ಡಿಸೆಂಬರ್—ವಯಸ್ಸಾಗುವುದರ ಕುರಿತ ಚಿಂತನೆಗಳು

ಇ-ಪುಸ್ತಕ & ಪೇಪರ್‌ಬ್ಯಾಕ್ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಲಭ್ಯ!

ಡಿಸೆಂಬರ್ 1

ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಜರ್ಮನ್ ನಾಸ್ತಿಕ ಫ್ರೆಡರಿಕ್ ನೀಟ್ಷೆ, “ಕ್ರೈಸ್ತರನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಅವರು ವಿಮೋಚನೆ ಪಡೆದವರಂತೆ ಕಾಣುವುದೇ ಇಲ್ಲ!” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.  ಇದನ್ನೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಗುರವಾದ ಧಾಟಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, “ನೀವು ವಿಮೋಚನೆ ಪಡೆದಿದ್ದರೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಅದನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮುಖಕ್ಕೂ ತಿಳಿಸಿ.”  ಬೇರೆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ನಮ್ಮ ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟ ದಿನದಲ್ಲಿಯೂ ಸಂತೋಷಪಡಲು ನಮಗೆ ಕಾರಣವಿದೆ; ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತರಿಂದ ನಾವು ವಿಮೋಚನೆ ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೊರನೋಟದಲ್ಲಿಯೂ ತೋರಿಸಬೇಕು.

ಡಿಸೆಂಬರ್ 2

ನಾವು ದೇವರ ಮಗ ಅಥವಾ ಮಗಳು ಎಂಬ ಅರಿವು ನಮ್ಮನ್ನು ಮಹತ್ತರವಾದ ಭರವಸೆಯಿಂದ ತುಂಬುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ದೇವರು ಒಳ್ಳೆಯವರು ಮತ್ತು ಅವರ ಕರುಣೆ ಅಪಾರವಾದುದು.

ಡಿಸೆಂಬರ್ 3

ಲೊಯೋಲಾದ ಸಂತ ಇಗ್ನಾಸಿಯವರು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ “ಪವಿತ್ರ ಬಯಕೆಗಳ” ಮಹತ್ವದ ಕುರಿತು ಆಗಾಗ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.  ಆಗಮನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾವು “ಪ್ರಭು ಯೇಸುವೇ, ಬನ್ನಿ!” ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇವೆ.  ಅದು ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವ ಪವಿತ್ರ ಬಯಕೆ—ಕ್ರಿಸ್ತರು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ನಮ್ಮ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೂ ಬರಬೇಕೆಂಬ ತೀವ್ರವಾದ ಹಂಬಲ.

ಡಿಸೆಂಬರ್ 4

ಸಂತ ಯೋಹಾನರು ನೀಡುವ ಈ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ: “ಪ್ರಿಯರೇ, ಈಗ ನಾವು ದೇವರ ಮಕ್ಕಳು; ಮುಂದೆ ನಾವು ಏನಾಗುವೆವು ಎಂಬುದು ಇನ್ನೂ ಪ್ರಕಟವಾಗಿಲ್ಲ.  ಅದು ಪ್ರಕಟವಾದಾಗ ನಾವು ಅವರಂತೆಯೇ ಆಗುವೆವು ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಇರುವಂತೆಯೇ ನಾವು ಅವರನ್ನು ಕಾಣುವೆವು” (1 ಯೋಹಾನ 3:2).  ಅದನ್ನು ಯೋಚಿಸಿ ನೋಡಿ!  ದೇವರನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕಾಣುವುದು.  ಅವರಂತೆಯೇ ಆಗುವುದು.  ಇದು ನಮ್ಮನ್ನು ಬೆರಗುಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಡಿಸೆಂಬರ್ 5

ಭರವಸೆ ಎಂಬ ಸದ್ಗುಣದ ಸಂಕೇತ ಲಂಗರು.  ನೀವು ಲಂಗರನ್ನು ದಡಕ್ಕೆ ಎಸೆದು ಹಗ್ಗವನ್ನು ಎಳೆದರೆ, ದಡಕ್ಕೆ (ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ) ಇನ್ನಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತೀರಿ.  ಅಲ್ಲಿಯೇ ಯೇಸು, ತಂದೆ, ಪವಿತ್ರಾತ್ಮ ಮತ್ತು ಸಂತರು ಇದ್ದಾರೆ.  ಭರವಸೆಯೇ ನಮ್ಮ ಲಂಗರು.

