాదికి ఇలా జవాబివ్వండి: “నీకు విరుద్ధంగా పనిచేసిన ఆ శక్తి నా ద్వారా పనిచేయలేదు, ఎందుకంటే అది నాలో లేదు; అది దేవుని అనంతమైన జాలి, కరుణల కృప ద్వారా పనిచేస్తుంది.” అవును, సిలువవేయబడిన క్రీస్తు ద్వారా మీరు అన్నిటినీ చేయగలుగుతారు. సజీవమైన విశ్వాసంతో మీ పనులన్నిటినీ కొనసాగించండి; మీ పనికి అడ్డుపడుతున్నట్లు అనిపించే ప్రతికూల పరిస్థితి ఏదైనా ఎదురైనా ఆశ్చర్యపడకండి. ధైర్యంగా ఉండండి, ధైర్యంగా ఉండండి, ఎందుకంటే మధురమైన ఆదిసత్యం మీ పట్ల మీకూ నాకూ ఉన్న కోరికను నెరవేరుస్తానని వాగ్దానం చేసింది. వధించబడిన గొర్రెపిల్లతో పాటు, మీ జ్వలించే ఆకాంక్ష ద్వారా మిమ్మల్ని మీరు బలి చేసుకోండి; సిలువవేయబడిన క్రీస్తుతో పాటు సిలువపై విశ్రమించండి. సిలువవేయబడిన క్రీస్తులో ఆనందించండి; బాధలలో ఆనందించండి; సిలువవేయబడిన క్రీస్తు నిమిత్తం అవమానాలలో మునిగిపోండి; సిలువవేయబడిన క్రీస్తుతో పాటు అతి పరిశుద్ధమైన సిలువ అనే చెట్టుకు మీ హృదయాన్ని, మీ అనురాగాన్ని అంటుకట్టండి; ఆయన గాయాలలో మీ నివాసాన్ని ఏర్పరచుకోండి. మీ ప్రతి బాధకు, లోపానికి కారణంగానూ సాధనంగానూ ఉన్న నన్ను క్షమించండి; ఎందుకంటే నేను సద్గుణానికి సాధనంగా ఉన్నట్లయితే, మీరూ ఇతరులూ సద్గుణ పరిమళాన్ని ఆఘ్రాణించేవారు. మీరు బాధపడాలని కోరుకొని నేను ఈ మాటలు చెప్పడం లేదు, ఎందుకంటే మీ బాధ నాదీ అవుతుంది; కానీ మీరూ ఇతర కుమారులూ నా దయనీయ స్థితిపై కనికరం చూపాలని చెబుతున్నాను. దేవుని చిత్తానికి విరుద్ధంగా ఉన్న వాటన్నిటికీ ఆయన హద్దు విధించి, ముగింపు పలుకుతాడని పవిత్రాత్మ కృప ద్వారా నేను ఆశిస్తున్నాను, దృఢంగా నమ్ముతున్నాను.

దీనురాలిని, దయనీయురాలిని అయిన నేను దేహంలోనే నివసిస్తున్నా, నా ఆకాంక్ష ద్వారా నిరంతరం దేహానికి దూరంగా ఉంటున్నానని ఆలోచించండి. అయ్యో, మధురమైన, మంచివాడవైన యేసూ! దేవుని ఘనత కోసమూ, ప్రతి ప్రాణి రక్షణ కోసమూ పరిశుద్ధ సభ పునరుద్ధరించబడాలనీ, మీరూ ఇతరులూ పవిత్రతను ధరించి, ఆయన అత్యంత జ్వలంతమైన ప్రేమలో దహించబడి, పూర్తిగా అర్పితులు కావడాన్ని చూడాలనీ నాకున్న ఆకాంక్షతో నేను మరణిస్తున్నాను, అయినా మరణించలేకపోతున్నాను; నా హృదయం బద్దలవుతోంది, అయినా బద్దలవలేకపోతోంది!

ఇక నన్ను ఎక్కువకాలం వేచి ఉండనివ్వవద్దని భూమిపై ఉన్న క్రీస్తుతో చెప్పండి; ఆయనను నేను చూసినప్పుడు, ఆ మధురమైన వృద్ధుడు సిమెయోనుతో కలిసి ఇలా పాడుతాను: “ప్రభువా, ఇప్పుడు నీ వాక్యానుసారం నీ సేవకుని సమాధానంతో వెళ్ళనిస్తున్నావు.” ఇక నేను ఏమీ చెప్పను; ఎందుకంటే నా కోరికను అనుసరిస్తే, వెంటనే మళ్ళీ మొదలుపెడతాను. మధురమైన యేసుక్రీస్తుతో మీరు ఎంత దృఢంగా బంధించబడి, ముడిపడి ఉన్నారో నేను చూసి అనుభూతి చెందేలా చేయండి; ఎంతగా అంటే, ఏ దయ్యమూ, ఏ సృష్టిప్రాణీ ఇంత మధురమైన బంధం నుండి మిమ్మల్ని ఎన్నడూ వేరుచేయలేనంతగా. ఒకరినొకరు ప్రేమించండి, ప్రేమించండి, ప్రేమించండి. దేవుని పరిశుద్ధమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధురమైన యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ.       పైకి

ఆసుపత్రికి చెందిన కతరీనాకు, జొవన్నా ది కాపోకు

తన ఇంటిలో సాపేక్షంగా ప్రశాంతమైన వాతావరణం నుండి కతరీన సుదూర క్షితిజాల వైపు చూస్తూ, మతపరమైన, రాజకీయ ప్రపంచాన్ని పరిశీలిస్తుంది. ఆమె ఫ్రా రైమొండోకు ధైర్యం చెప్పగలదు, అయినా ఖడ్గం ఆమె హృదయాన్ని చీల్చింది. మరింత ఘోరమైన విపత్తును గంభీరంగా ముందే సూచించే చెడులను గుర్తించి కలిగిన తీవ్రమైన వేదనతో ఈ లేఖ నిండి ఉంది. తన కాలంలోని పాపాలకు తానే బాధ్యత వహిస్తున్నాననే ఆ విచిత్రమైన భావన కతరీన మనసులో అప్పటికే స్పష్టంగా రూపుదిద్దుకోవడం మనం చూస్తాము. సాధారణ మానవ దృష్టికి అది ఎంత తర్కవిరుద్ధమో, ఆధ్యాత్మిక దృష్టికి అంత అనివార్యమైనది. “ఇంత గొప్ప చెడులకు కారణమైన దౌర్భాగ్యురాలిని నేనేనని నమ్ముతున్నాను!” అని ఆమె ఆక్రోశిస్తుంది. ఇది కేవలం అలంకారప్రాయమైన మాట కాదు, లోతైన నిశ్చయం నుండి వెలువడినది. ఆ నిశ్చయం మరింత తీవ్రమై, చివరికి ఆమెను నేరుగా ఆధ్యాత్మిక రక్తసాక్షిత్వానికి నడిపించబోతోంది.

తన బాధలో నుండి ఆమె నిరాడంబరులైన ఆ స్త్రీల వైపు—విశ్వాసంలో తన కుమార్తెలూ సహచరులూ అయిన వారి వైపు—తిరిగి, మధ్యస్థ ప్రార్థన, ప్రాయశ్చిత్తాలతో కూడిన జీవితంలో తనతో చేరమని వారిని పిలుస్తుంది. అప్పుడు ఆమె ఆలోచన మందలోని ఒక చిన్న గొర్రెపిల్లపై నిలుస్తుంది—దారితప్పి, రక్షించబడి, మళ్ళీ దారితప్పే ప్రమాదంలో ఉన్న ఒకరిపై. ఆశ్రయం, బలం అవసరమైన ఈ ఒక్క ఆత్మ పట్ల శ్రద్ధ వహించడంలో ఆమె ఓదార్పును పొందుతుంది. దేనికి ఎంత ప్రాధాన్యం ఇవ్వాలో కతరీనకు ఉన్న అవగాహన, బ్రౌనింగ్ లాజరు పాత్రలో ఎంతో చక్కగా చిత్రించిన ఆధ్యాత్మిక వ్యక్తికి ఉన్న అవగాహన వంటిది. ఆండ్రేయాకు రక్షణ లభిస్తే చాలు, సభలోని అవినీతి తక్కువ బాధాకరంగా అనిపిస్తుంది! చివరి మాటగా ఆమె ఇలా చెప్పగలదు: “ప్రియమైన కుమార్తెలారా, ఇప్పుడు శ్రమించవలసిన సమయం; ఆ శ్రమలే సిలువవేయబడిన క్రీస్తులో మనకు ఓదార్పులు కావాలి.”

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసుక్రీస్తులో అత్యంత ప్రియమైన కుమార్తెలారా: యేసుక్రీస్తు సేవకుల సేవకురాలినీ దాసినీ అయిన కతరీన అనే నేను, మీరు నిజమైన సహనంలోనూ గాఢమైన వినయస్వభావంలోనూ స్థిరపడాలని ఆశిస్తూ, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు వ్రాస్తున్నాను. అప్పుడు మీరు మధురమైన, నిష్కళంకమైన గొర్రెపిల్లను అనుసరించగలుగుతారు; ఎందుకంటే వేరే విధంగా మీరు ఆయనను అనుసరించలేరు. నా కుమార్తెలారా, మనలో సద్గుణం ఉందో లేదో, మీరు నిజంగా కుమార్తెలో కాదో చూపించవలసిన సమయం ఇదే. మీ తోటి మనుషుల హింసలను, మీ ప్రతిష్ఠకు భంగం కలిగించే మాటలను, అపనిందలను, విమర్శలను మీరు నిజమైన వినయంతో, సహనంగా భరించాలి; చికాకుతో గానీ అసహనంతో గానీ కాదు. అంతేకాక, ఎవరిపట్లా గర్వంతో తలెత్తకూడదు. పవిత్రమైన, నిజమైన సహనంతో సిలువపై దేవుని ఘనతనూ ఆత్మల రక్షణనూ ఆహారంగా స్వీకరించాలన్నదే మనకు బోధించబడిన ఉపదేశమని బాగా తెలుసుకోండి. అయ్యో, అత్యంత ప్రియమైన కుమార్తెలారా, మధురమైన ఆదిసత్యం పేరిట నేను మిమ్మల్ని పిలుస్తున్నాను: నిర్లక్ష్యమనే నిద్రనుండీ, మీపట్ల మీకున్న స్వార్థపూరిత ప్రేమనుండీ మేల్కొనండి. మిమ్మల్ని మీరు తెలుసుకుంటూ, అనేక జాగరణలతో, వినయపూర్వకంగా నిరంతరం ప్రార్థనలు అర్పించండి. ఎందుకంటే అసంఖ్యాకంగా పేరుకుపోతున్న దుష్కార్యాలవల్లనూ, క్రీస్తు మధుర వధువుపట్ల చూపుతున్న అగౌరవంవల్లనూ లోకం నశించిపోతోంది. కాబట్టి, మనం దేవునికి ఘనతను అర్పిద్దాం; మన శ్రమలను మన పొరుగువారి కోసం వెచ్చిద్దాం. అయ్యో, మీరు గానీ దేవుని ఇతర సేవకులు గానీ, మన జీవితం దుఃఖవిలాపాలతోనూ నిట్టూర్పులతోనూ కాక మరే విధంగానైనా ముగియాలని కోరుకోవద్దు. ఎందుకంటే మనపై స్పష్టంగా విరుచుకుపడుతున్న దేవుని కోపాన్ని మరే విధంగానూ శాంతింపజేయలేము.

అయ్యో, దురదృష్టవంతురాలనైన నేను! నా కుమార్తెలారా, నా సృష్టికర్తపట్ల నేను చూపిన తీవ్రమైన కృతఘ్నతవల్లనూ, చేసిన ఇతర దోషాలవల్లనూ ఇన్ని కీడులకు కారణమైన దౌర్భాగ్యురాలిని నేనేనని నమ్ముతున్నాను. అయ్యో! అయ్యో! తన సృష్టి చేత అవమానింపబడుతున్న ఈ దేవుడు ఎవరు? ఆయన సర్వోన్నతమైన, నిత్యమైన మంచితనం. తన ప్రేమతో ఆయన మానవుణ్ణి తన స్వరూపంలో, తన పోలికలో సృష్టించారు. మానవుడు పాపం చేసిన తరువాత, తన ఏకైక కుమారుడైన నిష్కళంకమైన, ప్రేమపూరితమైన గొర్రెపిల్ల రక్తంలో కృపద్వారా అతణ్ణి తిరిగి సృష్టించారు. మరి తన సృష్టికర్తను అవమానించే ఈ స్వార్థప్రయోజనాన్ని ఆశించే అజ్ఞాన మానవుడు ఎవరు? దేవుడు మనలను సృష్టించారు కాబట్టే మనకు ఉనికి ఉంది; మనంతట మనకు ఉనికి లేదు. మనంతట మనం సమస్త దైన్యంతో నిండినవారమే. సృష్టికర్తను ధిక్కరిస్తూ, దేవుణ్ణీ తమ తోటి మనుషులనూ ఏ విధంగా అవమానించవచ్చో తప్ప ప్రజలు మరేమీ వెదకడం లేదనిపిస్తోంది. మనకు జీవమిచ్చిన ఆ రక్తం దేవుని పవిత్ర సభలో హింసింపబడటాన్ని మన దౌర్భాగ్యపు కళ్లతో చూస్తున్నాం. కాబట్టి వేదనతోనూ దుఃఖభరితమైన ఆకాంక్షతోనూ మన హృదయాలు బద్దలవ్వాలి; మన దేహంలో ప్రాణం ఇక నిలవకుండాలి. దేవుడు ఇంతగా దూషింపబడటాన్ని చూడటం కంటే మనం చనిపోవడమే మేలు. నేను బ్రతికి ఉండగానే చనిపోతున్నాను; నా సృష్టికర్తను మరణం ప్రసాదించమని అడుగుతున్నాను, అయినా అది నాకు లభించడం లేదు. క్రైస్తవ ప్రజలపై ఇప్పటికే వచ్చిపడిన, ఇంకా రాబోతున్న ఇటువంటి విపత్తును చూస్తూ బ్రతకడం కంటే నేను చనిపోవడమే నాకు మేలు.

పవిత్ర ప్రార్థన అనే ఆయుధాలను మనం చేబడదాం; ఎందుకంటే నాకు మరే సహాయమూ కనిపించడం లేదు. దేవుని సేవకులు తమను తాము తెలుసుకోవడమనే గుహల్లోనూ, దేవుణ్ణి తెలుసుకోవడమనే గుహల్లోనూ దాగుకొని, ఆయన కుమారుని రక్తపు పుణ్యఫలాల ద్వారా ఆయన కారుణ్యాన్ని వేడుకోవలసిన ఆ హింసాకాలం ఇప్పుడు వచ్చింది. నేను ఇక ఏమీ చెప్పను. ఎందుకంటే, నా కుమార్తెలారా, నా ఇష్టప్రకారం నేను మాట్లాడితే, దేవుడు నన్ను ఈ జీవితం నుండి తీసుకువెళ్లే వరకు నాకు విశ్రాంతి ఉండదు.

అంద్రేయా, ఇప్పుడు నీతో నేను చెప్పేది ఇదే: కేవలం ఆరంభించినవారికి మహిమ కిరీటం లభించదు; మరణం వరకు పట్టుదలతో నిలిచేవారికే అది లభిస్తుంది. నా కుమార్తె, మరణకర పాపమనే వాంతిని విడిచిపెట్టి, సద్గుణమనే నాగలిపై నీ చేయి ఉంచడం ఆరంభించావు. కాబట్టి, నీ ఆత్మ పడుతున్న శ్రమకు ప్రతిఫలం పొందేలా నీవు పట్టుదలతో కొనసాగాలి. నీ ఆత్మ దయ్యానికి చెందినదిగా మారేందుకు పరుగెత్తకుండా, తన యౌవనానికి కళ్లెం వేయాలని ఎంచుకుంది. అయ్యో, నా కుమార్తె! ఒకప్పుడు నీవు అపవిత్రత అనే మురికిలో నిద్రిస్తూ దయ్యానికి చెందినదానిగా ఉన్నావనీ, నీ ఆత్మా శరీరమూ చిక్కుకున్న ఆ ఘోర దుస్థితి నుండి దేవుడు తన కారుణ్యంతో నిన్ను బయటకు లాగాడనీ తలచుకోవడం లేదా? కాబట్టి నీవు కృతఘ్నురాలిగా ఉండటమూ, దీన్ని మరచిపోవటమూ తగదు. అలా అయితే నీకు కీడు సంభవిస్తుంది; దయ్యం మునుపటికన్నా బలవంతులైన ఏడుగురు సహచరులతో తిరిగి వస్తుంది. దయ్యంతోనూ, లోకంతోనూ, నిన్ను వేధించే నీ శరీరంతోనూ జరిగే పోరాటాలలో దృఢంగా నిలిచి, కృతజ్ఞతతోను స్మరణతోను ఉన్నప్పుడు, నీవు పొందిన అనుగ్రహాన్ని చాటుతావు. నీవు సద్గుణంలో పట్టుదలతో కొనసాగాలి. నా కుమార్తె, అటువంటి వేధనల నుండి తప్పించుకోవాలనుకుంటే, శారీరక నియమపాలనలోను, జాగరణలోను, ప్రార్థనలోను అతి పవిత్ర సిలువ వృక్షాన్ని హత్తుకో. పవిత్ర ఆకాంక్షతో సిలువ వేయబడిన క్రీస్తు రక్తంలో నిన్ను నీవు స్నానం చేయించుకో. అప్పుడు నీవు అనుగ్రహ జీవాన్ని పొంది, దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేరుస్తావు; సిలువ వేయబడిన క్రీస్తుకు నీవు నిజమైన సేవకురాలిగా ఉండాలని తపించే నా కోరికనూ తీరుస్తావు. కాబట్టి ఇక చిన్నపిల్లలా ఉండవద్దనీ, తన రక్తంతో నిన్ను కొనిన సిలువ వేయబడిన క్రీస్తును నీ వరునిగా ఎంచుకోమనీ నిన్ను వేడుకుంటున్నాను. నీవు ఇంకా లౌకిక జీవితాన్నే కోరుకుంటే, దేవుని ఘనతకూ నీ మేలుకూ తగిన విధంగా ఆ జీవితాన్ని నీకు కల్పించే మార్గం దొరికేంతవరకు వేచి ఉండటం నీకు తగినది. మరణం వరకు విధేయతతో లోబడి ఉండు. కతరీనా, జోవన్నాల చిత్తానికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తించకు. ఎందుకంటే దేవుని ఘనతకూ, నీ ఆత్మా శరీరాల రక్షణకూ తోడ్పడనిదేదీ వారు నీకు సలహాగా ఇవ్వరనీ, నీతో చెప్పరనీ నాకు తెలుసు. నీవు అలా ప్రవర్తించకపోతే, నాకు ఎంతో అసంతృప్తి కలిగిస్తావు; నీకు నీవు చేసుకునే మేలు కూడా స్వల్పమే. దేవునికి ఘనత కలిగేలా, నీకు ప్రతిఫలం లభించేలా, నాకు గొప్ప ఓదార్పు కలిగేలా నీవు ప్రవర్తిస్తావని దేవుని మంచితనంపై ఆశ ఉంచుతున్నాను.

కతరీనా, జోవన్నా, దేవుని ఘనత కొరకూ ఆమె రక్షణ కొరకూ మరణం వరకు శ్రమించమని మీతో చెబుతున్నాను. ప్రియమైన కుమార్తెలారా, ఇది శ్రమించవలసిన సమయం. ఆ శ్రమలే సిలువ వేయబడిన క్రీస్తులో మనకు ఓదార్పులు కావాలి. ఇక ఎక్కువగా చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన అనుగ్రహంలో నిలిచి ఉండండి. మధురమైన యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ.       పైకి

గొప్ప తపశ్చర్యలను కొనసాగించలేక తీవ్ర మనోవేదనలో పడిన, పునీత దొమినిక్ సభ వస్త్రాన్ని ధరించిన ఓర్వియేతోకు చెందిన సిస్టర్ దానియెల్లాకు

కతరీనాకు ప్రియమైన సోదరి దానియెల్లా కష్టంలో ఉంది. మధ్యయుగాలలో సమర్పిత జీవితం గడిపిన అనేకమందికి జరిగినట్లే, ఆమె కూడా శరీరాన్ని తృణీకరించడంలో వివేకపు హద్దులన్నీ దాటి, అనారోగ్యానికి గురై, బలహీనపడిన తన శరీరాన్ని సంరక్షించుకోవలసిన స్థితికి వచ్చింది. తన ఆధ్యాత్మిక కుటుంబంలోని ఫ్రా రైమొండోనూ ఇతరులనూ మరింత వీరోచితమైన ఉన్నత స్థాయులకు చేర్చేందుకు నిరంతరం ప్రయత్నించే కతరీనా, మితిమీరిన ఉత్సాహం గల ఈ ఆత్మకు భిన్నమైన అవసరాలు ఉన్నాయని గుర్తిస్తుంది. అందువల్ల ఆమె తన స్నేహితురాలికి సుదీర్ఘమైన, ఆప్యాయమైన లేఖ రాస్తూ, ఆధ్యాత్మిక విషయాలలో వివేచననూ తగిన మితినీ పాటించాలని ప్రోత్సహిస్తుంది. పరిపూర్ణతకు నడిపించే సాధనాల గురించి ఆమె చేసిన అనేక విశ్లేషణలలో ఈ లేఖ అత్యంత విపులమైన వాటిలో ఒకటి. ఉత్సాహపూరితమైన త్యాగానికి కతరీనా చేసే ప్రబోధాలు దాదాపు ఎల్లప్పుడూ సభకు గానీ సాటి మనుషులకు గానీ క్రియాశీలంగా సేవ చేయవలసిన బాధ్యతలకు సంబంధించినవిగా ఉండటం గమనించదగినది. ఆంతరంగిక జీవితంలోని పారవశ్యాలలోనూ పరీక్షలలోనూ మునిగిపోయిన “ధ్యాననిష్ఠులకు” రాసేటప్పుడు, ఆమె సాధారణంగా మితిమీరవద్దని హెచ్చరిస్తుంది. ఇక్కడలాగే, దేనికి ఎంత ప్రాముఖ్యం ఇవ్వాలో గ్రహించాలన్నదే ఆమె నిరంతర విన్నపం. ఆమె స్వయంగా గొప్ప “ధ్యాననిష్ఠురాలు,” అలాగే కార్యదీక్ష గల గొప్ప మహిళ కూడా. ఈ రెండు అనుభవ పార్శ్వాలూ మరింత లోతైన దానితో ముడిపడి ఉన్నాయి. ఆమె ఆత్మ అనంతుడైన దేవుని కోసం దాహంతో ఉండేది. కార్యాలలో గానీ, తపోపారవశ్యంలో గానీ కాక, కేవలం “పవిత్ర ఆకాంక్షలో,” “దేవుని సన్నిధిలో ఎల్లప్పుడూ ప్రార్థించే” నిరంతర అభిలాషతో కూడిన జీవితంలో మాత్రమే, మర్త్యులమైన మనం అనంత సత్తాస్వరూపుడైన దేవునితో నిరాటంకమైన ఐక్యతను పొందగలమని ఆమెకు బాగా తెలుసు.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసు క్రీస్తునందు అత్యంత ప్రియమైన కుమార్తె, సోదరీ: యేసు క్రీస్తు సేవకులకు దాసురాలిని, బానిసను అయిన కతరీన అను నేను, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు వ్రాస్తున్నాను. మనం రక్షణ పొందాలనుకుంటే మనకు తప్పనిసరిగా ఉండవలసిన వివేచన అనే పవిత్ర సద్గుణం మీలో ఉండాలని నా కోరిక. అది అంత అవసరం ఎందుకు? ఎందుకంటే అది మనలను మనం, దేవుణ్ణి తెలుసుకోవడం నుండి ఉద్భవిస్తుంది; ఈ గృహంలోనే దాని వేర్లు నాటబడి ఉన్నాయి. నిజానికి అది ప్రేమకు పుట్టిన బిడ్డ. సరిగ్గా చెప్పాలంటే, ఆ ప్రేమయే వివేచన—అంటే, నేను చెప్పినట్లుగా, ఆత్మకు దేవుని గురించీ, తన గురించీ ఉన్న జ్ఞానకాంతి. అది ప్రధానంగా చేసేది ఇది: ఎవరికి ఏమి చెల్లించవలసి ఉందో యుక్తియుక్తమైన వెలుగులో చూసి, దానిని వెంటనే సంపూర్ణ వివేచనతో చెల్లిస్తుంది. అలా అది దేవునికి మహిమను, ఆయన నామానికి స్తుతిని చెల్లిస్తుంది; ఆత్మ తన కార్యాలన్నిటినీ ఈ వెలుగుతో, ఈ లక్ష్యం కోసమే చేస్తుంది. అది దేవునికి చెందవలసిన గౌరవాన్ని ఆయనకు చెల్లిస్తుంది—వివేచనలేని దొంగలా కాదు. అలాంటి దొంగ తనకే గౌరవం దక్కాలని కోరుకుంటూ, తన సొంత గౌరవాన్నీ సుఖాన్నీ వెదుకుతూ, దేవుణ్ణి అవమానించడానికీ తన పొరుగువారికి హాని చేయడానికీ వెనుకాడడు. వివేచనారాహిత్యం వల్ల ఆత్మలోని ప్రవృత్తుల వేర్లు కుళ్లిపోయినప్పుడు, ఇతరులకు సంబంధించినవైనా, తనకు సంబంధించినవైనా, దాని కార్యాలన్నీ కుళ్లిపోతాయి. ఇతరులకు సంబంధించిన కార్యాలన్నీ అని నేను అంటున్నాను: ఎందుకంటే అది వివేచన లేకుండా భారాలను మోపుతుంది; ఇతరులు లౌకికులైనా, ఆధ్యాత్మిక జీవితం గడిపేవారైనా, ఏ స్థాయికి చెందినవారైనా, వారికి శాసనాలు విధిస్తుంది. అలాంటి వ్యక్తి హెచ్చరించినా, సలహా ఇచ్చినా, వివేచన లేకుండానే అలా చేస్తారు; తాము మోస్తున్న భారాన్నే మిగతావారందరిపైనా మోపాలని కోరుకుంటారు. తన అవసరాన్నీ ఇతరుల అవసరాన్నీ యుక్తియుక్తంగా చూసే వివేచనగల ఆత్మ దీనికి పూర్తి విరుద్ధంగా ప్రవర్తిస్తుంది. దేవునికి చెందవలసిన గౌరవాన్ని ఆయనకు చెల్లించిన తరువాత, తనకు చెందవలసిన దానిని తనకు ఇస్తుంది—అంటే, పాపాన్నీ తన సొంత శరీరాసక్తినీ ద్వేషిస్తుంది. దీనికి కారణం ఏమిటి? తనలో తాను ప్రేమించే సద్గుణం పట్ల ఉన్న ప్రేమయే. తనకు ఏ వెలుగుతో చెందవలసిన దానిని ఇస్తుందో, అదే వెలుగుతో పొరుగువారికి కూడా వారికి చెందవలసిన దానిని ఇస్తుంది. అందుకే తనకు సంబంధించినవీ, ఇతరులకు సంబంధించినవీ అని నేను చెప్పాను. కాబట్టి, తన కర్తవ్యానికి అనుగుణంగా, పొరుగువారిలోని సద్గుణాన్ని ప్రేమిస్తూ, పాపాన్ని ద్వేషిస్తూ, వారి మేలును కోరుకుంటుంది. సర్వోన్నతుడైన నిత్య తండ్రి సృష్టించిన జీవిగా పొరుగువారిని ప్రేమిస్తుంది. తనలో ప్రేమ ఎంత సంపూర్ణంగా ఉందో దానికి అనుగుణంగా, ఎక్కువ లేదా తక్కువ సంపూర్ణతతో వారికి ప్రేమను అందిస్తుంది. అవును, వివేచన అనే సద్గుణం ఆత్మలో సాధించే ప్రధాన ఫలితం ఇదే: ఎవరికి ఏమి చెల్లించవలసి ఉందో అది స్పష్టంగా చూసింది.

ప్రేమ అనే వృక్షం నుండి ఉద్భవించే మహిమాన్వితమైన ఆ వివేచనకు ఇవి మూడు ప్రధాన శాఖలు. ఈ వృక్షం నుండి లెక్కలేనన్ని ఫలాలు పుడతాయి. అవన్నీ బాగా పండినవి, ఎంతో మధురమైనవి. ఆత్మ తన స్వేచ్ఛా సంకల్పమనే చేతితో వాటిని కోసి, పవిత్రమైన ఆతురతతో కూడిన కోరికతో తిన్నప్పుడు, అవి దానిని కృపాజీవితంలో పోషిస్తాయి. ఒక వ్యక్తి ఏ స్థితిలో ఉన్నా, వివేచన అనే వెలుగు ఉంటే, తమ స్థితికి అనుగుణంగా వివిధ రీతులలో ఈ ఫలాలను రుచి చూస్తారు. లోకంలో జీవిస్తూ ఈ వెలుగు కలిగినవారు దేవుని ఆజ్ఞలకు విధేయత అనే ఫలాన్నీ, లోకం పట్ల విరక్తి అనే ఫలాన్నీ సేకరిస్తారు. వాస్తవంగా లోకంతో ఆవరించబడి ఉన్నప్పటికీ, మనస్సులో దానిని త్యజిస్తారు. వారికి పిల్లలు ఉంటే, దేవుని పట్ల భయభక్తి అనే ఫలాన్ని కోసి, ఈ పవిత్ర భయభక్తితో వారిని పోషిస్తారు. వారు కులీన వర్గానికి చెందినవారైతే, ప్రతి ఒక్కరికీ చెందవలసిన దానిని ఇవ్వాలని వివేచనతో కోరుకుంటూ, న్యాయం అనే ఫలాన్ని కోస్తారు—అలా అన్యాయంగా ప్రవర్తించేవారిని కఠినంగా శిక్షించి, న్యాయవంతులకు ప్రతిఫలమిస్తారు. ఈ విధంగా హేతుబుద్ధి అనే ఫలాన్ని రుచి చూస్తూ, ఎలాంటి ముఖస్తుతుల వల్లగానీ, బానిసలాంటి భయం వల్లగానీ ఈ మార్గాన్ని విడిచిపెట్టరు. వారు పాలితులైతే, తమ ప్రభువు పట్ల విధేయత, గౌరవం అనే ఫలాన్ని సేకరిస్తూ, ఆయనకు మనస్తాపం కలిగించే ఏ కారణాన్నైనా, మార్గాన్నైనా నివారిస్తారు. ఈ వెలుగులో వాటిని చూసి ఉండకపోతే, వాటిని నివారించి ఉండేవారు కాదు. వారు మఠవాసులైనా, ఉన్నత మతాధికారులైనా, తమ నియమావళిని పాటించడం, ఒకరి లోపాలను మరొకరు సహించడం, అవమానాలనూ చికాకులనూ స్వీకరించడం, తమ భుజాలపై విధేయత అనే కాడిని మోయడం అనే మధురమైన, ఆహ్లాదకరమైన ఫలాన్ని ఆ వృక్షం నుండి పొందుతారు. ఉన్నత మతాధికారి దేవుని గౌరవం పట్ల, ఆత్మల రక్షణ పట్ల ఆకాంక్షను పొందుతూ, బోధన ద్వారానూ ఆదర్శవంతమైన జీవితం ద్వారానూ ఆ ఆత్మలను గెలుచుకోవడానికి కృషి చేస్తారు. ఎంతెంత భిన్నమైన మార్గాలలో, ఎంతెంత భిన్నమైన వ్యక్తులచేత ఈ ఫలాలు సేకరించబడుతున్నాయో! వాటన్నిటినీ చెప్పడానికి ఎంతో సమయం పడుతుంది; నాలుక వాటిని వ్యక్తపరచలేదు.

అయితే, ప్రియమైన కుమారీ, వివేచన అనే సద్గుణం ఆత్మకు ఏ నియమాన్ని విధిస్తుందో చూద్దాం (ఇప్పుడు మనం ప్రత్యేకంగా మాట్లాడుకుందాం; అలా మాట్లాడుతూనే సాధారణంగా అందరికీ వర్తించే విషయాలను కూడా చెప్పుకుంటాం). క్రియలోను ఆలోచనలోను ఆధ్యాత్మికంగా జీవించాలని కోరుకునేవారి ఆత్మకూ శరీరానికీ ఆ నియమం వర్తిస్తుందని నాకు అనిపిస్తుంది. నిశ్చయంగా, ప్రతి ఒక్కరి స్థాయిని, స్థానాన్ని బట్టి అది వారిని క్రమబద్ధం చేస్తుంది; అయితే ఇప్పుడు మన గురించి మనం మాట్లాడుకుందాం. అది ఆత్మకు ఇచ్చే మొదటి నియమం మనం ఇదివరకే చెప్పుకున్నదే—దేవునికి ఘనతను, పొరుగువారి పట్ల సద్భావాన్ని చూపడం; తన విషయానికొస్తే, పాపాన్ని, తన శరీరాసక్తిని ద్వేషించడం. పొరుగువారి పట్ల ఈ ప్రేమను అది క్రమబద్ధం చేస్తుంది; ఎందుకంటే పొరుగువారి కోసం తన ఆత్మను బలిపెట్టడానికి అది ఇష్టపడదు. వారికి మేలు చేయడానికో వారిని సంతోషపెట్టడానికో దేవునికి అపరాధం చేయడానికి అది ఇష్టపడదు. అయితే, వివేచనతో పాపదోషానికి దూరంగా ఉంటూనే, ఒక ఆత్మను, సాధ్యమైనన్ని ఆత్మలను, అపవాది చేతులనుండి రక్షించడానికి మరణం వరకు కూడా ఎలాంటి బాధనైనా చిత్రహింసనైనా భరించేందుకు తన శరీరాన్ని సిద్ధంగా ఉంచుతుంది. అలాగే, పొరుగువారి శరీరానికి సహాయం చేసి దానిని రక్షించడానికి తన భౌతిక ఆస్తిపాస్తులన్నిటినీ వదులుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉంటుంది. వివేచనతో ప్రకాశింపబడినప్పుడు ప్రేమ ఇలా చేస్తుంది; ఎందుకంటే పొరుగువారి పట్ల మన ప్రేమను వివేచన క్రమబద్ధం చేయాలి. వివేచనలేని వ్యక్తి దీనికి పూర్తి విరుద్ధంగా ప్రవర్తిస్తారు: పొరుగువారికి సేవ చేయడానికో వారిని సంతోషపెట్టడానికో దేవునికి అపరాధం చేయడానికి గానీ, తమ ఆత్మను బలిపెట్టడానికి గానీ వెనుకాడరు—కొన్నిసార్లు దుష్టస్థలాలలో వారికి తోడుగా ఉండడం ద్వారా, కొన్నిసార్లు అబద్ధసాక్ష్యం చెప్పడం ద్వారా, లేదా ప్రతిరోజూ జరుగుతున్నట్లుగా మరెన్నో విధాలుగా అలా చేస్తారు. ఇదే అవివేకపు నియమం; ఇది గర్వం నుండి, వికృతమైన స్వీయప్రేమ నుండి, తననుగానీ దేవునినిగానీ తెలుసుకోకపోవడంవల్ల కలిగే అంధత్వం నుండి ఉద్భవిస్తుంది.

పొరుగువారి పట్ల ప్రేమ విషయంలో తగిన పరిమితి, నియమం ఏర్పడిన తరువాత, ఆ ప్రేమలో ఆత్మను నిలిపి, దానిని వృద్ధిచేసే సాధనాన్ని కూడా వివేచన క్రమబద్ధం చేస్తుంది—అదే విశ్వాసపూర్వకమైన, వినయపూర్వకమైన, నిరంతర ప్రార్థన. ఆధ్యాత్మికమైనదైనా, భౌతికమైనదైనా స్వీయప్రేమ వల్లగానీ, ఉదాసీనత వల్లగానీ, నిర్లక్ష్యం వల్లగానీ ఆత్మకు హాని కలగకుండా, సద్గుణం పట్ల ఆకాంక్ష అనే వస్త్రాన్ని దానికి తొడుగుతుంది. అందువల్ల, ఆత్మ తనను మోసగించగల దేనిపైనా తన ఆకాంక్షను నిలపకుండా ఉండేందుకు, వివేచన దానిలో సద్గుణం పట్ల ఈ ఆకాంక్షను ప్రేరేపిస్తుంది.

అలాగే, అది మనిషిని శారీరకంగా కూడా ఈ విధంగా నియంత్రించి క్రమబద్ధం చేస్తుంది: దేవుని కోరుకోవడానికి సిద్ధమైన ఆత్మ, మనం చెప్పిన విధంగానే ఆరంభిస్తుంది; అయితే దానికి శరీరమనే పాత్ర ఉంది కాబట్టి, జ్ఞానప్రకాశం పొందిన వివేచన ఆత్మకు విధించినట్లే శరీరానికీ ఒక నియమాన్ని విధించాలి. ఎందుకంటే సద్గుణాభివృద్ధికి శరీరం ఒక సాధనంగా ఉండాలి. ఈ నియమం శరీరాన్ని లోకంలోని భోగాలనుండి, విలాసాలనుండి, లోకాసక్తుల సహవాసం నుండి దూరం చేస్తుంది; దేవుని సేవకుల సహవాసాన్ని దానికి కలిగిస్తుంది; దురాచార స్థలాలనుండి దానిని తీసివేసి, భక్తిని ప్రేరేపించే స్థలాలలో ఉంచుతుంది. శరీరంలోని అవయవాలన్నీ మర్యాదతో, మితంగా ప్రవర్తించేలా వాటిపై నిగ్రహాన్ని విధిస్తుంది: కన్ను చూడకూడని వాటిని చూడకుండా, భూమిని, పరలోకాన్ని తన ఎదుట ఉంచుకోవాలి; నాలుక వ్యర్థమైన, నిష్ప్రయోజనమైన మాటలకు దూరంగా ఉండి, పొరుగువారి రక్షణ కోసం దేవుని వాక్యాన్ని ప్రకటించడానికి, తన పాపాలను ఒప్పుకోవడానికి శిక్షణ పొందాలి; చెవి ఇంపైన, పొగడ్తలతో కూడిన, దురాచారపు మాటలకు, తనకు వినిపించే ఎలాంటి పరనింద మాటలకైనా దూరంగా ఉండాలి; దేవుని వాక్యాన్ని, పొరుగువారి అవసరాన్ని ఆలకించాలి, వారి అక్కరను ఇష్టపూర్వకంగా వినాలి. అలాగే చేయి తాకడంలోను పని చేయడంలోను, పాదాలు వెళ్లడంలోను చురుకుగా ఉండాలి: వీటన్నిటికీ వివేచన ఒక నియమాన్ని ఇస్తుంది. ఆత్మకు విరుద్ధంగా పోరాడే శరీరపు వికృత నియమం ఈ సాధనాలను అస్తవ్యస్తం చేయకుండా ఉండేందుకు, వివేచన శరీరంపై ఒక నియమాన్ని విధిస్తుంది; మన శరీరాన్ని అదుపులో ఉంచడమే లక్ష్యంగా గల జాగరణ, ఉపవాసం, ఇతర సాధనలతో దానిని నిగ్రహిస్తుంది.

అయితే, ఇదంతా అవివేకంతో కాక, జ్ఞానప్రకాశం పొందిన వివేచనతో జరుగుతుందని గమనించండి. ఇది ఎలా వెల్లడవుతుంది? ఇలా: ఆత్మ ఏ ప్రాయశ్చిత్త క్రియలోనూ తన ప్రధాన ఆకాంక్షను నిలపదు. ప్రాయశ్చిత్తాన్నే తన ప్రధాన ఆకాంక్షగా చేసుకునే దోషంలో ఆత్మ పడకుండా ఉండేందుకు, జ్ఞానప్రకాశం పొందిన వివేచన సద్గుణం పట్ల ఆకాంక్ష అనే వస్త్రాన్ని ఆత్మకు తొడగడానికి శ్రమిస్తుంది. నిశ్చయంగా, అవసరాన్ని బట్టి తగిన కాలాల్లో, స్థలాల్లో ప్రాయశ్చిత్తాన్ని ఒక సాధనంగా ఉపయోగించాలి. శరీరం మరీ బలంగా ఉండి ఆత్మకు ఎదురుతిరిగితే, ప్రాయశ్చిత్తం శిక్షణ దండాన్ని, ఉపవాసాన్ని, అనేక బుడిపెలు గల తపశ్చర్య వస్త్రాన్ని, కఠినమైన జాగరణలను చేపట్టి, శరీరం మరింత అణిగి ఉండేలా దానిపై తగినన్ని భారాలను ఉంచుతుంది. అయితే శరీరం బలహీనమై, అనారోగ్యానికి గురైతే, వివేచన నియమం అలాంటి పద్ధతిని ఆమోదించదు. అంతేకాదు, ఉపవాసాన్ని విడిచిపెట్టడమే కాక మాంసాహారాన్ని కూడా తీసుకోవాలి; రోజుకు ఒక్కసారి సరిపోకపోతే, నాలుగుసార్లు తీసుకోవాలి. నిలబడలేకపోతే మంచంపైనే ఉండాలి; మోకరించలేకపోతే అవసరాన్ని బట్టి కూర్చోవాలి లేదా పడుకోవాలి. వివేచన కోరేది ఇదే. అందువల్ల ప్రాయశ్చిత్తాన్ని ప్రధాన ఆకాంక్షగా కాక, ఒక సాధనంగా పరిగణించాలని అది నొక్కిచెబుతుంది.

అది ప్రధానమైనదిగా ఎందుకు ఉండకూడదో మీకు తెలుసా? ఆత్మ తన నుండి తీసివేయబడగల, పరిమితమైన దానితో దేవుణ్ణి సేవించకుండా, దేవుని అనంతమైన ఆకాంక్షతో ఐక్యమవడం ద్వారా అనంతమయ్యే పవిత్ర ఆకాంక్షతో ఆయనను సేవించాలనే. అలాగే, మనం స్వయంగా ఎంచుకుంటే తప్ప, అపవాదిగానీ, తోటి మానవులుగానీ, బలహీనతగానీ మన నుండి తీసివేయలేని సద్గుణాలతో ఆయనను సేవించాలనే. మనం మన పునాదిని వీటిలోనే వేసుకోవాలి, తపశ్చర్యలో కాదు. నిజానికి, బలహీనతలో సహనం అనే సద్గుణం పరీక్షించబడవచ్చు; దయ్యాలతో కలిగే వేధింపులతో కూడిన పోరాటాలలో ధైర్యం, సుదీర్ఘమైన పట్టుదల పరీక్షించబడవచ్చు; తోటి మానవుల వల్ల అనుభవించే కష్టాలలో వినయం, సహనం, ప్రేమ పరీక్షించబడవచ్చు. ఇతర సద్గుణాలన్నిటి విషయంలోనూ ఇలాగే జరుగుతుంది—అనేక ప్రతికూల పరిస్థితుల ద్వారా అవి పరీక్షించబడటానికి దేవుడు అనుమతిస్తాడు; కానీ మనం స్వయంగా ఎంచుకుంటే తప్ప, అవి మన నుండి తీసివేయబడటానికి ఎన్నడూ అనుమతించడు. మనం మన పునాదిని వీటిలోనే వేసుకోవాలి, తపశ్చర్యలో కాదు. ఆత్మకు రెండు పునాదులు ఉండలేవు: వాటిలో ఏదో ఒకటి కూలిపోవాలి. ప్రధానమైనది కానిదాన్ని ఒక సాధనంగా ఉపయోగించాలి. శారీరక తపశ్చర్యనే నా ప్రధాన ఆధారంగా చేసుకుంటే, నా ఆత్మ అనే నగరాన్ని ఇసుకపై నిర్మిస్తున్నాను; అప్పుడు ప్రతి చిన్న గాలికీ అది నేలకూలుతుంది, దానిపై ఏ కట్టడమూ కట్టలేము. కానీ సజీవ శిల అయిన మధుర యేసుక్రీస్తుపై పునాది కలిగిన సద్గుణాల మీద నేను నిర్మిస్తే, ఎంత గొప్ప కట్టడమైనా దృఢంగా నిలుస్తుంది; ఎంత ప్రతికూలమైన గాలి వీచినా దానిని ఎన్నడూ కూల్చలేదు.

తలెత్తే ఈ కష్టాలనుబట్టీ, మరెన్నో కష్టాలనుబట్టీ, తపశ్చర్యను ఒక సాధనంగా తప్ప మరే విధంగానూ ఉపయోగించాలనేది ఉద్దేశం కాదు. తమ శరీరాలను అణచివేయడానికే శ్రద్ధ చూపి, తమ స్వచ్ఛంద చిత్తాన్ని అణచివేయడానికి శ్రద్ధ చూపనందువల్ల, సహనంగానీ విధేయతగానీ లేని అనేకమంది తపశ్చర్య చేసేవారిని నేను ఇప్పటికే చూశాను. అవివేకం ఏలుబడి వల్లనే ఇలా జరిగింది. దాని ఫలితం ఏమిటో మీకు తెలుసా? వారి ఓదార్పులూ కోరికలూ అన్నీ, ఇతరులెవరికీ అనుకూలంగా కాకుండా, తమకు అనుకూలమైన రీతిలో తమ తపశ్చర్యను కొనసాగించడం చుట్టూనే కేంద్రీకృతమై ఉంటాయి. అందులో వారు తమ స్వచ్ఛంద చిత్తాన్ని పోషించుకుంటారు. తమ తపశ్చర్యను నెరవేర్చగలిగినంతకాలం వారికి ఓదార్పు, సంతోషం ఉంటాయి; అన్నిటినీ సాధించినట్లుగా, తాము దేవునితో నిండిపోయినట్లు వారికి అనిపిస్తుంది. తాము కేవలం సొంత అంచనాలకూ, ఇతరులకు తీర్పు తీర్చే వైఖరికీ లోనవుతున్నామని వారు గ్రహించరు. ఎందుకంటే, అందరూ అదే మార్గంలో నడవకపోతే, వారు నిత్యశిక్షకు పాత్రమైన స్థితిలో, అపరిపూర్ణ స్థితిలో ఉన్నట్లు వీరికి అనిపిస్తుంది. తాము తమను కొలుచుకునే ఒకే కొలమానంతో అందరి శరీరాలనూ కొలవాలని వారు అవివేకంగా కోరుకుంటారు. వారి స్వచ్ఛంద చిత్తాన్ని అణచడానికో, వారికి కలిగిన ఏదైనా అవసరం నిమిత్తమో, ఎవరైనా వారిని దీని నుండి మళ్లించాలని చూస్తే, వారు తమ స్వచ్ఛంద చిత్తాన్ని వజ్రం కంటే గట్టిగా పట్టుకుంటారు. ఇలా జీవిస్తూ, ఏదైనా శోధన లేదా హాని ద్వారా పరీక్ష ఎదురైనప్పుడు, ఈ దుర్మార్గమైన స్వచ్ఛంద చిత్తానికి లొంగిపోవడం వల్ల తాము గడ్డిపోచ కంటే బలహీనంగా ఉన్నామని తెలుసుకుంటారు.

హృదయంలో కలిగే క్రోధాన్ని, అసహనాన్ని, ఇతర పాపపు ప్రేరణలను తపశ్చర్య అదుపులో ఉంచుతుందని అవివేకం వారికి నేర్పింది; కానీ అది నిజం కాదు. ఈ మహిమాన్వితమైన వెలుగు మీకు ఇలా బోధిస్తుంది: మీపట్ల మీకు ద్వేషమూ అసంతృప్తీ కలిగి, మీ దోషాన్ని తీవ్రంగా గద్దిస్తూ, మీరు ఎవరికి విరుద్ధంగా తప్పు చేస్తున్నారో ఆ దేవుడు ఎవరో, ఆయనకు విరుద్ధంగా తప్పు చేస్తున్న మీరు ఎవరో ఆలోచిస్తూ, మరణాన్ని స్మరించుకుంటూ, సద్గుణం కోసం తపిస్తూ, మీ ఆత్మలోని పాపాన్ని సంహరించి దాని వేర్లను పెకలించాలి. తపశ్చర్య నరికివేస్తుంది; అయినా మళ్లీ మొలకెత్తడానికి సిద్ధంగా ఉన్న వేరు మీలో ఎప్పుడూ కనిపిస్తుంది. కానీ సద్గుణం దానిని వేరుతో సహా పెకలిస్తుంది. పాపాలు నాటబడిన నేలలో స్వచ్ఛంద చిత్తం స్వేచ్ఛగా ఎంచుకొని వాటిని మళ్లీ నాటితే, ఆ నేల వాటిని తిరిగి స్వీకరించడానికి ఎప్పుడూ సిద్ధంగానే ఉంటుంది; అలా చేయకపోతే, ఒకసారి వేరు పెకలించబడిన తరువాత అవి తిరిగి రావు.

అనారోగ్యంతో ఉన్న శరీరం తప్పనిసరిగా తన జీవన అలవాట్లను విడిచిపెట్టవలసి రావచ్చు; అప్పుడు అది సంతోషమంతా కోల్పోయి, వెంటనే విసుగులోనూ మనోవ్యాకులతలోనూ పడిపోతుంది. తాను దోషిగా తీర్పు పొందినట్లు, కలవరానికి గురైనట్లు భావిస్తుంది; తపశ్చర్య చేస్తున్న కాలంలో తనకు ఉన్నట్లు అనిపించిన మాధుర్యం ప్రార్థనలో ఇక కనిపించదు. మరి ఈ మాధుర్యం ఎక్కడికి పోయింది? అది ఏ సొంత చిత్తంపై ఆధారపడి ఉండేదో, ఆ చిత్తంతోపాటే పోయింది! ఇప్పుడు ఆ చిత్తాన్ని తృప్తిపరచలేము; అందుకే ఆత్మ బాధపడుతుంది. మరి మీరు ఇంతటి కలవరంలోనూ, దాదాపు నిరాశలోనూ ఎందుకు పడిపోయారు? దేవుని రాజ్యంపై మీకు ఉన్న నిరీక్షణ ఎక్కడ ఉంది? ఆత్మ ఏ తపశ్చర్య ద్వారా నిత్యజీవాన్ని పొందాలని ఆశించిందో, ఆ తపశ్చర్య వల్లనే అంతా పోయింది! ఇక దీనిని చేయలేకపోవడంతో, దానిని కూడా కోల్పోయినట్లు ఆత్మ భావిస్తుంది.

ఇవే అవివేచన ఫలాలు. ఆత్మకు వివేచన అనే వెలుగు ఉంటే, సద్గుణాలు లేకపోవడమే తనను దేవునికి దూరం చేసిందని అది గ్రహించేది; క్రీస్తు రక్తం ద్వారా, సద్గుణంతోనే అది నిత్యజీవాన్ని పొందుతుంది. కాబట్టి మనం సమస్త అపరిపూర్ణతలను అధిగమించి, నేను చెప్పినట్లుగా, నిజమైన సద్గుణాలపై మన హృదయాన్ని నిలుపుదాం. అవి అందించే ఆనందసంతోషాలను నాలుక వర్ణించలేదు. సద్గుణంపై స్థిరపడిన ఆత్మను బాధపెట్టగలవారు గాని, పరలోకంపై దానికున్న నిరీక్షణను దాని నుండి తీసివేయగలవారు గాని ఎవరూ లేరు; ఎందుకంటే అది లౌకిక విషయాలలో వలెనే ఆధ్యాత్మిక విషయాలలోనూ తన స్వీయేచ్ఛను చంపివేసింది. దాని అనురాగాలు తపశ్చర్యపై గాని, వ్యక్తిగత ఓదార్పులపై గాని, దైవప్రత్యక్షతలపై గాని కాక, సిలువవేయబడిన క్రీస్తు ద్వారా సహనంతో నిలిచియుండటంపై, సద్గుణాన్ని ప్రేమించడంపై నిలిచి ఉన్నాయి. అందువల్ల అది సహనంతోను, విశ్వసనీయతతోను ఉంటుంది; తనపై గాని, తన క్రియలపై గాని కాక దేవునిపై నిరీక్షణ ఉంచుతుంది. అది వినయంతోను, విధేయతతోను ఉంటుంది; తనపై మితిమీరిన నమ్మకం లేనందున, తనకన్నా ఇతరులనే ఎక్కువగా నమ్ముతుంది. అది కరుణ అనే బాహువులను విశాలంగా చాస్తుంది; తద్వారా మనోభ్రాంతిని పారద్రోలుతుంది. చీకట్లలోను, సంఘర్షణలలోను, నిజమైన గాఢమైన వినయంతో ధైర్యంగా శ్రమిస్తూ, విశ్వాసమనే వెలుగును పైకెత్తుతుంది; సంతోష సమయంలో, హృదయం వ్యర్థమైన ఉల్లాసంలో పడిపోకుండా తన అంతరంగంలోకి ప్రవేశిస్తుంది. తనను బలహీనంగా, నిలకడలేనిదిగా చేసిన స్వీయేచ్ఛను చంపివేసినందున, అది దృఢంగా ఉండి పట్టుదలతో కొనసాగుతుంది. దానికి ప్రతి సమయమూ తగిన సమయమే; ప్రతి స్థలమూ తగిన స్థలమే. అది తపశ్చర్య చేసే కాలంలో ఉంటే, తపశ్చర్యను ఒక సాధనంగా ఉపయోగించుకుంటూ, ఆ కాలాన్ని ఆనంద ఓదార్పుల సమయంగా భావిస్తుంది. అవసరం వల్ల గాని, విధేయత వల్ల గాని తపశ్చర్యను విడిచిపెట్టవలసి వచ్చినా అది ఆనందిస్తుంది; ఎందుకంటే సద్గుణం పట్ల ప్రేమలో ఉన్న దాని ప్రధాన పునాదిని దాని నుండి తీసివేయడం సాధ్యం కాదు, అది తీసివేయబడటమూ లేదు. అంతేకాక, తన స్వీయేచ్ఛకు ఎదురయ్యే ప్రతిఘటనను అది చూస్తుంది; తనకు లభించిన వెలుగు ద్వారా, ఆ స్వీయేచ్ఛను ఎల్లప్పుడూ ఎంతో శ్రద్ధతోను, ఉత్సాహంతోను ఎదిరించాలని అది గ్రహించింది.

అది ప్రతి చోటా ప్రార్థనను కనుగొంటుంది; ఎందుకంటే దేవుడు కృప ద్వారా నివసించే స్థలాన్ని, మనం ప్రార్థించవలసిన స్థలాన్ని అది ఎల్లప్పుడూ తనతో మోసుకుపోతుంది. ఆ స్థలమే మన ఆత్మ అనే గృహం; అందులో పవిత్రమైన ఆకాంక్ష నిరంతరం ప్రార్థిస్తుంది. మనస్సు యొక్క వెలుగు ఈ ఆకాంక్షను పైకెత్తుతుంది; అప్పుడు అది తనలోనూ, దైవప్రేమ అనే అపరిమిత జ్వాలలోనూ ప్రతిఫలిస్తుంది. మన కోసం చిందింపబడిన రక్తంలో అది ఆ జ్వాలను కనుగొంటుంది; ప్రేమ ఔదార్యం వల్ల ఆ రక్తాన్ని ఆత్మ అనే పాత్రలో కనుగొంటుంది. ఆ రక్తాన్ని సమృద్ధిగా పానం చేసి, అందులో తన స్వీయేచ్ఛను దహించివేయగలిగేలా, దీనిని తెలుసుకోవడంపైనే అది శ్రద్ధ వహిస్తుంది, వహించాలి కూడా; కేవలం అనేక ‘పరలోకమందున్న మా తండ్రీ’ ప్రార్థనల సంఖ్యను పూర్తిచేయడంపై కాదు. ఇలా మన ప్రార్థనను నిరంతరమైనదిగా, విశ్వసనీయమైనదిగా చేసుకుంటాం; ఎందుకంటే ఆయన ప్రేమాగ్నిలో, మనం అడిగేది మనకు ఇవ్వడానికి ఆయన శక్తిమంతుడని మనం తెలుసుకుంటాం. ఆయన పరమ జ్ఞానస్వరూపుడు; మనకు ఏమి అవసరమో వివేచించి, దానిని ఎలా ఇవ్వాలో ఆయనకు తెలుసు. ఆయన ఎంతో కనికరంగల, కృపగల తండ్రి; మనం కోరుకునేదానికన్నా ఎక్కువగా, మన అవసరాల కోసం ఎలా అడగాలో మనకు తెలిసినదానికన్నా ఎక్కువగా మనకు ఇవ్వాలని ఆయన కోరుకుంటారు. ఆత్మ తన లోపాలను, తనంతట తాను ఉనికిలో లేదనే సత్యాన్ని గుర్తించినందున వినయంతో ఉంటుంది. ఇటువంటి ప్రార్థన ద్వారానే మనం సద్గుణాన్ని పొందుతాం; దాని కోసం తపనను మన ఆత్మలలో నిలుపుకుంటాం.

ఇంత గొప్ప మేలుకు ఆరంభం ఏమిటి? నేను చెప్పినట్లుగా, ప్రేమకు కుమార్తెయైన వివేచన. అది తనలో ఉన్న మేలును వెంటనే తన పొరుగువారికి అందిస్తుంది. అందువల్ల, తాను కనుగొన్న పునాదిని, తాను పొందిన ప్రేమను, బోధనను తన తోటి మానవులకు అందించాలని అది ప్రయత్నిస్తుంది. తన జీవన మాదిరి ద్వారా, బోధన ద్వారా వీటిని చూపిస్తుంది; అవసరం కనిపించినప్పుడు గాని, సలహా అడిగినప్పుడు గాని సలహా ఇస్తుంది. అది తన పొరుగువారి ఆత్మను ఓదారుస్తుంది; వారు ఏదైనా తప్పులో పడినప్పుడు, వారిని నిరాశలోకి నెట్టివేసి కలవరపరచదు. బదులుగా, ఆ ఆత్మతోపాటు తానూ సున్నితంగా బాధను పంచుకుంటూ, తనకు చేతనైనంత స్వస్థతను అందించి, సిలువవేయబడిన క్రీస్తు రక్తంపై వారిలో నిరీక్షణను పెంపొందిస్తుంది.

వివేచన అనే సద్గుణం సాటివారికి ఈ ఫలాన్నీ, ఇంకా లెక్కలేనన్ని ఇతర ఫలాలనూ ఇస్తుంది. కాబట్టి, అది అంత ఉపయోగకరమైనదీ అవసరమైనదీ కనుక, మధురమైన క్రీస్తు యేసునందు నాకు అత్యంత ప్రియమైన కుమార్తె, సోదరీ, గతంలో నేను చేయవలసినంత పరిపూర్ణంగా చేయలేదని ఒప్పుకుంటున్న దానిని ఇప్పుడు మీరూ నేనూ చేయాలని పిలుపునిస్తున్నాను. నా తప్పువల్ల, నా జీవితంలో క్రమశిక్షణతో ఉండటానికి బదులు ఎన్నో లోపాలతో, మితిమీరిన సడలింపుతో, నిర్లక్ష్యంగా అప్పుడూ ఇప్పుడూ ఉన్న నాలాంటి స్థితి మీకు కలగలేదు. అయితే మీరు, మీ యౌవన శరీరం ఆత్మకు ఎదురు తిరగకుండా దానిని అదుపులో ఉంచుకోవాలని కోరుకొని, వివేచన హద్దులన్నిటినీ దాటిపోయినట్లు కనిపించేంత కఠినమైన జీవితాన్ని ఎంచుకున్నారు. ఎంతగా అంటే, అవివేకం దాని పర్యవసానాలలో కొన్నిటిని మీకు అనుభవింపజేయడానికి ప్రయత్నిస్తూ, ఈ విషయంలో మీ స్వీయ సంకల్పపు పట్టుదలను మరింత పెంచుతున్నట్లు నాకు అనిపిస్తోంది. ఇప్పుడు మీరు అలవాటుగా చేస్తూ వచ్చిన దానిని విడిచిపెడుతుండగా, మీరు శాశ్వత శిక్షకు గురయ్యారని మీకు అనిపించేలా చేయడానికి అపవాది ప్రయత్నిస్తున్నట్లు కనిపిస్తోంది. దీనివల్ల నాకు ఎంతో వేదన కలుగుతోంది; ఇది దేవునికి వ్యతిరేకంగా జరిగే గొప్ప అపరాధమని నేను నమ్ముతున్నాను. అందువల్ల, నేను చెప్పినట్లుగా, మన ఆరంభమూ పునాదీ సద్గుణం పట్ల ప్రేమలోనే ఉండాలని కోరుకుంటూ మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను. మీ స్వీయ సంకల్పపు మొండిపట్టును చంపివేసి, మీకు చేయమని చెప్పబడినది చేయండి; విషయాలు మీకు ఎలా అనిపిస్తున్నాయనే దానికన్నా, ఇతరులకు ఎలా కనిపిస్తున్నాయనే దానిపైనే ఎక్కువ శ్రద్ధ పెట్టండి. మీ శరీరం బలహీనంగా, అనారోగ్యంగా ఉన్నట్లు మీకు అనిపిస్తోంది; శరీర బలాన్ని పునరుద్ధరించడానికి అవసరమైన ఆహారాన్ని ప్రతిరోజూ తీసుకోండి. మీ అనారోగ్యమూ బలహీనతా తగ్గితే, మితంగా క్రమబద్ధమైన జీవితాన్ని చేపట్టండి; మితిమీరి కాదు. తపస్సు వల్ల కలిగే చిన్న మేలు, మరింత గొప్ప మేలుకు అడ్డుగా మారడానికి అంగీకరించకండి; దానినే మీ ప్రధాన అనురక్తిగా చేసుకోకండి—అలా చేస్తే మీరు మోసపోయినట్లు తెలుసుకుంటారు. దానికి బదులుగా, మన సొంత సంకల్పాల మొండిపట్టును విరిచి ముక్కలు చేస్తూ, సద్గుణమనే సుపరిచిత మార్గంలో మనం చిత్తశుద్ధితో వేగంగా ముందుకు సాగాలని, ఇతరులను కూడా అదే మార్గంలో నడిపించాలని కోరుకోండి. మనలో వివేచన అనే సద్గుణం ఉంటే మనం అలా చేస్తాము; లేకపోతే చేయము.

అందుకే మీలో వివేచన అనే పవిత్ర సద్గుణాన్ని చూడాలని కోరుకుంటున్నానని చెప్పాను. ఇక మరేమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. నేను మితిమీరిన చనువుతో మాట్లాడి ఉంటే నన్ను క్షమించండి; దేవుని ఘనత నిమిత్తం మీ రక్షణ పట్ల నాకున్న ప్రేమే దానికి కారణం. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ.       పైకి

బోధకుల సభకు చెందిన కాపువా సోదరుడు రైమొండోకు,
పునీత అగస్టిన్ ఏకాంతవాస సోదరుల సభకు చెందిన గురువు జాన్ IIIకు, వారు అవిన్యోన్‌లో ఉన్నప్పుడు వారి సహచరులందరికీ

ప్రజా వ్యవహారాల పట్ల కతరీనాకు ఉన్న ఆసక్తి పెరుగుతూ, విస్తరిస్తోంది. ఈ లేఖ ఆమె అంతరంగంలోని ఒక సంక్షోభాన్ని సూచిస్తుంది. మనం చూసినట్లుగా, కొంతకాలంగా ఆమె ఆలోచనలూ కార్యాలూ పాపుగారికీ, ఆయనపై తిరుగుబాటు చేసిన టస్కనీ ప్రజలకూ మధ్య ఉన్న విభేదంపైనే నిమగ్నమై ఉన్నాయి. ఇప్పుడు, సయోధ్యను సాధించే మహత్తర కార్యానికి దైవాజ్ఞ ద్వారా తాను గంభీరంగా అంకితం చేయబడ్డానని ఆమె గ్రహించవలసిన ఘడియ వచ్చింది. ఆ పరిస్థితి లేవనెత్తే అత్యంత లోతైన ప్రశ్నలను, తన ప్రభువు సన్నిధిలో, ఆయన సహాయంతో ఆమె ఆలోచించి అవగాహన చేసుకుంటుండగా మనం వింటున్నట్లుగా ఉంటుంది. ఎంతో సహజంగా, ఎంతో మధురమైన చనువుతో, ఎంతో లోతైన భక్తిగౌరవంతో సాగే ఆ సంభాషణను వింటున్నప్పుడు, ఎంత దుఃఖకరమైనవైనా, ఎంత చిక్కుముడులతో కూడినవైనా, ఏ సమస్యలూ అక్కడ ఆశలేనివిగా ఉండలేవని మనకు అనిపిస్తుంది. తన ప్రభువుతో ఆత్మీయ సహవాసం నుంచి ఆమె బలాన్ని, తిరిగి ధైర్యాన్ని పొంది, తన కాలంలోని కల్లోలభరిత కార్యరంగంలోకి అడుగుపెట్టింది. ఆమె మనకు చెప్పినట్లుగా, క్రీస్తు స్వయంగా ఆమె భుజంపై సిలువను, ఆమె చేతిలో ఒలీవు కొమ్మను ఉంచి, ఆమె దుఃఖాన్ని ఉన్నతమైన, ఆనందపారవశ్యంతో నిండిన ఆశగా మార్చి, విశ్వాసంలో బలంగా నిలిచి, తన ఆనంద సందేశాన్ని “ఇరుపక్షాల ప్రజల వద్దకు” తీసుకువెళ్లమని ఆమెను ఆజ్ఞాపించాడు. కళారూపాలలో ఆమెను ఇలాగే చూపాలి—తన ప్రభువులాగే సిలువను మోస్తూ, సయోధ్యకు చిహ్నాన్ని లోకానికి అందిస్తూ ఉన్నట్లుగా. ఈ విధంగా ఆమె శాంతిస్థాపకురాలి సిలువమార్గంలో ప్రయాణం ఆరంభించింది; ఇకమీదట, జీవమార్గం కూడా అయిన ఆ దుఃఖమార్గంలో ఆమె నడుస్తుండగా, ఆమె లేఖల ద్వారా మనం ఆమెను అనుసరిస్తాము.

ఇక్కడ వర్ణించిన అనుభవం 1376 ఏప్రిల్ 1న కలిగింది. ఆమె పవిత్రతకు ఉన్న పేరు ప్రతిష్ఠలు తెలిసిన ఫ్లోరెన్స్ ప్రజలు, మే నెల ఆరంభంలో తమ నగరానికి వచ్చి తమకు సలహా ఇవ్వమని ఆమెను పిలిపించారు. ఎందుకంటే క్రీస్తు ప్రతినిధిని ధిక్కరించడం భయంకరమైన విషయం; తిరుగుబాటు చేసిన ఆ నగరంలో అనేక హృదయాలు కలవరపడుతున్నాయి.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

క్రీస్తు యేసునందు నా ప్రియమైన కుమారులారా, దీనురాలినైన మీ తల్లిగా నేను, మీ హృదయాలు, అనురాగాలు సిలువకు మేకులతో కొట్టబడి ఉండాలని, దేవుణ్ణి మానవునిలోనూ మానవుణ్ణి దేవునిలోనూ అంటుకట్టిన బంధంతో అవి ఒక్కటిగా నిలిచి ఉండాలని ఎంతో ఆరాటంతో కోరుకున్నాను. అందుకే, దయ్యాలుగానీ సృష్టిలోని మరేవిగానీ మిమ్మల్ని వేరుచేయలేనంతగా, మీ అనురాగాలు మానవావతారమెత్తిన వాక్కు అయిన క్రీస్తు యేసునందు అంటుకట్టబడి ఉండాలని నా ఆత్మ తపిస్తోంది. ఎందుకంటే మధురమైన యేసు మిమ్మల్ని తన చెంత ఉంచుకొని, మీలో ప్రేమాగ్నిని రగిలిస్తే, నరకంలోని దయ్యాలన్నీ తమ కుయుక్తులన్నిటినీ ప్రయోగించినా, అంత మధురమైన ప్రేమనుంచి, ఐక్యతనుంచి మిమ్మల్ని వేరుచేయగలవని నేను భయపడను. కాబట్టి, ఎంతో అవసరం కనుక, పవిత్రమైన ఆకాంక్ష అనే అగ్నిలో మీ గురించి మీరు తెలుసుకోవడం అనే ఇంధనాన్ని వేయడం మీరు ఎన్నడూ మానకూడదని కోరుతున్నాను. ఎందుకంటే దైవప్రేమ అనే అగ్నిని పోషించే ఇంధనం అదే. దేవుని వెలకట్టలేని ప్రేమను తెలుసుకోవడం ద్వారా ఈ ప్రేమ లభిస్తుంది; ఆ తరువాత అది ఆత్మను తోటి మానవులతో ఏకం చేస్తుంది. ఆ జ్వాలకు ఎంత ఎక్కువ ఇంధనాన్ని అందిస్తే—అంటే, తనను తాను తెలుసుకోవడం అనే ఇంధనాన్ని ఎంత ఎక్కువగా అందిస్తే—క్రీస్తుపట్ల, తోటి మానవులపట్ల ప్రేమలోని వెచ్చదనం అంతగా పెరుగుతుంది. కాబట్టి, మీ గురించి మీరు తెలుసుకోవడంలో అంతర్లీనమై ఉండండి; పైపైన జీవించకండి. లేకపోతే మలతాస్కా అనే దయ్యం అనేక భ్రమలతో, ఒకరికి వ్యతిరేకంగా మరొకరి ఆలోచనలతో మిమ్మల్ని చిక్కించుకుంటుంది. దైవప్రేమలో మీకున్న ఐక్యతను మీనుంచి దూరం చేయడానికే అది ఇలా చేస్తుంది. అందువల్ల, మీలో ఒకరు మరొకరికి లోబడి ఉండాలని, ఒకరి లోపాలను మరొకరు సహించాలని నేను కోరుతూ మిమ్మల్ని ఆజ్ఞాపిస్తున్నాను. మనుషులందరిలో అత్యల్పునిగా ఉండటాన్ని ఎంచుకొని, మన లోపాలను, దోషాలను అన్నిటినీ వినయంతో భరించిన మధుర ఆదిసత్యుని నుంచి నేర్చుకోండి. ప్రియమైన కుమారులారా, మీరు అలాగే చేయాలని నేను కోరుతున్నాను; ఒకరినొకరు ప్రేమించండి, ప్రేమించండి, ప్రేమించండి. ఆనందించండి, ఉల్లసించండి; ఎందుకంటే వేసవికాలం సమీపిస్తోంది.

ఎందుకంటే ఏప్రిల్ మొదటి రోజున, ముఖ్యంగా రాత్రివేళ, దేవుడు తన రహస్యాలను వెల్లడించి, తన అద్భుతకార్యాలను చూపించిన తీరు ఎంత గొప్పదంటే, నా ఆత్మ శరీరంలో ఉన్నట్లే అనిపించలేదు; మాటలతో వర్ణించలేనంత ఆనందాన్ని, పరిపూర్ణతను అది పొందింది. పవిత్ర సభ ఇప్పుడు అనుభవిస్తున్న హింసకు సంబంధించిన మర్మాన్ని, రాబోయే కాలంలో జరగబోయే ఆమె నవీకరణకు, ఉన్నతికి సంబంధించిన మర్మాన్ని ఆయన ఒక్కొక్క అంశంగా వివరించి స్పష్టం చేశారు. ఆమెను తన నిజమైన స్థితికి తిరిగి తీసుకురావడానికే ప్రస్తుత సంక్షోభాన్ని అనుమతిస్తున్నానని చెప్పారు. మధుర ఆదిసత్యుడు పవిత్ర సువార్తలోని రెండు మాటలను ఉటంకించారు—“లోకంలో పాపకారణాలు రావడం తప్పనిసరి”; ఆపై ఇలా అన్నారు: “కానీ ఎవరి ద్వారా ఆ పాపకారణం వస్తుందో వారికి అయ్యో శ్రమ!” ఆయన ఇలా అన్నట్లుగా ఉంది: “నా వధువును పూర్తిగా ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తున్న ముళ్లను వేళ్లతో సహా పెకలించడానికి ఈ హింసాకాలాన్ని అనుమతిస్తున్నాను; కానీ మనుషుల దురాలోచనలను నేను అనుమతించను. నేను ఏమి చేస్తున్నానో నీకు తెలుసా? నేను లోకంలో ఉన్నప్పుడు చేసినట్లే ఇప్పుడు చేస్తున్నాను. అప్పుడు దేవుని మందిరం దొంగల గుహగా మారకూడదని, తాళ్లతో కొరడా చేసి, దేవాలయంలో అమ్మేవారిని, కొనేవారిని వెళ్లగొట్టాను. ఇప్పుడు కూడా నేను చేస్తున్నది అదేనని నీకు చెబుతున్నాను. ఎందుకంటే నేను మనుషులనే ఒక కొరడాగా చేసుకున్నాను. ఆ కొరడాతో, పవిత్రాత్మ వరాలను కొంటూ అమ్ముతూ, దురాశతో, లోభంతో, గర్వంతో ఉబ్బిపోయిన అపవిత్ర వ్యాపారులను వెళ్లగొడుతున్నాను.” అవును, వారి తోటి మనుషులు కలిగించే హింసలు అనే కొరడాతో ఆయన వారిని వెళ్లగొడుతున్నారు—అంటే, కష్టాల, హింసల తీవ్రతతో వారి క్రమరహితమైన, నీతిమాలిన జీవనానికి ఆయన ముగింపు పలికారు.

నాలో ఆ అగ్ని పెరుగుతుండగా, నేను దృష్టి సారించి చూశాను. క్రైస్తవ ప్రజలూ అవిశ్వాసులూ సిలువవేయబడిన క్రీస్తు ప్రక్కలోనికి ప్రవేశించడం కనిపించింది. ప్రేమతోనూ తపనతోనూ నిండిన నా ఆకాంక్షతో వారి మధ్యగా సాగి, నా తండ్రి పునీత దొమినికు, ఏకాకి యోహాను, నా కుమారులందరూ తోడురాగా, వారితో కలిసి మధుర యేసుక్రీస్తులోనికి ప్రవేశించాను. అప్పుడు ఆయన, నేను వాటిని కోరినట్లుగానే, సిలువను నా భుజంపై ఉంచి, ఒలీవు కొమ్మను నా చేతికి ఇచ్చి, వాటిని ఈ విధంగా ఆ ఇరువర్గాల ప్రజల దగ్గరకు మోసుకుపోవాలని చెప్పారు. ఆయన నాతో ఇలా అన్నారు: “వారితో చెప్పు: నేను మీకు మహానందకరమైన శుభవార్తను తెస్తున్నాను.” అప్పుడు నా ఆత్మ మరింతగా నిండిపోయింది; ప్రేమలోని ఐక్యపరిచే శక్తి, తపనల ద్వారా దివ్య సారసత్త్వాన్ని ఆహారంగా స్వీకరించే నిజమైన విశ్వాసుల మధ్య అది తనను తాను మరచిపోయింది. నా ఆత్మ ఆనందం ఎంత గొప్పగా ఉండిందంటే, దేవునికి అవమానం జరగడం చూసి గతంలో అనుభవించిన వేదన దానికి ఇక గుర్తుకే రాలేదు. అంతేకాదు! నేను ఇలా అన్నాను: “ఓ ధన్యమైన, సౌభాగ్యకరమైన అపరాధమా!” అప్పుడు మధుర యేసు చిరునవ్వుతో ఇలా అన్నారు: “అసలు ఏ ఉనికీ లేని పాపం సౌభాగ్యకరమైనదా? ‘ధన్యమైన, సౌభాగ్యకరమైన దోషం’ అని పునీత గ్రెగొరీ అన్నప్పుడు ఆయన ఉద్దేశమేమిటో నీకు తెలుసా? నీవు సౌభాగ్యకరమైనదిగా, ధన్యమైనదిగా భావిస్తున్నదీ, గ్రెగొరీ అలా పిలుస్తున్నదీ దానిలోని ఏ అంశాన్ని?” ఆయన నాతో పలికించినట్లే నేను జవాబిచ్చాను: “నా మధుర ప్రభూ, నాకు స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది, బాగా తెలుసు కూడా: పాపం సౌభాగ్యానికి అర్హమైనది కాదు; అది తనంతట తాను సౌభాగ్యకరమైనదీ కాదు, ధన్యమైనదీ కాదు. అయితే పాపం నుంచి వచ్చే ఫలం అలా ఉండవచ్చు. గ్రెగొరీ ఉద్దేశం ఇదేనని నాకు అనిపిస్తోంది: ఆదాము పాపం ద్వారా దేవుడు తన ఏకైక కుమారుడైన వాక్కును మనకు ఇచ్చారు; ఆ వాక్కు తన రక్తాన్ని ఇచ్చారు. అలా తన ప్రాణాన్ని అర్పించి, ప్రేమ అనే మహాగ్నితో జీవాన్ని పునరుద్ధరించారు. కాబట్టి పాపం సౌభాగ్యకరమైనదనేది పాపం వల్లనే కాదు; ఆ పాపం ద్వారా మనం పొందే ఫలం, వరం వల్ల.” అవును, అలాగే జరుగుతుంది. క్రీస్తు వధువును హింసించే దుష్ట క్రైస్తవులు చేసే అపరాధం నుంచే ఆమె ఘనతా, ఆమె వెలుగూ, ఆమె సద్గుణాల సుగంధమూ ఉద్భవిస్తాయి. ఇది ఎంత మధురంగా ఉండిందంటే, ఆ అపరాధానికీ, దేవుడు తన వధువుపట్ల చూపిన అగాధమైన మంచితనానికీ సౌమ్యతకీ మధ్య పోలికే లేదనిపించింది. అప్పుడు నేను సంతోషించి, ఆనందంతో ఉప్పొంగిపోయాను. రాబోయే కాలం గురించిన నిశ్చయంతో ఎంతగా నిండిపోయానంటే, దానిని అప్పుడే సొంతం చేసుకుని ఆస్వాదిస్తున్నట్లు అనిపించింది. అప్పుడు నేను సిమెయోనుతో కలిసి ఇలా అన్నాను: “ప్రభూ, ఇప్పుడు నీ వాక్కు ప్రకారం నీ సేవకుని సమాధానంతో వెళ్లనిస్తున్నావు.” నాలుక వర్ణించలేనన్ని, హృదయం తలచలేనన్ని, కన్ను చూడలేనన్ని రహస్యాలు నాలో నెరవేరాయి.

దేవుని అద్భుత కార్యాలను చెప్పడానికి ఏ నాలుక సరిపోతుంది? దౌర్భాగ్యస్థితిలో ఉన్న నా నాలుక మాత్రం కాదు. అందువల్ల మౌనంగా ఉండి, దేవుని ఘనతనూ, ఆత్మల రక్షణనూ, పవిత్ర సభ పునరుద్ధరణనూ, ఉన్నతినీ వెదకడానికి నన్ను నేను సంపూర్ణంగా అర్పించుకోవాలని, పవిత్రాత్మ కృపా శక్తుల ద్వారా మరణం వరకు పట్టుదలతో కొనసాగాలని ఎంచుకుంటున్నాను. ఈ ఆకాంక్షతో, గొప్ప ప్రేమతోనూ కనికరంతోనూ భూమిపై ఉన్న మన క్రీస్తును పిలిచాను, మళ్లీ పిలుస్తాను; తండ్రీ, మిమ్మల్నీ, నా ప్రియ కుమారులందరినీ కూడా పిలిచాను, పిలుస్తాను. మీ విన్నపాన్ని నేను సమర్పించాను; అది నాకు అనుగ్రహించబడింది. కాబట్టి సంతోషించండి, సంతోషించి ఆనందంతో ఉప్పొంగిపోండి. ఓ మధుర దేవా, మా ప్రేమా, నీ సేవకుల కోరికలను త్వరగా నెరవేర్చు! ఇక నేను ఏమీ చెప్పను—అసలు నేనేమీ చెప్పనే లేదు. నా కోరికలు నెరవేరడంలో ఆలస్యమవుతుండగా నేను మరణిస్తున్నాను. నాపై కనికరం చూపండి. ఇక ఎలాంటి జాప్యమూ జరగకుండా దైవ మంచితనాన్నీ, భూమిపై ఉన్న క్రీస్తునూ ప్రార్థించండి. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. సిలువవేయబడిన క్రీస్తు రక్తంలో మునిగిపోండి; ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ అధైర్యపడకండి, బదులుగా ఓదార్పు పొందండి. మీ మధురమైన శ్రమలలో సంతోషించండి, సంతోషించండి. ఒకరినొకరు ప్రేమించండి, ప్రేమించండి, ప్రేమించండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.       పైకి

పీసాలోని సాంతో స్టెఫానో మఠంలో ఉన్న మఠకన్య సిస్టర్ బర్తొలోమేయా దెల్లా సేతాకు

మఠజీవితంలోని సంఘర్షణలూ రాజాస్థానంలోని సంఘర్షణలూ ఒకదానికొకటి భిన్నమైనవి కావు; కతరీనా దృష్టిలో మొదటివి రెండవవాటిలాగే వాస్తవమైనవీ ముఖ్యమైనవీ. ఆమె సిస్టర్ బర్తొలోమేయాకు ఆత్మీయమైన శైలిలో వ్రాస్తుంది. ఆమె నొక్కిచెబుతున్న సత్యాలను ఆధ్యాత్మిక జీవిత మార్గదర్శకులు ప్రతి యుగంలోనూ మళ్లీమళ్లీ బోధించారు. అయితే, ఇక్కడిలాగే అవి వ్యక్తిగత అనుభవపు లోతుల నుంచి వచ్చినప్పుడల్లా వాటికి ఒక విశిష్టమైన తాజాదనం, శక్తి ఉంటాయి. నిజానికి, సియెనా పునీతురాలు తన ప్రభువుతో జరిపిన ఈ సంభాషణ అంతరంగ జీవన సాహిత్యంలో ఒక _ప్రామాణిక ఉటంకణీయ పాఠ్యంగా_ నిలిచింది.

బయటి జీవితంలోని కోలాహలానికీ తుఫానులకూ దూరంగా, మఠంలో ఆశ్రయం పొందుతూ జీవించే బలహీన స్త్రీలను కతరీనా ఎంత తరచుగా “పురుషోచిత ధైర్యం” చూపమని ప్రోత్సహిస్తుందో ఇక్కడ గమనించదగినది. “పురుషోచితమైన,” “పురుషోచితంగా”—ఇవి ఆమె ప్రత్యేకంగా వాడే పదాలలో కొన్ని. నిజానికి, ఆమె స్వభావానికి ఇవి చక్కగా సరిపోతాయి: ఆమె వ్రాసే ప్రతి లేఖలోనూ స్త్రీసహజమైన సున్నితత్వం స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నప్పటికీ, ఆమె ఆత్మస్థైర్యం అసాధారణమైన బలంతోనూ నిర్భయతతోనూ నిండి ఉంటుంది.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

క్రీస్తు యేసునందు అతి ప్రియమైన కుమార్తె, యేసుక్రీస్తు సేవకులకు దాసియును బానిసయునైన కతరీన అను నేను, నిన్ను నిత్య వరునికి అంకితమైన నిజమైన వధువుగా చూడాలనే కోరికతో, ఆయన అమూల్య రక్తమున నీకు వ్రాస్తున్నాను. తన చిత్తాన్ని తన వరుని చిత్తంతో ఏకం చేసుకోవడం వధువుకు తగినది; అతడు కోరుకునేదానికి మించి ఆమె ఏదీ కోరుకోలేదు, అతణ్ణి తప్ప మరి దేనినీ తలచలేనట్లుగా ఉంటుంది. నా కుమార్తె, నీవూ అలాగే తలచుము. ఎందుకంటే సిలువవేయబడిన క్రీస్తుకు వధువువైన నీవు, ఆయనకు వేరుగా దేనినీ తలచకూడదు, కోరుకోకూడదు—అంటే, ఇతర ఆలోచనలేవాటికీ సమ్మతించకూడదు. అలాంటి ఆలోచనలు అసలు రాకూడదని నేను నీకు చెప్పడం లేదు—ఎందుకంటే నీవుగాని, సృష్టింపబడిన మరే ప్రాణిగాని వాటిని అడ్డుకోలేరు. అపవాది ఎన్నడూ నిద్రించడు; తన వధువు పరిపూర్ణమైన ఉత్సాహాన్ని పొంది, సద్గుణంలో ఎదగాలని దేవుడు దీనిని అనుమతిస్తాడు. అందుకే దేవుడు కొన్నిసార్లు మనస్సును నిష్ఫలంగా, అంధకారంలో ఉండనిస్తాడు; అనేక వక్రమైన ఆలోచనలు దానిని చుట్టుముట్టనిస్తాడు. అప్పుడు అది దేవుణ్ణి తలచలేనట్లుగా, ఆయన నామాన్ని సైతం అతి కష్టంమీద జ్ఞాపకం చేసుకోగలిగినట్లుగా ఉంటుంది.

నీలో ఇటువంటి స్థితిని అనుభవించినప్పుడు, అలసటలోగాని తికమకపెట్టే అయోమయంలోగాని పడిపోకుండా జాగ్రత్తపడుము. నీ ఆధ్యాత్మిక సాధనలనుగాని, ప్రార్థన చేయడాన్నిగాని విడిచిపెట్టవద్దు. ఎందుకంటే అపవాది నీతో ఇలా అనవచ్చు: “ఏ అనుభూతితోనూ కోరికతోనూ నీవు ఈ ప్రార్థన చేయనప్పుడు, ఇది నిన్ను ఎలా ఉన్నతస్థితికి తీసుకెళ్తుంది? నీవు ప్రార్థన చేయకపోవడమే మేలు.” అయినా విడిచిపెట్టవద్దు; దీనివల్ల అయోమయంలో పడిపోవద్దు. బదులుగా ధైర్యంగా ఇలా సమాధానమివ్వుము: “శ్రమించకుండా విశ్రాంతిని అనుభవించడం కంటే, బాధను, అంధకారాన్ని, అంతరంగ పోరాటాలను అనుభవిస్తూ సిలువవేయబడిన క్రీస్తు కోసం శ్రమించడాన్నే నేను ఎంచుకుంటాను.” ఇదే పరిపూర్ణుల స్థితి అని ఆలోచించుము. నరకాన్ని తప్పించుకొని, ఈ జీవితంలో ఆనందంతోపాటు నిత్యానందాన్ని కూడా పొందడం వారికి సాధ్యమైనా, వారు దానిని కోరుకోరు. ఎందుకంటే సిలువవేయబడిన క్రీస్తును పోలి ఉండటంలో వారు అంతగా ఆనందిస్తారు. నిజానికి, బాధ లేకుండా జీవించడం కంటే సిలువ మార్గంలో, బాధతో జీవించడాన్నే కోరుకుంటారు. తన వరుణ్ణి పోలి ఉండటం, ఆయన ధరించినవంటి వస్త్రాలనే ధరించడం కంటే వధువుకు గొప్ప ఆనందం మరేముంటుంది? అందుచేత, సిలువవేయబడిన క్రీస్తు తన జీవితంలో సిలువను, బాధను తప్ప మరి దేనినీ ఎంచుకోకుండా, వాటినే వస్త్రాలుగా ధరించాడు కాబట్టి, ఆయన వధువు కూడా అవే వస్త్రాలను ధరించినప్పుడు తాను ధన్యురాలినని భావిస్తుంది. వరుడు తనను కొలమానానికి అందనంతగా ప్రేమించాడని ఆమె గ్రహిస్తుంది కాబట్టి, ఏ నాలుకా పూర్తిగా వర్ణించలేనంత ప్రేమతో, తపనతో ఆయనను ప్రేమించి స్వీకరిస్తుంది. అందువల్ల పరమమైన, నిత్యమైన మంగళస్వరూపుడైన దేవుడు, ఆమె అత్యంత పరిపూర్ణమైన ప్రేమను చేరుకొని వినయాన్ని కలిగియుండేలా చేయడానికి, ఆమెకు అనేక పోరాటాలను, మనస్సులో ఆధ్యాత్మిక శుష్కతను అనుమతిస్తాడు. తద్వారా సృష్టిప్రాణి తనను తాను తెలుసుకొని, తాను ఏమీ కాదని గ్రహిస్తుంది. ఎందుకంటే తాను ఏమైనా అయివుంటే, తాను కోరుకున్నప్పుడల్లా బాధనుండి తనను తాను విడిపించుకునేది; కానీ తాను ఏమీ కాదు కాబట్టి అలా చేయలేదు. ఇలా తనను తాను తెలుసుకొని, తన శూన్యతలో వినమ్రమవుతుంది; వరప్రసాదం ద్వారా తనకు ఉనికిని, ఆ ఉనికిపై ఆధారపడిన ప్రతి వరప్రసాదాన్ని ఇచ్చిన దేవుని మంచితనాన్ని తెలుసుకుంటుంది.

కానీ నీవు నాతో ఇలా అంటావు: “నాకు ఇంత బాధ కలుగుతూ, ఇన్ని పోరాటాలను, ఇంతటి అంధకారాన్ని అనుభవిస్తున్నప్పుడు, నాకు అయోమయం తప్ప మరేమీ కనిపించడం లేదు; నాలో అంతటి దౌర్భాగ్యం కనిపిస్తోంది కాబట్టి, ఏ ఆశాభావాన్నీ పొందగలనని అనిపించడం లేదు.” నా కుమార్తె, నేను నీకు ఇచ్చే సమాధానం ఇది: నీవు వెదికితే, నీ సదుద్దేశంలో దేవుణ్ణి కనుగొంటావు. నీవు అనేక పోరాటాలను అనుభవిస్తున్నావనేది నిజమే అయినా, అంతమాత్రాన దేవుణ్ణి కోరుకునే కోరిక నీ చిత్తంలో లేకుండా పోయిందని భావించవద్దు. నిజానికి, దేవునికి అపరాధం చేయవలసి వస్తుందేమోనని భయపడుతున్నందువల్లనే ఆత్మ దుఃఖిస్తూ బాధపడుతోంది. కనుక దేవుడు తన చిత్తాన్ని మంచిదిగా కాపాడుతున్నాడని, ఘోరపాపం పట్ల తనకు అసహ్యాన్ని ఇస్తున్నాడని గ్రహించి, ఆత్మ ఆనందించి ఉల్లసించాలి; తన పోరాటాల కారణంగా అయోమయంలో పడిపోకూడదు.

దేవుని సేవకురాలైన ఒక స్త్రీకి ఒకసారి ఈ మాటలు చెప్పబడినట్లు నేను విన్న సంగతి నాకు గుర్తుంది. ఆమె తీవ్రమైన బాధలోను శోధనలోను ఉన్నప్పుడు మధురమైన ఆదిసత్యమే ఆమెతో ఈ మాటలు పలికింది. ఇతర విషయాలతోపాటు ఆమె ఎంతటి కలవరానికి లోనైందంటే, అపవాది ఆమెతో ఇలా అన్నాడు: “నీవు ఏమి చేస్తావు? నీ జీవితమంతా ఈ బాధలలోనే ఉంటావు; ఆ తరువాత నీకు నరకమే లభిస్తుంది.” అప్పుడు ఆమె ధైర్యవంతమైన హృదయంతో, ఏమాత్రం భయపడకుండా, తనపట్ల పవిత్రమైన ద్వేషంతో ఇలా సమాధానమిచ్చింది: “నేను బాధలను తప్పించుకోను; ఎందుకంటే నా సాంత్వనకై బాధలనే ఎంచుకున్నాను. చివరికి ఆయన నాకు నరకాన్నే ఇచ్చినా, అంతమాత్రాన నా సృష్టికర్తకు సేవచేయడం మానను. మధురమైన ఆదిసత్యానికి విరుద్ధంగా తప్పు చేశాను కాబట్టి, నరకంలో ఉండటానికి పాత్రురాలిని నేనే. కనుక ఆయన నాకు నరకాన్ని ఇచ్చినా, నాకు అన్యాయం చేసినట్లు కాదు; ఎందుకంటే నేను ఆయన సొంతం.” అప్పుడు, మధురమైనదీ సత్యమైనదీ అయిన ఈ వినయస్థితిలో, మేఘం తొలగిపోయినప్పుడు సూర్యుడు నిలిచియున్నట్లుగా, మన రక్షకుడు అపవాది కలిగించిన చీకట్లను, వేదనలను పారద్రోలాడు; హఠాత్తుగా మన రక్షకుని సన్నిధి ప్రత్యక్షమైంది. అప్పుడు ఆమె కరిగిపోయి కన్నీటి ప్రవాహమై, మధురమైన ప్రేమజ్వాలతో ఇలా అంది: “ఓ మధురమైన, మంచివాడవైన యేసూ, నా ఆత్మ ఇంతటి వేదనలో ఉన్నప్పుడు నీవు ఎక్కడ ఉన్నావు?” నిష్కళంక గొర్రెపిల్లయైన మధుర యేసు ఇలా జవాబిచ్చాడు: “నేను నీ పక్కనే ఉన్నాను. ఎందుకంటే నేను తొలగిపోను; నా సృష్టి ప్రాణి ఘోరపాపం ద్వారా నన్ను విడిచిపెడితే తప్ప, నేను దానిని ఎన్నడూ విడిచిపెట్టను.” ఆ స్త్రీ ఆయనతో మధుర సంభాషణలో నిలిచి, ఇలా అంది: “నీవు నాతో ఉంటే, నీ సన్నిధిని నేను ఎందుకు అనుభవించలేదు? అగ్ని పక్కనే ఉండి కూడా దాని వేడిని అనుభవించకపోవడం ఎలా సాధ్యం? నాకు గడ్డకట్టించే చలి, దుఃఖం, చేదు తప్ప మరేమీ అనిపించలేదు; నేను ఘోరపాపాలతో నిండిపోయినట్లు నాకే అనిపించింది.” ఆయన మధురంగా ఇలా జవాబిచ్చాడు: “నా కుమార్తె, ఆ పోరాటాలలో నీవు ఘోరపాపంలో పడిపోలేదనీ, నేను నీ పక్కనే ఉన్నాననీ నీకు చూపించాలని కోరుకుంటున్నావా? చెప్పు, పాపాన్ని ఘోరపాపంగా చేసేది ఏమిటి? సంకల్పం మాత్రమే. ఎందుకంటే పాపమైనా సద్గుణమైనా సంకల్ప సమ్మతిలోనే ఉంటాయి; స్వచ్ఛందంగా జరిగితే తప్ప పాపమూ ఉండదు, సద్గుణమూ ఉండదు. అటువంటి సంకల్పం నీలో లేదు; ఉంటే, అపవాది సూచనలలో నీవు ఆనందాన్నీ సంతోషాన్నీ పొందేదానివి. కానీ అటువంటి సంకల్పం లేనందున, వాటిని బట్టి దుఃఖించావు; తప్పు చేస్తానేమోననే భయంతో బాధపడ్డావు. కనుక పాపమూ సద్గుణమూ స్వేచ్ఛగా చేసుకునే ఎంపికలోనే ఉంటాయని నీవు చూస్తున్నావు. అందుచేత నేను నీతో చెప్పేది ఏమిటంటే, ఈ పోరాటాల కారణంగా నీవు క్రమరహితమైన కలవరంలో పడకూడదు. అయితే ఈ చీకటి నుండే నిన్ను నీవు తెలుసుకునే వెలుగును పొందాలనేది నా చిత్తం. ఆ వెలుగులో నీవు వినయమనే సద్గుణాన్ని పొందగలవు; అప్పుడు నేను నీలో రహస్యంగా నివసిస్తున్నానని తెలుసుకొని, సత్సంకల్పంలో ఆనందించి ఉల్లసించగలవు. నేను అక్కడ ఉన్నాననడానికి నీ సంకల్పమే నీకు గుర్తు; ఎందుకంటే నీకు దుష్టసంకల్పం ఉండి ఉంటే, నేను కృపద్వారా నీలో ఉండేవాడిని కాదు. అయితే నేను ఈ విధంగా నీలో ఎలా నివసిస్తానో నీకు తెలుసా? నేను సిలువ మ్రానుపై వ్రేలాడిన విధంగానే. నా తండ్రి నా పట్ల అనుసరించిన మార్గాన్నే నేను మీ పట్ల అనుసరిస్తాను. నా కుమార్తె, దీనిని ఆలోచించు: సిలువపై నేను ఆనందభరితుడనుగానూ దుఃఖితుడనుగానూ ఉన్నాను. దైవస్వభావం, మానవస్వభావం ఏకమై ఉండటంవల్ల నేను ఆనందభరితుడనై ఉన్నాను; అయినప్పటికీ శరీరం బాధను అనుభవించింది. ఎందుకంటే నిత్యపిత తన శక్తిని తనలోనికి ఉపసంహరించుకొని, నన్ను బాధ అనుభవించనిచ్చాడు; అయితే తాను నాతో నిత్యమూ ఏకమై ఉన్న ఆ ఐక్యతను ఉపసంహరించలేదు. ఇదే విధంగా నేను ఆత్మలో నివసిస్తానని ఆలోచించు. ఎందుకంటే తరచుగా నేను నా సన్నిధి అనుభూతిని నాలోనికి ఉపసంహరించుకుంటాను గాని, కృపను ఉపసంహరించను. నేను చెప్పినట్లుగా, ఘోరపాపం వల్ల తప్ప కృప ఎన్నడూ కోల్పోబడదు. అయితే నేను ఇలా ఎందుకు చేస్తానో నీకు తెలుసా? ఆత్మ నిజమైన పరిపూర్ణతను చేరేలా చేయడానికి మాత్రమే. వినయం, ప్రేమ అనే ఈ రెండు రెక్కలపై ముందుకు సాగితే తప్ప ఆత్మ పరిపూర్ణం కాలేదని నీకు తెలుసు. చీకటి కాలంలో ఆత్మ తనను తాను తెలుసుకునే స్థితిలోకి ప్రవేశిస్తుంది; ఆ ఆత్మజ్ఞానం ద్వారా వినయాన్ని పొందుతుంది. నేను ప్రేమతో తన సంకల్పాన్ని పవిత్రంగానూ మంచిదిగానూ కాపాడానని చూడటం ద్వారా ప్రేమను పొందుతుంది. అందుచేత నేను నీతో చెప్పేది ఏమిటంటే, వివేకంగల ఆత్మ ఈ అనుభవం నుండి ఇంతటి ప్రయోజనం కలుగుతుందని చూసి, తిరిగి ధైర్యం పొందుతుంది; అపవాది మిమ్మల్ని శోధించడానికి నేను అనుమతించేది మరే కారణంతోనూ కాదు. ఆ ఆత్మ మరే కాలంకన్నా ఈ కాలాన్నే ఎక్కువ ప్రియమైనదిగా భావిస్తుంది. ఇప్పుడు నేను అనుసరించే మార్గాన్ని నీకు చెప్పాను. ఇటువంటి అనుభవం మీ రక్షణకు ఎంతో అవసరమని కూడా ఆలోచించు. ఎందుకంటే ఆత్మ కొన్నిసార్లు అనేక శోధనల ఒత్తిడికి లోనవకపోతే, అది తీవ్రమైన నిర్లక్ష్యంలో పడిపోతుంది; నిరంతరమైన ఆకాంక్షనూ ప్రార్థననూ అభ్యసించడం మానివేస్తుంది. పోరాట సమయంలో మాత్రం శత్రువుల భయంవల్ల అది మరింత మెలకువగా ఉంటుంది; తన బలమైన నన్ను ఆశ్రయిస్తూ, తన ఆత్మ అనే శిలాదుర్గానికి కావలసిన సామగ్రిని సమకూర్చుకుంటుంది. అయితే అపవాది ఉద్దేశం ఇది కాదు. ఎందుకంటే అతని ద్వారా మీరు సద్గుణాన్ని పొందేలా, అతడు మిమ్మల్ని శోధించడానికి నేను అనుమతిస్తాను; కానీ అతడు మాత్రం మిమ్మల్ని నిరాశలోకి నెట్టడానికి శోధిస్తాడు. నా సేవకు అంకితమైన వ్యక్తిని అపవాది శోధించేది, ఆ వ్యక్తి నిజంగా ఆ పాపంలో పడిపోవచ్చని నమ్మడం వల్ల కాదని ఆలోచించు; ఎందుకంటే నిజంగా తప్పు చేయడంకన్నా మరణాన్నే ఆ వ్యక్తి ఎంచుకుంటారని అతడు వెంటనే గ్రహిస్తాడు. మరి అతడు ఏమి చేస్తాడు? ‘నీలో కలిగే ఈ ఆలోచనలు, ప్రేరణల కారణంగా, నీవు చేసే మంచి ఏదీ నీకు ఉపయోగపడదు’ అని చెబుతూ, ఆ వ్యక్తిని కలవరంలో పడవేయడానికి శ్రమిస్తాడు. అపవాది దుష్టత్వం ఎంత గొప్పదో ఇప్పుడు నీకు తెలుస్తోంది; ఎందుకంటే మొదటి పోరాటంలో గెలవలేక, తరచుగా రెండవ పోరాటంలో సద్గుణం ముసుగులో గెలుస్తాడు. అందుచేత నీవు అతని దుష్టసంకల్పాన్ని ఎన్నడూ అనుసరించకూడదని నేను కోరుకుంటున్నాను; నేను నీకు చెప్పినట్లుగా, నా చిత్తాన్నే నీ చిత్తంగా స్వీకరించాలని కోరుకుంటున్నాను. నేను నీకు ఇస్తున్న నియమం ఇదే; అవసరమైనప్పుడు నీవు ఇతరులకు కూడా దీనిని బోధించాలని కోరుకుంటున్నాను.”

