తెలుగు

జూలై—వృద్ధాప్యంపై ఆలోచనలు

ఈ-పుస్తకంగా & పేపర్‌బ్యాక్ రూపంలో కూడా లభిస్తుంది!

జూలై 1

దేవుని ప్రేమ గురించి పవిత్ర గ్రంథంలో ఇలా చదువుతాము:

  • “ఒక తల్లి తన పసిబిడ్డను మరచిపోగలదా? తన గర్భాన పుట్టిన బిడ్డపై మమకారం లేకుండా ఉండగలదా? ఆమె మరచిపోయినా, నేను మాత్రం నిన్ను ఎన్నటికీ మరచిపోను” (యెషయా 49:15).
  • “ఎందుకంటే నా దృష్టిలో నీవు అమూల్యమైనవాడవు, గౌరవనీయుడవు; నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను…” (యెషయా 43:4a).
  • “మనపట్ల ఆయన కరుణ ఎంతో బలమైనది; ప్రభువు విశ్వసనీయత శాశ్వతంగా నిలుస్తుంది” (కీర్తన 117:2).

మనపట్ల దేవుని ప్రేమ గురించి పవిత్ర గ్రంథం ఎంతో స్పష్టంగా చెబుతోంది.  ఆ ప్రేమను మనం అసలు ఎలా సందేహించగలం?!

జూలై 2

“ప్రేమ అంటే ఇది: మనం దేవుణ్ణి ప్రేమించడం కాదు, ఆయనే మనల్ని ప్రేమించి, మన పాపాలకు ప్రాయశ్చిత్తంగా తన కుమారుణ్ణి పంపడం” (1 యోహాను 4:10, ఆర్‌ఎస్‌వీసీఈ).

దేవుడు తననే మనకు అర్పించుకుంటాడు.  దీని గురించి ఆలోచిస్తే మనసు ఉప్పొంగిపోతుంది.  ప్రతిగా మనం ఆయనను ప్రేమించాలని మాత్రమే ఆయన తపిస్తాడు.  వయసు పెరుగుతున్న కొద్దీ, దేవునికి మన జీవితంలో మొదటి స్థానం ఇవ్వడంలోనూ, మన పూర్ణహృదయంతో, పూర్ణాత్మతో ఆయనను ప్రేమించడంలోనూ మనం మరింత మెరుగుపడతామని ఆశిద్దాం.

జూలై 3

వృద్ధాప్యంలో సిలువ అంతర్భాగంగా ఉంటుంది.  మన శరీరాలు మునుపటిలా పనిచేయవు, మనం నెమ్మదిస్తాము, చిన్నచిన్న పనులు కూడా మరింత కష్టమవుతాయి.  ప్రతిరోజూ మన సిలువను ఎత్తుకొని తనను అనుసరించమని మనల్ని పిలిచేది క్రీస్తే.  అలా చేయడానికి మనకు ప్రతిరోజూ అవకాశాలు లభిస్తాయి!  మన జీవితంలోని సిలువలను ఆయనను అనుసరించడానికి లభించిన విశేష అవకాశాలుగా చూసినప్పుడు మనలో మార్పు వస్తుంది.

జూలై 4

సువార్త ఇలా ప్రకటిస్తోంది: “‘ఇదిగో, కన్య గర్భవతియై కుమారుణ్ణి కంటుంది; వారు ఆయనకు ఇమ్మానుయేలు అని పేరు పెడతారు.’ ఆ పేరుకు ‘దేవుడు మనతో ఉన్నాడు’ అని అర్థం” (మత్తయి 1:23).  దేవుడు మనతో ఉన్నాడు.  ఆయన నిరంతరం మనకు సన్నిహితంగా ఉన్నాడు.  ఆయన మనలో నివసిస్తున్నాడు.  మన స్పందన ఏమిటి?  దానినే “దేవుని సాన్నిధ్యంలో జీవించే అభ్యాసం” అంటారు—అంటే, మనలో ఆయన సాన్నిధ్యాన్ని నిరంతరం గుర్తిస్తూ ఉండటం.  రోజంతటిలో తరచూ ఒక చిన్న ప్రార్థన చేయడం సహాయపడుతుంది: “యేసూ, నీవు నాతో ఉన్నావని నాకు తెలుసు.”  ఈ చిన్న ప్రార్థన మన జీవితాలపై అపారమైన ప్రభావాన్ని చూపగలదు.

