தமிழ்

அத்தியாயம் இரண்டு—கடவுள் பொறுப்பை ஏற்கிறார்—புலன்களின் செயலற்ற இரவு

நீங்கள் உங்கள் குற்றங்களிலும் பாவங்களிலும் இறந்தவர்களாய் இருந்தீர்கள். முன்பு அவற்றில் வாழ்ந்தபோது, இவ்வுலகின் போக்கைப் பின்பற்றி, வான்வெளி அதிகாரத்தின் தலைவனுக்கு அடிபணிந்திருந்தீர்கள். அந்த ஆவியே இப்போது கீழ்ப்படியாதவர்களிடையே செயல்படுகிறது. நாமும் ஒருகாலத்தில் அவர்களிடையே நமது ஊனியல்பின் ஆசைகளுக்கு உட்பட்டு வாழ்ந்தோம்; ஊனியல்பின் விருப்பங்களையும் மனத்தின் தூண்டுதல்களையும் பின்பற்றினோம். மற்றவர்களைப் போலவே நாமும் இயல்பிலேயே சினத்திற்குரிய பிள்ளைகளாய் இருந்தோம். (எபேசியர் 2:1-3)

நம் ஆன்மாக்களின் மூன்று எதிரிகளை இந்த மறைநூல் பகுதி வெளிப்படுத்துகிறது: உலகம், ஊனியல்பு, அலகை. இந்த மூன்று தீமைகளின் தாக்கங்களிலிருந்தும் நீங்கள் முற்றிலும் விடுபட முடிந்தால் எப்படி இருக்கும்? உலகமும் அதன் எண்ணற்ற கவர்ச்சிகளும் உங்களுக்கு எந்த ஆர்வத்தையும் ஏற்படுத்தாவிட்டால் எப்படி இருக்கும்? அல்லது உங்கள் ஊனியல்பின் நாட்டங்களில் உள்ள ஒழுங்கற்ற ஆசைகள் அனைத்தும் அகற்றப்பட்டால்? அல்லது அலகையே உங்கள்மீது எந்தத் தாக்கமும் செலுத்த முடியாமல் போனால்? இவ்வாறு நடந்தால், நீங்கள் உண்மையிலேயே வாழ்க்கையை முற்றிலும் புதிய முறையில் கண்டு அனுபவிப்பீர்கள். புதியதொரு விடுதலை நிலையில் வாழ்ந்து, மிகுந்த ஆர்வத்துடன் கடவுளின் திருவுளத்தை நாடிச் செயல்பட முடியும்.

இதையே நிறைவேற்றும் தூய்மைப்படுத்துதலை விளக்குவதே இந்த அத்தியாயத்தின் நோக்கம். இந்தத் தூய்மைப்படுத்துதலைத்தான் புனித சிலுவை யோவான் புலன்களின் செயலற்ற இரவு என்று அழைக்கிறார். “செயலற்ற” என்பதன் மூலம், இது முதன்மையாகவும் அடிப்படையாகவும் உங்கள் ஆன்மாவில் கடவுள் ஆற்றும் செயல் என்பதையே அவர் குறிப்பிடுகிறார். உங்களில் கடவுள் செய்ய விரும்புவதற்கு ஒத்துழைப்பதே உங்கள் பொறுப்பு.

 

உங்கள் உடல் இயல்பும் ஆன்ம இயல்பும்

இந்தத் தூய்மைப்படுத்துதல் ஏன் தேவை என்பதையும், அது தன் நோக்கத்தை எவ்வாறு நிறைவேற்றும் என்பதையும் புரிந்துகொள்ள, முதலில் உங்கள் உள்ளார்ந்த இயல்பில் நீங்கள் யார் என்பதையும், அலகையும் உலகமும் ஊனியல்பும் ஆன்மிக நிலையில் உங்களுக்கு எவ்வாறு தீங்கு விளைவிக்கின்றன என்பதையும் இன்னும் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

மனிதராகிய நீங்கள் உடலும் ஆன்மாவும் கொண்டவர். உடல் என்பது உங்கள் பருப்பொருள் சார்ந்த பகுதி; ஆனால் அது வெறும் உயிரியல் அமைப்பை விட மேலானது. உங்களைச் சுற்றியுள்ள உலகைப் புலன்களால் உணரவும், உங்கள் புலன்சார் இயல்பில் அதை அனுபவிக்கவும் தேவையான ஆற்றலும் உடலில் உள்ளது. நீங்கள் உணர்கிறீர்கள், விரும்புகிறீர்கள், மனித அன்பு கொள்கிறீர்கள், பார்க்கிறீர்கள், சுவைக்கிறீர்கள், கேட்கிறீர்கள்; இன்னும் பலவற்றைச் செய்கிறீர்கள். உங்கள் ஐம்புலன்களின் வழியாக உங்களைச் சுற்றியுள்ள உலகை எதிர்கொள்கிறீர்கள். அவ்வாறு செய்யும்போது உங்கள் உணர்ச்சிவேகங்களும் உணர்வுகளும் நாட்டங்களும் தூண்டப்படுகின்றன.

ஆனால் உங்கள் இயல்பில் முற்றிலும் ஆன்மாவுக்குரிய ஒரு பகுதியும் உள்ளது. உடலும் ஆன்மாவும் நெருக்கமாகப் பின்னிப்பிணைந்திருந்தாலும், அவை ஒன்றிலிருந்து ஒன்று வேறுபட்டவை; வெவ்வேறு முறைகளில் செயல்படுகின்றன. எடுத்துக்காட்டாக, நீங்கள் இறக்கும்போது (உலக முடிவில் மீண்டும் உயிர்த்தெழுவதற்கு முன்பு), உங்கள் உடலும் ஆன்மாவும் பிரியும். அப்போது, உங்கள் புலன்கள் வழியாக உலகை உணர மாட்டீர்கள். இனி நீங்கள் பார்க்கவோ, கேட்கவோ, தொடவோ, முகரவோ, சுவைக்கவோ மாட்டீர்கள். ஆனால் உங்கள் மனித இயல்பின் ஆன்மாவுக்குரிய கூறுகள் உங்களிடம் தொடர்ந்து இருக்கும். அவற்றில் உங்கள் அறிவாற்றலும் நினைவாற்றலும் சித்தமும் அடங்கும். மேலும், இந்த வாழ்வில் புலன்கள் வழியாக நீங்கள் பெற்ற தகவல்களால் உங்கள் அறிவாற்றலும் நினைவாற்றலும் சித்தமும் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. எனவே, உங்கள் புலன்சார் நாட்டங்களில் நீங்கள் அளவுகடந்த பற்றுக் கொண்டிருந்தால், அது குறித்த அறிவு உங்கள் ஆன்மாவின் ஆன்மிகப் பகுதியில் நிலைத்திருக்கும். ஆகவே, உங்கள் ஆன்மாவின் ஆன்மிகப் பகுதியும் புலன்சார் பகுதியும் வேறுபட்டவையாக இருந்தாலும், அவை நெருக்கமாக இணைந்துள்ளன; ஒன்றையொன்று சார்ந்துள்ளன.

 

இன்னும் எவை தூய்மைப்படுத்தப்பட வேண்டும்?

முந்தைய அத்தியாயத்தில் விளக்கப்பட்டபடி, தன்முயற்சியால் புலன்களைத் தூய்மைப்படுத்துதலை நிறைவு செய்பவர், புலன்சார் பற்றுகள் அனைத்திலிருந்தும் விடுபட்டவரா? ஆம் என்றும் சொல்லலாம், இல்லை என்றும் சொல்லலாம். ஆம், இந்த முதல் தூய்மைப்படுத்துதலைக் கடந்து வருபவர், ஒழுங்கற்ற பற்றுகளிலும் ஆசைகளிலும் பழக்கமாகக் கொண்டிருந்த பற்றுகள் அனைத்தையும் அகற்றிவிடுகிறார். ஆனால் அந்தச் செயல்முறையின்போது, முன்பு தமக்கு இல்லாத புதிய புலன்சார் அனுபவங்களில் பற்றுக் கொள்ளத் தொடங்குகிறார். ஆன்மா ஆன்மிக முறையில் கடவுளை, கடவுளை மட்டுமே பற்றிக்கொள்ளும் பொருட்டு, இந்தப் புதிய புலன்சார் அனுபவங்கள் இப்போது தூய்மைப்படுத்தப்பட வேண்டும். இந்தப் “புதிய” புலன்சார் பற்றுகள் எவை? கிறிஸ்தவப் பயணத்தின் தொடக்க நிலையில் ஆன்மா அனுபவிக்கும் பல்வேறு இனிய உணர்வுகளும் இன்பங்களுமே அவை.

ஆன்மிக வளர்ச்சியின் தொடக்க நிலையில் இருக்கும் ஓர் ஆன்மாவைக் கடவுள், பிறந்த குழந்தையைப் பராமரிக்கும் ஒரு தாயைப் போல நடத்துகிறார் என்று புனித யோவான் விளக்குகிறார். தாய் தன் குழந்தைக்கு வெதுவெதுப்பான தாய்ப்பாலை ஊட்டி, மென்மையாக வருடி, மிகுந்த பாசத்தைப் பொழிந்து பராமரிக்கிறாள். ஆனால் குழந்தை வளர வளர, அன்புள்ள அந்தத் தாய் அதனைத் தூக்கி வைத்திருப்பதைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் குறைத்துக்கொள்கிறாள்; இனி தன் வெதுவெதுப்பான தாய்ப்பாலை ஊட்டாமல், அதற்குத் திடமான உணவுகளைக் கொடுக்கத் தொடங்கி, நடக்கவும் கற்றுக்கொடுக்கிறாள். இதைப் போலவே, ஆன்மிக வளர்ச்சியின் முதல் நிலையில் கடவுள் ஆன்மாவுக்கு இதமான ஆன்மிக இன்பங்களையும் மென்மையான ஆறுதல்களையும் அளிக்கிறார். இந்த ஆன்மிகக் கொடைகள் புலன்களுக்கு மிகுந்த இன்பத்தைத் தருகின்றன; இவை நல்லவையே! நீண்ட நேரம், அல்லது இரவு முழுவதும்கூட செபிப்பதிலும், தவ முயற்சிகள், நோன்புகள், அருளடையாளக் கொண்டாட்டங்கள் மற்றும் பல்வேறு பக்தி முயற்சிகளிலும் அந்த நபர் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைகிறார். ஒரு குழந்தை தன் தாயின் அரவணைப்பில் ஆறுதல் பெறுவது நல்லது போலவே, தொடக்க நிலையில் இருப்பவர் கடவுளின் ஆறுதல்களில் மகிழ்வதும் நல்லதே. ஆனால் சிக்கல் என்னவென்றால், கடவுள் தரும் இந்த இனிய இன்பங்களைப் பாலாக அருந்தி வளர்ந்த பின்னர், தொடக்க நிலையில் இருப்பவர் பல வேளைகளில் கடவுளைவிட, தாம் அனுபவிக்கும் இனிய உணர்வுகளிலும் ஆறுதல்களிலுமே அதிகப் பற்றுக்கொள்கிறார். தாம் பெற்றுள்ள பல ஆன்மிக ஆறுதல்களின் விளைவாகப் புதிதாக உருவாகியுள்ள புலன்சார்ந்த பற்றுகளைத் தொடக்க நிலையில் இருப்பவர் பெரும்பாலும் உணர்வதில்லை. இந்தப் புதிய புலன்சார்ந்த பற்றுகள், தலையான ஏழு பாவங்களாக, இப்போது ஒரு புதிய ஆன்மிக வடிவில் வெளிப்படுகின்றன.

புலன்களின் செயலற்ற இரவின் நோக்கம், ஆன்மாவின் புலன்சார்ந்த பகுதியில் உள்ள ஆன்மிக ஆறுதல்கள் அனைத்தையும் அகற்றுவதாகும். இதனால், கடவுளிடமிருந்து வரும் புலன்சார்ந்த இன்பங்களில் மட்டுமே மனநிறைவு அடையாமல், தன்னிடமுள்ள ஆன்மிகப் பாவங்களிலிருந்து ஆன்மா விடுதலை பெற்று, நேரடியாகக் கடவுளோடு ஒன்றிப்பதை இன்னும் எளிதாக அடைய முடியும். இந்தத் தூய்மைப்படுத்துதலின் விளைவாக, ஆன்மா ஆறுதல்களுக்காக அல்லாமல், அன்பின் பொருட்டு மட்டுமே கடவுளை அன்பு செய்யும். ஆன்மிக வளர்ச்சியின் இந்த நிலைக்கு ஏற்ற நல்லதோர் ஆன்மிக நெறிமொழி இதுவாகும்: கடவுளை அன்பு செய்யக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்; கடவுளைப் பற்றிய அனுபவத்தை அல்ல.