ಡಿಸೆಂಬರ್ 6

ಕುಟುಂಬ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ!  ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ಊಟಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದರೆ, ಊಟಕ್ಕೆ ಮುಂಚಿನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ತಪ್ಪದೆ ಮಾಡಿ.  ಊಟದ ನಂತರ ಮೇಜಿನ ಬಳಿಯೇ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು, ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರನ್ನಾಗಿ “ನಾವು ಯಾವುದಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು?” ಎಂದು ಕೇಳಿ.  ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿ.

ಡಿಸೆಂಬರ್ 7

‘ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯೇ’ ಎಂಬ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ನಮಗೆ ಕಲಿಸಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಯೇಸು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: “ನೀವು ಇತರರ ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ತಂದೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುವರು. ಆದರೆ ನೀವು ಇತರರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸದಿದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಯೂ ನಿಮ್ಮ ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ” (ಮತ್ತಾಯ 6:14-15).  ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಯೇ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ಷಮೆಗೆ ಅಪಾರ ಮಹತ್ವವಿದೆ.  ನೀವು ಇನ್ನೂ ಕ್ಷಮಿಸದಿರುವ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಕ್ಷಮಿಸಲು ದೇವರ ಸಹಾಯವನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಿ.

ಡಿಸೆಂಬರ್ 8

ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟು ಸಮಯವಿದೆ ಎಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೋ, ಅದರ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಸಮಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಳೆಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದು ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕೆಲವು ಸಂಶೋಧಕರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.  ವಯಸ್ಸಾಗುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ವಿಷಯ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ: ನಮ್ಮ ಮುಂದಿರುವ ಸಮಯಕ್ಕಿಂತ ನಾವು ಈಗಾಗಲೇ ಕಳೆದ ಸಮಯವೇ ಹೆಚ್ಚು ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ.  ಈ ಅರಿವಿನ ಮೂಲಕ ದೇವರು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರವಾದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಲ್ಲರು.  ನಮಗೆ ಉಳಿದಿರುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರವಾದ ಆಯ್ಕೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಇದು ಬಲವಾದ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಿದೆ.

ಡಿಸೆಂಬರ್ 9

“ಕೆಲವರು ಎಂದಾದರೂ ಕೇಳುವ ಏಕೈಕ ಸುವಾರ್ತೆ ನೀವೇ ಆಗಿರಬಹುದು” ಎಂಬ ಮಾತನ್ನು ನೀವು ಕೇಳಿದ್ದೀರಾ?  ಅದು ನಿಜ.  ವಿಶ್ವಾಸದ ವರವನ್ನು ಪಡೆದು ಕ್ರಿಸ್ತ ಯೇಸುವಿನಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನ ಪಡೆದಿರುವ ನಮಗೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ಒಂದು ಮಹತ್ತರವಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ವಹಿಸಿದ್ದಾರೆ: “ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಹೋಗಿ ಎಲ್ಲ ಜನಾಂಗಗಳನ್ನೂ ಶಿಷ್ಯರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ…” (ಮತ್ತಾಯ 28:19, RSVCE).

ಡಿಸೆಂಬರ್ 10

ಪೋಪ್ ಆರನೆಯ ಪೌಲರು, “ಇಂದಿನ ನಮ್ಮ ಜಗತ್ತು ಬೋಧಕರಿಗಿಂತ ಸಾಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಕಿವಿಗೊಡುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.  ಅದು ನಿಜ.  ನಿಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸದ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುವಾಗ “ನಾನು” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಿ.  “ನಾನು ನಂಬುತ್ತೇನೆ, ಏಕೆಂದರೆ…” ಅಥವಾ “ದೇವರ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನ ಅನುಭವವೆಂದರೆ…”  ಇಂದು ಜನರು ವಿಶ್ವಾಸದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಾಕ್ಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಡಿಸೆಂಬರ್ 11

ವಿಶ್ವಾಸವು “ಬೋಧನೆಯಿಂದ” ಬರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ “ನೋಡಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ” ಬರುತ್ತದೆ.  ಜನರು ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ?  “ಜೀವನದ ಸಾಕ್ಷ್ಯದ ಮೂಲಕ” ಎಂದು ಪೋಪ್ ಆರನೆಯ ಪೌಲರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.  ಜನರು ನಮ್ಮನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾರೆ.  ನಮ್ಮ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ನಮ್ಮ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ.  ನಾವು ಪರಿಪೂರ್ಣರಲ್ಲ; ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕರಾಗಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಕಂಡಾಗ, “ನಿಮ್ಮೊಳಗಿರುವ ಭರವಸೆಗೆ ಕಾರಣವೇನು?” ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಅವರು ಹೆಚ್ಚು ಸಿದ್ಧರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. (1 ಪೇತ್ರ 3:15 ನೋಡಿ.)

ಡಿಸೆಂಬರ್ 12

“ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಸ್ವರ್ಗವೇ ಇರುತ್ತದೆ” ಎಂಬ ವಿವಾದಾತ್ಮಕ ಮಾತೊಂದಿದೆ.  ಆದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ತಾಳಿ.  “ನಮೋ ಪವಿತ್ರ ರಾಣಿಯೇ” ಎಂಬ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು “ಈ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ದುಃಖಿಸುತ್ತಾ ಅಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೇವೆ.  ಹಾಗಾದರೆ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ನಿಜ?  ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಯೇ, ಎರಡೂ ನಿಜ.  ಆದರೆ, “ದೇವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವರಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ” (ರೋಮಾಪುರದವರಿಗೆ 8:28).  ಆದ್ದರಿಂದ ಹೌದು, ದೇವರಲ್ಲಿನ ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವು ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟ ದಿನಕ್ಕೂ ಹೊಸ ಬಣ್ಣ ನೀಡುತ್ತದೆ.  ಒಳ್ಳೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿರುವಂತೆಯೇ ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ತಾಳಿಹಿಡಿದು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತದೆ.

ಡಿಸೆಂಬರ್ 13

ಈ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನಮಗೆ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಮನೆ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನಿಜ.  ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.  ವರನ ಆಗಮನಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಆ ವಧುವಿನ ಗೆಳತಿಯರಂತೆ ನಾವಿದ್ದೇವೆ; ಆದರೆ ಹೀಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿರುವಾಗ ನಮ್ಮ ದೀಪಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಎಣ್ಣೆಯಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ.  ಈ “ಎಣ್ಣೆ” ಎಂದರೆ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ಣ ಹೃದಯದಿಂದಲೂ ಆತ್ಮದಿಂದಲೂ ದೇವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ನೆರೆಯವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದು.  ನಿಮ್ಮ “ಎಣ್ಣೆಯ ಸಂಗ್ರಹ” ಹೇಗಿದೆ?

ಡಿಸೆಂಬರ್ 14

ಮತ್ತಾಯ 23:37b: “ಕೋಳಿ ತನ್ನ ಮರಿಗಳನ್ನು ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಕೆಳಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಲು ನಾನು ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಹಂಬಲಿಸಿದೆನು; ಆದರೆ ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲ!”  ಈ ಮಾತು ಎರಡು ವಾಸ್ತವಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿಡುತ್ತದೆ—ನಮ್ಮ ಮೇಲಿರುವ ದೇವರ ಮಹಾ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವ ಅಥವಾ ಅದರಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯುವ ನಮ್ಮ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ಪ್ರವೃತ್ತಿ.

ಡಿಸೆಂಬರ್ 15

ಸಭೆಯ ಆರಾಧನಾವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಕೇಳಿಬರುವ ಒಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಹೀಗಿದೆ: “ನಿತ್ಯಕನ್ಯೆಯಾದ ಧನ್ಯ ಮರಿಯಮ್ಮನವರ ಮಹಿಮಾಮಯ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯಿಂದ ನಾವು ಈಗಿನ ದುಃಖದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ನಿತ್ಯಾನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಂತಾಗಲಿ.” ಒಳ್ಳೆಯ ತಾಯಿ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವಂತೆ, ನಮ್ಮ ಧನ್ಯ ಮಾತೆ ಯಾವಾಗಲೂ ನಮಗಾಗಿ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆ ವಹಿಸುವುದನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಸದಾ ನಮಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವ ಇಂತಹ ಅದ್ಭುತ ಮಾತೆ ನಮಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯುವುದು ಎಂಥ ಸಾಂತ್ವನ, ಎಂಥ ಭರವಸೆ!

