తెలుగు

ముప్పైవ రోజు: కోపమా, సహనమా?

తపఃకాలం ఐదవ వారంలోని మంగళవారం

చాలామందికి కోపంతో పోరాటం నిత్యకృత్యం. మనకు అన్యాయం జరిగిందని అనిపించినప్పుడు, మన మనసులు సులభంగా కోపం అనే ఉచ్చులో పడవచ్చు. అన్యాయాలు జరిగినా, వాటికి సరైన ప్రతిస్పందన కోపమనే పాపం కాదు; మళ్లీ మళ్లీ క్షమించడం, అన్నిటిలోనూ సహనంతో ఓర్చుకోవడం. ఇది కష్టమే, ఎందుకంటే కేవలం సహజ మానవ దృక్కోణం నుంచి చూస్తే కోపం సమంజసంగానే అనిపిస్తుంది. బహిరంగంగా ఘోరమైన అన్యాయం జరిగినప్పుడు ప్రజలు ఆగ్రహిస్తారు. ఎవరైనా తమ బాధ్యతను నిర్వర్తించడంలో విఫలమైతే, వారు జవాబు చెప్పాలని కోరుతారు. ఇతరులు మనకు అన్యాయం చేసినప్పుడు, మనకు న్యాయం కావాలనుకుంటాం. ఈ ప్రతిస్పందనలు మన పతనమైన మానవ స్వభావం నుంచి పుడతాయి కాబట్టి అవి మనకు సమంజసంగా అనిపిస్తాయి. అయితే, అవి దేవుని కరుణ నుంచి పుట్టేవి కావు.

యేసు దేవాలయంలో బల్లలను తలకిందులు చేసినప్పుడు చూపినటువంటి ధర్మబద్ధమైన కోపం, కోపమనే పాపం కాదు. అది ఒక వ్యక్తిని పశ్చాత్తాపం వైపు నడిపించేందుకు ఉద్దేశించిన ప్రేమకార్యం. యేసు అదుపు కోల్పోలేదు, తన భావోద్వేగాలకు లోబడీ ప్రవర్తించలేదు. ఆయన పూర్తిగా తనను తాను అదుపులో ఉంచుకున్నారు. ప్రజల మేలు కోసమే వారిని మరింత యథార్థమైన ఆరాధనకు పిలవాలని ప్రగాఢంగా కోరుకున్నారు. దివ్యప్రేమతో నిండిన పవిత్ర ఆత్మ మాత్రమే ఇలాంటి పవిత్రమైన కోపాన్ని ప్రదర్శించగలదు. అలా చేసేవారికి తమ చర్యలు దేవుని కరుణ నుంచి పుడుతున్నాయని తెలుసు.

గెత్సెమని తోటలో యేసును నిర్బంధించినప్పుడు, పేతురు తన కత్తిని దూసి ఒక సైనికుని చెవిని నరికాడు; అలా అతని భయం అతణ్ణి కోపమనే పాపానికి నడిపించింది. అయితే యేసు న్యాయాన్ని మించి కరుణ చూపుతూ, ఆ సైనికుని చెవిని స్వస్థపరిచి, పేతురుతో ఇలా అన్నారు: “నీ కత్తిని ఒరలో పెట్టు. తండ్రి నాకు ఇచ్చిన పాత్రలోనిది నేను త్రాగవద్దా?” (యోహాను 18:10). యేసు ధ్యేయం ఆత్మల రక్షణ. ప్రతి అన్యాయం నుంచి తనను తాను రక్షించుకోవడానికో, అందరినీ ఖండిస్తూ వెంటనే వారిచేత జవాబు చెప్పించడానికో ఆయన అక్కడ లేరు. ఆయన కరుణను మరింత విశాలమైన దృక్కోణంలో చూశారు.