இப்போது ஆன்மிக வடிவில் காணப்படும் தலையான ஏழு பாவங்களை விளக்க உதவும் எடுத்துக்காட்டுகள் பின்வருமாறு:

ஆன்மிக அகந்தை—ஆன்மிகப் பாவங்களிலேயே மிக மோசமானது ஆன்மிக அகந்தை; இந்தப் பாவங்கள் அனைத்திற்கும் இதுவே “தாய்”. பல ஆன்மிகச் செயல்களில் ஈடுபடுவதன் விளைவாக, தொடக்க நிலையில் இருப்பவர்களிடம் வீணான சில மனநிறைவுகளும் ஆசைகளும் தோன்றும்போது இந்தப் பாவம் உருவாகிறது. தொடக்க நிலையில் இருப்பவர்கள் தங்களையே வியந்து பாராட்டிக்கொள்கிறார்கள்; மற்றவர்களைவிடத் தாங்கள் அதிகப் புனிதமுள்ளவர்கள் என்றுகூட எண்ணுகிறார்கள். சில வேளைகளில் தங்கள் நற்குணங்களைப் பற்றிப் பெருமை பேசும் பரிசேயர்களைப் போலவும் நடந்துகொள்கிறார்கள். அவர்கள் செய்யும் செயல்கள் அனைத்தும் அவர்களை அகந்தைக்கு இட்டுச்செல்லும் என்பதை அலகை அறிந்திருக்கிறது. அவர்கள் தங்கள் சகோதரர்களின் கண்களில் இருக்கும் துரும்பைக் காண்கிறார்கள்; தங்கள் கண்களில் இருக்கும் மரக்கட்டைகளையோ கண்டுகொள்வதில்லை. அவர்கள் தங்களிடம் பாவசங்கீர்த்தனம் கேட்கும் அருள்பணியாளர்களிடம் ஒருபோதும் மனநிறைவு அடைவதில்லை; குறிப்பாக, அந்த அருள்பணியாளர்கள் அவர்களைப் புகழ்ந்து, அவர்கள் எவ்வளவு சிறந்தவர்கள் என்று சொல்லாவிட்டால் அப்படித்தான். ஆகவே, தங்களைப் புகழும் வேறு அருள்பணியாளர்களைப் பாவசங்கீர்த்தனத்திற்காகத் தேடிச் செல்கிறார்கள். மக்கள் தங்கள் புனிதத்தைப் புகழும்போது மகிழ்கிறார்கள். தங்கள் பாவங்களைப் பொறுத்தவரை, தொடக்க நிலையில் இருப்பவர்கள் அவற்றை நேர்மையாக அறிக்கையிட மிகவும் வெட்கப்படுகிறார்கள். எனவே, தாங்கள் எவ்வளவு பாவமுள்ளவர்கள் என்பதைச் சொல்வதற்குப் பதிலாக, தாங்கள் எவ்வளவு நல்லவர்கள் என்பதையே பாவசங்கீர்த்தனம் கேட்கும் அருள்பணியாளரிடம் பெரும்பாலும் சொல்கிறார்கள். சில வேளைகளில் தங்கள் குறைபாடுகளையும் தவறுகளையும் காணும்போது, தாங்கள் ஏற்கெனவே புனிதர்களாக ஆகியிருக்க வேண்டும் என்று எண்ணித் தங்கள்மீதே கோபமும் பொறுமையின்மையும் கொள்கிறார்கள். தொடக்க நிலையில் இருக்கும் ஆன்மாக்களால் தாங்கள் பாவிகள் என்பதை ஏற்றுக்கொள்ள முடிவதில்லை. தங்கள் குறைபாடுகளைத் தங்களிடமிருந்து அகற்றுமாறு கடவுளிடம் மன்றாடுகிறார்கள். ஆனால் கடவுள்மீது கொண்ட அன்பினால் மட்டுமே இவ்வாறு செபிப்பதில்லை; தங்கள் பாவங்களின் விளைவுகளால் தாங்கள் துன்புறக் கூடாது என்பதற்காகவும் இவ்வாறு செபிக்கிறார்கள். ஆகவே, அவர்களுடைய மனத்துயர் பெரும்பாலும் நிறைவற்றதாகவே இருக்கிறது.

மேலும், கடவுள் அவர்களுடைய மற்ற பாவங்களை அகற்றிவிட்டால், அது அவர்களின் அகந்தையை அதிகரிக்கவே செய்யும் என்பதையும், இப்போதுள்ள பாவங்களோடு தொடர்ந்து போராடுவதைவிட அது மோசமானதாக இருக்கும் என்பதையும் தொடக்க நிலையில் இருப்பவர்கள் உணர்வதில்லை! சில சமயங்களில், தொடக்க நிலையில் இருப்பவர்கள் கடவுளுக்காகவும் நன்மை செய்வதற்காகவும் மிகுந்த ஆர்வம் கொண்டு, மேலும் மேலும் செய்ய வேண்டும் என்ற பரபரப்புக்கு உள்ளாகிறார்கள். இதன் விளைவாக, தங்களைச் சுற்றி மற்றவர்கள் செய்யும் நன்மைகளைக் காணத் தவறுகிறார்கள்; தாங்கள் செய்யும் நன்மைகளைப் பற்றிய எண்ணத்திலேயே முழுவதுமாக மூழ்கியிருக்கிறார்கள். தாங்கள் செய்யும் நன்மைகள் அனைத்தையும் மற்றவர்கள் பார்க்க வேண்டும் என்று மட்டுமே விரும்புகிறார்கள். மக்கள் அவற்றைக் கவனிக்காதபோது, தொடக்க நிலையில் இருப்பவர்கள் கோபமடைகிறார்கள்.

ஆன்மிகப் பேராசை—தொடக்க நிலையில் இருப்பவர்கள், கடவுள் தங்களுக்கு அளித்துள்ள ஆன்மிக வாழ்வில் பெரும்பாலும் மனநிறைவு அடையாமல், எப்போதும் இன்னும் அதிகமாக விரும்புகிறார்கள். ஆன்மிக அறிவுரைகளையும் ஆறுதல்களையும் எவ்வளவு பெற்றாலும் அவர்களுக்குப் போதுவதில்லை. பல நூல்களை வைத்திருக்கிறார்கள்; தவ முயற்சிகளிலும் ஒறுத்தல் முயற்சிகளிலும் செலவிடுவதைவிட அதிக நேரத்தை அந்த நூல்களில் செலவிடுகிறார்கள். வெவ்வேறு செபமாலைகள், புனிதப் பதக்கங்கள் போன்ற பக்திப் பொருள்களிலேயே அளவுக்கு மீறி மனதைச் செலுத்தி, ஒன்றைவிட மற்றொன்று சிறந்தது என்று எப்போதும் எண்ணுகிறார்கள். சிறுசிறு பக்திப் பொருள்கள்மீது பற்றுக்கொண்டு, அவற்றில் மிகச் சிறந்ததும் “மிகப் புனிதமானதும்” தங்களுக்கு வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்கள். உண்மையான பக்தி இதயத்திலிருந்து எழ வேண்டும் என்பதை இந்த ஆன்மாக்கள் உணர்வதில்லை. மற்ற “பக்தி முயற்சிகள்” அனைத்தும் ஆன்மிகப் பொருள்கள்மீது கொண்ட பற்றுகளே அன்றி வேறல்ல.

இவ்வாறு, அவர்கள் அனுபவிக்கும் ஆன்மிகப் பேராசை, ஆன்மிகப் பொருள்களையும் அனுபவங்களையும் நாடும் புலன்சார்ந்த ஆசையாக மாறுகிறது. அந்த ஆன்மிகப் பொருளையோ அனுபவத்தையோ கடந்து, அவற்றின் ஊற்றாகிய கடவுளைக் காண்பது இந்த ஆன்மாக்களுக்குக் கடினமாக இருக்கிறது.

ஆன்மிகக் காமம்—ஒருவர் ஆழ்ந்த இறைவேண்டலில் இருக்கும்போதோ அருளடையாளங்களில் பங்கேற்கும்போதோகூட, ஆன்மிகத் தன்மையுள்ள தூய்மையற்ற எண்ணங்கள் ஆன்மாவில் எழலாம் என்பது ஒருவேளை வியப்பளிக்கலாம். இந்தக் குறைபாடுகள் பின்வரும் மூன்றில் ஏதேனும் ஒன்றிலிருந்து தோன்றுகின்றன:

  1. ஆன்மா ஆன்மிகக் காரியங்களில் ஆனந்தம் அடைகிறது. ஆன்மாவின் ஆன்மிகப் பகுதியும் புலன்சார்ந்த பகுதியும் ஒன்றோடொன்று இணைந்திருப்பது மனித இயல்பின் ஓர் அம்சமாகும். எனவே, ஆன்மிக இயல்பு கடவுளில் இன்பம் காணும்போது, புலன்சார்ந்த இயல்பும் இன்பத்தை நாடுகிறது.  ஆயினும், தொடக்கநிலையில் இருப்பவரின் புலன்சார்ந்த பகுதி இன்னும் குறைபாடுடையதாக இருப்பதால், அது காமமும் தூய்மையின்மையும் கொண்ட புலன்சார்ந்த எண்ணங்களையும் உடல் கிளர்ச்சிகளையும் வெளிப்படுத்துகிறது.
  2. மேலும், சாத்தான் இறைவேண்டலை விரும்பாததால், ஆன்மா இறைவேண்டல் செய்யும்போது இவற்றைத் தூண்டுகிறான். ஆன்மா இறைவேண்டல் செய்யாத நேரத்தைவிட, இறைவேண்டல் செய்யும் நேரத்தில் சாத்தான் அதிகமாகத் தாக்குகிறான். ஓர் ஆன்மா மனச்சோர்வில் இருக்கும்போது, சாத்தானாலும் தாக்கப்படும்போது, அதை வெல்வதற்குத் தேவையான வலிமை அதற்கு இல்லாமல் போகலாம்.
  3. அச்சமும் இத்தகைய நாட்டங்களைக் குறித்து எழும்போது, ஓர் ஆன்மா இந்தப் பாவத்தில் இன்னும் ஆழமாக விழக் காரணமாகலாம். ஆன்மா சோதனைக்கு உள்ளாகும்போது, குறிப்பாக இறைவேண்டலின்போது, அதிர்ச்சியும் வெட்கமும் அடையலாம். இதனால் உருவாகும் ஒருவகை அச்சம் அந்த நபரை ஆட்கொண்டு, இத்தகைய எண்ணங்களுக்கு மேலும் இடமளிக்கச் செய்யலாம்; அல்லது இறைவேண்டலைத் தொடர்வதிலிருந்தே அவரைத் தடுத்துவிடலாம்.

சில நட்புகள் காம உணர்வுகளைத் தூண்டக்கூடும் என்றும் புனித யோவான் விளக்குகிறார். சில நட்புகள் முற்றிலும் ஆன்மிகமானவையாகவும் மிகுந்த பயனளிப்பவையாகவும் இருந்தாலும், வேறு சில நட்புகள் அவ்வாறு இருப்பதில்லை. ஆனால், நல்ல ஆன்மிக நட்புகூட ஆன்மாவில் உணர்ச்சிகளைத் தூண்டி, புலன்சார்ந்த இன்பங்களை ஏற்படுத்தலாம். மேலும், அந்த நட்பின் நினைவுகூட புலன்சார்ந்த அனுபவங்களை ஏற்படுத்துகிறது. ஒரு நட்பு தரும் இனிய உணர்வுகளின்மீது ஆன்மா பற்றுக்கொள்ளும்போது, அந்தப் புலன்சார்ந்த இன்பம் பாலியல் தன்மையுடையதாக இல்லாவிட்டாலும்கூட, ஒருவகை ஆன்மிகக் காமம் உருவாகலாம். இந்நிலையில், நல்ல நட்பு தரும் இனிய உணர்வுகளின்மீது பற்று உருவாகிறது. இதனால் கடவுளையும் அந்த நபரையும் பற்றற்ற, புனிதமான முறையில் அன்புசெய்வது ஆன்மாவுக்குக் கடினமாகிறது. மாறாக, அந்த நட்பிலிருந்து கிடைக்கும் இனிய புலன்சார்ந்த உணர்வுகளை இன்னும் அதிகமாகப் பெறவே ஆன்மா விரும்புகிறது.

