நீங்கள் கடவுள்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறீர்களா? நீங்கள் சொல்லக்கூடிய மிக அழகான செபங்களுள் ஒன்று இறை இரக்கப் பக்திமுயற்சியிலிருந்து வருகிறது: இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன். உண்மையிலேயே நீங்கள் அவ்வாறு நம்பிக்கை வைக்கிறீர்களா? அப்படியானால், அது உங்கள் வாழ்வில் என்ன விளைவை ஏற்படுத்துகிறது? நீங்கள் எவ்வாறு நம்பிக்கை வைக்கிறீர்கள்? உங்கள் நம்பிக்கை எவ்வளவு ஆழமானது? இப்போது உங்களிடம் உள்ள நம்பிக்கையின் நிலையை நீங்கள் எவ்வாறு அடைந்தீர்கள்? தாழ்ச்சி என்னும் புண்ணியத்தைத் தழுவிக்கொள்வதன் வழியாக, புனிதத்திற்கான பாதையில் இரண்டாவது மிக முக்கியமான புண்ணியமாகிய நம்பிக்கையை நோக்கி நீங்கள் செல்ல வேண்டுமென்றால், விடை காண வேண்டிய இன்றியமையாத கேள்விகளுள் இவை சிலவே.
நீங்கள் கடவுள்மீது மிக ஆழமான நம்பிக்கை வைத்திருந்தால், அவர்மீது நீங்கள் கொண்டுள்ள விசுவாசம் செயல்மிக்கதாக இருக்கிறது. கடவுள்மீது செயல்மிக்க விசுவாசம் கொண்டிருப்பது, அவரை வெறுமனே நம்புவதைவிட மேலானது. வியப்புக்குரிய வகையில், பேய்கள்கூட கடவுளை நம்புகின்றன (காண்க யாக்கோபு 2:19). செயல்மிக்க விசுவாசம் என்பது நீங்கள் நம்புவது மட்டுமன்றி, உங்கள் வாழ்வை முழுமையாக அவரிடம் சரணடையச் செய்வதுமாகும். உங்கள் முழு இருப்பையும் கடவுளிடமும், உங்களைப் பராமரித்து வழிநடத்தும் அவரது இறைப் பராமரிப்பிடமும் ஒப்படைக்கிறீர்கள்.
தாழ்ச்சியிலிருந்து நம்பிக்கையை நோக்கி
நடைமுறையில், கடவுள்மீதான நம்பிக்கை எவ்வாறு அனுபவிக்கப்படுகிறது? தாழ்ச்சி என்னும் புண்ணியத்தைத் தழுவிக்கொள்ள நீங்கள் முடிவு செய்திருக்கிறீர்கள் என்று வைத்துக்கொள்வோம். அதன் விளைவாக, மற்றவர்கள் உங்களைப் பற்றி என்ன நினைக்கிறார்கள் என்ற கவலையால் எழும் அச்சத்தையும் மனக்கலக்கத்தையும் நீங்கள் களையத் தொடங்கியிருக்கிறீர்கள். கடவுள் உங்களை எவ்வாறு காண்கிறாரோ அவ்வாறே உங்களை நீங்களும் காணத் தொடங்கி, இந்த உண்மையில் மட்டுமே உங்கள் மாண்பையும் மதிப்பையும் கண்டடைகிறீர்கள். மேலோட்டமான புகழ்ச்சிக்கான ஆசையிலிருந்து நீங்கள் விடுதலை பெறத் தொடங்கியிருக்கிறீர்கள்; உங்கள் சொந்த நலனைவிடவும் பிறருடைய நலனை முழுமனதுடன் விரும்பத் தொடங்கியிருக்கிறீர்கள். உங்கள் எண்ணங்களிலும் செயல்களிலும், ஏன், உங்கள் விருப்பங்களிலும்கூடத் தன்னலமற்றவராக மாறி வருகிறீர்கள்.
இது நல்லது; புனிதத்திற்கான பாதையில் நடப்பதற்கு இது அடித்தளமாக அமைகிறது. எனினும், தாழ்ச்சியுள்ள இந்த மனநிலைகள் ஒருவருடைய ஆன்மிகப் பயணத்தில் அடுத்து வரவிருப்பதற்கான அடித்தளம் மட்டுமே. கடவுள்மீதும், கடவுள்மீது மட்டுமே, உங்கள் முழு நம்பிக்கையையும் வைக்கும் ஆழமான முடிவை எடுக்கத் தாழ்ச்சி உங்களை ஆயத்தப்படுத்துகிறது. தாழ்ச்சி வளர வளர, கடவுள்மீதான நம்பிக்கையும் வளர வேண்டும். அப்படியானால், உங்கள் நம்பிக்கை முழுவதையும் கடவுள்மீது வைக்கும் இந்த அடுத்த படியை நீங்கள் எவ்வாறு எடுத்து வைப்பது? தன்னலத்தைவிட்டு விலகிய தாழ்ச்சியுள்ள ஓர் ஆன்மா, இப்போது சரணடைதலின் வழியாக எவ்வாறு கடவுளை நோக்கித் திரும்புகிறது?
உங்களைக் கடவுளிடம் ஒப்படைப்பதற்கு, முதலில் நீங்கள் ஓர் அடிப்படை உண்மையை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்: கடவுளின்றி உங்களால் எந்த நன்மையும் செய்ய முடியாது. இதில் விதிவிலக்கே இல்லை. இந்த உண்மையைப் புரிந்துகொள்வது நம்பிக்கை என்னும் புண்ணியத்திற்கு இன்றியமையாதது. வாழ்விலுள்ள எல்லா நன்மைகளுக்கும் ஊற்று கடவுளே; கடவுள் மட்டுமே. அவரின்றி, உங்கள் பாவங்களிலும் துயரமிக்க வாழ்விலும் நீங்கள் விடப்படுகிறீர்கள். கடவுளின் அருளின்றி எந்த நன்மையையும் செய்ய உங்களுக்கு ஆற்றல் இல்லை என்பதை நம்புவது சில வேளைகளில் கடினமாக இருக்கிறது. எனினும், உங்களிடம் உள்ள எந்தக் கொடையும் திறமையும் பண்பும், நீங்களாகவே முன்னேறிச் சென்று உங்கள் வாழ்வில் நல்ல கனிகளை விளைவிக்கப் போதுமானதல்ல என்பதே உண்மை. உங்கள் சொந்த முயற்சியால் புனிதத்திற்கான பாதையில் நடக்க உங்களுக்கு ஆற்றல் இல்லை.
இதை நீங்கள் நம்புகிறீர்களா? இந்த உண்மையை நம்புவதற்கு, விசுவாசத்தின் மிக அடிப்படையான வடிவம் தேவைப்படுகிறது: செயலில் வெளிப்படாத விசுவாசம். எனினும், இந்த உண்மையை நம்புவது மட்டும் போதாது. விசுவாசம் செயலிலும் வாழப்பட வேண்டும்.
விசுவாசத்தின் இந்த இரு நிலைகளையும் புரிந்துகொள்வதிலிருந்து தொடங்குவோம்; அப்போது அவை இரண்டையும் எவ்வாறு பெறுவது என்பதைக் கற்றுக்கொள்ள முடியும். இது நடைமுறைப் பாடத்தைவிட ஓர் இறையியல் பாடமாகத் தோன்றலாம். இருந்தாலும், விசுவாசத்தை வாழ்வில் கடைப்பிடிக்க அதைப் புரிந்துகொள்வது இன்றியமையாதது.
செயல்மிக்க விசுவாசமும் செயலில் வெளிப்படாத விசுவாசமும்
விசுவாசத்தை இரு வகையாக விவரிக்கலாம்: செயலில் வெளிப்படாத விசுவாசம், செயல்மிக்க விசுவாசம். முதலில், “செயலில் வெளிப்படாத விசுவாசம்” பின்வரும் நம்பிக்கையை அடையப் போதுமானது: உங்கள் வாழ்விலுள்ள எல்லா நன்மைகளுக்கும் ஒரே ஊற்று கடவுள் மட்டுமே. செயலில் வெளிப்படாத விசுவாசம் கொண்டிருப்பது என்பது, இந்த உண்மையை நீங்கள் அறிந்து, நம்பி, அதில் ஐயம் கொள்ளாமல் இருப்பதாகும். கண்டறிய வேண்டிய நல்ல உண்மை இது; மேலும் ஆழமான நம்பிக்கையை நோக்கிச் செல்வதற்கு இது இன்றியமையாத முதல் படியாகும். வருந்தத்தக்க வகையில், பலர் புரிந்துகொள்ளத் தவறும் உண்மை இது. ஆகவே, இந்தப் படியிலிருந்து தொடங்கி, உங்கள் சொந்த வாழ்வில் இந்த உண்மையைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்.
