తెలుగు

ఆరవ అధ్యాయం—సారాంశం మరియు ఆచరణాత్మక సలహాలు

సిలువ యోహాను గారి ఆధ్యాత్మిక అనుభూతి వేదాంతానికి సంబంధించిన ఈ అవలోకనాన్ని చదివిన తరువాత, మీకు రెండు ప్రశ్నలు కలగవచ్చు: 1) ఈ ప్రయాణంలో నేను ఎక్కడ ఉన్నాను?  2) మరింత ముందుకు సాగడానికి ఆచరణలో నేను ఏమి చేయాలి? ఈ విషయంలో సహాయపడటానికి సుశిక్షితులైన ఆధ్యాత్మిక మార్గదర్శకులే ఉత్తమమైనవారైనప్పటికీ, ఆధ్యాత్మిక జీవన వేదాంతంలో ప్రావీణ్యం ఉన్నవారిని కనుగొనడం అటుంచి, అసలు ఆధ్యాత్మిక మార్గదర్శకులనే కనుగొనడం చాలామందికి కష్టంగా ఉండవచ్చు.  అందువల్ల, ఈ అధ్యాయంలో మొదట ఆధ్యాత్మిక వికాసంలోని ప్రతి దశకు సంబంధించిన సారాంశాన్ని అందించి, చివరగా ప్రతి దశకూ కొన్ని ప్రాథమిక ఆచరణాత్మక సలహాలను కూడా ఇస్తాము.

 

తొలి మనఃపరివర్తన సారాంశం

ఒక వ్యక్తి మొదటిసారి దేవుణ్ణి కలుసుకొని, మనఃపరివర్తన చెందమని ఆయన నుంచి అంతరంగ పిలుపును అందుకున్నప్పుడు, “అవును” లేదా “కాదు” అని చెప్పడానికి నిర్ణయించుకోవాలి.  ఈ తొలి మనఃపరివర్తన రెండు విధాలలో ఒక విధంగా ప్రారంభమవుతుంది: శైశవ మనఃపరివర్తన లేదా వయోజన మనఃపరివర్తన.  సిలువ యోహాను గారు తమ రచనలలో ఈ తొలి మనఃపరివర్తనను చర్చించకపోయినప్పటికీ, అది అప్పటికే జరిగిందని భావించే ముందుకు సాగుతారు.

శైశవ మనఃపరివర్తన: ఒక శిశువుకు జ్ఞానస్నానం ఇచ్చినప్పుడు, ఆ శిశువు ఆత్మలో పరిశుద్ధపరచే కృప నింపబడుతుంది; ఆదిపాపం తొలగిపోతుంది.  తద్వారా ఆ శిశువుకు దేవునితో సహవాసం సాధ్యమవుతుంది. శిశువు పెరిగి, వివేచనాశక్తిలో పరిపక్వత పొందుతున్న కొద్దీ, పాపానికి బదులుగా దేవుణ్ణి ఎంచుకోవాలనే ఆహ్వానం నిరంతరం అందుతుంది.  తప్పటడుగుల దశ, బాల్యం, కౌమారారంభ దశ, కౌమారదశలకు ఎదుగుతున్నంత కాలం, తమతో మాట్లాడుతున్న దేవుని స్వరానికి పిల్లలు హృదయాన్ని తెరిచి ఉంచితే, వికాసపు తొలిదశల నుంచే దేవునితో అనుబంధం పెంపొందడం ప్రారంభమవుతుంది.  రెండేళ్ల వయసున్న పిల్లలకు కూడా మంచి చెడుల మధ్య తేడా అర్థమవడం మొదలవుతుంది; చాలా సరళమైన స్థాయిలోనైనా దేవుని గురించి అవగాహన కలగడం ప్రారంభమవుతుంది. పిల్లలు కౌమారారంభ దశలోకి, కౌమారదశలోకి ఎదుగుతున్నప్పుడు, ఆ ప్రయాణమంతటా దేవుణ్ణి ఎంచుకుంటూ, ఆయనతో తమ అనుబంధంలో ఎదుగుతూ ఉంటే, తొలి మనఃపరివర్తన జరుగుతుంది.  లిసియూకు చెందిన పునీత తెరేసా వంటి కొందరు పిల్లలకు నాలుగేళ్ల వయసులోనే దేవునితో ఎంతో గాఢమైన అనుబంధం ఉండేది. అయితే, పునీత తెరేసా విషయంలో కూడా, ఆమె పవిత్ర జీవితం తన జీవితపు చివరి సంవత్సరం వరకు (24 ఏళ్ల వయసు) నిరంతరం మరింత లోతుగా పెరుగుతూనే ఉంది; ఆ చివరి సంవత్సరంలో ఆమె నిస్సందేహంగా ఆధ్యాత్మిక వివాహపు అగాధాలలో జీవిస్తూ ఉండేది.

వయోజన మనఃపరివర్తన:  మరికొందరి విషయంలో, శిశువులుగా జ్ఞానస్నానం పొందినా, వయోజనులుగా పొందినా, జీవితంలో తరువాతి కాలం వరకు ఆధ్యాత్మిక మనఃపరివర్తన జరగకపోవచ్చు.  అలవాటుగా ఘోరపాపంలో జీవిస్తున్నవారి జీవితాలలో ఇది మరింత స్పష్టంగా కనిపించవచ్చు. ఇటువంటి సందర్భంలో, వారి జీవితంలో ఏదో ఒక సమయంలో పాపం నుంచి వైదొలగి తనవైపు తిరగమని ఆహ్వానించే దేవుని ప్రత్యేక కృపకు వారు హృదయాన్ని తెరిచి, నిజంగా ఆ నిర్ణయం తీసుకుంటే, దేవుని కృప వారిపై వెల్లువలా ప్రవహించి, వారిలో తొలి మనఃపరివర్తనను కలిగించి, వారిని కృపాస్థితిలో నిలుపుతుంది.  అయితే, అనేక సంవత్సరాలు అలవాటుగా ఘోరపాపంలో జీవించినవారికి ఇలా జరిగినప్పుడు, వారి ఆత్మ దేవునితో సంపూర్ణ సహవాసానికి సమర్థమయ్యే వరకు దానిలో ఎంతో శుద్ధీకరణ జరగవలసి ఉంటుంది. అయినప్పటికీ, మనఃపరివర్తనలోని ఈ తొలి అడుగు అత్యవసరం.

శిశువుగా ప్రారంభించి, ఎదుగుతున్న కొద్దీ విశ్వాసంలో క్రమంగా పెరిగినా, లేదా వయోజన దశలో పాపజీవితం నుంచి వైదొలగినా, ఈ తొలి మనఃపరివర్తన పొందిన వ్యక్తి నూతన సృష్టిగా నడుచుకోవడం ప్రారంభించి, దేవుని గురించిన జ్ఞానంలోనూ ఆయనపట్ల ప్రేమలోనూ ఎదగడం ప్రారంభిస్తారు.

 

ఇంద్రియాల క్రియాశీల రాత్రి సారాంశం

సిలువ యోహాను గారు “ప్రారంభ దశలో ఉన్న వ్యక్తి”పై దృష్టి సారిస్తూ తమ రచనలను ప్రారంభిస్తారు.  ఆధ్యాత్మిక వికాసంలోని ఈ దశ గురించి ఆయన తమ కార్మెలు పర్వతారోహణం—మొదటి గ్రంథంలో వ్రాస్తారు.  ప్రారంభ దశలో ఉన్న వ్యక్తి అంటే, అప్పటికే దేవునివైపు తొలి మనఃపరివర్తన పొంది, ఘోరపాపానికి దూరంగా ఉంటూ, క్రమబద్ధమైన ప్రార్థనా జీవితం, సద్గుణ జీవితం గడిపే వ్యక్తి.  విచారకరమైన విషయమేమిటంటే, ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఉన్న ప్రజలందరినీ పరిగణనలోకి తీసుకుంటే, పరిపూర్ణత వైపు సాగే ఈ మార్గంలో ఉన్న “ప్రారంభ దశలోని వ్యక్తులు” నిజానికి చాలా కొద్దిమందే ఉన్నట్లు కనిపిస్తుంది.  ఇంకా అనేకమందికి తొలి మనఃపరివర్తన అవసరం.

ఈ “రాత్రి” (శుద్ధీకరణ) లక్ష్యం మొదటిగా, కోరికలలో పాతుకుపోయిన అలవాటైన పాపంపట్ల ప్రతి ఆసక్తి నుంచి వ్యక్తిని విముక్తి చేయడం.  రెండవది, అలవాటుగా మారిన ప్రతి లోపం నుంచి వ్యక్తిని విముక్తి చేయడం. మూడవది, పాపం చేయాలనే ఉద్దేశపూర్వక కోరిక నుంచి కూడా, అస్తవ్యస్తమైన ప్రతి అనురాగం నుంచి వ్యక్తిని విముక్తి చేయడం.  ప్రధానంగా ఆత్మలోని ఇంద్రియసంబంధ స్వభావంపై దృష్టి ఉంటుంది. తరువాతి శుద్ధీకరణలు ఆత్మలోని ఆధ్యాత్మిక స్వభావంపై దృష్టి సారిస్తాయి. ఇంద్రియసంబంధ మానవ స్వభావానికి (ఆకాంక్షలు, ఉద్వేగాలు, కోరికలు) సంబంధించిన ఈ బాధాకరమైన శుద్ధీకరణకు ప్రార్థన, ఇంద్రియ నిగ్రహం, ఉద్దేశపూర్వకంగా చేసే సద్గుణ కార్యాలు సహాయపడతాయి.  పాపసంకీర్తన, దివ్యసత్ప్రసాద సంస్కారాలు కూడా ఎంతో విలువైన సహాయాన్ని అందిస్తాయి.

ఈ శుద్ధీకరణలో సప్త ప్రధాన పాపాలపై ప్రత్యేకంగా దృష్టి సారించబడుతుంది.  ఈ పాపాలను నేరుగా ఎదుర్కోవడం ద్వారా, స్వల్పపాపాలను, లోపాలను, ఈ పాపాల పట్ల కోరికలను తొలగించుకోవడానికి ఆత్మకు సహాయం అందుతుంది; భవిష్యత్తులో ఘోరపాపాలు చేయకుండా విముక్తి పొందడానికి కూడా సహాయం అందుతుంది.

విచారణాత్మక ధ్యానం ఈ వ్యక్తికి అత్యంత ప్రయోజనకరమైన ప్రార్థనగా ఉంటుంది.  ఈ రకమైన ధ్యానంలో సువార్తలను శ్రద్ధగా, ప్రార్థనాపూర్వకంగా చదివి మననం చేయడం ఉంటుంది. తద్వారా దేవుడు ఆత్మతో మాట్లాడి, దాని ఇంద్రియాలు, కోరికలు, ప్రేరణలు, ఆధ్యాత్మిక ఓదార్పుల ద్వారా దానిని నడిపించడానికి వీలు కలుగుతుంది.

దేవునిపట్ల ప్రగాఢమైన ప్రేమ ఈ వ్యక్తి అనుభవంగా ఉంటుంది.  ఆత్మకు దేవునిపట్ల, సద్గుణాలపట్ల, ఇతర ఆధ్యాత్మిక సాధనలపట్ల ఉత్సాహం కలుగుతుంది.  పునీత యోహాను మాటల్లో చెప్పాలంటే, ఆత్మ “తీవ్ర వాంఛలతో ప్రేమలో ప్రజ్వలిస్తుంది.”

 

ఇంద్రియాల నిష్క్రియాత్మక రాత్రి — సారాంశం

పునీత యోహాను ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలోని ఈ మెట్టును ఆత్మ యొక్క అంధకార రాత్రి—మొదటి గ్రంథంలో వివరిస్తారు.   ఆధ్యాత్మిక వికాసంలోని ఈ దశలో ఉన్న వ్యక్తి, “ప్రారంభ స్థితి” నుంచి “పరిణతి స్థితి”కి మారే మధ్యంతర దశలో ఉంటారు.

ఈ రాత్రిలో (శుద్ధీకరణలో), ఆత్మ ప్రధానంగా దేవుని కార్యం ద్వారా శుద్ధి చేయబడుతుంది; అది తనంతట తాను చేయగల దేనివల్లనూ కాదు.  మొదటి మెట్టులో వలెనే, ఈ శుద్ధీకరణ కూడా ఒక వ్యక్తికి ఉండే ఇంద్రియపరమైన ఆకాంక్షలు, కోరికలపై దృష్టి పెడుతుంది, అయితే మరింత లోతుగా. మొదటి మెట్టులో ఆత్మ అన్ని అనుచిత మమకారాల నుంచి, కోరికల నుంచి విముక్తి పొందిన తరువాత, తనలో లోతుగా పాతుకుపోయిన అనేక ఆధ్యాత్మిక పాపాలు కూడా ఉన్నాయని గ్రహిస్తుంది.

ఏడు ప్రధాన పాపాలను ఈ శుద్ధీకరణలో వివరంగా పరిశీలించడం జరుగుతుంది; అయితే ఇప్పుడు మరింత లోతైన ఆధ్యాత్మిక రీతిలో పరిశీలిస్తారు.  ఆధ్యాత్మిక వికాసంలోని ఈ దశలో, దేవుని నుంచి నిరంతరం వచ్చే ప్రేరణల ద్వారా ఆత్మ ఒక విషయాన్ని గ్రహిస్తుంది: తాను దేవునికి సంబంధించిన విషయాలలో ఎంతగా ఆనందించిందంటే, ప్రారంభ దశలోని తన జీవితం ద్వారా పొందిన ఇంద్రియపరమైన ఆనందాలపట్ల తనలో అనేక ఆధ్యాత్మిక మమకారాలు ఏర్పడ్డాయి.  ఉదాహరణకు, ఒక ఆత్మ తన ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణాన్ని, సద్గుణాన్ని చూసి ఎంతగా మురిసిపోవచ్చంటే, అది ఆధ్యాత్మిక గర్వంతో నిండిపోతుంది. లేదా దేవునికి దగ్గరగా ఉన్నామనే అనుభూతులను ఎంతగా ఆస్వాదించవచ్చంటే, దేవునికంటే ఆ అనుభూతులనే ఎక్కువగా ప్రేమిస్తుంది (అంటే, ఆధ్యాత్మిక తిండిపోతుతనం).

శుద్ధీకరణాత్మక నిశ్చల ధ్యానం ఆధ్యాత్మిక వికాసంలోని ఈ దశకు తగిన ప్రార్థన.  ఇది జరిగినప్పుడు, ఆత్మ తాను పొందిన అనేక ఆధ్యాత్మిక ఓదార్పులలో ఇక ఏ సంతృప్తినీ పొందదు; తన ఇంద్రియాలలో కేవలం శుష్కతను, చేదునే అనుభవిస్తుంది. ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణపు ప్రారంభ దశలో పొందిన అనేక ఆధ్యాత్మిక ఓదార్పుల నుంచి వైదొలగమని దేవుడు దానిని ఆహ్వానిస్తారు.  ఈ శుష్కత, ఓదార్పు కోల్పోవడం అనేవి ఆ వ్యక్తిని మరింత స్వచ్ఛమైన, ఆధ్యాత్మికమైన రీతిలో దేవుణ్ణి ప్రేమించేలా ఆకర్షించడానికి ఉద్దేశించినవి. శుద్ధీకరణాత్మక నిశ్చల ధ్యానాన్ని దేవుడే నేరుగా ప్రసాదిస్తారు; అది వ్యక్తి సొంత ప్రయత్నాల ద్వారా కలగదు. దేవుణ్ణి తన కార్యం చేయనిస్తూ, ఆయన సమక్షంలో కేవలం మౌనంగా కూర్చోవడం అవసరమని ఆ వ్యక్తి గ్రహిస్తారు. ఈ ప్రార్థనలో ఆ వ్యక్తికి ఉన్న ఏకైక బాధ్యత దేవుడు చేస్తున్న కార్యానికి సమ్మతించడమే.