నా అత్యంత ప్రియమైన కుమారీ, నీవు ఏమి చేయాలని నేను కోరుకుంటున్నానో ఇప్పుడు ఇలా చెబుతున్నాను. సిలువవేయబడిన క్రీస్తు అడుగుజాడల్లో నడుస్తూ, నీవు నా కొరకు సద్గుణానికి అద్దంలా ఉండు. సిలువవేయబడిన క్రీస్తు రక్తంలో స్నానమాడు. సిలువవేయబడిన క్రీస్తు రక్తంతో కొనబడిన నిజమైన వధువులా, సిలువవేయబడిన ఆయనను తప్ప మరి దేనినీ వెదకకుండా, కోరుకోకుండా జీవించు; ఇదే నా కోరిక. నీవు వధువువనీ, ఆయన నిన్నూ ప్రతి జీవినీ వెండి ఉంగరంతో కాక, తన శరీరమనే ఉంగరంతో వివాహమాడాడనీ నీకు స్పష్టంగా తెలుసు. ఓ వర్ణనాతీతమైన ప్రేమలోని లోతూ, ఔన్నత్యమా, మానవజాతి అనే ఈ వధువును నీవు ఎంతగా ప్రేమించావు! సమస్తమూ ఎవరి ద్వారా జీవిస్తున్నదో ఆ జీవమా, దానిని తన సొత్తుగా చేసుకున్న అపవాది చేతుల్లోనుండి నీవు దానిని విడిపించావు; నీ మానవత్వమనే గాలంతో అపవాదిని పట్టుకొని, వాడి చేతుల్లోనుండి దానిని విడిపించి, నీ శరీరంతో దానిని వివాహమాడావు. నీవు నీ రక్తాన్ని హామీగా ఇచ్చావు; చివరికి నీ శరీరాన్ని బలిగా అర్పించి, మూల్యాన్ని చెల్లించావు. ఇప్పుడు, నా కుమారీ, తనివితీరా త్రాగు. నిర్లక్ష్యంలో పడిపోకుండా, నిజమైన ఉత్సాహంతో లేచి నిలబడు. ఈ రక్తం ద్వారా నీ హృదయ కాఠిన్యం ఎంతగా బద్దలవ్వాలంటే, ఏ అజ్ఞానం వల్లనైనా, నిర్లక్ష్యం వల్లనైనా, ఏ ప్రాణి మాటల వల్లనైనా అది మళ్లీ ఎన్నటికీ మూసుకుపోకూడదు. ఇక మరేమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండు. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ.       పైకి

గ్రెగొరీ XI గారికి

ఫ్లోరెన్స్‌వాసులు తమ ప్రతినిధిగా పోపుగారి వద్దకు పంపిన కతరీన, అవిన్యోన్ చేరుకొని పవిత్ర తండ్రిని కలుసుకుంది. ఆయన సమక్షంలో భయభక్తులతో బెదిరిపోవడం అటుంచి, ఆమెకు ఆయన పట్ల కనికరంతో కూడిన సహానుభూతి, ఆప్యాయత కలిగినట్లు స్పష్టమవుతోంది. ఆయన సున్నితమైన మనస్తత్వం, ఆయన సొంత పరివారం నుంచే నిరంతరం ఆయనపై పడుతున్న ప్రతికూల ప్రభావాల బలం, అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా ఆయనకున్న తీవ్రమైన భీరుత్వం ఆమె మనసును తాకాయి. ఈ లేఖలోని సౌమ్యమైన, ధైర్యం చెప్పే స్వరం, తనకు ప్రియమైనా మనోధైర్యం తక్కువగా ఉన్న బిడ్డను సొంతంగా నిర్ణయాలు తీసుకొని, వాటికి కట్టుబడి ఉండమని ప్రోత్సహించే తల్లి స్వరంలా దాదాపుగా అనిపిస్తుంది. కతరీన సహజమైన మృదుత్వం, గ్రెగొరీని ఏ మాత్రం తృణీకార భావంతోనూ చూడకుండా ఆమెను కాపాడుతుంది; అయినప్పటికీ, వీరోచిత ఆత్మబలం గల ఈ శారీరకంగా బలహీనమైన స్త్రీకీ, సంకోచిస్తూ ఉండే పోపుగారికీ మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసాన్ని మనం గుర్తించకుండా ఉండలేము.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధురమైన క్రీస్తు యేసునందు పరమ పవిత్రులూ ధన్యులూ అయిన తండ్రీ: మీ దీనమైన, అయోగ్యమైన చిన్న కుమార్తె కతరీన, మీరు బానిసత్వపు భయమంతటి నుండి విముక్తులవ్వాలని కోరుకుంటూ, ఆయన అమూల్య రక్తమునందు మిమ్మల్ని ఓదారుస్తున్నాను. ఎందుకంటే భయపడే వ్యక్తి పవిత్ర సంకల్పాల, సద్వాంఛల శక్తిని కుంగదీసుకుంటాడని నేను భావిస్తున్నాను. అందుకే, బానిసత్వపు భయమంతటి నుండి మిమ్మల్ని విముక్తులను చేసి, పవిత్ర భయభక్తి ఒక్కటే మీలో నిలిచి ఉండేలా చేయమని మధురుడూ మంచివాడూ అయిన యేసును ప్రార్థించాను, ఇకముందూ ప్రార్థిస్తాను. ప్రేమాగ్ని మీలో ఎంతగా రగులుకోవాలంటే, దేహధారులైన దయ్యాల స్వరాన్ని వినకుండా, స్వార్థప్రేమలో కూరుకుపోయిన వక్రబుద్ధిగల సలహాదారుల మాటలను పట్టించుకోకుండా అది మిమ్మల్ని కాపాడాలి. నాకు తెలిసినంతవరకు, వారు మీరు తిరిగిరాకుండా అడ్డుకోవడానికి, “మీరు మరణిస్తారు” అని చెబుతూ మిమ్మల్ని భయపెట్టాలనుకుంటున్నారు. అత్యంత మధురులూ పవిత్రులూ అయిన తండ్రీ, సిలువవేయబడిన క్రీస్తు తరఫున నేను మీతో చెప్పేది ఇదే: ఏ కారణం చేతనూ భయపడకండి. నిశ్చింతగా రండి; మధురమైన క్రీస్తు యేసునందు నమ్మకం ఉంచండి. ఎందుకంటే మీరు చేయవలసింది చేస్తే, దేవుడు మీకు అండగా ఉంటాడు; మీకు విరోధంగా నిలిచేవారెవరూ ఉండరు. లేవండి తండ్రీ, ధీరుడిలా నిలవండి! మీకు భయపడవలసిన అవసరమే లేదని నేను చెబుతున్నాను. మీరు రావాలి; కాబట్టి రండి. ఏ భయమూ లేకుండా, ప్రశాంతంగా రండి. మీ దగ్గర ఉన్నవారెవరైనా మిమ్మల్ని అడ్డుకోవాలని చూస్తే, క్రీస్తు చెప్పినట్లే మీరు కూడా వారికి ధైర్యంగా చెప్పండి. పునీత పేతురు ఆప్యాయతతో, ఆయనను శ్రమలకు వెళ్లకుండా వెనక్కి మళ్లించాలని చూసినప్పుడు, క్రీస్తు అతనివైపు తిరిగి ఇలా అన్నాడు: “సాతానా, నా వెనుకకు పో! నీవు దేవునికి సంబంధించినవాటిని కాక, మనుషులకు సంబంధించినవాటినే కోరుతూ నాకు అడ్డంకిగా ఉన్నావు. నేను నా తండ్రి చిత్తాన్ని నెరవేర్చడం నీకు ఇష్టం లేదా?” అత్యంత మధురమైన తండ్రీ, ఆయన ప్రతినిధిగా ఆయనను అనుసరిస్తూ, మీరే ఆలోచించి నిర్ణయం తీసుకొని, మిమ్మల్ని అడ్డుకోవాలని చూసేవారితో ఇలా చెప్పండి: “నా ప్రాణాన్ని వెయ్యిసార్లు అర్పించవలసి వచ్చినా, నా తండ్రి చిత్తాన్ని నెరవేర్చాలని కోరుకుంటున్నాను.” దానికోసం శరీర ప్రాణాన్ని అర్పించవలసి వచ్చినా, కృపాజీవాన్ని, దానిని శాశ్వతంగా పొందే సాధనాలను మాత్రం గట్టిగా పట్టుకోండి. ఇప్పుడు ధైర్యం తెచ్చుకోండి; భయపడకండి, మీకు భయపడవలసిన అవసరం లేదు. క్రైస్తవులకు రక్షణ, జీవం అయిన పరమ పవిత్ర సిలువ అనే కవచాన్ని ధరించండి. మాట్లాడేవారిని మాట్లాడనివ్వండి; మీరు మాత్రం మీ పవిత్ర సంకల్పంలో దృఢంగా నిలవండి. మీకు ఏదైనా ఆటంకం ఎదురవుతుందేమో తెలుసుకోవడానికి నేను దేవుణ్ణి ప్రార్థించాలని, నా ఆధ్యాత్మిక తండ్రి ఫ్రా రైమొండో మీ తరఫున నాకు చెప్పారు. దాని గురించి నేను అప్పటికే దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణకు ముందు, తరువాత ప్రార్థించాను; నాకు మరణమూ కనిపించలేదు, ఏ ప్రమాదమూ కనిపించలేదు. ఆ ప్రమాదాలన్నీ మీకు సలహా ఇచ్చే మనుషులు కల్పించినవే. విశ్వసించండి; మధురమైన క్రీస్తు యేసునందు నమ్మకం ఉంచండి. అంతటి తీవ్రమైన ఆకాంక్షతో, ఎన్నో కన్నీళ్లతో, చెమటతో చేసిన ఇన్ని ప్రార్థనలను దేవుడు తృణీకరించడని ఆశిస్తున్నాను. ఇక ఏమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. నన్ను క్షమించండి, నన్ను క్షమించండి. సిలువవేయబడిన యేసుక్రీస్తు మీతో ఉండుగాక. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ.       పైకి

ఫ్రాన్స్ రాజుకు

కతరీన తనకు పరిచయం లేని ప్రముఖులకు రాసిన లేఖలు, మనం ఊహించగలిగినట్లే, మరింత వ్యక్తిగత ప్రేరణతో రాసిన అనేక లేఖలంత లోతైనవిగా, నూతన స్ఫూర్తితో నిండినవిగా ఉండవు. అయినా, కనీసం ఆమె ఆసక్తుల విస్తృతికి అవి ఆసక్తికరమైన సాక్ష్యాన్ని అందిస్తాయి. ఐదవ చార్లెస్‌కు రాసిన ఈ లేఖ, ఆమె అవిన్యోన్‌లో ఉన్న కాలంలో రాసినదేనని స్పష్టమవుతుంది. అక్కడ ఆమె అంజూ డ్యూక్‌తో పరిచయం ఏర్పరచుకొని, ప్రతిపాదిత క్రూసేడ్‌కు నాయకత్వం వహిస్తాననే వాగ్దానాన్ని ఆయన నుండి పొందింది. అవిన్యోన్ మేధో జీవితానికీ ఐరోపా రాజకీయాలకూ ఒక కేంద్రంగా ఉండేది. అక్కడ ఆమె, అంతకుముందెన్నడూ లేనంతగా, విస్తృత దృక్పథంతో మహత్తర అంశాల గురించి ఆలోచించడానికి ప్రేరణ పొంది ఉండాలి. ఆమెకు ఏ విషయాన్ని గురించి ఆలోచించినా, దాని పట్ల బాధ్యతను అనుభవించడం సహజం. అందుకే, తన తోటి రాజుతో శాంతిని నెలకొల్పమని కోరుతూ ఆమె ఐదవ చార్లెస్‌కు రాసింది. సియెనా యువతి ఆ మహారాజుతో ప్రశాంతంగా ఇలా అంటుంది: “అలా చేయడం ద్వారా మీరు దేవుని చిత్తాన్ని, నా కోరికను నెరవేరుస్తారు.”

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధురమైన క్రీస్తు యేసునందు అత్యంత ప్రియమైన ప్రభువూ తండ్రీ: యేసుక్రీస్తు సేవకుల సేవకురాలినీ దాసురాలినీ అయిన కతరీన అనే నేను, దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన ఆజ్ఞలను మీరు పాటించడాన్ని చూడాలనే కోరికతో, ఆయన అమూల్య రక్తమునందు మీకు రాస్తున్నాను. ఎందుకంటే, మరే విధంగానూ మనం నిష్కళంక గొర్రెపిల్ల రక్తఫలంలో పాలుపొందలేమని నేను భావిస్తున్నాను. గొర్రెపిల్ల అయిన మధుర యేసు మనకు మార్గాన్ని బోధించాడు. అందుకే ఆయన ఇలా అన్నాడు: “నేనే మార్గమును, సత్యమును, జీవమును.” పరమ పవిత్ర సిలువ అనే బోధనపీఠాన్ని అధిరోహించి మనకు ఉపదేశాన్ని బోధించిన మధుర గురువు ఆయనే. పూజనీయ తండ్రీ, ఆయన మనకు ఏ ఉపదేశాన్ని, ఏ మార్గాన్ని ఇస్తున్నాడు? ఆయన మార్గం ఇదే: బాధలు, అవమానాలు, దూషణలు, గాయాలు, దుర్వ్యవహారం; నిజమైన సహనంతో భరించడం, ఆకలి దప్పులు. తండ్రి గౌరవార్థమూ మన రక్షణార్థమూ ఆయన అవమానాలతో నిండిపోయి, మేకులతో కొట్టబడి సిలువపై నిలిపివేయబడ్డాడు. తాను అనుభవించిన బాధలతోనూ అవమానాలతోనూ, మన దోషానికి, చేసిన పాపం వల్ల మానవుడు లోనైన అపకీర్తికి ఆయన ప్రాయశ్చిత్తం చేశాడు. ఆయన పరిహారం చెల్లించి, మన పాపాలకు విధించవలసిన శిక్షను తన సొంత శరీరంపై భరించాడు. ఇది ఆయన కేవలం ప్రేమవల్లనే చేశాడు గాని, ఏ ఋణమూ తీర్చవలసి ఉండి కాదు.

మనకు మార్గమైన ఈ మధురమైన గొర్రెపిల్ల లోకాన్ని, దాని సమస్త భోగవిలాసాలను, ఘనతను తృణీకరించి, దుర్గుణాన్ని ద్వేషించి, సద్గుణాన్ని ప్రేమించారు. సిలువ వేయబడిన క్రీస్తుకు కుమారునిగా, నమ్మకమైన సేవకునిగా మీరు ఆయన అడుగుజాడల్లో, ఆయన మీకు బోధించే మార్గంలో నడవండి: లోకం మీపై మోపడానికి దేవుడు అనుమతించే సమస్త బాధలను, వేదనలను, కష్టాలను నిజమైన సహనంతో భరించండి. ఎందుకంటే సహనం ఓడిపోదు, లోకాన్నే జయిస్తుంది. ఆహా! నిజమైన, పవిత్రమైన న్యాయంలో స్థిరపడి, సద్గుణాన్ని ప్రేమించండి, దుర్గుణాన్ని తృణీకరించండి. సిలువ వేయబడిన క్రీస్తుపై ప్రేమను బట్టి, మీ స్థానంలో మీరు ప్రత్యేకంగా మూడు పనులు చేయాలని వేడుకుంటున్నాను. మొదటిది, లోకాన్ని, మిమ్మల్ని మీరు, లోకంలోని సమస్త సుఖాలను తృణీకరించడం; మీ రాజ్యాన్ని మీ సొంతంగా కాక, మీకు అరువుగా ఇచ్చినదానిగా భావించి ఏలడం. ఎందుకంటే జీవితం గానీ, ఆరోగ్యం గానీ, సంపదలు గానీ, గౌరవం గానీ, ఘనత గానీ, ఆధిపత్యం గానీ మీ సొంతం కాదని మీకు బాగా తెలుసు. అవి మీవే అయితే, మీకు నచ్చిన విధంగా వాటిని కలిగి ఉండగలిగేవారు. కానీ మనిషి ఆరోగ్యంగా ఉండాలని కోరుకునే వేళలోనే అనారోగ్యం పాలవుతాడు; జీవించి ఉండాలని కోరుకుంటే మరణిస్తాడు; ధనవంతునిగా ఉండాలని కోరుకుంటే పేదవాడవుతాడు; ప్రభువుగా ఉండాలని కోరుకుంటే సేవకునిగా, సామంతునిగా చేయబడతాడు. ఇదంతా ఎందుకంటే ఇవి అతని సొంతం కావు; వాటిని అతనికి అరువుగా ఇచ్చిన దేవునికి ఇష్టమైనంతవరకే అతడు వాటిని కలిగి ఉండగలడు. కాబట్టి, ఇతరులకు చెందినవాటిని తన సొంతంగా భావించేవాడు ఎంత అవివేకి! వాస్తవానికి అతడు దొంగ, మరణశిక్షకు పాత్రుడు. అందువల్ల, దేవుడు మిమ్మల్ని తన నిర్వాహకునిగా నియమించినందున, జ్ఞానిగా మీరు మంచి నిర్వాహకునివలె ప్రవర్తిస్తూ, అన్నిటినీ మీకు కేవలం అరువుగా ఇచ్చినవాటిగానే కలిగి ఉండాలని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను.

రెండవ విషయం ఏమిటంటే, మీరు పవిత్రమైన, నిజమైన న్యాయాన్ని నిలబెట్టాలి; స్వార్థప్రేమ వల్లగానీ, ముఖస్తుతుల వల్లగానీ, మనుషులను ఏ విధంగానైనా సంతోషపెట్టాలనే కోరిక వల్లగానీ అది చెడిపోనివ్వకండి. మీ అధికారులు డబ్బు కోసం అన్యాయం చేస్తూ, పేదలకు న్యాయాన్ని నిరాకరిస్తుంటే చూసీచూడనట్లు ఉండకండి. బదులుగా, పేదలకు తండ్రిగా ఉంటూ, దేవుడు మీకు ఇచ్చినవాటిని వారికి పంచిపెట్టండి. మీ రాజ్యంలో కనిపించే దోషాలకు శిక్ష విధించబడేలా, సద్గుణానికి గౌరవం లభించేలా చూడండి. ఎందుకంటే ఇవన్నీ చేయడం దైవన్యాయానికి సంబంధించినదే.

మూడవ విషయం ఏమిటంటే, సిలువపై ఉన్న ఆ బోధకుడు మీకు ఇచ్చే బోధనను పాటించడం; మీలో చూడాలని నా ఆత్మ అత్యంతగా కోరుకునేది ఇదే: అంటే, మీరు ఇంతకాలంగా ఎవరితో యుద్ధం చేస్తున్నారో ఆ పొరుగువారిపట్ల ప్రేమ, ఆప్యాయత కలిగి ఉండడం. ఎందుకంటే ఈ ప్రేమ అనే వేరు లేకుండా, మీ ఆత్మ అనే చెట్టు ఫలించదని, ద్వేషంలోనే ఉండిపోతూ, కృప అనే తేమను తనలోకి పీల్చుకోలేక ఎండిపోతుందని మీకు బాగా తెలుసు. అయ్యో, అత్యంత ప్రియమైన తండ్రీ, మధురమైన ఆదిసత్యమైన ప్రభువు మీకు ఇదే బోధిస్తూ, అన్నిటికంటే మిన్నగా దేవుణ్ణి, తనను తాను ప్రేమించుకున్నట్లే తన పొరుగువారిని ప్రేమించాలని మీకు ఆజ్ఞగా ఇచ్చారు. పరమ పవిత్రమైన సిలువ మ్రానుపై వ్రేలాడుతూ ఆయన మీకు ఆదర్శం చూపించారు. యూదులు “సిలువ వేయండి!” అని కేకలు వేసినప్పుడు, ఆయన వినయంతో, మృదువైన స్వరంతో ఇలా మొరపెట్టుకున్నారు: “తండ్రీ, నన్ను సిలువ వేసేవారిని క్షమించు; తాము ఏమి చేస్తున్నారో వారికి తెలియదు.” ఆయన అగాధమైన ప్రేమను చూడండి! ఎందుకంటే ఆయన వారిని క్షమించడమే కాదు, తన తండ్రి ఎదుట వారి తరఫున సమర్థన కూడా చెబుతున్నారు! తనలో పాపవిషం ఏమాత్రం లేని ఆ నీతిమంతుడు, మన అక్రమాలకు విధించిన శిక్షను అన్యాయుల చేతుల్లో భరించడం ఎంత గొప్ప ఆదర్శం, ఎంత గొప్ప బోధన!

ఆహా, తన ఆత్మ గురించి, తన పొరుగువారి గురించి శ్రద్ధ వహించడం కంటే, అన్నీ వ్యర్థమైనవీ గాలిలా గతించిపోయేవీ అయిన ఈ లోక సంపదలను సంపాదించి కాపాడుకోవడానికే ఎక్కువ ప్రాధాన్యమిస్తూ, అపవాది బోధనను, తన అధమ స్వభావాన్ని అనుసరించే మనిషి ఎంతగా సిగ్గుపడాలి! ఎందుకంటే తన పొరుగువారిపట్ల ద్వేషంతో జీవిస్తున్నంతకాలం, అతడు ద్వేషాన్ని తన పక్కనే ఉంచుకుంటాడు; ఆ ద్వేషం అతనిలో దైవప్రేమ లేకుండా చేస్తుంది. నిజంగా అతడు అవివేకి, అంధుడు; ఎందుకంటే తన పొరుగువారిపట్ల ద్వేషమనే కత్తితో తనను తానే చంపుకుంటున్నాడని అతనికి కనిపించడం లేదు.

కాబట్టి సిలువవేయబడిన క్రీస్తును అనుసరించమని, మీ పొరుగువారి రక్షణను ప్రేమించమని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను, అదే నా కోరిక కూడా. తన తండ్రి ఘనత పట్ల, ఆత్మల రక్షణ పట్ల తీవ్రమైన తపనతో శారీరక మరణాన్ని ఎంచుకున్న గొర్రెపిల్లను మీరు అనుసరిస్తున్నారని అలా నిరూపించండి. నా ప్రభువా, మీరు కూడా అలాగే చేయండి! మీ లౌకిక సంపదలో కొంత కోల్పోయినా చింతించకండి; మీ సోదరునితో ఆత్మపూర్వకంగా సమాధానపడగలిగితే, ఆ నష్టమే మీకు లాభమవుతుంది. ఈ యుద్ధం వల్ల ఎంతగా ఆత్మలు, శరీరాలు నాశనమయ్యాయో, ఎంతమంది మఠవాసులు, స్త్రీలు, పిల్లలు గాయపడి, దేశబహిష్కరణకు గురయ్యారో ఆలోచిస్తే, ఇందుకోసం లౌకిక వస్తువులనే కాక, సాధ్యమైతే ప్రాణాన్నే అర్పించడానికి కూడా మీరు సిద్ధంగా లేకపోవడం నాకు ఆశ్చర్యంగా ఉంది. ఇక చాలు, సిలువవేయబడిన క్రీస్తు ప్రేమను బట్టి వేడుకుంటున్నాను! మీరు చేయగలిగింది చేయకపోతే, ఎంత గొప్ప హానికి కారణమవుతారో ఆలోచించడం లేదా? క్రైస్తవులకూ హాని, అవిశ్వాసులకూ హాని. ఎందుకంటే మీ కలహం పవిత్ర క్రూసేడు యుద్ధపు రహస్య కార్యానికి అడ్డుపడింది, ఇప్పటికీ అడ్డుపడుతూనే ఉంది. ఇది తప్ప మరే హానీ జరగకపోయినా, మనం దైవతీర్పును ఎదురుచూడవలసిందేనని నాకు అనిపిస్తుంది. ఇంతటి గొప్ప హానిని కలిగించేవారిగా, పవిత్ర భూమిని తిరిగి పొందడం, దేవుని కుమారుని రక్తంలో పాలుపొందని ఆ దయనీయమైన దుర్భర స్థితిలోని ఆత్మలను తిరిగి పొందడం వంటి ఇంతటి గొప్ప మేలుకు అడ్డుపడేవారిగా ఇక ఉండవద్దని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను. ఇందుకు మీరూ, ఇతర క్రైస్తవ పాలకులూ సిగ్గుపడాలి: ఎందుకంటే శత్రువును వదిలిపెట్టి, సొంత సోదరునిపైనే యుద్ధం చేయడం, తాను కోల్పోయిన ఆస్తిని తిరిగి సంపాదించుకోవాలని కాక మరొకరి ఆస్తిని లాక్కోవాలని కోరుకోవడం మనుషుల దృష్టిలో ఎంతో అవమానకరం, దేవుని దృష్టిలో అసహ్యకరం. ఇటువంటి మూర్ఖత్వం, అంధత్వం ఇక చాలు! ఈ శాంతిని నెలకొల్పడంలో ఇక ఆలస్యం చేయవద్దని సిలువవేయబడిన క్రీస్తు తరఫున మీకు చెబుతున్నాను. శాంతిని నెలకొల్పి, మీ యుద్ధప్రయత్నాలన్నిటినీ అవిశ్వాసులవైపు మళ్లించండి. పరమ పవిత్ర సిలువ పతాకాన్ని ప్రోత్సహించి, పైకెత్తడానికి సహాయపడండి. మరణ సమయంలో దేవుడు దీనిని మీ నుంచీ, ఇతరుల నుంచీ కోరుతాడు; అలాగే ఇంతవరకు జరిగిన, ప్రతిరోజూ జరుగుతున్న ఇటువంటి అజ్ఞానానికి, నిర్లక్ష్యానికి కూడా మీ నుండి లెక్క అడుగుతాడు. సిలువవేయబడిన క్రీస్తు ప్రేమ కొరకూ, మీ సొంత మేలు కొరకూ, మనకు మిగిలి ఉన్న ఈ కొద్ది సమయంలో ఇక నిద్రపోకండి: ఎందుకంటే సమయం తక్కువగా ఉంది; మీరు మరణించవలసి ఉంది, అది ఎప్పుడో మీకు తెలియదు.

ఈ పవిత్ర సిలువను అనుసరించాలనే, మీ పొరుగువారితో సమాధానపడాలనే పవిత్ర వాంఛాగ్ని మీలో మరింత ప్రజ్వరిల్లుగాక! ఈ విధంగా మీరు సిలువపై వధించబడి, విడిచిపెట్టబడిన గొర్రెపిల్ల మార్గాన్ని, బోధను అనుసరిస్తారు; ఆజ్ఞలను పాటిస్తారు. మీకు జరిగిన హానిని సహనంతో భరించడం ద్వారా ఆ మార్గాన్ని అనుసరిస్తారు; మీ పొరుగువారితో సమాధానపడడం ద్వారా ఆ బోధను అనుసరిస్తారు; పవిత్రమైన, మధురమైన క్రూసేడు యుద్ధంలో పరమ పవిత్ర సిలువను అనుసరించడం ద్వారా దేవుని ప్రేమను వ్యక్తపరుస్తూ ఆ ప్రేమను అనుసరిస్తారు. ఈ విషయానికి వస్తే, మీ సోదరులైన మెస్సెర్, ఆంజూ ప్రభువు, క్రీస్తు ప్రేమ కొరకు ఈ పవిత్ర కార్యపు శ్రమను స్వీకరిస్తారని నేను భావిస్తున్నాను. ఇంత మధురమైన, పవిత్రమైన రహస్య కార్యం మీ కారణంగా నెరవేరకుండా మిగిలిపోతే, మిమ్మల్ని మీరు నిందించుకోవడానికి కారణం ఉంటుంది. ఇప్పుడు ఈ విధంగా మీరు సిలువవేయబడిన క్రీస్తు అడుగుజాడల్లో నడుస్తారు; దేవుని చిత్తాన్ని, నా కోరికను, ఆయన ఆజ్ఞలను నెరవేరుస్తారు. దేవుని పవిత్ర ఆజ్ఞలను మీరు పాటించడం చూడాలని కోరుతున్నానని మీకు చెప్పాను కదా. ఇక ఎక్కువ చెప్పను. నా సాహసాన్ని క్షమించండి. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.       పైకి

ఫ్లోరెన్స్‌కు లేఖలు

ఫ్లోరెన్స్ ప్రజలు కతరీనాతో చెలగాటమాడారు. ఆ చతురులు, తాము సేవలను స్వీకరించిన మిత్రులలో ఒకరికంటే ఎక్కువమందితో అలా చెలగాటమాడినట్లు చరిత్ర చూపిస్తుంది. వారు ఆమెతో వ్యవహరించిన తీరు బ్రౌనింగ్ రచించిన _లూరియా_లోని పరిస్థితిని బలంగా గుర్తుచేస్తుంది. తరువాత పంపించబోయే అధికారిక రాయబార బృందానికి ముందుగా, పైకి మాత్రం పూర్తి అధికారాలతో పంపబడిన కతరీనా, చర్చలలో తన వంతు బాధ్యతను వేగంగా, వివేకంతో, సంపూర్ణ విజయంతో నిర్వహించింది. ఈ పరిస్థితిని చూసి ఎవరూ ఆశ్చర్యపడినట్లు కనిపించకపోవడం, మధ్యయుగాల చివరి దశలో అటువంటి సంప్రదాయేతర ప్రజాస్వామ్యమూ, ఆధ్యాత్మిక విలువల పట్ల సహజమైన గౌరవమూ ఎంతగా ఉండేవో చూపిస్తుంది. సాధారణ వర్తకుల కుమార్తెగా, తన తండ్రి ఇంటిలో ప్రశాంతంగా జీవితం గడిపిన ఒక యువతిని, ఒక శక్తివంతమైన గణతంత్రం పాపుగారి ఆస్థానానికి తన ప్రతినిధిగా పంపడం ఎంతో సహజమని భావించినట్లు కనిపిస్తుంది. గ్రెగొరీ, పశ్చాత్తాపంతో కూడిన గౌరవభావంతో కతరీనాతో మెలిగారు. ఆమె వచ్చిన మూడవ రోజున, పూర్తిస్థాయి కర్దినాళ్ల సభలో శాంతి కోసం వాదిస్తూ ప్రసంగించింది. దాని ఫలితాన్ని ఆమె ఈ లేఖలో నమోదు చేసింది: పాపుగారు ఆ వ్యవహారమంతటినీ ఆమె చేతుల్లో పెట్టారు. ప్రత్యర్థులైన ఆ రెండు శక్తుల మధ్య సయోధ్యకు సంబంధించిన నిబంధనలను నిర్ణయించే బాధ్యత ఆ యువ డొమినికన్ సన్యాసినికే అప్పగించబడింది.

ఇప్పుడు అంతా ఫ్లోరెన్స్ రాయబారుల రాకపై ఆధారపడి ఉంది; కానీ ఆ పెద్దమనుషులు రానేలేదు. మరోవైపు, ఫ్లోరెన్స్ తన ధిక్కార ధోరణిని కొనసాగిస్తూనే ఉంది. ఇది పోపుగారికీ కతరీనకూ జరిగిన అవమానమని స్పష్టమైంది. అవిన్యోన్‌లోని వారు హేళన చేశారు, భుజాలెగరేశారు, చివరకు ఎగతాళి చేశారు. ఆమె మిత్రులు ఆమెను మోసగించారనే సత్యాన్ని గ్రెగొరీ కతరీనకు మృదువుగా చెప్పారు. ఆమె ఎదుర్కొన్నదానికంటే ఎక్కువ అవమానకరమైన పరిస్థితులను ఊహించడం కూడా కష్టమే.

తరువాత వచ్చే ఈ ధైర్యవంతమైన లేఖను ఆమె అక్కడికి చేరిన పది రోజుల తరువాత వ్రాశారు. ఎప్పటిలాగే ఆమె ఏ సంకోచమూ లేకుండా మాట్లాడుతున్నారు. అయితే, “మీరు నాకు ఎంతో సిగ్గునూ నిందనూ తెచ్చిపెట్టవచ్చు. ఎందుకంటే నేను పోపుగారికి ఒకటి చెప్పి మీకు మరొకటి చెబితే, దానివల్ల సిగ్గూ అయోమయమూ తప్ప మరేమీ కలగవు” అనే నెమ్మదైన ప్రకటనకు మించి, ఈ లేఖలో వ్యక్తిగత మందలింపు ఒక్క మాట కూడా లేకపోవడం గమనించదగినది. చివరకు రాయబారులు వచ్చినప్పుడు కూడా ఆమెకు పెద్దగా ఊరట కలగలేదు; ఎందుకంటే వారు కతరీనతో చర్చించడానికి నిరాకరించారు. వారు వచ్చిన తరువాత ఫ్లోరెన్స్‌లోని తన ఆత్మీయ వ్యక్తికి వ్రాసిన రెండవ లేఖలో ఆమె పరిస్థితిని నిర్మొహమాటంగా, హుందాగా వివరించారు. అయినా, అందులో వ్యక్తిగతమైన చేదు భావాలకు తావివ్వకపోవడం విశేషం. ఈ పరీక్షా సమయంలో, తాను పాటుపడుతున్న లక్ష్యం నెరవేరలేదనే దుఃఖం తప్ప, అంతకంటే అల్పమైన భావమేదీ ఆమె మనస్సులో ఉన్నట్లు కనిపించదు.       పైకి

ఎవరి అభ్యర్థనపై ఈ పునీతురాలు పోపు గ్రెగొరీ XI వద్దకు వెళ్లారో, ఫ్లోరెన్స్ నగర పాలకసంఘం యుద్ధ వ్యవహారాల కోసం ఎన్నుకున్న ఆ ఎనిమిది మందికి

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

క్రీస్తు యేసునందు అత్యంత ప్రియమైన తండ్రులారా, సోదరులారా: యేసుక్రీస్తు సేవకుల సేవకురాలినీ దాసురాలినీ అయిన కతరీన అనే నేను, ఆయన అమూల్య రక్తమునందు మీకు వ్రాస్తున్నాను. మీరు మీ తండ్రికి నిజమైన కుమారులుగా, వినయవిధేయతలు గలవారిగా ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను. మీరు ఎన్నడూ వెనుదిరగకుండా, మీ తండ్రికి చేసిన అన్యాయం గురించి నిజమైన దుఃఖాన్నీ మనోవేదననూ అనుభవించాలి. ఎందుకంటే అన్యాయం చేసినవారు, తాము చేసిన అన్యాయాన్ని పశ్చాత్తాప దుఃఖంతో అధిగమించకపోతే, కారుణ్యాన్ని పొందడానికి అర్హులు కారు. మీ హృదయాలను నిజంగా తగ్గించుకోమని నేను మిమ్మల్ని పిలుస్తున్నాను. మీరు మీ తండ్రి బాహువులలోకి స్వీకరించబడాలని కోరుకుంటే, వెనక్కి చూడకుండా ముందుకు సాగండి; మీరు చేయడం ప్రారంభించిన పవిత్ర సంకల్పాలను కొనసాగిస్తూ, వాటిలో రోజురోజుకూ మరింత దృఢపడండి. చనిపోయిన కుమారులవలె మీరు జీవాన్ని అడగండి; నిజంగా మిమ్మల్ని మీరు తగ్గించుకొని, మీ తప్పులను అంగీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉంటే, దేవుని మంచితనంవల్ల మీరు ఆ జీవాన్ని పొందుతారని నేను ఆశిస్తున్నాను.

కానీ, మీరు మతాధికారులపై పన్ను విధించారని ఈ ప్రాంతాల్లో చెప్పుకుంటున్నది నిజమైతే, మీ పట్ల నాకు తీవ్రమైన అభ్యంతరం ఉంది. అలా అయితే, రెండు కారణాలవల్ల అది చాలా గొప్ప చెడు. మొదటిది, దానివల్ల మీరు దేవునికి అన్యాయం చేస్తున్నారు; ఎందుకంటే మంచి మనస్సాక్షితో మీరు అలా చేయలేరు. అయితే మీరు మీ మనస్సాక్షినీ, మంచిదైన ప్రతిదాన్నీ కోల్పోతున్నట్లు నాకు అనిపిస్తోంది. గాలిలా గతించిపోయే ఇంద్రియ సంబంధమైన తాత్కాలిక విషయాలను తప్ప మరి దేనినీ మీరు పట్టించుకోవడం లేదనిపిస్తోంది. మనం మర్త్యులమనీ, తప్పక చనిపోవాలనీ, అది ఎప్పుడో మనకు తెలియదనీ మీరు గ్రహించడం లేదా? కాబట్టి కృపాజీవితాన్ని పారవేసుకొని, తమపై తామే మరణాన్ని తెచ్చుకోవడం గొప్ప మూర్ఖత్వం. మీరు ఇకపై అలా చేయకూడదని నేను కోరుతున్నాను. ఎందుకంటే అలా చేస్తే మీరు వెనుదిరుగుతున్నట్లే. ప్రారంభించినవారు కాదు, అంతం వరకు నిలకడగా ఉండేవారే మహిమకు అర్హులని మీకు తెలుసు. అందువల్ల నేను మీకు చెప్పేదేమంటే, పవిత్ర సభ పరిచారకులనూ యాజకులనూ ఇకపై అవమానించకుండా, నొప్పించకుండా, వినయంలో నిలకడగా ఉంటే తప్ప మీరు ఆచరణలో నిలిచే శాంతిని ఎన్నటికీ పొందలేరు.

హానికరమైనదీ చెడ్డదీ అని నేను మీకు చెబుతున్న మరో విషయం ఇదే. ఎందుకంటే దేవునికి అన్యాయం చేయడంవల్ల కలిగే చెడు గురించి నేను చెప్పినదానికి తోడు, ఇటువంటి చర్య మీ శాంతిని నాశనం చేస్తుందని కూడా మీకు చెబుతున్నాను. పరిశుద్ధ పితకు ఇది తెలిస్తే, మీపై ఆయనకు మరింత ఆగ్రహం కలుగుతుంది.

శాంతి కోసం కృషిచేస్తూ, దానిని ఎంతో ఆతురతతో కోరుకుంటున్న కొందరు కార్డినళ్లు చెప్పినది ఇదే. ఇప్పుడు ఈ వార్త విని వారు ఇలా అంటున్నారు: “ఫ్లోరెన్స్ ప్రజలు శాంతి నెలకొనాలని కోరుకుంటున్నారనేది నిజమనిపించడం లేదు. అది నిజమైతే, పరిశుద్ధ పిత చిత్తానికీ పవిత్ర సభ ఆచారాలకూ విరుద్ధమైన అతి చిన్న పనిని కూడా చేయకుండా జాగ్రత్తపడేవారు.” భూమిపై ఉన్న మధుర క్రీస్తు స్వయంగా ఈ మాటలూ ఇటువంటి మాటలూ అనవచ్చని నేను నమ్ముతున్నాను. ఆయన అలా అంటే, అలా అనడానికి ఆయనకు ఎంతో సముచితమైన కారణం ఉంది.

అత్యంత ప్రియమైన తండ్రులారా, పవిత్రాత్మ కృపకు అడ్డుపడాలని నిర్ణయించుకోవద్దని నేను మీకు చెబుతున్నాను, మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను. మీ పుణ్యార్హతలవల్ల కాదు, తన కరుణవల్లనే ఆయన ఆ కృపను మీకు ఇవ్వడానికి సుముఖంగా ఉన్నారు. మీరు నాకు ఎంతో సిగ్గునూ నిందనూ తెచ్చిపెట్టవచ్చు. ఎందుకంటే నేను పరిశుద్ధ పితకు ఒకటి చెప్పి, మీరు మరొకటి చేస్తే, దానివల్ల సిగ్గూ అయోమయమూ తప్ప మరేమీ కలగవు. ఇకపై అలా జరగకూడదని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను. అంతేకాదు, మీరు కోరుకునేది యుద్ధం కాదనీ, శాంతి అనీ మాటల్లోనూ చేతల్లోనూ చూపించడానికి కృషిచేయండి.

నేను పరిశుద్ధ పితతో మాట్లాడాను. దేవుని మంచితనంవల్ల, తన సొంత మంచితనంవల్ల ఆయన నా మాటలను దయతో విన్నారు; శాంతిపట్ల తనకు గాఢమైన ప్రేమ ఉందని చూపించారు. ఒక మంచి తండ్రి, కుమారుడు తనకు చేసిన అన్యాయం కంటే, అతనికి సంపూర్ణంగా కనికరం చూపేందుకు వీలుగా అతడు వినయవంతుడయ్యాడా అన్నదానికే ఎక్కువ ప్రాధాన్యమిస్తాడు కదా; ఆయన కూడా అలాగే ప్రవర్తించారు. ఆయన అనుభవించిన ఆ ప్రత్యేక ఆనందాన్ని నా నాలుక వర్ణించలేదు. నేను ఆయనతో చాలాసేపు చర్చించిన తరువాత, మా సంభాషణ ముగింపులో ఆయన ఇలా అన్నారు: మీ పరిస్థితి నేను ఆయనకు వివరించినట్లే ఉంటే, మిమ్మల్ని కుమారులుగా స్వీకరించడానికీ, నాకు ఏది అత్యుత్తమమని తోస్తే అది చేయడానికీ తాను సిద్ధంగా ఉన్నానని. ఇక్కడ నేను అంతకుమించి చెప్పను. మీ రాయబారులు వచ్చేవరకు పరిశుద్ధ పితకు మరే జవాబూ ఇవ్వకూడదని నాకు అనిపిస్తోంది. వారు ఇంకా ఇక్కడికి రాకపోవడం నాకు ఆశ్చర్యంగా ఉంది. వారు వచ్చినప్పుడు నేను వారితో మాట్లాడతాను; ఆ తరువాత పరిశుద్ధ పితతో మాట్లాడతాను. పరిస్థితులు ఎలా ఉన్నాయో చూసి మీకు వ్రాస్తాను. కానీ మీరు మీ పన్నులతోనూ, అల్పమైన చేష్టలతోనూ విత్తినదంతా పాడుచేస్తున్నారు. సిలువవేయబడిన క్రీస్తుపై ప్రేమకోసం, మీ సొంత మేలుకోసం ఇక అలా చేయకండి. నేను ఇంకేమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.

అవిన్యోన్‌లో, 1376 జూన్ 28వ రోజున ఇవ్వబడినది.       పైకి

ఫ్లోరెన్స్‌లోని బుయోనాక్కోర్సో ది లాపోకు — పునీతురాలు అవిన్యోన్‌లో ఉన్నప్పుడు వ్రాసినది

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసుక్రీస్తులో అత్యంత ప్రియమైన సోదరా: యేసుక్రీస్తు సేవకులకు దాసురాలినీ బానిసనూ అయిన కతరీన అనే నేను, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు వ్రాస్తున్నాను. మీరూ, మీ తోటి ప్రభువులూ ఆయన అతి మధురమైన రక్తంలో మీ హృదయాలకు, ఆత్మలకు శాంతిని చేకూర్చుకోవడం చూడాలనే కోరికతో వ్రాస్తున్నాను. ఆ రక్తంలో ద్వేషమంతా, యుద్ధమంతా చల్లారిపోతాయి; మానవ గర్వమంతా అణగిపోతుంది. ఎందుకంటే, ఆ రక్తంలో మానవుడు, దేవుడు మన మానవ స్వభావాన్ని స్వీకరించి తన స్థాయికి దిగివచ్చి తనను తాను తగ్గించుకోవడాన్ని చూస్తాడు. ఆయన స్వీకరించిన ఆ మానవ దేహం గాయపరచబడి, మేకులతో సిలువకు బిగించబడింది. అలా, సిలువవేయబడిన క్రీస్తు దేహపు గాయాలనుండి రక్తం ప్రవహిస్తూ మనపై కుమ్మరించబడుతుంది; ఆ రక్తమే పవిత్ర సభ పరిచారకుల ద్వారా మనకు అందించబడుతుంది. క్రీస్తు వధువు మీకు ఇచ్చే ఈ రక్తనిధిని స్వీకరించమని సిలువవేయబడిన క్రీస్తు ప్రేమనుబట్టి మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను. సమాధానపడండి, ఆ రక్తంలో ఆమెతో సమాధానపడండి; ఆమెకు విరోధంగా మీరు చేసిన పాపాలను, అపరాధాలను గుర్తించండి. ఎందుకంటే, తమ పాపాన్ని గుర్తించి, దానిని గుర్తించినట్లు తమ చేతల ద్వారా చూపి, తమను తాము తగ్గించుకునేవారు ఎల్లప్పుడూ కనికరాన్ని పొందుతారు. కానీ కేవలం మాటలలోనే పశ్చాత్తాపం చూపి, చేతలలో ముందుకు సాగనివారికి అది ఎన్నడూ లభించదు. నేను ఈ మాట మీ గురించి అన్నదానికంటే, ఈ తప్పులో పడగల ఇతరుల గురించి ఎక్కువగా చెబుతున్నాను.

అయ్యో, అయ్యో, ప్రియమైన సోదరా! శాంతి కోసం పరిశుద్ధ పితను వేడుకోవడంలో అనుసరిస్తూ వచ్చిన పద్ధతులను చూసి నేను దుఃఖిస్తున్నాను. ఎందుకంటే చేతలకంటే మాటలే ఎక్కువగా కనిపించాయి. నేను ఇలా ఎందుకు చెబుతున్నానంటే, నేను అక్కడికి వచ్చి మీ సమక్షంలోను, మీ ప్రభువుల సమక్షంలోను ఉన్నప్పుడు, వారు తమ తప్పుకు పశ్చాత్తాపపడి, తమను తాము తగ్గించుకొని పరిశుద్ధ పిత దయను వేడుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నట్లు వారి మాటలనుబట్టి అనిపించింది. నేను వారితో, “అయ్యలారా, చూడండి, మీరు చేతల్లోను మాటల్లోను సాధ్యమైనంత వినయాన్ని చూపాలని ఉద్దేశించి, చనిపోయిన పిల్లలవలె మిమ్మల్ని మీ తండ్రికి నేను సమర్పించాలని కోరుకుంటే, ఈ విషయంలో మీరు కోరినంత శ్రమ పడతాను; లేకపోతే నేను అక్కడికి వెళ్లను” అని చెప్పినప్పుడు, వారు అందుకు సమ్మతమని నాకు బదులిచ్చారు. అయ్యో, అయ్యో! ప్రియమైన సోదరులారా, మీరు ప్రవేశించవలసిన మార్గం, ద్వారం ఇదే; మరొకటి లేదు. మాటల్లోలాగే చేతల్లోనూ ఈ మార్గాన్ని అనుసరించి ఉంటే, ఎవ్వరూ ఎన్నడూ పొందనంత మహిమాన్వితమైన శాంతిని మీరు పొంది ఉండేవారు. నేను కారణం లేకుండా ఈ మాట చెప్పడం లేదు; పరిశుద్ధ పిత మనోభావం ఎలా ఉండేదో నాకు తెలుసు. కానీ మనం ఆ మార్గాన్ని విడిచిపెట్టి, లోకపు కపటమైన పద్ధతులను అనుసరిస్తూ, అంతకుముందు మన మాటలు సూచించినదానికి భిన్నంగా ప్రవర్తించడం మొదలుపెట్టినందున, పరిశుద్ధ పితకు శాంతికి బదులు మరింత కలత చెందడానికి కారణం కలిగింది. ఎందుకంటే మీ రాయబారులు ఈ ప్రాంతాలకు వచ్చినప్పుడు, దేవుని సేవకులు వారికి చూపించిన సరైన మార్గంలో వారు నిలిచి ఉండలేదు. మీరు మీ సొంత మార్గాల్లోనే కొనసాగారు. వారితో సంప్రదించే అవకాశం నాకు ఎన్నడూ కలగలేదు. మనం అన్ని విషయాల గురించీ కలిసి సంప్రదించేందుకు అధికారపత్రం కావాలని నేను అడిగినప్పుడు, అలా సంప్రదించేలా వారికి ఆదేశిస్తామని మీరు నాకు చెప్పారు. అప్పుడు మీరు, “దేవుని సేవకుల చేతులమీదుగా తప్ప మరెవరి చేతులమీదుగా ఈ కార్యం నెరవేరుతుందని మేము నమ్మడం లేదు” అన్నారు. కానీ జరిగినది అందుకు పూర్తి విరుద్ధం. మన తప్పులను మనం ఇంకా నిజంగా గుర్తించకపోవడమే వీటన్నిటికీ కారణం. ఆ వినయపూర్వకమైన మాటలు ప్రేమ, సద్గుణాల నిజమైన ప్రేరణనుంచి కాక, భయం, వ్యూహం నుంచే ఎక్కువగా వచ్చాయని నాకు అనిపిస్తోంది. ఎందుకంటే చేసిన తప్పును నిజంగా గుర్తించి ఉంటే, మాటలకు తగినట్లుగా చేతలు ఉండేవి; మీ అవసరాలను, పరిశుద్ధ పితనుంచి మీరు కోరుకున్నవాటిని దేవుని నిజమైన సేవకుల చేతులకు నమ్మకంతో అప్పగించి ఉండేవారు. వారు మీ వ్యవహారాలను, పరిశుద్ధ పిత వ్యవహారాలను చక్కబెట్టి, మీ మధ్య మంచి అవగాహన కుదిరేలా చేసి ఉండేవారు. మీరు అలా చేయలేదు; అందువల్ల దేవునికి జరిగిన అపరాధాన్ని బట్టి, మనకు కలిగిన నష్టాన్ని బట్టి నాకు ఎంతో మనోవేదన కలిగింది.

కానీ మీ మొండితనం వల్ల, మీ నిర్ణయాన్ని గట్టిగా పట్టుకొని ఉండటం వల్ల ఎలాంటి కీడు, ఎంతటి గొప్ప దురదృష్టాలు కలుగుతున్నాయో మీరు చూడటం లేదు! అయ్యో, అయ్యో! గర్వమనే బంధం నుంచి మిమ్మల్ని మీరు విడిపించుకొని, వినయమూర్తియైన గొర్రెపిల్లతో మిమ్మల్ని మీరు బంధించుకోండి; ఆయన ప్రతినిధిని తృణీకరించకండి, ఎదిరించకండి. ఇకపై ఇలా చేయకండి! సిలువవేయబడిన క్రీస్తు ప్రేమను బట్టి వేడుకుంటున్నాను! ఆయన రక్తాన్ని చులకనగా చూడకండి! గతంలో చేయనిదాన్ని ఇప్పుడైనా చేయండి. పరిశుద్ధ పిత కోరినది చేయడానికి చాలా కష్టమైనదిగా, అసాధ్యమైనదిగా మీకు అనిపించినా, ఆయనపట్ల చేదుభావాన్ని గానీ తృణీకారాన్ని గానీ పెంచుకోకండి. అయినప్పటికీ, మీకు సాధ్యమైనదాన్ని తప్ప ఆయన మరేదీ కోరరు. అయితే, తన కుమారుడు తప్పు చేసినప్పుడు కొట్టే నిజమైన తండ్రిలా ఆయన ప్రవర్తిస్తున్నారు. ఆ కుమారుడు వినయాన్ని అలవరచుకొని, తన తప్పును గుర్తించేలా చేయడానికి తండ్రి అతనిని చాలా కఠినంగా మందలిస్తాడు. నిజమైన కుమారుడు తన తండ్రిపై కోపం పెంచుకోడు; ఎందుకంటే తండ్రి ఏది చేసినా తనపై ప్రేమతోనే చేస్తున్నాడని అతడు గ్రహిస్తాడు. అందువల్ల తండ్రి అతనిని ఎంతగా దూరంగా పంపితే, అతడు అంతగా తిరిగి తండ్రి దగ్గరకు వస్తూ, ఎల్లప్పుడూ దయను వేడుకుంటాడు. కాబట్టి సిలువవేయబడిన క్రీస్తు తరఫున నేను మీతో చెప్పేదేమిటంటే, మన తండ్రియైన భూమిపై క్రీస్తు మిమ్మల్ని ఎన్నిసార్లు తిరస్కరించినా, అన్నిసార్లూ మీరు ఆయన దగ్గరకే పరుగెత్తాలి. ఆయన తనకు ఇష్టమైనట్లు చేయనివ్వండి, ఎందుకంటే ఆయన చేస్తున్నది సరైనదే.

ఇదిగో, ఇప్పుడు ఆయన తన వధువు వద్దకు వస్తున్నారు, అంటే పునీత పేతురు, పునీత పౌలు పీఠాన్ని అధిష్ఠించడానికి వస్తున్నారు. మీరు ప్రారంభించిన పవిత్ర సూత్రాన్ని అనుసరిస్తూ, నిజమైన హృదయవినయంతో, మీ పాపాలను విడిచి జీవితాన్ని సరిదిద్దుకొని, వెంటనే ఆయన దగ్గరకు పరుగెత్తండి. అలా చేస్తే, మీరు ఆధ్యాత్మికంగాను శారీరకంగాను శాంతిని పొందుతారు. మీరు మరే విధంగా ప్రవర్తించినా, మనకు కలగబోయేన్ని కష్టాలు మన పూర్వీకులకు ఎన్నడూ కలగలేదు; ఎందుకంటే మనమే దేవుని ఉగ్రతను మనపైకి తెచ్చుకుంటాము, గొర్రెపిల్ల రక్తంలో పాలుపొందలేము.

ఇక నేను మరేమీ చెప్పను. పరిశుద్ధ పిత ఇప్పుడు రోములో ఉండబోతున్నారు గనుక, మీకు సాధ్యమైనంత త్వరగా కార్యోన్ముఖులు కండి. దేవుని గౌరవం కోసం, మీ శాంతి కోసం, ఈ అడ్డంకి తొలగిపోవాలని నా చేతనైనదంతా చేశాను; మరణించే వరకు చేస్తూనే ఉంటాను. ఎందుకంటే ఇది పవిత్రమైన, మధురమైన క్రూసు యుద్ధానికి ఆటంకంగా ఉంది. దీనివల్ల మరే కీడూ కలగకపోయినా, మనం వెయ్యి నరకాలకు పాత్రులమే. మన మధుర యేసుక్రీస్తులో ఓదార్పు పొందండి. ఎందుకంటే మీరు నడవవలసిన మార్గంలో నిలిచి ఉంటే, ఆయన మంచితనం వల్ల మీకు సుస్థిరమైన శాంతి లభిస్తుందని నేను ఆశిస్తున్నాను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ.       పైకి

గ్రెగొరీ XI గారికి

గ్రెగరీకి, ఫ్లోరెన్సు ప్రజలకు మధ్య సయోధ్య కుదిర్చే ప్రయత్నం ఆ ప్రజల తప్పిదం వల్లనే విఫలమైంది. అవమానంతో గానీ వైఫల్యంతో గానీ కృంగిపోవడానికి బదులు, కతరీన తన హృదయానికి మరింత ప్రియమైన లక్ష్యమైన పోపుగారు రోముకు తిరిగి రావడం కోసం కొత్త ఉత్సాహంతో కృషి చేయసాగింది. ఆయన సున్నిత మనస్సుపై ఆమె సంపాదించిన పట్టు త్వరలోనే అందరికీ స్పష్టమైంది; అది గ్రహించిన వెంటనే దానికి వ్యతిరేకమైన ప్రభావాలను ప్రయోగించడం మొదలైంది. సియెనాకు చెందిన ఈ మహిళ ఒక్కతే కాదు, ఇతరులూ ఉత్తరాలు రాయగలరు. గ్రెగరీ మూఢనమ్మకాలు గలవారనీ, పవిత్ర మూర్ఖుల ప్రభావానికి లోనయ్యేవారనీ తేలినప్పుడు, ఐరోపాలో పారవశ్య అనుభవాలు పొందేవారికి కొదవేముంది! కతరీన ఇచ్చిన ఈ జవాబును బట్టి స్పష్టమవుతున్నట్లుగా, పోపుగారికి పేరు లేని ఒక లేఖ అందింది. అది దేవుని మనిషి నుంచి వచ్చినట్లు చాకచక్యంగా రూపొందించబడింది. ఆయనకు తన కుటుంబంపై ఉన్న ప్రేమను, స్వభావంలోని పిరికితనాన్ని అందరూ ఎరిగినందున, వాటిని ఆసరాగా చేసుకుని, రోముకు తిరిగి రావడానికి సాహసిస్తే ఆయనకు విషం పెట్టవచ్చని ఆ లేఖ హెచ్చరించింది. ఆ లేఖ పోపుగారి ఆస్థానం నుంచే వచ్చిన నకిలీ లేఖ అని కతరీన చేసిన ఊహ సరైనదో కాదో మనకు తెలియదు. అయితే, భూమిపై సాత్వికులైనవారు ఎంత కటువుగా పరిహసించగలరో చూపించే జవాబుకు అది కారణమైంది కాబట్టే ఈ సంఘటన ఇప్పుడు మనకు ముఖ్యంగా ఆసక్తికరం. పేరు వెల్లడించని ఆ లేఖకుడి బలహీనతను కతరీన నిశితంగా బయటపెట్టిన తీరు ఆమెలోని ఒక కొత్త కోణాన్ని చూపిస్తుంది. సౌమ్యుల తిరస్కారం భయంకరమైనది. “దీన్ని రాసినవాడికి తన పని అంత బాగా తెలిసినట్లు నాకు అనిపించడం లేదు; అతడు బడికి వెళ్లి నేర్చుకోవాలి” అని ఆమె రాస్తుంది. ఆ తరువాత ఆమె చేసిన విశ్లేషణ ఎంత నమ్మదగినదంటే, ఇచ్చిన ప్రబోధం ఎంత ఉత్తేజకరమైనదంటే, ఊగిసలాడే గ్రెగరీ కూడా స్థిరనిర్ణయం తీసుకునే శక్తిని మళ్లీ పొంది ఉండాలి. ఒక పునీతురాలికి అనుమతించదగినంత మేరకు కతరీన ఆయన పట్లా, ఆ పరిస్థితి పట్లా అసహనానికి దగ్గరగా ఉన్నట్లు ఆ లేఖలో అనిపిస్తుంది. ఆ లేఖ రాసినవాడు ఆయనను పిరికివానిలాగో, భయపడిన చిన్నబిడ్డలాగో చూస్తున్నాడని ఆమె నిర్మొహమాటంగా చెప్పినప్పుడు, గ్రెగరీకి ఆమె మాటల కాటు తగిలే ఉంటుంది. దానికి ఆమె తన తరఫున ఇలా చేర్చింది: “సిలువ వేయబడిన క్రీస్తు పేరిట మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను: ఇకపై భయపడే చిన్నబిడ్డలా ఉండకండి; ధైర్యవంతుడిగా ఉండండి. మీ నోరు తెరిచి, తీపి కోసం చేదును మింగండి.” బలహీన స్వభావం గల వ్యక్తిని అతనిలోని మేలైన స్వభావానికి నిబద్ధుడిగా నిలిపి ఉంచగలవారు ఎవరైనా ఉంటే, అది ఈ మహిళే. ఎందుకంటే ఆమెకు ఉన్న జీవశక్తి శతాబ్దాలు గడిచినా ఆమె మాటల ద్వారా ఇప్పటికీ స్పందిస్తూనే ఉంది.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసుక్రీస్తులో అత్యంత పవిత్రులైన, పూజ్యులైన ప్రియ పితా: యేసుక్రీస్తు సేవకులకు సేవకురాలిని, దాసురాలిని అయిన మీ దీనమైన, అయోగ్యమైన కుమార్తె కతరీన, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీ పరిశుద్ధతకు రాస్తున్నాను. ఎటువంటి ఎదురుగాలి గానీ, అపవాది గానీ, ఏ సృష్టిప్రాణి గానీ మిమ్మల్ని అడ్డుకోలేనంత దృఢంగా, పట్టుదలతో మీరు మీ పవిత్ర నిర్ణయానికి కట్టుబడి ఉండాలని చూడాలన్నదే నా కోరిక. ఎందుకంటే మన రక్షకుడు తన పవిత్ర సువార్తలో చెప్పినట్లు, మీ శత్రువులు గొర్రె చర్మాలు కప్పుకుని, గొర్రెపిల్లల్లా కనిపిస్తూ రావడానికి సిద్ధంగా ఉన్నట్లు అనిపిస్తోంది; కానీ వారు చీల్చి మింగే తోడేళ్లు. అలాంటివారి విషయంలో మనం అప్రమత్తంగా ఉండాలని మన రక్షకుడు చెబుతున్నాడు. ప్రియ పితా, వారు లేఖల ద్వారా మిమ్మల్ని సమీపించడం మొదలుపెట్టినట్లున్నారు. లేఖ రాయడమే కాక, దాని రచయిత రాబోతున్నాడని కూడా మీకు తెలియజేస్తున్నారు; మీకు తెలియని వేళ అతడు మీ గుమ్మం వద్దకు చేరుకుంటాడని చెబుతున్నారు. “నాకు ద్వారం తెరిచి ఉంటే, నేను లోపలికి వస్తాను; మనం కలిసి చర్చించుకుందాం” అని చెప్పినప్పుడు ఆ మనిషి వినయవంతుడిలా వినిపిస్తాడు. కానీ తనను నమ్మాలనే ఉద్దేశంతోనే అతడు వినయమనే వస్త్రాన్ని ధరించుకుంటున్నాడు. గర్వం తనను కప్పుకునేందుకు వాడే ఆ సద్గుణం నిజానికి ప్రగల్భమే.

నేను అర్థం చేసుకున్నంతవరకు, ఈ వ్యక్తి ఈ లేఖలో మీ పరిశుద్ధత పట్ల వ్యవహరించిన తీరు, అపవాది ఆత్మ పట్ల వ్యవహరించే తీరులాగే ఉంది. అపవాది తరచుగా సద్గుణం, జాలి అనే ముసుగులో ఆత్మలోకి విషాన్ని చొప్పిస్తాడు. ముఖ్యంగా దేవుని సేవకుల విషయంలో ఈ ఉపాయాన్ని వాడుతాడు; ఎందుకంటే బహిరంగ పాపంతో మాత్రమే వారిని మోసగించలేనని అతనికి తెలుసు. జాలి ముసుగులో, పవిత్రమైన శైలిలో మీకు లేఖ రాసిన ఈ మానవరూప దయ్యం కూడా అలాగే చేస్తున్నట్లు నాకు అనిపిస్తోంది. ఎందుకంటే ఆ లేఖ ఒక పవిత్రుడూ నీతిమంతుడూ అయిన వ్యక్తి నుంచి వచ్చినట్లు చెప్పుకుంటోంది; కానీ అది వాస్తవానికి దుష్టుల నుంచి, అపవాదికి సలహాదారుల నుంచి వచ్చింది. వారు క్రైస్తవ సమాజ ఉమ్మడి శ్రేయస్సునూ, పవిత్ర సభ సంస్కరణనూ కుంటుపరుస్తారు; తమను తామే ప్రేమించుకుంటూ, తమ వ్యక్తిగత మేలును మాత్రమే కోరుకుంటారు. అయితే పితా, అది ఆ నీతిమంతుని నుంచి వచ్చిందో లేదో మీరు త్వరగానే తెలుసుకోగలరు. దేవుని గౌరవం కోసం మీరు తప్పక విచారించవలసి ఉందని నాకు అనిపిస్తోంది.

నాకు అర్థమైనంతవరకు, ఆ వ్యక్తి దేవుని సేవకుడని నేను అనుకోవడం లేదు; అతని భాష కూడా అతణ్ణి అలా చూపడం లేదు—అయితే ఆ ఉత్తరం నాకు నకిలీదిగా అనిపిస్తోంది. దానిని వ్రాసినవాడికి తన పని కూడా సరిగా తెలిసినట్లు లేదు. అతడు మళ్లీ బడికి వెళ్లాలి—అతనికి చిన్న పిల్లవాడికంటే కూడా తక్కువ తెలిసినట్లు ఉంది.

పరమ పవిత్ర తండ్రీ, ఇప్పుడు గమనించండి: మనిషిలో ప్రధాన బలహీనత అని తనకు తెలిసిన ప్రవృత్తినే అతడు మొదట ఆసరాగా చేసుకున్నాడు. ముఖ్యంగా, సహజమైన అనురాగాల్లో ఎంతో సున్నితంగా, జాలిగలవారిగా ఉంటూ, తమ శరీరాలను కూడా ఎంతో సుకుమారంగా చూసుకునేవారిలో ఈ బలహీనత ఉంటుంది—ఎందుకంటే ఇలాంటివారు అందరికంటే ఎక్కువగా ప్రాణాన్ని ప్రేమిస్తారు. అందుకే అతడు తన మొదటి మాట నుంచే ఈ అంశాన్ని పట్టుకున్నాడు. అయితే, తన గొర్రెల కోసం ప్రాణం అర్పించవలసిన మంచి కాపరిలా, మీరు మీకంటే దేవుని ఘనతకు, మీ మంద క్షేమానికి ఎక్కువ ప్రాధాన్యం ఇస్తారని దేవుని మంచితనంపై ఆధారపడి ఆశిస్తున్నాను.

ఇక, ఈ విషపూరితమైన వ్యక్తి ఒకవైపు మీరు రోముకు తిరిగి వెళ్లడాన్ని మంచి, పవిత్రమైన కార్యమని మెచ్చుకుంటున్నట్లు కనిపిస్తున్నాడు; కానీ మరోవైపు, అక్కడ మీ కోసం విషం సిద్ధం చేసి ఉందని చెబుతున్నాడు. నమ్మదగిన వ్యక్తులను మీకంటే ముందుగా పంపమని అతడు మీకు సలహా ఇస్తున్నట్లు ఉంది. వారు బల్లలపై విషాన్ని కనుగొంటారట—అంటే, బహుశా సీసాల్లో, రోజుకొంతగా గానీ, నెలకొంతగా గానీ, సంవత్సరానికొంతగా గానీ క్రమంగా ఇవ్వడానికి సిద్ధంగా ఉంచిన విషమన్నమాట. విషం దొరుకుతుందనే విషయంలో నేను అతనితో పూర్తిగా ఏకీభవిస్తున్నాను—నిజానికి, రోములోని బల్లల మీదే కాదు, అవిన్యోన్‌లోనూ ఇతర నగరాల్లోనూ ఉన్న బల్లలపై కూడా అది దొరుకుతుంది. కొనేవారి ఇష్టాన్ని బట్టి, నెలల తరబడి గానీ, సంవత్సరాల తరబడి గానీ నెమ్మదిగా ఇవ్వడానికైనా, పెద్ద మోతాదుల్లో ఇవ్వడానికైనా సిద్ధంగా ఉన్న విషం ఎక్కడైనా దొరుకుతుంది. కాబట్టి మీరు మనుషులను పంపి, మీ తిరుగు ప్రయాణాన్ని వాయిదా వేయడం మంచిదని అతడు భావిస్తున్నాడు. అతని మాటల ప్రకారం మీ మరణాన్ని కోరుతున్నట్లు కనిపించే ఆ దుర్మార్గులపై, ఈ విధంగా దైవతీర్పు పడేవరకు మీరు వేచి ఉండాలని అతడు ప్రతిపాదిస్తున్నాడు. కానీ అతనికి వివేకం ఉంటే, ఆ తీర్పు తనపైనే పడుతుందని ఆశించేవాడు. ఎందుకంటే దేవుని పిలుపును అనుసరించకుండా, మీ కర్తవ్యాన్ని నెరవేర్చకుండా మిమ్మల్ని అడ్డుకోవాలని కోరుతూ, చాలాకాలంగా పవిత్ర సభలో చల్లబడిన వాటన్నిటికంటే ఘోరమైన విషాన్ని అతడు చల్లుతున్నాడు. ఆ విషం ఎలా చల్లబడుతుందో మీకు తెలుసా? ఆ మంచి వ్యక్తి మీకు సలహా ఇచ్చినట్లు, మీరు వెళ్లకుండా ఇతరులను పంపితే, ఆధ్యాత్మికంగానూ లౌకికంగానూ అపకీర్తి, తిరుగుబాటు చెలరేగుతాయి—ఎందుకంటే సత్యపీఠాన్ని అధిష్ఠించిన మీలో ప్రజలు అసత్యాన్ని కనుగొంటారు. మీరు తిరిగి వెళ్లాలని నిర్ణయించుకొని, ఆ విషయాన్ని ప్రకటించారు కాబట్టి, అది జరగలేదని ప్రజలు తెలుసుకుంటే వారి హృదయాల్లో కలిగే అపకీర్తి భావన, అయోమయం, కలత ఎంతో తీవ్రమవుతాయి. నిజంగా అతడు సత్యమే చెబుతున్నాడు: కైఫా, “ప్రజలు నశించకుండా ఉండేందుకు ఒక్క మనిషి మరణించడం అవసరం” అని అన్నప్పుడు ప్రవచించినట్లే ఇతడూ ప్రవచిస్తున్నాడు. తాను ఏమి చెబుతున్నాడో కైఫాకు తెలియదు; కానీ అతని నోటి ద్వారా సత్యం పలికిన పవిత్రాత్మకు అది బాగా తెలుసు—అయితే అపవాది ఈ ఉద్దేశంతో అతనిచేత అలా పలికించలేదు. కాబట్టి ఈ వ్యక్తి మరో కైఫా అయ్యేలా ఉన్నాడు. మీరు మనుషులను పంపితే, వారు విషాన్ని కనుగొంటారని అతడు ప్రవచిస్తున్నాడు. నిజంగా అలాగే జరుగుతుంది; ఎందుకంటే మీరు అక్కడే ఉండిపోయి, వారు వెళ్లేంత గొప్పగా మీ పాపాలు ఉంటే, ముందే చెప్పినట్లు, మీ ఆంతరంగికులు వారి హృదయాల్లోనూ నోళ్లలోనూ సీసాల్లో నింపినట్లున్న విషాన్ని కనుగొంటారు. అది ఒక్క రోజుకు సరిపడేది మాత్రమే కాదు; అది జీర్ణమయ్యేలోగా నెలల తరబడి, సంవత్సరమంతా కూడా నిలిచేంతగా ఉంటుంది. ఒక కార్యాన్ని మంచిదని, పవిత్రమైనదని, భక్తిపూర్వకమైనదని మెచ్చుకొని, ఆ తరువాత శారీరక భయంతో ఆ పవిత్ర కార్యాన్ని విడిచిపెట్టాలని కోరుతున్న ఈ వ్యక్తి మాటలకు నేను ఎంతో ఆశ్చర్యపడుతున్నాను! శారీరకమైన లేదా లౌకికమైన హాని కలుగుతుందనే కారణంతో, ప్రాణమే పోయినా సరే, ఆధ్యాత్మిక కార్యాన్ని గానీ పనిని గానీ విడిచిపెట్టడానికి దేవుని సేవకులు ఎన్నడూ సిద్ధపడరు. వారు అలా చేసి ఉంటే, వారిలో ఎవరూ తమ గమ్యాన్ని చేరుకొని ఉండేవారు కాదు. ఎందుకంటే పవిత్రమైన, మంచి కోరికను సత్కార్యాల్లోకి తీసుకువెళ్లే పట్టుదలకే కిరీటం లభిస్తుంది; అదే అవమానాన్ని కాదు, మహిమను పొందడానికి అర్హమవుతుంది.

అందుకే, పూజ్య తండ్రీ, మీ మంచి సంకల్పంలో మీరు దృఢంగా, స్థిరంగా ఉండటం చూడాలని కోరుకుంటున్నానని మీతో చెప్పాను. ఎందుకంటే దాని ఫలితంగా మీపై తిరుగుబాటు చేసిన మీ బిడ్డలు శాంతిస్తారు, పవిత్ర సభ సంస్కరించబడుతుంది. అలాగే, అవిశ్వాసులకు వ్యతిరేకంగా మీరు పరమ పవిత్ర సిలువ పతాకాన్ని ఎగురవేయడం చూడాలనే దేవుని సేవకుల కోరికను కూడా మీరు నెరవేర్చాలని కోరుకుంటున్నాను. అప్పుడు మీరు ఆ దయనీయ స్థితిలో ఉన్న అవిశ్వాసులకు గొర్రెపిల్ల రక్తాన్ని అందించగలరు: ఎందుకంటే ఆ రక్తపు పానపాత్రను అందించేవారు మీరే, దాని తాళపుచెవులు మీ చేతుల్లోనే ఉన్నాయి.

అయ్యో, తండ్రీ, సిలువవేయబడిన క్రీస్తు ప్రేమను బట్టి మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను: ఈ కార్యం కోసం మీ అధికారాన్ని త్వరగా వినియోగించండి; ఎందుకంటే మీ అధికారం లేకుండా ఇది జరగదు. అయినా, ప్రియమైన తండ్రీ, క్రీస్తు వధువు స్తన్యాన్ని పానంచేస్తున్న మీ సొంత కుమారులను విడిచిపెట్టి, పవిత్ర జ్ఞానస్నానం ద్వారా ఇంకా చట్టబద్ధమైన సంతానంగా చేయబడని అక్రమ సంతానం వద్దకు వెళ్లమని నేను మీకు సలహా ఇవ్వడం లేదు. అయితే, మీ చట్టబద్ధమైన కుమారులు మీ అధికారంతోను, పవిత్ర లేఖనమనే ఖడ్గపు దైవశక్తితోను, మానవ బలంతోను, సద్గుణంతోను ముందుకు సాగితే, ఈ ఇతరులు మాతృమూర్తియైన పవిత్ర సభవైపు తిరుగుతారని, మీరు వారిని చట్టబద్ధమైన సంతానంగా చేస్తారని దేవుని మంచితనాన్ని బట్టి నేను ఆశిస్తున్నాను. రోము, ఇటలీ ప్రజల మధ్య నివసించడంకన్నా, విశ్వాసంలేని సారసెనుల మధ్య నివసించడం మీకూ, దేవుని సభలోని ఇతర పరిచారకులకూ మేలని ప్రతిపాదించే ఈ నీతిమంతుని తెలివితక్కువ సలహాను అనుసరించడంకన్నా, ఇలా చేయడమే దేవునికి ఘనతను, మీకు మేలును, క్రీస్తుయేసు ప్రియ వధువుకు గౌరవాన్ని, ఉన్నతిని కలిగిస్తుందని అనిపిస్తోంది.

అవిశ్వాసుల రక్షణ కోసం ఆయనకున్న ప్రశంసనీయమైన తపన నాకు సంతోషం కలిగిస్తోంది. కానీ తండ్రిని ఆయన చట్టబద్ధమైన కుమారుల నుండి, కాపరిని మందలో సమకూడిన గొర్రెల నుండి వేరుచేయాలని ఆయన కోరుకోవడం నాకు సంతోషం కలిగించడం లేదు. బిడ్డకు పాలు మాన్పించాలని తల్లి కోరుకున్నప్పుడు చేసే విధంగా ఆయన మీతో వ్యవహరించాలనుకుంటున్నారని నాకు అనిపిస్తోంది. బిడ్డ పాలకన్నా ముందే చేదును రుచిచూసి, ఆ చేదుకు భయపడి తీపిని వదిలేయాలని ఆమె తన స్తనానికి ఏదో చేదు పదార్థాన్ని పూస్తుంది; ఎందుకంటే మరి దేనితోనైనా కంటే చేదుతోనే బిడ్డను సులువుగా ఏమార్చవచ్చు. ఈ వ్యక్తి కూడా మీపట్ల ఇలాగే చేయాలనుకుంటున్నారు. విషప్రయోగం, తీవ్రమైన హింసల చేదును మీకు సూచిస్తూ, బలహీనమైన మీ ఇంద్రియాసక్తితో కూడిన ప్రేమలోని పసితనాన్ని ఏమార్చి, మీరు భయంతో పాలను విడిచిపెట్టేలా చేయాలనుకుంటున్నారు: మీరు సంతోషంగా తిరిగిరావడాన్ని అనుసరించి లభించే అనుగ్రహమనే పాలను. సిలువవేయబడిన క్రీస్తు పేరున మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను: భయపడే చిన్నబిడ్డలా కాక, పురుషోచిత ధైర్యంతో ఉండండి. మీ నోరు తెరిచి, తీపి కోసం చేదును మింగండి. చేదుకు భయపడి పాలను విడిచిపెట్టడం మీ పావనత్వానికి తగదు. మీరు సంకల్పిస్తే, దేవుడు మాకూ మీకూ తన అనుగ్రహాన్ని చూపుతాడని ఆయన అనంతమైన, వెలకట్టలేని మంచితనాన్ని బట్టి నేను ఆశిస్తున్నాను. అలాగే, దయ్యపు ఏ గాలికీ, భ్రమకూ, మానవరూపంలోని దయ్యపు సలహాకూ చలించకుండా, దేవుని చిత్తాన్ని, మీ సదాశయాన్ని, సిలువవేయబడిన యేసుక్రీస్తు సేవకుల సలహాను అనుసరిస్తూ, మీరు దృఢమైన, స్థిరమైన వ్యక్తిగా నిలుస్తారని ఆశిస్తున్నాను.

ఇక నేను ఎక్కువగా చెప్పను. మీకు పంపబడిన ఆ లేఖ, మీకు చెప్పబడిన ఆ దేవుని సేవకుని నుండి రాలేదని, అది ఎంతో దూరంలో వ్రాయబడలేదని నేను నిర్ధారించుకుంటున్నాను. అది ఎంతో సమీపం నుండే, దేవునిపట్ల భయం తక్కువగా ఉన్న దయ్యపు సేవకుల నుండి వచ్చిందని నమ్ముతున్నాను. ఒకవేళ అది ఆ వ్యక్తి నుండే వచ్చిందని నేను నమ్మవలసి వస్తే, మరేదైనా రుజువు చూడకుండా ఆయనను దేవుని సేవకునిగా పరిగణించలేను. తండ్రీ, మితిమీరిన చొరవతో నేను మాట్లాడినందుకు నన్ను క్షమించండి. నన్ను క్షమించి, మీ దీవెనను ప్రసాదించమని వినయంగా అడుగుతున్నాను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన అనుగ్రహంలో నిలిచి ఉండండి. ఆయన మహిమార్థం, మీరు ఆత్మశరీరాల శాంతి, విశ్రాంతి, ప్రశాంతతలతో గడప దాటి అడుగుపెట్టడం చూసే భాగ్యాన్ని త్వరలోనే నాకు అనుగ్రహించమని ఆయన అనంత మంచితనాన్ని ప్రార్థిస్తున్నాను. ప్రియమైన తండ్రీ, నేను బయలుదేరే ముందు మీ సమక్షంలో ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను కనుక, తమకు ఇష్టమైనప్పుడు నాకు దర్శనమివ్వమని మీ పావనత్వాన్ని వేడుకుంటున్నాను. సమయం తక్కువగా ఉంది; కాబట్టి మీకు నచ్చిన చోట, అది త్వరలోనే జరగాలని కోరుకుంటున్నాను. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.       పైకి

అవిన్యోన్ నుండి తిరిగిరాకముందు తన తల్లి మొన్నా లాపాకు

కతరీన తన గొప్ప లక్ష్యాన్ని సాధించింది. 1376 సెప్టెంబరులో గ్రెగోరీ నిజంగానే రోముకు బయలుదేరారు. తన కార్యం ముగియడంతో, పాపుగారు బయలుదేరిన రోజునే కతరీన కూడా వేరొక మార్గంలో తన ఇంటికి తిరుగు ప్రయాణమైంది. అయితే జెనోవాలో ఆమె ప్రయాణానికి అంతరాయం కలిగింది. ఆమె సహచరులలో కొందరికి అనారోగ్యం కలగడంతో, మడోన్నా ఒరియెట్టా స్కోట్టా ఇంట్లో ఆమె ఒక నెలపాటు ఉండిపోవలసి వచ్చింది. ఆమె ఇంతకాలం దూరంగా ఉండటం మొన్నా లాపా సహనానికి మించినదిగా అనిపిస్తోంది. తనకు ఎంతో ప్రియమైనప్పటికీ అంతుపట్టని తన బిడ్డ చర్యలను ఆమె ఎన్నడూ కొంచెమైనా అర్థం చేసుకోలేకపోయేది. కతరీన గొప్ప ఆందోళనలు, గొప్ప విజయాల స్థాయికి ఎదిగినా, ఇంటిపట్ల తన బాధ్యతలను ఎల్లప్పుడూ ఆప్యాయంగా గుర్తుంచుకునేది. పాపుగారి ఆస్థానంలో ఉద్వేగభరితమైన, నిర్ణయాత్మకమైన ఆ నెలలను గడిపిన వెంటనే ఈ పునీతురాలు, ఒంటరితనంతో కలత చెందుతున్న తన తల్లికి వ్రాసిన ఈ చిన్న లేఖలో కుమార్తె ప్రేమ ఎంతో స్పష్టంగా, మృదువైన వివేకం ఎంతో చక్కగా కనిపిస్తాయి.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసు క్రీస్తునందు అత్యంత ప్రియమైన అమ్మా: దీనురాలు, అయోగ్యురాలైన మీ కుమార్తె కేథరిన్, దేవుని కుమారుని అమూల్య రక్తంలో మీకు ఓదార్పునిస్తోంది. మీరు నా శరీరానికే కాక నా ఆత్మకు కూడా నిజమైన తల్లిగా ఉండాలని నేను ఎంతో ఆతురతతో కోరుకున్నాను. ఎందుకంటే, మీరు నా శరీరంకన్నా నా ఆత్మను ఎక్కువగా ప్రేమిస్తే, క్రమం తప్పిన మమకారమంతా మీలో అంతరించిపోతుందని నేను ఆలోచించాను. అప్పుడు నేను శరీరంతో మీ చెంత ఉండాలనే తపన మీకు అంత భారంగా ఉండదు; బదులుగా, అది మీకు ఓదార్పునిస్తుంది. దేవునికి ఘనత కలుగుతుందంటే, ఆ ఘనత కోసం నా నిమిత్తం ఎలాంటి భారాన్నైనా భరించాలని మీరు కోరుకుంటారు. దేవుని ఘనత కోసం పనిచేస్తున్నప్పుడు, నా ఆత్మలో కృప, శక్తి వృద్ధి చెందక మానవు. అవును, మధురమైన అమ్మా, మీరు నా శరీరంకన్నా నా ఆత్మను ఎక్కువగా ప్రేమిస్తే, మీరు ఓదార్పు పొందుతారే గాని దుఃఖంలో ఉండరనేది నిజం. దేవుని ఘనత కోసం, మన రక్షణ కోసం, అతిపవిత్ర సిలువ కొయ్యపై మరణించిన తన కుమారుణ్ణి మనకు ఇచ్చిన ఆ మధురమైన తల్లి మరియ నుండి మీరు నేర్చుకోవాలని నేను కోరుకుంటున్నాను. క్రీస్తు పరలోకానికి ఆరోహణమైన తరువాత మరియ ఒంటరిగా మిగిలిపోయినప్పుడు, ఆమె పవిత్ర శిష్యులతో కలిసి ఉండేది. మరియకు, శిష్యులకు కలిసి ఉండటంలో ఎంతో ఓదార్పు ఉన్నప్పటికీ, విడిపోవడం దుఃఖకరమైనప్పటికీ, తన కుమారుని మహిమ, స్తుతి కోసం, యావత్ ప్రపంచ మేలు కోసం, వారు వెళ్లిపోవడానికి ఆమె సమ్మతించి, అదే కోరుకుంది. దేవుని ఘనత పట్ల, మన రక్షణ పట్ల ఆమెకున్న ప్రేమవల్ల మాత్రమే, వారు తనతో ఉండటంలోని ఓదార్పుకన్నా, వారు వెళ్లిపోవడంవల్ల కలిగే భారాన్నే ఆమె ఎంచుకుంది. ఇప్పుడు, అత్యంత ప్రియమైన అమ్మా, మీరు ఆమె నుండి నేర్చుకోవాలని నేను కోరుకుంటున్నాను. నేను దేవుని చిత్తాన్ని అనుసరించవలసి ఉందని మీకు తెలుసు; నేను దానిని అనుసరించాలని మీరు కోరుకుంటున్నారని నాకూ తెలుసు. నేను వెళ్లిపోవాలనేది ఆయన చిత్తం; అలా వెళ్లిపోవడం వెనుక ఒక మర్మం లేకపోలేదు, ఎంతో విలువైన ఫలమూ లేకపోలేదు. నేను రావాలనేది ఆయన చిత్తమే గాని మానవుని చిత్తం కాదు; దీనికి విరుద్ధంగా ఎవరు ఏమి చెప్పినా, అది సత్యం కాదు. అందువల్ల, ఆయన అపారమైన మంచితనానికి ఏ విధంగా, ఏ సమయంలో ప్రీతికరమో, ఆ విధంగా, ఆ సమయంలో ఆయన అడుగుజాడలను అనుసరిస్తూ నేను ముందుకు సాగవలసి ఉంటుంది. మీరు మంచి, మధురమైన తల్లిగా, దుఃఖంలో మునిగిపోకుండా సంతృప్తిగా ఉండాలి; దేవుని ఘనత కోసం, మీ రక్షణ కోసం, నా రక్షణ కోసం ప్రతి భారాన్నీ భరించాలి. మీ కుమారులు ఇహలోక సంపదను సంపాదించడానికి మిమ్మల్ని విడిచి వెళ్లినప్పుడు, తాత్కాలిక వస్తువుల కోసం మీరు ఇలాగే చేశారని గుర్తుంచుకోండి. ఇప్పుడు నిత్యజీవాన్ని పొందడం కోసం ఇలా చేయడం మీకు ఎంతటి కష్టంగా అనిపిస్తోందంటే, నేను మీకు త్వరగా జవాబివ్వకపోతే మీరు వెళ్లిపోతారని, ఎక్కడికైనా పారిపోతారని అంటున్నారు. నేను దేవుని నుండి పొందినదానికన్నా, మీ నుండి పొందిన భాగాన్ని—అంటే, మీరు నాకు తొడిగిన మీ శరీరాన్నే—మీరు ఎక్కువగా ప్రేమిస్తున్నందువల్ల మీకు ఇదంతా కలుగుతోంది. మీ హృదయాన్ని, మనస్సును కొంచెం పైకెత్తండి, సమస్త వేదనా అంతమయ్యే ఆ మధురమైన, అతిపవిత్రమైన సిలువవైపు ఎత్తండి. మన పాపాలకు మనకు తగిన అనంతమైన వేదనను తప్పించుకోవడానికి, కొద్దిపాటి పరిమితమైన వేదనను భరించడానికి సిద్ధంగా ఉండండి. ఇప్పుడు, సిలువవేయబడిన క్రీస్తు ప్రేమ నిమిత్తం ఓదార్పు పొందండి; దేవుడుగాని నేనుగాని మిమ్మల్ని విడిచిపెట్టామని అనుకోకండి. మీరు తప్పక ఓదార్పు పొందుతారు, పరిపూర్ణమైన ఆదరణ పొందుతారు; ఈ వేదన ఎంత గొప్పదైనా, దానిని మించిన ఆనందం రాకుండా ఉండదు. దేవుని కరుణవల్ల మేము త్వరలో వస్తాము; నేరి తీవ్రమైన అనారోగ్యం మాకు అడ్డంకిగా ఉండకపోతే, మా రాకను ఇప్పటివరకు ఆలస్యం చేసి ఉండేవాళ్లం కాదు. గురువు జోవాన్నీ, ఫ్రా బర్తొలోమ్మేయో కూడా అనారోగ్యానికి గురయ్యారు…. ఇక నేను ఏమీ చెప్పను. మమ్మల్ని దేవునికి అప్పగించండి…. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ!       పైకి

మొన్నా జోవాన్నా ది కొర్రాదో మకొనీకి

కతరీన, ఆమె ఆధ్యాత్మిక సంతానం చాలాకాలంగా ఇంటికి దూరంగా ఉండటంతో సియెనాలో కలత చెందిన తల్లి మొన్నా లాపా ఒక్కరే కాదని స్పష్టమవుతోంది. ఉన్నత వంశమైన మకొనీ కుటుంబానికి చెందిన మొన్నా జోవన్నా, కతరీనకు కార్యదర్శిగా ఉన్న తన ప్రియ కుమారుడు స్తెఫానో తన చెంత ఉండాలని తపించారు. ఆమెను సమాధానపరచే ప్రయత్నంలో కతరీన రాసిన రెండవ లేఖ ఇది. ఆమె అసంతృప్తి వ్యక్తం చేసి ఉంటే మనం ఆశ్చర్యపోనవసరం లేదు. కతరీన స్తెఫానోను తనతోపాటు అవిన్యోన్‌కు తీసుకువెళ్లేనాటికి, అతనికి ఆమెతో పరిచయమై కొన్ని నెలలు మాత్రమే అయింది. వారి పరిచయం జనవరి, 1376లో ప్రారంభమైంది. అప్పుడు అతని అభ్యర్థన మేరకు ఆమె మకొనీ కుటుంబానికీ, వారి ప్రత్యర్థులైన తొలోమెయి కుటుంబానికీ మధ్య చాలాకాలంగా ఉన్న వైరాన్ని తొలగించారు. అప్పటినుంచి అతను ఆమెను అంటిపెట్టుకుని ఉన్నాడు. ఆమెపట్ల అతనికున్న భక్తిభావం, అతని మార్పును అర్థం చేసుకోలేకపోయిన పాత మిత్రుల ఎగతాళికి అతన్ని గురిచేసింది. అందరి వర్ణనల ప్రకారం అతను అసాధారణంగా ఆకర్షణీయమైన, ప్రేమించదగిన యువకుడు—ఉల్లాసంగా, నిశ్చింతగా ఉండేవాడు; ఎక్కడికి వెళ్లినా అందరి ఆదరణ పొందేవాడు. కతరీన ఈ లేఖలో స్వయంగా చెప్పినట్లుగా, మొదటినుంచీ అతన్ని ప్రత్యేకమైన వాత్సల్యంతో ప్రేమించారు. ఆమె అతన్ని తన నమ్మకమైన ఆంతరంగికునిగా చేసుకున్నారు. అప్పటినుంచి ఆమె మరణానికి కొద్దికాలం ముందువరకు అతను దాదాపు ఎల్లప్పుడూ ఆమె చెంతనే ఉండేవాడు; దూరంగా ఉన్నప్పుడు కూడా ఆమె పనుల్లోనే నిమగ్నమై ఉండేవాడు. మకొనీ కుటుంబంలోని మిగిలినవారితో కూడా కతరీనకు సన్నిహితమైన, ఆప్యాయమైన సంబంధాలు ఉండేవని స్పష్టమవుతోంది. అయినా, తన ప్రతిభావంతుడైన కుమారుడు ఈ కొత్త స్నేహంలో పూర్తిగా లీనమవడమే కాక, దూరదేశాలకు కూడా వెళ్లిపోవడం చూసి మొన్నా జోవన్నాకు తల్లిగా కొంత అసూయ కలిగి ఉంటే అది వింతేమీ కాదు. తప్పుదారి పట్టిన వాత్సల్యంతో తమ పిల్లలు ఉన్నతమైన పిలుపును అనుసరించకుండా అడ్డుకోవాలనుకునే తల్లిదండ్రులందరికీ కతరీన లేఖ ఆనాడు ఎంత వర్తించిందో, నేడు కూడా అంతే వర్తిస్తుంది.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

క్రీస్తు యేసునందు అత్యంత ప్రియమైన సోదరీ, కుమార్తె అయిన మీకు: యేసుక్రీస్తు సేవకులకు సేవకురాలిని, బానిసను అయిన కతరీన అనే నేను, మీరు వివాహ వస్త్రాన్ని ధరించి ఉండాలని కోరుకుంటూ, ఆయన అమూల్య రక్తంలో ఈ లేఖ రాస్తున్నాను. ఎందుకంటే, ఈ వస్త్రం లేకుండా ఆత్మ తన సృష్టికర్తను సంతోషపెట్టలేదనీ, నిత్యజీవితంలోని వివాహ విందులో తన స్థానాన్ని పొందలేదనీ నేను భావిస్తున్నాను. కాబట్టి మీరు దానిని ధరించాలని కోరుకుంటున్నాను. మీరు దానిని మరింత చక్కగా ధరించగలిగేలా, మీపట్ల, మీ పిల్లలపట్ల, మరే ఇతర సృష్టివస్తువు పట్లనైనా మీలో ఉన్న సహజ స్వభావానికీ ఇంద్రియాలకూ సంబంధించిన స్వార్థప్రేమనంతటినీ విడిచిపెట్టాలని కోరుకుంటున్నాను. దేవునికి వేరుగా మిమ్మల్ని మీరుగానీ, మరి దేనినిగానీ ప్రేమించకూడదు. ఎందుకంటే, ఇద్దరు యజమానులకు సేవచేయడం ఎవరికీ సాధ్యం కాదు; ఒకరికి సేవచేస్తే మరొకరిని సంతృప్తిపరచలేరు. దేవునికీ లోకానికీ ఒకేసారి సేవచేయగలవారు ఎవరూ లేరు; ఎందుకంటే అవి ఒకదానితో ఒకటి పొసగవు. లోకం గౌరవాన్ని, హోదాను, సంపదను, ఉన్నత స్థానాల్లో ఉన్న కుమారులను, ఉన్నత వంశంలో పుట్టుకను, ఇంద్రియ సుఖాన్ని, భోగలాలసను కోరుకుంటుంది; వీటన్నిటికీ మూలం వికృతమైన గర్వమే. కానీ దేవుడు కోరేది, ఆశించేది ఇందుకు సరిగ్గా విరుద్ధమైనది. ఆయన స్వచ్ఛంద పేదరికాన్ని, వినమ్రమైన హృదయాన్ని, తమను తాము గొప్పగా ఎంచకపోవడాన్ని, ప్రతి లౌకిక ఆనందాన్నీ ఆకర్షణనూ తక్కువగా ఎంచడాన్ని కోరుకుంటున్నారు; వ్యక్తిగత గౌరవాన్ని కాక, దేవుని గౌరవాన్నీ పొరుగువారి రక్షణనూ అన్వేషించాలని కోరుకుంటున్నారు. మధురమైన, నిష్కపటమైన సద్గుణమనే అలంకారంతో, నిజమైన పవిత్రమైన సహనంతో, అత్యంత ప్రగాఢమైన దైవప్రేమాగ్నిని ఎలా ధరించాలన్నదే ప్రతి ఒక్కరూ అన్వేషించాలి. పొరుగువారు తమకు ఎలాంటి హాని చేసినా వారిపై ప్రతీకారం తీర్చుకోకుండా, అన్నిటినీ సహనంతో భరించాలి; మధురమైన ఆదిసత్యానికి తాము అపరాధం చేశామని గుర్తించి, తమకు తామే తీర్పు విధించుకోవడాన్ని మాత్రమే కోరుకోవాలి. తాము దేనిని ప్రేమించినా దానిని దేవునిలోనే ప్రేమించాలి; దేవునికి వేరుగా దేనినీ ప్రేమించకూడదు.

