ಏಪ್ರಿಲ್—ವಯಸ್ಸಾಗುವಿಕೆಯ ಕುರಿತ ಚಿಂತನೆಗಳು

ಇ-ಪುಸ್ತಕ & ಪೇಪರ್‌ಬ್ಯಾಕ್ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಲಭ್ಯ!

ಶುಭ ಶುಕ್ರವಾರ

ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲಿನ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಯಾತನೆಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾದ ಯಾವ ಯಾತನೆಯೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಾವು ನಂಬುತ್ತೇವೆ. ಯಾತನೆಯು ಒಂದು ಕವಲುಹಾದಿ: ಅದು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಆಳವನ್ನು ಮೂಡಿಸಬಹುದು (ಇದನ್ನು ನಾವು ಇತರರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತೇವೆ), ಅಥವಾ ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಕಹಿಮನಸ್ಸಿನವರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬಹುದು. ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲಿರುವ ಕ್ರಿಸ್ತನು ನಮಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ—ಅದು ನಮ್ಮ ಯಾತನೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವುದೇ. ಕ್ರಿಸ್ತನೊಂದಿಗೆ ನಾವೂ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇವೆ: “ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ನಿನ್ನ ಕೈಗಳಿಗೆ ನನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ.”

ಪಾಸ್ಕ ಹಬ್ಬ

ನಾವು ಸಂಪೂರ್ಣ “ಪ್ಯಾಕೇಜ್‌ನೊಂದಿಗೇ” ಜೀವನವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದು ಎಂದಾದರೂ ನಿಮ್ಮ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆಯೇ? ನಮ್ಮ ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನದಲ್ಲಿ (ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರಿಗೆ ಶಿಶುಗಳಾಗಿದ್ದಾಗಲೇ), ನಾವು ದೇವರ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರ ಮಕ್ಕಳಾಗುತ್ತೇವೆ. ಪಾಸ್ಕ ಹಬ್ಬವು ನಮಗೆ ಇದನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಸಂತ ಪೌಲನು ಹೇಳುವಂತೆ, “ಆದ್ದರಿಂದ, ದೇವರು ಆರಿಸಿಕೊಂಡವರಾಗಿ… ಧರಿಸಿಕೊಳ್ಳಿರಿ” (ಕೊಲೊಸ್ಸೆಯವರಿಗೆ 3:12). ನಾವು ನಿಜಕ್ಕೂ ದೇವರು ಆರಿಸಿಕೊಂಡವರೇ. ದೇವರಿಂದ ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು ಎಂಬ ನಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಗುರುತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬದುಕಲು ಪಾಸ್ಕ ಹಬ್ಬವು ನಮ್ಮ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಕರೆಯುತ್ತದೆ.

ಏಪ್ರಿಲ್ 1

2 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ 12ರಲ್ಲಿ, ಸಂತ ಪೌಲನು ತನ್ನ “ಶರೀರದಲ್ಲಿನ ಮುಳ್ಳಿನ” ಕುರಿತು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ದೇವರು ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಬೇಕೆಂದು ಅವನು ಮೂರು ಬಾರಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು; ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಸಂತ ಪೌಲನ “ಶರೀರದಲ್ಲಿನ ಮುಳ್ಳು” ಏನಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಅದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲದಿರುವುದು ನನಗೆ ಸಂತೋಷವೇ. ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ನಮ್ಮದೇ ಆದ ಒಂದು ಮುಳ್ಳಿದೆ; ಅದು ಸಂತ ಪೌಲನೊಂದಿಗೆ ನಮಗೂ “ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹ ನಮಗೆ ಸಾಕು” ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.

ಏಪ್ರಿಲ್ 2

ಕ್ಷಮಿಸಲು ನಾವು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ; ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ, ನಮ್ಮನ್ನೇ ಕ್ಷಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಕ್ಷಮೆಯು ನಾವು ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಮಾಡುವ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯದೆ, ಬಹುತೇಕ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕ್ಷಮಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಸದ್ಗುಣವಾಗಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸೋಣ. ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನೂ ಇತರರನ್ನೂ ಕ್ಷಮಿಸಿದಾಗ, ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ತರುತ್ತೇವೆ.

