Mayroon din sa eBook & paperback na format!
Hulyo 1
Mababasa natin sa Banal na Kasulatan ang tungkol sa pag-ibig ng Diyos:
- “Malilimot ba ng isang ina ang kanyang sanggol, at mawawalan ng pagmamahal sa anak ng kanyang sinapupunan? Kahit na malimot niya, hindi kita kailanman malilimutan” (Isaiah 49:15).
- “Sapagkat mahalaga ka sa aking paningin at marangal, at iniibig kita…” (Isaiah 43:4a).
- “Dakila ang kanyang awa sa atin; ang katapatan ng PANGINOON ay magpakailanman” (Psalm 117:2).
Napakalinaw ng Banal na Kasulatan tungkol sa pag-ibig ng Diyos sa atin. Paano pa natin ito mapag-aalinlanganan?!
Hulyo 2
“Narito ang pag-ibig: hindi sa tayo ang umibig sa Diyos kundi Siya ang umibig sa atin at nagsugo ng Kanyang Anak bilang handog na pambayad-sala para sa ating mga kasalanan” (1 John 4:10, RSVCE).
Ibinibigay ng Diyos ang Kanyang sarili sa atin. Nakapupuspos itong isipin. At ang tanging minimithi Niya ay ibigin din natin Siya. Habang tumatanda tayo, nawa’y lalo nating matutuhang unahin ang Diyos sa lahat, at ibigin Siya nang buong puso at kaluluwa.
Hulyo 3
Kaakibat na ng pagtanda ang Krus. Hindi na magawa ng ating katawan ang mga dati nitong nagagawa, bumabagal tayo, at maging ang mga simpleng gawain ay mas mahirap na. Si Kristo ang tumatawag sa atin na pasanin ang ating Krus araw-araw at sumunod sa Kanya. At araw-araw ay may pagkakataon tayong gawin ito! Nagbabago tayo kapag nakikita natin ang mga krus sa ating buhay bilang natatanging mga pagkakataong sumunod sa Kanya.
Hulyo 4
Ipinahahayag ng Ebanghelyo, “‘Narito, ang birhen ay magdadalang-tao at manganganak ng isang lalaki, at tatawagin nila Siyang Emmanuel,’ na ang ibig sabihin ay ‘Kasama natin ang Diyos’” (Matthew 1:23). Kasama natin ang Diyos. Lagi Siyang naririto sa ating piling. Nananahan Siya sa atin. Ang tugon natin? Tinatawag itong “pagsasanay sa pamumuhay sa presensya ng Diyos”—ang laging magkaroon ng kamalayan sa Kanyang presensya sa atin. Makatutulong ang isang maikling panalangin na madalas sambitin sa maghapon: “Hesus, alam kong kasama Kita.” Ang munting panalanging ito ay maaaring magkaroon ng napakalaking epekto sa ating buhay.
Hulyo 5
Sinabi ni Santa Isabel ng Trinidad na lagi niyang pinagninilayan ang kanyang binyag at ang patuloy na pananahan ni Hesus sa kanya mula noong araw na iyon. Iyon ang kanyang paraan tungo sa kabanalan. Maaari rin itong maging paraan natin.
Hulyo 6
Kung makagawa tayo ng mabigat na kasalanan, nililisan ng Diyos ang ating kaluluwa. Ngunit kung mangungumpisal tayo nang mabuti, muli Siyang mananahan sa atin. Nawa’y maging matatag ang ating pasiyang mamuhay nang banal upang laging manahan sa atin ang ating Panginoon.
Hulyo 7
Sa simula ng Ebanghelyo, sinasabi sa atin na si Hesus ay “Emmanuel,” ang Diyos-na-kasama-natin. Sa wakas ng Ebanghelyo, ipinapangako ni Hesus na lagi natin Siyang makakasama hanggang sa katapusan ng panahon. Para itong mga tukod ng aklat sa simula at wakas ng Ebanghelyo; sa magkabilang bahaging ito, ipinapangako ni Hesus na makakasama natin Siya. Gayundin sa ating buhay—sa simula, sa buong buhay natin, at sa wakas, naroroon si Hesus. Kasama natin Siya.
Hulyo 8
Madalas banggitin ni Propeta Zacarias ang isang “matapat na nalabi.” Sinasabi niyang hindi sila ang nakararami, ngunit may matitirang mga taong mananatiling tapat sa Diyos. Parang inilalarawan nito ang ating kalagayan ngayon, hindi ba? Ang mahalaga para sa atin ay manatili tayong tapat.