“నేను ఏ విధంగా ప్రేమించాలి?” అని మీరు నన్ను అడిగారా? పిల్లలనూ, ఇతరమైన ప్రతిదానినీ, వారిని సృష్టించిన దేవునిపై ప్రేమతోనే ప్రేమించాలని, మనపై మనకున్న ప్రేమతోనో, పిల్లలపై ఉన్న ప్రేమను బట్టో కాదని నేను మీకు సమాధానం ఇస్తున్నాను; వారి కోసంగానీ, మరే ఇతర కారణం చేతనైనా గానీ దేవునికి ఎన్నడూ అపరాధం చేయకూడదు. అంటే, ఏదైనా ప్రయోజనాన్ని ఆశించిగానీ, మీ సొంతమైనదిగా భావించిగానీ ప్రేమించకండి; మీకు అరువుగా అప్పగించబడినదిగా భావించి ప్రేమించండి. ఎందుకంటే ఈ జీవితంలో మనకు ఇవ్వబడినదంతా ఉపయోగించుకోవడానికి అరువుగా ఇవ్వబడింది; దానిని మనకు ప్రసాదించిన దైవమంచితనానికి ఇష్టమైనంత కాలమే అది మన వద్ద ఉంచబడుతుంది. కనుక సిలువవేయబడిన క్రీస్తు ఆస్తిపాస్తుల నిర్వాహకులుగా మీరు అన్నిటినీ ఉపయోగించాలి; దేవుని స్థానంలో నిలిచే పేదల కోసం మీకు సాధ్యమైనంత మేరకు మీ భౌతిక సంపదను వెచ్చించాలి. అలాగే, మీ పిల్లలనూ అర్పించాలి: వారిని ఎల్లప్పుడూ దైవభయంతో పోషించి, విద్యాబుద్ధులు నేర్పిస్తూ, వారు తమ సృష్టికర్తకు అపరాధం చేయడం కంటే మరణించడమే మేలని కోరుకోవాలి. ఓహ్, మిమ్మల్నీ వారినీ దేవునికి బలిగా అర్పించండి! దేవుడు వారిని పిలుస్తున్నారని మీరు గ్రహిస్తే, ఆయన మధుర చిత్తానికి అడ్డు చెప్పకండి. వారు దానిని ఒక చేతితో స్వాగతిస్తే, వారి రక్షణను ప్రేమించే నిజమైన ప్రేమగల తల్లిగా మీరు రెండు చేతులూ చాచండి. మీకు అనుకూలంగా ఉండేలా వారి జీవితాలను మలచాలని కోరుకోకండి—అలా కోరుకోవడం, మీరు దేవునితో సంబంధం లేకుండా వారిని ప్రేమిస్తున్నారనడానికి సూచన అవుతుంది. దేవుడు వారిని ఏ జీవనస్థితికి పిలిచినా, దానితోనే మీరు సంతృప్తి చెందండి. ఎందుకంటే లోకపు దుష్టరీతిని అనుసరించి తన పిల్లలను ప్రేమించే తల్లి తరచుగా ఇలా అంటుంది: “నా పిల్లలు దేవునికి ప్రీతిపాత్రులుగా ఉండడం నాకు ఎంతో ఇష్టమే; మరెక్కడైనా సేవించినట్లే వారు ఈ లోకంలో ఉంటూనే ఆయనను సేవించవచ్చు.” కానీ తమ పిల్లలను లోకంలో ముంచేయాలని కోరుకునే ఈ అవివేకులైన తల్లులకు, ఆ తరువాత ఆ పిల్లలు లోకరీత్యాగానీ దేవుని సంబంధంగాగానీ తమకు కాకుండా పోవడం తరచుగా జరుగుతుంది. వారిని పిలుస్తున్న పవిత్రాత్మకే చట్టాలూ నియమాలూ విధించాలని కోరుకునేంత అజ్ఞానమూ గర్వమూ ఈ తల్లులలో రాజ్యమేలుతున్నాయి కనుక, ఆత్మరీత్యానూ శరీరరీత్యానూ వారు తమ పిల్లలను కోల్పోవడం న్యాయమే. అటువంటివారు తమ పిల్లలను దేవునిలో ప్రేమించరు; దేవునికి దూరంగా ఇంద్రియాసక్తితో కూడిన స్వార్థప్రేమతో ప్రేమిస్తారు. ఎందుకంటే వారు తమ పిల్లల ఆత్మల కంటే శరీరాలనే ఎక్కువగా ప్రేమిస్తారు. మధురమైన యేసుక్రీస్తులో అత్యంత ప్రియమైన సోదరీ, కుమార్తె, ఈ స్వార్థప్రేమను ముందుగా విడిచిపెట్టకుండా ఎవ్వరూ సిలువవేయబడిన క్రీస్తును ధరించలేరు. దేవుని మంచితనాన్ని బట్టి నేను ఆశించేది ఏమిటంటే, ఇదంతా మీకు వర్తించదనీ, నిజమైన మంచి తల్లిగా మీరు మిమ్మల్నీ వారినీ దేవుని నామ గౌరవమహిమల కోసం అర్పిస్తారనీ, తద్వారా వివాహ వస్త్రాన్ని ధరిస్తారనీ. అయితే మీరు ఆ వస్త్రాన్ని మరింత చక్కగా ధరించేందుకు, మీ ఆకాంక్షనూ హృదయాన్నీ లోకానికీ దాని కార్యకలాపాలన్నిటికీ పైగా ఎత్తాలని నేను కోరుతున్నాను. ప్రేమతో వాక్కు అయిన తన ఏకైక కుమారుణ్ణి మీకు ఇచ్చిన దేవుడు మీపై ఎంత ప్రేమ ఉంచారో తెలుసుకోవడానికి మీ మనోనేత్రాన్ని తెరవాలని కోరుతున్నాను. ఆ కుమారుడు జ్వలించే ప్రేమతో మీకు జీవాన్ని ఇచ్చారు; తన రక్తంతో మనలను శుద్ధి చేయడానికి తన శరీరాన్ని బలిగా అర్పించారు. ఇంత గొప్ప ఉపకారాన్ని తెలుసుకోని, ప్రేమించని మనం ఎంత అజ్ఞానులం, ఎంత దయనీయులం! అయితే మన కళ్ళు మూసుకొని ఉండడమే వీటన్నిటికీ కారణం. అవి తెరుచుకొని సిలువవేయబడిన క్రీస్తుపై నిలిచి ఉంటే, ఇంత గొప్ప కృప సమక్షంలో అవి అజ్ఞానంతోనూ కృతఘ్నతతోనూ ఉండేవి కావు. అందుకే నేను మీతో చెప్పేది ఇదే: మీ కళ్ళను ఎల్లప్పుడూ తెరచి ఉంచండి; వధించబడిన గొర్రెపిల్లపై వాటిని స్థిరంగా నిలపండి. అప్పుడు మీరు ఎన్నడూ అజ్ఞానంలో పడిపోరు.

లేవండి, అత్యంత ప్రియమైన కుమార్తె, ఇక ఆలస్యం చేయవద్దాం! నిజమైన, పరిపూర్ణమైన ప్రేమతో మనం పోగొట్టుకున్న కాలాన్ని తిరిగి పొందుదాం. అలా, నేను చెప్పిన వస్త్రాన్ని ఈ జీవితంలో ధరించి, శాశ్వత జీవితంలోని వివాహ విందులో—మీరూ, మీ భర్తా, మీ పిల్లలూ కలసి—సంతోషించి ఉల్లసించగలం. మధురమైన ఓదార్పును పొందండి, ఓర్పుతో ఉండండి. నేను స్తెఫానోను ఇంతకాలం ఇక్కడే ఉంచుకున్నందుకు కలత చెందకండి. నేను అతనిని ఎంతో శ్రద్ధగా చూసుకున్నాను; ప్రేమతోనూ ఆప్యాయతతోనూ అతనితో ఒకటయ్యాను. అందుకే మీకు సంబంధించినవాటిని నా సొంతవాటిలాగే చూసుకున్నాను. దీనిని మీరు అపార్థం చేసుకోలేదని నేను భావిస్తున్నాను. అతని కోసమూ మీ కోసమూ, మరణం వరకూ కూడా, నాకు చేతనైనదంతా చేయాలని కోరుకుంటున్నాను. తల్లిగా మీరు అతనిని ఒకసారి కన్నారు; నేనైతే మీ రక్షణ పట్ల ఆకాంక్షతో, నిరంతర ప్రార్థనలతో, కన్నీళ్ళు కారుస్తూ చెమటోడుస్తూ, అతనికీ మీకూ మీ కుటుంబమంతటికీ జన్మనివ్వాలని కోరుకుంటున్నాను.

ఇక నేను చెప్పేదేమీ లేదు. కుర్రాదోకు నా నమస్కారాలు తెలియజేయండి. కుటుంబంలోని మిగిలిన వారందరినీ, ముఖ్యంగా పవిత్ర సభ అనే తోటలో ఇప్పుడే కొత్తగా నాటబడిన నా చిన్న మొక్కను దీవించండి. దానిని మీ సంరక్షణకు అప్పగిస్తున్నాను. ఇతర పుష్పాల మధ్య అది పరిమళాలు వెదజల్లేలా, నా కోసం దానిని సద్గుణాలతో పెంచండి. దేవుడు తన అతి మధురమైన అనుగ్రహంతో మిమ్మల్ని నింపుగాక. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధురమైన యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.       పైకి

మెస్సెర్ రిస్తోరో కనిజియానీకి

సువార్తా సలహాలను అనుసరించడానికి ప్రయత్నిస్తున్న సన్యాసులతో తనకున్న సంబంధాలతోపాటు, భక్తిగల అనేకమంది గృహస్థుల జీవితాలకు కూడా కతరీనా మార్గదర్శనం చేసింది. వారిలో ఫ్లోరెన్స్‌కు చెందిన గౌరవనీయ పౌరుడు రిస్తోరో కనిజియానీ ఒకరు. ఆయన తమ్ముడు బర్దూచ్చో ఆమె కార్యదర్శులలో ఒకరయ్యాడు; ఆమె మరణసమయంలో ఆమెతోనే ఉన్నాడు. ఇక్కడ ఇవ్వబడిన రిస్తోరోకు రాసిన మొదటి లేఖలో, అప్పటికే ఆయన కతరీనా శిష్యుడయ్యాడని మనకు తెలుస్తుంది. తన శత్రువులను క్షమించడం ద్వారా—ఇది ఇప్పటికంటే ఆ రోజుల్లో చాలామందికి మరింత ఆచరణాత్మకమైన, కష్టమైన కార్యం—సామాజిక జీవితానికి కొంతవరకు దూరంగా ఉండడం ద్వారా—లౌకిక సమాజానికే కాక, గమనించదగినట్లుగా, సభకు సంబంధించిన సమాజానికి కూడా—అలాగే తన అదనపు ఆస్తులను అమ్మి నిరాడంబర జీవితాన్ని స్వీకరించడం ద్వారా ఆయన తన చిత్తశుద్ధిని చాటుకున్నాడు. ఇక్కడ ఇవ్వబడిన రెండవ లేఖలో, ఆయన అనుభవంలో ముందుకు సాగినట్లు స్పష్టమవుతుంది. ఆయన కాలం తరువాత జీవించిన అనేక భక్తిగల ఆత్మలవలె, దివ్యసత్ప్రసాదం స్వీకరించడానికి తాను అనర్హుడినేమోననే అతిశంకలతో ఆయన బాధపడుతున్నాడు. ఆందోళన చెందే ఆత్మలందరూ హృదయంలో నిలుపుకోవలసిన మాటలతో, కతరీనా ఆయన ఇబ్బందులను సున్నితంగానూ వివేకంతోనూ పరిష్కరిస్తుంది. ఈ ఉత్తమమైన వ్యక్తిని ఆమె మందలించదు; కేవలం మెచ్చుకొని ప్రోత్సహిస్తుంది. ఈ లేఖలలోగానీ మరే ఇతర లేఖలలోగానీ, తాను స్వయంగా జీవించిన పారవశ్యభరితమైన ఆధ్యాత్మిక రహస్యానుభవ స్థితిలోకి రిస్తోరోను నడిపించడానికి ఆమె ప్రయత్నించకపోవడం గమనించదగినది. తన స్నేహితులలో కొందరు తనను అనుసరించి ఆ స్థితికి రావాలని ఆమె ఆశిస్తుండేది—తరచుగా ఆ ఆశ నెరవేరేది కాదు. భక్తిగల ఈ గృహస్థునికి ఆమె నిర్దేశించిన ప్రమాణాన్ని, సుపరిచితమైన ఈ మాటలకంటే మెరుగ్గా సంగ్రహించలేము: “సంయమనంతో, దైవభక్తితో, నీతితో కూడిన జీవితం.”

రిస్తోరోకు రాసిన ఇతర లేఖలలో, ఎంతో అందమైన ధ్యానాల ద్వారా ఆయనలో ప్రేమోత్సాహాన్ని రగిలించడానికి ఆమె ప్రయత్నిస్తుంది. స్వచ్ఛమైన మానవ అనురాగమంతా ఉద్భవించవలసిన, సమస్తాన్నీ ఆవరించే ప్రేమతో ఉన్న సంబంధం వల్ల స్నేహితులపట్ల, కుటుంబంపట్ల ప్రేమ పవిత్రమై మహిమపరచబడుతుందని ఆ ధ్యానాలలో ఆమె చూపిస్తుంది. సహజ ప్రపంచం పట్ల, అది మనపై ఉంచే బాధ్యతల పట్ల తన వైఖరిలో, కతరీనా మళ్లీ పునీత బెర్నార్డును గుర్తుచేస్తుంది. ప్రేమలోని స్థాయులను పేర్కొనేటప్పుడు ఆయన ఒక భావనతో ప్రారంభిస్తాడు: సహజమైన విషయాలు చెడ్డవి, నాశనం చేసేవి కావు; అవి మంచివే, అయితే అవి తమ దివ్య పరివర్తన కోసం ఎదురుచూస్తున్నాయి. పాపం, ఫ్రాంచెస్కా వలెనే, కాని మరింత స్వచ్ఛమైన భావనతో, కతరీనా “ప్రేమ”, “ప్రేమించడం” అనే పదాలను రకరకాలుగా ప్రయోగిస్తుంది. “ఎందుకంటే, తాను ప్రేమించబడుతున్నట్లు అనుభూతి చెందినప్పుడు ప్రేమించడం, తాను ప్రేమించేవారు ప్రేమించే వాటన్నిటినీ ప్రేమించడం ప్రేమ స్వభావం. అందువల్ల, తన సృష్టికర్త తనపట్ల చూపే ప్రేమను ఆత్మ క్రమక్రమంగా తెలుసుకున్నప్పుడు, ఆయనను ప్రేమిస్తుంది; ఆయనను ప్రేమిస్తూ, దేవుడు ప్రేమించే వాటన్నిటినీ ప్రేమిస్తుంది.” “ఎందుకంటే, తాను ప్రేమించబడుతున్నట్లు అనుభూతి చెందినప్పుడు ప్రేమించడం, తన ప్రియమైనవారు ప్రేమించే వాటన్నిటినీ ప్రేమించడం ప్రేమ స్వభావం. కాబట్టి ఆత్మ తన సృష్టికర్త తనపట్ల చూపే ప్రేమను క్రమక్రమంగా తెలుసుకున్నప్పుడు, ఆయనను ప్రేమిస్తుంది; ఆయనను ప్రేమిస్తూ, దేవుడు ప్రేమించే సమస్తాన్నీ ప్రేమిస్తుంది.” … మనం చదువుతున్నప్పుడు, కొన్నిసార్లు ఆమెకు ఆపాదించబడిన భావశూన్యమైన తపోజీవన విధానానికి ఈ గొప్ప ఆధ్యాత్మిక అనుభూతిపరురాలు ఎంత దూరంగా ఉందో మరోసారి గుర్తిస్తాము.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధురమైన యేసుక్రీస్తులో అత్యంత ప్రియమైన సహోదరా: యేసుక్రీస్తు సేవకులకు సేవకురాలిని, దాసురాలిని అయిన కతరీనా అనే నేను, మీరు సద్గుణంలో స్థిరంగా నిలిచి, పట్టుదలతో కొనసాగాలని కోరుకుంటూ, ఆయన అమూల్యమైన రక్తంలో మీకు రాస్తున్నాను. ఎందుకంటే ప్రారంభించినవారికి కాదు, చివరివరకు పట్టుదలతో కొనసాగినవారికే కిరీటం లభిస్తుంది. పట్టుదలే కిరీటాన్ని ధరించే రాణి; ఆమె ధైర్యానికీ నిజమైన సహనానికీ మధ్య నిలుస్తుంది, కాని మహిమ కిరీటాన్ని పొందేది ఆమె ఒక్కతే. అందువల్ల, అత్యంత ప్రియమైన సహోదరా, మీ ప్రతి శ్రమకూ ప్రతిఫలం పొందేలా మీరు సద్గుణంలో స్థిరంగా నిలిచి, పట్టుదలతో కొనసాగాలని నేను కోరుకుంటున్నాను. దయ్యంగానీ తోటి ప్రాణిగానీ మీరు వాంతి చేసుకున్న దానివైపు మళ్లీ తిరిగి చూసేలా చేయలేనంతగా దేవుడు మిమ్మల్ని బలపరుస్తాడని ఆయన గొప్ప మంచితనంపై ఆశ ఉంచుతున్నాను.

మీరు నాకు రాసినదాన్ని బట్టి చూస్తే, మీరు మంచి ఆరంభం చేసినట్లు అనిపిస్తోంది. మీ పవిత్రమైన కోరికను చూసి, మీ రక్షణను తలచుకొని నేను ఎంతో ఆనందిస్తున్నాను. మొదటగా, మీకు అన్యాయం చేసిన లేదా చేయాలని కోరుకున్న ప్రతి ఒక్కరినీ మీరు క్షమించారని చెబుతున్నారు. అనుగ్రహం ద్వారా దేవుడు మీ ఆత్మలో నివసించాలని, లోకరీత్యా కూడా మీరు ప్రశాంతంగా ఉండాలని కోరుకుంటే, ఇది ఎంతో అవసరం. ఎందుకంటే ద్వేషంలో నిలిచిపోయేవారు దేవుణ్ణి కోల్పోయి, శిక్షావిధికి లోనైన స్థితిలో ఉంటారు; ఈ జీవితంలోనే నరకయాతనను ముందుగా రుచి చూస్తారు. వారు నిరంతరం తమను తామే లోలోపల వేధించుకుంటూ, ప్రతీకారం కోసం తపిస్తూ, భయంలో జీవిస్తారు. తమ శత్రువును చంపుతున్నామని అనుకుంటూ, ముందుగా తమనే చంపుకున్నారు; ఎందుకంటే ద్వేషమనే కత్తితో తమ ఆత్మను సంహరించుకున్నారు. ఇలా తమ శత్రువును చంపాలని తలచేవారు తమను తామే చంపుకుంటారు. సిలువవేయబడిన క్రీస్తు పట్ల ప్రేమతో నిజంగా క్షమించేవారికి శాంతి, ప్రశాంతత ఉంటాయి; వారు కలవరపడరు. ఎందుకంటే కలవరపరిచే కోపం వారి ఆత్మలో సంహరించబడింది; ప్రతి మంచికీ ప్రతిఫలమిచ్చే దేవుడు వారికి తన అనుగ్రహాన్ని, చివరికి నిత్యజీవాన్ని ప్రసాదిస్తాడు. అప్పుడు ఆత్మ పొందే ఆనందాన్ని, సంతోషాన్ని, అంతఃకరణ ప్రశాంతతను నాలుక ఎన్నటికీ వర్ణించలేదు. లోకరీత్యా కూడా, సద్గుణం పట్ల ప్రేమతోను ఔదార్యంతోను తమ శత్రువుపై ప్రతీకారం తీర్చుకోవాలని ఆత్రంగా కోరుకోనివారికి ఎంతో గొప్ప గౌరవం లభిస్తుంది. కాబట్టి ఈ పవిత్రమైన సంకల్పంలో పట్టుదలతో నిలిచి ఉండమని మిమ్మల్ని కోరుతూ, ప్రోత్సహిస్తున్నాను.

న్యాయమైన పద్ధతిలో మీకు చెందవలసినదాన్ని అడిగి పొందడాన్ని మీరు నిర్మలమైన అంతఃకరణంతో చేయవచ్చు; కోరుకున్న ఎవరైనా అలా చేయవచ్చు. ఎందుకంటే తాము ఇష్టపడిన దానికంటే ఎక్కువగా తమ ఆస్తులను వదులుకోవలసిన నిర్బంధం ఎవరికీ లేదు; అయితే వాటిని వదులుకోవాలని ఎంచుకునేవారు మరింత గొప్ప పరిపూర్ణతను చేరుకుంటారు. బిషప్పుగారి ఇంటికీ రాజప్రాసాదానికీ వెళ్లకుండా, ఇంటిలో ప్రశాంతంగా ఉండటం మంచిది, ఎంతో శ్రేష్ఠమైనది. ఎందుకంటే ఇతరులు ఉద్రేకపడితే, బలహీనులమైన మనం కూడా తరచుగా మన ఆత్మ ఉద్రేకపడటాన్ని, అన్యాయమైన, వివేకరహితమైన పనులు చేయటాన్ని గమనిస్తాము—కొందరు ఇతరులకంటే తమకు ఎక్కువ తెలుసని చూపించుకోవడానికి, మరికొందరు ధనాశతో అలా చేస్తారు. అవును, ఆ ప్రదేశానికి దూరంగా ఉండటమే మేలు.

అయితే నేను మరొక విషయం జోడిస్తున్నాను: తమ పక్షానే న్యాయం ఉందని స్పష్టంగా తెలిసి, సహాయం చేయడానికి ఎవరూ లేని పేద స్త్రీపురుషులు, తమ దగ్గర డబ్బు ఎందుకు లేదో మనకు తెలియజేసినప్పుడు, ప్రేమ ప్రేరణతో మీరు వారి తరఫున వాదించడానికి పూనుకోవడం దేవునికి ఎంతో మహిమను చేకూరుస్తుంది. తన కాలంలో పేదలకు న్యాయవాదిగా ఉన్న పునీత ఇవ్స్‌ వలె మీరు అలా చేయవచ్చు. కరుణ చూపడం, దేవుడు మీకు ఇచ్చిన సామర్థ్యాలతో పేదలకు సేవ చేయడం దేవునికి ఎంతో ప్రీతికరమని, మీ ఆత్మకు రక్షణకరమని గుర్తుంచుకోండి. అందుకే దయగల వ్యక్తి దుష్టమైన మరణంతో, అంటే నిత్యమరణంతో, నశించడం అసాధ్యమని పునీత గ్రెగొరీ అంటున్నారు. కాబట్టి ఇది నాకు ఎంతో సంతోషం కలిగిస్తుంది; ఇలా చేయమని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను.

మీ పనులన్నింటిలో దేవుణ్ణి మీ కళ్లముందు ఉంచుకోండి. మీరు చేసుకున్న సంకల్పానికి వ్యతిరేకంగా మితిమీరిన కోరిక తలెత్తినప్పుడు, మీలో మీరు ఇలా చెప్పుకోండి: “నా ఆత్మా, దేవుని చూపు నీ మీద ఉందని, నీ హృదయ రహస్యాన్ని ఆయన చూస్తున్నాడని గుర్తుంచుకో. నీవు మరణానికి లోబడి ఉన్నావు; నీవు తప్పక మరణించాలి, అది ఎప్పుడో నీకు తెలియదు. నీవు చేసే పనులకు సర్వోన్నత న్యాయాధిపతి ఎదుట లెక్క అప్పగించవలసి ఉంటుంది—ఆ న్యాయాధిపతి ప్రతి తప్పునూ శిక్షిస్తాడు, ప్రతి సత్కార్యానికీ ప్రతిఫలమిస్తాడు.” ఈ విధంగా నీవు కళ్లెం వేస్తే, అది జారిపోదు; నీవు దేవుని చిత్తం నుండి వేరుపడవు.

వీలైనంత త్వరగా మీరు మీ ఆత్మకు సాంత్వన కలిగించాలి; మీ అంతఃకరణంపై ఏది భారంగా ఉందని మీకు అనిపిస్తుందో, ఆ భారాన్ని తొలగించుకోవాలి. లౌకిక ఆస్తులను వదులుకోవడంలో అది అనుభవించిన బాధ విషయంలోనైనా, ఇతరులు దానికి కలిగించిన ఇతర చికాకుల విషయంలోనైనా, దానికి సాంత్వన కలిగించండి. అలాగే, మీరు ఎల్లప్పుడూ మీ పొరుగువారితో ప్రేమానందంలో నిలిచి ఉండేలా, ప్రతి ఒక్కరినీ మనఃపూర్వకంగా క్షమాపణ అడగండి. మీకు అవసరమైనదానికంటే ఎక్కువగా ఉన్న వస్తువులను, ఆడంబరమైన వస్త్రాలను అమ్మివేయడం గురించి చెబితే—ప్రియమైన సోదరా, ఆ వస్త్రాలు ఎంతో హానికరమైనవి; అవి హృదయంలోకి వ్యర్థాభిమానాన్ని చొప్పించి, దానిని గర్వంతో పోషించే సాధనాలు. ఎందుకంటే అవి ఒక వ్యక్తి ఇతరులకంటే ఎక్కువవాడిగా, గొప్పవాడిగా కనిపించేలా చేసి, గొప్పలు చెప్పుకోకూడని విషయాల గురించి గొప్పలు చెప్పుకునేలా చేస్తాయి. కాబట్టి మన శిరస్సు హింసించబడటాన్ని చూస్తూ, మనం మాత్రం ఇలాంటి విలాసాలలో జీవించడం కపట క్రైస్తవులమైన మనకు ఎంతో సిగ్గుచేటు. అందుకే ముళ్లకిరీటం ధరించిన శిరస్సు క్రింద అవయవాలు సుఖలాలసతో ఉండటం తగదని పునీత బెర్నార్డ్ అంటున్నారు—దీనికి పరిష్కారం వెతకడంలో మీరు చాలా మంచి పని చేస్తున్నారని చెబుతున్నాను. అయితే మీ అవసరానికి తగినట్లు, నిరాడంబరంగా, మితిమీరిన వెల పెట్టకుండా వస్త్రాలు ధరించండి; అప్పుడు మీరు దేవునికి ఎంతో ప్రీతిపాత్రులవుతారు. మీకు సాధ్యమైనంతవరకు మీ భార్యను, మీ కుమారులను కూడా అలాగే చేయించండి. అలా మీరు వారికి ఆదర్శంగానూ గురువుగానూ ఉంటారు; తండ్రి అలా ఉండాలి, తన కుమారులకు సద్గుణపూర్వకమైన మాటలతోను చేతలతోను శిక్షణ ఇవ్వాలి.

మరొక విషయం చెబుతున్నాను: మీరు దైవభయంతో వైవాహిక జీవితంలో నిలిచి ఉండండి; మితిమీరిన కామవాంఛతో కాక, వివాహాన్ని ఒక దివ్యసంస్కారంగా భావించి గౌరవించండి. వివేకం లేని మృగంలా కాక, వివేకవంతులుగా పవిత్ర కతోలిక సభ నిర్దేశించిన దినాలను తగిన భక్తిగౌరవాలతో ఆచరించండి. అప్పుడు మీరు, ఆమె మంచి వృక్షాలవలె మంచి ఫలాలను ఫలిస్తారు.

పదవులను తిరస్కరిస్తే మీరు ఎంతో మేలు చేసినవారవుతారు; ఎందుకంటే వాటిలో ఉన్నప్పుడు ఇతరులను నొప్పించకుండా ఉండటం అరుదు. వాటి ప్రస్తావన వినడమే మీకు విసుగు కలిగించాలి. కాబట్టి మృతులు తమను తామే పాతిపెట్టుకోనివ్వండి; మీరు మాత్రం హృదయ స్వాతంత్ర్యంతో దేవుణ్ణి సంతోషపెట్టడానికి కృషి చేయండి. సద్గుణాన్ని ఆకాంక్షిస్తూ, అన్నిటికంటే ఎక్కువగా ఆయనను, మిమ్మల్ని మీరు ప్రేమించుకున్నట్లే మీ పొరుగువారిని ప్రేమించండి; లోకానికీ దాని సుఖాలకూ దూరంగా ఉండండి. మీ పాపాలను, మీ సొంత శరీరవాంఛలను త్యజించండి. దేవుడు చేసిన మేలులను, ముఖ్యంగా అంతటి ప్రేమాగ్నితో మనకోసం చిందించబడిన రక్తం ద్వారా చేసిన మేలును ఎల్లప్పుడూ గుర్తుకు తెచ్చుకోండి.

అలాగే, మీ ఆత్మ అనుగ్రహాన్ని కాపాడుకుంటూ సద్గుణంలో ఎదగాలని మీరు కోరుకుంటే, మీ ఆత్మ ముఖాన్ని క్రీస్తు రక్తంలో కడుగుకొనేలా, మీ ఆనందం కోసం తరచుగా పవిత్ర పాపసంకీర్తనం చేయడం అవసరం. కనీసం నెలకు ఒకసారైనా చేయండి; నిజానికి మనం ప్రతిరోజూ దానిని మలినపరుస్తున్నాం కదా. మరింత తరచుగా చేయగలిగితే చేయండి; కానీ అంతకంటే తక్కువసార్లు చేయకూడదని నాకు అనిపిస్తుంది. దేవుని వాక్యాన్ని వినడంలో ఆనందించండి. మన తండ్రితో మనం సమాధానపడే కాలం వచ్చినప్పుడు, మహోత్సవ దినాలలో, లేదా కనీసం సంవత్సరానికి ఒకసారైనా, దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని స్వీకరించండి. ప్రార్థనాక్రమంలో ఆనందిస్తూ, ప్రతిరోజూ దివ్యబలిపూజలో పాల్గొనండి; ప్రతిరోజూ సాధ్యం కాకపోతే, పవిత్ర కతోలిక సభ నిర్దేశించిన, మనం తప్పక ఆచరించవలసిన దినాలలోనైనా మీకు సాధ్యమైనంతవరకు పాల్గొనడానికి కృషి చేయాలి.

ప్రార్థన మీకు దూరంగా ఉండకూడదు. అంతేకాదు, తగినవిగా నిర్ణయించిన వేళల్లో, మీకు సాధ్యమైనంతవరకు కొద్దిసేపు ఏకాంతంగా ఉండటానికి ప్రయత్నించండి. మిమ్మల్ని మీరు తెలుసుకోండి; దేవునికి చేసిన అపరాధాలను, మీలో ఎంతో మధురంగా పనిచేసినదీ ఇప్పటికీ పనిచేస్తున్నదీ అయిన ఆయన మంచితనపు ఔదార్యాన్ని తెలుసుకోండి. పరమపవిత్ర విశ్వాసపు వెలుగులో మీ మనోనేత్రాన్ని తెరచి, దేవుడు మనల్ని ఎంత అపరిమితంగా ప్రేమిస్తున్నాడో దర్శించండి; తన ఏకైక కుమారుని ద్వారా ఆయన మనకు చూపించే ప్రేమ అది. మీరు ఇప్పటికే కన్యమాత ప్రార్థనాక్రమాన్ని పఠించడం లేకపోతే, ఆమె మీకు సేదతీర్పుగా, దేవుని సన్నిధిలో మీ పక్షాన మనవి చేసేదిగా ఉండేలా, ప్రతిరోజూ దానిని పఠించాలని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను. మీ జీవితాన్ని క్రమబద్ధం చేసుకోవాలని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను. మరియమ్మ పట్ల భక్తిగౌరవంతో శనివారం ఉపవాసం ఉండండి. తప్పనిసరి పరిస్థితిలో తప్ప, పవిత్ర కతోలిక సభ ఆజ్ఞాపించిన దినాల ఆచరణను ఎన్నడూ విడిచిపెట్టకండి. మితిమీరిన విందులకు వెళ్లడం మానుకోండి; తమ కడుపునే దేవునిగా చేసుకోకూడదని కోరుకునేవారిలా మితంగా జీవించండి. ఆహారాన్ని అవసరం కోసం తీసుకోండి గాని, అది ఇచ్చే హీనమైన సుఖం కోసం కాదు. ఎందుకంటే తినే విషయంలో తమను తాము అదుపు చేసుకోనివారు పాపరహితంగా ఉండటం అసాధ్యం.

అయితే, ఈ విషయంలోనూ మిగిలిన అన్ని విషయాల్లోనూ, దేవుని అనంతమైన మంచితనం మీ రక్షణకు అవసరమైన జీవన నియమాన్ని మీరే స్వీకరించేలా చేస్తుందని నాకు నిశ్చయంగా ఉంది. మరణం వరకు సంపూర్ణమైన పట్టుదలతో నిలిచే వరాన్ని ఆయన మీకు అనుగ్రహించాలని, మీ రక్షణ కోసం మీరు చేయవలసినదేమిటో మీకు వెలుగునివ్వాలని నేను ప్రార్థిస్తాను; ఇతరులతోనూ ప్రార్థింపజేస్తాను. ఇక మీకు మరేమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన అనుగ్రహంలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధురుడైన క్రీస్తు యేసునందు అత్యంత ప్రియమైన కుమారుడా: యేసు క్రీస్తు సేవకులకు సేవకురాలిని, బానిసను అయిన కతరీన అనే నేను, ఆయన అమూల్యమైన రక్తంలో మీకు వ్రాస్తున్నాను. మీ పట్ల దేవునికున్న అనిర్వచనీయమైన ప్రేమను దర్శించడం ద్వారా కలిగే వెలుగునూ జ్ఞానాన్నీ మీరు కోల్పోకుండా ఉండేలా, స్వీయప్రేమలోని ప్రతి చిన్న అంశం నుండీ మీరు విముక్తి పొందాలని చూడాలన్నదే నా కోరిక. దీనిని మనకు తెలియజేసేది వెలుగే కాబట్టి, మన నుండి ఆ వెలుగును తొలగించేది మిథ్యాప్రేమే కాబట్టి, మీలో అది ఆరిపోవాలని చూడాలనే కోరిక నాకు ఎంతో బలంగా ఉంది. ఆహా, ఈ స్వీయప్రేమ మన రక్షణకు ఎంత ప్రమాదకరమైనది! అది ఆత్మను అనుగ్రహానికి దూరం చేస్తుంది; ఎందుకంటే మనల్ని అనుగ్రహంలో జీవించేలా చేసే దైవప్రేమనూ పొరుగువారిపట్ల ప్రేమనూ అది ఆత్మ నుండి తొలగిస్తుంది. మనం చెప్పుకున్నట్లుగా, అది మనోనేత్రాన్ని చీకటిమయం చేస్తుంది కాబట్టి మనల్ని వెలుగుకు దూరం చేస్తుంది; వెలుగు తొలగిపోయినప్పుడు మనం చీకటిలో నడుస్తాం, మనకు ఏమి అవసరమో తెలియక ఉంటాం.

మనం ఏమి తెలుసుకోవాలి? దేవుని అపారమైన మంచితనాన్ని, మనపట్ల ఆయనకున్న వర్ణించలేని ప్రేమను; పవిత్రాత్మకు వ్యతిరేకంగా ఎల్లప్పుడూ పోరాడే వక్రమైన నియమాన్ని, మన సొంత దయనీయ స్థితిని తెలుసుకోవాలి. ఈ పరిజ్ఞానంతో ఆత్మ దేవునికి చెందవలసినదాన్ని ఆయనకు అర్పించడం ప్రారంభిస్తుంది; అంటే, ఆయన నామానికి మహిమను, స్తుతిని అర్పిస్తూ, అన్నిటికన్నా మిన్నగా ఆయనను ప్రేమిస్తూ, తనను తాను ప్రేమించుకున్నట్లే పొరుగువారిని ప్రేమిస్తూ, సద్గుణం కోసం తీవ్రంగా ఆకాంక్షిస్తుంది. అలాగే ఆత్మ తనను తాను ద్వేషిస్తూ, తనపట్ల అసంతృప్తి చెందుతూ, తనలోని దుర్గుణాన్ని, ప్రతి దుర్గుణానికీ కారణమైన తన ఇంద్రియాసక్తిని ద్వేషిస్తుంది. చెప్పినట్లుగా, ఆత్మ వెలుగుతో కూడిన స్వీయ పరిజ్ఞానంలో నిలిచి ఉండి, ఆ పరిజ్ఞానంలోనే సమస్త సద్గుణాలను, కృపను పొందుతుంది. తన పాపాలకు పశ్చాత్తాపపడే సంపదను, దేవుని అపారమైన కరుణను ఆత్మ ఎక్కడ కనుగొంటుంది? ఈ స్వీయ పరిజ్ఞాన మందిరంలోనే.

ఇప్పుడు మనలో అది ఉందో లేదో చూద్దాం. దాని గురించి కొంచెం మాట్లాడుకుందాం. ఎందుకంటే, మీరు నాకు రాసినట్లుగా, మీ పాపాలపట్ల పశ్చాత్తాపాన్ని అనుభవించాలని మీరు కోరుకుంటున్నారు; దాన్ని అనుభవించలేకపోతున్నందున దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణను మానేస్తున్నారు. ఈ కారణంగా మీరు దాన్ని మానేయాలా వద్దా అన్నది ఇప్పుడు చూద్దాం.

దేవుడు పరమ మంచితనం గలవారని, మనం ఉనికిలోకి రాకముందే మనల్ని ప్రేమించారని మీకు తెలుసు. ఆయన నిత్య జ్ఞానమని, ఆయన శక్తిసామర్థ్యాలు కొలతకు అందనివని కూడా మీకు తెలుసు. అందువల్ల, మనకు అవసరమైనదాన్ని ఇవ్వడానికి ఆయనకు శక్తి, జ్ఞానం, సంకల్పం ఉన్నాయని మనకు నిశ్చయం. దీనికి నిదర్శనంగా, మనం ఎలా అడగాలో కూడా తెలియనంత ఎక్కువగా, మనం అడగనివాటిని సైతం ఆయన మనకు ఇస్తున్నారని స్పష్టంగా చూస్తున్నాం. మనల్ని వివేచనలేని జంతువులుగా కాకుండా, తన స్వరూపంలో, తన పోలికలో వివేచనాశక్తిగల ప్రాణులుగా సృష్టించమని మనం ఎప్పుడైనా ఆయనను అడిగామా? లేదు. లేదా తన ఏకైక కుమారుడైన వాక్కు రక్తం ద్వారా, కృపతో మనల్ని సృష్టించమని అడిగామా? లేదా పరిపూర్ణ దేవుడిగా, పరిపూర్ణ మానవుడిగా, దైవత్వంతో ఐక్యమైన మాంసరక్తాలతో, శరీరాత్మలతో తననే మనకు ఆహారంగా ఇవ్వమని అడిగామా? ఈ అత్యున్నతమైన వరాలు ఎంత గొప్పవంటే, మనపట్ల ఎంతటి జ్వలించే ప్రేమను చూపుతున్నాయంటే, వాటిని కొంచెమైనా తలచుకున్నప్పుడు కాఠిన్యమూ చల్లదనమూ కరిగిపోనంత కఠినమైన హృదయం ఏదీ ఉండదు. ఈ వరాలకు మించి కూడా, మనం అడగకుండానే ఆయననుంచి పొందే వరాలు, కృపలు అనంతమైనవి.

అలాంటప్పుడు, మనం అడగకుండానే ఆయన ఇంతగా ఇస్తున్నారంటే—మనం ఆయననుంచి న్యాయమైనదాన్ని కోరుకున్నప్పుడు మన కోరికలను మరెంతగా నెరవేరుస్తారు? అసలు, దాన్ని కోరుకునేలా, అడిగేలా మనల్ని ప్రేరేపించేది ఎవరు? ఆయనే. కాబట్టి, ఆయన మనల్ని దాన్ని అడిగేలా ప్రేరేపిస్తే, దాన్ని నెరవేర్చి, మనం కోరేదాన్ని ఇవ్వాలన్నది ఆయన ఉద్దేశమని అది సూచిస్తుంది.

అయితే మీరు నాతో ఇలా అంటారు: “మీరు చెప్పినట్లే ఆయన ఉన్నారని నేను ఒప్పుకుంటాను. కానీ చాలాసార్లు నేను పశ్చాత్తాపాన్ని, ఇతర విషయాలను అడిగినా, అవి నాకు ఇవ్వబడనట్లు ఎందుకు అనిపిస్తుంది?” మీకు నా సమాధానం ఇది: అడిగేవారిలోని లోపం వల్ల అలా జరగవచ్చు; వారు వివేకం లేకుండా, పూర్ణహృదయంతో కాకుండా కేవలం మాటలతోనే అడుగుతుండవచ్చు. ఇలాంటివారి గురించే మన రక్షకుడు, వారు తనను ప్రభువా, ప్రభువా అని పిలిచినా, తాను వారిని ఎరుగనని చెప్పారు. అంటే ఆయనకు వారు తెలియరని కాదు; వారి దోషం వల్ల వారు ఆయన కరుణకు నోచుకోరని అర్థం. లేదా, ప్రార్థించేవారు తాము అడుగుతున్నది లభిస్తే తమ రక్షణకు హాని కలిగించే దేనినైనా అడుగుతుండవచ్చు. అందువల్ల, వారు అడిగినది వారికి లభించనప్పుడు, నిజానికి వారు కోరుకున్నది వారికి లభించినట్లే. ఎందుకంటే అది తమ మేలుకు దోహదపడుతుందని భావించి వారు దాన్ని అడుగుతారు; కానీ అది లభిస్తే వారికి హాని కలుగుతుంది, అది లభించకపోవడమే వారికి మేలు. కాబట్టి వారు ఏ ఉద్దేశంతో దాన్ని అడిగారో, ఆ ఉద్దేశాన్ని దేవుడు నెరవేర్చారు. ఈ విధంగా, దేవుని వైపునుంచి మన ప్రార్థనకు ఎల్లప్పుడూ సమాధానం లభిస్తుంది. అయితే విషయం ఏమిటంటే, దేవునికి రహస్యమైనవీ బహిరంగమైనవీ అన్నీ తెలుసు; మన అపరిపూర్ణత కూడా తెలుసు. కాబట్టి, మనం అడిగిన కృపను ఆయన వెంటనే ఇస్తే, మనం ఎంతో మధురమైన తేనె మీదనుంచి లేచి, ఆ తరువాత దుర్వాసనగల వస్తువుపై వాలడానికి వెనుకాడని అపవిత్ర ప్రాణిలా ప్రవర్తిస్తామని ఆయన చూస్తున్నారు. మనం చాలాసార్లు అలానే ప్రవర్తిస్తున్నామని దేవుడు చూస్తున్నారు. ఎందుకంటే, ఆయన కృపలను, ఉపకారాలను పొంది, ఆయన ప్రేమ మాధుర్యాన్ని పంచుకున్న తరువాత కూడా, మనం దయనీయమైన విషయాలపై వాలడానికి వెనుకాడకుండా, తిరిగి లోకపు మలినంలోకి వెళ్లిపోతున్నాం. అందువల్ల, మన కోరికలోని ఆకలి మరింత పెరిగేలా చేయడానికి, మనం కోరుకున్నంత త్వరగా దేవుడు కొన్నిసార్లు మనం అడిగినదాన్ని ఇవ్వరు. ఎందుకంటే తన సృష్టిప్రాణులు తనకోసం పరితపించడాన్ని చూసి ఆయన ఆనందిస్తారు, సంతోషిస్తారు.

కొన్నిసార్లు ఆయన మనకు ఆ అనుగ్రహాన్ని అనుభూతిలో కాకపోయినా, వాస్తవంగా ఫలించే విధంగా ప్రసాదిస్తారు. ఆయన దూరదృష్టితో ఈ మార్గాన్ని అనుసరిస్తారు. ఎందుకంటే, ఒక వ్యక్తికి ఆ అనుగ్రహం తనలో ఉన్నట్లు అనిపిస్తే, ఆ వ్యక్తి దానికోసం తపించే తీవ్రతను తగ్గించుకోవడమో, మితిమీరిన ధీమాలో పడిపోవడమో జరుగుతుందని ఆయనకు తెలుసు. అందుకే ఆయన అనుభూతిని తొలగిస్తారు గాని అనుగ్రహాన్ని కాదు. అనుగ్రహాన్ని పొందడంతోపాటు దానిని అనుభూతి చెందేవారు కూడా ఉన్నారు. రోగులమైన మనకు ప్రసాదించడంలో మన వైద్యుని మధురమైన మంచితనానికి ఏది ప్రీతికరమో, దాని ప్రకారమే ఇది జరుగుతుంది. మన రోగస్థితికి అవసరమైన రీతిలో ఆయన ప్రతి ఒక్కరికీ ప్రసాదిస్తారు. కాబట్టి, సృష్టిప్రాణి ఏ తపనతో దేవుణ్ణి వేడుకుంటుందో, ఆ తపన ఏ సందర్భంలోనైనా నెరవేరుతుందని మీరు చూస్తున్నారు. మనం దేనిని కోరాలో, ఎంత వివేకంతో కోరాలో ఇప్పుడు మనకు తెలుస్తోంది.

మధురమైన ఆదిసత్యస్వరూపుడు మనం దేనిని కోరాలో మనకు బోధిస్తున్నారని నాకు అనిపిస్తుంది. పవిత్ర సువార్తలో, లోకంలోని ఘనతలను, సంపదలను సంపాదించుకొని నిలుపుకోవడానికి మనిషి చూపే మితిమీరిన ఉత్సాహాన్ని మందలిస్తూ ఆయన ఇలా అన్నారు: “రేపటిని గురించి చింతించకండి. ఏ రోజుకు ఆ రోజు చింత చాలు.” కాలం ఎంత స్వల్పమో మనం వివేకంతో పరిగణించాలని ఇక్కడ ఆయన చూపిస్తున్నారు. తరువాత ఆయన ఇలా అంటారు: “మొదట పరలోక రాజ్యాన్ని వెదకండి; ఎందుకంటే ఈ చిన్న విషయాలు మీకు అవసరమని మీ పరలోక తండ్రికి బాగా తెలుసు.” ఈ రాజ్యం ఏమిటి? దానిని ఎలా వెదకాలి? అది నిత్యజీవ రాజ్యం, మన సొంత ఆత్మ రాజ్యం కూడా. ఎందుకంటే, ఈ ఆత్మ రాజ్యాన్ని వివేచన ద్వారా మన ఆధీనంలో ఉంచుకోకపోతే, అది ఎన్నటికీ దేవుని రాజ్యంలో భాగం కాదు. దేనితో దానిని వెదకాలి? మాటలతో మాత్రమే కాదు—అలాంటి మాటలను దేవుడు గుర్తించరని మనం ఇదివరకే చెప్పుకున్నాం—నిజమైన, యథార్థమైన సద్గుణాల కోసం తపనతో దానిని వెదకాలి. ఈ పరలోక రాజ్యాన్ని వెదికి, సొంతం చేసుకునేది సద్గుణమే. సద్గుణం మనిషిని వివేకవంతునిగా చేస్తుంది; తద్వారా దేవుని ఘనత కోసం, తన రక్షణ కోసం, తన పొరుగువారి రక్షణ కోసం వివేకంతో, పరిణతితో కృషి చేసేలా చేస్తుంది. అటువంటి వ్యక్తి పొరుగువారి లోపాలను వివేకంతో సహిస్తారు; అన్నిటికన్నా మిన్నగా దేవుణ్ణి, తనవలె తన పొరుగువారిని ప్రేమిస్తూ, ప్రేమ ప్రేరణను వివేకంతో నడిపిస్తారు. నియమం ఇదే: ఆత్మల రక్షణ కోసం తన శారీరక ప్రాణాన్ని అర్పించడానికీ, పొరుగువారి శారీరక అవసరాలకు తోడ్పడటానికి ఐహిక సంపదలను ఇవ్వడానికీ సిద్ధంగా ఉండాలి. వివేకవంతమైన ప్రేమ ఇటువంటి నియమాన్ని విధిస్తుంది. వివేకం లేకపోతే, దీనికి సరిగ్గా విరుద్ధంగా జరుగుతుంది. తెలివితక్కువ, మతిలేని రకమైన ప్రేమను చూపే అనేకమందిలో ఇలాగే జరుగుతోంది. వారు తమ పొరుగువారికి సహాయం చేయడానికి—వారి ఆత్మకు కాదు, వారి శరీరానికి సహాయం చేయడాన్ని గురించి నేను మాట్లాడుతున్నాను—తరచూ అబద్ధాలను ప్రచారం చేయడం ద్వారా, తప్పుడు సాక్ష్యం చెప్పడం ద్వారా తమ సొంత ఆత్మలకే ద్రోహం చేయడానికి సిద్ధపడతారు. ఇటువంటివారు ప్రేమను కోల్పోతారు; ఎందుకంటే వారి ప్రేమ వివేకం అనే పునాదిపై నిర్మించబడలేదు.

పరలోక రాజ్యాన్ని మనం వివేకంతో వెదకాలని చూశాం. ఇప్పుడు దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణ పట్ల మనం కలిగి ఉండవలసిన వైఖరి గురించి, దానిని స్వీకరించడం మనకు ఎలా తగినదో అనే విషయం గురించి మీకు సమాధానం ఇస్తాను. లోకసంబంధమైన మనుషులవలె మనం అవివేకమైన వినయాన్ని ప్రదర్శించకూడదు. ఆ మధురమైన సంస్కారాన్ని స్వీకరించడం మనకు తగినదేనని నేను చెబుతున్నాను. ఎందుకంటే అది ఆత్మలకు ఆహారం; అది లేకుండా మనం అనుగ్రహస్థితిలో జీవించలేము. కాబట్టి, ఈ మధురమైన సంస్కారం వద్దకు మనం రావడానికి వీలుగా తెంచుకోలేనంతటి, తెంచుకోకూడనంతటి గొప్ప బంధమేదీ లేదు. ప్రతి వ్యక్తీ తనవంతుగా చేయగలిగినదంతా చేయాలి; అది చాలు. మనం దానిని ఎలా స్వీకరించాలి? అతి పవిత్రమైన విశ్వాసపు వెలుగుతో, పవిత్రమైన ఆకాంక్ష అనే నోటితో స్వీకరించాలి. విశ్వాసపు వెలుగులో మీరు ఆ దివ్యసత్ప్రసాదంలో సంపూర్ణ దేవుణ్ణి, సంపూర్ణ మానవుణ్ణి ధ్యానిస్తారు. అప్పుడు బుద్ధి గ్రహించినదానిని అనుసరించే ప్రేరణ, సున్నితమైన ప్రేమతోనూ, తన పాపాలను, లోపాలను గురించిన పవిత్ర ధ్యానంతోనూ దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని స్వీకరిస్తుంది. దానివల్ల ఆత్మ పాపపశ్చాత్తాపాన్ని పొందుతుంది; అంత గొప్ప ప్రేమతో తననే మనకు ఆహారంగా ఇచ్చుకున్న దేవుని అపరిమిత ప్రేమలోని ఔదార్యాన్ని ధ్యానిస్తుంది. తాను కోరుకునేంత పరిపూర్ణమైన పాపపశ్చాత్తాపం, సంసిద్ధత తనకు లేవనిపించినంత మాత్రాన ఎవరూ వెనుదిరగకూడదు. ఎందుకంటే సత్సంకల్పం, తమవంతుగా ఉన్న సంసిద్ధత చాలు.

మళ్లీ చెబుతున్నాను: పాత నిబంధనలో సూచించబడిన విధంగా మనం స్వీకరించడం సముచితం. అప్పుడు గొర్రెపిల్లను నీటిలో ఉడికించి కాక, నిప్పుపై కాల్చి తినాలనీ; దానిని కొంతభాగంగా కాక, సంపూర్ణంగా తినాలనీ; నడుము కట్టుకొని, నిలబడి, చేతిలో కర్ర పట్టుకొని తినాలనీ; గొర్రెపిల్ల రక్తాన్ని గుమ్మపు రాతిపై పూయాలనీ ఆజ్ఞాపించబడింది. మనం ఈ దివ్యసంస్కారాన్ని కూడా ఇలాగే స్వీకరించడం సముచితం: నీటిలో ఉడికించి కాక, నిప్పుపై కాల్చి తినాలి. ఎందుకంటే, నీటిలో ఉడికిస్తే మధ్యలో మట్టీ నీరూ ఉంటాయి—అంటే, ఇహలోక వ్యామోహాలు, స్వీయప్రేమ అనే నీరు ఉంటాయి. అందువల్ల మధ్యలో ఏదీ ఉండకుండా దానిని నిప్పుపై కాల్చాలి. దైవప్రేమ అనే అగ్ని నుండి నేరుగా దానిని స్వీకరించినప్పుడు మనం అలాగే స్వీకరిస్తాము. మనస్సాక్షి అనే నడికట్టును మనం కట్టుకొని ఉండాలి. ఎందుకంటే, మనస్సులో గానీ శరీరంలో గానీ అపవిత్రతతో అంతటి నిర్మలత్వాన్నీ పవిత్రతనూ సమీపించడం ఎంతో దిగ్భ్రాంతికరమైన విషయం. మనం నిటారుగా నిలబడి ఉండాలి; అంటే, మన హృదయమూ మనస్సూ సంపూర్ణ విశ్వసనీయతతో దేవునివైపు తిరిగి ఉండాలి. పరమపవిత్ర సిలువ అనే కర్ర మన చేతిలో ఉండాలి; అందులో సిలువవేయబడిన క్రీస్తు బోధ మనకు లభిస్తుంది. మనం ఆనుకొనే కర్ర ఇదే; మన శత్రువులైన లోకం, అపవాది, శరీరాశల నుండి మనలను రక్షించేది ఇదే. దానిని కొంతభాగంగా కాక, సంపూర్ణంగా తినడం మనకు సముచితం. అంటే, విశ్వాసపు వెలుగులో ఈ దివ్యసంస్కారంలో కేవలం క్రీస్తు మానవత్వాన్నే కాక, దైవత్వంతో ఏకమై ఉన్న సిలువవేయబడిన క్రీస్తు శరీరాన్నీ ఆత్మనూ, సంపూర్ణ దేవుడూ సంపూర్ణ మానవుడూ అయిన ఆయనను ధ్యానించాలి. ఈ గొర్రెపిల్ల రక్తాన్ని తీసుకొని మన నుదుటిపై పూసుకోవాలి—అంటే, హేతుబుద్ధి గల ప్రతి ప్రాణి ఎదుట దానిని బహిరంగంగా అంగీకరించాలి; బాధవల్ల గానీ మరణభయంవల్ల గానీ ఎన్నడూ నిరాకరించకూడదు. సిలువ మానుపై ప్రేమాగ్నిలో సిద్ధం చేయబడిన ఈ గొర్రెపిల్లను మనం ఇలా మాధుర్యంతో స్వీకరించడం సముచితం. అప్పుడు మనపై తౌ ముద్ర ఉన్నట్లు కనబడుతుంది; ప్రతీకారం తీర్చే దూత మనలను ఎన్నడూ కొట్టడు.

పవిత్ర సభ తమకు ఆజ్ఞాపించిన దానిని విస్మరిస్తూ, “దానిని స్వీకరించడానికి నాకు యోగ్యత లేదు” అని చెప్పే అనేకమంది అవివేకులైన లౌకిక విశ్వాసులవలె ప్రవర్తించడం మనకు తగదని చెప్పాను; మీరు అలా చేయాలని కూడా నేను కోరను. అలా వారు తమ ఆత్మలకు ఆహారం లేకుండా చాలా కాలం ఘోరపాపంలో గడుపుతారు. ఓ మూర్ఖమైన వినయమా! మీకు యోగ్యత లేదని ఎవరికి తెలియదు? యోగ్యత వచ్చే ఏ సమయం కోసం మీరు ఎదురుచూస్తున్నారు? దానికోసం ఎదురుచూడకండి; ఎందుకంటే, ప్రారంభంలో మీకు ఎంత యోగ్యత ఉందో చివరలోనూ అంతే ఉంటుంది. మన సత్కార్యాలన్నిటితో కూడా దానిని స్వీకరించడానికి మనం ఎన్నటికీ యోగ్యులం కాలేము. కానీ దేవుడే యోగ్యుడు; తన యోగ్యతతో ఆయన మనలను యోగ్యులనుగా చేస్తాడు. ఆయన యోగ్యత ఎన్నటికీ తగ్గదు. మనం ఏమి చేయాలి? మనవంతుగా మనలను సిద్ధం చేసుకొని, ఆయన మధురమైన ఆజ్ఞను పాటించాలి. మనం అలా చేయకుండా, తప్పు నుండి తప్పించుకుంటున్నామని భావించి దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణను విడిచిపెడితే, మనం తప్పులోనే పడతాము.

కనుక, ముగింపుగా నేను కోరేది ఇదే: అలాంటి మూర్ఖత్వం మీలో ఉండకూడదు; బదులుగా, నేను చెప్పిన విధంగా ఈ పవిత్ర దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని స్వీకరించడానికి క్రైస్తవ విశ్వాసనిష్ఠతో మిమ్మల్ని మీరు సిద్ధం చేసుకోవాలి. మీ గురించి మీకు నిజమైన ఆత్మజ్ఞానం ఎంతగా ఉంటుందో, అంత పరిపూర్ణంగా మీరు దీనిని చేయగలుగుతారు; మరే విధంగానూ కాదు. ఎందుకంటే, మీరు ఆ ఆత్మజ్ఞానంలో నిలిచి ఉంటే, అన్నిటినీ స్పష్టంగా చూడగలుగుతారు. బాధవల్ల గానీ నష్టంవల్ల గానీ, మీరు సేవ చేసినవారు కలిగించిన హానివల్ల గానీ వారి కృతఘ్నతవల్ల గానీ మీ పవిత్ర వాంఛను సడలనివ్వకండి. బదులుగా, ధైర్యంతో, నిజమైనదీ దీర్ఘకాలమైనదీ అయిన పట్టుదలతో మరణం వరకు నిలకడగా ఉండండి. సిలువవేయబడిన క్రీస్తు ప్రేమను బట్టి ఇలా చేయమని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను. ఇక నేను చెప్పేదేమీ లేదు. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.       పైకి

బొలోన్యా అంజియానీ, కాన్సల్స్ మరియు గోన్ఫలోనియేరీలకు

పద్నాలుగో శతాబ్దానికైనా ఇరవయ్యో శతాబ్దానికైనా వర్తించే ప్రశంసనీయమైన రాజకీయ సూత్రాలను కతరీన నిర్దేశిస్తుంది. అయినా కాలాలు మారాయి; ఆధునిక నగర మండలి ఇలాంటి లేఖను గంభీరంగా స్వీకరించి ఆదరించడాన్ని మనం ఊహించడం కూడా కష్టమే. ఇటలీ పట్టణాల ప్రభుత్వాలకు ఆమె తరచుగా పంపుతూ ఉండే లేఖలకు ఇది చక్కని నమూనా—ఒక రాజ్యం యొక్క నిజమైన సౌభాగ్యానికి పునాదులుగా ఉండవలసిన మౌలిక సద్గుణాలను సూటిగా, సరళంగా, ఉదాత్తంగా వివరించే లేఖలు అవి. సభలో చీలిక సంభవించిన సమయంలో ఆమె చూపినట్లుగా, రాజకీయాల సూక్ష్మాంశాలను వివేకంతో గ్రహించగల సామర్థ్యం ఆమెకు ఉండేది. అయినా, సాధారణ నైతిక సూత్రాలను వివరించడం ప్రజలు తమ పాపాన్ని గుర్తించేలా చేసి, వారికి పవిత్రత మార్గాన్ని చూపుతుందనే స్త్రీసహజమైన దృఢవిశ్వాసాన్ని ఆమె ఎన్నడూ కోల్పోలేదు. ఆమె భావన పూర్తిగా తప్పు కూడా కాదు. ఆమె లేఖలను గౌరవంతో స్వీకరించినట్లూ, అవి ఫలప్రదమైనట్లూ కనిపిస్తుంది. ఈ సందర్భంలో బొలోన్యా అధికారులు ఆమె ప్రార్థనలను కోరుతూ కబురు పంపినట్లు స్పష్టమవుతోంది. వారి కోసం ప్రార్థిస్తానని ఆమె సంతోషంగా వాగ్దానం చేస్తుంది; అయితే, బొలోన్యా ప్రజలు తమ పని అంతటినీ “దేవుని సేవకులు” తమకు బదులుగా చేస్తారని ఆశించకూడదని కూడా చెబుతుంది.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసుక్రీస్తునందు అత్యంత ప్రియమైన సహోదరులారా: యేసుక్రీస్తు సేవకుల సేవకురాలిని, దాసురాలిని అయిన కతరీన అనే నేను, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు వ్రాస్తున్నాను. మీరు పాత మానవ స్వభావాన్ని విడిచిపెట్టి, నూతన మానవ స్వభావాన్ని ధరించాలని కోరుకుంటున్నాను. అంటే, ఆదాము చేసిన ఆ పాత పాపమైన లోకాసక్తిని, శరీర సంబంధమైన స్వార్థప్రేమను విడిచిపెట్టి, నూతనుడైన మధుర యేసుక్రీస్తును, ఆయన మృదువైన ప్రేమను ధరించాలని కోరుకుంటున్నాను. ఈ ప్రేమ ఆత్మలో ఉన్నప్పుడు, అది తన స్వార్థాన్ని వెదకదు; దేవునికి చెందవలసినదాన్ని ఆయనకు ఉదారంగా, ధారాళంగా అర్పిస్తుంది: అన్నిటికంటే మిన్నగా ఆయనను ప్రేమించడం, తన సొంత అధమ స్వభావాన్ని ద్వేషించడం; దేవుని కోసం తనను తాను ప్రేమించుకోవడం, ఆయన నామానికి స్తుతిని, మహిమను అర్పించడం; సహోదర ప్రేమతో, సరైన క్రమంలో ఉన్న ప్రేమతో తన పొరుగువారి మేలును కోరడం. ఎందుకంటే ప్రేమకు సరైన క్రమం ఉండాలి: అంటే, ఒక ఆత్మను రక్షించడానికి—అంతేకాదు, సాధ్యమైతే లోకమంతటినీ రక్షించడానికి కూడా—ఎవరూ పాపం చేసి తమకు తాము హాని చేసుకోకూడదు; గొప్ప సద్గుణాన్ని సాధించడానికి అతి చిన్న తప్పు చేయడం కూడా సమ్మతం కాదు. మన పొరుగువారి శరీరాన్ని కాపాడటానికి మన శరీరాన్ని బలి ఇవ్వకూడదు; అయితే ఆత్మల రక్షణ కోసం మన శారీరక ప్రాణాన్ని, మన పొరుగువారి క్షేమం కోసం, ప్రాణరక్షణ కోసం మన ఇహలోక ఆస్తులను తప్పక త్యాగం చేయాలి. కాబట్టి ఈ ప్రేమ ఆత్మలో సరైన క్రమంలో ఉండాలని, అలా ఉంటుందని మీరు చూస్తున్నారు.

కానీ ప్రేమలేక, స్వార్థప్రేమతో నిండినవారు దీనికి పూర్తిగా విరుద్ధంగా చేస్తారు; వారి అనురాగాలు హద్దుమీరి ఉన్నట్లే, వారి పనులన్నీ కూడా హద్దుమీరి ఉంటాయి. అందువల్ల లోకసంబంధులైనవారు సద్గుణం లేకుండా, పాపంలో ఉంటూనే తమ పొరుగువారికి సేవచేయడం, వారిని ప్రేమించడం చూస్తున్నాము; వారికి సేవచేయడానికి, వారిని సంతోషపెట్టడానికి దేవునికి సేవచేయకుండా, ఆయనను నొప్పించడానికీ, తమ సొంత ఆత్మలకు హాని చేసుకోవడానికీ వారు వెనుకాడరు. ఇదే ఆ వక్రీకృత ప్రేమ. ఇది తరచుగా ఆత్మను, శరీరాన్ని చంపుతుంది—మన నుండి వెలుగును దోచుకొని మనల్ని చీకటిలోకి నెట్టివేస్తుంది; మన నుండి జీవాన్ని దోచుకొని మనకు మరణశిక్ష విధిస్తుంది; ధన్యుల సహవాసాన్ని మనకు దూరం చేసి, నరకంలో ఉన్నవారి సహవాసంలోకి నడిపిస్తుంది. ఎవరైనా సమయం ఉండగానే తమను తాము సరిదిద్దుకోకపోతే, పవిత్ర న్యాయమనే ప్రకాశించే ముత్యాలను నాశనం చేసుకొని, నిజమైన ప్రేమ, విధేయతల వెచ్చదనాన్ని కోల్పోతారు.

ఇప్పుడు మనం ఏ వైపు తిరిగి చూసినా, వివేకశక్తిగల ప్రతి రకమైన ప్రాణి సమస్త సద్గుణాలూ లేకుండా, ఈ దుష్టమైన శరీర సంబంధమైన స్వార్థప్రేమను ధరించి ఉండటం చూస్తున్నాము. ఉన్నత మతాధికారుల వైపు చూస్తే, వారు తమ సొంత వ్యవహారాల్లో ఎంతగా మునిగిపోయి, ఎంత విలాసవంతంగా జీవిస్తున్నారంటే, తమ ఆధీనంలో ఉన్నవారు దయ్యాల చేతుల్లో ఉండటం చూసినా పట్టించుకుంటున్నట్లు కనిపించరు. వారి ఆధీనంలో ఉన్నవారి పరిస్థితీ అలాగే ఉంది. వారు పౌర చట్టానికి గానీ, దైవ చట్టానికి గానీ విధేయులవ్వడానికి శ్రద్ధ చూపరు; తమ సొంత లాభం కోసం తప్ప, ఒకరికొకరు సేవచేసుకోవడానికి కూడా శ్రద్ధ చూపరు. అయినా ఈ రకమైన ప్రేమ, నిజమైన దైవప్రేమ ద్వారా కాక సహజమైన ప్రేమ ద్వారా ఒక్కటైనవారి ఐక్యత సరిపోవు; అలాంటి స్నేహం సంతోషం, ఆనందం, దాని ద్వారా కలిగే వ్యక్తిగత లాభం ఉన్నంతకాలమే సరిపోతుంది, నిలిచి ఉంటుంది.

కాబట్టి, ఒక వ్యక్తి ప్రభువుగా ఉన్నప్పుడు, పవిత్ర న్యాయాన్ని పాటించడంలో విఫలమవుతాడు. దానికి కారణమిది: తన పదవీగౌరవాన్ని కోల్పోతానని అతడు భయపడతాడు; ఇతరులకు అసంతృప్తి కలిగించకూడదని, మనుషుల తప్పులను కప్పిపుచ్చుతూ దాచిపెడతాడు. కాల్చి చికిత్స చేయవలసిన సమయంలో గాయానికి లేపనం పూస్తాడు. అయ్యో, దయనీయమైన నా ఆత్మా! అతడు దైవప్రేమ అనే అగ్నిని ప్రయోగించి, పవిత్ర న్యాయం విధించే పవిత్రమైన శిక్షతోనూ దిద్దుబాటుతోనూ ఆ తప్పును కాల్చివేయవలసి ఉండగా, ముఖస్తుతి చేస్తూ, తనకు కనిపించనట్లు నటిస్తాడు. తన పదవీగౌరవానికి భంగం కలిగించగలరని భావించేవారి పట్ల అతడు ఇలా ప్రవర్తిస్తాడు; కానీ పెద్దగా లెక్కలోకి రాని, తాను భయపడనవసరం లేని పేదల విషయంలో మాత్రం న్యాయం పట్ల ఎంతో ఉత్సాహం చూపించి, దయాదాక్షిణ్యాలు లేకుండా చిన్న తప్పుకే అతి కఠినమైన శిక్ష విధిస్తాడు. ఇంతటి అన్యాయానికి కారణమేమిటి? స్వార్థప్రేమ. అయితే, సత్యానికి దూరమైన ఈ దౌర్భాగ్యులైన లోకసంబంధులు, తమ రక్షణ విషయంలోనైనా, తమ ప్రభు అధికారాన్ని నిజంగా కాపాడుకునే విషయంలోనైనా సత్యాన్ని గుర్తించరు. ఎందుకంటే వారికి సత్యం తెలిసి ఉంటే, దేవుని పట్ల భయభక్తులతో జీవించడం మాత్రమే తమ రాజ్యాన్ని, నగరాన్ని శాంతిలో నిలుపుతుందని గ్రహించేవారు. ప్రతి ప్రజకు చెందవలసిన దానిని వారికి ఇస్తూ పవిత్ర న్యాయాన్ని కాపాడేవారు. దయకు పాత్రులైన వారందరిపట్లా, ఆవేశానికి లోనై కాక, సత్యాన్ని గౌరవిస్తూ దయ చూపేవారు; న్యాయానికి లోబడవలసిన వారందరి విషయంలోనూ, ఆవేశపూరితమైన కోపంపై కాక, దయపై ఆధారపడిన న్యాయాన్ని అమలుచేసేవారు. విన్న మాటలను బట్టి కాక, పవిత్రమైన, నిజమైన న్యాయాన్ని బట్టి తీర్పు చెప్పేవారు. వ్యక్తిగత ప్రయోజనాన్ని కాక, ఉమ్మడి మేలును దృష్టిలో ఉంచుకునేవారు. అధికారులనూ నగరాన్ని పాలించవలసినవారినీ పక్షపాతంతోనో ముందస్తు అభిప్రాయాలతోనో, ముఖస్తుతులకో లంచాలకో లొంగి కాక, సద్గుణాన్ని, వివేకాన్ని మాత్రమే బట్టి నియమించేవారు. కేవలం పిల్లలను కాక, పరిణతిగల శ్రేష్ఠులను—దేవుని పట్ల భయభక్తులు కలిగి, తమ సొంత ప్రయోజనాన్ని కాక ప్రజాసమాజాన్ని ప్రేమించేవారిని—ఎంచుకునేవారు. ఈ విధంగా వారి రాజ్యం, నగరం శాంతిలోనూ ఐక్యతలోనూ నిలిచి ఉంటాయి. కానీ అన్యాయపు పనులు, ముఠాలుగా విడిపోయి జీవించడం, తమను తాముగానీ తమ కుటుంబాలనుగానీ పాలించుకోవడం తెలియని వారిని—అన్యాయపరులు, హింసాత్మకులు, తమనే తాము విపరీతంగా ప్రేమించుకునేవారిని—పాలనకు, ప్రభుత్వానికి నియమించడం: ఇవే వారు ఆధ్యాత్మిక అనుగ్రహ స్థితినీ తమ లౌకిక రాజ్యాధికారాన్నీ రెండింటినీ కోల్పోయేలా చేసే పద్ధతులు. అటువంటివారితో ఇలా చెప్పవచ్చు: “దేవుడు మీ నగరాన్ని కాపాడకపోతే, దానిని కాపాడటానికి మీరు చేసే శ్రమ వ్యర్థం: మీరు దేవుని పట్ల భయభక్తులు కలిగి ఉండకపోతే, మీ పనులలో ఆయనను మీ ఎదుట ఉంచుకోకపోతే, మీ శ్రమ వ్యర్థం.”

కాబట్టి, ప్రియాతిప్రియమైన సోదరులారా, ప్రభువులారా, స్వార్థప్రేమ ఆత్మ అనే నగరాన్ని నాశనం చేస్తుందనీ, భూమిపై ఉన్న నగరాలను నాశనం చేసి కూలదోస్తుందనీ మీరు చూస్తున్నారు. ఎల్లప్పుడూ అన్యాయాన్ని పుట్టించే స్వార్థప్రేమ వలె మరేదీ ఈ లోకాన్ని ఇన్ని రకాల ప్రజావర్గాలుగా విభజించలేదని మీరు తెలుసుకోవాలని నేను కోరుతున్నాను.

ప్రియాతిప్రియమైన సోదరులారా, మీ నగర శ్రేయస్సును పెంపొందించి కాపాడుకోవాలనే కోరిక మీకు ఉన్నట్లు కనిపిస్తోంది. ఎన్నో లోపాలతో నిండిన దయనీయ స్థితిలో ఉన్న నాకు వ్రాయడానికి ఈ కోరికే మిమ్మల్ని ప్రేరేపించింది. మీ కోరికలను తీర్చాలనే ఆకాంక్షతోనూ, దేవుడు నాకు అనుగ్రహించే కృపతో, నిరంతర ప్రార్థన ద్వారా మిమ్మల్నీ మీ నగరాన్నీ దేవుని ఎదుట సమర్పించడానికి కృషి చేయాలనే తపనతోనూ, ఆ లేఖను ఆప్యాయమైన ప్రేమతో విన్నాను, చూశాను. మీరు న్యాయవంతులై ఉండి, నేను పైన చెప్పినట్లుగా, ఆవేశంతోగానీ స్వార్థప్రేమతోగానీ మీ వ్యక్తిగత ప్రయోజనం కోసంగానీ కాక, శిలయైన క్రీస్తు, మధురమైన యేసుపై పునాది వేసుకున్న సర్వజన మేలు కోసం మీ పరిపాలనను కొనసాగిస్తూ, మీ పనులన్నిటినీ ఆయన పట్ల భయభక్తులతో చేస్తే, ప్రార్థన ద్వారా మీ రాజ్యాధికారాన్నీ మీ నగర శాంతి ఐక్యతలనూ కాపాడుకుంటారు. అందువల్ల, సిలువ వేయబడిన క్రీస్తు ప్రేమను బట్టి మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను—మరో మార్గం లేదు—దేవుని సేవకుల ప్రార్థనల సహాయం మీకు ఉంది కాబట్టి, మీ వంతుగా చేయవలసిన వాటిని చేయడంలో విఫలం కావద్దు. ఎందుకంటే మీరు విఫలమైతే, ఆ ప్రార్థనల ద్వారా మీకు కొంత సహాయం లభించవచ్చు; కానీ ఆ సహాయం త్వరలోనే వ్యర్థమైపోకుండా ఉండేంతగా మాత్రం కాదు. ఎందుకంటే ఈ భారాన్ని మోయడంలో మీ వంతుగా మీరు కూడా సహాయపడాలి.

కాబట్టి, మీరు శరీర సంబంధమైన ప్రేమను, స్వీయ ప్రేమను ధరించి ఉంటే దేవుని సేవకులకు సహాయపడలేరనీ, సద్గుణంతోనూ న్యాయం పట్ల పవిత్రమైన ఉత్సాహంతోనూ తనకు తాను సహాయపడనివారు తమ సోదరుల నగరానికి సహాయపడలేరనీ పరిగణించి, నూతన మానవుడైన మధుర యేసు క్రీస్తునూ, ఆయన అపరిమిత ప్రేమనూ మీరు ధరించవలసిన అవసరం ఉందని నేను చెబుతున్నాను. అయితే ముందుగా మనం పాత వస్త్రాన్ని విసర్జించకపోతే దానిని ధరించలేము. నా పాత పాపాన్ని పట్టుకొని ఉండటం నాకు ఎంత హానికరమో, దైవప్రేమ అనే కొత్త వస్త్రం ఎంత ప్రయోజనకరమో నాకు తెలియకపోతే, నేను కూడా దానిని విసర్జించలేను. ఎందుకంటే మనిషి తన పాపాన్ని గుర్తించినప్పుడు దానిని ద్వేషించి, తొలగించుకుంటాడు; అప్పుడు ప్రేమించడం మొదలుపెట్టి, ఆ ప్రేమలో నూతన మానవుని ప్రేమతో నేసిన సద్గుణమనే వస్త్రాన్ని ధరిస్తాడు. ఇదే మార్గం. అందుకే, మీరు పాత మానవుణ్ణి విసర్జించి, సిలువవేయబడిన క్రీస్తు అనే నూతన మానవుణ్ణి ధరించి ఉండటాన్ని చూడాలని నేను కోరుకున్నానని మీతో చెప్పాను. ఈ విధంగా మీరు కృపాస్థితినీ, మీ నగర స్థితినీ పొందటమే కాక కాపాడుకుంటారు; పవిత్ర సభకు చూపవలసిన గౌరవాన్ని చూపడంలో ఎన్నడూ విఫలం కారు. బదులుగా, ప్రీతికరమైన రీతిలో మీ కర్తవ్యాన్ని నెరవేర్చి, మీ స్థితిని కాపాడుకుంటారు. ఇక మరేమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.       పైకి

ఒసిమోకు చెందిన నికోలస్‌కు

కతరీన వ్యక్తిత్వాన్ని దగ్గరగా తెలుసుకోసాగినప్పుడు మొదటగా మనకు కనిపించే లక్షణం ఆమె ఉత్సాహజ్వాల; రెండవది నిష్ఠ. ఆమె మరణించే సమయం వరకు ఈ రెండింటిలో ఏదీ తగ్గలేదు. ఉద్వేగం లేదా సంక్షోభం నిండిన వేళల్లో ఆమె పలికిన ఆవేశపూరిత మాటలలో కంటే, ఈ లేఖలోని గంభీరమైన, ప్రశాంతమైన మాటలలోనే బహుశా మరింత స్పష్టంగా మనం చూడగలం—సభను గురించిన ఆమె అవగాహన ఎంత గాఢమైనదో, “ఆ మధుర వధువు” కోసం తనను తాను అర్పించుకోవాలనే ఆమె సంకల్పం ఎంత దృఢమైనదో. గ్రెగరీ ఇటలీకి తిరిగి వచ్చారు; కతరీన సియేనాలో సాపేక్షంగా ఏకాంత జీవితం గడుపుతూ, ప్రజా బాధ్యతల నుండి కొద్దికాలం విశ్రాంతి పొందుతోంది. అయితే ఫ్లోరెన్స్‌తో ఇంకా శాంతి కుదరలేదు; సభ సంస్కరణ కూడా ఇంకా మొదలుకాలేదు. అయినప్పటికీ, ఆమె హృదయం నిరుత్సాహానికి చోటివ్వదు. తాను నిలబెట్టుకున్న అదే స్థిరమైన విశ్వాసంలోనూ అంకితభావంలోనూ ఇతరులను కూడా నిలిపి ఉంచాలని ఎప్పటిలాగే ప్రయత్నిస్తూ, ఆమె పాపుగారి కార్యదర్శికి లేఖ రాస్తుంది. ఆయన ఆమె ఆకాంక్షలను పంచుకున్న పవిత్రమైన వ్యక్తి అయి ఉన్నట్లు కనిపిస్తుంది. కానీ తన ప్రయత్నాలు విఫలమైనట్లు కనిపించడం వల్లనూ, ప్రజా వ్యవహారాలకు అంకితమైన జీవితం తప్పనిసరిగా బాహ్య విషయాలలో నిమగ్నం కావలసి రావడం వల్లనూ ఆయన నిరుత్సాహపడినట్లు స్పష్టమవుతోంది. కతరీన నిశితమైన విశ్లేషణ ఒసిమోకు చెందిన నికోలస్‌కు అలసత్వాన్ని సమర్థించుకునేందుకు ఏ సాకునూ మిగల్చదు. ఆమె లేఖ, ముఖ్యంగా దాని మొదటి భాగం, “సున్నితత్వం” గురించి న్యూమన్ రాసిన ఈ చక్కని పద్యాలకు భావానువాదంలా అనిపిస్తుంది:

“ఒకప్పుడు, తప్పు జరుగుతుందనే భయంతో సరైనది చేయడానికి వెనుకాడేదాన్ని; శత్రువు బలవంతుడని పోరాటంలో కలవడానికి ఇష్టపడేదాన్ని కాను:
“కానీ ఇప్పుడు ఆ అతి సున్నితమైన సంకోచాన్నీ, మరింత బాధించే సిగ్గునీ పక్కనపెడుతున్నాను: పాపమంటే అటువంటి భయం అలసత్వమే; పరలోకాన్ని చేరాలనే అటువంటి ఆశయం గర్వమే.
“అందుకే, నా రక్షకుడు పిలిచినప్పుడు నేను లేచి, ప్రశాంతంగా నా శక్తిమేరకు కృషి చేస్తాను; ఆశతోనూ భయంతోనూ నిశ్శబ్దంగా చూసే కళ్లతో, మిగిలినదంతా ఆయనకే వదిలివేస్తాను.
“ఆయన నడిపిన చోట నేను అడుగువేస్తాను, పైకి ఎక్కుతాను; ప్రజలు నా తడబాట్లను మళ్లీ మళ్లీ లెక్కిస్తారు; అవి నాకు తెలుసు; అయినా, నా బలహీనతను చూసి భయపడుతున్నప్పటికీ, ఆయన ఆజ్ఞను మరింతగా ప్రేమిస్తాను.”

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధురమైన యేసుక్రీస్తులో అత్యంత ప్రియమైన, పరమ పూజ్యులైన పితా: యేసుక్రీస్తు సేవకులకు సేవకురాలిని, దాసిని అయిన కతరీనను నేను, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు వ్రాస్తున్నాను. మీరు దేవునిలో తప్ప మరెక్కడా చలించని దృఢమైన స్తంభంగా ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను. క్రీస్తు మధుర వధువైన పవిత్ర కతోలిక సభ అనే ఆధ్యాత్మిక దేహంలో మీపై ఉంచబడిన శ్రమలను, కష్టాలను మీరు ఎన్నడూ తప్పించుకోకూడదు, నిరాకరించకూడదు—ఆ తోటలో పోషణ పొందేవారిలో మీరు చూసిన కృతఘ్నత, అజ్ఞానం వల్లనైనా, సభ వ్యవహారాలు అస్తవ్యస్త స్థితికి చేరడం చూసి మనలను పీడించగల అలసట వల్లనైనా సరే. ఎందుకంటే, ఒక వ్యక్తి ఏదైనా పనికోసం తన శక్తినంతా వెచ్చిస్తున్నా, అది తాను కోరుకున్న విధంగా జరగకపోయినా, తాను కోరుకున్న ఫలితాన్ని ఇవ్వకపోయినా, తరచుగా ఆ వ్యక్తి మనస్సు అలసటలోను విచారంలోను పడిపోతుంది. అప్పుడు ఇలా ఆలోచించి చెప్పుకున్నట్లవుతుంది: “నీవు ప్రారంభించి, ఇంతకాలంగా శ్రమిస్తున్నా ఇంకా పూర్తికాని ఈ పనిని విడిచిపెట్టి, నీ మనస్సులో శాంతిని, ప్రశాంతతను వెదకడమే నీకు మేలు.” అప్పుడు ఆత్మ దేవుని ఘనతకోసం, ఆత్మల రక్షణకోసం తపిస్తూ ధైర్యంగా జవాబివ్వాలి; తన వ్యక్తిగత ఓదార్పును నిరాకరించి ఇలా అనాలి: “నేను శ్రమను తప్పించుకోను, దానినుండి పారిపోను; ఎందుకంటే మనశ్శాంతిని, ప్రశాంతతను పొందడానికి నాకు అర్హత లేదు. అంతేకాదు, నేను ఎంచుకున్న స్థితిలోనే నిలిచి, ధైర్యంగా నా శ్రమతో దేవునికి ఘనతను, నా పొరుగువారికి నా శ్రమను అర్పించాలని కోరుకుంటున్నాను.” అయినా కొన్నిసార్లు, మనకు మనశ్శాంతి తక్కువగా ఉన్నప్పుడు, మనం చేపట్టిన పనులపట్ల మనకు విసుగు కలిగించడానికి అపవాది మన ఆలోచనలో ఇలా సూచిస్తాడు: “ఈ పనిలో నేను పుణ్యం సంపాదించుకోవడం కంటే ఎక్కువ కీడే చేస్తున్నాను. అందువల్ల నేను దీన్ని సంతోషంగా వదిలి పారిపోతాను; శ్రమను తప్పించుకోవడానికి కాదు, కీడు చేయడం నాకు ఇష్టం లేదు కాబట్టి.” ఓ అత్యంత ప్రియమైన పితా, ఇటువంటి ఆలోచనలను అపవాది మీ హృదయంలోను మనస్సులోను కలిగించినప్పుడు, మీ స్వీయ ప్రేరణలకైనా అతనికైనా లొంగిపోకండి; అతనిని నమ్మకండి. బదులుగా, ఎటువంటి బానిస భయమూ లేకుండా, ఆనందంతోను తపనతోను మీ శ్రమను స్వీకరించండి.

ఈ విషయంలో తప్పు చేస్తామేమోనని భయపడకండి; ఎందుకంటే క్రమం తప్పిన, వక్రమైన సంకల్పంలోనే తప్పు మనకు కనిపిస్తుంది. సంకల్పం దేవునిలో స్థిరంగా లేనప్పుడే మనం తప్పు చేస్తాము. ఆత్మకు ఓదార్పులు లభించకపోయినా, తన నియమిత ప్రార్థనలను, అనేక కీర్తనలను పఠించే అవకాశం లేకపోయినా, వాటిని సరైన సమయానికి లేదా సరైన స్థలంలో, లేదా తాను కోరుకునే మనశ్శాంతితో పఠించలేకపోయినా, దాని సమయం వృథా అయినట్లు కాదు. అందుకు భిన్నంగా, అది పూర్తిగా దేవునికోసమే నిమగ్నమై ఉంది. కాబట్టి అది మనస్సులో బాధపడకూడదు—ముఖ్యంగా క్రీస్తు వధువు కోసం శ్రమిస్తూ, పనిచేస్తున్నప్పుడు. ఎందుకంటే మనం ఆమె కోసం ఏ విధంగా శ్రమించినా, ఏ విషయంలో శ్రమించినా, అది ఎంత పుణ్యదాయకమైనదో, దేవునికి ఎంత ప్రీతిని కలిగిస్తుందో చూడటానికిగాని ఊహించటానికిగాని మన బుద్ధి చాలదు.

అత్యంత ప్రియమైన పితా, ఈ సేవ దేవునికి ఎంత ప్రీతికరమో చూపబడిన ఒక దేవుని సేవకురాలు నాకు గుర్తుకు వస్తోంది; పవిత్ర కతోలిక సభ కోసం శ్రమలను భరించడానికి మీకు ప్రోత్సాహం కలగాలని ఇది చెబుతున్నాను. నాకు తెలిసిన ప్రకారం, ఈ దేవుని సేవకురాలికి ఒక సందర్భంలో, క్రీస్తు వధువైన పవిత్ర కతోలిక సభ కోసం తన రక్తాన్ని చిందించి, తన ప్రాణాన్ని అర్పించి, తన ఉనికికి సంబంధించిన స్పృహను సైతం పూర్తిగా త్యజించాలనే తీవ్రమైన కోరిక కలిగింది. అప్పుడు ఆమె తనంతట తాను ఉనికిని కలిగిలేదని తెలుసుకోవడానికి, తనపట్ల దేవుని మంచితనాన్ని తెలుసుకోవడానికి తన మనోనేత్రాన్ని పైకెత్తింది—అంటే దేవుడు ప్రేమతో తనకు ఉనికిని, ఆ ఉనికితోపాటు వచ్చే సమస్త వరాలను, కృపలను ఎలా ప్రసాదించాడో చూడటానికి. అలా అంతటి ప్రేమను, అంత లోతైన కారుణ్యాన్ని చూసి ఆస్వాదించిన ఆమెకు, ప్రేమతో తప్ప మరే విధంగా దేవునికి ప్రతిస్పందించగలదో తెలియలేదు. అయితే ఆమె ఆయనకు ఏ ప్రయోజనమూ చేకూర్చలేనందున, తన ప్రేమను చూపలేకపోయింది; అందువల్ల ఆయన ద్వారా ప్రేమించడానికి ఎవరైనా తనకు దొరుకుతారా, వారి ద్వారా తన ప్రేమను చూపగలదా అని ఆలోచించసాగింది. అప్పుడు దేవుడు తాను సృష్టించిన వివేకవంతమైన ప్రాణులను అత్యధికంగా ప్రేమిస్తున్నాడని ఆమె చూసింది. తనకు ప్రసాదించబడిన అదే ప్రేమ అందరిపట్లా ఉందని ఆమె గ్రహించింది; ఎందుకంటే అందరూ దేవునిచే ప్రేమించబడుతున్నారు. తాను ఉపయోగపడగలిగే మార్గంగా ఆమె కనుగొన్నది ఇదే; తాను దేవుణ్ణి ప్రేమిస్తున్నదో లేదో చూపించేది కూడా ఇదే. అప్పుడు ఆమె తన పొరుగువారిపట్ల ప్రేమతో నిండిపోయి, ఉత్సాహంతో లేచింది. వారి రక్షణపట్ల ఆమెలో ఎంతటి ప్రేమ కలిగిందంటే, దానికోసం తన ప్రాణాన్ని సైతం ఇష్టపూర్వకంగా అర్పించడానికి సిద్ధపడింది. అలా, దేవునికి తాను చేయలేని సేవను తన పొరుగువారికి చేయాలని ఆమె కోరుకుంది. తన పొరుగువారి ద్వారా దేవునికి ప్రతిస్పందించడం తనకు తగినదని, తద్వారా ఆయన ప్రేమకు బదులుగా ప్రేమను అర్పించవచ్చని ఆమె గ్రహించింది—దేవుడు తన కుమారుడైన వాక్కు ద్వారా మనకు ప్రేమను, కారుణ్యాన్ని చూపినట్లే. ఆ విధంగా ఆత్మల రక్షణను కోరుకోవడం ద్వారా, దేవునికి ఘనతను, పొరుగువారికి శ్రమను అర్పించడం ద్వారా దేవునికి ఎంతో ప్రీతి కలుగుతుందని చూసిన ఆమె, ఏ తోటలో, ఏ బల్ల వద్ద తన పొరుగువారితో ఆనందించవచ్చో తెలుసుకోవడానికి దృష్టి సారించింది.

అప్పుడు మన రక్షకుడు ఆమెకు ఇలా తెలియజేశాడు: “అత్యంత ప్రియమైన కుమార్తె, నీ బాధలనూ, సిలువ వేయబడిన నీ ఆకాంక్షనూ, జాగరణలనూ, ప్రార్థనలనూ, నీవు చేయగల ప్రతి కార్యాన్నీ నిర్లక్ష్యం లేకుండా సమర్పిస్తూ, నా వధువు తోటలో, అతిపవిత్రమైన సిలువ అనే బల్లపై నీవు భుజించడం నీకు తగినది. పరిశుద్ధ సభ రక్షణను కోరుకోకుండా ఆత్మల రక్షణను నీవు కోరుకోలేవని తెలుసుకో; ఎందుకంటే పవిత్ర విశ్వాసపు వెలుగులో పాలుపంచుకునే సృష్టిప్రాణులందరితో కూడిన విశ్వవ్యాప్త దేహం ఆమె. నా వధువుకు విధేయులుగా లేకపోతే వారికి జీవం ఉండదు. కాబట్టి, నీ క్రైస్తవ పొరుగువారూ, అవిశ్వాసులూ, వివేకశక్తిగల ప్రతి ప్రాణీ పవిత్ర విధేయత అనే కాడికింద, సజీవ విశ్వాసపు వెలుగును ధరించి, మంచి పవిత్ర కార్యాలతో ఈ తోటలో భుజించడాన్ని చూడాలని నీవు కోరుకోవాలి—ఎందుకంటే క్రియలు లేని విశ్వాసం మృతమైనది. ఆ దేహమంతటికీ ఉమ్మడిగా ఉన్న ఆకలి, ఆకాంక్ష ఇవే. అయితే ఇప్పుడు నేను నీకు చెప్పేదీ, నీ నుంచి కోరేదీ ఏమిటంటే, నీవు ఆకలిలోనూ ఆకాంక్షలోనూ మరింతగా ఎదిగి, అవసరమైతే, ముఖ్యంగా పరిశుద్ధ సభ అనే ఆధ్యాత్మిక దేహంలో నా వధువు సంస్కరణ కోసం నీ ప్రాణాన్ని అర్పించడానికి సిద్ధంగా ఉండాలి. ఎందుకంటే ఆమె సంస్కరించబడినప్పుడు, దాని ఫలితంగా లోకమంతటికీ మేలు కలుగుతుంది. ఎలా? అంధకారం, అజ్ఞానం, స్వార్థప్రేమ, అపవిత్రతలు, మితిమీరిన గర్వం వల్ల ఆమెకు చెందినవారి ఆత్మలలో అంధకారమూ మరణమూ పుడుతున్నాయి. అందువల్ల, నేను మీకు ఇచ్చే సామర్థ్యానికి తగినట్లు, ఆకాంక్షతో, జాగరణలతో, ప్రార్థనతో, ఇతర ప్రతి కార్యంతో శ్రమించమని నిన్నూ నా ఇతర సేవకులనూ పిలుస్తున్నాను. ఎందుకంటే ఆమెకు అర్పించే శ్రమా సేవా నాకు ఎంత ప్రీతికరమైనవంటే, నిజాయితీగల పవిత్ర ఉద్దేశంతో వాటిని అర్పించే నా సేవకులకే కాక, తరచుగా స్వార్థప్రేమతోనూ, అయినప్పటికీ అనేకసార్లు పరిశుద్ధ సభ పట్ల గౌరవంతోనూ ఆమెకు సేవచేసే లోకసేవకులకు కూడా వాటికి ప్రతిఫలం లభిస్తుందని నీకు చెబుతున్నాను. అందువల్ల, ఆమెకు భక్తిగౌరవాలతో సేవచేసే వారిలో ప్రతిఫలం పొందనివారెవరూ ఉండరని నీకు చెబుతున్నాను—ఈ సేవను నేను అంత మంచిదిగా పరిగణిస్తాను; అటువంటివారు నిత్యమరణాన్ని చూడరని కూడా నీకు చెబుతున్నాను. అలాగే, నా వధువుకు అన్యాయం చేసి, చెడుగానూ అగౌరవంగానూ సేవచేసేవారి విషయంలో, ఏదో ఒక విధంగా ఆ అన్యాయానికి శిక్ష పడకుండా నేను వదలను.”

అప్పుడు, దేవుని మంచితనంలో అంతటి గొప్పతనాన్నీ ఔదార్యాన్నీ చూసి, ఆయనను మరింత సంతోషపెట్టడానికి ఏమి చేయాలో గ్రహించినప్పుడు, ఆమెలో ఆకాంక్ష అనే జ్వాల ఎంతగా పెరిగిందంటే, పరిశుద్ధ సభ కోసం రోజుకు వెయ్యిసార్లు, ఇప్పటినుంచి అంతిమ తీర్పుదినం వరకు తన ప్రాణాన్ని అర్పించడం సాధ్యమైనా, అది సముద్రంలో ఒక ద్రాక్షారసపు బొట్టు కంటే తక్కువేనని ఆమెకు అనిపించింది. వాస్తవానికి కూడా అది అంతే.

అందువల్ల, మీరు ఎప్పటిలాగే ఆమె కోసం శ్రమించాలని నేను కోరుకుంటూ, మిమ్మల్ని పిలుస్తున్నాను; అవును, ఈ వధువును నిలబెట్టి, ఆమెకు సహాయపడటానికి మిమ్మల్ని మీరు అర్పించుకున్న ఒక స్తంభం మీరు. నేను చెప్పినట్లుగా మీరు అలాగే ఉండాలి—శ్రమగానీ ఓదార్పుగానీ మిమ్మల్ని ఎన్నడూ కదిలించకూడదు. సత్యమార్గంలో నడిచేవారిని అడ్డుకోవడానికి అనేక ప్రతికూల పవనాలు వీస్తున్నాయని కూడా, మనం ఏ కారణం చేతనైనా వెనుదిరిగి చూడకూడదు. అందుకే మిమ్మల్ని దృఢమైన స్తంభంగా చూడాలని కోరుకుంటున్నానని చెప్పాను. కాబట్టి, అత్యంత ప్రియమైన, ఆత్మీయమైన తండ్రీ, లేవండి: ఎందుకంటే ఆ వధువు కోసం దేవునికి ఘనతను అర్పించి, ఆమె కోసం శ్రమించవలసిన సమయం మనకు వచ్చింది. పరిశుద్ధ సభ సంస్కరణకూ, ఇన్ని ఆత్మలను నిత్యశిక్షకు గురిచేస్తున్న ఈ మహాయుద్ధంలో శాంతి నెలకొనడానికీ, తన మనస్సాక్షికి అనుగుణంగా ఉండే ప్రతి పరిష్కారాన్నీ నిర్లక్ష్యం లేకుండా ఉత్సాహంతో చేపట్టమని పరిశుద్ధ పితను వేడుకోవాలని, సిలువ వేయబడిన క్రీస్తు ప్రేమను బట్టి మిమ్మల్ని బతిమాలుతున్నాను. ఎందుకంటే సమస్త నిర్లక్ష్యానికీ నులివెచ్చనితనానికీ దేవుడు ఆయనను అత్యంత కఠినంగా గద్దించి, వాటివల్ల నశిస్తున్న ఆత్మల గురించి ఆయనను లెక్క అడుగుతాడు. నన్ను ఆయనకు సిఫారసు చేయండి; ఆయన ఆశీర్వాదాన్ని వినయంగా అడుగుతున్నాను. ఇక మరేమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.       పైకి

బొలోన్యాకు చెందిన, డిక్రెటల్స్‌లో డాక్టరు అయిన మిస్సెర్ లోరెంజో డెల్ పీనోకు (భావసమాధి స్థితిలో వ్రాసినది)

ఈ లేఖ ఆరంభంలోని సుపరిచితమైనదైనా ఎల్లప్పుడూ ఉదాత్తమైన వేదాంతం, మొదట అనర్హుడూ స్వార్థలాభాపేక్షగలవాడూ అయిన వ్యక్తిని గురించి తీవ్రమైన వర్ణనకు దారితీస్తుంది. ఆ తరువాత లౌకిక సుఖాలనూ సంపదలనూ సరిగ్గా ఉపయోగించడం గురించి మితమైన వివేకవంతమైన చర్చ సాగుతుంది. “దేవుడు సృష్టించినదంతా మంచిదీ పరిపూర్ణమైనదీ,” అని కతరీనా అంటుంది—”పాపం తప్ప; దానిని ఆయన సృష్టించలేదు కాబట్టి అది ప్రేమించదగినది కాదు.” ఈ భావాన్ని మెచ్చుకునే ఆధునిక మతపరమైన ఎపిక్యూరీయవాదం, తరువాతి విషయంతో మాత్రం అంతగా సంతృప్తి చెందదు; ఎందుకంటే, ఆస్తి కలిగి ఉండటం క్రైస్తవులకు ధర్మసమ్మతమే అయినా, అంతిమంగా “కలిగి ఉండటం కంటే పరిత్యజించడం మరింత పరిపూర్ణమైనది” అనే ఆధునికతకు విరుద్ధమైన వైఖరిని కతరీనా ఎన్నడూ మరచిపోదు. ఈ లోకపు సంపదల పట్ల మనసులో నిజమైన అనాసక్తిని కాపాడుకున్న వ్యక్తి, అనివార్యమైన తర్కక్రమం ప్రకారం, ఎప్పటికైనా ఆచరణలో కూడా వాటిని విడిచిపెట్టాలని తపించక మానడనే విషయాన్నీ ఆమె మరచిపోదు.

