
ఈ-పుస్తకంగా & పేపర్బ్యాక్ రూపంలో కూడా లభిస్తుంది!
శుభ శుక్రవారం
సిలువపై క్రీస్తు అనుభవించిన శ్రమలతో ఐక్యమైన ఏ బాధా వ్యర్థం కాదని మనం విశ్వసిస్తాము. బాధ ఒక కూడలి వంటిది: అది మన ఆత్మలో కొత్త లోతును ఏర్పరచగలదు (దీనిని మనం ఇతరుల కళ్లలో చూస్తాము), లేదా మనలో చేదును నింపగలదు. సిలువపై ఉన్న క్రీస్తు మనకు మార్గాన్ని చూపుతున్నారు—అదేమిటంటే, మన బాధను మన ప్రభువుకు సమర్పించడం. క్రీస్తుతో కలిసి మనం ఇలా అంటాము: “ఓ ప్రభువా, నీ చేతుల్లోకి నా ఆత్మను అప్పగిస్తున్నాను.”
పాస్కా పండుగ
మన జీవితాన్ని సంపూర్ణమైన “వరాల సముదాయం”తోనే ప్రారంభిస్తామనే ఆలోచన మీకు ఎప్పుడైనా కలిగిందా? మన జ్ఞానస్నానంలో (మనలో చాలామందికి శిశువులుగా ఉన్నప్పుడే), మనం దేవుని ప్రియమైన బిడ్డలమవుతాము. పాస్కా పండుగ మనకు దీనిని గుర్తుచేస్తుంది. పునీత పౌలు చెప్పినట్లు, “కాబట్టి, దేవుడు ఎన్నుకున్నవారిగా… ధరించండి” (కొలొస్సీయులకు 3:12). నిజంగా మనం దేవుడు ఎన్నుకున్నవారమే. దేవుడు ఎన్నుకున్నవారమనే మన నిజమైన గుర్తింపునకు అనుగుణంగా జీవించమని పాస్కా పండుగ మనలో ప్రతి ఒక్కరినీ పిలుస్తుంది.
ఏప్రిల్ 1
2 కొరింథీయులకు 12లో, పునీత పౌలు తన “శరీరంలోని ముల్లు” గురించి చెబుతారు. దానిని తొలగించమని ఆయన దేవుణ్ణి మూడుసార్లు ప్రార్థించారు; కానీ మన ప్రభువు దానిని తొలగించలేదు. పునీత పౌలు చెప్పిన ఆ “శరీరంలోని ముల్లు” ఏమిటో మనకు తెలియదు. అది తెలియకపోవడం నాకు సంతోషమే, ఎందుకంటే మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ మనదైన ముల్లు ఉంది. పునీత పౌలుతో పాటు మనకూ “దేవుని కృప మనకు చాలు” అని అది గుర్తుచేస్తుంది.
ఏప్రిల్ 2
మనం క్షమించడానికి పిలువబడ్డాము; ముఖ్యంగా, మనల్ని మనం క్షమించుకోవడమనే అత్యంత కష్టమైన పనికి పిలువబడ్డామని నేను అంటాను. క్షమించడం మనకు అప్పుడప్పుడు చేసే ఒక పనిగా మాత్రమే కాక, దాదాపు ఎల్లప్పుడూ క్షమించే స్థిరమైన స్వభావంగా, ఒక సద్గుణంగా మారాలని ఆశిద్దాం. మనల్ని మనం, ఇతరులను క్షమించినప్పుడు, మన హృదయాల్లో దేవుని ప్రేమ కార్యరూపం దాల్చేలా చేస్తాము.
ఏప్రిల్ 3
“నైతిక సమగ్రత” అనే ఆసక్తికరమైన పదబంధం ఉంది. మన నైతిక జీవితంలో నిజాయితీతో కూడిన ఏకరూపత ఉండాలని దాని అర్థం. మనం దేవునికి అనుగుణంగా మారాలి, దేవుడు మనకు అనుగుణంగా కాదు. అది సులభం కాదు, ఎందుకంటే మనమందరం మన అహంతో, గర్వంతో ఎంతో పోరాడుతుంటాము. అయితే మన జీవితాలను నడిపించవలసింది దేవుడు మాత్రమే.