దేవుని కోసమే దేవుణ్ణి ఎంచుకోవడం ఈ దశలో ఏకైక లక్ష్యంగా ఉండాలి.  దేవుణ్ణి ప్రేమించడంలో ఆత్మకు ఓదార్పు లభిస్తుందని కాదు, దేవుడు ప్రేమకు అర్హుడు కాబట్టి ఆయనను ఎంచుకోవాలి.

 

ఆత్మ యొక్క క్రియాశీల రాత్రి — సారాంశం

పునీత యోహాను ఆధ్యాత్మిక వికాసంలోని ఈ మెట్టును కార్మెలు పర్వతారోహణంలోని రెండవ, మూడవ గ్రంథాలలో వివరిస్తారు.  ప్రారంభ దశలో తన ప్రయాణమంతటా పొందిన, ఓదార్పునిచ్చే అనేక ఇంద్రియపరమైన ఆనందాలతో సహా, అన్ని ఇంద్రియపరమైన మమకారాల నుంచి ఇప్పుడు విముక్తి పొందిన ఆత్మ, తన బుద్ధిని, జ్ఞాపకశక్తిని, చిత్తాన్ని అత్యంత లోతుగా దేవునికి సమర్పించుకోవడానికి తన అంతరంగంలోని ఆధ్యాత్మిక భాగం వైపు దృష్టి మళ్లించడం ప్రారంభిస్తుంది.

ఈ రాత్రిలో, ప్రారంభ స్థితిలో ఉన్న వ్యక్తి ఇప్పుడు ఆధ్యాత్మిక జీవితంలో “పరిణతి పొందిన వ్యక్తి”గా మారి, తరచుగా సుదీర్ఘకాలంపాటు స్థిరత్వాన్ని, నిశ్చల ధ్యాన ప్రార్థనను, దేవునిపట్ల ఉత్సాహాన్ని అనుభవిస్తారు.  ఆత్మ సద్గుణంలో, పవిత్రతలో పెరుగుతుంది; అయితే దేవుడు తనకు మరింత మేలు చేకూర్చాలని కోరుకుంటున్నట్లు గ్రహించడం ప్రారంభిస్తుంది. ఫలితంగా, విశ్వాసం, నిరీక్షణ, ప్రేమ అనే స్వచ్ఛమైన వరాలను దేవుడు తనలో నింపడానికి ఆత్మ అనుమతించడం ప్రారంభిస్తుంది.  దేవుని గురించి తనకు ఇంతకుముందు ఉన్న భావనలన్నిటినీ, భవిష్యత్తు గురించిన ఇష్టాలనూ, దేవుని చిత్తం గురించి స్వార్థంతో ఏర్పరచుకున్న నిశ్చితాభిప్రాయాలనూ ఎరుకతో “విడిచిపెట్టడం” ప్రారంభించి, దేవునితో ఐక్యతలో కొత్త స్థాయిని ఎంచుకోవడం మొదలుపెడుతుంది. ఒక వ్యక్తి సూర్యుణ్ణి తదేకంగా చూస్తున్నట్లుగా, బుద్ధి మరింత సాధారణమైన, అస్పష్టమైన రీతిలో విశ్వసించడం ప్రారంభిస్తుంది.  జ్ఞాపకశక్తి శుద్ధి చేయబడి, “మరచిపోబడటం” ప్రారంభమవుతుంది. చిత్తం మాత్రం, క్షణక్షణం దేవుడు అందించే మృదువైన నడిపింపు కోసం ఎదురుచూస్తూ, ఒక విధమైన అనిశ్చిత స్థితిలో ఉండిపోతుంది.

దేవుడు నేరుగా ప్రసాదించే నిశ్చల ధ్యానం పరిణతి పొందిన వ్యక్తికి సాధారణ ప్రార్థనా విధానంగా మారడం ప్రారంభిస్తుంది.  ఈ ప్రార్థనలో దేవుడు మర్మమైనదైనా, పరివర్తన కలిగించే రీతిలో తనను తెలియజేస్తారు.  ఆత్మ ప్రార్థనలో క్రమం తప్పక దేవునివైపు ఆకర్షించబడుతుంది; అయితే ఈ ప్రార్థన భావనల ఆధారంగా గానీ, మననం రూపంలో గానీ ఉండదు.  దానికి బదులుగా, ఆత్మ దేవుని మహిమ గురించి మరింత నిశ్చయానికి వస్తుంది; అయితే దాని నిశ్చయత మరింత సాధారణమైనదిగా ఉండి, దేవుని గురించిన నిర్దిష్ట భావనలపై తక్కువగా కేంద్రీకృతమవుతుంది.  ఆ వ్యక్తి దేవుని గురించి ఆలోచించడానికి చాలా తక్కువ సమయాన్ని వెచ్చించి, మరింత సరళంగా, ప్రత్యక్షంగా దేవుణ్ణి తలచుకోవడానికి ఎక్కువ సమయాన్ని వెచ్చిస్తారు.  తమ కోసం అనేక ఆశలు పెట్టుకోవడానికి బదులుగా, తమ నిరీక్షణను ఒక్క దేవునిపైనే ఉంచడం ఆ వ్యక్తి నెమ్మదిగా నేర్చుకుంటారు.

దేవుని గురించి ఇంతకుముందు ఉన్న జ్ఞానమంతటినీ విడిచిపెట్టాలని నిర్ణయించుకొని, ఆయన చిత్తాన్ని స్వీకరించడానికి కృషిచేయడమే ఈ దశలో ప్రధాన లక్ష్యంగా ఉండాలి.  దీనివల్ల, తరువాతి అంతిమ శుద్ధీకరణలో పొందబోయే సంపూర్ణ పరివర్తనకు ఆత్మ సిద్ధమవుతుంది.

 

ఆత్మ యొక్క నిష్క్రియాత్మక రాత్రి — సారాంశం

పవిత్ర యోహాను ఆధ్యాత్మిక వికాసంలోని ఈ దశను ఆత్మ యొక్క చీకటి రాత్రి అనే గ్రంథంలోని రెండవ భాగంలో వివరిస్తారు.  తెలుసుకోవడం, ఆశించడం, సంకల్పించడం అనే తన పూర్వపు విధానం పూర్తిగా తొలగిపోవడం ద్వారా ఆత్మ తన అంతిమ శుద్ధీకరణను పొందుతుంది.  

ఈ అంతిమ దశ నిష్క్రియాత్మక శుద్ధీకరణ. ఎందుకంటే ఇది దేవుని కార్యం; దీనికి ఆత్మ సమ్మతి మాత్రమే అవసరం.  వ్యక్తి ఒక విధమైన “ఆధ్యాత్మిక పట్టు గూడు”లోకి ప్రవేశిస్తారు. అందులో బుద్ధి, జ్ఞాపకశక్తి, సంకల్పం సంపూర్ణంగా రూపాంతరం చెందుతాయి.  బుద్ధి దేవుణ్ణి ఒక కొత్త విధంగా తెలుసుకుంటుంది. అది చీకటిలోకి ప్రవేశించి, దేవుని గురించిన తన పూర్వపు, తక్కువ స్థాయి జ్ఞానాన్ని మరచిపోతుంది. దేవుని గురించిన భావనలను, ఆలోచనలను విడిచిపెట్టి, దేవుడు అంతరంగంలో ప్రసాదించిన విశ్వాసపు నిర్మలమైన, అత్యంత ప్రబలమైన వెలుగును స్వీకరిస్తుంది. తద్వారా ఆయనను అస్పష్టంగానైనా మరింత నిశ్చయంగా తెలుసుకుంటుంది.  సంకల్పం క్రమంగా పూర్తిగా శుద్ధి చెంది, దేవుని చిత్తం తప్ప మిగిలినదంతా విడిచిపెడుతుంది. ఆత్మ ఎంతో వినయాన్ని అనుభవిస్తూ, తనకు ఏమీ లేనట్లుగా, పూర్తిగా శూన్యంగా ఉన్నట్లు భావించినా, మునుపెన్నటికన్నా దేవునికి మరింత దగ్గరగా ఉంటుంది. ఈ చీకటిలో ఆత్మ లోకం, పిశాచి, శరీరం అనే ముగ్గురు శత్రువుల నుండి భద్రతను, రక్షణను పొందుతుంది.  ఇక ఈ శత్రువులు దానిని ఏ విధంగానూ అడ్డుకోలేవు. ఈ అంతరంగ ఏకాంతంలో, మరుగైన స్థితిలో ఆత్మ ఎంతో బలపడి, దేవుని పట్ల తన ప్రేమలో దృఢనిశ్చయంతో నిలుస్తుంది. దేవుణ్ణి ఎన్నడూ నొప్పించకూడదని, ఆయనను ప్రేమించి ఆయన పవిత్ర చిత్తానికి సేవచేయాలని మాత్రమే కోరుకునే “పవిత్ర భయభక్తి” ద్వారా అది రూపాంతరం చెందుతుంది. ఈ ఆత్మస్థైర్యంతో, అలుపెరుగక దేవుణ్ణి వెదకి కనుగొన్న తరువాత, ఆత్మ ఇప్పుడు దేవుణ్ణి, ఆయన పరిపూర్ణ చిత్తాన్ని మాత్రమే తన కోరికకు ఏకైక లక్ష్యంగా చేసుకుంటుంది.

అలవాటుగా స్థిరపడిన నిశ్చల ధ్యాన ప్రార్థన సహజ స్థితిగా మారుతుంది. అంటే, ఆత్మ తక్కువ స్థాయి ప్రార్థనా రూపాలన్నిటినీ పూర్తిగా విడిచిపెట్టి, ఎల్లప్పుడూ ప్రార్థిస్తూ, దేవుణ్ణి ప్రేమించడంలో ఎన్నడూ అలసిపోకుండా, సదా ఆయనతో నడవడం ప్రారంభిస్తుంది.  ఆత్మ తన ప్రియతముని చేరుకునే నిచ్చెనను ఎక్కిన తరువాత, దైవ ఐక్యానికి సిద్ధమవుతుంది.

 

దైవ ఐక్యం — సారాంశం

పవిత్ర యోహాను పరిపూర్ణ ఆత్మ పొందే ఈ అనుభవాన్ని తన రచనలైన ఆధ్యాత్మిక గీతం 22-40 చరణాలలోనూ, ప్రేమ యొక్క సజీవ జ్వాలలోనూ వివరిస్తారు.  ఈ పరిపూర్ణ స్థితిలో ఆత్మ దేవునితో ఎంత సన్నిహితంగా ఐక్యమవుతుందంటే, అది దేవుని దివ్య గుణాలలో సంపూర్ణంగా పాలుపంచుకుంటుంది.  దాని బుద్ధి దేవునిపై నిర్మలమైన విశ్వాసంతో ఆలోచిస్తుంది; దాని జ్ఞాపకశక్తి దేవునిపై నిర్మలమైన నిరీక్షణ ద్వారా సమస్తాన్ని అర్థం చేసుకుంటుంది; దాని సంకల్పం దేవుని నిర్మలమైన ప్రేమచే ప్రేరేపించబడుతుంది; దాని ఆకాంక్షలు, అనురాగాలు, కోరికలు, ఉద్వేగాలన్నీ దేవునిలో సంపూర్ణంగా క్రమబద్ధమవుతాయి.  ఆత్మ దేవునిలోనూ, దేవుని ద్వారానూ తెలుసుకుంటుంది, అర్థం చేసుకుంటుంది, ప్రేమిస్తుంది, అనుభూతి చెందుతుంది, ఇతరులతో మెలుగుతుంది, సంభాషిస్తుంది. ఆత్మ దేవుణ్ణి ప్రేమించడం కూడా స్వయంగా దేవుని శక్తి ద్వారానే జరుగుతుంది.

ఈ పరిపూర్ణ స్థితిని వర్ణించడానికి పవిత్ర యోహాను ఉపయోగించే ప్రధాన ప్రతీక అగ్నిజ్వాలతో ఏకమై, తన లోతైన అంతర్భాగంలో పవిత్రాత్మ జ్వాలతో మండుతున్న చెక్కదుంగ.

 

తొలి హృదయ పరివర్తనకు ఆచరణాత్మక సలహా

ఈ తొలి హృదయ పరివర్తన మీలో జరిగిందని నిర్ధారించుకోవడానికి ఉత్తమ మార్గం, క్రింద ఇచ్చిన అంతరాత్మ పరిశీలనను శ్రద్ధగా, వినయంగా, నిజాయితీగా చేయడం.  అది పూర్తయిన తరువాత, ఏదైనా తీవ్రమైన పాపం చేసినట్లు మీకు తెలిసివస్తే, ఆ పాపాన్ని విడిచిపెట్టాలని దృఢంగా నిశ్చయించుకొని, పాపసంకీర్తనం చేయాలి. మీరు ఇలా చేయకపోతే, మిమ్మల్ని తనకు మరింత దగ్గరగా ఆకర్షించి, మరింత లోతైన హృదయ పరివర్తన మార్గంలో నడిపించే దేవుని కార్యానికి గొప్ప ఆటంకం కలుగుతుంది.  

అంతరాత్మ పరిశీలన—ఏడు ప్రధాన పాపాలు

గర్వం—గర్వం అంటే మన గురించి మనకు ఉన్న అసత్యమైన అభిప్రాయం; మనం కానిదానిగా మనల్ని మనం ఊహించుకోవడం. నా ఆలోచనల్లో, మాటల్లో లేదా చేతల్లో నేనే గొప్ప అనే వైఖరి ఉందా? ఇతరులను చిన్నచూపు చూస్తున్నానా?  నా ప్రవర్తనలో లేదా నడవడికలో ఇతరులను నొప్పించే అహంకార ధోరణులు ఉన్నాయా? ఇతరులకన్నా నన్ను నేను గొప్పగా భావిస్తున్నానా? నాకు గుర్తింపు ఇవ్వాలని పట్టుబడుతున్నానా? ఎప్పుడూ నేనే మొదటి స్థానంలో ఉండాలని కోరుకుంటున్నానా? సలహాను అంగీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నానా? ఏ విధంగానైనా ఇతరులను బెదిరించి లొంగదీసుకుంటున్నానా?  ఇతరులపై పెత్తనం చలాయించే ధోరణి నాలో ఉందా? ఇతరుల గురించి చెడుగా మాట్లాడుతున్నానా? ఇతరుల గురించి అబద్ధాలు చెప్పానా? ఇతరుల తప్పులను బయటపెడుతున్నానా? నన్ను నేను సమర్థించుకుంటూ నిందను ఇతరులపై మోపడానికి ప్రయత్నిస్తున్నానా? నేను మాట్లాడటానికి నిరాకరించే వ్యక్తి ఎవరైనా ఉన్నారా? నేను చాలాకాలంగా మాట్లాడని వ్యక్తి ఎవరైనా ఉన్నారా?  వాదనలకు దిగే స్వభావం నాలో ఉందా? వాదించేటప్పుడు ఇతరులను నొప్పిస్తున్నానా? వాదనల్లో నాకే అన్నీ తెలుసన్న అహంభావాన్ని చూపిస్తున్నానా? ఇతరులకు నేను ఎలా కనిపిస్తున్నాననే ఆలోచన నన్ను అతిగా పట్టిపీడిస్తుందా? అతి సున్నితంగా స్పందిస్తున్నానా? సులభంగా మనస్తాపం చెందుతున్నానా?