ಡಿಸೆಂಬರ್ 16

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆಗಮನಕಾಲವು, ಪ್ರಭುವಿನ ಆಗಮನಕ್ಕಾಗಿ ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ಕಾಯುವತ್ತ ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಕಾಯುವಿಕೆಯು ದೇವರನ್ನು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಕಾಣಬೇಕೆಂಬ ನಮ್ಮ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಲಿ. ಆ ಮಹತ್ತರ ಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಸಿದ್ಧರಾಗಿರುವುದೇ ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸಾರ್ಥಕಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಡಿಸೆಂಬರ್ 17

ಸಂತ ಜಾನ್ ಪಾಲ್ II ಅವರು ತಮ್ಮ 1999ರ ವಯೋವೃದ್ಧರಿಗೆ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ, ಕ್ರೈಸ್ತ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ನಮಗೆ ಹೀಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತಾರೆ: “…ಜೀವನದ ಸಂಜೆಯನ್ನು…ಒಂದು ‘ಹಾದುಹೋಗುವಿಕೆ’ಯಾಗಿ, ಒಂದು ಬದುಕಿನಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಬದುಕಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ಸೇತುವೆಯಾಗಿ, ಈ ಭೂಮಿಯ ಕ್ಷಣಭಂಗುರವಾದ ಮತ್ತು ಅನಿಶ್ಚಿತವಾದ ಆನಂದದಿಂದ ಪ್ರಭು ತಮ್ಮ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಸೇವಕರಿಗಾಗಿ ಕಾದಿರಿಸಿರುವ ಆನಂದದ ಪೂರ್ಣತೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ಸೇತುವೆಯಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು” (#16).

ಡಿಸೆಂಬರ್ 18

ಲೊಯೊಲಾದ ಸಂತ ಇಗ್ನಾಸಿಯಸ್ ಅವರು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿನ “ಸಾಂತ್ವನಗಳ” ಕುರಿತು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ನಾವು ಆನಂದವನ್ನೂ ದೇವರು ನಮಗೆ ಸಮೀಪವಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಅನುಭವವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ದೇವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದ ಯಾವ ಅನುಭವವೂ ನಮಗಾಗದಿರುವ “ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ನಿರಾನಂದದ ಸ್ಥಿತಿಗಳ” ಕುರಿತೂ ಅವರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ನಿರಾನಂದದ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಕ್ರೈಸ್ತರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಸಾಮಾನ್ಯ. ನಾವು ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಕಲಿಯುವಂತೆ, ಅವರು ಆ ಆನಂದದ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ನಿರಾನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಾಗ ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಮೊದಲಿನಂತೆಯೇ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿರಬೇಕು.

ಡಿಸೆಂಬರ್ 19

ನಾವು ಬೆಳೆದು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಮಗೆ ನೋವು ಅಥವಾ ಬೇನೆ ಉಂಟಾದರೆ ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬುದು ನೆನಪಿದೆಯೇ? “ಅದನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸು” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಆ ಸಲಹೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆಳವಾದ ಅರ್ಥವಿದೆ. ವಯಸ್ಸಾದಂತೆ ಹೊಸ ನೋವುಗಳು, ಬೇನೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಿತಿಗಳು ಬರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲಿನ ಕ್ರಿಸ್ತರ ಯಾತನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಒಂದಾಗಿಸಿದಾಗ, ಅವು ಲೋಕದ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ದೇವರ ಯೋಜನೆಯ ಭಾಗವಾಗುತ್ತವೆ. “ಅದನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸು” ಎನ್ನುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಗಹನವಾದ ಸಲಹೆಯಾಗಿದೆ.