Hulyo 9
Sinabi sa akin ng isang kaibigang pari, “Ang pagtanda ang pinakadakilang kaloob na maibibigay sa akin ng Diyos. Binibigyan ako nito ng pagkakataong patuloy na gawin ang gawain ng Diyos at lumago sa kabanalan.” Sa katunayan, masasabi nating lahat iyan. Amen.
Hulyo 10
Ipinapaalala sa atin ng pagtanda araw-araw na lumilipas ang ating buhay at Langit ang ating hantungan. Ang mensaheng iyan ay nakapaloob mismo sa ating pang-araw-araw na buhay.
Hulyo 11
Isang gantimpala ng madalas na pagtanggap sa Eukaristiya ang literal na pagiging higit at higit na bahagi ng Mistikong Katawan ni Kristo. Lalo tayong tunay na nagiging Banal na Pagkaing ating tinatanggap.
Hulyo 12
May isang magandang panalangin pagkatapos ng Komunyon sa Misa para sa ikapitong araw sa Oktaba ng Pagsilang ng Panginoon. Ganito ang panalangin: “Nawa ang Iyong bayan, O Panginoon, na Iyong ginagabayan at tinutustusan sa maraming paraan, ay makaranas, ngayon at sa hinaharap, ng mga lunas na Iyong ipinagkakaloob, upang, sa tulong ng kinakailangang kaaliwan mula sa mga bagay na lumilipas, magsikap silang makamit ang mga bagay na walang hanggan nang may lalong lumalalim na pagtitiwala. Sa pamamagitan ni Kristo na aming Panginoon.”
Hindi ba napakaganda ng kaisipang iyan? Oo, siyempre, kailangan nating ipagdalamhati ang mabubuting bagay na lumilipas, habang sa tulong ng Diyos ay lalo namang lumalalim ang ating pagtitiwala sa mga bagay na nananatili magpakailanman.
Hulyo 13
Isang mahal kong kaibigan ang namatay kamakailan dahil sa kanser. Bago siya namatay, iniwan niya sa akin ang mahalagang alaalang ito. Sinabi niyang naaalala niya noong bata pa siya na gustung-gusto niyang maglaro sa labas at ayaw niyang pumasok kapag tinatawag na siya ng nanay niya para maghapunan. Pero kapag nasa loob na siya ng bahay, gustung-gusto rin niyang manatili roon. Sinabi niyang para sa kanya, larawan iyon ng kanyang kalagayan noon—mahal niya ang buhay na ito at ang lahat ng kabutihang taglay nito, ngunit alam niyang may higit pang dakilang pag-ibig na naghihintay sa buhay sa Langit.
Hulyo 14
Isang papuri sa mabuting babasahing espirituwal: Mahalaga kung ano ang ipinapasok natin sa ating isipan! Nais ko lamang kayong hikayating humanap ng isang mabuting aklat na espirituwal kung wala pa kayo nito, at maglaan ng 15 minuto araw-araw sa mabuting babasahing espirituwal. Napakagandang paraan din ito upang “ihanda ang puso” sa panalangin—tuwiran tayong inaakay nito sa panalangin. Kung kailangan ninyo ng tulong, maaaring magrekomenda ang inyong pari ng isang magandang aklat.
Hulyo 15
Hindi hungkag ang katahimikan. Puspos ito ng Diyos. Kaibiganin ninyo ito. Palalimin ninyo ang inyong pagmamahal sa katahimikan, sa simpleng “pananatiling kasama” ng ating Panginoon. Hindi kailangan ang malalalim na kaisipan. Sapat nang makasama Siya. Dahil sa laganap na ingay sa ating panahon, lalo pang nagiging mahalaga ang katahimikan. Tinutulungan tayo ng katahimikan na pagnilayan ang mga bagay ng Diyos at maging bukas sa Kanyang tinig. Diyos lamang ang nakaaalam ng ating tahimik na panalangin. Isa itong natatangi at personal na pag-uusap sa pagitan ng Diyos at ng bawat isa sa atin.
Hulyo 16
Ang pag-iisa ay hindi katumbas (≠) ng kalungkutan. Binibigyan tayo ng pag-iisa ng pagkakataong buksan ang ating sarili sa Diyos sa mas malalim na paraan.
