మీరు మీ అపరాధాలలోను పాపాలలోను మృతులై ఉండేవారు. ఒకప్పుడు మీరు వాటిలో జీవిస్తూ, ఈ లోకపు పోకడను అనుసరిస్తూ, వాయుమండల అధికారానికి అధిపతియైన వానిని, అనగా ఇప్పుడు అవిధేయులలో పనిచేస్తున్న ఆత్మను అనుసరించేవారు. మనమందరమూ ఒకప్పుడు వారిలోనే ఉండి, మన శరీర వాంఛల ప్రకారం జీవిస్తూ, శరీరపు కోరికలను, ప్రేరణలను అనుసరించాము; ఇతరులవలె మనమూ స్వభావరీత్యా ఉగ్రతకు పాత్రులమై ఉండేవారము. (ఎఫెసీయులకు 2:1-3)
ఈ లేఖన వాక్యం మన ఆత్మలకు ముగ్గురు శత్రువులను వెల్లడిస్తుంది: లోకం, శరీరం, అపవాది. ఈ మూడు దుష్టశక్తుల ప్రభావాల నుండి మీరు పూర్తిగా విముక్తి పొందగలిగితే ఎలా ఉంటుంది? లోకం, దానిలోని ఎన్నో ఆకర్షణలు మీకు ఏమాత్రం ఆసక్తి కలిగించకపోతే ఎలా ఉంటుంది? లేదా మీ శారీరక వాంఛలలోని అనేక అస్తవ్యస్తమైన కోరికలు తొలగిపోతే? లేదా అపవాది స్వయంగా మీపై ఎలాంటి ప్రభావమూ చూపలేకపోతే? అలా జరిగితే, మీరు నిజంగా జీవితాన్ని పూర్తిగా కొత్త రీతిలో చూసి అనుభవిస్తారు. మీరు స్వేచ్ఛతో కూడిన ఒక నూతన స్థితిలో జీవిస్తూ, ఎంతో ఉత్సాహంతో దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేర్చడానికి కృషి చేయగలుగుతారు.
సరిగ్గా దీనినే సాధించే శుద్ధీకరణను వివరించడమే ఈ అధ్యాయం ఉద్దేశం. ఈ శుద్ధీకరణనే సిలువ యోహాను గారు ఇంద్రియాల నిష్క్రియాత్మక రాత్రి అని పిలుస్తారు. “నిష్క్రియాత్మక” అనే మాటతో, ఇది ప్రధానంగా మీ ఆత్మలో దేవుడు చేసే కార్యమని ఆయన ఉద్దేశిస్తున్నారు. దేవుడు మీలో చేయాలనుకుంటున్న కార్యానికి సహకరించడమే మీ బాధ్యత.
మీ శారీరక, ఆధ్యాత్మిక స్వభావాలు
ఈ శుద్ధీకరణ ఎందుకు అవసరమో, అది తన ఉద్దేశాన్ని ఎలా నెరవేరుస్తుందో అర్థం చేసుకోవాలంటే, ముందుగా మీ అంతరంగపు మూలంలో మీరు ఎవరో, అపవాది, లోకం, శరీరం ఆధ్యాత్మిక స్థాయిలో మీకు ఎలా హాని కలిగిస్తాయో మీరు మరింత స్పష్టంగా అర్థం చేసుకోవాలి.
మానవులుగా మీరు శరీరం, ఆత్మ రెండింటితో రూపొందించబడ్డారు. శరీరం మీలోని భౌతిక భాగం; అయితే అది కేవలం జీవసంబంధమైన నిర్మాణం కంటే ఎంతో ఎక్కువ. మీ చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచాన్ని గ్రహించి, మీ ఇంద్రియ స్వభావం ద్వారా దానిని అనుభవించే సామర్థ్యం కూడా శరీరంలో ఉంది. మీరు అనుభూతి చెందుతారు, కోరుకుంటారు, మానవ ప్రేమను కలిగి ఉంటారు, చూస్తారు, రుచి చూస్తారు, వింటారు, ఇంకా ఇలాంటివి ఎన్నో చేస్తారు. మీ ఐదు ఇంద్రియాల ద్వారా మీ చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచంతో సంబంధం కలిగి ఉంటారు; అలా చేస్తున్నప్పుడు మీ ఉద్రేకాలు, భావోద్వేగాలు, వాంఛలు ప్రేరేపించబడతాయి.
అయితే మీ స్వభావంలో పూర్తిగా ఆధ్యాత్మికమైన భాగం కూడా ఉంది. శరీరం, ఆత్మ ఒకదానితో ఒకటి అత్యంత సన్నిహితంగా ముడిపడి ఉన్నప్పటికీ, అవి ఒకదానికొకటి భిన్నమైనవి; వేర్వేరు రీతుల్లో పనిచేస్తాయి. ఉదాహరణకు, మీరు మరణించినప్పుడు (లోకాంతంలో మీరు తిరిగి పునరుత్థానమయ్యే ముందు), మీ శరీరం, ఆత్మ విడిపోతాయి. అలా జరిగినప్పుడు, మీరు ఇక మీ ఇంద్రియాల ద్వారా ప్రపంచాన్ని గ్రహించరు. మీరు ఇక చూడరు, వినరు, స్పృశించరు, వాసన చూడరు, రుచి చూడరు. అయినప్పటికీ, మీ మానవ స్వభావంలోని ఆధ్యాత్మిక అంశాలు మీకు ఉంటాయి; వాటిలో మీ బుద్ధి, జ్ఞాపకశక్తి, సంకల్పశక్తి ఉన్నాయి. అంతేకాక, ఈ జీవితంలో ఇంద్రియాల ద్వారా మీరు పొందిన సమాచారం మీ బుద్ధిని, జ్ఞాపకశక్తిని, సంకల్పశక్తిని మలచింది. కాబట్టి, మీ ఇంద్రియ వాంఛల విషయంలో మీరు మితిమీరిన మమకారం కలిగి ఉన్నట్లయితే, ఈ జ్ఞానం మీ ఆత్మలోని ఆధ్యాత్మిక భాగంలో నిలిచి ఉంటుంది. అందువల్ల, మీ ఆత్మలోని ఆధ్యాత్మిక భాగం, ఇంద్రియ సంబంధమైన భాగం వేర్వేరుగా ఉన్నప్పటికీ, అవి అత్యంత సన్నిహితంగా ఐక్యమై, పరస్పరం ఆధారపడి ఉంటాయి.
ఇంకా దేనిని శుద్ధి చేయాలి?
గత అధ్యాయంలో వివరించిన విధంగా, ఇంద్రియాల క్రియాశీల శుద్ధీకరణను పూర్తిచేసిన వ్యక్తి ఇంద్రియ సంబంధమైన మమకారాలన్నింటి నుండి విముక్తి పొందుతారా? అవుననీ, కాదనీ చెప్పాలి. అవును, ఈ మొదటి శుద్ధీకరణకు లోనయ్యే వ్యక్తి అస్తవ్యస్తమైన మమకారాలు, కోరికల పట్ల ఉన్న అలవాటుగా మారిన మమకారాలన్నింటినీ తొలగించుకుంటారు. కానీ ఆ ప్రక్రియలో, అంతకుముందు తమకు లేని కొత్త ఇంద్రియానుభవాల పట్ల మమకారం పెంచుకుంటారు. ఆత్మ ఆధ్యాత్మికంగా దేవునితో, కేవలం దేవునితోనే అనుబంధం ఏర్పరచుకోగలిగేలా, ఈ కొత్త ఇంద్రియానుభవాలు ఇప్పుడు శుద్ధి చేయబడాలి. ఈ “కొత్త” ఇంద్రియ సంబంధమైన మమకారాలు ఏమిటి? క్రైస్తవ ప్రయాణపు ప్రారంభ దశలో ఆత్మ అనుభవించే అనేక మంచి అనుభూతులు, ఆనందాలన్నీ అవే.
ఆధ్యాత్మిక వికాస జీవితంలో ఒక ఆత్మ ప్రారంభ దశలో ఉన్నప్పుడు, నవజాత శిశువును చూసుకునే తల్లిలా దేవుడు ఆ ఆత్మను చూసుకుంటారని పునీత యోహాను వివరిస్తున్నారు. తల్లి శిశువుకు తన వెచ్చని పాలను ఇస్తుంది, మృదువుగా లాలిస్తుంది, ఎంతో ఆప్యాయతను చూపుతుంది. కానీ బిడ్డ పెరుగుతున్న కొద్దీ, ప్రేమగల ఆ తల్లి బిడ్డను ఎత్తుకోవడం క్రమంగా తగ్గిస్తుంది, తన వెచ్చని పాలను ఇవ్వడం మానేస్తుంది, మరింత గట్టి ఆహారాన్ని ఇవ్వడం ప్రారంభిస్తుంది, నడవడం నేర్పిస్తుంది. అదే విధంగా, ఆధ్యాత్మిక వికాసపు మొదటి దశలో దేవుడు ఆత్మకు ఆప్యాయమైన ఆధ్యాత్మిక ఆనందాలను, మృదువైన ఓదార్పులను సమృద్ధిగా ఇస్తారు. ఈ ఆధ్యాత్మిక వరాలు ఇంద్రియాలకు ఎన్నో ఆనందాలను కలిగిస్తాయి; అవి మంచివే! ఎక్కువ గంటలపాటు లేదా రాత్రంతా ప్రార్థించడం, ప్రాయశ్చిత్త క్రియలు చేయడం, ఉపవాసాలు ఉండడం, దివ్యసంస్కారాల ఆచరణలో పాల్గొనడం, ఇంకా అనేక ఇతర భక్తి సాధనలు చేయడంలో ఆ వ్యక్తి ఎంతో ఆనందాన్ని పొందుతారు. శిశువు తల్లి అందించే సాంత్వనను ఆస్వాదించడం మంచిదైనట్లే, ప్రారంభ దశలో ఉన్నవారు దేవుని ఓదార్పులలో ఆనందించడం కూడా మంచిదే. అయితే సమస్య ఏమిటంటే, దేవుని నుంచి వచ్చే ఈ మధురమైన ఆనందాలతో పోషణ పొందిన తరువాత, ప్రారంభ దశలో ఉన్నవారు తరచుగా దేవునికన్నా తాము అనుభవించే మంచి అనుభూతులకు, ఓదార్పులకే ఎక్కువగా మమకారం పెంచుకుంటారు. తాము పొందిన అనేక ఆధ్యాత్మిక ఓదార్పుల ఫలితంగా ఏర్పడే కొత్త ఇంద్రియ మమకారాలను ప్రారంభ దశలో ఉన్నవారు తరచుగా గుర్తించరు. ఈ కొత్త ఇంద్రియ మమకారాలు ఇప్పుడు ఒక కొత్త ఆధ్యాత్మిక రూపంలో ఏడు ప్రధాన పాపాలుగా వ్యక్తమవుతాయి.
ఇంద్రియాల నిష్క్రియాత్మక రాత్రి ఉద్దేశం ఏమిటంటే, ఆత్మలోని ఇంద్రియ సంబంధమైన భాగంలో ఉన్న ఆధ్యాత్మిక ఓదార్పులన్నిటినీ తొలగించడం. తద్వారా ఆత్మ తనలో ఉన్న ఆధ్యాత్మిక పాపాల నుంచి విముక్తి పొంది, దేవుని నుంచి వచ్చే ఇంద్రియానందాలతో మాత్రమే తృప్తి చెందకుండా, నేరుగా దేవునితో ఐక్యతను మరింత సులభంగా పొందగలుగుతుంది. ఈ శుద్ధీకరణ వల్ల ఆత్మ ఓదార్పుల కోసం కాక, కేవలం ప్రేమతోనే దేవుణ్ణి ప్రేమిస్తుంది. ఆధ్యాత్మిక వికాసంలోని ఈ దశకు తగిన మంచి ఆధ్యాత్మిక సూక్తి ఇది: దేవుని అనుభూతిని కాదు, దేవుణ్ణి ప్రేమించడం నేర్చుకోండి.
ఇప్పుడు ఆధ్యాత్మిక రూపంలో ఉన్న ఏడు ప్రధాన పాపాలను వివరించడానికి తోడ్పడే ఉదాహరణలు ఇవి:
ఆధ్యాత్మిక గర్వం—ఆధ్యాత్మిక పాపాలన్నిటిలో ఆధ్యాత్మిక గర్వం అత్యంత చెడ్డది; ఈ పాపాలన్నిటికీ అది “తల్లి.” అనేక ఆధ్యాత్మిక కార్యక్రమాలలో పాల్గొనడం వల్ల ప్రారంభ దశలో ఉన్నవారిలో కొన్ని వ్యర్థమైన తృప్తులు, కోరికలు కలిగినప్పుడు ఈ పాపం పుడుతుంది. ప్రారంభ దశలో ఉన్నవారు తమను తాము మెచ్చుకుంటారు; ఇతరులకన్నా తామే ఎక్కువ పవిత్రులమని కూడా భావిస్తారు. కొన్నిసార్లు తమ మంచితనాన్ని గొప్పగా చెప్పుకునే పరిసయ్యుల్లా కూడా ప్రవర్తిస్తారు. వారు చేసే పనులన్నీ వారిని గర్వానికి దారితీస్తాయని అపవాదికి తెలుసు. వారు తమ సోదరుల కళ్లలోని నలుసును చూస్తారు, కానీ తమ కళ్లలోని దూలాలను పట్టించుకోరు. తమ పాపసంగీర్తన వినే గురువులతో వారు ఎన్నడూ సంతృప్తి చెందరు; ముఖ్యంగా ఆ గురువులు వారిని పొగడకపోయినా, వారు ఎంత గొప్పవారో చెప్పకపోయినా అసంతృప్తి చెందుతారు. అందుకే తమను పొగిడే ఇతర గురువులను పాపసంగీర్తన కోసం వెదుకుతారు. ప్రజలు తమ పవిత్రతను పొగిడినప్పుడు సంతోషిస్తారు. తమ పాపాల విషయానికి వస్తే, ప్రారంభ దశలో ఉన్నవారు వాటిని నిజాయితీగా ఒప్పుకోవడానికి చాలా సిగ్గుపడతారు. అందువల్ల, తాము ఎంత పాపాత్ములో చెప్పడానికి బదులుగా, తాము ఎంత మంచివారో తమ పాపసంగీర్తన వినే గురువుకు తరచుగా చెబుతారు. కొన్నిసార్లు తమ అపరిపూర్ణతలను, దోషాలను చూసినప్పుడు, తాము ఈపాటికే పునీతులై ఉండాలని భావిస్తూ తమపైనే కోపం తెచ్చుకుని అసహనానికి లోనవుతారు. ప్రారంభ దశలో ఉన్న ఆత్మలు తాము పాపాత్ములమని అంగీకరించలేవు. తమ అపరిపూర్ణతలను తొలగించమని దేవుణ్ణి వేడుకుంటారు; అయితే కేవలం దేవునిపై ప్రేమతోనే కాకుండా, తమ పాపాల పర్యవసానాలను అనుభవించకుండా ఉండేందుకు అలా ప్రార్థిస్తారు. అందువల్ల, వారిలో తరచుగా ఉండేది అపరిపూర్ణ పశ్చాత్తాపమే.
అంతేకాక, దేవుడు తమ ఇతర పాపాలను తొలగిస్తే, అది తమ గర్వాన్ని మరింత పెంచుతుందని ప్రారంభ దశలో ఉన్నవారు గ్రహించరు. అలా జరగడం, ప్రస్తుతం తమకున్న పాపాలతో పోరాడుతూ ఉండటంకన్నా మరింత చెడ్డది అవుతుంది! కొన్నిసార్లు ప్రారంభ దశలో ఉన్నవారు దేవుని పట్ల, మంచి చేయడం పట్ల ఎంత ఉత్సాహంతో నిండిపోతారంటే, ఇంకా ఇంకా ఎక్కువ చేయాలని ఆత్రుతపడతారు. ఫలితంగా, తమ చుట్టూ ఇతరులు చేస్తున్న మంచిని వారు చూడలేకపోతారు; తాము చేస్తున్న మంచిపైనే అతిగా నిమగ్నమైపోతారు. తాము చేసే మంచి అంతటినీ ఇతరులు చూడాలని మాత్రమే కోరుకుంటారు. ప్రజలు అలా చూడనప్పుడు, ప్రారంభ దశలో ఉన్నవారికి కోపం వస్తుంది.
ఆధ్యాత్మిక లోభం—ప్రారంభ దశలో ఉన్నవారు దేవుడు తమకు ప్రసాదించిన ఆధ్యాత్మికతతో తరచుగా తృప్తి చెందకుండా, ఎల్లప్పుడూ ఇంకా ఎక్కువ కోరుకుంటారు. ఎన్ని ఆధ్యాత్మిక సలహాలు, ఓదార్పులు పొందినా వారికి చాలవు. వారి దగ్గర ఎన్నో పుస్తకాలు ఉంటాయి; ప్రాయశ్చిత్తం, ఇంద్రియ నిగ్రహ సాధనలకన్నా వాటిపైనే ఎక్కువ సమయం వెచ్చిస్తారు. రకరకాల జపమాలలు, భక్తి పతకాలు వంటి ఆధ్యాత్మిక వస్తువులపైనే విపరీతమైన ఆసక్తి పెంచుకుంటారు; ఒకదానికన్నా మరొకటి మంచిదని ఎప్పుడూ భావిస్తుంటారు. చిన్న చిన్న ఆధ్యాత్మిక వస్తువులపై మమకారం పెంచుకుని, అత్యుత్తమమైనవి, “అత్యంత పవిత్రమైనవి” తమకు కావాలని కోరుకుంటారు. నిజమైన భక్తి హృదయం నుంచి రావాలని ఈ ఆత్మలు గ్రహించవు. మిగిలిన “భక్తి ఆచారాలు” అన్నీ ఆధ్యాత్మిక వస్తువుల పట్ల మమకారాలు తప్ప మరేమీ కావు.
అలా, వారు అనుభవించే ఆధ్యాత్మిక లోభం ఆధ్యాత్మిక వస్తువులు, అనుభవాల పట్ల ఇంద్రియ సంబంధమైన కోరికగా మారుతుంది. ఆధ్యాత్మిక వస్తువు లేదా అనుభవాన్ని దాటి, వాటి మూలమైన దేవుణ్ణి చూడటం ఈ ఆత్మలకు కష్టమవుతుంది.
ఆధ్యాత్మిక కామం—ఆశ్చర్యంగా అనిపించినా, ఒక వ్యక్తి గాఢమైన ప్రార్థనలో ఉన్నప్పుడు లేదా దివ్యసంస్కారాలలో పాల్గొంటున్నప్పుడు కూడా, ఆత్మలో ఆధ్యాత్మిక స్వభావం గల అపవిత్ర ఆలోచనలు తలెత్తవచ్చు. ఈ లోపాలు కింది మూడింటిలో ఏదో ఒకదాని వల్ల కలుగుతాయి:
- ఆత్మ ఆధ్యాత్మిక విషయాలలో ఆనందాన్ని పొందుతుంది. ఆత్మలోని ఆధ్యాత్మిక పార్శ్వం, ఇంద్రియ పార్శ్వం పరస్పరం అనుసంధానమై ఉండటం మానవ స్వభావంలో భాగం. అందువల్ల, ఆధ్యాత్మిక స్వభావం దేవునిలో ఆనందించినప్పుడు, ఇంద్రియ స్వభావం కూడా ఆనందాన్ని కోరుకుంటుంది. అయితే, ఆధ్యాత్మిక జీవితాన్ని ప్రారంభిస్తున్న వ్యక్తిలోని ఇంద్రియ పార్శ్వం ఇంకా అపరిపూర్ణంగా ఉంటుంది కాబట్టి, దానిలో కామపూరితమైన, అపవిత్రమైన ఇంద్రియ సంబంధ ఆలోచనలు, శారీరక ఉద్రేకాలు వ్యక్తమవుతాయి.
- ఆత్మ ప్రార్థిస్తున్నప్పుడు ఈ ఆలోచనలను, ఉద్రేకాలను అపవాది కూడా కలిగిస్తాడు; ఎందుకంటే అతనికి ప్రార్థన అంటే ఇష్టం లేదు. ఆత్మ ప్రార్థించని సమయం కంటే ప్రార్థించే సమయంలోనే అపవాది ఎక్కువగా దాడి చేస్తాడు. ఆత్మ విషాదంలో ఉన్నప్పుడు, అపవాది దాడికి గురైనప్పుడు, దానిని జయించడానికి అవసరమైన శక్తి దానికి లేకపోవచ్చు.
- భయం కూడా, ఈ ధోరణుల విషయంలో, ఆత్మను ఈ పాపంలో మరింత లోతుగా పడేలా చేయవచ్చు. ఆత్మ శోధనకు గురైనప్పుడు, ముఖ్యంగా ప్రార్థన సమయంలో, దిగ్భ్రాంతి చెంది సిగ్గుపడవచ్చు. దానివల్ల ఒక రకమైన భయం కలిగి, ఆ వ్యక్తిని ముంచెత్తవచ్చు; ఈ ఆలోచనలకు మరింతగా చోటిచ్చేలా చేయవచ్చు లేదా ప్రార్థనను కొనసాగించకుండా నిరుత్సాహపరచవచ్చు.
కొన్ని స్నేహాలు కూడా కామభావాలను రేకెత్తించగలవని పరిశుద్ధ యోహాను వివరిస్తున్నారు. కొన్ని స్నేహాలు పూర్తిగా ఆధ్యాత్మికమైనవిగా, ఎంతో ప్రయోజనకరమైనవిగా ఉన్నా, మరికొన్ని అలా ఉండవు. అయితే మంచి ఆధ్యాత్మిక స్నేహం కూడా ఆత్మలో ఉద్వేగాలను రేపి, ఇంద్రియానందాలను కలిగించవచ్చు. అంతేకాక, ఆ స్నేహాన్ని గుర్తుచేసుకున్నప్పుడు కూడా ఇంద్రియ సంబంధ అనుభూతులు కలుగుతాయి. ఒక స్నేహం కలిగించే మధురానుభూతులపై ఆత్మ మమకారం పెంచుకున్నప్పుడు, ఆ ఇంద్రియానుభూతులు లైంగికమైనవి కాకపోయినా, ఒక రకమైన ఆధ్యాత్మిక కామం ఏర్పడవచ్చు. ఈ సందర్భంలో, మంచి స్నేహం కలిగించే మధురానుభూతుల పట్ల మమకారం ఏర్పడుతుంది. దానివల్ల దేవుణ్ణీ, ఆ వ్యక్తినీ మమకారరహితంగా, పవిత్రంగా ప్రేమించడం ఆత్మకు కష్టమవుతుంది. దానికి బదులుగా, ఆ స్నేహం ద్వారా లభించే మధురమైన ఇంద్రియానుభూతులను మరింతగా కోరుతున్నట్లు ఆత్మ గ్రహిస్తుంది.