ಏಪ್ರಿಲ್ 3

“ನೈತಿಕ ಸಮಗ್ರತೆ” ಎಂಬ ಒಂದು ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕ ನುಡಿಗಟ್ಟಿದೆ. ನಮ್ಮ ನೈತಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನೂ ಏಕರೂಪತೆಯನ್ನೂ ಹೊಂದಿರಬೇಕು ಎಂಬುದು ಅದರ ಅರ್ಥ. ನಾವು ದೇವರಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ದೇವರು ನಮಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದಲ್ಲ. ಅದು ಸುಲಭವಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮ ಅಹಂ ಮತ್ತು ಗರ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಹೋರಾಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ದೇವರು ಮಾತ್ರವೇ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ನಿರ್ದೇಶಕನಾಗಿರಬೇಕು.

ಏಪ್ರಿಲ್ 4

ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುವುದೇ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜೀವನದ ರಹಸ್ಯ. ಕೆಡುಕು ನಮ್ಮನ್ನು ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲೇ ಇರಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತದೆ.

ಕ್ರೈಸ್ತ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ನಿರಂತರ ಪ್ರಯತ್ನ ಬೇಕು. ಪ್ರತಿದಿನ ನಾನು ದೇವರಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ ಅಥವಾ ಇನ್ನಷ್ಟು ದೂರ ಸರಿಯುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಒಂದೇ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ನಾಣ್ಣುಡಿಯೊಂದು ಹೇಳುವಂತೆ, “ಹಾಜರಾಗುವುದೇ ಮುಖ್ಯ!”

ಏಪ್ರಿಲ್ 5

ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಕುರಿತು ಕತೋಲಿಕ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಭಾಗವು ಅದ್ಭುತವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಎದುರಾಗುವ ಅತ್ಯಂತ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಲೋಭನೆ ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸದ ಕೊರತೆಯೇ ಎಂದು ಅದರಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ನಾವು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದರ ಮೂಲಕ ಈ ಕೊರತೆ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ (CCC #2732). ಸಾವಿರಾರು ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಅಥವಾ ಚಿಂತೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಿಂತ “ಆದ್ಯತೆ” ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿರಿ!

ಏಪ್ರಿಲ್ 6

ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಕುರಿತು ಕತೋಲಿಕ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರ ಗ್ರಂಥವು ಮೂರು ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ:

1. ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. (CCC #2743)
2. ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಬದುಕಿಗೆ ಅತ್ಯಾವಶ್ಯಕ. ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ನಮ್ಮನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಲು ನಾವು ಬಿಡದಿದ್ದರೆ, ನಾವು ಮತ್ತೆ ಪಾಪದ ಗುಲಾಮಗಿರಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತೇವೆ. (CCC #2744)
3. ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಕ್ರೈಸ್ತ ಜೀವನವನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗದು. (CCC #2745)

ಏಪ್ರಿಲ್ 7

ದಿನವಿಡೀ ದೇವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಅರಿತಿರುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು. “ಯೇಸು” ಎಂಬ ನಾಮವನ್ನು ಶಾಂತವಾಗಿ, ಆಗಾಗ್ಗೆ ಪುನರುಚ್ಚರಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಇದಕ್ಕೆ ನಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಏಪ್ರಿಲ್ 8

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರಿಗೆ ಒಂಟಿತನವು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಒಂಟಿತನವು ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾದ ಭೇಟಿಗೆ ದಾರಿಯಾಗಬಹುದು. ನಾವು ನಮ್ಮ ಒಂಟಿತನವನ್ನು ದೇವರ ಬಳಿಗೆ ತಂದು, “ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದಲೇ” ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬಹುದು. ಆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ತೋಟದಲ್ಲಿ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಬಳಿಗೆ ತನ್ನಿರಿ—ಅಲ್ಲಿ ಆತನು ಒಂಟಿತನದ ಪಾತ್ರೆಯಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾಗಿ ಕುಡಿದನು.

ಏಪ್ರಿಲ್ 9

ಲಿಸಿಯುವಿನ ಸಂತ ತೆರೇಸಾ ತನ್ನ ಸಹೋದರಿ ಸೆಲೀನ್‌ಗೆ ಹೀಗೆ ಬರೆದಳು: “ಒಂದು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ದೇವರಿಗೆ ವರ್ಷಗಳ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ನನಗನಿಸುತ್ತದೆ. ಆತನ ಹೃದಯದಿಂದ ಹೊರಡುವ ಒಂದು ಕಿರಣವು ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಆತನ ಹೂವನ್ನು ನಿತ್ಯಕಾಲಕ್ಕೂ ಅರಳಿಸಬಲ್ಲದು.” ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಮಗೆ ವಯಸ್ಸಾಗುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ, ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸಿದ್ದೇವೆಂದು ನಾವು ದುಃಖಿಸಬಹುದು. ಸಂತ ತೆರೇಸಾಳ ಈ ಮಾತುಗಳು ಆ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಅದ್ಭುತವಾದ ಸಾಂತ್ವನವಾಗಿವೆ.

ಏಪ್ರಿಲ್ 10

ನಿತ್ಯತೆಯು ಬೇಸರ ತರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ದೊರೆತು, ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಅಗತ್ಯಗಳು ತೃಪ್ತಿಗೊಂಡಾಗ, ನಾವು ಇನ್ನು ಯಾವುದರ ಬೆನ್ನಟ್ಟಿಯೂ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ; ಮತ್ತು ದೇವರನ್ನು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಬೇಸರವು ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಏಪ್ರಿಲ್ 11

ಎಲ್ಲವೂ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಬಹುಭಾಗ ಮುಗಿದುಹೋಗಿದೆ ಎಂಬ ಸಂಗತಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಮಗೆ ದುಃಖವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು.  ಆದರೆ ಹೀಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಕಳೆದುಹೋಗುವ ಕಾಲವೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.  ಕಾಲವು ಇನ್ನೂ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಕಾಯುವ ಅವಧಿ ಬಹಳ ದೀರ್ಘವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು.  ಕಳೆದುಹೋಗುವ ಕಾಲ ನಮ್ಮನ್ನು “ಇನ್ನೂ ಉತ್ತಮವಾದ ನಾಡಿಗೆ” ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.

ಏಪ್ರಿಲ್ 12

ಲೇಖಕರಾದ ಫಾದರ್ ಸ್ಟಿನಿಸ್ಸೆನ್ ಹೇಳಿದಂತೆ, “ಸ್ವರಮೇಳಕ್ಕಿಂತ ಅದರ ಮುನ್ನುಡಿಯನ್ನೇ ನಾವು ಹೆಚ್ಚು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತೇವೆಯೇ?” ನನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಬದುಕಿಗಾಗಿ ನಾನು ದುಃಖಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.  ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಸಂಸ್ಕಾರಮಯ ಜೀವನದ ಮೂಲಕ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪಾಪನಿವೇದನೆ ಮತ್ತು ದಿವ್ಯಪ್ರಸಾದ ಸ್ವೀಕಾರದ ಮೂಲಕ, ನನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಬದುಕನ್ನು ಮತ್ತೆ ತಲುಪಲು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಪುನಃ ಬರೆಯಲು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.  ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕಿರುವ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ನಾನು ನೋಡಬಲ್ಲೆ.  ಶಿಲುಬೆಯ ಸಂತ ಯೋವಾನ್ನರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: “ಪಾಪದಿಂದಾದ ಗಾಯಗಳು ಪ್ರೀತಿಯ ಗಾಯಗಳಾಗಬಹುದು.”