పారవశ్య స్థితిలో రాసిన లేఖ అయినప్పటికీ, ఇది ఆశ్చర్యకరంగా ప్రశాంతంగా ఉంది. ఆ నిగూఢమైన స్థితి ఏదైనప్పటికీ, అది కతరీనాకు మానసిక స్వస్థతను గాని, సంయమనాన్ని గాని దూరం చేయలేదని స్పష్టమవుతోంది. ఈ లేఖను అందుకున్న న్యాయశాస్త్ర పండితుడు తన కాలంలోని ప్రజాజీవితంలోనూ, న్యాయరంగంలోనూ ఎంతో ప్రాముఖ్యం ఉన్న వ్యక్తి. పేదలకు సలహా ఇచ్చే ముందు వారిని వేచి ఉండేలా చేసే కఠినహృదయుని గురించి చేసిన తీవ్రమైన వర్ణనలో—అతడు న్యాయవాది అని స్పష్టమే—వ్యక్తిగతమైన సూచన ఏదో ఉందని అనుమానించకుండా ఉండలేము. అయితే, బహుశా ఆ అనుమానానికి ఆధారం లేకపోవచ్చు; మిస్సెర్ లోరెంజోకు ఈ లేఖలో అందింది, ఆయన వృత్తిలో ఎదురయ్యే ప్రలోభాల గురించిన సాధారణ వివరణ మాత్రమే అయి ఉండవచ్చు; అంతకుమించిన వ్యక్తిగత పరిశీలన ఏదీ కాకపోవచ్చు.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధురమైన యేసుక్రీస్తులో అత్యంత ప్రియమైన సోదరుడా, కుమారుడా: యేసుక్రీస్తు సేవకుల సేవకురాలిని, దాసురాలిని అయిన కతరీనా అనే నేను, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు రాస్తున్నాను. మీరు సత్యాన్ని ప్రేమించి అనుసరించేవారిగా, అసత్యాన్ని తృణీకరించేవారిగా ఉండాలని చూడాలన్నది నా ఆకాంక్ష. అయితే ఈ సత్యాన్ని తెలుసుకోకుండా దానిని పొందడం గాని, ప్రేమించడం గాని సాధ్యం కాదు. సత్యం ఎవరు? దేవుడే పరమమైన, నిత్యమైన సత్యం. మనం ఆయనను ఎవరిలో తెలుసుకుంటాము? మధురమైన యేసుక్రీస్తులో; ఎందుకంటే ఆయన తన రక్తం ద్వారా నిత్య తండ్రి సత్యాన్ని మనకు చూపుతున్నారు. మనపట్ల ఆయన సత్యం ఇదే: మనం ఆయన మేలులో పాలుపొంది ఆనందించేలా, మనకు నిత్యజీవం ఇవ్వడానికి ఆయన మనలను తన స్వరూపంలోనూ పోలికలోనూ సృష్టించారు. కానీ మానవుని పాపం వల్ల ఈ సత్యం మానవునిలో నెరవేరలేదు. అందుచేత దేవుడు వాక్కు అయిన తన కుమారుని మనకు ఇచ్చి, ఆయన ఈ విధంగా విధేయత చూపాలని ఆజ్ఞాపించారు: ఆయన ఎంతో బాధను సహించి మానవుణ్ణి తిరిగి కృపాస్థితికి చేర్చాలి; తన సొంత వ్యక్తిత్వంలో మానవుని పాపాన్ని శుద్ధిచేసి, తన రక్తంలో ఆయన సత్యాన్ని వెల్లడించాలి. అలా, సిలువవేయబడిన క్రీస్తు రక్తం ద్వారా తనపట్ల చూపబడిన అగాధమైన ప్రేమను చూసి, మన పవిత్రీకరణ తప్ప దేవుడు మరేదీ కోరరనీ, ఆశించరనీ మానవుడు తెలుసుకుంటాడు. ఈ లక్ష్యం కోసమే మనం సృష్టించబడ్డాము; ఈ జీవితంలో దేవుడు మనకు ఏది ఇచ్చినా, ఏది అనుమతించినా, మనం ఆయనలో పవిత్రులమయ్యేందుకే దానిని ఇస్తారు. ఈ సత్యాన్ని తెలుసుకున్నవారు దానికి ఎన్నడూ విరుద్ధంగా నడుచుకోరు; సిలువవేయబడిన క్రీస్తు అడుగుజాడల్లో నడుస్తూ, ఎల్లప్పుడూ దానిని అనుసరించి ప్రేమిస్తారు. మనకు ఆదర్శంగానూ బోధగానూ ఉండటానికి, మధురమైన ప్రేమమయ వాక్కు అయిన ఆయన లోకాన్ని, సమస్త సుఖాలను తృణీకరించి, తండ్రి ఘనత కోసం, మన రక్షణ కోసం ఆకలిదప్పులను, అవమాననిందలను, చివరికి సిలువపై అవమానకరమైన మరణాన్ని సైతం సహించడానికి ఎంచుకున్నారు. అలాగే, అతి పవిత్రమైన విశ్వాసపు వెలుగులో తాము తెలుసుకున్న సత్యాన్ని ప్రేమించేవారు ఈ మార్గాన్ని, ఈ అడుగుజాడలను అనుసరిస్తారు. ఎందుకంటే ఈ వెలుగు లేకుండా ఆ సత్యాన్ని తెలుసుకోవడం సాధ్యం కాదు; కానీ ఈ వెలుగు ఉన్నప్పుడు దానిని తెలుసుకుంటారు; తెలుసుకొని దానిని ప్రేమిస్తారు; అలా దేవుడు ప్రేమించేవాటిని ప్రేమిస్తూ, దేవుడు ద్వేషించేవాటిని ద్వేషిస్తారు.

సత్యాన్ని ప్రేమించేవారికీ, దానిని ద్వేషించేవారికీ మధ్య ఈ తేడా ఉంది. సత్యాన్ని ద్వేషించేవారు మహాపాపపు చీకటిలో ఉంటారు. వారు దేవుడు ప్రేమించేవాటిని ద్వేషిస్తారు, దేవుడు ద్వేషించేవాటిని ప్రేమిస్తారు. దేవుడు పాపాన్ని, లోకంలోని మితిమీరిన సుఖాలను, విలాసాలను ద్వేషిస్తారు; కానీ అలాంటి వ్యక్తి వాటన్నిటినీ ప్రేమిస్తూ, లోకంలోని దయనీయమైన అల్పవిషయాలతో తనను తాను పోషించుకుంటూ, ఏ హోదాలో ఉన్నా తనను తాను భ్రష్టు పట్టించుకుంటారు. పొరుగువారికి ఏదో ఒక విధంగా సేవ చేయవలసిన పదవిలో ఉంటే, దానివల్ల తమకు ఏదైనా మేలు కలిగేంతవరకే సేవ చేస్తారు, అంతకుమించి చేయరు; అలా తమను మాత్రమే ప్రేమించేవారవుతారు. దీవెనలమయుడైన క్రీస్తు మనకోసం తన ప్రాణాన్ని ఇచ్చారు; కానీ అలాంటి వ్యక్తి పొరుగువారికి సేవచేయడానికి ఒక్క మాట కూడా చెప్పరు—దానికి ప్రతిఫలం, అదీ మించిన ప్రతిఫలం లభిస్తుందని కనిపిస్తే తప్ప. ఆ పొరుగువారు ప్రతిఫలం చెల్లించలేని పేదవారైతే, వారికి సత్యం చెప్పే ముందు వేచి ఉండేలా చేస్తారు; తరచూ వారికి అసలు చెప్పనే చెప్పకుండా వారిని ఎగతాళి చేస్తారు. పేదలపట్ల జాలి చూపుతూ, వారికి తండ్రిలా ఉండవలసిన చోట, వారికి అన్యాయం చేయడం ద్వారా తమ సొంత ఆత్మపట్లనే క్రూరంగా ప్రవర్తిస్తారు. అయితే పరమ న్యాయాధిపతి తమనుంచి స్వీకరించిన దానికి తగినదే తిరిగి ఇస్తారని ఆ దౌర్భాగ్యులు గ్రహించరు; ఎందుకంటే ప్రతి పాపానికీ న్యాయంగా శిక్ష పడుతుంది, ప్రతి సత్కార్యానికీ ప్రతిఫలం లభిస్తుంది. క్రీస్తు స్వచ్ఛందంగా పేదరికాన్ని స్వీకరించి, ఇంద్రియనిగ్రహాన్ని ప్రేమించారు; కానీ అసత్యాన్ని అనుసరించి ప్రేమించేవారిగా తమను తాము మార్చుకున్న ఆ దౌర్భాగ్యులు దీనికి పూర్తిగా విరుద్ధంగా ప్రవర్తిస్తారు. తమకు ఉన్నదానితో తృప్తిపడకపోవడమే కాక, సద్గుణంపట్ల ప్రేమతో తమను తాము నిగ్రహించుకోకపోవడమే కాక, ఇతరులను దోచుకుంటారు. వివాహస్థితిని యథావిధిగా పాటిస్తే నిర్మలమైన మనస్సాక్షితో జీవించవచ్చు; అయినా వారు ఆ స్థితిలో సంతృప్తిగా ఉండరు. బదులుగా, వివేకం లేని మృగంలా ఏ మితీ లేకుండా అన్ని రకాల నీచత్వాలలో మునిగిపోతారు; పంది మురికిలో పొర్లాడినట్లే, వారు అపవిత్రత అనే మురికిలో పొర్లాడుతారు.

అయితే మనం ఇలా అనవచ్చు: “నాకు సంపదలు ఉన్నాయి, నేను వివాహ జీవితంలో ఉన్నాను. ఇవి నా ఆత్మను నిత్యశిక్షకు గురిచేస్తే నేనేమి చేయాలి?” ప్రియమైన సోదరా, ఎవరైనా ఏ జీవనస్థితిలో ఉన్నప్పటికీ తమ ఆత్మను రక్షించుకొని, అనుగ్రహ జీవాన్ని తమలో స్వీకరించవచ్చు; అయితే ఘోరపాప దోషంలో కొనసాగుతున్నంతకాలం అది సాధ్యం కాదు. ఎందుకంటే ప్రతి జీవనస్థితీ దేవునికి ప్రీతికరమే; ఆయన స్వీకరించేది మనుషుల జీవనస్థితులను కాదు, వారి పవిత్రమైన ఆకాంక్షను. కాబట్టి మితమైన మనస్సుతో వీటిని కలిగి ఉన్నప్పుడు మనం వీటిని ఉంచుకోవచ్చు. ఎందుకంటే దేవుడు చేసినదంతా మంచిదీ పరిపూర్ణమైనదీ; పాపం మాత్రమే దీనికి మినహాయింపు. దానిని ఆయన చేయలేదు, అందువల్ల అది ప్రేమించదగినది కాదు. ఎవరైనా కోరుకుంటే సంపదలను, లోకసంబంధమైన హోదాను ఉంచుకోవచ్చు; అలా చేయడం వల్ల దేవునికిగాని, తమ ఆత్మకుగాని అన్యాయం చేయరు. అయితే వాటిని త్యజిస్తే అది మరింత పరిపూర్ణత అవుతుంది; ఎందుకంటే కలిగి ఉండటంకంటే త్యజించడంలో ఎక్కువ పరిపూర్ణత ఉంది. వాటిని వాస్తవంగా త్యజించడానికి ఇష్టపడకపోతే, పవిత్రమైన ఆకాంక్షతో వాటిని మనస్సులో త్యజించి విడిచిపెట్టాలి; తమ ప్రధానమైన అనురాగాన్ని వాటిపై కాక, దేవునిపై మాత్రమే ఉంచాలి. వాటిని తమ సొంత ఆస్తిగా కాక, అరువుగా ఇచ్చిన వస్తువులా భావిస్తూ, తమ అవసరాలకూ తమ కుటుంబ అవసరాలకూ ఉపయోగించేందుకు ఉంచుకోవాలి. ఇలా చేస్తే సృష్టింపబడిన ఏ వస్తువు వల్లా బాధ కలగదు; ఎందుకంటే ప్రేమతో పట్టుకొని ఉండని దానిని కోల్పోయినప్పుడు దుఃఖం కలగదు. కాబట్టి లోకానికి సేవకులై, అసత్యాన్ని ప్రేమించేవారు తమ జీవితంలో ఎంతో తీవ్రమైన బాధలనూ, చివరివరకు చేదైన యాతనలనూ అనుభవించడం మనం చూస్తున్నాం. దానికి కారణమేమిటి? తమపట్లా, సృష్టింపబడిన వస్తువులపట్లా వారికి ఉన్న హద్దుమీరిన ప్రేమే; వారు వాటిని దేవునితో సంబంధం లేకుండా ప్రేమిస్తున్నారు. ఎందుకంటే హద్దుమీరిన ప్రతి అనురాగమూ తనకు తానే భరించలేని భారంగా మారేలా దైవ మంచితనం అనుమతించింది.

ఇలాంటి వ్యక్తి ఎప్పుడూ అసత్యాన్నే నమ్ముతారు; ఎందుకంటే వారిలో సత్యజ్ఞానం లేదు. లోకాన్ని పట్టుకొని, సుఖభోగాలలో నిలిచి ఉండవచ్చని అనుకుంటారు; తమ దేహాన్ని ఒక దేవునిగా, తాము మితిమీరి ప్రేమించే ఇతర వస్తువులను దేవుళ్లుగా చేసుకోవాలని తలుస్తారు. అయినా వాటన్నిటినీ విడిచిపెట్టవలసిందే. మరణించడం ద్వారా వాటిని విడిచిపెడతారు, లేదా అంతకుముందే వాటిని వారి నుంచి తీసివేయడానికి దేవుడు అనుమతిస్తారు. ఇది మనం ప్రతిరోజూ చూస్తున్నాం. ఇప్పుడు సంపన్నులుగా ఉన్నవారు మరుక్షణం పేదలవుతారు; ఈరోజు లోకంలో ఉన్నతస్థితిలో ఉన్నవారు రేపు కిందకు పడదోయబడతారు; ఇప్పుడు ఆరోగ్యంగా ఉన్నవారు మరుక్షణం అనారోగ్యానికి గురవుతారు. ఈ విధంగా అన్నీ మార్పుకు లోనయ్యేవే. వాటిని గట్టిగా పట్టుకోవాలని మనం అనుకున్నప్పుడే అవి మన నుంచి తీసివేయబడతాయి; లేదా మరణం మనల్ని వాటి నుంచి లాక్కుపోతుంది.

కాబట్టి అన్నీ గతించిపోతాయని మీరు చూస్తున్నారు. అవి గతించిపోతాయని తెలిసినందున, వివేకపు వెలుగులో వాటిని మితంగా కలిగి ఉండాలి; వాటిని ఎంతవరకు ప్రేమించాలో అంతవరకే ప్రేమించాలి. వాటిని ఇలా కలిగి ఉండేవారు పాపపు సహాయంతో కాక, అనుగ్రహంతో వాటిని కలిగి ఉంటారు; లోభంతో కాక, ఉదార హృదయంతో; క్రూరత్వంతో కాక, పేదలపట్ల కనికరంతో; గర్వంతో కాక, వినయంతో; కృతఘ్నతతో కాక, కృతజ్ఞతతో వాటిని కలిగి ఉంటారు. తమ ఆస్తిపాస్తులు తమ సృష్టికర్త నుంచి వచ్చాయని, తమవల్లనే రాలేదని గుర్తిస్తారు. ఇదే మితమైన ప్రేమతో తమ పిల్లలనూ, స్నేహితులనూ, బంధువులనూ, వివేకం గల ఇతర జీవులందరినీ ప్రేమిస్తారు. వివాహ జీవితాన్ని దేవుడు ఏర్పాటు చేసినదిగా, ఒక పవిత్ర సంస్కారంగా స్థాపించినదిగా భావిస్తారు; పవిత్ర కతోలిక సభ ఆజ్ఞాపించిన దినాలను గౌరవిస్తారు. పశువులా కాక, మనిషిలా ఉంటారు, జీవిస్తారు; తపస్వి కాకపోయినా, ఇంద్రియనిగ్రహంతోనూ ఆత్మనియంత్రణతోనూ ఉంటారు. ఇలాంటి వ్యక్తి సద్గుణ ఫలాలను కాసే ఫలవంతమైన చెట్టులా ఉంటారు; నేలలో నాటబడి ఉన్నప్పటికీ సువాసన వెదజల్లుతూ పరిమళిస్తారు. వారి నుంచి కలిగే సంతానం మంచిదిగానూ సద్గుణవంతంగానూ ఉంటుంది.

కాబట్టి ఏ జీవనస్థితిలోనైనా మీరు దేవుని కలిగి ఉండగలరని మీరు చూస్తున్నారు. ఎందుకంటే ఆయనను మనకు దూరం చేసేది మన జీవనస్థితి కాదు, దుష్ట సంకల్పం మాత్రమే. ఆ సంకల్పం అసత్యాన్ని ప్రేమించడంపై నిలిచినప్పుడు, అది క్రమం తప్పి, మనిషి చేసే ప్రతి పనినీ చెడగొడుతుంది. అయితే సత్యాన్ని ప్రేమించేవారు సత్యపు అడుగుజాడల్లో నడుస్తారు; అందువల్ల సత్యం ద్వేషించేదాన్ని ద్వేషించి, సత్యం ప్రేమించేదాన్ని ప్రేమిస్తారు. అప్పుడు వారు చేసే ప్రతి పనీ మంచిదీ పరిపూర్ణమైనదీ అవుతుంది. అలా కాకపోతే అనుగ్రహ జీవితంలో పాలుపొందడం వారికి సాధ్యం కాదు; వారు చేసే ఏ పనీ జీవముగల ఫలాన్ని ఇవ్వదు.

కాబట్టి, మరో మార్గం తెలియక, మీరు సత్యాన్ని ప్రేమిస్తూ అనుసరించాలని, అసత్యాన్ని తృణీకరించాలని నేను కోరుకుంటున్నానని చెప్పాను; అబద్ధాలకు తండ్రియైన అపవాదినీ, అటువంటి తండ్రిని అనుసరించే మీ స్వంత నీచ స్వభావాన్నీ ద్వేషిస్తూ, మార్గమూ సత్యమూ జీవమూ అయిన సిలువవేయబడిన క్రీస్తును ప్రేమించాలని కోరుకుంటున్నాను. ఎందుకంటే ఆయనలో నడిచేవారు వెలుగును చేరుకుంటారు; సకల సద్గుణాలూ ఇమిడివున్న దివ్యప్రేమ అనే ప్రకాశవంతమైన వస్త్రాన్ని ధరిస్తారు. వర్ణించలేని ఈ దివ్యప్రేమ ఆత్మలో ఉన్నప్పుడు, అది సాధారణ స్థితితో తృప్తిపడక, మరింత ముందుకు సాగాలని కోరుకుంటుంది. అలా అది అంతరంగ దారిద్ర్యం నుండి ఆచరణలోని దారిద్ర్యానికి, అంతరంగ ఇంద్రియనిగ్రహం నుండి ఆచరణలోని ఇంద్రియనిగ్రహానికి ఎదగాలని కోరుకుంటుంది; క్రీస్తు ఆజ్ఞలతోపాటు ఆయన ఉపదేశాలనూ పాటించాలని కోరుకుంటుంది; ఎందుకంటే లోకమనే పెంటకుప్పపై దానికి ఏవగింపు కలగడం మొదలవుతుంది. మురికిలో ఉంటూ మలినం కాకుండా ఉండటం ఎంత కష్టమో అది గ్రహిస్తుంది కాబట్టి, సాధ్యమైనంతవరకు ఒకే చర్యతో లోకం నుండి విముక్తి పొందాలని ఊపిరి సలపనంత ఆరాటంతో, మండే దివ్యప్రేమతో తపిస్తుంది. ఆచరణలో బయటపడలేకపోతే, తాను ఉన్నచోటే పరిపూర్ణతను సాధించడానికి శ్రమిస్తుంది. కనీసం, దానిలో ఆ కోరికకైనా కొదువ ఉండదు.

కాబట్టి, ప్రియాతిప్రియమైన సోదరా, మనం ఇక నిద్రించకుండా, నిద్ర నుండి మేల్కొందాం. వినయమూ ప్రేమా గల గొర్రెపిల్ల రక్తం ద్వారా మీరు తెలుసుకోబోయే ఆ సత్యాన్ని తెలుసుకోవడానికి, ప్రేమించడానికి, అనుసరించడానికి విశ్వాసపు వెలుగులో మీ మనోనేత్రాన్ని తెరవండి. మీ ఆత్మ ముఖం ఆ రక్తంలో కడుగబడేలా, మిమ్మల్ని మీరు తెలుసుకోవడంలో ఆ రక్తాన్ని తెలుసుకుంటారు. ఆ రక్తం మనదే; మనం అనుమతిస్తే తప్ప ఎవరూ దానిని మన నుండి తీసివేయలేరు. కాబట్టి ఇక నిర్లక్ష్యంగా ఉండకండి; ఒక పాత్రవలె, సిలువవేయబడిన క్రీస్తు రక్తంతో మిమ్మల్ని మీరు నింపుకోండి. ఇక మరేమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచియుండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.       పైకి

రోక్కా దోర్చా నుండి వ్రాసిన లేఖలు

ఈ చిన్న అనౌపచారిక లేఖలు బహుశా 1377 శరదృతువులో వ్రాయబడ్డాయి. ఆ సమయంలో కతరీన, సియెనా నుండి దాదాపు ఇరవై మూడు మైళ్ల దూరంలో, మోంతె అమియాతా కొండల దిగువ ప్రాంతంలో ఉన్న సాలింబేని కుటుంబపు భూస్వామ్య కోటను సందర్శిస్తోంది. సామాన్య ప్రజావర్గానికి చెందిన ఈ యువతికి, ఈ గొప్ప ప్రభువుల ఆంతరంగిక సమాలోచనల్లో చోటు లభించింది. వారు ప్రజాప్రభుత్వాన్ని వ్యతిరేకించే వర్గానికి నాయకులు; సహజంగా ఆమె సానుభూతి ఆ ప్రజాప్రభుత్వం వైపే ఉండేది. పట్టణంలో పెరిగిన ఈ యువతికి, కొండల మధ్య ఎత్తైన గూడు వంటి ఈ కోటలో జీవితం ఒక కొత్త అనుభవమై ఉండాలి. దాని ప్రాంగణం కిరాయి సైనికులతోనూ మొరటు రైతులతోనూ కిక్కిరిసి ఉండేది; ఆమె మధ్యతరగతి స్నేహితుల మధ్య కంటే ఇక్కడి ప్రవర్తనలో ఒకేసారి మరింత కపటమూ మరింత క్రూరత్వమూ ఉండి ఉంటాయని ఊహించవచ్చు. దయ్యాల పీడతో మెలికలు తిరుగుతున్న స్త్రీపురుషులను ఆమె సమక్షానికి తీసుకురావడం, అక్కడ వారికి స్వాగతం, ఆదరణ, స్వస్థత లభించడం వంటి స్పష్టంగా కళ్లకు కట్టే దృశ్యాల గురించి మనం వింటాం. పాపసంకీర్తనలు వినే పలువురు గురువుల సహవాసం ఆమెకు ఓదార్పునిచ్చింది; అదుపులేని ఆ సైనికుల ఆధ్యాత్మిక మేలు కోసం వారు సరళమైన ఉత్సాహంతో శ్రమిస్తున్నట్లు ఈ లేఖలలో మొదటిది చూపిస్తుంది; ఆ ఉత్సాహం ఒక విలక్షణమైన తీరులో వ్యక్తమైంది. ఎప్పటిలాగే అంతరంగ జీవితంలో నిమగ్నమై ఉన్న కతరీన, సియెనాలోనో పాపుగారి ఆస్థానంలోనో ఉన్నట్లే, ఇక్కడ ఈ కొండలలో సాలింబేని కుటుంబపు గొప్ప వనితల మధ్య కూడా ప్రశాంతంగా, తన సొంత ఇంటిలో ఉన్నట్లే ఉండేది.

ఇంతలో, సాత్వికురాలైన మొన్నా లాపా తన కుమార్తెకు దూరంగా ఉండవలసి రావడం గురించి ఎప్పటిలాగే గొణుగుతుండేది; కతరీన సహచరులైన మాంటెల్లాతే సోదరీమణులు కూడా ఓదార్పు పొందలేకపోతున్నట్లు స్పష్టమవుతుంది. ఆమె వారికి ఎంతో మృదువుగా, ఎంతో సరళంగా వ్రాస్తూ, తానూ తన స్నేహితులూ తమను పోల్చుకోవడానికి ఇష్టపడే ఆ తొలి శిష్యబృందం కూడా ఇటువంటి దుఃఖాలనే భరించిందని గుర్తుచేసి, వారు ఈ పరిస్థితిని అంగీకరించేలా చేయడానికి ప్రయత్నిస్తుంది. తన ప్రియమైన అలెస్సాకు మాత్రం మరింత మనసు విప్పి వ్రాస్తూ, సన్నిహితమైన ప్రేమ తెలుసుకోవాలని తపించే తన ఆరోగ్య, మానసిక స్థితుల వివరాలనే అందిస్తుంది. ఆమె వ్యక్తిగత జీవితంలో అవి దుఃఖభరితమైన రోజులు; ఎందుకంటే మరొక సేవకు పిలువబడిన ఫ్రా రైమొండో నుండి ఆమె విడిపోవలసి వచ్చింది. అలెస్సాకు వ్రాసిన ఆమె మాటల్లో ఆమె విచారంతోపాటు ఆమె సంపూర్ణ విధేయత కూడా ప్రతిబింబిస్తుంది. తనకు ఆతిథ్యమిస్తున్నవారి రహస్యాలను ఆమె గౌరవప్రదంగా కాపాడటం గమనించదగినది. తన తల్లితో మితంగా చెప్పిన ఈ మాటలకు మించి, తాను నిమగ్నమై ఉన్న విషయాల గురించి ఆమె ఏ సూచనా ఇవ్వదు: “పరిస్థితులు మీకు తెలిస్తే, మీరే నన్ను ఇక్కడికి పంపేవారని నేను నమ్ముతున్నాను.”

కతరీన ఇలాంటి ఫిర్యాదులను ఎదుర్కోవలసి రావడం ఇదే మొదటిసారి కాదు. తన ఉత్సాహభరితమైన జీవశక్తితో, అవధులులేని సానుభూతితో, తనకే ప్రత్యేకమైన ఆకర్షణతో ఆమె ఎక్కడికి వెళ్లినా, కొత్త స్నేహితులు ఆమె చుట్టూ చేరేవారు. విచక్షణకు తావులేని అభిమానంతో ఆమెను అంటిపెట్టుకుని ఉండేవారు. ఆమె తమ దగ్గరే ఉండాలనే వారి తపన పట్టువిడవని కోరికగా మారి, తరచూ ఆమెకు నిజమైన మనోవేదన కలిగించేది. ఎందుకంటే, వ్యక్తులు చూపే ఆప్యాయతకు కతరీన వెంటనే స్పందించినా, వారి పట్ల తన నిష్ఠలో ఎప్పుడూ లోటు చూపకపోయినా, ఆమె జీవితం మరింత ఉన్నతమైన కర్తవ్యానికి అంకితమై ఉండేది. ఆ కర్తవ్యానికి అచంచలంగా సేవ చేయడం కోసం, ఏ క్షణంలోనైనా వ్యక్తిగతంగా తనపై ఉన్న ఆశలను, కనీసం బాహ్యంగా తీర్చడానికి నిరాకరించవలసి వచ్చేది. ఆమె స్నేహితులకు ఇది అర్థం చేసుకోవడం చాలా కష్టమైంది; వారి పట్ల జాలి కలుగుతుంది. అదే సమయంలో, తన పనులన్నింటికీ మూలమైన ఆ ఉన్నత పిలుపును ఈ సరళ మనస్కులు అర్థం చేసుకుని, సానుభూతితో స్వీకరించేలా చేయడానికి ఆమె పడిన తాపత్రయం కూడా హృదయాన్ని బాగా కదిలిస్తుంది: “అత్యంత ప్రియమైన అమ్మా, మీ పేద చిన్న కుమార్తెనైన నన్ను ఈ కార్యం కోసమే తప్ప మరి దేనికోసమూ భూమిపై ఉంచలేదని తెలుసుకోండి; ఇందుకోసమే నా సృష్టికర్త నన్ను ఎన్నుకున్నారు. నేను ఆయనకు విధేయత చూపడం మీకు సమ్మతమేనని నాకు తెలుసు.” కానీ మోన్నా లాపాకు మాత్రం ఎన్నడూ పూర్తి సమ్మతి కలగలేదు—చివరి వరకు కూడా.       పైకి

ఆమె రొక్కాలో ఉన్నప్పుడు, మోంతెపుల్చియానోలోని పునీత ఆగ్నెస్ మఠంలో ఉన్న తన తల్లి మోన్నా లాపాకు, మోన్నా చెక్కాకు

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసుక్రీస్తునందు అత్యంత ప్రియమైన తల్లీ, కుమార్తెకు: యేసుక్రీస్తు సేవకులకు సేవకురాలిని, బానిసనైన కతరీన అనే నేను, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు వ్రాస్తున్నాను. దైవప్రేమ జ్వాలలు మిమ్మల్ని ఎంతగా ఆవరించాలంటే, మీరు ప్రతి బాధను, యాతనను, ఆకలిని, దాహాన్ని, హింసను, హానిని, ఎగతాళిని, దౌర్జన్యాన్ని, అవమానాన్ని, ఇంకా అన్నిటినీ నిజమైన సహనంతో భరించగలగాలి. మిమ్మల్ని అలా చూడాలని కోరుకుంటున్నాను. శ్రమలనుభవించి వధింపబడిన గొర్రెపిల్ల నుండి నేర్చుకోండి; ఆయన అంతటి ప్రజ్వలిత ప్రేమతో సిలువపై అవమానకరమైన మరణం వైపు పరుగెత్తారు. కనుక అత్యంత మధురమైన తల్లి మరియ సాంగత్యంలో ఉండండి. పవిత్ర శిష్యులు తన మధుర కుమారుని అడుగుజాడలను అనుసరిస్తూ, దేవుని ఘనతను, ఆత్మల రక్షణను వెదకాలని, వారిపై అపారమైన ప్రేమ ఉన్నప్పటికీ, వారు తనను విడిచి వెళ్లడానికి ఆమె అంగీకరిస్తుంది; తాను మాత్రం ఒక అతిథిగా, యాత్రికురాలిగా, దాదాపు ఒంటరిగా ఉండిపోతుంది. శిష్యులు కూడా ఆమెను అమితంగా ప్రేమించినప్పటికీ, దేవుని ఘనత కోసం ప్రతి దుఃఖాన్నీ భరిస్తూ, సంతోషంగా ఆమెను విడిచి వెళ్తారు; క్రూర పాలకుల మధ్యకు వెళ్లి ఎన్నో హింసలను భరిస్తారు. మీరు వారిని, “మరియను విడిచి వెళ్తున్నా మీరు ఇంత సంతోషంగా ఎలా ఉండగలుగుతున్నారు?” అని అడిగితే, వారు ఇలా సమాధానమిస్తారు: “ఎందుకంటే మేము మమ్మల్ని మేము మరచిపోయి, దేవుని ఘనతపట్ల, ఆత్మల రక్షణపట్ల ప్రేమలో మునిగిపోయాము.” కాబట్టి, అత్యంత ప్రియమైన తల్లీ, కుమార్తె, మీరు కూడా అలాగే చేయాలని కోరుకుంటున్నాను. ఇప్పటివరకు మీరు అలా ఉండకపోయినా, ఇప్పుడైనా దైవప్రేమ అనే అగ్నిలో ప్రజ్వలిస్తూ, ఎల్లప్పుడూ దేవుని ఘనతను, ఆత్మల రక్షణను వెదకాలని కోరుకుంటున్నాను. లేకపోతే మీరు తీవ్రమైన దుఃఖంలో, వేదనలో పడిపోతారు; నన్నూ వాటిలోకి లాగుతారు. అత్యంత ప్రియమైన అమ్మా, మీ పేద చిన్న కుమార్తెనైన నన్ను మరి దేనికోసమూ భూమిపై ఉంచలేదని తెలుసుకోండి; ఇందుకోసమే నా సృష్టికర్త నన్ను ఎన్నుకున్నారు. నేను ఆయనకు విధేయత చూపడం మీకు సమ్మతమేనని నాకు తెలుసు. మీకు ఇష్టమైనదానికంటే ఎక్కువ కాలం నేను దూరంగా ఉండిపోతున్నట్లు అనిపించినా, మీరు సంతృప్తిగా ఉండాలని వేడుకుంటున్నాను; ఎందుకంటే నేను మరోలా చేయలేను. పరిస్థితులు మీకు తెలిస్తే, మీరే నన్ను ఇక్కడికి పంపేవారని నేను నమ్ముతున్నాను. ఒక తీవ్రమైన అపకీర్తికర వ్యవహారాన్ని ఎదుర్కోవడానికి వీలైతే సహాయం సంపాదించాలని ఇక్కడ ఉంటున్నాను. అయితే, ఇందులో కౌంటెస్ తప్పేమీ లేదు; కాబట్టి, మంచి ఫలితం కలిగేలా అనుగ్రహించమని మీరందరూ దేవుణ్ణి, ఆ మహిమాన్విత కన్యను ప్రార్థించండి. చెక్కా, జుస్తీనా, మీరు సిలువవేయబడిన క్రీస్తు రక్తంలో మునిగిపోండి; ఎందుకంటే మీ ఆత్మలోని సద్గుణాన్ని నిరూపించుకోవలసిన సమయం ఇదే. దేవుడు మీ అందరికీ తన మధురమైన, నిత్యమైన దీవెనను అనుగ్రహించుగాక. ఇక ఎక్కువగా చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ.       పైకి

సియేనాలోని ఆసుపత్రికి చెందిన మోన్నా కతరీనాకు, జోవన్నా ది కాపోకు

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసుక్రీస్తునందు అత్యంత ప్రియమైన కుమార్తెలారా: యేసుక్రీస్తు సేవకులకు సేవకురాలిని, బానిసనైన కతరీన అనే నేను, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు వ్రాస్తున్నాను. నిజమైన, పరిపూర్ణమైన ప్రేమలో ఐక్యమై, విధేయులైన కుమార్తెలుగా మిమ్మల్ని చూడాలని కోరుకుంటున్నాను. ఈ విధేయత, ప్రేమ మీ బాధనంతటినీ, మనోవ్యాకులతనంతటినీ తొలగిస్తాయి; ఎందుకంటే మనకు బాధను కలిగించే దానిని, అంటే మన వక్రమైన స్వేచ్ఛాచిత్తాన్ని, విధేయత తొలగిస్తుంది. నిజమైన పవిత్ర విధేయతలో అది పూర్తిగా నశిస్తుంది. ప్రేమ, ఐక్యతల ప్రేరణతో మనోవ్యాకులత చెదరిపోయి, దహించబడుతుంది; ఎందుకంటే దేవుడు నిజమైన ప్రేమ, సర్వోన్నతమైన నిత్య వెలుగు. ఈ నిజమైన వెలుగును మార్గదర్శిగా కలిగినవారు దారి తప్పలేరు. అందువల్ల, అత్యంత ప్రియమైన కుమార్తెలారా, ఇది ఎంతో అవసరం కనుక, మీ స్వేచ్ఛాచిత్తాన్ని విడిచిపెట్టి, ఈ వెలుగును పొందడానికి మీరు కృషి చేయాలని కోరుకుంటున్నాను.

మీరు దీనిలో నేర్చుకున్నది కొద్దిపాటే అయినా, నాకు గుర్తున్నంతవరకు మీకు ఎల్లప్పుడూ బోధించబడినది ఇదే. అత్యంత ప్రియమైన కుమార్తెలారా, ఇప్పటివరకు చేయనిదాన్ని ఇప్పుడు చేయమని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను. మీరు అలా చేయకపోతే, నిరంతర బాధల్లోనే ఉండిపోతారు; ప్రతి బాధకూ పాత్రురాలినైన ఈ దీనురాలిని కూడా వాటిలోకి లాగుతారు.

పవిత్ర అపొస్తలులు చేసినట్లే మనమూ దేవుని ఘనత కోసం పనిచేయాలి. వారు పవిత్రాత్మను పొందిన తరువాత, ఒకరినొకరు విడిచి, ఆ మధురమైన తల్లి మరియమ్మను కూడా విడిచి వెళ్లారు. కలిసి ఉండటమే వారికి అత్యంత ఆనందాన్ని ఇచ్చినప్పటికీ, వారు తమ సొంత ఆనందాన్ని త్యజించి, దేవుని ఘనతను, ఆత్మల రక్షణను కోరుకున్నారు. మరియమ్మ వారిని తన దగ్గర నుంచి పంపివేసినప్పటికీ, అందువల్ల ప్రేమ తగ్గిపోయిందని గానీ, మరియమ్మ వాత్సల్యానికి తాము దూరమయ్యామని గానీ వారు భావించలేదు. మనం అనుసరించవలసిన నియమం ఇదే. నా సమక్షం మీకు గొప్ప ఓదార్పునిస్తుందని నాకు తెలుసు. అయినప్పటికీ, నిజమైన విధేయత గలవారిగా, దేవుని ఘనత కోసం, ఆత్మల రక్షణ కోసం మీరు మీ సొంత ఓదార్పును వెదకకూడదు. మీ ఆత్మలపట్ల, శరీరాలపట్ల నాకు ఉన్న ప్రేమానురాగాలకు మీరు దూరమయ్యారన్నట్లు మీకు అనిపించేలా చేసే అపవాదికి తావివ్వకండి. అలా కాకపోతే, నిజమైన ప్రేమ మీలో పునాదిగలదిగా ఉండదు. దేవునిలో తప్ప మరే విధంగానూ నేను మిమ్మల్ని ప్రేమించడం లేదని మీకు హామీ ఇస్తున్నాను. తప్పనిసరిగా అలా జరగవలసిన విషయాల గురించి మీరు ఇంత అదుపులేని దుఃఖంలో ఎందుకు పడుతున్నారు? అయ్యో, చిన్న విషయాలలోనే మనం ఇలా విఫలమైతే, గొప్ప కార్యాలు చేయవలసిన సమయం వచ్చినప్పుడు మనం ఏమి చేస్తాం? పరిస్థితులు ఎలా ఎదురవుతాయో దానిని బట్టి మనం కలిసి ఉండవలసి వస్తుంది లేదా విడిపోయి ఉండవలసి వస్తుంది. ఇప్పుడు మన మధుర రక్షకుడు తన ఘనత కోసం మనం విడిగా ఉండాలని కోరుతూ, దానిని అనుమతిస్తున్నాడు.

మీరు సియేనాలో ఉన్నారు; చెక్కా, అమ్మమ్మ మోంటెపుల్చియానోలో ఉన్నారు. ఫ్రాతే బర్తొలోమేయో, ఫ్రాతే మత్తేయో అక్కడ ఉంటారు, ఇంతకుముందు కూడా అక్కడ ఉన్నారు. అలెస్సా, మొన్నా బ్రూనా మోంటెపుల్చియానోకు పద్దెనిమిది మైళ్ల దూరంలో ఉన్న మోంటే జోవేలో ఉన్నారు; వారు కౌంటెస్‌తోను, మొన్నా లీసాతోను ఉన్నారు. ఫ్రాతే రైమోండో, ఫ్రాతే తోమ్మాసో, మొన్నా తోమ్మా, లీసా, నేను రొక్కాలో కిరాయి సైనికుల మధ్య ఉన్నాం. మానవ రూపంలో ఉన్న ఎన్నో దయ్యాలను తినివేస్తున్నాం కాబట్టి, దానివల్ల తన కడుపు నొప్పిగా ఉందని ఫ్రాతే తోమ్మాసో అంటున్నారు! ఇంత జరిగినా వారికి తృప్తి కలగడం లేదు; ఇంకా ఎక్కువ కావాలని ఆకలితో ఉన్నారు, ఇక్కడ మంచి ప్రతిఫలంతో పని దొరుకుతోంది. వారికి పెద్ద పెద్ద ముద్దలను, తియ్యనివీ చేదువీ ఇవ్వాలని దైవమంచితనాన్ని ప్రార్థించండి! దేవుని ఘనత, ఆత్మల రక్షణ మధురంగా కనబడుతున్నాయని భావించండి. మీరు మరేదీ కోరుకోకూడదు, ఆశించకూడదు. ఇలా భావించడం కంటే దేవుని సర్వోన్నతమైన నిత్య సంకల్పానికీ, నా సంకల్పానికీ మరింత ప్రీతికరమైనది మీరు ఏదీ చేయలేరు. నా కుమార్తెలారా, లేవండి, మీ సొంత చిత్తాలను దేవునికి బలిగా అర్పించడం ప్రారంభించండి! ఎప్పటికీ పాలుతాగే పసిబిడ్డల్లా ఉండటానికి సిద్ధపడకండి–ఎందుకంటే, అవసరమైతే గట్టి బూజుపట్టిన రొట్టెను కొరకడానికి మీ కోరిక అనే పళ్లను సిద్ధం చేసుకోవాలి.

ఇక నేను మరేమీ చెప్పను. ప్రేమ అనే మధుర బంధాలలో మిమ్మల్ని మీరు బంధించుకోండి; అప్పుడే మీరు కుమార్తెలని చూపుతారు–మరో విధంగా కాదు. మధుర యేసుక్రీస్తులో ఓదార్పు పొందండి; మిగిలిన కుమార్తెలందరినీ కూడా ఓదార్చండి. దైవమంచితనానికి ఇష్టమైన ప్రకారం, మాకు వీలైనంత త్వరగా తిరిగి వస్తాం. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.       పైకి

పునీత దొమినిక్ మఠవస్త్రాన్ని ధరించిన మొన్నా అలెస్సా రొక్కాలో ఉన్నప్పుడు ఆమెకు

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసుక్రీస్తులో అత్యంత ప్రియమైన కుమార్తెకు: యేసుక్రీస్తు సేవకుల సేవకురాలిని, దాసిని అయిన కతరీన అనే నేను, ఆయన అమూల్య రక్తంలో నీకు వ్రాస్తున్నాను. సర్వపవిత్రమైన విశ్వాసపు వెలుగులో, సృష్టిపట్ల ప్రతి మమకారాన్నీ విడిచిపెట్టి, సృష్టికర్తను మాత్రమే ధరించి, స్వేచ్ఛగల హృదయంతో నిష్కళంక గొర్రెపిల్ల బోధను నీవు అనుసరించాలని చూడాలనే కోరికతో వ్రాస్తున్నాను. ఎందుకంటే ఆ వెలుగు లేకుండా, వధింపబడిన నిష్కళంక గొర్రెపిల్ల నేరుమార్గంలో నీవు నడవలేవు. కాబట్టి నీవూ, ఇతరులూ నిర్మలంగా, ధైర్యదృఢత్వాలతో ఉండాలని, ఎదురయ్యే ప్రతి గాలికీ కొట్టుకుపోకుండా ఉండాలని నా ఆత్మ కోరుకుంటోంది. వెనక్కి చూడకుండా జాగ్రత్తపడు; నీకు అందించిన బోధను మనసులో ఉంచుకొని స్థిరంగా ముందుకు సాగు. నీకు అందించిన బోధ అనే విత్తనాన్ని అణచివేయగల ప్రతి ముళ్లనూ పెకలించి, నేలను తవ్వి తిరగవేయడానికి, ప్రతిరోజూ విశ్వాసపు వెలుగుతో నీ ఆత్మ అనే తోటలో కొత్తగా ప్రవేశించేలా తప్పక చూసుకో; అంటే, ప్రతిరోజూ నీ హృదయపు మమకారాలను తొలగించుకో. వాటిని మళ్లీ మళ్లీ తొలగించుకోవడం అవసరం; ఎందుకంటే తమ మమకారాలను తొలగించుకున్నట్లు కనిపించినవారు పాపాన్ని కప్పుకున్నట్లు నేను అనేకసార్లు గుర్తించాను; అది మాటల కంటే వారి చేతల ద్వారానే వెల్లడైంది. వారి మాటలను బట్టి అందుకు విరుద్ధంగా అనిపించవచ్చు, కానీ వారి చేతలు వారి మమకారాలను చూపించాయి. కాబట్టి, సిలువవేయబడిన క్రీస్తును అనుసరిస్తూ, నీవు నిజంగా నీ హృదయపు మమకారాలను తొలగించుకోవాలని కోరుకుంటున్నాను. నీ పెదవులపై మౌనం నిలిచి ఉండనివ్వు. నేను గమనించాను; ఎందుకంటే ఆ మరో మహిళ మౌనాన్ని చాలా తక్కువగా పాటిస్తోందని నేను నమ్ముతున్నాను. దానికి నాకు ఎంతో విచారంగా ఉంది. నాకు అనిపిస్తున్నట్లే అది నిజమైతే, నేను దానిని భరించాలని నా సృష్టికర్త కోరుతున్నాడు; అలా భరించడానికి నేను సంతోషంగా ఉన్నాను. కానీ దేవునిపట్ల జరుగుతున్న అపరాధం విషయంలో నేను సంతోషంగా లేను.

మీరు ప్రార్థిస్తున్నప్పుడు నా కోసం ప్రార్థించమని దేవుడు మిమ్మల్ని బలవంతపెడుతున్నట్లు అనిపించిందని నాకు రాశారు. నా దీనమైన ఆత్మపై ఇంత అనిర్వచనీయమైన ప్రేమను చూపే దైవ మంచితనానికి కృతజ్ఞతలు! ఈ సమయంలో నేను బాధపడుతున్నా, నాకు మామూలుగా ఉండే అనారోగ్యాలు ఉన్నా మీకు రాయమని చెప్పారు. దేవుడు నన్ను అంతరంగంలోనూ బాహ్యంగానూ అద్భుతంగా చూసుకున్నారని నా జవాబు. ఈ ఆగమనకాలంలో ఆయన నా శరీరాన్ని ఎంతో శ్రద్ధగా చూసుకున్నారు; రాయడం ద్వారా నా దృష్టిని నొప్పుల నుంచి మళ్లించారు. దేవుని మంచితనం వల్ల ఆ నొప్పులు మునుపటికంటే తీవ్రమయ్యాయన్నది నిజమే. ఆయన వాటిని తీవ్రమయ్యేలా చేసినా, ఫ్రాతె సాంతి అనారోగ్యానికి గురికాగానే లీసా నయమయ్యేలా చూశారు—ఎందుకంటే ఆయన మరణం అంచులవరకు వెళ్లారు. ఇప్పుడు, దాదాపు అద్భుతరీతిలో, ఆయన ఎంతగా కోలుకున్నారంటే, ఆయనకు నయమైందని చెప్పవచ్చు. అయితే నా వరుడైన నిత్య సత్యం నన్ను అంతరంగంలోనూ బాహ్యంగానూ, కనిపించే విషయాల్లోనూ కనిపించని విషయాల్లోనూ ఎంతో మధురమైన, నిజమైన పరీక్షకు గురిచేయాలని కోరుకున్నట్లు ఉంది—వీటిలో కనిపించనివే లెక్కకు అందనంత ఎక్కువ. కానీ ఆయన మమ్మల్ని పరీక్షిస్తున్నప్పుడే, మాటల్లో చెప్పలేనంత సున్నితంగా మమ్మల్ని చూసుకున్నారు. అందువల్ల బాధలు నాకు ఆహారంగా, కన్నీళ్లు పానీయంగా, చెమట లేపనంగా ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను. బాధలు నన్ను పుష్టిపరచుగాక, బాధలు నన్ను స్వస్థపరచుగాక, బాధలు నాకు వెలుగునిచ్చుగాక, బాధలు నాకు జ్ఞానమిచ్చుగాక, బాధలు నా దిగంబరత్వాన్ని కప్పుగాక, బాధలు ఆధ్యాత్మికమైనదీ లౌకికమైనదీ అయిన సమస్త స్వీయప్రేమను నా నుంచి తొలగించుగాక. తోటి సృష్టిప్రాణుల నుంచి ఓదార్పు లభించకపోవడం వల్ల కలిగిన బాధ, నా సద్గుణాల కొరతను పరిశీలించమని నన్ను పిలిచింది. అలా నా అపరిపూర్ణతనూ, భౌతిక వస్తువులను గాక పవిత్రమైన ఆకాంక్షలను ఇచ్చి స్వీకరించే మధుర సత్యం యొక్క పరిపూర్ణమైన వెలుగునూ గుర్తించాను. నాలో వెలుగు గానీ జ్ఞానం గానీ తక్కువగా ఉన్నాయని ఆయన నా పట్ల తన మంచితనాన్ని ఉపసంహరించుకోలేదు; పరమ మంచితనమూర్తి అయిన తనను మాత్రమే పరిగణనలోకి తీసుకున్నారు.

నా అత్యంత ప్రియమైన కుమార్తె, సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు ప్రేమను బట్టి మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను: ప్రార్థనలో అలసత్వం చూపకండి; అంతకంటే, దానిని రెట్టింపు చేయండి—ఎందుకంటే మీరు గ్రహించినదానికంటే నాకు దాని అవసరం ఎక్కువగా ఉంది—అలాగే నా తరఫున దేవుని మంచితనానికి కృతజ్ఞతలు తెలపండి. ఆయన కోసం నా ప్రాణాన్ని అర్పించేలా నాకు కృపనివ్వమనీ, ఆయనకు ఇష్టమైతే నా శరీర భారాన్ని తొలగించమనీ ఆయనను ప్రార్థించండి. ఎందుకంటే నా జీవితం మరెవరికీ పెద్దగా ఉపయోగపడడం లేదు; పైగా నా పాపాల కారణంగా దూరంగానూ దగ్గరగానూ ఉన్న ప్రతి ఒక్కరికీ అది బాధగా, భారంగా ఉంది. దేవుడు తన కారుణ్యంతో నాలోని ఇంత గొప్ప దోషాలను తొలగించుగాక; నేను జీవించడానికి మిగిలి ఉన్న కొద్దికాలమూ సద్గుణాలపై ప్రగాఢమైన ప్రేమతో జీవించేలా చేయుగాక! సర్వలోక రక్షణ కోసమూ, పవిత్ర సభ సంస్కరణ కోసమూ, వేదనతో నిండిన నా బాధామయ ఆకాంక్షలను బాధలో ఆయన ఎదుట అర్పించగలుగుదును గాక! ఆనందించండి, నాతో కలిసి సిలువలో ఆనందించండి! అలా సిలువ ఆత్మ విశ్రాంతి పొందగల పడకగానూ, శాంతితోనూ నిశ్చయంతోనూ కూడిన సహనపు ఫలమైన పరలోక ఆహారాన్ని రుచి చూడగల బల్లగానూ ఉండుగాక.

మీరు నాకు కబురు పంపుతూ ఇలా అన్నారు … ఈ విషయం నాకు ఓదార్పునిచ్చింది; ఆమె తనను తాను సరిదిద్దుకుంటోందనీ, ఇప్పటివరకు ఉన్నదానికంటే హృదయంలో తక్కువ వ్యర్థాభిమానంతో జీవిస్తోందనీ ఆశిస్తూ ఆమె జీవితం వల్లనూ, పిల్లలను పవిత్ర జ్ఞానస్నానపు వెలుగులోకి తీసుకువచ్చినందువల్లనూ ఓదార్పు పొందాను. దేవుడు వారికి తన అత్యంత మధురమైన కృపను దయచేయుగాక; వారు మంచివారిగా జీవించబోనట్లయితే వారికి మరణాన్ని ప్రసాదించుగాక! మధుర యేసుక్రీస్తులో వారిని ఆశీర్వదించి, ఆమెను ఓదార్చండి. పవిత్రమైన, మధురమైన దైవభీతిలో జీవించమనీ, దేవుని నుంచి తాను పొందిన కృపను గుర్తించమనీ ఆమెకు చెప్పండి; ఆ కృప చిన్నది కాదు, ఎంతో గొప్పది. ఆమె కృతఘ్నురాలిగా ఉంటే, అది దేవునికి ఎంతో అసంతృప్తి కలిగిస్తుంది; బహుశా ఆయన ఆమెను శిక్షించకుండా వదలకపోవచ్చు.

మీ శ్రద్ధకు అప్పగిస్తున్నాను … వారి గురించి నాకు ఎలాంటి సమాచారమూ అందలేదు, ఎందుకో నాకు తెలియదు. దేవుని చిత్తం నెరవేరుగాక! మన రక్షకుడు నన్ను ద్వీపంలో ఉంచారు; నలువైపుల నుంచీ గాలులు దెబ్బతీస్తున్నాయి. ఒకరికొకరు ఎంత దూరంగా ఉన్నా, అందరూ సిలువ వేయబడిన క్రీస్తులో ఆనందించుగాక. ఆత్మపరిజ్ఞానమనే గృహంలోకి వెళ్లి తలుపులు మూసుకోండి. ఇక ఏమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.       పైకి

గ్రెగొరీ XI గారికి

ఈ లేఖ ఏ తేదీన రాయబడిందో తెలియజేసే ఆధారమేదీ లేదు. అయితే, దీని స్వరాన్ని బట్టి, పాపుగారు ఇటలీకి తిరిగివచ్చిన తరువాతి కాలానికి దీన్ని చేర్చిన కతరీనా రచనల తాజా సంపాదకుని అభిప్రాయం బహుశా సరైనదే. సుదీర్ఘమైన ఒక అనుబంధం ముగింపుకు చేరుకుంటోందనీ, కతరీనా విషయానికొస్తే అది నిరాశతో ముగుస్తోందనీ ఈ లేఖ సూచిస్తుంది. గ్రెగొరీతో తన అనుబంధంలోని తొలి దశల్లో ఆమె ఎన్నడూ ఇంతవరకు వెళ్లి ఉండేది కాదు. పాపు పదవి మోపే నైతిక బాధ్యతల భారాన్ని మోయలేకపోతే ఆయన ఆ పదవికి రాజీనామా చేయడమే మేలని ఆమె ఇక్కడ చేసిన సూచన ఆశ్చర్యం కలిగిస్తుంది. పాపుగారు రోములో ఉన్నారు; కానీ మారింది ఆయన ఉన్న ప్రదేశమే గాని, ఆయన మనసు కాదు. ఎన్నోసార్లు పునరుద్ఘాటించిన విజ్ఞప్తులకు కతరీనా లేఖ సంక్షిప్తమైన, శక్తివంతమైన సారాంశం. దానిలోని వేడుకోళ్ల గాంభీర్యం, అధికార స్వరం, ఆరోపణల స్పష్టత దృష్ట్యా, భక్తిపరురాలు, సంపూర్ణ విశ్వాసపాత్రురాలు అయిన ఒక అనుయాయి, తాను అధిపతిగా అంగీకరించిన వ్యక్తికి రాసిన అత్యంత ఆశ్చర్యకరమైన లేఖల్లో ఇది నిశ్చయంగా ఒకటి. నిజానికి, ఇటువంటి లేఖ పుట్టేది ఒక ఆధ్యాత్మిక స్థాయి నుంచే. అక్కడ సభాపరమైనవైనా, మేధోపరమైనవైనా, సామాజికమైనవైనా భూలోకపు భేదాలన్నీ కనుమరుగవుతాయి. అక్షరజ్ఞానం లేని ఒక రంగులద్దే పనివాని కుమార్తె, క్రైస్తవ ప్రజలందరికీ దేవుడు నియమించిన తండ్రిగా తాను అచంచల విశ్వాసంతో నమ్మిన వ్యక్తిని, తనకు సహజసిద్ధమైన హక్కు ఉన్నట్లుగా మందలించగలదు, ఉద్బోధించగలదు. కతరీనా సహనం ఇక తెగిపోయే స్థితికి చేరువలో ఉందనిపిస్తుంది; నిజానికి, ఆమె హృదయం బద్దలయ్యే దుఃఖం కూడా మరెన్నో సంవత్సరాల దూరంలో లేదు.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

అత్యంత పవిత్రులైన, మధురమైన తండ్రీ, మధురమైన క్రీస్తు యేసునందు మీ నిరుపేదయైన, అయోగ్యురాలైన కుమార్తె కతరీనా, ఆయన అమూల్య రక్తంలో తనను మీకు అప్పగించుకుంటోంది. మీరు పౌరుషవంతులుగా, ఎలాంటి భయమూ లేకుండా, మీపట్ల గాని, మీకు రక్తసంబంధం ఉన్న ఏ వ్యక్తిపట్ల గాని దేహసంబంధమైన మమకారం లేకుండా ఉండాలని ఆశిస్తున్నాను. ఎందుకంటే, మీ పవిత్రమైన, మంచి కోరికకు ఇంతగా అడ్డుపడేది, దేవుని గౌరవానికీ, పవిత్ర సభ ఘనతకూ, సంస్కరణకూ ఇంతగా ఆటంకం కలిగించేది మరేదీ లేదని దేవుని మధుర సన్నిధిలో నేను గ్రహిస్తున్నాను. అందువల్ల, దేవుడు తన అనంత కరుణతో మీలోని సమస్త మోహావేశాలనూ, హృదయపు నులివెచ్చదనాన్నీ తొలగించి, మీలో మండే, తీవ్రమైన ఆకాంక్షను కొత్తగా రూపుదిద్దడం ద్వారా మిమ్మల్ని మరో వ్యక్తిగా మలచాలని నా ఆత్మ అపరిమితమైన ప్రేమతో కోరుకుంటోంది. ఎందుకంటే, మరో ఏ విధంగానూ మీరు దేవుని చిత్తాన్నీ, ఆయన సేవకుల కోరికనూ నెరవేర్చలేరు. అయ్యో, అయ్యో, నా అత్యంత మధురమైన “బాబ్బో”, నేను మీతో చెప్పిన, చెబుతున్న మాటలలోని నా సాహసాన్ని క్షమించండి; మధురమైన ఆదిసత్యమే ఈ మాటలు చెప్పమని నన్ను నిర్బంధిస్తోంది. తండ్రీ, ఆయన చిత్తం ఇదే; అది మీనుండి కోరేదీ ఇదే. పవిత్ర సభ అనే తోటలో పోషణ పొంది, మేత మేస్తున్నవారు చేసే ఎన్నో అక్రమాలపై మీరు న్యాయం అమలు చేయాలని అది కోరుతోంది; మానవుల ఆహారాన్ని పశువులకు పెట్టకూడదని ప్రకటిస్తోంది. ఆయన మీకు అధికారం ఇచ్చారు, మీరు దానిని స్వీకరించారు గనుక, మీ సద్గుణాన్నీ, అధికారాన్నీ మీరు ఉపయోగించాలి. వాటిని ఉపయోగించడానికి మీరు సిద్ధంగా లేకపోతే, మీరు స్వీకరించిన పదవికి రాజీనామా చేయడమే మీకు మేలు; అది దేవునికి మరింత గౌరవాన్నీ, మీ ఆత్మకు మరింత క్షేమాన్నీ చేకూరుస్తుంది.

ఆయన చిత్తం కోరే మరొక విషయం ఇది: మీరు విరోధంలో ఉన్న టస్కనీ ప్రాంతమంతటితో శాంతిని నెలకొల్పాలని ఆయన కోరుతున్నారు. మీపై తిరుగుబాటు చేసిన మీ దుష్ట కుమారులందరి నుండి యుద్ధం లేకుండా పొందగలిగినదంతా పొందండి—అయితే, తనకు అన్యాయం చేసిన కుమారుణ్ణి ఒక తండ్రి శిక్షించవలసినట్లే వారిని శిక్షించండి. అంతేకాక, పవిత్ర ధర్మయుద్ధానికి సన్నాహాలు చేయమని మిమ్మల్ని కోరేవారికి మీరు పూర్తి అధికారం ఇవ్వాలని దేవుని మధురమైన మంచితనం మిమ్మల్ని కోరుతోంది. ఆ కార్యం మీకు అసాధ్యంగా కనిపిస్తున్నా, దానిని నిర్ణయించి, అది అలాగే జరగాలని కోరే దేవుని మధురమైన మంచితనానికి అది సాధ్యమే. మీ ప్రాణాన్ని మీరు ఎంత ప్రియంగా భావిస్తారో అంత జాగ్రత్తగా ఉండండి: ఈ విషయంలో ఏమాత్రం నిర్లక్ష్యం చేయకండి; పవిత్రాత్మ కార్యాలను పరిహాసంగా తీసుకోకండి. మీరు వాటిని చేయగలరు గనుకనే అవి మీనుండి కోరబడుతున్నాయి. మీరు న్యాయాన్ని కోరుకుంటే, దానిని అమలు చేయగలరు. లోకంలోని భ్రష్టమైన ఆడంబరాలనూ, సుఖభోగాలనూ విడిచిపెట్టి, దేవుని గౌరవాన్నీ, పవిత్ర సభకు న్యాయంగా చెందవలసినదాన్నీ మాత్రమే కాపాడుకుంటూ, మీరు శాంతిని పొందగలరు. మిమ్మల్ని శాంతి కోరేవారికి దానిని ప్రసాదించే అధికారం కూడా మీకు ఉంది. మరి, మీరు పేదవారు కాదు, సంపన్నులు—మీ చేతిలో పరలోకపు తాళపుచెవులు ఉన్నాయి; మీరు ఎవరికి తెరుస్తారో వారికి అది తెరువబడుతుంది, ఎవరికి మూస్తారో వారికి అది మూయబడుతుంది—కనుక మీరు ఈ పని చేయకపోతే, దేవునిచే మందలింపబడతారు. నేను మీ స్థానంలో ఉంటే, దేవుని తీర్పు నాపైకి వస్తుందేమోనని భయపడేదాన్ని. అందువల్ల, సిలువవేయబడిన క్రీస్తు పేరిట ఎంతో మృదువుగా మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను: దేవుని చిత్తానికి విధేయులుగా ఉండండి. ఎందుకంటే, ఆయన చిత్తాన్ని నెరవేర్చడం తప్ప మీరు మరేదీ కోరుకోవడం లేదనీ, ఆశించడం లేదనీ నాకు తెలుసు. అప్పుడు ఈ తీవ్రమైన మందలింపు మీపై పడదు: “మీరు శాపగ్రస్తులవుదురు; ఎందుకంటే మీకు అప్పగించిన సమయాన్నీ, శక్తినీ మీరు ఉపయోగించలేదు.” తండ్రీ, దేవుని మంచితనాన్ని బట్టి, మీ పవిత్రతనుండి కూడా ఆశను పొందుతూ, ఈ మందలింపు మీపై పడకుండా మీరు ప్రవర్తిస్తారని నేను నమ్ముతున్నాను.

ఇక నేను మరేమీ చెప్పను. నన్ను క్షమించండి, నన్ను క్షమించండి; మీ రక్షణ పట్ల నాకున్న ప్రగాఢమైన ప్రేమ, దానికి విరుద్ధమైనది కనిపించినప్పుడు నాకు కలిగే తీవ్రమైన వేదన నన్ను ఇలా మాట్లాడిస్తున్నాయి. నా మనస్సాక్షిపై ఉన్న భారాన్ని పూర్తిగా దించుకోవడానికి, ఈ మాటలను మీ సమక్షంలోనే చెప్పడానికి నేను సంతోషంగా సిద్ధపడి ఉండేదాన్ని. పరమ పావనులైన మీరు నన్ను మీ దగ్గరకు రమ్మని అనుమతించినప్పుడు, నేను సంతోషంగా వస్తాను. మీపై సిలువవేయబడిన క్రీస్తుకు మొరపెట్టుకోవలసిన పరిస్థితి నాకు రాకుండా చూడండి; ఎందుకంటే మరెవరికీ నేను మొరపెట్టుకోలేను, ఈ భూమిపై మీకంటే గొప్పవారు ఎవరూ లేరు. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మీ ఆశీర్వాదాన్ని వినయంగా వేడుకుంటున్నాను. మధురమైన యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ.       పైకి

ప్రబోధకుల సభలోని కపువా రైమోండోకు

గ్రెగొరీ ఇటలీకి తిరిగి వచ్చిన తరువాత కతరీనాకు వ్యతిరేకంగా మారారని చరిత్రలో ఇతరచోట్ల కనిపించే సూచనను ఈ లేఖ ధ్రువీకరిస్తుంది. ఆమె ఇక మునుపటి సంతోషకరమైన చనువుతో తన “ప్రియమైన బాబ్బో”ను వ్యక్తిగతంగా సంబోధించడం లేదు; బదులుగా, “పరమ పావనులు, క్రీస్తు ప్రతినిధి” అయిన ఆయనకు ఫ్రా రైమోండో ద్వారా లాంఛనప్రాయమైన, దాదాపు వణుకుతో కూడిన సందేశాలను పంపుతోంది. ఆమెతో ఉన్న సంబంధం కారణంగానే కావచ్చు, రైమోండో కూడా స్పష్టంగా పోపుగారి అసంతృప్తికి గురయ్యారు. ఆయనకు ధైర్యాన్ని, ఓదార్పును ఇవ్వడానికి కతరీనా ఈ లేఖ రాస్తోంది; కలహాలను, అన్యాయాన్ని ఎదుర్కోవడానికి మనల్ని మనం సిద్ధం చేసుకునే ఉత్తమ మార్గం గురించి ఆమె హృదయాన్ని తాకేలా ఇచ్చిన సలహాలో, ఆమె స్వయంగా చూపిన అరుదైన ఆత్మనిగ్రహానికి మూలమైన అంతరంగ రహస్యాన్ని మనం గుర్తించవచ్చు.

ఆగ్రహించిన పోపుగారి పట్ల కతరీనా వైఖరిలో పశ్చాత్తాపం, దృఢత్వం కలగలిసి ఉన్నాయి. మందలింపును వెంటనే స్వీకరించడానికి ఆమెకున్న సంసిద్ధతను గానీ, ఆమె ప్రగాఢమైన వినయాన్ని గానీ ఇంతకంటే బాగా వ్యక్తపరచే మాటలు ఉండవు; అలాగే, ఆయనకు కోపం తెప్పించిన, ఆయనకు ఇంపుకాని తన దృఢవిశ్వాసాలను ఇంతకంటే బలంగా సమర్థించే మాటలు కూడా ఉండవు. ఈ లేఖలో ప్రస్తావించిన అపార్థానికి అసలు ఏ సంఘటన కారణమైందనే విషయంలో రకరకాల ఊహలు ఉన్నాయి: వాటికి మనమూ మరొకటి చేర్చాలంటే, ముందరి లేఖలోని సాహసం గ్రెగొరీకి సైతం భరించలేనిదై ఉండవచ్చని అనుమానించవచ్చు. అయితే మొత్తం పరిస్థితి దానికదే స్పష్టమవుతోంది. ఆమె ప్రేరణతో ఇటలీకి తిరిగి రావడానికి అవసరమైన గొప్ప శారీరక, నైతిక ప్రయత్నం చేయగల బలం గ్రెగొరీకి ఉంది; కానీ, మనం చూసినట్లుగా, అక్కడ ఆయనకు ఎదురైన పరిస్థితులను తట్టుకోగల బలం ఆయనకు లేదు. అనారోగ్యంతో బలహీనపడి, ఇటాలియన్ భాష తెలియక ఆటంకాలను ఎదుర్కొని, తనకు ఎదురైన కష్టాలతో నిస్పృహకు లోనైన ఆయన, అలాంటి బలహీన స్వభావమున్న మరెందరో చేసినట్లే, తాను తిరిగి రావడానికి సాధనమైన వ్యక్తిపైనే ఆగ్రహంతోనో, చల్లని అసంతృప్తితోనో తిరగబడటంలో పెద్ద ఆశ్చర్యమేమీ లేదు. గ్రెగొరీ తన మరణశయ్యపై ఉన్నప్పుడు కతరీనా విషయంలో జాగ్రత్తగా ఉండమని తన చుట్టూ ఉన్నవారిని హెచ్చరించారనే కథ ఒకటి ఉంది. అది నిజమైనా కాకపోయినా, తన చివరి రోజులలో ఆమె పట్ల ఆయన వైఖరి ఎలా ఉండేదో ఆనాటి ప్రజలకు కలిగిన అభిప్రాయాన్ని అది సూచిస్తుంది. తొలి దశల్లో అపూర్వమైన సౌందర్యాన్ని సంతరించుకున్న ఒక అనుబంధానికి ఇది విషాదకరమైన ముగింపు. కతరీనా ఎంత తీవ్రంగా గాయపడి ఉంటుందో మనం ఊహించవచ్చు. ఆమె కొద్దికాలపు విజయం పూర్తిగా చేదు అనుభవంగా మారిపోయింది: పోపుగారికి తనపై ఉన్న నమ్మకాన్ని వ్యక్తిగతంగా కోల్పోవడం కంటే—మానవ సహజంగా ఆమె దానిని తీవ్రంగా అనుభవించి ఉన్నప్పటికీ—ఆయన తిరిగి రావడంపై ఆమె పెట్టుకున్న ఆశలు పూర్తిగా విఫలమవడమే దీనికి ప్రధాన కారణమని మనం నిశ్చయంగా భావించవచ్చు.

ఈ లేఖలో గ్రెగొరీ అసంతృప్తి ఎదుట ఆమె చూపిన నిజమైన ఆత్మతగ్గింపు, నాటకీయంగా ఒక్కసారిగా మరో స్వరానికి మారుతుంది. అభియోగం మోపిన వ్యక్తి మరోసారి న్యాయనిర్ణేతగా మారి, మునుపటి అధికారంతో మాట్లాడుతుంది: “మీరు ఇది చేయాలని దేవుడు కోరుతున్నాడు—ఈ విషయం మీకు చెప్పబడిందని మీకు తెలుసు.” ఆయన పట్ల ఆమెకున్న వ్యక్తిగత అనురాగం ఈ వేడుకోలులో వెల్లివిరుస్తుంది: “మీరు నన్ను విడిచిపెడితే నేను ఎవరిని ఆశ్రయించాలి? నాకు ఎవరు సహాయం చేస్తారు?” అయితే అదే ఊపిరిలో ఆమె గొప్ప భరోసా కూడా వ్యక్తమవుతుంది: క్రీస్తు ప్రతినిధి, కతోలిక సభ అధిపతి అయిన ఆయనకు తాను కోపం తెప్పించినా, తాను నమ్మకంతో క్రీస్తునే ఆశ్రయించి, ఆయన వధువు ఒడిలో సురక్షితంగా విశ్రాంతి పొందగలదు.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధురమైన యేసు క్రీస్తులో అత్యంత ప్రియమైన, మధురమైన తండ్రీ: యేసు క్రీస్తు సేవకులకు సేవకురాలిని, దాసిని అయిన కతరీనా అనే నేను, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు వ్రాస్తున్నాను. అపవాది కుయుక్తులను, పీడనలను, మనుషుల దుర్బుద్ధిని, హింసను, అలాగే మీలోని శరీరసంబంధమైన స్వార్థప్రేమను ఎదిరించే నిజమైన పోరాటయోధునిగా మిమ్మల్ని చూడాలని కోరుకుంటున్నాను. ఈ స్వార్థప్రేమ ఒక శత్రువు; దానిని సద్గుణంతోను, దానిపట్ల పవిత్రమైన ద్వేషంతోను తరిమివేయకపోతే, ప్రతిరోజూ మనకు ఎదురయ్యే ఇతర పోరాటాల్లో మనం ఎన్నటికీ బలంగా ఉండనివ్వదు. ఎందుకంటే స్వార్థప్రేమ మనల్ని బలహీనపరుస్తుంది. కాబట్టి సద్గుణ బలంతో దానిని తరిమివేయడం అత్యవసరం. తన ఏకైక కుమారుని రక్తం ద్వారా దేవుడు మనకు చూపిన అనిర్వచనీయమైన ప్రేమలో ఆ బలాన్ని మనం పొందుతాము. దైవప్రేమ నుండి పొందిన ఈ ప్రేమ మనకు వెలుగును, జీవాన్ని ఇస్తుంది; మన రక్షణకు అవసరమైనప్పుడు సత్యాన్ని తెలుసుకోవడానికి, గొప్ప పరిపూర్ణతను సాధించడానికి, నిజమైన సహనంతోను, మనోధైర్యంతోను, స్థిరత్వంతోను మరణం వరకు సహించడానికి వెలుగును ఇస్తుంది—ఎందుకంటే సత్యాన్ని మనకు తెలియజేసే వెలుగు నుండి పొందిన అటువంటి మనోధైర్యం ద్వారా మనం దైవకృపా జీవాన్ని పొందుతాము. కాబట్టి, నిష్కళంకమైన గొర్రెపిల్ల రక్తాన్ని తనివితీరా పానం చేయండి; మీ సృష్టికర్తకు విశ్వాసపాత్రమైన సేవకునిగా ఉండండి, విశ్వాసఘాతకునిగా కాదు. మీపైకి ఎలాంటి పోరాటం లేదా చీకటి వచ్చినా భయపడకండి, వెనుదిరగకండి; మరణం వరకు విశ్వాసంలో పట్టుదలతో నిలిచి ఉండండి. ఎందుకంటే పట్టుదల మీ శ్రమల ఫలాన్ని మీకు అందిస్తుందని మీకు బాగా తెలుసు.

దేవుని సన్నిధిలో మీ కోసం నిరంతరం ప్రార్థించే ఒక దైవసేవకుని ద్వారా నాకు తెలిసినదేమిటంటే, మీరు ఎంతో తీవ్రమైన పోరాటాలను ఎదుర్కొన్నారు; అపవాది తన కుయుక్తులతోను మోసాలతోను మీ మనస్సును చీకటితో కమ్మివేశాడు. మీరు తప్పును ఒప్పుగాను, ఒప్పును తప్పుగాను చూసేలా చేయాలనేది వాడి కోరిక; మీ ప్రయాణంలో మీరు తడబడి, గమ్యాన్ని చేరుకోకుండా ఉండేందుకే వాడు ఇలా చేస్తున్నాడు. కానీ ధైర్యం తెచ్చుకోండి; ఎందుకంటే దేవుడు మీకు కావలసినవి సమకూర్చాడు, ఇకముందూ సమకూరుస్తాడు; ఆయన దైవపోషణ మీకు కొరవడదు. పవిత్ర సిలువను హత్తుకొని, అన్ని విషయాలలోనూ మరియతల్లిని ఆశ్రయించండి. మనస్సు కలతచెంది అయోమయంలో పడిపోవడానికి ఎన్నడూ తావివ్వకండి; తుఫానుతో అల్లకల్లోలంగా ఉన్న సముద్రంలో దైవకారుణ్యమనే ఓడలో పయనించండి. నేను గ్రహించినదేమిటంటే: మఠజీవుల నుండైనా, లౌకికుల నుండైనా, పరిశుద్ధ సభ అనే ఆధ్యాత్మిక శరీరంలోనైనా, మీరు హింసకు లేదా అసంతృప్తికి గురై ఉంటే, లేదా క్రీస్తు ప్రతినిధి ఆగ్రహానికి గురై ఉంటే—అది మీ కారణంగానే అయినా, లేక ఈ వారందరి మధ్య నా కారణంగా మీరు ఏదైనా భరించవలసి వచ్చినా—మీరు ప్రతిఘటించకూడదు; ఓర్పుతో భరించాలి. వెంటనే అక్కడి నుండి వెళ్లి, మీ గదిలోకి చేరి, పవిత్ర ధ్యానంలో మిమ్మల్ని మీరు తెలుసుకోండి. సత్యంపై ప్రేమతో బాధలను భరించడానికీ, తన నామం కోసం హింసించబడడానికీ దేవుడు మిమ్మల్ని యోగ్యులుగా చేస్తున్నాడని ఆలోచించండి. నిజమైన వినయంతో, మీరు శిక్షకు అర్హులమనీ, ఫలితాలను పొందడానికి అనర్హులమనీ భావించండి. దేవుణ్ణి మీ కళ్లముందు ఉంచుకొని, మీరు చేయవలసిన పనులన్నిటినీ వివేకంతో చేయండి. పవిత్ర ప్రార్థన సహాయంతో, దేవుని సన్నిధిలో, మీ స్వంత ఆలోచన పట్ల ఎరుకతో, మీరు చేయవలసినదీ చెప్పవలసినదీ చేయండి, చెప్పండి. అక్కడ మీరు కరుణాసంపన్నుడైన బోధకుణ్ణి, పవిత్రాత్మను కనుగొంటారు. ఆయన మీపై జ్ఞానకాంతిని కురిపిస్తాడు; అది ఆయనకు ఘనత కలిగించేది ఏమిటో వివేచించి ఎంచుకునేలా మిమ్మల్ని చేస్తుంది. అపరిమితమైన ప్రేమతో మన అవసరాలను పట్టించుకొనే మధురమైన ఆదిసత్యం మనకు ఇచ్చిన బోధ ఇదే.

అత్యంత ప్రియమైన తండ్రీ, మనకు ఎంతో ప్రియమైన పరిశుద్ధ తండ్రి, క్రీస్తు ప్రతినిధి అయిన పరమపావనుల వారి సన్నిధిలో మీరు ఉండే సందర్భం వస్తే, నా తరఫున వారికి వినయపూర్వక వందనాలు తెలియజేయండి. దేవుని పట్ల నేను చూపిన ఎంతో అజ్ఞానానికీ నిర్లక్ష్యానికీ, నా సృష్టికర్త పట్ల చూపిన అవిధేయతకూ, పరమపావనుల వారి ఎదుట నన్ను నేను దోషిగా భావిస్తున్నాను. నా సృష్టికర్త నన్ను ప్రగాఢమైన ఆకాంక్షతో బిగ్గరగా మొరపెట్టుకోమనీ, ప్రార్థనలో తన సన్నిధిలో విలపించమనీ, మాటల ద్వారా, స్వయంగా హాజరవడం ద్వారా తన ప్రతినిధికి దగ్గరగా ఉండమనీ పిలిచాడు. అన్ని విధాలుగానూ నేను లెక్కలేనన్ని తప్పులు చేశాను. వాటివల్లనే, అవును, నా అనేక అక్రమాల వల్లనే, ఆయనా పరిశుద్ధ సభా ఎన్నో హింసలను అనుభవించారని నేను నమ్ముతున్నాను. అందువల్ల ఆయన నా గురించి ఫిర్యాదు చేస్తే అది న్యాయమే; నా లోపాలకు నన్ను శిక్షించినా న్యాయమే. అయితే, నా శక్తిమేరకు నా తప్పులను సరిదిద్దుకోవడానికీ, ఆయనకు మరింత పరిపూర్ణంగా విధేయత చూపడానికీ నేను కృషి చేస్తానని ఆయనకు చెప్పండి. కనుక దైవమంచితనంపై నమ్మకంతో, దేవుడు క్రీస్తు వధువుపైనా, ఆయన ప్రతినిధిపైనా, నాపైనా తన కరుణాదృష్టిని ప్రసరిస్తాడని ఆశిస్తున్నాను. నా లోపాల నుండీ అజ్ఞానం నుండీ నన్ను విడిపిస్తూ, తన వధువుకు ఎంతో సహనంతో కూడిన శాంతినీ పునరుజ్జీవనాన్నీ అనుగ్రహించి సేదదీరుస్తాడని నమ్ముతున్నాను. ఎందుకంటే, పరిశుద్ధ సభ అనే తోటను ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసే అనేక ముళ్లవంటి దోషాలను శ్రమలు లేకుండా ఏ విధంగానూ పెకలించలేము. అలాగే, ఆయన ధైర్యవంతుడిగా నిలవవలసిన విషయాలలో దేవుడు ఆయనకు కృపను అనుగ్రహిస్తాడనీ, తన దుష్ట కుమారుల నుండి ఎలాంటి శ్రమ లేదా హింస ఎదురైనా ఆయన వెనుదిరిగి చూడకుండా ఉంటాడనీ నమ్ముతున్నాను. ఆయన స్థిరంగా, పట్టుదలతో కొనసాగుతూ, అలసటను తప్పించుకోకుండా, దేవుని ఘనత కోసం, ఆత్మల రక్షణ కోసం తీరని ఆకాంక్షతో, తోడేళ్ల మధ్యలోకి గొర్రెపిల్లలా తనను తాను అప్పగించుకోవాలి. ఐహిక విషయాల గురించిన చింతను తనకు దూరంగా ఉంచి, ఆధ్యాత్మిక విషయాలను మాత్రమే పర్యవేక్షించాలి. దైవమంచితనం తన నుండి కోరుతున్నట్లుగా ఆయన ఇలా చేస్తే, గొర్రెపిల్ల తోడేళ్లపై ఆధిపత్యం వహిస్తుంది; తోడేళ్లు గొర్రెపిల్లలుగా మారిపోతాయి. అప్పుడు దేవుని నామానికి మహిమా స్తుతీ, పరిశుద్ధ సభకు మేలూ శాంతీ కలగడాన్ని మనం చూస్తాము. మరే మార్గంలోనూ వీటిని సాధించలేము; యుద్ధం ద్వారా కాదు, శాంతి ద్వారానూ, సౌమ్యత ద్వారానూ, తప్పు చేసిన కుమారునికి తండ్రి విధించవలసిన పవిత్రమైన ఆధ్యాత్మిక శిక్ష ద్వారానూ మాత్రమే వీటిని సాధించగలం.

అయ్యో, అయ్యో, అయ్యో, పరమ పవిత్ర తండ్రీ! మీరు మీ స్వస్థానానికి వచ్చిన మొదటి రోజునే అలా చేసి ఉండవలసింది. దేవుని మంచితనంపైనా, మీ పవిత్రతపైనా ఆశ ఉంచి, ఇప్పటివరకు చేయనిదాన్ని మీరు చేస్తారని ఆశిస్తున్నాను. ఈ విధంగా లౌకికమైనవీ ఆధ్యాత్మికమైనవీ రెండూ తిరిగి పొందవచ్చు. పవిత్ర సభ పాపాలను శిక్షించి, మంచి కాపరులను నియమిస్తూ, దాని సంస్కరణకు మీరు శ్రద్ధ వహించాలని దేవుడు కోరారు—ఈ విషయం మీకు చెప్పబడిందని మీకు తెలుసు. అలాగే, మీ దుష్ట కుమారులతో సాధ్యమైనంత ఉత్తమమైన రీతిలో, దేవునికి అత్యంత ప్రీతికరమైన విధంగా పవిత్రమైన శాంతిని నెలకొల్పాలని కోరారు. ఆ తరువాత మీరు మీ చేతులతో పరమ పవిత్ర సిలువ పతాకాన్ని అవిశ్వాసులకు వ్యతిరేకంగా ఎత్తిపట్టే పనిని చేపట్టవచ్చు. మన నిర్లక్ష్యమూ, చేయగలిగినదాన్ని చేయకపోవడమూ—క్రూరంగా గానీ కలహపూర్వకంగా గానీ కాక, శాంతితోనూ దయతోనూ చేయవలసినదాన్ని చేయకపోవడమూ—బహుశా పవిత్ర సభకూ దాని పరిచారకులకూ ఇంతటి విపత్తు, నష్టం, అగౌరవం కలగడానికి కారణమని నేను నమ్ముతున్నాను. (తప్పు చేసిన వ్యక్తిని ఎల్లప్పుడూ శిక్షించాలి; అయితే అతని తప్పుకు తగినంతగా కాదు, ఎందుకంటే తనకు తగిన శిక్షను అతడు భరించలేడు; రోగి ఎంతవరకు భరించగల స్థితిలో ఉన్నాడో అంతవరకే శిక్షించాలి.) ఇంకా, చేయకుండా వదిలిపెట్టినదాన్ని చేయడం ద్వారా పరిష్కారం కనుగొనకపోతే, మన పాపాలకు తగిన ఫలితంగా మరింత గొప్ప దురదృష్టాలను చూడవలసి వస్తుందేమోనని భయపడుతున్నాను. అవి లౌకిక ఆస్తులను కోల్పోవడంకన్నా మనకు ఎంతో ఎక్కువ దుఃఖం కలిగించేవిగా ఉంటాయని నా ఉద్దేశం. ఈ చెడులన్నిటికీ, దుఃఖాలన్నిటికీ, నా సద్గుణాల కొరతవల్లా, నా గొప్ప అవిధేయతవల్లా, దౌర్భాగ్యమైన నా స్థితే కారణం.

పరమ పవిత్ర తండ్రీ, నాపట్ల మీకున్న అసంతృప్తిని వివేకమూ సత్యమూ ఇచ్చే వెలుగులో చూడండి; దానిని శిక్షగా కాక, అసంతృప్తిగానే చూడండి. మీరు నన్ను విడిచిపెడితే నేను ఎవరిని ఆశ్రయించాలి? నాకు ఎవరు సహాయం చేస్తారు? మీరు నన్ను వెళ్లగొడితే నేను ఎవరి దగ్గరకు పారిపోవాలి? నన్ను హింసించేవారు నన్ను తరుముతున్నారు; నేను మీ దగ్గరకూ, దేవుని ఇతర కుమారుల దగ్గరకూ, సేవకుల దగ్గరకూ పారివస్తున్నాను. నాపట్ల అసంతృప్తితోనూ కోపంతోనూ మీరు నన్ను విడిచిపెడితే, సిలువ వేయబడిన క్రీస్తు గాయాలలో నేను దాగుకుంటాను; మీరు ఆయన ప్రతినిధి. ఆయన నన్ను స్వీకరిస్తారని నాకు తెలుసు, ఎందుకంటే పాపి మరణాన్ని ఆయన కోరరు. ఆయన నన్ను స్వీకరించినప్పుడు, మీరు నన్ను వెళ్లగొట్టరు; అంతేకాదు, క్రీస్తు మధుర వధువు కోసం సద్గుణాలనే ఆయుధాలతో ధైర్యంగా పోరాడేందుకు మనం మన స్వస్థానంలోనే నిలిచి ఉంటాము. కన్నీళ్లతో, చెమటతో, నిట్టూర్పులతో, నా రక్తాన్నీ ఎముకల మూలుగనూ అర్పిస్తూ, ఆమెలోనే నా జీవితాన్ని ముగించాలని కోరుకుంటున్నాను. లోకమంతా నన్ను వెళ్లగొట్టినా నేను లెక్కచేయను; విలాపాలతోనూ గొప్ప సహనంతోనూ ఆ మధుర వధువు వక్షస్థలంపై విశ్రమిస్తాను. పరమ పవిత్ర తండ్రీ, నా అజ్ఞానమంతటినీ, దేవునికీ తమ పవిత్రతకూ నేను చేసిన అపరాధాన్నీ క్షమించండి. నన్ను నిర్దోషిగా నిలిపి, నాకు విముక్తి కలిగించేది సత్యమే; నిత్య సత్యమే. వినయంగా మీ ఆశీర్వాదం కోరుతున్నాను.

అత్యంత ప్రియమైన తండ్రీ (రైమోండో), మీతో నేను చెప్పేదేమిటంటే: మీకు వీలైనప్పుడు, ఎలాంటి వేదన గానీ బానిసలాంటి భయం గానీ లేకుండా, తమ పవిత్రత సమక్షంలో ధైర్యమైన హృదయంతో ఉండండి. ముందుగా కొంతసేపు మీ గదిలో, మరియమాత సమక్షంలోనూ పరమ పవిత్ర సిలువ సమక్షంలోనూ, పవిత్రమైన వినయపూర్వక ప్రార్థనలో గడపండి. మీ గురించి నిజమైన అవగాహనతో, సజీవమైన విశ్వాసంతో, సహించే సంకల్పంతో ఉండండి; ఆ తరువాత నిశ్చింతగా (పోపుగారి దగ్గరకు) వెళ్లండి. దేవుని గౌరవం కోసం, ఆత్మల రక్షణ కోసం, మరణం వరకు కూడా, మీకు చేతనైనదంతా చేయండి. ఈ లేఖలో నేను మీకు వ్రాస్తున్నదాన్ని, పవిత్రాత్మ మీకు మార్గనిర్దేశం చేసిన ప్రకారం ఆయనకు తెలియజేయండి. ఇక నేను చెప్పేదేమీ లేదు. దేవుని పవిత్రమైన మధుర కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.       పైకి

అర్బన్ VIకు

1378 మార్చిలో గ్రెగొరీ మరణించారు. ఆయన తరువాత బారీ అగ్రపీఠాధిపతి పోపుగా బాధ్యతలు స్వీకరించి, అర్బన్ VI అనే పేరును తీసుకున్నారు. సున్నిత స్వభావం, సంస్కారం ఉన్నా, నిర్ణయాలలో ఊగిసలాడే ఆ ఫ్రెంచి వ్యక్తి స్థానంలో, మొరటు దేహాకృతి గల నేపుల్స్ వాసి వచ్చారు. ఆయన వ్యక్తిగతంగా సద్గుణవంతులే అయినా, చరిత్ర మనకు చూపుతున్నట్లుగా, స్వభావంలో అసాధారణమైన కఠినత్వమూ ఉగ్రతా ఉండేవి. గోర్గోనా ద్వీపంలోని మఠాధిపతి కలవరపరిచేంత నిర్మొహమాటంగా కతరీనాకు ఇలా వ్రాశారు: “భూమిపై మన నూతన క్రీస్తు భయంకరమైన వ్యక్తిలా కనిపిస్తున్నారు.”

ఆ సమయంలో కతరీనా ఫ్లోరెన్స్‌లో ఉన్నారు. గ్రెగొరీ ఆమెను అక్కడికి పంపారు. వ్యక్తిగతంగా ఆమెకు ఎంత దూరమైనప్పటికీ, చివరివరకూ ఆయన ఆమె సేవలను విలువైనవిగా భావించినట్లు కనిపిస్తుంది. ఆమె అర్బన్‌కు వ్రాసిన లేఖలలో మనకు లభించిన మొదటిది క్రింద ఇవ్వబడింది. కొత్త పోపుగారిని గురించి ఆమెకు అప్పటికి ప్రత్యక్షంగా తెలిసింది చాలా తక్కువేనని స్పష్టమవుతుంది. ఆయనకు ముందు ఉన్న పోపుగారిని ఉద్దేశించి ఆమె సాధారణంగా ఏ ధోరణిలో వ్రాసేవారో, దాదాపు అదే ధోరణిలో ఈయనకూ వ్రాస్తున్నారు. అయితే, ఇప్పుడు తన మాటలను వినేది కొత్త వ్యక్తి అనే భావన, కొంత నీరసంగా ఉన్న లేఖ ఆరంభం తరువాత, సభ పాపాలనూ దుఃఖాలనూ మళ్లీ వివరించడంలో ఆమెకు సరికొత్త ఉత్సాహాన్ని ఇస్తుంది. బహుశా, తిరుగుబాటు చేసిన టస్కనీ నగరాల విషయంలో, న్యాయానికి కారుణ్యం మితిని కలిగించాలనే విన్నపంపై సాధారణం కంటే కొంత ఎక్కువ పట్టుదల కూడా కనిపిస్తుంది. అటువంటి పరిస్థితికి తగిన వివేకవంతమైన విధానాన్ని ఆమె క్లుప్తమైన ఈ మాటలకన్నా మెరుగ్గా సంగ్రహించడం కష్టం: “రోగి మీకు ఎంత ఇవ్వగలడో అంతే స్వీకరించండి.”

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధురమైన యేసుక్రీస్తులో పరమ పరిశుద్ధులైన, ప్రియమైన పితా: యేసుక్రీస్తు సేవకులకు సేవకురాలిని, దాసిని అయిన కతరీన అనే నేను, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు వ్రాస్తున్నాను: మీరు నిజమైన, పరిపూర్ణమైన ప్రేమలో స్థిరపడి ఉండాలని, తద్వారా మంచి కాపరివలె మీ గొర్రెల కోసం మీ ప్రాణాన్ని అర్పించాలని ఆశిస్తున్నాను. నిజంగా, పరమ పరిశుద్ధ పితా, ప్రేమలో స్థిరపడినవారు మాత్రమే దేవుని ప్రేమ కోసం, ఆత్మల రక్షణ కోసం మరణించడానికి సిద్ధంగా ఉంటారు: ఎందుకంటే వారు స్వార్థప్రేమ నుండి విముక్తులై ఉంటారు. స్వార్థప్రేమలో నిలిచిపోయినవారు తమ ప్రాణాన్ని ఇవ్వడానికి సిద్ధంగా ఉండరు; ప్రాణం మాట అటుంచితే, అతి చిన్న బాధను కూడా భరించడానికి ఇష్టపడరని కనిపిస్తుంది: ఎందుకంటే తమ శారీరక ప్రాణాన్ని, తమ వ్యక్తిగత ఓదార్పులను కోల్పోతామేమోనని వారు ఎప్పుడూ తమ గురించి భయపడుతుంటారు. అందువల్ల వారు ఏ పని చేసినా దానిని అపరిపూర్ణంగానూ, కలుషితంగానూ చేస్తారు; ఎందుకంటే వారి కార్యాలకు మూలమైన ప్రధాన ప్రేరణే కలుషితమై ఉంటుంది. వారు కాపరి అయినా, అధీనంలో ఉన్నవారైనా, ఏ స్థితిలో ఉన్నప్పటికీ వారిలో సద్గుణం చాలా తక్కువగా కనిపిస్తుంది. కానీ నిజమైన ప్రేమలో స్థిరపడిన కాపరి అలా చేయరు; ఆయన చేసే ప్రతి పని మంచిదిగానూ, పరిపూర్ణంగానూ ఉంటుంది, ఎందుకంటే ఆయన ప్రేరణ దైవప్రేమ పరిపూర్ణతతో పూర్తిగా ఏకమై ఉంటుంది. అలాంటి వ్యక్తి సైతానుకుగానీ, తోటి మానవులకుగానీ భయపడరు; తన సృష్టికర్తకు మాత్రమే భయపడతారు. లోకం చేసే అపవాదులను గానీ, అవమానాలను గానీ, దూషణలను గానీ, ఎగతాళులను గానీ, తన అధీనంలో ఉన్నవారి విమర్శలను గానీ ఆయన పట్టించుకోరు; తమ ధర్మాధికారి తమను మందలించినప్పుడు వారు నొచ్చుకొని విమర్శలకు దిగుతారు. కానీ ప్రేమ ప్రసాదించే ధైర్యాన్ని ధరించిన ధీరపురుషునిలా ఆయన వాటిని లెక్కచేయరు.

