
ఈ-పుస్తకంగా & పేపర్బ్యాక్ రూపంలో కూడా లభిస్తుంది!
సెప్టెంబర్ 1
పునీత రెండవ జాన్ పాల్ 1999లో రాసిన తన వృద్ధులకు లేఖలో ఇలా అన్నారు: “జీవితాన్ని సమగ్రంగా చూసే సరైన దృక్పథాన్ని తిరిగి పొందవలసిన అత్యవసరం ఉంది. నిత్యత్వం వైపు చూసేదే సరైన దృక్పథం; జీవితంలోని ప్రతి దశ ఆ నిత్యత్వానికి అర్థవంతమైన సన్నాహం. నిత్యత్వం వైపు సాగే మార్గంలో క్రమంగా పరిపక్వత చెందే ఈ ప్రక్రియలో వృద్ధాప్యానికి కూడా తగిన పాత్ర ఉంది” (#10). ఇది నిజమే—నిత్యత్వానికి సిద్ధపడుతూ, మన జీవితాల్లో ఎంతో ముఖ్యమైన కాలంలో మనం జీవిస్తున్నాం.
సెప్టెంబర్ 2
పునీత రెండవ జాన్ పాల్ ఉటంకించినట్లుగా, నాజియాంజుస్కు చెందిన పునీత గ్రెగొరీ తన పల్లె నుండి తిరిగివచ్చినప్పుడు చేసిన ప్రసంగంలో ఒక అందమైన ఆలోచనను పంచుకున్నారు. మనిషి “ఆత్మలో వృద్ధుడు కాడు; తప్పక రానున్న స్వేచ్ఛకు నిర్ణయించబడిన క్షణంగా దేహం లయమవడాన్ని అంగీకరిస్తాడు. మెల్లగా అతడు పరలోకంలోకి అడుగుపెడతాడు; అక్కడ యౌవనమూ వృద్ధాప్యమూ ఉండవు, అందరూ ఆధ్యాత్మిక పరిపక్వతలో పరిపూర్ణులై ఉంటారు” (వృద్ధులకు లేఖ, #12).
సెప్టెంబర్ 3
నా యాజక పరిచర్యలో, బిషప్పు నాకు కొత్త బాధ్యత అప్పగించినప్పుడు, నేను ప్రేమించినవారికి వీడ్కోలు చెప్పి, అప్పటివరకు నాకు తెలియని మరో విచారణకు వెళ్లవలసి వచ్చేది. అలా వెళ్లేటప్పుడు అపొస్తలుల కార్యములు 18:10 నాకు ఎంతో ఓదార్పునిచ్చేది. పౌలు మరో ఓడరేవు పట్టణానికి వెళ్తున్న సందర్భంలో, యేసు ఆయనతో చెప్పిన ఈ ప్రోత్సాహకరమైన మాటలను అది వివరిస్తుంది: “…ఎందుకంటే ఈ పట్టణంలో నాకు చాలామంది ప్రజలు ఉన్నారు.” నా కొత్త విచారణలో నాకు ఇంకా ఎవరూ పరిచయం లేకపోయినా, తన ప్రజలు అప్పటికే అక్కడ నా కోసం ఎదురుచూస్తున్నారని దేవుని మాట నాకు హామీ ఇచ్చింది. తెలుసా, ఈ మాటలను పరలోకానికి అన్వయించుకున్నప్పుడు కూడా అవి మనకు అలాగే తోడ్పడతాయి.
సెప్టెంబర్ 4
వయసు పెరుగుతున్నకొద్దీ, ఉన్నత స్థానాలను, అధికారాన్ని సాధించాలనే మన తపన తొలగిపోవడం, లేదా కనీసం చాలా వరకు తగ్గిపోవడం, వాటి స్థానంలో శాంతి నెలకొనడం సాధారణ అనుభవమే. అధికారం, ప్రతిష్ఠల కోసం తపించడాన్ని విడిచిపెట్టడం వల్ల కలిగే “ఊపిరి పీల్చుకునే వెసులుబాటు”ను ఇప్పుడు ఆస్వాదిస్తూ, ఒకప్పుడు వాటి కోసం ఎంత సమయాన్ని, శ్రమను వెచ్చించామో తలచుకుని చాలామంది ఆశ్చర్యపోతారు.