Hulyo 17
Mabuting simulan ang ating oras ng panalangin sa tahimik na pagpapahinga. Tinutulungan tayo nitong ituon ang ating buong pansin sa panalangin. Naiisip ko ang isang elevator sa isang napakataas na gusali, na pababa nang pababa hanggang sa huminto ito sa pinakailalim na palapag. Sa gayunding paraan, bumababa tayo nang bumababa sa kaibuturan ng ating maraming alalahanin hanggang sa makapagpahinga tayo sa mga bisig ng Diyos.
Hulyo 18
Isang kagalakan ang makaranas ng mga bagong paraan ng pananalangin habang tayo ay tumatanda. Hindi natin alam kung kailan ang isa sa mga ito ay magiging lubos na “angkop” para sa atin. Ang isang paraan ay ang mabagal, mapanalangin, at mapagnilay na pagbasa ng Banal na Kasulatan. Magsimula lamang sa isang pagpapahayag ng pananampalataya (hal., “Panginoon, alam kong hindi ito basta karaniwang aklat. Ito ang Iyong buhay na Salita. Buksan Mo ang aking puso sa nais Mong sabihin sa akin ngayon.”) Pagkatapos, dahan-dahang basahin ang Banal na Kasulatan hanggang sa may umantig sa inyo. Kapag nangyari iyon, lagyan ng pananda ang Bibliya at pag-isipan at ipanalangin iyon hangga’t patuloy itong nangungusap sa inyo. Pagkatapos, buksan muli ang Bibliya at magpatuloy sa mabagal na pagbasa. Magandang magsimula sa Ebanghelyo ayon kay San Marcos. Hindi ito pagsasanay sa mabilisang pagbasa. Maaaring abutin kayo ng isang taon bago matapos ang Ebanghelyo ayon kay San Marcos, at higit ninyong makikilala si Hesus sa pagtatapos ng taong iyon.
Hulyo 19
Tila may dalawang pangkat ng matatanda. Ang mga nasa Pangkat A ay napakaaktibo at nagsasabing, “Mas abala ako ngayon kaysa dati. Napakabilis lumipas ng mga araw.” Mas limitado naman ang mga nasa Pangkat B, at maaaring hindi na nga makalabas ng bahay. Para sa kanila, tila napakahaba ng mga araw—napakabagal lumipas ng oras. Hangga’t maaari, napakagandang pagtagpuin ang dalawang pangkat—upang maibahagi ng mga aktibo ang kanilang sigla, kasiglahan, at “ningning” sa mga mas limitado ang magagawa, na lubos na nagpapahalaga rito.
Hulyo 20
Kahanga-hanga ang Pahayag ni Jesus sa Huling Hapunan sa Ebanghelyo ayon kay San Juan. Basahin ang Kabanata 15 ng Juan at iugnay ito sa iyong sarili. Hayaan mong si Jesus ang tuwirang magsalita sa iyo, sapagkat tunay ngang kinakausap ka Niya.
Hulyo 21
“Siya, bagama’t nasa anyo ng Diyos, ay hindi itinuring ang pagiging kapantay ng Diyos na isang bagay na dapat panghawakan, kundi hinubad ang sarili, na nag-anyong alipin…” (Filipos 2:6-7a, RSVCE). Ang pagtanda ay may kaakibat ding isang uri ng “paghuhubad ng sarili.” Nakaaaliw malaman na nauna na sa atin ang ating Panginoong Jesus sa landas na ito. Alam na alam Niya ang ating nararanasan.
Hulyo 22
Magkapanahon at matalik na magkaibigan sina San Basilio at San Gregorio. Nagbigay si San Gregorio ng homiliya sa libing ni San Basilio noong 379 A.D. Sinabi niya, “Basilio, tanggapin mo ako sa iyong tahanan kapag lumisan na ako sa buhay na ito, upang tayo’y mamuhay nang magkasama at pagmasdan…ang Banal at Kabanal-banalang Santatlo” (tingnan ang Talumpati 43). Napakagandang larawan nito para sa atin—na sa Langit ay makakapiling natin ang ating mga mahal sa buhay, habang sama-sama tayong namamangha sa pagmamasid sa Kabanal-banalang Santatlo.
Hulyo 23
May matibay na pananaw sa kaisipang Katoliko na ang Langit ang gantimpala para sa mga laban na ating hinarap at sa mga pakikibakang nanatili tayong tapat kay Kristo. Mabuting lagi nating isaisip ang gantimpalang iyon, lalo na sa mahihirap na araw.