కనుక అతడు పవిత్ర వాంఛ అనే జ్వాలను ఆర్పివేయడు; తన వక్షస్థలంపై ధరించిన, కరుణతో ఏకమై ప్రకాశించే న్యాయమనే ముత్యాన్ని కూడా తననుండి పారవేయడు. న్యాయానికి కరుణ తోడు లేకపోతే, అది క్రూరత్వపు నీడల్లో ఉండిపోయి, అన్యాయంగా మారిపోతుంది. అలాగే, తన ఆధీనంలో ఉన్నవారి పట్ల న్యాయం లేని కరుణ, కాల్చి చికిత్స చేయవలసిన గాయంపై లేపనం పూయడం వంటిది: కాల్చి చికిత్స చేయకుండా లేపనం పూస్తే, అది గాయాన్ని మాన్పడం కంటే మరింత కుళ్లిపోయేలా చేస్తుంది. అయితే ఈ రెండూ కలిసినప్పుడు, వాటిని ఆచరించే మతాధికారికి జీవాన్ని, అతని ఆధీనంలో ఉన్నవానికి స్వస్థతను ఇస్తాయి—ఆ వ్యక్తి తనను తాను సరిదిద్దుకోవడానికి ఏమాత్రం ఇష్టపడని అపవాది అనుచరుడు కాకపోతే. అయితే, ఆధీనంలో ఉన్నవాడు వెయ్యిసార్లు తనను తాను సరిదిద్దుకోవడంలో విఫలమైనా, అతణ్ణి సరిదిద్దడాన్ని మతాధికారి విడిచిపెట్టకూడదు; ఆ దుష్టుడు దానివల్ల ప్రయోజనం పొందనంత మాత్రాన ఆ మతాధికారి సద్గుణం ఏమాత్రం తగ్గదు. తనకోసం కాక దేవునికోసం తనను తాను సంరక్షించుకునే ఆత్మలోని నిర్మలమైన, నిష్కళంకమైన ప్రేమ ఈ విధంగా పనిచేస్తుంది. దేవుడు తన అనంతమైన మంచితనం వల్ల ప్రేమించబడటానికి అర్హుడని ఆ ఆత్మ గ్రహించి, ఆయన నామ మహిమ, స్తుతి కోసం ఆయనను వెదుకుతుంది. అలాగే, తనకోసం కాక దేవునికోసం తన పొరుగువానిని వెదుకుతూ, దేవునికి తాను చేయలేని సేవను అతనికి చేయాలని కోరుకుంటుంది. ఎందుకంటే ఆయన మన దేవుడని, ఆయనకు మన అవసరం లేదని అది గుర్తిస్తుంది. అందువల్ల తన పొరుగువానికి, ముఖ్యంగా తనకు అప్పగించబడినవారికి ఉపయోగపడటానికి ఎంతో ఉత్సాహంతో కృషి చేస్తుంది. వారిలో కనిపించే కృతఘ్నత వల్లగానీ, మనుషుల బెదిరింపుల వల్లగానీ, ముఖస్తుతుల వల్లగానీ, వారి ఆత్మలూ శరీరాలూ రక్షణ పొందేలా కృషి చేయడంలో అది వెనుకడుగు వేయదు. బదులుగా, నిజంగా వివాహ వస్త్రాన్ని ధరించి, మన రక్షణ కోసం ప్రేమపరవశుడై అత్యంత పవిత్రమైన సిలువపై అవమానకరమైన మరణాన్ని ఎదుర్కొనడానికి పరుగెత్తిన ఆ సౌమ్యుడూ మంచివాడూ అయిన కాపరి, నిష్కళంకుడూ వినయశీలుడూ అయిన గొర్రెపిల్ల బోధను అనుసరిస్తుంది. సిలువవేయబడిన క్రీస్తు పట్ల ఆ ఆత్మలో పుట్టిన అనిర్వచనీయమైన ప్రేమ ఇదంతా చేస్తుంది. పరమ పవిత్ర తండ్రీ, క్రైస్తవ మతమంతటికీ చెందిన తన గొర్రెలన్నిటికీ దేవుడు మిమ్మల్ని కాపరిగా నియమించారు; మీరు ప్రతినిధిగా ఉన్న సిలువవేయబడిన క్రీస్తు రక్తానికి సేవకునిగా మిమ్మల్ని నియమించారు. పవిత్ర సభ అనే దేహంలోనూ, క్రైస్తవ మతపు సార్వత్రిక దేహంలోనూ, మీ కింద ఉన్నవారిలో ఎంతోకాలంగా ఎన్నడూ లేనంతగా దుష్టత్వం విస్తరించిన కాలంలో ఆయన మిమ్మల్ని నియమించారు. అందువల్ల, నేను చెప్పినట్లుగా, మీరు న్యాయమనే ముత్యాన్ని ధరించి, పరిపూర్ణ ప్రేమలో స్థిరపడి ఉండటం అత్యంత అవసరం. అప్పుడు మీరు లోకానికిగానీ, చెడుకు అలవాటుపడిన ఆ దయనీయులకుగానీ, వారు చేసే హానులకుగానీ వెరవకుండా, నిజమైన వీరునిలా, న్యాయవంతుడైన కాపరిలా ధైర్యంగా వారిని సరిదిద్దగలరు; దుర్గుణాలను వేళ్లతో సహా పెకలించి, సద్గుణాలను నాటి, అవసరమైతే మీ ప్రాణాన్ని అర్పించడానికి కూడా సిద్ధంగా ఉండగలరు. అత్యంత ప్రియమైన తండ్రీ, లోకం ఇక ఏమాత్రం భరించలేదు; దుర్గుణాలు అంతగా పెరిగిపోయాయి. ముఖ్యంగా, సద్గుణ పరిమళాన్ని వెదజల్లే సువాసనగల పుష్పాలుగా ఉండటానికి పవిత్ర సభ అనే తోటలో ఉంచబడినవారిలో అవి విపరీతంగా పెరిగిపోయాయి. దయనీయమైన, అసహ్యకరమైన దుర్గుణాలు వారిలో నిండిపోయి, లోకమంతటినీ దుర్వాసనతో నింపుతున్నట్లు మనం చూస్తున్నాం! అయ్యో! వారితో సాంగత్యం వల్ల ఇంద్రియనిగ్రహం లేనివారు కూడా నిగ్రహం గలవారిగా మారేలా చేయవలసిన హృదయశుద్ధి, పరిపూర్ణ ప్రేమ ఎక్కడ ఉన్నాయి? జరుగుతున్నది అందుకు పూర్తిగా విరుద్ధం: ఎన్నోసార్లు నిగ్రహం గలవారూ, పవిత్రులూ కూడా వీరి అపవిత్రతల వల్ల ఇంద్రియనిగ్రహాన్ని విడిచిపెట్టడానికి ప్రేరేపించబడుతున్నారు. అయ్యో! ప్రేమలోని ఔదార్యం, ఆత్మల సంరక్షణ, పేదలకు పంచిపెట్టడం, సభ మేలు కోసం, వారి అవసరాల కోసం సమకూర్చడం—ఇవన్నీ ఎక్కడ ఉన్నాయి? మనుషులు అందుకు పూర్తిగా విరుద్ధంగా ప్రవర్తిస్తున్నారని మీకు బాగా తెలుసు. అయ్యో, నా దౌర్భాగ్యం! దుఃఖంతో ఈ మాట చెబుతున్నాను—మీ కుమారులు క్రీస్తు రక్త పరిచర్య ద్వారా పొందే సంపదతో తమను తాము పోషించుకుంటున్నారు; క్రీస్తు ప్రతినిధియైన మీ అత్యంత పవిత్రమైన అభిషిక్త హస్తాలతో ఆటలాడుతూ, డబ్బు మార్చేవారిలా ఉండటానికి సిగ్గుపడటం లేదు. వారు చేసే ఇతర దయనీయమైన పనుల గురించి ఇక చెప్పనక్కరలేదు. అయ్యో! వారి ఇంద్రియాసక్తితో కూడిన గర్వాన్ని అణచివేసే ఆ గాఢమైన వినయం ఎక్కడ ఉంది? ఆ గర్వంతోనే, అపారమైన ధనాశకు లోనై, వారు బహుమతులతోనో, ముఖస్తుతులతోనో, డబ్బుతోనో ఆదాయసహిత మతపదవులను కొనుగోలు చేస్తూ, పవిత్ర పదవుల క్రయవిక్రయాలకు పాల్పడుతున్నారు; మతగురువుల్లా కాక, లౌకికులకంటే కూడా హీనంగా, విచ్చలవిడి, ఆడంబరమైన అలంకారాలను ధరిస్తున్నారు! అయ్యో, నా ప్రియమైన నాన్నగారూ, మాకు ఒక పరిష్కారం తీసుకురండి! మరణిస్తున్నా మరణించలేని దేవుని సేవకుల నిస్సహాయమైన ఆకాంక్షలకు సేదతీర్పునివ్వండి. కరుణతో కలిసిన న్యాయమనే ముత్యం మీ వక్షస్థలంపై ప్రకాశిస్తూ ఉండగా, నిజమైన కాపరిగా మీరు మాటలతో మాత్రమే కాక చేతలతో కూడా ఈ విషయాలను సరిదిద్దడానికి పూనుకోవాలని వారు ఎంతో ఆత్రుతతో ఎదురుచూస్తున్నారు. క్రీస్తు మధుర వధువు స్తన్యం తాగి పోషణ పొందుతున్నవారిని, ఆయన రక్త పరిచారకులను, దాస్యభయమేమీ లేకుండా నిజంగా సరిదిద్దండి.

అయితే నిజంగా, పరమపవిత్ర తండ్రీ, మీరు మీ వధువు తోటను కొత్తగా తీర్చిదిద్ది, దానిని మంచి సద్గుణాల మొక్కలతో నింపకపోతే, ఈ కార్యం సక్రమంగా ఎలా నెరవేరగలదో నాకు అర్థం కావడం లేదు. సద్గుణాలు కలిగి, మరణభయం లేని పరమపవిత్రులైన వ్యక్తుల బృందాన్ని శ్రద్ధతో ఎంచుకోండి. గొప్ప హోదాను ఆశించకండి; వారు తమ మందలను ఉత్సాహంతో నడిపించే కాపరులుగా ఉండనివ్వండి. అలాగే, దైవసహాయంతో మీ అనేక భారాల బరువును మోయడంలో మీకు తోడ్పడుతూ, మీకు దృఢమైన స్తంభాలుగా నిలిచే మంచి కార్డినలుల బృందాన్ని ఎంచుకోండి. ఓహ్, క్రీస్తు వధువుకు చెందినది ఆమెకు తిరిగి ఇవ్వబడటాన్ని, ఆమె స్తన్యంతో పోషింపబడినవారు తమ సొంత మేలును కాక దేవుని నామ మహిమను, స్తుతిని ఆశిస్తూ, పవిత్ర సిలువ బల్ల వద్ద ఆత్మలనే ఆహారంగా స్వీకరించడాన్ని నేను చూసినప్పుడు, నా ఆత్మ ఎంత ధన్యమవుతుంది! అప్పుడు మీ పాలనలోని సామాన్య విశ్వాసులు తమను తాము సరిదిద్దుకుంటారనడంలో నాకు ఏమాత్రం సందేహం లేదు—ఎందుకంటే మతగురువుల పవిత్రమైన, నిర్మలమైన జీవితం వారిని ప్రేరేపిస్తుంది కాబట్టి వారు మారకుండా ఉండలేరు. అందువల్ల మనం ఈ విషయంలో నిద్రపోకూడదు; దేవుని నామ మహిమ కొరకు, స్తుతి కొరకు, మరణం వరకు కూడా, మీరు చేయగలిగినదంతా ధైర్యంగా, నిర్లక్ష్యం లేకుండా చేయాలి.

తరువాత, మందను విడిచిపోయిన ఆ గొర్రెల విషయమై—నా పాపాల కారణంగానే అలా జరిగిందని నేను నమ్ముతున్నాను—సిలువవేయబడిన క్రీస్తు ప్రేమను బట్టి మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను, ఒత్తిడి చేస్తున్నాను: మీకు సేవకత్వం అప్పగించబడిన ఆ రక్తంపట్ల ప్రేమతో, వారిని కరుణతో స్వీకరించడంలో ఆలస్యం చేయకండి; మీ దయాగుణంతో, పవిత్రతతో వారి కాఠిన్యాన్ని జయించండి. వారిని తిరిగి మందలోకి తీసుకువచ్చే మేలును వారికి చేయండి. వారు నిజమైన, పరిపూర్ణమైన వినయంతో దానిని అడగకపోతే, పరమపావనులైన మీరు వారి లోటును పూరించండి. రోగి మీకు ఇవ్వగలిగిన దానిని అతని నుండి స్వీకరించండి. అయ్యో, అయ్యో, నాశనమవుతున్న ఇన్ని ఆత్మలపై కరుణ చూపండి! ఈ నగరంలో జరిగిన అపకీర్తికర సంఘటనను పట్టించుకోకండి. ఆత్మల, శరీరాల శాంతిని, ప్రశాంతతను అడ్డుకోవడానికి నరక దయ్యాలు దానిలో తప్పక చురుగ్గా పనిచేశాయి. అయితే ఆ గొప్ప చెడు నుండి పెద్ద హాని కలగకుండా దైవమంచితనం చూసుకుంది; మీ బిడ్డలు శాంతించారు, ఇప్పుడు మీ నుండి కరుణాతైలాన్ని అడుగుతున్నారు. పరమపవిత్ర తండ్రీ, వారు కోరవలసిన రీతిలో సమాధానపూర్వకంగా గానీ, తాము చేసిన పాపంపట్ల హృదయపూర్వకమైన ఏవగింపుతో గానీ, పరమపావనులైన మీకు సంతోషం కలిగించే విధంగా గానీ అడగడం లేదని మీకు అనిపిస్తోందని ఒప్పుకుందాం—అయినప్పటికీ, అయ్యో, ప్రయత్నాన్ని విడిచిపెట్టకండి! ఎందుకంటే వారు ఇతరులకంటే మంచి బిడ్డలవుతారు. అయ్యో, నా నాన్నా, ఇక ఇక్కడ ఉండాలని నాకు లేదు! కాబట్టి నాతో మీకు ఇష్టమైనట్లు చేయండి. దీనస్థితిలో మీ తలుపు తడుతున్న నాకు ఈ అనుగ్రహాన్ని, ఆదరణను చూపండి. మీ బిడ్డల కోసం నేను మిమ్మల్ని అడుగుతున్న సులువైన ఈ చిన్న విషయాలను నాకు నిరాకరించకండి; అప్పుడు సమాధానాన్ని నెలకొల్పిన తరువాత మీరు పరమపవిత్ర సిలువ పతాకాన్ని ఎత్తగలుగుతారు. ఎందుకంటే అవిశ్వాసులు మిమ్మల్ని పిలవడానికి వచ్చారని మీకు బాగా తెలుసు. దేవుని మధురమైన మంచితనాన్ని బట్టి నేను ఆశించేది ఇదే: ఆయన తన జ్వలించే దైవప్రేమతో మిమ్మల్ని నింపుతారు; అప్పుడు ఆత్మలను కోల్పోవడమంటే ఏమిటో, వారిని ప్రేమించడానికి మీరు ఎంతగా బద్ధులై ఉన్నారో మీరు తెలుసుకుంటారు. ఆ విధంగా వారిని అపవాది చేతుల నుండి విడిపించాలనే మీ ఆతురమైన ఉత్సాహం పెరుగుతుంది. పవిత్ర సభ అనే ఆధ్యాత్మిక దేహానికీ, విశ్వవ్యాప్త క్రైస్తవ మతమనే దేహానికీ స్వస్థత చేకూర్చడానికి మీరు కృషి చేస్తారు. ముఖ్యంగా మీ బిడ్డలను సమాధానపరచడానికి, దయతో వారిని గెలుచుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తారు; వారు భరించగలిగినంత వరకు మాత్రమే న్యాయదండాన్ని ఉపయోగిస్తారు, అంతకు మించి కాదు. మనలో దైవప్రేమ అనే సద్గుణం లేకపోతే ఇది జరగదని నాకు నిశ్చయంగా తెలుసు; అందుకే నిజమైన, పరిపూర్ణమైన దైవప్రేమలో మీరు స్థిరపడటం చూడాలని కోరుకున్నానని చెప్పాను. మీలో దైవప్రేమ ఉందని నేను నమ్మకపోవడం వల్ల అలా అనలేదు. ఈ జీవితంలో మనం ఎల్లప్పుడూ యాత్రికులం, పరదేశులం కాబట్టి, దైవప్రేమలోని పరిపూర్ణతలో మనం ఎదగగలం. అందువల్లే ఈ పరిపూర్ణత మీలో ఉండాలని, పవిత్రమైన ఆకాంక్ష అనే జ్వాలతో మీరు దానిని నిరంతరం పోషిస్తూ, మంచి కాపరివలె మీ పాలనలోని వారిపై దానిని కురిపించాలని కోరుకున్నానని చెప్పాను. అలా చేయమని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను. నేను ఇక్కడే ఉండి, దేవుని గౌరవం కొరకు, మీ శాంతి కొరకు, మీ బిడ్డల శాంతి కొరకు, మరణించే వరకు ప్రార్థనలోనూ, నాకు సాధ్యమైన ప్రతి విధంగానూ శ్రమిస్తాను.

ఇక మీతో చెప్పవలసింది ఏమీ లేదు. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. పరమపవిత్ర తండ్రీ, నా సాహసాన్ని మన్నించండి; అయితే ప్రేమ, దుఃఖమే పరమపావనులైన మీ ఎదుట నా సమర్థన. మీ ఆశీర్వాదాన్ని వినయంగా వేడుకుంటున్నాను. మధురమైన యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.       పైకి

సియేనాలోని ఆమె ఆధ్యాత్మిక బిడ్డలకు

కతరీన ప్రజా వ్యవహారాల బాధ్యతల నుంచి సియెనాలోని పరిమిత జీవన పరిధిలో ఉన్న చిన్న శిష్యబృందపు అవసరాలు, సమస్యల వైపు ఎలాంటి ఇబ్బందీ లేకుండా దృష్టి మళ్లించేవారు. ఆమె దృష్టిలో గొప్పదీ లేదు, చిన్నదీ లేదు; ఒక జీవన సంఘర్షణ మరొకదానితో సమానంగా ముఖ్యమైనదే. ఎందుకంటే రెండూ శీలాన్ని తీర్చిదిద్దడానికి దేవుడు ఏర్పాటు చేసిన పాఠశాలలే. మనం ఇప్పటికే చూసినట్లుగా, క్రైస్తవ స్నేహానికి సంబంధించిన జ్ఞానంలో ఆమె వివేకవంతురాలు. విశ్వాసంలోనూ జీవితంలోనూ ఒకరికొకరు సన్నిహితంగా ముడిపడి ఉన్న కొద్దిమంది మంచివారి బృందంలో తలెత్తగల ధోరణులను ఆమె ఎంత సంపూర్ణంగా అర్థం చేసుకున్నారో, ఇతర లేఖలతోపాటు ఈ లేఖలు కూడా సాక్ష్యమిస్తున్నాయి. మఠసమాజాల్లోనే కాదు, ఇటువంటి బృందం ఎక్కడ ఉన్నా ఇలాంటి పరిస్థితులు ఏర్పడతాయి. అనురాగాలకు సంబంధించిన జీవితం ప్రధాన స్థానాన్ని పొందుతుంది; తరచుగా దానికి తగిన నియంత్రణ ఉండక, అనారోగ్యకరమైన తీవ్రస్థాయులకు చేరుతుంది. మరోవైపు, ఒకరినొకరు తప్పులు పట్టే ఉద్దేశంతో నిశితంగా గమనించడం, అతిగా నొచ్చుకోవడం వంటి సంకుచిత పరిధిలోని జీవితానికి ప్రత్యేకమైన శోధనలు తప్పకుండా పనిచేస్తుంటాయి. విశాలమైన మనస్సు, సున్నితమైన హృదయం—ఈ రెండింటి బలంతోనూ కతరీన జీవితాంతం ఈ ప్రమాదాలను ఎదుర్కొన్నారు. ఈ లేఖల్లో మొదటిది, నిజంగా దేవునికి అర్పితమైన అనురాగపు ఆదర్శాన్ని అందంగా వ్యక్తపరుస్తుంది. రెండవది, తప్పులు పట్టే స్వభావం గురించి ఆమె తరచూ ఇచ్చే హెచ్చరికను, పొరుగువారి ప్రవర్తనను సాధ్యమైనంత ఉత్తమమైన అర్థంలో స్వీకరించే ఉదారమైన సహనశీలత కోసం ఆమెకు ప్రీతిపాత్రమైన విజ్ఞప్తిని మళ్లీ వినిపిస్తుంది. అసాధారణమైన చురుకుదనం, ఉన్నతత్వం గల ఆమె స్వభావానికి సహనశీలత అత్యంత కష్టమైన సద్గుణాల్లో ఒకటై ఉండవచ్చని అనిపిస్తుంది. అయినప్పటికీ, లేదా మరింత సరిగ్గా చెప్పాలంటే అందువల్లనే, “తీర్పు తీర్చవద్దు” అనే గొప్ప అనుమతీ ఆజ్ఞా అందించే ఉపశమనాన్ని ఆమెకన్నా బలంగా మరెవరూ వ్యక్తపరచలేదు.       పైకి

సహోదరుడు విలియంకు, మిసెరికోర్దియాకు చెందిన మెస్సెర్ మత్తేయోకు
సహోదరుడు సాంతికి, ఆమె ఇతర కుమారులకు

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసుక్రీస్తులో అత్యంత ప్రియమైన కుమారులారా: యేసుక్రీస్తు సేవకులకు సేవకురాలిని, దాసురాలినైన కతరీన అనే నేను, మీరు ప్రేమబంధాలతో పెనవేసుకొని ఉండాలని చూడాలనే కోరికతో, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు వ్రాస్తున్నాను. ఎందుకంటే ఈ బంధం లేకుండా మనం దేవుణ్ణి సంతోషపెట్టలేమని నేను భావిస్తున్నాను. క్రీస్తు సేవకులను, కుమారులను గుర్తించే మధురమైన చిహ్నం ఇదే. అయితే నా కుమారులారా, ఈ బంధం నిర్మలంగా ఉండాలనీ, స్వార్థప్రేమతో మలినం కాకూడదనీ గుర్తుంచుకోండి. మీరు మీ సృష్టికర్తను ప్రేమిస్తే, ఆయన సర్వోన్నతమైన, నిత్యమైన మేలు స్వరూపుడు, ప్రేమింపబడటానికి అర్హుడు కాబట్టి ఆయనను ప్రేమించి సేవించండి; మీ సొంత ప్రయోజనం కోసం కాదు. అలా చేస్తే అది, దురాశతో డబ్బును ప్రేమించే పిసినారిలా, ప్రతిఫలం ఆశించే ప్రేమ అవుతుంది. అలాగే మీ పొరుగువారి పట్ల మీ ప్రేమ నిర్మలంగా ఉండాలి. ప్రేమించండి, ఒకరినొకరు ప్రేమించండి; మీరు ఒకరికొకరు పొరుగువారు. అయితే జాగ్రత్తగా ఉండండి. ఎందుకంటే మీ ప్రేమ మీ సొంత ప్రయోజనంపైనో, ఒకరిపట్ల మరొకరికి ఉండగల వ్యక్తిగత అనురాగంపైనో ఆధారపడి ఉంటే, అది నిలిచి ఉండక అంతరించిపోతుంది; మీ ఆత్మ శూన్యంగా మిగిలిపోతుంది. దేవునిలో పునాది కలిగిన ప్రేమ, సద్గుణాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకొని, మిత్రుడు దేవుని పోలికలో సృష్టించబడిన ప్రాణి అయినందున ప్రేమించేదిగా ఉండాలి. ఎందుకంటే నేను ప్రేమించే వ్యక్తి వల్ల నాకు కలిగే ఆనందం గానీ, ప్రయోజనం గానీ తగ్గిపోవచ్చు; అయినా దేవునిలో నిలిచి ఉంటే ప్రేమ అంతరించిపోదు. ఎందుకంటే ఆ ప్రేమ సద్గుణాన్ని, దేవుని ఘనతను దృష్టిలో ఉంచుకుంటుందే గాని, సొంత వ్యక్తిత్వాన్ని కాదు. దేవునిలో నిలిచి ఉంటే, ప్రేమించే వ్యక్తిలో సద్గుణం లోపించినా, ప్రేమ మాత్రం వెనుదిరగదని నేను చెబుతున్నాను. అక్కడ లేని సద్గుణం పట్ల ప్రేమ నిశ్చయంగా ఉండదు; కానీ ఒక వ్యక్తి దేవుని సృష్టి, ఆయన అవయవం, పవిత్ర సభ అనే ఆధ్యాత్మిక దేహంలో భాగమై ఉన్నందున అతని పట్ల ప్రేమ అంతరించిపోదు. అంతేకాదు, మనలో గొప్పదైన, నిజమైన కనికరంతో నిండిన ప్రేమ పెరుగుతుంది; ఆర్తితో, కన్నీళ్లతో, నిట్టూర్పులతో, దేవుని మధుర సన్నిధిలో ఎడతెగని ప్రార్థనలతో మనం మన మిత్రునికి జన్మనిస్తాము. క్రీస్తు తన శిష్యులకు విడిచిపెట్టిన అనురాగం ఇదే. అది ఎన్నడూ తగ్గిపోదు, నీరసించదు; తనకు ఎలాంటి హాని జరిగినా సహనం కోల్పోదు. అందులో తప్పులు పట్టే స్వభావమూ లేదు, అసంతృప్తీ లేదు. ఎందుకంటే అది మిత్రుణ్ణి తన కోసం కాక, దేవుని కోసం ప్రేమిస్తుంది. అది మనుషుల చిత్తానికి తీర్పు తీర్చదు, తీర్పు తీర్చాలనీ కోరుకోదు; మన పవిత్రీకరణను తప్ప మరేదీ కోరుకోని, సంకల్పించని తన సృష్టికర్త చిత్తాన్నే వివేచిస్తుంది. దేవుడు అనుమతించేది ఎలాంటిదైనా అది అందులో ఆనందిస్తుంది. ఎందుకంటే అది తన సృష్టికర్త ఘనతను, తన పొరుగువారి రక్షణను తప్ప మరేదీ కోరుకోదు. అత్యంత పవిత్రమైన, మధురమైన శిలువ దారువుపై దైవమానవుణ్ణి గట్టిగా బంధించి, మేకులతో వ్రేలాడదీసిన ఆ బంధంతోనే ఇలాంటి వారు ప్రేమబంధంలో ముడిపడి ఉన్నారని మనం నిజంగా చెప్పవచ్చు.

అయితే, నా కుమారులారా, సిలువ వేయబడిన క్రీస్తునే మీ లక్ష్యంగా ఉంచుకొని, ఆయన అడుగుజాడల్లో నడవకపోతే, మీరు ఈ పరిపూర్ణ ఐక్యతను ఎన్నటికీ పొందలేరని ఆలోచించండి. ఎందుకంటే, మిమ్మల్ని విధిగా కాక, ఉచిత కృపతో ప్రేమించిన ఆయనలోనే మీరు ఈ ప్రేమను కనుగొంటారు. ఆయన ఉచిత కృపతో ప్రేమిస్తారు కాబట్టి, మన కృతఘ్నతవల్లగానీ, అజ్ఞానంవల్లగానీ, గర్వంవల్లగానీ, వ్యర్థాభిమానంవల్లగానీ ఆయన ప్రేమ ఎన్నడూ సన్నగిల్లలేదు. బదులుగా, ఆయన ఎల్లప్పుడూ స్థిరంగా నిలిచి, అవమానకరమైన సిలువ మరణం వరకు కూడా మనలను మరణం నుండి విడిపించి, మనకు జీవాన్ని ఇచ్చారు. కాబట్టి, నా కుమారులారా, మీరు కూడా అలాగే చేయండి; నేర్చుకోండి—ఆయన నుండే నేర్చుకోండి. మధుర యేసుక్రీస్తులో, నిర్మలమైన, పవిత్రమైన ప్రేమతో ఒకరినొకరు ప్రేమించండి, ప్రేమించండి. దైవమంచితనానికి ఇష్టమైనప్పుడు త్వరలోనే మిమ్మల్ని మళ్లీ చూస్తానని ఆశిస్తున్నాను కాబట్టి, ఇక ఎక్కువగా చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.       పైకి

సానో ది మాకోకు, సియేనాలోని ఆమె ఇతర కుమారులందరికీ

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసుక్రీస్తులో అత్యంత ప్రియమైన కుమారులారా: యేసుక్రీస్తు సేవకులకు సేవకురాలిని, దాసురాలిని అయిన కతరీన అనే నేను, మీరు మీ జీవితాంతం వరకు బలంగా, పట్టుదలతో నిలిచి ఉండాలని కోరుకుంటూ, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు వ్రాస్తున్నాను. ఎందుకంటే, పట్టుదల లేకుండా ఎవరూ దేవుణ్ణి సంతోషపరచలేరనీ, ప్రతిఫలంగా కిరీటాన్ని పొందలేరనీ నేను భావిస్తున్నాను. పట్టుదలతో నిలిచేవారు ఎల్లప్పుడూ బలంగా ఉంటారు; ధైర్యస్థైర్యం వారిని అలా నిలిచి ఉండేలా చేస్తుంది.

మనకు ధైర్యస్థైర్యమనే వరం అత్యంత అవసరం, ఎందుకంటే అనేకమంది శత్రువులు మనలను ముట్టడించి ఉన్నారు. తన సుఖభోగాలతో, మోసాలతో లోకం; ఎన్నో వేధించే శోధనలతో అపవాది—అతడు మనుషుల పెదవులను ఆశ్రయించి, వారిచేత అవమానకరమైన, నిందాపూర్వకమైన మాటలు పలికిస్తాడు; తరచూ మన ప్రాపంచిక ఆస్తులను కూడా మనం కోల్పోయేలా చేస్తాడు—పొరుగువారిపట్ల నిబద్ధతతో కూడిన ప్రేమ నుండి మనలను వెనక్కి మళ్లించడానికే ఇదంతా చేస్తాడు; మన ఇంద్రియాలలో చెలరేగుతూ, ఆత్మకు విరుద్ధంగా పోరాడాలని చూసే శరీరం. అవును, నిజంగా ఈ శత్రువులందరూ మనలను ముట్టడించారు; అయినా మనం బానిసలవంటి భయం చెందనవసరం లేదు, ఎందుకంటే నిష్కళంక గొర్రెపిల్ల రక్తం ద్వారా వారు ఓడిపోయారు. లోకపు సుఖభోగాలను, ఘనతలను తుచ్ఛంగా ఎంచుతూ, దానిలో నిలకడైన స్థిరత్వం ఏదీ లేదని గుర్తిస్తూ, మనం ధైర్యంగా లోకానికి జవాబిచ్చి, దానిని ఎదిరించాలి. అది వికసించే యౌవనంతో కూడిన దీర్ఘాయుష్షును, గొప్ప సంపదలను మనకు చూపిస్తుంది; అయితే అవన్నీ వ్యర్థమని తేలిపోతాయి. ఎందుకంటే జీవితం నుండి మరణానికి, యౌవనం నుండి వృద్ధాప్యానికి, సంపద నుండి పేదరికానికి మనం చేరుకుంటాము; ఈ విధంగా మనం ఎల్లప్పుడూ మరణమనే గమ్యం వైపు పరుగెడుతూనే ఉన్నాము. అందువల్ల లోకంపై నమ్మకం ఉంచేవారి దుస్థితి ఎంత దయనీయమో చూడటానికి మనోనేత్రాన్ని తెరవాలి. ఈ విధంగా, మొదట ప్రేమించిన దానినే తృణీకరించి, ద్వేషించే స్థితికి చేరుకుంటాము. అపవాది బలహీనతను గుర్తించి, అతని కుయుక్తులకు మనం ధైర్యంగా జవాబివ్వగలం; ఎందుకంటే ఓడిపోవడానికి ఇష్టపడనివారిని అతడు జయించలేడు. కాబట్టి సజీవమైన విశ్వాసంతోనూ, నిరీక్షణతోనూ, తనపట్ల తనకు గల పవిత్రమైన ద్వేషంతోనూ అతనికి జవాబివ్వవచ్చు. ఎందుకంటే అలాంటి ద్వేషంలో, శోధనకు గురిచేసే ప్రతి వేధింపు పట్ల, లోకపు ప్రతి శ్రమ పట్ల సహనం కలుగుతుంది. తన శరీరాసక్తిని ద్వేషించి, సిలువ వేయబడిన క్రీస్తుతో సిలువపై నిలిచి ఉండటాన్ని ప్రేమిస్తే, ఇవి ఏ వైపు నుండి వచ్చినా నిజమైన సహనంతో భరించగలుగుతాము.

సజీవమైన విశ్వాసం ద్వారా మనిషి తన సంకల్పాన్ని దేవుని సంకల్పానికి అనుగుణంగా మలచుకుంటాడు; ఇతరులకు తీర్పుతీర్చాలనే మానవ సహజ ప్రవృత్తిని తన హృదయంలోను మనస్సులోను అణచివేస్తాడు. మనం పవిత్రులం కావడం తప్ప మరేదీ కోరని, సంకల్పించని దేవుని సంకల్పమే తీర్పుతీర్చాలి. ఈ విధంగా జీవించేవారు తమ పొరుగువారిని చూసి కలవరపడరు, వారిని విమర్శించరు. తమకు వ్యతిరేకంగా మాట్లాడే వ్యక్తికి కూడా తీర్పుతీర్చరు; తమ మేలు కోసమే అలాంటి వ్యక్తులు తమను బాధపెట్టడానికి దేవుని సంకల్పం అనుమతిస్తోందని గ్రహించి, తమను మాత్రమే నిందించుకుంటారు. ఆహా, ఇంత మృదువైన తీర్పును వస్త్రంలా ధరించుకునే ఆత్మ ఎంత ధన్యమైనది! తమకు హాని చేసే ఈ లోకపు సేవకులను అలాంటి వారు ఖండించరు; దేవుని సేవకులను తమ సొంత మార్గంలో నడిపించాలని కోరుతూ వారినీ ఖండించరు. కానీ తమను తాము అతిగా భావించుకునే గర్విష్ఠులు అనేకులు అలా చేస్తారు. దేవుని గౌరవం, ఆత్మల రక్షణ అనే ముసుగులో వారు దేవుని సేవకులను చూసి కలవరపడతారు; అదే ముసుగులో విమర్శనాత్మక వైఖరిని అవలంబించి, “అలాంటి మాటలు నాకు నచ్చవు” అంటారు. అలా మనిషి తనలో తాను కలత చెంది, తన నాలుకతో ఇతరులను కూడా కలతపెడతాడు; ప్రేమ ప్రేరణతోనే మాట్లాడుతున్నానని చెప్పుకుంటాడు—తాను అలాగే మాట్లాడుతున్నానని నిజంగానే అనుకుంటాడు. కానీ కళ్ళు తెరిచి చూస్తే, మోసపూరితమైన రూపం వెనుక దాగివున్న అహంకారమనే సర్పం అతనికి కనిపిస్తుంది. అది న్యాయాధిపతిలా వ్యవహరిస్తూ, దేవుడు తన సృష్టిప్రాణులలో కార్యసాధన చేసే రహస్యాలకు, పవిత్రమైన విభిన్న మార్గాలకు అనుగుణంగా కాకుండా తనకు తోచిన విధంగా తీర్పుతీరుస్తుంది. మానవ గర్వం సిగ్గుపడి, నిత్య తండ్రి గృహంలో అనేక నివాసాలు ఉన్నాయని అంగీకరించుగాక. అది పవిత్రాత్మపై ఒక నియమాన్ని రుద్దాలని చూడకుండుగాక; ఎందుకంటే ఆయనే నియమం, నియమాన్ని ప్రసాదించేవారూ ఆయనే. కొలవలేని ఆయనను కొలవడానికి అది ప్రయత్నించకుండుగాక. దేవుని పరమోన్నతమైన నిత్య సంకల్పాన్ని ధరించిన నిజమైన దైవసేవకులు ఇలా చేయరు; దానికి బదులుగా, దేవుని సేవకుల మార్గాలను, పనులను, అలవాట్లను గౌరవిస్తారు. ఎందుకంటే అవి మనుషులచేత కాక దేవునిచేత నిర్ణయించబడినవని వారు భావిస్తారు. విషయాలు మనకు నచ్చనందువల్ల, మన అలవాట్లకు అనుగుణంగా సాగనందువల్లనే, అవి దేవునికి ప్రీతికరమైనవని నమ్మడానికి మనం మొగ్గుచూపాలి. స్పష్టంగా, బహిరంగంగా కనిపించే పాపం విషయంలో తప్ప, మరే విషయంలోనూ మనం తీర్పుతీర్చకూడదు; తీర్పుతీర్చలేము కూడా. దేవుని ప్రేమలో మునిగి, తనను తాను మరచిపోయిన ఆత్మ ఈ పాపం విషయంలో కూడా తీర్పుతీర్చే అధికారాన్ని తనకు ఆపాదించుకోదు. పాపం పట్ల, దేవునికి జరిగిన అవమానం పట్ల అసమ్మతిని వ్యక్తం చేయడం వరకే పరిమితమై, పాపం చేసిన వ్యక్తి ఆత్మపై ఎంతో కనికరం చూపుతుంది; ఆ ఆత్మ రక్షణ కోసం ఎలాంటి చిత్రహింసకైనా తనను తాను అప్పగించుకోవాలని ఆత్రంగా కోరుకుంటుంది.

ఇప్పుడు, ప్రియమైన కుమారులారా, ఈ పరిపూర్ణతకు మిమ్మల్ని పిలుస్తున్నాను; నిజమైన, పవిత్రమైన ఆసక్తితో దానిని పొందడానికి కృషి చేయండి. పరిపూర్ణతలో మీరు చేరుకునే ప్రతి దశ, మనస్తాపం లేదా బాధకు తావులేని ఈ పవిత్రమైన, సత్యమైన తీర్పులో మిమ్మల్ని ముందుకు తీసుకువెళుతుందని ఆలోచించండి. దీనికి విరుద్ధంగా, తప్పుడు తీర్పు మిమ్మల్ని అన్ని రకాల బాధల్లోకి, తప్పులెంచడంలోకి, దేవుని సేవకుల పట్ల వినాశకరమైన అవిశ్వాసంలోకి నెట్టివేస్తుంది. ఇదంతా వ్యక్తిగత రాగద్వేషాల నుండి, తోటి మనిషి సంకల్పానికి తీర్పుతీర్చేలా మనల్ని ప్రేరేపించే లోతుగా పాతుకుపోయిన గర్వం నుండి ఉద్భవిస్తుంది. అందువల్ల అలాంటి వ్యక్తి ఎప్పుడూ వెనక్కి చూస్తూనే ఉంటాడు; తన పొరుగువారి పట్ల దయగల ప్రేమలో నిలకడగా ఉండడు; బలమైన, పట్టుదలతో నిలిచే ప్రేమ అతనికి ఎన్నడూ ఉండదు. నిజానికి, అతని ప్రేమ క్రీస్తు శ్రమానుభవానికి ముందు శిష్యులు చూపిన అపరిపూర్ణ ప్రేమ వంటిది. వారు ఆయనను ప్రేమించారు; ఆయన సన్నిధిలో ఎంతో ఆనందించారు. కానీ వారి ప్రేమ సత్యంలో పునాది వేసుకోలేదు; దానిలో సుఖాపేక్ష, స్వీయ సంతృప్తి ఉండేవి. అందుచేత ఆయన సన్నిధి వారికి దూరమైనప్పుడు ఆ ప్రేమ నిలువలేదు; క్రీస్తుతో కలిసి బాధను ఎలా భరించాలో వారికి తెలియక, భయంతో పారిపోయారు. జాగ్రత్త, జాగ్రత్త, మీకు ఇలా జరగకుండా చూసుకోండి. స్నేహితుని సన్నిధిలో మీరు ఎంతో ఆనందిస్తారు; అతను లేనప్పుడు మీ ప్రేమ గడ్డితో వేసిన మంటలా ఉంటుంది. ఎందుకంటే ఆ సన్నిధి దూరమైనప్పుడు, ప్రతి చిన్న గాలికీ వానకీ అది ఆరిపోతుంది; చీకటిమయమైన మనస్సాక్షి నుండి వెలువడే నల్లని పొగ తప్ప మరేమీ మిగలదు. దేవుని మధురమైన సంకల్పానికి అనుగుణంగా కాకుండా, మన తోటి వారి సంకల్పానికి, దేవుని సేవకుల అలవాట్లకు, మార్గాలకు మనల్ని మనమే న్యాయాధిపతులుగా చేసుకున్నందువల్ల ఇదంతా జరుగుతుంది. సిలువ వేయబడిన క్రీస్తుపై ప్రేమతో, ఇకపై ఇలా చేయకండి! బదులుగా, మధురమైన యేసుక్రీస్తులో బలంగా, నిలకడగా ఉండే విశ్వాసపాత్రులైన కుమారులుగా ఉండండి. అప్పుడు మీరు అపవాది శోధనను, మనుషుల పెదవుల ద్వారా అతడు పలికే మాటలను ఓడిస్తారు.

మన చివరి శత్రువైన మన దయనీయమైన శరీరాన్ని, దాని ఇంద్రియ వాంఛలతో సహా, కొరడాలతో కొట్టబడి, అతి పవిత్రమైన సిలువ మ్రానుపై మేకులతో కొట్టబడిన క్రీస్తు శరీరం ద్వారా జయిస్తాము. ఇందుకోసం మధురమైన, ప్రేమపూర్వకమైన తపనతో ఉపవాసం, జాగరణ, నిరంతర ప్రార్థనల ద్వారా మన శరీరాన్ని అదుపులో ఉంచుకోవాలి. ఈ విధంగా క్రీస్తు రక్తపు శక్తితో మన శత్రువులను సౌమ్యంగా జయించి, పరాజితులను చేస్తాము. అప్పుడు మీరు ఆయన చిత్తాన్ని, నా ఆకాంక్షను నెరవేరుస్తారు; మీ అపరిపూర్ణతను చూసినప్పుడు నా ఆకాంక్ష దుఃఖంగా మారుతుంది. ఆయన తన అనంతమైన మంచితనంతో మీలో నా ఆకాంక్షను నెరవేర్చి నాకు ఓదార్పునిస్తారని ఆశిస్తున్నాను. కాబట్టి మీరు నిర్లక్ష్యంగా ఉండక, ఉత్సాహంతో ఉండాలని వేడుకుంటున్నాను; గాలిలో ఆకులా ఇటూ అటూ ఊగిపోక, దృఢంగా, స్థిరంగా, నిలకడగా ఉండండి; నిజమైన సోదర ప్రేమతో ఒకరినొకరు ప్రేమిస్తూ, ఒకరి లోపాలను మరొకరు సహించండి. మీరు నిజమైన ఐక్యతతో ఉండటాన్ని చూడటం తప్ప మరేమీ కోరని నాకు, దీని ద్వారా మీరు దేవుణ్ణీ నన్నూ ప్రేమిస్తున్నారో లేదో తెలుస్తుంది. సిలువవేయబడిన క్రీస్తు రక్తంలో మునిగిపోండి, ఆయన అతి మధురమైన గాయాలలో దాగి ఉండండి. ఇక నేను చెప్పేదేమీ లేదు.

సాంతా మరియా దెల్యి ఆంజెలి మఠాన్ని మీ శ్రద్ధకు అప్పగిస్తున్నాను. నేను అక్కడ లేనని చింతించకండి; ఎందుకంటే మంచి బిడ్డలు తమ తల్లి సమక్షంలో ఉన్నప్పటికంటే ఆమె లేనప్పుడు మరింతగా పనిచేస్తారు. ఆమెపట్ల తమకున్న ప్రేమను చూపించాలని, ఆమె ఆదరాన్ని మరింత సంపూర్ణంగా పొందాలని వారు కోరుకుంటారు.

సానో, ఈ లేఖను పిల్లలందరికీ చదివి వినిపించమని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను. మీరు అందరూ మా కోసం దేవుణ్ణి ప్రార్థించండి: ఆయన ఘనత కోసం, ఆత్మల రక్షణ కోసం ప్రారంభించిన పనిని పూర్తిచేయడానికి ఆయన మాకు అనుగ్రహించాలని ప్రార్థించండి; ఎందుకంటే దానికి ఎవరెంత ఆటంకం కలిగించాలని కోరుకున్నా, మేము మరే ఆకాంక్షనూ, మరే పనినీ కోరుకోవడం లేదు. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. దేవుడు తన అతి మధురమైన అనుగ్రహంతో మిమ్మల్ని నింపునుగాక. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.       పైకి

ప్రబోధకుల మఠసంఘానికి చెందిన కాపువా సోదరుడు రైమోండోకు

తన విశ్వాసం కోసం బాధపడాలనే తపన కతరీనకు ఎంతగా ఉన్నప్పటికీ, మనకు తెలిసినంతవరకు ఆమె ఒక్కసారి మాత్రమే శారీరక హింసకు గురయ్యే పరిస్థితిని ఎదుర్కొంది. ఆమె ఇక్కడ చెబుతున్న సందర్భం అదే. ఆమె ఇంకా ఫ్లోరెన్స్‌లోనే ఉంది. ఎంతో ఆర్తితో కోరుకున్న శాంతిని సాధించేందుకు, పూర్వపు పాపుగారి కాలంలోలాగే కొత్త పాపుగారి కాలంలోనూ ఆమె తన ప్రయత్నాలను నిష్ఠతో కొనసాగిస్తోంది. అల్లకల్లోలంగా ఉన్న ఆ నగరంలో చెలరేగిన ఒక కల్లోలంలో ఆమె ప్రాణాలకు ముప్పు ఏర్పడింది. అప్పుడు ఆమె తన “పరివారం”తో కలిసి నగర ప్రాకారాల వెలుపల ఉన్న ఒక తోటలో ఆశ్రయం పొందింది. ఆమె శత్రువులు అక్కడికీ ఆమెను తరుముకుంటూ వచ్చారు. అయితే, ఆమె స్వయంగా ఇక్కడ మనకు చెప్పినట్లుగా, వారు దగ్గరికి రాగానే ఆమె మాటలకూ ప్రవర్తనకూ భయవిస్మయాలకు లోనై హఠాత్తుగా వెనక్కు తగ్గారు. ప్రమాదం తొలగిపోయింది; కతరీన తన జీవితంలోని నిరాశలలో ఒకదాన్ని ఎదుర్కొంది. [అధోజ్ఞాపిక: ఆమె స్వయంగా చెప్పినట్లు, “నిత్య వరుడు నాతో పెద్ద పరిహాసమే ఆడారు.”] ఆ అనుభవంలోని అంతరంగిక పార్శ్వాన్ని ఆమె వివరించే తీరులో దాదాపు పసిబిడ్డలాంటి సరళత కనిపిస్తుంది. వేదసాక్షిత్వ కిరీటం తనకు లభించలేదని ఆమె పడిన దుఃఖం కంటే యథార్థమైనది మరొకటి ఉండదు. వేదసాక్షిత్వం పొందగలననే ఆశ కొద్దిసేపే నిలిచి, చివరకు భగ్నమైనప్పటికీ, ఆ ఆశ మాత్రమే తన ఆత్మలో రేకెత్తించిన అపురూపమైన ఆనందాలను ఆమె మనసు విప్పి చెప్పిన తీరు కంటే మనోహరమైనవి చాలా అరుదు. అంతేకాదు, ఇంతగా తనకు మాత్రమే ప్రత్యేకమైన అనుభవాన్ని పొందినప్పుడు కూడా, తాను ప్రేమించేవారు దానిలో పాలుపంచుకోవాలని ఆమె పట్టుబట్టకుండా ఉండలేదు; తన “ప్రియమైన కుమారులు, కుమార్తెలు” పొందిన గొప్ప కారుణ్యానికి కృతజ్ఞతలు చెల్లించకుండా ఉండలేదు.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసుక్రీస్తునందు ప్రియతమ తండ్రీ: యేసుక్రీస్తు సేవకులకు సేవకురాలిని, దాసురాలిని అయిన కతరీన అనే నేను, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు వ్రాస్తున్నాను. మీరు సత్యానికీ మధుర మరియమ్మకూ నమ్మకమైన సేవకుడిగా, వరుడిగా ఉండాలని చూడాలనే ఆకాంక్షతో వ్రాస్తున్నాను. ఈ లోకంలోని ఏ కారణం చేతనైనా, దేవుడు మీకు పంపగల ఎలాంటి శ్రమల కారణంగానైనా మనం ఎన్నడూ వెనుదిరిగి చూడకూడదు. బదులుగా, దృఢమైన ఆశతో, అతి పవిత్ర విశ్వాసపు వెలుగుతో, సంపూర్ణ సత్యనిష్ఠతో ఈ తుఫాను సముద్రాన్ని దాటుదాం. మన సొంత మహిమను కాక, దేవుని మహిమను, ఆత్మల రక్షణను కోరుతూ సహనంతో బాధలను భరించడంలో ఆనందిద్దాం. మహిమాన్వితులైన వేదసాక్షులు అలాగే చేశారు. సత్యం కోసం మరణానికీ అన్ని రకాల యాతనలకూ తమను తాము సిద్ధం చేసుకున్నారు. అలా, క్రీస్తు రక్తంపట్ల ప్రేమతో తాము చిందించిన రక్తం ద్వారా వారు పవిత్ర సభ గోడలను నిర్మించారు. ఆహా, మృతులను లేపే మధుర రక్తమా! నీవు జీవాన్ని ఇస్తావు; వివేకం గల సృష్టిప్రాణుల మనస్సులను చీకటిమయం చేసే నీడలను తొలగించి, మాకు వెలుగును ప్రసాదిస్తావు! మధుర రక్తమా, నీవు పోరాడేవారిని ఐక్యపరుస్తావు, వస్త్రహీనులకు వస్త్రాలను తొడిగిస్తావు, ఆకలిగొన్నవారికి ఆహారమిస్తావు, నీ కోసం దప్పిగొన్నవారికి త్రాగడానికి ఇస్తావు. నిజమైన వినయంతో తమను తాము చిన్నవారిగా, నిజమైన పవిత్రతతో నిర్దోషులుగా చేసుకున్న చిన్నవారిని నీ మాధుర్యమనే పాలతో పోషిస్తావు. ఓ పవిత్ర రక్తమా, నిన్ను అనుచితంగా స్వీకరించేవారు ఎవరు? తమను తాము ప్రేమించుకునేవారే; ఎందుకంటే వారు నీ సుగంధాన్ని గ్రహించరు.

కాబట్టి, అత్యంత ప్రియమైన, మధురమైన తండ్రీ, మనలను మనం విడిచిపెట్టి, సత్యాన్ని వస్త్రంగా ధరించుకుందాం; అప్పుడు మనం విశ్వాసపాత్రంగా ప్రేమించేవారమవుతాం. సిలువవేయబడిన క్రీస్తు కోసం ప్రాణం అర్పించడమనే ఇంత గొప్ప మేలు నుండి నా పాపాలు నన్ను వెనక్కి లాగకుండా ఉండేందుకు, ఈ రోజే మళ్లీ మొదలుపెట్టాలని నేను సంకల్పిస్తున్నానని మీకు చెబుతున్నాను. ఎందుకంటే గతంలో నా దోషాల వల్ల నాకు ఇది లభించలేదని నేను గ్రహిస్తున్నాను. దేవుని ఘనత కోసం, ఆత్మల రక్షణ కోసం, పరిశుద్ధ సభ సంస్కరణ కోసం, శ్రేయస్సు కోసం, నేను ఏ తప్పూ చేయకుండా బాధలను భరించాలని ఎంతో కోరుకున్నాను. మునుపెన్నడూ లేనంతగా నాలో పెరిగిన ఒక కొత్త తీవ్రతతో ఈ కోరిక కలిగింది. నా ప్రాణాన్ని అర్పించాలనే ప్రేమతో, వాంఛతో నా హృదయం కరిగిపోయింది. ఈ కోరిక ధన్యమైనదీ, వేదన కలిగించేదీ అయింది; సత్యంతో నాకు కలిగిన ఐక్యత వల్ల అది ధన్యమైంది. దేవునికి వ్యతిరేకంగా జరుగుతున్న అన్యాయం వల్ల, నగరమంతటినీ కమ్మివేసి మానవుల మనోనేత్రాన్ని మసకబారుస్తున్న అసంఖ్యాకమైన దయ్యాల వల్ల నాకు కలిగిన భారంతో అది వేదన కలిగించింది. న్యాయం వల్ల, దైవిక శిక్షణ వల్ల, దేవుడు వాటిని వాటి ఇష్టానుసారం చేయనిస్తున్నట్లే దాదాపుగా అనిపించింది. అందువల్ల, సంభవించబోతున్నట్లనిపించిన మహా కీడుకు భయపడి, ఈ కారణంగా శాంతికి ఆటంకం కలిగినందుకు, నా జీవితం కన్నీళ్లలో కరిగిపోక తప్పలేదు. అయితే ఈ గొప్ప కీడు మధ్య, తన సేవకుల కోరికను తృణీకరించని దేవుడూ, బాధతోను వేదనతోను ప్రేమతోను నిండిన వాంఛలతో ఎవరి నామాన్నయితే వేడుకున్నామో ఆ మధురమైన తల్లి మరియమ్మా, సంభవించిన ఆ అల్లకల్లోలమంతటిలోనూ, మహా కల్లోలంలోనూ, న్యాయం విధించిన మరణాలు తప్ప మరే మానవ మరణాలూ జరగలేదని దాదాపుగా చెప్పగలిగేలా అనుగ్రహించారు. ఈ విధంగా, దేవుడు తన పరామర్శను చూపి, దయ్యాలు చేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నంత హాని చేయలేకుండా వాటి శక్తిని నాశనం చేయాలనే నా కోరిక నెరవేరింది; కానీ సత్యం కోసం, క్రీస్తు మధుర వధువు కోసం నా ప్రాణాన్ని అర్పించాలనే కోరిక నెరవేరలేదు. అయితే నిత్య వరుడు నాతో గొప్ప పరిహాసమే ఆడాడు; దీని గురించి క్రిస్టోఫర్ మీకు స్వయంగా మరింత వివరంగా చెబుతారు. అందువల్ల నాకు విలపించడానికి కారణం ఉంది. ఎందుకంటే నా అక్రమాలు ఎంత అపారంగా ఉన్నాయంటే, నా రక్తం జీవాన్ని ఇవ్వడానికిగానీ, చీకటిపడిన మనస్సులను వెలిగించడానికిగానీ, కుమారులను తండ్రితో సమాధానపరచడానికిగానీ, పరిశుద్ధ సభ అనే ఆధ్యాత్మిక శరీరంలో ఒక రాయిని దృఢంగా అతికించడానికిగానీ నేను యోగ్యురాలిని కాలేదు. అంతేకాదు, నన్ను చంపాలనుకున్న వ్యక్తి చేతులు బంధించబడినట్లే అనిపించింది. “ఆమెను నేనే. నన్ను తీసుకెళ్లండి, ఈ కుటుంబాన్ని విడిచిపెట్టండి” అన్న నా మాటలు అతని హృదయాన్ని నేరుగా చీల్చిన ఖడ్గమయ్యాయి. ఓ నా తండ్రీ, మీలో మీరు అద్భుతమైన ఆనందాన్ని అనుభవించండి; ఎందుకంటే ఇంత గొప్ప ఆనందంతో ఇలాంటి రహస్యాలను నాలో నేను ఎన్నడూ అనుభవించలేదు! అందులో సత్యపు మాధుర్యం, స్వచ్ఛమైన నిర్మలమైన మనస్సాక్షి ఇచ్చే సంతోషం ఉన్నాయి; దేవుని మధుర పరామర్శ యొక్క సుగంధం ఉంది; మీకు తెలిసినట్లుగా నిత్య సత్యం ముందుగానే ప్రకటించిన నూతన వేదసాక్షుల కాలపు రుచి ఉంది. నా ఆత్మ అనుభవిస్తున్న మేలు ఎంత గొప్పదో చెప్పడానికి నాలుక చాలదు. నా సృష్టికర్తకు నేను ఎంతగా బద్ధురాలినైనట్లు అనిపిస్తోందంటే, నా శరీరాన్ని దహించడానికి అప్పగించినా, నేనూ నా ప్రియమైన కుమారులూ కుమార్తెలూ పొందిన గొప్ప కారుణ్యానికి తగిన ప్రతిఫలం ఇవ్వలేను.

మీ మనస్సులో చేదు భావం కలగకుండా, ఎంతో మృదువైన సంతోషంతో వర్ణించలేని ఆనందాన్ని మీరు అనుభవించాలని ఇదంతా మీకు చెబుతున్నాను. అలాగే, నా పాపం వల్ల ఇంత గొప్ప మేలుకు ఆటంకం కలిగింది కాబట్టి, మీరూ నేనూ నా అసంపూర్ణత గురించి దుఃఖించడం ప్రారంభించాలని కూడా చెబుతున్నాను. ఆ మధుర వధువు కోసం, ఆ రక్తం పట్ల ప్రేమ కోసం, ఆత్మల రక్షణ కోసం నేను నా రక్తాన్ని అర్పించి ఉంటే నా ఆత్మ ఎంత ధన్యమై ఉండేదో! ఇప్పుడు మనం ఆనందిస్తూ, విశ్వాసపాత్రంగా ప్రేమించేవారమై ఉందాం.

ఈ విషయం గురించి నేను ఇంకేమీ చెప్పను; దీని గురించీ, ఇతర విషయాల గురించీ క్రిస్టోఫర్‌నే చెప్పనిస్తాను. నేను చెప్పదలచుకున్నది ఒక్కటే: జరిగినదాని కారణంగా శాంతిని నెలకొల్పడంలో ఆలస్యం చేయకుండా, మరింత త్వరగా దానిని సాధించమని భూమిపై క్రీస్తును మీరు వేడుకోండి. అప్పుడు దేవుని గౌరవార్థమూ, పరిశుద్ధ సభ సంస్కరణ కోసమూ ఆయన చేయవలసిన ఇతర గొప్ప కార్యాలు నెరవేరగలవు. ఎందుకంటే దీనివల్ల పరిస్థితి మారిపోలేదు—పైగా, ప్రస్తుతానికి నగరంలో తగినంతగా శాంతి నెలకొంది. త్వరగా చర్య తీసుకోమని ఆయనను వేడుకోండి; దయతో అలా చేయమని నేను ఆయనను అడుగుతున్నాను, ఎందుకంటే ఈ పరిస్థితివల్ల దేవునికి విరుద్ధంగా జరుగుతున్న అసంఖ్యాకమైన అకృత్యాలు అలా అంతమవుతాయి. గాఢమైన చీకటిలో ఉన్న ఈ ఆత్మలపై జాలీ, కనికరమూ చూపమని ఆయనకు చెప్పండి. నన్ను త్వరగా చెరనుండి విడిపించమని కూడా ఆయనకు చెప్పండి; ఎందుకంటే శాంతి నెలకొనకపోతే నేను బయటపడగలనని అనిపించడం లేదు. ఆ తరువాత మీరు ఉన్న చోటికి వచ్చి, వేదసాక్షుల రక్తాన్ని రుచి చూడాలని, పరిశుద్ధ పితను దర్శించాలని, మరోసారి మీతో కలిసి ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను. అప్పుడు పరమ పవిత్ర విశ్వాసపు వెలుగులో, మనస్సులో ఆనందంతో, హృదయంలో ఉల్లాసంతో, వృద్ధి చెందుతున్న నిరీక్షణతో, ఈ సమయంలో దేవుడు నెరవేర్చిన అద్భుతమైన రహస్యాలను మీకు వివరిస్తాను. మీకు ఇక మరేమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.       పైకి

అర్బన్ VIకు

తాను సంబోధిస్తున్న వ్యక్తి స్వభావం గురించి ఈ సమయానికి కతరీనాకు కేవలం కొద్దిపాటి అవగాహనకన్నా ఎక్కువే ఉన్నట్లు స్పష్టమవుతోంది. గ్రెగొరీ వివిధ వర్గాల ప్రభావాలకు అతిగా లోనయ్యేవారని చెప్పవచ్చు; అర్బన్‌ది మాత్రం నిరంకుశమైన, మొండిపట్టుగల స్వభావం కావడంతో ఎలాంటి జోక్యాన్నీ సహించేవారు కాదు. వ్యవహార చాతుర్యంలోనూ, విధాన నిర్ణయాల్లోనూ ఆయన అసాధారణమైన పొరపాట్లు చేస్తున్నారు; కానీ వాటిని ఎత్తిచూపడానికి సాహసించిన వ్యక్తికి మాత్రం కష్టాలు తప్పేవి కావు!

ఈ కొత్త పాపుగారికి కతరీనా రాసిన లేఖల్లో, మునుపటి పాపుగారికి రాసినవాటిలో ఉన్నంత చనువుతో కూడిన ఆప్యాయత లేకపోయినా, ముక్కుసూటితనమూ, భక్తిగౌరవమూ కలిసిన అదే అద్భుతమైన మేళవింపు కనిపిస్తుంది. వ్యక్తుల స్వభావాన్ని అర్థం చేసుకోవడంలో తాను ఎల్లప్పుడూ పాటించే సూత్రాలకు కట్టుబడి, ఆయన చర్యలను సాధ్యమైనంత మంచి దృష్టితోనే చూడాలని ఆమె పట్టుబడుతుంది. ఆయన అసహనంతో కూడిన తీవ్రతకూ, కోపిష్టితనానికీ కారణం ఉదాత్తమైనదనీ, కొంతవరకు వ్యక్తిగత ప్రయోజనాలకు అతీతమైనదనీ ఆమె భావిస్తుంది. పాపం, ఫ్రా బర్తొలోమేయోపై అర్బన్ కోపగించుకోవడానికి కారణం, కతరీనా సూచిస్తున్నట్లు ఆ సన్యాసి చాలా తక్కువ స్వేచ్ఛతో మాట్లాడటం కాకుండా, మరీ ఎక్కువ స్వేచ్ఛతో మాట్లాడటమే అయి ఉండవచ్చనిపిస్తుంది. అయితే, ఆమె ఎంత ఉదారంగా అర్థం చేసుకున్నా, అవసరమైనప్పుడు పదునుగా మందలించగలదని ఈ లేఖ చూపిస్తుంది. మరో సందర్భంలో, లోపల పాకం పట్టించి, వెలుపల బంగారు పూత పూసిన చేదు నారింజలను—నిస్సందేహంగా తన చేతులతోనే తయారుచేసి—ఒక బోధను తెలియజేసే వస్తురూపకంగా అర్బన్‌కు పంపినట్లు మనకు తెలుస్తుంది. ఆ నీతిని వివరించే చక్కని లేఖను కూడా వాటితో పంపింది. మరొకసారి ఆమె ఇలా రాసింది: “సిలువవేయబడిన క్రీస్తు ప్రేమ నిమిత్తం, మీ స్వభావం మీలో రేకెత్తించే ఆ ఆకస్మిక ప్రేరణలను కొద్దిగా తగ్గించుకోండి. పవిత్ర సద్గుణాన్ని ఆచరిస్తూ, మీ సహజ స్వభావాన్ని పక్కన పెట్టండి. దేవుడు మీకు సహజంగానే విశాల హృదయాన్ని ఇచ్చారు కాబట్టి, దానిని ప్రకృత్యతీతంగా కూడా విశాలం చేసుకోవాలని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను, కోరుకుంటున్నాను. సద్గుణంపట్లా, పరిశుద్ధ సభ సంస్కరణపట్లా ఉత్సాహపూరితమైన ఆకాంక్షతో, మీరు పొందిన ధీరహృదయాన్ని నిజమైన వినయంలో స్థిరపరచుకోండి. ఈ విధంగా మీకు సహజమైన వరాలూ, ప్రకృత్యతీతమైన వరాలూ రెండూ ఉంటాయి—ఎందుకంటే ఒకటి లేకుండా మరొకటి పెద్దగా ప్రయోజనం చేకూర్చదు; పైగా మనలో కోపాన్నీ, గర్వాన్నీ రేకెత్తిస్తుంది. మనకు సన్నిహితులైనవారిని సరిదిద్దవలసి వచ్చినప్పుడు మాత్రం అది తన వేగాన్ని తగ్గించుకొని పిరికితనంగా మారిపోతుంది.”

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసుక్రీస్తునందు పరమ పరిశుద్ధులూ, మధురులూ అయిన పితా: యేసుక్రీస్తు సేవకులకు సేవకురాలినీ, దాసినీ అయిన కతరీనా అనే నేను, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు వ్రాస్తున్నాను. సిలువవేయబడిన క్రీస్తు రక్తంతో మీరు పోషించవలసిన మీ మందకు మీరు నిజమైన, రాజోచితమైన పరిపాలకులుగా ఉండాలని చూడాలన్నదే నా ఆకాంక్ష. మీరు ఆ రక్తాన్ని ఎవరికి అందిస్తున్నారో, ఏ మార్గాల ద్వారా అది ఇవ్వబడుతోందో మీ పరిశుద్ధత ఎంతో శ్రద్ధతో చూసుకోవాలి. అంటే, పరమ పరిశుద్ధ పితా, నేను చెప్పేది ఏమిటంటే, పరిశుద్ధ సభ అనే తోటలో కాపరులను నియమించవలసి వచ్చినప్పుడు, వారు ఆదాయాన్నిచ్చే మతపదవులను కాకుండా దేవుణ్ణి అన్వేషించేవారై ఉండాలి. ఆ పదవిని కోరేందుకు అనుసరించే మార్గాలు అసత్యంతో కాకుండా, సత్యంలో బహిరంగంగా వ్యవహరించేవిగా ఉండాలి.

పరమ పవిత్ర పితా, ఈ విషయాల గురించి మీతో మాట్లాడినప్పుడు ఓర్పు వహించండి. ఎందుకంటే, తన తండ్రిని ఎంతో ఆప్యాయంగా ప్రేమించే కుమారుడు మాట్లాడవలసిన విధంగానే, దేవుని ఘనత కోసం, మీ రక్షణ కోసం మాత్రమే ఈ మాటలు మీకు చెప్పబడుతున్నాయి. తన తండ్రికి నష్టం గానీ అవమానం గానీ కలిగించే ఏ పనినీ అతడు సహించలేడు; పెద్ద కుటుంబాన్ని పరిపాలించవలసిన తన తండ్రి, ఒక మనిషి చూడగలిగినంత మాత్రమే చూడగలరని అతనికి బాగా తెలుసు కనుక, ఎంతో శ్రద్ధతో నిరంతరం జాగరూకత వహిస్తాడు. అందువల్ల, ఆయనకు హక్కుబద్ధమైన కుమారులు ఆయన గౌరవాన్ని, మేలును కాపాడటంలో శ్రద్ధ చూపకపోతే, ఆయన పదేపదే మోసపోతారు. పరమ పవిత్ర పితా, పరిస్థితి ఇలాగే ఉంది. క్రైస్తవ మత విశ్వసమాజానికి మీరు తండ్రి, అధిపతి; మేమందరం మీ పవిత్రత యొక్క రెక్కల నీడలో ఉన్నాము. అధికారం విషయానికొస్తే, మీరు సమస్తమూ చేయగలరు; కానీ చూడటం విషయానికొస్తే, ఒక మనిషి చూడగలిగిన దానికంటే ఎక్కువగా మీరు చూడలేరు. కాబట్టి, దేవుని ఘనతకు, మీకూ మీ కాపరి దండం క్రిందనున్న మందలకూ భద్రతను, గౌరవాన్ని కలిగించే విషయాలలో మీ కుమారులు నిర్మల హృదయాలతో, బానిస భయమేమీ లేకుండా, తప్పనిసరిగా జాగరూకతతో శ్రద్ధ వహించాలి. మీకు సహాయపడే వ్యక్తులు ఉండాలని మీ పవిత్రత ఎంతో కోరుకుంటున్నారని నాకు తెలుసు; అయితే, వారి మాటలను వినడంలో మీరు ఓర్పు వహించాలి.

రెండు విషయాలు మీకు బాధను, మీ మనస్సుకు కోపాన్ని కలిగిస్తాయని నాకు నిశ్చయంగా తెలుసు; అందుకు నాకు ఏమాత్రం ఆశ్చర్యం లేదు. మొదటిది, పాపాలు జరుగుతున్నాయని మీరు విన్నప్పుడు, దేవునికి అవమానం జరుగుతోందని మీరు బాధపడటం. ఎందుకంటే, ఆ అన్యాయమూ దోషాలూ మీకు అసహ్యాన్ని కలిగిస్తాయి; మీ హృదయం చీలినట్లుగా మీరు అనుభవిస్తారు. ఇటువంటి సందర్భంలో మనం సహనంతో ఊరుకోకూడదు, దేవునికి జరుగుతున్న అవమానాల గురించి దుఃఖించకుండా ఉండకూడదు. అలా ఉండకూడదు; ఎందుకంటే, అలా చేస్తే మనమూ ఆ దుర్గుణాలతో ఏకీభవిస్తున్నట్లే కనిపిస్తుంది. మీకు బాధ కలిగించగల రెండవ విషయం ఇది: దేవునికి అవమానంగా, ఆత్మలకు నష్టంగా, మీ పవిత్రతకు అగౌరవంగా పరిణమిస్తున్నాయని తాను భావించిన విషయాలను మీకు చెప్పడానికి వచ్చిన కుమారుడు, మీ పవిత్రత సమక్షంలో, ఉన్నది ఉన్నట్లుగా సంపూర్ణ సత్యాన్ని మీకు స్పష్టంగా చెప్పకూడదని తన అంతరాత్మ ప్రకారం తనను తాను కట్టుబరచుకునేంత అజ్ఞానంతో ప్రవర్తించడం. ఎందుకంటే, మీకు తెలియకుండా ఏ విషయమూ రహస్యంగా గానీ దాచబడి గానీ ఉండకూడదు.

పవిత్ర పితా, మీ అజ్ఞానియైన కుమారుడు ఈ విషయంలో తప్పు చేసినప్పుడు, మీ బాధలో ఆవేశానికి తావివ్వవద్దని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను; అతని అజ్ఞానాన్ని సరిదిద్దండి. నేను ఇలా చెప్పడానికి కారణమేమిటంటే, సోదరుడు బర్తొలోమేయో గురించి గురువు జొవాన్నీ నాకు చెప్పినదాని ప్రకారం, అతడు తన దోషాలతోనూ అతిగా శంకించే తన అంతరాత్మతోనూ మీకు చికాకు, కోపం కలిగించాడు. మీ పవిత్రతను బాధపెట్టానని అతడు భావించినందువల్ల, ఇందుకు అతడూ నేనూ ఎంతో విచారించాము. సిలువవేయబడిన క్రీస్తు ప్రేమనుబట్టి మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను: అతడు మీకు కలిగించిన ప్రతి బాధకూ నన్ను శిక్షించండి. మీ పవిత్రతకు సమ్మతమైన ఏ శిక్షణనైనా, దిద్దుబాటునైనా స్వీకరించడానికి నేను సిద్ధంగా ఉన్నాను. అతడు అంత అజ్ఞానంతో ప్రవర్తించడానికి నా పాపాలే కారణమని నేను నమ్ముతున్నాను; అందువల్ల ఆ శిక్షను నేనే భరించాలి. మీ పవిత్రతకు ఇష్టమైన ఏ ప్రదేశానికైనా పశ్చాత్తాపంతో మీ వద్దకు రావాలని అతడు ఎంతో కోరుకుంటున్నాడు. అతని దోషాలనూ నా దోషాలనూ భరించడానికి ఓర్పు వహించండి. సిలువవేయబడిన క్రీస్తు రక్తంలో స్నానమాడండి; ఆయన ప్రేమ అనే మధుర జ్వాలలో ఓదార్పు పొందండి. నా అజ్ఞానాన్ని క్షమించండి.

మీ ఆశీర్వాదాన్ని వినయపూర్వకంగా వేడుకుంటున్నాను. పునీత యోహాను పండుగ రోజున మీరు నాకు అనుగ్రహించిన సహాయానికి దైవ మంచితనానికీ మీ పవిత్రతకూ కృతజ్ఞతలు తెలుపుతున్నాను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ.       పైకి

వల్లోంబ్రోసా ఏకాంతవాస గృహాల డాన్ జొవాన్నీకి

కతరీన విశ్వాససాక్షిగా ప్రాణత్యాగం చేసే అవకాశాన్ని కోల్పోయింది. సభలో విభేదం తలెత్తే ముప్పు పొంచి ఉంది; అది ఆమెకు తెలుసు: “అక్కడ భూమిపై క్రీస్తుకూ ఆయన శిష్యులకూ మధ్య కలహం తలెత్తుతోందని విన్నట్లు నాకనిపిస్తోంది; దానివల్ల నాకు భరించలేని దుఃఖం కలుగుతోంది…. ఎందుకంటే, దీనితో పోలిస్తే యుద్ధం, అవమానం, ఇతర శ్రమలు వంటి మిగిలినవన్నీ ఒక గడ్డిపోచకన్నా, ఒక నీడకన్నా అల్పంగా అనిపిస్తాయి. ఆలోచించండి! దాని గురించి తలచుకుంటేనే నేను వణికిపోతున్నాను … మీతో చెబుతున్నాను, దుఃఖంతో నా హృదయమూ ప్రాణమూ శరీరాన్ని విడిచిపోతాయేమో అనిపించింది.” అలా ఆమె సమాధిస్థితి నుంచి బయటకు వచ్చి, కార్డినల్ పియేత్రో ది లూనాకు రాస్తుంది—తరువాత ఆయనే బెనెడిక్ట్ XIII అనే ప్రతిపోప్ కానున్నారు.

ఇక్కడి ఈ దుఃఖభరితమైన లేఖ, యౌవనంలో ఘోరంగా పాపాలు చేసి, ఎన్నో సంవత్సరాలు అత్యంత కఠినమైన తపశ్చర్యతో, గాఢమైన పశ్చాత్తాపంతో జీవించిన ఒక ఏకాంతవాసికి రాసినది. కతరీన అతని ముందు తన హృదయాన్ని విప్పుతుంది. షెల్లీ రచనలోని ఫ్యూరీ, వేదనపడుతున్న ప్రొమీథియస్‌కు అస్తిత్వంలో కనిపించే విషాదాన్ని తీవ్రంగా నొక్కిచెప్పే ఈ మాటలు ఆమె కళ్లముందే నిజమయ్యాయి:

“కపటమూ ఆచారమూ వారి మనస్సులను ఇప్పుడు కాలం చెల్లిన ఎన్నో ఆరాధనల ఆలయాలుగా చేస్తాయి: * * * * మంచివారికి నిష్ఫలమైన కన్నీరు కార్చడం తప్ప మరేమీ చేయగల శక్తి లేదు; శక్తిమంతులకు మంచితనం లేదు—వారికి అది మరింత తీవ్రమైన లోటు: జ్ఞానులకు ప్రేమ లేదు; ప్రేమించేవారికి జ్ఞానం లేదు; అలా అత్యుత్తమమైనవన్నీ కలగాపులగమై కీడుగా మారుతున్నాయి.”

ఏ మాత్రం వెనుకంజ వేయని స్పష్టమైన దృష్టితో ఆమె పరిస్థితిని వివరిస్తుంది; సహాయం లభించగల ప్రతి వైపునకూ తిరిగినా ఆమె ప్రయత్నం వ్యర్థమవుతుంది. యాజకుల సమూహమంతటి వైపునకు; ధైర్యం లేని సన్యాస సమాజాల వైపునకు; నిజాయితీతో భక్తిగా జీవిస్తున్నా, రక్షణను తీసుకురాగలదని ఆమె భావించిన త్యాగతపన అనే అగ్నిజ్వాల ఏమాత్రం తాకని భక్తిగల గృహస్థుల వైపునకు ఆమె తిరుగుతుంది. కతరీనాను అత్యంత వేదనకు గురిచేసేవి లోకపు పాపాలు కావు; ఇక్కడిలాగే, ఎల్లప్పుడూ సభలోని పాపాలే. ఆమె ఈ భయంకరమైన పరాకాష్ఠకు చేరేవరకు ఆగదు: “క్రైస్తవ మతం ఒక మృతునిలా పడి ఉండటం నేను చూస్తున్నాను; అయినా నేను అతని కోసం దుఃఖించడమూ లేదు, కన్నీరు కార్చడమూ లేదు.” పరమపవిత్ర విశ్వాసపు వెలుగే మానవుల దృష్టిని కలవరపరిచింది. మళ్లీ మనకు సుపరిచితమైన ఆ పల్లవి వినిపిస్తుంది: “నా దోషాలే దీనికి కారణమని నేను నమ్ముతున్నాను.”

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర రక్షకుడైన క్రీస్తు యేసునందు అత్యంత ప్రియమైన తండ్రీ: యేసుక్రీస్తు సేవకుల సేవకురాలిని, దాసురాలిని అయిన కతరీనా అనే నేను, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు వ్రాస్తున్నాను. వినయశీలి, నిష్కళంకుడైన గొర్రెపిల్లతో కలిసి, పరమపవిత్ర సిలువ అనే భోజనపీఠం వద్ద మీరు ఆత్మల కొరకు ఆకలిగొని ఉండాలని చూడాలనే కోరికతో వ్రాస్తున్నాను. తండ్రీ, ఈ మధురమైన ఆహారాన్ని మరెక్కడైనా భుజించగలమని నాకు అనిపించడం లేదు. ఎందుకు కాదు? ఎందుకంటే ఎంతో సహించకుండా మనం దానిని నిజంగా భుజించలేము; నిజమైన సహనం అనే పళ్లతో, పవిత్రమైన ఆకాంక్ష అనే పెదవులతో, అనేక శ్రమల సిలువపై దానిని భుజించాలి. ఆ శ్రమలు ఏ వైపు నుంచి వచ్చినా—ఫిర్యాదుల రూపంలోనైనా, లోకంలో జరిగే పాపప్రేరకమైన అక్రమాల రూపంలోనైనా—మరణం వరకు మనం అన్నిటినీ సహించాలి. అత్యంత ప్రియమైన తండ్రీ, సిలువవేయబడిన క్రీస్తును మనం ప్రేమిస్తున్నామో లేదో, ఈ ఆహారంలో ఆనందిస్తున్నామో లేదో చూపించవలసిన సమయం ఇదే. దేవునికి ఘనతను, మన పొరుగువారికి మన శ్రమలను అర్పించవలసిన సమయం ఇది. శ్రమలు అని నేను చెప్పేది, ఎంతో సహనంతో కూడిన శారీరక శ్రమలు, అలాగే దేవుని సమక్షంలో దుఃఖంతోనూ మనోవేదనతోనూ కన్నీటిని, చెమటను, వినయపూర్వకమైన నిరంతర ప్రార్థనను, వేదనతో కూడిన ఆకాంక్షను అర్పించే మానసిక శ్రమలు. ఎందుకంటే నేను చెప్పిన మార్గంలో, అంటే హృదయంలో గొప్ప దుఃఖం, కనికరం, ప్రార్థనలో అత్యంత గొప్ప భక్తి ద్వారా తప్ప, మనపై దేవుని కోపం శాంతించి, ఆయన కరుణ మనవైపు మళ్లి, ఆ కరుణ ద్వారా దయ్యాల చేతుల్లో నశించిపోతున్న అనేక గొర్రెలను తిరిగి పొందడానికి మరే మార్గమూ నాకు కనిపించడం లేదు.

కాబట్టి, అత్యంత ప్రియమైన తండ్రీ, సిలువవేయబడిన క్రీస్తు తరఫున నేను మిమ్మల్ని ఆహ్వానిస్తున్నాను: ఎలాంటి బానిస భయమూ లేకుండా, మనలను మనం కోల్పోవడానికి, ఆత్మల రక్షణలో దేవుని ఘనతను మాత్రమే వెదకడానికి నాతో కలిసి మళ్లీ మొదలుపెట్టండి. మన బాధల కారణంగానైనా, తోటి మానవులను సంతోషపెట్టడానికైనా, మరణాన్ని భరించవలసి వస్తుందనైనా, మరే ఇతర కారణం చేతనైనా మన అడుగులను ఎన్నడూ మందగించనివ్వవద్దు. బదులుగా, సిలువవేయబడిన క్రీస్తు రక్తంపై జరుగుతున్న హింసను చూసి కలిగే ప్రేమతోనూ దుఃఖంతోనూ మత్తెక్కినవారిలా మనం పరుగెత్తుదాం. ఎందుకంటే మనం ఏ వైపు తిరిగినా ఆ రక్తం హింసకు గురవడం కనిపిస్తుంది. కుళ్లిపోయిన అవయవాలమైన మనవైపు నేను తిరిగితే, మన అనేక దోషాలతోనూ, లోకమంతటినీ విషపూరితం చేసే ఘోరపాపాల దుర్గంధంతోనూ, విషతుల్యమైన స్వార్థప్రేమతోనూ మనమే దానిని హింసిస్తున్నాము. మధురుడూ వినయశీలుడూ అయిన గొర్రెపిల్ల రక్తానికి పరిచారకులైన వారి వైపు నేను తిరిగితే, వారి దోషాలను, పాపాలను నా నాలుక వర్ణించలేకపోతోంది. విధేయత అనే కాడి కింద ఉన్న పరిచారకుల వైపు నేను తిరిగితే, వారు ఎంతో అపరిపూర్ణంగా కనిపిస్తున్నారు—శపించబడిన స్వార్థప్రేమ అనే వేరు వారిలో ఇంకా చనిపోలేదు—కాబట్టి వారిలో ఒక్కరు కూడా సిలువవేయబడిన క్రీస్తు కోసం ప్రాణమివ్వాలని కోరుకునే స్థాయికి చేరుకోలేదు. బదులుగా, దేవునిపట్ల పవిత్ర భయాన్ని, ఆ రక్తంపట్ల భక్తిగౌరవాన్ని పెంపొందించుకోవడం కంటే, మరణం పట్ల, బాధ పట్ల భయాన్నే వారు పెంచుకున్నారు. ఇప్పటికే లోకంపై తమ మమకారాలను విడిచిపెట్టిన గృహస్థుల వైపు నేను తిరిగితే, తామున్న స్థలాన్ని విడిచిపెట్టేంతగా గానీ, చేయకూడనిది చేయడం కంటే మరణాన్ని భరించేంతగా గానీ వారు సద్గుణాన్ని ఆచరించలేదు. అపరిపూర్ణత వల్ల వారు అలా ప్రవర్తించారు; లేదా వివేకం వల్ల అలా చేస్తున్నారు. వారికి నేను వివేకం నేర్పవలసి వస్తే, పరిపూర్ణతను చేరుకోవాలనుకుంటే వారు మరణాన్నే ఎంచుకోవాలని సలహా ఇస్తాను. తమలో బలహీనత ఉందని భావిస్తే, మనకు సాధ్యమైనంత దూరం పాపానికి స్థలమైన దాని నుంచీ, కారణమైన దాని నుంచీ పారిపోవాలని చెబుతాను. మీకు ఎప్పుడైనా అవకాశం వస్తే, మీరు, దేవుని ప్రతి సేవకుడూ ఇదే సలహా ఇవ్వాలని నేను భావిస్తున్నాను. ఎందుకంటే ఏ విధంగానైనా చిన్న పాపం చేయడం కూడా మనకు ఎన్నడూ అనుమతించబడదని మీకు తెలుసు. ఏదో గొప్ప మేలు సాధించడానికి కూడా అది అనుమతించబడనప్పుడు, బాధకో మరణానికో భయపడి చేయడం అసలే అనుమతించబడదు. కాబట్టి, మనం ఏ వైపు తిరిగినా దోషాలు తప్ప మరేమీ కనిపించడం లేదు. ఎందుకంటే జరిగిన, ప్రతిరోజూ జరుగుతున్న ఈ సంఘటనల మధ్య, ప్రాణమిచ్చేంత పరిపూర్ణత ఒక్క వ్యక్తికైనా ఉండి ఉంటే, ఆ రక్తం కరుణ కోసం మొరపెట్టి, దైవన్యాయపు చేతులను బంధించి, వజ్రంలా కఠినమైన ఆ ఫరో హృదయాలను బద్దలు కొట్టి ఉండేదనడంలో నాకు సందేహం లేదు. రక్తం ద్వారా తప్ప అవి బద్దలయ్యే మరే మార్గమూ నాకు కనిపించడం లేదు.

అయ్యో, అయ్యో, నా ఆత్మ ఎంత దురదృష్టకరమైనది! క్రైస్తవ మతం మృతునిలా పడి ఉండటం నేను చూస్తున్నాను; అయినా దాని కోసం నేను కన్నీరు కార్చడం లేదు, విలపించడం లేదు. చీకటి వెలుగును ఆక్రమించడం నేను చూస్తున్నాను. ఎందుకంటే క్రీస్తు రక్తంలో పొందిన పరమ పవిత్ర విశ్వాసపు వెలుగులోనే, మనుషుల చూపు మందగించిపోవడం, వారి కనుపాప ఎండిపోవడం నేను చూస్తున్నాను. అందువల్ల వారు సద్గుణాలను కోల్పోయి, చలికి చనిపోయి, గుడ్డివారిలా గోతిలోకి, నరకపు తోడేలు నోటిలోకి పడిపోవడం మనం చూస్తున్నాము. దేవునిపట్ల, తమ పొరుగువారిపట్ల ప్రేమను కోల్పోయి, ప్రేమబంధం నుంచి విడిపోయి, దేవునిపట్ల, క్రీస్తు రక్తంపట్ల భయభక్తులన్నీ పోగొట్టుకున్నారు. అయ్యో! నా దోషాలే దీనికి కారణమయ్యాయని నేను నమ్ముతున్నాను.

కాబట్టి, ప్రియాతిప్రియమైన తండ్రీ, ఇంత ఘోరమైన దోషాలను నా నుంచి తొలగించమనీ, ఇంతటి కీడుకు నేను కారణం కాకుండా చేయమనీ నా కోసం దేవుణ్ణి ప్రార్థించమని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను. లేకపోతే ఆయన నాకు మరణాన్ని ప్రసాదించుగాక. మృతులవలె ఉన్న మన ఈ కుమారులను పరమ పవిత్ర శిలువ బల్లపైకి ఎత్తమని కూడా మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను. అక్కడ, సిలువవేయబడిన క్రీస్తు రక్తంలో తడిసిన ఈ ఆహారాన్ని మీరు భుజించండి. నేను మీతో చెప్పేదేమిటంటే, మీరూ, దేవుని ఇతర సేవకులూ, మనమందరమూ అనేక ప్రార్థనలతో మనల్ని మనం ఒప్పించుకొని, ఇతరులను కూడా ఒప్పించి, ఇంతటి ఘోరమైన దుష్టత్వాన్ని విడిచి సరిదిద్దుకోకపోతే, దైవతీర్పు వస్తుంది; దైవన్యాయం తన దండాన్ని బయటకు తీస్తుంది. నిజానికి, మనం కళ్ళు తెరిచి చూస్తే, ఈ జీవితంలో మనం ఎరుగగల అత్యంత తీవ్రమైన తీర్పులలో ఒకటి ఇప్పటికే మనపై పడింది. అదేమిటంటే, మనం వెలుగును కోల్పోయాము; ఆత్మకు, శరీరానికి కలుగుతున్న నష్టాన్నీ కీడునూ చూడటం లేదు. చూడలేని వ్యక్తి తనను తాను సరిదిద్దుకోలేడు. ఎందుకంటే అతడు చెడును ద్వేషించడు, నిజమైన మేలును ప్రేమించడు. అలా తనను తాను సరిదిద్దుకోకుండా, చెడు నుంచి మరింత చెడులోకి దిగజారిపోతాడు. మనమూ ఇలాగే చేస్తున్నామని నాకు అనిపిస్తోంది; మొదటి రోజుకంటే ఇప్పుడు మన స్థితి మరింత అధ్వాన్నంగా ఉంది. కాబట్టి, మనం నిజంగా దేవుని సేవకులమైతే, ఎంతో సహనంతో కష్టాలను భరిస్తూ, నిజమైన ఓర్పుతో కొనసాగడం ఎన్నడూ ఆపకూడదు. అనేక ప్రార్థనలతో, దుఃఖభరితమైన ఆకాంక్షతో, మన శ్రమలను మన పొరుగువారికి అర్పించడమూ, దేవునికి ఘనత చెల్లించడమూ మానకూడదు. శిలువ బల్లపై నిట్టూర్పులే మనకు ఆహారంగానూ, కన్నీరే మనకు పానీయంగానూ ఉండుగాక; ఎందుకంటే నాకు మరొక మార్గం కనిపించడం లేదు. అందుకే, పరమ పవిత్ర శిలువ బల్లపై ఆత్మల కోసం ఆకలిగొన్న మిమ్మల్ని చూడాలని నేను కోరుకున్నానని మీతో చెప్పాను.

అక్కడ ఉన్నవారినీ, ఇక్కడ ఉన్నవారినీ—మీకూ నాకూ అత్యంత ప్రియమైన కుమారులను—మీ సంరక్షణకు అప్పగించుకోవాలని వేడుకుంటున్నాను. మీ శక్తిమేరకు వారిని పోషించి, గొప్ప పరిపూర్ణతలో ఎదిగేలా చేయండి. ఆధ్యాత్మికమైనా, లౌకికమైనా, స్వీయ చిత్తమంతటికీ చనిపోయినవారమై పరుగెత్తడానికి మనం కృషి చేద్దాం. అంటే, మన సొంత ఆధ్యాత్మిక ఓదార్పులను వెదకకుండా, ఆత్మలనే ఆహారంగా కోరుతూ, సిలువవేయబడిన క్రీస్తుతో కలిసి శిలువలో ఆనందిస్తూ, అవసరమైతే ఆయన నామ మహిమకూ స్తుతికీ మన ప్రాణాలను అర్పిద్దాం. నా ప్రభువుకూ సృష్టికర్తకూ జరుగుతున్న అవమానాలను వింటూ, చూస్తూ, నా వంతుగా నేను చనిపోతున్నాను, అయినా చనిపోలేకపోతున్నాను. అందుకే మిమ్మల్ని ఒక భిక్ష అడుగుతున్నాను: మీరూ, ఇతరులూ నా కోసం దేవుణ్ణి ప్రార్థించండి. ఇక మీతో మరేమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ.       పైకి

శాంతిని ప్రకటించే లేఖలు

కతరీన చివరి సంవత్సరాలలో ఐరోపాను చీకటితో కమ్మివేసిన భయానక ఘటనల మధ్య, నిర్మలమైన ఆనందాన్ని కలిగించే ఒక సంఘటన ఆమెకు అనుగ్రహించబడింది. అర్బన్ దృఢనిశ్చయం వల్ల, ఫ్లోరెన్స్ వాసులతో పాపుగారి పీఠం సాగిస్తున్న ఊగిసలాటతో కూడిన చర్చలు ముగిశాయి; చివరకు శాంతి ప్రకటించబడింది.

ఈ చిన్న లేఖలలో మొదటిది, సంతృప్తికరమైన ముగింపు దిశగా పడిన తొలి అడుగును ప్రకటిస్తుంది. అదేమిటంటే, గ్రెగొరీ ఆ నగరంపై విధించిన, తిరుగుబాటుదారులు మొండిగా ఉల్లంఘించిన ఆరాధనా నిషేధాజ్ఞను పాటించడం. రెండవ లేఖలో, శాంతి స్థాపించబడిందన్న వార్త అప్పుడే అందింది. స్వతహాగానే గొప్పదైన ఈ వార్త, మరింత విస్తృతమైన ఆశలు నెరవేరడానికి మార్గం సుగమం చేయవచ్చనే కారణంతో ఇంకా గొప్పదైంది. ఈ వార్తను విని తనతో కలిసి ఆనందించమని స్వస్థలంలోని స్నేహితులను కోరాలన్నదే కతరీన తొలి స్పందన. ఎంతోకాలంగా ఆమె శ్రమిస్తూ వచ్చిన లక్ష్యం నెరవేరిన మరుక్షణమే, నిష్ఠతోనూ ఉన్నత ఆకాంక్షలతోనూ నిండిన ఆమె ఆత్మ తన పాత కలలవైపు మళ్ళడం, క్రూసేడ్ కోసం ప్రార్థనను తిరిగి ప్రారంభించమని తన సహచరులను పిలవడం గమనించదగిన విషయం.

శాంతికి చిహ్నమైన ఒలీవు కొమ్మ రావడం—దానిలో కొంత భాగాన్ని కతరీన తన స్నేహితులకు పంపుతుంది—ఈ సుదీర్ఘ నాటకానికి తగిన ముగింపు. క్రీస్తు ఆమె భుజంపై శిలువను, ఆమె చేతిలో ఒలీవు కొమ్మను ఉంచి, తన సమాధాన ఆజ్ఞను “ఒక పక్షం ప్రజలకూ, మరొక పక్షం ప్రజలకూ” అందించడానికి ఆమెను పంపినప్పుడు ఈ నాటకం ప్రారంభమైంది.       పైకి

పవిత్ర కతరీన ఫ్లోరెన్స్‌లో ఉన్నప్పుడు మోన్నా అలెస్సాకు

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసుక్రీస్తులో అత్యంత ప్రియమైన కుమార్తెకు: యేసుక్రీస్తు సేవకులకు సేవకురాలిని, దాసురాలిని అయిన కతరీన అను నేను, ఆయన అమూల్య రక్తంలో నీకు వ్రాస్తున్నాను. నీవూ, మిగిలినవారూ సిలువవేయబడిన క్రీస్తుకు వధువులుగా, విశ్వసనీయ సేవకులుగా ఉండాలని చూడాలనే కోరికతో వ్రాస్తున్నాను. దేవుని ఘనత కొరకు, ఆత్మల రక్షణ కొరకు, పరిశుద్ధ సభ సంస్కరణ కొరకు మీరు నిరంతరం మీ విలాపాన్ని పునరుద్ధరిస్తూ ఉండాలి. నిరంతర జాగరణతోనూ ప్రార్థనతోనూ ఆత్మపరిజ్ఞానంలో మిమ్మల్ని మీరు ఏకాంతంగా ఉంచుకోవలసిన సమయం ఇదే; సూర్యుడు త్వరగా ఉదయించాలని ప్రార్థించండి, ఎందుకంటే తొలివేకువ మొదలైంది. ఎవరు అడ్డుపడాలని ప్రయత్నించినా, బహిరంగంగా ప్రార్థనా క్రమాన్ని పఠించడంలోనూ వినడంలోనూ జరుగుతున్న ఘోరమైన మరణకర పాపాల చీకటి ఇప్పుడు చెదిరిపోయింది; సభా నిషేధాజ్ఞ పాటించబడుతోంది. ఈ విధంగా తొలివేకువ వచ్చింది. వినయపూర్వక ప్రార్థననూ, తన సేవకుల కన్నీటినీ, వారి జ్వలించే కోరికలనూ తృణీకరించని మన మధుర రక్షకునికి కృతజ్ఞతలు, కృతజ్ఞతలు! ఆయన వాటిని తృణీకరించక, స్వీకరిస్తున్నాడు గనుక, ఆయన మనకు త్వరగా శాంతిని పంపాలని దివ్య మంచితనాన్ని ప్రార్థించమనీ, ప్రార్థనలు చేయించమనీ మిమ్మల్ని కోరుతున్నాను. తద్వారా దేవుడు మహిమపరచబడాలి, ఇంత గొప్ప కీడు అంతమవాలి, మనమందరం ఐక్యమై దేవుని అద్భుత కార్యాలను ప్రకటించగలగాలి.

లేవండి! ఇక నిద్రపోకండి! మీరందరూ నిర్లక్ష్యపు నిద్రనుండి మేల్కొనండి! ఆయా మఠాలలో ప్రత్యేక ప్రార్థనలు చేయించండి. దేవుడు మనపై కనికరం చూపాలనీ, నేను శాంతిని పొందకుండా తిరిగి రాకూడదనీ, మన మఠాధిపతురాలు తన కుమార్తెలందరితో శాంతి కొరకు ప్రత్యేక ప్రార్థనలు చేయించాలని ఆమెకు చెప్పండి. ఆమె నిరుపేద కుమార్తెనైన నా కొరకు కూడా ప్రార్థించమని చెప్పండి: నేను ఎల్లప్పుడూ సత్యాన్ని ప్రేమించడానికీ, ప్రకటించడానికీ, ఆ సత్యం కొరకు ప్రాణాలు అర్పించడానికీ దేవుడు నాకు కృపను ప్రసాదించాలని ప్రార్థించండి. ఇక ఏమీ చెప్పను. దేవుని పరిశుద్ధమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ.       పైకి

ఆమె ఫ్లోరెన్స్‌లో ఉన్నప్పుడు సానో ది మాకోకు, క్రీస్తులోని ఇతర కుమారులకు వ్రాసిన లేఖ

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసుక్రీస్తులో అత్యంత ప్రియమైన కుమారులారా: యేసుక్రీస్తు సేవకులకు సేవకురాలిని, దాసురాలిని అయిన కతరీన అను నేను, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు వ్రాస్తున్నాను. మీరు నిజమైన కుమారులుగా మన మధుర రక్షకునికి నిజంగా సేవచేస్తూ ఉండాలని చూడాలనే కోరికతో వ్రాస్తున్నాను. తద్వారా మీరు మరింత ఉత్సాహంతో ఆయన నామానికి కృతజ్ఞతలు, స్తుతులు అర్పించాలి.

ఓ అత్యంత ప్రియమైన కుమారులారా, తన సన్నిధిలో ఇంతకాలం ఎలుగెత్తి మొరపెట్టిన తన సేవకుల ఆర్తనాదాన్ని, మరణించిన కుమారుల కొరకు వారు ఇంతకాలం చేసిన శోకపూరిత విలాపాన్ని దేవుడు ఆలకించాడు. ఇప్పుడు వారు మళ్లీ లేచారు—మరణం నుండి జీవానికి, అంధత్వం నుండి వెలుగులోకి వచ్చారు. అత్యంత ప్రియమైన కుమారులారా, కుంటివారు నడుస్తున్నారు, చెవిటివారు వింటున్నారు, గుడ్డికన్ను చూస్తోంది, మూగవారు మాట్లాడుతున్నారు. వారు తమ తండ్రికి విధేయతలోకీ, ఆయన అనుగ్రహంలోకీ కుమారులుగా తిరిగి వచ్చామని గ్రహించి, వారి మనస్సులు సమాధానపడి, ఎంతో ఆనందంతో “శాంతి, శాంతి, శాంతి!” అని బిగ్గరగా కేకలు వేస్తున్నారు. ఇప్పుడు చూడటం మొదలుపెట్టినవారిలా వారు ఇలా అంటున్నారు: “ప్రభూ, మా పవిత్ర పితతో మాకు సయోధ్య కలిగించిన నీకు కృతజ్ఞతలు.” ఇదివరకు మతవిరోధి అనీ, పాతరిన్ అనీ పిలువబడిన ఆయన ఇప్పుడు దేవుని గొర్రెపిల్లగా, భూమిపై మధుర క్రీస్తుగా, పవిత్రునిగా పిలువబడుతున్నారు. ఇదివరకు ఆయనను తిరస్కరించినవారు ఇప్పుడు ఆయనను తండ్రిగా స్వీకరిస్తున్నారు. నాకు ఆశ్చర్యం లేదు; ఎందుకంటే మేఘం తొలగిపోయింది, మంచి వాతావరణం వచ్చింది. ఆనందించండి, ఆనందించండి, అత్యంత ప్రియమైన కుమారులారా! సర్వోన్నత నిత్యపిత ఎదుట కృతజ్ఞతాపూర్వకంగా అతి మధురమైన కన్నీరు కారుస్తూ ఆనందించండి. ఇంతటితో తృప్తిచెందామని అనుకోకుండా, అతి పరిశుద్ధ సిలువ పతాకం త్వరలో ఎత్తబడాలని ఆయనను ప్రార్థించండి. మధుర యేసుక్రీస్తులో ఆనందించండి, ఉల్లసించండి; దేవుని అనంత మంచితనపు ఔదార్యాన్ని చూసి మన హృదయాలు బద్దలవనివ్వండి. శాంతిని అడ్డుకోవాలనుకున్నవాడు ఉన్నప్పటికీ, ఇప్పుడు శాంతి నెలకొంది. నరకపు పిశాచి ఓడిపోయాడు.

శనివారం సాయంత్రం, రాత్రి ఒంటిగంటకు ఒక ఆలీవు కొమ్మ వచ్చింది; ఈరోజు సాయంకాల ప్రార్థన సమయానికి మరొకటి వచ్చింది. శనివారం సాయంత్రం మన ఆ మిత్రుడు ఒక సహచరునితోపాటు పట్టుబడ్డాడు. అలా ఒకేసారి మతవిరోధం పూర్తిగా అంతమై, శాంతి వచ్చింది; ఇప్పుడు అతడు చెరసాలలో ఉన్నాడు. దేవుడు అతనికి నిజమైన వెలుగునూ జ్ఞానాన్నీ ప్రసాదించాలని అతని కొరకు ప్రార్థించండి. సిలువవేయబడిన క్రీస్తు రక్తంలో మునిగి, స్నానం చేయండి. ప్రేమించండి, ఒకరినొకరు ప్రేమించండి. శాంతికి గుర్తైన ఆలీవు కొమ్మలో కొంత మీకు పంపుతున్నాను. దేవుని పరిశుద్ధమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ.       పైకి

ముగ్గురు ఇటాలియన్ కార్డినళ్లకు

సభలో చీముపట్టిన గాయాలకు శస్త్రచికిత్స చేసే ధైర్యంగల సంస్కర్తను పేతురు పీఠంపై చూడాలని కతరీన ఎంతో తీవ్రంగా కోరుకుంది. ఆమె కోరిక నెరవేరింది; అర్బన్ వెంటనే సభ సంస్కరణ కోసం కఠినమైన విధానాన్ని అమలు చేయడం ప్రారంభించారు. అయితే ఆయన పెత్తనంతో కూడిన కటుత్వం కార్డినళ్ల మండలికి భరించలేనిదిగా మారింది; భయకంపితమైన ప్రపంచంపై సభా విభేదం విరుచుకుపడింది.