உங்கள் வாழ்விலுள்ள எல்லா நன்மைகளுக்கும் ஒரே ஊற்று கடவுளே என்பதை நீங்கள் நம்பியபின், அவர்மீது “செயல்மிக்க விசுவாசம்” கொள்ளும் நிலைக்குள் நுழைய வேண்டும். “செயல்மிக்க” விசுவாசம் கொண்டிருப்பது என்பது, உங்கள் அறிவில் உள்ள நம்பிக்கை, உங்கள் மனவிருப்பத்திற்குள்ளும் இறுதியாக உங்கள் ஆசைகளுக்குள்ளும் செயல்பட நீங்கள் அனுமதிப்பதாகும். வேறு வார்த்தைகளில் சொன்னால், நீங்கள் நம்பத் தொடங்கிய உண்மை உங்களை மாற்றியமைக்க நீங்கள் அனுமதிக்க வேண்டும். உங்கள் வாழ்வைக் கடவுள் தம் பொறுப்பில் ஏற்று, அதில் நல்ல கனிகளை விளைவிக்க அனுமதிப்பதற்கு நீங்கள் சுதந்திரமாக முடிவெடுக்க வேண்டும்.
கடவுளை நம்புவதாலும் உங்களை அவரிடம் ஒப்படைப்பதாலும் விளைவது, உங்கள் ஆன்மாவில் நிகழும் மகிமைமிக்க மாற்றமாகும். கடவுள் உங்கள் ஆன்மாவுக்குள் இன்னும் ஆழமாக நுழைந்து, அதைத் தம் பொறுப்பில் ஏற்று, தமது திருவுளத்திற்கு ஏற்ப நாள்தோறும் உங்களை வழிநடத்துகிறார். இத்தகைய முழுமையான நம்பிக்கையுடன் வாழ்வது உங்கள் வாழ்வில் நல்ல கனிகளை விளைவிப்பதோடு, கடவுளின் இரக்கத்தைப் பெற்றுக்கொள்ளவும் பகிர்ந்தளிக்கவும் உங்களை ஆயத்தப்படுத்துகிறது.
நம்பிக்கையுடன் உங்களை ஒப்படைக்கும் ஒரு செயல் உங்களை எவ்வாறு உருமாற்றுகிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள, மூன்றாவதாக ஒரு கருத்தையும் கூற வேண்டும். இறைவனை நம்புவதும் அவரிடம் உங்களை ஒப்படைப்பதும் உங்கள் சொந்த ஆற்றலால் மட்டும் செய்யக்கூடியவை அல்ல. இறைவனே பொறுப்பேற்று உங்களை உருமாற்ற வேண்டும். இறைவனின் செயலால்தான் நீங்கள் உண்மையிலேயே அவர்மீது நம்பிக்கை வைக்க முடியும். நீங்கள் உங்கள் பங்கைச் செய்ய வேண்டும்; ஆனால் இறைவனே உங்கள் வாழ்வின் பொறுப்பை ஏற்று, தமது அருளால் வழிநடத்தப்படும் ஆன்மாவாக நீங்கள் உருமாறுவதற்கு வழிசெய்கிறார்.
இதை மேலும் தெளிவுபடுத்த ஓர் ஒப்புமையைப் பார்ப்போம். உங்கள் கையில் ஒரு விதை இருப்பதாக வைத்துக்கொள்வோம். அதை நட்டுப் பராமரித்தால், அது வளர்ந்து ஓர் அழகிய மலராக மலரும் ஆற்றலைக் கொண்டிருக்கிறது என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள். ஆனால், அந்த விதையை உண்மையிலேயே நடாவிட்டால், அதனுள் இருக்கும் ஆற்றல் நிறைவுபெற முடியாது. மேலும், நடுவது மட்டுமே போதாது. அதன் ஆற்றலும் அழகும் முழுமைபெற, அது வளர்ந்து மலரவும் வேண்டும். நீங்கள் விதையை நட்டு, ஊட்டமளித்துப் பராமரிக்கலாம்; ஆனால் அதை வளரச் செய்ய உங்களால் முடியாது. விதையின் இயல்பிலேயே இறைவன் பதித்துள்ள தமது பராமரிப்பின் வழியாக அவரே அதை வளரச் செய்கிறார். விசுவாசமும் இப்படித்தான். நம் வாழ்வில் உள்ள எல்லா நன்மைகளுக்கும் இறைவன் மட்டுமே ஊற்று என்பதை நாம் நம்ப வேண்டும். ஆனால், நாள்தோறும், ஒவ்வொரு கணமும், நம் வாழ்வின் பொறுப்பை அவர் ஏற்க அனுமதித்து, செயல்முறையில் நம்மை அவரிடம் ஒப்படைக்காவிட்டால், நமது விசுவாசம் நடப்படுவதற்காகக் காத்திருக்கும் ஓர் உயிரற்ற விதையைப் போன்றது. முழுமையான சரணடைவு என்பது விதையை நிலத்தில் இட்டு, அந்த விசுவாச விதை பலன் தரும் வகையில் இறைவனே பொறுப்பேற்றுச் செயல்பட அனுமதிப்பது போன்றது. நீங்கள் உங்கள் பங்கைச் செய்தால், இறைவன் தமது பங்கைச் செய்து, உங்கள் வாழ்வில் தமது அருளை முழுமையாக மலரச் செய்வார். ஆகவே, விதையைக் கையில் வைத்திருப்பது இறைவனை நம்புவதற்கு ஒப்பானது; அதை நட்டு நீர் பாய்ச்சுவது உங்களை இறைவனிடம் ஒப்படைப்பதற்கு ஒப்பானது; ஆனால் அதை வளரச் செய்து மலரச் செய்வது இறைவனால் மட்டுமே இயலும். இருப்பினும், இறைவன் எப்போதும் உண்மையுள்ளவர்; நீங்கள் உங்கள் பங்கைச் செய்தால், அவர் அந்த “விதையை” உருமாற்றுவார்.
முழுமையாகச் சரணடைவதற்கான அழைப்பு
இறைவன் உங்களிடம் பேசும்போது, அவரது குரலை நீங்கள் பகுத்தறிந்து, அவருக்குப் பதிலளிக்கத் தொடங்கும்போதுதான் நம்பிக்கை தொடங்குகிறது. இவ்வாறு, உங்களுக்கு ஓர் அழைப்பை விடுப்பதன் மூலம் இறைவனே முதலில் செயல்படுகிறார். உங்கள் பதில் 100% நீங்கள் சுதந்திரமாகச் செய்யும் தேர்வாக இருக்க வேண்டும். அதே நேரத்தில், ஓர் அழைப்பின் வழியாகவும் அருளின் வழியாகவும் இறைவன் செய்யும் தேர்வாகவும் அது 100% இருக்க வேண்டும். உங்களுக்கும் இறைவனுக்கும் இடையிலான முழுமையான ஒத்துழைப்பின்றி நம்பிக்கையை அடைய முடியாது.
எடுத்துக்காட்டாக, கடுமையான கார் விபத்துக்குப் பிறகு ஓராண்டு முழுவதும் போராட்டமிக்க துன்பத்தை எதிர்கொள்ளும் ஒருவரை எண்ணிப் பாருங்கள். நீண்ட காலம் மருத்துவமனையில் தங்கியிருக்கும் அந்த வேளைகளில், நம்பிக்கையிழப்பு, கோபம், ஐயம் போன்றவற்றுக்கு இடங்கொடுக்க அவர் சோதிக்கப்படுவார். ஆயினும், அதே வேளையில், அவர் கடவுளின் அருளுக்குத் தம்மைத் திறந்துவைத்தால், தம்மீது இன்னும் ஆழமாக நம்பிக்கை வைக்கும்படி கடவுள் விடுக்கும் மென்மையான அழைப்பைக் கேட்பார். இத்தகைய தருணங்களில்தான் அவர் ஒரு முடிவை எடுக்க வேண்டும். நான் என்னைக் கடவுளின் அருளிடம் ஒப்படைத்து, அவரது அழைப்பை ஏற்றுக்கொள்வேனா? நான் அவருக்குப் பதிலளித்து, என் உள்ளத்தில் அவர் விடுக்கும் அழைப்பை ஏற்றுச் செயல்படுவேனா? அல்லது சுயபரிதாபத்திலும் மனக்கசப்பிலும் என்னையே மையமாக்கிக்கொள்வேனா? இதுபோன்ற தருணங்களில் செயலுள்ள விசுவாசம் கடவுளுக்கு அளிக்கும் ஒரு பதிலாக அமைந்து, துன்பங்களை மகிமையான ஆசிகளாக மாற்றுகிறது. ஆகவே, உங்கள் வாழ்வில் துன்பங்களை அனுபவிக்கும்போது, கடவுளின் மென்மையான குரலைக் கேட்க உங்கள் செவிகளைத் திறங்கள்; அவர் உங்களிடம் பேசவும், சரணடைய உங்களை அழைக்கவும், அவரது அருளால் உங்கள் போராட்டம் மாற்றம் பெற அனுமதிக்கும்படி உங்களுக்கு அழைப்பு விடுக்கவும் இடமளியுங்கள். இந்தச் சோதனையின் நடுவில் கடவுளிடம் சரணடைய நீங்கள் முடிவெடுப்பதே, உங்கள் முடிவுக்கு மிகுந்த வல்லமையையும் புண்ணியத்தையும் சேர்க்கிறது. இந்நிலையில், உள்ளத்தின் வேதனையும் துன்பமும், கடவுள்மீது நம்பிக்கை வைப்பதற்கான முடிவை உண்மையிலேயே ஆழமான உயரங்களுக்கு உயர்த்துகின்றன. ஒருவர் எதிர்கொள்ளும் துன்பம் அருளாக மாற்றம் பெறுகிறது. ஆகவே, வாழ்வின் சோதனைகள் புனிதத்தில் வளர்வதற்கான வியத்தகு வாய்ப்புகளை நமக்கு அளிக்கின்றன என்பதைப் புரிந்துகொள்வது முக்கியம். நீங்கள் அனுபவிக்கும் ஏதோவொரு துன்பத்தின் காரணமாகக் கடவுளிடம் இன்னும் ஆழமாகச் சரணடைய முடிவெடுக்கும்போது, அந்த முடிவு மிகுந்த மதிப்புடையதாகிறது; ஏனெனில் சுயபரிதாபம், தன்னலம், வேதனை ஆகியவற்றை அடியோடு வெல்ல நீங்கள் அழைக்கப்படுகிறீர்கள்.
வாழ்க்கை நன்றாகச் சென்றுகொண்டிருக்கும் ஒருவரைப் பற்றியும் சிந்தியுங்கள். தம்மை நோக்கித் திரும்பி, இன்னும் ஆழமாகத் தம்மிடம் சரணடையுமாறு கடவுள் ஒவ்வொரு நாளும் இவரையும் அழைப்பார். ஆனால், இத்தகைய வேளைகளில் கடவுளின் மென்மையான அழைப்பு மிகவும் நுட்பமானதாக இருக்கும் என்பதையும், அவரது குரலுக்கு இன்னும் அதிகக் கவனத்துடன் செவிசாய்க்க வேண்டியிருக்கும் என்பதையும் உணர்வது முக்கியம். ஏன்? ஏனெனில், இத்தகைய வேளைகளில் கடவுள்மீது நம்பிக்கை வைப்பதற்கான ஒரே தூண்டுதல் தூய விசுவாசமாகவே இருக்கும். வாழ்க்கை நன்றாகச் சென்றுகொண்டிருப்பவர் இந்த அழைப்புக்குச் செவிசாய்க்கும்படி வெளிப்புறச் சூழ்நிலை எதுவும் அவரை நெருக்காது. மாறாக, சரணடைவதற்காகவே சரணடையுமாறு அவர் அழைக்கப்படுவார். வாழ்க்கையில் கிடைக்கும் சில “நல்லவற்றை” விட்டுவிடுவதும் இந்த அழைப்பில் அடங்கியிருக்கலாம். எனினும், மேலோட்டமான இந்த “நல்லவற்றை” விட்டுவிடுவது, இவற்றைவிடச் சிறந்த ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்காகவே இருக்கும்: அதாவது, இன்னும் ஆழமான விசுவாசமும் அன்பும் நிறைந்த ஒரு வாழ்வைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்காகவே இருக்கும். இவ்வாறு கடவுளிடம் சரணடைவதிலும் பெரும் பேறுபலன் உண்டு. வாழ்க்கையில் எதிர்கொள்ளும் ஒரு சோதனையின் காரணமாகக் கடவுளிடம் சரணடைவதிலிருந்து இது வேறுபட்டது. இருப்பினும், இதுவும் மிகுந்த அருளைக் கொண்டுவருகிறது. குறிப்பாக, கடவுள்மீது கொண்ட அன்பைத் தவிர உடனடியாகத் தூண்டும் வேறு எந்தக் காரணமும் இன்றி, முழுச் சுதந்திரத்துடன் இந்தத் தேர்வு செய்யப்படுவதால் இவ்வாறு நிகழ்கிறது.
எடுத்துக்காட்டாக, உங்களுக்கு அருமையான மணவாழ்வும் அழகான குடும்பமும் இருப்பதாகக் கற்பனை செய்துகொள்ளுங்கள். உங்கள் வேலை உங்களுக்கு அதிக வருமானத்தைத் தருகிறது; உங்கள் பணிவாழ்விலும் தொடர்ந்து முன்னேறுகிறீர்கள். “அமெரிக்கக் கனவு” எனப்படும் வளமான வாழ்வை வாழ்கிறீர்கள்; அனைத்தும் நன்றாக இருக்கின்றன. இருப்பினும், இத்தகைய வெற்றியைவிட மேலான ஒன்று வாழ்க்கையில் உள்ளது என்பதை உங்கள் உள்ளத்தின் ஆழத்தில் உணர்கிறீர்கள். உங்களுக்கும் உங்கள் குடும்பத்தினர் அனைவருக்கும் இன்னும் மேலானதை வழங்கக் கடவுள் விரும்புகிறார் என்பதை உணர்கிறீர்கள். இன்னும் முழுமையாகச் சரணடையும் வாழ்வுக்கு உங்களை அழைக்கும் கடவுளின் மென்மையான குரலைக் கேட்கத் தொடங்குகிறீர்கள். அதன் விளைவாக, அந்த அழைப்புக்குப் பதிலளிக்கத் தீர்மானித்து, கடவுள்மீது கொண்ட அன்பினால் மட்டுமே அவரது திருவுளத்திற்கு இன்னும் ஆழமாகச் சரணடையத் தொடங்குகிறீர்கள். கடவுளுக்கு அனைத்தையும் கொடுக்க உறுதிபூண்டு, அவர் உங்களிடம் கேட்கக்கூடிய எதையும் விட்டுவிட ஆயத்தமாகவும் விருப்பமுள்ளவர்களாகவும் இருக்கிறீர்கள். உலகக் கண்ணோட்டத்தில் இது ஆபத்து நிறைந்த ஒரு தேர்வாகும். கடவுள் உங்களிடம் என்ன கேட்கக்கூடும்?
சிந்திக்க வேண்டிய உண்மையான கேள்வி, கடவுள் உங்களிடம் என்ன கேட்கக்கூடும் என்பதைப் பற்றியது மட்டுமல்ல; மாறாக, நீங்கள் கடவுளுக்குக் கொடுக்க ஆயத்தமாகவும் விருப்பமுள்ளவர்களாகவும் இருக்கிறீர்களா என்பதே—அவர் உங்களிடம் என்ன கேட்கக்கூடும் என்பதை நீங்கள் அறிந்துகொள்வதற்கு முன்பே. இதற்கு அடிப்படையானது நம்பிக்கை. கடவுள் உங்களை வழிநடத்த அனுமதிக்கும் அளவுக்கு அவர்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறீர்களா? தொடக்கத்தில் அவரது மென்மையான அழைப்பு உங்களுக்குப் புரியாவிட்டாலும், அவரது திருவுளத்தை ஏற்றுக்கொண்டு ஒவ்வொரு நாளும் “ஆம்” என்று சொல்ல நீங்கள் விரும்புகிறீர்களா? அனைத்தையும் ஒப்படைத்துச் சரணடையும் ஒருவருக்கு, குறிப்பாக வாழ்க்கை நன்றாக இருக்கும்போது அவ்வாறு செய்பவருக்கு, எதிர்காலம் அவர் கற்பனை செய்திருக்கக்கூடியதைவிட மிகச் சிறந்த விதத்தில் இன்னும் அதிக ஆசீர்வாதங்கள் நிறைந்ததாக மாறும். ஒருவேளை உலகக் கண்ணோட்டத்தில் அவ்வாறு இல்லாமல் இருக்கலாம்; ஆனால் நிச்சயமாக மிகச் சிறந்த விதத்தில் அது அமையும். ஏனெனில், அருள் மிகுதியாக நிறைந்த வாழ்விலிருந்து விளையும் நற்கனிகளை அது தரும்.
ஓர் ஒப்புமையைப் பார்ப்போம். உங்கள் மகளுக்கு அறுவைச் சிகிச்சை தேவைப்படுகிறது என்று வைத்துக்கொள்வோம். அவளுக்கு ஆறுதலாக இருக்குமென்று ஒரு பரிசை வாங்கிக் கொடுக்கிறீர்கள். அவள் மருத்துவமனையில் தங்கியிருக்கும் இந்தச் சூழ்நிலை, ஒரு பரிசைக் கொடுப்பதன் வழியாக உங்கள் அன்பை வெளிப்படுத்த உங்களுக்கு வாய்ப்பளிக்கிறது. ஆனால், ஆண்டின் வேறொரு நாளில், உடனடியாகத் தூண்டும் காரணம் ஏதுமின்றி, உங்கள் அன்பைச் சுதந்திரமாக வெளிப்படுத்துவதைத் தவிர வேறு எந்தக் குறிப்பிட்ட காரணமும் இல்லாமல் உங்கள் மகளுக்கு ஒரு பரிசைக் கொடுக்க முடிவுசெய்தால் எப்படி இருக்கும்? பரிசளிக்கும் இந்த இரு செயல்களில் எது அவளுடைய உள்ளத்தை அதிகமாகத் தொடக்கூடும்? பரிசளிக்கும் எந்தச் செயல் உங்கள் அன்பை இன்னும் அதிகமாக வெளிப்படுத்துகிறது? இரண்டுமே நல்லவை; இந்த இரு தருணங்களும் அவற்றுக்கே உரிய தனித்துவமான வழிகளில் எண்ணற்ற ஆசீர்வாதங்களைக் கொண்டுவருகின்றன. இருப்பினும், சுதந்திரமாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட, எதிர்பாராத அந்த அன்புச் செயல் பெரும் மதிப்புடையது. ஏனெனில், அன்பைத் தவிர அதைத் தூண்டும் வேறு காரணம் எதுவும் இல்லை. கடவுளிடம் சரணடைவதும் இப்படித்தான். கடவுள்மீது கொண்ட அன்பு மட்டுமே சரணடைவதற்கும் நம்பிக்கை வைப்பதற்கும் தூண்டுதலாக இருக்கும்போது, இந்தச் செயல் பெரும் மதிப்புடையதாகிறது.
இந்தப் பகுதியிலிருந்து நாம் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டிய முக்கியமான கருத்து இதுதான்: உங்கள் வாழ்க்கை துன்பங்களால் நிறைந்திருந்தாலும், நன்றாகச் சென்றுகொண்டிருந்தாலும், இவ்விரண்டிற்கும் இடைப்பட்ட நிலையில் இருந்தாலும், கடவுளிடம் இன்னும் முழுமையாகச் சரணடைவதற்கான வாய்ப்பு உங்களுக்கு மிகுதியாக உள்ளது. நீங்கள் எந்த நிலையில் இருந்தாலும், உங்கள் வாழ்வைத் தம்மிடம் ஒப்படைக்கவும், தமது மிகத் தூய திருவுளத்தை ஏற்றுக்கொள்ளவும் கடவுள் விடுக்கும் அழைப்புக்குப் பதிலளிப்பது பெரும் மதிப்புடையது.
கடவுளின் திருவுளத்தைப் பகுத்தறிதல்
கடவுள்மீது நம்பிக்கை வைப்பதில் ஒரு முக்கிய அம்சம் அவரது திருவுளத்தை அறிந்திருப்பதாகும். கடவுள் உங்களிடம் என்ன கேட்கிறார் என்பதை அறியாதவரை, அவரது மென்மையான அழைப்புக்கு “ஆம்” என்று சொல்வது கடினம். ஆனால் உங்களுக்கான கடவுளின் திருவுளம் என்ன? அவர் உங்களிடம் என்ன விரும்புகிறார் என்பதை நீங்கள் எப்படி அறிந்துகொள்வீர்கள்? உங்கள் வாழ்வில் எதற்கு நீங்கள் “ஆம்” என்று சொல்ல வேண்டும்? செயலுள்ள விசுவாசமும் சரணடைதலும் கொண்ட வாழ்வை நீங்கள் வாழ வேண்டுமெனில், இந்த முக்கியமான கேள்விகளுக்கு விடை காண வேண்டும்.
மத்தேயு நற்செய்தியில் இயேசு, “அவர்களுடைய கனிகளால் அவர்களை அறிந்துகொள்வீர்கள்” (மத்தேயு 7:16a) என்கிறார். உங்கள் தனிப்பட்ட வாழ்வில் கடவுளின் திருவுளத்தை அறிவதும் இவ்வாறே. ஏதாவது ஒரு முடிவை நீங்கள் ஏற்றுச் செயல்படுத்தும்போது அதிலிருந்து விளையும் நல்ல கனிகளைக் கவனிப்பது, கடவுளின் திருவுளத்தைப் பகுத்தறிவதற்கான சிறந்த வழியாகும். நினைவில் கொள்ள வேண்டிய, மிகவும் பயனுள்ள பகுத்தறியும் நெறி இது. எந்த நல்ல கனிகளை நாம் எதிர்பார்க்க வேண்டும்? உங்கள் வாழ்வில் கடவுளின் திருவுளத்தை ஏற்றுக்கொள்வதால் விளையும் நல்ல கனிகளாகப் புனித பவுல் கலாத்தியருக்கு எழுதிய திருமுகம் பின்வருவனவற்றைக் குறிப்பிடுகிறது: அன்பு, மகிழ்ச்சி, அமைதி, பொறுமை, பரிவு, தாராள மனம், நம்பகத்தன்மை, கனிவு, தன்னடக்கம் (காண்க கலாத்தியர் 5:22-23).
மேலே கூறப்பட்ட நல்ல கனிகளை நீங்கள் அனுபவித்தால், நீங்கள் செய்வது கடவுளின் திருவுளத்திற்கு இசைவானது என்பதற்கான அடையாளமாக இதை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். உங்கள் வாழ்வில் இந்த நல்ல கனிகளைக் காணவில்லை என்றாலோ, நீங்கள் செய்யும் தேர்வுகளால் வேறு புனிதமற்ற விளைவுகள் ஏற்படுவதை உணர்ந்தாலோ, நீங்கள் எச்சரிக்கையுடன் செயல்பட்டு, உங்கள் செயல்கள் கடவுளின் திருவுளத்திற்கு இசைவாக இல்லை என்ற முடிவுக்கு வர வேண்டும்.
ஆனால் எச்சரிக்கையாக இருங்கள்! சில வேளைகளில், வேறு வகையான தற்காலிக மனநிறைவுகளை நல்ல ஆன்மிகக் கனிகள் என்று நீங்கள் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளலாம். ஒரு தீவிரமான எடுத்துக்காட்டாக, சிலர் பழிவாங்குவதில் ஓரளவு மனநிறைவு காணலாம். தங்களைக் காயப்படுத்திய ஒருவரைப் பழிவாங்கும் ஏதாவது ஒரு செயலில் அவர்கள் மகிழ்ச்சி அடையலாம். தாங்களே நீதிமான்கள் என்ற மனப்பான்மையுடன், தாங்கள் செய்வது சரியானது என்றும், அந்த நபர் பழிவாங்கப்படத் தகுதியானவர் என்றும் முடிவுசெய்து, அதைக் கடவுளின் நீதியாகக்கூட அவர்கள் கருதலாம். பழிவாங்குவது போன்ற ஒன்றிலிருந்து ஒருவிதத் திரிபான மகிழ்ச்சியும் மனநிறைவும் கிடைக்கக்கூடும் என்றாலும், தூய ஆவியாரின் உண்மையான கனிகளை நீங்கள் அறிந்துகொண்டபின், போலித் தோற்றங்களையும் திரிபான இன்பங்களையும் அந்தக் கனிகள் என்று தவறாகக் கருதமாட்டீர்கள். கடவுளின் திருவுளத்தை நாம் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என்பதற்கான அடையாளங்களாக, அதற்கு முரணான பின்வரும் செயல்களைப் புனித பவுல் பட்டியலிடுகிறார்: ஒழுக்கக்கேடு, தூய்மையின்மை, காமவெறி, சிலைவழிபாடு, பில்லிசூனியம், பகைமைகள், போட்டி மனப்பான்மை, பொறாமை, சீற்ற வெடிப்புகள், தன்னலச் செயல்கள், பிணக்குகள், பிரிவினைகள், பிறர் நலனைக் கண்டு அழுக்காறு கொள்ளுதல், குடிவெறியாட்டங்கள், காமக் களியாட்டங்கள், இவை போன்றவை (காண்க கலாத்தியர் 5:19-21). இவை உங்கள் வாழ்வில் இருந்தால், கடவுளின் திருவுளத்துடன் ஒன்றித்துத் தேர்வுகளைச் செய்யவில்லை என்பதை நீங்கள் உறுதியாக அறியலாம்.
கடவுளின் திருவுளத்தைப் பகுத்தறிவதில் மற்றொரு முக்கியமான நெறி, தாழ்ச்சி என்னும் நற்பண்பை மீண்டும் நோக்குவதும், அந்தத் தாழ்ச்சி உங்கள் விருப்பங்களை எவ்வாறு பாதிக்கிறது என்பதைக் கவனிப்பதும் ஆகும். சிறந்த நிலையில், உங்கள் விருப்பங்கள் தாழ்ச்சியால் நிறைந்திருந்தால், அவற்றைப் பின்பற்றுவதன் மூலமே நீங்கள் கடவுளின் திருவுளத்தை விரைவாகவும் எளிதாகவும் பின்பற்ற முடியும். ஆயினும், நீங்கள் தாழ்ச்சியுடன் இருக்கும்போது மட்டுமே உங்கள் விருப்பங்கள் கடவுளின் திருவுளத்தைப் பகுத்தறிவதற்கு நல்ல ஆதாரமாக அமையும். நீங்கள் தாழ்ச்சியுடன் இருக்கும்போது, அதாவது தன்னலத்திலிருந்தும் அச்சத்திலிருந்தும் விடுபட்டு, பிறரின் நலனை உண்மையாக விரும்பும்போது, உங்கள் இதயத்தில் உள்ள எந்த விருப்பமும் கடவுளின் திருவுளத்தோடு ஒன்றித்திருக்கிறது என்று நீங்கள் இன்னும் எளிதாக நம்பலாம். மாறாக, நீங்கள் இன்னும் செருக்குடனும் தன்னலத்துடனும் போராடிக்கொண்டிருக்கும்போது, உங்கள் விருப்பங்கள் பொதுவாக நம்பத்தகுந்த வழிகாட்டிகளாக இருப்பதில்லை.
பகுத்தறிதலுக்கான மிகச் சிறந்த ஆதாரமாக இறைவேண்டல்
பகுத்தறிதலுக்கும் சரணடைதலுக்கும் மிக முக்கியமான ஊற்றாக இருப்பது செபமே. செயலுள்ள அன்றாடச் செப வாழ்வு இல்லாமல் கடவுளின் திருவுளத்தைப் பகுத்தறிவதும் அவரிடம் சரணடைவதும் இயலாது. செயலுள்ள செப வாழ்வு என்பது செபங்களைச் சொல்வது மட்டுமல்ல. செபங்களைச் சொல்வதும், உங்கள் தேவைகளுக்காகவும் பிறருடைய தேவைகளுக்காகவும் பரிந்துபேசி மன்றாடுவதும், முறைப்படியான செபங்கள், திருவழிபாட்டுச் செபங்கள் போன்றவற்றில் இணைவதும் நல்லவை என்பது தெளிவு. ஆயினும், “செப வாழ்வு” என்பது இதைவிட மிகவும் ஆழமான ஒன்றைக் குறிக்கிறது.
செப வாழ்வு என்பது, காலப்போக்கில் கடவுளுடன் உரையாடும் பழக்கத்தை நீங்கள் வளர்த்துக்கொண்டிருப்பதைக் குறிக்கிறது. இந்த உரையாடல் இடையறாது தொடர்வதாகவும், உங்களைத் தாங்குவதாகவும், வாழ்வில் நீங்கள் எடுக்கும் ஒவ்வொரு முடிவுக்கும் அடித்தளமாகவும் அமைகிறது. அன்றாடத் தியானமும், பற்றுறுதியோடு உங்களையே கடவுளிடம் ஒப்படைத்தலும், நல்ல ஒழுக்க வாழ்வும், புனிதமாக வாழ்வதை அடிப்படையாக ஏற்றுக்கொள்ளுதலும் உங்களில் ஆழ்ந்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளதால், ஒவ்வொரு நாளும் நாள் முழுவதும் நம் மூவொரு கடவுளுடன் உயிரோட்டமுள்ள, உண்மையான உறவில் நீங்கள் வாழ்கிறீர்கள் என்பதே இதன் பொருள். செப வாழ்வு என்பது கடவுளின் குரலை நீங்கள் அறிந்துகொண்டு, அவரது உள்ளத் தூண்டுதல்களுக்குப் பழக்கப்பட்டிருப்பதைக் குறிக்கிறது. இதை ஒரே இரவில் கற்றுக்கொள்ள முடியாது. கடவுளைப் பேசுமாறு கேட்பதால் மட்டுமே இதைப் பெற முடியாது. மாறாக, கடவுளுடன் தொடர்ந்து நிலைத்திருக்கும் அன்புறவின் பயனாக இது மெதுவாக உருவாகிறது.
ஓர் ஒப்புமையாக, “காதலில் விழும்” பதின்பருவத்தினர் இருவரை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். தொடக்கத்தில், ஒருவருடைய பல்வேறு மனநிலைகளையும், சொற்களையும், மனப்பான்மைகளையும் மற்றவர் புரிந்துகொள்ளும் அளவுக்கு அவர்கள் ஒருவரையொருவர் அறிந்திருக்க மாட்டார்கள். தெளிவாகக் கருத்துகளைப் பரிமாறிக்கொள்வதில் தொடர்ந்து சிரமங்கள் இருக்கலாம்; உணர்ச்சிகள் அவர்களது உறவில் தெளிவின்மையை ஏற்படுத்தலாம். அவர்களை, திருமணமாகி 60 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக, சிறந்த கருத்துப் பரிமாற்றத்துடன் மிகுந்த அன்பான மணவாழ்வு வாழ்ந்துள்ள ஒரு தம்பதியருடன் ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள். பெரும்பாலும், அவர்கள் ஒருவரையொருவர் புரிந்துகொள்ள மிகச் சில சொற்களே போதும். உண்மையில், சில வகைகளில், ஒருவர் தம்மையே அறிந்திருப்பதைவிட அவரது வாழ்க்கைத்துணை அவரை நன்கு அறிந்திருக்கக்கூடும். இவ்வாறு ஒருவரையொருவர் அறிந்துகொள்வதற்குக் காலமும், அர்ப்பணிப்பும், அன்பும் தேவை. ஆண்டுகள் செல்லச் செல்ல, அந்த உறவு ஆழமடைந்து வளர்கிறது.
கடவுளையும் அவரது திருவுளத்தைப் பகுத்தறிவதையும் பொறுத்தவரையிலும் இதுவே உண்மை. தொடக்கத்தில், புதிதாகக் கிறிஸ்தவரான ஒருவர், கடவுள் என்ன சொல்கிறார், ஏன் அவ்வாறு சொல்கிறார் என்பதைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ளாமல் இருக்கலாம். ஆயினும், ஆண்டுகள் செல்லச் செல்ல, அவர் ஒவ்வொரு நாளும் தொடர்ந்து ஆழமாகச் செபிக்கும்போது, பரஸ்பர அன்பை அடிப்படையாகக் கொண்ட இந்தச் செப வாழ்வு, கடவுளையும் அவரது வழிகளையும் ஆன்மா இன்னும் எளிதாகப் புரிந்துகொள்ளத் தொடங்க உதவும். கடவுளைப் பொறுத்தவரையில், அவர் ஏற்கெனவே நம்மை முழுமையாகப் புரிந்துகொண்டிருக்கிறார். ஆனால், கடவுளையும் அவரது திருவுளத்தையும் இன்னும் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளச் செப வாழ்வு தேவைப்படுவது நமக்குத்தான். எனவே, நம்பிக்கையுடன் நம்மையே கடவுளிடம் ஒப்படைத்து வாழ்வதில், நாள்தோறும், ஆண்டுதோறும், பத்தாண்டுகளுக்குப் பத்தாண்டுகள் தொடர்ந்து கடவுளோடு செபத்தில் செலவிடும் அன்றாட நேரத்திற்கு மாற்று எதுவும் இல்லை.
செபத்தின் வழியாக உருமாற்றம் பெறுதல்
வேறு எந்த வழியையும்விடக் கடவுளைச் சந்திக்கவும் அவரது திருவுளத்தை இன்னும் நேரடியாக எதிர்கொள்ளவும் உங்கள் செப வாழ்வு வாய்ப்பளிக்கிறது. ஆயினும், உங்கள் செப வாழ்வு கடவுளின் திருவுளத்தைப் பகுத்தறிவதற்காக மட்டுமே அல்ல. வாழ்வின் ஒவ்வொரு தேர்வுக்கும் ஒவ்வொரு செயலுக்கும் செபமே அடித்தளமாகவும் அமைய வேண்டும். செபத்தில் கடவுளையும் அவரது திருவுளத்தையும் சந்தித்தபின், இந்தச் சந்திப்புகள் உங்கள் அன்றாட வாழ்வின் மற்ற அனைத்துப் பகுதிகளையும் உருமாற்ற அனுமதிக்க வேண்டும். வாழ்வில் நீங்கள் செய்யும் எல்லாத் தேர்வுகளுக்கும் செபம் மட்டுமே ஊற்றாக அமைய வேண்டும்; ஏனெனில், கடவுளின் திருவுளத்தோடு உங்களை உயிரோட்டமாக இணைக்கும் பிணைப்பாகச் செபம் இருக்கும். அவர் பேசுவதைக் கேட்பதும், அவரது திருவுளத்திற்குப் பதிலளிப்பதும், உங்கள் வாழ்வை உருமாற்ற அவரை அனுமதிப்பதும் உண்மையான செப வாழ்வின் கனியாக இருக்கும். செபம் உங்களை மாற்றுகிறது; ஏனெனில், செபத்தில் கடவுள் உங்கள் வாழ்வைப் பொறுப்பேற்கிறார். இதனால் நம்பிக்கையும் தன்னையே ஒப்படைத்தலும் உருவாகின்றன.
பெரும்பாலானோர் எதிர்கொள்ளும் சிக்கல் இதுதான்: அவர்கள் அவ்வப்போது சில செபங்களைச் சொல்கிறார்கள். ஒவ்வொரு ஞாயிறும் ஆலயத்திற்குச் செல்கிறார்கள். ஒழுக்க நெறியுடன் நேர்மையாக வாழ முயல்கிறார்கள். ஆனால், நாள்தோறும் செபத்தில் வாழும் கடவுளைச் சந்திக்கத் தவறுகிறார்கள். அவ்வப்போது சில செபங்களைச் சொல்வதும், ஞாயிறு திருப்பலிக்குச் செல்வதும், ஒழுக்க நெறியுடன் நேர்மையாக வாழ்வதும் மிக நல்லவை. ஆயினும், அவை மட்டும் போதாது. ஒவ்வொருவருக்கும், வேறு எதையும் செய்யாமல் செபிப்பதற்காக மட்டுமே, ஒவ்வொரு நாளும் தனிமையில் நேரம் தேவை. இதைப் பழக்கமாக்கிக்கொள்வது பெரும்பாலும் கடினமானது. அன்றாடச் செயல்பாடுகள் உங்கள் நாளின் மிக முக்கியமான பகுதியைத் தட்டிப் பறித்துவிட அனுமதிப்பது மிக எளிது. கடவுளோடு ஆழமாகவும் நம் முழு உள்ளத்தையும் ஈடுபடுத்தும் விதமாகவும் உண்மையில் உறவுகொள்ளாமலேயே ஒரு நாளை, ஒரு வாரத்தை, ஒரு மாதத்தை, ஏன் வாழ்நாள் முழுவதையுமே கழித்துவிடுவது எளிது. ஆயினும், நீங்கள் புனிதராக வேண்டுமென்றால், இவ்வாறு கடவுளோடு உறவுகொள்வது அவசியம்.
ஓர் ஒப்புமையாக, நாள்தோறும் உரையாடவும், பகிர்ந்துகொள்ளவும், செவிகொடுக்கவும், புரிந்துகொள்ளவும் நேரம் செலவிடும் தம்பதியர், ஒருவருக்கொருவர் துணையாக இருக்கும் உறவுக்கான அடித்தளத்தை மெதுவாக அமைக்கிறார்கள். இந்தப் பகிர்வு செப மனப்பான்மையுடன் நிகழும்போது இது இன்னும் உண்மையாகிறது. உரையாடல் கடுமையானதாகவும், மரியாதையற்றதாகவும், குறைகூறுவதாகவும் இருக்கும்போது, திருமண ஒன்றிப்பு வலுவிழக்கத் தொடங்குகிறது. ஆனால், அன்றாட உரையாடல்கள் நேர்மை, மரியாதை, பிறரன்பு, இரக்கம், புரிதல் ஆகியவற்றால் நிறைந்திருக்கும்போது, அவர்களது இதயங்கள் இன்னும் நெருங்குகின்றன. இத்தகைய ஆழமான உரையாடலை நாள்தோறும் பகிர்ந்துகொண்டு ஒரு தம்பதியர் பல ஆண்டுகள் ஒன்றாக வாழும்போது, அவர்களிடையே நிலவும் நெருக்கமும் அன்பும் வலிமைமிக்கதாகவும் அவர்களைத் தாங்குவதாகவும் அமைகின்றன. கடவுளுடனான நமது உறவிலும் இதுவே உண்மை. கடவுளுடன் உரையாடி, அவருக்குச் செவிகொடுத்து, அவரது மனதையும் இதயத்தையும் புரிந்துகொள்ளும் அன்றாடப் பழக்கத்தை நாம் வளர்த்துக்கொள்ளும்போது, அவருடனான நமது பிணைப்பு நம்மைத் தாங்குவதாகவும் நம்மை உருமாற்றுவதாகவும் ஆகிறது. அதன் விளைவாக, நமது செப வாழ்வே நம் வாழ்வின் அடித்தளமாகிறது.
செப வாழ்வை ஏற்று வாழ அழைக்கப்பட்டிருப்பவர்கள் அருள்பணியாளர்களும் துறவியரும் மட்டுமல்ல. அனைவரும் செபிக்க வேண்டும்; செபத்தின் வழியாகத் தங்கள் ஆன்மாவின் ஆழத்தில் ஒலிக்கும் கடவுளின் மென்மையான, அழைப்புவிடுக்கும் குரலை அனைவரும் நன்கு அறிந்துகொள்ள வேண்டும். நீங்கள் புனிதராக விரும்பினால், இது விருப்பப்படி ஏற்றுக்கொள்ளவோ விட்டுவிடவோ கூடிய ஒன்றல்ல. புனிதத்தின் மதிப்பை நீங்கள் புரிந்துகொண்டால், இத்தகைய அன்றாடச் செபத்தை உங்கள் முழு ஆற்றலோடும் விரும்புவீர்கள்.
உங்கள் அன்றாடச் செப வாழ்வின் வழியாக நீங்கள் கடவுளின் குரலைக் கேட்பதில்லை என்றால், அதற்காக ஏதாவது செய்ய இதுவே நல்ல நேரம். நீங்கள் தனிமையில் இருக்கக்கூடிய, வேறு எந்தக் கவனச்சிதறலும் இல்லாத சிறிது நேரத்தை ஒவ்வொரு நாளும் ஒதுக்குவதிலிருந்து தொடங்குங்கள். நாளொன்றுக்கு ஐந்து நிமிடங்கள் மட்டுமே ஒதுக்கித் தொடங்கினாலும் அது நல்லதே. செபத்தைப் போன்ற முக்கியமான ஒன்றுக்காக ஒவ்வொருவராலும் ஒரு நாளில் ஐந்து நிமிடங்களை ஒதுக்க முடியும்.
செபம் என்பது இறுதியில் தொடர்ந்து நிகழும் உரையாடலாக மாற வேண்டும். ஒவ்வொரு நாளும் செபத்திற்காக மட்டுமே நீங்கள் ஒதுக்கும் நேரம், உங்கள் நாளின் மற்ற எல்லாப் பகுதிகளிலும் ஊடுருவிப் பரவ வேண்டும். இதற்கு முதலில், கடவுள் உங்கள் வாழ்வை ஒழுங்குபடுத்தும் வகையில், அவரிடம் உண்மையுள்ளவராக இருக்க நீங்கள் விருப்பமுள்ளவராக இருக்க வேண்டும். உங்கள் வாழ்வின் ஒவ்வொரு விவரமும் அவருக்குத் தெரியும். ஆயினும், உங்கள் வாழ்வின் விவரங்களைச் செபத்தில் அவரிடம் கொண்டுவருவதன் வழியாக, அவற்றைப் பற்றி அவர் என்ன சொல்ல விரும்புகிறார் என்பதை அறிய உங்கள் இதயத்தைத் திறக்கிறீர்கள்; மேலும், அவர் உங்களுக்குள் வந்து அந்த விவரங்களைத் தமது பொறுப்பில் எடுத்துக்கொள்ள அனுமதிக்கிறீர்கள். இதற்கு நேரமும் அர்ப்பணிப்பும் தேவை. எனவே, அவரோடு ஒவ்வொரு நாளும் உரையாடத் தொடங்குவது என்ற எளிய முடிவை எடுப்பதே முதல் படி. செப வாழ்வைத் தொடங்குவதற்கு நீங்கள் பின்பற்றக்கூடிய ஒரு பொதுவான அணுகுமுறையை இப்போது பார்ப்போம்.
நீங்கள் செபிக்கத் தொடங்கும்போது, அன்றைய நாளில் உங்கள் மனதை அதிகமாக ஆக்கிரமித்திருப்பதை முன்வைத்துத் தொடங்குங்கள். ஒருவேளை நீங்கள் மகிழ்ச்சியை அனுபவித்துக்கொண்டிருக்கலாம்; அல்லது ஏதோ ஒன்றைக் குறித்து மிகுந்த கவலையோடு இருக்கலாம்; அல்லது மகிழ்ச்சியும் சுமையும் ஒருசேர இருக்கலாம். உங்கள் மனதில் எது இருந்தாலும், அதிலிருந்து தொடங்குங்கள். பின்னர் உங்கள் உள்ளத்தைக் கடவுளின் திருவுள்ளத்தை நோக்கித் திருப்பி, உங்கள் சுமையையோ மகிழ்ச்சியையோ அல்லது இரண்டையுமோ அவர் முன் எளிமையாக வையுங்கள். விடை தேடவோ, ஏதாவது பதில் தர வேண்டுமென வற்புறுத்தவோ வேண்டாம்; உங்கள் மனதையும் உள்ளத்தையும் ஆக்கிரமித்திருப்பதை அவரிடம் ஒப்படையுங்கள்.
நாம் செபிக்கும்போது, பல வேளைகளில் உடனடி பதில்களை விரும்புகிறோம். பொறுமையை இழக்கிறோம். ஆனால், கடவுள் பொதுவாக இவ்வாறு செயல்படுவதில்லை. அனைத்தையும் நாம் இன்னும் ஆழமாக அவரிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும் என்பதற்காக அவர் பல வேளைகளில் அமைதியாக இருக்கிறார். நாள்தோறும் உங்களையும் உங்கள் போராட்டத்தையோ மகிழ்ச்சியையோ அவர் முன் வைக்கும்போது, உடனடி பதிலை எதிர்பார்க்காதீர்கள். அவரை நம்புங்கள். உங்களையே அவரிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு, அதை அவரது பொறுப்பில் விட்டுவிடுங்கள். அவரிடம் உங்களையே ஒப்படைக்குமாறு அவர் விடுக்கும் மென்மையான அழைப்பைக் கேட்கக் கவனத்துடன் காத்திருங்கள். கடவுள் பேசினால், நீங்கள் பேறுபெற்றவர்கள். அமைதியை மட்டுமே நீங்கள் கேட்டால், அந்தத் தருணத்தில் உங்களுக்கு மிகச் சிறந்தது அதுவே என்பதை அறிந்துகொள்ளுங்கள். பொறுமையில் வளர உங்களுக்கு இடமளியுங்கள்; அவரது மென்மையான உள்ளத் தூண்டுதல்களுக்காகக் காத்திருந்து, உங்கள் வாழ்வைத் தொடர்ந்து அவரது கரங்களில் ஒப்படையுங்கள்.
ஒவ்வொரு நாளும் இவ்வாறு செய்தால், சொற்களுக்கு அப்பாற்பட்ட வழிகளில் கடவுள் உங்களுக்குப் பதிலளிக்கிறார் என்பதை நீங்கள் உணரத் தொடங்குவீர்கள். கடவுள் மட்டுமே பேசக்கூடிய ஒரு வழியில் உங்கள் “விடை” வரும். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, உங்களை மிகவும் பாதிப்பதை நாள்தோறும் அவர் முன் வைப்பதன் வழியாக, உங்களையே கடவுளிடம் ஒப்படைக்கத் தொடங்கியிருப்பீர்கள்.
உங்கள் அன்றாடப் போராட்டத்தையோ மகிழ்ச்சியையோ அல்லது இரண்டையுமோ கடவுள் முன் வைத்து, சிறிது நேரம் அமைதியாகச் செலவிட்ட பிறகு, வேறு பல முறைகளிலும் நீங்கள் செபிக்கலாம். செபமாலை ஒப்புக்கொடுப்பது, சிறு செபமாலை செபிப்பது, நற்செய்தியின் ஒரு சிறிய பகுதியைத் தியானிப்பது, அல்லது முறைப்படுத்தப்பட்ட பிற செபங்களையோ மரபுவழிச் செபங்களையோ செபிப்பது ஆகிய அனைத்தும் மிகவும் உதவியாக இருக்கும். பயனுள்ள ஒரு செப ஒழுங்கை அமைத்துக்கொள்ளுங்கள். உங்களுக்கு எது சிறந்தது என்பது உறுதியாகத் தெரியாவிட்டால், ஏதாவது ஒரு செபமுறையில் ஈடுபாடு ஏற்படும்வரை பல்வேறு செபமுறைகளை முயன்று பாருங்கள். ஆனால், செபங்களைச் சொல்வதும் செபிப்பதும் ஒன்றல்ல என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். நீங்கள் செபங்களைச் சொல்லும்போதோ நற்செய்தியைத் தியானிக்கும்போதோ, அது உங்கள் உள்ளத்திலிருந்து எழுவதையும் கடவுளோடு கொள்ளும் உண்மையான உரையாடலாக இருப்பதையும் உறுதிசெய்துகொள்ளுங்கள். நீங்கள் பல செபங்களைச் சொல்லி முடிக்க வேண்டியதில்லை; நீங்கள் செபித்தால் மட்டுமே போதும். உண்மையில், ஒரே ஒரு செபத்தை உண்மையாக செபிப்பது பல செபங்களை வெறுமனே சொல்வதைவிட மிகவும் மேலானது.
செபத்தில் மற்றொரு முக்கியமான அம்சம் மௌனம். மௌனத்திற்கு அஞ்சாதீர்கள். எடுத்துக்காட்டாக, நீங்கள் ஒரு செபத்தைச் செபிக்கும்போது, அதிலுள்ள ஏதாவது ஒன்று உங்கள் உள்ளத்தைத் தொட்டால், ஒரு கணம் நிறுத்தி, அதைச் சுவைத்து, சிந்தித்து, மௌனத்தில் கடவுளுக்குச் செவிகொடுங்கள். அவருக்குச் செவிகொடுப்பது என்பது கட்டாயமாக ஒரு பதிலைக் கேட்பதைக் குறிக்காது. செப மனநிலையோடு “செவிகொடுப்பது” என்பது, கடவுள் தமது உடனிருப்பை உணர்த்தும்போது, அவரிடம் கவனமாக இருப்பதற்கான ஒரு வழியே. செபம் என்பது சிந்திப்பது அல்ல; கடவுளின் திருமுன்னிலையில் இருப்பதே. ஆம், கடவுள் ஏதாவது ஒரு கருத்தைத் தெரிவிக்க விரும்பும்போது, அவர் பேசுவதற்கு நாம் செவிகொடுக்கிறோம். ஆனால் கடவுள் மௌனமாக இருக்கும்போது, இன்னும் ஆழமான நிலையில் உங்களோடு தொடர்புகொள்ள அவர் விரும்புகிறார் என்பதே அதன் பொருள். சில நேரங்களில் சொற்கள் போதாது. அந்தத் தருணங்களில், நீங்கள் அவரது திருமுன்னிலையில் இருந்து, அவரது அன்பை உணர வேண்டும் என்பதையே கடவுள் விரும்புகிறார். எனவே, உங்கள் அன்றாடச் செப நேரத்தில், செபிப்பதை நிறுத்தி அவரது திருமுன்னிலையில் மௌனமாக இருப்பதற்கான மென்மையான அழைப்புகளைக் கவனியுங்கள். இந்தச் செபமுறை, கடவுளோடு உங்களுக்குள்ள உறவுக்கு, நீங்கள் அறியக்கூடியதைவிட மிகுதியாக நன்மை செய்யும்.
