Mayroon din sa eBook & paperback na format!
Agosto 1
Sa kanyang Liham sa mga Nakatatanda noong 1999 (#12), hinikayat ni San Juan Pablo II ang mga kabataan na manatiling malapit sa mga nakatatanda. Sinabi niya, “Higit pa sa inaakala ninyo ang maibibigay sa inyo ng mga nakatatanda. Ganito ang payo ng Aklat ni Sirac: ‘Huwag ipagwalang-bahala ang sinasabi ng mga nakatatanda, sapagkat sila rin ay natuto sa kanilang mga magulang’ (8:9).”
Agosto 2
Sumulat si Francis Thompson ng isang kahanga-hangang tula, “Ang Asong Mangangaso ng Langit.” Dito, inihahambing niya ang Diyos sa isang asong tagasubaybay na hindi natin matakasan, gaano man tayo magsikap. Salamat sa Diyos! Paano mo higit pang hahayaang maabutan ka ng Banal na Asong Tagasubaybay?
Agosto 3
Sinabi ni San Juan de la Cruz, “Kung saan walang pag-ibig, maglagay ka ng pag-ibig, at makatatagpo ka ng pag-ibig.” Totoo ito. Kailangang may magkusa, may unang magmahal—sa isang magiliw na salita, sa isang bukas-palad na kilos. Tulad ng batong inihulog sa gitna ng lawa, na ang mga alon ay umaabot hanggang sa pampang, gayon din ang pag-ibig na ibinibigay natin sa iba: dumarami ito at umaabot nang higit pa sa ating sarili.
Agosto 4
Gustung-gusto kong isipin na nasa Langit ang aking Nanay at Tatay, mga tiya at tiyo, at ipinagdarasal nila ako. Hindi ba’t kahanga-hanga ang Pakikipag-isa ng mga Banal—lahat ng nasa Langit, nasa Purgatoryo, at narito sa Lupa, pawang nagkakaisa sa panalangin?!
Agosto 5
Itinuturing mo ba ang mga nakatatanda bilang mga tagapagpahayag ng Ebanghelyo? Ganito ang pananaw ni San Juan Pablo II. Ipinaliliwanag niya na ang katandaan, taglay “ang napakalaking kakayahan nitong magpahayag ng Ebanghelyo sa salita at halimbawa, at sa mga gawaing lubos na angkop sa mga kakayahan ng mga nakatatanda, ay isang puwersa para sa Simbahan ng Diyos na hindi pa lubusang nauunawaan o sapat na nagagamit” (Talumpati ni Juan Pablo II sa mga Kalahok sa Pandaigdigang Talakayan ukol sa Aktibong Pagtanda, #5).
Agosto 6
Hindi perpekto ang mga santo. Kinailangan nilang pagsikapan ang kabanalan. Inusig ni San Pablo ang mga Kristiyano. Tatlong ulit na itinanggi ni San Pedro si Kristo. Malubha ang suliranin ni San Jeronimo sa pagkagalit. Nagsimula si Santa Teresa ng Ávila bilang isang madreng kulang sa sigasig at basta na lamang tumutupad sa mga gawain nang wala sa puso. Marami sa mga unang Kristiyano ang “tumalikod sa pananampalataya” noong panahon ng pag-uusig, ngunit nagbalik din kalaunan. Gayon din tayo. Patuloy na pagsikapan ang kabanalan. Hindi pa tayo isang “tapos na produkto.” Umasa sa biyaya at tulong ng Diyos—at marahil, lalo na sa mga panalangin ng mga santong iyon na nakipagbuno rin.
Agosto 7
Walang nagiging santo nang nag-iisa. May Pakikipag-isa ng mga Banal. Nagtutulungan tayo sa pamamagitan ng ating mabuting halimbawa, pagpapalakas ng loob, at mga panalangin. Isang dakilang pamilya ang Pakikipag-isa ng mga Banal. Hindi tayo kailanman pumupunta sa Langit nang nag-iisa.