అసూయ—అసూయ అంటే మన పొరుగువారికి మేలు జరిగినప్పుడు మనకు కలిగే విచారం.  ఇతరుల అభివృద్ధిని చూసి నేను విచారిస్తున్నానా? ఆటల్లో వారు గెలిచినప్పుడు? క్రీడల్లో వారు విజయం సాధించినప్పుడు? ఇతరుల అపజయాలను, దురదృష్టాలను చూసి సంతోషిస్తున్నానా?  ఇతరుల సంపదను చూసి అసూయపడుతున్నానా?

సోమరితనం—సోమరితనం అనేది ఒక రకమైన పిరికితనం, విముఖత; ఇది మనల్ని మనం క్రమశిక్షణలో ఉంచుకోవడానికి బదులుగా మన విధులను నిర్లక్ష్యం చేసి, వాటిని మానివేసేలా చేస్తుంది.  నా విధులను నిర్లక్ష్యం చేస్తూ, విశ్రాంతిని మితిమీరి కోరుకుంటున్నానా? నేను బద్ధకంగా వ్యవహరిస్తున్నానా? నాకు విశ్రాంతి అంటే మరీ ఎక్కువ ఇష్టమా? ప్రార్థనలకు ప్రత్యుత్తరాలు పలికేటప్పుడు బద్ధకంగా కూర్చుంటున్నానా లేదా నిలబడుతున్నానా? ప్రార్థనలో మోకరిల్లినప్పుడు ఒళ్లు వాల్చి అలసత్వంగా ఉంటున్నానా? వ్యర్థమైన సంభాషణల్లో ఆనందిస్తున్నానా? దేవుని సేవలో ఉత్సాహంతో ఉండటంలో విఫలమవుతున్నానా?

కామం—కామం అనేది పవిత్రతకు విరుద్ధమైన సుఖాలపై మమకారం.  స్వార్థంతో అపవిత్రమైన విషయాలను కోరుకున్నానా లేదా చేశానా? అపవిత్రమైన ఆలోచనలను లేదా కోరికలను మనసులో నిలుపుకొని ఆనందించానా? అపవిత్రమైన రచనలు చదివానా, అపవిత్రమైన సాహిత్యమున్న పాటలు విన్నానా, లేదా ఫొటోల్లో, టెలివిజన్‌లో, సినిమాల్లో లేదా ఇంటర్నెట్‌లో అపవిత్రమైన చిత్రాలను చూశానా? అపవిత్రమైన ముద్దులు, కౌగిలింతలు లేదా స్పర్శల ద్వారా నాలో గాని మరొకరిలో గాని లైంగిక వాంఛను రేకెత్తించానా? ఒంటరిగా అపవిత్ర క్రియలు, అంటే హస్తప్రయోగం చేశానా? నేను అమర్యాదకరంగా దుస్తులు ధరిస్తున్నానా లేదా నా రూపం గురించి అతిగా ఆలోచిస్తున్నానా? అసభ్యమైన భాష వాడుతున్నానా, లేదా అపవిత్రమైన హాస్యోక్తులు, కథలు చెబుతున్నానా లేదా వింటున్నానా? ఊహల్లోనైనా వ్యభిచార కోరికలకు లొంగిపోయానా? కామాన్ని రేకెత్తించేలా ప్రవర్తించానా లేదా సరసాలాడానా?

దురాశ—దురాశ అనేది ఈ లోకపు వస్తుసంపదలపై క్రమరహితమైన మమకారం.  నా డబ్బును సక్రమంగా వినియోగిస్తున్నానా లేక స్వార్థపూరితంగా వినియోగిస్తున్నానా? సాటి మనుషుల పట్ల న్యాయబద్ధంగా నెరవేర్చవలసిన నా విధులను నెరవేరుస్తున్నానా?  కతోలిక సభ పట్ల న్యాయబద్ధంగా నెరవేర్చవలసిన నా విధులను నెరవేరుస్తున్నానా? డబ్బును దేవునికీ ఇతరులకూ సేవ చేయడానికి ఒక సాధనంగా మాత్రమే చూస్తున్నానా, లేక దానినే అంతిమ లక్ష్యంగా చూస్తున్నానా?  సంపద గురించే అదేపనిగా ఆలోచిస్తున్నానా?

తిండిపోతుతనం—తిండిపోతుతనం అనేది తినడం, తాగడంపై క్రమరహితమైన మమకారం.  బతకడానికి తింటున్నానా లేక తినడానికే బతుకుతున్నానా? మితిమీరి మద్యం తాగుతున్నానా? మత్తులో పడుతున్నానా?  వైద్యులు సూచించిన మందులను దుర్వినియోగం చేస్తున్నానా? చట్టవిరుద్ధమైన మాదకద్రవ్యాలను వాడుతున్నానా? మద్యానికి బానిసయ్యేలా నన్ను నేను వదిలేశానా?

కోపం—కోపం అనేది ఆత్మలోని ఒక ఉద్వేగం; మనకు బాధ లేదా అసంతృప్తి కలిగించే దేనినైనా హింసాత్మకంగా తిప్పికొట్టేలా అది మనల్ని ప్రేరేపిస్తుంది.  నేను సులభంగా కోపానికి లోనవుతున్నానా? దాదాపు ప్రతి చిన్న విషయానికీ నాకు కోపం వస్తుందా? సాధారణంగా “ఎప్పుడూ చిరాకుపడే మనిషి” అని చెప్పుకునే స్వభావం నాలో ఉందా? కోపం మొదలయ్యే సూచనలను అణచుకోవడంలో విఫలమవుతున్నానా? అందరితో సఖ్యంగా ఉండటంలో విఫలమవుతున్నానా? నాకు జరిగిన అవమానాలను లేదా అన్యాయాలను పదేపదే తలచుకుంటున్నానా, జరగనివాటిని కూడా జరిగినట్లు ఊహించుకుంటున్నానా? ప్రతీకారం తీర్చుకునే మార్గాల గురించి ఆలోచిస్తున్నానా? “దెబ్బకు దెబ్బ తీయాలని” అనుకుంటున్నానా?  వాదనకు దిగే స్వభావం నాలో ఉందా? ప్రతిదానినీ వ్యతిరేకించే ధోరణి నాలో ఉందా? వ్యక్తులను, ప్రదేశాలను లేదా వస్తువులను ఎగతాళి చేయడం నాకు అలవాటా? నాతో కలిసిమెలిసి ఉండటం కష్టమా? పగ పెంచుకుంటూ, ఎవరితోనైనా మాటలు మాని దూరంగా ఉంటున్నానా? ఇతరుల తప్పుల గురించి మాట్లాడుతున్నానా? ఇతరుల తప్పులను లేదా లోపాలను బయటపెడుతున్నానా? తప్పుడు ఉద్దేశంతో ఇతరుల తప్పులను బయటపెడుతున్నానా?

 

ఇంద్రియాల క్రియాశీల రాత్రికి ఆచరణాత్మక సలహాలు

మనస్సాక్షి పరిశీలన—ప్రారంభ దశలో ఉన్నవారు మునుపటి విభాగంలోని ఏడు మూల పాపాలపై మనస్సాక్షి పరిశీలనను క్రమం తప్పకుండా మళ్లీ మళ్లీ చేయాలి.  ఇంద్రియాల క్రియాశీల శుద్ధీకరణకు, ఈ పాపాలన్నిటినుంచి మీరు అలవాటు స్థాయిలో విముక్తి పొందడం అవసరం. పరలోకంలో దేవుని ఆనందమయ దర్శనంలో పూర్తిగా ప్రవేశించేవరకు ప్రతి స్వల్ప పాపం నుంచీ మీరు శాశ్వతంగా విముక్తి పొందలేకపోయినా, మీలో పాతుకుపోయిన ప్రతి పాపపు అలవాటును తొలగించుకోవడానికి కృషి చేయాలి.  ఈ మనస్సాక్షి పరిశీలనను నిరంతరంగా, క్షుణ్ణంగా చేస్తూ, సయోధ్య సంస్కారాన్ని స్వీకరించడం ఈ శుద్ధీకరణను పొందడానికి మీకు ఎంతో ముఖ్యమవుతుంది. గుర్తించిన ప్రతి అలవాటైన పాపం నుంచి దేవుడు మిమ్మల్ని నిజంగా విముక్తులను చేసేవరకు ఈ పద్ధతిలో మీ మనస్సాక్షిని పరిశీలించుకోవడం మానవద్దు.

ఏడు మూల పాపాలపై మనస్సాక్షి పరిశీలనతో పాటు, ఆ పాపాల నుంచి సంపూర్ణ విముక్తిని కలిగించే సద్గుణాల గురించి శ్రద్ధగా ధ్యానించడం కూడా సహాయకరంగా ఉంటుంది.  ఏడు ప్రధాన సద్గుణాలను పరిచయం చేసే మనస్సాక్షి పరిశీలన క్రింద ఇవ్వబడింది. ఈ సద్గుణాలు సమస్త పాపం నుంచి మరింత లోతైన విముక్తిని కలిగిస్తాయి.

మనస్సాక్షి పరిశీలన—ఏడు ప్రధాన సద్గుణాలు

వినయం—వినయం అహంకారాన్ని నయం చేస్తుంది; అంతిమంగా, మీరు నిజంగా ఎవరన్న సత్యాన్ని తెలుసుకొని, నమ్మడమే వినయం.  దేవుడు మిమ్మల్ని ఎలా చూస్తాడో అలా మిమ్మల్ని మీరు చూసుకోవడానికి వినయం తోడ్పడుతుంది. ఇతరుల విమర్శలను మీరు అవమానంగా భావించరు.  మిమ్మల్ని ఎవరూ పట్టించుకోనప్పుడు, అపార్థం చేసుకున్నప్పుడు, మీ గురించి తప్పుగా తీర్పు ఇచ్చినప్పుడు కూడా మీరు ప్రశాంతంగా ఉంటారు. ఇతరుల అభిప్రాయాలను బట్టి మీ వ్యక్తిత్వాన్ని నిర్వచించుకోరు.  మీరు తరచూ ఇతరుల గురించి మంచిగా మాట్లాడతారు, వారిలోని మంచితనాన్ని చూస్తారు; మీ పాపం గాని ఇతరుల పాపాలు గాని మీ వివేచనను మసకబారనివ్వకుండా సత్యాన్ని పలుకుతారు.  మీ లోపాలకు బాధ్యత వహించగలుగుతారు, అవసరమైనప్పుడు హృదయపూర్వకంగా క్షమాపణ కోరగలుగుతారు, విభేదాలను తొలగించడానికి క్రమం తప్పకుండా కృషి చేయగలుగుతారు.

దయ—దయ అసూయను నయం చేస్తుంది; పొరుగువారిపై నిజమైన ప్రేమను కలిగి ఉండేలా, వారి పట్ల పక్షపాతం లేని, కరుణతోను ప్రేమతోను కూడిన శ్రద్ధ చూపేలా మనిషిని నడిపిస్తుంది.  ఇతరుల విజయాల్లో మీరు ఆనందాన్ని పొందుతారు; వారికి హృదయపూర్వకమైన గౌరవం, ప్రేమ లభించినప్పుడు సంతోషిస్తారు.

శ్రద్ధతో కూడిన కృషి—శ్రద్ధతో కూడిన కృషి సోమరితనాన్ని తొలగించి, మంచితనం పట్ల, దేవుని కార్యాలను నెరవేర్చడం పట్ల గొప్ప ఉత్సాహాన్ని కలిగిస్తుంది.  మీ స్వార్థపూరితమైన సౌకర్యం కంటే దేవునిపట్ల, ఇతరులపట్ల ప్రేమ మీకు ఎంతో ముఖ్యమవుతుంది. ప్రతికూల సంభాషణలపట్ల ఆసక్తి ఉండదు.  సరైనదీ, ఇతరులకు మేలు చేసేదీ చేయడంలో మీకు ఆనందం, ఉత్సాహం లభిస్తాయి.

పవిత్రశీలం—పవిత్రశీలం కామాన్ని తొలగించి, మనస్సులోనూ శరీరంలోనూ పవిత్రంగా జీవించడం ప్రారంభించడానికి మీకు తోడ్పడుతుంది. అస్తవ్యస్తమైన లైంగిక వాంఛల విషయంలో స్వార్థపరత్వం స్థానంలో నిఃస్వార్థపరత్వం చోటుచేసుకుంటుంది. ఇతరులను ఇకపై వాంఛ తీర్చుకునే వస్తువులుగా కాకుండా, మన తండ్రియైన దేవుని బిడ్డలుగా చూస్తారు.  ప్రతి వ్యక్తి పవిత్రమైన గౌరవాన్ని, దేవుని బిడ్డకు తగిన రీతిలో గౌరవిస్తారు. ఇతరులను ప్రలోభపెట్టకుండా, తప్పుదారి పట్టించకుండా, మీవైపు లేదా మీ శరీరంవైపు మితిమీరిన దృష్టిని ఆకర్షించకుండా ఎంతో జాగ్రత్త వహిస్తారు.  తీవ్ర వాంఛలను మరింత సులభంగా అదుపుచేసి, దేవుని పవిత్ర ప్రేమ నియంత్రణలోకి తీసుకురాగలుగుతారు. ముఖ్యంగా వైవాహిక జీవితంలో పవిత్రశీలాన్ని ఆచరిస్తారు; తద్వారా దంపతులు నిజమైన, పవిత్రమైన ప్రేమను పంచుకోగలుగుతారు, స్వార్థపూరితమైన ప్రేమను తొలగించగలుగుతారు. సరళంగా చెప్పాలంటే, కామం మరొకరి గౌరవాన్ని హరిస్తుంది; పవిత్రశీలమైతే అందరి గౌరవాన్ని దృఢపరుస్తుంది.