ஆன்மிகக் கோபம்—தொடக்கநிலையில் இருப்பவர்கள் தாங்கள் அனுபவித்த ஆன்மிக இன்பம் முடிவுக்கு வரும்போது, பெரும்பாலும் மனக்கசப்படைந்து, அது மீண்டும் கிடைக்க வேண்டுமென விரும்புகிறார்கள். அவர்கள் ஏமாற்றமடைந்து கோபப்படுகிறார்கள். இழப்பை இயல்பாக உணர்வதில் பாவம் இல்லை. ஆனால் சிலர், அந்த இழப்பின் அனுபவம் ஓர் ஆன்மிகப் பாவமாக மாற இடமளிக்கிறார்கள்: அவர்கள் எரிச்சலடைகிறார்கள். சிலர், தங்களுக்கு ஆன்மிக ஆறுதல் கிடைக்காமல் போனதால் மற்றவர்களிடமும் எரிச்சலடைகிறார்கள். பிறரைக் கண்டிக்கவும், தங்களை நற்பண்பின் வடிவங்களாகக் காட்டிக்கொள்ளவும் அவர்கள் விரும்புகிறார்கள்.

தொடக்கநிலையில் இருப்பவர்களில் சிலருக்கு ஆன்மிக வாழ்வில் முன்னேற வேண்டும் என்ற நல்ல விருப்பமும் உண்டு. ஆயினும், தாங்கள் முதலில் நினைத்ததைவிட இது கடினமானது என்பதை உணரும்போது, அவர்கள் தங்கள்மீதே கோபமும் பொறுமையின்மையும் கொள்கிறார்கள். இதைத் தொடர்ந்து, ஆன்மிக வளர்ச்சியைப் பொறுத்தவரை சிலர் மிகவும் “பொறுமையாக” இருப்பதால், அவர்கள் சற்றுக் குறைவான பொறுமையுடன் இருக்க வேண்டுமெனக் கடவுள் விரும்புவதாகப் புனித யோவான் நகைச்சுவையாகக் கூறுகிறார்.

ஆன்மிகப் பெருந்தீனி—புனித யோவான் விரிவாக விளக்கும் மற்றோர் ஆன்மிகப் பாவம் இது. தொடக்கநிலையில் இருப்பவர்கள் ஆன்மிகப் பயிற்சிகளில் இனிமையைக் காண்பதால், தாங்கள் முன்னேறுகிறார்களா இல்லையா என்பதில் அக்கறை காட்டுவதைவிட, தாங்கள் அனுபவிக்கும் இந்த இனிமையில் திளைப்பதிலேயே அதிக நாட்டம் கொள்கிறார்கள் என்று அவர் விளக்குகிறார். இது ஆன்மிகக் காமத்தையும் பேராசையையும் போன்றது.

சிலர் அளவுக்கு மீறி நோன்பிருக்கிறார்கள் அல்லது தவமுயற்சிகளை மேற்கொள்கிறார்கள்; அவற்றிலிருந்து ஆறுதலை நாடுகிறார்கள். தாங்கள் விரும்புவதை “கடவுளுக்காக” செய்வதே அவர்களது ஒரே விருப்பமாக இருக்கிறது. இறுதியில், அவர்கள் கடவுளின் திருவுளத்தை நாடாமல் ஆன்மிக இன்பத்தையே நாடுகிறார்கள். இனிமையை அனுபவிக்கத் தவறும்போது, நல்லது எதையும் தாங்கள் செய்யவில்லை என்று நினைக்கிறார்கள். இனிமையின்மீது இவ்வளவு பற்றுக்கொண்டிருப்பதால், சிலுவையின் கடினமான பாதையில் பயணிப்பதிலும் அவர்கள் மிகவும் வலுவற்றவர்களாக இருக்கிறார்கள். எல்லாவற்றிலும் கடவுளின் திருவுளத்துக்கு அடிபணிந்து ஆன்மிகத் தன்னடக்கம் கொண்டவர்களாக மாறுவதே அவர்களது இலக்காக இருக்க வேண்டும்; தாங்கள் விரும்புவதை கடவுளுக்காகச் செய்வது அல்ல.

ஆன்மிகப் பொறாமை—மற்றவர்கள் பாராட்டப்படுவதைக் கேட்கும்போது இந்த ஆன்மாக்கள் ஊக்கம் குன்றித் துயரமடைகின்றன. பிறர் பெறும் பாராட்டை இவர்களால் தாங்க முடிவதில்லை; அந்தப் பாராட்டைத் தாங்களே பெற விரும்புகிறார்கள். மற்றொருவரின் நற்செயல் அங்கீகரிக்கப்படுவதைக் கண்டவுடன், தாங்கள் செய்துள்ள அனைத்தையும் நினைத்துப் பார்க்கிறார்கள். தாங்கள் செய்வதை மற்றவர்கள் உடனடியாக அங்கீகரிக்காதபோது, துயரத்துடன் தங்களுக்குள்ளேயே முடங்கிக்கொள்கிறார்கள்.

ஆன்மிகச் சோம்பல்—தொடக்கநிலையில் இருப்பவர் கடவுள் அளிக்கும் ஆன்மிக இன்பங்களிலிருந்தும் ஆறுதலிலிருந்தும் படிப்படியாக விடுவிக்கப்படும்போது, கடவுளின் ஆன்மிகப் பால் வற்றிப்போகும்போது, இந்த ஆன்மாக்கள் கோபப்படுவதோ இன்னும் அதிகமாகப் பெறப் பேராசைகொள்வதோ மட்டுமன்றி, மனந்தளர்ந்தும் போகின்றன. கடவுள் இவர்களிடமிருந்து இன்பத்தை அகற்றும்போது, இவர்கள் நிறைவின் வழியைக் கைவிடக்கூடும். ஏனெனில், கடவுளின் திருவுளத்தைவிட தங்களது விருப்பமே நிறைவேற வேண்டுமென விரும்புகிறார்கள். எனவே, தாங்கள் திட்டமிட்டபடி காரியங்கள் நடக்காதபோது, இவர்கள் ஆன்மிகச் சோம்பலுக்கு உள்ளாகிறார்கள்.

மேலே கூறப்பட்ட அனைத்தையும் வாசிப்பது எளிதல்ல; குறிப்பாக, இந்தப் போக்குகளில் சிலவற்றையோ அனைத்தையுமோ உங்களுக்குள்ளேயே நீங்கள் காணும்போது அது இன்னும் கடினமாக இருக்கும். ஆனால் மனந்தளராதீர்கள். கடவுள் உங்கள் பலவீனத்தை முழுமையாக அறிந்திருக்கிறார்; அதற்கான தீர்வையும் உங்களுக்கு வழங்குகிறார். அவரை இன்னும் நேரடியாக அன்புசெய்யும் விடுதலையை நீங்கள் பெறும்படி, இந்த ஆன்மிகப் பாவங்களிலிருந்து உங்களைத் தூய்மைப்படுத்த அவரைத் தாழ்மையுடன் அனுமதிக்க வேண்டும். புலன்களின் செயலற்ற இரவு வழியாக இந்தப் பாவங்களிலிருந்து நீங்கள் தூய்மையடையக் கடவுள் மட்டுமே உதவ முடியும். இந்தத் தூய்மைப்படுத்துதலை நீங்கள் கடந்து செல்ல வேண்டுமானால், தாழ்மை, நேர்மை, சரணடைதல் ஆகியவை இன்றியமையாதவை.

நீங்கள் விடுதலையைக் கண்டடைந்து, கடவுளோடு முழுமையான ஒன்றிப்பை அடைய வேண்டுமானால், மேலே குறிப்பிடப்பட்ட ஆன்மிகப் பாவங்கள் உங்கள் ஆன்மாவிலிருந்து அகற்றப்பட வேண்டும். ஏழு தலையாய பாவங்களின் இந்த ஆன்மிக வெளிப்பாடுகள், கடவுளுக்குப் பணிசெய்வதன் வழியாக ஒருவர் பெறும் புலன்சார் இன்பத்தின் மீதுள்ள பற்றிலிருந்து எழுகின்றன என்பது தெளிவாகிறது. எனவே, தொடக்க நிலையிலுள்ள ஓர் ஆன்மா முன்னேற்றமடைந்தோரின் நிலைக்குச் செல்லும்போது, தொடக்கத்தில் அனுபவித்த புலன்சார் இன்பங்களிலிருந்து பற்றற்ற நிலையை அடைவதன் மூலம், புதிதாக உருவாகியுள்ள இந்த ஆன்மிகப் பாவங்களை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும்.

 

கர்தினால் நுயென் வான் துவானின் சாட்சியம்

இந்தப் பாவங்களிலிருந்து கடவுள் உங்களைத் தூய்மைப்படுத்த அனுமதிக்க உங்களைத் தூண்ட வேண்டிய ஓர் உதவியான உண்மை இதுவே: இந்தப் பாவங்கள் நீடிக்கும்போது அவை மிகுந்த துன்பத்தை விளைவிக்கின்றன. கர்தினால் நுயென் வான் துவானின் வாழ்க்கை இதைத் தெளிவாக எடுத்துக்காட்டுகிறது. கர்தினால் துவான் வியட்நாமைச் சேர்ந்தவர்; 1953 ஜூன் 11 அன்று குருவாகத் திருநிலைப்படுத்தப்பட்டார். 1975 ஏப்ரல் 24 அன்று சைகோனின் வாரிசுரிமையுள்ள இணை ஆயராக நியமிக்கப்பட்டார். அந்த நியமனத்திற்கு ஆறு நாட்களுக்குப் பிறகு, வட வியட்நாமியர்களால் கைது செய்யப்பட்டு, ஒரு “மறுகல்வி” முகாமில் சிறைவைக்கப்பட்டார். அங்கு பெரும்பாலும் அவர் தனிமைச் சிறையில் வைக்கப்பட்டிருந்தார். பதின்மூன்று ஆண்டுகள் அவர் அங்கேயே இருந்தார்.

முதல் எட்டு ஆண்டுகளை அவர் நா ட்ராங்கில் ஒரு சிறிய சிறையறையில் கழித்தார். அவரது முதல் மறைமாவட்டத்தின் பேராலயத்திலிருந்து மணியோசை கேட்கும் தொலைவில் அது இருந்தது. ஒவ்வொரு நாளும் பேராலய மணிகள் ஒலிப்பதை அவர் கேட்பார்; அது அவருக்குப் பெரும் அகவேதனையை ஏற்படுத்தும். பின்னர் அவர் வின்-குவாங்கில் உள்ள மறுகல்வி முகாமுக்கு மாற்றப்பட்டார்; அங்கும் அவரது துன்பம் தொடர்ந்தது. ஐந்து அப்பங்களும் இரண்டு மீன்களும் என்ற தமது நூலில் கர்தினால் துவான் இவ்வாறு நினைவுகூர்கிறார்:

எனக்கு 48 வயது, முதிர்ச்சி நிறைந்த வயது; எட்டு ஆண்டுகளாக ஆயராகப் பணியாற்றியிருக்கிறேன், மிகுந்த மேய்ப்புப்பணி அனுபவத்தைப் பெற்றிருக்கிறேன்; ஆனால் இங்கே என் மக்களிடமிருந்து 1700 கி.மீ. தொலைவில் பிரிக்கப்பட்டு, தனிமையில், செயல்பட முடியாமல் இருக்கிறேனே என்ற எண்ணத்தால் பலமுறை சோதனைக்குள்ளாகி வேதனைப்பட்டேன்!