ఆధ్యాత్మిక కోపం—ఆధ్యాత్మిక జీవితాన్ని ప్రారంభిస్తున్నవారు తమ ఆధ్యాత్మిక ఆనందం ముగిసిపోయినట్లు అనుభవించినప్పుడు, తరచుగా మనసులో చేదు పెంచుకుని, ఆ ఆనందం తిరిగి రావాలని కోరుకుంటారు. వారు నిరాశపడి కోపం తెచ్చుకుంటారు. ఏదైనా కోల్పోయినప్పుడు సహజంగా కలిగే బాధలో పాపం లేదు. అయితే కొందరు ఆ బాధ ఆధ్యాత్మిక పాపంగా మారడానికి అనుమతిస్తారు: వారు చిరాకు పడతారు. ఆధ్యాత్మిక ఓదార్పును కోల్పోయినందువల్ల కొందరు ఇతరుల మీద కూడా చిరాకు పడతారు. ఇతరులను మందలించాలని, తమను తాము సద్గుణాల ప్రతిరూపాలుగా చూపించుకోవాలని కోరుకుంటారు.
ఆధ్యాత్మిక జీవితాన్ని ప్రారంభిస్తున్న కొందరికి ఆధ్యాత్మిక జీవితంలో పురోగమించాలనే మంచి కోరిక కూడా ఉంటుంది. అయితే, ఇది తాము మొదట అనుకున్నదానికంటే కష్టమని తెలుసుకున్నప్పుడు, తమపైనే కోపం, అసహనం పెంచుకుంటారు. ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదల విషయంలో ఎంతగా “ఓపిక” చూపించే మరికొందరు ఉన్నారంటే, వారు కొంచెం తక్కువ ఓపిక చూపితే బాగుండునని దేవుడే కోరుకుంటారని పరిశుద్ధ యోహాను హాస్యంగా అంటారు.
ఆధ్యాత్మిక తిండిపోతుతనం—పరిశుద్ధ యోహాను విస్తారంగా వివరించే మరో ఆధ్యాత్మిక పాపం ఇది. ఆధ్యాత్మిక సాధనలలో ప్రారంభకులకు మాధుర్యం లభిస్తుంది కాబట్టి, కొందరు తాము పురోగమిస్తున్నారా లేదా అన్నదానికంటే, తాము అనుభవించే ఈ మాధుర్యాన్ని ఆస్వాదించడంలోనే ఎక్కువగా మునిగిపోతారని ఆయన వివరిస్తున్నారు. ఇది ఆధ్యాత్మిక కామాన్ని, దురాశను పోలి ఉంటుంది.
కొందరు మితిమీరి ఉపవాసాలు చేస్తారు లేదా తపస్సులు ఆచరిస్తారు; వాటి నుండి ఓదార్పును కోరుకుంటారు. “దేవుని కోసం” తాము చేయాలనుకున్నదాన్ని చేయడమే వారి ఏకైక కోరిక. చివరికి, వారు దేవుని చిత్తాన్ని కాకుండా ఆధ్యాత్మిక ఆనందాన్నే కోరుకుంటారు. మాధుర్యాన్ని అనుభవించలేనప్పుడు, తాము మంచిదేదీ సాధించలేదని భావిస్తారు. మాధుర్యంపై అంతగా మమకారం పెంచుకున్నందువల్ల, సిలువ యొక్క కఠినమైన మార్గంలో ప్రయాణించడంలో కూడా వారు చాలా బలహీనంగా ఉంటారు. అన్ని విషయాలలో దేవునికి లోబడడం ద్వారా ఆధ్యాత్మిక సంయమనాన్ని అలవరచుకోవడమే వారి లక్ష్యంగా ఉండాలి; తాము కోరుకున్నదాన్ని దేవుని కోసం చేయడం కాదు.
ఆధ్యాత్మిక అసూయ—ఇతరులను ప్రశంసించడం విన్నప్పుడు ఈ ఆత్మలు నిరుత్సాహపడి, విచారిస్తాయి. ఇతరులకు లభించే ప్రశంసను వారు భరించలేరు; ఆ ప్రశంస తమకే రావాలని కోరుకుంటారు. మరొకరు చేసిన మంచి పనికి గుర్తింపు లభించడం చూసి, వెంటనే తాము చేసిన పనులన్నిటినీ తలచుకుంటారు. తాము చేసే పనులను ఇతరులు వెంటనే గుర్తించనప్పుడు, దుఃఖంతో తమలో తాము ముడుచుకుపోతారు.
ఆధ్యాత్మిక సోమరితనం—ఆధ్యాత్మిక జీవితాన్ని ప్రారంభిస్తున్నవారిని దేవుని ఆధ్యాత్మిక ఆనందాలకు, ఓదార్పుకు క్రమంగా దూరం చేస్తున్నప్పుడు, దేవుడు అందించే ఆధ్యాత్మిక పాలు ఇంకిపోయినప్పుడు, ఈ ఆత్మలు కోపపడటం లేదా మరింత పొందాలని దురాశపడటం మాత్రమే కాకుండా, నిరుత్సాహపడతాయి. దేవుడు వారి నుండి ఆనందాన్ని తీసివేసినప్పుడు, వారు పరిపూర్ణతా మార్గాన్ని విడిచిపెట్టవచ్చు; ఎందుకంటే వారు దేవుని చిత్తాన్ని కాకుండా తమ చిత్తాన్నే నెరవేర్చుకోవాలని కోరుకుంటారు. కాబట్టి, తాము అనుకున్నట్లుగా జరగనప్పుడు వారు ఆధ్యాత్మికంగా సోమరులవుతారు.
పైన ఉన్నదంతా చదవడం సులభం కాదు; ముఖ్యంగా ఈ ధోరణుల్లో కొన్ని లేదా అన్నీ మీలో ఉన్నాయని గమనించినప్పుడు మరింత కష్టంగా ఉంటుంది. కానీ నిరుత్సాహపడకండి. దేవునికి మీ బలహీనత పూర్తిగా తెలుసు; ఆయన మీకు పరిహారాన్ని అందిస్తున్నారు. మీరు మరింత నేరుగా ఆయనను ప్రేమించడానికి స్వతంత్రులయ్యేలా, ఈ ఆధ్యాత్మిక పాపాల నుండి మిమ్మల్ని శుద్ధి చేయడానికి వినయంతో ఆయనను అనుమతించాలి. ఇంద్రియాల నిష్క్రియాత్మక రాత్రి ద్వారా ఈ పాపాల నుండి శుద్ధి పొందడానికి దేవుడు మాత్రమే మీకు సహాయపడగలరు. ఈ శుద్ధీకరణను దాటి ముందుకు సాగాలంటే వినయం, నిజాయితీ, ఆత్మసమర్పణ ఎంతో అవసరం.
మీరు స్వేచ్ఛను కనుగొని, దేవునితో పరిపూర్ణ ఐక్యతను చేరుకోగలగాలంటే, పైన పేర్కొన్న ఆధ్యాత్మిక పాపాల నుండి మీ ఆత్మ శుద్ధి పొందాలి. ఏడు ప్రధాన పాపాల ఈ ఆధ్యాత్మిక రూపాలు, దేవునికి సేవ చేయడం ద్వారా లభించే ఇంద్రియ సుఖం పట్ల మమకారం నుండి ఉద్భవిస్తాయని స్పష్టమవుతుంది. అందువల్ల, ప్రారంభదశలోని ఆత్మ పురోగతి సాధించినవారి దశలోకి ప్రవేశించేటప్పుడు, తొలుత అనుభవించిన ఇంద్రియానందాల పట్ల మమకారాన్ని విడిచిపెట్టి, కొత్తగా ఏర్పడిన ఈ ఆధ్యాత్మిక పాపాలను ఎదుర్కోవలసి ఉంటుంది.
కార్డినల్ న్గుయెన్ వాన్ థువాన్ సాక్ష్యం
ఈ పాపాల నుండి మిమ్మల్ని శుద్ధి చేయడానికి దేవునిని అనుమతించేలా మిమ్మల్ని ప్రేరేపించవలసిన ఒక ఉపయోగకరమైన విషయం ఏమిటంటే, ఈ పాపాలు మిగిలి ఉన్నంతకాలం అవి తీవ్రమైన బాధను కలిగిస్తాయి. కార్డినల్ న్గుయెన్ వాన్ థువాన్ జీవితంలో ఇది స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. కార్డినల్ థువాన్ వియత్నాంలో జన్మించారు; జూన్ 11, 1953న గురుపట్టాభిషేకం పొందారు. ఏప్రిల్ 24, 1975న ఆయన సైగాన్ సహాయక వారసత్వ పీఠాధిపతిగా నియమితులయ్యారు. ఆ నియామకం జరిగిన ఆరు రోజుల తరువాత, ఉత్తర వియత్నాం వారు ఆయనను అరెస్టు చేసి, ఒక “పునర్విద్య” శిబిరంలో నిర్బంధించారు. అక్కడ ఆయనను ఎక్కువగా ఏకాంత నిర్బంధంలో ఉంచారు. ఆయన పదమూడు సంవత్సరాలు అక్కడే ఉన్నారు.
మొదటి ఎనిమిది సంవత్సరాలు ఆయన న్హా ట్రాంగ్లోని ఒక చిన్న గదిలో గడిపారు. అది ఆయన మొదటి పీఠానికి చెందిన ప్రధాన దేవాలయం నుంచి శబ్దం వినిపించేంత సమీపంలో ఉండేది. ప్రతిరోజూ ఆ ప్రధాన దేవాలయపు గంటలు మోగడం ఆయనకు వినిపించేది; అది ఆయనకు తీవ్రమైన అంతరంగ వేదనను కలిగించేది. చివరికి ఆయనను విన్-క్వాంగ్లోని పునర్విద్య శిబిరానికి తరలించారు. అక్కడ కూడా ఆయన బాధ కొనసాగింది. ఐదు రొట్టెలు రెండు చేపలు అనే తన పుస్తకంలో కార్డినల్ థువాన్ ఇలా గుర్తుచేసుకున్నారు:
నాకు ఎన్నోసార్లు శోధన ఎదురైంది. నాకు 48 సంవత్సరాలు, పరిపక్వత గల వయస్సు; ఎనిమిది సంవత్సరాలు పీఠాధిపతిగా పనిచేశాను, ఎంతో ఆధ్యాత్మిక కాపరి అనుభవాన్ని సంపాదించాను. అయినా ఇక్కడ నా ప్రజలకు దూరంగా, 1700 కిలోమీటర్ల అవతల, ఒంటరిగా, ఏ పనీ చేయలేక ఉండిపోయాననే విషయం నన్ను వేధించేది!