సెప్టెంబర్ 5
వృద్ధాప్యపు దీవెనలు ముఖ్యమైనవి, లోతైనవి, వాస్తవమైనవి. వృద్ధాప్యంలో మనం జీవితాన్ని సమగ్రంగా చూడగలుగుతామని ఆశించవచ్చు. ఏ లక్ష్యాలకు నిజంగా ప్రాధాన్యం ఇవ్వాలో గుర్తించగలుగుతాం. గతకాలంపై ఒక అవగాహనను పొందుతాం; యువత కూడా దానిని మన నుంచి అందుకోవాలి. నిజంగా ముఖ్యమైనదేమిటో గుర్తించడానికి మనం ఇతరులకు సహాయపడగలం. సంక్షిప్తంగా చెప్పాలంటే, గడిచే సంవత్సరాలు జ్ఞానాన్ని, జీవితార్థంపై అవగాహనను అందించగలవు; ఇవి యువతకు, మధ్యవయస్కులకు కూడా దీవెనగా ఉంటాయి.
సెప్టెంబర్ 6
జీవిత ప్రయాణంలో మనలో ప్రతి ఒక్కరి పట్ల దేవునికున్న ప్రేమపూర్వక ప్రణాళికను మనం ఎంత ఎక్కువగా గుర్తిస్తామో, వృద్ధాప్యంలో గతాన్ని తలచుకుని పశ్చాత్తాపంతో పోరాడవలసిన పరిస్థితి అంత తక్కువగా ఉంటుంది.
సెప్టెంబర్ 7
వయసు పైబడటంలో లభించే అసాధారణ కృప గురించి పునీత రెండవ జాన్ పాల్ ఇలా అన్నారు: “…వారు (వయసు పైబడుతున్నవారు) ప్రార్థనకు, దేవునితో ఐక్యతకు కొత్త అవకాశాలు కలిగిన అసాధారణ కృపాకాలంలోకి ప్రవేశించారు… ఇతరులకు సేవ చేయడానికి, జీవానికి ప్రభువూ దాతా అయిన ఆయనకు తమ జీవితాలను భక్తితత్పరతతో అర్పించడానికి వారికి కొత్త ఆధ్యాత్మిక శక్తులు (వాలు అక్షరాలతో నొక్కిచెప్పింది నేనే) ప్రసాదించబడ్డాయి” (చురుకైన వృద్ధాప్యంపై అంతర్జాతీయ వేదికలో పాల్గొన్నవారిని ఉద్దేశించి జాన్ పాల్ II చేసిన ప్రసంగం, #4).
సెప్టెంబర్ 8
మొన్న ఒక సరదా మాట విన్నాను: వయసు పెరగడం వల్ల మనిషి “నేను అతన్ని ఎలా భరించాను?” అని అడిగే స్థితి నుంచి, “అతను (దేవుడు కూడా) నన్ను అసలు ఎలా భరించాడు?” అని అడిగే స్థితికి చేరుకుంటాడు.
సెప్టెంబర్ 9
వయసు పెరుగుతున్నకొద్దీ, జీవితపు తొలిదశల్లో మనం పెంచుకున్న కొన్ని మమకారాలను విడిచిపెట్టవలసిన అవసరం ఉందని అనిపిస్తుంది. మనం విడిచిపెట్టవలసిన అత్యంత ముఖ్యమైన వాటిలో, గతకాలం నుంచి మిగిలి ఉన్న కోపం లేదా క్షమించని వైఖరి ఉన్నాయి. మనల్ని మనం, ఇతరులను క్షమించుకోవలసి రావచ్చు; కొందరికి దేవుణ్ణి కూడా “క్షమించాలి” అని అనిపించవచ్చు. మనలో ఎవరి జీవితమూ మనం అనుకున్నట్లే పూర్తిగా సాగలేదనడంలో సందేహం లేదు. వయసు పెరుగుతున్నకొద్దీ క్షమించడం ఒక ముఖ్యమైన కర్తవ్యం.
సెప్టెంబర్ 10
వయసు పెరుగుతున్నకొద్దీ మనలో వినయం కూడా పెరుగుతుందని ఆశిద్దాం. అందరి దృష్టీ మనపైనే ఉండాలని ఇక కోరుకోము. మన తరువాతి తరాల ఆనందాన్ని, ఉత్సాహాన్ని, మంచితనాన్ని సంతోషంగా చూడగలుగుతాం.