పరిస్థితి ఇలా ఉంది:–గ్రెగొరీ మరణానంతరం, కార్డినళ్లు పాపు ఎన్నిక కోసం రహస్య సమావేశంలో కూడారు. వారిలో అత్యధికులు ఫ్రెంచివారు; వారి దృష్టిలో రోము ఒక అనాగరిక నగరం. రోమువాసినే, కనీసం ఇటలీవాసినైనా పాపుగా ఎన్నుకోవాలంటూ ప్రజలు చేస్తున్న కేకలకు వారు భయభ్రాంతులయ్యారు. ఒక ఎత్తుగడగా, సాన్ పియేత్రోకు చెందిన వృద్ధ రోమన్ కార్డినల్‌ను తాము ఎన్నుకున్నట్లు ప్రకటించారు. ఆ తప్పుడు వదంతిని ఆయన తీవ్ర మనోవేదనతో ఖండించారు. ఈలోగా, రాజీకి వచ్చి, అంతవరకు ఎవరూ ఊహించని ఒక అభ్యర్థిని కనుగొన్న కార్డినళ్ల పవిత్ర మండలి, సముచితమైన గాంభీర్యంతో బారీ ఆర్చిబిషప్పును ఎన్నుకుంది. యథాప్రకారమైన లాంఛనాలతో ఆ ఎన్నికను క్రైస్తవ లోకానికి తెలియజేసింది. ఇంతకు ముందు చెప్పినట్లుగా, కొద్దికాలానికే వారు తాము ఎన్నుకున్న వ్యక్తిపైనే తిరుగుబాటు చేశారు. భయంవల్ల జరిగినందున ఆ ఎన్నిక చెల్లదని ప్రకటించి, ఒక ప్రతిపాపును నియమించారు. ఆయన జెనీవాకు చెందిన రాబర్ట్; వ్యక్తిగతంగా ఆకర్షణీయుడైనా దుష్ట జీవితాన్ని గడిపిన ఈయన చరిత్రలో క్లెమెంట్ VIIగా ప్రసిద్ధుడు. తమ చర్యకు సమర్థనగా కార్డినళ్లు చూపిన కారణాల్లోని ధృష్టతను కతరీన చక్కగా ఎత్తిచూపింది. అయితే ఎవరికి విధేయత చూపాలనే విషయంలో ఐరోపా చీలిపోయింది; మాటల యుద్ధాన్ని త్వరలోనే కత్తుల యుద్ధం అనుసరించింది.

కతరీన ఆ సందర్భానికి తగిన ధైర్యంతో ముందుకు వచ్చింది. కల్లోలభరితమైన ఆమె జీవితంలో మిగిలిన కాలమంతా అర్బన్ పక్షాన్ని కాపాడేందుకు సర్వశక్తులూ ఒడ్డి పోరాడటంలోనే గడిచింది. ఆయన పేతురుకు చట్టబద్ధమైన వారసుడని ఆమె సరిగ్గానే నమ్మింది. అయితే, మనం ఇప్పటికే చూసినట్లుగా, ఆయనలోని అనాకర్షణీయమైన స్వభావం గురించి ఆమెకు ఎలాంటి భ్రమలూ లేవు. అర్బన్ వాదనల చెల్లుబాటును ప్రముఖులకు నమ్మించాలనే లక్ష్యంతో ఆమె రాసిన అనేక లేఖలు ఎంతో విలువైన చారిత్రక పత్రాలు. పొరపాటుకు లోనుకాని సభ అనే ఆధ్యాత్మిక భావననే తన సహజ జీవన వాతావరణంగా కలిగిన ఒక స్త్రీ, సభా పరిపాలనా యంత్రాంగపు వాస్తవాలను ఎదుర్కొన్నప్పుడు పొందిన విస్మయం ఆ లేఖలన్నిటిలోనూ కనిపిస్తుంది. అయినా ఆమె విధేయత ఆ పరీక్షలో నిలిచింది. అత్యున్నత నైతిక స్థాయిని ఎన్నడూ విడిచిపెట్టకుండానే, వాస్తవ పరిస్థితిని రాజనీతిజ్ఞతతో ఎదుర్కోగల సామర్థ్యం తనకు ఉందని కతరీన నిరూపించుకుంది. ఇక్కడి లేఖ కార్డినళ్ల పవిత్ర మండలిలోని ముగ్గురు ఇటలీ సభ్యులను ఉద్దేశించి రాసినది. మొదట తమ దేశస్థుని పక్షాన నిలిచిన వీరు, తరువాత ఫ్రెంచివారి ప్రేరణతో ఆయనకు ద్రోహం చేశారు. ప్రభావవంతమైన, ఒప్పించగల వాదనలతో అల్లిన ఈ లేఖలో ఆగ్రహపూరితమైన మందలింపూ, వాక్చాతుర్యంతో కూడిన వేడికోళ్లూ పెనవేసుకుని ఉన్నాయి.

ఒక గొప్ప ఇటలీ దేశభక్తుడు ఇటలీలోని సభా నాయకులను నిలదీయడం ఇదే మొదటిసారి కాదు. క్లెమెంట్ V మరణానంతరం జరగబోయే పాపు ఎన్నిక సందర్భంగా దాంతే ఇటలీ కార్డినళ్లకు రాసిన ఉదాత్తమైన లేఖతో కతరీన లేఖను పోల్చక తప్పదు. కతరీనలాగే దాంతే కూడా రోము, ఇటలీల తరఫున కార్డినళ్లకు విజ్ఞప్తి చేశాడు. అవిన్యోన్‌లోని బాబిలోనియా చెరను అంతం చేసి, పేతురు పీఠానికి తిరిగిరావాలన్నదే ఆయన వేడుకోలు. పవిత్ర నగరాన్ని అవమానకరంగా విడిచిపెట్టిన పరిణామంలో ఒక తొలిదశకు ఆ లేఖ గుర్తుగా నిలిచింది; ఆ ఘోరమైన తప్పిదం ఫలితాన్ని కతరీన రాసిన ఈ లేఖ చర్చిస్తుంది. దాంతే ఇలా రాశాడు: “అయినప్పటికీ ఆ గాయం మానుతుంది; (అయితే అపకీర్తి మచ్చా, ముద్రా అపొస్తలిక పీఠంపై అగ్నితో కాల్చినట్లు నిలిచిపోయి, పరలోకమూ భూలోకమూ ఎవరి కోసం ప్రత్యేకించబడ్డాయో ఆమెను వికృతపరచక మానవు)–ఈ అపరాధానికి కారకులైన మీరందరూ ఏకమనస్కులై క్రీస్తు వధువు కోసం, ఆ వధువు సింహాసనమైన రోము కోసం, మన ఇటలీ కోసం, మరింత సమగ్రంగా చెప్పాలంటే, ఈ భూమిపై యాత్రికులుగా ఉన్న సమస్త సమాజం కోసం ధైర్యంగా పోరాడితే….” దాంతే అలా రాసి అరవై సంవత్సరాలకు పైగా గడిచిపోయాయి; అవి పాపంతోనూ అవమానంతోనూ నిండిన సంవత్సరాలు. ఆయన ఎదుర్కొన్న దానికన్నా మరింత అంధకారమైన పరిస్థితిని ఎదుర్కొంటున్న కతరీన మాటల్లో ధైర్యం ఉన్నా, అంతటి నిశ్చయభావం కనిపించదు. అయినప్పటికీ ఆమె దేశభక్తి, ఆమె క్రైస్తవ విశ్వాసం ఆయనవాటిలాంటి స్వభావాన్నే కలిగి ఉన్నాయి.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధురమైన క్రీస్తు యేసునందు అత్యంత ప్రియమైన సహోదరులారా, తండ్రులారా: యేసు క్రీస్తు సేవకుల సేవకురాలిని, దాసురాలిని అయిన కతరీన అను నేను, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు వ్రాస్తున్నాను: మీరు పడిపోయిన అంధత్వపు గాఢమైన నీడలను విడిచిపెట్టి, నిజమైన, అత్యంత పరిపూర్ణమైన వెలుగువైపు తిరిగి రావాలని మిమ్మల్ని చూడాలనే కోరికతో వ్రాస్తున్నాను. అప్పుడు మీరు నాకు తండ్రులవుతారు; లేనిపక్షంలో కారు. అవును, నిజంగా, మీరు మరణాన్ని విడిచి జీవంవైపు తిరిగి వచ్చిన మేరకే మిమ్మల్ని తండ్రులని పిలుస్తాను. (ఎందుకంటే, ఇప్పుడున్న స్థితిలో మీరు కృపాజీవం నుండి వేరైపోయారు; మీకు జీవాన్నిచ్చిన మీ శిరస్సు నుండి తెగిపోయిన అవయవాలుగా ఉన్నారు.) మీరు విశ్వాసంలోనూ, పోప్ అర్బన్ VI పట్ల పరిపూర్ణ విధేయతలోనూ ఐక్యంగా నిలిచినప్పుడే అలా పిలుస్తాను. వెలుగు కలిగినవారు ఆ విధేయతలోనే నిలిచి ఉంటారు; ఆ వెలుగులో సత్యాన్ని తెలుసుకొని, దానిని తెలుసుకున్నందున ప్రేమిస్తారు. ఎందుకంటే, కనిపించని దానిని తెలుసుకోలేము; తెలియనివారు ప్రేమించరు. తమ సృష్టికర్తను ప్రేమించనివారు, ఆయనపట్ల భయభక్తులు లేనివారు తమను తాము శారీరకమైన ప్రేమతో ప్రేమించుకుంటారు; వారు దేనిని ప్రేమించినా—లోకంలోని సుఖాలనైనా, గౌరవాలనైనా, ఉన్నత పదవులనైనా—శరీరానుసారంగానే ప్రేమిస్తారు. మనిషి ప్రేమ ద్వారా సృష్టించబడినందున, ప్రేమ లేకుండా జీవించడం సాధ్యం కాదు; దేవుణ్ణి ప్రేమించడం గాని, లేదా మరణానికి దారితీసే ప్రేమతో తనను తానూ ఈ లోకాన్నీ ప్రేమించడం గాని జరుగుతుంది. ఈ రెండవ స్థితిలో, స్వీయప్రేమతో చీకటిపడిన మనోనేత్రం గాలిలా గతించిపోయే క్షణికమైన వస్తువులపైనే నిలిచి ఉంటుంది. ఈ స్థితిలో ఏ సత్యాన్నీ, ఏ మంచితనాన్నీ గుర్తించడం సాధ్యం కాదు; వెలుగు లేనందున అసత్యం తప్ప మరేదీ గుర్తించలేరు. నిజంగా వెలుగు ఉన్నట్లయితే, ఇలాంటి ప్రేమ నుండి బాధ, నిత్యమరణం తప్ప మరేమీ కలగవని గుర్తించేవారు. ఈ ప్రేమ ఈ జీవితంలోనే నరకాన్ని ముందుగా రుచి చూపిస్తుంది; ఎందుకంటే, తమను తామూ ఈ లోక వస్తువులనూ మితిమీరి ప్రేమించేవారు తమను తామే భరించలేని స్థితికి చేరుకుంటారు.

ఓ మానవ అంధత్వమా! అభాగ్య మానవా, నీవు ప్రేమిస్తున్నవి దృఢమైనవి, స్థిరమైనవి, ఆనందకరమైనవి, మంచివి, అందమైనవి అని అనుకుంటున్నావే—నీకు కనిపించడం లేదా? అవి మారిపోయేవి, దౌర్భాగ్యాల సమాహారం, జుగుప్సాకరమైనవి, ఏ మంచితనమూ లేనివి. సృష్టించబడిన వస్తువులుగా వాటి స్వరూపంలోనే అవి అలా ఉన్నాయని కాదు; ఎందుకంటే, వాటన్నిటినీ సృష్టించిన దేవుడు పరిపూర్ణంగా మంచివాడు. కానీ వాటిని మితిమీరి సొంతం చేసుకునే వ్యక్తి స్వభావం వల్లనే అవి అలా అవుతున్నాయి. దేవుడు లేకుండా, ఆయనపట్ల భయభక్తులు లేకుండా లోకంలోని సంపదలనూ గౌరవాలనూ కలిగి ఉన్నవారి విషయంలో అవి ఎంతగా మారిపోతాయో! ఎందుకంటే, ఈరోజు ధనవంతులుగా, గొప్పవారిగా ఉన్నవారు, ఈరోజే పేదవారవుతారు. మన శారీరక జీవితం ఎంత జుగుప్సాకరమైనదో! బ్రతికి ఉండగానే మన శరీరంలోని ప్రతి భాగం నుండి దుర్వాసన వెదజల్లుతున్నాము! ఇది కేవలం మలంతో నిండిన సంచి, పురుగులకు ఆహారం, మరణానికి ఆహారం! మొక్క నుండి కోసిన పువ్వు అందంలాగే, మన జీవితమూ యౌవన సౌందర్యమూ గతించిపోతాయి. సర్వోన్నత న్యాయాధిపతి మరణం ద్వారా ఈ జీవన పుష్పాన్ని కోయడానికి సంకల్పించినప్పుడు, ఈ సౌందర్యాన్ని కాపాడగలవారు ఎవరూ లేరు; అది తీసివేయబడకుండా దానిని నిలిపి ఉంచగలవారు ఎవరూ లేరు. అది ఎప్పుడో ఎవరికీ తెలియదు.

ఓ దౌర్భాగ్య మానవుడా, స్వార్థప్రేమ అనే చీకటి ఈ సత్యాన్ని నీవు తెలుసుకోనివ్వడం లేదు. ఎందుకంటే, నీవు దానిని తెలుసుకుని ఉంటే, నీ జీవితాన్ని ఈ విధంగా నడిపించుకోవడం కంటే ఎలాంటి బాధనైనా ఎంచుకునేవాడివి; నిత్య ఉనికి గల ఆయనను ప్రేమించడానికి, ఆకాంక్షించడానికి నిన్ను నీవు అర్పించుకునేవాడివి; ఆయన సత్యంలో స్థిరంగా నిలిచి ఆనందించేవాడివి, గాలిలో ఆకులా అటూ ఇటూ కొట్టుకుపోయేవాడివి కావు; నీ సృష్టికర్తను సేవించేవాడివి, ఆయనలో సమస్తాన్నీ ప్రేమించేవాడివి, ఆయనకు వేరుగా దేనినీ ప్రేమించేవాడివి కావు. ఓహ్, చివరి క్షణంలో ప్రతి వివేచనాశక్తి గల జీవిలోని ఈ అంధత్వం ఎంతగా ఖండించబడుతుందో! దేవుడు లోకపు మురికి నుండి వెలికి తీసి, వినయశీలమైన, నిష్కళంకమైన గొర్రెపిల్ల రక్తానికి సేవకులుగా చేసి, సాధ్యమైనంత అత్యున్నత స్థితిలో నియమించినవారిలో అది మరెంతగా ఖండించబడుతుందో! అయ్యో, అయ్యో! మీ ఉన్నత పదవులకు తగిన సద్గుణంతో జీవించకపోవడం వల్ల మీరు ఏ స్థితికి చేరుకున్నారు? పరిశుద్ధ సభ స్తనాల నుండి పోషణ పొందడానికి మీరు నియమించబడ్డారు; ఆ తోటలో సద్గుణ పరిమళాన్ని వెదజల్లడానికి నాటిన పూలు మీరు; ఈ నౌకను, భూమిపై క్రీస్తు ప్రతినిధిని బలపరచడానికి మీరు తెరచాప స్తంభాలుగా నియమించబడ్డారు; విశ్వాసులైన క్రైస్తవులకు వెలుగునివ్వడానికి, విశ్వాసాన్ని వ్యాప్తి చేయడానికి దీపస్తంభంపై దీపాలుగా మీరు ఉంచబడ్డారు. మీరు ఏ ఉద్దేశంతో సృష్టించబడ్డారో దానిని నెరవేర్చారో లేదో మీకు బాగా తెలుసు. నిశ్చయంగా నెరవేర్చలేదు; ఎందుకంటే, సత్యంలోనే ప్రజలను బలపరచడానికి, మంచిదైన పవిత్ర జీవితానికి ప్రకాశవంతమైన ఆదర్శాన్ని చూపడానికి మీరు ఈ తోటలో ఉంచబడ్డారనే విషయాన్ని తెలుసుకోకుండా స్వార్థప్రేమ మిమ్మల్ని అడ్డుకుంది. మీరు దీనిని తెలుసుకుని ఉంటే, దానిని ప్రేమించి, ఆ మధుర సత్యాన్ని వస్త్రంలా ధరించేవారు. తన స్తన్యంతో మిమ్మల్ని పోషించిన వధువు పట్ల మీకు ఉండవలసిన కృతజ్ఞత ఎక్కడ ఉంది? కనికరపు ఊటనే ఎండిపోయేలా చేసే కృతఘ్నత తప్ప మరేమీ మనలో నాకు కనిపించడం లేదు. మీరు కృతఘ్నులని, మొరటువారని, స్వార్థలాభం కోసమే పనిచేసేవారని నాకు తెలియజేస్తున్నది ఏమిటి? మతవిరుద్ధ బోధల దెబ్బలను అడ్డుకునే కవచాలుగా మీరు ఉండవలసిన సమయంలో, ఇతరులతో కలిసి ఆ మధుర వధువుపై మీరు సాగిస్తున్న హింసే. అయినప్పటికీ, భయానికి లోనుకాకుండా, మీ మానవ ప్రయత్నం కంటే నిజంగా దైవప్రేరణ ద్వారానే, క్రమబద్ధమైన ఎన్నికలో ఎన్నుకోబడిన పోప్ అర్బన్ VI. నిజమైన పాపుగారని, సర్వోన్నత పీఠాధిపతి అని మీకు స్పష్టంగా తెలుసు. అలాగే మీరు మాకు ప్రకటించారు; అదే సత్యం. ఇప్పుడు మీరు పిరికివారైన, నీచులైన యోధులవలె వెనుతిరిగారు; మీ నీడే మిమ్మల్ని భయపెట్టింది. మనల్ని బలపరిచే సత్యం నుండి మిమ్మల్ని మీరు వేరు చేసుకుని, ఆత్మను, శరీరాన్ని బలహీనపరచి, ఐహిక, ఆధ్యాత్మిక అనుగ్రహాన్ని మీకు లేకుండా చేసే అసత్యానికి దగ్గరయ్యారు. ఇలా చేయడానికి మిమ్మల్ని ప్రేరేపించినది ఏమిటి? లోకమంతటా వ్యాపించిన స్వార్థప్రేమ అనే విషమే. అదే స్తంభాలైన మిమ్మల్ని గడ్డిపోచ కంటే తేలికైనవారిగా చేసింది. పూలైన మీరు పరిమళాన్ని కాదు, లోకమంతటినీ దుర్గంధభరితం చేసే దుర్వాసనను వెదజల్లుతున్నారు! విశ్వాసాన్ని వ్యాప్తి చేయడానికి దీపస్తంభంపై ఉంచబడిన దీపాలుగా మీరు లేరు; గర్వమనే కొలతపాత్ర కింద మీ వెలుగును దాచిపెట్టి, విశ్వాసాన్ని వ్యాప్తి చేసేవారిగా కాక, దానిని కలుషితం చేసేవారిగా మారి, మీపైనా ఇతరులపైనా చీకటిని కమ్మేలా చేస్తున్నారు. నరకపు దయ్యాల నుండి మమ్మల్ని విడిపించడానికి నియమించబడిన మీరు భూమిపై దేవదూతలుగా ఉండవలసింది; గొర్రెలను తిరిగి పరిశుద్ధ సభకు విధేయతలోకి తీసుకువచ్చి దేవదూతల విధిని నిర్వర్తించవలసింది; కానీ మీరు దయ్యాల పనిని చేపట్టారు. మీలో ఉన్న ఆ చెడును మాకూ అంటించాలని మీరు కోరుకుంటున్నారు; భూమిపై క్రీస్తు ప్రతినిధికి విధేయత నుండి మమ్మల్ని దూరం చేసి, పిశాచుని అవయవమైన క్రీస్తువిరోధికి విధేయతలోకి మమ్మల్ని నడిపిస్తున్నారు. మీరు ఈ మతవిరుద్ధతలో కొనసాగినంతకాలం మీరు కూడా పిశాచుని అవయవాలే.

ఇది అజ్ఞానం నుంచి పుట్టే అంధత్వం కాదు. వాస్తవం ఒకటై ఉండగా ప్రజలు మీకు మరొకటి చెప్పినందువల్ల మీకు ఇలా జరగలేదు. కాదు, ఎందుకంటే సత్యమేమిటో మీకు తెలుసు: దానిని మాకు ప్రకటించింది మీరే గాని, మేము మీకు కాదు. ఓహ్, మీరెంత మతిహీనులయ్యారు! మీరు మాకు సత్యాన్ని చెప్పారు, కానీ మీరే అసత్యాన్ని రుచి చూడాలని కోరుకుంటున్నారు! ఇప్పుడు మీరు ఈ సత్యాన్ని వక్రీకరించి, మాకు దానికి విరుద్ధమైనదాన్ని చూపించాలని చూస్తున్నారు. భయంతోనే పోప్ అర్బన్‌ను ఎన్నుకున్నామని అంటున్నారు; కానీ అది నిజం కాదు. అలా చెప్పేవారెవరైనా—మిమ్మల్ని గౌరవించకుండానే మాట్లాడుతున్నాను, ఎందుకంటే మీరు గౌరవాన్ని మీ అంతట మీరే పోగొట్టుకున్నారు—నిలువెల్లా అబద్ధాలాడుతున్నారు. ఎందుకంటే, మీరు భయంతో ఎవరిని మీ ఎంపికగా చూపించారో చూడదలచిన ఎవరికైనా స్పష్టమే—అతడు మెస్సెర్ ది సాంతో పియేత్రో. మీరు నాతో ఇలా అనవచ్చు: “మీరు మమ్మల్ని ఎందుకు నమ్మరు? మేము ఎవరిని ఎన్నుకున్నామనే విషయంలో మీకంటే మాకే సత్యం బాగా తెలుసు.” దానికి నా సమాధానం ఇదే: మీరు అనేక విధాలుగా సత్యాన్ని విడిచిపెట్టారని మీరే నాకు చూపించారు. కాబట్టి పోప్ అర్బన్ VI. నిజమైన పోప్ కాదని మీరు చెప్పేది నేను నమ్మకూడదు. మీ జీవితపు తొలినాళ్లను పరిశీలిస్తే, మనస్సాక్షి కోసం అబద్ధానికి వెనుకాడేంత మంచి, పవిత్రమైన జీవితం మీలో నాకు కనిపించడం లేదు. మీ జీవితం సక్రమంగా నడవడం లేదని నాకు చూపిస్తున్నది ఏమిటి? మతవిరోధ బోధ అనే విషమే. మీ నోటిమాటతో ప్రకటించిన ఎన్నికను పరిశీలిస్తే, మీరు ఆయనను భయంతో కాక, సభా నియమాల ప్రకారం ఎన్నుకున్నారని మాకు తెలుసు. మీరు భయంతో ప్రజల ముందు ప్రవేశపెట్టిన వ్యక్తి మెస్సెర్ ది సాంతో పియేత్రో అని మేము ఇప్పటికే చెప్పాము. ఈనాడు నిజంగా పోప్ అర్బన్ VI. అయిన బారి ప్రధాన పీఠాధిపతి మెస్సెర్ బార్తొలోమ్మేయోను మీరు క్రమబద్ధమైన ఎన్నిక ద్వారా ఎన్నుకున్నారని నాకు ఏది రుజువు చేస్తుంది? ఆయన కిరీటధారణను జరిపిన వైభవంలో ఈ సత్యం మాకు స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. ఆ వేడుకను నిజాయితీతో జరిపారని, మీరు ఆయనకు చూపిన గౌరవం, ఆయనను అడిగి పొంది ఎన్నో విధాలుగా ఉపయోగించుకున్న అనుగ్రహాలు తెలియజేస్తున్నాయి. పచ్చి అబద్ధాలతో తప్ప మీరు ఈ సత్యాన్ని నిరాకరించలేరు.

ఆహ్, వెయ్యి మరణాలకు అర్హులైన అవివేకులారా! అంధులవలె మీరు మీ తప్పును చూడటం లేదు; మిమ్మల్ని మీరే అబద్ధికులుగా, విగ్రహారాధకులుగా చేసుకునేంత అయోమయంలో పడిపోయారు. ఎందుకంటే, మీరు చెప్పేది నిజమే అయినా (అది నిజం కాదు; కాదు, పోప్ అర్బన్ VI. నిజమైన పోప్ అని నేను మళ్లీ నొక్కి చెబుతున్నాను), ఒకవేళ అది నిజమే అయితే, ఆయన నిజంగానే ఉన్నట్లుగా, ఆయన సర్వోన్నత పీఠాధిపతి అని మాకు చెప్పినప్పుడు మీరు మాతో అబద్ధం చెప్పినట్లు కాదా? భూమిపై క్రీస్తుగా ఆయనను ఆరాధిస్తూ, కపటంగా ఆయనకు గౌరవం చూపినట్లు కాదా? అనుగ్రహాల కోసం ప్రయత్నించి, వాటిని చట్టవిరుద్ధంగా ఉపయోగించుకోవడం ద్వారా మీరు పవిత్ర విషయాల క్రయవిక్రయమనే పాపానికి పాల్పడినట్లు కాదా? అవును, నిశ్చయంగా పాల్పడ్డారు. ఇప్పుడు వారు, వారితో కలిసి మీరు కూడా, మీ చర్యను బట్టి, బాహ్యంగా కనిపించేదాన్ని బట్టి, ఒక ప్రతిపోప్‌ను నిలబెట్టారు. ఎందుకంటే, మానవరూపంలోని దయ్యాలు ఆ దయ్యాన్ని ఎన్నుకున్నప్పుడు, మీరు అక్కడే ఉండిపోవడానికి సమ్మతించారు!

మీరు నాతో ఇలా అనవచ్చు: “లేదు, మేము అతణ్ని ఎన్నుకోలేదు.” అది నేను ఎలా నమ్మగలనో నాకు తెలియదు. ఎందుకంటే, అలా కాకపోయి ఉంటే, మీ ప్రాణాలు అర్పించవలసి వచ్చినా సరే, మీరు అక్కడ ఉండిపోవడాన్ని సహించగలిగేవారని నేను నమ్మను. కనీసం మీరు సత్యాన్ని అణచిపెట్టి, దానిని ఎలుగెత్తి చాటకపోవడం—ఎందుకంటే అలా చాటకుండా ఉండటం మీ శక్తికి మించినదై ఉండేది—నన్ను అలా భావించేలా చేస్తోంది. బహుశా మీ ఉద్దేశాన్ని బట్టి మీరు ఇతరులకంటే తక్కువ తప్పు చేసి ఉండవచ్చు; అయినా మిగిలిన వారందరితో కలిసి మీరు కూడా తప్పు చేశారు. నేనేమి చెప్పగలను? సత్యం పక్షాన లేనివాడు సత్యానికి వ్యతిరేకంగా ఉన్నాడని నేను చెప్పగలను; ఆ సమయంలో భూమిపై క్రీస్తు అయిన పోప్ అర్బన్ VI. పక్షాన లేనివాడు ఆయనకు వ్యతిరేకంగా ఉన్నాడు. కాబట్టి ప్రతిపోప్‌తో కలిసి మీరు తప్పు చేశారని మీకు చెబుతున్నాను. ఇంకా, అతడు అపవాది అవయవంగా ఎన్నుకోబడ్డాడని నేను చెప్పవచ్చు; ఎందుకంటే అతడు క్రీస్తు అవయవమై ఉండి ఉంటే, ఇంత ఘోరమైన దుష్టత్వానికి సమ్మతించడం కంటే మరణాన్నే ఎంచుకునేవాడు. అతనికి సత్యం బాగా తెలుసు; తెలియక చేశానని అతడు తనను తాను సమర్థించుకోలేడు. ఇప్పుడు ఈ దయ్యం విషయంలో మీరు ఈ తప్పులన్నీ చేశారు: అంటే, అతడు నిశ్చయంగా పోప్ కాకపోయినా అతణ్ని పోప్‌గా అంగీకరించడం, గౌరవించకూడని వ్యక్తిని గౌరవించడం. మీరు వెలుగును విడిచిపెట్టి చీకటిలోకి వెళ్లారు; సత్యాన్ని విడిచిపెట్టి అసత్యంతో జతకట్టారు. ఏ వైపు చూసినా నాకు అబద్ధాలు తప్ప మరేమీ కనిపించడం లేదు. మీరు చిత్రహింసలకు అర్హులు. నిజమైన వినయంతో మీరు విధేయతలోకి తిరిగి రాకపోతే, ఆ చిత్రహింసలు మీపై తప్పక పడతాయని నేను సత్యంగా మీకు చెబుతున్నాను; ఇలా చెప్పడం ద్వారా నా మనస్సాక్షిపై ఉన్న భారాన్ని తొలగించుకుంటున్నాను.

అయ్యో, దుస్థితిపై దుస్థితి, అంధత్వంపై అంధత్వం! తన తప్పును గానీ, ఆత్మకూ శరీరానికీ కలిగే నష్టాన్ని గానీ చూడనివ్వని అంధత్వమిది! మీరు దానిని చూసి ఉంటే, మనుషుల నుంచి ఇంపైన, మృదువైన వ్యవహారానికి అలవాటుపడిన గర్విష్ఠులవలె, తమ ఇష్టానుసారమే నడచుకునేవారివలె, భావోద్రేకాలకు పూర్తిగా లోనై, దాస్యభయంతో సత్యాన్ని అంత తేలికగా విడిచిపెట్టి ఉండేవారు కాదు! నిజంగా మిమ్మల్ని సరిదిద్దే చర్యనే కాదు, మందలింపుతో పలికిన ఒక్క కఠినమైన మాటను కూడా మీరు సహించలేకపోయారు; అది కూడా మీరు తిరుగుబాటుతో తలలెత్తేలా చేసింది. మీరు మారిపోవడానికి కారణం ఇదే. ఇది మనకు సత్యాన్ని స్పష్టంగా వెల్లడిస్తుంది; ఎందుకంటే, భూలోకంలోని క్రీస్తు మిమ్మల్ని గుచ్చేలా మందలించడం మొదలుపెట్టకముందు, ఆయన క్రీస్తు ప్రతినిధి అని మీరు అంగీకరించి, ఆయనను గౌరవించారు. అయితే మీరు ఇప్పుడు కాస్తున్న ఈ చివరి ఫలం మరణాన్ని పుట్టిస్తోంది; మీరు ఎలాంటి చెట్లనేది అది చూపిస్తోంది. వివేచనాజ్యోతిని మీ నుంచి దోచుకునే స్వార్థప్రేమలో నుంచి పుట్టిన గర్వమనే నేలలో మీ చెట్టు నాటబడి ఉందని అది తెలియజేస్తోంది.

అయ్యో, దేవుని ప్రేమ నిమిత్తం ఇక ఇలా చేయకండి! ఇంకా సమయం ఉండగానే, దేవుని ప్రతినిధికి విధేయులై, దేవుని బలమైన హస్తం కింద మిమ్మల్ని మీరు తగ్గించుకోవడంలో ఆశ్రయం పొందండి; ఎందుకంటే సమయం మించిపోయిన తరువాత మనకు ఇక సహాయం ఉండదు. మీరు వినమ్రులయ్యేలా మీ తప్పులను గుర్తించండి; దేవుని అనంత మంచితనాన్ని తెలుసుకోండి. మిమ్మల్ని మింగివేయమని ఆయన భూమిని ఆజ్ఞాపించలేదు, మిమ్మల్ని భక్షించమని మృగాలనూ ఆజ్ఞాపించలేదు; అందుకు బదులుగా, మీ ఆత్మను సరిదిద్దుకోవడానికి ఆయన మీకు సమయం ఇచ్చాడు. కానీ మీరు దీనిని గుర్తించకపోతే, ఆయన మీకు కృపగా ఇచ్చినదే మీపై తీవ్రమైన తీర్పుకు కారణమవుతుంది. అయితే మీరు తిరిగి మందలోకి వచ్చి, క్రీస్తు వధువు ఒడిలో సత్యమనే స్తన్యాన్ని పానం చేస్తే, మీరు చేసిన దుర్మార్గం ఉన్నప్పటికీ, పరలోకంలోని క్రీస్తు, భూలోకంలోని క్రీస్తు మిమ్మల్ని కనికరంతో స్వీకరిస్తారు. ఇక ఆలస్యం చేయవద్దని, మిమ్మల్ని నిరంతరం పొడుస్తోందని నాకు తెలిసిన మనస్సాక్షి ముల్లుకు ఎదురు తన్నవద్దని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను. మీరు చేసిన చెడును గురించిన మనోకలవరం మిమ్మల్ని ఎంతగా కుంగదీయకూడదంటే, ఇక సహాయం దొరకదనుకొని అలసటతోనూ నిరాశతోనూ మీ రక్షణను మీరు వదులుకోకూడదు. మీరు అలా చేయకూడదు; సజీవమైన విశ్వాసంతో మీ సృష్టికర్తపై దృఢమైన ఆశ ఉంచి, వినమ్రంగా మీ కాడి కిందికి తిరిగి రండి. ఎందుకంటే చివరగా మొండితనంలోనూ నిరాశలోనూ పడే పాపం అన్నిటికన్నా చెడ్డదీ, దేవునికీ లోకానికీ అత్యంత అసహ్యమైనదీ అవుతుంది. కాబట్టి లేచి వెలుగులోకి రండి! వెలుగు లేకపోతే, ఇప్పటివరకు చేసినట్లే, మీరు చీకటిలోనే నడుస్తారు.

వెలుగు లేకుండా మనం సత్యాన్ని తెలుసుకోలేమనీ, ప్రేమించలేమనీ నా ఆత్మ ఆలోచించినప్పుడు, మీరు చీకటి నుంచి లేచి వెలుగుతో ఏకమవడాన్ని చూడాలని నేను తీవ్రంగా కోరుకుంటున్నానని చెప్పాను, ఇప్పుడూ చెబుతున్నాను. ఈ కోరిక వివేచనాశక్తి ఉన్న సమస్త ప్రాణులకూ వర్తిస్తుంది; అయితే మీ ముగ్గురి విషయంలో అది మరింత బలంగా ఉంది. మీ విషయమై నేను ఎంతో దుఃఖించాను; మీతో పాటు అదే తప్పులో పాలుపంచుకున్న మిగతావారందరి తప్పుకన్నా మీ తప్పే నాకు ఎక్కువ ఆశ్చర్యం కలిగిస్తోంది. ఎందుకంటే అందరూ తమ తండ్రిని విడిచిపెట్టినా, సత్యాన్ని చూపిస్తూ తండ్రిని బలపరిచే కుమారులుగా మీరు ఉండవలసింది. తండ్రి మీతో కేవలం మందలింపుతోనే వ్యవహరించి ఉన్నా, అందుచేత మీరు ఏ విధంగానైనా ఆయన పవిత్రతను నిరాకరిస్తూ ముందుండి నడిపించకూడదు. పూర్తిగా సహజమైన దృష్టితో మాట్లాడుతూ–ఎందుకంటే సద్గుణం విషయంలో మనమందరం సమానంగా ఉండాలి–మానవరీతిగా చెప్పాలంటే, భూలోకంలోని క్రీస్తు ఇటలీకి చెందినవారు, మీరూ ఇటలీకి చెందినవారే కాబట్టి, మీ దేశం పట్ల ఉన్న మక్కువ అల్ట్రామొంటేనులను ప్రేరేపించినట్లే మిమ్మల్ని ఎందుకు ప్రేరేపించలేకపోయిందో, స్వార్థప్రేమ తప్ప మరే కారణమూ నాకు కనిపించడం లేదు. ఇప్పుడు ఆ స్వార్థప్రేమను నేలకేసి కొట్టండి; సమయం కోసం వేచి ఉండకండి, ఎందుకంటే సమయం మీ కోసం వేచి ఉండదు–దుర్గుణాన్ని ద్వేషిస్తూ, సద్గుణాన్ని ప్రేమిస్తూ, అటువంటి స్వార్థాన్ని కాళ్లకింద తొక్కివేయండి.

తిరిగి రండి, తిరిగి రండి; న్యాయదండం వచ్చేవరకు వేచి ఉండకండి, ఎందుకంటే మనం దేవుని చేతుల నుంచి తప్పించుకోలేము! న్యాయం ద్వారానైనా, కరుణ ద్వారానైనా మనం ఆయన చేతుల్లోనే ఉన్నాం; తప్పులోనే ఉండి న్యాయం విధించే చేతుల్లో ఉండటంకన్నా, మన తప్పులను గుర్తించి కరుణ చూపే చేతుల్లో నిలిచి ఉండటం మనకు మేలు. ఎందుకంటే మన తప్పులు, ముఖ్యంగా పవిత్ర కతోలిక సభకు వ్యతిరేకంగా చేసే తప్పులు, శిక్ష లేకుండా పోవు. అయితే, కరుణారెక్కలను విప్పి నిజమైన తండ్రిలా మీ కోసం ఎదురుచూస్తున్న మీ తండ్రి వద్దకు తిరిగి రావాలని మీరు నిర్ణయించుకుంటే, కన్నీళ్లతోనూ నిరంతర ప్రార్థనతోనూ మిమ్మల్ని దేవుని సన్నిధిలో సమర్పించడానికి, మీ ప్రాయశ్చిత్తంలో మీతో పాటు పాలుపంచుకోవడానికి నేను కట్టుబడి ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను. అయ్యో, అయ్యో, ఆ కరుణను తప్పించుకోకండి, దానినుంచి పారిపోకండి; దానిని వినమ్రంగా స్వీకరించండి. మిమ్మల్ని మరణానికి అప్పగించిన చెడు సలహాదారులను నమ్మకండి! అయ్యో, ప్రియమైన సహోదరులారా! మీరు సత్యానికి ఎంత దగ్గరవుతారో, అంతగా నాకు ప్రియమైన సహోదరులూ తండ్రులూ అవుతారు. దేవుని సేవకులు మీ కోసం కార్చే కన్నీళ్లను, చిందించే చెమటను ఇక ఎదిరించకండి; వాటిలో తల నుంచి పాదాల వరకు మిమ్మల్ని మీరు కడుక్కోండి. ఎందుకంటే మీరు వాటినీ, వారు మీ కోసం అర్పించే ఆతురతతోనూ మాధుర్యంతోనూ దుఃఖంతోనూ నిండిన కోరికలనూ తృణీకరిస్తే, మరింత తీవ్రమైన మందలింపును పొందుతారు. దేవునికీ, ఆయన సత్యమైన తీర్పుకూ భయపడండి. ఆయన తన అనంత మంచితనంతో, తన సేవకుల కోరికను మీలో నెరవేరుస్తాడని నేను ఆశిస్తున్నాను.

మీ రక్షణ పట్ల నాకున్న ప్రేమతో నేను రాసిన ఈ మాటలతో మిమ్మల్ని గుచ్చితే, అది మీకు కఠినంగా అనిపించనీయకండి. దేవుడు అనుమతిస్తే, నా స్వరంతోనే నేరుగా మిమ్మల్ని గుచ్చాలని మరింతగా కోరుకుంటాను. ఆయన చిత్తమే నెరవేరుగాక. అయినా, మీకు మాటలకన్నా క్రియలే తగినవి. ఇక్కడితో ముగిస్తున్నాను, ఇక ఏమీ చెప్పను; ఎందుకంటే నా ఇష్టాన్నే అనుసరిస్తే నేను ఇప్పటికీ ఆగను. వెలుగుగా ఉండేందుకు నియమితులైనవారిలో ఇంతటి అంధత్వాన్ని చూసి నా ఆత్మ అంతగా దుఃఖంతోనూ వేదనతోనూ నిండిపోయింది. దేవుని ఘనత, ఆత్మల రక్షణ, పరిశుద్ధ సభ సంస్కరణ అనే ఆహారాన్ని భుజించే గొర్రెపిల్లలు కారు వారు; తాము దేవునికి అర్పించవలసిన ఘనతను దొంగల్లా దోచుకొని తమకే ఆపాదించుకుంటున్నారు, తోడేళ్లలా గొర్రెలను మింగివేస్తున్నారు. అందువల్ల నాకు ఎంతో చేదు వేదన కలుగుతోంది. మీ కోసం ఇంతటి జ్వలించే ప్రేమతో చిందించబడిన ఆ అమూల్య రక్తంపై ఉన్న ప్రేమను బట్టి మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను: మీ రక్షణను కోరే నా ఆత్మకు సేదతీర్చండి. మీతో ఇక ఏమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. నిష్కళంక గొర్రెపిల్ల రక్తంలో స్నానం చేయండి; అక్కడ మీరు బానిసత్వపు భయమంతటినీ విడిచిపెట్టి, జ్ఞానవెలుగును పొంది, పవిత్ర భయభక్తులలో నిలిచి ఉంటారు. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ.       పైకి

నేపుల్స్ రాణి జోవన్నాకు

నేపుల్స్‌కు చెందిన జోవన్నా తన కాలంలో అత్యంత భ్రష్టులైన వ్యక్తులలో ఒకరు; అలాగే అత్యంత రసవత్తరమైన జీవితగాథ కలిగిన వ్యక్తులలోనూ ఒకరు. ఆకర్షణలోనూ, దుష్టత్వంలోనూ ఆమె తరువాతి పునరుజ్జీవన యుగపు స్త్రీలకు ముందస్తు ప్రతిరూపంగా కనిపిస్తుంది. ఆమె చేసిన అనేక నేరాలు కూడా కతరీన బెనిన్‌కాసా ఆమె పట్ల ఒక ప్రత్యేకమైన వాత్సల్యంతో తపించడాన్ని ఎన్నడూ అడ్డుకోలేదు. సియెనా పట్టణంలోని అద్దకపు పనివాని కుమార్తె ఆ గొప్ప నేపుల్స్ రాణికి రాసిన అనేక లేఖలు మనకు ఉన్నాయి. వీటిలో కొన్ని తొలి లేఖలు, ఆశ్చర్యకరంగా, కొంత ప్రభావం చూపినట్లే కనిపిస్తాయి; ఎందుకంటే జోవన్నా వాటికి జవాబివ్వడమే కాకుండా, ఒక క్రూసేడ్‌లో పాల్గొంటానని వాగ్దానం కూడా చేసింది.

ఇప్పుడు మహా విభేదం తలెత్తినందున, రాజకీయంగా తన ఏలుబడిలో ఉన్న అర్బన్ పక్షాన జోవన్నా నిలవడం అత్యంత ప్రాముఖ్యమైన విషయమైంది; ఈ విషయమై కతరీన ఆమెకు ఒక్కసారి కాదు, అనేకసార్లు లేఖలు రాసింది. ఈ కాలంలో ఆమె రాసిన విభిన్న లేఖలలో, ఈ లేఖలంతటా నిండివున్న గాఢమైన వ్యక్తిగత భావోద్వేగం వాటికి ప్రత్యేక ఆసక్తిని కలిగిస్తుంది. కతరీన సత్యం కోసమే కాకుండా, జోవన్నా రక్షణ కోసం కూడా వేడుకుంటూ వాదిస్తుంది. ఈ కింది లేఖలోని ఖండించలేని తర్కం ఆమెను ఒప్పించకపోయినా, అందులోని గాఢమైన, సున్నితమైన శ్రద్ధ ఆ కఠినహృదయురాలైన వృద్ధ రాణిని సైతం కదిలించి ఉండాలని అనిపిస్తుంది. నిజానికి, కొంతకాలం క్లెమెంట్ పక్షాన నిలిచిన తరువాత, జోవన్నా తాత్కాలికంగా తన వైఖరిని మార్చుకొని అర్బన్ పక్షాన్ని సమర్థించింది. అయితే, త్వరలోనే ఆమె మునుపటి వైఖరికి తిరిగివెళ్లింది. అనేకమంది ఐరోపా సార్వభౌమ పాలకుల మాదిరిగానే ఆమె విషయంలోనూ, పాపుగారి ఎన్నిక చట్టబద్ధమైనదా అనే అమాయకమైన ప్రశ్నతో చాలా తక్కువ సంబంధం ఉన్న, లేదా ఏమాత్రం సంబంధం లేని ఇతర అంశాల ఆధారంగా ఈ విషయం నిర్ణయించబడి ఉండవచ్చు.

మధుర యేసుక్రీస్తునందు అత్యంత ప్రియమైన తల్లీ: యేసుక్రీస్తు సేవకుల సేవకురాలిని, దాసురాలిని అయిన కతరీన అనే నేను, మన రక్షణ కోసం మనం తెలుసుకొని ప్రేమించవలసిన సత్యంలో మీరు స్థిరపడి ఉండాలని కోరుకుంటూ, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు రాస్తున్నాను. సత్యస్వరూపుడైన మధుర యేసుక్రీస్తును గూర్చిన జ్ఞానంలో స్థిరపడినవారు, ఆత్మను ఈ జ్ఞానంలోకి చేర్చే దైవప్రేమ జ్వాలలో, ఆత్మశాంతిని ప్రశాంతతను పొంది ఆనందిస్తారు.

ఈ సత్యాన్ని మనం ప్రధానంగా రెండు విధాలుగా తెలుసుకోవాలి—అయితే ప్రతి విషయంలోనూ దాన్ని తెలుసుకోవడం మనకు తగినదే. అదేమిటంటే, ఉనికిలో ఉన్న ప్రతిదీ దేవునిలోనూ, దేవుని ద్వారానూ తనను తాను ప్రేమించుకోవాలి. ఆయనే సత్యస్వరూపుడు; ఆయన లేకుండా ఏదీ లేదు. అలా చేయకపోతే అది సత్యాన్ని విడిచి, అసత్యానికి తండ్రియైన అపవాదిని అనుసరిస్తూ అసత్యంలో నడుస్తుంది. మనం ముఖ్యంగా రెండు విధాలుగా సత్యాన్ని గుర్తించాలని నేను చెబుతున్నాను. మొదటిది, దేవుని గురించిన సత్యాన్ని మనం గుర్తించాలి. ఆయన మనలను మాటల్లో చెప్పలేనంతగా ప్రేమిస్తున్నారు; మనం ఉనికిలోకి రాకముందే మనలను ప్రేమించారు. అంతేకాదు, మనకు నిత్యజీవం కలగాలనీ, ఆయన పరమమైన నిత్య మేలును మనం అనుభవించాలనీ ఆయన ప్రేమతోనే మనలను సృష్టించారు—ఇదే అప్పుడూ ఇప్పుడూ సత్యం. ఇది నిజంగా ఇలాగే ఉందని మనకు ఏది చూపిస్తుంది? అంతటి ప్రేమాగ్నితో మనకోసం చిందింపబడిన రక్తమే. దేవుని కుమారుడైన వాక్కు యొక్క మధుర రక్తంలో, జీవాన్నీ వెలుగునూ ఇచ్చే ఆయన బోధలోని సత్యాన్ని మనం తెలుసుకుంటాము. అప్పుడు శారీరక ప్రేమకూ, మానవుడు తన సుఖాలనే చూసుకోవడానికీ సంబంధించిన ప్రతి నీడ చెదరిపోతుంది; సత్యంపై ఆధారపడిన సిలువవేయబడిన క్రీస్తు బోధను మనం నిర్మల హృదయంతో తెలుసుకొని అనుసరిస్తాము. రెండవదీ చివరిదీ ఏమిటంటే, మన పొరుగువారు గొప్పవారైనా, దీనులైనా, అధీనులైనా, ప్రభువులైనా, వారి గురించిన సత్యాన్ని మనం గుర్తించాలి. అంటే, మన పొరుగువారిని కూడా పాల్గొనమని ఆహ్వానించగల ఏదైనా పనిని ప్రజలు చేస్తుండటం చూసినప్పుడు, అది సత్యంపై ఆధారపడి ఉందో లేదో, ఆ పని చేయడానికి ప్రేరేపించబడిన వ్యక్తికి ఏ పునాది ఉందో మనం గ్రహించాలి. ఇలా చేయనివారు, అసత్యంపై ఆధారపడి ఉన్న గుడ్డి మార్గదర్శిని అనుసరించే పిచ్చివారిలా, గుడ్డివారిలా ప్రవర్తిస్తారు. తమలో సత్యం లేదని, అందువల్ల తాము సత్యాన్ని వెదకడం లేదని వారు చూపిస్తారు. కొన్నిసార్లు ప్రజలు ఎంతటి ఉన్మాదానికీ క్రూరత్వానికీ లోనవుతారంటే, అటువంటి పని వల్ల తమ ఆత్మ జీవాన్నీ, శరీర జీవాన్నీ, ఇహలోక ఆస్తులనూ కోల్పోతున్నామని వారికి కనిపించినా వారు పట్టించుకోరు. ఎందుకంటే వారు అంధులైపోయారు; తాము తెలుసుకోవలసినదాన్ని తెలుసుకోరు. ఎలాంటి దృఢత్వమూ స్థిరత్వమూ లేని స్త్రీ స్వభావంతో వారు చీకటిలో నడుస్తారు.

అత్యంత ప్రియమైన తల్లీ,—మీరు సత్యాన్ని ప్రేమిస్తూ, పవిత్ర కతోలిక సభకు విధేయులుగా ఉన్నంతవరకే మిమ్మల్ని తల్లి అని పిలుస్తాను; అంతకు మించి మరే విధంగానూ కాదు. మీలో గొప్ప మార్పు నాకు కనిపిస్తున్నందున మీతో గౌరవభావంతో కూడా మాట్లాడటం లేదు. ఒకప్పుడు యజమానురాలిగా ఉన్న మీరు, అసత్యానికీ, దానికి తండ్రియైన అపవాదికీ లోబడి, ఉనికే లేని దానికి సేవకురాలిగా, బానిసగా మిమ్మల్ని మీరు చేసుకున్నారు. పవిత్రాత్మ సలహాలను విడిచిపెట్టి, మానవరూపంలో ఉన్న దయ్యాల సలహాలను అంగీకరించారు. నిజమైన ద్రాక్షావల్లిలోని కొమ్మగా ఉన్న మీరు, స్వార్థప్రేమ అనే కత్తితో దానినుంచి మిమ్మల్ని మీరు కోసివేసుకున్నారు. సక్రమమైన కుమార్తెగా, భూమిపై క్రీస్తు ప్రతినిధియైన మీ తండ్రి, నిజమైన పాపుగారూ సర్వోన్నత పీఠాధిపతియూ అయిన పోపు అర్బన్ VI. చేత ఎంతో ఆప్యాయంగా ప్రేమింపబడిన మీరు, ఇంతకాలం మిమ్మల్ని పోషించిన మీ తల్లి పవిత్ర కతోలిక సభ ఒడినుంచి వేరైపోయారు. అయ్యో! అయ్యో! ఇలాంటి తప్పునుంచి మీరు బయటపడకపోతే, కృపాజీవితం నుంచి వెలివేయబడి, ఆత్మలోనూ శరీరంలోనూ మరణించిన స్త్రీ కోసం విలపించినట్లే మీ కోసం విలపించవచ్చు. నేను చెప్పిన విధంగా మీరు దేవుని సత్యాన్ని తెలుసుకోలేదనిపిస్తోంది; ఎందుకంటే మీరు దాన్ని తెలుసుకొని ఉంటే, మరణకర పాపంతో దేవుణ్ణి నొప్పించడంకంటే మరణాన్నే ఎంచుకునేవారు. మీ పొరుగువారి గురించిన సత్యాన్ని కూడా మీరు తెలుసుకోలేదు; కానీ తీవ్ర అజ్ఞానంలో, మీ సొంత ఆవేశానికి లోనై, నేను ఎన్నడూ విననంత దయనీయమైన, అవమానకరమైన సలహాను అనుసరించారు—దాని ప్రకారమే ప్రవర్తించారు. క్రైస్తవురాలిగా ఉండి, కతోలికురాలిగానూ సద్గుణవతిగానూ పరిగణింపబడిన ఒక స్త్రీ, తన విశ్వాసాన్ని తిరస్కరించే క్రైస్తవురాలిలా ప్రవర్తించి, తాను పాటిస్తూ వచ్చిన మంచి, పవిత్ర ఆచారాలనూ, చూపుతూ వచ్చిన తగిన గౌరవభావాన్నీ విడిచిపెట్టడంకంటే గొప్ప అవమానం మరేముంటుంది? అయ్యో! మీ మనోనేత్రాన్ని తెరవండి; ఇంతటి దుస్థితిలో ఇక నిద్రపోకండి. మరణక్షణం వచ్చేవరకు వేచి ఉండకండి—దాని తరువాత సాకులు చెప్పినా, “నేను మంచి చేయాలనే అనుకున్నాను” అని అన్నా మీకు ప్రయోజనం ఉండదు. ఎందుకంటే మీరు చెడు చేస్తున్నారని మీకు తెలుసు. అయినా రోగగ్రస్తురాలై, ఆవేశానికి లోనైన స్త్రీవలె, మీ ఆవేశాలే మిమ్మల్ని నడిపించడానికి మీరు అనుమతిస్తున్నారు.

ఆ సలహా మీ నుంచి కాక, మరెవరి నుంచో వచ్చిందని నాకు గట్టి నమ్మకం ఉంది. సత్యాన్ని తెలుసుకోవాలని సంకల్పించండి, దృఢంగా సంకల్పించండి; ఆ మనుష్యులు ఎవరో, పోపు అర్బన్ VI. నిజమైన పోపు కాదని చెబుతూ, కేవలం క్రీస్తువిరోధి, అపవాది అనుచరుడు అయిన ఆ ప్రతిపోపును భూమిపై క్రీస్తుగా మీరు భావించేలా చేస్తూ, వారు అసత్యాన్ని సత్యంగా మీకు ఎందుకు చూపిస్తున్నారో తెలుసుకోవాలని సంకల్పించండి. ఏ సత్యాధారంతో వారు మీతో అలా చెప్పగలరు? ఏ ఆధారమూ లేదు; వారు చెప్పేదంతా పూర్తిగా అసత్యమే, నిలువెల్లా అబద్ధాలే. ఆ దుర్మార్గులు ఏమి చెప్పగలరు? వారు మనుష్యులు కారు, మానవరూపంలో ఉన్న దయ్యాలు—ఎందుకంటే వారు ఎటు తిరిగి చూసినా, తాము చెడు తప్ప మరేమీ చేయలేదని గుర్తించక తప్పదు. పోపు అర్బన్ VI. పోపు కాదన్నది నిజమే అయినా—అది నిజం కాదు—తమ అసత్యంలో పట్టుబడిన అబద్ధికులుగా, ఈ ఒక్క కారణానికే వారు వెయ్యి మరణాలకు అర్హులవుతారు. ఎందుకంటే, మొదట వారు ఆయనను భయంతో ఎన్నుకొని, సక్రమమైన ఎన్నిక ద్వారా నిజాయితీగా ఎన్నుకోకుండా, ఆయనను నిజమైన పోపుగా మనకు చూపించి ఉంటే, చూడండి! వారు అసత్యాన్ని సత్యంగా మనకు చూపించినట్లే. మనం విధేయత చూపకూడని, గౌరవించకూడని వ్యక్తికి మనమూ, అదే సమయంలో వారూ విధేయత చూపి గౌరవించేలా చేసినట్లే. ఎందుకంటే వారు నిజంగానే ఆయనను గౌరవించారు, ఆయన నుంచి అనుగ్రహాలను కోరారు, వాటివల్ల లాభం పొందారు; అవి సర్వోన్నత మతాధిపతి నుంచి వచ్చినవిగానే స్వీకరించారు; నిజానికి అవి ఆయన నుంచే వచ్చాయి. నేను చెప్పేదేమిటంటే, ఆయన పోపు కాదన్నది నిజమై ఉంటే—మనపై దయచూపిన దేవుని గొప్ప మంచితనంవల్ల అలా జరగలేదు—ఈ ఒక్క కారణానికే వారికి ఎంత కఠినమైన క్రమశిక్షణ శిక్ష విధించినా అది అతిగా ఉండేది కాదు. కానీ తాము భయంతో పోపును ఎన్నుకున్నామని, నిజానికి అలా జరగకపోయినా, నటిస్తున్నందుకు వారు వెయ్యివేల మరణాలకు అర్హులు. అయితే అసత్యంలోనే పునాది వేసుకున్న మనుష్యులు గనుక వారు సత్యం పలకలేరు; దాని చీకటి కనిపించకుండా, దుర్గంధం తెలియకుండా దానిని దాచలేరు. వారు నటిస్తూ చెప్పిన మాట మాత్రం పూర్తిగా నిజమే: నేడు పోపు అర్బన్ VI.గా ఉన్న బారి ప్రధాన పీఠాధిపతి మెస్సెర్ బార్తొలోమేయోను నిజమైన పోపుగా ఎన్నుకున్న తరువాత, వారు భయంతో మరొక పోపును ఎన్నుకున్నారు; అతడే మెస్సెర్ ది సాంతో పియేత్రో. కానీ అతడు మంచివాడు, నీతిమంతుడు కావడంతో, తాను పోపును కానని, నేడు పోపు అర్బన్ VI. అని పిలువబడుతున్న బారి ప్రధాన పీఠాధిపతి మెస్సెర్ బార్తొలోమేయోయే పోపు అని ఒప్పుకున్నాడు. దుష్టులు వ్యతిరేకిస్తున్నప్పటికీ, విశ్వాసులైన క్రైస్తవులు ఆయనను సర్వోన్నత మతాధిపతిగా, అత్యంత నీతిమంతునిగా గౌరవిస్తున్నారు. ఆ దుష్టులు క్రైస్తవులు కారు, ఎందుకంటే వారి పెదవులపై గానీ హృదయంలో గానీ క్రీస్తు నామం లేదు; వారు పవిత్ర సభపట్ల, భూమిపై క్రీస్తు ప్రతినిధిపట్ల విశ్వాసాన్నీ విధేయతనూ విడిచిపెట్టిన అవిశ్వాసులు, నిజమైన ద్రాక్షావల్లి నుంచి తెగిపోయిన కొమ్మలు, విభేదాలనూ అత్యంత తీవ్రమైన మతవిపరీత బోధనూ విత్తేవారు.

మీ మనోనేత్రాన్ని తెరవండి, తెరవండి; ఇక ఇటువంటి అంధత్వంలో నిద్రించకండి. మిమ్మల్ని ఇంత గొప్ప మతవిపరీత బోధలోకి నడిపించినవారు దేవుని భయం లేకుండా గడుపుతున్న దుష్టజీవితం మీకు తెలియనంత అజ్ఞానంలోనూ, నిజమైన వెలుగుకు అంత దూరంగానూ మీరు ఉండకూడదు. ఎందుకంటే వారు కాసే ఫలాలే వారు ఎలాంటి చెట్లో మీకు చూపిస్తున్నాయి. వారు సత్యం చెప్పడం లేదని వారి జీవితమే మీకు చూపిస్తోంది; వారి చుట్టూ, లోపలా బయటా ఉన్న సలహాదారుల జీవితాలు కూడా అదే చూపిస్తున్నాయి. వారు జ్ఞానవంతులు కావచ్చు, కానీ సద్గుణవంతులు కారు; ప్రశంసించదగిన జీవితం గలవారూ కారు; అనేక దోషాల కారణంగా నిందించదగినవారు. మన సర్వోన్నత మతాధిపతి పోపు అర్బన్ VI. నిజంగా క్రీస్తు యొక్క నిజమైన ప్రతినిధి కాకపోతే, వారు ప్రతిపోపుగా ఎన్నుకున్న నీతిమంతుడు ఎక్కడ ఉన్నాడు? వారు ఎలాంటి మనిషిని ఎన్నుకున్నారు? పవిత్ర జీవితం గడిపే వ్యక్తినా? కాదు, ఒక దుర్మార్గుణ్ణి, ఒక దయ్యాన్ని—అందుకే అతడు దయ్యాల పనులు చేస్తున్నాడు. మనల్ని సత్యం నుంచి దూరం చేయడానికి అపవాది శ్రమిస్తాడు; ఇతడు కూడా సరిగ్గా అదే చేస్తున్నాడు. వారు నీతిమంతుణ్ణి ఎందుకు ఎన్నుకోలేదు? ఎందుకంటే, నీతిమంతుడు వారిలో సత్యపు ఛాయ కూడా లేదని గ్రహించి, పోపు పదవిని స్వీకరించడం కంటే మరణాన్నే ఎంచుకుంటాడని వారికి బాగా తెలుసు. అందువల్ల దయ్యాలు దయ్యాన్నీ, అబద్ధికులు అబద్ధాన్నీ ఎంచుకున్నారు. పోపు అర్బన్ VI. నిజంగా పోపు అనీ, వారు సత్యం లేనివారు, అబద్ధాన్ని ప్రేమించేవారు అనీ ఈ విషయాలన్నీ చూపిస్తున్నాయి.

“ఈ విషయాలన్నిటి గురించి నా మనసులో స్పష్టత లేదు” అని మీరు నాతో అంటే, కనీసం తటస్థంగానైనా ఎందుకు ఉండరు? నిజానికి, చెప్పగలిగినంత స్పష్టంగానే ఈ విషయం ఉంది. మీకు మరింత అవగాహన కలిగేంతవరకు మీ భౌతిక సంపదతో పోపుకు సహాయం చేయడానికి మీరు సిద్ధంగా లేకపోతే—తండ్రి అవసరంలో ఉన్నప్పుడు కుమారులు సహాయం చేయాలి గనుక, ఆ సహాయం చేయడం మీ విధి—కనీసం ఆధ్యాత్మిక విషయాల్లో ఆయనకు విధేయులై ఉండండి; ఇతర విషయాల్లో తటస్థంగా ఉండండి. కానీ మీరు ఉద్రేకానికి లోనైన స్త్రీలా ప్రవర్తిస్తున్నారు; శపించబడిన ఒక కట్టుకథలు చెప్పే వ్యక్తి నుంచి మీకు సోకిన ద్వేషమూ, కక్షా, మిమ్మల్ని మీరే ఎవరికి దూరం చేసుకున్నారో ఆయనను కోల్పోతామనే భయమూ మన నుంచి వెలుగునూ జ్ఞానాన్నీ దోచుకున్నాయి. ఎందుకంటే, ఈ చెడులో మొండిగా కొనసాగుతున్న మీకు సత్యం తెలియదు; ఈ మొండితనంలో మీ మీదికి రాబోతున్న తీర్పు మీకు కనిపించడం లేదు.

అయ్యో! మీ రక్షణను నేను ఎంతో ఆప్యాయంగా కోరుకుంటున్నాను గనుక, హృదయవేదనతో ఈ మాటలు చెబుతున్నాను. మీరు ఈ ఘోరమైన తప్పును విడిచిపెట్టి, మిగతా అన్ని విషయాలలోనూ మీ నడవడిని మార్చుకొని, మీ జీవితాన్ని సరిదిద్దుకోకపోతే, సర్వోన్నత న్యాయాధిపతి మీకు ఎంతటి శిక్ష విధిస్తారంటే, పవిత్ర సభకు వ్యతిరేకంగా తలెత్తే ఎవరినైనా వణికింపజేసే హెచ్చరికగా మీరు నిలిచిపోతారు. ఎందుకంటే, ఆత్మ హృదయపశ్చాత్తాపం, పాపసంకీర్తన, ప్రాయశ్చిత్తం ద్వారా పాపాలను శుద్ధి చేసుకుంటే తప్ప, ఆయన వాటిని శిక్షించకుండా విడిచిపెట్టరు. ఈ శిక్షాదండం కోసం వేచి ఉండకండి; దైవన్యాయాన్ని ఎదిరించడం మీకే కష్టమవుతుంది. మీరు మరణించవలసిందే, అది ఎప్పుడో మీకు తెలియదు. సర్వోన్నత న్యాయాధిపతి ఎదుట మిమ్మల్ని రక్షించడానికి గానీ, దైవన్యాయాన్ని అడ్డుకోవడానికి గానీ సంపదలు, ఎంత గొప్ప పదవియైనా, లోక గౌరవం, సామంతులు, లేదా లౌకిక పరిపాలనలో మీకు లోబడిన ప్రజలు—ఎవరూ, ఏవీ సమర్థులు కావు. అయితే, కొన్నిసార్లు దేవుడు తన శత్రువుపై న్యాయాన్ని అమలు చేయించడానికి దుర్మార్గుల ద్వారా పనిచేస్తారు. మీతో ఉండడం కంటే మీకు వ్యతిరేకంగా ఉండమని ప్రజలనూ, మీ ప్రజలందరినీ మీరే ప్రేరేపించారు, ఇప్పటికీ ప్రేరేపిస్తున్నారు. ఎందుకంటే మీ స్వభావంలో వారికి సత్యనిష్ఠ చాలా తక్కువగా కనిపించింది—ధైర్యవంతమైన హృదయంగల పురుషుని లక్షణం కాదు, దృఢత్వమూ నిలకడా ఏవీ లేని స్త్రీ లక్షణం, గాలిలోని ఆకులా మారిపోయే స్త్రీ లక్షణం కనిపించింది.

నిజమైన పాపుగారైన 6వ అర్బన్ పాపుగారు ఘనమైన, చెల్లుబాటైన ఎన్నిక ద్వారా ఎన్నుకోబడి, ఎంతో వైభవంగా కిరీటధారణ పొందినప్పుడు, తండ్రి ఉన్నతికి సంతానం, కుమారుని ఉన్నతికి తల్లి చేయవలసినట్లుగా, మీరు గొప్ప ఉత్సవాన్ని అత్యంత ఘనంగా జరిపారని వారికి బాగా గుర్తుంది. ఎందుకంటే ఆయన మీకు కుమారుడూ తండ్రీ అయ్యారు; ఆయన పొందిన ఉన్నత పదవి వల్ల తండ్రి, ఆయన మీ ప్రజలలో ఒకరు—అంటే మీ రాజ్యానికి చెందినవారు—కావడం వల్ల కుమారుడు. కాబట్టి మీరు చేసినది మంచిదే. అంతేకాక, ఆయనను సర్వోన్నత పీఠాధిపతిగా భావించి, ఆయన పవిత్రతకు అందరూ విధేయులై ఉండాలని మీరు ఆజ్ఞాపించారు. ఇప్పుడు మీరు స్థిరమైన నిర్ణయం లేని స్త్రీలా వెనక్కి తిరిగి, వారిని దానికి విరుద్ధంగా చేయమని కోరుతున్నారని నేను చూస్తున్నాను. ఓ దయనీయమైన ఆవేశమా! మీలో ఉన్న ఆ చెడును వారికీ పంచాలనుకుంటున్నారు. తమను జీవం నుండి వేరుచేసి మరణంలోకి నడిపిస్తున్నదీ, సత్యం నుండి అసత్యంలోకి నెట్టివేస్తున్నదీ మీరేనని వారు చూస్తున్నప్పుడు, వారు మిమ్మల్ని ప్రేమించి, మీకు విశ్వాసపాత్రులుగా ఉండగలరని మీరెలా అనుకుంటున్నారు? మీరు వారిని పరలోకంలోని క్రీస్తు నుండీ, భూమిపై ఉన్న క్రీస్తు నుండీ వేరుచేసి, అపవాదికీ, క్రీస్తువిరోధికీ బంధించాలని చూస్తున్నారు—అతడు అబద్ధాలను ప్రేమించేవాడు, వాటి ప్రవక్త; అతడూ, మీరూ, అతణ్ణి అనుసరించే ఇతరులూ అలాంటివారే.

సిలువవేయబడిన క్రీస్తుపై ప్రేమకొరకు, ఇక ఇలా చేయకండి! మీరు అన్ని విధాలుగా దైవతీర్పును మీపైకి పిలుచుకుంటున్నారు. దీనికి నేను దుఃఖిస్తున్నాను. మీపైకి వస్తున్న వినాశనాన్ని మీరు అడ్డుకోకపోతే, దేవుని చేతుల నుండి తప్పించుకోలేరు. న్యాయం ద్వారానైనా, కరుణ ద్వారానైనా, మీరు ఆయన చేతులలోనే ఉన్నారు. న్యాయపు చేతుల నుండి తప్పించుకొని, కరుణ చేతులలో నిలిచి ఉండేలా మీ జీవితాన్ని సరిదిద్దుకోండి. సమయం కోసం వేచి ఉండకండి; ఎందుకంటే మీరు కోరుకున్నా చేయలేని గడియ వస్తుంది. ఓ గొర్రెమా, నీ మందకు తిరిగిరా; కాపరి పాలనకు లోబడు; లేకపోతే నరకపు తోడేలు నిన్ను మింగివేస్తుంది! మిమ్మల్ని మీరు ప్రేమించుకునేదానికంటే మిమ్మల్ని నిజంగా ఎక్కువగా ప్రేమించే దేవుని సేవకులనూ, మంచివారు, పరిణతిగలవారు, వివేకవంతులైన సలహాదారులనూ తిరిగి మీ సంరక్షకులుగా స్వీకరించండి. ఎందుకంటే మీ లౌకిక అధికారాన్ని కోల్పోతారనే భయంతో వారు మిమ్మల్ని ముంచెత్తిన మితిమీరిన భయమూ, దేహధారులైన ఆ దయ్యాల సలహాలూ మిమ్మల్ని ఈ స్థితికి తెచ్చాయి. ఆ లౌకిక అధికారం నిలకడ లేకుండా గాలిలా గతించిపోతుంది; అది మనల్ని విడిచిపెడుతుంది, లేదా మరణం ద్వారా మనమే దానిని విడిచిపెడతాము. మీరు మీ నడవడిని మార్చుకోకపోతే, ఇంకా ఇలా విలపించవలసి వస్తుంది: “అయ్యో, అయ్యో! దుష్ట సలహాదారులు నన్ను పడవేసిన భయం కారణంగా నన్ను నేనే దోచుకున్నాను!” కానీ, అత్యంత ప్రియమైన తల్లీ, దేవుని తీర్పును తప్పించుకోవడానికి ఇంకా సమయం ఉంది. పవిత్ర సభకు విధేయత చూపడానికి తిరిగిరండి; మీరు చేసిన కీడును గుర్తించండి; దేవుని బలమైన హస్తం క్రింద మిమ్మల్ని మీరు తగ్గించుకోండి. తన దాసురాలి వినయాన్ని లక్ష్యపెట్టే దేవుడు మనపై కరుణ చూపుతారు; మీ దోషాలపై తన కోపాన్ని శాంతింపజేసుకుంటారు. క్రీస్తు రక్తం మధ్యవర్తిత్వం ద్వారా మీరు ఆయనలో అంటుకట్టబడి, ప్రేమ అనే సంకెలతో ఆయనకు బంధింపబడతారు; ఆ ప్రేమలో మీరు సత్యాన్ని తెలుసుకొని ప్రేమిస్తారు. సత్యం మిమ్మల్ని అసత్యం నుండి విముక్తులను చేస్తుంది; అది నీడలన్నిటినీ పారద్రోలి, దేవుని కరుణలో మీకు వెలుగునూ జ్ఞానాన్నీ ఇస్తుంది. ఈ సత్యంలోనే మీరు విముక్తి పొందుతారు; మరే విధంగానూ ఎన్నటికీ పొందరు.

సత్యం మనలను స్వతంత్రులను చేస్తుంది గనుక, మీ రక్షణను కోరుకుంటున్న నేను, అసత్యం వల్ల సత్యానికి అన్యాయం జరగకుండా మీరు సత్యంలో స్థిరపడి ఉండాలని కోరుకుంటున్నానని చెప్పాను. దేవుని చిత్తాన్ని, నా ఆత్మ అభిలాషను మీలో నెరవేర్చుకోమని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను; ఎందుకంటే నా ఆత్మ అంతరాళం నుంచి, నా శక్తియుక్తులన్నిటితో మీ రక్షణను కోరుకుంటున్నాను. అందువల్ల, మిమ్మల్ని వర్ణించలేనంతగా ప్రేమించే దైవమంచితనానికి లోబడి, ఎంతో దుఃఖంతో మీకు వ్రాయడానికి పూనుకున్నాను. ఇంతకు ముందు కూడా ఇదే విషయం గురించి మీకు వ్రాశాను. నా మాటలతో మిమ్మల్ని మరీ ఎక్కువగా భారపెడుతున్నా, మీతో నిర్భయంగా, గౌరవమర్యాదలను పాటించకుండా మాట్లాడుతున్నా, ఓర్పు వహించండి. మీ పట్ల నాకున్న ప్రేమ నన్ను నిర్భయంగా మాట్లాడేలా చేస్తోంది; మీరు చేసిన తప్పు, మీకు ఇవ్వవలసిన గౌరవాన్ని పక్కనపెట్టి, మర్యాదను పాటించకుండా మాట్లాడేలా చేస్తోంది. మీ రక్షణ కోసం, ముఖ్యంగా దేవుని ఘనత కోసం, ఈ సత్యాన్ని వ్రాత ద్వారా కంటే ముఖాముఖిగా మీకు చెప్పడానికే నేను మరింతగా ఇష్టపడతాను; వీటన్నిటికీ బాధ్యునితో మాటల ద్వారా కంటే చేతల ద్వారానే వ్యవహరించడానికి మరింతగా ఇష్టపడతాను. అయినప్పటికీ, నింద, దానికి కారణం మీలోనే ఉన్నాయి; ఎందుకంటే మీరు కోరుకుంటే తప్ప, అతి చిన్న తప్పు చేయడానికైనా మిమ్మల్ని బలవంతపెట్టగలవారు ఎవ్వరూ లేరు—దయ్యమైనా, ఏ సృష్టిప్రాణి అయినా సరే. అందుకే దీనికి మీరే కారణమని మీతో చెప్పాను. సిలువ వేయబడిన క్రీస్తు రక్తంలో స్నానం చేయండి. అక్కడ స్వీయప్రేమ, బానిస భయం అనే మేఘాలు చెదిరిపోతాయి; ద్వేషం, ఆత్మతిరస్కారం అనే విషం తొలగిపోతుంది. ఇక మీతో మరేమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ.       పైకి

ఒర్వియేతోకు చెందిన సిస్టర్ దానియెల్లాకు

సిస్టర్ దానియెల్లా మళ్లీ చిక్కుల్లో పడ్డారు; తన మఠాధికారులు సమ్మతించని కార్యానికి పవిత్రాత్మ ప్రేరణతోనే, అనిపించేలా, ఆమె పూనుకున్నారు. బహుశా కేథరీన్ ఆదర్శాన్ని అనుసరించి, తన మఠ ఏకాంతవాసాన్ని విడిచి, తన కాలంలోని ప్రజాజీవితంలో పాల్గొనాలని ఆమె కోరుకుని ఉండవచ్చు. కేథరీన్ స్వయంగా తన తొలినాళ్లలో చాలాకాలం ఇటువంటి చిక్కుల్లోనే ఉన్నారు. తనకు ముందు జీవించిన పునీత ఫ్రాన్సిస్‌కు తెలిసినట్లే, ఆ అంతరంగ సంఘర్షణలోని బాధ ఆమెకు బాగా తెలుసు: దేవుని స్వరం ఒక దారిలో పిలుస్తుంటే, మధ్యయుగాలవారు ఎంతో ప్రియంగా భావించిన వినయం, విధేయతల సహజప్రవృత్తి బలంతో మానవ స్వరాలు మరో దారిలో నడవాలని పట్టుబడతాయి. తన స్నేహితురాలి స్థితిని అర్థం చేసుకున్న సానుభూతితో ఆమె ఈ లేఖ వ్రాస్తున్నారు. మనం ఇప్పటికే చూసినట్లుగా, దానియెల్లా ఆమెను అర్థం చేసుకున్న స్త్రీ; ఆమె కూడా దానియెల్లాను అర్థం చేసుకున్నారు. తన జీవితయాత్రలో ఈ దశలో, పాపాన్ని గద్దించడమో లేదా భయసంకోచాలను ప్రేరేపించడానికి ప్రయత్నించడమో కాకుండా, ఈ ఒక్కసారైనా ఉత్సాహాన్ని ప్రోత్సహించడం కేథరీన్‌కు ఉపశమనం కలిగించి ఉండాలి. అరుదేమీ కాని రీతిలో, బలహీనులైన ఏ సహోదరుడో సహోదరియో వ్రతాల కాడి కింద అసహనంతో ఉన్నప్పుడు, మన పునీతురాలు ఎల్లప్పుడూ విధేయత పక్షానే నిలుస్తారు. అందువల్ల, ఈ మాటలు వ్రాస్తున్నప్పుడు, తాను ఎటువంటి వ్యక్తికి వ్రాస్తున్నారో ఆమెకు బాగా తెలిసి ఉండాలని మనం నిశ్చయించుకోవచ్చు: “మిమ్మల్ని మీరు లెక్కచేయకుండా దేవునికి భయపడి, ఆయనను సేవించండి; అప్పుడు ప్రజల పట్ల జాలి చూపడం కోసం తప్ప, వారు ఏమంటున్నారో పట్టించుకోకండి.”

లేఖ చివరిలో కేథరీన్ రోముకు బయలుదేరబోతున్నారని మనకు తెలుస్తుంది. వాస్తవానికి, పవిత్రతకు అంతటి కీర్తి పొందిన వ్యక్తి మద్దతు వల్ల కలిగే ప్రయోజనాలను స్పష్టంగా గుర్తించిన అర్బన్ ఆమెను అక్కడికి పిలిపించారు. ఆమె తన మిగిలిన జీవితాన్ని రోములోనే గడపవలసి ఉంది.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధురాతి మధురుడైన క్రీస్తు యేసునందు అత్యంత ప్రియమైన కుమార్తెకు: యేసుక్రీస్తు సేవకుల సేవకురాలిని, దాసిని అయిన కతరీనను నేను, ఆయన అమూల్య రక్తంలో నీకు వ్రాస్తున్నాను. నీవు సత్యాన్ని పరిపూర్ణంగా తెలుసుకునేలా, నిన్ను నిజమైన, సంపూర్ణ పరిపూర్ణమైన వెలుగులో చూడాలనే కోరికతో వ్రాస్తున్నాను. ఓ ప్రియమైన కుమార్తె, ఈ వెలుగు మనకు ఎంత అవసరమో! ఎందుకంటే, అది లేకుండా మనకు జీవాన్ని ప్రసాదించే ప్రకాశవంతమైన మార్గమైన సిలువవేయబడిన క్రీస్తు మార్గంలో మనం నడవలేము. అది లేకుండా మనం నీడల మధ్య నడుస్తూ, తీవ్రమైన తుఫానులోను చేదు అనుభవాలలోను ఉండిపోతాము. అయితే, నేను సరిగ్గా ఆలోచిస్తే, మనం ఈ వెలుగును రెండు స్థాయిలలో కలిగి ఉండాలి. వివేచనాశక్తిగల ప్రతి ప్రాణీ తాను ఎవరిని ప్రేమించాలో, ఎవరికి విధేయంగా ఉండాలో గుర్తించడానికి కలిగి ఉండవలసిన సాధారణ వెలుగు ఒకటి ఉంది. అతి పవిత్రమైన విశ్వాసమనే కనుపాప ద్వారా తన మనస్సులోని వెలుగులో చూస్తూ, తన సృష్టికర్తను హృదయపూర్వకంగా, మనఃపూర్వకంగా నేరుగా ప్రేమించి సేవించడం తన కర్తవ్యమని గ్రహించాలి. అన్నిటికన్నా మిన్నగా దేవుణ్ణి ప్రేమించాలని, తనను తాను ప్రేమించుకున్నట్లే తన పొరుగువారిని ప్రేమించాలని చెప్పే ధర్మశాస్త్ర ఆజ్ఞలకు విధేయంగా ఉండాలి. మనతోపాటు మానవులందరూ కట్టుబడి ఉండవలసిన సూత్రాలు ఇవే. ఇది మనమందరం అనుసరించవలసిన సాధారణ వెలుగు. ఇది లేకపోతే మనం మరణిస్తాము; కృపాజీవాన్ని కోల్పోయి, అపవాది యొక్క చీకటి మార్గాన్ని అనుసరిస్తాము. అయితే మరో వెలుగు కూడా ఉంది. అది ఈ వెలుగుకు వేరైనది కాదు, దానితో ఏకమై ఉన్నదే. నిజానికి, ఈ మొదటి వెలుగు ద్వారానే రెండవ వెలుగును చేరుకుంటాము. దేవుని ఆజ్ఞలను పాటిస్తూ మరో అత్యంత పరిపూర్ణమైన వెలుగులోకి ఎదిగేవారు ఉన్నారు. వారు గొప్ప పవిత్రమైన ఆకాంక్షతో అపరిపూర్ణత నుండి పైకి లేచి, ఆలోచనలోను కార్యంలోను ఆజ్ఞలనూ హితబోధలనూ పాటిస్తూ పరిపూర్ణతను పొందుతారు. దేవుని ఘనత కోసం, ఆత్మల రక్షణ కోసం ఆకలిగొన్నంత తపనతో ఈ వెలుగును ఉపయోగించాలి. దాని ద్వారా మధురమైన, ప్రేమమయమైన వాక్కు యొక్క వెలుగులోకి చూడాలి. అక్కడ ఆత్మ, దేవునికి తన సృష్టిపట్ల ఉన్న వర్ణించలేని ప్రేమను ఆస్వాదిస్తుంది. తండ్రి ఘనత కోసం, మన రక్షణ కోసం ప్రేమలో మునిగినవానిలా అవమానకరమైన సిలువ మరణం వైపు పరుగెత్తిన ఆ వాక్కు ద్వారా ఈ ప్రేమ మనకు చూపబడింది.

ఆత్మ పరిపూర్ణమైన వెలుగులో ఈ సత్యాన్ని తెలుసుకున్నప్పుడు, అది తనను తాను మించి, తన సహజ ప్రవృత్తులను మించి పైకి లేస్తుంది. గాఢమైన, మధురమైన, ప్రేమపూర్వకమైన ఆకాంక్షలతో, సిలువవేయబడిన క్రీస్తు అడుగుజాడలను అనుసరిస్తూ పరుగెత్తుతుంది. లోకం నుండి, తరచుగా సద్గుణం పేరిట దేవుని సేవకుల నుండి కూడా వచ్చే బాధలనూ, అవమానాన్నీ, ఎగతాళినీ, దూషణనూ, ఎన్నో హింసలనూ భరిస్తుంది. దేవుని ఘనత కోసం, ఆత్మల రక్షణ కోసం ఆకలిగొన్నంత తపనతో వెదుకుతుంది. ఈ మహిమాన్వితమైన ఆహారంలో అది ఎంతగా ఆనందిస్తుందంటే, తననూ మిగిలిన అన్నిటినీ తృణప్రాయంగా ఎంచుతుంది. దీనినే వెదుకుతూ, తనను తాను పూర్తిగా విడిచిపెడుతుంది. మహిమాన్వితులైన కన్యలూ ఇతర పునీతులూ ఈ పరిపూర్ణమైన వెలుగులోనే జీవించారు. సిలువ అనే బల్లపై తమ వరునితో కలిసి ఈ ఆహారాన్ని స్వీకరించడంలోనే వారు ఆనందించారు. ఇప్పుడు, ప్రియమైన కుమార్తె, మధురాతి మధురుడైన క్రీస్తు యేసునందు నా ప్రియ సహోదరీ, ఆయన మనపై ఎంతటి కృపనూ కరుణనూ చూపాడంటే, సాధారణ వెలుగు నుండి ప్రత్యేకమైన వెలుగులోకి ఎదిగినవారి సమూహంలో మనలను చేర్చాడు. అంటే, హితబోధలను అనుసరించే పరిపూర్ణ జీవనస్థితిని మనం ఎంచుకునేలా చేశాడు. కాబట్టి, ఏ కారణం చేతనైనా వెనుదిరిగి చూడకుండా, నిజమైన వెలుగులో ఆ మధురమైన, నేరైన మార్గాన్ని మనం పరిపూర్ణంగా అనుసరించాలి. మన పద్ధతిలో కాక దేవుని పద్ధతిలో నడుస్తూ, మరణం వరకు కూడా తప్పు చేయకుండా బాధలను సహిస్తూ, ఆత్మను దయ్యాల చేతుల నుండి కాపాడాలి. ఎందుకంటే, నిత్యసత్యమైన ఆయన నీకు ఇచ్చిన మార్గమూ నియమమూ ఇదే. ఆయన దానిని సిరాతో కాక తన రక్తంతో తన దేహంపై వ్రాశాడు. ఆ అక్షరాలు ఎంత పెద్దవంటే, వాటిని చదవకపోవడానికి తన బుద్ధి తక్కువని ఎవరూ సాకు చెప్పుకోలేరు. ఆ గ్రంథంలోని తొలి అక్షరాలు ఎంత పెద్దవో నీవు స్పష్టంగా చూస్తున్నావు. అవన్నీ నిత్యతండ్రి సత్యాన్ని, మనం ఏ వర్ణనాతీతమైన ప్రేమతో సృష్టించబడ్డామో ఆ ప్రేమను చూపుతున్నాయి. మనం ఆయన సర్వోన్నతమైన, నిత్యమైన మేలులో పాలుపొందాలనే ఏకైక ఉద్దేశంతోనే సృష్టించబడ్డాము—ఇదే ఆ సత్యం. మనం దీనిని మరింత బాగా అధ్యయనం చేయడానికీ, “ఆయన నాకు దీనిని భూమిపై బోధిస్తున్నాడు గాని, ఎత్తునుండి కాదు” అని చెప్పుకుంటూ మనలను మనం మోసగించుకోకుండా ఉండడానికీ, మన బోధకుడైన ఈయన సిలువ అనే బోధనా పీఠంపై ఉన్నతంగా ఎత్తబడ్డాడు. అలా కాదు: ఆయన సిలువపైకి ఎక్కాడు. అక్కడ వేదనలో ఎత్తబడి, తండ్రి ఘనతను ఉన్నతపరచడానికీ, ఆత్మల సౌందర్యాన్ని పునరుద్ధరించడానికీ కృషిచేస్తున్నాడు. కాబట్టి, ఈ జీవగ్రంథంలో సత్యంపై పునాది వేసుకున్న హృదయపూర్వక ప్రేమను మనం చదువుదాము. నిన్ను నీవు పూర్తిగా కోల్పో; ఎంతగా కోల్పోతావో అంతగా కనుగొంటావు. దేవుడు నీ ఆకాంక్షను తృణీకరించడు. అంతేకాదు, ఆయన నీకు దిశానిర్దేశం చేస్తాడు; నీవు ఏమి చేయాలో చూపిస్తాడు. నీవు ఆయన హితబోధ ప్రకారం నడుచుకుంటే, నీవు ఎవరి అధికారానికి లోబడి ఉండవలసి వస్తుందో అతనికి కూడా వెలుగునిస్తాడు. ఎందుకంటే, ప్రార్థించే ఆత్మకు పవిత్రమైన అసూయ ఉండాలి; అది చేసే ప్రతి పనినీ ప్రార్థన, సలహా సహాయంతో చేయడంలో ఎల్లప్పుడూ ఆనందించాలి.

మీరు నాకు ఉత్తరం రాశారు; మీ ఉత్తరాన్ని బట్టి నేను అర్థం చేసుకున్నదేమిటంటే, మీ హృదయం కలత చెందుతున్నట్లు ఉంది. ఇది స్వల్పమైన భావన కాదు; కాదు, ఒకవైపు దేవుడు మిమ్మల్ని కొత్త మార్గాలలో పిలుస్తున్నట్లు మీకు అనిపిస్తూ, మరోవైపు ఆయన సేవకులు దీనిని వ్యతిరేకిస్తూ, ఇది మంచిది కాదని అంటున్నప్పుడు కలిగే ఈ భావన ఎంతో బలమైనది, మరే భావనకన్నా తీవ్రమైనది. మీ పట్ల నాకు ఎంతో జాలి కలుగుతోంది; ఎందుకంటే తన విషయమై ఆత్మకున్న తీవ్రమైన శ్రద్ధ వల్ల కలిగే ఆ భారానికి సాటియైన భారం మరేదో నాకు తెలియదు. ఆత్మ దేవుణ్ణి ఎదిరించలేదు; అదే సమయంలో, తన సొంత వివేచనకన్నా, జ్ఞానంకన్నా ఆయన సేవకుల వివేచనను, జ్ఞానాన్ని ఎక్కువగా నమ్ముతూ, వారి చిత్తాన్ని కూడా నెరవేర్చాలని కోరుకుంటుంది; అయినా అలా చేయగలుగుతున్నట్లు దానికి అనిపించదు. ఇప్పుడు నా అల్పమైన, పరిమితమైన అవగాహన ప్రకారం మీకు సరళంగా సమాధానం ఇస్తున్నాను. మొండిగా ఒక నిర్ణయానికి కట్టుబడిపోకండి; మీ ప్రమేయం లేకుండానే మీకు పిలుపు వచ్చినట్లు అనిపిస్తున్నది కనుక, దానికి అనుగుణంగా స్పందించండి. కాబట్టి, ఆత్మలు ప్రమాదంలో ఉన్నట్లు మీరు చూసి, వారికి సహాయం చేయగలిగితే, మీ కళ్లను మూసుకోకండి; మరణం వరకు వెళ్లవలసి వచ్చినా, సంపూర్ణ ఉత్సాహంతో వారికి సహాయం చేయడానికి కృషి చేయండి. మౌనంగా ఉండాలని గానీ, మరేదైనా చేయాలని గానీ గతంలో తీసుకున్న మీ తీర్మానాల గురించి పట్టించుకోకండి—లేకపోతే, తరువాత మీతో ఇలా అనవచ్చు: “మీరు మౌనంగా ఉన్నందుకు మీకు శాపం కలుగుగాక.” మన ప్రతి సూత్రమూ, పునాదీ దేవుని పట్ల, మన పొరుగువారి పట్ల ప్రేమలోనే ఉన్నాయి; మన మిగిలిన కార్యకలాపాలన్నీ ఈ పునాదిపై ఉంచిన సాధనాలు, కట్టడాలు మాత్రమే. అందువల్ల, సాధనంలోనో కట్టడంలోనో ఆనందం పొందడం కోసం, దేవుని ఘనతలోనూ మన పొరుగువారి పట్ల ప్రేమలోనూ ఉన్న ప్రధానమైన పునాదిని మీరు విడిచిపెట్టకూడదు. కాబట్టి, నా కుమార్తె, దేవుడు మిమ్మల్ని ఏ క్షేత్రంలో పనిచేయడానికి పిలుస్తున్నట్లు మీకు కనిపిస్తుందో, అక్కడ పనిచేయండి; నేను మీతో చెప్పినదానిని బట్టి మనసులో కలత చెందకండి, ఆందోళన పడకండి; ధైర్యంగా సహించండి. మీ గురించి మీరు పట్టించుకోకుండా దేవునికి భయభక్తులతో సేవ చేయండి; అప్పుడు ప్రజల పట్ల జాలి చూపడం తప్ప, వారు ఏమంటారో పట్టించుకోకండి.

మీ ఇంటిని విడిచి రోముకు వెళ్లాలని మీకున్న కోరికను మీ వరుని చిత్తానికి అప్పగించండి. అది ఆయన ఘనతకూ మీ రక్షణకూ తోడ్పడేదైతే, మీరు దాని గురించి ఏమాత్రం ఆలోచించని సమయంలోనే, మీరు ఎన్నడూ ఊహించని రీతిలో, ఆయన మీకు సాధనాలనూ మార్గాన్నీ సమకూరుస్తాడు. ఆయనను పని చేయనివ్వండి; మిమ్మల్ని మీరు కోల్పోండి. అయితే సిలువపై తప్ప మరెక్కడా మిమ్మల్ని మీరు కోల్పోకుండా జాగ్రత్తపడండి; అక్కడే మిమ్మల్ని మీరు అత్యంత పరిపూర్ణంగా కనుగొంటారు. కానీ పరిపూర్ణమైన వెలుగు లేకుండా మీరు ఇది చేయలేరు; అందుకే, మనం మాట్లాడుకున్న సాధారణ వెలుగుకు మించిన నిజమైన, అత్యంత పరిపూర్ణమైన వెలుగులో మిమ్మల్ని చూడాలని కోరుకుంటున్నానని మీతో చెప్పాను.

ఇక మనం నిద్రపోవద్దు! నిర్లక్ష్యమనే నిద్రనుంచి మేల్కొందాం; వినయంతో ఎడతెగక ప్రార్థిస్తూ, పవిత్ర సభ యొక్క ఆధ్యాత్మిక దేహం కొరకూ, క్రీస్తు ప్రతినిధి కొరకూ ఆర్తితో మొరపెడదాం! మన విశ్వాసాన్ని కలుషితం చేయాలని చూసే స్వార్థపరులైన మానవరూప దయ్యాల దెబ్బలను ఎదిరించడానికి క్రీస్తు ఆయనకు వెలుగునూ మనోబలాన్నీ అనుగ్రహించాలని, ఆయన కొరకు ప్రార్థించడం మానకండి. ఇది విలపించవలసిన సమయం.

నేను మీ ప్రాంతానికి రావడం గురించి, తన ఘనతకూ ఆత్మ రక్షణకూ ఏది తోడ్పడుతుందో అది చేయాలని సర్వోన్నతమూ నిత్యమూ అయిన దేవుని మంచితనాన్ని ప్రార్థించండి. ముఖ్యంగా ప్రార్థించండి; ఎందుకంటే సిలువ వేయబడిన క్రీస్తు చిత్తాన్నీ, ఆయన ప్రతినిధి చిత్తాన్నీ నెరవేర్చడానికి నేను రోముకు వెళ్లబోతున్నాను. నేను ఏ దారిలో వెళ్తానో నాకు తెలియదు. మన ఆత్మలలో శాంతీ ప్రశాంతతా నెలకొని ఉండగా, తనకు అత్యధిక ఘనతను చేకూర్చే మార్గంలో మనల్ని పంపమని మధుర యేసు క్రీస్తును ప్రార్థించండి. ఇక మీతో మరేమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ.       పైకి

స్టెఫానో మాకోనీకి

“అజ్ఞాని, ఎంతో కృతఘ్నుడైన తన కుమారుడు స్టెఫానో ది కొర్రాదో మకొనీకి”: “ఆమె రోములో ఉన్నప్పుడు, ఎంతో కృతఘ్నుడు, అనర్హుడు అయిన తన కుమారుడు స్టెఫానో మకొనీకి”: ఈ లేఖల పైరాతలు ఇలా ఉన్నాయి. నిస్సందేహంగా, స్టెఫానో స్వయంగా తన చేతితో చేసిన ప్రతులపై ఇవి రాసి ఉండాలి. కతరీన అతని తల్లికి రాసిన లేఖల సందర్భంలో, మొదటిసారి కలుసుకున్నప్పటినుంచి ఈ యువ శిష్యుడు ఎంత తరచుగా ఆమెతో ఉండేవాడో మనం చూశాము. దీనికి ఎంతో ముందే, అతడు “ఫమీల్యా”లో అందరికన్నా ప్రియమైనవాడిగా, ఆమె తరువాత అత్యంత ముఖ్యమైన సభ్యుడిగా మారాడు. అయితే, ఏదో కారణంవల్ల అతడు ఆమెతో రోముకు వెళ్ళలేదు; చివరి అలసటభరితమైన నెలల్లో కతరీన హృదయం అతనికోసం తహతహలాడింది. మొదటినుంచీ అతని నిష్కపటమైన, ఉల్లాసభరితమైన స్వభావంలో ఉన్నతమైన ఆధ్యాత్మిక పరిపూర్ణతకు బీజాలు ఉన్నాయని ఆమె గుర్తించి, అతడిని మఠజీవితానికి ఆకర్షించడానికి ప్రయత్నించింది. మనకు లభించిన, స్టెఫానోకు ఆమె రాసిన తొలి లేఖల్లో ఒకదానిలో ఇలా రాసింది: “నిన్ను బంధించి ఉంచే బంధాలను కేవలం వదులు చేయకు, వాటిని తెంచివేయి. నిన్ను పిలుస్తున్న పవిత్రాత్మను ఇక ప్రతిఘటించకు—ఎందుకంటే ఆయనకు ఎదురుతిరగడం నీకు కష్టమవుతుంది. నీ స్వంత నులివెచ్చని హృదయంగానీ, స్త్రీలవలె నీ పట్ల నీవు చూపే సున్నితత్వంగానీ నిన్ను వెనుకకు లాగనీయకు; పురుషుడిగా నిలబడి, పౌరుషంతో యుద్ధరంగంలోకి ప్రవేశించు.” అయితే, కతరీన పట్ల అతనికి వ్యక్తిగతంగా ఎంత అంకితభావం ఉన్నప్పటికీ, చాలాకాలంపాటు మఠజీవితానికి తనకు పిలుపు ఉందని స్టెఫానో భావించలేదు. ఈ లేఖల్లో మనం చూస్తున్నట్లుగా, ఆమె మరింత పట్టుదలతో అతడిని ప్రోత్సహిస్తూనే ఉంది; కానీ ఆమె మరణంతోనే అతని సంకోచం ముగిసింది. చివరికి, అత్యవసరంగా పిలుపు అందడంతో అతడు రోముకు హుటాహుటిన వెళ్ళి, ఆమె సజీవంగా ఉండగానే దర్శించి, ఆమె చివరి మాటలు వినగలిగాడు. జీవించి ఉన్నప్పుడు ఆమె చేసిన విన్నపాలు సాధించలేనిదాన్ని, మరణశయ్యపై ఆమె చేసిన అభ్యర్థన సాధించింది; ప్రతిభావంతుడైన ఆ యువ కులీనుడు కార్తూసియన్ మఠవాసి అయ్యాడు. తరువాతి కాలంలో అతడు ఆ మఠసంఘానికి సర్వాధిపతిగా నియమితుడయ్యాడు. ఆమె అతడిని విడిచి వెళ్ళిన తరువాత, కతరీన స్మృతిపట్ల భక్తియే అతని జీవితానికి ప్రేరణగా నిలిచింది.

