ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പതിനേഴാം വാരം

ദൈവത്തെ കണ്ടെത്തൽ

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പതിനേഴാം ഞായറാഴ്ച, വർഷം A

“സ്വർഗരാജ്യം വയലിൽ കുഴിച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു നിധിക്കു തുല്യമാണ്. ഒരുവൻ അത് കണ്ടെത്തുകയും വീണ്ടും മറച്ചുവയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സന്തോഷത്തോടെ അവൻ പോയി തനിക്കുള്ളതെല്ലാം വിറ്റ് ആ വയൽ വാങ്ങുന്നു.”  മത്തായി 13:44

ഈ വചനഭാഗത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാൻ മൂന്ന് കാര്യങ്ങളുണ്ട്: 1) ദൈവരാജ്യം ഒരു “നിധി” പോലെയാണ്; 2) അത് മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, കണ്ടെത്തപ്പെടാനായി കാത്തിരിക്കുന്നു; 3) അത് കണ്ടെത്തിക്കഴിഞ്ഞാൽ, അതു സ്വന്തമാക്കാൻ നമുക്കുള്ളതെല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കുന്നതും മൂല്യവത്താണ്.

ഒന്നാമതായി, ദൈവരാജ്യം ഒരു നിധിപോലെയാണെന്ന ഉപമയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നത് സഹായകരമാണ്.  നിധി എന്ന സങ്കല്പം പല പാഠങ്ങളും നമുക്കു നൽകുന്നു.  ഒരു നിധി കണ്ടെത്തിയാൽ, അതൊന്നുകൊണ്ടുതന്നെ ഒരാൾ സമ്പന്നനാകുമെന്നാണ് പൊതുവേ കരുതപ്പെടുന്നത്.  അതിന് അത്ര വലിയ മൂല്യമില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ അതിനെ നിധിയായി കണക്കാക്കുമായിരുന്നില്ല.  അതിനാൽ, നാം ഉൾക്കൊള്ളേണ്ട ആദ്യപാഠം ദൈവരാജ്യത്തിന് വലിയ മൂല്യമുണ്ടെന്നതാണ്.  വാസ്തവത്തിൽ, അതിന്റെ മൂല്യം അനന്തമാണ്.  എന്നിട്ടും അനേകർ അതിനെ അഭികാമ്യമല്ലാത്ത ഒന്നായി കാണുകയും അതിനു പകരം മറ്റു പല “നിധികളും” തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

രണ്ടാമതായി, അത് മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. നാം അത് കണ്ടെത്തണമെന്ന് ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല എന്ന അർഥത്തിലല്ല അത് മറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്; മറിച്ച്, നാം അത് കണ്ടെത്തണമെന്ന് ദൈവം തീർച്ചയായും ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്ന അർഥത്തിലാണ്. നാം അതു കണ്ടെത്താനും കണ്ടെത്തുമ്പോൾ അതിൽ ആനന്ദിക്കാനുമായി അത് നമ്മെ കാത്തിരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ മധ്യേയുള്ള ദൈവരാജ്യത്തെ ഇപ്രകാരം യഥാർഥമായി കണ്ടെത്തുമ്പോൾ ഒരാൾക്കുണ്ടാകുന്ന വലിയ ആവേശവും ഇതു വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

മൂന്നാമതായി, ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ സമ്പത്തും കൃപാജീവിതത്തിന്റെ സമ്പത്തും ഒരാൾ കണ്ടെത്തുമ്പോൾ, ആ അനുഭവം അത്രമേൽ വിസ്മയഭരിതമാക്കുന്നതായിരിക്കണം; കണ്ടെത്തിയതു സ്വന്തമാക്കാൻ എല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കണമെന്ന തീരുമാനമെടുക്കുന്നതിൽ കാര്യമായ മടിയൊന്നും ഉണ്ടാകരുത്. കൃപയുടെയും കരുണയുടെയും ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് ബോധ്യപ്പെടുന്നതിൽ എത്ര വലിയ ആനന്ദമാണുള്ളത്! ഒരാളുടെ ജീവിതത്തെ മാറ്റിമറിക്കുകയും, കണ്ടെത്തിയ പുതിയ നിധി തേടി മറ്റെല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കാൻ അയാളെ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു കണ്ടെത്തലാണത്.

ദൈവരാജ്യം കണ്ടെത്തിയ നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം അനുഭവത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ചിന്തിക്കുക.  ഈ നിധിയുടെ മൂല്യത്തിൽ വിസ്മയം കൊള്ളാൻ നിങ്ങൾ മനസ്സു തുറന്നിട്ടുണ്ടോ?  അങ്ങനെയെങ്കിൽ, ഈ കൃപാജീവിതത്തിന്റെ കണ്ടെത്തൽ നിങ്ങളെ അത്ര ആഴത്തിൽ ആകർഷിക്കാൻ നിങ്ങൾ അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ടോ—അതു സ്വന്തമാക്കാൻ എല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കാനുള്ള സന്നദ്ധതയും മനസ്സൊരുക്കവും നിങ്ങളിൽ ഉളവാകത്തക്കവിധം?  അനന്തമൂല്യമുള്ള ഈ ദാനത്തിൽ നിങ്ങളുടെ ദൃഷ്ടി പതിപ്പിക്കുക; അതിനെ തേടുന്നതിൽ നിങ്ങളെ നയിക്കാൻ കർത്താവിനെ അനുവദിക്കുക.

എന്റെ കർത്താവേ, എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ നിധിയേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു. എനിക്കായി അങ്ങ് ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന ദൈവരാജ്യമാകുന്ന നിധിക്കായി ഞാൻ അങ്ങയോടു നന്ദി പറയുന്നു. മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഈ നിധി ഓരോ ദിവസവും കൂടുതൽ പൂർണ്ണമായും കൂടുതൽ വിസ്മയത്തോടെയും കണ്ടെത്താൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈ നിധി ഞാൻ കണ്ടെത്തുമ്പോൾ, അതുല്യമായ ഈ ഒരേയൊരു ദാനം തേടാൻ കഴിയേണ്ടതിന്, ജീവിതത്തിലെ മറ്റെല്ലാ സ്വാർത്ഥ പരിശ്രമങ്ങളും ഉപേക്ഷിക്കാനുള്ള ധൈര്യം എനിക്കു നൽകണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

“അസാധ്യമായതിനെ” നേരിടുകയോ?

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പതിനേഴാം ഞായർ, വർഷം ബി

“അഞ്ച് യവയപ്പവും രണ്ടു മീനും കൈവശമുള്ള ഒരു ബാലൻ ഇവിടെയുണ്ട്; എന്നാൽ ഇത്രയധികം പേർക്ക് ഇതുകൊണ്ട് എന്താകും?” യേശു പറഞ്ഞു: “ആളുകളെ ഇരുത്തുവിൻ.”  യോഹന്നാൻ 6:9-10a

തരണം ചെയ്യാൻ “അസാധ്യമെന്നു തോന്നുന്ന ഒരു സാഹചര്യം” നിങ്ങൾക്ക് എപ്പോഴെങ്കിലും നേരിടേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ടോ?  യേശുവിന് അങ്ങനെ സംഭവിച്ചു. എന്നാൽ, തടസ്സമായി തോന്നുന്ന എന്തിനെയും താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ മറികടക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് അവിടുന്ന് തെളിയിച്ചു.  തീർച്ചയായും, അവിടുന്ന് ദൈവമാണ്; എങ്കിലും താൻ ഇച്ഛിക്കുന്നതെല്ലാം ചെയ്യാൻ അവിടുത്തേക്കു കഴിയും എന്ന വസ്തുത നിലനിൽക്കുന്നു.  നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ അവിടുത്തേക്കു കഴിയും!