ఔదార్యం—ఔదార్యం దురాశకు విరుగుడు. ఎందుకంటే భౌతిక సంపదపట్ల మీ కోరికలను క్రమబద్ధం చేసుకోవడానికి అది మీకు తోడ్పడుతుంది; తద్వారా అంతటినీ దేవుని మరింత గొప్ప మహిమ అనే ఏకైక ఉద్దేశంతో ఉపయోగిస్తారు.  డబ్బు ఉండటం గానీ, లేకపోవడం గానీ ప్రతి వ్యక్తికీ ఒక కఠినమైన పరీక్షగా నిలుస్తుంది. మీకు ఎంతో సంపద ఉన్నప్పుడు, ఆ సంపదను ఇతరుల మేలుకోసం, దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చడంకోసం ఉపయోగించడంలో ఆనందం లభిస్తుంది.  మీకు కొద్దిపాటి సంపద ఉన్నప్పుడు, దేవుని పరిపాలనపై సంపూర్ణ నమ్మకం ఉంచడంలో ఆనందం లభిస్తుంది. సరళంగా చెప్పాలంటే, ఔదార్యం ఒక వ్యక్తిని భౌతిక సంపదపట్ల మితిమీరిన మమకారం నుండే కాకుండా, దానికోసం కలిగే కోరిక నుండి కూడా విముక్తం చేస్తుంది.

మితత్వం—మితత్వం తిండిపోతుతనాన్ని తొలగిస్తుంది; ఎందుకంటే ఆహారపానీయాలపట్ల మీ కోరికల విషయంలో ఆత్మనిగ్రహంతో వ్యవహరించడానికి అది మీకు తోడ్పడుతుంది.  ఆహారపానీయాలకోసం మితిమీరిన తాపత్రయం తొలగిపోతుంది; దేవుడు వాటిని ఏ క్రమబద్ధమైన రీతిలో ఆస్వాదించడానికి సృష్టించాడో, ఆ రీతిలో వాటిని ఆస్వాదిస్తారు.  సరళంగా చెప్పాలంటే, ఆహారపానీయాలు మిమ్మల్ని నియంత్రించవు.

సాత్వికత—సాత్వికత కోపాన్ని తొలగించి, మీకు హాని కలిగించడానికి ప్రయత్నించే వాటిని సహనంతో, ప్రేమతో భరించడానికి మీకు తోడ్పడుతుంది.  అన్యాయం మిమ్మల్ని నియంత్రించదు; దానికి మీరు క్షమతో స్పందిస్తారు. అందరితో సమాధానపడి, శాంతిగా ఉండగల సామర్థ్యం బలపడుతుంది.  దురుద్దేశంతో ప్రవర్తించేవారిపట్ల నిజమైన కనికరం చూపుతారు. మీకు కలిగిన గాయాలను గురించే ఎడతెగకుండా తలచుకుంటూ కుమిలిపోవడం తొలగిపోతుంది; అనుభవించే బాధకు అనుగుణంగా బాధలోని ఆనందం పెరుగుతుంది.  ఇతరులు గౌరవప్రదంగా ప్రవర్తించకపోయినా, వారిని శత్రువులుగా కాకుండా గౌరవంతో చూస్తారు. సరళంగా చెప్పాలంటే, ఇతరుల దురుద్దేశానికి గానీ, మీరు అనుభవించిన అన్యాయాలకు గానీ మీపై ఎలాంటి అధికారం ఉండదు.

అధ్యయనం—ఆధ్యాత్మిక జీవితాన్ని ప్రారంభించేవారికి మరో గొప్ప సహాయం ఏమిటంటే, సువార్తను, ముఖ్యంగా యేసు వ్యక్తిత్వాన్ని అధ్యయనం చేయడం ద్వారా మీ మనస్సును సత్యంతో పోషించుకోవడం.  కతోలిక విశ్వాసానికి సంబంధించిన పుస్తకాలు చదవండి, విశ్వాస బోధన గ్రంథాన్ని నేర్చుకోండి, పునీతుల జీవితాలను చదవండి; దేవుడు తన సభ ద్వారా మనకు వెల్లడించిన వాటన్నిటినీ మరింత లోతుగా అర్థం చేసుకోవడానికి నిరంతరం కృషిచేయండి.  పాపం నుండి వైదొలగి దేవునివైపు తిరగాలని మీరు ప్రతిరోజూ నిర్ణయించుకునేటప్పుడు ఈ జ్ఞానం మీకు ఎంతో సహాయపడుతుంది. ఈ అభ్యాసం ప్రారంభదశలో ఉన్నవారికి ఎంతో మేలు చేసినప్పటికీ, ఆధ్యాత్మిక వికాసంలోని ప్రతి దశలో ఉన్నవారికీ ఇది అవసరం.  కాబట్టి, నిరంతరం నేర్చుకుంటూ ఉండటానికి ఒక క్రమబద్ధమైన ప్రణాళికను ఏర్పరచుకొని, దానిని నిష్ఠగా పాటించేలా చూసుకోండి.

ప్రార్థన—ఆధ్యాత్మిక వికాసంలోని ఈ దశకు తగిన ప్రార్థన విచారపూర్వక ధ్యానం. అంటే సువార్తను, దేవుడు వెల్లడించిన ఇతర సత్యాలను ఎంతో శ్రద్ధతో, ఉద్దేశపూర్వకంగా, సుదీర్ఘంగా మననం చేయడం.  ప్రార్థనకోసం కనీసం 20 నిమిషాలు, వీలైతే ఒక గంట కేటాయించినప్పుడు ఈ విధమైన ధ్యానాన్ని చక్కగా ఆచరించవచ్చు. సువార్తలోని ఒక భాగాన్ని నెమ్మదిగా చదవండి. దానిని మననం చేయండి; దాని ద్వారా దేవుడు మీతో మాట్లాడనివ్వండి. ఒక భాగాన్ని పూర్తిగా మననం చేశామని మీకు అనిపించిన తరువాత, తదుపరి భాగానికి వెళ్లండి; అయితే తొందరపడకండి.  ఇది కేవలం పవిత్ర గ్రంథాన్ని చదవడం కాదు, దానిని ధ్యానించడం.

కొన్నిసార్లు అందమైన ప్రార్థనలను, ముఖ్యంగా పునీతులు రచించిన ప్రార్థనలను మననం చేయడం ధ్యానానికి ప్రేరణనిస్తుంది.  అందువల్ల, సంప్రదాయ కతోలిక ప్రార్థనలున్న ఒక మంచి ప్రార్థనా పుస్తకాన్ని ఎంచుకొని, ఆ ప్రార్థనలను ధ్యానానికి ఉపయోగించండి. ప్రార్థనలను ధ్యానించడం అంటే వాటిని కేవలం పలకడం లేదా చదవడం కాదు.  వాటిని ధ్యానించడానికి మీరు సమయం కేటాయించాలి, వాటిని మీ సొంత ప్రార్థనలుగా చేసుకోవాలి, వాటిని అర్థం చేసుకోవాలి, ప్రతి మాటను మనస్ఫూర్తిగా పలకాలి.

దైనందిన భక్తి పఠనాలు, నవదిన ప్రార్థనలు, జపమాల, ఇతర భక్తి జపమాలలు, సిలువమార్గం, ఇంకా వివిధ ప్రార్థనా పద్ధతులు తమ ధ్యానాలకు తోడ్పడతాయని చాలామంది గుర్తిస్తారు.  కొత్త పద్ధతులను, కొత్త భక్తి పఠనాలను, మననాలను, స్ఫూర్తినిచ్చే ధ్యానాలను ప్రయత్నించండి. వాటిలో ఏదైనా మీ ప్రార్థనను పోషించి, మిమ్మల్ని దేవునికి మరింత దగ్గర చేస్తే, దానిని కొనసాగించండి.

ఆధ్యాత్మిక ఓదార్పులను ఆస్వాదించండి—కొన్నిసార్లు ప్రార్థనలో లేదా అధ్యయనంలో దేవుడు మీతో బలమైన రీతిలో మాట్లాడుతారు. ఇది ఒక కృపావరం; మీరు ప్రత్యేకంగా దృష్టి సారించాలని దేవుడు కోరుకునే ఏదో ఒక సత్యాన్ని నొక్కిచెప్పడానికి ఆయన పంపే, అనుభూతి చెందగల ఓదార్పు. అందువల్ల, పవిత్ర గ్రంథంలో లేదా మీ ఆధ్యాత్మిక పఠనంలో ఏదైనా మిమ్మల్ని విశేషంగా ఆకట్టుకుంటే, దానిని తప్పక “నెమరువేసుకోండి”; పదేపదే ధ్యానించి, ఈ ప్రేరణ ద్వారా దేవుడు మీకు తెలియజేయాలనుకునేదంతా ఆకళింపు చేసుకోండి. ఆధ్యాత్మిక వికాసంలోని ఈ దశలో ఆధ్యాత్మిక ఓదార్పులు, ప్రేరణలు తరచుగా లభిస్తాయి, ఉపయోగకరంగా ఉంటాయి. కనుక అవి లభించినప్పుడు వాటికి కృతజ్ఞులై ఉండండి. ఆధ్యాత్మిక వికాసంలోని తదుపరి దశలో, దేవుడు మరింత లోతైన స్థాయిలో మీతో సంభాషించడానికి, ఈ విధంగా మీతో సంభాషించడం ఆగిపోతుంది. అయితే, ఓదార్పులు, ప్రేరణలు మీకు లభిస్తున్నంత కాలం వాటిని స్వీకరించి, మీరు మారడానికి అవి తోడ్పడనివ్వండి.

ఆధ్యాత్మిక సూక్తులు—ధ్యానానికి, ప్రార్థనకు పునీత యోహాను మనకు వివిధ ఆధ్యాత్మిక సూక్తులను అందిస్తున్నారు. ఈ సూక్తులను చదవడమే సవాలుగా ఉంటుంది; వాటిని కోరుకోవడం మరింత సవాలుగా ఉంటుంది. అయితే, బహుశా కతోలిక సభలోనే అత్యంత గొప్ప ఆధ్యాత్మిక వేదపారంగతుని నుండి ఇవి మనకు అందుతున్నాయని గుర్తుంచుకోండి. ఈ సూక్తులను స్వీకరించడం, వాటి ప్రకారం జీవించడం కష్టంగా ఉంటే, దానికి కారణం మీరు మారవలసిన అవసరం ఉండటమే గాని, ఆ సూక్తిలో ఏదో లోపం ఉండటం కాదని మీరు నమ్మవచ్చు. అందువల్ల, ఇంద్రియాల క్రియాశీల రాత్రి అనే ఈ దశలో మీరు ముందుకు నడవాలనుకుంటే, ఈ సూక్తులపై ఆలోచించడానికి సమయం కేటాయించి, మీ శక్తిమేరకు వాటి ప్రకారం జీవించడానికి ప్రయత్నించండి.

ఈ సూక్తులు ఆత్మను ఎల్లప్పుడూ ప్రాధాన్యమివ్వడానికి కృషి చేయమని పిలుస్తాయి: అత్యంత కష్టమైనదానికి, అత్యంత సులభమైనదానికి కాకుండా; అతి తక్కువ ఆహ్లాదకరమైనదానికి, అత్యంత ఆహ్లాదకరమైనదానికి కాకుండా; అత్యంత అలసట కలిగించేదానికి, ఎంతో విశ్రాంతినిచ్చేదానికి కాకుండా; ఇంకా ఇలాగే. వీటిని ధ్యానించినప్పుడు, మీలోని స్వార్థమంతా మీకు వెల్లడవుతుంది. మొదట మీరు ప్రతికూలంగా స్పందించవచ్చు. అయితే, వివిధ బలహీనతలను, పాపాలను, స్వార్థపూరిత ధోరణులను, ఇటువంటి ఇతర విషయాలను బయటికి తీసుకువచ్చి, వాటిని పరిష్కరించుకునేందుకు ఉపయోగపడే మేధోపరమైన సాధన ఇది.

అందువల్ల, ఈ సూక్తులను ధ్యానించండి; అలా ధ్యానిస్తున్నప్పుడు మీ మనసులోకి వచ్చే విషయాలను పరిశీలించండి. మరింత నిస్వార్థంగా జీవించేందుకు మీకు తోడ్పడే అనేక ఉపయోగకరమైన అంతర్దృష్టులు మీకు లభించవచ్చు. మీ పాపపు ధోరణులను మరింత నిజాయితీగా, వినయంగా చూడగలిగే మేధోపరమైన, నైతిక సాధనంగా ఈ సూక్తులను ఉపయోగించుకోండి.

ఆ సూక్తులు ఇవి:

ఎల్లప్పుడూ వీటికే ప్రాధాన్యమివ్వడానికి కృషి చేయండి:

అత్యంత సులభమైనదానికి కాదు, అత్యంత కష్టమైనదానికి;

అత్యంత రుచికరమైనదానికి కాదు, అత్యంత అయిష్టమైనదానికి;

అత్యధిక ఆనందాన్నిచ్చేదానికి కాదు, అతి తక్కువ ఆనందాన్నిచ్చేదానికి;

విశ్రాంతినిచ్చేదానికి కాదు, అలసట కలిగించేదానికి;

ఓదార్పునిచ్చేదానికి కాదు, ఓదార్పు లేని స్థితికి;

అత్యంత గొప్పదానికి కాదు, అత్యంత చిన్నదానికి;

అత్యున్నతమైనదానికి, అత్యంత విలువైనదానికి కాదు, అత్యంత తక్కువదిగా, అత్యంత తృణీకరించబడినదిగా ఉన్నదానికి;

ఏదో ఒకదానిని కోరుకునే కోరికకు [ఏదైనా కోరుకోవడానికి] కాదు, దేనినీ కోరుకోకూడదనే కోరికకు;

లౌకిక విషయాలలో అత్యుత్తమమైనవాటిని కాకుండా, అత్యంత నాసిరకమైనవాటిని వెదుకుతూ ఉండటానికి కృషి చేయండి.

ఈ విధంగా, క్రీస్తు కొరకు, లోకంలో ఉన్న ప్రతిదాని విషయంలో సంపూర్ణ అనాసక్తిలోకి, రిక్తతలోకి, పేదరికంలోకి ప్రవేశించాలని కోరుకోవడానికి కృషి చేయండి.

ఇంతకుముందు చెప్పినట్లుగా, ఈ సూక్తులు మొదట సంతోషానికి విరుద్ధమైనవిగా అనిపించవచ్చు. కానీ వీటిని ఆచరించి, వీటి ప్రకారం జీవిస్తే, ఇవే గొప్ప ఆనందానికి, ఓదార్పుకు మార్గమని మీరు తెలుసుకుంటారు. మొదట ఆత్మకు ఇవి అసహ్యంగా అనిపిస్తాయి. దానిని పట్టించుకోకుండా, అయినా వీటిని కోరుకోవడానికి ప్రయత్నించండి. ఫలితంగా, మీరు ఎవరో మీకు మరింత బాగా తెలుస్తుంది; మీలో నుండి తొలగించవలసిన స్వార్థపూరిత ధోరణులు మరింత స్పష్టంగా వెల్లడవుతాయి.

పైన పేర్కొన్న సూక్తులపై కొంత సమయం గడిపిన తరువాత (వీలైతే కొన్ని వారాలు లేదా నెలలు), ఆ తరువాత వచ్చే సూక్తులపై కూడా అదే విధంగా ఆలోచించడం కొనసాగించండి. వీటిని అంగీకరించడం కూడా కష్టంగానే ఉంటుంది. అయితే గుర్తుంచుకోండి: ఇవి అక్షరార్థంలో దేవుని “ఆజ్ఞలు” కావు; బదులుగా, మీ స్వార్థాన్ని, పాపాలను బయటికి తీసుకువచ్చే సాధనలు.