ఏప్రిల్ 4
ఆధ్యాత్మిక జీవితపు రహస్యం మేల్కొనడమే. చెడు మనల్ని నిద్రలోనే ఉంచాలని కోరుకుంటుంది.
క్రైస్తవ జీవితంలో ఎదుగుదలకు నిరంతర కృషి అవసరం. ప్రతిరోజూ నేను దేవునికి మరింత దగ్గరవుతుంటాను, లేదా ఆయనకు మరింత దూరమవుతుంటాను. నేను ఎప్పుడూ ఉన్నచోటే నిలిచిపోను. ఒక నానుడి చెప్పినట్లు, “వచ్చి పాల్గొనడమే ముఖ్యం!”
ఏప్రిల్ 5
ప్రార్థన గురించి కతోలిక సభ విశ్వాస సంగ్రహంలోని విభాగం అద్భుతమైనది. ప్రార్థనలో అత్యంత సాధారణమైన శోధన మన విశ్వాసలేమి అని, అది మనం వాస్తవంగా దేనికి ప్రాధాన్యమిస్తామనే దాని ద్వారా వ్యక్తమవుతుందని అందులో చెప్పబడింది (CCC #2732). ప్రార్థనకంటే వేయి పనులకు లేదా చింతలకు “ప్రాధాన్యం” ఇస్తాము. దీని గురించి ఆలోచించండి!
ఏప్రిల్ 6
ప్రార్థన గురించి కతోలిక సభ విశ్వాస సంగ్రహం మూడు ఆసక్తికరమైన వాస్తవాలను తెలియజేస్తుంది:
- ప్రార్థించడం ఎల్లప్పుడూ సాధ్యమే. (CCC #2743)
- ప్రార్థన జీవనానికి అత్యావశ్యకం. పవిత్రాత్మ మనల్ని నడిపించడానికి మనం అనుమతించకపోతే, మళ్లీ పాపపు బానిసత్వంలో పడిపోతాము. (CCC #2744)
- ప్రార్థనను, క్రైస్తవ జీవితాన్ని వేరు చేయలేము. (CCC #2745)
ఏప్రిల్ 7
రోజంతా దేవుని సన్నిధిని గుర్తెరిగి ఉండటం మంచిది. “యేసు” అనే నామాన్ని ప్రశాంతంగా, తరచూ పునరుచ్చరించడం మాత్రమే కూడా అలా ఉండటానికి మనకు సహాయపడుతుంది.
ఏప్రిల్ 8
మనలో చాలామందికి ఒంటరితనం వృద్ధాప్యంలో ఒక భాగం. అయితే ఒంటరితనం దేవునితో మరింత గాఢమైన సమాగమానికి దారితీయగలదు. మన ఒంటరితనాన్ని దేవుని ముందుకు తీసుకువచ్చి, ఆ స్థితి “నుంచే” ప్రార్థించవచ్చు. ఒలీవు తోటలో వేదన అనుభవిస్తున్న క్రీస్తు వద్దకు ఆ ప్రార్థనలను తీసుకురండి—అక్కడ ఆయన ఒంటరితనపు పాత్రను అత్యంత లోతుగా త్రాగారు.
ఏప్రిల్ 9
లిసియూకు చెందిన పునీత తెరేస్ తన సోదరి సెలీన్కు ఇలా రాశారు: “ఒక ఆత్మలో తన ప్రేమకార్యాన్ని నెరవేర్చడానికి దేవునికి సంవత్సరాలు అవసరం లేదని నాకు అనిపిస్తుంది. ఆయన హృదయం నుండి వచ్చే ఒక కిరణం ఒక్క క్షణంలోనే ఆయన పుష్పాన్ని నిత్యత్వం కోసం వికసింపజేయగలదు.” కొన్నిసార్లు మనకు వయసు పెరిగేకొద్దీ, మన జీవితాలను వృథా చేసుకున్నామని దుఃఖించవచ్చు. పునీత తెరేస్ చెప్పిన ఈ మాటలు ఆ దుఃఖంలో అపారమైన ఓదార్పునిస్తాయి.