జూలై 5

పరిశుద్ధ త్రిత్వానికి చెందిన పునీత ఎలిజబెత్, తాను పొందిన జ్ఞానస్నానం గురించి నిరంతరం ధ్యానిస్తుండేదానిననీ, ఆ రోజు నుంచీ యేసు తనలో నిరంతరం నివసిస్తున్నాడనీ చెప్పింది.  అదే ఆమె పవిత్రతకు మార్గమైంది.  అది మనకూ పవిత్రతకు మార్గం కాగలదు.

జూలై 6

మనం ఘోరపాపం చేస్తే, దేవుడు మన ఆత్మను విడిచి వెళ్తాడు.  కానీ మనం మంచి పాపసంకీర్తనం చేస్తే, ఆయన తిరిగి వచ్చి మనలో నివసిస్తాడు.  పవిత్ర జీవితం ద్వారా మన ప్రభువు ఎల్లప్పుడూ మనలో నివసించేలా జీవించాలన్నదే మన సంకల్పం కావాలి.

జూలై 7

సువార్త ప్రారంభంలో, యేసు “ఇమ్మానుయేలు,” అంటే మనతో ఉన్న దేవుడు అని మనకు చెప్పబడింది.  సువార్త ముగింపులో, యుగాంతం వరకు ఎల్లప్పుడూ మనతో ఉంటానని యేసు మనకు వాగ్దానం చేస్తున్నాడు.  పుస్తకానికి ఇరువైపులా ఉండే ఆధారాల్లా, సువార్త ప్రారంభంలోనూ ముగింపులోనూ ఈ వాగ్దానం ఉంది; రెండు చోట్లా తాను మనతో ఉంటానని యేసు మనకు వాగ్దానం చేస్తున్నాడు.  మన జీవితాల విషయంలోనూ ఇదే నిజం—ప్రారంభంలోనూ, జీవితమంతటా, చివరిలోనూ యేసు ఉన్నాడు.  ఆయన మనతో ఉన్నాడు.

జూలై 8

జెకర్యా ప్రవక్త తరచూ “విశ్వాసపాత్రంగా మిగిలి ఉండే కొద్దిమంది” గురించి మాట్లాడుతాడు.  వారు అధికసంఖ్యాకులు కాకపోయినా, దేవునికి విశ్వాసపాత్రంగా నిలిచే కొద్దిమంది ఉంటారని ఆయన చెబుతాడు.  ఇది కొంతవరకు నేటి మన పరిస్థితిని వర్ణిస్తోంది కదా?  మనం విశ్వాసపాత్రంగా నిలవడమే మనకు ముఖ్యం.

జూలై 9

నా స్నేహితుడైన ఒక గురువు నాతో ఇలా అన్నారు: “దేవుడు నాకు ఇవ్వగలిగిన అత్యంత గొప్ప వరం వృద్ధాప్యం.  దేవుని పనిని కొనసాగించడానికీ, పవిత్రతలో ఎదగడానికీ అది నాకు అవకాశమిస్తుంది.”  నిజానికి, మనమందరం అలా చెప్పవచ్చు.  ఆమేన్.

జూలై 10

మనం గతించిపోతున్నామనీ, మన గమ్యం పరలోకమనీ వృద్ధాప్యం ప్రతిరోజూ మనకు చూపిస్తుంది.  ఆ సందేశం మన దైనందిన జీవితంలోనే ఇమిడి ఉంది.

జూలై 11

దివ్యసత్ప్రసాదాన్ని తరచూ స్వీకరించడం వల్ల కలిగే ఫలాలలో ఒకటి ఏమిటంటే, మనం నిజంగానే క్రీస్తు మార్మిక దేహంలో మరింతగా భాగమవుతూ ఉంటాము.  మనం స్వీకరిస్తున్న పవిత్ర ఆహారంగా మనం మరింత నిజంగా మారుతాము.

జూలై 12

ప్రభువు జననోత్సవ అష్టదినోత్సవంలోని ఏడవ రోజు దివ్యబలిపూజలో, దివ్యసత్ప్రసాద స్వీకరణ అనంతరం ఒక అందమైన ప్రార్థన ఉంది.  అది ఇలా సాగుతుంది: “ఓ ప్రభువా, ఎన్నో విధాలుగా నీవు నడిపిస్తూ, పోషిస్తున్న నీ ప్రజలు, నీవు ప్రసాదించే ఔషధాలను ఇప్పుడూ, భవిష్యత్తులోనూ అనుభవించుదురుగాక. అలా వారు గతించిపోయే వాటి ద్వారా అవసరమైన ఓదార్పును పొంది, నిత్యమైన వాటి కోసం అంతకంతకూ గాఢమయ్యే నమ్మకంతో కృషి చేయుదురుగాక.  మా ప్రభువైన క్రీస్తు ద్వారా.”