ஓர் இரவில், என் இதயத்தின் ஆழத்திலிருந்து என்னைத் தூண்டும் ஒரு குரலைக் கேட்டேன்: “ஏன் உன்னை இவ்வாறு வதைத்துக்கொள்கிறாய்? கடவுளுக்கும் கடவுளின் பணிகளுக்கும் இடையிலுள்ள வேறுபாட்டை நீ உணர வேண்டும். நீ செய்துவந்ததும் தொடர்ந்து செய்ய விரும்புவதுமான அனைத்தும்—மேய்ப்புப்பணி சந்திப்புகள், குருமாணவர்கள், ஆண் பெண் துறவியர், பொதுநிலையினர், இளையோர் ஆகியோருக்கான உருவாக்கப் பயிற்சி, பள்ளிகளைக் கட்டுதல், இந்த மாணவர்கள் அனைவருக்கும் விடுதி அமைத்தல், கிறிஸ்தவர் அல்லாதோருக்கு நற்செய்தி அறிவிக்கும் மறைப்பணிகள்… இவை அனைத்தும் சிறந்த பணிகள், கடவுளின் பணிகள்; ஆனால் இவை கடவுள் அல்ல! இந்தப் பணிகள் அனைத்தையும் அவரது கைகளில் ஒப்படைத்து, அவற்றை நீ விட்டுவிட வேண்டுமென்று கடவுள் விரும்பினால், உடனே அவ்வாறே செய்; அவர்மீது நம்பிக்கை வை. உன்னைவிட அளவிட முடியாத அளவுக்குச் சிறப்பாகக் கடவுள் அவற்றைச் செய்வார்; உன்னைவிட மிகுந்த திறமையுள்ள மற்றவர்களிடம் அவர் தம் பணிகளை ஒப்படைப்பார். நீ கடவுளை மட்டுமே தேர்ந்துகொண்டிருக்கிறாய், அவருடைய பணிகளை அல்ல! ( பிரான்சுவா-சவேரியார் நுயென் வான் துவான். ஐந்து அப்பங்களும் இரண்டு மீன்களும், பதிப்புரிமை © 2000 Lavamis Publishing. பக். 21-22)

அப்போது ஆயராக இருந்த அவர், பின்னாளில் கர்தினாலாக நியமிக்கப்பட்டார்; ஒருவேளை ஒருநாள் புனிதராகவும் உயர்த்தப்படலாம். பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே சிலுவை புனித யோவான் எடுத்துரைத்திருந்த ஓர் ஆழமான உண்மையை அவர் கண்டுணர்ந்தார். நாம் கடவுளுக்குப் பணிசெய்யும்போது, “கடவுளுக்குரிய காரியங்கள்”, திருத்தூதுப் பணியின் மகிழ்ச்சி, ஆன்மிக உணர்வுகள், தொடக்க நிலையிலுள்ள நமது பயணத்தில் ஆறுதலையும் மகிழ்ச்சியையும் அளிக்கும் அனைத்தின்மீதும் அடிக்கடி பற்றுக்கொள்ளக்கூடும் என்பதை அவர் கண்டுணர்ந்தார். ஆனால் அங்கே, அந்தச் சிறையில், பல ஆண்டுகளாகத் தனிமைச் சிறையில் இருந்தபோது, “கடவுளின் பணிகள்” மீது தொடர்ந்து கொண்டிருந்த பற்றே தம்மை வதைக்கிறது என்பதை அந்த ஆயர் கண்டுணர்ந்தார். சிறையோ, காவலர்களோ, வட வியட்நாம் அரசோ அவருக்கு மிகுந்த வேதனையை ஏற்படுத்தவில்லை. உண்மையில் கடவுளாக இல்லாத ஒரு நல்ல காரியத்தின்மீது அவர் கொண்டிருந்த பற்றே அதற்குக் காரணம்! அதாவது, கடவுளின் பணிகள்மீதும், முன்பு அந்தப் பணிகளைச் செய்தபோது அவர் அடைந்த இன்பத்தின்மீதும் கொண்டிருந்த பற்றே காரணம். இந்த அகக் கண்டுணர்வு ஆயருக்குப் புதிய வலிமையை அளித்தது; அவர் தம் மனத்தையும் இதயத்தையும் கடவுள்மீது மட்டுமே பதிக்கத் தொடங்க முடிந்தது.

 

புலன்களின் செயலற்ற இரவு: ஒரு வரையறை

தொடக்க நிலையிலுள்ள ஆன்மா கடவுளை அன்புசெய்யக் கற்றுக்கொள்கிறது; அவர்மீதான தீவிர அன்பில் வளர்கிறது; செபத்தில் கிடைக்கும் நிறைவு, பல பாவங்களிலிருந்து தன்னை விடுவிக்க அனுமதிக்கிறது; கடவுளுக்காகவும் அவரது திருவுளத்திற்காகவும் பேரார்வம் கொள்கிறது. இவை அனைத்தும் நல்லவையே. எனவே, நீங்கள் இந்த நிலையில் இருந்தால், அது நல்லதே! ஆனால் இப்போது மேலும் சிறப்பாக முன்னேற வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது. உங்கள் ஆன்மிக வாழ்வின் “குழந்தைத்தனமான” பல அம்சங்களிலிருந்து விடுபடுவதன் மூலம் கடவுளுடனான உங்கள் உறவை ஆழப்படுத்த வேண்டிய நேரம் இது. குறிப்பாக, நீங்கள் மிகவும் அனுபவித்து மகிழும் ஆன்மிக ஆறுதல்களிலிருந்து விடுபட வேண்டும். இதுவரை நீங்கள் வளர அவை உதவியிருந்தாலும், இனி உங்களை மேலும் முன்னேற்ற அவற்றால் முடியாது.

இந்த நிலையில், பெரும்பாலான செயல்களைக் கடவுளே செய்யப்போகிறார். உங்கள் பங்கிற்கு, பின்வரும் இரண்டு முக்கிய காரியங்களை நீங்கள் செய்ய வேண்டும்: 1) உங்கள் ஆன்மாவில் என்ன நிகழ்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்; 2) உங்கள் ஆன்மாவில் கடவுள் ஆற்றும் இச்செயலுக்கு உறுதியாகச் சம்மதிக்க வேண்டும். இது தூய்மைப்படுத்தும் ஆழ்நிலைத் தியானம் என்னும் இறைவேண்டலின் வழியாக நிகழும்.

இதுவரை, தொடக்க நிலையில் இருந்தவர் அதிக நேரத்தைச் செலவிட்டது தியானத்தில்தான் என்பதையும் நினைவில் கொள்ளுங்கள். அந்த இறைவேண்டல் முறை ஆறுதல்களால் நிறைந்திருந்தது; ஒரு காலத்திற்கு ஆன்மாவுக்கு நல்ல ஊட்டமளித்தது. தியானத்தின்போது பல புனித உருவங்களும் அகத்தூண்டுதல்களும் கிடைத்தன. ஆனால் ஆன்மிக வளர்ச்சியின் இந்த அடுத்த நிலையில், தியானத்தில் கிடைக்கும் நல்ல ஆறுதல்களைக் கடவுள் வற்றச் செய்து, உங்கள் இறைவேண்டல் வாழ்வில் இன்னும் தீவிரமாகச் செயலாற்றத் தொடங்குவார். அது வேதனை அளிக்கக்கூடும்! முற்றிலும் தூயவரும் நிறைவுள்ளவருமான கடவுள் உங்கள் ஆன்மாவிற்குள் நுழையும்போது, சொல்லப்போனால், உடனடியாக “வீட்டைச் சுத்தம் செய்யத்” தொடங்குவார். நீங்கள் இன்னும் தூய்மையாகவும் ஆன்மிக முறையிலும் அவரை அன்புசெய்யும்படி, மேலே குறிப்பிடப்பட்ட ஆன்மிகப் பாவங்களை அவர் குறிப்பாகத் தூய்மைப்படுத்துவார்.

இந்த அடுத்த படியான புலன்களின் செயலற்ற இரவு (தூய்மைப்படுத்துதல்) என்பது, ஆன்மிகக் காரியங்களிலிருந்து நீங்கள் பெறும் புலன்சார்ந்த இன்பங்கள் அனைத்தையும் உங்களிடமிருந்து அகற்றும் ஒரு செயல்முறையாகும். கடவுள் முன்புபோலவே உங்களுடன் இருக்கிறார்; உண்மையில், இன்னும் நெருக்கமாகவே இருக்கிறார். ஆனால் அவருடைய உடனிருப்பை நீங்கள் இனி உணரமாட்டீர்கள். நீங்கள் வறண்டுபோனவராகவும், கைவிடப்பட்டவராகவும், தனிமையில் இருப்பவராகவும் உணர்வீர்கள்; தொடக்கத்தில் குழப்பமடையவும் கூடும். முன்பு நீங்கள் அனுபவித்த ஆறுதல்களுக்குத் திரும்பிச் செல்ல உங்கள் புலன்சார்ந்த நாட்டங்கள் ஏங்கும். ஆனால் நீங்கள் எவ்வளவு முயன்றாலும் அது உங்களால் முடியாது. நிச்சயமாக, சில வேளைகளில் கடவுள் உங்களை மீண்டும் தியானத்தின் ஆறுதல்களுக்கு அழைத்துச் செல்வார்; பின்னர் அவற்றை மீண்டும் அகற்றிவிடுவார். சிறிது காலத்திற்கு இந்த அனுபவம் வறட்சிக்கும் ஆறுதலுக்கும் இடையே மாறிமாறி வருவதை நீங்கள் காணலாம். வறட்சி ஏற்படும்போது, கடவுள் உங்களை வலுப்படுத்துகிறார்; உங்களுக்குள் ஆழமான ஆன்மிகச் சோதனையை உருவாக்குகிறார்; உங்களைச் சோதித்தறிகிறார்; உங்கள் ஆன்மிக விருப்பங்களைத் தூய்மைப்படுத்துகிறார்; மேலும், அவருடன் இன்னும் மிக உயர்ந்த முறையில் ஒன்றித்திருக்க உங்களை ஆயத்தப்படுத்துகிறார். கடவுளை அன்புசெய்வது இனிமையாக இருப்பதால் மட்டுமே நீங்கள் இனி அவரை அன்புசெய்ய மாட்டீர்கள். மாறாக, அவர் இல்லாததுபோல் தோன்றினாலும், அந்த ஒன்றிப்பில் உடனடியான புலன்சார்ந்த இன்பம் எதுவும் இல்லாவிட்டாலும், நீங்கள் கடவுளை அன்புசெய்கிறீர்கள் என்பதற்காக மட்டுமே இப்போது அவரை அன்புசெய்ய வேண்டியிருக்கும்.

 

இந்தத் தூய்மைப்படுத்துதலின் அறிகுறிகளைப் பகுத்தறிதல்

அப்படியானால், உங்கள் புலன்களின் இந்தச் செயலற்ற தூய்மைப்படுத்துதலை நீங்கள் அனுபவிக்கிறீர்களா என்பதை எவ்வாறு அறிந்துகொள்வது? நீங்கள் உண்மையில் எதிர்கொள்வது தூய்மைப்படுத்தும் ஆழ்நிலைத் தியானம் என்னும் இறைவேண்டல்தானா, வெறுமனே வறண்ட தியானம் அல்லவா என்பதை எவ்வாறு அறிந்துகொள்வது? நீங்கள் உணரும் “வறட்சி” உண்மையில் மனச்சோர்வினாலோ, ஏதேனும் பாவத்தினாலோகூட ஏற்படவில்லை என்பதை எவ்வாறு அறிந்துகொள்வது? இந்தத் தூய்மைப்படுத்துதலை நீங்கள் அனுபவிக்கிறீர்களா என்பதைப் பகுத்தறிய உதவும் சில அறிகுறிகளைப் புனித யோவான் தருகிறார். அத்துடன், கடவுளின் இந்தத் தூய்மைப்படுத்தும் செயலுக்கு இன்னும் முழுமையாகச் சம்மதிப்பது எப்படி என்பதைக் குறித்த சில நல்ல ஆன்மிக வழிகாட்டுதல்களையும் வழங்குகிறார்.