ಏಪ್ರಿಲ್ 13

ಸಂತ ಪೌಲರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: “ಕ್ರಿಸ್ತನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನನ್ನನ್ನು ತನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ (ಫಿಲಿಪ್ಪಿಯರಿಗೆ 3:12c).  ಅಂದರೆ ದೇವರು ನನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ನಾನು ಅವರವನು.  ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ನನ್ನ ಆಲೋಚನೆ, ನಡೆನುಡಿ ಮತ್ತು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ನಾನು ಮಾಡಬೇಕಾಗಿ ಉಳಿದಿರುವುದು.  ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಲೇಖಕರಾದ ಫಾದರ್ ಸ್ಟಿನಿಸ್ಸೆನ್ ಮತ್ತೆ ಹೇಳುವಂತೆ, “ದೇವರು ನನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನಾನು ನಿಜವಾಗಿ ನಂಬಿದಾಗ, ಹೊಸ ಭದ್ರತೆಯ ಭಾವನೆ, ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಆನಂದ ನನ್ನಲ್ಲಿ ತುಂಬುತ್ತವೆ. ಈಗ ನನ್ನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ದೇವರು ನನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಅರಿವಿನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಚದುರಿದರೂ, ನಾನು ದೇವರಿಗೆ ಸೇರಿದವನೇ. ನನ್ನ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಅವರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅಷ್ಟೆ. ದೇವರ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿರುವುದೆಂದರೆ ಆನಂದದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿರುವುದು” (ಸ್ಟಿನಿಸ್ಸೆನ್ 2018, 200). 

ಏಪ್ರಿಲ್ 14

ನಮಗೆ ವಯಸ್ಸಾಗುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ, ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಬೇಕಾದರೂ, ನಾವು ಇನ್ನೂ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿರುವ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಕೃತಜ್ಞರಾಗಿರುವುದು ಮುಖ್ಯ!

ಏಪ್ರಿಲ್ 15

ಸಂತ ಎರಡನೇ ಜಾನ್ ಪಾವ್ಲ್ ಹೇಳಿದಂತೆ, “…ನಮ್ಮ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಒಂದು ರೀತಿಯ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡಲು ಹಿಂದಿನ ಬದುಕನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಹಜ. ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡುವ ಈ ದೃಷ್ಟಿಯು, ಬದುಕಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಭೇಟಿಯಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಎದುರಿಸಿದ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಶಾಂತಚಿತ್ತದಿಂದಲೂ ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತವಾಗಿಯೂ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡಲು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ” (ವಯೋವೃದ್ಧರಿಗೆ ಪತ್ರ, #2).  ಭರವಸೆ ತುಂಬುವ ಆಲೋಚನೆ.  ದೂಷಣೆ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಗಳಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಕಳೆದುಹೋದ ದಿನಗಳನ್ನು ಹೊಸದಾಗಿ, ಶಾಂತಿಯಿಂದ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ನಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಬದುಕನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೋಡಬಹುದು.

ಏಪ್ರಿಲ್ 16

ವಯಸ್ಸಾಗುವುದರೊಂದಿಗೆ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಗಮನವಿಟ್ಟು ನೋಡುವ ಮತ್ತು ಅವಸರದಿಂದ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಮ್ಮ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಾರದ ಅನೇಕ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಕಾಣುವ ವರವೂ ಬರುತ್ತದೆ.

ಏಪ್ರಿಲ್ 17

ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದ ಪ್ರಯೋಜನಗಳಲ್ಲಿ “ಭಾವೋದ್ರೇಕ ಶಾಂತವಾಗುವುದು, ವಿವೇಕ ಹೆಚ್ಚುವುದು ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಬುದ್ಧವಾದ ಸಲಹೆಗಳು” ಸೇರಿವೆ ಎಂದು ಸಂತ ಜೆರೋಮ್ ನಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಕಾಲವು ಒಬ್ಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗುರು.