అది ఎంత అందమైన ఆలోచన కదా? అవును, గతించిపోయే మంచి వాటిని తలచుకొని మనం దుఃఖించవలసిందే. అయితే, అదే సమయంలో దేవుని సహాయంతో నిత్యం నిలిచివుండే వాటిపై మన నమ్మకం మరింతగా లోతుపడాలి.

జూలై 13

నాకు ఎంతో ప్రియమైన ఒక స్నేహితురాలు ఇటీవల క్యాన్సర్‌తో మరణించింది. మరణించే ముందు ఆమె నాకు ఈ అమూల్యమైన జ్ఞాపకాన్ని అందించింది. చిన్నప్పుడు బయట ఆడుకోవడం తనకు ఎంతో ఇష్టమని, అమ్మ రాత్రి భోజనానికి ఇంట్లోకి పిలిచినప్పుడు రావడానికి మొండికేసేదాన్నని, కానీ ఒక్కసారి ఇంట్లోకి వచ్చాక అక్కడ ఉండటమూ ఎంతో ఇష్టంగా అనిపించేదని ఆమె చెప్పింది. తాను అప్పుడు ఉన్న స్థితికి అది ఒక ప్రతిబింబంలా అనిపించిందని చెప్పింది—ఈ జీవితాన్ని, ఇందులోని మంచినంతటినీ ప్రేమిస్తూనే, పరలోక జీవితంలో అంతకంటే గొప్ప ప్రేమ తనకోసం ఉందని ఆమెకు తెలుసు.

జూలై 14

మంచి ఆధ్యాత్మిక పఠనాన్ని ప్రశంసిస్తూ ఒక మాట: మన మనసులోకి దేనిని తీసుకుంటున్నామన్నది ముఖ్యం! మీ దగ్గర ఇప్పటికే ఒక మంచి ఆధ్యాత్మిక పుస్తకం లేకపోతే, ఒకటి సంపాదించుకొని ప్రతిరోజూ 15 నిమిషాలు మంచి ఆధ్యాత్మిక పఠనానికి కేటాయించమని మిమ్మల్ని ప్రోత్సహిస్తున్నాను. అది ప్రార్థనకు మనల్ని సిద్ధం చేసే అద్భుతమైన మార్గం కూడా—అది మనల్ని నేరుగా ప్రార్థనలోకి నడిపిస్తుంది. మీకు సహాయం అవసరమైతే, మీ గురువుగారు ఒక మంచి పుస్తకాన్ని సూచించగలరు.

జూలై 15

నిశ్శబ్దం శూన్యం కాదు. అది దేవునితో నిండి ఉంది. దానితో స్నేహం చేయండి. మన ప్రభువుతో ఊరికే “కలిసి ఉండే” నిశ్శబ్దంపై మీ ప్రేమను పెంచుకోండి. గొప్ప ఆలోచనలేవీ అవసరం లేదు. ఆయనతో ఉండటం మాత్రమే చాలు. మన కాలంలో అంతటా వ్యాపించిన శబ్దం నిశ్శబ్దాన్ని మరింత అవసరమైనదిగా చేస్తోంది. దేవునికి సంబంధించిన విషయాలను ధ్యానించడానికి, ఆయన స్వరాన్ని ఆలకించేందుకు మనసు తెరవడానికి నిశ్శబ్దం మనకు తోడ్పడుతుంది. మన మౌన ప్రార్థన దేవునికి మాత్రమే తెలుసు. అది దేవునికీ మనకూ మధ్య జరిగే ప్రత్యేకమైన, వ్యక్తిగత సంభాషణ.

జూలై 16

ఒంటరిగా ఉండటం అంటే ఒంటరితనంతో బాధపడటం కాదు (≠). ఒంటరిగా ఉండటం మన అంతరంగాన్ని మరింత లోతుగా దేవునికి తెరవడానికి వీలు కల్పిస్తుంది.