ఈ విభాగంలోని లేఖలన్నీ కతరీన రోముకు చేరుకున్న తరువాత రాసినవే. సభ పరిస్థితికి సంబంధించి ఆ సమయంలో ఆమె ఉన్నతాధికారులకు పంపుతున్న మరింత లాంఛనప్రాయమైన, విపులమైన పత్రాలకు ఇవి ఎంతో భిన్నంగా ఉన్నాయి. వీటిలోని ప్రశాంతమైన ఆధ్యాత్మిక ఉత్సాహం, ఆమె క్రియాశీల జీవితపు “ఎడతెగని కలవరపాటు” మధ్యలో నిలిచివున్న “అంతరంగ శాంతి”కి సాక్ష్యమిస్తుంది. అంతేకాక, స్వస్థలంలోని స్నేహితులకు, శిష్యులకు పంపిన ఈ ఆత్మీయ సందేశాలు, ఆమె వ్యక్తిత్వంలోని కుటుంబపరమైన పార్శ్వం అని చెప్పదగిన అంశాన్ని మనోహరంగా వెలుగులోకి తెస్తాయి.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసుక్రీస్తులో అత్యంత ప్రియమైన కుమారుడా: యేసుక్రీస్తు సేవకులకు సేవకురాలిని, దాసురాలిని అయిన కతరీన అనే నేను, నీ ఆత్మ అనే నగరానికి నీవు నిజమైన సంరక్షకుడిగా ఉండాలని చూడాలనే కోరికతో, ఆయన అమూల్య రక్తంలో నీకు రాస్తున్నాను. ఓ అత్యంత ప్రియమైన కుమారుడా, ఈ నగరానికి ఎన్నో ద్వారాలు ఉన్నాయి! అవి మూడు—జ్ఞాపకశక్తి, బుద్ధి, సంకల్పం. వీటిలో ఒక్క సంకల్పం తప్ప, మిగిలినవన్నీ దెబ్బలు తినడానికి, కొన్నిసార్లు బలవంతంగా తెరువబడటానికి కూడా మన సృష్టికర్త అనుమతిస్తాడు. అందువల్ల, కొన్నిసార్లు బుద్ధికి నీడలు తప్ప మరేమీ కనిపించవు; జ్ఞాపకశక్తి వ్యర్థమైన, అశాశ్వతమైన విషయాలతో, అనేక రకాల ఆలోచనలతో, అపవిత్ర తలంపులతో నిండిపోతుంది; అలాగే శరీరంలోని ఇంద్రియానుభూతులన్నీ క్రమం తప్పి, విధ్వంసం సృష్టిస్తాయి. కాబట్టి, సంకల్ప ద్వారం ఒక్కటి తప్ప ఈ ద్వారాలలో మరేదీ మన స్వేచ్ఛాధీనంలో లేదని స్పష్టమవుతుంది. ఇది మన స్వేచ్ఛకు చెందినది; స్వేచ్ఛాసంకల్పమే దీనికి కాపలాదారు. ఈ ద్వారం ఎంత బలమైనదంటే, కాపలాదారు సమ్మతించకపోతే దయ్యంగానీ, ఏ సృష్టిప్రాణిగానీ దీనిని తెరవలేవు. ఈ ద్వారం తెరువబడనంతకాలం—అంటే, జ్ఞాపకశక్తి, బుద్ధి, ఇతర ద్వారాలు అనుభవించే వాటికి అది సమ్మతించనంతకాలం—మన నగరం తన స్వాతంత్ర్య హక్కులను ఎల్లప్పుడూ కాపాడుకుంటుంది. కాబట్టి, నా కుమారుడా, ఇంత ఉన్నతమైన నగరాన్ని మన స్వేచ్ఛాధీనంలో ఉంచిన దైవ మంచితనం నుండి మనం పొందిన ఇంత శ్రేష్ఠమైన ఉపకారాన్ని, ఇంత అపరిమితమైన ప్రేమదాతృత్వాన్ని గుర్తిద్దాం, నిజంగా గుర్తిద్దాం.

మన కాపలాదారైన స్వేచ్ఛాసంకల్పం పక్కన మనస్సాక్షి అనే కుక్కను ఉంచి, శ్రద్ధతో, ఉత్సాహంతో కాపలా కాయడానికి కృషి చేద్దాం. ఎవరైనా ద్వారం దగ్గరకు వచ్చినప్పుడు, వచ్చినది మిత్రుడో శత్రువో గుర్తించడానికి ఆ కుక్క తన మొరుగుతో వివేచనాశక్తిని మేల్కొలపాలి. అప్పుడు కాపలాదారు మిత్రులను లోపలికి రానిచ్చి, మంచి, పవిత్రమైన ప్రేరణలు తమ పని చేయడానికి ఆదేశించగలడు; అలాగే ప్రతిరోజూ ద్వారం దగ్గరకు వచ్చే చెడు తలంపులను లోపలికి అనుమతించడానికి సంకల్పం సమ్మతించకుండా, సంకల్ప ద్వారాన్ని మూసివేసి శత్రువులను తరిమివేయగలడు. ప్రభువు నీ నగరాన్ని నీ నుండి కోరినప్పుడు, ఆయన కృపవల్ల దానిని చెక్కుచెదరకుండా, నిజమైన రాజోచిత సద్గుణాలతో అలంకరించి ఆయనకు అప్పగించగలవు. ఇక్కడ ఇంతకుమించి ఏమీ చెప్పను.

ఈ నెల మొదటి రోజున కుమారులందరికీ కలిపి రాసినట్లుగా, మేము ఆగమనకాలపు మొదటి ఆదివారం ఎంతో శాంతితో ఇక్కడికి చేరుకున్నాము. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండు. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసు క్రీస్తునందు అత్యంత ప్రియమైన పుత్రుడా: యేసు క్రీస్తు సేవకుల సేవకురాలిని, దాసిని అయిన కతరీనను నేను. మీరు బాల్యచేష్టలను విడిచిపెట్టి, ధీరుడైన పురుషునిగా ఎదగాలని ఆశిస్తూ, ఆయన అమూల్య రక్తములో మీకు వ్రాస్తున్నాను. మనస్సులోనూ, వాస్తవ అనుభవంలోనూ లభించే ఓదార్పులనే పాలను ఆస్వాదించే స్థితిని దాటి, మనస్సులోనూ శరీరంలోనూ కలిగే అనేక శ్రమలు, దయ్యాలతో పోరాటాలు, తోటి మనుషులవల్ల కలిగే హానులు, దేవుడు మీకు అనుగ్రహించడానికి ఇష్టపడే మరే విధమైన కష్టాలైనా సరే, వాటినే గట్టి, బూజుపట్టిన రొట్టెగా భుజించడానికి మీరు సిద్ధపడాలని కోరుకుంటున్నాను. అటువంటి గొప్ప వరాలను మీకు చూపించడం ఆయనకు ఇష్టమైనప్పుడు—వాటిని స్వీకరించడానికి మీరు తగినవారని ఆయన చూసినప్పుడల్లా అది జరుగుతుంది—మీరు వాటిలో ఆనందిస్తూ, జ్వలించే ఆకాంక్షతోనూ దైవ మంచితనం పట్ల మధురమైన కృతజ్ఞతతోనూ వాటిని ఎదుర్కోవడానికి పరుగెత్తడం చూడాలని కోరుకుంటున్నాను. నా పుత్రుడా, మేల్కొనండి; మీ హృదయపు నులివెచ్చదనం నుండి మేల్కొనండి. దానిని ఆ రక్తములో ముంచండి. అప్పుడు అది దైవప్రేమ అనే కొలిమిలో మండుతూ, బాల్యచేష్టలన్నిటినీ అసహ్యించుకునే స్థితికి చేరి, సంపూర్ణ ధైర్యంతో రగులుతూ, సిలువవేయబడిన క్రీస్తు కొరకు గొప్ప కార్యాలు చేయడానికి యుద్ధరంగంలో అడుగుపెట్టి వీరోచితంగా పోరాడుతుంది. ఎందుకంటే ధైర్యంగా పోరాడినవారికే తప్ప మరెవరికీ కిరీటం లభించదని పౌలు చెబుతున్నారు. కాబట్టి తాను యుద్ధరంగానికి దూరంగా ఉండిపోయానని గ్రహించేవానికి విలపించడానికి కారణముంది. ఇక ఇక్కడ నేను ఎక్కువ చెప్పను.

మీ ఉత్తరం నాకు అందింది; దానిని చూసి సంతోషించాను. ప్రతిపాదన విషయానికి వస్తే, మీ మనోభావం నాకు ఎంతో నచ్చిందని సమాధానమిస్తున్నాను. మనమందరం ఏ గమ్యం కొరకు సృష్టించబడ్డామో, ఆ గమ్యం వైపు తన సృష్టిప్రాణులను నడిపించడానికి మన మధుర దేవుడు వారితో ఆడే మధురమైన ఆటలను చూసి మనం సంతోషించాలి. ఓదార్పులనే మధుర ఔషధం, లేపనం ప్రయోజనం కలిగించనప్పుడు, గాయం చీము పట్టకుండా దానిని కాల్చి చికిత్స చేసినట్లుగా, ఆయన మనకు శ్రమలను పంపుతారు. ఈ పండుగలు, పవిత్ర దినాలు ముగిసిన వెంటనే, దేవుని ప్రేమ నిమిత్తమూ, మీ రక్షణ నిమిత్తమూ, మీ వ్యవహారం కోసం సంతోషంగా శ్రమిస్తాను.

నేను మొదటగా కోరబోయే పాపదండ విమోచనాలతోపాటు, మీరు నన్ను అడుగుతున్న పాపదండ విమోచనాలను కూడా పొందడానికి ప్రయత్నిస్తాను. అది ఎప్పుడో నాకు తెలియదు—ఎందుకంటే నేను ఆస్థాన లేఖకులను విసిగించి అలసిపోయేలా చేశాను. కాస్త వెనుకంజ వేసి ఉండాలి.

నేను మత్తేయోకు ఒక ఉత్తరం వ్రాస్తున్నాను; దానిని అతనికి ఇవ్వండి. అతనిని ఓదార్చండి; ప్రారంభించిన కార్యం పట్ల అతనిలో ఉత్సాహం రగిలించడానికి అప్పుడప్పుడు అతని దగ్గరకు వెళ్లండి. దేవుడు పంపిన అనారోగ్యం గురించి విన్నాను … అతని అవసరాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకుని, కన్య మరియ సంఘం నుండి అతనికి మీకు సాధ్యమైనంత సహాయం అందేలా మీరూ మీ సహోదరులూ కృషి చేయాలని, నాకు చేతనైనంతగా మిమ్మల్ని వేడుకుంటూ గట్టిగా కోరుతున్నాను. ఎలాంటి ఆశ్రయమూ లేకుండా ఒంటరిగా, పేదరికంలో ఉన్న కతరీనా ఎంతో జాలిపడదగిన స్థితిలో ఉంది. కాబట్టి ఈ ప్రేమసేవను చూపడంలో ఉత్సాహంగా ఉండండి. దీని గురించి పియేత్రోకు కూడా వ్రాస్తున్నాను. మీరు ఎలాంటి నిర్లక్ష్యమూ చూపలేదని నాకు తెలియనివ్వండి.

ఇక మీకు ఎక్కువ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. ఈ కుటుంబమంతా క్రీస్తునందు మిమ్మల్ని ఓదారుస్తోంది. నిర్లక్ష్యురాలినీ కృతఘ్నురాలినీ అయిన ఈ రచయిత్రిని మీ ప్రార్థనలలో జ్ఞాపకం చేసుకోండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసు క్రీస్తునందు అత్యంత ప్రియమైన పుత్రుడా: యేసు క్రీస్తు సేవకుల సేవకురాలిని, దాసిని అయిన కతరీనను నేను. మీరు మీ బంధనాలను తెంచుకోవాలని, కేవలం వాటిని సడలించుకోవడానికి మాత్రమే పూనుకోకూడదని ఆశిస్తూ, ఆయన అమూల్య రక్తములో మీకు వ్రాస్తున్నాను. ఎందుకంటే వాటిని సడలించడానికి కొంత సమయం పడుతుంది; ఆ సమయం మీకు ఉంటుందన్న నిశ్చయత లేదు, అది మీ నుండి అంత వేగంగా జారిపోతోంది. కాబట్టి నిజమైన, పవిత్రమైన ఉత్సాహంతో వాటిని పూర్తిగా తెంచుకోవడమే మేలు. ఆలోచనలోనూ ఆచరణలోనూ మీరు లోకం నుండి, మీ సొంత శరీరసంబంధమైన ప్రేరణల నుండి విడివడి, నిత్యజీవంతో ఏకమయ్యారని చూసినప్పుడు నా ఆత్మ ఎంత ధన్యమవుతుంది! ఆ ఐక్యత ఎంతటి ఆనందం, మాధుర్యం, సౌమ్యతలతో నిండి ఉంటుందంటే, అది సమస్త చేదును తొలగించి, ప్రతి భారమైన బరువునూ తేలిక చేస్తుంది! అలాంటప్పుడు, ద్వేషం, ప్రేమ అనే ఖడ్గాన్ని దూసి, స్వేచ్ఛా సంకల్పమనే చేతితో మనలోని స్వార్థపూరిత స్వభావం నుండి మనలను మనమే వేరుచేసుకోకుండా మనల్ని ఎవరు ఆపగలరు? ఈ ఖడ్గం తెంచిన వెంటనే, దానికున్న శక్తి వల్ల అది ఏకం చేస్తుంది. అయితే, అత్యంత ప్రియమైన పుత్రుడా, మీరు నాతో ఇలా అంటారు: “ఈ ఖడ్గం ఎక్కడ దొరుకుతుంది, ఎక్కడ తయారవుతుంది?” మీకు నా సమాధానం ఇది: ఆత్మజ్ఞానమనే గదిలో అది మీకు దొరుకుతుంది. అక్కడ మీరు నిజమైన, నిష్కపటమైన సుగుణాలతో మీ సొంత పాపం పట్ల, బలహీనత పట్ల ద్వేషాన్నీ, మీ సృష్టికర్త పట్ల, మీ పొరుగువారి పట్ల ప్రేమనూ పెంపొందించుకుంటారు. అది ఎక్కడ తయారవుతుంది? దైవప్రేమ అనే అగ్నిలో, దేవుని కుమారుడూ మధురమైన ప్రేమమయుడూ అయిన వాక్కు యొక్క శరీరమనే దాగలిపై తయారవుతుంది. కాబట్టి తనను తాను రక్షించుకోవడానికి ఆయుధాలు తన దగ్గర ఉండి కూడా వాటిని పారవేసేవాడు నిజంగా అజ్ఞాని, తీవ్రమైన మందలింపుకు అర్హుడు.

మీరు ఈ అజ్ఞానులలో ఒకరిగా ఉండాలని నేను కోరుకోవడం లేదు; మీ సర్వశక్తులతో త్వరపడి, మిమ్మల్ని అపారమైన ప్రేమతో పిలుస్తున్న మరియమ్మకు స్పందించాలని కోరుకుంటున్నాను. జీవస్వరూపుని ప్రేమకోసం అంతటి జ్వలించే ప్రేమతో తమ రక్తాన్నీ ప్రాణాన్నీ అర్పించి, దేహరీత్యా ఇక్కడ రోములో సమాధి చేయబడిన ఈ మహిమాన్విత రక్తసాక్షుల రక్తం తపనతో వేడెక్కి ఉంది. దేవుని నామానికీ పరిశుద్ధ సభకూ మహిమ, స్తుతి కలిగేలా, మీ సద్గుణాలు పరీక్షించబడేలా, శ్రమలను అనుభవించడానికి రావలసిందిగా అది మిమ్మల్నీ ఇతరులనూ పిలుస్తోంది. దేవుడు తన మహోన్నతత్వాన్ని బయలుపరచి, తన తోట అని పిలిచిన ఈ పవిత్ర భూమికి ఆయన తన సేవకులను పిలిచి, ఇలా అన్నాడు: “సద్గుణమనే బంగారాన్ని పరీక్షించడానికి వారు రావలసిన సమయం ఇదే.” ఇక మనం చెవిటివారిలా నటించవద్దు. మన చెవులు చలివల్ల మూసుకుపోయి ఉంటే, అగ్నితో కలిసినందువల్ల వేడిగా ఉన్న ఆ రక్తంలో మనలను మనం శుద్ధి చేసుకుందాం; అప్పుడు చెవిటితనమంతా తొలగిపోతుంది. సిలువ వేయబడిన క్రీస్తు గాయాలలో దాగుకోండి; లోకాన్ని విడిచి పారిపోండి, మీ తండ్రి ఇంటిని విడిచిపెట్టండి; వాగ్దాన భూమిని చేరుకునేలా సిలువ వేయబడిన క్రీస్తు ప్రక్కగాయమనే ఆశ్రయంలోకి పరుగెత్తండి. ఇదే విషయాన్ని పియేత్రోకు కూడా చెబుతున్నాను. సిలువ అనే బల్ల దగ్గర చోటు చేసుకోండి. అక్కడ ఆ రక్తం ద్వారా బలపడి, బాధలనూ అవమానాలనూ, దూషణనూ ఎగతాళినీ, ఆకలి దప్పులనూ వస్త్రహీనతనూ సహిస్తూ, ఆత్మలను ఆహారంగా స్వీకరించండి; ఎన్నుకోబడిన పాత్రయైన ఆ ప్రియమైన పౌలుతో కలిసి, సిలువ వేయబడిన క్రీస్తు పొందిన అవమానంలో అతిశయించండి. నేను చెప్పినట్లు, మీ బంధాలను తెంచుకొని స్వేచ్ఛ పొందితే, సహనం మీకు మహిమ అవుతుంది. అలా చేయకపోతే మహిమ కాదు, అది మీకు బాధ అవుతుంది; మీ నీడే మిమ్మల్ని భయపెడుతుంది.

ఇది తలచుకుంటూ నా ఆత్మ మీ రక్షణకోసం ఆకలిగొన్నట్లు తపిస్తోంది. మీరు మరింత వేగంగా పరుగెత్తగలిగేలా, మీ బంధాలను కేవలం సడలించుకోవడానికి ప్రయత్నించకుండా, వాటిని తెంచుకొని స్వేచ్ఛ పొందాలని నేను చూడగోరుతున్నాను. సిలువ వేయబడిన క్రీస్తు రక్తాన్ని వస్త్రంగా ధరించండి. ఇక మీకు ఏమీ చెప్పను. దేవుని పరిశుద్ధమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి.

మీ ఉత్తరాలు నాకు అందాయి. బత్తీస్తా స్వస్థత పొందిన విషయంవల్ల నాకు ఎంతో ఓదార్పు కలిగింది; ఎందుకంటే అతడు ఇంకా మంచి మొక్కగా ఎదుగుతాడనే ఆశ నాకు ఉంది; అలాగే మొన్నా జోవన్నా పట్ల నాకు కలిగిన జాలివల్ల కూడా. అయితే, లోకం నుండి మిమ్మల్ని మీరు విడిపించుకోవడానికి దేవుడు మీకు ఒక మార్గాన్ని పంపినందుకు నేను మరింతగా సంతోషించాను. మన ప్రియమైన “బాబ్బో,” పోపు అర్బన్ VI పట్ల ప్రభువులకూ మన ఇతర పౌరులకూ ఉన్న మంచి వైఖరి గురించి మీరు నాకు రాసినందుకు కూడా ఎంతో సంతోషించాను. దేవుడు తన అనంత కారుణ్యంతో ఆ మంచి వైఖరిని కాపాడి, ఆయన పట్ల వారికున్న గౌరవాన్నీ విధేయతనూ ఎల్లప్పుడూ పెంపొందించుగాక. మీరూ ఇతరులూ అక్కడ ఉన్నంతకాలం, మీ శక్తిమేరకు సత్యాన్ని విత్తడానికీ అసత్యాన్ని ఖండించడానికీ ఉత్సాహంతో కృషి చేయండి.

మొన్నా జోవన్నాకూ కుర్రాదోకూ నా ఆత్మీయ వందనాలు తెలియజేయండి. బత్తీస్తానూ కుటుంబంలోని మిగిలినవారినీ కూడా ఓదార్చండి. నా ఆ కుమారులందరినీ ఓదార్చి, నేను వారికి ఉత్తరాలు రాయకపోతే నన్ను క్షమించమని ప్రత్యేకంగా చెప్పండి; ఎందుకంటే రాయడం కొంత కష్టంగా అనిపిస్తోంది. మెస్సెర్ మత్తేయోను ఓదార్చండి: ఆయనకు ఏమి కావాలో ముందుగా మాకు కబురు పంపమని చెప్పండి; ఎందుకంటే నేను అది మరిచిపోయాను, ఫ్రా రైమోందో అంత త్వరగా వెళ్లిపోవడంతో ఆయన దగ్గరనుంచి మేము ఆ విషయం తెలుసుకోలేకపోయాము. అప్పుడు నేను చేయగలిగినదంతా ఉత్సాహంతో చేస్తాను. ఫ్రాతే తోమ్మాసో అక్కడ ఉన్నారో లేదో నాకు తెలియనందున ఆయనకు రాయడం లేదని చెప్పండి. ఆయన అక్కడ ఉంటే, ఆయనను ఓదార్చి, నాకు తన ఆశీర్వాదం ఇవ్వమని చెప్పండి. మన లీసా, కుటుంబమంతా మీకు తమ వందనాలు తెలియజేస్తున్నారు. నేరి మరణపు అంచులవరకు వెళ్లినందున మీకు రాయడం లేదు; అయితే ఇప్పుడు అతడు స్వస్థత పొందాడు.

దేవుడు తన మధురమైన నిత్యాశీర్వాదాన్ని మీకు అనుగ్రహించుగాక. ఒక ముఖ్యమైన విషయం కోసం, సాధ్యమైతే ఇక్కడికి రమ్మని పియేత్రోకు చెప్పండి. మధురమైన యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ!

ఈ ఉత్తరాలన్నీ అందజేయండి, లేదా అందజేయించండి. మా కోసం దేవుణ్ణి ప్రార్థించండి. విడిగా కట్టి ఉన్న ఈ కొన్ని ఉత్తరాలను మాత్రం ఉన్నవి ఉన్నట్లుగా మొన్నా కతరీనా ది జోవన్నీకి ఇవ్వండి; ఆమె వాటిని పంచిపెట్టనివ్వండి.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధురమైన యేసుక్రీస్తునందు అత్యంత ప్రియమైన కుమారుడా: యేసుక్రీస్తు సేవకులకు సేవకురాలినీ దాసినీ అయిన కతరీనా అనే నేను, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు రాస్తున్నాను. “మందగోరుగా ఉన్న మీకు శాపం! మీరు కనీసం మంచులా చల్లగానైనా ఉండి ఉంటే ఎంత బాగుండేది!” అనే ఈ గద్దింపును విని, దేవుని నోటి నుండి మీరు ఉమ్మివేయబడకుండా, మీ హృదయంలోని మందగోరుతనం నుండి లేవాలని చూడగోరుతున్నాను. ఈ మందగోరుతనం కృతఘ్నత నుండి పుడుతుంది. సిలువ వేయబడిన క్రీస్తు వేదనాభరితమైన, సంపూర్ణమైన ప్రేమనూ, ఆయన నుండి పొందిన అనంతమైన మేలులనూ మనం చూడనివ్వని మసక వెలుగు నుండి ఆ కృతఘ్నత వస్తుంది. నిజంగా మనం వాటిని చూసినట్లయితే, మన హృదయం ప్రేమజ్వాలతో మండుతుంది; సమయం కోసం మనం ఆకలిగొన్నట్లు తపిస్తూ, దానిని దేవుని గౌరవం కోసమూ ఆత్మల రక్షణ కోసమూ ఎంతో ఉత్సాహంతో వినియోగిస్తాము. అత్యంత ప్రియమైన కుమారుడా, ఇప్పుడు మనం మళ్లీ కొత్తగా పనిచేయడం ప్రారంభించేలా, ఈ ఉత్సాహానికే నేను మిమ్మల్ని పిలుస్తున్నాను.

నేను పాలకులకు వ్రాస్తున్న ఒక లేఖను, కన్య మరియ సంఘానికి వ్రాస్తున్న మరొక లేఖను మీకు పంపుతున్నాను. వాటిని చదివి అర్థం చేసుకుని, ఆ తరువాత వారికి ఇవ్వండి; ఆ తరువాత … ఆ లేఖలలో ఉన్న విషయం గురించి వారితో పూర్తిగా మాట్లాడండి. పవిత్ర సభ విషయంలోనూ, క్రీస్తు ప్రతినిధి అర్బన్ VI విషయంలోనూ సరైనది జరిగేలా, పాలకులతోనూ ఈ వ్యవహారంతో సంబంధం ఉన్న వారందరితోనూ తమకు సాధ్యమైనంత మేరకు ఉత్సాహంతో కృషి చేయమని, సిలువవేయబడిన క్రీస్తు తరఫునా నా తరఫునా వారిలో ప్రతి ఒక్కరినీ వేడుకోండి. దేవుని ఘనత కోసమూ, నగరపు ఆధ్యాత్మిక, లౌకిక మేలు కోసమూ వారు ఈ విషయంలో నమ్మకంతో వ్యవహరించడానికి ఇష్టపడాలన్నది నాకు ఎంతో ముఖ్యమైన విషయం. ఈ కార్యంలో మీరు నులివెచ్చగా కాక, ఉత్సాహభరితంగా ఉండండి. నేను వ్రాస్తున్న ఈ వ్యవహారంలో మీ సహోదరులనూ సంఘంలోని పెద్దలనూ తమకు సాధ్యమైనదంతా చేసేలా పురికొల్పడంలో కూడా అలాగే ఉండండి. మీరు ఎలా ఉండవలసి ఉన్నదో అలా ఉంటే, ఆ ప్రాంతంలోనే కాదు, ఇటలీ అంతటా నిప్పు రాజేస్తారు.

ఇక మీకు మరేమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. ఓదార్చండి … వీరందరూ, మీ సహోదరులూ, మీ సహోదరీ, క్రీస్తులో మిమ్మల్ని ఓదారుస్తున్నారు; అందరూ మీ కోసం ఎదురుచూస్తున్నారు. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.       పైకి

పోపుగారు రోముకు ఆహ్వానించిన కొందరు పవిత్ర ఏకాంతవాసి తపస్వులకు

క్రీస్తు ప్రజల వ్యవహారాలను ఆయనకు అత్యంత నిజమైన అనుచరుల చేతుల్లో పెట్టాలనే నిష్కపటమైన కోరికను కతరీన చిన్ననాటి నుంచీ హృదయంలో పెంచుకున్నారు. ఇప్పుడు, ఆమె జీవితపు ఈ చివరి దశలో, పాపల్ ఆస్థానంలోని అవినీతి, కుట్రల మధ్య ఉన్నప్పుడు, మఠాలలోనో ఏకాంత తపోకుటీరాలలోనో నివసిస్తున్న అజ్ఞాత “దేవుని సేవకుల” హృదయాలలో ఇంకా నిలిచి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక తపన, అంతర్దృష్టి అనే నిధుల వైపు ఆమె ఆలోచనలు మరింత ఆర్తితో మళ్లసాగాయి.

ఈ పవిత్ర పురుషులను రోముకు ఆహ్వానించడం—వారిని అర్బన్ చుట్టూ సమీకరించి, ఆ విధంగా దేవునితో అత్యంత సన్నిహిత సహవాసంలో ఉన్నవారి విజయవంతమైన సాక్ష్యం ద్వారా దేవుని సత్యం ఏ పక్షాన ఉందో చూపించడం—నిస్సందేహంగా లోకరీతులకు ఎంతో దూరంగా ఉన్న ఒక పునీతురాలి రాజకీయ ఆలోచన. అయినప్పటికీ, అది పోపుగారికి నచ్చింది. కాబట్టి, బహుశా ఆ సూచన ఆమెదే అయినప్పటికీ, ఆయన అభ్యర్థన మేరకు కతరీన, తాను చాలాకాలంగా ఆధ్యాత్మిక సంభాషణలు సాగిస్తున్న పలువురు ఏకాంతవాసి తపస్వులకు పవిత్ర నగరానికి రమ్మని లేఖలు వ్రాశారు. పిరికితనాన్నీ సోమరితనాన్నీ విడిచిపెట్టి, కష్టాలు, ఇబ్బందులు, బహుశా హతసాక్షి మరణం కూడా ఎదురుచూస్తున్న కార్యరంగానికి త్వరగా తరలిరమ్మని క్రీస్తు వీరులకు ఇచ్చిన ఉత్తేజకరమైన పిలుపులు ఆమె లేఖలు.

తరువాత వచ్చే లేఖలలో మూడవదానిలో, ఆ పిలుపునకు విధేయులైన ఇద్దరు అయోమయానికి గురైన ఏకాంతవాసి తపస్వుల హృదయాన్ని కదిలించే చిత్రణను కతరీన ఇస్తారు. వారు ప్రశాంతమైన ఉంబ్రియా మైదాన ప్రాంతం నుంచి వచ్చిన డొమినికన్ “ప్రభువు శునకాలు.” “ఎంతోకాలం తమ ప్రశాంతతలో జీవించిన వృద్ధులు, ఆరోగ్యం కూడా ఏమంత బాగులేనివారు” అయిన వీరు కష్టమైన ప్రయాణాన్ని పూర్తి చేశారు. ఇప్పుడు తమ నివాసాలపై బెంగను ధైర్యంగా అణచుకుంటూ, అప్రయత్నంగా తాము చేసిన ఫిర్యాదులను వెనక్కి తీసుకుంటున్నారు. అయితే పిలుపు అందుకున్న తపస్వులందరూ ఒకే విధంగా విధేయత చూపలేదు. ఆ మహానగరపు వీధుల్లో దివ్యదర్శనాల పారవశ్యాన్ని ఆశించడం కష్టమే; అడవిలోని, తపోకుటీరంలోని ఏకాంతం వారికి ఎంతో ప్రియమైనది. ఫాదర్ విలియం ఫ్లీట్‌లో లోపాలు ఉన్నప్పటికీ కతరీన ఆయనను ఎప్పుడూ అభిమానిస్తూనే ఉండేవారు; ఆయన మాత్రం అక్కడినుంచి కదలడానికి సూటిగా నిరాకరించారు. ఆయన సహచరుడు బ్రదర్ ఆంటోనియో కూడా అలాగే చేశారు. ఆమె ఎల్లప్పుడూ ఎంతో గౌరవించిన మరొక వ్యక్తి, సంత్ ఆంటిమో మఠాధిపతి, వచ్చినప్పటికీ, పిరికివానిలా ప్రవర్తించినట్లు ఆమె లేఖల ద్వారా తెలుస్తోంది.

తమ సుదీర్ఘ జీవితాన్ని ఎలాంటి అంతరాయమూ లేని ప్రశాంతతలో గడిపిన శాంతికాముకులైన సన్యాసులు, రోము రాజకీయాలనే అప్రియమైన సుడిగుండంలోకి ప్రవేశించడానికి అభ్యంతరం తెలిపితే మనం ఆశ్చర్యపడనక్కరలేదు. విద్యాసంస్కారాలు గల ఏకాంతవాసి తపస్వులలో ఇటువంటి వైఖరి నేడు కూడా తెలియనిది కాదు. కానీ వారి నిరాకరణ కతరీనకు ఒక దెబ్బ అయింది. ఏకాంత జీవితం మనుషులను ఆచరణలో న్యాయం కోసం పోరాడటానికి పనికిరానివారిగా చేస్తుందనే సహజమైన నిర్ధారణకు ఆమె వచ్చి ఉండకపోవచ్చు; అయినా ఆమె తీవ్రంగా కలత చెందారు. మనం పదేపదే చూసినట్లుగా, ధ్యానజీవితంలో ప్రత్యేకంగా తలెత్తగల స్వార్థం, సోమరితనం అనే ప్రమాదాల పట్ల ఆమె చిన్ననాటి నుంచీ అప్రమత్తంగా ఉండేవారు. అదే సమయంలో, ఇతరుల కోసం చేసే ప్రార్థన అనే జ్వాల తగినంత ప్రకాశవంతంగా మండితే, ఈ జీవితం గాఢమైన త్యాగమయ జీవితంగా ఉండగలదని ఆమె దృఢంగా నమ్మేవారు. ఇప్పుడు ఆమెకు అత్యంత ప్రియమైన ఏకాంతవాసులు పరీక్షా సమయంలో నిలబడలేకపోయారు; వారిలోని అమాయకమైన స్వార్థకేంద్రిత ధోరణి ఆమెను చెప్పలేనంతగా నిరాశపరిచింది. సభలో సంక్షోభం తలెత్తి అత్యవసర పిలుపు వచ్చినప్పుడు కూడా తన అంతరంగ సౌఖ్యాలను వదులుకోవడానికి నిరాకరించే మతాచరణ పట్ల ఆమెకున్న దుఃఖం, విస్మయం, దాదాపు తీవ్ర తిరస్కారంగా మారిన ఏహ్యభావం ఈ లేఖలలో వ్యక్తమవుతాయి. తాను నమ్మినవారు ఈ విధంగా తెలిపిన “గొప్ప నిరాకరణ” ఆమె చివరి నెలలను మరింత చీకటిమయం చేయడానికి దోహదపడిందనడంలో సందేహం లేదు. తన సన్నిహితుల హృదయాలలో కూడా, దేవుడు ఎన్నుకున్నవారి మధ్య కూడా, కతరీనకు ఈ భూమిపై నిలకడైన నగరం దొరకలేదు.       పైకి

లెచ్చెతోలో ఉన్న ఇంగ్లాండుకు చెందిన బ్రదర్ విలియంకు, నిట్జాకు చెందిన బ్రదర్ ఆంటోనియోకు

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

క్రీస్తు మధుర యేసునందు అత్యంత ప్రియమైన కుమారులారా: యేసుక్రీస్తు సేవకుల సేవకురాలిని, దాసురాలిని అయిన కతరీన అనే నేను, ఆయన అమూల్య రక్తమున మీకు వ్రాస్తున్నాను. మీరు సిలువవేయబడిన క్రీస్తులో తప్ప మరెక్కడా శాంతినిగాని ప్రశాంతతనుగాని వెదకనంతగా మిమ్మల్ని మీరు మరచిపోవాలని, దేవుని ఘనత కోసం, ఆత్మల రక్షణ కోసం, పరిశుద్ధ సభ సంస్కరణ కోసం సిలువ అనే బల్ల వద్ద ఆకలిగొనాలని ఆశిస్తున్నాను. నేడు పరిశుద్ధ సభ ఎంతటి అవసరంలో ఉందో మనం చూస్తున్నాము; ఆమెకు సహాయపడాలంటే ప్రతి ఒక్కరూ తమ అరణ్యాన్ని విడిచి వచ్చి, తమను తాము త్యజించుకోవాలి. సభలో తాను ఫలవంతంగా సేవ చేయగలనని ఎవరికైనా అనిపిస్తే, ఇది కదలకుండా ఉండవలసిన సమయమూ కాదు, “నా ప్రశాంతతను పోగొట్టుకోవలసి వస్తుంది” అని అనవలసిన సమయమూ కాదు. ఎందుకంటే, పరిశుద్ధ సభకు మంచి, న్యాయవంతుడైన కాపరిని అనుగ్రహించే కృపను దేవుడు ఇప్పుడు మనకు ప్రసాదించారు. ఈ కాపరి దేవుని సేవకులలో ఆనందిస్తారు, వారు తన సమీపంలో ఉండాలని కోరుకుంటారు. న్యాయవంతునిగా, ధైర్యవంతునిగా నడుచుకుంటూ, మనుష్యులెవరికీ భయపడకుండా సభను శుద్ధిచేసి, దుర్గుణాలను పెకలించి, సద్గుణాలను నాటగలనని ఆశిస్తున్నారు. కాబట్టి మిగిలిన మనమందరం ఆయనకు సహాయపడాలి. పరిశుద్ధ సభ సంస్కరణ పట్ల మనలో నిజంగా ప్రేమ కలిగిందో లేదో నేను గ్రహిస్తాను; ఎందుకంటే నిజంగా అలా ఉంటే, మీరు దేవుని చిత్తాన్ని, ఆయన ప్రతినిధి చిత్తాన్ని అనుసరించి, మీ అరణ్యాన్ని విడిచివచ్చి, యుద్ధరంగంలోకి ప్రవేశించడానికి త్వరపడతారు. కానీ మీరు అలా చేయకపోతే, దేవుని చిత్తానికి విరుద్ధంగా ఉంటారు. అందుచేత, సిలువవేయబడిన క్రీస్తు ప్రేమను బట్టి మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను: పవిత్ర పిత మీకు చేస్తున్న విజ్ఞప్తికి ఆలస్యం చేయకుండా వెంటనే స్పందించండి. మీకు అరణ్యం ఉండదని వెనుకాడకండి; ఇక్కడ వనాలూ అరణ్యాలూ ఉన్నాయి. లేవండి, అత్యంత ప్రియమైన కుమారులారా, ఇక నిద్రపోకండి; ఎందుకంటే ఇది మేల్కొని ఉండవలసిన సమయం! ఇక మీతో మరేమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ! రోములో, డిసెంబరు పదిహేనవ రోజున, 1378.       పైకి

పవిత్ర పిత పిలుపును అందుకున్నప్పుడు, స్పొలేటోలోని దేవుని సేవకులైన లూక్కాకు చెందిన సోదరుడు ఆండ్రేయాకు, సోదరుడు బాల్డోకు, సోదరుడు లాండోకు

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధురాతి మధురుడైన క్రీస్తు యేసునందు అత్యంత ప్రియమైన తండ్రులారా: యేసుక్రీస్తు సేవకులకు పరిచారికను, దాసిని అయిన కతరీన అనే నేను, ఆయన అమూల్య రక్తమునందు మీకు వ్రాస్తున్నాను. ఆయన ప్రతినిధియైన 6వ అర్బన్ పాపుగారికి విధేయులై, దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చడానికి మీరు ఉత్సాహంతో, సంసిద్ధంగా ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను. తద్వారా మీ ద్వారా, దేవుని ఇతర సేవకుల ద్వారా ఆయన మధుర వధువుకు సహాయం అందాలి. ఎందుకంటే, ఆమె ఎంతటి తీవ్రమైన కష్టాల్లో ఉందో మనం చూస్తున్నాము; అన్ని వైపులనుంచీ ప్రతికూల గాలులు ఆమెపై విరుచుకుపడుతున్నాయి. ముఖ్యంగా, తమనే ప్రేమించుకునే దుష్టులు, మన విశ్వాసాన్ని కలుషితం చేయగల ప్రమాదకరమైన, దుష్టమైన మతవిరోధ బోధనల, సభావిభేదాల గాలితో ఆమెపై దాడి చేస్తున్నారని మీరు చూస్తున్నారు. ఆమెకు సహాయం చేయవలసినవారే ఆమెపై దాడిచేస్తూ, వెలుగునివ్వవలసినవారే చీకటిని వ్యాపింపజేస్తున్న ఈ సమయంలో ఉన్నంత గొప్ప అవసరం ఆమెకు ఎప్పుడైనా కలిగిందా? కృపాజీవాన్ని ప్రసాదించే సిలువవేయబడిన క్రీస్తు రక్తాన్ని మనకు అందిస్తూ, ఆత్మలకు ఆహారంతో వారు మనల్ని పోషించాలి; కానీ మందను పోషించకుండా దానిని మ్రింగివేసే తోడేళ్లవలె, వారు దానిని ప్రజల నోళ్లనుంచి లాగివేస్తూ నిత్యమరణాన్ని అందిస్తున్నారు. మరి కుక్కలు ఏమి చేయాలి—అంటే, తోడేలు రావడం చూసినప్పుడు మొరిగి ప్రధాన కాపరిని మేల్కొలిపేందుకు లోకంలో కాపలాదారులుగా ఉంచబడిన దేవుని సేవకులు ఏమి చేయాలి? వారు దేనితో మొరగాలి? వినయపూర్వకమైన, నిరంతర ప్రార్థనతోనూ, సజీవమైన స్వరంతోనూ. ఈ విధంగా వారు కనిపించే, కనిపించని దయ్యాలను భయపెడతారు; మన ప్రధాన కాపరియైన 6వ అర్బన్ పాపుగారి హృదయమూ మనస్సూ మేల్కొంటాయి. ఆయన మేల్కొన్నప్పుడు, పరిశుద్ధ సభ అనే ఆధ్యాత్మిక దేహానికీ, క్రైస్తవ మతపు విశ్వవ్యాప్త దేహానికీ సహాయం అందుతుందని, మంద తిరిగి పొందబడి దయ్యాల చేతులనుంచి రక్షింపబడుతుందని మాకు ఎటువంటి సందేహమూ లేదు. ఏ కారణం చేతనూ మీరు వెనుకడుగు వేయకూడదు: మీరు ఎదురుచూసిన బాధల కారణంగానీ, మీపై పడగల అవమానాలు, హింసలు, ఎగతాళుల కారణంగానీ; ఆకలి, దాహం కారణంగానీ, సాధ్యమైతే వెయ్యిసార్లు మరణించవలసి వచ్చినా ఆ కారణంగానీ; ప్రశాంతత కోసమో, మీ ఓదార్పుల కోసమో ఆశపడి, “నా ఆత్మకు శాంతి కావాలి; (రోముకు వెళ్లకుండానే) నేను దేవుని సన్నిధిలో ప్రార్థనలో మొరపెట్టుకోగలను” అని అంటూ వెనుకడుగు వేయకూడదు. వద్దు, సిలువవేయబడిన క్రీస్తు ప్రేమను బట్టి మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను. ఎందుకంటే, ఇప్పుడు స్వప్రయోజనం కోసం తననే వెదకవలసిన సమయమూ కాదు, ఓదార్పులు పొందడానికి బాధలనుంచి పారిపోవలసిన సమయమూ కాదు; బదులుగా, తనను తాను కోల్పోవలసిన సమయం ఇది. ఎందుకంటే, దేవుని అనంత మంచితనమూ కరుణా పరిశుద్ధ సభ అవసరాన్ని గమనించి, ఆమెకు న్యాయవంతుడైన, మంచివాడైన కాపరిని ఇచ్చాయి. దేవుని ఘనత కోసం నిరంతరం మొరిగే ఈ కుక్కలు తన చుట్టూ ఉండాలని ఆయన కోరుకుంటున్నారు; తాను నిద్రలో పడిపోతానేమోనని భయపడి, తనను మేల్కొలిపేందుకు అవి ఎల్లప్పుడూ మొరగడానికి సిద్ధంగా ఉంటే తప్ప, తన మెలకువపై తాను నమ్మకం ఉంచడం లేదు. ఆయన ఎన్నుకున్నవారిలో మీరు ఉన్నారు. అందువల్ల, ఈ విధంగా కోరుతున్న దేవుని చిత్తాన్నీ, మిమ్మల్ని ఇతరులతోపాటు పిలుస్తున్న క్రీస్తు ప్రతినిధి యొక్క పవిత్ర చిత్తాన్నీ నెరవేర్చడానికి మీరు త్వరగా రావాలని మధురాతి మధురుడైన క్రీస్తు యేసునందు మిమ్మల్ని వేడుకుంటూ, గట్టిగా కోరుతున్నాను.

విలాసాల గురించిగానీ, గొప్ప ఓదార్పుల గురించిగానీ మీరు భయపడనవసరం లేదు; ఎందుకంటే మీరు వచ్చేది బాధలను భరించడానికే గాని, సిలువ ఆనందంతో తప్ప మరే విధంగానూ సుఖించడానికి కాదు. మీ తలను బయటకు చాచి, సత్యం కోసం నిజాయితీగా పోరాడేందుకు సమరాంగణంలోకి రండి. క్రీస్తు రక్తానికి జరుగుతున్న అవమానాన్నీ, ఆత్మల శాశ్వత శిక్షనూ మీ మనోనేత్రం ముందు ఉంచుకోండి. అప్పుడు మనం పోరాటానికి మరింత ప్రేరణ పొంది, ఏ కారణం చేతనూ వెనుదిరిగి చూడకుండా ఉంటాము. రండి, రండి! తగిన వేళ కోసం ఎదురుచూస్తూ ఆలస్యం చేయకండి; ఎందుకంటే ఆ వేళ మన కోసం వేచి ఉండదు. దేవుని అనంత మంచితనం మీకు సత్యాన్ని తెలియజేస్తుందని నాకు నిశ్చయంగా తెలుసు. అయినప్పటికీ, దేవుని సేవకులలోనూ అనేకమంది మీ దగ్గరకు వచ్చి, మంచి సలహా ఇస్తున్నామనుకుంటూ, “మీరు వెళతారు, కానీ ఏమీ జరగదు” అని చెప్పి ఈ పవిత్రమైన, మంచి పనిని వ్యతిరేకిస్తారని నాకు తెలుసు. నేనేమో, మితిమీరిన ధైర్యంతో మాట్లాడే స్త్రీలా, ఏదో ఒకటి జరుగుతుందని చెబుతున్నాను; మన ప్రధాన కోరిక ఇప్పుడు నెరవేరకపోయినా, కనీసం దానికి మార్గమైనా సుగమమవుతుంది. అసలు ఏమీ జరగకపోయినా, మనం చేయగలిగినదంతా చేశామని దేవుని దృష్టిలోనూ, మన తోటి మనుషుల దృష్టిలోనూ చూపించినవారమవుతాము; మన అంతరాత్మ మేల్కొని, భారం తొలగించబడినదవుతుంది. కాబట్టి ఏ విధంగా చూసినా ఇది మంచిదే. మీకు ఎంత ఎక్కువ వ్యతిరేకత ఎదురైతే, ఇది మంచి, పవిత్రమైన పని అనడానికి అంత స్పష్టమైన సూచనగా దానిని గ్రహించండి. ఎందుకంటే, మనం చూసినట్లూ, నిరంతరం చూస్తున్నట్లూ, గొప్పవైన, పవిత్రమైన, మంచివైన పనులు చిన్న పనులకంటే ఎక్కువ వ్యతిరేకతను ఎదుర్కొంటాయి; వాటి ఫలితాలు మరింత గొప్పవి కావడమే ఇందుకు కారణం. అందువల్ల అపవాది తనకు సాధ్యమైన ప్రతి మార్గంలోనూ, ముఖ్యంగా సద్గుణం అనే ముసుగులో నిగూఢమైన మోసాలతో దేవుని సేవకుల ద్వారానే, వాటిని అడ్డుకుంటాడు. ఏ కారణం చేతనూ మీరు రావడం మానుకోకుండా, సత్వర విధేయతతో పరిశుద్ధ పాపుగారి పాదాల వద్దకు రావాలని మీకు ఈ మాటలు చెప్పాను.

క్రీస్తు రక్తంలో మునిగిపోండి; అన్ని విషయాలలోనూ మన స్వీయచిత్తం మరణించుగాక. ఇక మీకు మరేమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మీ సమీపంలోని దేవుని సేవకులందరికీ నన్ను జ్ఞాపకం చేయండి; ఆయన సత్యం కోసం నా ప్రాణాన్ని అర్పించే కృపను నాకు అనుగ్రహించమని వారు దివ్య మంచితనమూర్తిని ప్రార్థించాలి. మధుర యేసూ, ప్రేమమయ యేసూ.       పైకి

సియేనా సమీపంలోని లెచ్చేటో మఠంలో ఉన్న పునీత అగస్తీను ఏకాంతవాస సోదరుల సంఘానికి చెందిన నిట్జా సోదరుడు ఆంతోనియోకు

సిలువవేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియమ్మ నామమున:

మధుర యేసుక్రీస్తునందు అత్యంత ప్రియమైన కుమారుడా: యేసుక్రీస్తు సేవకుల సేవకురాలిని, దాసురాలిని అయిన కతరీనా అనే నేను, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు వ్రాస్తున్నాను. సజీవ శిల అయిన మధుర యేసుక్రీస్తుపై మీరు పునాది వేసుకొని ఉండాలని చూడాలనే కోరికతో వ్రాస్తున్నాను. అప్పుడు దానిపై మీరు కట్టే కట్టడం, మీపై విరుచుకుపడే ఏ ప్రతికూల గాలికీ కూలిపోకుండా, సత్యమార్గంలో మీ మరణం వరకు కూడా పూర్తిగా దృఢంగా, పటిష్ఠంగా, స్థిరంగా నిలిచి ఉంటుంది. ఆహా, ఈ నిజమైన రాజోచిత పునాది మనకు ఎంత అవసరం—నా అజ్ఞానం వల్ల నేను దానిని ఎరుగకున్నాను! ఎందుకంటే దానిని నిజంగా ఎరిగి ఉంటే, ఇసుకకన్నా అధ్వాన్నమైన నాపై నేను కట్టుకోకుండా, నేను చెప్పిన ఆ సజీవ శిలపైనే కట్టుకునేదానిని. అవమానం, దౌర్జన్యం, దూషణల మార్గంలో క్రీస్తును అనుసరిస్తూ, ఆయనకు అనురూపంగా మారడానికి, లోపలి నుంచైనా బయటి నుంచైనా, ఏ మూలం నుంచి వచ్చినా ప్రతి ఓదార్పునూ వదులుకునేదానిని. నా స్వప్రయోజనం కోసం నన్ను నేను వెదకకుండా, దేవుని గౌరవం, ఆత్మల రక్షణ, పవిత్ర సభ సంస్కరణ గురించే శ్రద్ధ వహించేదానిని. ఆ సభకు సంస్కరణ ఎంత అవసరమో నేను చూస్తున్నాను! అయ్యో, అభాగ్యురాలినైన నేను దీనికి పూర్తిగా విరుద్ధంగా ప్రవర్తిస్తున్నాను! అయితే, ప్రియ కుమారుడా, నేను తప్పు చేస్తున్నా, మీరు గానీ ఇతరులు గానీ అలా చేయాలని నేను కోరను; కాదు, ఈ శిలపై మీరు పునాది వేసుకొని ఉండాలని చూడగోరుతున్నాను. ఎవరు దేవుని సేవకులో రుజువుచేసే సమయం ఇప్పుడు వచ్చింది. మనుషులు తమ స్వప్రయోజనం కోసం తమనే వెదకుతున్నారా, దేవునిలో తమకు లభించే వ్యక్తిగత ఓదార్పు కోసం ఆయనను వెదకుతున్నారా, తమ పొరుగువారిలో ఓదార్పు కనిపించినంతవరకే తమ స్వప్రయోజనం కోసం వారిని వెదకుతున్నారా లేదా అనేది రుజువయ్యే సమయం ఇది. దేవుడు ఒక చోట మాత్రమే దొరుకుతాడనీ, మరొక చోట దొరకడనీ మనం నమ్మాలా అనేది కూడా తేలే సమయం ఇది. అది అలా ఉన్నట్లు నాకు కనిపించడం లేదు; దేవుని నిజమైన సేవకునికి ప్రతి చోటూ సరైన చోటేననీ, ప్రతి సమయమూ సరైన సమయమేననీ నేను గ్రహిస్తున్నాను. అందువల్ల, దేవుని గౌరవార్థం తన సొంత ఓదార్పులను విడిచిపెట్టి శ్రమలను స్వీకరించవలసిన సమయం వచ్చినప్పుడు, అతడు అలాగే చేస్తాడు; దేవుని గౌరవార్థం అడవిని విడిచి రావలసిన అవసరం వచ్చినప్పుడు, అలాగే చేసి ప్రజల మధ్యకు వెళ్తాడు. ధన్యుడైన పునీత ఆంతోని అలాగే చేశాడు. ఆయన ఏకాంతాన్ని ఎంతగానో ప్రేమించినప్పటికీ, క్రైస్తవులను ఓదార్చడానికి అనేకసార్లు దానిని విడిచిపెట్టాడు. ఇలాగే మరెందరో పునీతుల గురించి చెప్పగలను. అవసరంలోనూ కష్టకాలంలోనూ బయటకు రావడం దేవుని నిజమైన సేవకులకు ఎల్లప్పుడూ అలవాటే; సుభిక్ష కాలంలో మాత్రం కాదు—నిజానికి, దానికి వారు దూరంగా పారిపోతారు. మన గొప్ప సుభిక్షం మన హృదయాలను గర్వం, వ్యర్థకీర్తి అనే గాలిలో కొట్టుకుపోయేలా చేస్తుందేమోనన్న భయంతో ఇప్పుడు పారిపోవలసిన అవసరం లేదు; ఎందుకంటే ఇప్పుడు శ్రమలలో తప్ప మరి దేనిలోనూ అతిశయించగలవారు ఎవరూ లేరు. అయితే, మన ఓదార్పుల తళుకుకు, ప్రత్యేక ప్రత్యక్షీకరణలపై మనం పెట్టుకున్న నిరీక్షణకు మన చూపు చెదిరిపోవడంతో, మనలో వెలుగు క్షీణిస్తున్నట్లు కనిపిస్తోంది. మనం సదుద్దేశంతో ప్రవర్తిస్తున్నప్పటికీ, ఇవి సత్యాన్ని సరిగా తెలుసుకోనివ్వడం లేదు. కానీ సర్వోన్నతమైన, నిత్యమైన మంచితనమూర్తి అయిన దేవుడు మనకు పరిపూర్ణమైన, నిజమైన వెలుగును ఇస్తాడు. ఈ విషయం గురించి ఇక విస్తరించి చెప్పను.

సహోదరుడు విలియం నాకు పంపిన ఉత్తరాన్నిబట్టి, ఆయనగానీ మీరుగానీ ఇక్కడికి రావడం లేదని తెలుస్తోంది. ఈ ఉత్తరానికి జవాబివ్వాలని నేను అనుకోవడం లేదు. అయితే, ఆయన అమాయకత్వాన్ని తలచుకొని ఎంతో విచారిస్తున్నాను; ఎందుకంటే దానివల్ల దేవునికి కలిగే ఘనతగానీ, సాటివారికి కలిగే ఆధ్యాత్మిక మేలుగానీ చాలా తక్కువ. వినయంతోనూ, తన ప్రశాంతతను కోల్పోతాననే భయంతోనూ ఆయన రావడానికి ఇష్టపడకపోతే, క్రీస్తు ప్రతినిధిని వినయంగా, సాత్వికంగా అనుమతి అడగడం ద్వారా వినయమనే సుగుణాన్ని ఆచరించాలి. తనకు మరింత ప్రశాంతత కలిగేలా తన అడవిలోనే ఉండేందుకు దయతో అనుమతించమని పరిశుద్ధ పితను వేడుకుంటూనే, నిజమైన విధేయునిగా ఆ విషయాన్ని ఆయన చిత్తానికి అప్పగించాలి. అలా చేస్తే ఆయన దేవునికి మరింత ప్రీతిపాత్రుడవుతాడు, తన మేలును కూడా కాపాడుకుంటాడు. కానీ దైవ విధేయతకు కట్టుబడిన వ్యక్తి తన తోటి సృష్టిప్రాణులకు విధేయత చూపనక్కరలేదని వాదిస్తూ, ఆయన దీనికి పూర్తి విరుద్ధంగా చేసినట్లు కనిపిస్తోంది. ఇతరుల విషయమైతే నేను అంతగా పట్టించుకునేదాన్ని కాదు; కానీ ఆయన క్రీస్తు ప్రతినిధిని కూడా ఇందులో చేర్చడం, ఇలా సత్యానికి విరుద్ధంగా ఉండడం చూసి నాకు ఎంతో విచారం కలుగుతోంది. ఎందుకంటే దైవ విధేయత మనం పరిశుద్ధ పితకు విధేయత చూపడాన్ని ఎన్నడూ అడ్డుకోదు. అంతేకాదు, మొదటిది ఎంత పరిపూర్ణంగా ఉంటే, రెండవది కూడా అంత పరిపూర్ణంగా ఉంటుంది. మనం ఎల్లప్పుడూ ఆయన ఆజ్ఞలకు లోబడి, మరణం వరకు విధేయులమై ఉండాలి. ఆయనకు విధేయత చూపడం ఎంత అవివేకంగా కనిపించినా, దానివల్ల మనం మనశ్శాంతినీ ఓదార్పునూ ఎంతగా కోల్పోవలసి వచ్చినా, మనం విధేయత చూపాలి. దానికి విరుద్ధంగా చేయడం గొప్ప అపరిపూర్ణత అనీ, అపవాది మోసం అనీ నేను భావిస్తున్నాను. ఆయన వ్రాసినదాన్నిబట్టి, ఇద్దరు దేవుని సేవకులకు ఒక గొప్ప ప్రత్యక్ష వెల్లడి కలిగినట్లు తెలుస్తోంది. అదేమిటంటే, భూమిపై క్రీస్తు, అలాగే ఈ దేవుని సేవకులను పిలిపించమని ఆయనకు సలహా ఇచ్చినవారు, దైవ సలహాను కాక మానవ సలహాను అనుసరించారనీ; తమ సేవకులను వారి ప్రశాంతతనుంచి, ఓదార్పులనుంచి లాగి తీసుకురావాలని వారు కోరుకోవడానికి కారణం దేవుని ప్రేరణకన్నా అపవాది పురికొల్పడమేననీ. మీరూ ఇతరులూ వస్తే మీ ఆధ్యాత్మిక జీవితాన్ని కోల్పోతారనీ, అందువల్ల ప్రార్థనలో ఎటువంటి సహాయమూ చేయలేరనీ, ఆత్మలో పరిశుద్ధ పితకు అండగా నిలువలేరనీ కూడా జోడించారు. నిజానికి, స్థలం మారినంత మాత్రాన ఆధ్యాత్మిక జీవితం పోతే, దానిని మరీ తేలికగా పరిగణిస్తున్నట్లే. చూస్తుంటే దేవుడు స్థలాలపట్ల పక్షపాతం చూపుతాడేమో, అవసర సమయంలో అడవిలో మాత్రమే దొరుకుతాడు తప్ప మరెక్కడా దొరకడేమో! మరి మనం ఏమనాలి? ఒకవైపు దేవుని సభ సంస్కరించబడాలనీ, ముళ్లు పెకలించబడాలనీ, దేవుని సేవకులనే సువాసనగల పువ్వులు అక్కడ నాటబడాలనీ కోరుకుంటున్నాం; మరోవైపు, ఆ చిన్న నౌకకు సహాయం చేయడానికి వారు వచ్చేందుకు, వారిని పిలిపించి వారి మనశ్శాంతినుంచి, నిశ్శబ్ద జీవనంనుంచి బయటకు తీసుకురావడం అపవాది కుయుక్తి అని మనతో చెబుతున్నారు! కనీసం, ప్రతి ఒక్కరూ తమ గురించి మాత్రమే మాట్లాడాలి, ఇతర దేవుని సేవకుల గురించి మాట్లాడకూడదు—ఎందుకంటే మనలను మనం లోక సేవకులలో లెక్కించుకోకూడదు. దేవుని గొప్ప సేవకులైన లూక్కాకు చెందిన సహోదరుడు ఆండ్రేయా, సహోదరుడు పావోలీనా అలా చేయలేదు. వారు వృద్ధులు, ఆరోగ్యం కూడా అంతంతమాత్రమే; ఎంతో కాలంగా ప్రశాంతంగా జీవించారు. అయినా తమ అలసటలనూ శారీరక అసమర్థతలనూ లెక్కచేయకుండా వెంటనే బయలుదేరి, వచ్చి, విధేయతను నెరవేర్చారు. తమ ఏకాంత గదులకు తిరిగి వెళ్లాలనే కోరిక వారిని బలంగా ఒత్తిడి చేస్తున్నా, అందుకని ఆ కాడిని వదిలించుకోవడానికి వారు ఇష్టపడటం లేదు. బదులుగా, తమ స్వేచ్ఛాచిత్తాన్నీ వ్యక్తిగత ఓదార్పులనూ లెక్కచేయకుండా, “నేను అన్న మాటను వెనక్కి తీసుకుంటున్నాను!” అంటున్నారు. ఇక్కడికి వచ్చేది కష్టాలను సహించడానికే: సత్కారాల కోసం కాదు, కన్నీళ్లతో, జాగరణలతో, నిరంతర ప్రార్థనలతో అనేక శ్రమలు అనుభవించే గౌరవం కోసం. అలా చేయాలి. ఇక మరిన్ని మాటలతో మనపై మనం భారం పెంచుకోకుందాం. దేవుడు తన కరుణతో మనకు స్పష్టమైన దృష్టిని ప్రసాదించి, సత్యమార్గంలో నడిపించి, మనం ఎన్నడూ నీడల మధ్య నడవకుండా నిజమైన, పరిపూర్ణమైన వెలుగును అనుగ్రహించుగాక. తన మార్గంలో నన్ను నడిపించమని వినయస్వరూపియైన గొర్రెపిల్లను ప్రార్థించాలని మిమ్మల్ని, బాచెలర్‌ను, ఇతర దేవుని సేవకులను వేడుకుంటున్నాను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ.       పైకి

నేపుల్స్ రాణి జోవన్నాకు (పరవశ స్థితిలో వ్రాయబడినది)

మొండిపట్టు వీడని జొవన్నా, కతరీనా వేడుకోళ్లకు స్పందించలేదు. కొంతకాలం అర్బన్ పక్షాన్ని సమర్థించిన ఆమె తిరిగి క్లెమెంట్ పక్షంలో చేరడం మరింత బాధాకరమైంది. కతరీనా మరో లేఖలో ఇలా రాస్తున్నారు: “ఈ దుఃఖకరమైన విభజన వల్ల మీ ప్రజలు మృగాలవలె ఒకరితో ఒకరు తలపడటం మీరు చూస్తున్నారు. అయ్యో! మీ వల్లనే వారు విడిపోయి, ఒకరు తెల్ల గులాబిని, మరొకరు ఎర్ర గులాబిని, ఒకరు సత్యాన్ని, మరొకరు అసత్యాన్ని అంటిపెట్టుకొని ఉండటాన్ని భరిస్తూ కూడా మీ హృదయం ఎలా బద్దలవకుండా ఉంది? దౌర్భాగ్యమైన నా ఆత్మా! వారందరూ దేవుని నిత్య చిత్తమనే ఆ అతి నిర్మలమైన గులాబిలో సృష్టించబడి, క్రీస్తు రక్తంతో ఎర్రబడిన ఆ ప్రజ్వలించే గులాబిలో కృప ద్వారా తిరిగి సృష్టించబడ్డారని మీకు కనిపించడం లేదా? ఆ రక్తంలోనే మనం జ్ఞానస్నాన సమయంలో పాపం నుండి కడుగబడ్డాము కదా! మీరుగాని మరెవరైనాగాని వారిని అలా ఎన్నడూ కడగలేదనీ, ఆ మహిమాన్వితమైన గులాబిని వారికి ఇవ్వలేదనీ ఆలోచించండి. తాళపుచెవులను కలిగివున్న సర్వోన్నత పీఠాధిపతి, అర్బన్ VI పాపుగారి ద్వారా మన తల్లియైన పరిశుద్ధ సభ మాత్రమే అలా చేసింది. మీరు ఇవ్వలేనిదాన్ని వారి నుండి లాక్కోవడానికి మీ ఆత్మ ఎలా సహించగలదు? ఇది మిమ్మల్ని కదిలించకపోతే, లోకం ఎదుట మీరు పడిపోయిన అవమానమైనా మిమ్మల్ని కదిలించడం లేదా? మీ మార్పు తరువాత ఈ అవమానం అంతకుముందు కంటే మరింత ఎక్కువైంది. ఎందుకంటే, ఇటీవలే మీరు సత్యాన్నీ, మీ తప్పునూ ఒప్పుకొని, ఒక కుమార్తెవలె మీ తండ్రి కరుణను ఆశ్రయించడానికి సిద్ధమని చూపించారు. కానీ అప్పటి నుండి మీరు మునుపెన్నటికంటే దారుణంగా ప్రవర్తించారు. మీ హృదయం నిర్మలంగా లేక, అందులో లేనిదాన్ని ఉన్నట్లు నటించడం వల్లనో, లేక నా పాత పాపాలకు నేను మళ్లీ ప్రాయశ్చిత్తం చేయాలని న్యాయం కోరడం వల్లనో ఇలా జరిగిందో తెలియదు. పరిశుద్ధ సభ స్తనాల నుండి పోషణ పొందుతూ మీరు శాంతిసమాధానాలతో ఉండటాన్ని చూడటానికి నాకు యోగ్యత లేదు. మీ నుండి నాకు వచ్చిన లేఖను తలచుకున్నప్పుడు, ఇంతకంటే గొప్ప సిలువను ఈ జీవితంలో నేను మోయలేనంత బాధ నాకు కలుగుతోంది. ఆ లేఖలో మీరు అర్బన్ పాపుగారే నిజమైన సర్వోన్నత తండ్రి, యాజకుడని ఒప్పుకొని, ఆయనకు విధేయంగా ఉండటానికి సిద్ధమని చెప్పారు; ఇప్పుడు అందుకు విరుద్ధమైనదాన్ని నేను చూస్తున్నాను.”

ఈ లేఖలో కతరీనా, ఇంకా జీవించి ఉన్న ఆ స్త్రీకి, ఆమె మృత ఆత్మను గురించి శోకగీతంలా తన దుఃఖాన్ని కుమ్మరిస్తున్నారు. ఆమె ఇక వాదించడం లేదు. తన యౌవనం నుండి ఎవరిపట్లయితే ఆమె హృదయం ప్రత్యేకమైన వాత్సల్యంతో ఆకర్షితమైందో, ఎవరినైతే ఒకప్పుడు విశ్వాసానికి నిజమైన రక్షకురాలిగా చూడాలని ఆశించారో, ఆ స్త్రీలో పాతుకుపోయిన పాపాన్నీ, ఆమెపై రానున్న వినాశనాన్నీ తలచుకొని కతరీనా చెందుతున్న దుఃఖం ముందు, ఆ పరిస్థితిలోని రాజకీయ అంశం ప్రస్తుతానికి మరుగున పడిపోయింది. ఆమె సమాధిస్థితిలో రాస్తున్నారని గమనించవచ్చు. ఆ రహస్యమైన స్థితి స్వభావం ఏదైనప్పటికీ, అప్పుడు పలికిన ఆలోచనలు ఆమె చేతనకు దిగువన ఉన్న అంతరంగపు లోతుల నుండి వచ్చాయని మనం నిశ్చయించుకోవచ్చు. తద్వారా జొవన్నా విషయంలో ఆమె భావాలు ఎంత తీవ్రమైనవో తెలిపే మరో ఆధారాన్ని మనం పొందవచ్చు.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసుక్రీస్తులో అత్యంత ప్రియమైన తల్లీ: యేసుక్రీస్తు సేవకులకు సేవకురాలిని, దాసురాలినైన కతరీనా అనే నేను, మీరు మీ ఆత్మపట్లా శరీరంపట్లా కనికరం చూపాలని ఆశిస్తూ, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు రాస్తున్నాను. ఎందుకంటే మన సొంత ఆత్మలపట్ల మనమే కరుణ చూపకపోతే, ఇతరుల కరుణా జాలీ మనకు పెద్దగా మేలు చేయవు. తనను చంపగల కత్తిని ఆత్మ తన ఇష్టప్రకారమే తన శత్రువు చేతిలో పెట్టినప్పుడు, అది తనపట్ల తానే ఎంతో క్రూరంగా ప్రవర్తిస్తుంది. ఎందుకంటే మనకు హాని చేయగల ఆయుధాలేవీ మన శత్రువుల వద్ద లేవు. మనకు హాని చేయాలని వారికి ఎంతో కోరిక ఉన్నా, వారు అలా చేయలేరు; ఎందుకంటే మన సంకల్పం మాత్రమే మనకు హాని చేయగలదు. ఆ సంకల్పాన్ని దయ్యంగాని, ఏ సృష్టిప్రాణిగాని కదిలించలేవు; అది ఎంచుకోని అతి స్వల్పమైన తప్పును చేయడానికి కూడా దానిని బలవంతపెట్టలేవు. కాబట్టి, మన శత్రువుల దుష్టత్వానికి సమ్మతించే వక్ర సంకల్పమే ఒక కత్తి. తన స్వేచ్ఛాయుతమైన నిర్ణయంతో ఆ కత్తిని ఈ శత్రువుల చేతిలో పెట్టే ఆత్మను అదే చంపుతుంది. మరింత క్రూరమైనవారిగా మనం ఎవరిని పరిగణించాలి—శత్రువులనా, లేక దెబ్బను స్వీకరించే వ్యక్తినా? మనమే మరింత క్రూరమైనవారము, ఎందుకంటే మన మరణానికి మనమే సమ్మతిస్తున్నాము.

మనకు ముగ్గురు ప్రధాన శత్రువులు ఉన్నారు. మొదటివాడు సాతాను. వాడి దుష్టత్వానికి సమ్మతించి నేను వాడిని బలపరచకపోతే, వాడు బలహీనుడే. వినయవంతుడూ, నిష్కళంకుడూ అయిన గొర్రెపిల్ల రక్తశక్తిలో వాడు తన బలాన్ని కోల్పోతాడు. మన శత్రువైన లోకం కూడా, దాని సన్మానాలు, సుఖాలు అన్నిటితో సహా బలహీనమైనదే. అయితే, ఆ విషయాలను మితిమీరిన ప్రేమతో కలిగివుండటం ద్వారా మనకు హాని చేయడానికి మనమే దానిని బలపరచినంత మేరకు అది బలపడుతుంది. సిలువవేయబడిన క్రీస్తు సౌమ్యతలో, వినయంలో, పేదరికంలో, అవమానంలో, అప్రతిష్ఠలో లోకమనే ఈ నిరంకుశుడు నాశనమవుతాడు. మన మూడవ శత్రువైన మన సొంత దౌర్బల్యం బలహీనపరచబడింది; అయితే దేవుడు వాక్కుకు మన మానవ స్వభావాన్ని ధరింపజేసి, మన మానవత్వంతో ఏర్పరచుకున్న ఐక్యత ద్వారా, అలాగే సిలువవేయబడిన క్రీస్తు అనే ఆ మధురమైన, ప్రేమమయమైన వాక్కు మరణం ద్వారా వివేచన దానిని బలపరుస్తుంది. కాబట్టి మనం బలవంతులము, మన శత్రువులు బలహీనులు.

కాబట్టి, మన శత్రువులకన్నా మనమే మన పట్ల ఎక్కువ క్రూరంగా ఉంటామన్నది ఎంతో నిజం. ఎందుకంటే మన సహాయం లేకుండా వారు మనలను చంపలేరు, గాయపరచలేరు. మనం వారి చేతిలో ఓడిపోవాలని కాదు, వారిని జయించాలని దేవుడు వారిని మనకు ఇచ్చాడు. అప్పుడు మన ధైర్యమూ స్థిరత్వమూ నిరూపితమవుతాయి. అయితే, అత్యంత పవిత్రమైన విశ్వాసపు వెలుగు లేకుండా మనం అటువంటి క్రూరత్వాన్ని విడిచిపెట్టి దయగలవారిగా మారగలమని నాకు అనిపించడం లేదు. ఆ వెలుగులో మనోనేత్రాన్ని తెరిచి, క్రూరత్వం దేవునికి ఎంత అయిష్టకరమైనదో, ఆత్మకూ శరీరానికీ ఎంత హానికరమైనదో, అలాగే దయ దేవునికి ఎంత ప్రీతికరమైనదో, మన రక్షణకు ఎంత ఉపకరించేదో చూడాలి.

అత్యంత ప్రియమైన తల్లీ—మీరు పవిత్ర కతోలిక సభకు విశ్వాసపాత్రమైన కుమార్తెగా ఉన్నారని నాకు కనిపిస్తున్నంతవరకే మిమ్మల్ని తల్లీ అని పిలుస్తున్నాను—మీ పట్ల మీకే దయ లేదని నాకు అనిపిస్తోంది. అయ్యో! అయ్యో! నేను మిమ్మల్ని ప్రేమిస్తున్నాను గనుక మీ ఆత్మా శరీరాల దుస్థితిని చూసి దుఃఖిస్తున్నాను. ఈ క్రూరత్వాన్ని నివారించడానికి నా ప్రాణాన్ని సైతం సంతోషంగా అర్పిస్తాను. సత్యమని మీకు చూపిస్తున్నది అబద్ధమని తెలియజేస్తూ, ఇంత ఘోరమైన దోషం నుండి మీరు పారిపోకపోతే మీ కోసం సిద్ధంగా ఉన్న దైవన్యాయ శిక్షాదండాన్ని చూపిస్తూ, కనికరంతో మీకు ఎన్నోసార్లు రాశాను. పాపం చేయడం మానవ సహజం; అయితే పాపంలోనే కొనసాగడం అపవాది లక్షణం. అయ్యో! మీకు సత్యం చెప్పేవారు ఎవరూ లేరు; మీరు శిక్షకు పాత్రమైన స్థితిలో నిలిచిపోకుండా ఉండేందుకు, మీకు సత్యం చెప్పగలవారిని దేవుని సేవకుల మధ్య మీరూ వెదకడం లేదు. ఆహా, మీ ప్రాంతానికి వచ్చి, పరలోక మేలునూ ఇహలోక మేలునూ మీకు తిరిగి అందించేందుకు నా ప్రాణాన్ని అర్పించగలిగితే నా ఆత్మ ఎంత ధన్యమవుతుంది! మిమ్మల్ని మీరు చంపుకోవడానికి ఉపయోగించిన క్రూరత్వపు కత్తిని మీ నుండి తీసివేసి, దుర్గుణాన్ని చంపే దయ అనే కత్తిని మీకు అందించడంలో సహాయపడగలిగితే ఎంత బాగుంటుంది! అప్పుడు మీరు దేవునిపట్ల పవిత్ర భయాన్నీ సత్యంపట్ల ప్రేమనూ ధరించి, ఆయన మధురమైన చిత్తానికి మిమ్మల్ని మీరు కట్టుబరచుకుంటారు!

అయ్యో, మీకు లభిస్తుందో లేదో నిశ్చయంగా తెలియని సమయం కోసం ఎదురుచూడకండి! మీ దయనీయమైన ఆత్మనూ శరీరాన్నీ చూసి నా కళ్ళు కన్నీటి నదులను కురిపించవలసి వచ్చేలా చేయకండి—ఆ ఆత్మను నా ఆత్మగానే భావిస్తున్నాను! ఆ ఆత్మను తలచుకుంటే, అది తన శరీరం నుండి వేరైపోయింది గనుక మరణించి ఉన్నట్లు నాకు కనిపిస్తోంది; అది హింసిస్తున్నది పోప్ ఉర్బన్ VI.ను కాదు, మన సత్యాన్నీ విశ్వాసాన్నీ. నా తల్లీ, నా కుమార్తె, మీరు నాకు రాస్తూ ఉండినట్లుగా, దైవకృప ద్వారా ఇవి మీ మూలంగా అవిశ్వాసుల మధ్య వ్యాపిస్తాయనీ, మన మధ్య ప్రకటించబడి బలపడతాయనీ నేను ఆశించాను. కలుషితులైన లేదా అంతకుముందు కలుషితులై ఉన్నవారి నుండి ఏ మచ్చయినా తలెత్తడం మనకు కనిపించినప్పుడు, మీరు ఈ సత్యాన్నీ విశ్వాసాన్నీ కాపాడతారని ఆశించాను. కానీ ఇప్పుడు, నా పాపాల కారణంగా మీకు ఇవ్వబడిన దుష్ట సలహా వల్ల, మీలో అందుకు పూర్తి విరుద్ధమైనది కనిపిస్తోంది. మీ రక్షణపట్ల దయలేనివారిగా మీరు ఆ సలహాను స్వీకరించారు. మీరు కోల్పోయినదాన్ని ఏ మానవ ప్రాణీ మీకు తిరిగి ఇవ్వలేరని నాకు కనిపిస్తోంది; సర్వోన్నత న్యాయాధిపతి ఎదుట మీరే దీనికి లెక్క అప్పగించాలి. సరైనది ఏదో తెలియక, అజ్ఞానంతో మీరు తప్పు చేయలేదు; ఎందుకంటే సత్యం మీకు చూపించబడింది. అయితే మీరు ప్రారంభించినదాని నుండి వెనుదిరగడం ఎలాగో మీకు తెలియడం లేదు. ఎందుకంటే వక్రమైన, స్వార్థపూరితమైన స్వేచ్ఛాచిత్తమనే కత్తి జ్ఞానాన్నీ ఎంపిక చేసుకునే శక్తినీ నాశనం చేస్తూ, మీకు అత్యంత గౌరవప్రదమైనదానినే అవమానకరమైనదిగా భావించేలా చేస్తోంది. తప్పులోనూ అటువంటి చెడులోనూ కొనసాగడమే అత్యంత అవమానకరమైనది; అది ఒకరిని తమ తోటి మానవుల కళ్ళ ఎదుట అవమానానికి చిహ్నంగా నిలబెడుతుంది. అయితే వాటి నుండి బయటపడటమే అత్యంత గౌరవప్రదమైనది; గౌరవం ద్వారా, సద్గుణ పరిమళం ద్వారా అవమానం తొలగిపోతుంది, దుర్గుణ దుర్వాసన అంతరించిపోతుంది.

గాలిలా గతించిపోయే ఆ ఐహికమైన, తాత్కాలికమైన సంపదల విషయంలో మీ స్థితిని పరిశీలిస్తే—న్యాయపరంగా వాటిని మీరే కోల్పోయారు. ఇక ఆచరణలో కూడా వాటిని మీ నుండి తొలగించి, మిమ్మల్ని మతభ్రష్టులుగా బహిరంగంగా ప్రకటించే తుది తీర్పును పొందడం మాత్రమే మిగిలి ఉంది. అపవాది మీ మనోనేత్రాన్ని ఎంతగా చీకటిపరుస్తాడో, మీరు ఆ నష్టంతోపాటు అటువంటి అవమానాన్నీ పరాభవాన్నీ భరించవలసి వస్తుందేమోనన్న భయంతో నా హృదయం బద్దలవుతోంది, అయినా బద్దలవలేకపోతోంది. ఆ అవమానాన్నీ పరాభవాన్నీ మీరు అనుభవించే నష్టంకన్నా గొప్పవిగా నేను భావిస్తాను. “ఇది నాకు అన్యాయంగా జరుగుతుంది; అన్యాయంగా విధించబడినది అవమానాన్ని కలిగించదు” అని చెప్పి మీరు దానిని కప్పిపుచ్చలేరు. అలా చెప్పలేరు; ఎందుకంటే అది న్యాయంగానే జరుగుతుంది. మీరు చేసిన తప్పును బట్టి మాత్రమే కాదు, సత్యం చేత సత్యమందు ఎన్నుకోబడిన సర్వోన్నతమైన, నిజమైన ప్రధాన గురువుగా ఆయనకు అలా చేసే అధికారం ఉంది గనుక కూడా అది న్యాయమే అవుతుంది. ఆయన అటువంటివారు కాకపోతే, మీరు తప్పు చేసినవారు అయ్యేవారు కాదు. కాబట్టి అది న్యాయంగానే ఉంటుంది. అయితే తన కుమారుడు తనను తాను సరిదిద్దుకోవాలని ఎదురుచూసే దయగల తండ్రిలా, ప్రేమతో ఆయన ఇప్పటివరకు అలా చేయకుండా ఉన్నారు. అయినా న్యాయం వల్లా, మీరు చాలాకాలంగా చెడులోనే కొనసాగుతుండటం వల్లా, ఆయన అలా చేయవలసి రావచ్చని నేను భయపడుతున్నాను. నేనేమి చెబుతున్నానో తెలియకుండా ఈ మాటలు చెప్పడం లేదు.

మీరు నాతో, “నేను బలవంతుణ్ణి, శక్తిమంతుణ్ణి కనుక దీన్ని పట్టించుకోను; నాకు సహాయం చేసే ఇతర ప్రభువులు ఉన్నారు; ఆయన బలహీనుడని నాకు తెలుసు” అని అంటే, నేను మీకు ఇచ్చే సమాధానం ఇదే: దేవుడు నగరాన్ని కాపాడకపోతే, బలంతోనూ ఎంతో ఉత్సాహంతోనూ దాన్ని కాపాడేవాడు వృథాగా శ్రమపడతాడు. మరి దేవుడు మీతో ఉన్నాడని మీరు చెప్పగలరా? మనం అలా చెప్పలేము. ఎందుకంటే సత్యానికి విరోధంగా నిలవడం ద్వారా మీరు దేవుణ్ణి మీకు విరోధిగా చేసుకున్నారు; మిమ్మల్ని మీరు ఆయనకు విరోధంగా నిలబెట్టుకున్నారు. సత్యాన్ని అంటిపెట్టుకున్నవారిని స్వతంత్రులను చేసేది ఆ సత్యమే; దాన్ని ఖండించగలవారు ఎవరూ లేరు. కాబట్టి మీ బలపరాక్రమాలు ఇప్పటికంటే ఇంకా ఎక్కువగా ఉన్నా, వాటిపై నమ్మకం ఉంచకుండా భయపడటానికి మీకు కారణం ఉంది. అయితే ఆయన తన బలహీనతలో, తాను ఎవరి స్థానంలో ఉన్నారో ఆ మధుర యేసుక్రీస్తులో ఓదార్పు పొందడానికి కారణం ఉంది. ఆయన బలంపైనా సహాయంపైనా నమ్మకం ఉంచవచ్చు; మనం ఊహించలేని వైపు నుంచి ఆయన సహాయం పంపుతారు. దేవుడు మీ పక్షాన ఉంటే, మీకు విరోధంగా ఎవరూ నిలవలేరని మీకు తెలుసు.

కాబట్టి మనం దేవునికి భయపడదాం, ఆయన న్యాయదండం కింద వణుకుదాం. మనల్ని మనం సరిదిద్దుకుందాం, ఇక ముందుకు సాగవద్దు. మీ పట్ల మీరు దయ చూపండి; అప్పుడు దేవుని కరుణ మీపై దిగివచ్చేలా చేస్తారు. మీ వల్ల నశిస్తున్న అనేక ఆత్మలపై కనికరం చూపండి; మరణపు చివరి ఘడియలో వారి గురించి మీరు దేవుని ఎదుట లెక్క అప్పగించవలసి ఉంటుంది. మనకు ఇంకా స్వస్థత పొందే అవకాశం ఉంది, తిరిగి రావడానికి సమయమూ ఉంది; ఆయన మిమ్మల్ని ఎంతో దయతో స్వీకరిస్తారు. మీ ఆత్మ పట్లా, మీ శరీరం పట్లా క్రూరంగా కాక దయతో ఉండదలిస్తే, మీరు ఇలా చేస్తారని, మీ ప్రజలపైనా జాలి చూపుతారని నాకు నిశ్చయంగా తెలుసు; లేకపోతే అలా చేయరు. అందుకే మీ ఆత్మ పట్ల మీరు క్రూరంగా కాక దయతో ఉండాలని నేను కోరుకుంటున్నానని చెప్పాను. అందువల్ల సిలువవేయబడిన క్రీస్తు ప్రేమను బట్టి మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను: మీకూ, లోకంలోని ఇతర ప్రభువులకూ ప్రకటించబడిన సత్యాన్ని కనీసం మీరు అంగీకరించండి, ఇతరులు కూడా దాన్ని అంగీకరించాలని కోరుకోండి. ఒకవేళ మీరు, “ఇది నాకు ఇంకా సందేహంగానే ఉంది” అని అంటే, అది మీకు స్పష్టమయ్యేవరకు తటస్థంగా ఉండండి; చేయకూడనిది చేయవద్దు. దేవునికి భయపడుతున్నారని మీకు కనిపించేవారి నుంచి జ్ఞానవెలుగునూ సలహానూ కోరండి; తాము అంగీకరించని విషయంలో మీకు చెడు సలహా ఇచ్చే దయ్యపు అనుచరుల నుంచి కాదు. భయపడండి, దేవునికి భయపడండి; ఆయనను మీ కళ్లముందు ఉంచుకోండి. దేవుడు మిమ్మల్ని చూస్తున్నారనీ, ఆయన చూపు మీపైనే ఉందనీ, ప్రతి తప్పుకూ శిక్ష, ప్రతి మంచికీ ప్రతిఫలం ఉండాలని ఆయన న్యాయం కోరుతుందనీ తలచుకోండి. దయ చూపండి, ఆహ్, మీ పట్ల మీరు దయ చూపండి! ఇంతకంటే మీకు నేనేమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.       పైకి

బోధకుల సభకు చెందిన సహోదరుడు రైమొండో జెనోవాలో ఉన్నప్పుడు ఆయనకు

ఇంతవరకు చెప్పినవాటన్నిటికంటే తీవ్రమైన విధాలుగా కతరీన తన స్నేహితుల ఇంటిలోనే గాయపడవలసి వచ్చింది. “ఆ మధురమైన తల్లి మరియమ్మ తనకు ప్రసాదించిన” ఆధ్యాత్మిక తండ్రితో ఆమెకున్న అనుబంధం మానవీయంగానూ ఆధ్యాత్మికంగానూ ఎంత ఆప్యాయంగా, సన్నిహితంగా ఉండేదో ఇప్పటికే ఇచ్చిన లేఖలు మనకు చూపించాయి. ఆ గాథను చదువుతున్నప్పుడు మంచి గురువైన రైమొండో పట్ల ఆమెకున్న అనురాగం మనకూ కలుగుతుంది. ఆయన వ్యక్తిత్వం, ఆ తరువాత వచ్చిన మరింత కఠినమైన యుగానికి కాక, పద్నాలుగవ శతాబ్దానికే చెంది ఉన్నట్లుగా అనిపిస్తుంది. ఆయన మనుషులందరిలోనూ అత్యంత నిరాడంబరుడు, అత్యంత వినయశీలి—అయితే దైనందిన వ్యవహారాల్లో తెలివితేటలు ఏ మాత్రం లేనివారు కాదు; అలాగే వీరోచిత ధైర్యం అత్యల్పంగా ఉన్నవారిలోనూ ఆయన ఒకరు. ఉన్నత మనస్కులైన చాలామందిలాగే కతరీన కూడా తనకు ప్రియమైనవారు వీరోచిత ధైర్యం చూపాలని సహజంగానే ఆశించేది. ఇతరులు తమ ప్రియమైనవారికి సౌఖ్యం, ఆనందాలు, ఆశయాలు నెరవేరడం, కోరికలు తీరడం కోరుకుంటారు; కతరీన మాత్రం వారికి దుఃఖం, కష్టాలు, సభ పాపాలకూ లోకపు పాపాలకూ పరిహారంగా తమ ప్రాణాలను మహోన్నతమైన బలిగా అర్పించే అవకాశం కోరుకుంది. తన కోసం ఎంతగా తపించిందో, దాదాపు అంతగానూ వారి కోసం పరమవరమైన వేదసాక్షి మరణపు కృపను కోరుకుంది. అయితే సహోదరుడు రైమొండోకు వేదసాక్షి మరణం పట్ల ఏమాత్రం మొగ్గు లేదు. ఆ కఠిన కాలపు పరిణామాల్లో ఆయనకు ఆ అవకాశం వచ్చింది; వెంటనే దాన్ని తిరస్కరించారు. బహుశా కతరీన ప్రేరణతో అర్బన్ ఆయనను ఫ్రాన్స్ రాజు వద్దకు పంపించారు. ఇక ఆమె ముఖాన్ని మళ్లీ చూడలేనని నిస్సందేహంగా భావించి, రైమొండో తన ఆధ్యాత్మిక కుమార్తె, తల్లి అయిన ఆమెకు గంభీరంగా వీడ్కోలు చెప్పారు. అక్కడి నుంచి ఫ్రాన్స్‌కు ఓడలో వెళ్లాలనే ఉద్దేశంతో ఆయన జెనోవా నౌకాశ్రయానికి చేరుకున్నారు. అయితే ప్రతిపాపు యుద్ధనౌకలు ఆ ప్రయాణాన్ని అడ్డుకోవడానికి ప్రయత్నించాయి; రైమొండో ఆ అడ్డంకిని అంగీకరించి (బహుశా ఎంతో తేలికగానే అని మనకు అనిపించవచ్చు), ఆ ప్రయాణాన్ని విరమించుకోవడానికి సిద్ధపడ్డారు.

ఈ విషయమై కేథరిన్ ఆయనకు రెండు ఉత్తరాలు రాసింది. మొదటిది చిన్నది; దాని స్వరం కొంత సరదాగా ఉంటుంది: “ఓ నా అల్లరి తండ్రీ” (_నా అల్లరి తండ్రీ_) అని ఆమె అంటుంది, “పవిత్ర సభలోని ఒక రాయిని మీ రక్తంతో ముద్రించి ఉండగలిగితే, మీ ఆత్మకూ నా ఆత్మకూ ఎంతటి ధన్యత కలిగి ఉండేదో! మీరు మీ పసితనాన్ని దాటి ఎదగడం చూడాలని నాకెంతో ఉంది—మీ పాలపళ్లు ఊడి, మీరు రొట్టె తినడం చూడాలని ఉంది; అది ఎంత బూజుపట్టినదైతే అంత మంచిది!” రైమొండో ఈ ఉత్తరానికి జవాబు రాసినట్లు స్పష్టమవుతుంది. తన వైఫల్యంవల్ల కేథరిన్‌కు తనపై ప్రేమ తగ్గిపోతుందేమోనని భయపడి, తనను తాను సమర్థించుకోలేని వినమ్ర స్వరంతో ఆయన రాసి ఉంటారని ఊహించవచ్చు. అయినా, తాను తప్పించుకున్నందుకు ఆమె సంతోషిస్తుందనే ఆయన భావించి ఉంటారు—మన స్నేహితులలోనూ మన దృక్పథమే కనిపిస్తుందన్న మన ఆశ అంత బలమైనది. ఆమె ఈ ప్రత్యుత్తరంలో తన హృదయాన్నంతటినీ విప్పి చెబుతుంది. నిరాశ చెందినా నిష్ఠగా నిలిచిన ప్రేమను ఇంత హృదయవిదారకంగా వెల్లడించే రచనలు, యుగాల ప్రవాహంలో మనకు కొన్నే కొట్టుకువచ్చి ఉంటాయి. అప్పటికే కేథరిన్ తన సొంత శ్రమల మార్గంలో చాలా దూరం నడిచింది. తన మిత్రునితో ఎడబాటు ఆమె దుఃఖమార్గంలోని ఒక ఘట్టం: “మీరు నన్ను ఇక్కడ వదిలి, దేవునితో వెళ్లిపోయారు.” మరింత లోతైన బాధతో గుర్తించబడిన మరో ఘట్టం ఇదిగో: “మానవ వివేకమంతటికంటే నిష్ఠతో కూడిన విధేయత దేవుని దృష్టిలోనూ మనుషుల దృష్టిలోనూ ఎక్కువ సాధించి ఉండేది; మీలో దాన్ని చూడకుండా నా పాపాలే నన్ను అడ్డుకున్నాయి.” ఆనందంతో కూడిన బాధతో ఆమె రైమొండోను దేవుని సేవకు అప్పగించింది; ఇప్పుడు ఆయన తన పిలుపుకు నిష్ఠగా నిలవకపోవడం చూసి, తీవ్రమైన అవమానభారంతో కూడిన బాధను అనుభవించింది. ఆమె వ్యర్థమైన నిందలేవీ వేయదు. తనదైన రీతిలో, ముందుగా తనను తాను తీవ్రంగా నిందించుకుంటుంది; ఆపై తనకు మార్గదర్శిగా ఉండవలసిన ఆ వ్యక్తి బలహీనతను ఓదార్చడానికి, ఆయనపై తన ప్రేమ మారలేదని మృదువుగానూ సూక్ష్మమైన తర్కంతోనూ భరోసా ఇస్తుంది. అదే సమయంలో, ఆయన పాపాన్ని సమర్థించకుండా తీవ్రంగా ఎత్తిచూపడానికీ, తన ఆశాభంగాన్ని తెలియజేయడానికీ ఆమె వెనుకాడదు. ఎంతో ఆలోచనతో, సున్నితంగా, కొంతవరకు మర్యాదపూర్వకంగా కూడా ఉన్న ఆ ఉత్తరం, రైమొండో చర్యవల్ల ఆమెకు కలిగిన ఏకాకితనాన్ని మాత్రం ప్రతి పంక్తిలోనూ వెల్లడిస్తుంది. ఆమె అంతరంగంలో తిరుగుబాటు లేదు: “అయినా నేను శాంతిని కోల్పోను; ఎందుకంటే ఏదీ ఒక నిగూఢార్థం లేకుండా జరగదని నాకు నిశ్చయంగా తెలుసు” అని ఆమె నిట్టూరుస్తుంది. అయితే, అప్పుడే ఆమె ప్రవేశిస్తున్న శ్రమానుభవంలో తన హృదయపు అత్యంత లోతైన విషయాలను తప్పనిసరిగా రైమొండోకే చెప్పుకోవలసి ఉంటుందని గ్రహించినప్పుడు, ఆమె మహోన్నత ఆత్మలోని ఏకాకితనం మనకు కొత్తగా, విభ్రమం కలిగించేలా అవగతమై, మనమూ దుఃఖిస్తాము.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసుక్రీస్తునందు అత్యంత ప్రియమైన తండ్రీ: యేసుక్రీస్తు సేవకుల సేవకురాలినీ దాసురాలినీ అయిన కేథరిన్‌ అనే నేను, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు రాస్తున్నాను: మీలో అతి పవిత్రమైన విశ్వాసపు వెలుగును చూడాలన్న కోరికతో రాస్తున్నాను. ఈ వెలుగు మనకు సత్యమార్గాన్ని చూపుతుంది. అది లేకుండా మన ఏ ప్రయత్నమూ, కోరికా, కార్యమూ ఫలించవు; మనం వాటిని ఏ లక్ష్యంతో ప్రారంభించామో ఆ లక్ష్యాన్ని చేరుకోవు. ప్రతిదీ అసంపూర్ణమవుతుంది—దేవునిపట్లా మన పొరుగువారిపట్లా ప్రేమలో మనం మందకొడిగా ఉంటాము. దీనికి కారణమేమిటంటే: ప్రేమ ఎంత గొప్పదో విశ్వాసమూ అంత గొప్పదిగా, విశ్వాసం ఎంత గొప్పదో ప్రేమా అంత గొప్పదిగా కనిపిస్తుంది. ప్రేమించేవారు తాము ప్రేమించేవారికి ఎల్లప్పుడూ నిష్ఠగా ఉంటారు; మరణం వరకు నిష్ఠతో సేవ చేస్తారు. దీన్నిబట్టి, నిజానికి నేను దేవుణ్ణి ప్రేమించడం లేదనీ, దేవుని ద్వారా ఆయన సృష్టించినవారినీ ప్రేమించడం లేదనీ గ్రహిస్తున్నాను. ఎందుకంటే నేను నిజంగా ఆయనను ప్రేమిస్తే, అవసరమూ సాధ్యమూ అయితే, ఆయన నామ మహిమకోసం, స్తుతికోసం రోజుకు వెయ్యిసార్లయినా మరణానికి నన్ను నేను అర్పించుకునేంత నిష్ఠ కలిగి ఉండేదాన్ని. నా విశ్వాసం సడలేది కాదు; ఎందుకంటే దేవునిపట్ల, సద్గుణంపట్ల, పవిత్ర సభపట్ల ప్రేమతో సహించడానికి నన్ను నేను సిద్ధం చేసుకునేదాన్ని. అప్పుడు, హర్షంతో వేదసాక్షి మరణస్థలానికి వెళ్లిన ఆ మహిమాన్విత వేదసాక్షులకు దేవుడు సహాయుడిగా, రక్షకుడిగా ఉన్నట్లే నాకూ ఉంటాడని నమ్మేదాన్ని. నాలో నిష్ఠ ఉంటే నేను భయపడేదాన్ని కాదు; వారికి తోడుగా ఉన్న అదే దేవుడు నాకూ తోడుగా ఉన్నాడని నిశ్చయంగా నమ్మేదాన్ని. నా అవసరాలను తీర్చడంలో ఆయన శక్తిగానీ, జ్ఞానంగానీ, చిత్తంగానీ ఏమాత్రం తగ్గలేదు. కానీ నేను ప్రేమించడం లేదు కాబట్టి, నిజంగా నన్ను నేను ఆయనకు నమ్మకంతో అప్పగించుకోవడం లేదు. నాలోని శారీరక భయం, నా ప్రేమ నులివెచ్చగా ఉందనీ, నా సృష్టికర్తపట్ల అవిశ్వాసం వల్లా, నాపై నేనే నమ్మకం పెట్టుకోవడం వల్లా విశ్వాసపు వెలుగు మసకబారిందనీ నాకు చూపిస్తోంది. ఈ చెడు మూలం ఇంకా నా ఆత్మనుంచి పెకిలించబడలేదని నేను ఒప్పుకుంటున్నాను, నిరాకరించడం లేదు. అందువల్ల దేవుడు చేయదలచిన లేదా నా ముందుంచే పనులకు ఆటంకం కలుగుతోంది; దేవుడు వాటిని ఏ స్పష్టమైన, ఫలవంతమైన లక్ష్యంకోసం ప్రారంభింపజేశాడో, అవి ఆ లక్ష్యాన్ని చేరడం లేదు. అయ్యో, అయ్యో, నా ప్రభువా! దయనీయమైన నా స్థితికి అయ్యో! ప్రతిసారీ, ప్రతిచోటా, ప్రతి పరిస్థితిలోనూ నేను ఇలాగే ఉండిపోతానా? నా అవిశ్వాసంతో నీ పరిపాలనకు నేను ఎల్లప్పుడూ దారి మూసివేస్తూనే ఉంటానా? అవును, నిజమే; నీవు నీ కరుణతో నన్ను కూల్చివేసి, తిరిగి కొత్తగా మలచకపోతే అలాగే జరుగుతుంది. కాబట్టి, ప్రభువా, నీ కార్యాలను చెడగొట్టే పనిముట్టుగా నేను ఉండిపోకుండా, నన్ను కూల్చివేసి, నా హృదయ కాఠిన్యాన్ని విరిచివేయి!

అత్యంత ప్రియమైన తండ్రీ, వినయశీలుడైన గొర్రెపిల్ల రక్తంలో మీరూ నేనూ ఇద్దరమూ కలిసి మునిగిపోయేలా శ్రద్ధగా ప్రార్థించమని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను. ఆ రక్తం మనలను బలవంతులనూ విశ్వాసపాత్రులనూ చేస్తుంది. దివ్యప్రేమాగ్నిని మనం అనుభవిస్తాము; ఆయన కృపతో సహకరించేవారమవుతాము గాని, దానిని నిష్ఫలం చేసేవారమో చెడగొట్టేవారమో కాము. ఈ విధంగా మనం దేవునికి విశ్వాసపాత్రులమనీ, మన జ్ఞానాన్నిగానీ ఇతరుల జ్ఞానాన్నిగానీ కాక ఆయన సహాయాన్నే నమ్ముకుంటున్నామనీ చూపుతాము.

ఇదే విశ్వాసంతో మనం సృష్టిప్రాణిని ప్రేమిస్తాము; ఎందుకంటే పొరుగువారిపట్ల ప్రేమ దేవునిపట్ల ప్రేమనుండి ఉద్భవించినట్లే, విశ్వాసం విషయంలోనూ సాధారణంగానూ ప్రత్యేకంగానూ అలాగే జరుగుతుంది. ప్రతి సృష్టిప్రాణిపట్ల మనకు సాధారణంగా ఉండవలసిన ప్రేమకు అనుగుణమైన సాధారణ విశ్వాసం ఉన్నట్లే, ఒకరినొకరు మరింత సన్నిహితంగా ప్రేమించుకునేవారికి చెందిన ప్రత్యేక విశ్వాసమూ ఉంటుంది. మన విషయంలోనూ ఇలాగే జరిగింది: అందరిపట్ల ఉండే ప్రేమకు మించి మన ఇద్దరి మధ్య సన్నిహితమైన ప్రత్యేక ప్రేమ ఏర్పడింది; ఆ ప్రేమను విశ్వాసం వ్యక్తపరుస్తుంది. అది ఎంతటి ప్రేమను వ్యక్తపరుస్తుందంటే, మనలో ఒకరు మరొకరి మేలు తప్ప వేరేదైనా కోరుకుంటారని అది నమ్మలేదు, ఊహించనూ లేదు. అది గాఢంగా విశ్వసిస్తుంది; ఎందుకంటే దేవుని ఎదుటా మనుషుల ఎదుటా ఎంతో పట్టుదలతో ఆ మేలునే కోరుకుంటూ, ఎదుటివారిలో ఎల్లప్పుడూ దేవుని నామమహిమనూ వారి ఆత్మకు ప్రయోజనాన్నీ వెదుకుతుంది. దైవసహాయం భారాలను పెంచినట్లే ధైర్యాన్నీ దీర్ఘకాల పట్టుదలనూ పెంచాలని దానిని బలంగా వేడుకుంటుంది. ప్రేమించేవారికి ఇటువంటి విశ్వాసం ఉంటుంది; ఏ కారణం చేతనూ—మనుషుల మాటలవల్ల గానీ, అపవాది కల్పించే భ్రమవల్ల గానీ, స్థలం మారడంవల్ల గానీ—దానిని ఎన్నడూ తగ్గించుకోరు. ఎవరైనా ఇందుకు భిన్నంగా ప్రవర్తిస్తే, దేవునిపట్లా పొరుగువారిపట్లా వారి ప్రేమ అసంపూర్ణంగా ఉందనడానికి అది సూచన.

మీ లేఖనుబట్టి నేను అర్థం చేసుకున్నదేమిటంటే, అపవాది మోసం వల్లా మీ సొంత ఇంద్రియాసక్తి వల్లా అనేక రకాల పోరాటాలు, కలతపెట్టే ఆలోచనలు మీకు ఎదురయ్యాయి; మీరు మోయగలిగినదానికంటే ఎక్కువ భారం మీపై మోపబడినట్లు మీకు అనిపించింది. నా కొలమానంతో నేను మిమ్మల్ని కొలవడానికి మీలో తగినంత బలం లేదని మీకనిపించింది; ఈ కారణంగా మీపట్ల నాకున్న ఆప్యాయతా ప్రేమా తగ్గిపోయాయేమోనని మీరు సందేహించారు. కానీ మీరు సరిగా చూడలేదు; నా ప్రేమ పెరిగిందనీ మీ ప్రేమ తగ్గిందనీ చూపించింది మీరే. ఎందుకంటే నన్ను నేను ప్రేమించుకునే ప్రేమతోనే మిమ్మల్నీ ప్రేమిస్తున్నాను; మీలో లోపించినదంతటినీ దేవుడు తన మంచితనంతో సంపూర్ణం చేస్తాడనే సజీవ విశ్వాసంతో అలా ప్రేమిస్తున్నాను. అయితే ఇది ఇంకా జరగలేదు; ఎందుకంటే మీ భారాన్ని నేలమీద పడవేసేందుకు మార్గాలను ఎలా వెదుక్కోవాలో మీరు తెలుసుకున్నారు. విశ్వాసం కొరవడిన మీ బలహీనతను కప్పిపుచ్చడానికి మీరు మాకు ఎన్నో సాకుల తునకలను చూపుతున్నారు. అయినా ఇప్పుడు అది నాకు స్పష్టంగా కనిపించనంతగా మీరు దానిని దాచలేకపోతున్నారు; అది నాకు తప్ప మరెవరికీ కనిపించకపోతే మంచిదని నాకు అనిపిస్తుంది. అవును, అవును, మీపట్ల నాలో ప్రేమ పెరిగిందేగానీ తగ్గలేదని మీకు చూపుతున్నాను. అయితే నేనేమి చెప్పాలి? ఆ ఆలోచనల్లో అతి స్వల్పమైనదానికైనా మీ అజ్ఞానం ఎలా చోటివ్వగలిగింది? మీ ఆత్మ జీవాన్ని తప్ప మరేదైనా నేను కోరుకున్నానని మీరు ఎప్పుడైనా నమ్మగలరా? మీకు ఎల్లప్పుడూ ఉండిన, ఉండవలసిన విశ్వాసం ఎక్కడుంది? ఏ పనైనా జరగకముందే అది దేవుని సన్నిధిలో పరిశీలించబడి నిర్ణయించబడుతుందనే నిశ్చయత మీకు ఉండేది కదా—ఇంత గొప్ప కార్యమైన ఇది మాత్రమే కాదు, అతి చిన్న పని కూడా! మీరు విశ్వాసపాత్రంగా ఉండివుంటే, ఇలా తటపటాయిస్తూ ఉండేవారు కాదు; దేవుని విషయంలోనూ నా విషయంలోనూ భయపడేవారూ కాదు. విధేయతకు సిద్ధంగా ఉన్న విశ్వాసపాత్రుడైన కుమారునిలా వెళ్లి, మీకు సాధ్యమైనది చేసి ఉండేవారు. నిటారుగా నడిచి వెళ్లలేకపోతే, నాలుగు కాళ్లమీద పాకుతూ వెళ్లి ఉండేవారు; సన్యాసిగా వెళ్లలేకపోతే, యాత్రికునిగా వెళ్లి ఉండేవారు; మనకు డబ్బు లేకపోతే, భిక్షమెత్తుకుంటూ వెళ్లి ఉండేవారు. విశ్వాసంతో కూడిన ఈ విధేయత, మానవ వివేకమంతటికంటే దేవుని సన్నిధిలోనూ మనుషుల హృదయాల్లోనూ ఎక్కువ సాధించి ఉండేది. మీలో దానిని చూడకుండా నా పాపాలు నన్ను అడ్డుకున్నాయి.

అయినప్పటికీ, స్వార్థపూరితమైన వాంఛ ఉన్నా, దేవుని చిత్తాన్నీ భూమిపై క్రీస్తు అయిన పోప్ అర్బన్ VI చిత్తాన్నీ మరింత బాగా నెరవేర్చాలనే పవిత్రమైన, మంచి ఉద్దేశం మీకు అప్పుడూ ఉందనీ ఇప్పుడూ ఉందనీ నాకు పూర్తి నమ్మకం ఉంది. అయితే మీరు అక్కడే ఉండిపోవాలని నేను కోరుకున్నానని కాదు; ఎంతమాత్రమూ కాదు. మీకు సాధ్యమైన ఏ విధంగానైనా, తెరిచి ఉన్న ఏ మార్గంలోనైనా వెంటనే ప్రయాణమై ఉండాలని కోరుకున్నాను. మరెన్నో విషయాల గురించి కూడా దేవుడు నన్ను రేయింబవళ్లు బలంగా పురికొల్పాడు. అయితే వాటిని చేయవలసిన వ్యక్తి నిర్లక్ష్యం వల్ల, ముఖ్యంగా ప్రతి మేలునూ అడ్డుకునే నా పాపాలవల్ల, అవన్నీ నిష్ఫలమైపోతున్నాయి. ఇలా, అయ్యో! మనం మునిగిపోతుండటాన్నీ, ఎన్నో యాతనలతోపాటు దేవునికి వ్యతిరేకమైన అపరాధాలు పెరిగిపోతుండటాన్నీ చూస్తున్నాము; ఈ ఆలస్యపు వేదనలో నేను జీవిస్తున్నాను. దేవుడు తన కరుణతో, నీడలవంటి ఈ జీవితం నుండి త్వరలోనే నన్ను తీసుకువెళ్లునుగాక!

నేపుల్స్ రాజ్యంలో ఈ చివరి విపత్తు మొదటిదానికంటే ఘోరంగా ఉందని మనం చూస్తున్నాం; అక్కడ ఇంకా ఎన్నో కీడులు సంభవించేలా ఉన్నాయి. దేవుడే వాటిని నివారించుగాక! అయితే ఆయన తన కనికరంతో ఆ విపత్తును, దాన్ని ఎదుర్కోవడానికి చేపట్టవలసిన నివారణ చర్యలను చూపించారు. కానీ, నేను చెప్పినట్లుగా, నా అనేక దోషాలు మేలైన ప్రతిదానికీ అడ్డుగా నిలుస్తున్నాయి. మిమ్మల్ని మళ్లీ చూడకముందే ఈ భూమి నుండి విముక్తి పొందే అత్యున్నత కృప నాకు లభించకపోతే, ఈ విషయాల గురించి మీతో చెప్పవలసినది నాకు ఎంతో ఉంటుంది.

అవును, నేను చెబుతున్నట్లుగా, మీరు వెళ్లి ఉండాలని నేను మనస్ఫూర్తిగా కోరుకుంటున్నాను. అయినప్పటికీ నేను శాంతిగా ఉన్నాను. ఎందుకంటే, ఏదీ ఒక నిగూఢార్థం లేకుండా జరగదని నాకు నిశ్చయంగా తెలుసు; అలాగే, ఫ్రాన్సు రాజు వద్దకు ఒక దూతను పంపేలా నా చేతనైనదంతా చేసి, నా మనస్సాక్షిపై ఉన్న భారాన్ని దించుకున్నాను. పవిత్రాత్మ దయతో అది నెరవేరుగాక! ఎందుకంటే మనంతట మనం పనికిరాని పనివారమే.

హంగేరీ రాజు వద్దకు త్వరగా వెళ్లే విషయానికొస్తే, పరిశుద్ధ పిత అందుకు ఎంతో సంతోషిస్తారనేది స్పష్టమే. మీరు మరికొందరు సహచరులతో కలిసి వెళ్లాలని ఆయన ప్రణాళిక వేశారు. ఇప్పుడు, ఎందుకో నాకు తెలియదు, ఆయన తన మనస్సు మార్చుకున్నారు. మీరు ఉన్నచోటే ఉండి, మీకు చేతనైన మేలు చేయాలని కోరుతున్నారు. ఈ విషయంలో ఉత్సాహంతో కృషి చేయమని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను.

మిమ్మల్ని మీరు, ప్రతి వ్యక్తిగత సుఖాన్ని, ఓదార్పును త్యజించండి; మరణించినవారిపై గడ్డితో కూడిన మట్టిపెళ్లలను వేయనివ్వండి. వినయపూర్వకమైన ఆకాంక్ష, పవిత్ర ప్రార్థన అనే తాళ్లతో దైవ న్యాయపు చేతులను, అపవాదిని, శారీరక వాంఛను బంధించనివ్వండి. పరిశుద్ధ సభ అనే తోటలో, ఆ తోటకు ప్రభువైన భూమిపై క్రీస్తుకు, మనం మృతులుగా సమర్పించబడుతున్నాం. కాబట్టి మృతుల క్రియలను చేద్దాం. మృతులు చూడరు, వినరు, అనుభూతి చెందరు. పరిశుద్ధ సభను హింసించేవారు మీపై కురిపించే లోకపు అపహాస్యాన్ని, అవమానాలను, నిందలను మీరు వినకుండా ఉండేలా, ద్వేషం, ప్రేమ అనే కత్తితో మిమ్మల్ని మీరు సంహరించుకోవడానికి దృఢంగా ఉండండి. చేయవలసిన పనులను అసాధ్యమైనవిగా గానీ, వాటివల్ల కలగగల యాతనను గానీ మీ కళ్ళు చూడనివ్వకండి; బదులుగా, సిలువవేయబడిన క్రీస్తు ద్వారా మీరు సమస్తమూ చేయగలరని, భరించగలిగినదానికంటే ఎక్కువ భారాన్ని దేవుడు మోపరని విశ్వాసపు వెలుగులో అవి చూడనివ్వండి. నిజానికి, గొప్ప భారాలలో మనం ఆనందించాలి, ఎందుకంటే అప్పుడు దేవుడు మనకు ధైర్యస్థైర్యాల వరాన్ని ఇస్తారు. సహనంపై ప్రేమ పెరిగినప్పుడు, శరీరం బాధలకు సులభంగా చలించే స్వభావం తొలగిపోతుంది; అలా మరణించి, మరణించి, మనం ఈ తోటలో పోషణ పొందగలం. నేను దీనిని చూసినప్పుడు నా ఆత్మను ధన్యమైనదిగా భావిస్తాను. అత్యంత ప్రియమైన తండ్రీ, మనకు ఇష్టమున్నా లేకపోయినా, ఈనాటి కాలం మనల్ని మరణించమని పిలుస్తోందని మీతో చెబుతున్నాను. కాబట్టి ఇక సజీవులుగా ఉండకండి! బాధలోనే బాధలకు ముగింపు పలకండి; బాధలోనే పవిత్రమైన ఆకాంక్ష యొక్క ఆనందాన్ని పెంచుకోండి. అప్పుడు మన జీవితం సిలువవేయబడిన ఆకాంక్షలో తప్ప మరే విధంగానూ గడవదు; మృగాలు తినివేయడానికి మన శరీరాలను మనస్ఫూర్తిగా అప్పగించగలం. అంటే, సద్గుణంపై ప్రేమతో, మృగస్వభావం గల మనుషుల నాలుకలకు, చేతులకు మనల్ని మనం ఇష్టపూర్వకంగా అప్పగించుకుందాం. ఈ మధురమైన తోటలో మృతులై శ్రమించిన ఇతరులు అలా చేశారు; వారు తమ రక్తంతో, అయితే అంతకుముందు తమ కన్నీళ్లతో, చెమటతో ఈ తోటను తడిపారు. ఇక నేను—నా జీవితం ఎంత దుఃఖకరం!—దానికి తగినంత నీరు పోయనందున, నా రక్తాన్ని ఇవ్వడానికి నాకు అనుమతి నిరాకరించబడింది. ఇకపై ఇలా ఉండకూడదని నేను కోరుకుంటున్నాను; మన జీవితం నూతనమవుగాక, ఆకాంక్షాగ్ని మరింత ప్రజ్వరిల్లుగాక!

విన్సెంట్‌లోని అగ్నిని, లారెన్స్‌లోని అగ్నిని, మధురమైన పౌలులోని అగ్నిని, మనోహరమైన యోహానులోని అగ్నిని మీకు ప్రసాదించమని దైవ మంచితనాన్ని ప్రార్థించమని మీరు నన్ను అడుగుతున్నారు—అప్పుడు మీరు గొప్ప కార్యాలు చేస్తారని చెబుతున్నారు. అప్పుడు నేను సంతోషిస్తాను. నిజంగా నేను సత్యమే చెబుతున్నాను: ఈ అగ్ని లేకుండా మీరు చిన్నదైనా పెద్దదైనా ఏ పనీ చేయలేరు; మీ విషయంలో నాకు సంతోషమూ కలగదు.

కాబట్టి, ఇది ఇలాగే ఉందని, ఇది నిరూపితమవడాన్ని నేను చూశానని తలచుకుంటే, దేవుని మధుర సన్నిధిలో గొప్ప ఉత్సాహంతో నాలో ఒక ప్రేరణ పెరిగింది. మీరు శరీరరీత్యా నా దగ్గర ఉండి ఉంటే, ఇది ఇలాగే ఉందని నిజంగా మీకు చూపించి ఉండేదాన్ని; మాటలకంటే మించినదాన్ని మీకు ఇచ్చి ఉండేదాన్ని. నేను ఆనందిస్తున్నాను; మీరు కూడా ఆనందించాలని కోరుకుంటున్నాను. ఎందుకంటే ఈ ఆకాంక్ష పెరుగుతోంది గనుక, ఆయన దానిని మీలోనూ నాలోనూ నెరవేరుస్తారు; ఎందుకంటే ఆయన పవిత్రమైన, నిజమైన ఆకాంక్షలను అంగీకరిస్తారు. అయితే దేవుని చిత్తం యొక్క సత్యాన్ని తెలుసుకోవడానికి, మీరు అత్యంత పవిత్రమైన విశ్వాసపు వెలుగులో మీ మనోనేత్రాన్ని తెరవాలి. దానిని తెలుసుకున్నప్పుడు మీరు దానిని ప్రేమిస్తారు; ప్రేమించినప్పుడు విశ్వసనీయంగా ఉంటారు; అపవాది యొక్క ఏ కుయుక్తి నీడా మీ హృదయంపై పడదు. విశ్వసనీయంగా ఉంటూ, మీరు దేవునిలో ప్రతి గొప్ప కార్యాన్నీ చేస్తారు: ఆయన మీ చేతుల్లో ఉంచినది పరిపూర్ణంగా నెరవేరుతుంది; అంటే, అది పరిపూర్ణతను చేరుకోవడానికి మీ వైపు నుండి ఎలాంటి ఆటంకమూ ఉండదు. ఈ వెలుగుతో మీరు మాటలోనూ, సంభాషణలోనూ, మీ పనులన్నిటిలోనూ, నడవడికలోనూ జాగ్రత్తగా, అణకువగా, గంభీరంగా ఉంటారు; కానీ ఈ వెలుగు లేకపోతే, మీ నడవడికలోనూ అలవాట్లలోనూ అందుకు పూర్తి విరుద్ధంగా ప్రవర్తిస్తారు; మిగిలినదంతా కూడా మీకు ప్రతికూలంగానే పరిణమిస్తుంది.

కాబట్టి, పరిస్థితి ఇలా ఉందని తెలిసి, మీలో అతిపవిత్రమైన విశ్వాసపు వెలుగును చూడాలని ఆశించాను; మీరు ఆ వెలుగును కలిగి ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను. నేను దీనిని కోరుకుంటున్నాను గనుక, మీ రక్షణ కోసం మిమ్మల్ని అపరిమితంగా ప్రేమిస్తున్నాను గనుక, పరిపూర్ణుల స్థితిలో మిమ్మల్ని చూడాలని ప్రగాఢంగా ఆశిస్తున్నాను గనుక, అనేక మాటలతో మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను—అయితే మాటలకన్నా చేతల్లో అలా చేయడానికే మరింత ఇష్టపడతాను. మీరు నిరంతరం మీ అంతరంగంలోకి తిరిగి చూసుకునేలా మిమ్మల్ని మందలిస్తున్నాను. దేవుని ఘనత కోసం మీరు పరిపూర్ణుల భారాన్ని స్వీకరించేలా చేయడానికి నా శాయశక్తులా ప్రయత్నించాను, ఇకముందూ ప్రయత్నిస్తాను. పరిపూర్ణతలోని అంతిమ స్థితికి మిమ్మల్ని చేర్చమని ఆయన మంచితనాన్ని వేడుకుంటున్నాను; అంటే, మీ సేవకుడైన శరీరానికి ఇష్టమున్నా లేకున్నా, పవిత్ర సభ కోసం మీ రక్తాన్ని చిందించే స్థితికి చేరాలని. సిలువవేయబడిన క్రీస్తు రక్తంలో మిమ్మల్ని మీరు లీనం చేసుకోండి; నా లోపాలను, మాటలను ఎంతో ఓర్పుతో భరించండి. మీ లోపాలను మీకు చూపించినప్పుడల్లా సంతోషించండి; తన సన్నిధిలో మీ కోసం మెలకువగా ఉండి, మీ మేలు కోసం శ్రమించే ఒకరిని నియమించిన దైవ మంచితనానికి కృతజ్ఞతలు తెలుపండి.

క్రీస్తువిరోధి, అతని అనుచరులు మిమ్మల్ని తమ వశం చేసుకోవడానికి ఎంతో ప్రయత్నిస్తున్నారని మీరు నాకు రాసిన విషయాన్ని గురించి భయపడకండి; ఎందుకంటే, వారు తమ కోరికలను నెరవేర్చుకోలేకుండా వారి వెలుగును, బలాన్ని తొలగించడానికి దేవుడు శక్తిమంతుడు. అంతేకాక, ఇంత గొప్ప మేలుకు మీరు పాత్రులు కారని భావించాలి; కాబట్టి మీరు భయపడనవసరం లేదు. ధైర్యంగా ఉండండి; మధురమైన మరియమాత, సత్యస్వరూపుడు ఎల్లప్పుడూ మీ పక్షాన ఉంటారు.

రక్తంపై ప్రేమతో రక్తం చిందించబడిన క్షేత్రంలో ఉంచబడిన అల్ప దాసురాలినైన నేను—మీరు నన్ను ఇక్కడ విడిచిపెట్టి, దేవునితో వెళ్లిపోయారు—మీ కోసం శ్రమించడాన్ని ఎన్నడూ ఆపను. నేను దుఃఖించడానికిగానీ, దేవుని ఎదుట సిగ్గుపడడానికిగానీ మీరు కారణం కాకుండా ప్రవర్తించమని వేడుకుంటున్నాను. దేవుని ఘనత కోసం కార్యాలు చేయడానికి, బాధలను భరించడానికి సిద్ధమని వాగ్దానం చేయడంలో మీరు పురుషునిలా ఉన్నారు గనుక, తాళం వేసే సమయం వచ్చినప్పుడు స్త్రీగా మారిపోకండి; అలా అయితే, సిలువవేయబడిన క్రీస్తుకూ మరియమాతకూ మీపై మొరపెట్టుకుంటాను. తరువాత మీకూ సంత్ ఆంటిమో మఠాధిపతికి జరిగినట్లు జరగకుండా జాగ్రత్తపడండి. ఆయన భయంతో, దేవుణ్ణి పరీక్షించకూడదనే ముసుగులో, సియేనాను విడిచి రోముకు వచ్చారు. తన కారాగారం నుండి తప్పించుకుని సురక్షితంగా ఉన్నానని భావించారు; అయితే ఆయన చెరసాలలో వేయబడి, మీకు తెలిసిన శిక్షను అనుభవించారు. పిరికి హృదయాలకు ఇలాగే చికిత్స జరుగుతుంది. కాబట్టి, మీకు మరణం అనుగ్రహించబడేలా పూర్తిగా పురుషునిలా ఉండండి, ఉండండి.

దేవుని ఘనతకు, మీకు చూపవలసిన గౌరవానికి తగని మాట ఏదైనా నేను చెప్పి ఉంటే, నన్ను క్షమించమని వేడుకుంటున్నాను: ప్రేమను బట్టి దానిని మన్నించండి. ఇక మీతో ఏమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మీ ఆశీర్వాదాన్ని అడుగుతున్నాను. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ!       పైకి

అర్బన్ VIకు

అర్బన్‌కు రాసిన లేఖలలో మన వద్ద ఉన్న చివరి లేఖ ఇదే. బహుశా అనిపిస్తున్నట్లుగా, కతరీనా ఆయనకు రాసిన చివరి లేఖ కూడా ఇదే అయితే, ఇది 1380లో సెక్సజెసిమా తరువాతి సోమవారం రాసి ఉండాలి. అప్పుడు నెలకొన్న పరిస్థితులను ఆమె తరువాత ఇవ్వబోయే లేఖలో మనకు వివరిస్తుంది. ఆ సమయానికే, తన _పరమపదగమనానికి_ ముందు వచ్చిన ఆధ్యాత్మిక రహస్య వేదనలోకి ఆమె ప్రవేశించి ఉన్నారు.

మనకు తెలియని, మనకు ఆసక్తి కూడా లేని చారిత్రక వివరాలను ఈ లేఖ ప్రస్తావిస్తుంది. అయినప్పటికీ, దీనిలో అరుదైన ఆసక్తికరత ఉంది. కతరీనా అధికారపూర్వక స్వరంతో తరచూ ఎంతో విశిష్టంగా కలిసిపోయే ఆ అపూర్వమైన మాధుర్యం మరెప్పుడూ ఇంత స్పష్టంగా వ్యక్తం కాలేదు. అర్బన్‌ ఆవేశపూరిత అస్థిర ప్రవర్తననూ, అప్పటికే ఆయన స్నేహితులను సైతం దూరం చేస్తున్న హేతురహిత కోపావేశాలనూ ఇంతకన్నా స్పష్టంగా గానీ, ఇంతకన్నా మృదువుగా గానీ మందలించడం సాధ్యం కాదు. సున్నిత హృదయం, ఉన్నత భావాలు గల ఈ స్త్రీ తన విశ్వాసం కారణంగా ఎలాంటి వ్యక్తికి విధేయత చూపడమే కాక, ఆయన పక్షాన నిలిచి సమర్థించవలసి వచ్చిందో తలచుకుంటే హృదయం బాధతో తల్లడిల్లుతుంది. కతరీనా చురుకుగా కార్యాచరణ సాగించిన జీవితకాలంలో, సందిగ్ధత లేని ఒక ధ్యేయం కోసం గానీ, కనీసం మనసులోని సానుభూతి చీలిపోకుండా ఉండగల ధ్యేయం కోసం గానీ పోరాడే అవకాశం ఆమెకు ఒక్కసారి కూడా లభించలేదు; ఆమె స్వరంలోని సాత్వికమైన, సహనపూర్వకమైన దృఢత్వంలో ఆ పరిస్థితి కలిగించే కరుణరసం స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. అయితే, ఇది నిజంగా ఆమె ఆయనకు రాసిన చివరి లేఖ అయితే, దీనిలో మరింత లోతైన ఆసక్తికరత ఉంది. ఇది రాసిన పరిస్థితులను తెలుసుకున్నప్పుడు, ఆమె ఆలోచనలోనూ మాటలలోనూ ఉన్న స్పష్టతను చూసి, బాహ్య ప్రపంచంలోని సంఘటనల గమనాన్ని ఆమె చర్చించిన స్థిరమైన, నిశ్చయాత్మకమైన వివేకాన్ని చూసి మనం ఆశ్చర్యపడక తప్పదు. తరువాతి లేఖలు చూపించే అటువంటి అనుభవపు తీవ్ర వేదనలో ఉన్న ఒక స్త్రీ ఈ ధోరణిలో రాయగలగడం మనస్తత్వ శాస్త్రవేత్తకు తప్పక ప్రాముఖ్యమైన విషయమే. నిజానికి, ఈ లోకపు సంక్లిష్ట వ్యవహారాలలో ఆధ్యాత్మిక రహస్యానుభవం పొందినవారు సమతుల్యమైన తీర్పు ఇవ్వగలరనీ, కార్యాచరణలో నిలకడైన వివేకం చూపగలరనీ నమ్మలేమనే ప్రజాదరణ పొందిన అభిప్రాయాన్ని కతరీనా జీవితమంతా ఖండిస్తుంది.

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధురమైన యేసుక్రీస్తులో అత్యంత ప్రియమైన, మధురమైన పితా: మీ దీనురాలైన, అయోగ్యురాలైన కుమార్తె కతరీన అనే నేను, మీలో వివేకాన్ని, సత్యపు మధురమైన వెలుగును చూడాలనే గొప్ప ఆకాంక్షతో మీకు వ్రాస్తున్నాను. మీరు మహిమాన్వితుడైన పునీత గ్రెగొరీని అనుసరిస్తూ, పరిశుద్ధ కతోలిక సభను ఎంతటి వివేకంతో పరిపాలించాలని నేను కోరుకుంటున్నానంటే, పరమపూజ్యులైన మీరు ఆజ్ఞాపించినదానిలో గాని, చేసినదానిలో గాని దేనినీ, చివరికి అతి చిన్న మాటను కూడా, వెనక్కి తీసుకోవలసిన అవసరం ఎన్నడూ రాకూడదు. అలా, నిజమైన పరిశుద్ధ మహాయాజకునికి తగినట్లుగా, సత్యంలో పునాది కలిగిన మీ స్థిరత్వం దేవుని దృష్టిలోను, మనుషుల దృష్టిలోను స్పష్టంగా కనిపించాలి. దేవుని వెలకట్టలేని ప్రేమ మీ ఆత్మను ఈ గుణంతో అలంకరించాలని నేను ప్రార్థిస్తున్నాను. ఎందుకంటే వెలుగు, వివేకం మనకు నిజంగా ఎంతో అవసరమని నాకు అనిపిస్తోంది; ముఖ్యంగా పరమపూజ్యులైన మీకూ, మీ స్థానంలో ఉండే మరెవరికైనా; అన్నిటికంటే ఎక్కువగా ఈ ప్రస్తుత కాలంలో. ఇవి మీలో ఉండాలని మీరు కోరుకుంటున్నారని నాకు తెలుసు కాబట్టి, మీ సొంత ఆత్మలోని ఆకాంక్షను మీకు చూపిస్తూ, వీటిని మీకు గుర్తుచేస్తున్నాను.

పరిశుద్ధ పితా, ప్రిఫెక్ట్ తన ఉగ్రతతో ఇచ్చిన జవాబు గురించి నేను విన్నాను; అది నిశ్చయంగా రోము రాయబారుల పట్ల తీవ్రమైన కోపంతోను, అగౌరవంతోను ఇచ్చిన జవాబు. ఆ జవాబు విషయమై వారు సర్వసభ్య మండలి సమావేశం నిర్వహించనున్నారని, ఆ తరువాత వార్డుల పెద్దలు, మరికొందరు సజ్జనులు మీ వద్దకు రానున్నారని తెలుస్తోంది. పరమపవిత్ర పితా, మీరు ప్రారంభించినట్లుగానే వారిని తరచూ కలుసుకుంటూ, వివేకంతో ప్రేమబంధాల ద్వారా వారిని మీతో కలిపి ఉంచాలని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను. అందుచేత, మండలి సమావేశం జరిగినప్పుడు వారు మీతో చెప్పబోయే విషయాల గురించి, ఇప్పుడు మీరు వారిని సాధ్యమైనంత సౌమ్యంగా స్వీకరించి, ఏమి చేయాలని పరమపూజ్యులైన మీరు భావిస్తున్నారో వారికి తెలియజేయాలని వేడుకుంటున్నాను. నన్ను క్షమించండి–బహుశా చెప్పవలసిన అవసరమే లేని మాటలను ప్రేమ నాచేత పలికిస్తోంది. ఎందుకంటే మీ రోము పుత్రుల స్వభావం మీకు తప్పక తెలుసని నాకు తెలుసు: ఏ బలప్రయోగం కంటే, కఠినమైన మాటల కంటే, సౌమ్యతే వారిని ఎక్కువగా ఆకర్షించి, నిలిపి ఉంచుతుంది. అలాగే, ఈ ప్రజలను పరమపూజ్యులైన మీ పట్ల విధేయతలోను, గౌరవంలోను ఉంచవలసిన గొప్ప అవసరం మీకూ, పరిశుద్ధ కతోలిక సభకూ ఉందని కూడా మీరు గుర్తిస్తున్నారు; ఎందుకంటే మన విశ్వాసపు శిరస్సు, ఆరంభం ఇక్కడే ఉన్నాయి. తరువాత నష్టం, అవమానం, కలవరము కలగకుండా, మీరు పూర్తిగా నెరవేర్చగలిగిన వాటినే వాగ్దానం చేయడానికి ఎల్లప్పుడూ వివేకంతో కృషిచేయాలని వినయంగా వేడుకుంటున్నాను. అత్యంత మధురమైన పరిశుద్ధ పితా, ఈ మాటలు మీతో చెప్పినందుకు నన్ను క్షమించండి. మీ వినయము, దయాగుణము ఈ మాటలను అంగీకరిస్తాయని, అవి అత్యంత తుచ్ఛురాలైన ఒక స్త్రీ నోటి నుండి వచ్చాయనే కారణంతో వాటిపట్ల అయిష్టత గాని, తిరస్కారం గాని చూపవని నాకు నమ్మకం ఉంది. ఎందుకంటే వినయశీలుడు తనతో మాట్లాడుతున్నది ఎవరని చూడడు; దేవుని ఘనతను, సత్యాన్ని, తన సొంత రక్షణను దృష్టిలో ఉంచుకుంటాడు.

ధైర్యం తెచ్చుకోండి; పరమపూజ్యులైన మీకు వ్యతిరేకంగా తిరుగుబాటు చేస్తున్న ఈ వ్యక్తి ఇచ్చి ఉండగల, లేదా ఇవ్వబోయే ఏ చెడు జవాబు వల్లనూ భయపడకండి. ఎందుకంటే పరిశుద్ధ కతోలిక సభ అనే నౌకకూ, పరమపూజ్యులైన మీకూ పాలకుడిగా, సహాయకుడిగా దేవుడు ఈ విషయాన్ని, మిగిలిన అన్నిటినీ చూసుకుంటాడు. నాకోసం, పవిత్రమైన దైవభీతితో ధైర్యంగా ఉండండి; మీ మాటలలోను, మీ అలవాట్లలోను, మీ కార్యాలన్నిటిలోను సంపూర్ణమైన ఆదర్శంగా ఉండండి. క్రైస్తవ ప్రజలందరూ చూస్తున్న, చూడవలసిన పరిశుద్ధ కతోలిక సభ అనే దీపస్తంభంపై ఉంచిన దీపంలా, ఇవన్నీ దేవుని దృష్టిలోను, మనుషుల దృష్టిలోను స్పష్టంగా ప్రకాశించనివ్వండి.

అలాగే, లియో మీకు చెప్పిన విషయంలో మాకు కొంత సహాయం అందించాలని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను. ఎందుకంటే సియెనా రాయబారికి చేసిన పని వల్ల మాత్రమే కాక, రోజురోజుకూ కనిపిస్తున్న ఇతర విషయాల వల్ల కూడా ఈ అపకీర్తికర పరిస్థితి ప్రతిరోజూ మరింత తీవ్రమవుతోంది. ఇవి మనుషుల బలహీన హృదయాలను కోపానికి రెచ్చగొట్టడానికి చాలు. ఇప్పుడు మీకు ఈ వ్యక్తి అవసరం లేదు; యుద్ధానికి కాక, శాంతికి సాధనమయ్యే వ్యక్తి కావాలి. అతడు న్యాయం పట్ల మంచి ఉత్సాహంతో ప్రవర్తిస్తున్నప్పటికీ, అంతటి క్రమరాహిత్యంతోను, కోపావేశంతోను అలా ప్రవర్తిస్తూ, వివేచననూ, మితినీ పూర్తిగా విడిచిపెట్టేవారు చాలామంది ఉన్నారు. కాబట్టి, పరమపూజ్యులైన మీరు మనుషుల బలహీనతను దయతో పరిగణనలోకి తీసుకొని, అతనికంటే మెరుగ్గా ఆ బలహీనతను నయం చేయడం తెలిసిన వైద్యుణ్ణి సమకూర్చాలని మనఃపూర్వకంగా వేడుకుంటున్నాను. మరణం సంభవించేటంత వరకు ఆలస్యం చేయకండి: ఎందుకంటే మరే ఇతర సహాయమూ లభించకపోతే, ఈ బలహీనత మరింత పెరుగుతుందని మీకు చెబుతున్నాను.

దుష్ట పాలకుల విషయంలో అప్రమత్తంగా ఉండనందువల్ల ఇటలీ అంతటినీ కమ్ముకున్న విపత్తును అప్పుడు గుర్తుచేసుకోండి. దేవుని సభ దోపిడీకి గురికావడానికి కారణమయ్యే రీతిలో వారు పరిపాలించారు. ఈ విషయం మీకు తెలుసని నాకు తెలుసు. ఇప్పుడు ఏమి చేయాలో పావన పితరులైన మీరు చూసుకోండి. ధైర్యం తెచ్చుకోండి, మధురమైన ఓదార్పు పొందండి; ఎందుకంటే దేవుడు మీ కోరికను గాని, తన సేవకుల ప్రార్థనను గాని తిరస్కరించడు. ఇంతకు మించి నేను మీకు చెప్పేది ఏమీ లేదు. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. వినయంతో మీ ఆశీర్వాదాన్ని కోరుతున్నాను. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడైన యేసూ.       పైకి

మరణానికి ముందు కలిగిన అనుభవాన్ని వర్ణించే లేఖలు

“లోపల, వెలుపల పోరాటాలు, భయాలు” చాలాకాలంగా కతరీనాకు నిత్యానుభవమయ్యాయి. ఇప్పుడు అంతం సమీపించింది. బాలికగా ఉన్నప్పటి నుంచే ఆమె ఒక గొప్ప వైరుధ్యాన్ని ఎదుర్కొంది. యుగయుగాలుగా క్రైస్తవ విశ్వాసానికి ఎదురయ్యే అత్యంత కఠినమైన పరీక్ష బహుశా దృశ్యమానమైన క్రీస్తు సభలో కనిపించే పరిస్థితే కావచ్చు. ఆదర్శానికీ వాస్తవానికీ మధ్య వ్యత్యాసాన్ని నిరంతరం చూపించే ఈ ఉపమానం, కతరీనా కాలంలో వలె భక్తిగల ఆత్మకు మరే కాలంలోనూ అంత బాధాకరంగా ఉండి ఉండకపోవచ్చు. దీనివల్ల ఆమె కంటే ఎక్కువగా ఎవరూ బాధపడి ఉండరని చెప్పడంలో బహుశా మనం పొరబడము. ఆమె జీవితమంతా ఒక విశ్వాస ప్రకటనగా నిలిచింది. ఆధ్యాత్మిక సందేహం, నిరాశ పదేపదే దాడి చేసినా నిలబెట్టుకున్న విశ్వాసం కనుక అది మరింత వీరోచితమైనది. ఆమె జీవితయాత్రలో ఒకటి కంటే ఎక్కువ సందర్భాల్లో, దైవసంకల్పం విఫలమైనట్లు కనిపించడంతో ఆమె తీవ్రంగా కలతచెంది, తన సమస్త అస్తిత్వాన్ని దేవుని సన్నిధికి ఎత్తి, అక్కడ మళ్లీ భరోసా పొందడాన్ని మనం చూస్తాము. ఆ భరోసా ఆధ్యాత్మిక పారవశ్యం ద్వారా అందినప్పటికీ, ఆమె తీక్షణమైన బుద్ధికి అది ఏమాత్రం తక్కువ సంతృప్తినివ్వలేదు.

అలాంటి అనుభవాల్లో ఒకదాన్ని ఇక్కడ ఉటంకించవచ్చు. గ్రెగోరీ విషయంలో ఆమె అత్యంత నిరాశ చెందిన కాలంలో అది జరిగినట్లు కనిపిస్తుంది. తరువాత ఆమె దానిని మరింత విపులంగా నమోదు చేసి, తన “సంభాషణ”లోని మొదటి గ్రంథానికి ఆధారంగా ఉపయోగించిందనే వాస్తవాన్ని బట్టి దాని ప్రాముఖ్యతను, లోతును మనం అంచనా వేయవచ్చు. రైమొండోకు ఆమె ఇలా రాస్తుంది: “అత్యంత ప్రియమైన తండ్రీ, క్రీస్తు మధుర వధువు విషయమై ధైర్యంగా ఉండండి. ఎందుకంటే ఆమె ఎంత ఎక్కువగా శ్రమలతో, చేదు అనుభవాలతో నిండిపోతుందో, అంత ఎక్కువగా ఆమెను మాధుర్యంతో నింపుతానని దివ్య సత్యం వాగ్దానం చేస్తోంది…. మీ లేఖలను పూర్తిగా అర్థం చేసుకున్న తరువాత, వధువు కోసం, ‘బాబ్బో’ బలహీనత కారణంగా, దేవుని ఎదుట కన్నీటిని, చెమటను అర్పించమని ఒక దైవసేవకురాలిని వేడుకున్నాను.

“దానివల్ల వెంటనే, దైవకృపతో, ఆమెలో అపరిమితమైన ఆకాంక్ష, ఆనందం ఉప్పొంగాయి. అది మరియమ్మ దినం కావడంతో, దివ్యబలిపూజలో పాల్గొనడానికి ఆమె ఉదయం కోసం వేచియుంది. దివ్యబలిపూజ సమయం వచ్చినప్పుడు, తనను తాను యథార్థంగా ఎరిగి, తన అపరిపూర్ణత కారణంగా దేవుని ఎదుట తనను తాను తగ్గించుకొని, తన స్థానంలో నిలిచింది. తీవ్రమైన ఆకాంక్షతో తనను తాను అధిగమించి, తన మనోనేత్రంతో నిత్య సత్యాన్ని తిలకిస్తూ, తననూ తన తండ్రినీ సత్యస్వరూపుని వధువు సన్నిధిలో ఉంచుకొని, అక్కడ నాలుగు విన్నపాలు చేసింది.

“మొదటిది, పరిశుద్ధ సభ సంస్కరణ. అప్పుడు దేవుడు, ఆమె కన్నీటికి తాను వశమై, ఆమె ఆకాంక్ష అనే తాళ్లకు తాను కట్టుబడటానికి సమ్మతించి, ఇలా అన్నాడు: ‘నా అత్యంత మధురమైన కుమార్తె, ఆమె అపవిత్రతతోనూ స్వార్థప్రేమతోనూ తన ముఖాన్ని ఎలా మలినపరచుకుందో, ఆమె ఒడిలో పోషణ పొందుతున్నవారి గర్వం, ధనదాహం వల్ల ఎలా ఉబ్బిపోయిందో నీవు చూస్తున్నావు. అయితే నా దివ్యప్రేమ అనే ఊట నుండి నీ కన్నీటిని, చెమటను తీసుకొని, వాటితో ఆమె ముఖాన్ని శుభ్రపరచు. ఎందుకంటే నేను నీకు వాగ్దానం చేస్తున్నాను: ఖడ్గం వల్ల గాని, క్రూరత్వం లేదా యుద్ధం వల్ల గాని ఆమె సౌందర్యం ఆమెకు తిరిగి లభించదు. శాంతి ద్వారా, నా సేవకుల వేదనాభరితమైన ఆకాంక్షల నుండి ఉప్పొంగే వినయపూర్వకమైన నిరంతర ప్రార్థనల ద్వారా, కన్నీరు, చెమట ద్వారా అది తిరిగి లభిస్తుంది. ఈ విధంగా, సుదీర్ఘ నిరీక్షణలో నీ కోరిక నెరవేరుతుంది; నా సంరక్షణ మీకు ఏ విధంగానూ తప్పిపోదు.’

“సమస్త ప్రపంచ ప్రజల రక్షణ అంతా ఇందులో ఇమిడి ఉన్నప్పటికీ, ఆ ప్రార్థన మరింత ప్రత్యేకంగా ప్రపంచమంతటి కోసం వేడుకుంటూ విస్తరించింది. అప్పుడు దేవుడు తాను ఎంత గొప్ప ప్రేమతో మానవుణ్ణి సృష్టించాడో చూపించి ఇలా అన్నాడు: ‘ప్రతి ఒక్కరూ నన్ను దెబ్బతీస్తున్నారని ఇప్పుడు నీవు చూస్తున్నావు. కుమారీ, ఎంత విభిన్నమైన, ఎన్నో పాపాలతో వారు నన్ను దెబ్బతీస్తున్నారో చూడు. ముఖ్యంగా, సమస్త కీడుకు మూలమైన తమ దౌర్భాగ్యకరమైన, హేయమైన స్వార్థప్రేమతో వారు నన్ను దెబ్బతీస్తున్నారు; దానితో వారు ప్రపంచమంతటినీ విషపూరితం చేశారు. కాబట్టి నా సేవకులారా, మీరు అనేక ప్రార్థనలతో నా సమక్షంలో మిమ్మల్ని మీరు అలంకరించుకోండి; అలా మీరు దైవన్యాయం యొక్క ఆగ్రహాన్ని తగ్గిస్తారు. నా చేతుల నుండి ఎవరూ తప్పించుకోలేరని తెలుసుకోండి. నీ మనోనేత్రాన్ని తెరిచి నా చేతిని చూడు.’ ఆమె తన కళ్లెత్తి చూడగా, విశ్వమంతా ఆయన పిడికిలిలో ఉండటం కనిపించింది. అప్పుడు ఆయన ఇలా అన్నాడు: ‘నా నుండి ఎవరినీ తీసుకుపోలేరని నీవు తెలుసుకోవాలని నేను కోరుతున్నాను; ఎందుకంటే అందరూ న్యాయానికి గాని కారుణ్యానికి గాని లోబడి ఉన్నారు; అందువల్ల అందరూ నావారే. వారు నా నుండి ఉద్భవించారు కాబట్టి, నేను వారిని మాటల్లో చెప్పలేనంతగా ప్రేమిస్తున్నాను; నా సేవకుల ద్వారా వారికి కారుణ్యం చూపుతాను.’ అప్పుడు, ఆకాంక్ష అనే జ్వాల మరింత ప్రజ్వరిల్లగా, ఆ స్త్రీ ధన్యతలోనూ దుఃఖంలోనూ నిలిచి, దైవమంచితనానికి కృతజ్ఞతలు తెలిపింది. మరింత ఉత్సాహంతోనూ మరింత గాఢమైన ఆకాంక్షతోనూ తాను లేచి నిలబడేలా ప్రేరేపించడానికే దేవుడు తన సృష్టిప్రాణుల దోషాలను తనకు చూపించాడని ఆమె గ్రహించింది. ప్రేమ అనే పవిత్రాగ్ని ఎంతగా పెరిగిందంటే, తన శరీరం నుండి రక్తపు చెమట ప్రవహించాలని ఆమె గాఢంగా కోరుకుంటూ, తాను ధారపోస్తున్న నీటివంటి చెమటను తృణీకరించింది. ఆమె తనలో తాను ఇలా అనుకుంది: ‘నా ఆత్మా, నీ జీవితమంతటినీ నీవు వ్యర్థం చేసుకున్నావు. అందువల్లనే ప్రపంచంపైనా పవిత్రసభపైనా, సమష్టిగానూ విడివిడిగానూ, ఇన్ని నష్టాలు, కీడులు వచ్చిపడ్డాయి. కాబట్టి ఇప్పుడు నీవు రక్తపు చెమటతో ప్రాయశ్చిత్తం చేయాలని నేను కోరుతున్నాను.’ అప్పుడు ఆ ఆత్మ, పవిత్రమైన ఆకాంక్షచే ప్రేరేపితమై, మరింత ఉన్నత స్థితికి ఎదిగి, తన మనోనేత్రాన్ని తెరిచి దివ్యప్రేమలోకి దృష్టి సారించింది. ఆత్మల రక్షణలో దేవుని నామ మహిమను, స్తుతిని కోరేందుకు మనం ఎంతగా బద్ధులమై ఉన్నామో అక్కడ ఆమె చూసి అనుభవించింది.”

ఈ విశేషమైన వాక్యభాగంలో కతరీనాకు ఉన్న ఉన్నతమైన, అంతకంతకూ పెరుగుతున్న బాధ్యతాభావాన్ని మనం చూస్తాము. ఆమె కన్నీరు, చెమట సభ ముఖాన్ని శుభ్రపరచాలి; దేవుని సేవకుల దుఃఖభరితమైన ఆకాంక్ష ద్వారా విమోచనం నెరవేరాలి. మనకు తెలిసినట్లుగా, ఆశావాదం కారణంగా ఏమీ చేయకుండా ఉండిపోయే క్రైస్తవ విధివాదులలో ఆమె ఎన్నడూ ఒకరు కాలేదు. ఇష్టం లేకపోయినా తన చిన్న ఏకాంత గదిని విడిచివచ్చిన రోజు నుండి, తన కాలపు జీవితంలోని సమస్యలు తన సహజ స్వభావానికి ఎంత విరుద్ధంగా ఉన్నప్పటికీ, అలుపెరుగని స్థిరత్వంతోనూ ధైర్యంతోనూ ఆమె తన శక్తినంతటినీ ఆ జీవితానికి అంకితం చేసింది. అయితే, సామాజిక రక్షణ కేవలం కార్యాచరణ ద్వారానే కాక, ప్రార్థన ద్వారా కూడా సాధించబడాలని కతరీనా ప్రగాఢంగా నమ్మింది. నిజానికి, ఆ రెండింటిని విరుద్ధాలుగా చూపడమే తప్పు కాబట్టి, సమాజాన్ని పునర్నిర్మించే శక్తులు అదృశ్యమైన ఆధ్యాత్మిక రంగంలోనే చలనంలోకి వస్తాయని ఆమె నమ్మింది. నిరంతర మధ్యస్థ ప్రార్థన, తన బోధనకు మూలసూత్రమైన ఆ “పవిత్ర ఆకాంక్ష”ను త్యాగపూరితమైన తపనగా ఉన్నతీకరించడం—ఈ మార్గాల ద్వారానే సంస్కరణ, శుద్ధీకరణ కలుగుతాయని ఆమె ఆశించింది. ఇతర ఆత్మలు నరకంలోకి ప్రవేశించకుండా నిరోధించేందుకు తనను నరక ద్వారానికి ఒక మూతగా చేయమని ఆమె యౌవనంలో ప్రార్థించినట్లు చెబుతారు; మధ్యయుగానికి చెందిన ఈ విలక్షణమైన రూపకం ద్వారా ఆమె జీవితాన్ని నడిపించిన ప్రధాన ప్రేరణ మనకు అర్థమవుతుంది.

కతరీనా జీవితం గడుస్తున్నకొద్దీ, మతపరమైన భవిష్యత్తు మరింత అంధకారమయమైంది. ఆచరణాత్మక రాజకీయాలలో తన లక్ష్యాలు ఒక్కొక్కటిగా నెరవేరడాన్ని ఆమె చూసింది; కానీ ఆధ్యాత్మిక వైఫల్యం వాటిని ఆమెను అపహసించేవిగా మార్చింది. ఆమె అత్యంత ప్రేమించినవారే ఆమె ఆదర్శాన్ని నిరాశపరిచారు. ఉన్నత మతపీఠాలలో దుర్నీతిని, సత్యరక్షణ కోసం హింసను, అవినీతిని వినియోగించడాన్ని ఆమె కళ్లారా చూసింది. వీటిని గమనిస్తుండగా, అంతరంగంలో ప్రాయశ్చిత్తం నెరవేర్చవలసి ఉందనే భావన ఆమెను పూర్తిగా ఆవహించింది. అది ఆమెను మరణానికి పిలిచింది; అదే సమయంలో ఆమెకు ఒక అపూర్వమైన ఓదార్పును అందించింది.

ఇక ఈ లేఖలే తమ కథను చెప్పాలి. తన మరణానికి కొద్దికాలం ముందు ఆమె వీటిని ఫ్రా రైమోండోకు రాశారు. విచారకరంగా, ఆయన ఆమెకు అండగా నిలవలేకపోయినా, ఆమె అత్యంత నమ్మిన మిత్రునిగానే మిగిలారు. కతరీనమ్మ నెమ్మదిగా సాగించిన _మరణప్రయాణం_ గురించి—హృదయం భగ్నమై, తన ఇష్టపూర్వక అంగీకారంతోనే, ఆమె నిజంగానే మరణిస్తూ గడిపిన ఆ సుదీర్ఘ వారాల గురించి—ఇతర ఆధారాల నుంచి మనకు హృదయాన్ని కదిలించే వృత్తాంతాలు లభించాయి. ఇక్కడ ఇచ్చిన అనేక వివరాలను అవి ధ్రువీకరిస్తున్నాయి. అయితే, తన ఆత్మలోని రహస్య స్థలాల్లో పొందిన అనుభవాన్ని ఆ స్త్రీ స్వయంగా అక్షరబద్ధం చేసిన ఈ వృత్తాంతానికి మరింత గొప్ప విలువ ఉంది. ఇది ప్రతి చిన్న వివరాన్నీ ఎంతో శ్రద్ధతో నమోదు చేసిన రచన; అయినా, తీవ్రమైన భావోద్వేగంలో రాసినదని స్పష్టంగా తెలుస్తుంది. ఈ లేఖల్లో మొదటిది ఎంత తీవ్రమైన భావోద్వేగపు ఒత్తిడిలో రాయబడిందంటే, ఆలోచనలను పొందికగా వ్యక్తపరచడమే దాదాపు అసాధ్యమైంది. ఆ వాస్తవాన్ని కనీసం ఛాయామాత్రంగానైనా సూచించగల మానవ భాషను వెదుకుతూ మనస్సు తికమకపడుతుంది. కతరీనమ్మ వర్ణించవలసినది ఆమె భూలోక జీవితపు పరాకాష్ఠ: నిరాశపై విశ్వాసం సాధించిన తుది విజయం; దేవుని స్పష్టమైన స్వరమని తాను నమ్మిన దానికి విధేయతతో, చివరిసారిగా తనను తాను బలిగా సమర్పించుకోవడం. రెండవ లేఖ మరింత ప్రశాంతంగా ఉంది. ఆ బలి అంగీకరించబడింది. తాను ఎంతగానో కోరుకున్న వేదసాక్షుల మరణంలా, మనుషుల హింసవల్ల కాకుండా, పరిశుద్ధ సభ పాపాల కోసం భగ్నమవుతున్న తన సొంత హృదయ వేదనవల్ల ఆమె మరణిస్తున్నారు. “పవిత్ర వేదసాక్షులు రక్తంతో చేసినట్లే, నేను ఈ విధంగా చేస్తున్నాను” అని ఆమె ఉల్లాసంతో రాస్తారు. ఆమె వేదన ప్రశాంతంగానూ ఆనందభరితంగానూ ఉంది; ఆమె చివరి ఆలోచనలు ఇతరుల కోసమే; ఆమె ఆత్మ శాంతి విజయంతో నిండిపోయింది. బాహ్యంగా ఆమె చుట్టూ అంతా గందరగోళంగా ఉంది; కానీ ఆమె సొంత జీవితం—ఏకత్వాన్ని సాధించడం మనకు సాధ్యమయ్యే ఏకైక పరిధి—సామరస్యపూర్వకమైన సమగ్రతను సంతరించుకుంది. ఆమె లేఖల్లో వ్యక్తమైన ఆ జీవితాన్ని చదవడమంటే, లోకానికి రక్షణ కలిగించే విషాదగాథల్లో ఒకదానిని అనుసరించడమే.       పైకి

కపువాకు చెందిన గురువర్యులు రైమోండో గారికి

… దేవుని సన్నిధిలో నాలో కొత్తగా పుట్టిన, సిలువవేయబడిన ఆ ఆకాంక్ష కలిగించిన దుఃఖంతో నాకు ఊపిరాడలేదు. ఎందుకంటే బుద్ధి వెలుగు నిత్య త్రిత్వంలో ప్రతిబింబించింది; ఆ అగాధంలో వివేకముగల జీవి ఘనత, ఘోరపాప దోషంవల్ల మనిషి పడిపోయే దుస్థితి, పరిశుద్ధ సభ ఆవశ్యకత కనిపించాయి. దేవుడు వీటిని తన సేవకురాలి అంతరంగానికి వెల్లడించారు. ఆ మధురమైన వధువు ద్వారానే తప్ప మరెవ్వరూ త్రిత్వపు అగాధంలో దేవుని సౌందర్యాన్ని ఆస్వాదించలేరని కూడా వెల్లడించారు; ఎందుకంటే సిలువవేయబడిన క్రీస్తు అనే ద్వారం గుండా అందరూ ప్రవేశించడం తగినది, ఈ ద్వారం పరిశుద్ధ సభలో తప్ప మరెక్కడా కనిపించదు. ఈ వధువు మనుషులకు జీవాన్ని అందిస్తుందని ఆమె చూశారు; ఎందుకంటే ఆ వధువు తనలో కలిగివున్న జీవం ఎటువంటిదంటే, ఆమెను చంపగలవారెవరూ లేరు. ఆమె ధైర్యాన్ని, వెలుగును ప్రసాదిస్తుందని, ఆమె నిజస్వరూపాన్ని బలహీనపరచగలవారు గానీ, ఆమెను చీకటిలోకి నెట్టగలవారు గానీ ఎవరూ లేరని చూశారు. ఆమె ఫలం ఎన్నడూ తరిగిపోదని, నిత్యం వృద్ధి చెందుతూనే ఉంటుందని కూడా చూశారు.

అప్పుడు నిత్యుడైన దేవుడు ఇలా అన్నారు: “నీ బుద్ధికి అందని ఈ ఘనత అంతటినీ మానవులైన మీకు నేనే ఇచ్చాను. కాబట్టి దుఃఖంతోనూ చేదు వేదనతోనూ ఆలోచించు; ప్రజలు ఈ వధువు బాహ్య వస్త్రాల కోసం మాత్రమే—అంటే, లౌకిక ఆస్తుల కోసం మాత్రమే—ఆమెను సమీపిస్తున్నారని నీవు చూస్తావు. కానీ ఆమె అసలు సారాన్ని—అంటే, రక్తపు ఫలాన్ని—అన్వేషించేవారు ఆమెను పూర్తిగా విడిచిపెట్టారని నీవు చూస్తున్నావు. నిజమైన వినయంతోనూ, అతి పవిత్రమైన విశ్వాసపు వెలుగుతోనూ ప్రేమ అనే మూల్యాన్ని చెల్లించనివాడు ఇందులో పాలుపొందితే, అది జీవానికి కాక మరణానికే దారితీస్తుంది; తనది కానిదాన్ని తీసుకునే దొంగలాగే అతడు ప్రవర్తిస్తాడు. ఎందుకంటే రక్తపు ఫలం ప్రేమ అనే మూల్యాన్ని చెల్లించేవారి కోసమే; ఆమె ప్రేమలో స్థాపించబడింది, సాక్షాత్తు ప్రేమస్వరూపమే. నా సేవకులు పొందిన వరాల ప్రకారం వివిధ విధాలుగా సేవచేయడానికి నేను వారికి అనుగ్రహించినట్లే, ప్రతి ఒక్కరూ ప్రేమతో ఆమెకు అర్పించాలని నేను కోరుతున్నాను” అని నిత్యుడైన దేవుడు అన్నారు. “అయితే, అక్కడ సేవచేసేవారెవరూ నాకు కనిపించకపోవడం నన్ను దుఃఖపెడుతోంది. అంతేకాదు, ప్రతి ఒక్కరూ ఆమెను విడిచిపెట్టినట్లే కనిపిస్తోంది. కానీ నేను మరొకసారి మధ్యవర్తిగా ఉంటాను.”

ఆమె ఆకాంక్షలోని వేదన, అగ్ని మరింత పెరగగా, ఆమె దేవుని సన్నిధిలో ఇలా మొరపెట్టుకుంది: “ఓ అంతుచిక్కని అగ్నీ, నేను ఏమి చేయగలను?” అప్పుడు ఆయన తన దయతో ఇలా సమాధానమిచ్చాడు: “నీ జీవితాన్ని మళ్లీ అర్పించు. నీకు నీవు ఎన్నడూ విశ్రాంతి ఇచ్చుకోకుండా ఉండగలవు. ఈ పనికే నేను నిన్ను నియమించాను—నిన్నూ, నిన్ను అనుసరిస్తున్న వారందరినీ, ఇకపై అనుసరించబోయే వారందరినీ. కాబట్టి మీరు ఎన్నడూ సడలిపోకుండా, మీ ఆకాంక్షలను ఎల్లప్పుడూ పెంచుకుంటూ ఉండేలా జాగ్రత్తపడండి; ఎందుకంటే ప్రేమచే ప్రేరేపితుడనై, మీ దేహాలకు, ఆత్మలకు నా కృపతో సహాయం చేయడానికి నేను ఎంతో శ్రద్ధ వహిస్తున్నాను. మీ మనస్సులు మరే విషయంతోనూ నిండిపోకుండా ఉండేందుకు నేను ఏర్పాటు చేశాను. మిమ్మల్ని నడిపించడానికి నేను నియమించిన ఆమెను ప్రేరేపించి, ఆమెను నడిపించి, రహస్యమైన రీతుల్లోను, కొత్త మార్గాల్లోను ఈ పనికి పురికొల్పాను. తద్వారా ఆమె భౌతిక సంపదతో నా సభకు సేవ చేస్తుంది; మీరు నిరంతరమైన, వినయపూర్వకమైన, విశ్వాసభరితమైన ప్రార్థనతోను, అవసరమైన కార్యాలతోను సేవ చేస్తారు. నా మంచితనంతో ఆ కార్యాలను నీకూ, వారికీ, ఒక్కొక్కరి స్థానానికి తగినట్లుగా అప్పగిస్తాను. కాబట్టి నీ గురించి ఏ చింతా లేకుండా, నాకోసం నీ జీవితాన్ని, హృదయాన్ని, మనస్సును పూర్తిగా ఆ వధువుకు అంకితం చేయి. నన్ను ధ్యానించు; ఈ వధువు వరుడైన సర్వోన్నత ధర్మాధిపతిని చూడు; ఆయన పవిత్రమైన, మంచి సంకల్పాన్ని—ఏమీ దాచుకోని సంకల్పాన్ని—గమనించు. వధువు ఒంటరిగా ఉన్నట్లే, వరుడు కూడా ఒంటరిగా ఉన్నాడు. ఆయన మితిమీరి అనుసరించే పద్ధతుల ద్వారాను, తన అధీనంలో ఉన్నవారిలో కలిగించే భయం ద్వారాను పవిత్ర సభను శుద్ధి చేయడానికి నేను ఆయనను అనుమతిస్తున్నాను. అయితే మరొకరు వస్తారు; ఆయన ప్రేమతో ఆమెకు చేరువై, ఆమెను పరిపూర్ణం చేస్తారు. ఆత్మకు సంభవించేదే ఈ వధువుకూ సంభవిస్తుంది; మొదట భయం ఆత్మను ఆవహిస్తుంది, కానీ పాపాలు తొలగిపోయినప్పుడు ప్రేమ దానిని నింపి, సద్గుణాలతో అలంకరిస్తుంది. ఆమె వక్షస్థలం వద్ద వారికి సత్యమందు పోషణనిచ్చేవారి మధురమైన, మృదువైన ఆదరణ ద్వారా ప్రేమ ఇదంతా నెరవేరుస్తుంది. అయితే నీవు ఇలా చేయి: నా ప్రతినిధిని తన శక్తిమేరకు శాంతించమనీ, శాంతిని స్వీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉన్న ప్రతి ఒక్కరికీ దానిని ప్రసాదించమనీ చెప్పు. పవిత్ర సభకు స్తంభాలైనవారితో, గొప్ప విపత్తులను నివారించాలని వారు కోరుకుంటే ఇలా చేయాలని చెప్పు: వారు ఐక్యమై, తమ తండ్రి అనుసరించే పద్ధతుల్లో లోపభూయిష్టంగా కనిపించేవాటిని కప్పే ఒక కప్పువస్త్రంగా ఏర్పడాలి. వారు నాయందు భయభక్తులు కలిగి నన్ను ప్రేమించేవారికి సన్నిహితంగా ఉంటూ, క్రమబద్ధమైన జీవితాన్ని అవలంబించాలి; తమ నీచ ప్రవృత్తులను విడిచిపెట్టి, ఒకరికొకరు అంటిపెట్టుకుని ఉండాలి. వారు అలా చేస్తే, వెలుగునైన నేను పవిత్ర సభకు అవసరమైన వెలుగును వారికి ఇస్తాను. తమ మధ్య చేయవలసిన పని ఏదైనా ఉందని వారు గుర్తించినప్పుడు, నిజమైన ఐక్యతతో, త్వరగాను, ధైర్యంగాను, ఎంతో ఆలోచించిన తరువాత దానిని నా ప్రతినిధి దృష్టికి తీసుకురావాలి. అప్పుడు ఆయన వారి సత్సంకల్పాలను ప్రతిఘటించకుండా ఉండక తప్పదు; ఎందుకంటే ఆయనకు నిజంగా పవిత్రమైన, మంచి సంకల్పం ఉంది.”

ఇటువంటి రహస్యాలను గానీ, బుద్ధి దర్శించినవాటిని, హృదయం గ్రహించినవాటిని గానీ వర్ణించడానికి నాలుక చాలదు. అద్భుతాలతో నిండిన ఆ రోజు గడిచిపోయి సాయంకాలమైంది. ప్రేమశక్తి నా హృదయాన్ని ఎంతగా ఆకర్షించిందంటే, ప్రార్థనా స్థలానికి వెళ్లకుండా ఉండటం నాకు సాధ్యం కాలేదు. నా మరణ సమయంలో కలిగిన స్థితి నన్ను మళ్లీ ఆవహిస్తున్నట్లు అనిపించింది. క్రీస్తు వధువుకు ఎంతో అజ్ఞానంతో, నిర్లక్ష్యంతో సేవచేశాననీ, ఇతరులు కూడా అలాగే చేయడానికి కారణమయ్యాననీ గొప్ప పశ్చాత్తాపంతో సాష్టాంగపడ్డాను. తరువాత లేచినప్పుడు, నేను ఇంతకు ముందు చెప్పినదాని ముద్ర నా మనోనేత్రం ముందు నిలిచి ఉండగా, దేవుడు నన్ను తన సన్నిధిలో నిలిపాడు. నేను ఎల్లప్పుడూ ఆయన సన్నిధిలో లేనని కాదు—ఆయన సమస్తాన్నీ తనలో ఇముడ్చుకున్నాడు—కానీ ఈసారి అది ఒక కొత్త రీతిలో జరిగింది; నా జ్ఞాపకశక్తికి, బుద్ధికి, సంకల్పానికి నా శరీరంతో ఏమాత్రం సంబంధం లేనట్లుగా అనిపించింది. ఈ సత్యం నాలో ఎంతటి వెలుగుతో ప్రతిఫలించిందంటే, ఆ అగాధంలో పరిశుద్ధ సభ రహస్యాలు, నా జీవితంలో గతంలోనూ ఇప్పుడూ పొందిన కృపలన్నీ, నా ఆత్మ ఆయనతో వివాహబంధంలో ఏకమైన రోజు మళ్లీ సజీవమయ్యాయి. అంతరంగంలోని అగ్ని మరింతగా ప్రజ్వరిల్లడంతో ఇవన్నీ నా నుంచి కనుమరుగయ్యాయి. చేయవలసిన దానిపైనే నా దృష్టి నిలిచింది: పరిశుద్ధ సభ కొరకు, దేవుడు నా చేతులకు అప్పగించినవారి నుంచి అజ్ఞానాన్ని, నిర్లక్ష్యాన్ని తొలగించడం కొరకు, నన్ను నేను దేవునికి బలిగా అర్పించుకోవాలి. అప్పుడు దయ్యాలు నాపై వినాశనాన్ని కేకలతో ప్రకటిస్తూ, తమ భయోత్పాతాలతో నా స్వేచ్ఛాపూర్వకమైన, మండుతున్న కోరికను అడ్డుకోవడానికీ బలహీనపరచడానికీ ప్రయత్నించాయి. అవి నా శరీరమనే బాహ్య కవచాన్ని కొట్టాయి; కానీ నా కోరిక మరింతగా ప్రజ్వరిల్లి ఇలా మొరపెట్టుకుంది: “ఓ నిత్యదేవా, పరిశుద్ధ సభ అనే ఈ మార్మిక దేహంలో నా జీవిత బలిని స్వీకరించు! నీవు నాకు ఇచ్చినది తప్ప నీకు ఇవ్వడానికి నా దగ్గర మరేమీ లేదు. కాబట్టి నా హృదయాన్ని స్వీకరించు; నీ వధువు తన ముఖాన్ని దానిపై ఆనించుకొనుగాక!” అప్పుడు నిత్యదేవుడు తన కారుణ్య దృష్టిని నాపైకి తిప్పి, నా హృదయాన్ని తీసి పరిశుద్ధ సభకు అర్పించాడు. ఆయన దానిని అంతటి శక్తితో తనవైపుకు ఆకర్షించాడు కాబట్టి—నా శరీరమనే పాత్ర పగిలిపోవడం ఆయనకు ఇష్టం లేక—వెంటనే తన బలంతో దానిని చుట్టి బంధించి ఉండకపోతే, నా ప్రాణం పోయి ఉండేది. అప్పుడు దయ్యాలు భరించలేని బాధను అనుభవించినట్లుగా మరింత బిగ్గరగా కేకలు వేశాయి. నాలో భయాన్ని మిగిల్చిపోవడానికి అవి తమ శక్తినంతా ప్రయోగిస్తూ, ఇటువంటి కార్యం జరగకుండా నాతో ఆటలాడుతామని బెదిరించాయి. కానీ పరమపవిత్ర విశ్వాసపు వెలుగుతో కూడిన వినయ సద్గుణాన్ని నరకం ఎదిరించలేదు కాబట్టి, నా ఆత్మ మరింత ఏకాగ్రమై, అగ్ని సాధనాలతో పనిచేసింది; దైవ మహామహిమ సన్నిధిలో ఎంతో మధురమైన మాటలను, ఆనందాన్ని కలిగించే వాగ్దానాలను ఆలకించింది. ఇంత గొప్ప రహస్యంలో నిజంగా జరిగినది ఇదే కాబట్టి, ఇక దీనిని గురించి చెప్పడానికి నాలుక ఎంతమాత్రం చాలదు.

ఇప్పుడు నేను ఇలా అంటున్నాను: పరమపవిత్ర విశ్వాసమనే డాలుతో తన వధువు కొరకు పోరాడటానికి మనలను వీరయోధులుగా యుద్ధరంగంలో నిలిపిన సర్వోన్నతుడైన నిత్యదేవునికి కృతజ్ఞతలు, కృతజ్ఞతలు! మానవజాతిని తన వశంలో ఉంచుకున్న అపవాదిని తరిమికొట్టిన ఆ పరాక్రమం, ఆ శక్తి మనకు యుద్ధరంగాన్ని స్వేచ్ఛగా వదిలిపెట్టాయి. ఆ అపవాది ఓడిపోయింది మానవత్వపు బలంవల్ల కాదు, దైవత్వపు బలంవల్ల. అలాగే, మన శరీరాలు అనుభవించే బాధవల్ల అపవాది ఇప్పుడు గానీ భవిష్యత్తులో గానీ ఓడిపోదు; దివ్యమైన, అత్యంత ప్రగాఢమైన, అపరిమితమైన ప్రేమాగ్ని శక్తివల్లనే ఓడిపోతుంది.       పైకి

బోధకుల మఠసభకు చెందిన కాపువా మాస్టర్ రైమోండో గారికి

సిలువ వేయబడిన యేసుక్రీస్తు నామమున, మధుర మరియ నామమున:

మధుర యేసుక్రీస్తునందు అత్యంత ప్రియమైన, మధురమైన తండ్రీ: యేసుక్రీస్తు సేవకుల సేవకురాలిని, దాసిని అయిన కాతరీన అనే నేను, ఆయన అమూల్య రక్తంలో మీకు వ్రాస్తున్నాను. మీరు ఉండవలసినట్లుగా, సత్యానికి విశ్వసనీయమైన వరునివలె, పరిశుద్ధ సభ అనే తోటలో కొత్తగా నిలబెట్టిన స్తంభంగా మిమ్మల్ని చూడాలని కోరుకుంటున్నాను; అప్పుడు నా ఆత్మను ధన్యమైనదిగా భావిస్తాను. కాబట్టి ఎలాంటి ఆపదవల్ల గానీ హింసవల్ల గానీ మీరు వెనుదిరగాలని నేను కోరుకోవడం లేదు; ఆపదల్లోనే మీరు అతిశయించాలని కోరుకుంటున్నాను. ఎందుకంటే ఓర్పుతో సహించడం ద్వారానే తప్ప మరే విధంగానూ మన ప్రేమను, స్థిరత్వాన్ని చూపలేము; దేవుని నామానికి మహిమను చేకూర్చలేము. అత్యంత ప్రియమైన తండ్రీ, మనలను మనం పూర్తిగా కోల్పోవలసిన సమయం ఇదే; మన గురించి అణుమాత్రమైనా ఆలోచించకూడని సమయం ఇదే. అంతటి ప్రేమతో, తపనతో తమ ప్రాణాలను అర్పించడానికి సిద్ధపడి, తమ రక్తంతోనూ వినయపూర్వకమైన నిరంతర ప్రార్థనతోనూ మరణం వరకు ఓర్పుతో సహించడం ద్వారానూ ఈ తోటను తడిపిన మహిమాన్విత పనివారు అలాగే చేశారు. జాగ్రత్త, మీరు పిరికితనంతో ఉండటం నా కంటపడకూడదు; మీ నీడను చూసి మీరే భయపడకండి; ధైర్యవంతుడైన యోధునిగా ఉండండి. సర్వోన్నత పీఠాధిపతి మీపై ఉంచిన విధేయత అనే కాడిని ఎన్నడూ విడిచిపెట్టకండి. అంతేకాక, దేవుని ఘనతకు దోహదపడుతుందని మీరు గ్రహించినదాన్ని మఠసభలో చేయండి; ఎందుకంటే దేవుని అపార మంచితనం మననుంచి దీనినే కోరుతోంది; మరే ఉద్దేశంతోనూ ఆయన మనలను నియమించలేదు.

పవిత్ర సభలో ఎంతటి అక్కర నెలకొందో చూడండి; ఎందుకంటే ఆమె పూర్తిగా ఒంటరిగా విడిచిపెట్టబడటం మనం చూస్తున్నాం! మీకు మరో లేఖలో వ్రాస్తున్నట్లుగా, సత్యం ఈ విధంగా చూపించింది. వధువు ఒంటరిగా విడిచిపెట్టబడినట్లే, ఆమె వరుడు కూడా ఒంటరిగా విడిచిపెట్టబడ్డారు. ఓ అత్యంత ప్రియమైన తండ్రీ, దేవుని గొప్ప రహస్యాల గురించి మీతో మౌనంగా ఉండను. బలహీనమైన నాలుక మాటలలో వాటిని ఎంతవరకు వ్యక్తపరచగలదో, అంతవరకు నాకు సాధ్యమైనంత క్లుప్తంగా మీకు తెలియజేస్తాను. అంతేకాక, మీరు ఏమి చేయాలని నేను కోరుకుంటున్నానో కూడా మీకు చెబుతాను. అయితే నేను చెప్పేది బాధపడకుండా స్వీకరించండి; ఎందుకంటే దైవ మంచితనం నన్ను ఏమి చేయదలచిందో—నన్ను ఇక్కడే ఉండనిస్తుందో, లేక తనవద్దకు పిలుచుకుంటుందో—నాకు తెలియదు.

తండ్రీ, తండ్రీ, అత్యంత ప్రియమైన కుమారుడా, సున్నతి దినం మొదలుకొని ఇప్పటివరకు దేవుడు అద్భుతమైన రహస్యకార్యాలు చేశాడు; వాటిని వర్ణించడానికి ఏ నాలుకా చాలదు. అయితే ఆ కాలమంతటినీ దాటివేసి, సెక్సజెసిమా ఆదివారానికి వద్దాం. నేను మీకు క్లుప్తంగా వ్రాస్తున్నట్లుగా, మీరు వినబోయే ఆ రహస్యాలు అప్పుడే సంభవించాయి: వాటివంటి వాటిని నేనెన్నడూ భరించినట్లు నాకు అనిపించలేదు. ఎందుకంటే నా హృదయంలో వేదన ఎంత తీవ్రమైందంటే, నేను ధరించిన అంగీలో నా చేతులతో పట్టుకోగలిగినంత భాగం చినిగిపోయింది; మూర్ఛతో కొట్టుమిట్టాడే వ్యక్తిలా నేను ప్రార్థనాలయంలో అటూ ఇటూ తిరిగాను. నన్ను పట్టుకొని ఉన్నవాడు నిశ్చయంగా నా ప్రాణాన్ని తీసివేశాడు. ఆ తరువాత సోమవారం సాయంత్రం వచ్చినప్పుడు, భూమిపై ఉన్న క్రీస్తుకూ ముగ్గురు కార్డినళ్లకూ వ్రాయవలసిన నిర్బంధం నాకు కలిగింది. అందువల్ల ఇతరుల సహాయం తీసుకొని, అధ్యయన గదిలోకి వెళ్లాను. భూమిపై ఉన్న క్రీస్తుకు వ్రాసిన తరువాత, ఇక మరేమీ వ్రాయడం నాకు సాధ్యపడలేదు; నా శరీరంలో నొప్పులు అంతగా పెరిగిపోయాయి. కొద్దిసేపు వేచి ఉన్న తరువాత, దయ్యాల భయోత్పాతం మొదలై, నన్ను పూర్తిగా నిశ్చేష్టురాలిని చేసింది; పురుగువంటి నా ద్వారా, పరిశుద్ధ సభలో తాము ఎంతోకాలంగా కలిగివున్నది తమ చేతుల్లోనుంచి లాక్కోబడిందన్నట్లుగా అవి నాపై మండిపడ్డాయి. శారీరక వేదనతోపాటు ఆ భయోత్పాతం ఎంత తీవ్రమైందంటే, నా బాధలకు అధ్యయన గదే కారణమైనట్లుగా, అక్కడినుంచి పారిపోయి ప్రార్థనాలయానికి వెళ్లాలనుకున్నాను. అందుకే లేచాను; నడవలేక నా కుమారుడు బార్దూచ్చియోపై ఆనుకున్నాను. అయితే హఠాత్తుగా నేను నేలపై పడవేయబడ్డాను; అక్కడ పడి ఉండగా, నా ఆత్మ నా శరీరం నుంచి వేరుపడినట్లు అనిపించింది. అది నిజంగా వేరుపడినప్పటి విధంగా కాదు; ఎందుకంటే అప్పుడు నా ఆత్మ అమరుల సౌభాగ్యాన్ని ఆస్వాదించి, వారితో కలిసి ఆ పరమ మేలును స్వీకరించింది. కానీ ఇప్పుడు ఇది ఒక ప్రత్యేక స్థితిగా అనిపించింది; నేను శరీరంలో ఉన్నట్లు అనిపించలేదు, నా శరీరాన్ని మరెవరిదో అన్నట్లుగా చూశాను. నాతో ఉన్నవాని దుఃఖాన్ని చూసి, నా ఆత్మ అతనితో, “కుమారుడా, భయపడకు” అని చెప్పడానికి శరీరంపై తనకు ఏమైనా అధికారం ఉందో లేదో తెలుసుకోవాలని కోరుకుంది; కానీ పూర్తిగా చనిపోయిన శరీరంలాగే, నాలుకనుగానీ ఏ అవయవాన్నిగానీ కదిలించలేనని నాకు తెలిసింది. అప్పుడు శరీరాన్ని ఉన్నట్లే ఉండనిచ్చాను; నా బుద్ధి త్రిత్వపు అగాధంపై నిలిచింది. పరిశుద్ధ సభకూ క్రైస్తవ ప్రజలందరికీ ఉన్న అవసరాల స్మరణతో నా జ్ఞాపకశక్తి నిండిపోయింది; నేను ఆయన ముఖసన్నిధిలో మొరపెట్టి, దృఢనిశ్చయంతో దైవసహాయాన్ని వేడుకున్నాను. నా కోరికలను ఆయనకు అర్పించి, గొఱ్ఱెపిల్ల రక్తాన్నీ ఆయన అనుభవించిన వేదనలనూ బట్టి ఆయనను నిర్బంధించాను. ఆ వేడుకోలు ఎంత ఆర్తితో నిండివుందంటే, ఆయన ఆ విన్నపాన్ని నిరాకరించడని నాకు నిశ్చయంగా అనిపించింది. తరువాత మీ మిగిలిన వారందరి కోసం అడిగాను; మీలో ఆయన చిత్తాన్నీ నా కోరికలనూ నెరవేర్చమని ఆయనను ప్రార్థించాను. ఆ తరువాత నన్ను నిత్యశిక్ష నుంచి రక్షించమని అడిగాను. నేను ఇలా ఎంతోసేపు ఉండిపోయాను; కుటుంబంలోని వారంతా నేను మరణించానని విలపిస్తుండగా, ఆ సమయంలో దయ్యాల భయోత్పాతమంతా తొలగిపోయింది. అప్పుడు వినయశీలుడైన గొఱ్ఱెపిల్ల సన్నిధి నా ఆత్మ ఎదుట ప్రత్యక్షమై, ఇలా పలికింది: “భయపడకు: నీ కోరికలనూ, నా ఇతర సేవకుల కోరికలనూ నేను నెరవేరుస్తాను. తన ఇష్టానుసారం పాత్రలను పగులగొట్టి మళ్లీ రూపుదిద్దే కుమ్మరిలా వ్యవహరించే మంచి యజమానిని నేనేనని నీవు చూడాలని నేను కోరుతున్నాను. నా ఈ పాత్రలను ఎలా పగులగొట్టి మళ్లీ రూపుదిద్దాలో నాకు తెలుసు; అందుకే నీ శరీరమనే పాత్రను తీసుకొని, పరిశుద్ధ సభ అనే తోటలో, గతంలో కంటే భిన్నమైన విధంగా దానిని మళ్లీ రూపుదిద్దుతున్నాను.” నేను ఇక్కడ వివరించని ఎంతో మనోహరమైన ప్రవర్తనతోనూ మాటలతోనూ ఈ సత్యం నన్ను దగ్గరకు హత్తుకొని ఉండగా, శరీరం కొద్దిగా శ్వాసించడం మొదలుపెట్టి, ఆత్మ తన పాత్రలోకి తిరిగి వచ్చిందని చూపసాగింది. అప్పుడు నేను ఆశ్చర్యంతో నిండిపోయాను. నా హృదయంలో ఎంతటి వేదన మిగిలిందంటే, అది ఇప్పటికీ అక్కడే ఉంది. అప్పుడు నా నుంచి సమస్త ఆనందమూ, సమస్త ఉపశమనమూ, ఆహారమంతా తొలగించబడ్డాయి. తరువాత నన్ను పై అంతస్తులోని ఒక చోటికి తీసుకువెళ్లినప్పుడు, ఆ గది నిండా దయ్యాలు ఉన్నట్లు కనిపించింది. అవి మరో పోరాటాన్ని మొదలుపెట్టాయి; అది నేను ఎన్నడూ అనుభవించనంత భయంకరమైనది. ఆ శరీరంలో ఉన్నది నేను కాదనీ, ఒక అపవిత్రాత్మ అనీ నేను నమ్మేలా, చూసేలా చేయడానికి అవి ప్రయత్నించాయి. మధురమైన ఆర్తితో దైవసహాయాన్ని వేడుకొని, ఏ శ్రమనూ నిరాకరించకుండా, నేను ఇలా అన్నాను: “దేవా, నా సహాయార్థం ఆలకించు! ప్రభువా, నాకు సహాయం చేయడానికి త్వరగా రమ్ము! నా కృతఘ్నతవల్ల నా ఆత్మకు తండ్రియైన వ్యక్తి సాంత్వనను కోల్పోయాను; ఆ సాంత్వన లేకుండా ఈ పోరాటంలో నేను ఒంటరిగా ఉండటానికి నీవు అనుమతించావు.”

ఈ తుఫానుల మధ్య రెండు రాత్రులు, రెండు పగళ్లు గడిచాయి. మనస్సుకూ ఆకాంక్షకూ ఏమాత్రం విరామం లభించలేదన్నది నిజమే; అవి తాము లక్ష్యంగా పెట్టుకున్నదానిపైనే ఎల్లప్పుడూ స్థిరంగా నిలిచి ఉన్నాయి. అయితే శరీరం మాత్రం దాదాపుగా శక్తి కోల్పోయినట్లు అనిపించింది. ఆ తరువాత, మరియమ్మ శుద్ధీకరణ పండుగ రోజున, దివ్యబలిపూజలో పాల్గొనాలని కోరుకున్నాను. అప్పుడు రహస్యాలన్నీ మళ్లీ నూతనమయ్యాయి; అక్కడ ఎంత గొప్ప అవసరం ఉందో దేవుడు చూపించాడు. ఆ తరువాత అది స్పష్టమైంది కూడా; ఎందుకంటే రోము అంతా తిరుగుబాటు అంచున ఉంది, అవమానకరంగా పరనింద చేస్తూ, ఎంతో అగౌరవంతో ప్రవర్తిస్తోంది. అయితే దేవుడు వారి హృదయాలపై తైలాన్ని కుమ్మరించాడు; ఈ వ్యవహారం మంచిగా ముగుస్తుందని నేను భావిస్తున్నాను. అప్పుడు దేవుడు నాకు ఈ విధేయతను విధించాడు: ఈ పవిత్ర తపస్సుకాలమంతా మన కుటుంబ సభ్యులందరి ఆకాంక్షలను నేను బలిగా అర్పించాలనీ, ఈ ఒక్క ఉద్దేశంతోనే—అంటే పవిత్ర సభ కోసం—ఆయన సన్నిధిలో దివ్యబలిపూజ అర్పింపజేయాలనీ, ప్రతిరోజూ తెల్లవారుజామున నేనూ ఒక దివ్యబలిపూజలో పాల్గొనాలనీ ఆజ్ఞాపించాడు. ఇది నాకు అసాధ్యమని మీకు తెలుసు; అయినా ఆయనకు విధేయత చూపడంలో అన్నీ సాధ్యమయ్యాయి. ఈ ఆకాంక్ష నా దేహంలో ఎంతగా భాగమైపోయిందంటే, జ్ఞాపకశక్తి మరేదీ నిలుపుకోదు, బుద్ధి మరేదీ చూడలేదు, చిత్తం మరేదీ కోరుకోలేదు. ఈ కారణంగా ఆత్మ ఈ లోకంలోని విషయాలనుంచి పక్కకు తొలగిపోతుందని కాదు; కానీ నిజమైన పౌరులతో సంభాషిస్తూ, వారి ఆనందంలో ఆనందించలేదు, ఆనందించాలని కోరుకోదు కూడా. బదులుగా, వారు ఇంకా అనుభవిస్తున్న ఆకలిలోనే ఆనందిస్తుంది—ఈ జీవితంలో యాత్రికులుగా, బాటసారులుగా ఉన్నప్పుడు కూడా వారు అనుభవించిన ఆకలి అదే.

ఈ విధంగానూ, నేను చెప్పలేని మరెన్నో విధాలుగానూ, ఈ మధుర వధువు కోసం నా జీవితం హరించుకుపోతూ, ధారపోయబడుతోంది: నేను ఈ మార్గం ద్వారా, మహిమాన్విత వేదసాక్షులు రక్తం ద్వారా. తన ప్రజల విమోచనను త్వరలోనే నాకు చూడనివ్వాలని దైవ మంచితనాన్ని ప్రార్థిస్తున్నాను. తృతీయ ఘడియ ప్రార్థన సమయమైనప్పుడు, నేను దివ్యబలిపూజ నుంచి లేస్తాను; అప్పుడు ఒక చనిపోయిన స్త్రీ పునీత పేతురు దేవాలయానికి వెళ్లడాన్ని మీరు చూసినట్లుగా ఉంటుంది. పవిత్ర సభ అనే నౌకలో శ్రమించడానికి నేను మళ్లీ ప్రవేశిస్తాను. అక్కడ సాయంసంధ్యా ప్రార్థన సమయం దగ్గరపడేవరకు అలాగే ఉంటాను. ఈ ప్రజలు తమ తండ్రితో శాంతిసమాధానాలలో కనీసం కొంతైనా స్థిరపడటం చూసేవరకు, పగలైనా రాత్రైనా ఈ స్థలాన్ని విడిచి వెళ్లాలని నాకు ఉండదు. నా ఈ దేహానికి ఆహారమేమీ లేదు, ఒక్క చుక్క నీరు కూడా లేదు. ఇంతకుముందెన్నడూ అనుభవించనంత మధురమైన శారీరక యాతనలలో అది ఉంది; ఎంతగా అంటే, నా ప్రాణం సన్నని దారంపై వేలాడుతోంది. దైవ మంచితనం నన్ను ఏమి చేస్తుందో ఇప్పుడు నాకు తెలియదు. నా అంతరంగ భావాల విషయానికొస్తే, ఈ విషయంలో ఆయన చిత్తాన్ని గ్రహిస్తున్నానని నేను చెప్పను. అయితే నా శారీరక అనుభూతులను బట్టి చూస్తే, ఈసారి నా ఆత్మ మాధుర్యంలో ఒక నూతన వేదసాక్ష్యంతో—అంటే పవిత్ర సభ కోసం—వాటిని దృఢపరచవలసి ఉన్నట్లు నాకు అనిపిస్తోంది. ఆ తరువాత, బహుశా, ఆయన నన్ను తనతోపాటు మళ్లీ లేపుతాడు. అలా నా దుఃఖాలకూ, సిలువవేయబడిన నా ఆకాంక్షలకూ ముగింపు పలుకుతాడు. లేదా నా శరీరాన్ని బలపరచడానికి ఆయన తన సాధారణ మార్గాలనే ఉపయోగించవచ్చు. ఆయన చిత్తం నాలో నెరవేరాలనీ, మిమ్మల్ని గానీ ఇతరులను గానీ అనాథలుగా విడిచిపెట్టకూడదనీ ఆయన కరుణను వేడుకున్నాను, వేడుకుంటూనే ఉన్నాను. అయితే ఆయన ఎల్లప్పుడూ సత్యబోధ మార్గంలో, నిజమైన, పరిపూర్ణమైన వెలుగుతో మిమ్మల్ని నడిపించుగాక. ఆయన అలా చేస్తాడని నాకు నిశ్చయంగా తెలుసు.

ఇప్పుడు, తండ్రీ, ఆ మధురమైన తల్లి మరియ ప్రసాదించిన కుమారుడా, నేను మిమ్మల్ని వేడుకొని గట్టిగా కోరుతున్నాను: దేవుడు తన కారుణ్య దృష్టిని నాపై సారిస్తుంటే, మీ జీవితాన్ని నూతనపరచాలని ఆయన సంకల్పిస్తున్నాడని మీరు గ్రహించండి; శరీర సంబంధమైన ప్రతి ప్రేరణకూ మరణించినవారివలె, పవిత్ర సభ అనే ఆ నౌకలోకి మిమ్మల్ని మీరు అప్పగించుకోండి. మీ సంభాషణలలో ఎల్లప్పుడూ వివేకంతో ఉండండి. వాస్తవమైన ఏకాంత గదిలో గడిపే అవకాశం మీకు కొద్దిగానే ఉండవచ్చు; కానీ హృదయమనే ఏకాంత గది మీకు ఎల్లప్పుడూ ఉండాలని, దానిని ఎల్లప్పుడూ మీతో తీసుకువెళ్లాలని నేను కోరుకుంటున్నాను. ఎందుకంటే, మీకు తెలిసినట్లుగా, మనం దానిలో తలుపులు వేసుకొని ఉన్నంతకాలం శత్రువులు మనకు హాని చేయలేరు. అప్పుడు మీరు చేసే ప్రతి కార్యమూ దేవుని నడిపింపులో, ఆయన క్రమం ప్రకారం జరుగుతుంది. అలాగే, పవిత్రమైన, నిజమైన వివేకంతో మీ హృదయాన్ని పరిపక్వం చేసుకోవాలని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను; లోకపు ఆచారాలకు ఎన్నడూ అనుగుణంగా నడుచుకోకుండా, మీ జీవితం లౌకికులకు ఆదర్శంగా ఉండాలి. మీరు ఎల్లప్పుడూ ఆచరిస్తూ వచ్చిన పేదలపట్ల ఉదారత, స్వచ్ఛంద పేదరికం నిజమైన, పరిపూర్ణమైన వినయంతో మీలో పునరుద్ధరించబడి, కొత్త జీవం పొందుగాక. దేవుడు మీకు ఏ గౌరవాన్ని గాని ఉన్నత స్థానాన్ని గాని ఇచ్చినా, వీటిలో సడలిపోకండి; బదులుగా, సిలువ అనే భోజనబల్ల వద్ద ఆనందిస్తూ, ఆ వినయమనే లోయలోకి మరింత లోతుగా దిగండి. అక్కడ ఆత్మలకు ఆహారాన్ని స్వీకరించండి: మాతను ఆలింగనం చేసుకుంటూ, వినయంతో, విశ్వసనీయతతో, నిరంతర ప్రార్థనలోనూ, పవిత్ర జాగరణలోనూ ఉండండి; ప్రత్యేక కారణమేదైనా ఉంటే తప్ప ప్రతిరోజూ దివ్యబలిపూజను అర్పించండి. వ్యర్థమైన, తేలికపాటి మాటలకు దూరంగా ఉండండి; మీ మాటలలోనూ, అన్ని విధాలుగానూ పరిణతితో ఉండి, ఆ పరిణతిని చూపండి. మీపట్ల మీకున్న అతిమెత్తదనాన్నీ, దాస్యభయమంతటినీ పారద్రోలండి; ఎందుకంటే మధురమైన సభకు అలాంటివారి అవసరం లేదు; తమపట్ల తాము కఠినంగా, ఆమెపట్ల కరుణతో ఉండేవారు కావాలి. వీటిని శ్రద్ధగా పాటించడానికి కృషి చేయమని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను. అలాగే, మీరు, సోదరుడు బర్తొలోమేయో, సోదరుడు తోమాసో, గురువుగారు కలిసి ఆ పుస్తకాన్ని, మీకు దొరికే నా ఇతర రచనలన్నిటినీ మీ చేతుల్లోకి సమకూర్చుకొని, దేవునికి అత్యధిక ఘనత కలిగిస్తుందని మీకు తోచినట్లు వాటిని ఉపయోగించాలని వేడుకుంటున్నాను: మీరు, మిస్సెర్ తోమాసో కూడా—అవి నాకు కొంత సేదదీర్పునిచ్చిన రచనలు. మీకు సాధ్యమైనంతవరకు ఈ కుటుంబానికి ఒక తండ్రిలా కాపరిగా, నాయకునిగా ఉండి, వారిని ప్రేమానందంలోనూ, పరిపూర్ణ ఐక్యతలోనూ నిలిపి ఉంచాలని కూడా మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను; కాపరిలేని గొర్రెలవలె వారు చెదిరిపోకూడదు. నా జీవితకాలంలో కంటే నా మరణానంతరం వారికోసమూ, మీకోసమూ మరింత చేయగలనని అనుకుంటున్నాను. మీరు దీపస్తంభంపై ఉంచిన వెలుగులుగా ఉండేలా, నా ఆత్మకు ఆయన ఇచ్చి ఉండగల కృపావరాల, దానాల పరిపూర్ణతనంతటినీ మీ అందరిపైనా కుమ్మరించమని నిత్య సత్యస్వరూపుని ప్రార్థిస్తాను. తనకు విధేయతను నేను ధైర్యంగా నెరవేర్చేలా చేయమని, నా అసంఖ్యాక దోషాలను క్షమించమని నిత్య వరుణ్ణి ప్రార్థించవలసిందిగా మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను. మీపట్ల నేను చూపిన లేదా మీకు విరుద్ధంగా చేసిన ప్రతి అవిధేయతను, అమర్యాదను, కృతఘ్నతను, మీకు నేను కలిగించి ఉండగల బాధనంతటినీ, చేదునంతటినీ క్షమించమని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను; మన రక్షణపట్ల నాలో ఉత్సాహం కొరవడినందుకు కూడా క్షమించండి. మీ ఆశీర్వాదాన్ని కోరుతున్నాను.

సిలువవేయబడిన క్రీస్తు ప్రేమనుబట్టి, నాకోసం హృదయపూర్వకంగా ప్రార్థించండి, ఇతరులతోనూ ప్రార్థింపజేయండి. మీకు బాధ కలిగించే మాటలు వ్రాసినందుకు నన్ను క్షమించండి. అయితే, మీకు బాధ కలిగించడానికి నేను వాటిని వ్రాయడం లేదు; నాలో సందేహం ఉంది, దేవుని మంచితనం నా విషయంలో ఏమి చేస్తుందో నాకు తెలియదు గనుక వ్రాస్తున్నాను. నా కర్తవ్యాన్ని నెరవేర్చి ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను. మనం శారీరకంగా ఒకరికొకరం దూరంగా ఉన్నామని విచారించకండి; మీరు నాకు అత్యంత గొప్ప ఓదార్పుగా ఉండేవారే అయినా, పవిత్ర సభలో మీరు ఫలిస్తున్న ఫలాలను చూడటమే నాకు అంతకంటే గొప్ప ఓదార్పును, సంతోషాన్ని ఇస్తోంది. ఇప్పుడు మీరు మరింత ఉత్సాహంతో శ్రమించాలని మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను; ఎందుకంటే ఆమెకు ఇంతటి అవసరం మునుపెన్నడూ కలగలేదు. ఎలాంటి హింస ఎదురైనా, మన ప్రభువైన పోపుగారి అనుమతి లేకుండా మీరు ఎన్నడూ అక్కడినుంచి వెళ్లిపోకండి. ఎలాంటి చేదు భావమూ లేకుండా, మధుర యేసుక్రీస్తులో ఓదార్పు పొందండి. మీకు ఇక మరేమీ చెప్పను. దేవుని పవిత్రమైన, మధురమైన కృపలో నిలిచి ఉండండి. మధుర యేసూ, ప్రేమస్వరూపుడవైన యేసూ.       పైకి