Agosto 8
May natatanging pananagutang espirituwal na kaakibat ng pagiging bahagi ng isang pamilya. May tanging tungkulin ang mga asawang lalaki na tulungan ang kanilang mga asawa na makarating sa Langit, at gayon din ang tungkulin ng mga asawang babae para sa kanilang mga asawa. Malaki ang pananagutan ng mga magulang na ipagdasal at bigyan ng mabuting halimbawa ang kanilang mga anak. Hindi natin maaaring isabuhay para sa ating mga mahal sa buhay ang buhay na para sa kanila, ngunit mahalagang bahagi ng ating bokasyon ang ating mga panalangin para sa kanila.
Agosto 9
Walang alinlangang dapat nating mas madalas pag-usapan ang isang karaniwang katotohanang espirituwal—na sa ating buhay espirituwal, maaari tayong dumaan sa mga panahon ng pagkatuyo sa pananalangin, kung kailan nananalangin tayo ngunit walang “nadarama.” Noon pa man at hanggang ngayon, karaniwan na ito sa buhay ng mga dakilang santo at mistiko ng ating pananampalataya. Sa loob ng maraming taon, walang anumang nadamang presensya ni Hesus si Santa Mother Teresa ng Calcutta sa kanyang mga oras ng pananalangin. Tila “lumalayo” ang Diyos upang maging tapat tayo sa Kanya at hindi lamang sa damdamin ng pagiging malapit sa Kanya. Inaakay Niya tayo lampas sa mga kaloob, tungo sa mismong Nagkakaloob.
Agosto 10
May galak si San Francisco de Asis kahit sa pagharap sa kamatayan. Sa “Awit ng Araw,” sinabi niya, “Purihin ang aking Panginoon dahil sa aming kapatid na kamatayang pangkatawan, na hindi matatakasan ng sinumang nabubuhay.” Pinupuri niya ang Diyos dahil sa kamatayan! Inaanyayahan niya tayong ituring ang kamatayan bilang isang minamahal na kapatid na tumutulong sa atin na manatiling nakatuon sa nararapat. Kung ganito ang ating pananaw, makatuwirang purihin ang Diyos dahil kay “Kapatid na Kamatayan.”
Agosto 11
May isang magandang himno sa Liturhiya ng mga Oras. Ganito ang mga salita nito:
Nagpapatawad ng sala, pumapawi ng takot,
Manatili Ka sa amin, manahan sa aming puso,
Ngayong takipsilim.
Kaylaking kaaliwan ang malaman na laging nananahan sa atin ang ating Diyos.
Agosto 12
Marahil ay narinig mo na ang maikling kuwento tungkol sa isang bumisita sa impiyerno. Nakita niya roon ang mga hapag na sagana sa pagkain, ngunit gutom ang lahat dahil napakahaba ng mga tinidor at kutsarang nakakabit sa kanilang mga pulsuhan, kaya hindi nila maisubo ang pagkain. Nakita rin ng bisita ang gayong kahahabang tinidor at kutsara sa mga pulsuhan ng mga nasa Langit, ngunit busog at masaya sila—inilalagay nila ang pagkain sa kanilang mga kubyertos at sinusubuan ang kanilang kapwa sa kabilang panig ng hapag. Nauunawaan mo ang aral—ngayon pa lang, dito sa lupa, dapat na nating matutuhan ang mga birtud na maghahanda sa atin para sa Langit.
Agosto 13
“Ang Langit ang sukdulang hantungan at katuparan ng pinakamalalalim na pananabik ng tao, ang kalagayan ng pinakamataas at ganap na kaligayahan” (CCC #1024). Napakaraming mapagninilayan sa mga salitang iyon.
Agosto 14
Marahil ay narinig mo na ang kasabihang: “Hindi dumarating nang nag-iisa ang katandaan; sari-saring kabarkada ang dala nito.” At kilala natin ang mga “kabarkadang” iyon, hindi ba? Tumatanda ang ating katawan, nababawasan ang ating lakas, marahil ay humihina ang ating kalusugan, at baka nangangailangan na tayo ng tulong sa ilang bagay—napakahaba pa ng listahan. Ipinapaalala sa atin ng Banal na Kasulatan na hinahanap ng mangmang ang kanyang kasiyahan sa makamundong kaluguran, ngunit hinahanap ng marunong ang kanyang kapayapaan, kahit sa gitna ng lahat ng pagbabagong iyon, sa Diyos na laging naroroon; kaya payapa ang marunong.
Agosto 15
Ano ang pinaniniwalaan natin tungkol sa Pag-aakyat sa Langit sa ating Mahal na Ina? Na nananatili siyang tao, ngunit ngayo’y isang taong niluwalhati. Umaasa tayong makasunod sa kanyang pinaroonan. Kung loloobin ng Diyos na makapasok tayo sa Langit, papasok tayo nang buong-buo, taglay ang lahat ng bumubuo sa ating pagkatao, ngunit niluwalhati na.
Agosto 16
Madalas banggitin ng yumaong si Padre Bob Bedard, na pinagpala ang alaala, ang “pagbibigay ng pahintulot sa Diyos” sa ating buhay. Sa una, tila nakatatawa itong pakinggan—maaari nating isipin, “Ang Diyos ay Diyos, magagawa Niya ang anumang naisin Niya.” Bagaman totoo naman iyon, may kahanga-hangang nangyayari kapag binibigyan natin ng pahintulot ang Diyos na kumilos ayon sa Kanyang nais sa ating buhay, kapag ipinauubaya natin ang ating sarili sa kalooban ng Diyos para sa atin. “Hindi ang kalooban ko, O Panginoon, kundi ang kalooban Mo ang masunod.”
Agosto 17
Sa napakaraming paraan, binibigyan tayo ni Hesus ng “buhay na ganap at kasiya-siya” habang tayo ay tumatanda, at tiyak na ginagawa Niya ito sa pamamagitan ng Kanyang buhay na Salita sa Banal na Kasulatan, ng Kanyang mga Sakramento, lalo na ng Eukaristiya, at ng mga taong ipinadadala Niya sa ating buhay, mga buhay na larawan ng Kanyang kabutihan sa atin.
Agosto 18
Ang katandaan ang rurok ng buhay. Ito ang pinakadakilang putong ng buhay. Kaloob ito ng Diyos. Sinabi ni Papa Francisco na ang katandaan ay hindi isang sakit, kundi isang pribilehiyo.
Agosto 19
Minamahal ko ang halimbawa ni Papa Benedicto XVI, na pinipiling gugulin ang mga huling araw ng kanyang buhay sa panalangin at pakikipagkaisa sa Diyos. Kaygandang halimbawa para sa ating lahat.
Agosto 20
Ipinapaalala ni Papa Francisco sa lahat si Olivier Clément, isang manunulat na kabilang sa pananampalatayang Ortodokso, na nagsabi, “Ang isang kabihasnang walang puwang para sa panalangin ay isang kabihasnang nawalan na ng anumang kahulugan ang katandaan. At nakatatakot ito. Sapagkat, higit sa lahat, kailangan natin ng matatandang nananalangin; ang panalangin ang layunin ng katandaan” (Pangkalahatang Pakikipagtagpo, Marso 11, 2015, Ang pamilya – 7. Ang mga lolo at lola).
Agosto 21
May ilang natatangi at tiyak na dahilan upang magpasalamat sa katandaan. Pasasalamat sa mga taong ipinagkaloob sa atin, sa paglilingkod ng ating katawan sa loob ng maraming taong iyon; pasasalamat na nakalalakad pa tayo (kahit mas mabagal na); pasasalamat sa mga pagsulong sa medisina na nakatutulong sa ating paningin at pandinig at sa marami pang iba. Maraming pagkakataong ibinibigay sa atin ang katandaan upang mapuspos ng pasasalamat.
Agosto 22
Ginagamit ng Diyos ang lahat, pati na ang ating mga kahinaan at limitasyon, kung ipauubaya natin ang ating sarili sa Kanyang kalooban, kahit may panibagong mawala sa atin. Ang lahat ay sa Diyos.
Agosto 23
May dalang katahimikan ng kalooban ang katandaan. Tila hindi na kasingtindi ang mga pagtaas at pagbaba ng buhay noong kabataan. Pinagkakalooban tayo ng ating karanasan ng katatagan—ang katahimikan ng kalooban ay hindi isang kapansin-pansing birtud, ngunit isa pa rin itong kagalakan.