జూలై 17

మన ప్రార్థన సమయాన్ని కాసేపు ప్రశాంతంగా సేదతీరడంతో ప్రారంభించడం మంచిది. అది మన దృష్టినంతటినీ ప్రార్థనపై నిలపడానికి తోడ్పడుతుంది. ఆకాశహర్మ్యంలోని ఒక లిఫ్టు కిందికి, ఇంకా కిందికి దిగి, చివరికి అట్టడుగు అంతస్తులో ఆగే దృశ్యం నా మనసులో మెదులుతుంది. దాదాపు అలాగే, మన అనేక చింతల పొరలను దాటుకుంటూ లోలోపలికి దిగి, చివరికి దేవుని బాహువుల్లో విశ్రమిస్తాము.

జూలై 18

వయసు పెరుగుతున్నకొద్దీ కొత్త ప్రార్థనా పద్ధతులను అనుభవించడం ఆనందదాయకం. వాటిలో ఏది మనకు ఎంతో చక్కగా “సరిపోతుందో” మనకు ముందుగా తెలియదు. ఒక పద్ధతి ఏమిటంటే, పవిత్ర గ్రంథాన్ని నెమ్మదిగా, ప్రార్థనాభావంతో, ధ్యానపూర్వకంగా చదవడం. మొదట ఒక విశ్వాస ప్రకటనతో ప్రారంభించండి (ఉదాహరణకు, “ప్రభువా, ఇది ఏదో మామూలు పుస్తకం కాదని నాకు తెలుసు. ఇది నీ సజీవ వాక్కు. ఈ రోజు నీవు నాకు చెప్పదలచుకున్న దానిని స్వీకరించేందుకు నా హృదయాన్ని తెరువు.”). ఆ తర్వాత ఏదైనా మాట మీ హృదయాన్ని తాకే వరకు పవిత్ర గ్రంథాన్ని నెమ్మదిగా చదవండి. అలా తాకినప్పుడు, బైబిలులో ఆ చోట ఒక గుర్తు పెట్టి, ఆ వాక్యం మీతో మాట్లాడుతున్నంతసేపు దానిని ధ్యానిస్తూ, దానిపై ప్రార్థించండి. ఆ తర్వాత బైబిలును మళ్లీ తెరిచి నెమ్మదిగా చదవడం కొనసాగించండి. ప్రారంభించడానికి మార్కు సువార్త మంచిది. ఇది వేగంగా చదవడం నేర్పే శిక్షణ కాదు. మార్కు సువార్తను పూర్తిచేయడానికి మీకు ఒక సంవత్సరం పట్టవచ్చు; ఆ సంవత్సరం ముగిసేసరికి యేసును మీరు మరింత బాగా తెలుసుకుంటారు.

జూలై 19

వృద్ధులలో రెండు వర్గాలు ఉన్నట్లు అనిపిస్తుంది. ‘ఎ’ వర్గంవారు ఎంతో చురుకుగా ఉంటూ, “ఇంతకుముందెన్నడూ లేనంత తీరికలేకుండా ఉన్నాం. రోజులు ఇట్టే గడిచిపోతున్నాయి” అంటారు. ‘బి’ వర్గంవారి కదలికలు మరింత పరిమితమై ఉంటాయి; బహుశా వారు ఇంటికే పరిమితమై ఉండవచ్చు. వారికి రోజులు సుదీర్ఘంగా అనిపిస్తాయి—కాలం నత్తనడకన సాగుతుంది. వీలైనప్పుడల్లా ఈ రెండు వర్గాలవారిని కలపడం ఎంతో మంచిది. అప్పుడు చురుకుగా ఉన్నవారు తమ శక్తిని, ఉత్సాహాన్ని, “ఉల్లాసాన్ని” కదలికలు మరింత పరిమితమైనవారితో పంచుకోగలుగుతారు; ఆ తోడును వారు ఎంతో ఆదరిస్తారు.

జూలై 20

యోహాను సువార్తలోని చివరి భోజన ప్రసంగం ఎంతో అద్భుతమైనది. యోహాను సువార్త 15వ అధ్యాయాన్ని చదివి, దానిని మీకు వ్యక్తిగతంగా అన్వయించుకోండి. యేసు నేరుగా మీతోనే మాట్లాడుతున్నట్లుగా దానిని స్వీకరించండి; నిజానికి ఆయన చేస్తున్నది అదే.

జూలై 21

“ఆయన దేవుని స్వరూపంలో ఉన్నప్పటికీ, దేవునితో సమానత్వాన్ని పట్టుకొని ఉంచుకోవలసినదిగా భావించక, దాసుని రూపాన్ని స్వీకరించి, తన్ను తాను రిక్తునిగా చేసుకున్నాడు…” (ఫిలిప్పీయులకు 2:6-7a, RSVCE). వృద్ధాప్యంలోనూ ఒక విధంగా “తన్ను తాను రిక్తం చేసుకోవడం” ఉంటుంది. మన ప్రభువైన యేసు మనకంటే ముందే ఆ మార్గంలో నడిచాడని తెలుసుకోవడం ఓదార్పునిస్తుంది. మనం అనుభవిస్తున్నది ఏమిటో ఆయనకు పూర్తిగా తెలుసు.