వీటిని అధిగమించడానికి మరికొన్ని సూచనలు: 1) శరీర దురాశ, 2) నేత్ర దురాశ, 3) జీవన గర్వం:

మొదట, ఆత్మ తనను తాను తక్కువ చేసుకునే విధంగా ప్రవర్తించడానికి కృషి చేయాలి; అందరూ తన పట్ల అలాగే ప్రవర్తించాలని కోరుకోవాలి.

రెండవది, ఆత్మ తన గురించి తక్కువగా మాట్లాడటానికి కృషి చేయాలి; అందరూ తన గురించి అలాగే మాట్లాడాలని కోరుకోవాలి.

మూడవది, ఆత్మ తనను తాను తక్కువ చేసుకుంటూ, తన గురించి వినయంగా ఆలోచించడానికి కృషి చేయాలి; అందరూ తన గురించి అలాగే ఆలోచించాలని కోరుకోవాలి.

కింద ఉన్న ఈ ధ్యానాంశాలలో, ముఖ్యంగా ప్రతి దానిలోని మొదటి భాగాన్ని గమనించడం ముఖ్యం. “ప్రతిదానిలోనూ ఆనందాన్ని పొందే స్థితికి చేరుకోవడానికి…” పైన తెలిపిన సాధనల వలెనే, అనేకులు మక్కువతో అంటిపెట్టుకునే అల్పమైన సుఖాలు, ఆస్తులు, జ్ఞానం మొదలైనవాటి నుండి విముక్తి పొందేందుకు ఈ ధ్యానాంశాలు మీకు సహాయపడతాయి. దేవుడు మీకు ఇంకా ఎంతో ఎక్కువగా ఇవ్వాలని కోరుకుంటున్నారు. అందువల్ల, మంచిదైన ప్రతిదానినీ దేవుడు మీకు అనుగ్రహించడం ప్రారంభించేందుకు వీలు కల్పించే మార్గంగా వీటిని ఉపయోగించుకోండి. దేవుడు మాత్రమే ఇవ్వగల అత్యున్నత మేలు అది!

వినయం నుండి ప్రవహించే నిజమైన స్వేచ్ఛను పొందడం:

ప్రతిదానిలోనూ ఆనందాన్ని పొందే స్థితికి చేరుకోవడానికి, దేనిలోనూ ఆనందాన్ని పొందకూడదని కోరుకోండి.

సమస్తాన్నీ కలిగి ఉండే స్థితికి చేరుకోవాలంటే, దేనినీ కలిగి ఉండకూడదని కోరుకోండి.

సమస్తమూ అయ్యే స్థితికి చేరుకోవాలంటే, ఏమీ కాకుండా ఉండాలని కోరుకోండి.

సమస్తాన్నీ తెలుసుకునే స్థితికి చేరుకోవాలంటే, ఏమీ తెలుసుకోకూడదని కోరుకోండి.

మీకు ఆనందం కలగని స్థితికి చేరుకోవాలంటే, మీకు ఆనందం కలగని మార్గంలోనే మీరు వెళ్లాలి.

మీకు తెలియని దానిని చేరుకోవాలంటే, మీకు తెలియని మార్గంలోనే మీరు వెళ్లాలి.

మీకు సొంతం కాని దానిని చేరుకోవాలంటే, మీకు సొంతం కాని మార్గంలోనే మీరు వెళ్లాలి.

మీరు కాని స్థితిని చేరుకోవాలంటే, మీరు కాని స్థితి గుండా మీరు సాగిపోవాలి.

మీ మనస్సు దేనిపైనైనా నిలిచిపోయినప్పుడు, సమస్తమూ అయిన దేవునికి మిమ్మల్ని మీరు పూర్తిగా అప్పగించుకోవడం మానేస్తున్నారు.

ఎందుకంటే, సమస్తం నుండి సమస్తమూ అయిన దేవుని వద్దకు సాగిపోవాలంటే, మీరు అన్ని విషయాల్లోనూ మిమ్మల్ని మీరు పూర్తిగా నిరాకరించుకోవాలి.

మీరు దానిని సంపూర్ణంగా పొందినప్పుడు, దేనినీ ఆశించకుండా దానిని కలిగి ఉండాలి.

ఎందుకంటే, సమస్తాన్నీ కలిగి ఉన్నప్పుడు కూడా మీరు దేనినైనా కోరుకుంటే, మీ నిధి కేవలం దేవునిలోనే ఉన్నట్లు కాదు.

పై సూక్తులు మీకు బాధ కలిగించాయని అనిపిస్తే, మీరు సరైన మార్గంలోనే ఉన్నారు. వాటిని జ్ఞాపకం ఉంచుకోవడం, వాటి గురించి ఆలోచించడం, వాటిలోని ఒక్కొక్కదానిలో ఉన్న నిజమైన జ్ఞానాన్ని అర్థం చేసుకోవడం మొదలయ్యే వరకు పై ధ్యానాంశాలను విడిచిపెట్టకండి. పవిత్రత వైపు మీ ప్రయాణంలో అవి మీకు ఎంతో విలువైన సాధనలు.

 

ఇంద్రియాల నిష్క్రియ రాత్రికి ఆచరణాత్మక సూచనలు

మునుపటి విభాగమైన “ఇంద్రియాల క్రియాశీల రాత్రికి ఆచరణాత్మక సూచనలు”లో చెప్పిన ధ్యానాలు, సూక్తులు, ఇతర ఆధ్యాత్మిక సాధనలతో మీరు ఫలప్రదంగా సమయం గడిపి, బహుశా ఎన్నో సంవత్సరాలుగా దృఢమైన ప్రార్థనా జీవితాన్ని ఏర్పరచుకొని ఉంటే, దేవుడు మిమ్మల్ని మరింత లోతుకు ఆకర్షించడం ప్రారంభించే సమయం వస్తుంది. ఆ “మరింత లోతైన” స్థితి దేవుడు అనుగ్రహించే ఆధ్యాత్మిక చింతన అవుతుంది.

ఈ దశలో, ఆత్మ తన సొంత తపస్సు, ఆత్మనిరాకరణ ప్రయత్నాల ద్వారా కాకుండా దేవుని ద్వారానే శుద్ధి పొందడం ప్రారంభిస్తుంది. దేవుడు అనుగ్రహించే ఆధ్యాత్మిక చింతనకు ఆహ్వానం ద్వారా తమ ఇంద్రియాలు దేవునిచేత నిష్క్రియంగా శుద్ధి చేయబడుతున్నవారికి ఇక్కడ రెండు సూచనలు ఇవ్వబడతాయి.

ఆధ్యాత్మిక స్థాయిలో ఏడు ప్రధాన పాపాలు—రెండవ అధ్యాయానికి తిరిగి వెళ్లి, ఏడు ప్రధాన పాపాలు కొత్త ఆధ్యాత్మిక రీతిలో ఎలా వ్యక్తమవుతున్నాయో ఒక పవిత్ర గంటలో సమయం వెచ్చించి ధ్యానించండి. ఈ ఆధ్యాత్మిక పాపాలు మిమ్మల్ని ఎలా ప్రభావితం చేస్తున్నాయో మీకు తెలిసిన తర్వాత, దేవుడు తన శుద్ధీకరణ కార్యాన్ని చేయనివ్వాల్సిన సమయం వస్తుంది. ఈ శుద్ధీకరణ, శుద్ధి చేసే ఆధ్యాత్మిక చింతనతో కూడిన ప్రార్థన ద్వారానే జరగగలదు. మీ ఆధ్యాత్మిక ఓదార్పులను, నిజానికి మీ ఇంద్రియ వాంఛల పరిధిలో మీరు ఆస్వాదించిన మరెన్నో ఆధ్యాత్మిక ఆనందాలను కూడా ఎండిపోజేయడం ద్వారా దేవుడు పాపానికి కారణాన్ని తొలగిస్తాడు.

ఆధ్యాత్మిక చింతన ద్వారా జరిగే ఈ శుద్ధీకరణ ప్రక్రియలో మీరు ఏమి చేయాలి? ఇంద్రియాలను శుద్ధి చేసే ఈ ఆధ్యాత్మిక చింతనలోకి మిమ్మల్ని ఆకర్షిస్తూ దేవుడు మీలో పని చేయడం ప్రారంభించినప్పుడు, మీరు మార్పు చెందడానికి ఎరుకతో సమ్మతించండి. దేవుడే ఆ పని చేస్తాడు, కానీ మీరు అడ్డుపడకూడదు. మీకు భిన్నంగా అనిపిస్తుంది, విషయాలను భిన్నంగా చూస్తారు, ఆధ్యాత్మిక ఆనందం కోల్పోయినట్లు అనిపిస్తుంది; దేవుని సన్నిధిని ఇదివరకటిలా అనుభవించలేరు.

ఆత్మలోని నాలుగు సహజ భావోద్వేగాలు—ఆనందం, ఆశ, దుఃఖం, భయం అనే సహజ భావోద్వేగాలుగా పునీత యోహాను గుర్తించినవి కూడా మనం తెలుసుకోవాల్సిన మరో అంశం. ఈ భావోద్వేగాలలో ప్రతిదీ క్రమం తప్పినప్పుడు, మిమ్మల్ని దేవుని నుండి, ఆయన చిత్తం నుండి చాలా దూరం తీసుకుపోగలదు. వాస్తవానికి మీరు కేవలం బలమైన, మితిమీరిన భావోద్వేగానికి ప్రతిస్పందిస్తున్నప్పటికీ, దేవునికి సేవ చేస్తున్నామని భావించేలా అవి మిమ్మల్ని అయోమయంలో కూడా పడవేస్తాయి.

ఈ నాలుగు సహజ భావోద్వేగాలు మీ జీవితాన్ని ఎలా ప్రభావితం చేస్తున్నాయో పరిశీలించడానికి సమయం వెచ్చించడం మంచి ఆధ్యాత్మిక సాధన. ఉదాహరణకు, భయాన్ని పరిశీలించడానికి సమయం వెచ్చించండి. మీరు దేనికి భయపడుతున్నారు? అది మిమ్మల్ని అదుపు చేస్తోందా? మీరు భయం ఆధారంగా నిర్ణయాలు తీసుకుంటున్నారా? మీ జీవితంలోని ప్రేరణలను లోతుగా పరిశీలించడానికి మీరు సమయం వెచ్చించి, వాటిలో భయం కూడా ఒకటని గుర్తిస్తే, దేవుడు మిమ్మల్ని స్వస్థపరచి, భయం మోపే భారమైన బరువు నుండి మిమ్మల్ని విముక్తులను చేయాలని కోరుకుంటున్నాడని తెలుసుకోండి. ఇతర సహజ భావోద్వేగాల విషయంలోనూ ఇదే నిజం. వాటిని ఆధ్యాత్మిక ఆనందం, ఆశ, దుఃఖం లేదా భయంతో కలిపి పొరబడకుండా, ఒక్కొక్కదానిని బాగా అర్థం చేసుకోండి. ఈ నాలుగూ దేవుని వరాలు కావచ్చు. మనం మాట్లాడుతున్నది ఆ భావోద్వేగాల గురించి కాదు. మిమ్మల్ని అదుపు చేసే క్రమం తప్పిన, తప్పుదారి పట్టించే సహజ భావోద్వేగాల గురించి మనం మాట్లాడుతున్నాం. దేవుడు, ఆయన చిత్తం కాక ఇతర విషయాల్లో ఆనందం. దేవుని చిత్తంలో లేని వాటి కోసం ఆశ. స్వార్థం వల్ల కలిగే దుఃఖం. నమ్మకం, ఆత్మసమర్పణ లేకపోవడం వల్ల కలిగే భయం.

ఆధ్యాత్మిక చింతన దేవుని నుండి వచ్చి, ఆయనచేత మీ ఆత్మలో ప్రసాదించబడినప్పుడు, అది మిమ్మల్ని శుద్ధి చేసి, ఈ సహజ భావోద్వేగాలు దారితప్పినప్పుడు వాటి నుండి మిమ్మల్ని విముక్తులను చేస్తుంది.

 

ఆత్మ క్రియాశీల రాత్రికి ఆచరణాత్మక సూచనలు

స్థిరమైన క్రైస్తవ జీవితాన్ని గడుపుతూ, ధ్యానాన్ని, ప్రేమతో కూడిన సేవాకార్యాలను ఆచరించడంలో ఎంతో సమయం (తరచుగా ఎన్నో సంవత్సరాలు) గడిపి, దేవుని గురించీ ఆయన వెల్లడించిన విశ్వాసం గురించీ ఎంతో నేర్చుకున్నవారు, దేవునితో ఐక్యంలో దీర్ఘకాలంగా స్థిరంగా సాగుతున్న తమ జీవితం మారడం మొదలవుతుందని చివరికి గుర్తిస్తారు. ఇప్పటివరకు, దేవుని నుండి వారికి లభించిన ధ్యానతన్మయత క్షణాలు, లౌకిక ఆనందాల పట్ల మమకారం నుండే కాకుండా, తమ క్రైస్తవ జీవనం ద్వారా పొందిన ఆధ్యాత్మిక ఆనందాల పట్ల మమకారం నుండి కూడా వారిని శుద్ధి చేశాయి. లౌకిక విషయాల పట్ల, ఆధ్యాత్మిక అనుభవాల పట్ల కూడా వారి ఇంద్రియ వాంఛలలో శుష్కతను అనుభవించారు. అయితే ఆ శుష్కతలోనూ వారు పట్టుదలతో కొనసాగారు. దేవునితో వారి సంబంధం మరింత స్థిరపడి, ఆధ్యాత్మిక ఓదార్పులపై తక్కువగా ఆధారపడేదిగా మారింది.

ఇప్పుడు దేవుడు ధ్యానతన్మయ ప్రార్థన ద్వారా ఆత్మను ఇంకా లోతైన స్థాయిలో శుద్ధి చేయాలని కోరుతున్నాడు. బుద్ధి, జ్ఞాపకశక్తి, సంకల్పం ఇప్పుడు దేవుని గురించి గతంలో పొందిన జ్ఞానం నుండి శుద్ధి కావాలి. దేవునికి సంబంధించిన మునుపటి ఆశలు, ఆలోచనలు మారడం మొదలవుతుంది. ప్రేమ కొత్త రీతిలో ఆత్మలో నింపబడటం మొదలవుతుంది. తద్వారా, దేవుడు ఏమి కోరుకుంటున్నాడో అనే విషయంలో స్వంత ఆలోచనలనూ, తాము నిర్మించుకున్న ఆశలనూ ఉపయోగించడం కంటే, మరింత ప్రత్యక్షంగా దేవునికి సేవ చేయడానికి ఆత్మ నడిపించబడుతుంది. మూడవ అధ్యాయంలో ఉపయోగించిన పవిత్ర గ్రంథ భాగం క్రింద ఇవ్వబడింది. దానిని ధ్యానించి అర్థం చేసుకోవడం మంచిది. తెలుసుకోవడంలో, ఆశించడంలో, ప్రేమించడంలో దేవుడు మిమ్మల్ని ఒక కొత్త స్థాయికి తీసుకువెళ్లాలని కోరుతున్నాడు.