Agosto 24
Mas mahaba na ang ating buhay. Walang dudang maghahatid ito sa atin ng mga bagong hamon, ngunit pati na rin ng mga bagong pagkakataong iugnay ang ating mga pakikibaka at mga krus sa mga pakikibaka at krus ni Hesukristo.
Agosto 25
Napansin ba ninyo—pinaliliit nila ang mga letra sa diyaryo, ginagawang mas matarik ang mga hagdan, at mas mahina nang magsalita ang mga tao kaysa dati? ?
Agosto 26
Siyempre, napakahalaga ng ating saloobin habang tumatanda tayo. Maaari nating piliing ituon ang ating pansin sa ating mga kulubot at uban at mga kirot at pananakit, o maaari nating purihin ang Diyos dahil sa lahat ng mabubuting bagay na dulot ng pagtanda—gaya ng kakayahan ng ating isip na taglay pa rin natin at ng mga payak na kagalakang hatid ng bawat bagong araw.
Agosto 27
Kapag pumipili ang mga pamilya ng babasahin mula sa Ebanghelyo para sa libing ng kanilang mahal sa buhay, madalas nilang piliin ang Juan 14:1-6. At madaling maunawaan kung bakit. Pakinggan ang mga salita ni Hesus sa atin mula sa talatang iyon: “Sa bahay ng aking Ama ay maraming tirahan…At kung ako ay umalis at maghanda ng lugar para sa inyo, babalik ako at isasama ko kayo sa akin, upang kung saan ako naroroon ay naroroon din kayo.” Kaylaking kaaliwan ang dulot ng ating kahanga-hangang pananampalataya!
Agosto 28
Ipinanganak at lumaki ako sa bukid. Kapag natapos na ang anihan sa taglagas, itinatanong namin, “Ano ang natutuhan natin sa taong ito? Ano ang dapat nating gawin nang naiiba sa susunod na taon?” Ganyan din ang ating buhay. Ano pa sa ating mga kakayahang kaloob ng Diyos ang dapat nating linangin? Laging may higit pang nakalaan ang Diyos para sa atin.
Agosto 29
Mabuting pagnilayan paminsan-minsan kung ano kaya ang Langit. Tiyak na pinupukaw ni San Pablo ang ating pagkamausisa kapag sinasabi niya sa atin na hindi pa nakita ng mata ni narinig ng tainga, at hindi pa man lamang sumagi sa ating puso, ang inihanda ng Diyos para sa atin. Ano kaya ang inihanda ng Diyos para sa atin? Tunay na may mabuting pananabik sa Langit na nakatanim sa ating mga puso, at natitiyak kong ang Diyos mismo ang nagtanim nito.
Madalas kong isipin ang kuwento ni Pedro na lumalakad sa ibabaw ng tubig, inalis ang tingin kay Hesus at tumingin sa mga alon sa ibaba, at saka nagsimulang lumubog. Para sa akin, larawan ito ng dalawang paraan ng pagtingin natin sa kamatayan. Kapag nakatuon tayo sa mga bagay tungkol dito na hindi natin alam, nakadarama tayo ng takot. Ngunit kapag tinitingnan natin ito bilang pakikipagtagpo kay Hesukristo, napupuspos tayo ng pag-asa.
Agosto 30
Agosto 31
May lumapit na ba sa inyo at nagtanong kung naligtas na kayo? Medyo nakabibigla, hindi ba? Ngunit may napakagandang sagot sa tanong na iyan na tunay na Katoliko:
- Oo, naligtas na ako. Namatay si Hesukristo sa Krus para sa akin.
- Sa ngayon, ako ay inililigtas. Nasa kanan ng Ama si Hesus at namamagitan para sa akin.
- At umaasa akong maliligtas ako. Ang layunin at nag-uudyok sa aking buhay ay ang makapiling si Hesus sa Langit magpakailanman.
Larawan: Rembrandt – Si Jeremias na Nanaghoy
Mabibili sa Amazon bilang eBook o librong may malambot na pabalat!