ಡಿಸೆಂಬರ್ 20

ನಾವು “ನಮೋ ಮರಿಯೆ” ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ, “ಪಾಪಿಗಳಾದ ನಮಗಾಗಿ ಈಗಲೂ ನಮ್ಮ ಮರಣದ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿರಿ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೇವೆ. ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಅದನ್ನು ಯೋಚಿಸಿ: ನಮ್ಮ ಧನ್ಯ ಮಾತೆ ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯೇ ನಮಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದೂ, ನಮ್ಮ ಮರಣದ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾದ ಮಾತೃಪ್ರೇಮದಿಂದ ನಮ್ಮೊಂದಿಗಿದ್ದು ನಮಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವರೆಂದೂ ನಾವು ನಂಬುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾತೆಯೇ, ನಿಮಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು!

ಡಿಸೆಂಬರ್ 21

ಇತರರು ತಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಾಧಿಸಲು ನೆರವಾಗುವುದು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದ ಒಂದು ಆನಂದಮಯ ಕಾರ್ಯ. ಇತರರು ಅರಳಿ ಬೆಳೆಯಲು ನೆರವಾಗಬೇಕೆಂಬ ಈ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಮನೋವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು “ಸ್ವಯಂ ಮೀರಿಕೆ” ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ಅದನ್ನು “ಅಗಾಪೆ”—ತನ್ನನ್ನೇ ತ್ಯಾಗಮಾಡುವ ಪ್ರೀತಿ—ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ನನಗನಿಸುತ್ತದೆ.

ಡಿಸೆಂಬರ್ 22

ವಯಸ್ಸಾಗುವುದರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವೂ ಬರುತ್ತದೆ. ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಾಧಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಆಸಕ್ತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ, ದೇವರನ್ನೂ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಆಸಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ.

ಡಿಸೆಂಬರ್ 23

ನಮ್ಮ ಪಂಚೇಂದ್ರಿಯಗಳ ಮೂಲಕ ವಿಷಯಗಳ ಸತ್ಯತೆಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಮಗೆ ರೂಢಿಯಾಗಿದೆ. “ಅದು ನಡೆಯುವುದನ್ನು ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅದು ಸಂಭವಿಸಿದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತು” ಎಂದು ನಾವು ಹೇಳುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸದ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ನಮ್ಮ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ನಮಗೆ ನೆರವಾಗಲಾರವು. ದಿವ್ಯಪ್ರಸಾದದ ರೊಟ್ಟಿಯು ಇನ್ನೂ ಕೇವಲ ರೊಟ್ಟಿಯಂತೆಯೇ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನದಲ್ಲಿ ಆದಿಪಾಪವು ತೊಳೆದುಹೋಗುವುದನ್ನು ನಾನು ಕಾಣಲಾರೆ. ಹೀಗೆ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಉದಾಹರಣೆಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ವಿಶ್ವಾಸದಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಿಶ್ಚಿತತೆ ಇದೆ. ಅದು ನಮ್ಮ ಪಂಚೇಂದ್ರಿಯಗಳ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿಲ್ಲ; ಮೋಸಮಾಡಲೂ ಮೋಸಹೋಗಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿದೆ. ನಮಗೆ ನಿತ್ಯಜೀವದ ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡುವವರು ಅವರೇ.

ಡಿಸೆಂಬರ್ 24

ವಯಸ್ಸಾದಂತೆ ಜನರು ಹೆಚ್ಚು ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಅಧ್ಯಯನಗಳು ತೋರಿಸುವುದು ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕವಾಗಿದೆ. ಅವರು ಆತಂಕ, ಖಿನ್ನತೆ ಮತ್ತು ಕೋಪಕ್ಕೆ ಕಡಿಮೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ. ಸರಳ ಸಂತೋಷಗಳನ್ನೂ ದಿನನಿತ್ಯದ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನೂ ಅವರು ಹೆಚ್ಚು ಮೆಚ್ಚತೊಡಗುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ದೇವರೊಬ್ಬರೇ ಮುಖ್ಯ.