இறைவேண்டலிலும் ஆன்மிகக் காரியங்களின்மீதான நமது பற்றிலும் ஏற்படும் வறட்சி, பின்வரும் இரண்டு காரணங்களில் ஏதேனும் ஒன்றிலிருந்து வரக்கூடும் என்று அவர் விளக்குகிறார்:

காரணம் 1: பாவங்கள், குறைபாடு, பலவீனம், ஆன்மிக மந்தநிலை, எளிதில் எரிச்சலடையும் மனநிலை அல்லது உடல்நிலை

காரணம் 2: புலன்களின் செயலற்ற இரவு

இவற்றில் எது உங்கள் வறட்சிக்குக் காரணம் என்பதைப் பகுத்தறிய, புனித யோவான் மூன்று முக்கிய அறிகுறிகளைத் தருகிறார்:

அறிகுறி 1—ஓர் ஆன்மா புலன்களின் செயலற்ற இரவில் இருக்கும்போது, கடவுளுக்குரிய காரியங்களில் புலன்சார்ந்த இன்பம் எதையும் காண்பதில்லை; அதுமட்டுமல்லாமல், படைப்புகளிலும் இன்பம் எதையும் காண்பதில்லை. எதிலும் ஈர்ப்பையோ இனிமையையோ காணக் கடவுள் அந்த ஆன்மாவை அனுமதிப்பதில்லை. எனவே, முன்பு நீங்கள் மகிழ்ந்த அனைத்திலும் புலன்சார்ந்த நிறைவும் மகிழ்ச்சியும் பொதுவாகக் குறைந்துவிடுகின்றன. பொழுதுபோக்குகள் உங்களுக்கு அவ்வளவாக ஈர்ப்பளிக்காமல் போகலாம்; உறவுகள் முன்பு அளித்துவந்த பழக்கமான மகிழ்ச்சியை அளிக்காமல் போகலாம்; இறைவேண்டல் வறண்டதாகவும், விருப்பமற்றதாகவும்கூட மாறும்.

அறிகுறி 2—நினைவாற்றல் பொதுவாக மிகுந்த அக்கறையுடனும் கரிசனையுடனும் கவனத்துடனும் கடவுள்மீது நிலைகொண்டிருக்கும். அது கடவுள்மீது நிலைகொண்டிருக்கும்போது, இனி எதிலும் இனிமையைக் காணாததால், தான் கடவுளைப் புண்படுத்திவிட்டதோ என்று சிந்திக்கிறது; தனது பாவங்கள்தான் இதற்குக் காரணமோ என்றும் எண்ணுகிறது. வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், உங்கள் நினைவாற்றல் இந்தப் புதிய வறட்சியைக் குறித்து ஒருவிதக் குழப்பத்தை அனுபவிக்கிறது. இந்த அனுபவத்தைப் பகுத்தறிய, உங்களிடம் இருப்பது வறட்சியா அல்லது நீங்கள் உண்மையில் அனுபவிப்பது ஆன்மிக மந்தநிலையா என்பதை நீங்கள் ஆராய வேண்டும்.

தூய்மைப்படுத்தும் வறட்சி உங்கள் ஆவியில் வலிமையையும் உறுதியையும் உருவாக்குகிறது; ஆனால் ஆன்மிக மந்தநிலை சோம்பலையும் பலவீனத்தையும் ஏற்படுத்துகிறது. நீங்கள் அனுபவிப்பது தூய்மைப்படுத்தும் வறட்சியாக இருக்கும்போது, புலன்கள் பலவீனமாக இருக்கின்றன; ஆனால் ஆவி வலிமையாக இருக்கிறது. சொல்லப்போனால், முன்பு உங்கள் புலன்களில் இருந்த “ஆற்றலைக்” கடவுள் உங்கள் ஆவிக்கு மாற்றுகிறார். ஏனெனில், முற்றிலும் ஆன்மிகமானவற்றை ஏற்கும் திறன் உங்கள் ஆன்மாவின் புலன்சார்ந்த பகுதிக்கு இல்லை; இதனால் உங்கள் புலன்சார்ந்த விருப்பங்களும் பற்றுகளும் வறண்ட நிலையிலேயே இருக்கின்றன. ஆனால் இவ்வாறு நிகழும்போது, உங்கள் ஆவி இன்பத்திலும் இனிமையிலும் மகிழ்ச்சியிலும் வளர்கிறது.

இன்பத்தைப் புலன்களிலிருந்து ஆவிக்கு மாற்றும் மாற்றத்தின் புதுமையால் உங்கள் ஆன்மா சற்றுக் குழப்பமடையலாம். ஆவியில் இன்பத்தையும் இனிமையையும் உணரும் இந்தப் புதிய அனுபவத்திற்கு நீங்கள் பழகிக்கொள்ள வேண்டும்; ஆனால் அதற்குக் காலமும் தூய்மைப்படுத்துதலும் தேவைப்படும். சில வேளைகளில், குமட்டலை ஏற்படுத்தும் பழைய புலன்சார் “உணவுக்காக” நீங்கள் இன்னும் ஏங்குவீர்கள்; ஆவிக்குரிய, அதைவிட மிக இனிமையான உணவை ஏற்றுக்கொள்ளத் தவறுவீர்கள். எதிலும் இன்பம் காண முடியாமல், ஒருவித இருளில் அமர்ந்திருப்பதுபோல் உணரலாம். ஆனால், தூய்மைப்படுத்தும் இந்த ஆழ்நிலைத் தியானத்தில் நிலைத்திருக்க உங்களை அனுமதித்து, உங்கள் புலன்சார் மகிழ்ச்சியெல்லாம் மறைந்துவிட்டதை ஏற்றுக்கொண்டு, எதைப் பற்றியும் சிந்திக்காமலும் கவலைப்படாமலும் மௌனமாக இருந்தால், புலன்சார் ஆசைகளிலிருந்து விடுபடுவதால் வரும் உள்ளார்ந்த புத்துணர்வை அனுபவிக்கத் தொடங்குவீர்கள்; ஆவிக்குரிய விருப்பங்களில் மகிழத் தொடங்குவீர்கள். உங்கள் இறைவேண்டலைப் பொறுத்தவரை, தூய்மைப்படுத்தும் வறட்சி ஏற்படும்போது, தியானத்தை விட்டுவிடவும், ஆறுதலுக்கு ஆதாரமாக உங்கள் அறிவுசார் சிந்தனைகளை இனியும் சார்ந்திராமல் இருக்கவும் நீங்கள் தயாராக இருக்க வேண்டும். பகுத்தறிதலோ, சிந்தனையோ, நினைவோ, சித்தத்தின் முயற்சியோகூட உதவாது. நீங்கள் அமைதியாகவும் தனிமையிலும் இருந்தால் போதும். கடவுள் ஒருவரே செயலாற்றிக்கொண்டிருக்கிறார்; நீங்கள் ஒரு புதிய அமைதியைக் கண்டடைவீர்கள்.

அடையாளம் 3—முன்பு செய்ததுபோல் உங்கள் கற்பனையைப் பயன்படுத்தி இனி உங்களால் தியானிக்க முடியாது. புலன்சார் தூண்டுதல்கள் இனி உங்களுக்கு ஏற்பட முடியாததால், உங்கள் கற்பனை இறைவேண்டலுக்கு உதவாது. எனினும், இது முற்றிலும் மாறாத ஓர் அனுபவமாக இருக்காது; அதாவது, தியான நேரங்களுக்கும் ஆழ்நிலைத் தியான நேரங்களுக்கும் இடையே நீங்கள் மாறிமாறிச் செல்லக்கூடும். இறைவேண்டலின் இந்த இரண்டு வடிவங்களுக்கும் இடையே கடவுள் உங்களை மெதுவாக மாறிமாறி வழிநடத்துவார். சில வேளைகளில், ஆழ்ந்து சிந்திக்கவோ, கருத்தூன்றிப் பார்க்கவோ, தியானிக்கவோ முடியாமல் மௌனமாக அமர்ந்திருப்பது மட்டுமே உங்களால் இயலும் என்பதை உணர்வீர்கள். ஆனால், அடுத்து திடீரென ஓரிரு கணங்களுக்கு மீண்டும் தியானத்திலும் சிந்தனையிலும் ஈடுபடுவதை நீங்கள் உணரலாம். கடவுள் உங்கள் புலன்சார் தூண்டுதல்களை அகற்றும்போது, மௌனமாக அமர்ந்து, கடவுளிடமிருந்து நேரடியாக ஊட்டம் பெற நீங்கள் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். அப்போது உங்கள் புலன்களிலும் கற்பனையிலும் முழுமையான வறட்சியை அனுபவிப்பீர்கள். இவ்வாறு, கற்பனை, நினைவு, சித்தம் போன்றவற்றின் வழியாக அல்லாமல், உங்கள் ஆவி மட்டுமே கடவுளின் இனிமையில் நேரடியாகவும் மௌனமாகவும் மகிழ முடியும்.

பின்னர் புனித யோவான் முக்கியமான ஒரு கூற்றைக் கூறுகிறார். இந்தத் தருணத்தில் “ஆன்மாவின் ஆற்றல்களின் செயல்பாடுகள் நிறுத்திவைக்கப்படுகின்றன” என்கிறார். அதாவது, அறிவாற்றல், நினைவாற்றல், சித்தம் ஆகியவற்றின் செயல்பாடுகள் நிறுத்திவைக்கப்படுகின்றன. சிந்திப்பதன் மூலமாகவும் சித்தத்தைப் பயன்படுத்துவதன் மூலமாகவும் ஒருவரால் இனி புலன்சார் இன்பங்களைப் பெற முடியாது. இப்போது ஆவி மட்டுமே கடவுளிடமிருந்து நேரடியாகத் தொடர்புகளைப் பெறுகிறது. அந்தக் கூற்றைப் பற்றிச் சிறிது நேரம் சிந்தித்துப் பாருங்கள். அதன் பொருளை உங்களால் புரிந்துகொள்ள முடிந்தால், இந்த அனுபவத்தைப் பற்றிய புனித யோவானின் விளக்கத்தை நீங்கள் புரிந்துகொள்கிறீர்கள் என்பதற்கு அது ஓர் அடையாளம்.

 

ஆழ்நிலைத் தியானத்தில் செய்ய வேண்டியவையும் செய்யக்கூடாதவையும்

ஆழ்நிலைத் தியானத்தில் செய்யக்கூடாதவை—புலன்களின் வறட்சியையும், கடவுளைப் பற்றித் தியானிப்பதற்கு உங்கள் அறிவாற்றல், நினைவாற்றல், சித்தம் ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்த முடியாத நிலையையும் அனுபவிக்கும்போது, நீங்கள் போதுமான அளவு முயற்சி செய்யவில்லை என்று எளிதில் தவறாக முடிவு செய்துவிடலாம். கடவுளைப் பற்றித் தியானிக்க இன்னும் அதிகமாக முயன்றால், உங்கள் இறைவேண்டலின் இனிமை திரும்பிவரும் என்று நீங்கள் எண்ணலாம். இறைவேண்டலில் முன்பு பெற்ற புலன்சார் அனுபவத்தை மீண்டும் பெற முயல நீங்கள் தூண்டப்படலாம். ஆனால், கடவுள் உங்களை இன்னும் உயர்ந்த, தூய ஆவிக்குரிய இன்பத்திற்குள் ஈர்த்துக்கொண்டிருக்கிறார் என்பதை அந்த வேளையில் நீங்கள் உணராததே இதற்குக் காரணம். இந்த இன்பம் கடவுளிடமிருந்தே நேரடியாக வருகிறது; தியானத்தின் வழியாகக் கடவுளைப் பற்றிச் சிந்திப்பதிலிருந்து வருவதல்ல. இதன் விளைவாக, நீங்கள் மேலும் மேலும் முயலும்போது ஒருவிதச் சோர்வை அனுபவிப்பீர்கள். ஆனால் இது சரியான அணுகுமுறை அல்ல..

ஆழ்நிலைத் தியானத்தில் நீங்கள் செய்ய வேண்டியவை—உங்கள் ஆன்மா அமைதியிலும் நிசப்தத்திலும் நிலைத்திருக்க அனுமதித்தால் போதும். உண்மையில் நீங்கள் எதுவும் செய்யாமல் நேரத்தை வீணாக்குவதாகவோ, உங்கள் வறட்சிக்குப் பலவீனம் அல்லது பாவமே காரணம் என்றோ உங்களுக்குத் தோன்றலாம்; ஆனால் அப்படியல்ல. இறைவேண்டலின் இந்த அனுபவத்தில், கடவுள் தாம் செய்ய விரும்புவதைச் செய்ய அனுமதித்து, மௌனமாக நிலைத்திருப்பதே உங்கள் ஒரே நோக்கமாக இருக்க வேண்டும். கடவுளை நோக்கிய “அன்புநிறைந்த கவனத்தில்” உங்களை நிலைநிறுத்திக்கொள்ளுங்கள். அவ்வளவுதான். இன்னும் அதிகமாக முயற்சி செய்யாதீர்கள். அமைதியில் நிலைத்திருங்கள்.

