በኤሌክትሮኒክ መጽሐፍ & በወረቀት ሽፋን በታተመ መጽሐፍ መልክም ይገኛል!
ኦገስት 1
ቅዱስ ዮሐንስ ጳውሎስ ዳግማዊ በ1999 ባወጡት ለአረጋውያን የተጻፈ ደብዳቤ (#12)፣ ወጣቶች ከአረጋውያን ጋር ቅርብ እንዲሆኑ አበረታተዋል። እንዲህም ብለዋል፦ “አረጋውያን ከምታስቡት በላይ ብዙ ሊሰጧችሁ ይችላሉ። መጽሐፈ ሲራክ ይህን ምክር ይሰጣል፦ ‘አረጋውያን የሚናገሩትን አትናቅ፤ እነርሱም ከወላጆቻቸው ተምረዋልና’ (8:9)።”
ኦገስት 2
ፍራንሲስ ቶምፕሰን “የሰማይ አሳዳጅ ውሻ” የተባለ አስደናቂ ግጥም ጽፏል። በዚህ ግጥም እግዚአብሔርን፣ ምንም ያህል ብንጥር ከዱካችን ላይ ልናስወግደው ከማንችለው ዱካ አነፍናፊ ውሻ ጋር ያመሳስለዋል። እግዚአብሔር ይመስገን! መለኮታዊው ዱካ አነፍናፊ ደርሶ እንዲይዝህ ራስህን ከዚህም በተሻለ ሁኔታ እንዴት ልትለቅለት ትችላለህ?
ኦገስት 3
ቅዱስ ዮሐንስ ዘመስቀል፣ “ፍቅር በሌለበት ፍቅርን አኑር፤ ከዚያም ፍቅርን ታገኛለህ” ብለዋል። እውነት ነው። አንድ ሰው ቅድሚያውን ወስዶ፣ በደግ ቃል ወይም በልግስና ተግባር በመጀመሪያ ፍቅርን ማሳየት አለበት። በኩሬ መካከል የተጣለ ድንጋይ የሚፈጥረው ሞገድ እስከ ዳርቻው እንደሚደርስ ሁሉ፣ እኛም ለሌሎች የምናደርሰው ፍቅር ከእኛ እጅግ ርቆ እየደረሰ ይበዛል።
ኦገስት 4
እናቴና አባቴ፣ አክስቶቼና አጎቶቼ በሰማይ ሆነው ስለ እኔ ሲጸልዩ ማሰብ እወዳለሁ። የቅዱሳን ኅብረት፣ በሰማይ፣ በመንጽሔና በምድር ያሉት ሁሉ በጸሎት አንድ መሆናቸው፣ አስደናቂ አይደለምን?!
ኦገስት 5
አረጋውያንን የወንጌል አብሳሪዎች አድርገህ ታስባቸዋለህ? ቅዱስ ዮሐንስ ጳውሎስ ዳግማዊ እንዲሁ ያስባሉ። እርጅና፣ “በቃልና በአርአያ፣ እንዲሁም ለአረጋውያን ችሎታዎች በእጅጉ በሚስማሙ ተግባራት ወንጌልን ለማብሰር ካለው እጅግ ታላቅ አቅም ጋር፣ ለእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን ገና በሙሉ ያልተገነዘብነው ወይም በበቂ ሁኔታ ያልተጠቀምንበት ኃይል ነው” በማለት ያብራራሉ (ዮሐንስ ጳውሎስ ዳግማዊ በእርጅና ዘመን ንቁ ስለመሆን በተዘጋጀው ዓለም አቀፍ መድረክ ለተሳተፉ ሰዎች ያደረጉት ንግግር፣ #5)።
ኦገስት 6
ቅዱሳኑ ፍጹማን አልነበሩም። ለዚያ መጣር ነበረባቸው። ቅዱስ ጳውሎስ ክርስቲያኖችን ያሳድድ ነበር። ቅዱስ ጴጥሮስ ክርስቶስን ሦስት ጊዜ ክዶታል። ቅዱስ ሄሮኒሞስ ከባድ የቁጣ ችግር ነበረባቸው። የአቪላዋ ቅድስት ቴሬዛ በመጀመሪያ በመንፈሳዊ ሕይወታቸው እጅግ የተራ ደረጃ ላይ ያሉ መነኩሲት ነበሩ፤ የሚጠበቅባቸውንም ከልብ ሳይሆን ለይስሙላ ያደርጉ ነበር። ከጥንቶቹ ክርስቲያኖች ብዙዎቹ በስደት ወቅት “ከእምነት ወድቀው”፣ በኋላ ግን ተመልሰዋል። ለእኛም እንዲሁ ነው። በቅድስና ለማደግ መጣርህን ቀጥል። እስካሁን “ተሠርተን ያለቅን” አይደለንም። በእግዚአብሔር ጸጋና እርዳታ ተመካ፤ ምናልባትም በተለይ ትግል ባሳለፉት ቅዱሳን ጸሎት ተማመን።