ಡಿಸೆಂಬರ್ 25

ಬಿಷಪ್ ಬಾಬ್ ಬ್ಯಾರನ್ ಅವರು ಥಿಯೋ-ಡ್ರಾಮಾ (ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಮೂಲಕ ದೇವರು ಬರೆಯಲು ಬಯಸುವ ಕಥೆ) ಮತ್ತು ಈಗೋ-ಡ್ರಾಮಾ (ನಮ್ಮ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮದೇ ಯೋಜನೆಗಳಂತೆ ಬದುಕಲು ನಾವು ಬಯಸುವುದು) ಕುರಿತು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಕ್ರಿಸ್ಮಸ್ ನಮ್ಮನ್ನು ಹೀಗೆ ಕೇಳುತ್ತದೆ: “ಯೇಸು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಜನಿಸಲು ನಾನು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವೆನೇ? ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಸ್ಥಳವಿದೆಯೇ?” ಕ್ರಿಸ್ಮಸ್ ಎಂದರೆ ತಂದೆಯು ನಮಗೆ ನೀಡುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಉಡುಗೊರೆ (ಅಂದರೆ, ಅವರ ಪುತ್ರ ಯೇಸು). ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ನಾವು ಅವರಿಗೆ ಒಂದು ಉಡುಗೊರೆಯನ್ನು (ಅಂದರೆ, ಅವರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಹೃದಯವನ್ನು) ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳುತ್ತದೆ.

ಡಿಸೆಂಬರ್ 26

ಪ್ರೀತಿ ಮರಣವನ್ನು ಜಯಿಸುತ್ತದೆ. ಬರಹಗಾರರು ಮತ್ತು ಕವಿಗಳು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಈ ವಿಷಯದತ್ತ ತಿರುಗುತ್ತಾರೆ. ಅದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಂದು ಮಹಾ ಸತ್ಯವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತದೆ—ಮರಣವೇ ಕೊನೆಯ ಮಾತಲ್ಲ. ಸಂತ ಪೌಲರು 1 ಕೊರಿಂಥಿಯರಿಗೆ 15:55ರಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ: “ಓ ಮರಣವೇ, ನಿನ್ನ ಜಯವೆಲ್ಲಿ? ಓ ಮರಣವೇ, ನಿನ್ನ ಕೊಂಡಿಯೆಲ್ಲಿ?” (RSVCE). ತಮ್ಮ ಮರಣ ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಮೂಲಕ ಯೇಸು ಮರಣವನ್ನು ಜಯಿಸಿದವರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಡಿಸೆಂಬರ್ 27

ಪೋಪ್ ಪಿಯುಸ್ XII ಅವರು ಒಮ್ಮೆ, ನಮಗೆ “ನಿತ್ಯವಾದವುಗಳಿಗಾಗಿ ತವರುಮನೆಯ ಹಂಬಲದಂಥ ಹಂಬಲ” ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಹೌದು, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಾವು ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕಾದ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರವಿದೆ. ಆದರೆ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ನಾವು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ದೇವರಿಗೆ ಸೇರಿದವರು.

ಡಿಸೆಂಬರ್ 28

ಯೇಸು “ಮರಣವನ್ನು ಸಾಪೇಕ್ಷವಾಗಿಸುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಬಿಷಪ್ ಬ್ಯಾರನ್ ಗಮನಿಸುತ್ತಾರೆ. “ಸಾಪೇಕ್ಷವಾಗಿಸು” ಎಂಬುದರ ವಿರುದ್ಧ ಪದವನ್ನು “ನಿರಪೇಕ್ಷವಾಗಿಸು” ಎಂದು ಕರೆಯಬಹುದು. ಮರಣವು ನಿರಪೇಕ್ಷವಲ್ಲ, ಅದು ಸಾಪೇಕ್ಷವೆಂದು ಯೇಸು ನಮಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬೇರೆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಮರಣವೇ ಇಡೀ ಕಥೆಯಲ್ಲ. ಮರಣದ ಆಳ್ವಿಕೆ ಮುಗಿದಿದೆ. ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಪುನರುತ್ಥಾನವು ಮರಣದ ಆಳ್ವಿಕೆಯನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕೊನೆಗೊಳಿಸಿದೆ.

ಡಿಸೆಂಬರ್ 29

ಸಂತ ಎರಡನೇ ಜಾನ್ ಪಾಲ್ ಅವರು ತಮ್ಮ 1999ರ ವಯೋವೃದ್ಧರಿಗೆ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ತಂದೆಯ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಹೀಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಾರೆ: “ಪ್ರಭು ನಿಮಗೆ ನೀಡಿರುವ ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಪ್ರಶಾಂತವಾಗಿ ಕಳೆಯುವಂತೆ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ನಾನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತೇನೆ…ಪ್ರಭು ನನ್ನನ್ನು ಕರೆಯುವ ಆ ಸಮಯವನ್ನು ನೆನೆಯುವಾಗ ನನಗೆ ಅಪಾರ ಶಾಂತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ: ಜೀವನದಿಂದ ಜೀವನಕ್ಕೆ!” (#17).  ಆದ್ದರಿಂದ, ನಿಮ್ಮ “ಜೀವನ” ಹೇಗೇ ಇದ್ದಿರಲಿ, ದೇವರು ಅದನ್ನು ಚಿಕ್ಕದರಿಂದ ದೊಡ್ಡದಕ್ಕೆ, ಸಾಧಾರಣವಾದುದರಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದಕ್ಕೆ, ಜೀವನದಿಂದ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವರು!  ಎಂಥ ಅದ್ಭುತವಾದ ಚಿಂತನೆ, ಅಲ್ಲವೇ?!

ಡಿಸೆಂಬರ್ 30

ಮರಣದ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮಾನವ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬಳಸುವ ಒಂದು ಚಿತ್ರವೆಂದರೆ, ಆಚೆಯ ದಡವನ್ನು ತಲುಪದೆ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವ ಸೇತುವೆ.  ನಮ್ಮ ಮಾನವ ಜ್ಞಾನವು ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವರ್ಗದವರೆಗೂ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವುದಿಲ್ಲ.  ವಿಶ್ವಾಸವೇ ಆ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು.  ಮರಣವನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಇನ್ನೊಂದು ಉತ್ತಮ ಚಿತ್ರವೆಂದರೆ, ದಡವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುವ ದೋಣಿ.  ದೋಣಿ ಹೊರಡುವುದನ್ನು ನಾವು ನೋಡುತ್ತೇವೆ, ಆದರೆ ಅದು ಎಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.  ಇಲ್ಲಿಯೂ, ಅಪರಿಚಿತವಾದುದರೊಳಗೆ ದಾಟಿಹೋಗಲು ವಿಶ್ವಾಸವು ನಮಗೆ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಡಿಸೆಂಬರ್ 31

ಯೋಚಿಸಿ ನೋಡಿ—ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.  ನಾವು ಬದುಕಿರುವವರೆಗೂ ದೇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.  ಅಂಧ ಕವಿ ಜಾನ್ ಮಿಲ್ಟನ್ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ: “ಕೇವಲ ನಿಂತು ಕಾಯುವವರೂ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.”  ನಾನು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಬರಲಾರದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ನನ್ನ ಆರೋಗ್ಯ ದುರ್ಬಲವಾಗಿದ್ದರೆ, ದೇವರು ಇನ್ನೂ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆಯೇ? ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ!  ನಾನು ಈಗಲೂ ಇತರರಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬಲ್ಲೆ, ನನ್ನ ಸಂಕಟಗಳನ್ನು ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲಿನ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಸಂಕಟಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದುಗೂಡಿಸಬಲ್ಲೆ, ಜಗತ್ತಿಗಾಗಿ ದೇವರು ಹೊಂದಿರುವ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಈಗಲೂ ಮಹತ್ವದ ಭಾಗವಾಗಿರಬಲ್ಲೆ.

ಪರಿವಿಡಿ

ಚಿತ್ರ: ತಂದೆಯಾದ ದೇವರ ಆಶೀರ್ವಾದ, ಲೂಕಾ ಕಂಬಿಯಾಸೊ

Amazonನಲ್ಲಿ ಇ-ಪುಸ್ತಕವಾಗಿ ಅಥವಾ ಮೃದುರಟ್ಟಿನ ಪುಸ್ತಕವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಿದೆ!