
Gabi-gabi,
Sa lamig at takot,
Nakatayo ako sa tabi ng nagbabagang uling,
At habang nagpapainit doon,
Nangutya ako at sumumpa,
At ipinakitang akoโy sinungaling.
โHindi ba ikaw ang
Taga-Galilea,
Ang kaibigan Niyang puspos ng kaamuan?โ
Tumilaok ang manok.
โHindi ko kilala
Ang Taong sinasabi mo.โ
Ngunit lumingon Siya,
At sa loob koโy nagliyab
Ang apoy na sinindihan ng Kaniyang tingin,
Kaya akoโy tumangis
Dahil sa mga panatang sinira
At sa lahat ng araw ng aking pagiging malahininga.
Nang Siyaโy nililitis,
Ikinaila ko Siya
At hindi ko napagtagumpayan ang pagsubok,
Bagaman nangako akong
Mamamatay na kasama Niya,
Kahit biguin Siya ng lahat ng iba.
Puspos ng pagsisisi
At walang laman ang mga lambat,
Bumalik ako sa dati kong hanapbuhay.
Ngunit nang magbukang-liwayway,
Tinawag Niya ang aking pangalan,
Habang nagliliyab ang nagbabagang uling.
Ngayon, sa dalampasigan,
Muli Niyang itinatanong
Kung akoโy magiging kaibigan Niya
At sa buhanginan,
Sa pamamagitan ng mga kamay Niyang binutasan,
Ipinagkakatiwala Niya sa akin ang Kaniyang mga tupa upang alagaan.
-P. Timothy J. Draper
Mga Panalangin sa Mahal na Araw at Pasko ng Pagkabuhay
Tampok na Larawan: Jan van de Venne, Pampublikong dominyo, sa pamamagitan ng Wikimedia Commons