ಏಪ್ರಿಲ್ 18

ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟಗಳಿಗಿರುವ ಸ್ಥಾನದ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ಸಂತ ಎರಡನೇ ಜಾನ್ ಪಾವ್ಲ್ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ಹೋರಾಟಗಳು ಮತ್ತು ದುಃಖಗಳು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಜೀವನದ ಭಾಗವಾಗಿವೆ. ಆದರೆ ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅವು ನಮ್ಮ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೂ ನಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದಕ್ಕೂ ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ.”  ಅವುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವಾಗ ನಮ್ಮ ಹೋರಾಟಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿರುತ್ತವೆ.  ಆದರೆ ಗೂಡಿನೊಳಗಿನ ಪತಂಗವು ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಬಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಬಲಗೊಳ್ಳುವಂತೆಯೇ, ನಾವು ಎದುರಿಸುವ ಹೋರಾಟಗಳನ್ನು ದೇವರು ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ಅವುಗಳಿಲ್ಲದೆ ನಮಗೆ ಸಿಗದಿದ್ದ ಆಳ ಮತ್ತು ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡಬಲ್ಲರು.

ಏಪ್ರಿಲ್ 19

ನಮಗೆ ವಯಸ್ಸಾಗುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ, ನಮ್ಮ ನೆನಪಿನ ಶಕ್ತಿ ಮೊದಲಿನಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ನಮ್ಮ “ಮರೆವಿನ ಶಕ್ತಿ” ಮಾತ್ರ ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತದೆ. ?

ಏಪ್ರಿಲ್ 20

ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಗಳು ಮತ್ತು ದೂಷಣೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರವಾಗಿರಿ.  ಅವುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿ, ಒಳ್ಳೆಯ ನೆನಪುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡಿ.

ಏಪ್ರಿಲ್ 21

ವಯಸ್ಸಾಗುವ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾದುದು ಮನೋಭಾವವೇ; ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಏನು ಸಂಭವಿಸಿದೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನ ಮನೋಭಾವ ಹೇಗಿದೆ ಎನ್ನುವುದೇ ಹೆಚ್ಚು ಮುಖ್ಯ. 

ಏಪ್ರಿಲ್ 22

ಸಂತ ಎರಡನೇ ಜಾನ್ ಪಾವ್ಲ್ ಹೀಗೆ ಗಮನಿಸಿದರು: “ಕಾಲ ಕಳೆದಂತೆ ನಮ್ಮ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ನೋವಿನ ತೀವ್ರತೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ.”  ನಾವು ನಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಬದುಕನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೋಡಿ, ಒಂದರ್ಥದಲ್ಲಿ “ಅದನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬಹುದು.” ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಅಂತಿಮ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಹೇಗೆ ಬಳಸಿಕೊಂಡರು ಎಂಬುದನ್ನು ಈಗ ನಾವು ನೋಡಬಲ್ಲೆವು.  (ರೋಮಾಪುರದವರಿಗೆ 8:28 ನೋಡಿ.)

ಏಪ್ರಿಲ್ 23

ನೀವು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಹೋಗಲಾಗದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ, “ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡುವವರಾಗಿ” ಇರಿ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಏನಾದರೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹುರಿದುಂಬನೆ ಬೇಕಿರುವವರಿಗೆ ಒಂದು ಪತ್ರ ಬರೆಯಿರಿ.

ಏಪ್ರಿಲ್ 24

ನೀವು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುವ ಹೊಸ ಹವ್ಯಾಸಗಳು ಅಥವಾ ಆಸಕ್ತಿಗಳು ಯಾವುದಾದರೂ ಇವೆಯೇ? ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರೊಬ್ಬರು 75ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲಹಾಸುಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು.  ಅವು ಸುಂದರವಾಗಿವೆ.

ಏಪ್ರಿಲ್ 25

“ದೂರವಾಣಿಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರೇಷಿತಸೇವೆ” ಮಾಡಿದರೆ ಹೇಗೆ? ನಿಮಗೆ ಪರಿಚಯವಿರುವವರಿಗೆ ಆಗಾಗ ಕರೆ ಮಾಡಿ, ಅವರು ಹೇಗಿದ್ದಾರೆಂದು ಕೇಳಿ, ನೀವು ಓದಿದ ಅಥವಾ ಕೇಳಿದ ಯಾವುದಾದರೂ ವಿಷಯವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ.  ಹೀಗೆ ಮಾಡಲು ಅವಕಾಶಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಇರುತ್ತವೆ.

ಏಪ್ರಿಲ್ 26

ವಯಸ್ಸಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿದೆ, ಅಲ್ಲವೇ?  ಆನಂದವೂ ಇದೆ.  ನಾವು ಸುಮ್ಮನೆ “ಬದುಕಬಹುದು.”  ಜೀವನದ ಬಹುಭಾಗವನ್ನು ಕಳೆದಿರುವ ನಮಗೆ ನಾವೆಂಬುದು ತಿಳಿದಿದೆ; ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ನಾವು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದಿದ್ದೇವೆ.

ಏಪ್ರಿಲ್ 27

ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸಿ—ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚುತ್ತೇವೆ; ನಂತರ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಲು ಕಣ್ಣುತೆರೆಯುತ್ತೇವೆ!

ಏಪ್ರಿಲ್ 28

ರಾಬರ್ಟ್ ಬ್ರೌನಿಂಗ್ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಕವಿತೆಯನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.  ಅದು ಹೀಗಿದೆ:

ನನ್ನ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ವಯಸ್ಸಾಗಿ!
ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದದ್ದು ಇನ್ನೂ ಬರಬೇಕಿದೆ,
ಜೀವನದ ಕೊನೆಯ ಘಟ್ಟ—ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಮೊದಲ ಘಟ್ಟ ರೂಪುಗೊಂಡಿತು:
ನಮ್ಮ ಕಾಲವೆಲ್ಲ ಆತನ ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ,
ಆತ ಹೀಗೆನ್ನುತ್ತಾನೆ: “ನಾನು ಯೋಜಿಸಿದ್ದು ಒಂದು ಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು,
ಯೌವನ ತೋರಿಸುವುದು ಅದರ ಅರ್ಧವನ್ನಷ್ಟೇ; ದೇವರಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡಿ: ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡಿ, ಭಯಪಡಬೇಡಿ!”

ಏಪ್ರಿಲ್ 29

ಸಂತ ಜಾನ್ ಪಾಲ್ ದ್ವಿತೀಯರು ವಯೋವೃದ್ಧರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಹೀಗೆಂದರು: “..ಜೀವನವೆಂಬ ವರವು ಎಷ್ಟೇ ಶ್ರಮ ಮತ್ತು ನೋವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದರೂ, ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ಅದರಿಂದ ಬೇಸರಗೊಳ್ಳದಷ್ಟು ಸುಂದರವೂ ಅಮೂಲ್ಯವೂ ಆಗಿದೆ…ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದಂತೆ ಜೀವನದ ಈ ಘಟ್ಟವನ್ನು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡವನಾಗಿ, ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಲು ನನ್ನದೇ ವಯಸ್ಸಿನ ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ನಿಕಟ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದುವ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವನಾಗಿ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಹತ್ತಿರವಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ” (ವಯೋವೃದ್ಧರಿಗೆ ಪತ್ರ, #1).

ಏಪ್ರಿಲ್ 30

ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ: ವಯಸ್ಸಾದವರು ನನಗೆ ಬಹಳ ಆಸಕ್ತಿಕರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಬದುಕನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದಾರೆ.  ಅವರಿಗೊಂದು ಕಥೆಯಿದೆ.

ಪರಿವಿಡಿ

ಮೇ

Amazonನಲ್ಲಿ ಇ-ಪುಸ್ತಕವಾಗಿ ಅಥವಾ ಮೃದುರಟ್ಟಿನ ಪುಸ್ತಕವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಿದೆ!