ಮೂವತ್ತನೇ ದಿನ: ಕೋಪವೋ ಸಹನೆಯೋ?

ತಪಸ್ಸುಕಾಲದ ಐದನೇ ವಾರದ ಮಂಗಳವಾರ

ಅನೇಕರಿಗೆ ಕೋಪವು ಪ್ರತಿದಿನದ ಹೋರಾಟವಾಗಿದೆ. ನಮಗೆ ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅನಿಸಿದಾಗ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಸುಲಭವಾಗಿ ಕೋಪದ ಬಲೆಗೆ ಬೀಳಬಹುದು. ಅನ್ಯಾಯಗಳು ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆಯಾದರೂ, ಅವುಗಳಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಕೋಪವೆಂಬ ಪಾಪವಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕ್ಷಮಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲದರಲ್ಲಿಯೂ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಇದು ಕಷ್ಟಕರ, ಏಕೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಸಹಜ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದರೆ ಕೋಪವು ಸಮಂಜಸವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಗಂಭೀರವಾದ ಅನ್ಯಾಯ ನಡೆದಾಗ ಜನರು ರೊಚ್ಚಿಗೇಳುತ್ತಾರೆ. ಯಾರಾದರೂ ತಮ್ಮ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ವಿಫಲರಾದಾಗ, ಅವರು ಅದಕ್ಕೆ ಹೊಣೆ ಹೊರಬೇಕೆಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ನಮಗೆ ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡಿದಾಗ ನಮಗೆ ನ್ಯಾಯ ಬೇಕೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ಪಾಪಪತನಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ನಮ್ಮ ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವುದರಿಂದ ನಮಗೆ ಸಮಂಜಸವೆನಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಅವು ದೇವರ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.

ಯೇಸು ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಮೇಜುಗಳನ್ನು ಉರುಳಿಸಿದಂತಹ ನ್ಯಾಯಯುತ ಕೋಪವು ಕೋಪವೆಂಬ ಪಾಪವಲ್ಲ. ಅದು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದ ಕಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯಲು ಯತ್ನಿಸುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಾರ್ಯವಾಗಿದೆ. ಯೇಸು ಸ್ವನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ, ತಮ್ಮ ಭಾವೋದ್ರೇಕಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಜನರ ಒಳಿತಿಗಾಗಿಯೇ ಅವರನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಯಥಾರ್ಥವಾದ ಆರಾಧನೆಗೆ ಕರೆಯಲು ಉತ್ಕಟವಾಗಿ ಯತ್ನಿಸಿದರು. ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ನಿರ್ಮಲ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಪವಿತ್ರ ಕೋಪದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಎಸಗಲು ಸಾಧ್ಯ. ಹಾಗೆ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಗಳು ದೇವರ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ತಿಳಿದಿರುತ್ತದೆ.

ಗೆತ್ಸೆಮನಿ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಯೇಸುವನ್ನು ಬಂಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಪೇತ್ರನು ತನ್ನ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಹಿರಿದು ಒಬ್ಬ ಸೈನಿಕನ ಕಿವಿಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಹೀಗೆ ಅವನ ಭಯವು ಅವನನ್ನು ಕೋಪವೆಂಬ ಪಾಪಕ್ಕೆ ದೂಡಿತು. ಆದರೆ ಯೇಸು ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಮೀರಿ ಕರುಣೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದರು: ಆ ಸೈನಿಕನ ಕಿವಿಯನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಿ ಪೇತ್ರನಿಗೆ, “ನಿನ್ನ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಒರೆಯಲ್ಲಿಡು. ತಂದೆಯು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಪಾತ್ರೆಯಿಂದ ನಾನು ಕುಡಿಯಬಾರದೋ?” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು (ಯೋವಾನ್ನ 18:10). ಯೇಸುವಿನ ಧ್ಯೇಯವು ಆತ್ಮಗಳ ರಕ್ಷಣೆಯಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಖಂಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ತಕ್ಷಣವೇ ಹೊಣೆಗಾರರನ್ನಾಗಿಸಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರು ಅಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಕರುಣೆಯ ವಿಶಾಲ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಕಂಡರು.

ನಾವು ಯೇಸುವನ್ನು ಅನುಕರಿಸಿ ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಮಹತ್ತರವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಕ್ತಿಯು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಹೊಣೆಗಾರರನ್ನಾಗಿಸಿ ಖಂಡನೆಗೆ ಮೊರೆಹೋಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ಆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಕ್ತಿಯು ಎಷ್ಟೋ ದೊಡ್ಡದು. ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಕ್ಷಮೆಯ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಕ್ತಿಗೆ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನೂ ಹೃದಯಗಳನ್ನೂ ಬದಲಾಯಿಸಿ ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿದೆ. ಖಂಡನೆಗೆ ಆ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಹೊಟ್ಟೆಬಾಕತನದಂತೆಯೇ, ತ್ಯಾಗದ ಅಗತ್ಯ ಎದುರಾಗಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಾಧುರ್ಯವು ಕಡಿಮೆಯಾದಾಗ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕೋಪವು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ದೀರ್ಘಕಾಲದಿಂದ ದೇವರ ಸಾಂತ್ವನಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದವರು, ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಆ ಸಾಂತ್ವನಗಳು ಮಂಕಾಗುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾದಾಗ, ದೇವರು ತಾವು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸುಖದ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆಂದು ಅವರು ಕಿರಿಕಿರಿಗೊಂಡು ಹತಾಶರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ತಕ್ಷಣದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಾಧುರ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚಿನ ಶಾಶ್ವತ ಪ್ರತಿಫಲಗಳನ್ನು ತರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಪವಿತ್ರ ಆತ್ಮಗಳು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಕೆಲವು ಸಂತರು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶುಷ್ಕತೆಯನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡರು; ಆದರೂ ಅದೆಲ್ಲದರಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಠರಾಗಿ ದೃಢವಾಗಿ ಉಳಿದರು.

ಶಿಲುಬೆಯಿಂದ ಯೇಸು, “ತಂದೆಯೇ, ಇವರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು; ತಾವು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ಇವರಿಗೆ ತಿಳಿಯದು” ಎಂದು ಮೊರೆಯಿಟ್ಟರು (ಲೂಕ 23:34). ದೇವಪುತ್ರನು ತಾನು ಸಾಯುತ್ತಿರುವಾಗಲೂ ತನ್ನನ್ನು ಕೊಂದವರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುವಂತೆ ತಂದೆಯನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ಈ ಕಾರ್ಯವು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಅದೇ ಆಳವಾದ ಕ್ಷಮೆಗೆ ಕರೆಯುತ್ತದೆ. ಕರುಣೆಯು ಸಹಜ ಮಾನವ ವಿವೇಕವನ್ನು ಮೀರಿದೆ; ಅದಕ್ಕೆ ಶಿಲುಬೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕಂಡುಬರುವ ಹೊಸ ಆಳದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಿವೇಕದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.

ಶಿಲುಬೆಯಿಂದ ಯೇಸು ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಅವುಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮದೇ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೀವು ಯಾರ ವಿರುದ್ಧ ದ್ವೇಷವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೀರೋ ಅವರನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಕುರಿತು ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥನಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹೇಳಿ. ಯೇಸುವಿನ ಶಿಲುಬೆಯ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಿವೇಕದಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಿಟ್ಟು, ಇದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮಾಡಿ.

ಕ್ಷಮಾಶೀಲರಾದ ನನ್ನ ಪ್ರಭುವೇ, ಆತ್ಮಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಜೀವವನ್ನು ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಲು ನೀವು ಬಂದಿರಿ; ನಿಮ್ಮ ಗಾಯಗೊಂಡ ಹೃದಯದಿಂದ ಕರುಣೆ ಮಾತ್ರವೇ ಹರಿಯಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದಿರಿ. ದಯವಿಟ್ಟು ಕೋಪವೆಂಬ ಪಾಪದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿ. “ತಂದೆಯೇ, ಇವರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು; ತಾವು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ಇವರಿಗೆ ತಿಳಿಯದು” ಎಂದು ನಾನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಹೇಳುವಂತೆ, ನಿಮ್ಮ ದೈವಿಕ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಬಾಯಲ್ಲಿಯೂ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಇರಿಸಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.

ಇದನ್ನೂ ನೋಡಿ: ಮೂವತ್ತನೇ ದಿನ: ಶಿಲುಬೆಯ ಬುಡದಲ್ಲಿ 40 ದಿನಗಳು

ಪರಿವಿಡಿ

ತಪಸ್ಸುಕಾಲಕ್ಕಾಗಿ ಇನ್ನಷ್ಟು