राखेच्या बुधवारानंतरचा शुक्रवार
आज आपण मांसाहार टाळतो. हा किती छोटासा त्याग आहे! त्याग अनिच्छेने आणि खंत बाळगत अर्पण करता येतो, किंवा आनंदाने आणि उत्साहानेही अर्पण करता येतो. फरक असा की, या अगदी छोट्याशा त्यागातून मिळणाऱ्या कृपेची आशा बाळगून आपण तो आनंदाने आणि उत्साहाने स्वीकारला, तर तोच त्याग अर्ध्या मनाने केल्यावर मिळणाऱ्या कृपेच्या तुलनेत आपल्याला कितीतरी पटींनी अधिक कृपा मिळते. मांसाहार टाळण्याचा हा छोटासा त्याग आपण स्वेच्छेने, आनंदाने आणि अंतःकरणाच्या खोलवरून अर्पण केला, तर तो आपल्या जीवनात विलक्षण फलदायी ठरू शकतो.
जगभरातील कॅथलिक बांधवांशी एकरूप होऊन आज मांसाहार टाळण्याचा त्याग अर्पण करा. येशू चाळीस दिवसांसाठी वाळवंटात गेला तेव्हा त्याने ज्या प्रकारे स्वतःला अर्पण केले, त्याच प्रकारे आपण हा त्याग आणि आयुष्यभरातले आपले इतर सर्व त्याग अर्पण केले पाहिजेत. मार्कच्या संक्षिप्त वृत्तांतात म्हटले आहे, “आत्म्याने त्याला वाळवंटात जाण्यास प्रवृत्त केले…” (मार्क 1:12). मत्तय आणि लूक यांच्या वृत्तांतांनुसार पवित्र आत्म्याने येशूला वाळवंटात “नेले”. म्हणजेच, प्रार्थना आणि उपवासाच्या या त्यागमय काळात प्रवेश करण्यास येशूला त्याच्या इच्छेविरुद्ध भाग पाडले गेले नव्हते. त्याने ते अनिच्छेने किंवा खंत बाळगत केले नाही. उलट, त्यागाच्या या काळात विलंब न करता प्रवेश करण्यास पवित्र आत्म्याने त्याला अंतर्यामी प्रवृत्त केले. पवित्र आत्म्याने त्याला नेले, ढकलले नाही; आणि येशूने पवित्र आत्म्याशी एकरूप राहून, उत्सुकतेने व दृढनिश्चयाने पित्याची इच्छा पूर्ण केली.
वरवर पाहता, त्यागाची कोणतीही कृती सुरुवातीला नकोशी वाटू शकते. “हे मला करावेच लागेल.” आपल्याला जो त्याग अर्पण करण्याचे आमंत्रण मिळते, तो सुरुवातीला ओझ्यासारखा वाटला, तरी त्यामागचे सखोल आध्यात्मिक वास्तव आपल्याला वेगळेच काही शिकवते. पवित्र आत्म्याचा वर्षाव स्वीकारून आपण जगलो, तर जीवनातल्या जवळजवळ प्रत्येक गोष्टीकडे पाहण्याची आपली दृष्टी बदलेल. आपल्याला जे त्याग करण्याचे आमंत्रण मिळते, त्यांच्याकडे पाहण्याची दृष्टीही बदलेल.
आज मांसाहार टाळण्याचा छोटासा त्याग अर्पण करताना, पवित्र आत्म्याला तुम्हाला “नेऊ” द्या, इतकेच नव्हे तर अंतर्यामी “प्रवृत्त” करू द्या. मग हा त्याग केवळ कर्तव्य न राहता, येशूशी एकरूप होऊन तुम्ही स्वतःच्या इच्छेने निवडलेले एक सखोल आध्यात्मिक अर्पण ठरेल. आपल्या प्रभूच्या मानवी जीवनाचे अनुकरण करण्यासाठी तुम्ही करू शकता अशी ही एक छोटीशी कृती देवाला अर्पण करा. आपल्या प्रभूवर डोळे झाकून, पूर्ण विश्वास ठेवून ती अर्पण करा. त्याचे अनुकरण करणे हाच नेहमी सर्वांत गौरवशाली मार्ग आहे, हे लक्षात ठेवा. हे एक नकोसे काम आहे, जे तुम्हाला करावेच लागते, असे समजू नका. देवावरचे तुमचे प्रेम व्यक्त करण्याची, अनियंत्रित इच्छांना आवर घालण्याची आणि सद्गुणांत वाढण्याची ही छोटीशी पण गौरवशाली संधी आहे, असे समजा.
हे स्वतःचे अर्पण करणाऱ्या माझ्या प्रभू, वाळवंटात चाळीस दिवस राहण्याचा त्याग तू अढळ संकल्पाने आणि दृढ निश्चयाने केलास. पवित्र आत्म्याच्या प्रेरणेने, मनुष्य म्हणून केलेला हा त्याग स्वर्गातील तुझ्या पित्याला अर्पण करण्यात तुला मोठा आनंद वाटला आणि तो तू आपला बहुमान मानलास. तुझ्या परमपवित्र हृदयातील स्वेच्छेशी आणि आनंदाशी एकरूप होऊन माझ्या जीवनातील प्रत्येक त्याग अर्पण करण्याची कृपा मला आज आणि दररोज दे. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
हेही पाहा: तिसरे चिंतन – वाळवंटातील 40 दिवस
प्रायश्चित्तकाळासाठी आणखी साहित्य