ఒక రాత్రి, నా హృదయపు లోతుల నుండి నన్ను ప్రేరేపిస్తూ ఒక స్వరం వినిపించింది: “నిన్ను నీవు ఎందుకు ఇంతగా బాధపెట్టుకుంటున్నావు? దేవునికీ, దేవుని పనులకూ మధ్య ఉన్న తేడాను నీవు గుర్తించాలి. నీవు చేసినవీ, ఇంకా చేయాలనుకుంటున్నవీ అన్నీ—ఆధ్యాత్మిక కాపరిగా సందర్శనలు, గురు విద్యార్థులకు, సన్యాసులకు, సన్యాసినులకు, లౌకిక విశ్వాసులకు, యువతకు శిక్షణ, పాఠశాలల నిర్మాణం, ఈ విద్యార్థులందరికీ వసతిగృహం, క్రైస్తవేతరులకు సువార్తను ప్రకటించే సేవాకార్యాలు… ఇవన్నీ ఎంతో గొప్ప పనులు, దేవుని పనులు; కానీ అవి దేవుడు కావు! ఈ పనులన్నిటినీ ఆయన చేతుల్లో పెట్టి, వాటిని విడిచిపెట్టాలని దేవుడు నిన్ను కోరుకుంటే, వెంటనే అలా చేయి; ఆయనపై నమ్మకం ఉంచు. దేవుడు వాటిని నీకంటే అనంతంగా మెరుగ్గా చేస్తారు; నీకంటే ఎంతో సమర్థులైన ఇతరులకు ఆయన తన పనులను అప్పగిస్తారు. నీవు ఎంచుకున్నది దేవుని మాత్రమే, ఆయన పనులను కాదు! ( ఫ్రాన్సువా-గ్జావియే న్గుయెన్ వాన్ థువాన్. ఐదు రొట్టెలు రెండు చేపలు, ప్రచురణ హక్కులు © 2000 లావమిస్ పబ్లిషింగ్. పుటలు 21-22)
అప్పట్లో పీఠాధిపతిగా ఉండి, ఆ తరువాత కార్డినల్గా నియమితులైన ఆయన—బహుశా ఏదో ఒక రోజున పునీతులుగా కూడా ప్రకటించబడవచ్చు—అనేక శతాబ్దాల క్రితమే సిలువకు చెందిన పునీత యోహాను వ్యక్తపరచిన ఒక గంభీరమైన సత్యాన్ని కనుగొన్నారు. మనం దేవునికి సేవ చేసేటప్పుడు, తరచూ “దేవునికి సంబంధించిన విషయాల” పట్ల, అపొస్తలిక సేవలోని ఆనందం పట్ల, ఆధ్యాత్మిక అనుభూతుల పట్ల, ప్రారంభదశలో మన ప్రయాణంలో ఓదార్పును, ఆనందాన్ని ఇచ్చే వాటన్నిటి పట్ల మమకారం పెంచుకోవచ్చని ఆయన గ్రహించారు. కానీ అక్కడ, ఆ చెరసాలలో, అనేక సంవత్సరాల ఏకాంత నిర్బంధంలో, “దేవుని పనుల” పట్ల తనలో కొనసాగుతున్న మమకారమే తనను వేధిస్తోందని ఆ పీఠాధిపతి గ్రహించారు. ఆయనకు అత్యంత బాధను కలిగించినది చెరసాల గానీ, కాపలాదారులు గానీ, ఉత్తర వియత్నాం ప్రభుత్వం గానీ కాదు. నిజానికి దేవుడు కాని ఒక మంచి విషయం పట్ల ఆయనకున్న మమకారమే! అంటే, దేవుని పనులు, ఆ పనులు చేయడంలో ఆయన మునుపు పొందిన ఆనందం. అంతరంగంలో కలిగిన ఈ అవగాహన ఆ పీఠాధిపతికి కొత్త బలాన్ని ఇచ్చింది; తన మనస్సును, హృదయాన్ని దేవునిపై మాత్రమే నిలపడం ఆయన ప్రారంభించగలిగారు.
ఇంద్రియాల నిష్క్రియాత్మక రాత్రి నిర్వచనం
ప్రారంభదశలోని ఆత్మ దేవునిని ప్రేమించడం నేర్చుకుంటుంది, ఆయన పట్ల ప్రగాఢమైన అనురాగంలో పెరుగుతుంది, ప్రార్థనలో పొందే తృప్తి ద్వారా అనేక పాపాల నుండి విముక్తి పొందడానికి తనను అనుమతిస్తుంది, దేవుని పట్ల, ఆయన పవిత్ర చిత్తం పట్ల ఉత్సాహంతో నిండుతుంది. ఇదంతా మంచిదే. కాబట్టి, మీరు ఈ దశలో ఉంటే, అది మంచిదే! కానీ ఇప్పుడు మరింత మెరుగ్గా ముందుకు సాగవలసిన సమయం వచ్చింది. మీ ఆధ్యాత్మిక జీవితంలోని అనేక “చిన్నపిల్లల వంటి” అంశాల నుండి విముక్తి పొంది, దేవునితో మీ బంధాన్ని మరింత లోతుగా చేసుకోవలసిన సమయం వచ్చింది. ప్రత్యేకంగా, మీరు ఎంతగానో ఆస్వాదించే ఆధ్యాత్మిక ఓదార్పుల నుండి విముక్తి పొందాలి. ఇప్పటివరకు మీరు ఎదగడానికి అవి సహాయపడినప్పటికీ, అవి మిమ్మల్ని ఇంతకుమించి ముందుకు నడిపించలేవు.
ఈ దశలో పనిలో అధిక భాగాన్ని దేవుడే చేయబోతున్నాడు. మీ వంతుగా, మీరు ఈ ప్రధానమైన రెండు పనులు చేయాలి: 1) మీ ఆత్మలో ఏమి జరుగుతోందో అర్థం చేసుకోవాలి, 2) మీ ఆత్మలో దేవుడు చేస్తున్న ఈ కార్యానికి దృఢంగా సమ్మతించాలి. ఇది శుద్ధీకరణాత్మక నిశ్చల ధ్యాన ప్రార్థన ద్వారా జరుగుతుంది.
ఈ దశ వరకు ఆధ్యాత్మిక జీవితంలో ఆరంభ స్థితిలో ఉన్న వ్యక్తి ఎంతో సమయాన్ని ధ్యానంలో గడిపారని కూడా గుర్తుంచుకోండి. ఆ ప్రార్థనా విధానంలో సమృద్ధిగా ఓదార్పు లభించింది; కొంతకాలం అది ఆత్మను చక్కగా పోషించింది. ధ్యాన సమయంలో అనేక పవిత్ర రూపాలు, ప్రేరణలు లభించాయి. అయితే ఆధ్యాత్మిక వికాసంలోని ఈ తదుపరి దశలో, ధ్యానంలో లభించే మధురమైన ఓదార్పులను దేవుడు ఎండిపోనిచ్చి, మీ ప్రార్థనా జీవితంలో మరింత చురుకైన పాత్ర వహిస్తాడు. అది బాధ కలిగించవచ్చు! సంపూర్ణంగా పవిత్రుడు, సంపూర్ణంగా పరిపూర్ణుడు అయిన దేవుడు మీ ఆత్మలో ప్రవేశించినప్పుడు, ఒక విధంగా చెప్పాలంటే, వెంటనే “ఇల్లు శుభ్రం చేయడం” ప్రారంభిస్తాడు. మీరు మరింత పవిత్రంగా, మరింత ఆధ్యాత్మికంగా ఆయనను ప్రేమించగలిగేలా, ముఖ్యంగా పైన పేర్కొన్న ఆధ్యాత్మిక పాపాల నుండి మిమ్మల్ని శుద్ధి చేస్తాడు.
ఈ తదుపరి దశ అయిన ఇంద్రియాల నిష్క్రియాత్మక రాత్రి (శుద్ధీకరణ), ఆధ్యాత్మిక విషయాల ద్వారా మీకు లభించే ఇంద్రియానందమంతటినీ మీ నుండి తొలగించే ప్రక్రియ. దేవుడు మునుపటిలాగే మీకు సన్నిహితంగా ఉన్నాడు; నిజానికి, మరింత సన్నిహితంగా ఉన్నాడు. అయినా ఇకపై మీరు ఆయన సన్నిధిని అనుభవించలేరు. మీలో శుష్కత, విడిచిపెట్టబడిన భావన, ఒంటరితనం, బహుశా మొదట్లో అయోమయం కూడా కలుగుతాయి. మీరు గతంలో అనుభవించిన ఓదార్పులకు తిరిగి వెళ్లాలని మీ ఇంద్రియ వాంఛలు తహతహలాడతాయి. కానీ ఎంతగా ప్రయత్నించినా మీరు అలా చేయలేరు. అయితే, కొన్నిసార్లు దేవుడు మిమ్మల్ని మళ్లీ ధ్యానంలోని ఓదార్పులకు తీసుకువస్తాడు; ఆ తరువాత వాటిని తిరిగి తొలగిస్తాడు. కొంతకాలం ఈ అనుభవం శుష్కతకూ ఓదార్పుకూ మధ్య మారుతూ ఉండటాన్ని మీరు గమనించవచ్చు. శుష్కత కలిగినప్పుడు, దేవుడు మిమ్మల్ని బలపరుస్తున్నాడు, మీలో లోతైన ఆధ్యాత్మిక పరీక్షను కలిగిస్తున్నాడు, మిమ్మల్ని పరీక్షిస్తున్నాడు, మీ ఆధ్యాత్మిక కోరికలను శుద్ధి చేస్తున్నాడు, తనతో మరింత ఉన్నతమైన ఐక్యతకు మిమ్మల్ని సిద్ధం చేస్తున్నాడు. ఇకపై దేవుణ్ణి ప్రేమించడం ఆనందంగా అనిపిస్తుంది కాబట్టి మాత్రమే మీరు ఆయనను ప్రేమించరు; బదులుగా, ఆయన లేనట్లుగా అనిపించినా, ఆ ఐక్యతలో తక్షణ ఇంద్రియానందం ఏదీ లేకపోయినా, మీరు నిజంగా దేవుణ్ణి ప్రేమిస్తున్నారు కాబట్టే ఆయనను ప్రేమించవలసి ఉంటుంది.
ఈ శుద్ధీకరణ సూచనలను వివేచించడం
మరి మీ ఇంద్రియాల ఈ నిష్క్రియాత్మక శుద్ధీకరణను మీరు అనుభవిస్తున్నారో లేదో ఎలా తెలుసుకోవాలి? మీరు నిజంగా అనుభవిస్తున్నది శుద్ధీకరణాత్మక నిశ్చల ధ్యాన ప్రార్థనే గానీ, కేవలం శుష్కమైన ధ్యానం కాదని ఎలా తెలుసుకోవాలి? మీకు కలిగే “శుష్కత” నిజానికి కుంగుబాటు వల్లనో, ఏదైనా పాపం వల్లనో వచ్చినది కాదని ఎలా తెలుసుకోవాలి? మీరు ఈ శుద్ధీకరణను అనుభవిస్తున్నారో లేదో వివేచించడానికి సహాయపడే కొన్ని సూచనలను పునీత యోహాను ఇస్తున్నారు. అలాగే, దేవుని ఈ శుద్ధీకరణ కార్యానికి మరింత సంపూర్ణంగా ఎలా సమ్మతించాలో మంచి ఆధ్యాత్మిక మార్గదర్శకత్వాన్ని కూడా అందిస్తున్నారు.
ప్రార్థనలోనూ, ఆధ్యాత్మిక విషయాల పట్ల మన అనురక్తిలోనూ కలిగే శుష్కత ఈ రెండు కారణాలలో ఏదో ఒకదాని నుండి రావచ్చని ఆయన వివరిస్తున్నారు:
కారణం 1: పాపాలు, అపరిపూర్ణత, బలహీనత, నులివెచ్చని ఆధ్యాత్మిక స్థితి, చిరాకు స్వభావం లేదా శారీరక స్థితి
కారణం 2: ఇంద్రియాల నిష్క్రియాత్మక రాత్రి
వీటిలో ఏది మీ శుష్కతకు కారణమో వివేచించడానికి, పునీత యోహాను మూడు ప్రధాన సూచనలను అందిస్తున్నారు:
సూచన 1—ఒక ఆత్మ ఇంద్రియాల నిష్క్రియాత్మక రాత్రిలో ఉన్నప్పుడు, దైవసంబంధమైన విషయాలలో ఇంద్రియానందాన్ని పొందదు; అంతేకాక, సృష్టిలోని వాటిలో కూడా ఆనందాన్ని పొందదు. ఆత్మకు దేనిలోనూ ఆకర్షణగానీ మాధుర్యంగానీ లభించడానికి దేవుడు అనుమతించడు. అందువల్ల, గతంలో మీరు ఆనందించిన ప్రతిదానిలోనూ ఇంద్రియ తృప్తి, ఆనందం సాధారణంగా తగ్గిపోతాయి. మీ అభిరుచులు మునుపటంత ఆకర్షణీయంగా అనిపించకపోవచ్చు; సంబంధాలు గతంలో ఇచ్చిన పరిచితమైన ఆనందాన్ని ఇప్పుడు ఇవ్వకపోవచ్చు; ప్రార్థన శుష్కంగానూ, అసహ్యంగానూ కూడా అనిపించవచ్చు.
సూచన 2—స్మృతి సాధారణంగా ఎంతో శ్రద్ధతో, ఆరాటంతో, ఏకాగ్రతతో దేవునిపైనే కేంద్రీకృతమై ఉంటుంది. దేనిలోనూ మాధుర్యం లభించడం లేదు కాబట్టి, దేవునిపై కేంద్రీకృతమై ఉన్నప్పుడు, తాను దేవుణ్ణి నొప్పించిందేమోనని ఆలోచిస్తుంది; తన పాపాలే దీనికి కారణమా అని సందేహిస్తుంది. మరో మాటలో చెప్పాలంటే, ఈ కొత్త శుష్కత గురించి మీ స్మృతి ఒక విధమైన అయోమయాన్ని అనుభవిస్తుంది. ఈ అనుభవాన్ని వివేచించడానికి, మీలో ఉన్నది శుష్కతా, లేక మీరు నిజంగా అనుభవిస్తున్నది నులివెచ్చని ఆధ్యాత్మిక స్థితా అని పరిశీలించాలి.
శుద్ధీకరణాత్మక శుష్కత మీ ఆత్మలో బలాన్ని, దృఢసంకల్పాన్ని కలిగిస్తుంది; కానీ నులివెచ్చని ఆధ్యాత్మిక స్థితి సోమరితనానికి, బలహీనతకు దారితీస్తుంది. మీరు అనుభవిస్తున్నది శుద్ధీకరణాత్మక శుష్కత అయితే, ఇంద్రియాలు బలహీనంగా ఉంటాయి గానీ ఆత్మ బలంగా ఉంటుంది. ఒక విధంగా చెప్పాలంటే, గతంలో మీ ఇంద్రియాలలో ఉన్న “శక్తిని” దేవుడు మీ ఆత్మకు బదిలీ చేస్తాడు. ఎందుకంటే, మీ ఆత్మలోని ఇంద్రియసంబంధమైన భాగానికి పూర్తిగా ఆధ్యాత్మికమైన దానిని గ్రహించే సామర్థ్యం లేదు; అందువల్ల మీ ఇంద్రియ వాంఛలు, అనురాగాలు శుష్కంగానే మిగిలిపోతాయి. అయితే ఇది జరుగుతున్న కొద్దీ, మీ ఆత్మలో సుఖం, మాధుర్యం, ఆనందం పెరుగుతాయి.
ఆనందాన్ని ఇంద్రియాల నుంచి ఆత్మకు మళ్లించే మార్పులోని అపరిచితత్వం వల్ల మీ ఆత్మ కొంత అయోమయానికి లోనుకావచ్చు. ఆత్మలో ఆనందాన్ని, మాధుర్యాన్ని కలిగించే ఈ కొత్త అనుభవానికి మీరు అలవాటుపడాలి; అయితే అందుకు సమయం, శుద్ధీకరణ అవసరం. కొన్నిసార్లు మీరు ఇంద్రియాలకు చెందిన, ఇప్పుడు వెగటు పుట్టించే పాత “ఆహారం” కోసమే ఇంకా తపిస్తూ, ఆత్మకు చెందిన మరింత మధురమైన ఆహారాన్ని స్వీకరించలేకపోవచ్చు. దేనిలోనూ ఆనందాన్ని పొందలేక, ఒక విధమైన చీకటిలో కూర్చున్నట్లు మీకు అనిపించవచ్చు. అయితే, ఈ శుద్ధీకరణాత్మక నిశ్చల ధ్యానంలో ఉండటానికి మీరు సమ్మతించి, మీ ఇంద్రియానందమంతా పోయిందనే వాస్తవాన్ని అంగీకరిస్తూ, దేనినీ గురించి ఆలోచించకుండా, దేనికీ ఆందోళన చెందకుండా మౌనంగా ఉంటే, ఇంద్రియ కోరికల నుంచి కలిగే స్వేచ్ఛ వల్ల అంతరంగంలో సేదదీర్పును అనుభవించడం మొదలుపెడతారు; ఆధ్యాత్మిక కోరికల్లో ఆనందించడం ప్రారంభిస్తారు. మీ ప్రార్థన విషయానికి వస్తే, శుద్ధీకరించే శుష్కత మొదలైనప్పుడు, మీరు మనన ధ్యానాన్ని విడిచిపెట్టడానికి సిద్ధంగా ఉండాలి; ఓదార్పు కోసం ఇకపై మీ బుద్ధితో చేసే ఆలోచనలపై ఆధారపడకూడదు. తర్కం గానీ, ఆలోచన గానీ, జ్ఞాపకం గానీ, సంకల్పించడం కూడా గానీ సహాయపడవు. మీరు ప్రశాంతంగా, ఏకాంతంగా ఉండాలి, అంతే. దేవుడొక్కడే ఈ కార్యాన్ని చేస్తున్నాడు; మీరు ఒక కొత్త శాంతిని కనుగొంటారు.
సూచన 3—మీరు ఇంతకుముందులా మీ ఊహాశక్తిని ఉపయోగించి మనన ధ్యానం చేయలేరు. మీ ఇంద్రియ సంబంధమైన ప్రేరణలు ఇక సాధ్యం కావు కాబట్టి, మీ ఊహాశక్తి ఇక ప్రార్థనకు సహాయపడదు. అయితే, ఈ అనుభవం ఎల్లప్పుడూ ఒకేలా ఉండదు; అంటే మీరు కొంతకాలం మనన ధ్యానంలోనూ, కొంతకాలం నిశ్చల ధ్యానంలోనూ ఉంటూ, ఒకదాని నుంచి మరొకదానికి మారుతుండవచ్చు. దేవుడు నెమ్మదిగా ఈ రెండు ప్రార్థనా విధానాల మధ్య మిమ్మల్ని అటూ ఇటూ నడిపిస్తాడు. కొన్నిసార్లు, లోతుగా ఆలోచించడం, మననం చేయడం, ధ్యానించడం సాధ్యంకాక, మౌనంగా కూర్చోవడం తప్ప మరేమీ చేయలేని స్థితిలో ఉన్నట్లు మీకు అనిపిస్తుంది. కానీ ఆ తరువాత అకస్మాత్తుగా ఒకటి రెండు క్షణాలపాటు మళ్లీ మనన ధ్యానానికి, ఆలోచనకు తిరిగి రావచ్చు. దేవుడు మీ ఇంద్రియ సంబంధమైన ప్రేరణలను తొలగించినప్పుడు, మీ ఇంద్రియాల్లోనూ ఊహాశక్తిలోనూ సంపూర్ణ శుష్కతను అనుభవిస్తూనే, మౌనంగా ఉండి దేవుని నుంచే నేరుగా పోషణ పొందడం మీరు నేర్చుకోవాలి. అప్పుడు ఊహాశక్తి, జ్ఞాపకం, సంకల్పం మొదలైనవాటి ద్వారా కాకుండా, మీ ఆత్మ ఒక్కటే దేవుని మాధుర్యాన్ని నేరుగా, మౌనంగా ఆస్వాదించగలుగుతుంది.
ఆ తరువాత పునీత యోహాను ఒక ముఖ్యమైన మాట చెబుతారు. ఈ క్షణంలో “ఆత్మశక్తుల కార్యకలాపాలు నిలిచిపోతాయి” అని ఆయన అంటారు. అంటే బుద్ధి, జ్ఞాపకశక్తి, సంకల్పశక్తి కార్యకలాపాలు నిలిచిపోతాయి. ఆ వ్యక్తి ఇక ఆలోచించడం ద్వారా, సంకల్పించడం ద్వారా ఇంద్రియానందాలను పొందలేరు. ఇప్పుడు ఆత్మ ఒక్కటే దేవుడు తెలియజేసే విషయాలను నేరుగా స్వీకరిస్తుంది. ఆ మాట గురించి కాసేపు ఆలోచించండి. దాని అర్థాన్ని మీరు గ్రహించగలిగితే, ఈ అనుభవం గురించి పునీత యోహాను ఇచ్చిన వివరణ మీకు అర్థమవుతోందనడానికి అది ఒక సూచన.
నిశ్చల ధ్యానంలో చేయవలసినవి, చేయకూడనివి
నిశ్చల ధ్యానంలో చేయకూడనివి—ఇంద్రియాల శుష్కతను అనుభవిస్తూ, దేవుని గురించి మనన ధ్యానం చేయడానికి మీ బుద్ధిని, జ్ఞాపకశక్తిని, సంకల్పశక్తిని ఉపయోగించలేనప్పుడు, మీరు తగినంతగా ప్రయత్నించడం లేదని సులభంగా ఒక తప్పుడు నిర్ణయానికి రావచ్చు. దేవుని గురించి మనన ధ్యానం చేయడానికి ఇంకాస్త గట్టిగా ప్రయత్నిస్తే, మీ ప్రార్థనలోని మాధుర్యం తిరిగి వస్తుందని మీరు భావించవచ్చు. ప్రార్థనలో మీకు గతంలో కలిగిన ఇంద్రియ సంబంధమైన అనుభవాన్ని తిరిగి పొందడానికి ప్రయత్నించాలనే శోధన మీకు కలగవచ్చు. అయితే, మనన ధ్యానం ద్వారా దేవుని గురించి ఆలోచించడం నుంచి కాకుండా, దేవుని నుంచే నేరుగా వచ్చే స్వచ్ఛమైన ఆధ్యాత్మిక ఆనందంలోకి ఆయన మిమ్మల్ని మరింత ఉన్నతంగా నడిపిస్తున్నాడని ఆ సమయంలో మీరు గ్రహించకపోవడమే దీనికి కారణం. ఫలితంగా, మీరు మరింతగా ప్రయత్నించే కొద్దీ ఒక విధమైన అలసటను అనుభవిస్తారు. కానీ ఇది సరైన విధానం కాదు..
నిశ్చల ధ్యానంలో మీరు చేయవలసినవి—మీ ఆత్మ శాంతంగా, నిశ్చలంగా ఉండనివ్వండి, అంతే. మీరు నిజానికి ఏమీ చేయకుండా సమయాన్ని వృథా చేస్తున్నారని, లేదా మీ శుష్కత బలహీనత లేదా పాపం వల్ల కలిగిందని మీకు అనిపించవచ్చు; కానీ అది నిజం కాదు. ఈ ప్రార్థనానుభవంలో మీ ఏకైక లక్ష్యం, దేవుడు చేయదలచుకున్నది చేయడానికి ఆయనను అనుమతిస్తూ మౌనంగా ఉండటమే కావాలి. దేవుని పట్ల “ప్రేమపూర్వక శ్రద్ధ” గల స్థితిలో ఉండండి. అంతే. మరింత గట్టిగా ప్రయత్నించకండి. శాంతిగా ఉండండి, అంతే.
ఈ ఇంద్రియ రాత్రిలో వారు అనుసరించవలసిన విధానం ఏమిటంటే, తర్కానికీ మనన ధ్యానానికీ తమను ఏమాత్రం అంకితం చేసుకోకుండా ఉండటమే; ఎందుకంటే ఇది అందుకు తగిన సమయం కాదు. దానికి బదులుగా, తాము ఏమీ చేయకుండా సమయాన్ని వృథా చేస్తున్నామని వారికి స్పష్టంగా అనిపించినా, ఆ స్థితిలో దేని గురించీ ఆలోచించాలనే కోరిక లేకపోవడానికి తమ బలహీనతే కారణమని వారికి అనిపించినా, తమ ఆత్మ శాంతంగా, నిశ్చలంగా ఉండనివ్వాలి. (అంధకార రాత్రి, గ్రంథం I, అధ్యాయం 10)
ఆ తరువాత పునీత యోహాను తన భావాన్ని వివరించడానికి ఒక ఉపమానాన్ని ఇస్తారు. ఒక చిత్రకారుడు మీ చిత్రపటాన్ని గీస్తుండగా మీరు అతని ఎదుట కూర్చున్నట్లయితే, ఆ చిత్రకారుడు తన పని చేసుకోగలిగేలా కదలకుండా కూర్చోవడమే మీ ఏకైక బాధ్యత అని ఆయన చెబుతారు. చిత్రకారుడికి సహాయం చేయాలనే కోరికతో, మీరు పదేపదే లేచి చిత్రాన్ని చూస్తూ, ఈ సూచనో ఆ సూచనో ఇస్తుంటే, వాస్తవానికి మీరు ఆ చిత్రకారుడి పనికి ఆటంకం కలిగిస్తారు.
దేవుడు కళాకారుడు; మీ ఆత్మ ఆయన చిత్రించే చిత్రపటం. ఈ ప్రక్రియ త్వరగా ముందుకు సాగాలని మీరు కోరుకుంటే, మౌనంగా కూర్చొని దేవుణ్ణి తన పని చేసుకోనివ్వండి. మీ బాధ్యత కాని పనిని చేయడానికి ప్రయత్నించకండి. మీ ఆత్మలో దేవుణ్ణి తన పని చేసుకోనివ్వండి. మీ వంతుగా, దానికి సమ్మతించి, ఆయన పనిచేస్తున్నప్పుడు ప్రేమతో ఆయనపై శ్రద్ధ నిలిపి ఉంచండి.
దేవుడు చేసే ఈ కార్యమే దైవప్రదత్త ధ్యాననిష్ఠ. దేవుని ఈ కార్యం ఎదుట మౌనంగా ఉండటం ద్వారా, మీ ఆత్మలో ప్రేమతో కూడిన “తీవ్ర ఆకాంక్షలను” నింపడానికి మీరు ఆయనను అనుమతిస్తారు. మీరు అనుభవించే ఆ ఆకాంక్షలే ఆయన ప్రేమ అనే శుద్ధీకరణ అగ్నిగా ఉంటాయి. ఆ అగ్ని ద్వారా ఆయన మీ ఇంద్రియ వాంఛలను తొలగించి, మీ ఆధ్యాత్మిక పాపాలను తీసివేసి, కొత్తదైన, ఎంతో శ్రేష్ఠమైన ఆధ్యాత్మిక ఆనందాన్ని పొందేందుకు మిమ్మల్ని సమర్థులను చేస్తారు.
ఈ శుద్ధీకరణ ధ్యాననిష్ఠ కలిగించే రెండు ఫలితాలు
ఈ ప్రేమాగ్ని రగులుతున్నప్పుడు, మీ ఆత్మ ఇంద్రియ సంబంధమైన కోరికలు, సుఖాలు అన్నిటి నుంచీ, ధ్యానం వల్ల కలిగే ఇంద్రియ సంబంధమైన సుఖం, ఓదార్పు నుంచి కూడా శుద్ధి పొందడానికి సమ్మతిస్తున్నప్పుడు, ఇది ఒక “శుభావకాశం” అని అది హఠాత్తుగా గుర్తిస్తుంది. ఎందుకంటే, ఇంతకుముందు అనుభవించిన ఇంద్రియానందాలకన్నా ఎంతో గొప్పదాన్ని పొందే అవకాశం ఇప్పుడు ఉందని అది గ్రహిస్తుంది. అందువల్ల, ఆధ్యాత్మిక అంతరంగంలో “తీవ్ర ఆకాంక్షలతో కూడిన ప్రేమ” మొదలవుతుంది.
అప్పుడు ఆత్మ ఇంద్రియ సంబంధమైన భాగాన్ని విడిచిపెట్టి, ఆధ్యాత్మిక అంతరంగంలోకి ప్రవేశిస్తూ మౌనంగా “బయలుదేరుతుంది.” ఆ రాత్రి (తాను చొరవ తీసుకోకుండా పొందే శుద్ధీకరణ) ఇంద్రియ సుఖాలన్నిటినీ నాశనం చేసినప్పుడు అది స్వతంత్రమవుతుంది. మునుపటి సుఖాల స్థానంలో ఆత్మ అనేక సద్గుణాలను పొందడం ప్రారంభించి, ఎంతో గొప్పదైన, కొత్త రకమైన ఆనందాన్ని కనుగొంటుంది. ఈ సద్గుణాలన్నిటిలోనూ అది ఆధ్యాత్మిక ఆనందాన్ని పొందుతుంది. ఇంద్రియాలపై ఆధారపడిన పూర్వపు స్వరూపం మరణించి, ఆధ్యాత్మిక అంతరంగం మాత్రమే జీవిస్తుంది. ఇది ఎంతో శ్రేష్ఠమైన జీవన స్థితి.
కొత్తగా తెలుసుకోవడం, పాత అవగాహనను విడిచిపెట్టడం వల్ల కలిగే దీవెనలు
ధ్యాననిష్ఠ నుంచి వచ్చే ఈ శుద్ధీకరణ ద్వారా ముందుకు సాగే భాగ్యం మీ ఆత్మకు లభిస్తే, మీ జీవితంలో అనేక దీవెనలను మీరు గుర్తించడం ప్రారంభిస్తారు. ఆ దీవెనలు అనేక విధాలుగా వస్తాయి; అయితే వాటి ఆరంభం ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం అనే వరంతో జరుగుతుంది. ఈ వరం దైవప్రదత్త ధ్యాననిష్ఠ ద్వారా లభిస్తుంది. ఈ కొత్త జ్ఞానాన్ని దేవుడు మీలో నింపుతున్నప్పుడు, మీ మునుపటి ఆలోచనలను, భావనలను, అంతర్దృష్టులను, నమ్మకాలను విడిచిపెట్టే ప్రక్రియలో మీరు సాగవలసి ఉంటుంది. మీ ధ్యానాలు, ప్రేరణల ద్వారా మీరు ఇంతకుముందు పొందిన జ్ఞానం తప్పని కాదు; అది సంపూర్ణమైనది కాదు, శుద్ధమైనది కాదు. ఇప్పుడు దేవుడు నేరుగా మీ ఆధ్యాత్మిక అంతరంగానికి ప్రసాదించే కొత్త ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం మీకు వెలుగునిస్తుంది. అది దేవుని గురించిన విషయాలను తెలుసుకునే జ్ఞానంతో కాదు, దేవుణ్ణే స్వయంగా తెలుసుకునే జ్ఞానంతో వెలుగునిస్తుంది. ఇది దైవప్రదత్త ధ్యాననిష్ఠ ద్వారా మాత్రమే సాధ్యమయ్యే అద్భుతమైన వరం. అంటే, ఈ కొత్త జ్ఞానాన్ని మీ సొంత ప్రయత్నంతో మీరు నేర్చుకోలేరు. మీరు మీ మునుపటి పసితనపు జ్ఞానాన్ని తెలియనిదిగా భావించి విడిచిపెట్టి, దేవునిలో సమస్త విషయాల పట్ల మరింత లోతైన అవగాహనను పొందుతారు.
ఈ జ్ఞానం మీలో అనేక కార్యాలను చేస్తుంది. వాటిలో ఒకటి, మీ బలహీనతను మీరు యథార్థంగా గ్రహించేలా చేస్తుంది. బహుశా మొదట్లో, దాన్ని తెలుసుకోవాలని మీకు ఉందో లేదో మీకే నిశ్చయంగా తెలియకపోవచ్చు. కానీ దైవప్రదత్త ధ్యాననిష్ఠ ద్వారా ఆ జ్ఞానం మీకు లభిస్తే, దేవుడు మిమ్మల్ని అర్థం చేసుకున్నట్లే మిమ్మల్ని మీరు అర్థం చేసుకునే ఈ కొత్త అవగాహనకు మీరు ఎంతో కృతజ్ఞతతో ఉంటారని నిశ్చయంగా తెలుసుకోండి.
దీన్ని ఈ విధంగా చూడండి. ఇంతకుముందు చెప్పినట్లుగా, మన మానవ స్వభావం రెండు అంశాలతో కూడి ఉంది: శరీరం, ఆధ్యాత్మిక అంతరంగం. శరీరంలో ఇంద్రియాలన్నీ ఉంటాయి; ఆధ్యాత్మిక అంతరంగం అంటే బుద్ధి, సంకల్పం, జ్ఞాపకశక్తి. దైవప్రదత్త జ్ఞానం అనే వరాన్ని పొందకముందు, మీ మనస్సుకు బోధించడానికి, మీ సంకల్పానికి దిశానిర్దేశం చేయడానికి మీరు మీ పంచేంద్రియాలపైనా, మీ భావోద్వేగాలు, వాంఛలు అన్నిటిపైనా ఆధారపడవలసి వచ్చేది. ఫలితంగా, మీ మనస్సు తరచూ గందరగోళానికి గురయ్యేది. ఎందుకంటే, దేవుని గురించిన గాఢమైన సత్యాలను నేర్చుకోవడానికి మీ ఇంద్రియాలు, భావోద్వేగాలు, వాంఛలు, కోరికలు అంతగా నమ్మదగిన ఆధారాలు కావు. దైవప్రదత్త ధ్యాననిష్ఠ స్థితిలో, మీ బుద్ధి, సంకల్పం తమకు బోధించేందుకు ఇకపై మీ ఇంద్రియాలు, వాంఛలు, భావోద్వేగాలపై ఆధారపడవు. బదులుగా, దేవుడే స్వయంగా మీ ఆధ్యాత్మిక అంతరంగానికి (మనస్సు, సంకల్పానికి) బోధిస్తారు. అందువల్ల, మీరు పొందే జ్ఞానం, ఇంద్రియ సంబంధమైన ప్రేరణల ద్వారా, మీ ఇంద్రియాలు, ధ్యానాలు, ఇంద్రియ సంబంధమైన ప్రేరణలు మొదలైనవాటి ద్వారా కలిగిన అంతర్దృష్టుల ద్వారా మీరు పొందిన జ్ఞానంకన్నా ఎంతో శ్రేష్ఠమైనది.
మీ బలహీనత గురించి కొత్త అవగాహన పొందడం విషయానికి వస్తే, మీ ఆత్మ ఇప్పుడు మీ శరీరంలోని ఇంద్రియ వాంఛలను పరిశీలించగలిగి, అవి మిమ్మల్ని ఎంత పేలవంగా నడిపించాయో హఠాత్తుగా గ్రహించినట్లుగా ఉంటుంది. మీ ఉద్రేకాలు, మమకారాలు, కోరికలు ఎంతో అస్తవ్యస్తంగా ఉన్నాయని, వాటిని అదుపులో పెట్టడం కష్టమని స్పష్టంగా అర్థం చేసుకోవడం కూడా ఈ గ్రహింపులో భాగమే. పునీత పౌలు, “నేను ఎంత దౌర్భాగ్య స్థితిలో ఉన్నాను! ఈ మర్త్య శరీరం నుండి నన్నెవరు విముక్తి చేస్తారు?” (రోమీయులకు 7:24) అని అన్నప్పుడు ప్రస్తావిస్తున్నది ఇదే. దైవప్రదత్త నిశ్చల ధ్యానం ద్వారా జ్ఞానవరాన్ని పొంది, ఆయన తన దౌర్భాగ్యాన్ని, అల్పత్వాన్ని, బలహీనతను గ్రహించారు. మీ బలహీనత గురించి ఈ కొత్త జ్ఞానం కలగకముందు, మీకు లభించిన ఎన్నో ఆధ్యాత్మిక ఓదార్పుల మాధుర్యం మీ దౌర్భాగ్యపు నిజమైన లోతును మరుగుపరిచింది; కానీ ఇప్పుడు మిమ్మల్ని మీరు మరింత స్పష్టంగా చూస్తారు. ఇది ఎందుకు మంచిది? ఎందుకంటే, మీరు నిజంగా ఎవరన్న సత్యంలో ఇది మరింత సంపూర్ణంగా పాలుపంచుకోవడమే. ఈ సందర్భంలో, మీ దౌర్భాగ్యాన్ని గ్రహించడం మిమ్మల్ని కృంగదీయదు. బదులుగా, అది మీలో అపారమైన కృతజ్ఞతను నింపుతుంది; ఎందుకంటే అదే సమయంలో మీరు మీ దౌర్భాగ్యాన్ని దేవుని కారుణ్యపు వెలుగులో చూస్తారు. దేవుడు మీ కోసం ఎంతగా చేశారో మీరు మరింత స్పష్టంగా తెలుసుకుంటారు. అంతేకాక, మిమ్మల్ని బలంగా అదుపు చేస్తున్న అస్తవ్యస్తమైన వాంఛలు, కోరికల నుండి దేవుని కృపవల్ల మరింత సులభంగా విముక్తి పొందగలుగుతారు.
ఆధ్యాత్మిక వినయం ప్రవహిస్తుంది—ఒక ప్రత్యేక కృపవల్ల, మీ గురించి మీరు గొప్పగా తలచుకునే భ్రమలో ఇక ఉండరు. మళ్లీ చెప్పాలంటే, ఇది కేవలం సత్యపు వెలుగులో మిమ్మల్ని మీరు చూసుకోవడమే. గతంలో మనన ప్రార్థన, ఆధ్యాత్మిక మాధుర్యం ద్వారా మీకు కలిగిన ఇంద్రియానందమంతా, ఇంతకుముందు పేర్కొన్న ఆధ్యాత్మిక గర్వమనే పాపంలో మిమ్మల్ని ఉంచింది. ఇప్పుడు, మీరు ఎవరన్న వినమ్ర సత్యం స్పష్టమవుతుంది; ఆధ్యాత్మిక గర్వం తొలగిపోతుంది. ఆధ్యాత్మిక వినయం మిమ్మల్ని మీరు తెలుసుకోవడంలో ఎదగడానికి తోడ్పడుతుంది. ఈ స్వీయజ్ఞానం ఏమిటంటే, దేవుడు లేకుండా మీ అంతట మీరు ఏమీ చేయలేరని గ్రహించడమే. ఇది మంచిది; ఎందుకంటే, మీ అంతట మీరే గొప్ప కార్యాలు చేయగలరనే తప్పుడు ఆశలన్నిటి నుండి మీరు విముక్తులై, మీ అసమర్థతను, బలహీనతను మాత్రమే చూడడం మొదలుపెడతారు. ఫలితంగా, ఇప్పుడు మీ ఆశ దేవునిపైనే ఉంటుంది; మీలో గొప్ప కార్యాలు చేస్తున్నది దేవుడేనని మీరు చూస్తారు. మీరు దేవునితో కొత్త విధంగా సంబంధం కలిగి ఉండడం, ఆయన పట్ల మరింత ప్రగాఢమైన భక్తిగౌరవంతో మెలగడం నేర్చుకోవడం మొదలుపెడతారు. ఫలితంగా, మీరు దేవునికి మరింత లోతుగా విధేయులవుతారు; మంచి అంతటికీ కారణం మీరని కాక, దేవుడేనని మరింత సులభంగా గుర్తిస్తారు.
అంతేకాక, ప్రారంభ దశలో మీరు మనన ప్రార్థన ద్వారా పొందినదంతా, దేవుడు నిజంగా ఎవరో అన్న వాస్తవికతతో పోలిస్తే ఏమీ కాదని గ్రహిస్తారు. ఈ కొత్త రకమైన దైవప్రదత్త నిశ్చల ధ్యానం ద్వారా మీరు పొందే ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానంతో పోలిస్తే, గతంలో మననం ద్వారానూ ఇంద్రియాల ద్వారానూ కలిగిన అంతర్దృష్టులు చీకటివంటివని గ్రహిస్తారు.
ఇతర ఆధ్యాత్మిక పాపాలన్నీ తొలగిపోతాయి—ఆధ్యాత్మిక గర్వం ఆధ్యాత్మిక పాపాలన్నిటికీ తల్లి. అందువల్ల, ఆధ్యాత్మిక వినయం పెరిగేకొద్దీ, ఇతర ఆధ్యాత్మిక పాపాలన్నీ కూడా తొలగిపోతాయి; వాటికి విరుద్ధమైన ఆధ్యాత్మిక సద్గుణాలు వాటి స్థానాన్ని ఆక్రమిస్తాయి. ఈ సమయంలో, ఇంతకుముందు ఇచ్చిన ఏడు ప్రధాన ఆధ్యాత్మిక పాపాల జాబితాను మళ్లీ చూసి, నిశ్చల ధ్యానంలో జరిగే ఈ శుద్ధీకరణ వాటిలో ఒక్కొక్కదాని నుండి మిమ్మల్ని ఎలా విముక్తులను చేస్తుందో ఆలోచించడం మీకు ఉపయోగకరంగా ఉండవచ్చు.
దైవభీతి—దేవుని పట్ల “భయం” అనేది మంచిదిగా భావించడం మీకు అలవాటు లేకపోవచ్చు. అయితే, అది పొందదగిన గొప్ప వరం. దేవుని పట్ల పవిత్రమైన భీతి మీకు అనుగ్రహించబడినప్పుడు, మీరు దేవుణ్ణి చూసి భయపడరు; బదులుగా, మీ జీవితంలో దేవుని సన్నిధిని ఎన్నడూ కోల్పోకుండా ఉండాలనే కొత్త ఆధ్యాత్మిక కోరిక మీలో కలుగుతుంది. అందువల్ల, మీ గత పాపాలు దేవునితో ఈ లోతైన ఐక్యస్థితికి మిమ్మల్ని దూరంగా ఉంచాయని తెలుసుకుంటారు. ఆ విధంగా, దేవునితో మీకున్న సాన్నిహిత్యాన్ని కోల్పోకుండా ఉండేందుకు, ఆ పాపాలలో మళ్లీ ఎన్నడూ పడకూడదనే ఉత్సాహం మీలో కలుగుతుంది. పవిత్ర భీతి మీ ఆత్మను దేవుని ప్రేమతో ఎంతగా జ్వలింపజేస్తుందంటే, కేవలం మీరు ఆయనను ప్రేమిస్తున్నందువల్లనే ఆయనను ఎన్నడూ నొప్పించకూడదని కోరుకుంటారు. ఈ పవిత్ర భీతి ఎంతో మేలు చేస్తుంది.
వివిధ సద్గుణాలు—ఓర్పు, దీర్ఘకాలం బాధను సహించే గుణం కలుగుతాయి. మీ ఇంద్రియ వాంఛల విషయంలో మీరు అనుభవించిన శుష్కత, ఓదార్పు లేకపోవడం అనేవి ప్రార్థనలోనూ నిశ్చల ధ్యానంలోనూ ఎదగడానికి మీకు తోడ్పడతాయి. అవి మీలో ఓర్పును పెంపొందిస్తాయి; తద్వారా, ఆ బాధ ఎలాంటిదైనా సరే, దీర్ఘకాలం కొనసాగే బాధను మీరు మరింత సులభంగా సహించగలుగుతారు. మీరు “దేవుని పట్ల ప్రేమ”ను ఆచరించడం మొదలుపెడతారు; ఎందుకంటే, దేవుని అనుభవంలో మీకు కలిగే మాధుర్యం ఒక్కటే ఇక మిమ్మల్ని ప్రేరేపించదు. బదులుగా, ఇప్పుడు దేవుని పట్ల నిర్మలమైన ప్రేమ మాత్రమే మిమ్మల్ని ప్రేరేపిస్తుంది. ఫలితంగా, ధైర్యస్థైర్యమనే సద్గుణం రూపుదిద్దుకుంటుంది; సద్గుణాలను ఆచరించడంలో మీరు మరింత బలపడతారు. చివరికి, మీ బలహీనతలోనే, అంటే ఆధ్యాత్మిక శుష్కతను, ఎండిపోయినట్లుండే స్థితిని అనుభవించడంలోనే, మీరు బలవంతులవుతున్నారని కనుగొంటారు. ఆరవ అధ్యాయంలో ఏడు ప్రధాన పాపాలతోపాటు వాటికి విరుద్ధమైన సద్గుణాలను కూడా తెలియజేసే మనస్సాక్షి పరిశీలన ఉంది; దానిని సమీక్షించడం మీకు ఉపయోగకరంగా ఉండవచ్చు. ఈ దశలో ఏడు ప్రధాన సద్గుణాలను మరింత వివరంగా ధ్యానించడం ప్రత్యేకంగా ఉపయోగకరం.
బంధనం తొలగిపోతుంది—అప్పుడు ఆత్మ, “ఆహా, ఎంతటి సంతోషకరమైన అవకాశం! ఎవరి కంటా పడకుండా నేను బయటకు వచ్చాను” అని పాడటం ప్రారంభిస్తుంది. ఈ కవితాత్మక వ్యక్తీకరణకు అర్థం ఏమిటంటే, లోకం, అపవాది లేదా శరీరం మిమ్మల్ని గమనించకుండా, బంధించకుండా లేదా ప్రభావితం చేయకుండా, ఇంద్రియ వాంఛలకు సంబంధించిన కోరికలు, అనురాగాల బంధనం నుంచి, వాటి ఆధిపత్యం నుంచి మీరు విముక్తి పొందుతారు. ఈ శుద్ధీకరణ పరమ లక్ష్యం శరీరం, అపవాది, లోకం అనే ఈ మూడు విషయాల ప్రభావం నుంచి మిమ్మల్ని విముక్తులను చేయడమేనని ఈ అధ్యాయం మొదటి భాగంలో చెప్పిన విషయాన్ని గుర్తుచేసుకోండి.
ఆత్మలోని సహజ భావోద్వేగాలు—ఆనందం, ఆశ, దుఃఖం మరియు భయం మీ ఆత్మలోని సహజ భావోద్వేగాలని పునీత యోహాను నిర్వచిస్తారు. గతంలో ఈ భావోద్వేగాలు అయోమయంగా, క్రమరహితంగా ఉండేవి. అపవాది, శరీరం, లోకం వాటిని అస్తవ్యస్తం చేసి, వాటి క్రమరాహిత్యం ద్వారా మిమ్మల్ని తప్పుదారి పట్టించేవి. ఇప్పుడు ఈ భావోద్వేగాలు క్రమబద్ధమై, కొత్త విధంగా మీకు మేలు చేస్తాయి. ఇప్పుడు ఆనందం దేవునిలో మాత్రమే ఆనందించడంగా మారుతుంది. ఆశ దేవునిపై మాత్రమే ఉంచే ఆశగా మారుతుంది. దుఃఖం ఇక మిమ్మల్ని కుంగదీయదు. భయం ఇక మిమ్మల్ని అదుపు చేయదు. ఆత్మలోని నిమ్నస్థాయికి చెందిన ఈ సహజ భావోద్వేగాలు ఆధ్యాత్మిక శుష్కత ద్వారా శాంతిస్తాయి. అందుకే, ఆ కవిత చెప్పినట్లుగా, “నా ఇల్లు ఇప్పుడు విశ్రాంతిలో ఉంది.”
ఈ సహజ భావోద్వేగాలు ఆత్మపరిశీలనకు ఎంతో మంచి ఆధారాలు. మీలో ఈ భావోద్వేగాలు ఉన్నాయని మీరు గుర్తిస్తే, ముఖ్యంగా అవి మీపై బలమైన పట్టు కలిగి ఉంటే, వాటిని గమనించండి. ఉదాహరణకు, భయం తరచూ మిమ్మల్ని ముంచెత్తుతుంటే, ఈ ధ్యాననిష్ఠ ప్రార్థన ద్వారా మిమ్మల్ని దాని నుంచి విముక్తులను చేయాలని దేవుడు కోరుకుంటున్నారు. మీరు ఎల్లప్పుడూ లోకం లేదా శరీరం వంటి అల్పమైన, గతించిపోయే విషయాల్లో ఆనందాన్ని వెదుకుతుంటే, ఈ ధ్యాననిష్ఠ ప్రార్థనే దానికి ఔషధమని తెలుసుకోండి. మీరు ఎల్లప్పుడూ ఏదో ఒకదానిపై ఆశ పెట్టుకుంటూ ఉంటే, ముఖ్యంగా మీరే కల్పించుకున్న ఏదో ఆశను పట్టుకొని ఉంటే, అది దేవుని చిత్తమని మీరు అనుకుంటున్నప్పటికీ, దానిని విడిచిపెట్టే సమయం వచ్చిందని తెలుసుకోండి. మీరు దేవునికి అవకాశమిస్తే, ఆయన తన చిత్తాన్ని మీలో నెరవేరుస్తారు. ఏది శ్రేష్ఠమో మనకు తెలుసని మనం చాలా తరచుగా భావిస్తూ, వాస్తవానికి దేవుని చిత్తాన్ని కాక మన చిత్తాన్నే నెరవేర్చడానికి ఎంతో ఆందోళనతో శ్రమిస్తుంటాం. ఏ కారణం చేతనైనా దుఃఖం మీపై భారంగా ఉంటే, దేవుడు మీ అంతరంగంలోకి ప్రవేశించి ఆ భారాన్ని తొలగించనివ్వండి. ఆత్మలోని ఈ భావోద్వేగాలన్నీ మితిమీరి, క్రమరహితంగా ఉన్నప్పుడు, ధ్యాననిష్ఠ ప్రార్థనే వాటికి సమాధానం.
శోధన, ప్రలోభాల ద్వారా చివరి పరీక్ష
ఈ శుద్ధీకరణలోని అనేక ఆశీర్వాదాలను మీరు అనుభవించడం ప్రారంభించినప్పుడు, గతంలోని క్రమరాహిత్యాల నుంచి, ఇంద్రియ వాంఛల పట్ల మమకారం నుంచి మీ ఆత్మకు “విశ్రాంతి” లభించడం ప్రారంభమైనప్పుడు, మీరు తీవ్రమైన శోధనలను, ప్రలోభాలను కొన్నిసార్లు అనేక సంవత్సరాలపాటు సహించవలసి ఉంటుంది. దేవుడు మీలో ప్రారంభించిన సత్కార్యాన్ని సంపూర్ణంగా నెరవేర్చి, దానిని పరిపూర్ణతకు తీసుకురావడానికే ఇలా జరుగుతుంది.
ప్రజలు ఎదుర్కొనే మూడు ప్రధాన శోధనలను పునీత యోహాను పేర్కొంటారు. అయితే, అవి ప్రతి ఒక్కరికీ తప్పనిసరిగా ఎదురవుతాయని భావించకూడదని కూడా ఆయన స్పష్టం చేస్తారు. కొందరు ఇంకా అనేక ఇతర శోధనలను అనుభవిస్తారు; మరికొందరు ఆయన పేర్కొన్న ఈ మూడు శోధనలను తీవ్రమైన స్థాయిలో అనుభవించకపోవచ్చు. కాబట్టి శోధనలు, ప్రలోభాలు వస్తాయని తెలుసుకొని ఉండటమే ముఖ్యం. ఇది మీకు తెలిస్తే, వాటిని నిరంతరం అధిగమించడానికి, దేవుని కృపతో మీ ఇంద్రియ వాంఛల ఈ శుద్ధీకరణను పూర్తిచేయడానికి మీరు బాగా సిద్ధంగా ఉంటారు. పునీత యోహాను పేర్కొనే మూడు ప్రలోభాలు ఇవి:
జారత్వపు దుష్టాత్మ—ఇంద్రియ సుఖానికి సంబంధించిన బలమైన దృశ్యాలు, కోరికలతో అత్యంత నీచమైన రీతిలో మిమ్మల్ని ప్రలోభపెట్టడానికి ఈ దుష్టాత్మకు అనుమతి లభించవచ్చు. ఇందులో క్రమరహితమైన లైంగిక ప్రలోభాలు ఉన్నప్పటికీ, ఇది ఆ ప్రత్యేక ప్రలోభాలకు మాత్రమే పరిమితం కాదు. ఆధ్యాత్మిక కాముకతలో లైంగిక కోరికలు మాత్రమే కాక, ఇంద్రియాలను ఆకర్షించే అన్నిటిపట్లా తీవ్రమైన వాంఛ ఉంటుందని గుర్తుచేసుకోండి.
దైవదూషణపు దుష్టాత్మ—దేవునికి సంబంధించిన విషయాలలో ఈ దుష్టాత్మ మిమ్మల్ని ప్రలోభపెడుతుంది. మీ జీవితంలో దేవుడు చేసినదాన్ని, ఆయన ఇంకా చేస్తున్నదాన్ని, భవిష్యత్తులో చేస్తానని వాగ్దానం చేస్తున్నదాన్ని సందేహించాలనే బలమైన ప్రేరణతో మీరు పోరాడవలసి రావచ్చు. ఇది విశ్వాసంపైనా, దేవుడు అంతరంగంలో ప్రసాదించే జ్ఞానమనే వరం ద్వారా మీరు తెలుసుకుంటున్న సమస్తంపైనా జరిగే దాడి.
అయోమయపు దుష్టాత్మ—భరించడానికి అత్యంత బాధాకరమైన దుష్టాత్మలలో ఇది ఒకటని పునీత యోహాను చెబుతారు. ఈ దుష్టాత్మ మిమ్మల్ని ప్రలోభపెట్టి బాధించినప్పుడు, దాదాపు భరించలేనంత అతిశయ పాపభీతి మీలో నిండిపోవచ్చు. మీ జీవితంలోని ప్రతిదాన్నీ మీరు విపరీతంగా విశ్లేషిస్తుండవచ్చు. ఇతరుల సలహా కోరినప్పుడు, దానివల్ల కొద్దిపాటి సహాయమే లభించవచ్చు లేదా అసలు సహాయమే లభించకపోవచ్చు. జీవితంలోని అతి సూక్ష్మమైన విషయం గురించి కూడా మీరు అయోమయానికి లోనవుతారు. దేవునిపై విశ్వాసం, నమ్మకం, ఆయన స్వరాన్ని శ్రద్ధగా ఆలకించడం, సంపూర్ణ ఆత్మసమర్పణ ఈ ప్రలోభాలను సహించి అధిగమించడానికి మీకు తోడ్పడతాయి.
ఈ దుష్టాత్మలు, ఇతర నీచమైన ఆత్మలు మీ ఆత్మను శోధించి, పరీక్షించి, ప్రలోభపరచకపోతే, మీరు సద్గుణంలో బలపడలేరు. కాబట్టి, దేవుడు ఈ బాధలను అనుమతించడంలోని అంతిమ లక్ష్యం సద్గుణమే. ఎంతో దృఢమైన సద్గుణం. దీన్ని అంగీకరించడం మీకు కష్టంగా ఉంటే, ఈ ప్రలోభాలు మీపై వచ్చినప్పుడు అనుభవించే పోరాటం వైపు కాకుండా, అవి కలిగించే అంతిమ ఫలితం వైపు దృష్టి సారించండి. బాధ బలాన్ని కలిగిస్తుంది; బాధ ఎంత ఎక్కువగా ఉంటే, మీరు అంత బలపడతారు.
ఆందోళన చెందకండి; మీరు ఎంతవరకు భరించగలరో దేవునికి ఖచ్చితంగా తెలుసు. బలంగా ఉన్నవారిని దేవుడు తీవ్రమైన బాధలకు లోనుచేయడం ద్వారా త్వరగా శుద్ధి చేస్తారు. బలహీనంగా ఉన్నవారి విషయంలో దేవుడు నెమ్మదిగా ముందుకు సాగుతారు. స్వల్పమైన ప్రలోభాలను మాత్రమే అనుమతిస్తూ, వారు ఈ పరీక్షల్లో విఫలం కాకుండా ఉండేందుకు ఇంద్రియాలకు అనుభూతమయ్యే ఓదార్పులను కూడా తరచుగా ఇస్తారు. ఇక అత్యంత బలహీనమైన ఆత్మల విషయానికి వస్తే, దేవుడు వారికి తరచుగా ప్రత్యక్షమై, ఆపై దూరమై, మళ్లీ తిరిగి వచ్చి, వారు పూర్తిగా వెనుదిరగకుండా వ్యక్తిగతంగా నడిపిస్తారని పునీత యోహాను చెబుతున్నారు.
అంతిమ ఫలితం
ఈ ఇంద్రియాల నిష్క్రియాత్మక రాత్రి గుండా సాగిన తరువాత లభించే అంతిమ ఫలితం స్వేచ్ఛ, సద్గుణం, దేవునిపట్ల నిర్మలమైన ప్రేమ. మీరు ఈ శుద్ధీకరణ గుండా సాగుతున్నప్పుడు, సంప్రదాయంగా “ప్రకాశ మార్గం,” “పరిపక్వుల మార్గం,” లేదా “దైవదత్త ధ్యాననిష్ఠా మార్గం” అని పిలువబడే మార్గంలోకి ప్రవేశిస్తారు.
ఈ ఆధ్యాత్మిక స్థితిలో మీ జీవితం, మీ మునుపటి స్థితితో పోలిస్తే, కొలవలేనంత ఎక్కువ మహిమాన్వితంగా ఉంటుంది. మీరు స్వార్థంతో కాకుండా నిర్మలత్వంతో ప్రేమిస్తారు. మీకు దేవుని మార్గాల గురించిన జ్ఞానం మాత్రమే కాకుండా, స్వయంగా దేవుని గురించిన నూతన జ్ఞానం కలుగుతుంది. దేవుడు ప్రతిరూపాలు, భావనల ద్వారా కాకుండా నేరుగా మీతో మాట్లాడతారు. మీరు మీ స్వంత సత్ప్రయత్నంతో కాకుండా, దేవుని ఆత్మ నడిపింపులో జీవిస్తారు.