Hulyo 24
Sa isang banda, ang kamatayan, at maging ang panahong papalapit na tayo rito, ay isang dakilang “tagapagpantay.” Ang kapangyarihan, katanyagan, mga gantimpala, maging ang tagumpay sa pananalapi ay nawawalan ng pangunahing halaga. Ang mahalaga ay Pananampalataya, Pamilya, at mga Kaibigan. Nawa’y ang mga ito na ang ating mga prayoridad kahit ngayon pa lamang.
Hulyo 25
Sumulat sina Gilbert at Sullivan ng isang napakagandang dulang pinamagatang The Mikado. Dito, may mapanuyang awit tungkol sa “hangal na buong-siglang pumupuri sa lahat ng siglo maliban sa kasalukuyan, at sa bawat bansa maliban sa sarili niyang bayan.” May punto naman. Alam ng Diyos ang Kanyang ginagawa, at niloob Niyang mabuhay tayo sa panahong ito at sa lugar na ito. Walang nagkataon lamang sa Diyos. Nawa’y makatulong ito upang maibahagi natin ang ating buong pagkatao sa mga tao at lugar na bahagi ng ating buhay.
Hulyo 26
Kailangan ng ating mga kabataan ang mga nakatatanda. Kailangan nila ang inyong mga birtud, mga pinahahalagahan, at malawak na pananaw sa hinaharap. Huwag kayong lumayo sa kanila—may mahalaga kayong kaloob na maibibigay sa kanila.
Hulyo 27
Sa ating pagtanda, madalas ay tila kasama na rito ang hirap sa pagtulog. Isa sa mga paborito kong panalangin kapag gising sa gabi ay ito: “Pagkalooban Mo ang Iyong bayan ng mga pusong gising sa pag-ibig sa Iyo, Panginoong hindi natutulog.” Isipin mo—anumang oras tayo magising sa gabi, naroon ang ating Diyos na kapiling natin! Nawa’y magising tayong puno ng pag-ibig sa ating kahanga-hangang Diyos.
Hulyo 28
Sinabi ni Jesus kay Pedro, “…kapag tumanda ka na, iuunat mo ang iyong mga kamay, at iba ang magbibihis sa iyo at magdadala sa iyo sa hindi mo gustong puntahan” (Juan 21:18b). Hindi ba’t totoong-totoo iyan?! Inoperahan ako noong 2016 at naglakad sa mga pasilyo ng ospital na hindi lubusang natatakpan ng aking hospital gown ang aking puwitan. Habang naglalakad ako, naisip ko ang mga salitang iyon ni Jesus kay San Pedro. Tunay ngang may mga nakahihiyang karanasan sa pagtanda. Nawa’y tanggapin natin ang mga ito nang may kagandahang-loob.
Hulyo 29
Habang tumatanda tayo, mas marami tayong libreng oras. Mabuti iyon, dahil kailangan natin ito—para sa mga pagpunta sa doktor! Nagiging bihasa tayo sa pagsasabi ng ating petsa ng kapanganakan nang napakabilis. Nagiging suki tayo sa mga lugar na hindi naman natin kailanman ginustong puntahan. Ngunit may pagkakataon din doon—ipanalangin ang lahat ng kasama mo sa silid-hintayan. Hilingin sa Diyos na pagpalain at ingatan sila. Ituon ang iyong panalangin sa kanila mismo.
Hulyo 30
May isang nakatutuwang kasabihan: “Kung minsan, nakaupo ako at nag-iisip; kung minsan naman, nakaupo lang.” Hindi masamang ideya. Isang napakagandang paraan ng pananalangin ang tumahimik, patayin ang radyo at telebisyon, at maupo lamang sa presensiya ng Diyos. Isaisip na minamahal ka Niya sa mismong sandali at lugar na iyon. At maupo ka lamang na kasama Siya.
Hulyo 31
Bantog ang sinabi ni San Agustin, “Huli na nang ibigin Kita, O kagandahang laging sinauna, laging bago.” Ganiyan din ang marami sa atin. Maging ang dakilang Santa Teresa de Ávila ay isang madre na maligamgam lamang sa loob ng maraming taon bago niya sineryoso ang kanyang pananampalataya. Ngunit ang napakagandang balita ay hindi pa huli ang lahat. Habang may buhay, may pag-asa. Ang “ngayon” ay laging mabuting panahon upang simulan ang pagmamahal at pagsunod sa Diyos nang buong puso at kaluluwa.
Mabibili sa Amazon bilang eBook o librong may malambot na pabalat!