അഞ്ച് അപ്പവും രണ്ടു മീനും മാത്രം ഉപയോഗിച്ച് അനേകായിരങ്ങൾക്ക് ഭക്ഷണം നൽകാനുള്ള തന്റെ കഴിവിൽ യേശുവിനുണ്ടായിരുന്ന ഉറപ്പാണ് മുകളിലുള്ള വചനഭാഗം വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്.  മാനുഷികമായി നോക്കുമ്പോൾ ഇത് സാധ്യമല്ല; എന്നാൽ ദൈവത്തിന് ഇത് എളുപ്പമാണ്.

എല്ലാ വിധത്തിലും “നമ്മെ പോഷിപ്പിക്കാനുള്ള” യേശുവിന്റെ പ്രതിബദ്ധതയാണ് അവിടുത്തെ അത്ഭുതം വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്.  അതെ, ഇത് ആഹാരം നൽകി പോഷിപ്പിച്ചതായിരുന്നു. എന്നാൽ ജീവിതത്തിൽ നമുക്കു നേരിടേണ്ടിവരുന്ന ഏതൊരു കഷ്ടതയെയും വെല്ലുവിളിയെയും നേരിടാൻ, തന്റെ കൃപയാൽ നമ്മുടെ ആത്മാക്കളെ പോഷിപ്പിക്കാൻ അവിടുത്തേക്കു കഴിയുമെന്നും അവിടുന്ന് അതിന് സന്നദ്ധനാണെന്നും ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.  അവിടുത്തെ കൃപ മതി!

പലപ്പോഴും പ്രശ്നത്തിന് രണ്ടു വശങ്ങളുണ്ട്.  ഒന്നാമതായി, ജീവിതത്തിൽ ഒരു വെല്ലുവിളി നേരിടുമ്പോൾ, അതിനെ എങ്ങനെ മറികടക്കണമെന്ന് നമുക്ക് അറിയില്ലെന്നു തോന്നുന്നു.  ഇത് നിരാശയിലേക്കും പ്രതീക്ഷാഭംഗത്തിലേക്കും നയിക്കാം.  എന്നാൽ ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുമ്പോൾ, ഇതുപോലുള്ള അത്ഭുതങ്ങളെക്കുറിച്ച് നാം ചിന്തിക്കുകയും ദൈവത്തിന് എല്ലാം സാധ്യമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുകയും വേണം.

നാം പലപ്പോഴും നേരിടുന്ന രണ്ടാമത്തെ പ്രശ്നം ദൈവഹിതവും നമ്മുടെ പരിമിതമായ ആശയങ്ങളും തമ്മിൽ വേർതിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നതിനെ സംബന്ധിച്ചാണ്. നല്ലതും ശരിയുമെന്ന് നാം കരുതുന്ന കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് പലപ്പോഴും നാം സ്വന്തമായ ആശയങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തുകയും അവയ്ക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ ചിന്തയും തിരുഹിതവും അതിൽനിന്ന് വളരെ വ്യത്യസ്തവും, തീർച്ചയായും, വളരെ ശ്രേഷ്ഠവുമാണെങ്കിലോ?! നമുക്ക് സ്വന്തമായി ഒരിക്കലും ആലോചിച്ചെടുക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു പദ്ധതി ദൈവത്തിനുണ്ടെങ്കിലോ? നമുക്ക് സ്വപ്നം കാണാൻപോലും കഴിയുന്നതിനെക്കാൾ എത്രയോ പരിപൂർണ്ണമായ ഒരു പദ്ധതി നമ്മുടെ ജീവിതത്തിനായി അവിടുത്തേക്കുണ്ട് എന്നതാണ് സത്യം. നമുക്ക് ഏറ്റവും നല്ലത് എന്താണെന്ന് അവിടുന്ന് അറിയുന്നു; ആ പദ്ധതി സഫലമാക്കാൻ അവിടുത്തേക്കു കഴിയും. നമ്മുടെ ഭാഗത്തുനിന്ന്, നാം ആ പദ്ധതി അന്വേഷിക്കുകയും അതിനു കീഴടങ്ങുകയും അവിടുത്തെ പരിപൂർണ്ണമായ സ്നേഹത്തിലും കരുണയിലും ശക്തിയിലും വിശ്വസിക്കുകയും വേണം.

ഇന്ന് നിങ്ങളുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക. നിങ്ങളെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അലട്ടുന്നതായി തോന്നുന്നത് എന്താണ്? നിങ്ങളിൽ ഉത്കണ്ഠ നിറയ്ക്കുന്നതായി തോന്നുന്നത് എന്താണ്? ആ സാഹചര്യത്തിനായി ദൈവത്തിന് പരിപൂർണ്ണമായ ഒരു പദ്ധതിയുണ്ട്. ആ പദ്ധതി അന്വേഷിക്കുകയും അത് സഫലമാകുമെന്ന് വിശ്വസിക്കുകയുമാണ് നിങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ടത്.

പരിപൂർണ്ണ ജ്ഞാനത്തിന്റെ കർത്താവേ, അങ്ങേക്ക് എല്ലാം ചെയ്യാൻ കഴിയുമെന്നും എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും അങ്ങ് നന്മ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്നും ഞാൻ അറിയുന്നു. അങ്ങയുടെ പരിപൂർണ്ണമായ ദൈവിക ഹിതത്തിലേക്കു തിരിയാനും അതിനു കീഴടങ്ങാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അതിനു കീഴടങ്ങുമ്പോൾ, അങ്ങയുടെ തിരുഹിതം അങ്ങ് സഫലമാക്കുമെന്ന പൂർണ്ണവിശ്വാസം എനിക്കുണ്ടാകാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

ദൈവഹിതത്തിനായി പ്രാർഥിക്കുക

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പതിനേഴാം ഞായർ, വർഷം സി

“ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: ചോദിക്കുവിൻ, നിങ്ങൾക്കു ലഭിക്കും; അന്വേഷിക്കുവിൻ, നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തും; മുട്ടുവിൻ, നിങ്ങൾക്കു വാതിൽ തുറന്നുതരപ്പെടും.” ലൂക്കാ 11:9

ഈശോയുടെ ഈ വാക്കുകളെ തീർത്തും അക്ഷരാർഥത്തിൽ എടുത്താൽ, പ്രാർഥനയിലൂടെ നാം ചോദിക്കുന്നതെന്തും ഈശോ നമുക്കു നൽകുമെന്ന് എളുപ്പത്തിൽ നിഗമനം ചെയ്യാം. എന്നാൽ അങ്ങനെയല്ല സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് നമുക്കറിയാം. ഒരുപക്ഷേ, എല്ലാവരും ഏതെങ്കിലുമൊരു കാര്യത്തിനായി തീക്ഷ്ണമായി പ്രാർഥിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം; എന്നാൽ ആ അപേക്ഷയ്ക്ക് നാം ആഗ്രഹിച്ച വിധത്തിൽ ഉത്തരം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടാകില്ല. എന്തുകൊണ്ടാണ് അങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നത്? വിശ്വാസത്തോടെ പ്രാർഥിക്കുന്നതിൽ നാം പരാജയപ്പെട്ടതുകൊണ്ടു മാത്രമാണോ? സർവശക്തിയോടുംകൂടെ പ്രാർഥിച്ചാൽ, നാം ആവശ്യപ്പെടുന്നതെന്തും ഈശോ ചെയ്തുതരുമോ? തീർച്ചയായും ഇല്ല.