మనం యేసును అనుకరించి, అన్యాయాన్ని స్వచ్ఛందంగా స్వీకరించాలి. అలా చేసినప్పుడు గొప్ప ఆధ్యాత్మిక శక్తి విడుదలవుతుంది. వెంటనే ఎవరినైనా జవాబు చెప్పమని నిలదీసి, వారిని ఖండించడం కంటే ఆ ఆధ్యాత్మిక శక్తి ఎంతో గొప్పది. అన్యాయాన్ని సహనంతో ఓర్చుకోవడంలో కనిపించే కరుణ, క్షమాపణల ఆధ్యాత్మిక శక్తికి మనసులను, హృదయాలను మార్చి దేవుని వైపు తిప్పే సామర్థ్యం ఉంది. ఖండనకు ఆ శక్తి లేదు.

ఆధ్యాత్మిక తిండిపోతుతనం వలెనే, త్యాగం అవసరమైనప్పుడు, ఆధ్యాత్మిక మాధుర్యం తగ్గినప్పుడు ఆధ్యాత్మిక కోపం తరచుగా తలెత్తుతుంది. చాలాకాలంగా దేవుని ఓదార్పులను అనుభవించినవారు, చివరికి ఆ ఓదార్పులు తగ్గిపోవడాన్ని గమనిస్తారు. అలా జరిగినప్పుడు, దేవుడు తాను అనుగ్రహించిన మధురానుభూతులను ఉపసంహరించుకుంటున్నారని వారు చిరాకుకు, నిరాశకు లోనవుతారు. ఆధ్యాత్మిక జీవితంలో సహనంతో ఓర్చుకోవడం, తక్షణ ఆధ్యాత్మిక మాధుర్యం కంటే ఎంతో గొప్ప నిత్య ప్రతిఫలాలను అందిస్తుందని ఈ పవిత్ర ఆత్మలు గ్రహించాలి. కొందరు పునీతులు దశాబ్దాలపాటు ఆధ్యాత్మిక శుష్కతను భరించారు; అయినా అంతటిలోనూ దేవుని చిత్తానికి నమ్మకంగా ఉంటూ పట్టుదలతో కొనసాగారు.

సిలువపై నుంచి యేసు బిగ్గరగా ఇలా అన్నారు: “తండ్రీ, వీరిని క్షమించు, వీరు ఏమి చేస్తున్నారో వీరికి తెలియదు” (లూకా 23:34). దేవుని కుమారుడు తాను మరణిస్తూ కూడా తనను చంపినవారిని క్షమించి, వారిని క్షమించమని తండ్రిని వేడుకోగలిగితే, ఈ కార్యం మనందరినీ అంతే లోతుగా క్షమించమని పిలుస్తోంది. కరుణ సహజ మానవ జ్ఞానాన్ని మించినది; సిలువపై మాత్రమే దొరికే మరింత లోతైన ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం దానికి అవసరం.

సిలువపై నుంచి యేసు పలికిన మాటలను ధ్యానించండి. వాటిని మీ సొంత మాటలుగా చేసుకోండి. మీ జీవితంలో ఎవరిపై పగ పెంచుకున్నారో వారిని గుర్తుచేసుకుని, ప్రార్థనాపూర్వకంగా వారి గురించి ఆ మాటలను పలకండి. యేసు సిలువలోని ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని విశ్వసిస్తూ, మళ్లీ మళ్లీ అలా చేయండి.

క్షమించే నా ప్రభువా, నీ గాయపడిన హృదయం నుంచి కరుణ మాత్రమే పొంగిపొరలాలని కోరుకుంటూ, ఆత్మల రక్షణ కోసం నీ ప్రాణాన్ని స్వచ్ఛందంగా అర్పించడానికి నీవు వచ్చావు. దయచేసి కోపమనే పాపం నుంచి నన్ను విడిపించు. నేను నీతో కలిసి, “తండ్రీ, వీరిని క్షమించు, వీరు ఏమి చేస్తున్నారో వీరికి తెలియదు” అని నిరంతరం పలికేలా, నీ దివ్యవాక్కులను నా నోటిలోను నా ఆత్మలోను ఉంచు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.

ఇది కూడా చూడండి: ముప్పైవ రోజు: సిలువ పాదాల చెంత 40 రోజులు

విషయ సూచిక

తపస్సుకాలం కోసం మరిన్ని