ఏప్రిల్ 10
నిత్యజీవితం విసుగు కలిగించేది కాదు. మన ప్రశ్నలన్నిటికీ సమాధానాలు దొరికినప్పుడు, మన అవసరాలన్నీ తీరినప్పుడు, మనం ఇక దేని వెనుకా పరుగెత్తము; దేవుణ్ణి ముఖాముఖిగా చూస్తాము. విసుగు ఇక సమస్యగా ఉండదు.
ఏప్రిల్ 11
అన్నీ గడిచిపోతున్నాయని, మన జీవితంలో ఎక్కువ భాగం ముగిసిపోయిందని కొన్నిసార్లు మనకు విచారం కలగవచ్చు. అయితే, వేగంగా గడిచిపోయే ఈ కాలమే మనలను పరలోకానికి చేరుస్తుంది. కాలం మరింత నెమ్మదిగా కదిలితే, మనం వేచి ఉండాల్సిన సమయం చాలా ఎక్కువగా ఉంటుంది. గడిచిపోయే కాలం మనలను “మరింత మేలైన దేశానికి” చేరుస్తుంది.
ఏప్రిల్ 12
రచయిత ఫాదర్ స్టినిసెన్ అన్నట్లుగా, “సంగీత రూపకం కంటే దాని ఉపోద్ఘాతాన్నే మనం ఎక్కువగా కోరుకుంటామా?” నా గతాన్ని తలచుకొని నేను దుఃఖించాల్సిన అవసరం లేదు. కతోలిక సభలోని దివ్యసంస్కారాల జీవనం ద్వారా, ముఖ్యంగా పాపసంకీర్తనం, దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణ ద్వారా, నేను నా గతాన్ని తిరిగి చేరుకొని, దానిని తిరగరాయగలను. నా జీవితంలో దానికున్న స్థానాన్ని నేను చూడగలను. సిలువ యోహాను పునీతుడు ఇలా అంటారు: “పాపం వల్ల కలిగిన గాయాలు ప్రేమ గాయాలుగా మారగలవు.”
ఏప్రిల్ 13
పునీత పౌలు ఇలా అంటారు: “నిజంగా క్రీస్తు నన్ను తన సొంతం చేసుకున్నారు (ఫిలిప్పీయులకు 3:12c). అంటే దేవుడు నన్ను పట్టుకున్నారు, నేను ఆయనకు చెందినవాడిని. ఇక నేను చేయవలసింది దానిని అంగీకరించి, నా ఆలోచనల్లోనూ, పనుల్లోనూ, జీవన విధానంలోనూ దానిని ఇముడ్చుకోవడమే. ఆధ్యాత్మిక రచయిత ఫాదర్ స్టినిసెన్ మళ్లీ ఇలా అంటారు: “దేవుడు నన్ను పట్టుకున్నారని నేను నిజంగా విశ్వసించినప్పుడు, నాలో ఒక కొత్త భద్రతాభావం, శాంతి, ఆనందం నిండుతాయి. ఇప్పుడు దేవుడు నన్ను పట్టుకొని ఉన్నారనే స్థితిలో నా ప్రార్థన విశ్రాంతి పొందుతుంది. కాబట్టి ప్రార్థనలో నా మనస్సు చెదిరిపోయినా, నేను దేవునికే చెందుతాను. నా ఆలోచనలను తిరిగి ఆయన వైపు మళ్లిస్తాను, అంతే. దేవుని చేతిలో ఉండటమంటే ఆనందం చేతిలో ఉండటమే” (స్టినిసెన్ 2018, 200).
ఏప్రిల్ 14
మనకు వయస్సు పెరిగేకొద్దీ, పనులు చేయడానికి ఎక్కువ సమయం పట్టినా, మనం ఇంకా చేయగలుగుతున్న వాటన్నిటికీ కృతజ్ఞతతో ఉండటం ముఖ్యం!