ഈ വചനഭാഗം തുടർന്ന് ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “ദുഷ്ടരായ നിങ്ങൾക്കുപോലും നിങ്ങളുടെ മക്കൾക്കു നല്ല ദാനങ്ങൾ നൽകാൻ അറിയാമെങ്കിൽ, സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവ് തന്നോടു ചോദിക്കുന്നവർക്ക് എത്രയധികമായി പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ നൽകും?” (ലൂക്കാ 11:13). ഈ സന്ദർഭത്തിലും ഈശോ നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങളുടെയും പശ്ചാത്തലത്തിലും, നാം പ്രാർഥിക്കേണ്ടത് ഒരേയൊരു കാര്യത്തിനുവേണ്ടി മാത്രമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്. ഈ ഒരേയൊരു കാര്യത്തിനായി വിശ്വാസത്തോടെ പ്രാർഥിക്കുമ്പോൾ, അത് ലഭിക്കുമെന്ന് നമുക്ക് ഉറപ്പുണ്ടായിരിക്കാം. എന്താണ് ആ ഒരേയൊരു കാര്യം? ദൈവഹിതംതന്നെ.

ആത്മാർഥമായും പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെയും നാം ദൈവഹിതം ചോദിക്കുകയും അന്വേഷിക്കുകയും ചെയ്താൽ, നമ്മുടെ കർത്താവ് നമുക്കു പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ നൽകുമെന്നും പരിശുദ്ധാത്മാവ് നമ്മുടെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ദൈവഹിതത്തിലേക്ക് നമ്മെ നയിക്കുമെന്നും നമുക്ക് ഉറപ്പുണ്ടായിരിക്കാം. എന്നാൽ, “അങ്ങയുടെ ഹിതം നിറവേറട്ടെ” എന്നതിനു പകരം “എന്റെ ഹിതം നിറവേറട്ടെ” എന്നു പ്രാർഥിക്കുന്നതിലാണ് പലപ്പോഴും നാം എത്തിച്ചേരുന്നത് എന്നതാണ് പ്രശ്നം. ഇത് പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു വ്യത്യാസമാണ്.

യഥാർഥ പ്രാർഥന ആത്യന്തികമായി ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നതും അവിടുത്തേക്കു കീഴടങ്ങുന്നതുമാണ്. അവിടുത്തെ പരിപൂർണ്ണമായ പദ്ധതിയിൽ നാം വിശ്വസിക്കുകയും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ആ പരിപൂർണ്ണമായ പദ്ധതിക്കു കീഴടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. നാം ഇങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, പരിപൂർണ്ണമായ ഈ പ്രാർഥന കർത്താവ് കേൾക്കുകയും അതിന് ഉത്തരം നൽകുകയും ചെയ്യുമെന്ന് നമുക്ക് ഉറപ്പുണ്ടായിരിക്കാം.

കർത്താവ് പഠിപ്പിച്ച പ്രാർത്ഥനയിലെ ലളിതമായ ആ യാചനയെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ചിന്തിക്കുക: അങ്ങയുടെ തിരുമനസ്സ് നിറവേറണമേ! നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ദൈവത്തിന്റെ പരിപൂർണ്ണമായ പദ്ധതിയിൽ വിശ്വസിക്കാൻ പരിശ്രമിക്കുകയും അതിനു കീഴടങ്ങാൻ കഴിയുന്നതെല്ലാം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുക. ഇപ്രകാരം പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ, പരിശുദ്ധാത്മാവ് നമ്മുടെ അടുക്കൽ വന്ന് തന്റെ വിശുദ്ധ ഹിതത്തിലേക്ക് നമ്മെ നയിക്കുമെന്ന് നമുക്ക് ഉറപ്പിക്കാം.

സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ, അങ്ങയുടെ നാമം പൂജിതമാകണമേ. അങ്ങയുടെ രാജ്യം വരണമേ. അങ്ങയുടെ തിരുമനസ്സ് സ്വർഗ്ഗത്തിലെപ്പോലെ ഭൂമിയിലുമാകണമേ. അന്നന്നു വേണ്ട ആഹാരം ഇന്നു ഞങ്ങൾക്കു തരണമേ. ഞങ്ങളോടു തെറ്റു ചെയ്യുന്നവരോടു ഞങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുന്നതുപോലെ ഞങ്ങളുടെ തെറ്റുകൾ ഞങ്ങളോടും ക്ഷമിക്കണമേ. ഞങ്ങളെ പ്രലോഭനത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തരുതേ, തിന്മയിൽനിന്നു ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

നിങ്ങൾക്ക് ഒരു മാറ്റം വരുത്താൻ കഴിയുമോ?

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പതിനേഴാം വാരത്തിലെ തിങ്കളാഴ്ച

“സ്വർഗരാജ്യം ഒരുവൻ എടുത്തു വയലിൽ വിതച്ച കടുകുമണിക്കു സദൃശമാണ്. അത് എല്ലാ വിത്തുകളിലും ഏറ്റവും ചെറുതാണ്; എന്നാൽ പൂർണ്ണവളർച്ചയെത്തുമ്പോൾ അത് ചെടികളിൽ ഏറ്റവും വലുതാകുന്നു. അത് ഒരു വലിയ കുറ്റിച്ചെടിയായി വളരുകയും ആകാശത്തിലെ പക്ഷികൾ വന്ന് അതിന്റെ ശാഖകളിൽ വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.” മത്തായി 13:31b-32

മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തോളം പ്രാധാന്യം നമ്മുടെ ജീവിതത്തിനില്ലെന്നു പലപ്പോഴും നമുക്കു തോന്നാറുണ്ട്. നമ്മെക്കാൾ ഏറെ “ശക്തരും” “സ്വാധീനമുള്ളവരുമായ” മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് നാം പലപ്പോഴും നോക്കാറുണ്ട്. അവരെപ്പോലെയാകുന്നതിനെക്കുറിച്ച് നാം സ്വപ്നം കാണാനും ഇടയുണ്ട്. അവരുടെ പണം എനിക്കുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലോ? അല്ലെങ്കിൽ അവരുടെ സാമൂഹിക പദവി എനിക്കുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലോ? അല്ലെങ്കിൽ അവരുടെ ജോലി എനിക്കുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലോ? അതുമല്ലെങ്കിൽ അവരെപ്പോലെ ഞാനും ജനപ്രീതിയുള്ള ആളായിരുന്നെങ്കിലോ? ഇത്തരത്തിലുള്ള “ആയിരുന്നെങ്കിലോ” എന്ന ചിന്തകളുടെ കെണിയിൽ നാം പലപ്പോഴും വീണുപോകുന്നു.

മഹത്തായ കാര്യങ്ങൾക്കായി നിങ്ങളുടെ ജീവിതം ഉപയോഗിക്കാൻ ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്ന തികച്ചും ഉറപ്പുള്ള വസ്തുതയാണ് മുകളിലെ ഈ ഭാഗം വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്! ഏറ്റവും ചെറിയ വിത്ത് ഏറ്റവും വലിയ കുറ്റിച്ചെടിയായി വളരുന്നു. ഇത് ഒരു ചോദ്യമുയർത്തുന്നു: “ചിലപ്പോഴെങ്കിലും നിങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും ചെറിയ വിത്തിനെപ്പോലെയാണെന്നു തോന്നാറുണ്ടോ?”

ചിലപ്പോൾ നാം നിസ്സാരരാണെന്നു തോന്നുന്നതും ഇപ്പോഴുള്ളതിനെക്കാൾ “കൂടുതൽ” ആയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നതും സാധാരണമാണ്. എന്നാൽ ഇത് ലൗകികവും തെറ്റായതുമായ ഒരു ദിവാസ്വപ്നം മാത്രമാണ്. നമ്മുടെ ലോകത്തിൽ വളരെ വലിയൊരു മാറ്റം വരുത്താൻ നമ്മിൽ ഓരോരുത്തർക്കും കഴിവുണ്ട് എന്നതാണ് സത്യം. ഇല്ല, രാത്രിയിലെ വാർത്തകളിൽ നാം ഇടംപിടിക്കുകയോ മഹത്തായ നേട്ടങ്ങൾക്കുള്ള ദേശീയ പുരസ്കാരങ്ങൾ നമുക്കു ലഭിക്കുകയോ ചെയ്തെന്നുവരില്ല. എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ, നമുക്ക് ഒരിക്കലും സ്വപ്നം കാണാൻ കഴിയുന്നതിനപ്പുറമുള്ള സാധ്യതകൾ നമ്മിലുണ്ട്.

ഇത് ശരിയായ കാഴ്ചപ്പാടിൽ കാണുക. എന്താണ് മഹത്വം? കടുകുമണിയെപ്പോലെ, ദൈവത്താൽ “ചെടികളിൽ ഏറ്റവും വലുതായി” രൂപാന്തരപ്പെടുക എന്നതിന്റെ അർത്ഥമെന്താണ്? നമ്മുടെ ജീവിതത്തിനായി ദൈവം കരുതിയിരിക്കുന്ന കൃത്യവും പരിപൂർണ്ണവും മഹിമയേറിയതുമായ പദ്ധതി നിറവേറ്റാനുള്ള അവിശ്വസനീയമായ ഭാഗ്യം നമുക്കു നൽകപ്പെടുന്നു എന്നാണ് അതിന്റെ അർത്ഥം. ഈ പദ്ധതിയാണ് ഏറ്റവും മികച്ചതും ഏറ്റവും സമൃദ്ധവുമായ നിത്യഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുക. തീർച്ചയായും, ഇവിടെ ഭൂമിയിൽ നമുക്കു പേരും പ്രശസ്തിയും ലഭിച്ചെന്നുവരില്ല. അതുകൊണ്ട് എന്താണ്?! അതിനു ശരിക്കും പ്രാധാന്യമുണ്ടോ? നിങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗത്തിലായിരിക്കുമ്പോൾ, ലോകം നിങ്ങളെയും നിങ്ങളുടെ പങ്കിനെയും അംഗീകരിച്ചില്ല എന്ന കാരണത്താൽ നിങ്ങൾ വിഷാദിക്കുമോ? തീർച്ചയായും ഇല്ല. നിങ്ങൾ എത്രമാത്രം വിശുദ്ധരായിത്തീർന്നു, നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിനായുള്ള ദൈവിക പദ്ധതി എത്ര പൂർണ്ണമായി നിറവേറ്റി എന്നിവയ്ക്കു മാത്രമേ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പ്രാധാന്യമുണ്ടാകൂ.

വിശുദ്ധ മദർ തെരേസ പലപ്പോഴും പറയുമായിരുന്നു: “വിജയിക്കാനല്ല, വിശ്വസ്തരായിരിക്കാനാണ് നാം വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.” ദൈവഹിതത്തോടുള്ള ഈ വിശ്വസ്തതയ്ക്കാണ് പ്രാധാന്യമുള്ളത്.

ഇന്ന് രണ്ടു കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. ആദ്യം, ദൈവത്തിന്റെ രഹസ്യത്തിനു മുമ്പിലുള്ള നിങ്ങളുടെ “ചെറുമയെക്കുറിച്ച്” ചിന്തിക്കുക. നിങ്ങൾ നിങ്ങളിൽത്തന്നെ ഒന്നുമല്ല. എന്നാൽ ആ എളിമയിൽ, ക്രിസ്തുവിലും അവിടുത്തെ ദൈവികഹിതത്തിലും ജീവിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ അളവറ്റവിധം മഹത്ത്വമുള്ളവരാകുന്നു എന്ന വസ്തുതയെക്കുറിച്ചും ചിന്തിക്കുക. ആ മഹത്ത്വത്തിനായി പരിശ്രമിക്കുക; നിങ്ങൾ നിത്യമായി അനുഗൃഹീതരാകും!

എല്ലാ മഹത്വത്തിന്റെയും നാഥാ, അങ്ങില്ലാതെ ഞാൻ ഒന്നുമല്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം. അങ്ങില്ലാതെ എന്റെ ജീവിതത്തിന് അർത്ഥമില്ല. എന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അങ്ങയുടെ പൂർണ്ണവും മഹത്വപൂർണ്ണവുമായ പദ്ധതി സ്വീകരിക്കാനും, ആ പദ്ധതിയിലൂടെ അങ്ങ് എന്നെ വിളിക്കുന്ന മഹത്വത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചേരാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, അങ്ങയിൽ ഞാൻ ശരണപ്പെടുന്നു.

അന്തിമ വിജയം!

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പതിനേഴാം വാരത്തിലെ ചൊവ്വാഴ്ച

“കളകൾ ശേഖരിച്ച് തീയിൽ ചുട്ടുകളയുന്നതുപോലെ യുഗാന്ത്യത്തിലും സംഭവിക്കും. മനുഷ്യപുത്രൻ തന്റെ ദൂതന്മാരെ അയയ്ക്കും. മറ്റുള്ളവരെ പാപത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന എല്ലാവരെയും എല്ലാ ദുഷ്പ്രവൃത്തിക്കാരെയും അവർ അവന്റെ രാജ്യത്തിൽനിന്ന് ശേഖരിക്കും. അവർ അവരെ തീച്ചൂളയിലേക്ക് എറിയും. അവിടെ വിലാപവും പല്ലുകടിയുമായിരിക്കും. അപ്പോൾ നീതിമാന്മാർ തങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തിൽ സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കും. ചെവിയുള്ളവൻ കേൾക്കട്ടെ.” മത്തായി 13:40-43

ആ ദിവസം ഒന്നു സങ്കൽപ്പിച്ചുനോക്കൂ! ആ ദിവസം നാളെയാണെങ്കിലോ എന്നു ചിന്തിച്ചുനോക്കൂ. ഈശോ നാളെ മടങ്ങിവന്ന് ലോകത്തിൽ നീതി പൂർണ്ണമായി നടപ്പാക്കുമെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ ഏതെങ്കിലും അനീതിയെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾ ആശങ്കപ്പെടുമോ? ഒരുപക്ഷേ ഇല്ല. പകരം, നീതി നടപ്പാകാൻ പോകുന്നു എന്നറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ശാന്തമായി സമാധാനത്തിലായിരിക്കാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയും.

അതെ, ആ ദിവസം ഉടൻ വരുന്നു. ഈശോ പറഞ്ഞത് അതാണ്. ഏതാണ്ട് 2,000 വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പാണ് അതു പറഞ്ഞത് എന്നതു ശരിതന്നെ; എങ്കിലും അവിടുത്തേക്ക് അത് ഇപ്പോഴും അടുത്തുതന്നെയാണ്. ദൈവത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം കാലത്തിന് നിത്യതയുടെ കാഴ്ചപ്പാടാണുള്ളത്. അതിനാൽ, ലോകാവസാനം യഥാർഥത്തിൽ സംഭവിക്കുമ്പോൾ എത്രത്തോളം യാഥാർഥ്യമാണോ, അത്രത്തോളംതന്നെ ദൈവത്തിന് അത് ഇന്നും യാഥാർഥ്യമാണ്.

തിന്മ തഴച്ചുവളരുന്നതും അനീതി വർധിക്കുന്നതും കാണുമ്പോൾ ഇത് ഓർക്കുന്നത് നല്ലതാണ്. ദുഷ്ടന്റെ അനുദിന വിജയങ്ങൾ കണ്ട് കോപിക്കുകയും അസ്വസ്ഥരാകുകയും ചെയ്യുക വളരെ എളുപ്പമാണ്. എന്നാൽ ഭയപ്പെടുകയോ ആശങ്കപ്പെടുകയോ വേണ്ട. സകലത്തിന്റെയും നിയന്ത്രണം യഥാർത്ഥത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ കരങ്ങളിലാണ്. താൻ എന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് അവിടുത്തേക്ക് അറിയാം; സകലത്തിന്മേലും അന്തിമവും മഹത്വപൂർണ്ണവുമായ വിജയം അവിടുന്ന് നേടുകയും ചെയ്യും.

അതിനാൽ അതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കൂ. ഈശോ തന്റെ സർവമഹത്വത്തോടുംകൂടെ മടങ്ങിവന്ന് സകലവും ശരിയാക്കുമ്പോൾ, നാം ഇപ്പോൾ സഹിക്കുന്ന തിന്മയ്ക്ക് എന്തെങ്കിലും പ്രാധാന്യമുണ്ടാകുമോ? വാസ്തവത്തിൽ, നിത്യതയുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ നോക്കുമ്പോൾ, നാം സഹിക്കുന്ന തിന്മ നമുക്കു വിശുദ്ധമായ സഹനസ്ഥൈര്യം നൽകാൻ മാത്രമേ ഉപകരിക്കാവൂ. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ തന്റെ കൃപയും ശക്തിയും വെളിപ്പെടുത്താൻ ദൈവത്തിന് അതിനെ ഉപയോഗിക്കാനുള്ള എല്ലാ സാധ്യതയുമുണ്ട്.

നിത്യതയുടെ കാഴ്ചപ്പാടിനെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. ഇപ്പോൾ എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളിലും നിങ്ങൾ സ്ഥിരതയോടെ മുന്നേറുകയും ക്ഷമയോടും കൃപയോടുംകൂടെ അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ പരിശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നെങ്കിൽ, എല്ലാ പോരാട്ടങ്ങളും നിങ്ങൾ സഹിക്കേണ്ടതെല്ലാം ഒടുവിൽ തക്ക ഫലം നൽകുമെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് ഉറപ്പിക്കാം. ദൈവത്തിന്റെ പുതിയ മഹിമാപൂർണമായ രാജ്യത്തിൽ നിങ്ങൾ സമാധാനത്തിലായിരിക്കും; സന്തോഷം നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തെ എന്നേക്കുമായി നിറയ്ക്കും. എല്ലാ അനീതികളും പരിഹരിക്കപ്പെടും; ദൈവം വിജയിക്കും. ഈ സത്യം “കേൾക്കാൻ ചെവികൾ” നിങ്ങൾക്കുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തുകയും എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളിലും അതിനെ മുറുകെപ്പിടിക്കുകയും ചെയ്യുക.

എന്റെ നിത്യനാഥാ, അങ്ങയിലും അങ്ങയുടെ അന്തിമവിജയത്തിലും എന്റെ ദൃഷ്ടി പതിപ്പിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അങ്ങയുടെ അന്തിമവിജയത്തിനായി ക്ഷമയോടെ കാത്തിരിക്കാനും, അങ്ങ് എനിക്കു നൽകുന്ന കൃപയും ശക്തിയുംകൊണ്ട് ഈ ലോകത്തിലെ തിന്മ സഹിക്കാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അങ്ങ് എനിക്കു നൽകിയ അന്തിമവാഗ്ദാനം ഞാൻ ഒരിക്കലും മറക്കാതിരിക്കട്ടെ. ഈശോയേ, അങ്ങയിൽ ഞാൻ ശരണപ്പെടുന്നു.

വിലയേറിയ മുത്ത്

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പതിനേഴാം ആഴ്ചയിലെ ബുധനാഴ്ച

“വീണ്ടും, സ്വർഗരാജ്യം നല്ല മുത്തുകൾ അന്വേഷിക്കുന്ന ഒരു വ്യാപാരിയെപ്പോലെയാണ്. വിലയേറിയ ഒരു മുത്ത് കണ്ടെത്തുമ്പോൾ, അവൻ പോയി തനിക്കുള്ളതെല്ലാം വിറ്റ് അത് വാങ്ങുന്നു.” മത്തായി 13:45-46

ഈ വചനഭാഗത്തിൽനിന്ന് മനോഹരമായ അനേകം ഉൾക്കാഴ്ചകൾ നമുക്കു ലഭിക്കും. തീർച്ചയായും, സ്വർഗരാജ്യത്തെ ആ “വിലയേറിയ മുത്തിനോട്” ഉപമിച്ചു കാണാൻ നമുക്കു കഴിയും! എന്നാൽ ഈ വചനഭാഗം യഥാർഥത്തിൽ പറയുന്നത് സ്വർഗരാജ്യം “നല്ല മുത്തുകൾ അന്വേഷിക്കുന്ന വ്യാപാരിയെപ്പോലെയാണ്” എന്നാണ്. പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കാര്യം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന വസ്തുതയാണിത്.

നമ്മുടെ ഉത്സാഹപൂർവമായ അന്വേഷണത്തിലാണ് സ്വർഗരാജ്യം കണ്ടെത്തുന്നത് എന്നതാണ് ഇതു നമുക്കു നൽകുന്ന ഒരു ഉൾക്കാഴ്ച. സ്വർഗത്തിന്റെ രഹസ്യം നാം അന്വേഷിക്കുന്നു; ഈ അന്വേഷണം തന്നെയാണ് നമുക്കു ദൈവരാജ്യം വെളിപ്പെടുത്തിത്തരുന്നത്.

“ദൈവത്തെ അന്വേഷിക്കുക” എന്നു പറയുന്നത്, ദൈവം വിശ്വാസത്തിന്റെ അഗാധമായ ഒരു രഹസ്യമാണെന്നു പറയാനുള്ള മറ്റൊരു വഴിയാണ്; വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ നാം പറയുന്നതുപോലെ, ഒരു വിശ്വാസരഹസ്യം. ദൈവികമായ ഒരു “രഹസ്യം” എന്ന നിലയിൽ, ദൈവത്തെ പൂർണ്ണമായി “കണ്ടെത്താൻ” നമുക്ക് ഒരിക്കലും കഴിയില്ല എന്നു മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്. തീർച്ചയായും നമുക്ക് അവിടുത്തെ കണ്ടെത്താനും മനസ്സിലാക്കാനും അറിയാനും നമ്മുടെ ജീവിതം അവിടുത്തേക്കു സമർപ്പിക്കാനും കഴിയും. എന്നാൽ നമുക്ക് ഒരിക്കലും അതു ചെയ്യാനാവില്ല, പൂർണ്ണമായി. നാം ദൈവത്തെ എത്രയധികം അറിയുന്നുവോ അത്രയധികം അവിടുത്തെ അന്വേഷിക്കുന്നു; എത്രയധികം അവിടുത്തെ അന്വേഷിക്കുന്നുവോ അത്രയധികം അവിടുത്തെ നാം പൂർണ്ണമായി അറിയുന്നില്ല എന്നു തിരിച്ചറിയുന്നു എന്നതാണ് സത്യം. എന്നാൽ ഈ വെളിപ്പെടൽ ദൈവത്തിന്റെ ജീവനിലേക്കും സ്വർഗരാജ്യം സ്വന്തമാക്കുന്നതിലേക്കും നമ്മെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ ആകർഷിക്കുന്നു.