ఎందుకంటే మనం పాక్షికంగానే తెలుసుకుంటున్నాం, పాక్షికంగానే ప్రవచిస్తున్నాం; అయితే పరిపూర్ణమైనది వచ్చినప్పుడు, పాక్షికమైనది గతించిపోతుంది. నేను చిన్నపిల్లవాడిగా ఉన్నప్పుడు, చిన్నపిల్లవాడిలా మాట్లాడేవాడిని, చిన్నపిల్లవాడిలా ఆలోచించేవాడిని, చిన్నపిల్లవాడిలా తర్కించేవాడిని; పెద్దవాడినయ్యాక, చిన్నపిల్లల చేష్టలను విడిచిపెట్టాను. ఇప్పుడు మనం అద్దంలో చూసినట్లు అస్పష్టంగా చూస్తున్నాం, కాని అప్పుడు ముఖాముఖిగా చూస్తాం. ఇప్పుడు నాకు పాక్షికంగానే తెలుసు; అప్పుడు, నేను పూర్తిగా తెలిసికొనబడినట్లే, పూర్తిగా తెలుసుకుంటాను. (1 కొరింథీయులకు 13:9-12)

తెలుసుకోవడంలో, ఆశించడంలో, ప్రేమించడంలో ఈ మార్పును ఉద్దేశపూర్వకంగా ఎలా చేపట్టాలో మూడవ అధ్యాయంలో పేర్కొన్న మూడు నిర్దిష్ట మార్గాలు క్రింద ఇవ్వబడ్డాయి:

  1. తెలుసుకోవడం—మీ మనస్సును శుద్ధ విశ్వాసపు అస్పష్టతలోనూ అంధత్వంలోనూ ముంచడానికి ప్రయత్నించండి. దీనికి మంచి ప్రతిరూపంగా, సూర్యునికంటే కూడా ప్రకాశవంతమైన నిర్మల కాంతిగా దేవుడు మీపై వెలుగును ప్రసరిస్తున్నట్లు మీ మనోనేత్రంతో చూడవచ్చు. ఆ ప్రకాశం ఎంత తీవ్రమైనదంటే, దేవుని గురించి మీకు ఉన్న ఇతర జ్ఞానమంతా మీ దృష్టికి మరుగైపోతుంది. సాధారణంగా, అస్పష్టంగానైనా నిశ్చయమైన రీతిలో మీరు చూసేదంతా ఆయన ప్రకాశమే.
  2. ఆశించడం—దేవుని గురించిన మీ జ్ఞాపకాలన్నింటినీ మరచిపోవడానికి ప్రయత్నించండి. కేవలం ప్రార్థించడానికి బదులుగా, దేవుని గురించీ, గతంలో ఆయనతో మీకున్న సంబంధం గురించీ ఆలోచించాలనే ప్రలోభం మీకు పదేపదే కలుగుతుంది. మీ జీవితంలోని వివిధ అంశాలను ఒకచోట చేర్చి, దేవుడు ఇలాగే ఉండి తీరాలని మీరు భావించే నిర్ణయానికి రావడానికి రకరకాల తర్కప్రక్రియలను అనుసరించాలనే ప్రలోభం మీకు కలుగుతుంది. దానిని మరచిపోండి. అదంతా విడిచిపెట్టండి. దేవుడు తన నిర్మల స్వరూపంతో మాత్రమే మీ జ్ఞాపకశక్తిని సంపూర్ణంగా తనదిగా చేసుకునేలా, మీ జ్ఞాపకశక్తిని ఖాళీగా ఉంచడానికి ప్రయత్నించండి. మీ ఆశ దేవునిపైన, మీరు చూడని, అర్థం చేసుకోని, కలిగి ఉండని దానికోసం ఉండాలి. ఇది దేవుడు మీలో నింపే, చూడకపోయినా నిశ్చయత కలిగిన ఆశ.
  3. ప్రేమించడం—మీరు చేయవలసిన ప్రతి ఎంపికనూ విడిచిపెట్టడానికి ప్రయత్నించండి. ప్రతి ఇష్టాన్నీ, ప్రతి ఆధ్యాత్మిక కోరికనూ, దేవుని కోసం మీరు చేయాలని “కోరుకునే” ప్రతిదాన్నీ అంటిపెట్టుకోకుండా ఉండండి. బదులుగా, ఆయన చిత్తంలో విశ్రమించండి. ఆయన కోసం వేచి ఉండండి. ఆయన సిద్ధమైనప్పుడు, సరైన సమయంలో సరైన మార్గంలో మిమ్మల్ని నడిపిస్తాడు. మీ సంకల్పం నుండి నిర్ణయాలనూ ఇష్టాలనూ అన్నింటినీ తొలగించినప్పుడే దేవుడు తన చిత్తంతో మీ సంకల్పాన్ని పూర్తిగా తనదిగా చేసుకోగలడు. అప్పుడే దేవుని ప్రేమ మీ రోజువారీ ఎంపికలకు మూలం కాగలదు. ఇకపై మీరే కల్పించుకున్న కోరికల ఆధారంగా మీరు ఎంపిక చేసుకోరు. బదులుగా, పవిత్రాత్మ మిమ్మల్ని కార్యాచరణకు ప్రేరేపిస్తున్నందున మీరు ఎంచుకొని ఆచరిస్తారు.

సరళంగా చెప్పాలంటే, ఆత్మ యొక్క క్రియాశీల అంధకార రాత్రిలో ఉన్నవారికి ఇవ్వగల ఉత్తమ ఆచరణాత్మక సలహా ఏమిటంటే, మీరు ఆలోచించే, ఆశించే, ఆచరించే విధానంలో పరివర్తన ప్రారంభించవలసిన సమయం వచ్చిందని అర్థం చేసుకోవడం. దేవుడు మిమ్మల్ని పరిపక్వతలోకి నడిపించి, మీ ఆత్మలో (బుద్ధి, జ్ఞాపకశక్తి, సంకల్పంలో) సంపూర్ణ పరివర్తన కలిగించాలని కోరుతున్నాడు. మీ క్రమరహిత అనురాగాలు, అలవాటుగా మారిన ఇతర మమకారాలు శాంతించాయి; అయితే ఇప్పుడు మీరు మరింత లోతుగా చూడాలి. మీలోని అత్యంత లోతైన భాగాన్ని “తిరిగి మలచాలని” దేవుడు కోరుతున్నాడు. అది జరగాలంటే, దేవుడు నేరుగా మీలో నింపే విధంగా మీరు తెలుసుకోవడానికి, ఆశించడానికి, ప్రేమించడానికి వీలుగా, “తెలిసినదాన్ని విడిచిపెట్టే” ప్రక్రియలోకి నడిపించబడటానికి మీరు ఇష్టపూర్వకంగా అనుమతించాలి. మీ వంతుగా, అర్థం చేసుకోండి—ఏమి జరుగుతోందో; అలాగే సమ్మతించండి—దేవుడు మీలో చేయాలనుకునే మార్పులకు.

 

ఆత్మ యొక్క నిష్క్రియాత్మక అంధకార రాత్రికి ఆచరణాత్మక సలహా

తెలుసుకోవడంలో, ఆశించడంలో, ప్రేమించడంలో మీ పూర్వపు పద్ధతులను విడిచిపెట్టడానికి మీరు చురుకుగా ప్రయత్నిస్తూ, ఈ మూడు సద్గుణాలను దేవుడు మీకు అనుగ్రహించాలని కోరుకునే కొత్త, ఆయనచే అంతరంగంలో నింపబడే విధానాన్ని కనుగొనడానికి ప్రయత్నిస్తున్నప్పుడు, అంతిమంగా మీరు సమస్తాన్నీ సమర్పించి, మీ ఆత్మలో దేవుడు చేయాలనుకునేదానిని అంగీకరించాలి. ఈ దశ నిష్క్రియాత్మకమైనదే అయినప్పటికీ—అంటే, ఇది మీరు ఉద్దేశపూర్వకంగా చేసేదానికంటే ఎంతో ఎక్కువగా దేవుడు మీలో చేసేది అయినప్పటికీ—పైన పేర్కొన్న రెండు ప్రధాన విషయాలను మీరు కొనసాగించడం అవసరం: 1) అర్థం చేసుకోవడం, 2) సమ్మతించడం.

దేవుడు చేస్తున్నదానిని అర్థం చేసుకొని దానికి సమ్మతించడానికి, మీకు కలగగల ఈ క్రింది అనుభవాలను మీరు అర్థం చేసుకున్నారని నిర్ధారించుకోండి. అవి కలిగినప్పుడు వాటిని అంగీకరించండి; ఈ అనుభవాల మధ్య దేవునిపట్ల మీ ప్రేమనూ నిబద్ధతనూ పునరుద్ధరించుకోండి:

  1. దేవుడు మీలో నూతన విశ్వాసాన్ని నింపుతున్నప్పుడు, మీ పాపాన్ని దాని దైన్యమంతటితో సహా చూడటానికి వెనుకాడకండి. దానివల్ల కుంగిపోకండి; అయితే మీ దయనీయ స్థితిని, బలహీనతను నిజాయితీగా అంగీకరించండి. దేవుని అనంత కరుణను చూస్తున్నప్పుడు కూడా, మిమ్మల్ని వినమ్రులుగా చేసే ఈ అవగాహనను అనుభవించాలి. దేవుని కరుణకు సంబంధించిన సత్యం, మీ బలహీనతను, పాపాన్ని ఇంతకుముందెన్నడూ చూడనంత లోతుగా పరిశీలించడానికి మీకు వీలు కల్పిస్తుంది.
  2. ఊహించగలిగినంత తీవ్రమైన పరీక్షను ఎదుర్కోవడానికి దేవుడు అనుమతించిన సజ్జనుడు, విశ్వాసపాత్రుడు అయిన యోబును గురించి ఆలోచించండి. ఆయన తన సంపదను, కుటుంబాన్ని, చివరికి శారీరక ఆరోగ్యాన్ని కూడా—సర్వస్వాన్ని కోల్పోయాడు. తన దయనీయ స్థితి అనే మర్మం ఎదుట మౌనంగా కూర్చుంటూనే, దేవునిపై తన నిరీక్షణను, నమ్మకాన్ని పునరుద్ధరించుకోవడమే ఆయన ప్రతిస్పందనగా ఉండింది. ఆయన ఫిర్యాదు చేయలేదు, తన దుస్థితిని వివరణలతో తేలిక చేసి చూపలేదు, నిరీక్షణను కోల్పోలేదు. తన దీనస్థితిలో ఆయన కేవలం దేవుని మహోన్నతత్వాన్ని అంగీకరించాడు. ఆధ్యాత్మిక వికాసంలోని ఈ దశలో యోబు కథను పూర్తిగా చదవడం ఎంతో సహాయకరంగా ఉంటుంది.
  3. మీలోని పాత స్వభావం మరణించడానికి అనుమతించేందుకు భయపడకండి. మిమ్మల్ని రూపాంతరం చేసే దేవుని శక్తి అనే ఈ “పట్టుగూడు”లో నిశ్చలంగా ఉంటూ శాంతితో ఉండాలి. దేవుడు మిమ్మల్ని మారుస్తున్నాడని అంగీకరించండి; ఆయన మీలో కలిగించాలని కోరుకునే రూపాంతరానికి మనఃపూర్వకంగా సమ్మతించండి.
  4. ఈ స్థితిలో దేవుడు లేనట్లుగా, మౌనంగా ఉన్నట్లుగా అనిపిస్తుంది. ఫలితంగా, మీరు ఇంతకుముందు ప్రార్థించిన విధంగా ప్రార్థించలేరు. దేవుని సాన్నిధ్యాన్ని కోల్పోయినట్లుగా అనుభవిస్తున్నప్పుడు, మీ ప్రార్థన మరింత లోతైనదిగా, మరింత ఉద్దేశపూర్వకమైనదిగా మారాలి. సిలువపై యేసు తన అంతరంగంలో అనుభవించిన వియోగాన్నీ, తండ్రిపై తన పరిపూర్ణ నమ్మకాన్నీ వ్యక్తపరుస్తూ పరిపూర్ణంగా ప్రార్థించిన కీర్తన 22ను గుర్తుచేసుకోండి. ఆ కీర్తనను మీరు కూడా జీవించేలా దేవుడు మిమ్మల్ని ఆకర్షిస్తాడు. ఆ కీర్తన మొత్తాన్ని మళ్లీ మళ్లీ చదవడం సహాయకరంగా ఉంటుంది: “నా దేవా, నా దేవా, నన్ను ఎందుకు విడిచిపెట్టావు? సహాయం కోసం నేను చేసే మొరలకు, నా వేదనాక్రందనాలకు ఎందుకింత దూరంగా ఉన్నావు? నా దేవా, పగటిపూట నేను పిలుస్తున్నాను, కాని నీవు జవాబివ్వడం లేదు; రాత్రిపూట పిలుస్తున్నాను, అయినా నాకు ఉపశమనం లేదు. అయినప్పటికీ, నీవు పరిశుద్ధునిగా సింహాసనాసీనుడవై ఉన్నావు; నీవే ఇశ్రాయేలు మహిమవు…” (కీర్తన 22:2-4).

మళ్లీ చెప్పాలంటే, ఆధ్యాత్మిక వికాసంలోని ఈ దశ “నిష్క్రియాత్మకమైనది”; అంటే, దేవుడే మీలో కార్యం చేస్తాడు. ఆయన మీలో చేయాలనుకునే కార్యానికి మీరు అడ్డుపడకుండా చూసుకోవాలి. దీనికి ఉత్తమ మార్గం, పైన పేర్కొన్న ఈ నాలుగు అంశాలను అర్థం చేసుకొని, మనఃపూర్వకంగా స్వీకరించేలా చూసుకోవడమే.

మీ ఆత్మలో జరిగే ఈ నిష్క్రియాత్మక శుద్ధీకరణను మీరు బలవంతంగా కలిగించలేరని కూడా స్పష్టం చేయడం ముఖ్యం. దేవుని శుద్ధీకరణ కార్యం కోసం వేచియుండటం తప్ప, దానిని ప్రారంభించడానికి మీరు చేయగలిగినదేమీ లేదు. అందువల్ల, ఈ సమయంలో ఏమి చేయాలో మీకు స్పష్టంగా తెలియకపోతే, ఏమీ చేయకండి. ప్రభువు కోసం వేచియుండండి; ఇంతకుముందటి ఆధ్యాత్మిక సాధనలను కొనసాగించండి. దేవుడు మిమ్మల్ని ఈ ఆధ్యాత్మిక శుద్ధీకరణలోకి నడిపించే సమయం వచ్చినప్పుడు, పైన పేర్కొన్న నాలుగు అంశాల అవగాహన అందుకు మిమ్మల్ని సిద్ధం చేయడంలో సహాయపడుతుంది.