ఏప్రిల్ 15
పునీత రెండవ జాన్ పాల్ అన్నట్లుగా, “…మన వయస్సులో, ఒక విధమైన అంచనాకు వచ్చే ప్రయత్నంలో గతాన్ని తిరిగి చూసుకోవడం సహజం. ఇలా వెనక్కి తిరిగి చూడటం వల్ల, మన జీవన ప్రయాణంలో ఎదురైన వ్యక్తులను, పరిస్థితులను మరింత ప్రశాంతంగా, నిష్పాక్షికంగా అంచనా వేయగలుగుతాం” (వృద్ధులకు లేఖ, #2). ఇది ఆశను కలిగించే ఆలోచన. నిందలు మోపుకోవడానికో, పశ్చాత్తాపాలతో కుమిలిపోవడానికో కాకుండా, గడిచిన రోజుల గురించి ఒక కొత్త, ప్రశాంతమైన అవగాహన కోసం మనం మన గతాన్ని తిరిగి చూడవచ్చు.
ఏప్రిల్ 16
విషయాలను మరింత శ్రద్ధగా గమనించగలగడం, పరుగులు తీస్తూ గడిపినప్పుడు మనం గుర్తించలేకపోయిన ఎన్నో సంగతులను చూడగలగడం అనే వరాన్ని వృద్ధాప్యం తనతో పాటు తెస్తుంది.
ఏప్రిల్ 17
వృద్ధాప్య ప్రయోజనాల్లో “ఉద్రేకాలు శాంతించడం, జ్ఞానం పెరగడం, మరింత పరిణతితో కూడిన సలహాలు ఇవ్వగలగడం” ఉన్నాయని పునీత జెరోము మనకు చెబుతారు. కాలం గొప్ప గురువు.
ఏప్రిల్ 18
మన జీవితాల్లో కష్టాల స్థానాన్ని గురించి పునీత రెండవ జాన్ పాల్ ఇలా అన్నారు: “పోరాటాలు, దుఃఖాలు ప్రతి ఒక్కరి జీవితంలో భాగమే. అయితే దేవుని కృపతో అవి మన ఎదుగుదలకు, మన శీలాన్ని మలచడానికి తోడ్పడతాయి.” వాటిని ఎదుర్కొంటున్న సమయంలో మన పోరాటాలు నిజంగా కష్టంగానే ఉంటాయి. కానీ గూటిలో తన రెక్కలను కొట్టుకుంటూ మరింత బలపడే చిమ్మటలాగే, మనకు ఎదురయ్యే పోరాటాలు లేకపోతే మనకు కలిగేవి కాని లోతును, సౌందర్యాన్ని ప్రసాదించడానికి దేవుడు వాటిని ఉపయోగించగలరు.
ఏప్రిల్ 19
మనకు వయస్సు పెరిగేకొద్దీ, మన జ్ఞాపకశక్తి మునుపటిలా ఉండదు. కానీ మన “మరచిపోయే శక్తి” మాత్రం ఎంతో మెరుగవుతుంది. ?
ఏప్రిల్ 20
పశ్చాత్తాపాలతో కుమిలిపోవడం, నిందలు మోపుకోవడం విషయంలో అప్రమత్తంగా ఉండండి. వాటిని విడిచిపెట్టి, మంచి జ్ఞాపకాలను ఆస్వాదించండి.
ఏప్రిల్ 21
వృద్ధాప్యంలో అన్నిటికంటే ముఖ్యమైనది మన దృక్పథమే; నా జీవితంలో ఏమి జరిగిందనేదానికంటే, దానిపట్ల నా దృక్పథం ఎలా ఉందనేదే ముఖ్యం.
ఏప్రిల్ 22
పునీత రెండవ జాన్ పాల్ ఇలా పేర్కొన్నారు: “కాలం గడిచేకొద్దీ మన అనుభవాలను మరింత స్పష్టంగా చూడగలుగుతాం, వాటిలోని బాధాకరమైన అంశాల తీవ్రత తగ్గుతుంది.” మనం మన గతాన్ని తిరిగి చూసుకొని, ఒక విధంగా “దానిని మార్చవచ్చు.” ఎందుకంటే మన అంతిమ మేలు కోసం దేవుడు అన్నిటినీ ఎలా ఉపయోగించుకున్నారో ఇప్పుడు మనం చూడగలం. (రోమీయులకు 8:28 చూడండి.)
ఏప్రిల్ 23
మీరు ఇంటికే పరిమితమై ఉంటే, “ప్రోత్సాహం అందించేవారిగా” ఉండండి. ఇటీవల ఏదైనా మంచి పని చేసినవారికో, ఉత్సాహం అవసరమైనవారికో ఒక ఉత్తరం రాయండి.
ఏప్రిల్ 24
మీరు కొత్తగా చేపట్టాలనుకుంటున్న వ్యాపకాలు లేదా అభిరుచులు ఏవైనా ఉన్నాయా? నాకు తెలిసిన ఒక మిత్రులు 75 ఏళ్ల వయస్సులో తివాచీలు తయారు చేయడం ప్రారంభించారు. అవి చాలా అందంగా ఉంటాయి.
ఏప్రిల్ 25
“ఫోన్ ద్వారా అపోస్తలిక సేవ” చేస్తే ఎలా ఉంటుంది? మీకు తెలిసినవారికి తరచూ ఫోన్ చేసి, వారు ఎలా ఉన్నారో అడగండి. మీరు చదివిన లేదా విన్న ఏదైనా విషయాన్ని వారితో పంచుకోండి. ఇలా చేయడానికి అవకాశాలు ఎప్పుడూ ఉంటాయి.
ఏప్రిల్ 26
వయసు పైబడటంలో ఒక స్వేచ్ఛ ఉంది, కదా? ఒక ఆనందం కూడా ఉంది. మనం కేవలం “జీవించవచ్చు.” జీవితంలో చాలా భాగం గడిపిన మనకు మనమేమిటో తెలుసు; ఆ విషయంలో మనం ప్రశాంతంగా ఉంటాం.
ఏప్రిల్ 27
ఒక్కసారి ఆలోచించండి—మన జీవితాంతంలో మనం కళ్ళు మూస్తాం; ఆ తరువాత యేసుక్రీస్తు ముఖాన్ని చూడటానికి వాటిని తెరుస్తాం!
ఏప్రిల్ 28
రాబర్ట్ బ్రౌనింగ్ ఒక అందమైన కవిత రాశారు. అది ఇలా సాగుతుంది:
నాతోపాటు వృద్ధాప్యంలోకి అడుగుపెట్టండి!
అత్యుత్తమమైనది ఇంకా ముందుంది,
జీవితపు తొలిదశ ఏ దశకోసం రూపొందిందో, ఆ మలిదశ:
మన కాలమంతా ఆయన చేతిలో ఉంది
ఆయన ఇలా అంటున్నారు, “నేను ప్రణాళిక వేసింది ఒక సంపూర్ణ జీవితాన్ని,
యౌవనం చూపేది అందులో సగమే; దేవునిపై నమ్మకం ఉంచండి: మొత్తాన్ని చూడండి, భయపడకండి!”
ఏప్రిల్ 29
వృద్ధులను ఉద్దేశించి ప్రసంగిస్తూ, పునీత రెండవ జాన్ పాల్ ఇలా అన్నారు: “..జీవితమనే వరంలో ఎంత శ్రమ, బాధ ఉన్నప్పటికీ, మనం దానితో ఎప్పటికీ విసిగిపోలేనంత అందమైనది, అమూల్యమైనది అది…సంవత్సరాలు గడిచేకొద్దీ జీవితంలోని ఈ దశ గురించి వ్యక్తిగతంగా మరింత లోతైన అవగాహనకు వచ్చి, తత్ఫలితంగా తన వయసువారితో మరింత సన్నిహితంగా ఉండాల్సిన అవసరాన్ని అనుభవిస్తున్న వ్యక్తిగా, నేను ఆధ్యాత్మికంగా మీకు దగ్గరగా ఉన్నానని తెలియజేయాలని మాత్రమే కోరుకుంటున్నాను. అలా మనందరికీ ఉమ్మడిగా ఉన్న విషయాలపై మనం కలిసి ఆలోచించవచ్చు” (వృద్ధులకు లేఖ, #1).
ఏప్రిల్ 30
నిజం ఒప్పుకోవాలంటే: వయసుపైబడినవారు నాకు ఎంతో ఆసక్తికరంగా అనిపిస్తారు, ఎందుకంటే వారు జీవితాన్ని అనుభవించారు. వారికి చెప్పుకోదగిన కథ ఉంది.
అమెజాన్లో ఈ-పుస్తకంగా లేదా మృదువైన అట్టతో ముద్రిత పుస్తకంగా లభిస్తుంది!