జూలై 22

పునీత బసిల్, పునీత గ్రెగొరి సమకాలికులు, ఆప్తమిత్రులు. క్రీస్తుశకం 379లో పునీత బసిల్ అంత్యక్రియలలో పునీత గ్రెగొరి ప్రసంగించారు. ఆయన ఇలా అన్నారు: “బసిల్, నేను ఈ జీవితాన్ని విడిచినప్పుడు నీ నివాసంలో నన్ను స్వాగతించు; అప్పుడు మనం కలిసి జీవిస్తూ, పవిత్రమైన, ధన్యమైన త్రిత్వాన్ని…తిలకించగలుగుతాం” (ప్రసంగం 43 చూడండి). ఇది మనకు ఒక అద్భుతమైన దృశ్యం—పరలోకంలో మనం మన ప్రియమైనవారితో ఐక్యమై, ధన్య త్రిత్వ దర్శనాన్ని భక్తివిస్మయంతో తిలకిస్తాం.

జూలై 23

మనం పోరాడిన పోరాటాలకు, క్రీస్తుపట్ల విశ్వాసపాత్రంగా నిలిచిన సంఘర్షణలకు ప్రతిఫలంగా పరలోకాన్ని చూసే బలమైన భావధార కతోలిక ఆలోచనలో ఉంది. ముఖ్యంగా కష్టమైన రోజుల్లో ఆ ప్రతిఫలాన్ని మనసులో నిలుపుకోవడం మంచిది.

జూలై 24

ఒక విధంగా, మరణం, చివరికి మరణం సమీపించే సమయం కూడా, “అందరినీ సమాన స్థాయికి తీసుకువచ్చేది.” అధికారం, ప్రతిష్ఠ, పురస్కారాలు, ఆర్థిక విజయం సైతం వెనుకబడిపోతాయి. ముఖ్యమైనవి విశ్వాసం, కుటుంబం, స్నేహితులు. ఇప్పుడూ మన ప్రాధాన్యాలు అవే అయి ఉండాలని ఆశిద్దాం.

జూలై 25

గిల్బర్ట్, సలివన్‌లు ది మికాడో అనే అద్భుతమైన నాటకాన్ని రాశారు.  అందులో వారు “ఈ శతాబ్దాన్ని తప్ప మిగతా అన్ని శతాబ్దాలనూ, తన దేశాన్ని తప్ప మిగతా ప్రతి దేశాన్నీ ఉత్సాహంగా పొగిడే మూర్ఖుని” గురించి ఎగతాళిగా పాడతారు.  ఆ మాటలో నిజం లేకపోలేదు.  దేవునికి తాను ఏమి చేస్తున్నాడో తెలుసు; మనం ఈ కాలంలో, ఈ ప్రదేశంలో జీవించేలా ఆయనే చేశాడు.  దేవుని విషయంలో యాదృచ్ఛికంగా జరిగేదేదీ లేదు.  మనలో ఉన్నదంతా మన జీవితాల్లోని ప్రజలకు, మనం ఉన్న ప్రదేశాలకు అంకితం చేయడానికి ఈ ఆలోచన మనకు తోడ్పడుతుందని ఆశిద్దాం.

జూలై 26

మన యువతకు వృద్ధుల అవసరం ఉంది.  వారికి మీ సద్గుణాలు, మీ విలువలు, మీ దూరదృష్టి అవసరం.  వారికి దూరంగా ఉండకండి—వారికి అందించడానికి మీ దగ్గర ఒక అమూల్యమైన కానుక ఉంది.

జూలై 27

వయసు పెరుగుతున్న కొద్దీ, నిద్ర పట్టడంలో ఇబ్బందులు కూడా దానితోపాటే వస్తున్నట్లు తరచుగా అనిపిస్తుంది.  రాత్రివేళ నిద్ర రానప్పుడు నాకు ఇష్టమైన ప్రార్థనల్లో ఇది ఒకటి: “నిదురించని ప్రభువా, నీ ప్రేమలో మేల్కొనే హృదయాలను నీ ప్రజలకు దయచేయి.”  ఒక్కసారి ఆలోచించండి—రాత్రి ఏ సమయంలో మనం మేల్కొన్నా, మన దేవుడు మనతో అక్కడే ఉంటాడు!  మన అద్భుతమైన దేవుని ప్రేమలో మేల్కొందాం.

జూలై 28

యేసు పేతురుతో ఇలా అన్నాడు: “…నీకు వయసు మళ్లినప్పుడు, నీవు నీ చేతులు చాపుతావు; వేరొకరు నీకు దుస్తులు తొడిగి, నీవు వెళ్లడానికి ఇష్టపడని చోటికి నిన్ను నడిపిస్తారు” (యోహాను 21:18b).  ఇది నిజమే కదా?!  2016లో నాకు శస్త్రచికిత్స జరిగింది. ఆసుపత్రి ఇచ్చిన గౌను నా వెనుక భాగాన్ని పూర్తిగా కప్పకపోయినా, దానితోనే ఆసుపత్రి నడవాల్లో నడిచాను.  అలా నడుస్తున్నప్పుడు, యేసు పునీత పేతురుతో అన్న ఆ మాటలు నాకు గుర్తుకొచ్చాయి.  నిజంగానే, వృద్ధాప్యంలో ఆత్మగౌరవానికి ఇబ్బంది కలిగించే పరిస్థితులు ఎదురవుతాయి.  వాటిని మనం హుందాగా స్వీకరించగలుగుదాం.

జూలై 29

వయసు పెరుగుతున్న కొద్దీ, మనకు ఎక్కువ తీరిక సమయం దొరుకుతుంది.  అది మంచిదే, ఎందుకంటే మనకు ఆ సమయం అవసరమే—వైద్యుల దగ్గరికి వెళ్లడానికి!  మన పుట్టిన తేదీని మెరుపు వేగంతో చెప్పడంలో నిపుణులమైపోతాం.  మనం ఎప్పుడూ వెళ్లాలనుకోని చోట్లకు క్రమం తప్పకుండా వెళ్లేవారమైపోతాం.  అయితే అక్కడ ఒక అవకాశం ఉంది—మీతోపాటు నిరీక్షణ గదిలో ఉన్న వారందరి కోసం ప్రార్థించండి.  వారిని ఆశీర్వదించి కాపాడమని దేవుణ్ణి అడగండి.  మీ ప్రార్థనను ప్రత్యేకంగా వారి కోసమే అర్పించండి.

జూలై 30

“కొన్నిసార్లు కూర్చొని ఆలోచిస్తాను; మరికొన్నిసార్లు ఊరికే కూర్చుంటాను” అనే ఒక సరదా నానుడి ఉంది.  అది మంచి ఆలోచనే.  రేడియో, టీవీ ఆపేసి, నిశ్శబ్దంగా ఉండి, దేవుని సన్నిధిలో కూర్చోవడం గొప్ప ప్రార్థనా విధానం.  ఆ క్షణంలో, అక్కడే ఆయన మిమ్మల్ని ప్రేమిస్తున్నాడని గుర్తెరిగి ఉండండి.  ఆయనతో ఊరికే కూర్చోండి.

జూలై 31

పునీత అగస్టీను చెప్పిన ప్రసిద్ధ మాట ఇది: “ఎప్పటికీ ప్రాచీనమైన, ఎప్పటికీ నూతనమైన ఓ సౌందర్యమా, నిన్ను ప్రేమించడంలో నేను ఆలస్యం చేశాను.”  మనలో చాలామందికి అది వర్తిస్తుంది.  గొప్ప పునీతురాలైన అవిలా తెరేసా కూడా తన విశ్వాసాన్ని గంభీరంగా తీసుకోవడానికి ముందు ఎన్నో సంవత్సరాలపాటు ఎంతో సాధారణ స్థాయి సన్యాసినిగానే ఉండేది.  అయితే గొప్ప శుభవార్త ఏమిటంటే, ఎప్పటికీ మరీ ఆలస్యమైపోదు.  ప్రాణం ఉన్నంతవరకు ఆశ ఉంటుంది.  మన పూర్ణహృదయంతో, పూర్ణాత్మతో దేవుణ్ణి ప్రేమించడం, అనుసరించడం ప్రారంభించడానికి “ఇప్పుడే” ఎల్లప్పుడూ మంచి సమయం.


విషయ సూచిక

ఆగస్టు


అమెజాన్లో ఈ-పుస్తకంగా లేదా మృదువైన అట్టతో ముద్రిత పుస్తకంగా లభిస్తుంది!