సెప్టెంబర్ 11
వయసు పెరుగుతున్నకొద్దీ మనం మరింత సరళంగా మారుతామని ఆశిద్దాం. గొప్ప పరిణతి ఉన్నట్లుగా నటించే వైఖరిని విడిచిపెడతాం. జీవితంలోని అత్యంత లోతైన వాస్తవాలను సరళతతోను, చిన్నపిల్లల వంటి నిజాయితీతోను సమీపించడమే ఉత్తమం.
సెప్టెంబర్ 12
మైస్టర్ ఎక్హార్ట్ ఒకసారి ఇలా అన్నారు: “మౌనమంతగా దేవుణ్ణి పోలినది మరేదీ లేదు.” వయసు పెరుగుతున్నకొద్దీ, ఆ మౌన భాషలోకి మరింత లోతుగా ప్రవేశించడానికి మనకు పిలుపు అందుతోంది.
సెప్టెంబర్ 13
ఉత్సాహభరితమైన వృద్ధాప్యానికి సూచనలు: కృతజ్ఞత, అబ్బురపడే మనసు; జీవితం విలువను గుర్తించడం; నేర్చుకోవాలనే, ఎదగాలనే కోరిక; ఆశావహ దృక్పథం.
సెప్టెంబర్ 14
వృద్ధాప్యంలో మనకు ఇంకా కొంత సమయం మిగిలి ఉన్నందుకు దేవునికి కృతజ్ఞతలు చెప్పవచ్చు; అదే సమయంలో, ఆ సమయం అంతులేనిది కానందుకు కూడా ఆయనకు కృతజ్ఞతలు చెప్పవచ్చు. మనం ఎప్పటికీ జీవించబోమనే గ్రహింపు మన మనసులో స్పష్టతను కలిగించడంలోను, అవసరమైన చోట కొన్ని మార్పులు చేసుకోవడంలోను అద్భుతంగా తోడ్పడుతుంది.
సెప్టెంబర్ 15
సుఖమరణం కోసం ప్రార్థించండి. ఆ మాటల్లో వైరుధ్యం లేదు. మనం సిద్ధంగా ఉండి, మన ప్రభువైన యేసుతో కలిసి అడుగుపెట్టే మరణం నిజంగా సుఖమరణమే.
సెప్టెంబరు 16
“ఆత్మ ఔన్నత్యం” అనే మాట మీరు ఎప్పుడైనా విన్నారా? ప్రేమించడంలో చొరవ చూపడం, క్షమించడానికి సిద్ధంగా ఉండడం, జీవిత సౌందర్యాలను చూసి విస్మయం చెందడం, దేవునిపట్ల ప్రేమతో నిండి ఉండడం—ఇవే ఉన్నతమైన ఆత్మగల వ్యక్తి లక్షణాలు. అలాంటి స్థితిని ఆశించడం ఎంతో మంచిది.
సెప్టెంబరు 17
కతోలిక సంప్రదాయం “నాలుగు అంతిమ విషయాల” గురించి చెబుతుంది. అవి మరణం, తీర్పు, పరలోకం, నరకం. ఆ జాబితాను గురించి ఆలోచించినా చాలు, ఆ వాస్తవాలు ఎంత ముఖ్యమైనవో మనకు తెలుస్తుంది.
సెప్టెంబరు 18
“వృద్ధాప్యం కోసమే కేటాయించబడిన ఆనందాల” జాబితాను మీరే తయారుచేసుకోండి. అందులో కొన్ని ఆశ్చర్యకరమైన విషయాలు తప్పక ఉంటాయని నేను అనుకుంటున్నాను. “వృద్ధాప్యపు సిలువల” జాబితా మనకు అలవాటే; అవి నిజంగా ఉన్నప్పటికీ, ఆనందాలు కూడా ఉన్నాయి. వాటిని స్పష్టంగా గుర్తించడం మంచిది.