ኦገስት 7
ማንም ብቻውን ቅዱስ አይሆንም። ይህ የቅዱሳን ኅብረት ነው። በመልካም አርአያችን፣ በማበረታታታችንና በጸሎታችን እርስ በርሳችን እንረዳዳለን። የቅዱሳን ኅብረት ታላቅ ቤተሰብ ነው። ወደ ሰማይ ፈጽሞ ብቻችንን አንሄድም።
ኦገስት 8
የቤተሰብ አባል ከመሆን ጋር የሚመጣ ልዩ መንፈሳዊ ኃላፊነት አለ። ባሎች ሚስቶቻቸው ወደ ሰማይ እንዲደርሱ የመርዳት ልዩ ኃላፊነት አለባቸው፤ ሚስቶችም ለባሎቻቸው ያንኑ የማድረግ ኃላፊነት አለባቸው። ወላጆች ለልጆቻቸው የመጸለይና መልካም አርአያ የመሆን ታላቅ ኃላፊነት አለባቸው። የምንወዳቸውን ሰዎች ሕይወት በእነርሱ ፈንታ ልንኖርላቸው አንችልም፤ ስለ እነርሱ የምናቀርበው ጸሎት ግን የጥሪያችን አስፈላጊ ክፍል ነው።
ኦገስት 9
ስለ አንድ የተለመደ መንፈሳዊ እውነታ ይበልጥ በተደጋጋሚ መናገር እንዳለብን ጥርጥር የለውም። ይህም በመንፈሳዊ ሕይወታችን ብዙ ጊዜ እየጸለይን ምንም “የማይሰማን”፣ በጸሎት የድርቀት ወቅቶች ሊያጋጥሙን እንደሚችሉ ነው። ይህ በእምነታችን ታላላቅ ቅዱሳንና ጥልቅ ምሥጢራዊ መንፈሳዊ ልምድ ባላቸው ሰዎች ሕይወት በጣም የተለመደ ነበር፤ አሁንም እንዲሁ ነው። የካልካታዋ ቅድስት እናት ቴሬዛ በጸሎት ጊዜያቸው የኢየሱስ መገኘት ሳይሰማቸው ዓመታትን አሳልፈዋል። እግዚአብሔር ለእርሱ ቅርብ የመሆን ስሜት ብቻ ሳይሆን፣ ለእርሱ ራሱ ታማኞች እንድንሆን “የሚርቅ” ይመስላል። ከስጦታዎቹ አልፈን ወደ ሰጪው ወደ እርሱ ራሱ እየመራን ነው።
ኦገስት 10
የአሲዚው ቅዱስ ፍራንቸስኮስ ስለ ሞት እንኳን በደስታና በተስፋ ይናገራሉ። “የፀሐይ መዝሙር” በተባለው መዝሙራቸው፣ “ሕያው ሰው ሁሉ ሊያመልጣት ስለማይችለው እኅታችን ሞተ ሥጋ፣ ጌታዬ ይመስገን” ይላሉ። ስለ ሞት እግዚአብሔርን ያመሰግናሉ! ሞትን፣ ትኩረታችንን በትክክለኛው ነገር ላይ እንድናደርግ እንደምትረዳን የተወደደች እኅት እንድናያት ይጋብዙናል። በዚህ መንገድ ስንመለከተው፣ ስለ “እኅት ሞት” እግዚአብሔርን ማመስገን ትርጉም ይኖረዋል።
ኦገስት 11
በሰዓታት ጸሎት ውስጥ አንድ ውብ መዝሙር አለ። እንዲህ ይላል፦
ኃጢአታችንን ይቅር እያልክ፣ ፍርሃታችንን እያራቅክ፣
በልባችን እያደርክ ከእኛ ጋር ቆይ፣
በዚህ ምሽት።
አምላካችን ሁልጊዜ በውስጣችን እንደሚያድር ማወቅ እንዴት ያለ መጽናናት ነው!