இந்தச் செபமுறையை அன்றாடப் பழக்கமாக்கி, ஒவ்வொரு நாளும் சிறிது நேரமாவது அவரோடு செலவிட உங்களால் முடிந்தால், அவர் உங்கள் வாழ்வைப் பொறுப்பேற்று வழிநடத்துவதை நீங்கள் அனுபவிக்கத் தொடங்குவீர்கள். அவரை எளிதாக நம்பத் தொடங்குவீர்கள்; ஏனெனில் அவ்வாறு செய்ய உங்களுக்கு ஆற்றல் அளிப்பவர் அவரே. அவரது திருமுன்னிலையில் இருப்பதன் பயனாக உங்கள் நம்பிக்கை உருவாகும். உங்கள் ஆன்மாவை அவருக்குத் திறந்து வைத்து, ஆழமான நிலையில் அவரோடு உரையாடுவதன் வழியாக, நீங்கள் உண்மையிலேயே அவரை நம்புகிறீர்கள் என்பதையும், அவர் அளிக்கும் ஆற்றலால் உங்கள் செப நேரங்களில் உங்களை அவரிடம் ஒப்படைக்கிறீர்கள் என்பதையும் கண்டுகொள்வீர்கள். குறிப்பாக, மௌனச் செபத்தின் தருணங்களில் இது நிகழும். அவர் உங்களிடம் “பேசும்” தொடர்பில், உங்கள் மனதிலும் விருப்பாற்றலிலும் அவர் நுழைந்து, பின்னர் மெதுவாக அவற்றைத் தமதாக்கிக்கொள்வார். நீங்கள் இன்னும் உறுதியாக நம்பவும், இன்னும் முழுமையாக அவரை அன்புசெய்யவும் தொடங்குவீர்கள். இதுவே நம்பிக்கை. இதுவே ஒப்படைப்பு.
திருவிவிலியத்தில் நம்பிக்கை
இப்போது, நம்பிக்கையைப் பற்றிய சில தெளிவுகளைப் பெறத் திருவிவிலியத்தை நாடுவோம். பின்வரும் பகுதிகளை மெதுவாகவும் தியான மனநிலையோடும் வாசிக்க வேண்டும். அவற்றை மீண்டும் மீண்டும் வாசித்து, அவற்றின் வழியாகக் கடவுள் உங்களோடு பேச இடமளியுங்கள்.
ஆண்டவரில் நம்பிக்கை வைப்போர் பேறுபெற்றோர்;
ஆண்டவரே அவர்களது நம்பிக்கையாய் இருப்பார்.
அவர்கள் நீர்நிலைகளின் அருகே நடப்பட்ட மரத்தைப் போன்றவர்கள்
அது நீரோடையை நோக்கித் தன் வேர்களைப் பரப்புகிறது:
வெப்பம் வரும்போது அது அஞ்சுவதில்லை,
அதன் இலைகள் பசுமையாகவே இருக்கின்றன;
வறட்சி நிலவும் ஆண்டிலும் அது வாடுவதில்லை,
மாறாக, தொடர்ந்து கனி தருகிறது. எரேமியா 17:7-8
L மீது நம்பிக்கை வையுங்கள் உங்கள் முழு உள்ளத்தோடு,
உங்கள் சொந்த அறிவாற்றலைச் சார்ந்திருக்காதீர்கள்;
உன் வழிகளிலெல்லாம் அவரை நினைவில் கொள்,
அப்போது அவர் உன் பாதைகளைச் செம்மையாக்குவார். நீதிமொழிகள் 3:5-6
உன்னதமானவரே, நான் அஞ்சும் வேளையில்,
உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன். திருப்பாடல்கள் 56:3b-4
காலையில் உமது இரக்கத்தைப் பற்றி நான் கேட்கச் செய்யும்,
ஏனெனில் நான் உம்மீது நம்பிக்கை வைத்திருக்கிறேன்.
நான் நடக்க வேண்டிய பாதையை எனக்குக் காட்டும்,
ஏனெனில் என் வாழ்வை உம்மிடம் ஒப்படைக்கிறேன். திருப்பாடல்கள் 143:8
“ஆமென், நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்: கடுகளவு விசுவாசம் உங்களுக்கு இருந்தால், நீங்கள் இந்த மலையை நோக்கி, ‘இங்கிருந்து அங்கே பெயர்ந்து போ’ என்று சொல்வீர்கள்; அதுவும் பெயர்ந்து போகும். உங்களால் இயலாதது எதுவுமே இருக்காது.” மத்தேயு 17:20b
“உங்கள் உள்ளங்கள் கலங்க வேண்டாம். நீங்கள் கடவுள்மீது விசுவாசம் கொண்டிருக்கிறீர்கள்; என்மீதும் விசுவாசம் கொள்ளுங்கள்.” யோவான் 14:1
“ஆகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்: உங்கள் உயிர்வாழ்வுக்காக எதை உண்பது [அல்லது குடிப்பது] என்றோ, உங்கள் உடலுக்காக எதை உடுத்துவது என்றோ கவலைப்படாதீர்கள். உணவைவிட உயிரும் உடையைவிட உடலும் மேலானவை அல்லவா?வானத்துப் பறவைகளைப் பாருங்கள்; அவை விதைப்பதுமில்லை, அறுவடை செய்வதுமில்லை, களஞ்சியங்களில் எதையும் சேர்த்து வைப்பதுமில்லை. ஆயினும் உங்கள் விண்ணகத் தந்தை அவற்றுக்கு உணவளிக்கிறார். அவற்றைவிட நீங்கள் முக்கியமானவர்கள் அல்லவா?” மத்தேயு 6:25-26
ஆனால் அவர் ஐயமின்றி விசுவாசத்தோடு கேட்க வேண்டும்; ஏனெனில் ஐயம் கொள்பவர் காற்றால் அலைக்கழிக்கப்படும் கடல் அலைக்கு ஒப்பானவர். யாக்கோபு 1:6
அவரது திருவுளத்திற்கேற்ப நாம் எதைக் கேட்டாலும் அவர் நமக்குச் செவிசாய்க்கிறார் என்பதே அவர்மீது நாம் கொண்டுள்ள உறுதியான நம்பிக்கை. 1 யோவான் 5:14
இந்தத் திருமறைப் பகுதிகள் கடவுள்மீது நம்பிக்கை வைப்பதைப் பற்றி நமக்குப் பலவற்றைக் கூறுகின்றன. முதலாவதாக, கடவுள்மீது நம்பிக்கை வைப்பவர்கள் உண்மையிலேயே ஞானமுள்ளவர்கள். வாழ்வில் உள்ள எல்லா நன்மைகளுக்கும் கடவுள் மட்டுமே ஊற்று என்பதைக் கண்டறிந்திருப்பதால் அவர்கள் ஞானமுள்ளவர்களாக இருக்கிறார்கள்.
உங்கள் வாழ்வுக்கெனக் கடவுள் ஒரு நிறைவான திட்டத்தை வைத்திருக்கிறார் என்பதையும், அவர் ஒருபோதும் உங்களைக் கைவிடமாட்டார் என்பதையும் இந்தப் பகுதிகள் வெளிப்படுத்துகின்றன. அவரைப் பின்பற்ற நீங்கள் அஞ்ச வேண்டாம்; ஏனெனில் முழுமையான நம்பிக்கையின் பலன், நீங்களாகவே திட்டமிடக்கூடிய எதையும்விட மிகச் சிறந்ததாக இருக்கும்.
இறுதியாக, கடவுள்மீது நம்பிக்கை வைப்பதில் பெரும் சுதந்திரம் உள்ளது என்பதை இந்தப் பகுதிகள் வெளிப்படுத்துகின்றன. உங்கள் வாழ்வைக் கடவுள் வழிநடத்தும்போது, பதற்றம் மற்றும் கவலையின் பெருஞ்சுமைகள் மறைந்துவிடுகின்றன. தாழ்மையோடு நம்பிக்கை கொண்டிருக்கும் ஆன்மா வாழ்வின் கொந்தளிப்பால் அலைக்கழிக்கப்படுவதில்லை. மாறாக, வாழ்வில் எது நேர்ந்தாலும், தாழ்மையோடு நம்பிக்கை கொண்டிருக்கும் ஆன்மா எப்போதும் அமைதியுடன் இருக்கிறது.
அதி. 4 – இரக்கம் என்னும் நற்பண்பு
மின்னூலாகவும் மென்மையான அட்டையுடைய அச்சு நூலாகவும் கிடைக்கிறது:
Amazon – Google Play – iTunes – Barnes and Noble