 

దేవునితో ఐక్యంలో ఉన్నవారికి ఆచరణాత్మక సలహా అవసరం లేదు

ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలోని చివరి మెట్టు పరిపూర్ణుల స్థితి. ఈ స్థితికి సంబంధించి ఆచరణాత్మక సలహాగా చెప్పగలిగినదేమీ లేదు. ఈ పరిపూర్ణ స్థితిలో జీవించే ఆత్మ, తాను తెలుసుకోవలసినదంతా స్వయంగా దేవుని నుండే నేరుగా తెలుసుకుంటుంది. దేవుడు తనలో ఉన్న సమస్త జ్ఞానంతో, అవగాహనతో, ప్రేమతో, నిరీక్షణతో ఈ ఆత్మను నింపుతాడు. అయితే, రూపాంతరపరిచే ఐక్యాన్ని చేరుకునే ముందు మీ ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణానికి ఉపయోగపడే కొన్ని చివరి ఆలోచనలు ఇవి:

తొందరపడకండి, అయినా తొందరపడండి—ఒకవైపు, పవిత్రులు కావాలనుకునేవారికి తొందరపడాలనే శోధన కలుగుతుంది. వారు వెంటనే పరిపూర్ణ స్థితిలోకి ప్రవేశించాలనుకుంటారు; తాము ఇప్పటికే దానికి దగ్గరగా ఉన్నామని భ్రమపడవచ్చు. మీరు అలా ఉండకండి. మీ ప్రయాణంలో వాస్తవంగా చేరుకున్న దానికన్నా ఎంతో ముందుకు వెళ్లినట్లుగా ఆలోచిస్తూ, ప్రవర్తిస్తూ, ఆధ్యాత్మిక గర్వం అనే తప్పులలో పడిపోకుండా ఉండేంతగా వినయం మీ జీవితానికి కేంద్రంగా ఉండాలి. అందువల్ల, నిజానికి మీరు ఎంత దూరం వచ్చారన్నది ముఖ్యం కాదని తరచూ మీకు మీరు గుర్తుచేసుకోండి. మీరు ప్రతిరోజూ పురోగతి సాధించడానికి ప్రయత్నించడమే ముఖ్యం. అంతే. ప్రతిరోజూ పురోగతి సాధించండి. మీరు జారిపడితే, వెంటనే మళ్లీ లేచి మీ ప్రయాణాన్ని కొనసాగించండి. మీరు ప్రతిరోజూ పురోగతి సాధించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నంతకాలం, సరైన మార్గంలోనే ఉంటారు.

అయితే, ఆధ్యాత్మిక గర్వం ఒక వ్యక్తికి తాను ప్రయాణంలో వాస్తవంగా చేరుకున్న దానికన్నా ముందుకు వెళ్లానని అనిపింపజేయవచ్చు; ఆధ్యాత్మిక సోమరితనం మాత్రం తొందరేమీ లేదని అనిపింపజేయవచ్చు. కానీ తొందరపడాలి! ఈ పుస్తకాన్ని చదివే ప్రతి ఒక్కరూ వీలైనంత త్వరగా పరిపూర్ణులు పొందే దేవునితో ఐక్యాన్ని పొందడానికి ప్రయత్నించకపోవడానికి ఏ కారణమూ లేదు. దానిని రేపటికి వాయిదా వేయకండి; ఈ రోజే ఆ మార్గంలో అడుగుపెట్టి, ఉత్సాహంగా నడవండి. అన్నిటికన్నా ముఖ్యంగా, దేవుణ్ణి నడిపించనివ్వండి. అలా చేస్తే, మీరు నిత్యమూ కృతజ్ఞతతో ఉంటారు.

ఈ క్షణాన్ని స్వీకరించండి—ఆధ్యాత్మిక వికాసంలోని ప్రతి దశ తనదైన అద్భుత ఆశీర్వాదాలను తీసుకువస్తుంది. ప్రతి క్షణాన్ని ఆస్వాదించండి. అత్యంత బాధాకరమైన శుద్ధీకరణలను సైతం, దేవుడు మిమ్మల్ని స్వీకరించమని పిలిచిన విధంగా స్వీకరిస్తే, అవి చివరికి మీకు మధురంగా మారుతాయి. పైన పేర్కొన్నట్లుగా, పవిత్రత వైపు సాగే మార్గంలో తొందరపడకండి (అంటే, దేవునికంటే వేగంగా ముందుకు వెళ్లడానికి ప్రయత్నించకండి), ఎందుకంటే అలా చేయడం అహంకారం వల్ల కలిగే పరిణామం. మీరు నిజంగా చేరుకున్న స్థాయికంటే ముందున్నట్లు నటిస్తూ, కృత్రిమంగా తొందరపడకపోవడానికి మరో కారణం కూడా ఉంది: అలా చేస్తే, మీకు ప్రసాదించబడిన అంతరంగ పరివర్తనలోని ప్రతి క్షణాన్ని ప్రేమించలేరు, ఆస్వాదించలేరు. ఈ మార్గంలో లభించే ఆశీర్వాదాలు మహిమాన్వితమైనవి. మీ అంతిమ గమ్యమైన దేవునిపైనే దృష్టి నిలిపి ఉంచుతూ, ఈ ప్రయాణాన్ని ఆనందించండి.

గమ్యంపైనే మీ దృష్టిని నిలిపి ఉంచండి—ఈ ప్రయాణంలోని ప్రతి క్షణం మహిమాన్వితమైనది, ప్రతిఫలాలతోను ఆధ్యాత్మిక నిధులతోను నిండినది అయినప్పటికీ, అంతిమంగా చేరవలసినదే మన గమ్యం. కాబట్టి, నిరంతర పరివర్తన ప్రక్రియను ఆనందిస్తున్నప్పుడు, అంతిమ గమ్యమైన దేవుని నుండే మీ దృష్టిని ఎన్నడూ మరల్చకండి. ఆధ్యాత్మిక పరిపూర్ణత, మధురానుభూతులు, సద్గుణాలు, అనుభవాలు, ఓదార్పులు మొదలైనవి అంతిమ గమ్యం కావు. దేవుడు, దేవుడు మాత్రమే అంతిమ గమ్యం. ఇది గుర్తుంచుకుంటే, మీరు ముందుకు సాగుతూనే ఉంటారు; దేవుణ్ణి ఆయన పరిపూర్ణతలో దర్శిస్తూనే ఉంటారు.

సిలువ పునీత యోహాను బోధనల అంతిమ సారాంశం—సరళంగా చెప్పాలంటే, జీవితంలోని ప్రతి ఒక్కటీ క్రీస్తులో పూర్తిగా రూపాంతరం చెందకపోతే, అది దేవునితో ఐక్యానికి ఆటంకమవుతుందని సిలువ పునీత యోహాను మనకు వెల్లడిస్తున్నారు. పాపంపట్ల, ఈ లోక వస్తువులపట్ల ఉండే ప్రతి మమకారం, మనుషులపట్ల ఉండే అనుచిత మమకారం, ఆధ్యాత్మిక ఆనందంపట్ల ఉండే మమకారాలు, దేవునిపై మాత్రమే గాక మరి దేనిపైనైనా ఉండే ప్రతి మమకారం అంతిమంగా దేవునితో ఐక్యానికి ఆటంకమే. ఇది సమూలమైన మార్పును కోరుతుంది. అయినా ఇది సత్యం కూడా.

మీ జీవితంలో మీకున్న లెక్కలేనన్ని మమకారాలను మీరు క్రమంగా అర్థం చేసుకుంటూ, వాటిని తొలగించడానికి దేవుణ్ణి అనుమతించడం ప్రారంభించినప్పుడు, దేవునిపట్ల మీ ప్రేమ మీ జీవితంలో పొంగిపొరలుతుందని మీరు గ్రహించడం మొదలుపెడతారు. ఆ ప్రేమ అన్నిటినీ ఆయనలో, ఆయనవల్ల, ఆయన ద్వారా ప్రేమించేలా మిమ్మల్ని నడిపిస్తుంది. ఇతరులపట్ల మీ ప్రేమ, ఈ లోకంలోని మంచి విషయాలపట్ల మీ ప్రేమ కూడా, దేవుని హృదయంలోనే నివసించే నూతనమైన, శుద్ధమైన ప్రేమ నుండి ప్రవహిస్తాయి. మీ హృదయంలో జీవించే దేవుని హృదయం మీ జీవితాన్ని క్రమబద్ధం చేసే, దానిని మీరు అనుభవించే సాధనమవుతుంది. దీనికంటే మేలైనది మరేదీ ఉండదు.

 

పునీత యోహాను బోధనకు ఆధారమైన పవిత్ర గ్రంథం

పునీత యోహాను తమ బోధనలకు ఆధారంగా ఉపయోగించిన కొన్ని పవిత్ర గ్రంథ వాక్యభాగాలు క్రింద ఇవ్వబడ్డాయి. ఈ వాక్యభాగాలు ఆరోహణం గ్రంథంలోని మొదటి భాగం నుండి తీసుకోబడ్డాయి. ఇవి ప్రధానంగా ఇంద్రియాల క్రియాశీల శుద్ధీకరణను వివరిస్తాయి. పునీత యోహాను తమ రచనలన్నిటిలో మరెన్నో పవిత్ర గ్రంథ వాక్యభాగాలను ఉపయోగించినప్పటికీ, క్రిందివి ఆయన తమ బోధనలను దేవుని వాక్యంపై ఎలా ఆధారపరిచారో తెలియజేయడానికి తోడ్పడతాయి. ఈ శుద్ధీకరణల అవసరాన్ని మీరు నిశ్చయంగా గ్రహించేలా, వీటిని ప్రార్థనాపూర్వకంగా చదివి, వీటి ద్వారా దేవుడు మీతో మాట్లాడటానికి అనుమతించండి.

లూకా 14:33—“అదేవిధంగా, మీలో తమ ఆస్తినంతటినీ త్యజించనివారు ఎవ్వరూ నా శిష్యులుగా ఉండలేరు.”

నిర్గమకాండము 34:1-3—మోషే ఒంటరిగా కొండపైకి పిలువబడ్డారు. మనలో ప్రతి ఒక్కరినీ పరిపూర్ణత అనే కొండపైకి పిలవడానికి ఇది ఒక ప్రతిరూపంగా చూడాలని పునీత యోహాను చెబుతున్నారు. ఎలాంటి మమకారాలు లేదా కోరికలు లేకుండా, మనం ఒంటరిగా పైకి వెళతాం. అంతేకాక, ఆ కొండ ఎదుట పశువులు కూడా మేయకూడదు. ఇంద్రియ వాంఛలు మన దరిదాపుల్లో కూడా ఉండకూడదనీ, మన శ్రద్ధను, కుతూహలాన్ని లేదా కోరికను ఆక్రమిస్తూనే ఉండకూడదనీ ఇది సూచిస్తుంది. ఈ విధంగా, మనం అన్నిటిపట్ల మమకారాన్ని విడిచిపెట్టి, ఏమీ లేకుండానే దేవుని వైపు అధిరోహిస్తాం.

ఆదికాండము 35:2—యాకోబు కొండపైకి పిలువబడి, మూడు పనులు చేయమని ప్రజలకు ఆజ్ఞాపించారు: 1) అన్యదేవతలన్నిటినీ నాశనం చేయడం (ఇది మన అంతరంగ అనురాగాలకు, మమకారాలకు ప్రతిరూపం). 2) తమను తాము శుద్ధి చేసుకోవడం (మనం త్యజించిన మమకారాల అవశేషాల నుండి కూడా శుద్ధి పొందాలి). 3) తమ వస్త్రాలను మార్చుకోవడం (మన ఆత్మల నుండి పాత అవగాహన తొలగించబడి, దేవునిలో దేవుని గురించిన నూతన అవగాహన దాని స్థానాన్ని ఆక్రమిస్తుంది. ఆత్మలో ఇంతకుముందున్న ప్రేమలన్నిటి స్థానంలో దైవప్రేమ నెలకొంటుంది. ఈ విధంగా, ఆత్మలోని మానవ క్రియలన్నీ ముగిసి, దైవిక క్రియలు మాత్రమే మిగులుతాయి).

నిర్గమకాండము 27:8—దేవుని ఆరాధనలో దానికి పరాయిదైనదేదీ కలవకూడదని ఆత్మకు గుర్తుచేయడానికి, మందసం కొరకు నిర్మించే బలిపీఠం లోపల ఏమీ లేకుండా బోలుగా ఉండాలి.

లేవీయకాండము 10:1-2—అహరోను కుమారులైన నాదాబు, అబీహు దేవుడు అనుమతించని అగ్నిని ఆయనకు సమర్పించారు. ఫలితంగా, దేవుడు వారిని హతమార్చారు. మన ఆత్మలో “అనుమతించని” మమకారాలు ఉంటే, మనం దేవునికి తగిన ఆరాధనను సమర్పించలేమని ఇది చూపిస్తుంది. మన ఆత్మలో పరాయి ప్రేమలు కలిసిపోయి ఉంటే, మనం దేవుణ్ణి ప్రేమించలేము.

1 సమూయేలు 5:2-4—నిబంధన మందసాన్ని ఒక విగ్రహం పక్కన ఆలయంలో ఉంచారు. ఆ తరువాత దేవుడు ఆ విగ్రహాన్ని నేలకూల్చి విరగగొట్టారు. మందసంలో ఉండదగినవి మన్నా, ధర్మశాస్త్రం, మోషే దండం మాత్రమే. మన్నా స్వయంగా దేవునికి ప్రతీక (ముఖ్యంగా దివ్యసంస్కారాలలోనూ ప్రార్థనలోనూ మనం ఆయనను కలుసుకుంటాం); ధర్మశాస్త్రం దేవుని వాక్యం (ముఖ్యంగా పవిత్ర గ్రంథం); మోషే దండం సిలువకు ప్రతిరూపం (క్రీస్తులో మన పరివర్తనకు ఏకైక సాధనం). మనం దేవుని నిజమైన మందసాలుగా ఉండాలనుకుంటే, ధర్మశాస్త్రాన్ని, సిలువను మాత్రమే కలిగియుండాలి. అప్పుడు మన ఆత్మలలో నిజమైన మన్నాను (అంటే దేవుణ్ణి) మోస్తాం.

 

ధ్యానించడానికి పునీత యోహాను సూక్తులు

“ఇప్పుడు నేను సమస్తాన్నీ కోరుకోవడం మానుకున్నాను కాబట్టి, కోరిక లేకుండానే సమస్తమూ నాకు ఉంది.” (“కార్మెలు పర్వత రేఖాచిత్రం” నుండి)

“కాబట్టి, దేవుని జ్ఞానంతో ఐక్యానికి చేరుకోవాలంటే, ఆత్మ తెలుసుకోవడం ద్వారా కంటే తెలియకపోవడం ద్వారానే ముందుకు సాగాలి.” (ఆరోహణం 1.4.5)

“కోరికలు ఆత్మను అలసిపోయేలా చేసి, సొమ్మసిల్లజేస్తాయనేది స్పష్టం; ఎందుకంటే అవి తమ తల్లిని ఎప్పుడూ ఇదో అదో అడుగుతూ, ఎన్నటికీ తృప్తిపడని చంచలమైన, అసంతృప్తిగల పిల్లల్లాంటివి. నిధిని ఆశించి తవ్వే వ్యక్తి ఎలా అలసిపోయి సొమ్మసిల్లిపోతారో, అలాగే ఆత్మ కూడా తన కోరికలు అడిగేవాటిని పొందడానికి అలసిపోయి సొమ్మసిల్లిపోతుంది; చివరికి వాటిని పొందినా, ఎన్నటికీ తృప్తిపడదు కాబట్టి, అది ఇంకా అలసటతోనే ఉంటుంది.” (ఆరోహణం 1.6.6)

“ఆత్మ తన కోరికలన్నిటివల్లా, వాటికి లొంగిపోవడంవల్లా అలసిపోయి సొమ్మసిల్లిపోతుంది; ఎందుకంటే అవన్నీ దానిలో మరింత శూన్యతను, ఆకలిని కలిగిస్తాయి. తరచూ చెప్పినట్లుగా, కోరిక అగ్నిలాంటిది: దానిలో కట్టెలు వేసేకొద్దీ అది పెరుగుతుంది; కట్టెలన్నిటినీ దహించివేశాక అది ఆరిపోక తప్పదు.” (ఆరోహణం 1.6.6)

“ఆవిర్లు గాలిని చీకటిమయం చేసి, ప్రకాశవంతమైన సూర్యుణ్ణి వెలగనివ్వనట్లుగా; మసకబారిన అద్దం తనలో స్పష్టమైన ప్రతిబింబాన్ని స్వీకరించలేనట్లుగా; బురదతో కలుషితమైన నీరు తనలోకి చూసేవారి ముఖాన్ని ప్రతిబింబించనట్లుగా; అలాగే కోరికలతో కమ్ముకుపోయిన ఆత్మ అవగాహనలో అంధకారమయమై, సహజ హేతుబుద్ధి అనే సూర్యుణ్ణి గానీ, దేవుని అతీంద్రియ జ్ఞానమనే సూర్యుణ్ణి గానీ తనపై ప్రకాశించి, తనను స్పష్టంగా వెలిగించనివ్వదు.” (ఆరోహణం 1.8.1)

“ఒక వ్యక్తి ఈ దైవిక ఐక్యంలోకి ప్రవేశించాలంటే, ఆ వ్యక్తి ఆత్మలో సజీవంగా ఉన్నదంతా—కొంచెమైనా ఎక్కువైనా, చిన్నదైనా గొప్పదైనా—మరణించాలి. ఆత్మ వీటన్నిటిపట్ల కోరిక లేకుండా, వీటికి అనాసక్తంగా ఉండాలి; అవి ఆత్మ కోసం లేనట్లుగానూ, ఆత్మ వాటికోసం లేనట్లుగానూ ఉండాలి.” (ఆరోహణం 1.11.8)

“అన్నిటిలో తృప్తిని చేరుకోవడానికి, దేనిలోనూ తృప్తిని కోరుకోకండి. సమస్తాన్నీ కలిగియుండడానికి, దేనినీ కలిగియుండాలని కోరుకోకండి. సమస్తమూ కావడానికి, ఏమీ కాకుండా ఉండాలని కోరుకోండి. సమస్త జ్ఞానాన్నీ పొందడానికి, దేని జ్ఞానాన్నీ కోరుకోకండి. మీకు లేనిదాన్ని ఆస్వాదించే స్థితికి చేరుకోవాలంటే, మీరు ఆస్వాదించని మార్గంలో వెళ్లాలి. మీకు లేనిదాన్ని కలిగియుండే స్థితికి చేరుకోవాలంటే, మీరు ఏదీ కలిగియుండని మార్గంలో వెళ్లాలి. మీరు కానిదిగా అయ్యే స్థితికి చేరుకోవాలంటే, మీరు కాని మార్గంలో వెళ్లాలి.” (ఆరోహణం 1.13.11)

“మీ మనస్సు దేనిపైనైనా నిలిచిపోయినప్పుడు, సర్వస్వమైన ఆయనపై మిమ్మల్ని మీరు పూర్తిగా ఉంచుకోవడం మానేస్తున్నారు.” (ఆరోహణం 1.13.12)

“కాబట్టి, విశ్వాసం ఆత్మకు చీకటి రాత్రి అనేది స్పష్టం; ఈ విధంగానే అది ఆత్మకు వెలుగునిస్తుంది. ఆత్మ ఎంత ఎక్కువగా చీకటిలో మునిగితే, దానికి వచ్చే వెలుగు అంత గొప్పగా ఉంటుంది. ఎందుకంటే చూపును మూయించడం ద్వారానే అది వెలుగునిస్తుంది.” (ఆరోహణం 2.3.4)

“ఆత్మ తనకున్న ఏ జ్ఞానంపైనైనా, లేదా దేవుని గురించిన ఏ అనుభూతిపైనైనా, అనుభవంపైనైనా ఆధారపడవచ్చు. అయితే, అది ఎంత గొప్పదైనా, దేవుడు నిజంగా ఏమై ఉన్నారో దానితో పోలిస్తే అది చాలా స్వల్పమైనది, ఎంతో భిన్నమైనది. ఈ మార్గంలో సాగుతూ ఆత్మ సులభంగా దారితప్పుతుంది, లేదా నిలిచిపోతుంది; ఎందుకంటే అది చూపులేని వ్యక్తిలా విశ్వాసంలో నిలిచి ఉండటానికి సిద్ధపడదు. విశ్వాసమే దానికి నిజమైన మార్గదర్శి.” (ఆరోహణం 2.4.3)

“ఎందుకంటే, ప్రవక్తలు పలికిన విశ్వాసాన్ని చీకటి ప్రదేశంలో వెలిగే దీపంలా చూడమని మనకు చెబుతూ, ఈ ఇతర వెలుగులన్నిటికీ మన కళ్ళు మూసుకొని చీకటిలోనే ఉండమని ఆయన మనల్ని ఆజ్ఞాపిస్తున్నారు. ఈ చీకటిలో, తానూ చీకటిగానే ఉన్న విశ్వాసం ఒక్కటే మనం అంటిపెట్టుకునే వెలుగుగా ఉంటుందని చెబుతున్నారు. ఎందుకంటే ఈ ఇతర ప్రకాశవంతమైన వెలుగులను — అంటే, బుద్ధికి స్పష్టంగా గోచరించే విషయాలను — అంటిపెట్టుకోవాలని మనం కోరుకుంటే, విశ్వాసమనే ఆ చీకటి వెలుగును అంటిపెట్టుకోవడం మానేస్తాం. అప్పుడు పునీత పేతురు చెప్పే ఆ చీకటి ప్రదేశంలో మనకు ఆ వెలుగు ఇక ఉండదు.” (ఆరోహణం 2.16.15)

“ఆధ్యాత్మిక జీవితాన్ని ప్రారంభించిన కొందరు కూడా తమ తప్పులను తేలికగా తీసుకుంటారు; మరికొన్ని సందర్భాల్లో, వాటిని చేసినప్పుడు మితిమీరి దుఃఖిస్తారు.  తాము అప్పటికే పునీతులమైపోయామని భావించి, తమపైనే కోపం తెచ్చుకుంటారు, తమపట్ల తామే అసహనంగా ఉంటారు; ఇది మరొక గొప్ప అపరిపూర్ణత.  తమ తప్పులనుంచి, అపరిపూర్ణతలనుంచి తమను విడిపించమని దేవుణ్ణి పదేపదే వేడుకుంటారు; అయితే అది దేవుని కోసం కాదు, అవి తమను బాధించకుండా ప్రశాంతంగా జీవించే సౌఖ్యం కోసమే. ఆయన తమను వాటినుంచి విడిపిస్తే, బహుశా తాము మునుపటికన్నా గర్విష్ఠులమైపోతామేమో అని వారు ఆలోచించరు.  ఇతరులకు లభించే ప్రశంసలను తీవ్రంగా ద్వేషిస్తారు; అయితే తమకు లభించే ప్రశంసలను ఎంతో ప్రేమిస్తారు, కొన్నిసార్లు వాటికోసం ప్రయత్నిస్తారు కూడా. ఈ విషయంలో వారు, తమ దీపాలు వెలుగు ఇవ్వనప్పుడు, ‘మా దీపాలు ఆరిపోతున్నాయి; మీ నూనెలో కొంత మాకు ఇవ్వండి’ అంటూ నూనె కోసం వెదకడానికి వెళ్లిన అవివేక కన్యలను పోలి ఉంటారు.” (చీకటి రాత్రి 1.2.5)

“[ఆత్మ] ప్రేమాగ్నిలో ఎంతగా శుద్ధి చేయబడి, నిర్మలం చేయబడుతుందో, అంతగా ఆ అగ్నితో ప్రకాశిస్తుంది.  ఇంధనాన్ని అగ్నికోసం ఎంత బాగా సిద్ధం చేస్తే, అది అంత బాగా మండుతుంది. అయితే, తనలో ఇలా ప్రేమాగ్ని మండుతున్నదని ఆత్మ ఎల్లప్పుడూ గ్రహించదు; ధ్యానం అంత గాఢంగా లేని వేళల్లో, అప్పుడప్పుడు మాత్రమే గ్రహిస్తుంది. ఎందుకంటే అప్పుడు జరుగుతున్న కార్యం తనకు కనిపిస్తుంది కాబట్టి, ఆత్మ దానిని గమనించగలుగుతుంది, అందులో ఆనందించగలుగుతుంది కూడా. జరుగుతున్న కార్యాన్ని కొంతవరకు చూపించడానికి, శిల్పి తన చేతిని పని మీదనుంచి వెనక్కు తీసుకున్నట్లూ, ఇనుమును కొలిమిలోనుంచి బయటకు తీసినట్లూ అనిపిస్తుంది.  అప్పుడు కూడా, ఆ ప్రక్రియ జరుగుతున్నప్పుడు తనకు కనిపించని మేలును ఆత్మ తనలో చూడగలుగుతుంది. అలాగే, జ్వాల ఇంధనాన్ని చుట్టుముట్టడం ఆగినప్పుడు, అందులో ఎంత కాలిపోయిందో స్పష్టంగా చూడవచ్చు.” (చీకటి రాత్రి 2.10.7)

“[ఆత్మ] తన ఇంటివారందరికీ తెలియకుండా, అత్యంత రహస్యమైన ఒక నిచ్చెన ద్వారా బయటకు బయలుదేరింది. తగిన చోట నేను చూపించబోయే విధంగా, ఆ నిచ్చెన సజీవమైన విశ్వాసమే. తన ఉద్దేశాన్ని మరింత చక్కగా నెరవేర్చుకోవడానికి, అది ఎంతటి రహస్యంతో, ఎంతటి నిశ్శబ్దంతో బయలుదేరిందంటే, అంతకన్నా ఎక్కువ భద్రత దానికి సాధ్యమయ్యేది కాదు. ముఖ్యంగా ఇప్పుడు, శుద్ధీకరణ రాత్రిలో ఆత్మలోని కోరికలు, ఉద్రేకాలు, అనురాగాలు నిద్రాణమై, నిగ్రహించబడి, అదుపులో ఉన్నాయి; ఇవే మేలుకొని, చురుకుగా ఉండి ఉంటే, ఆ నిష్క్రమణకు ఎన్నటికీ సమ్మతించి ఉండేవి కావు.” (చీకటి రాత్రి 2.15.2)

“అయితే, రహస్య ధ్యానమనే నిచ్చెన గురించి మరింత కచ్చితంగా, విషయానికి తగినట్లుగా చెప్పాలంటే, దానిని నిచ్చెన అని పిలవడానికి ప్రధాన కారణాన్ని నేను పేర్కొనాలి. ధ్యానం ప్రేమకు సంబంధించిన జ్ఞానశాస్త్రం; అది దేవుని గురించిన ప్రేమపూర్వకమైన జ్ఞానం, ఆత్మలో నింపబడే జ్ఞానం. అది ఆత్మను ప్రకాశింపజేస్తూనే, తన సృష్టికర్తయైన దేవుని వద్దకు మెట్టుమెట్టుగా పైకి ఎక్కేవరకు, దానిలో ప్రేమాగ్నిని రగిలిస్తుంది; ఎందుకంటే ఆత్మను, దేవుణ్ణి ఐక్యం చేసేది ప్రేమ ఒక్కటే.” (చీకటి రాత్రి 2.18.5)

“దేవుణ్ణి ప్రేమించే ఆత్మ ఈ జీవితంలోకన్నా రాబోయే జీవితంలోనే ఎక్కువగా జీవిస్తుంది; ఎందుకంటే అది తాను నివసించే చోటుకన్నా తాను ప్రేమించే చోటే ఎక్కువగా జీవిస్తుంది. అందువల్ల, తన ప్రస్తుత శారీరక జీవితానికి కొద్దిపాటి విలువ మాత్రమే ఇస్తూ, ‘ఆ దర్శనమూ నీ సౌందర్యమూ నన్ను మరణింపజేయుగాక’ అని మొరపెడుతుంది.” (ఆధ్యాత్మిక గీతం 11.16)

“కాబట్టి, తన పురోగతి గురించి తనకు ఏమాత్రం తెలియకపోయినా, తన సొంత ప్రయత్నాలేవి చేయగలిగేదానికన్నా ఇప్పుడు ఎక్కువ పురోగతి సాధిస్తున్నానని ఆత్మ గుర్తుంచుకోవాలి. దేవుడే స్వయంగా దానిని తన చేతుల్లో మోసుకెళ్తున్నాడు; అందువల్లనే, తాను ముందుకు సాగుతున్నానని దానికి తెలియడం లేదు. తాను ఏమీ చేయడం లేదని అది అనుకున్నప్పటికీ, నిజానికి తానే కర్తగా ఉండి చేసేదానికన్నా ఎక్కువ కార్యం జరుగుతోంది; ఎందుకంటే దేవుడే స్వయంగా పనిచేస్తున్నాడు.” (సజీవ జ్వాల 3.67)

“ఓ ఆత్మలారా, దేవుడు మిమ్మల్ని ఇంద్రియ సంబంధమైన శ్రమలనుంచి తప్పించి, ఏకాంతంలోకి, అంతరంగ ఏకాగ్రతలోకి నడిపిస్తూ, ఇంత గొప్ప కారుణ్యాన్ని మీకు చూపిస్తున్నాడు కాబట్టి, మళ్లీ ఆ శ్రమలవైపు తిరిగి వెళ్లకండి. ” (సజీవ జ్వాల 3.75)

“[తనతో ఆత్మకున్న ఐక్యత ద్వారా దానిలో కలిగే] మొదటి ఫలితం ఆత్మలో దేవుడు మేల్కొనడం; అది మృదుత్వంతో, ప్రేమతో జరుగుతుంది. రెండవది ఆత్మలో దేవుడు శ్వాసించడం; ఆ శ్వాసలో ప్రసాదించబడే అనుగ్రహంతో, పరమానందంతో అది జరుగుతుంది. దీనివల్ల ఆత్మలో కలిగే ఫలితం, ఆయనను మధురంగా, సున్నితంగా ప్రేమించడం. ” (సజీవ జ్వాల 4.2)

“దేవుడు తనలో సేదదీరుతూ, విశ్రాంతి తీసుకుంటున్నాడని ఎల్లప్పుడూ ఎరిగి ఉండే ఆత్మ ఎంత ధన్యమైనది! ప్రియతముడు ‘తన విశ్రాంతిలో’ ఉండగా, ఏదీ ఆయనకు భంగం కలిగించకుండా ఉండేందుకు, అలాంటి ఆత్మ ఈ లోక వ్యవహారాలనుంచి దూరంగా తొలగిపోయి, ఎంతో ప్రశాంతంగా జీవించడం ఎంత అవసరం!” (సజీవ జ్వాల 4.16)


విషయ సూచిక