ኦገስት 12
ወደ ሲኦል ለጉብኝት ሄዶ፣ በምግብ የተሞሉ ጠረጴዛዎችን ነገር ግን በረሃብ የሚሰቃዩ ሰዎችን ስላየው ጎብኚ የሚነገረውን አጭር ታሪክ ሰምተህ ይሆናል። ሰዎቹ ከእጃቸው አንጓ ጋር የታሰሩ ሹካዎችና ማንኪያዎች እጅግ ረጃጅም ስለነበሩ፣ ምግቡን ወደ አፋቸው ማድረስ አልቻሉም ነበር። ጎብኚው በሰማይ ባሉት ሰዎች የእጅ አንጓ ላይም እንደዚሁ ያሉ ረጃጅም ሹካዎችና ማንኪያዎች አየ። እነርሱ ግን ጠግበው ደስተኞች ነበሩ፤ በመመገቢያ ዕቃዎቻቸው ምግቡን ወስደው በጠረጴዛው ማዶ ያሉትን ባልንጀሮቻቸውን ያበሉ ነበር። መልእክቱ ግልጽ ነው፤ ለሰማይ የሚያዘጋጁንን በጎ ምግባራት አሁን፣ እዚህ በምድር ላይ መማር አለብን።
ኦገስት 13
“ሰማይ የሰው ልጅ እጅግ ጥልቅ ምኞቶች የመጨረሻ ግብና ፍጻሜ፣ ከሁሉ የላቀና የማያልፍ ደስታ የሚኖርበት ሁኔታ ነው” (የካቶሊካዊት ቤተ ክርስቲያን ካቴኪዝም #1024)። በእነዚህ ቃላት ውስጥ የምናሰላስለው ብዙ ነገር አለ።
ኦገስት 14
ምናልባት፣ «እርጅና ብቻውን አይመጣም፤ ሁሉንም ዓይነት ጓደኞች ይዞ ይመጣል» የሚለውን አባባል ሰምታችሁ ይሆናል። እነዚያን «ጓደኞች» እናውቃቸዋለን፣ አይደል? ሰውነታችን ያረጃል፣ ጉልበታችን ይቀንሳል፣ ጤንነታችን ሊታወክ ይችላል፣ ምናልባትም የሆነ ዓይነት እርዳታ ያስፈልገን ይሆናል፤ ዝርዝሩ ይቀጥላል። መጽሐፍ ቅዱስ፣ ሞኝ እርካታውን በዓለማዊ ተድላ ውስጥ እንደሚፈልግ፣ ጠቢብ ግን በእነዚህ ለውጦች ሁሉ መካከል እንኳን ሁልጊዜ አብሮት ባለው በእግዚአብሔር ዘንድ ሰላሙን እንደሚፈልግ ያስታውሰናል፤ ስለዚህም ጠቢቡ በሰላም ይኖራል።
ኦገስት 15
ስለ ብፅዕት እናታችን ወደ ሰማይ መወሰድ ምን እናምናለን? አሁን በክብር የተለወጠች ብትሆንም፣ ሰው መሆኗ እንደሚቀጥል እናምናለን። እሷ ወደ ሄደችበት እኛም ለመከተል ተስፋ አለን። እግዚአብሔር ፈቅዶ ወደ ሰማይ ከገባን፣ የምንገባው በሙሉ ማንነታችን፣ እኛን እኛ በሚያደርገን ሁሉ ነው፤ በዚያን ጊዜ ግን በክብር ተለውጠን እንሆናለን።
ኦገስት 16
መታሰባቸው የተባረከ አባ ቦብ ቤዳርድ፣ በሕይወታችን «ለእግዚአብሔር ፈቃድ ስለ መስጠት» ብዙ ጊዜ ይናገሩ ነበር። መጀመሪያ ሲሰማ ይህ አባባል እንግዳ ይመስላል፤ «እግዚአብሔር እግዚአብሔር ነው፤ የፈለገውን ሁሉ ማድረግ ይችላል» ብለን ልናስብ እንችላለን። ይህ እውነት ቢሆንም፣ እግዚአብሔር በሕይወታችን እንደ ፈቃዱ እንዲሠራ ስንፈቅድለት፣ ለእኛ ላለው ፈቃዱ ራሳችንን አሳልፈን ስንሰጥ፣ ድንቅ ነገር ይሆናል። «ጌታ ሆይ፣ የአንተ ፈቃድ እንጂ የእኔ ፈቃድ አይሁን።»
ኦገስት 17
እያረጀን ስንሄድ፣ ኢየሱስ በብዙ መንገዶች «የተትረፈረፈ ሕይወት» ይሰጠናል። በእርግጥም ይህን የሚያደርገው በመጽሐፍ ቅዱስ ባለው ሕያው ቃሉ፣ በምሥጢራቱ፣ በተለይም በቅዱስ ቁርባን፣ እንዲሁም ለእኛ ያለው ቸርነት ሕያው ምስሎች እንዲሆኑ ወደ ሕይወታችን በሚልካቸው ሰዎች አማካይነት ነው።
ኦገስት 18
እርጅና የሕይወት ከፍተኛ ጫፍ ነው። የሕይወት የመጨረሻ አክሊል ነው። ከእግዚአብሔር የተሰጠ ስጦታ ነው። ርዕሰ ሊቃነ ጳጳሳት ፍራንቸስኮስ፣ እርጅና ልዩ ዕድል እንጂ በሽታ እንዳልሆነ ተናግረዋል።
ኦገስት 19
የሕይወታቸውን የመጨረሻ ቀናት በጸሎትና ከእግዚአብሔር ጋር በኅብረት ለማሳለፍ የመረጡትን የርዕሰ ሊቃነ ጳጳሳት በነዲክቶስ 16ኛን አርአያነት እወደዋለሁ። ለሁላችንም እንዴት ያለ አርአያ ነው!
ኦገስት 20
ርዕሰ ሊቃነ ጳጳሳት ፍራንቸስኮስ፣ የኦርቶዶክስ እምነት ተከታይ የሆነውን ጸሐፊ ኦሊቪዬ ክሌማንን ለሁሉም ያስታውሳሉ። እሱም እንዲህ ብሏል፦ «ለጸሎት ቦታ የሌለው ሥልጣኔ፣ እርጅና ትርጉሙን ሁሉ ያጣበት ሥልጣኔ ነው። ይህም እጅግ የሚያስፈራ ነው። ምክንያቱም ከሁሉ በላይ የሚጸልዩ አረጋውያን ያስፈልጉናል፤ ጸሎት የእርጅና ዓላማ ነው» (አጠቃላይ ግንኙነት፣ ማርች 11፣ 2015፣ ቤተሰብ – 7. አያቶች)።
ኦገስት 21
በእርጅና ዘመን ምስጋና የሚገባባቸው አንዳንድ የተለዩና ልዩ ነገሮች አሉ። ለተሰጡን ዓመታት፣ በእነዚያ ብዙ ዓመታት ሰውነታችን ላገለገለን አገልግሎት ምስጋና ይገባል፤ አሁንም መራመድ ስለምንችል (እርምጃችን የዘገየ ቢሆንም እንኳን) ምስጋና ይገባል፤ የማየትና የመስማት ችሎታችንን ለሚያግዙና ሌሎች ብዙ ጥቅሞችን ለሚያስገኙ የሕክምና እድገቶችም ምስጋና ይገባል። እርጅና በምስጋና እንድንሞላ ብዙ አጋጣሚዎችን ይሰጠናል።
ኦገስት 22
ራሳችንን ለፈቃዱ አሳልፈን ከሰጠን፣ አዲስ ኪሳራ ቢያጋጥመንም እንኳን፣ እግዚአብሔር ድክመቶቻችንንና ውስንነቶቻችንን ጨምሮ ሁሉንም ይጠቀምበታል። ሁሉም የእግዚአብሔር ነው።
ኦገስት 23
እርጅና የተወሰነ የውስጥ እርጋታን ይዞ ይመጣል። በቀደሙት የሕይወታችን ዘመናት የነበሩት ውጣ ውረዶች የቀነሱ ይመስላሉ። ልምዳችን ጽናትን ያጎናጽፈናል፤ እርጋታ ጎልቶ የሚታይ በጎ ባሕርይ ባይሆንም፣ ደስታን ይሰጣል።
ኦገስት 24
ዕድሜያችን እየረዘመ ነው። ይህ አዳዲስ ተግዳሮቶችን እንደሚያመጣብን ጥርጥር የለውም፤ ነገር ግን ትግሎቻችንንና መስቀሎቻችንን ከኢየሱስ ክርስቶስ ትግሎችና መስቀል ጋር ለማዋሐድ አዳዲስ ዕድሎችንም ይሰጠናል።
ኦገስት 25
አስተውላችኋል? የጋዜጣ ፊደሎችን እያሳነሱ፣ ደረጃዎችንም ይበልጥ አቀበት እያደረጉ ነው፤ ሰዎችም ከበፊቱ በበለጠ ዝቅ ባለ ድምፅ እየተናገሩ ነው? ?
ኦገስት 26
በእርግጥ፣ እያረጀን ስንሄድ የሚኖረን አመለካከት ወሳኝ ነው። ትኩረታችንን በቆዳችን መሸብሸብ፣ በሽበታችን፣ በሕመማችንና በሥቃያችን ላይ ለማድረግ ልንመርጥ እንችላለን፤ ወይም ደግሞ እድሜ እየገፋ ሲሄድ ለሚገኙት መልካም ነገሮች ሁሉ፣ ለምሳሌ አሁንም ላሉን የአእምሮ ችሎታዎችና እያንዳንዱ አዲስ ቀን ለሚያመጣቸው ቀላል ደስታዎች፣ እግዚአብሔርን ልናመሰግን እንችላለን።
ኦገስት 27
ቤተሰቦች ለወዳጃቸው የቀብር ሥነ ሥርዓት የወንጌል ንባብ ሲመርጡ፣ ብዙ ጊዜ ዮሐንስ 14:1-6ን ይመርጣሉ። ምክንያቱንም መረዳት ቀላል ነው። ከዚያ ክፍል ኢየሱስ ለእኛ የሚናገረውን ቃል አዳምጡ፦ «በአባቴ ቤት ብዙ መኖሪያዎች አሉ…ሄጄም ለእናንተ ቦታ ካዘጋጀሁ፣ እንደገና ተመልሼ እመጣለሁ፤ እኔ ባለሁበት እናንተም እንድትሆኑ ወደ ራሴ እወስዳችኋለሁ።» ድንቅ እምነታችን እንዴት ያለ መጽናናት ይሰጠናል!
ኦገስት 28
በእርሻ ቦታ ተወልጄ አደግሁ። የበልግ መከር ተሰብስቦ ከገባ በኋላ፣ «በዚህ ዓመት ምን ተማርን? በሚቀጥለው ዓመት ምን ነገር በተለየ መንገድ ማድረግ አለብን?» ብለን እንጠይቅ ነበር። ሕይወታችንም እንዲሁ ነው። እግዚአብሔር ከሰጠን የመቻል አቅም ገና ምን የበለጠ ማዳበር አለብን? እግዚአብሔር ሁልጊዜ ለእኛ የበለጠ ነገር አለው።
ኦገስት 29
ሰማይ ምን እንደሚመስል አልፎ አልፎ ማሰላሰል መልካም ነው። ቅዱስ ጳውሎስ፣ እግዚአብሔር ለእኛ ያዘጋጀውን ዓይን እንዳላየው፣ ጆሮም እንዳልሰማው፣ በልባችንም እንኳ እንዳልታሰበ ሲነግረን፣ ለማወቅ ያለንን ጉጉት በእርግጥ ያነሣሣል። እግዚአብሔር ለእኛ ምን አዘጋጅቶልናል? በእርግጥ ለሰማይ ያለን መልካም ናፍቆት አለ፤ ይህንም በልባችን የተከለው እግዚአብሔር ራሱ እንደሆነ እርግጠኛ ነኝ።
ኦገስት 30
ጴጥሮስ በውኃ ላይ ሲራመድ፣ ዓይኑን ከኢየሱስ ላይ አንሥቶ ወደ ታች ያሉትን ማዕበሎች ተመልክቶ፣ ከዚያም መስጠም የጀመረበትን ታሪክ ብዙ ጊዜ አስባለሁ። ለእኔ ይህ፣ ሞትን ልንመለከትባቸው የምንችላቸውን ሁለት መንገዶች የሚያመለክት ምልክት ነው። ስለ ሞት የማናውቃቸውን ገጽታዎች ስንመለከት፣ ፍርሃት ይሰማናል። ነገር ግን ከኢየሱስ ክርስቶስ ጋር እንደሚኖረን መገናኘት አድርገን ስንመለከተው፣ በተስፋ እንሞላለን።
ኦገስት 31
አንድ ሰው ወደ እርስዎ ቀርቦ፣ «ድነዋል?» ብሎ ጠይቆዎት ያውቃል? ጥያቄው ትንሽ ግራ ያጋባል፣ አይደል? ነገር ግን ለዚህ ጥያቄ ድንቅ የሆነ ካቶሊካዊ መልስ አለ፦
- አዎን፣ ድኛለሁ። ኢየሱስ ክርስቶስ ስለ እኔ በመስቀል ላይ ሞቷል።
- አሁንም እየዳንኩ ነው። ኢየሱስ በአብ ቀኝ ሆኖ ስለ እኔ እየማለደ ነው።
- ወደፊትም እንደምድን ተስፋ አደርጋለሁ። የሕይወቴ ግብና የሚያነሣሣኝ ምክንያት፣ ከኢየሱስ ጋር በሰማይ ለዘላለም መኖር እንድችል ነው።
ሥዕል፦ ሬምብራንት – ኤርምያስ ሲያለቅስ
ከአማዞን በኤሌክትሮኒክ መጽሐፍ ወይም በለስላሳ ሽፋን በታተመ መጽሐፍ መልክ ይገኛል!