సెప్టెంబరు 19
వృద్ధాప్యంలో మనం అలవరచుకోవాలని పునీతులు సూచించే మనోభావాల జాబితాను కతోలిక రచయిత థామస్ హోవర్డ్ ఉటంకిస్తున్నారు: దేవచిత్తానికి సమ్మతి, అంతరంగ ఏకాగ్రత, పరిత్యాగం, అనాసక్తి, మౌనం, నిరీక్షణ, సహనం, ఏకాంతాన్ని ఆశ్రయించడం, నిరాడంబరత, నిశ్చలత, సంతృప్తి. ఎంత గొప్ప జాబితా కదా? (హోవర్డ్ 2007)
సెప్టెంబరు 20
యేసుసభకు చెందిన వేదాంతవేత్త పియేర్ తేయార్ దె షార్దిన్ తన దైవ సాన్నిధ్య పరిసరం అనే పుస్తకంలో మరణం గురించి ఒక సుందరమైన ప్రార్థనా ధ్యానాన్ని మనకు అందించారు. అందులో ఒక భాగంలో ఆయన ఇలా ప్రార్థించారు: “…నాపై నాకు పట్టు తప్పిపోతోందని, నన్ను తీర్చిదిద్దిన గొప్ప అజ్ఞాత శక్తుల చేతుల్లో నేనేమీ చేయలేని స్థితిలో ఉన్నానని అనిపించే ఆ చివరి క్షణంలో; ఆ చీకటి క్షణాలన్నిటిలో, ఓ దేవా, నా అస్తిత్వపు లోతుల్లోకి చొచ్చుకుపోయి, నన్ను నీలోనికి తీసుకువెళ్లడానికి నా ఉనికిలోని పోగులను బాధాకరంగా విడదీస్తున్నది నీవేనని…నేను గ్రహించేలా అనుగ్రహించు” (తేయార్ దె షార్దిన్, 89-90).
సెప్టెంబరు 21
యేసు గురించి బాప్తిస్మ యోహాను పలికిన మాటలు మనకూ ఎంతో చక్కగా వర్తిస్తాయి, కదా? “ఆయన పెరగాలి, నేను తగ్గాలి” అని ఆయన ఎలుగెత్తి పలికారు. అది మన జీవితాలకు కూడా మంచి ప్రార్థన.
సెప్టెంబరు 22
వయసు పెరుగుతున్నకొద్దీ మనం ఒక కొత్త ప్రపంచంలోకి ప్రవేశిస్తున్నామనడంలో నిజం ఉంది; అక్కడ మనం తగ్గిపోతాం, ఆయన పెరగాలి. ఒకప్పుడు త్వరగా పూర్తిచేసిన పనులకు ఇప్పుడు రోజంతా పట్టవచ్చు; ఒకప్పుడు అనుకున్న వెంటనే గుర్తుకొచ్చే మాటలు ఇప్పుడు ఎంత ప్రయత్నించినా గుర్తుకురావు; మన ఆరోగ్యం దెబ్బతింటుంది; ప్రార్థనలో మనసు మరింత చెదిరిపోతుంది; పనులు పూర్తికావు; అధిగమించాలని ఆశించిన కొన్ని లోపాలు ఇంకా మొండిగా అలాగే ఉంటాయి; జీవితం తీరికగా మారినప్పుడు హాయిగా నిద్రపోవచ్చని అనుకున్నా, ఆ నిద్ర మనకు దొరకదు. ఒక్కమాటలో చెప్పాలంటే, మనం తగ్గిపోతున్నాం—ప్రియ ప్రభువా, దయచేసి నాలో నీవు పెరుగు!
సెప్టెంబరు 23
లయోలాకు చెందిన పునీత ఇగ్నేషియస్ రాసిన “సుస్చిపే” ప్రార్థన నాకు ఎంతో ఇష్టం: “ప్రభువా, నా స్వేచ్ఛనంతటినీ, నా జ్ఞాపకశక్తిని, నా అవగాహనను, నా సంకల్పమంతటినీ తీసుకో, స్వీకరించు…ఇవన్నీ నీవే నాకు ఇచ్చావు, వాటిని నీకే తిరిగి అర్పిస్తున్నాను.” మన దేవుని బాహువుల్లోకి మనలను మనం శాంతితో పూర్తిగా అప్పగించుకునే ప్రార్థన ఇది.
సెప్టెంబరు 24
“ఈ నిధిని మనం మట్టిపాత్రలలో కలిగి ఉన్నాం” అని పునీత పౌలు చెబుతున్నారు (2 కొరింథీయులు 4:7). ఆ పోలికలోని రెండు పార్శ్వాల గురించి ధ్యానించడం మంచిది. మనం నిజంగా శాశ్వతంగా నిలవని మట్టిపాత్రలమే. కానీ మనలో శాశ్వతంగా నిలిచే నిధి కూడా ఉంది—మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు, ఆయనతో కలిసి జీవించడం.
సెప్టెంబరు 25
పునీత పేతురుకు ఒక సుందరమైన ప్రార్థన: “ఓ మహిమగల అపొస్తలుడా, మేము సమస్త పాపాల నుండి విముక్తులమై దేవుని కృపలో జీవించి, మరణించేలా మా కొరకు ప్రార్థించు…మేము జీవితాంతానికి చేరువవుతున్నకొద్దీ, యేసుక్రీస్తును తెలుసుకోవడంలోను ప్రేమించడంలోను ప్రతిరోజూ ఎదిగేలా అనుగ్రహించమని ప్రార్థించు…ఇప్పుడూ మా మరణ ఘడియలోనూ మా కొరకు ప్రార్థించు. అప్పుడు, ధన్య అపొస్తలుడా, వచ్చి మమ్మల్ని యేసు వద్దకు తీసుకువెళ్లు; మేము కూడా నిత్యమూ ప్రేమిస్తూ ఉండేలా చేయి. ఆమెన్.”
సెప్టెంబరు 26
2008 సెప్టెంబరు 15న లూర్దును సందర్శించినప్పుడు, పోప్ బెనెడిక్ట్ XVI ఈ సుందరమైన ప్రార్థనను మనకు అందించారు: “బాధపడుతున్నవారికి, పోరాడుతూ జీవితానికి వెన్నుచూపాలనే శోధనకు లోనవుతున్నవారికి: మరియమ్మ వైపు తిరగండి!…అలాగే, దేవుడు నిర్ణయించిన ఘడియలో భయం గానీ కటుత్వం గానీ లేకుండా ఈ లోకాన్ని విడిచివెళ్లడాన్ని అంగీకరించే కృప కూడా ఆమె వద్ద లభిస్తుంది.”
సెప్టెంబరు 27
వృద్ధాప్యం గురించి పోప్ ఫ్రాన్సిస్: “నేను సంతోషంగా ఉన్నాను! అది ప్రశాంతమైన సంతోషం. ఎందుకంటే ఈ వయసులో యౌవనంలో ఉన్నలాంటి సంతోషం ఇక ఉండదు; ఒక తేడా ఉంటుంది. వయసుతోపాటు ఒక విధమైన అంతరంగ శాంతి, గాఢమైన శాంతి భావన, సంతోషం కలుగుతాయి…నాకు ఇది నిజంగా దేవుని కృప” (వాటికన్ అంతరంగంలో, ఏప్రిల్ 2014).
సెప్టెంబరు 28
పునీత జాన్ పాల్ II తన 1999 నాటి వృద్ధులకు లేఖ (#13)లో ఈ ప్రోత్సాహకరమైన మాటలు చెప్పారు: “అనారోగ్యం, ఒంటరితనం లేదా వృద్ధాప్యంతో ముడిపడిన ఇతర కారణాల వల్ల మనం బాధపడటానికి దేవుడు అనుమతించినప్పుడు, మరింత ప్రేమతో ఆయన కుమారుని బలియాగంతో మనలను మనం ఐక్యం చేసుకోవడానికి కావలసిన కృపను, బలాన్ని ఆయన ఎల్లప్పుడూ మనకు ఇస్తారు…ఈ విషయాన్ని మనం దృఢంగా నమ్ముదాం: ఆయన మన తండ్రి, ప్రేమా కరుణలతో సమృద్ధిగా ఉన్న తండ్రి!”
సెప్టెంబరు 29
పరలోక జీవితం అంటే జీవితం తన అత్యంత పరిపూర్ణమైన ఉత్సాహంతో, ధన్యతతో వికసించడం—అలాంటి ధన్యత మనకు భూమిపై లభించదు.
సెప్టెంబరు 30
స్వర్గం అనేది అంతంలేని ప్రేమ క్షణం. మన ఆత్మలు మన జీవితమంతా వెదికిన దేవుని నుండి మనలను ఏదీ వేరు చేయదు. దేవుని ముఖాముఖిగా దర్శించడం అనేది ఎన్నటికీ ముగియని ఒక ప్రేమ క్షణం.
అమెజాన్లో ఈ-పుస్తకంగా లేదా మృదువైన అట్టతో ముద్రిత పుస్తకంగా లభిస్తుంది!