ദൈവത്തിന്റെയും അവിടുത്തെ രാജ്യത്തിന്റെയും സൗന്ദര്യവും മൂല്യവും രഹസ്യവും ശക്തിയും മഹത്വവും കണ്ടെത്തുക എന്നതായിരിക്കണം ജീവിതത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. അന്വേഷിച്ചും കണ്ടെത്തിയും വീണ്ടും കൂടുതൽ അന്വേഷിച്ചും നാം ഈ ജീവിതം ചെലവഴിക്കണം. സ്വർഗ്ഗത്തിലും നാം ചെയ്യുക ഇതുതന്നെയായിരിക്കും. ദൈവരാജ്യവും ദൈവത്തിന്റെ ആന്തരികജീവിതവും പൂർണ്ണമായി വെളിപ്പെടുന്ന നിമിഷമായിരിക്കും സ്വർഗ്ഗം. എന്നാൽ ഈ വെളിപ്പെടുത്തലിൽ നാം കണ്ടെത്തുക, നിത്യതയിലുടനീളം ദൈവത്തിലേക്കും അവിടുത്തെ മഹത്വപൂർണ്ണമായ സാന്നിധ്യത്തിലേക്കും നാം കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ പ്രവേശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും എന്നതാണ്.

നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ നിങ്ങൾ നടത്തുന്ന അന്വേഷണത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ചിന്തിക്കുക. അത് ദൈവത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള ശുഷ്കാന്തിയോടെയുള്ള അന്വേഷണമാണോ? അതോ ഈ പരിശ്രമത്തിൽ നിങ്ങൾ അലസരാകുന്നുണ്ടോ? പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെ ദൈവത്തെ അന്വേഷിക്കാൻ വീണ്ടും സ്വയം സമർപ്പിക്കുക. ഈ അന്വേഷണം യഥാർത്ഥത്തിൽ സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിന്റെ മഹിമകൾ കണ്ടെത്തലാണെന്ന് അപ്പോൾ നിങ്ങൾ തിരിച്ചറിയും.

എന്റെ നിത്യരാജാവേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു; അങ്ങയെ ഇനിയും അധികമായി സ്നേഹിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അങ്ങയെ അന്വേഷിക്കുമ്പോൾ എന്നിൽ തീക്ഷ്ണതയും പ്രത്യാശയും നിറയ്ക്കണമേ. അങ്ങയെ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെ അന്വേഷിക്കുന്നത് അങ്ങയുടെ മഹത്വപൂർണ്ണമായ ആന്തരികജീവിതത്തിന്റെ രഹസ്യം എനിക്കു വെളിപ്പെടുത്തിത്തരട്ടെ. അങ്ങയെ കണ്ടെത്തുമ്പോൾ, അങ്ങയെ ഇനിയും അധികമായി അന്വേഷിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ഈശോയേ, അങ്ങയിൽ ഞാൻ ശരണപ്പെടുന്നു.

ദൈവത്തിന്റെ നീതി

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പതിനേഴാം ആഴ്ചയിലെ വ്യാഴാഴ്ച

“യുഗാന്ത്യത്തിലും ഇങ്ങനെതന്നെയായിരിക്കും. ദൂതന്മാർ പുറപ്പെട്ട് ദുഷ്ടരെ നീതിമാന്മാരിൽനിന്നു വേർതിരിച്ച് അഗ്നിച്ചൂളയിൽ എറിയും. അവിടെ വിലാപവും പല്ലുകടിയും ഉണ്ടായിരിക്കും.” മത്തായി 13:49-50

ആദ്യമായി വായിക്കുമ്പോൾ അത്രയൊന്നും പ്രചോദനം നൽകുന്ന ഒരു പ്രസ്താവനയായി ഇതു തോന്നുന്നില്ല, അല്ലേ? എന്നാൽ ഉദ്ദേശിക്കപ്പെട്ട അർത്ഥത്തിൽ ഇതു നമ്മെ പ്രചോദിപ്പിക്കേണ്ടതാണ്. നമ്മിൽ ഒരുതരം “വിശുദ്ധമായ ഭയം” ഉളവാക്കാനും ദൈവത്തിന്റെ നീതിയെക്കുറിച്ച് നമുക്ക് ഉറപ്പുനൽകാനുമാണ് ഇത് ഉദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടത്. ഇതു പ്രചോദനദായകമാണ്; എന്നാൽ പ്രചോദനം ലഭിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് നാം സാധാരണ ചിന്തിക്കുന്ന രീതിയിലല്ല എന്നുമാത്രം.

എന്നാൽ ചിലപ്പോൾ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവത്തെയും അവിടുത്തെ നീതിയെയും കുറിച്ചുള്ള വിശുദ്ധമായ അല്പം ഭയം ആവശ്യമാണ്. നമ്മുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ പാപം കൂടുതൽ കൂടുതൽ സ്വീകാര്യവും “സാധാരണവും” ആയിത്തീരുകയാണ്. ലോകമെങ്ങുമുള്ള നമ്മുടെ സംസ്കാരം ക്രമേണ കൂടുതൽ മതനിരപേക്ഷമായിത്തീരുന്നതായി കാണപ്പെടുന്നു. പലതരത്തിലുള്ള അധാർമ്മിക ജീവിതരീതികൾ വർധിച്ചുവരുന്നതായും തോന്നുന്നു. തത്ഫലമായി, പാപത്തെ സാധാരണമായും സ്വീകാര്യമായിപ്പോലും കണ്ടുതുടങ്ങാൻ നമുക്ക് എളുപ്പമാണ്. വാസ്തവത്തിൽ, പാപത്തെ പാപമെന്നു നാം വിളിക്കുമ്പോൾ, നാം മറ്റുള്ളവരെ വിധിക്കുന്നവരും വിദ്വേഷമുള്ളവരുമാണെന്ന് ലോകം പലപ്പോഴും പറയുന്നു.

നിങ്ങളുടെ ചുറ്റുമുള്ള അധാർമ്മികതയ്ക്കു വഴങ്ങി അതിനെ വെറുതെ “അംഗീകരിക്കാൻ” ചിലപ്പോഴെങ്കിലും സമ്മർദം അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, അതിനു നേർവിപരീതമായി പ്രവർത്തിക്കാൻ മുകളിലെ ഭാഗം നിങ്ങളെ പ്രചോദിപ്പിച്ചേക്കാം. ഈശോ ചില കാര്യങ്ങളെ പാപമെന്നു വിളിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും ആ പാപങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത് ഗുരുതരമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ വരുത്തുമെന്നും ഉള്ളത് പരമമായ സത്യമാണ്.

കർത്താവിന്റെ ദിവസമായ ഞായറാഴ്ചയെ വിശ്രമദിനമല്ലാതെ മറ്റെന്തുമാക്കി മാറ്റുന്ന, വളരെ സൂക്ഷ്മമായ ഒരു സാംസ്കാരിക ആചാരമായിരിക്കാം അത്. അല്ലെങ്കിൽ വിവാഹത്തെ പുനർനിർവചിക്കുന്നതിലൂടെ ദാമ്പത്യത്തിന്റെയും കുടുംബജീവിതത്തിന്റെയും പവിത്രതയ്ക്കു വരുത്തുന്ന ഗുരുതരമായ ലംഘനങ്ങളായിരിക്കാം. നമ്മുടെ വിശ്വാസം വെല്ലുവിളിക്കപ്പെടുകയും ആക്രമിക്കപ്പെടുകപോലും ചെയ്യുന്നതായി അനുഭവപ്പെടുന്ന വിവിധ രീതികൾ നാമോരോരുത്തരും തീർച്ചയായും ശ്രദ്ധിക്കും. നിങ്ങൾക്കും അങ്ങനെ അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ഈ തിരുവചനം നിങ്ങൾക്കുള്ളതാണ്. പാപത്തെയും അതിന്റെ പരിണതഫലങ്ങളെയും ഈശോ ഗൗരവത്തോടെയാണു കാണുന്നത്. വിശുദ്ധമായ ജീവിതം നയിക്കാൻ മാത്രമല്ല, വഴിതെറ്റിയ സാംസ്കാരിക പ്രവണതകളിൽ അകപ്പെട്ടവരെ തങ്ങളുടെ ജീവിതം മാറ്റാൻ സഹായിക്കുന്നതിനായി നമുക്കാവുന്നതെല്ലാം ചെയ്യാനും അതു നമ്മെ പ്രചോദിപ്പിക്കണം.

പാപത്തെ നിങ്ങൾ എത്ര ശക്തമായി എതിർക്കുന്നുവെന്ന് ഇന്ന് ചിന്തിക്കുക. പാപം തിന്മയും നാശകരവുമാണ്. പാപം ചെയ്യുന്ന വ്യക്തിയെ നിങ്ങൾ എപ്പോഴും സ്നേഹിക്കണം. എന്നാൽ ദൈവനിയമത്തിനു വിരുദ്ധമായ അവരുടെ പ്രവൃത്തികൾക്ക് ഒരിക്കലും പിന്തുണയോ അംഗീകാരമോ നൽകരുത്. സാംസ്കാരികമായ എതിർപ്പുകൾക്കു മുന്നിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നത് സ്നേഹത്തിന്റെ മഹത്തായ ഒരു പ്രവൃത്തിയാണ്. ഈശോ പറഞ്ഞ “വിലാപത്തിലും പല്ലുകടിയിലും”നിന്ന് ഒരുനാൾ ചിലരെ മോചിപ്പിക്കാൻ അതിനു കഴിഞ്ഞേക്കാം.

കൃപാനിധിയായ എന്റെ നാഥാ, പാപം വർധിക്കുന്നിടത്ത് കൃപ അതിലുമധികമായി വർധിക്കുന്നു. ഇന്ന് നമ്മുടെ ലോകത്തിലും എന്റെ ജീവിതത്തിലും അങ്ങയുടെ കൃപ അത്യന്തം ആവശ്യമാണ്. അങ്ങയുടെ രാജ്യത്തിലേക്കു കൂട്ടിച്ചേർക്കപ്പെടുന്നവരിൽ ഒരാളാകാൻ, തിന്മയെയും പാപത്തെയും എതിർക്കുന്നതിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. നാശത്തിന്റെ പാതയിലുള്ളവരെ സഹായിക്കാൻ എനിക്കു സാധിക്കുന്നതെല്ലാം ചെയ്യുവാൻ എനിക്കു ധൈര്യം നൽകണമേ. ഈശോയേ, അങ്ങയിൽ ഞാൻ ശരണപ്പെടുന്നു.

ദൈവത്തിന്റെ ഏറ്റവും ശക്തമായ പ്രവൃത്തി

ആണ്ടുവട്ടക്കാലം പതിനേഴാം ആഴ്ചയിലെ വെള്ളിയാഴ്ച

അവരുടെ വിശ്വാസക്കുറവുമൂലം അവിടുന്ന് അവിടെ അധികം അത്ഭുതപ്രവൃത്തികൾ ചെയ്തില്ല. മത്തായി 13:58

എന്താണ് “മഹത്തായ പ്രവൃത്തികൾ?” വിശ്വാസത്തിന്റെ അഭാവംമൂലം സ്വന്തം നാട്ടിൽ ഈശോയ്ക്ക് എന്തു ചെയ്യുന്നതിലാണ് പരിമിതി നേരിട്ടത്? സ്വാഭാവികമായും ആദ്യം മനസ്സിലേക്കു വരുന്നത് അത്ഭുതങ്ങളാണ്. മിക്കവാറും അവിടുന്ന് അനേകം രോഗശാന്തികൾ നടത്തുകയോ, ആരെയെങ്കിലും മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിക്കുകയോ, ജനക്കൂട്ടത്തെ പോറ്റാൻ ഭക്ഷണം വർധിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവില്ല. എന്നാൽ ഇവിടെ വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന മഹത്തായ പ്രവൃത്തികൾ ഇവയാണോ?

ശരിയായ ഉത്തരം “അതെ” എന്നും “അല്ല” എന്നും ആയിരിക്കും. അതെ, അത്ഭുതങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതിൽ ഈശോയ്ക്ക് പരിമിതി നേരിട്ടു; സ്വന്തം നാട്ടിൽ അവിടുന്ന് വളരെ കുറച്ച് അത്ഭുതങ്ങളേ ചെയ്തുള്ളൂ എന്നു തോന്നുന്നു. എന്നാൽ ശാരീരികമായ അത്ഭുതങ്ങളെക്കാൾ എത്രയോ “മഹത്തായ” ചില പ്രവൃത്തികൾ ഈശോ പതിവായി ചെയ്തിരുന്നു. എന്തായിരുന്നു അവ? ആത്മാക്കളെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്ന പ്രവൃത്തികളായിരുന്നു അവ.

ഈശോ അനേകം അത്ഭുതങ്ങൾ പ്രവർത്തിച്ചാലും ആത്മാക്കൾ മാനസാന്തരപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഒടുവിൽ അതുകൊണ്ട് എന്തു പ്രയോജനം? നിലനിൽക്കുന്നതും അർഥവത്തുമായ പ്രവൃത്തിയെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുമ്പോൾ, കൂടുതൽ “ശക്തമായത്” എന്താണ്? തീർച്ചയായും, ആത്മാക്കളുടെ രൂപാന്തരത്തിനാണ് ഏറ്റവുമധികം പ്രാധാന്യമുള്ളത്!

എന്നാൽ സങ്കടകരമെന്നു പറയട്ടെ, അവരുടെ വിശ്വാസക്കുറവുമൂലം ആത്മാക്കളുടെ രൂപാന്തരമെന്ന ശക്തമായ പ്രവൃത്തികളും അവിടെ നടക്കാനായില്ല. ആ ജനങ്ങൾ വ്യക്തമായും ദുശ്ശാഠ്യമുള്ളവരായിരുന്നു; ഈശോയുടെ വചനങ്ങളും സാന്നിധ്യവും തങ്ങളുടെ മനസ്സിലേക്കും ഹൃദയത്തിലേക്കും കടന്നുചെല്ലാൻ അനുവദിക്കുന്ന തുറവി അവർക്കില്ലായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട്, തന്റെ സ്വദേശത്ത് ഏറ്റവും ശക്തമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യാൻ ഈശോയ്ക്കു കഴിഞ്ഞില്ല.

ഈശോ നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ശക്തമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്ന് ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. അനുദിനം നിങ്ങളെ ഒരു പുതിയ സൃഷ്ടിയായി രൂപാന്തരപ്പെടുത്താൻ നിങ്ങൾ അവിടുത്തെ അനുവദിക്കുന്നുണ്ടോ? നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ വലിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ നിങ്ങൾ അവിടുത്തെ അനുവദിക്കുന്നുണ്ടോ? ഈ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം നൽകാൻ നിങ്ങൾ മടിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇനിയും ഏറെ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ വ്യക്തമായ അടയാളമാണത്.

സർവശക്തനായ ദൈവമായ കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ അതിമഹത്തായ പ്രവൃത്തിക്കു ഫലഭൂയിഷ്ഠമായ മണ്ണായിത്തീരാൻ എന്റെ ആത്മാവിനു കഴിയണമേ എന്നു ഞാൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു. അങ്ങയാലും, എന്റെ ജീവിതത്തിലെ അങ്ങയുടെ വചനങ്ങളാലും സാന്നിധ്യത്താലും എന്റെ ആത്മാവ് രൂപാന്തരപ്പെടണമേ എന്നു ഞാൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു. എന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്കു വന്ന് എന്നെ അങ്ങയുടെ കൃപയുടെ ഉത്തമസൃഷ്ടിയായി രൂപാന്തരപ്പെടുത്തണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

വിദ്വേഷത്തിന്റെ ദുഃഖകരമായ ഫലം

ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ പതിനേഴാം വാരത്തിലെ ശനിയാഴ്ച

“യോഹന്നാൻ സ്നാപകന്റെ തല ഒരു തളികയിൽ ഇവിടെ എനിക്കു തരിക.” മത്തായി 14:8

ഏറ്റവും മിതമായി പറഞ്ഞാൽപ്പോലും, എത്ര ദുഃഖകരമായ ഒരു ദിവസം! ഹേറോദിയായുടെ മകളായ സലോമിയുടെ ആവശ്യപ്രകാരം വിശുദ്ധ സ്നാപകയോഹന്നാന്റെ ശിരച്ഛേദം നടന്നു. ഹേറോദേസിന്റെ വിവാഹത്തെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹത്തോടു സത്യം പറഞ്ഞതിനാലാണ് യോഹന്നാൻ തടവിലായത്; ഹേറോദിയാ യോഹന്നാനോടുള്ള വിദ്വേഷംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരുന്നു. അതിനാൽ ഹേറോദിയാ തന്റെ മകളെ ഹേറോദേസിന്റെയും അതിഥികളുടെയും സന്നിധിയിൽ നൃത്തം ചെയ്യിച്ചു. ഹേറോദേസ് അത്രയധികം സംപ്രീതനായി; തന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ പകുതിവരെ സലോമിക്കു നൽകാമെന്ന് അദ്ദേഹം വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. എന്നാൽ അവൾ ആവശ്യപ്പെട്ടത് സ്നാപകയോഹന്നാന്റെ ശിരസ്സായിരുന്നു.

ഒറ്റനോട്ടത്തിൽത്തന്നെ ഇതൊരു വിചിത്രമായ ആവശ്യമാണ്. രാജ്യത്തിന്റെ പകുതിവരെ സലോമിക്കു വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ അതിനു പകരം നല്ലവനും വിശുദ്ധനുമായ ഒരാളുടെ മരണമാണ് അവൾ ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. വാസ്തവത്തിൽ, സ്ത്രീയിൽനിന്നു ജനിച്ചവരിൽ യോഹന്നാനെക്കാൾ വലിയവനായി ആരുമില്ലെന്ന് യേശു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പിന്നെ എന്തുകൊണ്ടാണ് ഹെറോദിയായ്ക്കും അവളുടെ മകൾക്കും ഇത്രയധികം വിദ്വേഷം?

ഈ ദുഃഖകരമായ സംഭവം കോപത്തിന്റെ ഏറ്റവും തീവ്രമായ രൂപത്തിലുള്ള ശക്തി വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. കോപം ഉള്ളിൽ നീറിപ്പുകഞ്ഞു വളരുമ്പോൾ അതു തീവ്രമായ വികാരാവേശം ഉളവാക്കുന്നു; ഒരു വ്യക്തിയുടെ ചിന്തയെയും വിവേചനശക്തിയെയുംപോലും അതു മങ്ങലേൽപ്പിക്കുന്നു. വിദ്വേഷവും പ്രതികാരവും ഒരു വ്യക്തിയെ മുഴുവനായി കീഴടക്കുകയും തികഞ്ഞ മൂഢതയിലേക്കു നയിക്കുകയും ചെയ്യാം.

അങ്ങേയറ്റത്തെ വിവേകശൂന്യതയുടെ മറ്റൊരു ഉദാഹരണമാണ് ഇവിടെ ഹെറോദേസും. ശരിയായ കാര്യം ചെയ്യാൻ ഭയപ്പെടുന്നതുകൊണ്ട്, ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത കാര്യം ചെയ്യാൻ അദ്ദേഹം സമ്മർദത്തിലാകുന്നു. ഹെറോദിയായുടെ ഹൃദയത്തിലെ വിദ്വേഷത്തിനു മുന്നിൽ അദ്ദേഹം കീഴടങ്ങുന്നു. അതിന്റെ ഫലമായി, യോഹന്നാനെ യഥാർഥത്തിൽ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നതായും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകൾ സന്തോഷത്തോടെ കേട്ടിരുന്നതായും തോന്നുന്നുവെങ്കിലും, അദ്ദേഹത്തെ വധിക്കാൻ ഹെറോദേസ് വഴങ്ങുന്നു.

സാധാരണയായി മറ്റുള്ളവരുടെ നല്ല മാതൃകയിൽനിന്നു പ്രചോദനം സ്വീകരിക്കാനാണ് നാം ശ്രമിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ സംഭവത്തിൽ വ്യത്യസ്തമായ ഒരു രീതിയിൽ നമുക്കു “പ്രചോദനം” ലഭിക്കാമെന്നു നാം കാണുന്നു. കോപം, നീരസം, പ്രത്യേകിച്ച് വിദ്വേഷം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നമുക്കുള്ള പോരാട്ടങ്ങളെ പരിശോധിക്കാനുള്ള അവസരമായി യോഹന്നാന്റെ വധം എന്ന സാക്ഷ്യത്തെ നാം ഉപയോഗിക്കണം. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തിലും ഒളിച്ചുകയറി വലിയ നാശം വിതയ്ക്കാൻ കഴിയുന്ന വികൃതമായ ഒരു വികാരമാണ് വിദ്വേഷം. ക്രമരഹിതമായ ഈ വികാരത്തിന്റെ ആരംഭങ്ങൾപോലും കുമ്പസാരത്തിൽ ഏറ്റുപറയുകയും അതിജീവിക്കുകയും വേണം.

നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഏതെങ്കിലും വിദ്വേഷം കാണുന്നുണ്ടോ എന്ന് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. വിട്ടുമാറാത്ത ഏതെങ്കിലും പകയോ മനസ്സിലെ കയ്പോ നിങ്ങൾ മുറുകെപ്പിടിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ആ വികാരം വളർന്ന് നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിനും മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തിനും ദോഷം വരുത്തുന്നുണ്ടോ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ, അതു വിട്ടുകളയാനും ക്ഷമിക്കാനും തീരുമാനിക്കുക. അതാണ് ചെയ്യേണ്ട ശരിയായ കാര്യം.

എന്നെ സ്വതന്ത്രനാക്കുന്ന എന്റെ കർത്താവേ, എന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്കു നോക്കി കോപം, നീരസം, വിദ്വേഷം എന്നിവയുടെ പ്രവണതകൾ എന്തെങ്കിലുമുണ്ടെങ്കിൽ അവ തിരിച്ചറിയാൻ എനിക്കാവശ്യമായ കൃപ നൽകണമേ. ഇവയിൽനിന്ന് എന്നെ ശുദ്ധീകരിച്ച് സ്വതന്ത്രനാക്കണമേ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.

ആണ്ടുവട്ടക്കാലത്തിലെ തിരുനാളുകളും മഹോത്സവങ്ങളും: ആഴ്ചകൾ 1-17

ഉള്ളടക്കം

പേപ്പർബാക്ക് പതിപ്പായും & ഇ-പുസ്തകമായും കൂടി ലഭ്യമാണ്