புலன்களின் இந்த இரவில் அவர்கள் நடந்துகொள்ள வேண்டிய முறை இதுவே: பகுத்தறிதலிலும் தியானத்திலும் அவர்கள் சிறிதும் ஈடுபடாமல் இருக்க வேண்டும்; ஏனெனில் இது அதற்கான நேரமல்ல. மாறாக, ஆன்மா அமைதியிலும் நிசப்தத்திலும் நிலைத்திருக்க அனுமதிக்க வேண்டும். தாங்கள் எதுவுமே செய்யாமல் நேரத்தை வீணாக்குவதாகத் தெளிவாகத் தோன்றினாலும், அந்த நிலையில் எதைப் பற்றியும் சிந்திக்க விருப்பமில்லாததற்குத் தங்கள் பலவீனமே காரணம் என்று தோன்றினாலும், அவர்கள் இவ்வாறு இருக்க வேண்டும். (இருண்ட இரவு, நூல் I, அத்தியாயம் 10)

பின்னர் புனித யோவான் தமது கருத்தை விளக்க ஓர் ஒப்புமையை முன்வைக்கிறார். ஓர் ஓவியர் உங்கள் உருவப்படத்தை வரைவதற்காக நீங்கள் அமர்ந்திருக்கிறீர்கள் என்றால், அவர் தமது வேலையைச் செய்யும்படி அசையாமல் அமர்ந்திருப்பதே உங்கள் ஒரே பொறுப்பு என்கிறார். ஓவியருக்கு உதவ விரும்பி, ஓவியத்தைப் பார்ப்பதற்காக நீங்கள் அடிக்கடி எழுந்து, இந்த ஆலோசனையையோ அந்த ஆலோசனையையோ வழங்கிக்கொண்டிருந்தால், உண்மையில் நீங்கள் ஓவியருக்கு இடையூறாகவே இருப்பீர்கள்.

கடவுளே ஓவியர்; உங்கள் ஆன்மாவே அவர் ஓவியம் தீட்டும் திரை. இந்தச் செயல் விரைவாக நடைபெற வேண்டுமென்று நீங்கள் விரும்பினால், அமைதியாக அமர்ந்து, கடவுள் தமது பணியைச் செய்ய அனுமதியுங்கள். உங்கள் பொறுப்பில் இல்லாததைச் செய்ய முயலாதீர்கள். உங்கள் ஆன்மாவில் கடவுள் தமது பணியைச் செய்யட்டும். உங்கள் பங்கிற்கு, அதற்கு இசைவு தெரிவித்து, அவர் செயலாற்றும்போது அன்புடன் அவர்மீது கவனமாக இருங்கள்.

கடவுள் இவ்வாறு செயலாற்றுவதே இறைவனால் ஊட்டப்படும் இறைநோக்குத் தியானம் ஆகும். கடவுளின் இந்தச் செயலுக்கு முன்பாக அமைதியாக இருப்பதன் மூலம், உங்கள் ஆன்மாவில் அன்பின் “ஏக்கங்களை” ஊட்ட அவரை அனுமதிக்கிறீர்கள். அவர் உங்கள் புலன்சார் நாட்டங்களை அகற்றி, உங்கள் ஆன்மிகப் பாவங்களை நீக்கி, புதியதும் மிக மேலானதுமான ஆன்மிக இன்பத்தைப் பெற உங்களைத் தகுதிப்படுத்தும்போது, நீங்கள் உணரும் அந்த ஏக்கங்கள் உங்களைத் தூய்மைப்படுத்தும் அவரது அன்புத் தீயாக இருக்கும்.

 

தூய்மைப்படுத்தும் இந்த இறைநோக்குத் தியானத்தின் இரு விளைவுகள்

இந்த அன்புத் தீ பற்றியெரியும்போது, புலன்சார் ஆசைகள், இன்பங்கள் அனைத்திலிருந்தும், சிந்தனைத் தியானத்திலிருந்து வரும் புலன்சார் இன்பம் மற்றும் ஆறுதலிலிருந்தும்கூட உங்கள் ஆன்மா தன்னைத் தூய்மைப்படுத்த அனுமதிக்கிறது. அப்போது, முந்தைய புலனின்பங்களைவிட மிக மேலான ஒன்றைப் பெறுவதற்கான வாய்ப்பு இப்போது இருப்பதை உணர்ந்து, இது ஒரு “மகிழ்ச்சியான வாய்ப்பு” என்பதை அது திடீரெனக் கண்டுகொள்கிறது. எனவே, ஆவி “ஏக்கங்கள் நிறைந்த அன்பை” கொள்ளத் தொடங்குகிறது.

அப்போது ஆன்மா அமைதியில் “புறப்பட்டுச் செல்கிறது”; புலன்சார் பகுதியை விட்டுவிட்டு ஆவிக்குரிய நிலைக்குள் நுழைகிறது. இரவு (தானாகச் செயலாற்றாமல் பெறும் தூய்மைப்படுத்துதல்) புலனின்பங்கள் அனைத்தையும் அழிக்கும்போது அது விடுதலை பெறுகிறது. முந்தைய இன்பங்களுக்குப் பதிலாக, ஆன்மா பல நற்பண்புகளைப் பெறத் தொடங்கி, மிக மேலானதும் புதியதுமான ஓர் இன்பத்தைக் கண்டடைகிறது. இந்த நற்பண்புகள் அனைத்திலும் அது ஆன்மிக இன்பத்தைக் காண்கிறது. புலன்களைச் சார்ந்திருந்த முந்தைய தன்னிலை இறக்கிறது; ஆவி மட்டுமே வாழ்கிறது. இது மிக மேலான ஒரு வாழ்க்கைநிலை.

 

புதிய அறிதலும் பழைய அறிதலை விடுத்தலும் தரும் ஆசிகள்

இறைநோக்குத் தியானத்திலிருந்து வரும் இந்தத் தூய்மைப்படுத்துதலுக்குள் நுழையும் பேறு உங்கள் ஆன்மாவுக்குக் கிடைத்தால், உங்கள் வாழ்வில் எண்ணற்ற ஆசிகளைக் கண்டுகொள்ளத் தொடங்குவீர்கள்.  அந்த ஆசிகள் பல வழிகளில் வரும்; அவற்றின் தொடக்கமாகக் கிடைக்கும் கொடையாகிய ஆன்மிக அறிவை வழங்குவது இறைவனால் ஊட்டப்படும் இறைநோக்குத் தியானமே. இந்தப் புதிய அறிவைக் கடவுள் உங்களுக்குள் ஊட்டும்போது, உங்களுடைய முந்தைய எண்ணங்கள், கருத்துகள், நுண்ணறிவுகள், நம்பிக்கைகள் ஆகியவற்றைப் பற்றிய பழைய அறிதலை விடுத்துச் செல்லும் செயல்முறையை நீங்கள் கடக்க வேண்டும். உங்கள் சிந்தனைத் தியானங்களாலும் அகத்தூண்டுதல்களாலும் நீங்கள் முன்பு பெற்ற அறிவு தவறானது என்பதல்ல இதன் பொருள்; மாறாக, அது முழுமையானதாகவும் தூய்மைப்படுத்தப்பட்டதாகவும் இருக்கவில்லை. இப்போது, கடவுள் உங்கள் ஆவிக்கு நேரடியாக வழங்கும் புதிய ஆன்மிக அறிவு, கடவுளைப் பற்றிய விடயங்களை அறியும் அறிவால் அல்ல, மாறாகக் கடவுளையே அறியும் அறிவால் உங்களுக்கு ஒளியூட்டுகிறது. இது இறைவனால் ஊட்டப்படும் இறைநோக்குத் தியானத்தால் மட்டுமே கிடைக்கக்கூடிய வியத்தகு கொடை. அதாவது, உங்கள் சொந்த முயற்சியால் இந்தப் புதிய அறிவை நீங்கள் கற்றுக்கொள்ள முடியாது. குழந்தைப்பருவத்திற்குரிய உங்கள் முந்தைய அறிவைப் பற்றிய பழைய அறிதலை விடுத்து, அதைக் கைவிட்டு, கடவுளில் அனைத்தையும் இன்னும் ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளும் நிலையை அடைகிறீர்கள்.

இந்த அறிவு உங்களுக்குள் பலவற்றைச் செய்யும். முதலில், உங்கள் பலவீனத்தைப் பற்றிய உண்மையான உணர்வை அது உங்களுக்குத் தரும். தொடக்கத்தில், அதை அறிய நீங்கள் விரும்புகிறீர்களா என்பதுகூட உங்களுக்குத் தெளிவாக இல்லாமல் இருக்கலாம். ஆனால், இறைவனால் ஊட்டப்படும் இறைநோக்குத் தியானத்தின் வழியாக அந்த அறிவு உங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டால், கடவுள் உங்களைப் புரிந்துகொள்வதுபோல நீங்களும் உங்களைப் புதிதாகப் புரிந்துகொள்வதற்காக மிகுந்த நன்றியுள்ளவர்களாக இருப்பீர்கள் என்பது உறுதி.

இதை இவ்வாறு பாருங்கள். முன்னரே குறிப்பிட்டதுபோல, நமது மனித இயல்பு உடல், ஆவி என்னும் இரண்டால் ஆனது. உடலில் எல்லாப் புலன்களும் அடங்கியுள்ளன; ஆவி என்பது அறிவாற்றல், மனவிருப்பம், நினைவாற்றல் ஆகியவற்றைக் கொண்டது. இறைவனால் ஊட்டப்படும் அறிவு என்னும் கொடையைப் பெறுவதற்கு முன்பு, உங்கள் மனதிற்குக் கற்பிக்கவும் உங்கள் மனவிருப்பத்தை வழிநடத்தவும் உங்கள் ஐம்புலன்களையும் உணர்ச்சிவேகங்கள் மற்றும் நாட்டங்கள் அனைத்தையும் நீங்கள் சார்ந்திருக்க வேண்டியிருந்தது. இதன் விளைவாக, உங்கள் மனம் அடிக்கடி குழப்பமடைந்தது; ஏனெனில் கடவுளைப் பற்றிய ஆழமான உண்மைகளைக் கற்றுக்கொள்வதற்கு உங்கள் புலன்கள், உணர்ச்சிவேகங்கள், நாட்டங்கள், ஆசைகள் ஆகியவை மிகவும் நம்பகமான ஆதாரங்கள் அல்ல. இறைவனால் ஊட்டப்படும் இறைநோக்குத் தியான நிலையில், உங்கள் அறிவாற்றலும் மனவிருப்பமும் கற்றுக்கொள்வதற்கு இனி உங்கள் புலன்கள், நாட்டங்கள், உணர்ச்சிவேகங்கள் ஆகியவற்றைச் சார்ந்திருப்பதில்லை. மாறாக, கடவுளே உங்கள் ஆவிக்குக் (மனதிற்கும் மனவிருப்பத்திற்கும்) கற்பிக்கிறார். ஆகவே, நீங்கள் பெறும் அறிவு, புலன்சார் அகத்தூண்டுதல்களாலும், உங்கள் புலன்கள், சிந்தனைத் தியானங்கள், புலன்சார் அகத்தூண்டுதல்கள் போன்றவற்றின் வழியாக நீங்கள் பெற்ற நுண்ணறிவுகளாலும் அடைந்த அறிவைவிட மிக மேலானதாக இருக்கிறது.

உங்கள் பலவீனத்தைப் பற்றிய புதிய புரிதலைப் பெறுவதைப் பொறுத்தவரை, உங்கள் உடலிலுள்ள புலன்சார் வேட்கைகளை உங்கள் ஆவி இப்போது நோக்கி, அவை எவ்வளவு மோசமான வழிகாட்டிகளாக இருந்துள்ளன என்பதைத் திடீரென உணர்வது போன்றது இது. உங்கள் உணர்ச்சிகளும் பற்றுதல்களும் ஆசைகளும் பெரிதும் சீர்குலைந்துள்ளன, அவற்றை அடக்குவது கடினம் என்ற தெளிவான புரிதலும் இந்த உணர்தலில் அடங்கும். புனித பவுல், “இரங்கத்தக்கவன் நான்! சாவுக்குரிய இந்த உடலிலிருந்து என்னை விடுவிப்பவர் யார்?” (உரோமையர் 7:24) என்று கூறும்போது இதைப் பற்றியே பேசுகிறார். இறைவனால் அருளப்படும் ஆழ்நிலைத் தியானத்தின் வழியாக அறிவு என்னும் கொடையைப் பெற்றதால், அவர் தமது அவலநிலையையும் தாழ்நிலையையும் பலவீனத்தையும் உணர்ந்தார். உங்கள் பலவீனத்தைப் பற்றிய இந்தப் புதிய அறிவைப் பெறுவதற்கு முன்பு, நீங்கள் பெற்ற பல ஆறுதல்களின் இனிமை உங்கள் அவலநிலையின் உண்மையான ஆழத்தை மறைத்திருந்தது; ஆனால் இப்போது உங்களை இன்னும் தெளிவாகக் காண்கிறீர்கள். இது ஏன் நல்லது? ஏனெனில், நீங்கள் யார் என்ற உண்மையில் இது இன்னும் முழுமையாகப் பங்கேற்பதாகும். இந்நிலையில், உங்கள் அவலநிலையை உணர்வது உங்களை மனச்சோர்வில் ஆழ்த்தாது. மாறாக, அது உங்களை அளவற்ற நன்றியுணர்வால் நிரப்பும்; ஏனெனில், அதே வேளையில் உங்கள் அவலநிலையைக் கடவுளின் இரக்கத்தின் ஒளியில் காண்கிறீர்கள். கடவுள் உங்களுக்காக எவ்வளவு செய்துள்ளார் என்பதை இன்னும் தெளிவாக உணர்கிறீர்கள். மேலும், வலிமைமிக்கவையாகவும் உங்களைக் கட்டுப்படுத்துபவையாகவும் உள்ள உங்கள் சீர்குலைந்த வேட்கைகளிலிருந்தும் ஆசைகளிலிருந்தும் கடவுளின் அருளால் இன்னும் எளிதாக விடுதலை பெற முடிகிறது.

ஆன்மிகத் தாழ்ச்சி ஊற்றெடுக்கிறது—ஒரு சிறப்பான அருளால், இனி உங்களை உயர்வாக எண்ணும் மாயையில் நீங்கள் சிக்கமாட்டீர்கள். மீண்டும் சொல்வதானால், இது உண்மையின் ஒளியில் உங்களைக் காண்பதே ஆகும். முன்பு சிந்தனைத் தியானத்திலிருந்தும் ஆன்மிக இனிமையிலிருந்தும் நீங்கள் பெற்ற புலன்சார் இன்பங்கள் அனைத்தும், ஏற்கெனவே குறிப்பிடப்பட்ட ஆன்மிகச் செருக்கு என்னும் பாவத்தில் உங்களை விட்டிருந்தன. இப்போது, நீங்கள் யார் என்பதைப் பற்றிய தாழ்மையான உண்மை தெளிவாக்கப்படுகிறது; ஆன்மிகச் செருக்கும் நீக்கப்படுகிறது. ஆன்மிகத் தாழ்ச்சி உங்களைப் பற்றிய அறிவில் வளர உங்களுக்கு உதவுகிறது. கடவுளின்றி உங்களால் தன்னந்தனியாக எதையும் செய்ய முடியாது என்பதை உணர்வதே அந்தத் தன்னறிவு. இது நல்லது; ஏனெனில், உங்களால் மட்டுமே பெரிய காரியங்களைச் செய்ய முடியும் என்ற பொய்யான நம்பிக்கைகள் அனைத்திலிருந்தும் நீங்கள் விடுவிக்கப்படுகிறீர்கள்; உங்கள் இயலாமையையும் பலவீனத்தையும் மட்டுமே காணத் தொடங்குகிறீர்கள். இதன் விளைவாக, இப்போது உங்கள் நம்பிக்கை கடவுள்மீது இருக்கிறது; உங்களுள் பெரிய காரியங்களைச் செய்பவர் கடவுளே என்பதை நீங்கள் காண்கிறீர்கள். கடவுளோடு ஒரு புதிய முறையில் உறவுகொள்ளவும், அவரிடம் இன்னும் மிகுந்த பயபக்தியுடன் நடந்துகொள்ளவும் கற்றுக்கொள்ளத் தொடங்குவீர்கள். இதன் விளைவாக, ஒரு புதிய நிலையில் கடவுளுக்குக் கீழ்ப்படிகிறீர்கள்; நன்மைகள் அனைத்தையும் உங்களுக்கே உரித்தாக்கிக்கொள்வதற்குப் பதிலாக, இன்னும் எளிதாகக் கடவுளுக்கே உரித்தாக்குகிறீர்கள்.

மேலும், தொடக்க நிலையில் நீங்கள் செய்த சிந்தனைத் தியானச் செபத்தில் பெற்ற அனைத்தும், கடவுள் உண்மையில் யார் என்பதோடு ஒப்பிடுகையில் ஒன்றுமில்லை என்பதை உணர்வீர்கள். இறைவனால் அருளப்படும் இந்தப் புதிய வகை ஆழ்நிலைத் தியானத்தின் வழியாக நீங்கள் பெறும் ஆன்மிக அறிவுடன் ஒப்பிடுகையில், சிந்தனைத் தியானத்திலிருந்தும் புலன்களிலிருந்தும் முன்பு கிடைத்த புரிதல்கள் இருளாகவே உள்ளன என்பதை உணர்கிறீர்கள்.

மற்ற ஆன்மிகப் பாவங்கள் அனைத்தும் நீக்கப்படுகின்றன—ஆன்மிகச் செருக்கே அனைத்து ஆன்மிகப் பாவங்களுக்கும் தாய். எனவே, ஆன்மிகத் தாழ்ச்சி வளர வளர, மற்ற ஒவ்வோர் ஆன்மிகப் பாவமும் நீக்கப்பட்டு, அவற்றுக்கு எதிரான ஆன்மிக நற்பண்புகள் அவற்றின் இடத்தைப் பெறுகின்றன. இந்த வேளையில், முன்னர் கொடுக்கப்பட்ட ஏழு ஆன்மிகத் தலையாய பாவங்களின் பட்டியலை மீண்டும் பார்த்து, இந்த ஆழ்நிலைத் தியானச் சுத்திகரிப்பு அவை ஒவ்வொன்றிலிருந்தும் உங்களை எவ்வாறு விடுவிக்கிறது என்பதைச் சிந்திப்பது உங்களுக்கு உதவியாக இருக்கலாம்.

இறையச்சம்—கடவுளைப் பற்றிய “அச்சம்” என்பதை ஒரு நன்மையாகக் கருதும் வழக்கம் உங்களுக்கு இல்லாமல் இருக்கலாம். ஆனால் அது பெறுவதற்குரிய ஒரு மாபெரும் கொடை. புனிதமான இறையச்சம் உங்களுக்கு அளிக்கப்படும்போது, நீங்கள் கடவுளைக் கண்டு பயந்து நடுங்குவதில்லை; மாறாக, உங்கள் வாழ்வில் கடவுளின் உடனிருப்பை ஒருபோதும் இழந்துவிடக் கூடாது என்ற புதிய ஆன்மிக விருப்பம் உங்களுள் எழுகிறது. எனவே, உங்கள் முந்தைய பாவங்கள் கடவுளோடு ஒன்றித்திருக்கும் இந்த ஆழமான நிலையிலிருந்து உங்களைத் தடுத்து வைத்திருந்தன என்பதை உணர்கிறீர்கள். ஆகவே, கடவுளோடு உங்களுக்குள்ள நெருக்கத்தை இழந்துவிடாதபடி, அந்தப் பாவங்களில் மீண்டும் ஒருபோதும் விழக்கூடாது என்பதில் பேரார்வம் கொள்கிறீர்கள். புனிதமான இறையச்சம் உங்கள் ஆன்மாவைக் கடவுள்மீதான அன்பால் எவ்வளவாகக் கொழுந்துவிட்டு எரியச் செய்கிறதென்றால், நீங்கள் அவரை நேசிக்கிறீர்கள் என்பதற்காகவே, அவரை ஒருபோதும் புண்படுத்த விரும்புவதில்லை. இந்தப் புனிதமான அச்சம் மிகுந்த பயனளிக்கிறது.

பல்வேறு நற்பண்புகள்—பொறுமையும் நீடிய துன்பத்தைத் தாங்கும் பண்பும் உருவாகின்றன. உங்கள் புலன்சார் வேட்கைகளில் நீங்கள் அனுபவித்த வறட்சியும் ஆறுதலின்மையும், செபத்திலும் ஆழ்நிலைத் தியானத்திலும் வளர உங்களுக்கு உதவும். அவை பொறுமையை உருவாக்குவதால், நீண்டகாலத் துன்பம் எத்தகையதாக இருந்தாலும், அதை நீங்கள் இன்னும் எளிதாகத் தாங்க முடியும். நீங்கள் “கடவுள்மீதான பிறரன்பை” கடைப்பிடிக்கத் தொடங்குகிறீர்கள்; ஏனெனில், கடவுளைப் பற்றிய உங்கள் அனுபவத்தின் இனிமை மட்டுமே இனி உங்களை உந்துவதில்லை. மாறாக, இப்போது கடவுள்மீதான தூய அன்பு மட்டுமே உங்களை உந்துகிறது. இதன் விளைவாக, மனத்திட்பம் உருவாகிறது; நற்பண்புகளைக் கடைப்பிடிப்பதில் நீங்கள் இன்னும் அதிக வலிமை பெறுகிறீர்கள். இறுதியில், உங்கள் பலவீனத்தில், அதாவது வறட்சியையும் உலர்ந்த நிலையையும் அனுபவிக்கும்போது, நீங்கள் வலிமை பெறுகிறீர்கள் என்பதைக் கண்டறிகிறீர்கள். ஆறாம் அத்தியாயம், ஏழு தலையாய பாவங்களையும் அவற்றுக்கு எதிரான நற்பண்புகளையும் எடுத்துரைக்கும் ஒரு மனசாட்சிப் பரிசோதனையை வழங்குகிறது; அதை மீண்டும் பார்ப்பது உதவியாக இருக்கலாம். இந்த நிலையில், ஏழு தலையாய நற்பண்புகளைப் பற்றி இன்னும் விரிவாகச் சிந்திப்பது குறிப்பாக உதவியாக இருக்கும்.

அடிமைத்தனம் நீங்குகிறது—அப்போது ஆன்மா, “ஓ, மகிழ்ச்சியான நல்வாய்ப்பே! யாரும் கவனிக்காமல் நான் வெளியே சென்றேன்” என்று பாடத் தொடங்குகிறது. உலகம், அலகை அல்லது உடல் உங்களைக் கவனிக்கவோ, கட்டுப்படுத்தவோ, உங்கள்மீது செல்வாக்குச் செலுத்தவோ இயலாதபடி, புலன்சார் நாட்டங்களின் ஆசைகளுக்கும் பற்றுகளுக்கும் அடிமைப்பட்டுக் கீழ்ப்படிந்திருப்பதிலிருந்து நீங்கள் விடுதலை பெறுகிறீர்கள் என்பதே இந்தக் கவிதை வரியின் பொருள். உடல், அலகை, உலகம் ஆகிய மூன்றின் செல்வாக்கிலிருந்தும் உங்களை விடுவிப்பதே இந்தத் தூய்மைப்படுத்துதலின் இறுதி நோக்கம் என்று இவ்வதிகாரத்தின் முதல் பகுதியில் கூறப்பட்டதை நினைவுகூருங்கள்.

ஆன்மாவின் இயல்பான உணர்ச்சிகள்—மகிழ்ச்சி, எதிர்நோக்கு, துயரம் மற்றும் அச்சம் ஆகியவற்றையே உங்கள் ஆன்மாவின் இயல்பான உணர்ச்சிகள் என்று புனித யோவான் வரையறுக்கிறார். முன்பு இந்த உணர்ச்சிகள் குழப்பமடைந்து சீர்குலைந்திருந்தன. அலகையும் உடலும் உலகமும் அவற்றைப் பெரிதும் சீரழித்து, அவற்றின் சீர்கேட்டின் வழியாக உங்களைத் தவறாக வழிநடத்தின. இப்போது இந்த உணர்ச்சிகள் சீரடைந்து, புதிய முறையில் உங்களுக்கு நன்மை செய்கின்றன. இப்போது மகிழ்ச்சி என்பது கடவுளில் மட்டுமே கொள்ளும் மகிழ்ச்சியாக உள்ளது. எதிர்நோக்கு என்பது கடவுளில் மட்டுமே கொள்ளும் எதிர்நோக்காக உள்ளது. துயரம் இனி உங்களைத் தளர்த்துவதில்லை. அச்சம் இனி உங்களைக் கட்டுப்படுத்துவதில்லை. ஆன்மாவின் கீழ்நிலையைச் சார்ந்த இந்த இயல்பான உணர்ச்சிகள் ஆன்மிக வறட்சியால் அமைதியடைகின்றன. இவ்வாறு, கவிதை கூறுவதுபோல், “என் வீடு இப்போது அமைதியில் உள்ளது.”

இந்த இயல்பான உணர்ச்சிகள் தன்னாய்வு செய்வதற்கு மிகச் சிறந்த அடிப்படைகளாக உள்ளன. இந்த உணர்ச்சிகள் உங்களுக்குள் இருப்பதை நீங்கள் கண்டால், குறிப்பாக அவை உங்கள்மீது மிகுந்த ஆதிக்கம் செலுத்தினால், அவற்றில் கவனம் செலுத்துங்கள். எடுத்துக்காட்டாக, நீங்கள் அடிக்கடி அச்சத்தில் மூழ்கிவிடுவதைக் கண்டால், இந்த ஆழ்நிலைத் தியான செபத்தின் வழியாக அதிலிருந்து உங்களை விடுவிக்கக் கடவுள் விரும்புகிறார். உலகம் அல்லது உடல் போன்ற தாழ்ந்த, நிலையற்றவற்றில் நீங்கள் எப்போதும் மகிழ்ச்சியைத் தேடிக்கொண்டிருந்தால், இந்த ஆழ்நிலைத் தியான செபமே அதற்கான மருந்து என்பதை அறிந்துகொள்ளுங்கள். நீங்கள் எப்போதும் இதிலோ அதிலோ நம்பிக்கை வைத்துக்கொண்டிருந்தால், குறிப்பாக நீங்களாகவே உருவாக்கிக்கொண்ட ஓர் எதிர்பார்ப்பில் விடாப்பிடியாக இருந்தால், அது கடவுளின் திருவுளம் என்று நீங்கள் நினைத்தாலும்கூட, அதை விட்டுவிட வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது. நீங்கள் கடவுளுக்கு இடமளித்தால், அவர் தமது திருவுளத்தை உங்களில் நிறைவேற்றுவார். எது சிறந்தது என்பது நமக்குத் தெரியும் என்று நாம் அடிக்கடி கருதிக்கொள்கிறோம்; உண்மையில் கடவுளின் விருப்பத்தை அல்ல, நம் சொந்த விருப்பத்தை நிறைவேற்றவே மிகுந்த பதற்றத்துடன் உழைக்கிறோம். எந்தக் காரணத்திற்காகவும் துயரம் உங்களைப் பெரிதும் அழுத்திக்கொண்டிருந்தால், கடவுள் உங்களுக்குள் வந்து அந்தப் பெருஞ்சுமையை அகற்ற இடமளியுங்கள். ஆன்மாவின் இந்த உணர்ச்சிகள் அளவுக்கு மீறிச் சீர்குலைந்திருக்கும்போது, அவை அனைத்திற்கும் ஆழ்நிலைத் தியான செபமே தீர்வாகும்.

 

துன்பச் சோதனைகள் மற்றும் தூண்டுதல்கள் வழியாக வரும் இறுதிச் சோதனை

இந்தத் தூய்மைப்படுத்துதலின் பல ஆசீர்வாதங்களை நீங்கள் அனுபவிக்கத் தொடங்கும்போதும், உங்கள் ஆன்மா முந்தைய சீர்கேடுகளிலிருந்தும் புலன்சார் நாட்டங்கள்மீது கொண்டிருந்த பற்றிலிருந்தும் விடுபட்டு “அமைதியில்” இருக்கத் தொடங்கும்போதும், கடுமையான துன்பச் சோதனைகளையும் தூண்டுதல்களையும் நீங்கள் தாங்கிக்கொள்ள வேண்டியிருக்கும்; சில வேளைகளில் இது பல ஆண்டுகள் நீடிக்கலாம். கடவுள் உங்களில் தொடங்கிய நற்செயலை நிறைவுசெய்து, அதை முழுமைக்கு இட்டுச் செல்வதற்காகவே இவ்வாறு நிகழ்கிறது.

மக்கள் எதிர்கொள்ளும் மூன்று முக்கியச் சோதனைகளைப் புனித யோவான் குறிப்பிடுகிறார். ஆனால், இவை ஒவ்வொருவருக்கும் கட்டாயமாக ஏற்படுபவை அல்ல என்பதையும் அவர் தெளிவுபடுத்துகிறார். சிலர் வேறு பல சோதனைகளை அனுபவிப்பார்கள்; சிலரோ அவர் குறிப்பிடும் இந்த மூன்றையும் கடுமையான அளவில் அனுபவிக்க மாட்டார்கள். எனவே, சோதனைகளும் தூண்டுதல்களும் வரும் என்பதை உணர்ந்திருப்பதே முக்கியம். இதை நீங்கள் அறிந்திருந்தால், அவற்றைத் தொடர்ந்து வெல்வதற்கும், கடவுளின் அருளால் உங்கள் புலன்சார் நாட்டங்களின் இந்தத் தூய்மைப்படுத்துதலை நிறைவுசெய்வதற்கும் ஏற்ற நிலையில் இருப்பீர்கள். புனித யோவான் குறிப்பிடும் மூன்று தூண்டுதல்கள் பின்வருமாறு:

விபசார ஆவி—புலனின்பத்திற்கான வலுவான கற்பனைகளையும் ஆசைகளையும் கொண்டு, மிகவும் இழிவான முறையில் உங்களைச் சோதிக்க இந்தத் தீய ஆவி அனுமதிக்கப்படலாம். இதில் சீர்குலைந்த பாலியல் தூண்டுதல்கள் இடம்பெறும் என்றாலும், இது அந்தக் குறிப்பிட்ட தூண்டுதல்களோடு மட்டும் நின்றுவிடுவதில்லை. ஆன்மிகக் காமவெறி என்பது பாலியல் ஆசைகளை மட்டுமல்ல, புலன்களைக் கவரும் அனைத்தின்மீதும் கொள்ளும் பேராசையையும் உள்ளடக்கியது என்பதை நினைவுகூருங்கள்.

இறைநிந்தனை ஆவி—கடவுளுக்குரிய காரியங்களில் இந்தத் தீய ஆவி உங்களைச் சோதிக்கும். உங்கள் வாழ்வில் கடவுள் செய்துள்ளவை, அவர் தொடர்ந்து செய்துவருபவை, எதிர்காலத்தில் செய்வதாக அவர் வாக்களித்துள்ளவை ஆகியவற்றைச் சந்தேகிக்கத் தூண்டும் வலுவான உந்துதலோடு நீங்கள் போராட நேரிடலாம். இது உங்கள் நம்பிக்கையின்மீதும், கடவுளால் உள்ளத்தில் ஊட்டப்படும் அறிவு என்னும் கொடையின் வழியாக நீங்கள் அறிந்துவரும் அனைத்தின்மீதும் நிகழ்த்தப்படும் தாக்குதலாகும்.

குழப்பத்தின் ஆவி—தாங்கிக்கொள்வதற்கு மிகவும் வேதனையான ஆவிகளில் இதுவும் ஒன்று என்று புனித யோவான் கூறுகிறார். இந்த ஆவியால் சோதிக்கப்பட்டுத் துன்புறுத்தப்படும்போது, ஏறக்குறையத் தாங்க முடியாத அளவுக்குப் பாவம் குறித்த அளவுகடந்த மனஉறுத்தலால் நீங்கள் நிறைந்திருப்பதை உணரலாம். உங்கள் வாழ்விலுள்ள அனைத்தையும் மிகத் தீவிரமாக அலசி ஆராய்ந்துகொண்டிருப்பதை நீங்கள் காணலாம். நீங்கள் மற்றவர்களிடம் ஆலோசனை நாடும்போது, அதனால் மிகக் குறைந்த உதவியே கிடைக்கும் அல்லது உதவியே கிடைக்காமல் போகும். வாழ்வின் மிகச் சிறிய விவரத்தைக்கூடப் பற்றிக் குழப்பமடைவீர்கள். கடவுள்மீது கொள்ளும் நம்பிக்கையும் உறுதியான சார்பும், அவரது குரலைக் கவனித்துக் கேட்பதும், முழுமையான சரணாகதியும் இந்தத் தூண்டுதல்களைத் தாங்கிக்கொண்டு வெற்றிபெற உங்களுக்கு உதவும்.

இவையும் பிற இழிவான ஆவிகளும் உங்கள் ஆன்மாவைச் சோதனைக்கும் பரிசோதனைக்கும் தூண்டுதல்களுக்கும் உட்படுத்தாவிட்டால், நீங்கள் நற்குணத்தில் வலிமை பெற முடியாது. எனவே, கடவுள் இத்துன்பங்களை அனுமதிப்பதன் இறுதி நோக்கம் நற்குணமே. மிகுந்த உறுதியுள்ள நற்குணமே. இதை ஏற்றுக்கொள்வது உங்களுக்குக் கடினமாக இருந்தால், இந்தச் சோதனைகள் உங்கள்மீது வரும்போது நீங்கள் தாங்கும் போராட்டத்தைப் பார்ப்பதற்குப் பதிலாக, அவை விளைவிக்கும் இறுதிப் பலனின் கண்ணோட்டத்தில் அவற்றைப் பாருங்கள். துன்பம் வலிமையை உருவாக்குகிறது; துன்பம் எவ்வளவு அதிகமாக இருக்கிறதோ, அவ்வளவு அதிக வலிமையை நீங்கள் பெறுவீர்கள்.

கவலைப்படாதீர்கள்; உங்களால் எவ்வளவு தாங்க முடியும் என்பதைக் கடவுள் துல்லியமாக அறிவார். வலிமையுள்ளவர்களைக் கடுமையான துன்பங்களுக்கு உட்படுத்தி, கடவுள் விரைவாகத் தூய்மைப்படுத்துகிறார். பலவீனமானவர்களிடமோ கடவுள் மெதுவாகச் செயல்படுகிறார்; சிறிய சோதனைகளை மட்டுமே அனுமதித்து, அவற்றில் அவர்கள் தோல்வியடையாமல் இருப்பதற்காகப் புலன்சார் ஆறுதல்களையும் அடிக்கடி அளிக்கிறார். மிகவும் பலவீனமான ஆன்மாக்களைப் பொறுத்தவரை, அவர்கள் முற்றிலுமாக விலகிச் செல்லாதிருக்க, கடவுள் அவர்களுக்குத் தொடர்ந்து தோன்றியும், பின்னர் விலகியும், மீண்டும் வந்தும் அவர்களைத் தாமே நேரடியாக வழிநடத்துகிறார் என்று புனித யோவான் கூறுகிறார்.

 

இறுதிப் பலன்

இந்த புலன்களின் செயலற்ற இரவு என்பதைக் கடந்து செல்வதன் இறுதிப் பலன் விடுதலையும், நற்குணமும், கடவுள்மீதான தூய அன்பும் ஆகும். இந்தத் தூய்மைப்படுத்துதலை நீங்கள் கடந்து செல்லும்போது, மரபாக “ஒளிபெறும் வழி”, “முன்னேறியவர்களின் வழி” அல்லது “இறைவனால் ஊட்டப்படும் ஆழ்நிலைத் தியான வழி” என்று அழைக்கப்படும் நிலைக்குள் நுழைகிறீர்கள்.

இந்த ஆன்மிக நிலையில், உங்கள் முந்தைய நிலையைக் காட்டிலும் வாழ்க்கை அளவிட முடியாத அளவுக்கு அதிக மாட்சிமை கொண்டதாக இருக்கிறது. நீங்கள் சுயநலத்துடன் அல்ல, தூய்மையுடன் அன்பு செய்கிறீர்கள். கடவுளின் வழிகளைப் பற்றிய அறிவை மட்டுமல்ல, கடவுளையே பற்றிய புதிய அறிவைப் பெறுகிறீர்கள். கடவுள் உருவங்கள் மற்றும் கருத்துகள் வழியாக அல்லாமல், உங்களிடம் நேரடியாகப் பேசுகிறார். உங்கள் சொந்த நன்முயற்சியால் அல்ல, கடவுளின் ஆவியாரால் வழிநடத்தப்பட்டு வாழ்கிறீர்கள்.


பொருளடக்கம்

 

இந்தப் பக்கத்தைப் பகிரவும்: